Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.27.2025.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Brak możliwości wystawienia osobnej faktury obejmującej koszty transportu sprzedawanych pojazdów.
Słowa kluczowe: dodatkowe; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura VAT; faktura-korekta faktury; koszt-koszty dodatkowe; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; transport-transport towarów; świadczenie-świadczenie kompleksowe -świadczenie kompleksowe złożone
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Elementy składowe podstawy opodatkownia; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Zwiększenie podstawy opodatkowania ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia faktur
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 17 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący
    możliwości wystawienia osobnej faktury obejmującej koszty transportu sprzedawanych
    pojazdów, wpłynął 20 stycznia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (dalej także jako: „Wnioskodawca”) posiada siedzibę i miejsce prowadzenia
    działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podstawowa działalność Spółki polega na zakupie pojazdów samochodowych
    bezpośrednio od producenta mającego siedzibę oraz fabrykę w kraju Unii Europejskiej,
    jednakże poza granicami Polski, a następnie [na] dokonywaniu [ich] przeróbki w fabryce
    Spółki w Polsce na pojazd typu ... i sprzedaży takiego pojazdu za granicę (wewnątrz Unii
    Europejskiej). Po zakończeniu procesu produkcji pojazd sprzedawany do Spółki od
    producenta – jest to pojazd dostawczy typu furgon. Pojazd ten dostarczany jest do fabryki
    Spółki w miejscowości ..., gdzie przy użyciu własnej technologii, sprzętu i siły roboczej
    dokonuje się jego przebudowy na samochód typu .... Następnie pojazd jest sprzedawany
    albo bezpośrednio konsumentowi albo dealerowi, który następnie pojazd sprzedaje
    osobie fizycznej lub prawnej.
    Z uwagi na specyfikę rynku, sprzedaż ... odbywa się poza terytorium Polski wewnątrz Unii
    Europejskiej (najczęściej do Niemiec). Istotnym jest, że zwłaszcza w przypadku, gdy stroną
    transakcji jest dealer, dochodzi często do jednoczesnej sprzedaży kilku pojazdów. Zgodnie
    z przyjętymi u Wnioskodawcy zasadami, to on organizuje transport i ponosi (tymczasowo)
    jego koszty. Koszt transportu zależny jest od tego ile pojazdów zostanie dostarczonych w
    jednym transporcie. Cena za pojazd płatna jest z góry – przed dostawą, a po jej
    otrzymaniu wystawiana jest faktura.
    Wnioskodawca często w momencie wystawiania faktury sprzedażowej nie wie w jakiej
    konfiguracji pojazdy zostaną dostarczone (transport organizowany jest po opłaceniu
    faktury). Cena za transport (w przeliczeniu na jeden pojazd) jest znacznie wyższa w
    przypadku dostawy jednego pojazdu niż w przypadku, gdy dostawa 2 pojazdów odbywa
    się jednym transportem. W konsekwencji bardzo często dostawa obejmuje kilka środków
    transportu, po wcześniejszym ich opłaceniu na podstawie faktury. Oznacza to, że nie jest
    możliwe wcześniejsze ustalenie kosztów transportu i doliczenie ich do faktury za sprzedaż
    samochodu.

## Pytanie

Czy w sytuacji, gdy w momencie wystawienia faktury za sprzedaż (wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów) nie są znane ostateczne koszty transportu, możliwe jest wystawienie
    osobnej faktury obejmującej te koszty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy nie można z góry przyjąć ostatecznych kosztów
    transportu w chwili wystawienia faktury za sprzedaż towaru (wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów), obejmującą cenę pojazdu, wówczas dopuszczalne jest wystawienie
    osobnej faktury, obejmującej wyłącznie koszt dostawy.
    Wnioskodawca zdaje sobie sprawę z dominującego stanowiska w interpretacji
    podatkowej, wskazującego, że w przypadku dokonywania WDT podstawą opodatkowania
    jest kwota należna oraz wartość wszelkich świadczeń ubocznych, w tym usługi transportu.
    Godzi się jednak zauważyć, że mowa jest tutaj o kosztach transportu, które ponoszone lub
    znane są w chwili wystawienia faktury obejmującej cenę towaru. Ma to związek z tym, że
    stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał bądź

    ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze,
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Ponadto w myśl art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje: podatki, cła,
    opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku, koszty
    dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane
    przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy bądź usługobiorcy.
    Co więcej, w opisywanym przypadku koszt transportu odrywa się od swojej funkcji
    akcesoryjnej, ponieważ – zwłaszcza w przypadku, gdy jest to transport łączony – stanowi
    samoistną usługę podlegającą zafakturowaniu. W tym stanie rzeczy nie można
    przyjmować, że koszty transportu muszą być każdorazowo ujęte na tej samej fakturze i
    pod jedną pozycją z ceną towaru.
    Trzeba zauważyć, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne dopiero w sytuacji,
    gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność,
    czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z
    ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy będą tworzyć czynność kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności będą wchodzić
    czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą
    mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu czynności kompleksowej.
    W opisywanym przypadku, gdy transport jest co prawda elementem umowy WDT,
    jednakże może on być realizowany wspólnie dla kilku sprzedaży (dostaw) i nie jest
    możliwe ustalenie jego wartości na moment wystawienia faktury obejmującej cenę
    towaru, to należy przyjąć, że koszty takiego transportu mogą być ujęte w odrębnej
    fakturze.
    W tym stanie rzeczy Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o

      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    W świetle art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów [...].
    Jak wskazano w art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Natomiast stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy
      lub usługobiorcy.

    Jak stanowi art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4
        ,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Jak wskazano w art. 106j ust. 1-2a ustawy:
      1. W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
      1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
      2. Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
        faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
        których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
        pozycji.
      2a. Faktura korygująca może zawierać:
      1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
      2) przyczynę korekty.
    Spółka podała, że kupuje pojazdy samochodowe od producenta mającego siedzibę oraz
    fabrykę w kraju Unii Europejskiej, a następnie dokonuje ich przeróbki w fabryce Spółki w
    Polsce, na pojazd typu ... i sprzedaje takie pojazdy za granicę (wewnątrz Unii Europejskiej).
    Pojazd jest sprzedawany albo bezpośrednio konsumentowi albo dealerowi, który
    następnie pojazd sprzedaje osobie fizycznej lub prawnej. Zwłaszcza w przypadku, gdy
    stroną transakcji jest dealer, dochodzi często do jednoczesnej sprzedaży kilku pojazdów.
    Zgodnie z przyjętymi u Wnioskodawcy zasadami, to on organizuje transport i ponosi
    (tymczasowo) jego koszty. Koszt transportu zależny jest od tego ile pojazdów zostanie
    dostarczonych w jednym transporcie. Cena za pojazd płatna jest z góry – przed dostawą, a
    po jej otrzymaniu wystawiana jest faktura. Wnioskodawca często w momencie
    wystawiania faktury sprzedażowej nie wie w jakiej konfiguracji pojazdy zostaną
    dostarczone (transport organizowany jest po opłaceniu faktury). Cena za transport (w
    przeliczeniu na jeden pojazd) jest znacznie wyższa w przypadku dostawy jednego pojazdu
    niż w przypadku, gdy dostawa 2 pojazdów odbywa się jednym transportem. W

