Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.847.2024.2.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziału w
działce i niekorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT oraz
zwolnienie od podatku VAT transakcji sprzedaży udziału w
działce oraz części budynku zlokalizowanego na tej działce,
obejmującej dawne części wspólne budynku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
udział-sprzedaż udziałów
zniesienie-zniesienie współwłasności
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT transakcji
    sprzedaży udziału w działce nr 1 i niekorzystania ze zwolnienia od podatku VAT oraz
    zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży udziału w działce nr 2 oraz części
    budynku zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne budynku.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 stycznia 2024 r. (wpływ
    7 stycznia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przed sądem powszechnym toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności
    nieruchomości, składającej się z:
      - niezabudowanej działki nr 1,
      - działki oznaczonej 2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem
        gospodarczym.
    Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obie
    działki położone są na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem UMW (tereny
    zabudowy śródmiejskiej z przeznaczeniem podstawowym: zabudowa usługowa z
    zabudową mieszkaniową wielorodzinną).
    Prawo własności przedmiotowej nieruchomości wpisane jest w księdze wieczystej na rzecz
    właścicieli dwóch wyodrębnionych lokali objętych księgami wieczystymi – po ½ części.
    Zgodnie z treścią ww. ksiąg wieczystych właścicielem lokalu nr 1 jest Gmina, a lokalu nr 2 –
    osoba fizyczna.
    Stan ujawniony w księgach wieczystych jest niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym, z
    następujących przyczyn:
    Na podstawie decyzji Starosty zatwierdzającej projekt rozbiórki i udzielającej pozwolenia
    na rozbiórkę, Gmina dokonała rozbiórki części budynku odpowiadającej lokalowi nr 1
    (zachodnia część budynku posadowionego wówczas na działce ewidencyjnej oznaczonej
    numerem 3).

    Następnie działka nr 3 została na wniosek Gminy podzielona na działki:
      - niezabudowaną nr 1
      - nr 2, która jest zabudowana pozostałą (wschodnią) częścią budynku odpowiadającą
        lokalowi nr 2 wraz z dawnymi częściami wspólnymi budynku (sień, klatka schodowa,
        piwnica) oraz budynkiem gospodarczym, które to zabudowania pozostają w
        wyłącznym posiadaniu osoby fizycznej.
    Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego wygaśnięcie odrębnej własności lokalu na skutek
    jego zburzenia powoduje ustanie odrębnej własności drugiego lokalu, natomiast udziały w
    nieruchomości wspólnej, związane dotychczas z własnością dwóch lokali, przekształcają
    się w udziały we współwłasności gruntu zabudowanego budynkiem stanowiącym jego
    część składową i obejmującym jeden lokal.
    Zatem wobec wyburzenia części budynku odpowiadającej lokalowi nr 1, wygasła odrębna
    własność zarówno lokalu nr 1, jak i lokalu nr 2, a Gmina i osoba fizyczna są
    współwłaścicielami nieruchomości w udziałach wynoszących po ½ części, przy czym Gmina
    uznaje, że nakłady w postaci części budynku odpowiadającej dawnemu lokalowi nr 2 (z
    wyłączeniem dawnych części wspólnych) oraz budynku gospodarczego przysługują osobie
    fizycznej.
    Wyjaśnia się, że dawny lokal mieszkalny nr 2 stanowi ok. 80% budynku mieszkalnego,
    natomiast dawne części wspólne – ok. 20% tego budynku.
    Gmina wniosła o zniesienie współwłasności opisanej powyżej nieruchomości poprzez:
      - przyznanie Gminie wyłącznego prawa własności niezabudowanej działki oznaczonej
        nr 1,
      - przyznanie osobie fizycznej wyłącznego prawa własności działki oznaczonej 2,
        zabudowanej budynkiem mieszkalnym (obejmującym dawny lokal nr 2 i dawne
        części wspólne w postaci sieni, klatki schodowej i piwnicy) oraz budynkiem
        gospodarczym.
    Gmina, uznając prawo osoby fizycznej do nakładów w postaci części budynku
    odpowiadającej dawnemu lokalowi nr 2 oraz budynku gospodarczego, domaga się spłaty
    połowy wartości dawnych części wspólnych budynku (sień, klatka schodowa, piwnica) oraz
    spłaty wynikającej z różnicy powierzchni obu działek.
    Osoba fizyczna – uczestnik postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości
    wniósł o przyznanie całej nieruchomości na jego rzecz za spłatą połowy wartości dawnych
    części wspólnych budynku (sień, klatka schodowa, piwnica) oraz spłatą za udział w gruncie.
                                    2  2Zgodnie z opinią biegłego sądowego wartość rynkowa 1 m gruntu wynosi ... zł/m, stąd
    wartość działki 1 wynosi .... zł, a działki nr 2 (bez części składowych) ....zł (razem wartość
    rynkowa gruntu bez części składowych: .... zł).
    Wartość rynkowa nieruchomości zabudowanej obejmującej działki nr 1 i 2 wynosi .... zł, a
    wartość części składowych gruntu: .... zł.
    Dawne części wspólne budynku stanowią 20% części składowych, zatem wartość dawnych
    części wspólnych wynosi .... zł.
    Ponadto, w odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania o treści:
      1. Czy są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
        usług?
        Odp. Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
      2. Kiedy konkretnie nabyli Państwo udział w działce nr 3, z której wydzielono działki
        nr 1 i nr 2? Proszę wskazać miesiąc i rok.

