Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1123/13/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-12-05
Teza: Jakie konsekwencje podatkowe powstaną po stronie Spółki w przypadku „wyjścia z inwestycji”, które ma nastąpić poprzez umorzenie akcji spółek komandytowo-akcyjnych?
Słowa kluczowe: akcja-umorzenie akcji; dotacja; spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku (data wpływu do tut. BKIP 29 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym 25 listopada 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad ustalenia przychodów i kosztów uzyskania w związku z wystąpieniem Spółki ze spółki komandytowo-akcyjnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek Spółki o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad ustalenia przychodów i kosztów uzyskania w związku z wystąpieniem Spółki ze spółki komandytowo-akcyjnej. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 14 listopada 2013 r. Znak: IBPBII/1/436-238/13/HK, IBPBI/2/423-794/13/RSz, IBPBI/2/423-1123/13/CzP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 25 listopada 2013 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka, na podstawie umowy o dofinansowanie, zawartej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości, realizuje w okresie od 1 grudnia 2008 r. do 30 listopada 2013 r., projekt dofinansowany ze środków Unii Europejskiej pt. „(…)” realizowany w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa 3. Kapitał dla Innowacji, Działanie 3.1 Inicjowanie działalności innowacyjnej. Celem projektu „(…) jest wsparcie i utworzenie nowych przedsiębiorstw działających na bazie innowacyjnych pomysłów, zwłaszcza w dziedzinie poszanowania energii, poprzez zapewnienie kapitału na inwestycje w innowacje oraz wzajemną współpracę. Cel ten zostanie osiągnięty poprzez świadczenie usług doradczych, coachingowych w zakresie pomocy w rozpoczęciu działalności gospodarczej poprzez dopasowanie odpowiedniej formy organizacyjno-prawnej, wsparcie w prawidłowym zarządzaniu firmą, dostęp do technologii, niezależnych ekspertów, dostępu do wiedzy i rynków globalnych (tzw. etap preinkubacji).

Etap preinkubacji obejmuje m. in:

*   badanie poziomu innowacyjności pomysłu,
*   badanie czystości patentowej,
*   analizę rynku innowacyjnego rozwiązania,
*   opracowanie biznes planu/studium wykonalności,
*   ocenę potencjału komercyjnego,
*   pomoc w przygotowaniu prototypu,
*   testowanie i analizę opłacalności wejścia kapitałowego.

Na bazie tak wyselekcjonowanych innowacyjnych pomysłów powstają nowe podmioty, w których Spółka - w zamian za wkład finansowy - obejmuje udziały lub akcje. Udział kapitału Spółki, wniesionego do nowo powstałej spółki w ramach projektu ze środków programu jest niższy niż 50% kapitału zakładowego i nie może trwać dłużej niż 10 lat.

W wyniku realizacji projektu Spółka otrzymuje refundację poniesionych wydatków w wysokości 100 % kosztów kwalifikowanych; w szczególności dotyczy to kosztów związanych z usługami wykonanymi na etapie preinkubacji oraz przekazanego wsparcia kapitałowego. Wszystkie usługi wykonane na rzecz beneficjentów ostatecznych są dla nich nieodpłatne. Otrzymaną dotację w części stanowiącej pokrycie kosztów preinkubacji, jak również pokrycie wydatków związanych z bezpośrednim objęciem akcji, Spółka rozpoznaje jako przychody wolne od podatku; z kolei wydatki sfinansowane z przedmiotowej dotacji nie są uważane za koszty uzyskania przychodu.

Ponadto, zgodnie z umową o udzielenie wsparcia, środki uzyskane z wpływów pochodzących ze zbycia akcji lub udziałów w spółce, nabytych uprzednio ze środków z dotacji oraz udziału w zyskach tej spółki, Spółka musi przeznaczać na dalsze inicjowanie działalności innowacyjnej (środki uzyskane po zakończeniu inwestycji - wyjście z inwestycji - trafiają na konto Spółki z przeznaczeniem na kontynuację działalności o tym samym charakterze).