    konsekwencji bardzo często dostawa obejmuje kilka środków transportu, po
    wcześniejszym ich opłaceniu na podstawie faktury. Oznacza to, że nie jest możliwe
    wcześniejsze ustalenie kosztów transportu i doliczenie ich do faktury za sprzedaż
    samochodu.
    Państwa wątpliwość dotyczy możliwości wystawiania osobnej faktury obejmującej koszty
    transportu pojazdów w sytuacji, gdy w momencie wystawiania faktury sprzedaży w
    ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie są znane ostateczne koszty
    transportu.
    Z przytoczonych powyżej regulacji art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku dostawy
    towarów za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź
    dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Przy
    czym w przepisie tym jest mowa nie tylko o zapłacie, którą dokonujący dostawy towarów
    otrzymał, ale także o zapłacie jaką ma dopiero otrzymać. Do podstawy opodatkowania
    należy wliczyć nie tylko otrzymywaną przez zbywcę wartość (cenę) towarów, ale także
    wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi świadczenia zasadniczego
    (tj. dostawy towarów). Dotyczy to wyłącznie kosztów, które zwiększają kwotę należną z
    tytułu konkretnej transakcji, tj. dostawy towarów, takich jak wymienione w art. 29a ust. 6
    ustawy.
    Należy zauważyć, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednak
    w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną
    czynność, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem
    z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność złożoną, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności,
    które nie służą wyłącznie wykonaniu świadczenia głównego, zasadniczego, lecz mogą mieć
    również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu czynności złożonej.
    Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną winna się ona
    składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na
    czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak
    element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej
    jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez
    czynności pomocniczej czynności głównej.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości
    dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), nie precyzują kwestii czynności
    złożonych. Jednakże zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz
    na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie
    obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie
    powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla
    klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować
    jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter
    dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle
    powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to
    wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.
    Skutkiem powyższego świadczenie pomocnicze, co do zasady, dzieli los prawny
    świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku
    podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.

    W przypadku czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę można wyróżnić następujące
    elementy składowe: sprzedaż towarów (samochodów – ...) oraz ich transport (którego
    kosztami obciążany jest nabywca towarów). W przedmiotowej sprawie nie można
    stwierdzić, że usługa transportu sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów stanowi
    cel sam w sobie i powinna być traktowana jako odrębne, niezależne świadczenie. W
    okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę, za dostawę złożoną – której
    rozdzielenie na poszczególne elementy byłoby nieuzasadnione i sztuczne – należy uznać
    dostawę towarów (...) wraz z usługą transportu.
    Transport sprzedawanych przez Wnioskodawcę ... stanowi integralną część dostawy
    towarów. Wnioskodawca obciąża nabywcę kosztami transportu w związku ze sprzedażą
    tych ..., a transport ten, służący zrealizowaniu dostawy towarów, jest ściśle z nią związany.
    Transport nie może być zatem samodzielnym przedmiotem sprzedaży dla nabywcy .... W
    konsekwencji dostawa ...ów stanowi świadczenie główne, natomiast świadczeniem
    pomocniczym ściśle z nim związanym jest usługa ich transportu. Z ekonomicznego punktu
    widzenia każda z takich dostaw wraz z transportem jest obiektywnie jedną transakcją i nie
    powinna być dzielona dla celów podatkowych na poszczególne elementy, gdyż tworzy
    jedną złożoną czynność.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy należy zatem stwierdzić, że w niniejszym
    przypadku mamy do czynienia z jednym przedmiotem opodatkowania – jedną czynnością,
    tj. dostawą towarów (...). Podstawą opodatkowania z tytułu tej czynności jest łączna
    wartość towarów oraz ich transport, jak wskazuje art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy. Koszt
    transportu towarów, którym obciążany jest nabywca w związku ze sprzedażą towarów,
    zwiększa kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów i podlega opodatkowaniu
    na zasadach właściwych dla dostarczanego towaru.
    Powyższe spostrzeżenia pozostają przy tym aktualne także wówczas, gdy wynagrodzenie
    za poszczególne czynności składające się na jedną usługę jest kalkulowane odrębnie. W
    tym zakresie wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-41
    /04, wskazując, że każda czynność powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną,
    a przy tym czynność złożona z jednego świadczenia, w aspekcie gospodarczym, nie
    powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu podatku
    VAT. W związku z tym w pierwszej kolejności należy poszukiwać elementów
    charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik
    dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych
    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. Przy czym Trybunał zauważył, że jeżeli
    dwa lub więcej świadczeń (lub czynności) dokonanych przez podatnika na rzecz
    konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że
    obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno
    świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej. Z orzeczeń TSUE m.in. w
    ww. sprawie C-41/04 i w sprawie C-111/05 z 29 marca 2007 r. wynika jednoznacznie, że
    odrębna kalkulacja wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na
    kompleksową usługę, nie uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania.
    Fakt odrębnego i przesuniętego w czasie ustalania przez Wnioskodawcę kosztów usługi
    transportu nie zmienia charakteru transakcji, będącej w istocie dostawą towarów (...), dla
    której podstawa opodatkowania obejmuje właśnie wartość transportu tych towarów.
    Koszty transportu stanowią bowiem koszty dodatkowe, w rozumieniu art. 29a ust. 6 pkt 2
    ustawy, ujęte w podstawie opodatkowania sprzedawanych towarów (...). Nie zmienia tego
    przedstawiona przez Spółkę okoliczność, że nie jest możliwe wcześniejsze ustalenie
    kosztów transportu i doliczenie ich do faktury za sprzedaż samochodów.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotem sprzedaży – na co Organ wskazał
    powyżej – jest jedno świadczenie złożone w postaci dostawy towarów (...). Zatem całość

