Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.612.2025.2.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-15
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży pojazdu wykupionego z leasingu
konsumenckiego.
Słowa kluczowe: leasing-leasing konsumencki
samochód-samochód osobowy
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Opodatkowanie stron umowy leasingu.-Wykup
przedmiotu leasingu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 19

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych sprzedaży pojazdu wykupionego z leasingu konsumenckiego.
    Uzupełnił go Pan pismem z 28 sierpnia 2025 r. (wpływ 28 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Złożony przez Wnioskodawcę wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy
    skutków podatkowych sprzedaży pojazdu wykupionego z leasingu konsumenckiego. 8
    lutego 2022 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu konsumenckiego z firmą ... (umowa
    nr ...) na pojazd osobowy marki .... Cena sprzedaży pojazdu brutto wynosiła 136 000,01 zł.
    W ramach umowy Wnioskodawca uiścił opłatę wstępną w wysokości 61 200,00 zł oraz
    opłatę administracyjną 246,00 zł brutto. Umowa przewidywała 47 rat miesięcznych oraz
    końcową ratę wykupową w wysokości 1 105,69 zł netto. W czerwcu 2025 r. Wnioskodawca
    podpisał aneks do umowy, na mocy którego doszło do skrócenia okresu leasingu i
    zakończenia płatności rat w lipcu 2025 r. Faktura wykupu zostanie wystawiona w sierpniu
    2025 r., a wykup pojazdu nastąpił na osobę fizyczną - na Wnioskodawcę prywatnie.
    6 listopada 2022 r. Wnioskodawca zarejestrował jednoosobową działalność gospodarczą,
    której jest czynnym podatnikiem VAT. Żadna z faktur związanych z leasingiem pojazdu (w
    tym opłata wstępna, raty miesięczne ani faktura końcowa) nie została ujęta w ewidencji
    działalności gospodarczej, ani Wnioskodawca nie odliczał z ich tytułu podatku VAT.
    Jednocześnie w okresie prowadzenia działalności pojazd był użytkowany w sposób
    mieszany - zarówno w celach prywatnych, jak i służbowych. Koszty jego eksploatacji (takie
    jak paliwo, serwis czy części zamienne) były ujmowane w kosztach uzyskania przychodu w
    wysokości 20%, z ograniczonym prawem do odliczenia VAT w wysokości 50%.
    Wnioskodawca planuje sprzedać pojazd, który zostanie uprzednio wykupiony prywatnie,
    za kwotę rynkową ok. 90 000,00 zł - 100 000,00 zł w drodze umowy kupna-sprzedaży.
    Sprzedaż ta nie jest dokonywana w celach zarobkowych, a wynika z faktu, że od czerwca
    2025 r. Wnioskodawca korzysta z innego pojazdu na zasadzie wynajmu
    długoterminowego i dotychczasowy samochód jest mu zbędny.
    W związku z powyższym, odnosząc się m.in. do interpretacji indywidualnej Nr 0115-KDłT3.
    4011.221.2025.2. JS, Wnioskodawca uważa, że nie zaistnieje obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży przedmiotowego pojazdu, ponieważ:
    · pojazd zostanie wykupiony prywatnie;
    · nigdy nie był ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych działalności gospodarczej,
    · żadne faktury dotyczące jego nabycia nie zostały rozliczone w działalności gospodarczej;
    · nie następuje sprzedaż w ramach działalności gospodarczej;
    · uwzględniając koszt zakupu (136 000,00 zł brutto + wynagrodzenie banku + odsetki) a
      planowany koszt sprzedaży 90 000,00 zł – 100 000,00 zł, co ewidentnie wykazuje na
      sprzedaż bez celu zarobkowego (sprzedaż po średniej cenie uwzględniając rok
      modelowy pojazdu, zużycie oraz przebieg 100 000,00 km).
    Uzupełnienie
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przedmiotem złożonego wniosku jest samochód osobowy marki ..., spełniający definicję
    samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W dniu 8 lutego 2022 r. Wnioskodawca zawarł jako osoba nieprowadząca działalności
    gospodarczej umowę leasingu konsumenckiego Nr ... z .... W ramach umowy uiścił opłatę
    wstępną w wysokości 49 756,10 zł netto, raty miesięczne, oraz wartość końcową 1 105,69
    zł netto.

