Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.166.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Prawo do zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego.
Słowa kluczowe: akcyza-zwolnienie z poboru akcyzy
podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku
akcyzowego
pojazdy-pojazd samochodowy
pojazdy-rejestracja pojazdu
rejestracja dla potrzeb podatku akcyzowego-
zarejestrowany
rejestracja-rejestracja czasowa
samochód-samochód osobowy
samochód-sprzedaż samochodu
samochód-zarejestrowany
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Przedmiot
opodatkowania
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - deklaracja podatkowa
i uproszczona. Terminy płatności. Delegacja ustawowa
do rozporządzenia w sprawie wzorów deklaracji.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - obowiązek podatkowy.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - podatnik.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - przedmiot
opodatkowania.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-samochód osobowy - zwrot podatku
akcyzowego
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 8
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 9
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 4
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 5a (od 1.04..2025)
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 101
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 102
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 106
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 107

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 10 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 10
    czerwca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą handlu pojazdami używanymi. W działalności tej
    może zdarzyć się sytuacja dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu
    pojazdu. W przypadku pojazdu zakupionego wcześniej poza granicami RP, Podatnik w
    terminie 14 dni składa deklaracje dotyczącą podatku akcyzowego i uiszcza tą opłatę.
    Zgodnie z ustawą prawo o ruchu drogowym Podatnik w terminie 30 dni (lub 90 dla
    określonego ustawą przedsiębiorcy) zobowiązany jest do rejestracji tego pojazdu.
    Następnie w przypadku Kupującego spoza terenu RP, Podatnik dokonuje wyrejestrowania
    tego pojazdu i rejestruje go czasowo w celu wywozu za granicę (i oczywiście faktycznie
    następuje wywiezienie pojazdu poza teren RP).

## Pytanie

Czy w świetle zmian przepisów akcyzowych obowiązujących od 1 kwietnia 2025 r.,
    Podatnik ma prawo do zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Podatnik uważa, że po zmianie przepisów jedynym warunkiem do uzyskania zwrotu
    podatku akcyzowego jest niezarejestrowanie pojazdu na terenie RP lub jego czasowa
    rejestracja w celu wywozu za granicę RP. Pojazd oczywiście zostaje wywieziony, co
    potwierdza odpowiednia dokumentacja. Przepisy nie określają jaki status rejestracji
    posiadał pojazd w przeszłości, określają tylko jaki musi posiadać status w dniu złożenia
    wniosku (wywozu). W Pana ocenie w przypadku zarejestrowania pojazdu czasowo w celu
    wywozu za granicę, zwrot akcyzy przysługuje Podatnikowi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm.; zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy:
      Eksport to:
        a) wywóz wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju
          poza terytorium Unii Europejskiej potwierdzony przez organ celny, o którym
          mowa w art. 221 ust. 2 lub art. 332 ust. 3-4 rozporządzenia wykonawczego
          Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego
          szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia
          Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny
          kodeks celny (Dz.Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm.), zwanego
          dalej „rozporządzeniem 2015/2447”, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia,
        b) objęcie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych procedurą tranzytu
          zewnętrznego po zwolnieniu ich do wywozu.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy:
      Dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub
      samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.
    Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub
      samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

    W świetle art. 5 ustawy:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy:
      Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne
      objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte
      pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz
      samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych
      pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
    Jak stanowi art. 100 ust. 1 ustawy:
      W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
        1) import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium
          kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy
          dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu
          celnego;
        2) nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego
          wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
        3) pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego
          niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu
          drogowym:
          a) wyprodukowanego na terytorium kraju,
          b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których
            mowa w pkt 1 albo 2.
    W świetle art. 100 ust. 5 ustawy:
      Na potrzeby niniejszego działu za sprzedaż samochodu osobowego uznaje się jego:
        1) sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
          cywilny;
        2) zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
          cywilny;
        3) wydanie w zamian za wierzytelności;
        4) wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
        5) darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
          cywilny;
        6) wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
        7) przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
        8) przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników,
          udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
          organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także
          zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
        9) użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 100 ust. 5a ustawy:

      Przepisy niniejszego działu dotyczące samochodów osobowych niezarejestrowanych
      wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym stosuje się
      odpowiednio do samochodu osobowego:
        1) zarejestrowanego czasowo na terytorium kraju w celu umożliwienia jego
          wywozu za granicę zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego
          nastąpił zwrot akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1a pkt 1;
        2) zarejestrowanego profesjonalnie na terytorium kraju w celu wykonywania jazd
          testowych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:
          a) od którego nastąpił zwrot akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1a pkt 2, albo
          b) który został zwolniony od akcyzy na podstawie art. 110b ust. 1.