        Odp. Gmina nabyła udział w działce nr 3 w dniu 27 maja 1990 r. nieodpłatnie z
        mocy prawa na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy
        wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach
        samorządowych (Dz.U. z 1990 r. nr 32 poz. 191 ze zm.), co zostało potwierdzone
        decyzją Wojewody.
      3. Czy działka nr 3, z której wydzielono działki nr 1 i nr 2, od dnia nabycia była/jest
        wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku
        od towarów i usług?
        Odp. Działka nr 3 była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z
        podatku VAT.
      4. Czy nabycie udziału w działce nr 3, z której wydzielono działki nr 1 i nr 2, nastąpiło
        w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
        Odp. Nabycie udziału w działce nr 3 nie nastąpiło w ramach czynności
        podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
      5. W jaki sposób zostało udokumentowane nabycie udziału w działce nr 3, z której
        wydzielono działki nr 1 i nr 2 (np. fakturą, rachunkiem)?
        Odp. Nabycie udziału w działce 3 zostało udokumentowane decyzją, o której
        mowa w punkcie 2.
      6. Czy przy nabyciu udziału w działce nr 3, z której wydzielono działki nr 1 i nr 2, był
        wykazany podatek należny? Jeżeli nie, to dlaczego podatek nie był wykazany?
        Odp. Przy nabyciu udziału w działce nr 3 nie wykazano podatku należnego, gdyż
        nabycie nastąpiło nieodpłatnie z mocy prawa.
      7. Czy w związku z nabyciem udziału w działce nr 3, z której wydzielono działki nr 1 i
        nr 2, przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego?
        Odp. Nie dotyczy (nabycie nieodpłatne z mocy prawa).
      8. Jakie było/jest faktyczne wykorzystywanie przez Państwa udziału w działkach nr 1 i
        nr 2?
        Odp. Gmina nie wykonywała władztwa w odniesieniu do działki nr 2 (działka nr 2
        znajduje się w wyłącznym posiadaniu współwłaściciela - osoby fizycznej), działka
        nr 1 stanowi ogólnodostępny teren o nawierzchni gruntowej oznaczony w
        ewidencji gruntów symbolem B.
      9. Czy części wspólne budynku znajdującego się na działce nr 2, są trwale związane z
        gruntem?
        Odp. Części wspólne budynku znajdującego się na działce nr 2 są trwale
        związane z gruntem.
      10. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie części wspólnych budynku znajdującego się
        na działce nr 2, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług?
        Odp. Tak, nastąpiło pierwsze zasiedlenie części wspólnych budynku znajdującego
        się na działce nr 2.
      11. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem części wspólnych budynku znajdującego
        się na działce nr 2 a dostawą udziału upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
        Odp. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem części wspólnych budynku znajdującego
        się na działce nr 2 a dostawą udziału upłynie okres dłuższy niż 2 lata
      12. W jaki sposób części wspólne budynku znajdującego się na działce nr 2, były
        wykorzystywane?

