Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1612/12-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-22
Teza: Czy od spłaty spadku Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek dochodowy?
Słowa kluczowe: kodeks-kodeks cywilny; kwota; nieruchomości; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2012 r. (data wpływu 12.12.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12.02.2013 r. (data wpływu 14.02.2013 r.) złożonym na wezwanie z dnia 30.01.2013 r. Nr IPPB1/415-1612/12-2/MT o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania działu spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.12.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania działu spadku.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 14 lutego 2013 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 30 stycznia 2013 r. Nr IPPB1/415-1612/12-2/MT (skutecznie doręczonym w dniu 05 lutego 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. (sformułowany ostatecznie w dniu 14 lutego 2013 r.):

Po zmarłej w roku 2008 Halinie Z. spadek odziedziczyli spadkobiercy ustawowi w 3 osobach (zgodnie z postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku) każdy w udziale po 1/3. W skład spadku po Halinie Z. weszło jedynie prawo własności nieruchomości lokalowej w K przy ul. L o wartości 58120 PLN. Wszyscy spadkobiercy zaliczali się do kręgu spadkobierców ustawowych (wymienionych w art. 4a ust. 1 - tj. byli zstępnymi) i po stwierdzeniu nabycia spadku przez sąd, złożyli we właściwym urzędzie skarbowym, w ustawowym terminie stosowne zgłoszenia o nabyciu prawa objętego spadkiem (art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn).

W dniu 31 maja 2009 r. zmarł jeden ze spadkobierców, po którym spadek nabyły małżonka oraz córki (w tym Wnioskodawczyni). W skład spadku po ojcu Wnioskodawczyni wszedł udział w wysokości 1/3 w spadku po Halinie Z. oraz udział w wysokości 1/2 własności rzeczy ruchomej - samochodu marki Fiat 170.

Spadkobiercy ojca Wnioskodawczyni również zaliczali się do kręgu spadkobierców ustawowych (wymienionych w art. 4a ust. 1 tj. małżonka i zstępni) i po stwierdzeniu nabycia spadku przez sąd, złożyli we właściwym urzędzie skarbowym, w ustawowym terminie stosowne zgłoszenia o nabyciu prawa objętego spadkiem (art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn).

W roku 2011 wszczęto postępowanie o dział spadku po Halinie Z., które zostało umorzone wobec zawarcia ugody sądowej (stanowiącej jednocześnie umowę o dział spadku), w której spadkobiercy oraz następcy prawni (spadkobiercy) ojca Wnioskodawczyni dokonały działu spadku w ten sposób, że jedna z nich posiadająca udział w wysokości 1/3 oraz wyżej wymienieni spadkobiercy ojca Wnioskodawczyni, z których każdy posiadał udział w wysokości 1/9 - przeniosły przysługujące im udziały w nieruchomości lokalowej- wchodzącej w skład spadku na wyłączną innej spadkobierczyni, która tytułem spłaty ich udziałów w spadku po Halinie Z. zobowiązała się zapłacić na rzecz spadkobierczyni ustawowej po X 18.333 zł, a na rzecz spadkobierców po ojcu Wnioskodawczyni (w tym Wnioskodawczyni) po 6.111 zł, co stanowi ekwiwalentną wartość przeniesionych udziałów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od spłaty spadku Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Otrzymana spłata przeszła na nią tytułem dziedziczenia po ojcu. W Wyniku działu spadku Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnego przyrostu majątkowego względem dziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej.

W związku z powyższym nie będzie miała zastosowania ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej zbycia nieruchomości uzyskanych w drodze spadków i darowizn. Tak jak w decyzjach wydanych przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22.03.2012 r. Nr ILPB2/415-243/11/12-S/WS
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 02.04.2008 r. BI/415-0771/07 oraz wyroki:
*   WSA w Szczecinie z dnia 05.05.2011 r. I SA/Sz 93/11
*   WSA we Wrocławiu z dnia 04.08.2009 r. I SA/Wr 835/09

W opisanej powyżej sytuacji w ocenie Wnioskodawczyni, po otrzymaniu przez Nią spłaty w kwocie 6.111 zł do uzyskanego z tego tytułu przychodu znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „ art. 2 ust.1. Przepisów ustawy nie stosuje się do: . . .3) przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn”, a zatem przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a dodatkowo spłata taka nie stanowi źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz.361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów, których osiągnięcie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, zawarty został w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, źródłami przychodów są:

1.  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2.  działalność wykonywana osobiście;
3.  pozarolnicza działalność gospodarcza;
4.  działy specjalne produkcji rolnej;
5.  (uchylony);
6.  najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
7.  kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
8.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
9.  inne źródła.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. W myśl art. 210 tej ustawy, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 31.05.2009 roku zmarł ojciec Wnioskodawczyni, po którym nabyła spadek. W skład spadku po ojcu Wnioskodawczyni wszedł udział w wysokości l/3 w spadku po X (prawo własności nieruchomości lokalowej) oraz udział w wysokości 1/2 własności rzeczy ruchomej - samochodu marki Fiat 170. W roku 2011 wszczęto postępowanie o dział spadku po X, które zostało umorzone wobec zawarcia ugody sądowej (stanowiącej jednocześnie umowę o dział spadku). Wnioskodawczyni przeniosła przysługujące Jej udziały w nieruchomości lokalowej- wchodzącej w skład spadku na wyłączną własność jednego ze spadkobierców, który tytułem spłaty Jej udziałów w spadku zobowiązał się zapłacić na rzecz Wnioskodawczyni 6.111 zł, co stanowi ekwiwalentną wartość przeniesionych udziałów.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż otrzymanie przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku kwoty nieprzekraczającej udziału w spadku nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w tym również z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Istotne znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma okoliczność, że suma spłaty nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału spadkowego. W konsekwencji, na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z rzeczonego tytułu.

Reasumując stwierdzić należy, iż otrzymanie przez spadkobiercę w wyniku działu spadku kwoty nieprzekraczającej udziału w spadku nie powoduje powstania przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

A zatem stanowisko należało uznać za prawidłowe, jednakże uzasadnienie prawne jest odmienne od uzasadnienia przedstawionego przez Wnioskodawczynię. W przedmiotowej sprawie nie będzie miał bowiem zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych oraz wyroków WSA - wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.