    Jak wynika z art. 101 ust. 6 ustawy:
      Do opodatkowania akcyzą samochodów osobowych stosuje się odpowiednio art. 10
      ust. 12 i 13, art. 14 ust. 1-3aa, 4, 4g, 6, 8, 10 i 11, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a, ust. 2, 2b,
      2c, 3ba i 4, art. 18 ust. 1-3, art. 19 ust. 1#3, ust. 6 pkt 1, ust. 7 pkt 1 lit. a i ust. 8-11,
      art. 21 ust. 5 i art. 27-29a oraz przepisy wydane na podstawie art. 20.
    W myśl art. 101 ustawy:
      1. Obowiązek podatkowy z tytułu importu samochodu osobowego
        niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu
        drogowym powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów
        prawa celnego. Przepisu nie stosuje się w przypadku, gdy dług celny wygasł na
        podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego.
      2. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
        osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z
        przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:
        1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego
          na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem
          osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na
          terytorium kraju;
        2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli
          nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło
          po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
        3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju
          zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z
          wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo
          samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.
      2a.Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
        osobowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a, nie
        powstaje, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony
        wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia
        wewnątrzwspólnotowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit.
        a. Fakt dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu jest potwierdzany przez
        dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3.
      3. Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodu
        osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o
        ruchu drogowym powstaje z dniem wydania, a w przypadkach, o których mowa w
        art. 100 ust. 5 pkt 2-9, z dniem wykonania tych czynności.
      4. Jeżeli sprzedaż samochodu osobowego powinna być potwierdzona fakturą,
        obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później jednak

        niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania, a w przypadkach, o których mowa w art. 100
        ust. 5 pkt 2-9, z dniem wykonania tych czynności. Sprzedawca jest obowiązany do
        wykazania na wystawionej fakturze kwoty akcyzy od dokonanej sprzedaży.
      4a.Obowiązek podatkowy z tytułu:
        1) dokonania czynności, o której mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1, powstaje z dniem
          dokonania tej czynności;
        2) nabycia lub posiadania samochodu osobowego, o którym mowa w art. 100 ust.
          1a pkt 2, powstaje z dniem nabycia lub wejścia w posiadanie tego samochodu.
      5. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu
        dokonania danej czynności lub wystąpienia stanu faktycznego podlegających
        opodatkowaniu, o których mowa w art. 100 ust. 1, 1a lub 2, za dzień jego
        powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy stwierdził
        dokonanie czynności lub wystąpienie stanu faktycznego podlegających
        opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 102 ustawy:
      1. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
        niemająca osobowości prawnej:
        1) która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub
        2) która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a
          pkt 2, lub
        3) na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe
          samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych
          zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z
          przepisami o ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a
          pkt 1.
      2. W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia
        samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju
        dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania
        samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba
        prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która
        nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.
      3. W przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podatnikiem jest osoba
        fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości
        prawnej, która wystąpiła o rejestrację tego samochodu na terytorium kraju,
        zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
      4. W przypadku gdy samochód osobowy stanowi przedmiot współwłasności, za
        podatników uznaje się wszystkich współwłaścicieli, nawet gdy czynności
        podlegających opodatkowaniu dokonał jeden ze współwłaścicieli. Współwłaściciele
        ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe.
    W świetle art. 106 ust. 2 i 3 ustawy:
      2. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest
        obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez
        wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego
        wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od
        dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji
        samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu
        drogowym.
      3. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest
        obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez

        wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek
        właściwego urzędu skarbowego akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania
        obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu
        osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
    Jak stanowi art. 107 ustawy:
      1. Podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym
        niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu
        drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący
        dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub
        jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, ma prawo do zwrotu
        akcyzy na wniosek złożony właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w
        terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu
        tego samochodu osobowego.
      1a. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej
        albo eksportu samochodu osobowego:
        1) zarejestrowanego czasowo na terytorium kraju w celu umożliwienia jego
          wywozu za granicę zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,
        2) zarejestrowanego profesjonalnie na terytorium kraju w celu wykonywania jazd
          testowych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym
    - od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju.