    6 listopada 2022 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności
    gospodarczej, dla której prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR).
    Od momentu rozpoczęcia działalności Wnioskodawca wykorzystywał powyższy samochód
    w sposób mieszany - zarówno prywatnie, jak i w związku z działalnością gospodarczą, jako
    że było to Jego jedyne auto. Samochód nigdy nie został przez Wnioskodawcę
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    nie dokonywał od niego odpisów amortyzacyjnych. W działalności uwzględniał jedynie
    koszty eksploatacyjne związane z używaniem pojazdu (paliwo, serwis, części
    eksploatacyjne) - w części przewidzianej ustawą (20% kosztów + ograniczone odliczenie
    VAT w wysokości 50%).
    1 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wykupił samochód prywatnie, na siebie jako osobę
    fizyczną (poza działalnością gospodarczą). Samochód nie został i nie zostanie zaliczony
    przez Niego do majątku firmowego.
    Następnie, 15 sierpnia 2025 r., Wnioskodawca sprzedał powyższy samochód osobie
    trzeciej, w drodze umowy kupna-sprzedaży.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy sprzedaż samochodu osobowego marki ..., wykupionego 1 sierpnia 2025 r. z
      leasingu konsumenckiego na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną (poza działalnością
      gospodarczą), a następnie sprzedanego 15 sierpnia 2025 r., powoduje powstanie
      obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
    2. Czy fakt, że w okresie użytkowania samochodu Wnioskodawca rozliczał w działalności
      gospodarczej jedynie koszty eksploatacyjne (paliwo, serwis, części), przy zastosowaniu
      limitów 20% w kosztach podatkowych i 50% odliczenia VAT, ma wpływ na kwalifikację
      przychodu ze sprzedaży tego pojazdu oraz obowiązek zapłaty podatku dochodowego
      /Vat biorąc pod uwagę sprzedaż prywatną na podstawie umowy kupna/sprzedaży?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest udzielenie odpowiedzi na

## Pytanie

Nr 1 oraz pytanie Nr 2 w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W
    zakresie pytania Nr 2 w części dotyczącej podatku od towarów i usług wydane zostanie
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Wnioskodawca uważa, że w związku ze sprzedażą samochodu osobowego marki ...,
    wykupionego 1 sierpnia 2025 r. z leasingu konsumenckiego i sprzedanego 15 sierpnia
    2025 r., nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, że od dnia rozpoczęcia leasingu
    (luty 2022 r.) do dnia sprzedaży (sierpień 2025 r.) upłynął okres dłuższy niż 6 miesięcy, co
    w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    oznacza brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego.
    Dodatkowo, transakcja sprzedaży nie przyniosła Wnioskodawcy żadnego zysku - sprzedał
    pojazd za 91 400,00 zł, podczas gdy łączny koszt jego nabycia i użytkowania (opłata
    wstępna, raty leasingowe, opłata końcowa, koszty eksploatacyjne) przekroczył kwotę 160
    000,00 zł. W konsekwencji nie powstał dochód, który mógłby podlegać opodatkowaniu.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy fakt, że w okresie użytkowania samochodu zaliczał do kosztów
    działalności gospodarczej jedynie koszty eksploatacyjne (paliwo, serwis, części), przy
    zastosowaniu limitu 20% oraz częściowego odliczenia VAT (50%), nie wpływa na
    kwalifikację przychodu ze sprzedaży samochodu. Samochód nie został nigdy ujęty w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a koszty
    eksploatacyjne stanowiły odrębne wydatki bieżące.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi,
          podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
          składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie
          przekracza 1500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
          lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
          niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego
          lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
          ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodów jest
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw

      majątkowych określonych w lit. a) - c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy
      – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze
    sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w
    cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że
    sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Wyłączenie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 obejmuje w szczególności te składniki
    majątku, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej lub zostały z niej wycofane,
    a przy tym spełniają warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, a więc podlegają
    ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105; dalej: ustawa zmieniająca) wprowadziła zmiany m.in. w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    I tak, do art. 10 ust. 2 dodano pkt 4, zgodnie z którym:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia: składników, o których
      mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z
      działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem
      ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Natomiast do art. 14 do ust. 2 dodano m.in. punkt 19, na podstawie którego:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia
      składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane
      z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji
      rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Ten przepis ma zastosowanie do składników będących rzeczami ruchomymi (w tym
    samochodu osobowego) wykorzystywanych w działalności gospodarczej na podstawie
    umowy leasingu, o których mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Wskazuję też, że na podstawie art. 51 ustawy zmieniającej:
      Przepisy art. 10 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy zmienianej w art. 1 mają
      zastosowanie do składników nabytych po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Tym samym, przytoczone zmiany dotyczą osób prowadzących działalność gospodarczą,
    które dokonają zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanymi w
    tej działalności na podstawie tzw. umów leasingu, które zostały nabyte po 31 grudnia 2021
    r.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 wskazanej wyżej ustawy:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę
      nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i