        Odp. Części wspólne budynku znajdującego się na działce nr 2 są
        wykorzystywane jako sień i klatka schodowa i obecnie stanowią integralną część
        budynku mieszkalnego stanowiącego ekonomiczną własność współwłaściciela -
        osoby fizycznej.
      13. Czy ponoszono nakłady na ulepszenie części wspólnych budynku znajdującego
        się na działce nr 2, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w
        wysokości co najmniej 30% wartości początkowej ww. części wspólnych budynku
        oraz kiedy takie wydatki były ponoszone?
        Odp. Gmina poniosła nakłady na rozbiórkę części budynku, która znajdowała się
        na gruncie aktualnie oznaczonym jako działka nr 1, natomiast nie ponosiła
        nakładów na ulepszenie części wspólnych budynku znajdującego się na działce nr
        2.
      14. Czy w stosunku do wydatków na ulepszenie części wspólnych budynku
        znajdującego się na działce nr 2, przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
        Odp. Nie dotyczy (nie poniesiono wydatków na ulepszenie części wspólnych)
      15. Czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych części wspólnych budynku
        znajdującego się na działce nr 2, miało miejsce jego pierwsze zasiedlenie? Jeżeli
        tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło/nastąpi pierwsze
        zasiedlenie.
        Odp. Nie dotyczy (części wspólne nie uległy ulepszeniu).
      16. Czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonych części wspólnych budynku
        znajdującego się na działce nr 2 a dostawą udziału w nim, upłynie okres dłuższy
        niż 2 lata?
        Odp. Nie dotyczy (części wspólne nie uległy ulepszeniu).
      17. W jaki sposób, wykorzystywano ulepszone części wspólne budynku znajdującego
        się na działce nr 2 po oddaniu do użytkowania?
        Odp. Nie dotyczy (części wspólne nie uległy ulepszeniu).
      18. Czy działki nr 1 i nr 2, w których posiadają Państwo udziały były przedmiotem
        najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze, jeśli tak to należy wskazać:
        - datę zawarcia ww. umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy?
        - na jaki okres jest/była zawarta ww. umowa?
        - czy są/byli Państwo stroną umowy?
        - czy umowa miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny? Jeśli umowa miała
          charakter odpłatny to jaka była kwota czynszu z tytułu ww. umowy oraz czy
          odprowadzali Państwo należne podatki?
        Odp. Działki nr 1 i 2 nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych
        umów o podobnym charakterze.

## Pytanie

Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    uznając prawo osoby fizycznej do nakładów na działce nr 2 w postaci części budynku
    odpowiadającej dawnemu lokalowi nr 2 oraz budynku gospodarczego:
      - w przypadku uwzględnienia wniosku Gminy, tj. przyznania wyłącznego prawa
        własności niezabudowanej działki nr 1 Gminie, natomiast zabudowanej działki nr 2
        na rzecz osoby fizycznej, dostawa towaru, tj. zbycie przez Gminę udziału w działce