    1b. Jeżeli samochód osobowy, o którym mowa w ust. 1a, w terminie roku od dnia
      dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu zostanie zarejestrowany
      na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zwrot akcyzy nie
      przysługuje.
    2. Zwrotowi nie podlega akcyza w kwocie niższej niż minimalna kwota zwrotu.
    3. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty
      potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi
      są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy
      oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo
      eksportem.
    4. Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę
      z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy
      wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3.
    5. Organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w
      przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego,
      od którego akcyza z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego lub pierwszej sprzedaży
      na terytorium kraju została zapłacona na terytorium kraju, są naczelnik urzędu
      skarbowego, któremu została złożona deklaracja podatkowa w sprawie tej akcyzy lub
      który wydał decyzję określającą wysokość tej akcyzy, i właściwy dla tego naczelnika w
      zakresie akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej.
    5a. Organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w
      przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego,
      od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, obliczonej i wykazanej w
      zgłoszeniu celnym lub określonej w wydanej przez naczelnika urzędu celno-
      skarbowego decyzji, są dla:
      1) osób fizycznych - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w zakresie akcyzy ze
        względu na adres ich zamieszkania i właściwy dla tego naczelnika w zakresie
        akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej;

      2) osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej -
        naczelnik urzędu skarbowego właściwy w zakresie akcyzy ze względu na adres ich
        siedziby i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby
        administracji skarbowej.
    5b. Jeżeli nie można ustalić właściwości w sposób określony w ust. 5 i 5a, organami
      podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku
      dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego
      akcyza została zapłacona na terytorium kraju, są Naczelnik Trzeciego Urzędu
      Skarbowego Warszawa-Śródmieście w Warszawie i Dyrektor Izby Administracji
      Skarbowej w Warszawie.
    5c. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego dokonuje wypłaty kwoty z tytułu zwrotu
      akcyzy na wniosek organu podatkowego, który określił wysokość kwoty zwrotu
      akcyzy.
    6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, minimalną
      kwotę zwrotu akcyzy, wzór wniosku o zwrot akcyzy oraz terminy zwrotu akcyzy,
      uwzględniając konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy oraz
      ekonomiczną opłacalność dokonania zwrotu akcyzy.
    Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność
    gospodarczą w zakresie handlu pojazdami używanymi. W ramach prowadzonej
    działalności może zdarzyć się sytuacja dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo
    eksportu pojazdu.
    W przypadku pojazdu zakupionego wcześniej poza granicami kraju w terminie 14 dni
    składa Pan deklarację dotyczącą podatku akcyzowego i uiszcza tą opłatę. Zgodnie z
    ustawą prawo o ruchu drogowym w terminie 30 dni (lub 90 dla określonego ustawą
    przedsiębiorcy) rejestruje Pan ten pojazd. Następnie w przypadku Kupującego spoza
    terenu kraju, dokonuje Pan wyrejestrowania tego pojazdu i rejestruje go czasowo w celu
    wywozu za granicę (i faktycznie następuje wywiezienie pojazdu poza teren RP).
    Pana wątpliwości w odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy dotyczą określenia czy
    w świetle zmian przepisów akcyzowych obowiązujących od 1 kwietnia 2025 r. ma Pan
    prawo do zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego.
    Mając na uwadze powyższe przepisy i treść Pana wniosku na wstępie należy zaznaczyć, że
    postępowanie interpretacyjne, o którym mowa w art. 14b i nast. ustawy Ordynacja
    podatkowa jest postępowaniem szczególnym, które nie wiąże się bezpośrednio z
    przyznaniem uprawnień lub nałożeniem obowiązków wynikających z przepisów prawa
    podatkowego, lecz tylko się o nich wypowiada. Wydanie indywidualnej interpretacji prawa
    podatkowego nie tworzy w stosunku do jej adresata jakichkolwiek prawnie znaczących
    uprawnień i/lub obowiązków. Tworzy jedynie stan udzielenia informacji o możliwościach
    stosowania i wykładni prawa, do której jej adresat może się zastosować, choć niewątpliwie
    nie ma takiego obowiązku. Na etapie uzyskiwania interpretacji dochodzi jedynie do
    niewiążącej „wymiany poglądów” na możliwość zastosowania konkretnych przepisów
    prawa podatkowego do pewnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Z istoty zatem interpretacji wynika, że nie rodzi ona dla
    zainteresowanego wiążących skutków prawnych, a zastosowanie się do interpretacji
    zależy jedynie od woli zainteresowanego (por. wyrok NSA z 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II
    FSK 1550/12, prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z 15 września 2021 r., sygn. akt I SA/Po
    520/21; wyrok NSA z 1 czerwca 2012 r., II FSK 2360/10; wyrok NSA z 25 czerwca 2013 r., I
    FSK 1117/12; wyrok NSA z 15 czerwca 2023 r., syn akt II FSK 41/21). W ramach tego
    specyficznego postępowania, nie przeprowadza się także postępowania dowodowego,

    uzasadniającego możliwość podjęcia przez organ podatkowy niezbędnych działań w celu
    wyjaśnienia stanu faktycznego i oceny materiału dowodowego.
