Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-11/16/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-03
Teza: Czy wydatki poniesione przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli Spółka nie ma ustawowego obowiązku badania takich danych? (stan faktyczny)
Słowa kluczowe: grupa-grupa kapitałowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprawozdania; sprawozdania-sprawozdania finansowe; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 28 grudnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 4 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli Spółka nie ma ustawowego obowiązku badania takich danych (stan faktyczny) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. do tut. BKIP wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli Spółka nie ma ustawowego obowiązku badania takich danych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej („Grupa”). Przynależność do Grupy zobowiązuje Spółkę do przygotowywania danych do pakietu konsolidacyjnego Grupy („Pakiet Konsolidacyjny”). Przygotowanie takiego pakietu jest jednym z obowiązków, który nałożony został na wszystkie spółki z Grupy. W konsekwencji więc, na koniec roku Spółka sporządza sprawozdanie finansowe według zasad przewidzianych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości („UoR”), a także Pakiet Konsolidacyjny dla celów konsolidacji Grupy. Pakiet Konsolidacyjny jest przygotowywany według standardów międzynarodowych (MSR) i zawiera m.in. rachunek zysków i strat, bilans, informacje o zobowiązaniach, czy też informacje o kosztach pracowniczych. Zarówno sprawozdanie finansowe przygotowane zgodnie z UoR jak i Pakiet Konsolidacyjny podlegają badaniu przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych. Koszty badania w obydwu przypadkach są ponoszone przez Spółkę.

Badanie Pakietu Konsolidacyjnego służy weryfikacji zgodności danych zawartych w Pakiecie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Grupie. Ponadto, celem badania jest także sprawdzenie rzetelności i jasności przedstawionej sytuacji finansowej, majątkowej oraz wyniku finansowego, dzięki czemu Spółka uzyskuje informacje zarówno o jakości sprawozdań finansowych, a także pracy personelu księgowego. Co więcej, dane z Pakietu Konsolidacyjnego umożliwiają Spółce także porównywanie własnych wyników z wynikami prezentowanymi przez inne podmioty z Grupy. Analiza tych danych służy m.in. porównywalności kosztów i przychodów, a także jest istotnym elementem polityki zarządczej i budżetowania, realizowanej przez Zarząd Spółki na lokalnym rynku.

Udziałowcem Spółki jest spółka w Wielkiej Brytanii, która sporządza sprawozdanie skonsolidowane obejmujące Spółkę i jej spółki zależne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli Spółka nie ma ustawowego obowiązku badania takich danych? (stan faktyczny).

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli Spółka nie ma ustawowego obowiązku badania takich danych.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Na tle powyższej definicji przyjmuje się, że kosztami podatkowymi co do zasady mogą być wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika, pod warunkiem, że:

*   zostały poniesione przez podatnika, tj. zostały pokryte z jego zasobów majątkowych;
*   są definitywne (rzeczywiste), tj. kwoty tych wydatków nie zostały podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócone;
*   pozostają w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika;
*   poniesione zostały w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
*   nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. l ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;
*   zostały właściwie udokumentowane.

Wnioskodawca jest zdania, że ponoszone przez niego wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego spełniają wskazane wyżej przesłanki, a zatem mogą zostać przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Wynika to przede wszystkim z faktu, iż wydatki te bez wątpienia pozostają w związku z działalnością Wnioskodawcy i zostały poniesione w celu uzyskania przychodów jak również zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązek przygotowywania Pakietu Konsolidacyjnego wiąże się z przynależnością Wnioskodawcy do Grupy. Z kolei, przynależność do Grupy stanowi istotną wartość dla Wnioskodawcy, która przekłada się na osiągane przez Wnioskodawcę przychody. Dzięki przynależności do Grupy, Spółka może korzystać z pozycji rynkowej wypracowanej przez Grupę, ale także uzyskuje dostęp do doświadczenia biznesowego pozostałych spółek z Grupy oraz ma możliwość współpracy z klientami globalnymi Grupy lub spółkami powiązanymi z tymi klientami), którzy z kolei są obecni na polskim rynku. W konsekwencji więc, przynależność do Grupy pozostaje w związku z osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami oraz służy zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów (to jest zachowaniu substancji i rozwojowi przedsiębiorstwa Spółki). Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki poniesione na badanie Pakietu Konsolidacyjnego stanowią koszty uzyskania przychodu.