      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
    Z kolei, art. 23a pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się
      przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na
      który może być przedłużona lub skrócona.
    W myśl art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt
      2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 % normatywnego
      okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom
      amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została
      zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom
      amortyzacyjnym nieruchomości;
      2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
      nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
      3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
      pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
      wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a
      w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
      takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
      następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 23b ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku
      dochodowym przysługujących na podstawie:
      1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
      2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
      3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
      (Dz.U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178)19)
      – do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
    Jednocześnie podkreślam, że w myśl art. 23 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu
      kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność
      gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym
      mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te
      wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów
      pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych
      z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 6 listopada 2022 r. rozpoczął Pan
    prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, dla której prowadzi podatkową
    księgę przychodów i rozchodów. 8 lutego 2022 r. zawarł Pan jako osoba nieprowadząca
    działalności gospodarczej umowę leasingu konsumenckiego. Od momentu rozpoczęcia

    działalności wykorzystywał Pan powyższy samochód w sposób mieszany - zarówno
    prywatnie, jak i w związku z działalnością gospodarczą, jako że było to Jego jedyne auto.
    Samochód nigdy nie został przez Pana wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani
    wartości niematerialnych i prawnych, nie dokonywał Pan od niego odpisów
    amortyzacyjnych. W działalności uwzględniał jedynie koszty eksploatacyjne związane z
    używaniem pojazdu (paliwo, serwis, części eksploatacyjne) - w części przewidzianej ustawą
    (20% kosztów + ograniczone odliczenie VAT w wysokości 50%). 1 sierpnia 2025 r. wykupił
    Pan samochód prywatnie, na siebie jako osobę fizyczną (poza działalnością gospodarczą).
    Samochód nie został i nie zostanie zaliczony przez Pana do majątku firmowego.
    Następnie, 15 sierpnia 2025 r., sprzedał Pan powyższy samochód osobie trzeciej w drodze
    umowy kupna-sprzedaży.
    W okolicznościach przedstawionego przez Pana opisu sprawy uznać należy, że wykup
    samochodu (wykorzystywanego w działalności gospodarczej) z leasingu nastąpił w
    sierpniu 2025 r.
    Zatem, skoro powyższy samochód był wykorzystywany w prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej, to skutków podatkowych jego sprzedaży nie należy rozważać
    pod kątem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli odpłatnego zbycia rzeczy.
    Jak sam Pan wskazał w działalności gospodarczej uwzględniał Pan koszty eksploatacyjne
    związane z użytkowaniem pojazdu. Zatem uznać należy, że moment w którym zaliczył Pan
    wydatek związany z powyższym samochodem do kosztów uzyskania przychodów
    potwierdził wykorzystywanie przez Pana wskazanego we wniosku samochodu w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i generowanie za jego pośrednictwem
    przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Zaliczenie jakiegokolwiek wydatku
    do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej tworzy trwałe
    powiązanie ze źródłem przychodów jakim jest działalność gospodarcza. Nazwa umowy
    leasingowej jest w tym kontekście drugorzędna. W Pana przypadku leasing konsumencki
    stanowił jedynie formę finansowania, ale sposób użytkowania nadał wskazanemu we
    wniosku samochodowi charakter firmowy.
    Tym samym, przychód ze sprzedaży używanego przy prowadzeniu działalności
    gospodarczej samochodu, będącego wcześniej przedmiotem leasingu, nawet jeżeli nie
    został on wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych, stanowi przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1
    w związku z art. 14 do ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że sprzedaż nastąpiłaby po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3 i
    pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. po upływie 6 lat od
    pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został
    wycofany z działalności.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa
    podatkowego, należy stwierdzić, że skoro przedmiotowy samochód osobowy był
    wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej, natomiast wykup tego
    samochodu z leasingu nastąpił 1 sierpnia 2025 r., zaś jego sprzedaż została dokonana 15
    sierpnia 2025 r. tj. przed upływem 6 lat licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym samochód ten został wycofany z działalności gospodarczej, to
    pomimo, że powyższy samochód objęty był umową umowę leasingu konsumenckiego,
    przychód uzyskany z jego sprzedaży stanowi przychód z działalności gospodarczej, który
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z
    wybraną przez Pana formą opodatkowania działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w
    indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie jest wiążąca w sprawie będącej
    przedmiotem Pana wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.