    Tym samym w toku postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej w niniejszej
    sprawie, Organ może się co do zasady wypowiedzieć wyłącznie w zakresie zasadności
    złożenia przez Pana wniosku o zwrot podatku akcyzowego od samochodów osobowych
    będących przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu, które zostaną
    przed tą dostawą lub eksportem wyrejestrowane i zarejestrowane czasowo w celu
    wywozu, w oparciu o wyłącznie opisane we wniosku okoliczności, które wiążą Organ.
    Faktyczne przyznanie prawa do zwrotu lub jego brak, w tym w oparciu o postępowanie
    dowodowe i swobodną ocenę materiału dowodowego, leży co do zasady w kompetencji
    innego organu podatkowego, właściwego dla celów zwrotu podatku akcyzowego.
    W dalszej kolejności wyjaśnić należy, że wykładnia prawa podatkowego oparta jest na
    określonych zasadach. Zasadami którymi kieruje się w toku postępowania
    interpretacyjnego są m.in. zasada ścisłej interpretacji, zasada autonomii prawa
    podatkowego (oznaczająca niezależność uregulowań ustawy o podatku akcyzowym, od
    innych uregulowań, w tym innych ustaw podatkowych), zasada prymatu wykładni
    literalnej. Jednocześnie dokonując wykładni prawa podatkowego Organ winien wziąć pod
    uwagę funkcjonujące w obrocie prawnym adekwatne do danej sprawy orzecznictwo,
    dążąc do zapewnienia jednolitości stosowania prawa.
    W świetle powyższych zasad podatnik nie może oczekiwać innych przywilejów aniżeli te,
    jakie można ustalić na podstawie norm prawnych regulujących dany podatek (por. wyrok
    WSA we Wrocławiu z 10 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1002/10, wyrok WSA w
    Gdańsku z 5 października 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 975/16, wyrok NSA z 8 września 2016
    r., sygn. akt II FSK 2012/14, wyrok WSA w Gliwicach z 26 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 146
    /16).
    W procesie ustalania treści obowiązującej normy prawnej fundamentalne znaczenie ma to
    co twórcy tej normy prawnej ujęli w przepisach i co - dokonując ich wykładni - można
    wyprowadzić z uchwalonej regulacji prawnej. Pod normę prawną o w ten sposób ustalonej
    treści (czyli pod podatkowy stan faktyczny zawarty w treści ustawy) należy subsumować
    zachowanie już zrealizowane przez podatnika lub zachowanie, które dopiero zostanie
    podjęte (por. wyrok WSA w Gliwicach z 22 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 779/17).
    Jak zauważa WSA we Wrocławiu w orzeczeniu z 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wr 80/19
    (a także w orzeczeniu z 7 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 264/17 oraz WSA w Krakowie w
    wyroku z 4 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 542/19; NSA w wyroku z 15 stycznia 2021 r., sygn.
    akt II FSK 2435/18 jak i WSA w Łodzi w wyroku z 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 693
    /19), w orzecznictwie sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje się, że w procesie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego zasadnicze znaczenia ma wykładnia językowa
    i przepisy takie powinny być rozumiane zgodnie z ich literalnym brzmieniem (ściśle).
    Oznacza to, że niedopuszczalne jest doszukiwanie się intencji ustawodawcy i stwarzanie
    na tej podstawie norm wykraczających poza literalne i klarowne brzmienie przepisu (por.