W wyniku realizacji projektu pt. „(…)” powstało już 8 nowych spółek. Funkcjonują dwie formy prawne: spółka komandytowo-akcyjna i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jednakże zapytanie Spółki dotyczy spółki komandytowo-akcyjnej. W spółkach komandytowo - akcyjnych Spółka występuje jako akcjonariusz. Akcje zostały objęte w zamian za wkład pieniężny pochodzący z dotacji, od której wykazano jako przychód wolny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jakie konsekwencje podatkowe powstaną po stronie Spółki w przypadku „wyjścia z inwestycji”, które ma nastąpić poprzez umorzenie akcji spółek komandytowo-akcyjnych?

Zdaniem Spółki, procedury dotyczące umorzenia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej regulują przepisu ustawy Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. Nr 2013 r., poz. 1030, dalej określana „ksh”). Zgodnie z art. 359 ksh w związku z art. 126 § 1 ksh, akcje mogą być umorzone w przypadku, gdy statut tak stanowi. Akcja może być umorzona albo za zgodą akcjonariusza w drodze jej nabycia przez spółkę (umorzenie dobrowolne), albo bez zgody akcjonariusza (umorzenie przymusowe). Umorzenie dobrowolne nie może być dokonane częściej niż raz w roku obrotowym. Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa statut. Umorzenie akcji wymaga uchwały walnego zgromadzenia. Uchwała powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia, wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi akcji umorzonych bądź uzasadnienie umorzenia akcji bez wynagrodzenia oraz sposób obniżenia kapitału zakładowego. Umorzenie przymusowe następuje za wynagrodzeniem, które nie może być niższe od wartości przypadających na akcję aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między akcjonariuszy. Uchwała o umorzeniu akcji podlega ogłoszeniu. Uchwała o zmianie statutu w sprawie umorzenia akcji powinna być umotywowana. Zmiana statutu przewidująca przymusowe umorzenie akcji nie może dotyczyć akcji, które zostały objęte przed jej wpisem do rejestru. Statut może stanowić, że akcje ulegają umorzeniu w razie ziszczenia się określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały przez walne zgromadzenie. Stosuje się wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym. W przypadku ziszczenia się określonego w statucie zdarzenia, o którym mowa w § 6, zarząd podejmuje niezwłocznie uchwałę o obniżeniu kapitału zakładowego.

Umorzenie akcji jest czynnością mającą na celu unicestwienie części lub wszystkich akcji. Konsekwencją umorzenia akcji jest likwidacja określonej części kapitału zakładowego albo samych akcji, gdy umorzenie nie jest połączone z obniżeniem kapitału zakładowego (odbywa się z zysku), jak również utratę określonych praw związanych z akcją. Jeżeli umorzeniu ulegają wszystkie akcje akcjonariusza, traci on członkostwo w spółce. Umorzenie jest następstwem określonego zdarzenia prawnego. Obecnie każde umorzenie, zarówno dobrowolne, jak i przymusowe, jest następstwem porozumienia między akcjonariuszami a spółką, wyrażonego w statucie spółki.

W przepisach ksh przewidziane są trzy podstawowe sposoby umarzania akcji:

*   umorzenie dobrowolne - w którym akcjonariusz musi wyrazić zgodę na umorzenie posiadanych przez niego akcji; dochodzi do niego w drodze wykupu przez spółkę akcji i ich umorzenia,
*   umorzenie przymusowe - dokonywane niezależnie od ewentualnej zgody akcjonariusza, przesłankami umorzenia jest zaistnienie określonych w statucie spółki zdarzeń, które umożliwiają podjęcie stosownej uchwały o umorzeniu,
*   umorzenie warunkowe (automatyczne) - w swojej konstrukcji podobne do umorzenia przymusowego; z tym rodzajem umorzenia mamy również do czynienia wówczas, gdy dojdzie do skutku zdarzenie przewidziane w statucie spółki, z tym że nie jest wymagana uchwała o umorzeniu.

Wymogiem dopuszczalności umorzenia jest, aby statut spółki zawierał stosowne postanowienia. Kolejnym warunkiem ogólnym dla umorzenia jest podjęcie stosownej uchwały przez walne zgromadzenie. Uchwała taka podjęta jest bezwzględną większością głosów i powinna mieć treść wskazaną w art. 359 § 2 ksh. W przypadku, gdy umorzenie następuje automatycznie na skutek ziszczenia się określonego zdarzenia, wówczas uchwały podejmuje zarząd. Zarząd nie musi podejmować uchwały, gdy umorzenie następuje z czystego zysku. Dodatkowym wymogiem szczególnym odnoszącym się tylko do umorzenia przymusowego jest konieczność określenia przesłanek i trybu umorzenia przymusowego w umowie spółki.

