Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-755/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-03
Teza: Zwolnienie od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, dostawy nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: działki; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2014 r. (data wpływu 11 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 2 września 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, dostawy nieruchomości zabudowanej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 2 września 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, dostawy nieruchomości zabudowanej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie aktu notarialnego z dnia 29 sierpnia 2007 r. nabył Pan od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej nieruchomość składającą się z działek gruntu: o nr 114 o powierzchni 833 m2 oraz o nr 117 o powierzchni 835 m2. Z aktu notarialnego wynika, że działka gruntu nr 117 zabudowana jest dwoma budynkami drewnianymi, wzniesionymi w 2000 r. na podstawie pozwolenia na budowę, o powierzchni 36 m2 każdy, nieujawnionymi w księdze wieczystej. Działki te zostały następnie scalone w jedną działkę o nr 296. Z wypisu z rejestru gruntów z dnia 15 maja 2014 r. wynika, że ww. działka, oznaczona jako „inne tereny zabudowane”, położona przy ul. \`(...)\`, ma powierzchnię 0,1672 ha. Z wypisu z kartoteki budynków wynika, że na działce znajduje się budynek sklasyfikowany jako pozostałe budynki niemieszkalne o powierzchni zabudowy 39 m2 (uwidoczniono tylko jeden z budynków). Obiekt ten jest budynkiem w rozumieniu prawa budowlanego. Nieruchomość została nabyta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Na powyższej nieruchomości nie zostały poniesione żadne nakłady na modernizację.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy sprzedaż w 2014 r. powyższej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem sklasyfikowanym jako pozostałe budynki niemieszkalne jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy?

*   Czy sprzedaż w 2014 r. powyższej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem sklasyfikowanym jako pozostałe budynki niemieszkalne jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku. Mamy tu zatem do czynienia z dostawą budynku wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Z uwagi na to, że przedmiotowa nieruchomość składa się z gruntu i posadowionego na nim budynku, a jak wynika z powołanego przepisu art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to należy przeanalizować zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, odnoszące się do dostawy budynków, budowli i ich części.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści wyżej przytoczonego przepisu wynika, że istotne dla określenia zasad opodatkowania nieruchomości jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego zasiedlenie oraz jaki termin upłynął od tego czasu. Należy mieć na uwadze, że z „pierwszym zasiedleniem” w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług możemy mieć do czynienia wiele razy.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności. Może to być czynność zwolniona od podatku. Oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką rozumie się m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela (dokonującego dostawy) czynności podlegających opodatkowaniu. Z powołanych przepisów wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także m.in. umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem za pierwsze zasiedlenie należy uznać moment oddania nieruchomości do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z powyższego wynika, że dostawa nieruchomości spełniających określone w przepisach warunki jest zwolniona od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W sytuacji, gdy sprzedaż nieruchomości nie byłaby objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to wówczas należy rozważyć, czy dostawa ta nie korzystałaby ze zwolnienia przewidzianego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10a.

W oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jeżeli zatem dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.tu., wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jak wynika z okoliczności sprawy, działka została nabyta od osoby fizycznej, a Panu, jako kupującemu, nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia, gdyż czynność ta nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Nie poniósł Pan wydatków na modernizację nieruchomości.

W przedmiotowej sprawie kluczowym elementem jest ustalenie, czy w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie, a jeżeli tak, to w którym momencie. Analizując definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższego wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a za taką należy uznać m.in. umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Opisana nieruchomość została nabyta od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Jednak, co do zasady, czynność dostawy budynku będzie podlegała podatkowi VAT, ale w tym przypadku, z uwagi na osobę sprzedającego, tj. osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT, z uwagi na to, że sprzedający nie występował w tej transakcji jako podatnik w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W Pana ocenie, w momencie zakupu w 2007 r. nieruchomości od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem VAT nie doszło do pierwszego zasiedlenia w myśl ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad. 2.

Jeżeli w momencie zakupu w 2007 r. nieruchomości od osoby fizycznej, niebędącej podatnikiem VAT, nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, to sprzedaż tej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Przepis ten zwalnia od podatku dostawę budynków, budowli i ich części nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe warunki w analizowanym przypadku są spełnione, gdyż nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a także nie były ponoszone wydatki na ulepszenie, w stosunku do których przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym, sprzedaż nieruchomości korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.) nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że obiekt, o którym mowa we wniosku, stanowi budynek w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.