    L. Morawski, „Zasady wykładni prawa”, Toruń 2010 r., s. 196). Stanowisko to ma swoje
    oparcie przede wszystkim w założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i
    organów stosujących prawo, jest i zawsze będzie tylko językowe znaczenie norm
    prawnych, albowiem przekaz językowy rozumiany jako możliwy sens słów jest
    powszechną metodą komunikowania się ustawodawcy z podatnikiem i organami
    stosującymi prawo. Zgodnie z zasadą racjonalności, żaden przepis, a nawet żaden z
    fragmentów przepisu nie może być uznany za zbędny, a wykładnie posiłkowe znajdować
    mogą zastosowanie wówczas, gdy wykładnia językowa nie doprowadza interpretatora do
    jasnego znaczenia wykładanego przepisu (L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń
    2010, s. 122-123; A. Bielska-Brodziak, Interpretacja tekstu prawnego na podstawie
    orzecznictwa podatkowego, 2009, LEX; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 20 marca
    2000 r., sygn. akt FPS 14/99; wyrok NSA z 22 września 2010 r., sygn. akt II FSK 836/09;
    wyrok NSA z 30 października 2003 r., sygn. akt III SA 2290/02; wyrok NSA z 26 października

    2017 r., sygn. akt II FSK 2694/15; wyrok WSA w Warszawie z 15 listopada 2018 r., sygn. akt I
    SA/Wa 855/18, wyrok NSA z 18 października 1995 r., sygn. akt III SA 509/34).
    Przechodząc do istoty Pana wątpliwości, zaznaczenia wymaga fakt, że krajowy
    ustawodawca zdecydował się na powszechność opodatkowania podatkiem akcyzowym
    samochodów osobowych, przy czym nie są one traktowane jako wyroby akcyzowe. Z tego
    względu większość uregulowań dotyczących opodatkowania samochodów osobowych
    akcyzą, jest zasadniczo autonomiczna od uregulowań dotyczących opodatkowania
    wyrobów akcyzowych, co przejawia się także w odrębności uregulowań dotyczących
    zwrotu podatku akcyzowego, z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu (zwrot
    akcyzy od wyrobów akcyzowych reguluje art. 82 ustawy; od samochodów osobowych art.
    107 ustawy). Jednocześnie uregulowania dotyczące opodatkowania akcyzą samochodów
    osobowych nie są uregulowaniami które podlegają harmonizacji na poziomie
    wspólnotowym, a tym samym krajowy ustawodawca ma swobodę w zakresie kwestii
    związanych z ich opodatkowaniem akcyzą jak i ewentualnym prawem do zwrotu z tytułu
    dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    Katalog czynności rodzących obowiązek podatkowy w przypadku samochodów
    osobowych został przez ustawodawcę określony w art. 100 ust. 1-2 ustawy. Dokonanie
    określonych w tych przepisach czynności powoduje powstanie obowiązku zapłaty akcyzy
    przez podatnika. Podkreślić w tym miejscu należy, że obowiązek podatkowy powstaje z
    mocy prawa - nie jest uzależniony od woli podatnika, ale od okoliczności z którymi
    ustawodawca wiąże powstanie takiego obowiązku. Celem bowiem racjonalnego
    ustawodawcy była powszechność opodatkowania samochodów osobowych, niezależnie
    od tego czy zostały one wyprodukowane na terytorium kraju, nabyte
    wewnątrzwspólnotowo, przeznaczone do zwykłego użytkowania czy przeznaczone do
    badań i jazd testowych. Tym celom służy szeroki katalog czynności rodzących powstanie
    obowiązku podatkowego, który w związku z art. 5 ustawy, obejmuje przedmiotem
    opodatkowania akcyzą czynności, niezależnie od tego, czy zostały one wykonane lub
    powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Równocześnie w przypadku zapłaty podatku akcyzowego na terytorium kraju (co zgodnie
    z opisem zdarzenia przyszłego będzie miało miejsce) i wywozu samochodów osobowych w
    ramach m.in. dostawy wewnątrzwspólnotowej, ustawodawca przewidział możliwość
    ubiegania się o zwrot podatku. Przy czym jak stanowi art. 107 ust. 1 ustawy, możliwość
    ubiegania się o zwrot dotyczy samochodów osobowych, które nie były zarejestrowane
    wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
    Jednocześnie wraz z 1 kwietnia 2025 r. w art. 107 ust. 1a ustawy, ustawodawca rozszerzył
    możliwość uzyskania zwrotu akcyzy również o przypadki, w których podmiot dokonuje
    dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu samochodu osobowego zarejestrowanego
    czasowo na terytorium kraju w celu umożliwienia jego wywozu za granicę zgodnie z
    przepisami o ruchu drogowym lub zarejestrowanego profesjonalnie na terytorium kraju w
    celu wykonywania jazd testowych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego
    akcyza została zapłacona na terytorium kraju.