Umorzenie za wynagrodzeniem oznacza, że akcjonariusz otrzyma wynagrodzenie za umorzone akcje, których wysokość jest gwarantowana przez ustawodawcę jedynie w przypadku umorzenia przymusowego. W pozostałych przypadkach akcjonariusze mają swobodę w ustalaniu wysokości kwot wynagrodzenia za umorzone akcje. Ustawa daje możliwość swobodnego kształtowania (tj. w drodze postanowień zawartej umowy) wysokości kwot wypłacanych za umorzoną akcję w przypadku umorzenia dobrowolnego. Kodeks spółek handlowych reguluje zasady obliczania wynagrodzenia, które wiążą spółkę w interesie akcjonariuszy, których akcje są umarzane, wyłącznie w przypadku umorzenia przymusowego, tj. wynagrodzenie to nie może być niższe od wartości przypadających na akcję aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między akcjonariuszy. Podjęcie uchwały o umorzeniu w wypadku, gdy z mocy ustawy, statutu spółki lub stosownej uchwały walnego zgromadzenia po stronie akcjonariusza powstaje roszczenie o wypłatę kwot umorzeniowych, skutkuje powstaniem zobowiązania po stronie spółki. Umorzenie staje się skuteczne z chwilą zarejestrowania obniżenia (wpis do rejestru ma znaczenie konstytutywne).

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., określana dalej skrótem „updop”), do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów lub akcji w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych udziałowcom (akcjonariuszom) dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami - w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia. Powyższe oznacza, iż dochód ze zbycia udziałów lub akcji Spółki w tej spółce celem ich umorzenia na gruncie przepisów updop jest odmiennie opodatkowany niż dochód ze zbycia przez podatnika posiadanych udziałów lub akcji podmiotowi trzeciemu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Nie każdy koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 updop. Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi być spełniony m.in. warunek, że koszt ten został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik).

Na uwadze należy mieć w niniejszej sprawie art. 16 ust. 1 pkt 58 updop, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Konsekwencją zwolnienia dotacji od podatku dochodowego od osób prawnych jest zatem brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych sfinansowanych z tej dotacji wydatków, tj. w przedmiotowej sprawie - wydatków na nabycie akcji.

Reasumując powyższe, opierając się na art. 12 ust. 4 pkt 3 updop, kwoty otrzymane z odpłatnego zbycia akcji w celu umorzenia stanowić będą w całości przychód Spółki, gdyż koszty na nabycie tych akcji pochodziły z dotacji, co za tym idzie - nie mogą pomniejszyć przychodu w chwili zbycia. W przedmiotowej sytuacji Spółka objęła akcje w zamian za środki pieniężne uzyskane z dotacji, która stanowiła przychód wolny. Zatem Spółka nie będzie miała prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 58 updop.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że na podstawie umowy o dofinansowanie, zawartej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości, Spółka realizuje projekt dofinansowany ze środków Unii Europejskiej. Celem projektu jest wsparcie i utworzenie nowych przedsiębiorstw działających na bazie innowacyjnych pomysłów, zwłaszcza w dziedzinie poszanowania energii, poprzez zapewnienie kapitału na inwestycje w innowacje oraz wzajemną współpracę. Na bazie tak wyselekcjonowanych innowacyjnych pomysłów powstają nowe podmioty, w których Spółka - w zamian za wkład finansowy - obejmuje udziały lub akcje. Udział kapitału Spółki, wniesionego do nowo powstałej spółki w ramach projektu ze środków programu jest niższy niż 50% kapitału zakładowego i nie może trwać dłużej niż 10 lat.

W związku z powyższym Spółka powzięła wątpliwości odnośnie konsekwencji podatkowych Jej wystąpienia ze spółek komandytowo-akcyjnych (w których posiada status akcjonariusza) poprzez umorzenie akcji, które zostały objęte w zamian za wkład pieniężny pochodzący z dotacji zwolnionej z opodatkowania.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż wbrew twierdzeniom Spółki w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), który stanowi, iż do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów lub akcji w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych udziałowcom (akcjonariuszom) dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami - w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia. Powyższy przepis dotyczy bowiem wyłącznie udziałów, akcji lub wkładów w spółkach posiadających osobowość prawną – spółkach kapitałowych – zatem nie można rozszerzać jego postanowień na akcje w spółkach osobowych.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na przepis art. 1 ust. 1 updop, określający jej zakres podmiotowy. I tak, ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji, zwanych dalej „podatnikami”. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 1 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.