    zapłaty należnej z tytułu tego świadczenia złożonego powinna być udokumentowana
    wystawieniem faktury, w której w części przeznaczonej na wskazanie nazwy towaru winna
    znaleźć się wyłącznie nazwa właściwa dla dostarczanego towaru (samochodu typu ...).
    Faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna
    faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze.
    Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne, wymagane
    przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie dowodowe. Umieszczenie zatem na
    fakturze, w części przeznaczonej na nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, kilku różnych
    świadczeń może sugerować, że przedmiotem sprzedaży było właśnie kilka odrębnych
    świadczeń, a nie jedno świadczenie. Powyższe natomiast skutkować mogłoby
    obowiązkiem zastosowania różnych stawek podatku dla wykazanych odrębnie czynności.
    W sprawie objętej wnioskiem, jak wykazano powyżej, wystąpi jedno świadczenie (w
    postaci danej dostawy towarów), do wartości którego są wliczone koszty dodatkowe
    dostawy, tj. koszty transportu. Zatem z dokumentu poświadczającego dokonanie danej
    dostawy musi jednoznacznie wynikać, że przedmiotem transakcji jest dostawa towaru, a
    nie dostawa towaru i usługi transportu. Należy zauważyć, że koszty transportu doliczone
    do sprzedaży towaru nie stanowią wynagrodzenia z tytułu wykonania samodzielnej usługi,
    lecz są to koszty dodatkowe podstawowej czynności jaką jest sprzedaż towaru. W tym
    przypadku koszty transportu są kosztami związanymi ze świadczeniem głównym (dostawą
    towarów – samochodów), kształtując kwotę ostateczną żądaną od nabywcy z tytułu
    dostawy towarów (świadczenia głównego).
    Odnosząc się natomiast do twierdzenia Wnioskodawcy, że często w momencie
    wystawiania faktury sprzedaży samochodów nie wie w jakiej konfiguracji pojazdy zostaną
    dostarczone, co uniemożliwia ustalenie kosztów transportu i doliczenie ich do faktury,
    Organ pragnie wskazać na zawartą w ustawie o VAT regulację dotyczącą faktury
    korygującej. Zgodnie bowiem z art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku gdy po
    wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze
    uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą. Tak więc, gdy na moment
    wystawienia faktury sprzedaży samochodów Wnioskodawca nie będzie znał kosztów
    transportu, aby wykazać na fakturze właściwą podstawę opodatkowania, będzie
    zobowiązany do wystawienia faktury korygującej, gdy te koszty będą już znane. Jak
    bowiem wskazano powyżej, Spółka wykonuje jedno świadczenie stanowiące dostawę
    towarów (samochodów), więc podstawa opodatkowania w takim wypadku obejmuje tak
    wartość sprzedawanego towaru, jak i koszty transportu. Skoro koszty transportu będą
    znane dopiero po wystawieniu faktury sprzedaży samochodu, to Wnioskodawca będzie do
    tej faktury wystawiał fakturę korygującą, ponieważ zmianie ulegnie podstawa
    opodatkowania. Zatem nie jest możliwe wystawienie osobnej faktury obejmującej koszty
    transportu samochodów, gdy w momencie wystawienia faktury sprzedaży nie są znane
    ostateczne koszty transportu.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111;
    dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako :„PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.