    Przy czym zauważyć należy, że z uwagi na art. 100 ust. 5a ustawy, w odniesieniu do takich
    samochodów osobowych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące samochodów
    osobowych niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o
    ruchu drogowym. Oznacza to tym samym, że na gruncie ustawy o podatku akcyzowym
    samochody osobowe zarejestrowane wyłącznie czasowo na terytorium kraju w celu
    umożliwienia ich wywozu za granicę oraz zarejestrowane profesjonalnie na terytorium
    kraju w celu wykonywania jazd testowych są traktowane jak samochody wcześniej
    niezarejestrowane na terytorium kraju i w odniesieniu do tych samochodów osobowych
    możliwe jest uzyskanie zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego.
    Podkreślenia jednak wymaga, że jakiekolwiek zarejestrowanie samochodu osobowego
    przed dokonaniem rejestracji czasowej celem jego wywozu uniemożliwia uzyskanie
    zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego od tego pojazdu.

    Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w orzeczeniu TSUE z 17 maja 2023 r. w sprawie C-
    105/22 oraz orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych.
    Organ zwraca uwagę, że z treści powyższego orzeczenia TSUE wynika jednoznacznie, iż
    samochody nie należą do kategorii wyrobów akcyzowych we wszystkich państwach
    członkowskich na podstawie art. 1 ust. 1 Dyrektywy 2008/118/WE [z dnia 16 grudnia 2008
    r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92
    /12/EWG (Dz.Urz.UE.L 2009 Nr 9, str. 12), aktualnie zastąpioną Dyrektywą Rady (UE) 2020
    /262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającą ogólne zasady dotyczące podatku
    akcyzowego (przekształcenie) (Dz.Urz.UE.L 2020 Nr 58, str. 4)] i w związku z tym nie są
    objęte systemem ujednoliconego podatku akcyzowego, a państwa członkowskie mogą
    wprowadzić lub utrzymać w mocy opodatkowanie obciążające tego rodzaju produkty, o ile
    będą wykonywać swe kompetencje w tej dziedzinie z poszanowaniem prawa Unii.
    Trybunał dalej wskazał, że w jego orzecznictwie podatek rejestracyjny pobierany przez
    państwo członkowskie przy rejestracji pojazdów samochodowych w celu dopuszczenia ich
    do ruchu na jego terytorium, nie stanowi cła ani opłaty o skutku równoważnym z cłem w
    rozumieniu art. 28 i 30 TFUE. Tego rodzaju podatek stanowi bowiem podatek wewnętrzny
    i powinien być zatem rozpatrywany w świetle art. 110 TFUE. W odniesieniu w
    szczególności do podatku akcyzowego niewchodzącego w zakres ujednoliconego podatku
    akcyzowego na mocy dyrektywy 2008/118, takiego jak nakładany na wszystkie samochody
    osobowe zarejestrowane na danym terytorium kraju podatek akcyzowy rozpatrywany w
    postępowaniu głównym - taki podatek akcyzowy należy uznać za stanowiący część
    ogólnego systemu opodatkowania wewnętrznego towarów i należy go oceniać w świetle
    art. 110 akapit pierwszy TFUE.
    Analizując okoliczności sprawy TSUE, w szczególności w kontekście art. 110 akapit
    pierwszy TFUE oraz zasady jednokrotności poboru podatku akcyzowego i
    proporcjonalności, wyjaśnił że system opodatkowania można uznać za zgodny z art. 110
    TFUE tylko wtedy, gdy zostanie wykazane, że jest on tak skonstruowany, iż w każdym
    wypadku wyklucza opodatkowanie przywożonych produktów w wyższym stopniu niż
    produktów krajowych, oraz że w związku z tym w żadnym wypadku nie wywołuje on
    skutków dyskryminujących.
    W tej kwestii TSUE wyjaśnił, że w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub wywozu
    samochodu osobowego osoba, która nabyła prawo do rozporządzania tym samochodem
    jak właściciel, ma prawo do zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego tylko wtedy, gdy
    samochód nie został zarejestrowany w Polsce, a warunek ten ma zastosowanie bez
    rozróżnienia do wszystkich pojazdów, niezależnie od ich pochodzenia.
