Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-544/15-6/MAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-12-15
Teza: zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wynajem mieszkania w Belgii
Słowa kluczowe: Belgia; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2015 r. (data wpływu 3 września 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2015 r. (data wpływu 2 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wynajęcie w 2014 r. mieszkania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 9 listopada 2015 r., Nr IPTPB1/4511-544/15-2/MAP, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 9 listopada 2015 r. (data doręczenia 20 listopada 2015 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 26 listopada 2015 r. (data wpływu 2 grudnia 2015 r.), nadanym dnia 27 listopada 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie. W Polsce posiada również stałe miejsce zamieszkania, jak i centrum interesów życiowych (mieszkanie i rodzinę).

Od dnia 21 listopada 2011 r. Wnioskodawca prowadzi w Polsce pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych, na podstawie wpisu do CEiDG (PKD 62.0.Z - działalność związana z oprogramowaniem). W Polsce posiada stałą siedzibę prowadzenia działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej od stycznia 2012 r. Wnioskodawca świadczy usługi informatyczne (w zakresie oprogramowania) dla klienta mającego siedzibę w Belgii, na podstawie zawartego kontraktu. W większości usługi te nie mogą być wykonywane zdalnie ze względu na ochronę danych oraz utworzenie zespołu roboczego w siedzibie klienta. Ww. usługi Wnioskodawca świadczy głównie w siedzibie klienta, a w razie konieczności zdalnie z wynajmowanego mieszkania, a także z siedziby w Polsce. Dodaje, że działalność prowadzona na terytorium Belgii nie jest wykonywana poprzez położony tam zakład. Z własnych środków Wnioskodawca musi zapewnić sobie wyżywienie i zakwaterowanie, co uczynił poprzez wynajęcie mieszkania od osoby prywatnej. Czynsz najmu za ww. mieszkanie płacony jest miesięcznie przelewem bankowym na rachunek wynajmującego zgodnie z zawartą umową najmu. Wnioskodawca w wynajętym mieszkaniu przebywa w czasie wykonywania usług dla ww. klienta, tj. miesięcznie około 21-22 dni kalendarzowych, które są uzależnione od otrzymanych zleceń od belgijskiego klienta. W ciągu pozostałych dni w miesiącu przebywa w Polsce. Wnioskodawca podkreśla, że w ciągu roku kalendarzowego przebywa za granicą Polski ponad 183 dni, ale nie zamierza przenosić centrum interesów życiowych. Dochody uzyskane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowuje wg zasad ogólnych 19% stawką liniową.

W uzupełnieniu wniosku dodano, że:

1.  Przedmiotowy wniosek dotyczy lat podatkowych 2014 i 2015.
2.  W latach podatkowych 2014 i 2015, obejmujących przedmiotowy wniosek, oprócz dochodów uzyskiwanych w ramach zawartego kontraktu z klientem mającym siedzibę w Belgii świadcząc usługi informatyczne (w zakresie oprogramowania) Wnioskodawca uzyskał dochody ze sprzedaży aplikacji mobilnych dostępnych dla różnych nabywców poprzez sklepy internetowe świadczące dystrybucję programów (m.in. X, Y, Z).
3.  W ramach prowadzonej działalności gospodarczej obowiązany jest prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
4.  Uzyskiwane przychody z działalności gospodarczej rozlicza w Polsce, składając zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-36L).
5.  Mieszkanie Wnioskodawca wynajmuje od dnia 1 października 2013 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Jakie jest miejsce (kraj) opodatkowania dochodów z tytułu świadczonych usług informatycznych na terytorium Belgii (Polska, czy Belgia)?
2.  Czy zapłacony czynsz za wynajmowane mieszkanie może stanowić koszt uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie Nr 2 dotyczące 2014 r., natomiast w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

Wnioskodawca podkreśla, że z uwagi na fakt, że wydatek związany z wynajmem mieszkania, do którego jest On zobowiązany, na podstawie zawartej umowy najmu pozostaje w związku przyczynowym z przychodem i jest ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu oraz nie znajduje się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, to wydatek może stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodał, że Jego pobyt jest całkowicie uwarunkowany zawartym kontraktem z belgijskim klientem. Wynajęte mieszkanie jest wariantem zdecydowanie ekonomiczniejszym z punktu widzenia finansowego, niż alternatywny pobyt w hotelach.

Biorąc pod uwagę, że wydatek związany z czynszem za wynajmowane mieszkanie jest ściśle związany z przychodami osiąganymi w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w ramach której Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz swojego strategicznego klienta, mającego siedzibę w Belgii, w Jego ocenie stanowi koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na osobie, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, spełniających powyższe kryteria, nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Podkreślenia wymaga, że o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania, że określony wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, tj. w szczególności obowiązek wykazania związku kosztów z działalnością gospodarczą, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie. W Polsce posiada również stałe miejsce zamieszkania, jak i centrum interesów życiowych (mieszkanie i rodzinę). Od dnia 21 listopada 2011 r. Wnioskodawca prowadzi w Polsce pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej od stycznia 2012 r. Wnioskodawca świadczy usługi informatyczne (w zakresie oprogramowania) dla klienta mającego siedzibę w Belgii, na podstawie zawartego kontraktu. W większości usługi te nie mogą być wykonywane zdalnie ze względu na ochronę danych oraz utworzenie zespołu roboczego w siedzibie klienta. Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie od osoby prywatnej. W mieszkaniu tym przebywa w czasie wykonywania usług dla ww. klienta, tj. miesięcznie około 21-22 dni kalendarzowych.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że do wydatków na wynajem mieszkania dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej znajdują zastosowanie postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro zatem wydatki z tego tytułu spełniają kryterium celowości, o którym mowa w tym przepisie, to mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zwraca się jednakże uwagę na konieczność właściwego udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków. Należy zaznaczyć, że zgromadzone dowody nie mogą się przy tym ograniczać wyłącznie do faktur lub rachunków wystawionych przez właściciela przedmiotowego mieszkania, które wynajmuje Wnioskodawca, stwierdzających jedynie wysokość poniesionych przez Niego wydatków z tytułu wynajmu tego mieszkania.

Niezbędnym jest również posiadanie dowodów, świadczących o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach wymagających pobytu w miejscowości, w której Wnioskodawca wynajął mieszkanie, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że jeżeli poniesione wydatki będą spełniać wszystkie wymienione powyżej warunki, to będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Przy czym, obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.