        nr 2 oraz w części budynku zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne
        części wspólne budynku, prowadzące do przeniesienia na nabywcę prawa do
        rozporządzania tym towarem jak właściciel, jest opodatkowana podatkiem VAT wg
        stawki podstawowej, czy jest zwolniona z opodatkowania?
      - w przypadku uwzględnienia wniosku osoby fizycznej, tj. przyznania wyłącznego prawa
        własności całej nieruchomości, obejmującej dwie wyodrębnione geodezyjnie działki
        nr 1 i 2 na rzecz osoby fizycznej, dostawa towaru, tj. zbycie przez Gminę udziału w
        działkach nr 1 i 2 oraz w części budynku zlokalizowanego na działce nr 2,
        obejmującej dawne części wspólne budynku, prowadzące do przeniesienia na
        nabywcę prawa do rozporządzania tym towarem tak jak właściciel, jest
        opodatkowana podatkiem VAT wg stawki podstawowej, czy jest zwolniona z
        opodatkowania?
    (Uznaje się, że w obu przypadkach podstawą opodatkowania będzie dopłata, którą osoba
    fizyczna będzie zobowiązana uiścić na rzecz Gminy za udział w gruncie oraz w części
    budynku zlokalizowanego na działce nr 2, obejmującej dawne części wspólne budynku.)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, w momencie zniesienia współwłasności (uprawomocnienia się
    postanowienia sądowego w tym przedmiocie) Gmina będzie dokonywała odpłatnej
    dostawy towarów na rzecz drugiego współwłaściciela, w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1
    pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej:
    ustawa VAT). Zniesienie współwłasności nieruchomości, wywołuje w kontekście
    ekonomicznym skutki analogiczne, jak sprzedaż udziału w nieruchomości. Na gruncie
    ustawy VAT zniesienie współwłasności, gdy dokonywane są między współwłaścicielami
    dopłaty, należy traktować jako równoważne sprzedaży udziału. Zbycie udziału w
    nieruchomości prowadzi do przeniesienia na nabywcę takiego udziału prawa do
    rozporządzania towarem (nieruchomością) tak jak właściciel, w związku z czym stanowi
    dostawę towarów.
    Dostawa terenu zabudowanego podlega opodatkowaniu VAT, przy czym uwzględniając
    art. 29a ust. 8 ustawy VAT, stanowiący, że z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu, to dostawa budynku (budowli) determinuje sposób opodatkowania
    gruntu, na którym te nieruchomości budowlane są posadowione.
    Działka nr 2 jest zabudowana budynkiem gospodarczym oraz budynkiem mieszkalnym, z
    którego większa część (80%) odpowiada dawnemu lokalowi nr 2, a pozostała część (20%)
    dawnym częściom wspólnym budynku. Część budynku mieszkalnego odpowiadająca
    dawnemu lokalowi nr 2 i budynek gospodarczy stanowią ekonomiczną własność osoby
    fizycznej i za te składniki Gmina nie uzyska ekwiwalentu pieniężnego.
    Podstawą opodatkowania będzie dopłata, którą osoba fizyczna będzie zobowiązana uiścić
    na rzecz Gminy za udział w gruncie oraz za udział w części budynku zlokalizowanego na
    działce nr 2, obejmującej dawne części wspólne budynku (stanowiącej 20% tego budynku).
    A) W przypadku uwzględnienia wniosku Gminy (tj. przyznania działki nr 1 Gminie, a działki
    nr 2 uczestnikowi), od uczestnika zostanie zasądzona dopłata w kwocie: ... zł netto, na
    którą składają się kwoty: ...zł netto – za udział w dawnych częściach wspólnych budynku
    oraz w kwocie .... zł netto – w związku z różnicą wartości obu działek (bez części
    składowych).
    Zdaniem Gminy kwestia opodatkowania będzie kształtować się następująco:
      - dostawa udziału w dawnych częściach wspólnych budynku o wartości 22 714 zł,
        zlokalizowanego na działce nr 2, będzie zwolniona z opodatkowania (art. 43 ust. 1
        pkt 10 ustawy VAT),