    W dalszej kolejności TSUE, w odniesieniu do zasady jednokrotności poboru podatku
    akcyzowego, podkreślił, że w braku harmonizacji na poziomie Unii Trybunał orzekł, iż
    niekorzystne skutki, jakie mogą wynikać z równoległego wykonywania kompetencji
    podatkowych przysługujących różnym państwom członkowskim, o ile wykonywanie tych
    kompetencji nie ma charakteru dyskryminującego, nie stanowią ograniczeń swobód
    przepływu. Państwa członkowskie nie mają bowiem obowiązku dostosowywania własnego
    systemu podatkowego do różnych systemów podatkowych innych państw członkowskich,
    w szczególności w celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania. W świetle art. 110
    TFUE nie ma również znaczenia, że pojazd samochodowy - wskutek odmowy przy jego
    wywozie zwrotu podatku od pojazdów, w odniesieniu do którego zdarzeniem
    powodującym powstanie obowiązku podatkowego jest rejestracja i dopuszczenie do
    ruchu takiego pojazdu - podlega podczas jego definitywnego wywozu z jednego państwa
    członkowskiego do innego państwa członkowskiego kilku podatkom związanym z
    pojazdami mechanicznymi w różnym czasie i w różnych państwach członkowskich.
    Tym samym TSUE stwierdził, że niedogodności jakie mogą wynikać w danym przypadku ze
    zwielokrotniającego efektu jednoczesnego braku zwrotu, w wysokości proporcjonalnej do
    okresu użytkowania tego samochodu na danym terytorium, podatku akcyzowego

    zapłaconego w przypadku wywozu samochodu osobowego uprzednio zarejestrowanego
    w danym państwie członkowskim oraz okoliczności, że ów samochód podlega podobnym
    podatkom lub opłatom w państwie przeznaczenia, nie mogą zostać uznane za sprzeczne
    ani z art. 110 TFUE, ani z zasadą jednokrotności poboru podatku akcyzowego jak z zasadą
    proporcjonalności.
    W odniesieniu do analizowanej sprawy Trybunał wyjaśnił, że podatek akcyzowy od
    samochodów osobowych, o którym mowa w ustawie o podatku akcyzowym, nie ma
    charakteru podatku związanego z okresem użytkowania tych samochodów, lecz charakter
    podatku związanego z ich konsumpcją, która materializuje się poprzez rejestrację danego
    samochodu osobowego na terytorium kraju. „Z wniosku o wydanie orzeczenia w trybie
    prejudycjalnym wynika w szczególności, że pojazd będący przedmiotem postępowania
    głównego został zarejestrowany na terytorium kraju w dniu 9 sierpnia 2017 r., czyli około
    siedmiu miesięcy przed wywozem tego pojazdu do Norwegii w dniu 7 marca 2018 r. Ta
    data rejestracji odpowiada dacie czasowej rejestracji z urzędu tego pojazdu, stanowiącej
    część zwykłego procesu rejestracji, którego celem jest definitywne dopuszczenie pojazdu
    do ruchu na terytorium danego kraju”.
    W świetle powyższego TSUE wyjaśnił, że w takich okolicznościach nie można uznać za
    sprzeczną z zasadą proporcjonalności okoliczności, że podatnikowi podatku akcyzowego,
    który dokonuje wywozu pojazdu osobowego zarejestrowanego na terytorium tego kraju
    [na stałe - przypis Organu], odmawia się zwrotu zapłaconego podatku.
    Jednocześnie TSUE wyjaśnił, że art. 110 TFUE odpowiada art. 14 porozumienia o
    Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. (Dz.U. 1994, L 1, s. 3), a
    zgodnie z uregulowaniem krajowym rozpatrywanym w postępowaniu głównym prawo do
    zwrotu danego podatku jest uzależnione od spełnienia tych samych warunków w
    odniesieniu do pojazdów sprzedawanych na terytorium Unii i w odniesieniu do pojazdów
    wywożonych poza Unię.
    W orzeczeniu tym Trybunał wyraził zatem stanowisko, że w stosunku do towarów
    niepodlegających harmonizacji kraje członkowskie mają swobodę kształtowania regulacji
    podatkowych, a niekorzystne skutki jakie mogą wynikać z równoległego wykonywania
    kompetencji podatkowych różnych państw UE nie stanowią ograniczeń swobód
    przepływu. Po raz kolejny Trybunał wyraził jednoznaczny pogląd, że podatek od
    samochodów osobowych, o którym mowa w ustawie o podatku akcyzowym jest
    podatkiem związanym z ich konsumpcją, czyli rejestracją danego samochodu osobowego
    na terytorium kraju (por. wyrok WSA w Poznaniu z 25 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Po 1093
    /22).
