Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-328/13-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-07
Teza: 1. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będący notariuszem działając jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych jest zobowiązany do poboru podatku od zmiany umowy spółki w wyniku zwiększenia majątku spółki w myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych? 2. W którym momencie powstanie obowiązek podatkowy podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zwiększenia majątku spółki?
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-pobór podatku; protokół; płatnik; umowa-umowa spółki; umowa-zmiana umowy
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 5-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko reprezentowanej przez pełnomocnika przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2013 r. (data wpływu 9 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest notariuszem prowadzącym działalność jako wspólnik spółki cywilnej. W ramach wykonywanej przez siebie działalności notariusz będzie sporządzał w formie aktu notarialnego uchwały dot. przekształcenia spółek prawa handlowego, w tym przekształcenia takich spółek – osobowych lub kapitałowych – w spółkę jawną. Załącznikiem do uchwały o przekształceniu danej spółki w spółki jawną będzie umowa spółki jawnej sporządzona każdorazowo w zwykłej formie pisemnej. Niniejszy wniosek dotyczy przypadków, w których Wnioskodawca jako notariusz sporządza w formie aktu notarialnego uchwały o przekształceniu spółki prawa handlowego (kapitałowej lub osobowej – innej niż spółka jawna) w spółkę jawną. Dla potrzeb opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zakłada, że w każdym przypadku będzie dochodziło do zwiększenia majątku spółki jawnej (przekształconej), tym samym do powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będący notariuszem działając jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych jest zobowiązany do poboru podatku od zmiany umowy spółki w wyniku zwiększenia majątku spółki w myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych?
2.  W którym momencie powstanie obowiązek podatkowy podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zwiększenia majątku spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy podmiotem w rozumieniu art. 8 Ordynacji podatkowej zobowiązanym do zapłaty PCC będzie przekształcona spółka jawna, a obowiązek podatkowy powstanie z chwilą zawarcia umowy spółki przekształconej. Zgodnie z ustawą Kodeks spółek handlowych (dalej: KSH) art. 562 KSH każda uchwała o przekształceniu spółki handlowej winna być umieszczona w protokole sporządzonym przez notariusza, który według art. 104 § 4 ustawy Prawo o notariacie, spisuje się w formie aktu notarialnego. Notariusz zgodnie z treścią przepisu art. 7 § 1 w zw. z art. 10 ust. 2 Ustawy o PCC jest płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

Aby ustalić moment powstania zobowiązania podatkowego, w pierwszej kolejności należałoby przytoczyć treść art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W myśl powołanego przepisu zobowiązanie podatkowe powstaje ex lege w dniu zaistnienia zdarzenia z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Ustawą podatkową właściwą dla rozpatrywanego zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku jest ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych i to przez jej pryzmat należy ustalać moment powstania zobowiązania podatkowego jak i podmiot zobowiązany do poboru podatku.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że o momencie jego zaistnienia, w przypadku zmiany umowy spółki handlowej (obejmującego zwiększenie majątku spółki), przesądza art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC statuujący, że powstaje on z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Dla zasadności powyższego stanowiska warto przyjrzeć się treści przepisu art. 10 ust. 2 ustawy o PCC. W myśl tej regulacji notariusz jest płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych wyłącznie w formie aktu notarialnego. W związku z powyższym, należałoby zwrócić uwagę, że uchwała powzięta przez wspólników spółki przekształcanej (SKA) jest czynnością cywilnoprawną, której sporządzenie wymaga formy aktu notarialnego (art. 562 KSH) i stanowi czynność odrębną od tej jaką jest zawiązanie umowy spółki przekształconej (sp.j.), która może być zawarta w formie pisemnej (art. 23 KSH).

W przedmiotowej sprawie czynnością cywilnoprawną podlegającą opodatkowaniu PCC od zwiększenia majątku spółki w rozumieniu art. 1 ww. ustawy będzie zawiązanie przekształconej spółki, gdyż to jej majątek ulegnie zwiększeniu. Jak to wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego umowa spółki jawnej sporządzona w formie pisemnej zostanie dołączona do uchwały o przekształceniu sporządzonej w formie aktu notarialnego.

Brak zachowania formy aktu notarialnego w przypadku umowy spółki przekształconej przesądza zatem o wykluczeniu notariusza jako płatnika podatku PCC w przedmiotowej sprawie co znajduje swoje uzasadnieniem w wykładni językowej art. 10 ust. 2 ustawy o PCC. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podmiotem zobligowanym do zapłacenia PCC od zwiększonego majątku sp. j. będzie sama spółka.

Biorąc pod uwagę literalne brzmienie ustawy o PCC ustawodawca czyni niekiedy podatnikiem z tytułu zawarcia umowy spółki podmiot jeszcze nieistniejący. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ww. regulacja ma zastosowanie także w przedmiotowej sprawie. Na gruncie ustawy o PCC przekształcenie spółki jest bowiem ujęte jako zmiana umowy spółki, a w myśl art. 555 KSH do tego rodzaju operacji stosuje się odpowiednio przepisy spółki przekształconej. Tak być może także w przypadku zawarcia umowy spółki jawnej, której byt prawny rozpoczyna się dopiero z chwilą wpisania jej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. W takiej sytuacji wspólnicy powinni rozliczyć podatek w imieniu nieistniejącej jeszcze spółki, gdyż zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 1 obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, a takową podlegającą opodatkowaniu PCC od zwiększenia majątku spółki stanowi zawiązanie umowy spółki przekształconej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.