      - zważywszy, że dostawie podlega jedynie część budynku wynosząca 20%, dostawa
        udziału w działce 2 bez części składowych (o wartości 23 781 zł) w 20% będzie
        podlegać zwolnieniu z opodatkowania (art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT), natomiast
        w 80% winna zostać opodatkowana. Tym samym część dopłaty w kwocie ... zł
        (stanowiącej 20% kwoty .... zł) nie zostanie powiększona o należny podatek VAT,
        natomiast część dopłaty w kwocie 19 024,80 zł (stanowiącej 80% kwoty ... zł) winna
        zostać powiększona o podatek VAT tj. o kwotę ... zł,
      - suma powyższych kwot oraz należnego podatku VAT wynosi łącznie ... zł. Celem
        obliczenia dopłaty, która winna zostać zasądzona na rzecz Gminy, suma ta winna
        zostać pomniejszona o wartość udziału w działce nr 1, który zostanie przyznany
        Gminie, tj. o ... zł,
      - z powyższych wyliczeń wynika, iż na rzecz Gminy winna zostać zasądzona kwota .... zł
        (w tym VAT w kwocie ... zł).
    B) W przypadku uwzględnienia wniosku osoby fizycznej, tj. przyznania wyłącznego prawa
    własności całej nieruchomości, obejmującej dwie wyodrębnione geodezyjnie działki nr 1 i
    2 na rzecz osoby fizycznej, od uczestnika zostanie zasądzona dopłata w kwocie: ... zł netto
    na którą składają się kwoty: ... zł netto – za udział w dawnych częściach wspólnych
    budynku oraz w kwocie ... zł netto – za udział w gruncie bez części składowych (w tym ... zł
    netto za udział w działce 1 oraz ... zł netto w działce 2).
    Zdaniem Gminy kwestia opodatkowania będzie kształtować się następująco:
      - dostawa udziału w dawnych częściach wspólnych budynku oraz udziału w działce nr 2
        (gruncie bez części składowych) – analogicznie jak w punkcie A tiret pierwsze i
        drugie, tj. za dopłatą odpowiadającą sumie kwot: ... zł + .... zł + .... zł + .... zł (VAT) = ....
        zł
      - dostawa udziału w niezabudowanej działce nr 1 o wartości ... zł, zważywszy na
        przeznaczenie tej działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
        będzie podlegać opodatkowaniu, stąd dopłata winna zostać powiększona o podatek
        VAT tj. o kwotę .... zł,
      - z powyższych wyliczeń wynika, iż na rzecz Gminy winna zostać zasądzona kwota .... zł
        (w tym VAT w kwocie .... zł).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a
    ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Nie każda jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot,
    który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.
    Ponadto, na podstawie art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Z powyższej normy wynika więc, że ustawodawca przyznaje każdemu ze
    współwłaścicieli roszczenie o zniesienie współwłasności. Jego zaspokojenie może
    nastąpić w trybie umownego zniesienia współwłasności lub na drodze orzeczenia
    sądowego. Żaden ze współwłaścicieli nie może zaś skutecznie sprzeciwiać się zniesieniu
    współwłasności.
    Zgodnie z art. 211 Kodeksu cywilnego:

      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Zasadą jest, że zniesienie współwłasności powinno nastąpić przede wszystkim przez
    podział fizyczny rzeczy wspólnej. Podział rzeczy wspólnej prowadzi do zniesienia
    współwłasności. Jest bowiem oczywiste, że w wyniku podziału powstają nowe
    przedmioty własności – samoistne, odrębne rzeczy, wydzielone z większej rzeczy
    macierzystej (poprzednio wspólnej). Przypadają zaś one na wyłączną własność
    poszczególnym współwłaścicielom. Tym samym, wygasa współwłasność macierzystej
    rzeczy wspólnej.
    Jednocześnie należy wskazać, że jeśli w związku ze zniesieniem współwłasności
    nieruchomości ma miejsce wydanie nieruchomości w zamian za świadczenie pieniężne
    na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – mamy do czynienia z dostawą
    towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług w momencie
    zniesienia współwłasności współwłaściciel będzie dokonywał odpłatnej dostawy
    towarów na rzecz drugiego współwłaściciela, w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku
    z art. 7 ust. 1 ustawy. W tym przypadku dojdzie do sytuacji analogicznej jak w
    przypadku zbycia udziału w nieruchomości, gdy jeden podmiot (tj. współwłaściciel)
    zbywa na rzecz drugiego określony udział w nieruchomości otrzymując wynagrodzenie
    w postaci ceny sprzedaży. Zniesienie współwłasności nieruchomości, wywołuje w
    kontekście ekonomicznym skutki analogiczne, jak sprzedaż udziału w nieruchomości. W
    związku z czym na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług zniesienie
    współwłasności – gdy dokonywane są między współwłaścicielami dopłaty – należy
    traktować jako równoważne sprzedaży udziału. Wskazać należy, iż zbycie udziału w
    nieruchomości prowadzi do przeniesienia na nabywcę takiego udziału prawa do
    rozporządzania towarem (nieruchomością) tak jak właściciel, w związku z czym stanowi
    dostawę towarów.
    W analizowanej sprawie zgodnie z pierwszą koncepcją zniesienia współwłasności,
    przedmiotem dostawy przez Państwa będzie udział w działce nr 2 oraz części budynku
    zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne budynku. Natomiast
    zgodnie z drugą koncepcją zniesienia współwłasności przedmiotem dostawy przez
    Państwa będzie udział w działkach nr 1 i 2 oraz części budynku zlokalizowanego na
    działce nr 2, obejmującej dawne części wspólne budynku.
    Należy zauważyć, że dostawa przez Państwa udziału w działce nr 2 oraz części budynku
    zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne budynku, jak również
    udziału w działkach nr 1 i 2 oraz części budynku zlokalizowanego na działce nr 2,
    obejmującej dawne części wspólne budynku, jest niewątpliwie czynnością
    cywilnoprawną (nie publicznoprawną), nie jest wykonywana w ramach zadań
    publicznych. W odniesieniu do ww. dostaw, nie będą Państwo działać jako organ władzy
    publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując odpłatnego ww. zbycia
    będą Państwo działali jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący
    działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.

