Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.282.2025.2.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: W zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet
przedsiębiorcy.
Słowa kluczowe: dieta
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
podróż
przedsiębiorca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.-Diety z tytułu podróży
służbowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 52

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 kwietnia 2025 r. (wpływ 4 kwietnia 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług
    transportowych rzeczy. Osobiście wykonuje Pan przewóz towarów na terenie Polski jak i
    poza jej granicami.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 21 września 2017 r. pod nazwą
    (...). Rozlicza się Pan na zasadach ogólnych. Podatek dochodowy rozlicza Pan prowadząc
    podatkową księgę przychodów i rozchodów. Koszty powstałe w wyniku rozliczenia Pana
    podróży służbowych zmniejszają Pana dochód i tym samym wysokość zapłaconego
    podatku. Podróże służbowe odbywa Pan od początku Pana działalności tj. września 2017
    r. i trwają one zazwyczaj od 1 do 2 tygodni. Do kosztów uzyskania przychodu zaliczał Pan
    wartość diet z tytułu Pana - jako właściciela firmy - podróży służbowych, w części
    nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określonych w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Diety naliczane są
    zgodnie z prowadzoną ewidencją dla każdego wyjazdu. Ewidencja taka zawiera w
    szczególności daty i godziny rozpoczęcia wyjazdu, przekraczania granic poszczególnych
    państw oraz dane zakończenia wyjazdu. Podróże służbowe służą osiągnięciu przychodów
    lub zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Pod pojęciem wyjazdu służbowego, rozumie Pan każdy wyjazd poza siedzibę, mający na
    celu realizację przyjętego zlecenia transportowego w zakresie usług transportowych
    zgodnie z profilem działalności gospodarczej firmy.
    Uwzględniał Pan w kosztach uzyskania przychodów wartości należności za czas podróży
    służbowej wyłącznie w części nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących
    pracownikom, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra,
    tj. w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej do sierpnia 2023.
    Po zmianie przepisów dotyczących diet zagranicznych dla kierowców które nastąpiły 19
    sierpnia 2023 r. zaprzestał Pan uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów należności
    za czas podróży służbowych.
    W ramach prowadzonej przez Pana działalności wykonuje Pan przewozy na terenie UE.

## Pytanie

Czy ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej
    wartości diet z odbywanych przeze mnie podróży służbowych ?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważam, Pan że ma Pan prawo, jako właściciel do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania
    przychodu wartości diet.
    Zasadniczą przesłanką decydującą o kwalifikacji danego wyjazdu jako podróży służbowej
    jest jej związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i osiągnięciem przychodu.

