Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.91.2025.1.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Odliczenie darowizny przekazanej w gotówce od podstawy
opodatkowania w zakresie podatku dochodowego od osób
fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna
gotówka
kościół
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenia gotówkowe
związki-związki wyznaniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie darowizn.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik (Pan) jest osobą fizyczną i w 2024 r. rozlicza podatek dochodowy od osób
    fizycznych wspólnie z żoną, składając wspólne zeznanie podatkowe. Podatnik na stałe
    mieszka na terenie Polski, jest na stałe zameldowany w miejscu zamieszkania. Od wielu lat
    corocznie Pan wraz z żoną przekazują różnym podmiotom darowizny w wysokości od 5 do
    10% wspólnego przychodu.
    W poprzednim roku przekazał Pan księdzu katolickiemu darowiznę w formie gotówkowej
    na cele (...). Potwierdzeniem tego czynu jest przekazane przez tegoż księdza
    zaświadczenie, że przekazał Pan na rzecz parafii rzymskokatolickiej, w której ten ksiądz
    posługuje, darowiznę na cele związane z (...) w gotówce.
    Planuje Pan skorzystać z prawa odliczenia przekazanej darowizny w formie gotówkowej
    od należnego podatku dochodowego za rok 2024.

## Pytanie

Czy przepisy prawa w zakresie podatku od osób fizycznych np. tj.: art. 26 ust. 1 pkt 9, ust.
    6b oraz ust. 7 pozwalają na odliczenie darowizny przekazanej w gotówce od podstawy
    opodatkowania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, na podstawie przepisów prawa art. 26 ust. 1 pkt 9, ust. 6b oraz ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest możliwe odliczenie darowizny
    przekazanej w gotówce od podstawy opodatkowania podatkiem od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 2647 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie zaś do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.

    Przy czym art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot darowizn
      przekazanych na cele:
        a) określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o
        których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom
        określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego
        obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
        Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań
        publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
        b) kultu religijnego,
        c) krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi na podstawie
        ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, w wysokości iloczynu
        kwoty rekompensaty określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2
        tej ustawy i litrów oddanej krwi lub jej składników,
        d) kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie
        zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. -
        Prawo oświatowe, oraz publicznym placówkom i centrom, o których mowa w art.
        2 pkt 4 tej ustawy,
        e) określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o przygotowaniu i
        realizacji inwestycji w zakresie odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz
        kamienic przy ulicy Królewskiej w Warszawie (Dz.U. z 2024 r. poz. 578)
        – w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6%
        dochodu.
    W myśl zaś art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu
    drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie
    zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania
    przysporzenia majątkowego. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy
    druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za
    uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać
    jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej
    dokonywania ani też w przyszłości.
    Stosownie do art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w
      roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają
      darowizny poniesione na rzecz:
        a) osób fizycznych;
        b) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości
        prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu
        wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego,

        winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o
        zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z
        udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
    Zgodnie z art. 26 ust. 6b cytowanej ustawy:
      Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz
      wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa
      w art. 45 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz
      dane pozwalające na identyfikację obdarowanego.
    Na mocy art. 26 ust. 6c ww. ustawy:
      W przypadku zwrotu dokonanej darowizny, obdarowany jest obowiązany przekazać
      urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie
      miesiąca od dnia dokonania zwrotu.
    W myśl art. 26 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie stosuje się w przypadku, gdy
      podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na
      podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11.
    Przy czym, zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest uregulowanie zawarte m.in. w art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja
    1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U.
    z 2023 r., poz. 1966), który stanowi, iż:
      Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z
      podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem
      wyrównawczym), jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie
      odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o
      przeznaczeniu jej na tę działalność. W odniesieniu do darowizn na inne cele mają
      zastosowanie ogólne przepisy podatkowe.
    Powołany powyżej przepis art. 55 ust. 7 zawarty w ustawie o stosunku Państwa do
    Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej nie wprowadza żadnych ograniczeń w
    zakresie kwoty odliczenia od podstawy opodatkowania. To oznacza, że darowizny na
    działalność charytatywno – opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne,
    zgodnie z zasadą „lex specialis derogat legi generali” są w całości (w pełnej wysokości bez
    ograniczeń, bezlimitowo) wyłączone z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    A zatem, aby skorzystać z nielimitowanej ulgi podatkowej uprawniającej do odliczenia od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym całej kwoty darowizny, bez względu na
    jej wielkość i stosunek procentowy do osiągniętego dochodu, koniecznym jest łączne
    spełnienie następujących warunków:
     przekazanie darowizny na rzecz kościelnej osoby prawnej,
     uzyskanie pokwitowania otrzymania darowizny przez kościelną osobę prawną,
     przeznaczenie darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą,
     otrzymanie, w ciągu dwóch lat od dnia przekazania darowizny, sprawozdania o
      przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą.

    Zgodnie zaś z art. 26 ust. 6d komentowanej ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie
      odrębnych ustaw.
    Jak natomiast stanowi zaś art. 26 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w
      banku, inny niż rachunek płatniczy – w przypadku darowizny pieniężnej;
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że zasadniczą wagę w kwestii możliwości
    odliczenia darowizny ma właściwy sposób jej udokumentowania. W przypadku darowizn
    pieniężnych ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z ulgi z tytułu dokonanej
    darowizny pieniężnej od posiadania dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego
    lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy.
    Warunek ten dotyczy darowizn pieniężnych przekazanych na cele uregulowane w art. 26
    ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym na cele kultu
    religijnego, jak również darowizn pieniężnych dokonanych na np. kościelną działalność
    charytatywno-opiekuńczą, o której mowa w art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do
    Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ z art. 26 ust. 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przepis regulujący właściwe
    udokumentowanie, tj. art. 26 ust. 7, stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na
    podstawie innych ustaw.
    Aby możliwe było odliczenie od dochodu wydatków z tytułu darowizny pieniężnej,
    konieczne jest zatem przekazanie darowizny przez wpłatę na rachunek płatniczy
    obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy. Jest to zatem
    wymóg, od spełnienia którego uzależniona jest możliwość odliczenia przedmiotowej
    darowizny od podstawy opodatkowania. Brak takiego dokumentu, stanowi samodzielną
    przesłankę do uznania, że odliczenie darowizny pieniężnej jest niemożliwe.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Z analizy Pana wniosku wynika, że przekazał Pan księdzu katolickiemu darowiznę w formie
    gotówkowej na cele związane z (...). Potwierdzeniem tego czynu jest przekazane przez
    tego księdza zaświadczenie, że przekazał Pan na rzecz parafii rzymskokatolickiej, w której
    ten ksiądz posługuje, darowiznę na cele związane z (...)w gotówce.
    Powziął Pan wątpliwość czy przepisy prawa w zakresie podatku od osób fizycznych
    pozwalają na odliczenie darowizny przekazanej w gotówce.
    W konsekwencji, stwierdzam, że skoro przekazał Pan księdzu katolickiemu darowiznę w
    formie gotówkowej to nie spełnia Pan jednego z podstawowych warunków
    umożliwiających skorzystanie z odliczenia. Nie dysponuje Pan dowodem wpłaty na
    rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek
    płatniczy. Zatem darowizna przekazana gotówką nie podlega odliczeniu.
    Nie zmienia tego nawet fakt, że posiada Pan zaświadczenie, z którego wynika, że przekazał
    Pan na rzecz parafii rzymskokatolickiej, w której ten ksiądz posługuje, darowiznę na cele
    związane z (...) w gotówce. Odliczeniu podlega tylko darowizna pieniężna (w formie
    bezgotówkowej) prawidłowo udokumentowana.
    Wobec tego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.