    Podsumowując, będąca przedmiotem niniejszej sprawy rejestracja samochodu
    osobowego świadcząca o dopuszczeniu trwale pojazdu do ruchu na terytorium kraju
    przesądza o konsumpcji towaru. Dopuszczenie bowiem pojazdu do ruchu ma o tyle
    znaczenie, że otwiera prawną możliwość konsumpcji pojazdu na terytorium kraju
    polegającą na użyciu samochodu zgodnie z jego przeznaczeniem. Chodzi o ich prawną, a
    nie faktyczną zdolność użytkowania na terytorium kraju, co przesądza o jego konsumpcji.
    Tej sytuacji nie zmienia fakt, że w przypadku, gdy kupującym jest osoba spoza terytorium
    RP, samochód zostaje wyrejestrowany i zarejestrowany ponownie w celu wywozu za
    granicę. W dalszym ciągu bowiem samochód ten był przedmiotem rejestracji, która już
    świadczy o tym, że samochód ten był przedmiotem konsumpcji na terytorium kraju.
    W świetle powyższych zasad i wskazanych wyżej wyjaśnień, przepis art. 107 ust. 1a pkt 1 w
    zw. z art. 107 ust. 1 ustawy wyraźnie zatem wskazuje, że możliwość ubiegania się o zwrot
    podatku akcyzowego występuje w odniesieniu do pojazdów, które zostały zarejestrowane
    wyłącznie czasowo w celu ich wywozu za granicę - a więc tych pojazdów, które przed
    zarejestrowaniem ich czasowo, nie były samochodami zarejestrowanymi na terytorium
    kraju. Tylko bowiem wówczas zostanie spełniona przesłanka wynikająca z art. 107 ust. 1
    ustawy - niezarejestrowania wcześniej na terytorium kraju.

    Należy zauważyć, że prawidłowość takiej wykładni potwierdza uzasadnienie do
    Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o
    podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw z 5 grudnia 2025 r. (Druk Sejmowy nr
    896).
    W uzasadnieniu tym Ustawodawca wskazał, że „Projekt ustawy wprowadza instytucję
    zwrotu podatku akcyzowego od samochodów osobowych czasowo zarejestrowanych w
    kraju w celu ich wywozu za granicę na podstawie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo
    o ruchu drogowym. Przyczyną wprowadzanej regulacji jest zmiana dotychczasowej linii
    orzeczniczej sądów administracyjnych, która nastąpiła po wydaniu orzeczenia
    prejudycjalnego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 17 maja 2023 r.
    w sprawie C-105/22. Wyrok TSUE, który zapadł po wystąpieniu z pytaniem prejudycjalnym
    przez Naczelny Sąd Administracyjny, dotyczył wprawdzie innego zagadnienia (zwrotu
    akcyzy w wysokości proporcjonalnej do okresu użytkowania samochodu na terytorium
    kraju, na którego terenie zapłacono akcyzę), ale w uzasadnieniu orzeczenia TSUE odróżnił
    rejestrację czasową pojazdu z urzędu stanowiącą część zwykłego procesu rejestracji,
    którego celem jest definitywne dopuszczenie pojazdu do ruchu na terytorium danego
    kraju, od rejestracji czasowej dokonanej na wniosek właściciela samochodu w celu
    umożliwienia wywozu pojazdu za granicę. Aktualnie sądy administracyjne wydają wyroki, z
    których wynika, że czasowa rejestracja samochodu osobowego na wniosek właściciela w
    celu jego przemieszczenia poza granicę kraju nie stanowi przeszkody do uzyskania zwrotu
    podatku akcyzowego”.
    W świetle powyższego wskazać należy że w przedstawionych we wniosku okolicznościach
    sprawy nie wypełni Pan warunku wskazanego w art. 107 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku
    akcyzowym, umożliwiającego ubieganie się o zwrot zapłaconego podatku akcyzowego. Jak
    wynika bowiem jednoznacznie z opisu sprawy, wskazany we wniosku pojazd przed
    dokonaniem jego rejestracji czasowej w celu wyjazdu za granicę będzie pojazdem
    zarejestrowanym na terytorium w kraju. Oznacza to zatem, że w opisanej przez Pana we
    wniosku sytuacji nie będzie Pan uprawniony do uzyskania zwrotu zapłaconego podatku
    akcyzowego od samochodu względem którego dokona Pan wyrejestrowana i ponownego
    zarejestrowania go czasowo w celu wywozu za granicę.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie przedstawionego we wniosku pytania należy
    uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ nadmienia, że w trybie wydawania interpretacji indywidualnej opis stanu
    faktycznego przedstawiony we wniosku jest wyłączną podstawą do wydania
    rozstrzygnięcia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.