Co więcej, należy podkreślić, że wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego nie mogą zostać uznane za jednostronne świadczenie na rzecz Grupy, ponieważ Spółka również czerpie korzyści z wyników tego badania. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, badanie Pakietu Konsolidacyjnego poza weryfikacją danych pod kątem ich zgodności z zasadami rachunkowości Grupy, jest także ważnym narzędziem wykorzystywanym przez Wnioskodawcę dla celów polityki zarządczej i budżetowania. Dodatkowo, wyniki badania Pakietu Konsolidacyjnego umożliwiają uzyskanie przez Spółkę racjonalnej podstawy do określenia, czy zaprezentowane w Pakiecie Konsolidacyjnym dane w sposób rzetelny i jasny przedstawiają sytuację finansową, majątkową i osiągnięty przez Spółkę wynik. Spółka wykorzystuje także dane z Pakietu Konsolidacyjnego do dokonywania analiz porównawczych, np. w zakresie osiąganych przychodów i ponoszonych kosztów w porównaniu do innych spółek z Grupy. A zatem, nie ulega wątpliwości, że wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego znajdują gospodarcze uzasadnienie z punktu widzenia Spółki. Spółka ponosząc wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego oprócz spełnienia wymagań wynikających z funkcjonowania w Grupie, chce także uzyskać wiedzę, czy przedstawia on sytuację Spółki w sposób prawidłowy i rzetelny.

Spółka jednocześnie podkreśla, że z uwagi na fakt, iż udziałowcem Spółki jest podmiot z Wielkiej Brytanii, który sporządza sprawozdanie skonsolidowane, Spółka jest zwolniona z samodzielnego sporządzania sprawozdania skonsolidowanego w odniesieniu do polskich spółek zależnych. Zgodnie z art. 56 ust. 2 UoR można nie sporządzać sprawozdania skonsolidowanego, jeśli jednostka dominująca (jaką jest Spółka w odniesieniu do swoich spółek zależnych zlokalizowanych w Polsce) posiada jednostkę dominującą wyższego szczebla na terenie Unii Europejskiej (w niniejszym przypadku udziałowiec Spółki z siedzibą w Wielkiej Brytanii), która sporządza sprawozdanie skonsolidowane obejmujące podmioty zależne Spółki. Innymi słowy, z uwagi na przynależność do Grupy oraz sporządzanie przez Grupę sprawozdania skonsolidowanego, Spółka nie musi samodzielnie sporządzać sprawozdania skonsolidowanego oraz poddawać go badaniu przez polskiego biegłego rewidenta. Jednocześnie z uwagi na powyższe Spółka jest zobowiązana do poniesienia kosztu alternatywnego w postaci kosztu badania Pakietu Konsolidacyjnego (wydatek niezbędny, aby audytor mógł wydać opinię o sprawozdaniu skonsolidowanym). Hipotetyczne koszty związane ze sporządzeniem sprawozdania skonsolidowanego obejmujące Spółkę i jej spółki zależne oraz poddania tego sprawozdania skonsolidowanego obligatoryjnemu badaniu przez biegłego rewidenta byłyby wyższe, niż koszty badania samego Pakietu Konsolidacyjnego. Powyższe powoduje, iż dzięki przynależności do Grupy oraz sporządzaniu na poziomie Grupy sprawozdania skonsolidowanego, Spółka ogranicza w praktyce koszty związane z funkcjonowaniem osoby prawnej i jej spółek zależnych w Polsce. Koszty badania sprawozdania skonsolidowanego, do którego hipotetycznie byłaby zobowiązana Spółka, gdyby sprawozdanie nie było sporządzane na poziomie Grupy, byłyby traktowane przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodów. Stąd, wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego powinny być uznane analogicznie za koszty uzyskania przychodów Spółki.