    Wobec tego powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna
    dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie
    z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:
      Grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z

    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające
    z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do
    odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy
    lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i
    art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej
    fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.

    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub

      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    A zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    Odnosząc się do pierwszej koncepcji zniesienia współwłasności, zgodnie z którą
    przedmiotem dostawy będzie udział w działce nr 2 oraz części budynku
    zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne budynku, wyjaśniam
    co następuje.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    sprzedaż części budynku znajdującego się na działce nr 2, obejmującej dawne części
    wspólne budynku, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w
    rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że nastąpiło pierwsze zasiedlenie części budynku znajdującego
    się na działce nr 2, obejmującej dawne części wspólne budynku i pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem części wspólnych budynku znajdującego się na działce nr 2 a dostawą
    udziału upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie nie ponosili Państwo nakładów na
    ulepszenie części wspólnych budynku znajdującego się na działce nr 2 w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym.
    Zatem w odniesieniu do ww. części budynku znajdującego się na działce nr 2,
    obejmującej dawne części wspólne budynku, zostaną spełnione przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – sprzedaż udziału w
    działce nr 2 oraz części budynku zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne
    części wspólne budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i

    usług, pod warunkiem, że strony nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43
    ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.
    Tym samym, sprzedaż przez Państwa udziału w działce nr 2 oraz części budynku
    zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne budynku, będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a ust. 8
    ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie zniesienia współwłasności, gdzie
    przedmiotem dostawy będzie udział w działce nr 2 oraz części budynku
    zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne budynku uznałem za
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do drugiej koncepcji zniesienia współwłasności, zgodnie z którą
    przedmiotem dostawy przez Państwa będzie udział w działkach nr 1 i 2 oraz części
    budynku zlokalizowanego na działce nr 2, obejmującej dawne części wspólne budynku.
    wskazać należy co następuje.
    Jak wynika z opisu sprawy, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego niezabudowana działka nr 1 położona jest na terenie
    oznaczonym symbolem UMW (tereny zabudowy śródmiejskiej z przeznaczeniem
    podstawowym: zabudowa usługowa z zabudową mieszkaniową wielorodzinną).
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że działka nr 1 będzie spełniać w
    momencie sprzedaży definicję terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a
    zatem dostawa udziału w ww. działce nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    We wniosku wskazali Państwo, że nabyli udział w działce nr 3, z której wydzielono działkę
    nr 1 nieodpłatnie z mocy prawa. Nabycie udziału w działce nr 3, z której wydzielono
    działkę nr 1 nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie
    można więc uznać, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT przy
    nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była
    objęta tym podatkiem.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że dostawa udziału w
    działce nr 1, nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie został spełniony warunek, o którym mowa w
    tym przepisie.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa przez Państwa udziału w działce nr 1 będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.
    Natomiast – jak wskazałem wyżej - sprzedaż przez Państwa udziału w działce nr 2 oraz
    części budynku zlokalizowanego na tej działce, obejmującej dawne części wspólne
    budynku, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a
    ust. 8 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie zniesienia współwłasności, gdzie
    przedmiotem dostawy przez Państwa będzie udział w działkach nr 1 i 2 oraz części
    budynku zlokalizowanego na działce nr 2, obejmującej dawne części wspólne budynku
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, w szczególności ustalenie podstawy
    opodatkowania, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa
    podatkowego, a nie badanie poprawności zasądzonych dopłat między współwłaścicielami,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny wskazanych przez Państwa
    we wniosku kwot ww. dopłat.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.