W konsekwencji systemowy kontekst przepisów i zasad wyrażonych w updop powoduje, że rozszerzanie przedmiotowego zakresu normy wyrażonej w art. 12 ust. 4 pkt 3 updop, na akcje w spółkach komandytowo-akcyjnych jest niemożliwe. Bez wpływu na powyższą konkluzję pozostaje w tym przypadku sformułowanie art. 12 ust. 4 pkt 3 updop odnoszące się do „kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia na rzez spółki w celu umorzenia tych udziałów/akcji”, a w zasadzie brak zawarcia przez ustawodawcę w omawianym przepisie wyraźnego oznaczenia, nakazującego stosowanie powyższego przepisu wyłącznie do udziałów (akcji) w spółkach kapitałowych. Występujące na gruncie prawa handlowego podobieństwo akcji spółek komandytowo-akcyjnych do akcji spółek akcyjnych nie może bowiem odgrywać roli kształtującej regulacje prawnopodatkowe, a w szczególności zasadę transparentności podatkowej spółek osobowych prawa handlowego. Należy zauważyć, iż jedynie w odniesieniu do podatników posiadających osobowość prawnopodatkową stosowanie art. 12 ust. 4 pkt 3 updop nie narusza spójności systemu norm opodatkowania dochodów. Reguły wykładni systemowej nie dopuszczają innej możliwości jak wyłączenie „udziałów (akcji) spółek osobowych” z hipotezy normy prawnej wyrażonej w art. 12 ust. 4 pkt 3 updop.

W związku z brakiem w updop szczegółowych zasad ustalania przychodu z tytułu dobrowolnego umorzenia akcji spółki komandytowo-akcyjnej, Spółka zobowiązana będzie ustalić przychód w oparciu o regulacje art. 12 updop, natomiast koszty podatkowe w myśl art. 15 tej ustawy.

Updop, w swej konstrukcji nie zawiera definicji przychodów, a jedynie otwarty katalog przychodów podatkowych. Jednocześnie enumeratywnie wylicza kategorie wpływów pieniężnych, które nie stanowią przychodów podatkowych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na podstawie powołanego art. 12 ust. 1 updop można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Wyjątek od tej reguły wprowadza art. 12 ust. 3 updop. Przepis ten nakazuje ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Możliwość ta dotyczy jednak wyłącznie przychodów związanych z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej. W myśl bowiem art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. O przychodzie z działalności gospodarczej można zatem mówić już w momencie powstania uprawnienia podatnika do uzyskania przysporzenia, niezależnie od jego faktycznego otrzymania. Przychodami należnymi w rozumieniu powołanego przepisu są bowiem te przychody, które wynikają ze źródła przychodów i stanowią kwoty, których wydania podatnik może żądać.

Biorąc pod uwagę powyższe, przychód z tytułu dobrowolnego zbycia w celu umorzenia akcji spółki komandytowo-akcyjnej Spółka powinna ustalić na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 updop.

Kosztami uzyskania przychodów są natomiast – w myśl definicji zawartej w art. 15 ust. 1 updop – koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jak wynika z treści powołanego przepisu, aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt podatkowy musi spełniać łączne następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. nastąpiło faktyczne i definitywne przesunięcie określonej wartości z majątku podatnika do majątku odrębnego podmiotu,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez niego działalnością,
*   jego poniesienie było celowe, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem tego wydatku a uzyskiwaniem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła,
*   nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Konsekwencją zwolnienia od podatku środków otrzymywanych przez Spółkę jest brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków sfinansowanych z tych środków.

Należy przy tym zauważyć, iż zawarte w powołanym przepisie sformułowanie „bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów)” dotyczy także wydatków, które zostały najpierw poniesione, a dopiero później zrefundowane.

Reasumując, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodem Spółki będą otrzymane kwoty z tytułu odpłatnego zbycia akcji w celu umorzenia, natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 58 updop Spółka nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie akcji.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie dotyczącym podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.