Wnioskodawca zwraca również uwagę, iż ustawa o CIT nie zawiera wprost regulacji, która nakazywałaby wyłączyć wydatki związane z raportowaniem na potrzeby grupowe z kosztów uzyskania przychodu. W konsekwencji, zadaniem Wnioskodawcy, z uwagi na brak wyraźnej woli ustawodawcy do wyłączenia tej kategorii wydatków z kosztów uzyskania przychodu, wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych Spółki.

Również pozostałe przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT zostaną spełnione w analizowanym przypadku. W szczególności, wydatki na badanie Pakietu Konsolidacyjnego zostały poniesione przez Wnioskodawcę, tj. zostały pokryte ze środków własnych Wnioskodawcy. Co więcej, poniesienie tego wydatku potwierdzone jest odpowiednią dokumentacją - Wnioskodawca jest stroną umowy z podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych, a faktura jest wystawiona przez ten podmiot na Wnioskodawcę.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca jest zdania, że wszystkie przesłanki ujęcia danego wydatku jako kosztu podatkowego zostaną spełnione w odniesieniu do wydatków poniesionych przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego. Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona powyżej argumentacja pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż w analizowanym przypadku wystąpi gospodarcze uzasadnienie poniesienia wydatku, jego związek z przychodami Spółki, a także fakt uszczuplenia majątku Spółki w związku z poniesieniem tego wydatku.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że prawidłowość stanowiska zgodnie, z którym wydatki związane z raportowaniem na potrzeby grupowe mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych z upoważnienia Ministra Finansów. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 6 marca 2015 r., sygn. ILPB3/423-651/14-2/JG Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał, że: (\`(...)\`) należy stwierdzić, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, co do zasady, nie wyklucza opisanych we wniosku wydatków z kosztów uzyskania przychodów. Jednakże, aby tego rodzaju wydatki mogły stanowić koszty podatkowe muszą wypełniać generalną regułę art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sam fakt braku wyłączenia tego rodzaju wydatków w art. 16 ust 1 ww. ustawy, nie daje podstaw do automatycznego zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Skoro więc - jak wskazała Spółka - przeprowadzenie przeglądu danych do pakietu konsolidacyjnego Grupy, do którego Spółka jest zobowiązana w związku z jej przynależnością do Grupy, pozwala także Wnioskodawcy m.in. na: uzyskanie porównywalnych danych finansowych do danych finansowych pozostałych podmiotów z Grupy oraz spełnienie wymogów grupowych co do jakości danych do pakietu skonsolidowanego, dokonanie weryfikacji przychodów i kosztów Spółki w układzie narzuconym przez wymogi Grupy, dokonanie weryfikacji poprawności sprawozdań finansowych Spółki (zgodności z wymogami Grupy) oraz - w razie konieczności - stosownej korekty danych oraz jest istotne dla celów rachunkowości zarządczej i budżetowania - to uznać należy, że poniesione przez Spółkę wydatki związane są z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i służą osiąganiu przychodów (zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów). W konsekwencji, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na przeprowadzenie przeglądu danych do pakietu konsolidacyjnego mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podobnie stanowisko zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, w interpretacji indywidualnej z 12 kwietnia 2012 r., sygn. IPPB3/423-45/12-2/MC, w której w odniesieniu do wydatków na badania przekształconych sprawozdań finansowych zgodził się z podatnikiem, że: wydatki na badanie przedmiotowych sprawozdań finansowych przez uprawniony podmiot powinny zostać zaklasyfikowane jako koszty pośrednio związane z przychodem podlegającym opodatkowaniu i zostać rozpoznane jako koszt uzyskania przychodu w dacie poniesienia, tj. w dacie ujęcia faktury w księgach Spółki.