    Uważa Pan, że ma Pan prawo uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów wartość diet
    krajowych i zagranicznych w związku z wykonywanymi przez Pana osobiście usługami
    transportowymi jako właściciel - kierowca, gdyż podróże służbowe (realizacja zleceń
    transportowych) są bezpośrednio związane prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Podróże służbowe służą osiągnięciu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu
    źródła przychodów. Jeżeli wydatki z tytułu diet za czas przebywania w podróży służbowej
    zarówno w Polsce, jak i za granicą, spełniać będą przesłanki zawarte w art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zostały poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z tej
    działalności, to sądzi Pan, że ma Pan prawo zaliczyć poniesione z tego tytułu wydatki do
    kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże
    wyłącznie w części nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom,
    określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, tj. w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Potwierdza to choćby wyrok NSA z 15 września 2005 r., sygn. akt FSK 2175/04 gdzie
    stwierdzono, że właściciel firmy może sobie przyznać dietę i zaksięgować ją do kosztów
    podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Dodatkowo wyrok WSA z 18 października 2006 r., sygn. akt I SA/Łd 912/06 wyraźnie
    wskazuje, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia zaliczenia
    kosztów uzyskania przychodu od diet z tytułu podróży służbowych od rodzaju
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stanowisko takie znalazło również swoje potwierdzenie choćby w interpretacji
    indywidualnej Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lutego 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.2.2023.1.AG oraz interpretacji z 14 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.683.2022.2.MW.
    Dodatkowo istotnym w przedmiotowej sprawie jest również uregulowanie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Regulacje normy tegoż przepisu
    stanowią bowiem, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z kolei, przepis art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży
    służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących -
    w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w
    odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
    A więc, przedsiębiorca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wartość diet
    ustalonych w wysokości ustalonej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną
    spełnione kryteria wynikające z wyżej wymienionego przepisu.
    Regulacje prawne dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów
    podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą zawarte zostały w art.
    23 ust. 1 pkt 52 omawianej ustawy podatkowej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży
      służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi
      współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących
      pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego
      ministra.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa w tej regulacji, jest rozporządzenie Ministra Pracy
    i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2190).
    Należy jednak podkreślić odmienny charakter regulacji w przypadku pracownika i osoby
    fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. Pracownikowi cel podróży służbowej
    określa pracodawca w poleceniu odbycia podróży służbowej, natomiast w odniesieniu do
    przedsiębiorcy, istotnym kryterium dla uznania wyjazdu za podróż służbową winno być
    ustalenie, czy wyjazd ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Wskazuję zatem, że odesłanie w art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych do pojęcia pracownika może mieć zastosowanie jedynie w kontekście
    ograniczenia wysokości diety z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność
    gospodarczą, nie natomiast samej zasady dopuszczalności zastosowania tego przepisu do
    wymienionych w nim podmiotów.
    Z powyższej regulacji prawnej wynika konieczność wyłączenia z kosztów podatkowych
    wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą,
    ale tylko w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom.
    Oznacza to, że osobom tym przysługuje prawo uwzględniania w kosztach uzyskania
    przychodów wartości diet za czas podróży służbowych w ramach określonego limitu, tj. do
    wysokości diet przysługujących pracownikom.
    Powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmując swoją
    dyspozycją sytuację odbywania podróży służbowych przez osoby prowadzące działalność
    gospodarczą, nie przewidują w tej kategorii podatników żadnych wyłączeń o charakterze
    przedmiotowym lub podmiotowym.
    W szczególności przepisy te nie przewidują żadnych ograniczeń kręgu osób uprawnionych
    ze względu na rodzaj lub miejsce wykonywania czynności w ramach działalności
    gospodarczej ani też nie rozróżniają wyjazdu służbowego w celu zawarcia umowy o
    świadczenie usług, dokonania zakupu środka trwałego, czy świadczenia usług w
    wykonaniu zawartej umowy.
    Jednocześnie podkreślam, że problematyka dotycząca podróży służbowych, odbywanych
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, znalazła odzwierciedlenie w
    orzecznictwie sądów administracyjnych.

    Orzecznictwo ukształtowało w tym zakresie jednolitą linię rozstrzygnięć, wskazując, że nie
    znajduje uzasadnienia stanowisko, że jedynie podróże mające na celu czynności
    incydentalne spełniają wymogi podróży służbowych, natomiast realizowanie zasadniczego
    przedmiotu działalności nie wchodzi w zakres podróży służbowych.
    W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że podróżą służbową jest również realizowanie
    przedmiotu działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę poza stałym miejscem
    działalności.
    Dlatego stwierdzam, że przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    wartość diet z tytułu podróży służbowych, związanych z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, do wysokości określonej w odrębnych przepisach.
    Na powyższe nie ma wpływu dodanie - na podstawie art. 40 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca
    2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym (Dz. U. z 2023 poz. 1523) - do
    ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2022 r. poz. 1473) art.
    26f ust. 1, zgodnie z którym:
      Kierowca wykonujący zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów
                                        5drogowych nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 77 § 1 ustawy z 26
      czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
    Przepis ten bowiem nie dotyczy przedsiębiorców prowadzących osobiście działalność
    gospodarczą w zakresie usług transportowych, lecz pracowników zatrudnionych na
    stanowisku kierowcy.
    Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa
    podatkowego stwierdzam, że jeżeli wydatki z tytułu diet za czas przebywania Pana w
    podróży służbowej zarówno w Polsce, jak i za granicą spełniają przesłanki zawarte w art.
    22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zostały poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z tej
    działalności, to ma Pan prawo zaliczyć poniesione z tego tytułu wydatki do kosztów
    uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, jednak wyłącznie w części
    nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określonej w odrębnych
    przepisach wydanych przez właściwego ministra, tj. w rozporządzeniu Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie
        zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.