Także Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy przyznał w interpretacji indywidualnej z 30 kwietnia 2010 r., sygn. ITPB3/423-141/10/DK, że w sytuacji jeśli: (\`(...)\`) przeprowadzone badanie jest sporządzane w interesie Spółki i w celu uzyskania przez nią przychodów podatkowych, w związku z jej działalnością (a nie wyłącznie w interesie udziałowca), to poniesiony wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wnioskodawca jest zdania, że wydatki poniesione przez Spółkę na badanie Pakietu Konsolidacyjnego są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli Spółka nie ma ustawowego obowiązku badania takich danych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodu pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną na mocy ustawy uznane za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

*   przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
*   potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Każdy wydatek wymaga zatem indywidualnej oceny pod kątem związku z przychodem i racjonalności działania podatnika.

Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym przed 23 września 2015 r.), celem badania sprawozdania finansowego jest wyrażenie przez biegłego rewidenta pisemnej opinii wraz z raportem o tym, czy sprawozdanie finansowe jest zgodne z zastosowanymi zasadami (polityką) rachunkowości oraz czy rzetelnie i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową, jak też wynik finansowy badanej jednostki. Natomiast zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy o rachunkowości w brzemieniu obowiązującym od 23 września 2015 r. celem badania sprawozdania finansowego jest wyrażenie przez biegłego rewidenta pisemnej opinii wraz z raportem o tym, czy sprawozdanie finansowe rzetelnie i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy badanej jednostki zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawy i przyjętymi zasadami (polityką) rachunkowości.

Zauważyć przy tym należy, że art. 65 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu ustawy z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1333), która weszła w życie 23 września 2015 r., ma zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań sporządzonych za rok obrotowy rozpoczynający się od 1 stycznia 2016 r.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, co do zasady, nie wyklucza z kosztów uzyskania przychodów wydatków na badanie oraz przegląd sprawozdań finansowych, które nie mają charakteru obligatoryjnego, nałożonego ustawą o rachunkowości. Wydatki takie muszą jednak wypełnić generalną regułę art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym samym dopiero w takim przypadku można je uznać za koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami. Innymi słowy sam fakt braku wyłączenia tego rodzaju wydatków w art. 16 ust. 1 omawianej ustawy, nie daje podstaw do automatycznego zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka ponosi wydatki na przeprowadzanie badania sprawozdania finansowego, sporządzanego zgodnie z ustawą o rachunkowości a także pakietu konsolidacyjnego przygotowanego wg standardów międzynarodowych. Przygotowanie pakietu jest jednym z obowiązków spółek wchodzących w skład grupy. Koszty badania sprawozdań finansowych ponosi Spółka.

Spółka wskazała także, że zweryfikowane dane z pakietu konsolidacyjnego służą weryfikacji zgodności danych zawartych w Pakiecie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Grupie. Ponadto, celem badania jest także sprawdzenie rzetelności i jasności przedstawionej sytuacji finansowej, majątkowej oraz wyniku finansowego, dzięki czemu Spółka uzyskuje informacje zarówno o jakości sprawozdań finansowych, a także pracy personelu księgowego. Dane z Pakietu Konsolidacyjnego umożliwiają Spółce także porównywanie własnych wyników z wynikami prezentowanymi przez inne podmioty z Grupy. Analiza tych danych służy m.in. porównywalności kosztów i przychodów, a także jest istotnym elementem polityki zarządczej i budżetowania, realizowanej przez Zarząd Spółki na lokalnym rynku.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli wskazane we wniosku okoliczności pozwolą na udowodnienie, że przeprowadzone badanie jest sporządzane w interesie Spółki i w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przez nią przychodów podatkowych, w związku z jej działalnością, to poniesiony z ww. tytułu wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy z ww. zastrzeżeniem uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie w zdarzenia przyszłego wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.