Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-151/12-5/15/S/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-12-03
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury za dodatkowe wynagrodzenie pełnomocnika
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 829/15 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 19 listopada 2015 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2012 r. (data wpływu 22 lutego 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 09 maja 2012r. (data wpływu 10 maja 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury za dodatkowe wynagrodzenie pełnomocnika **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury za dodatkowe wynagrodzenie pełnomocnika.

Wniosek został uzupełniony w dniu 10 maja 2012r. w zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W 2004 r. zostało rozpoczęte postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanej podstawy opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia 21.11.2007 r. określił wysokość zobowiązania podatkowego w drodze oszacowania podstawy opodatkowania. Od decyzji tej Pełnomocnik strony odwołał się pismem z dnia 03.12.2007 r., wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w zakresie, którego decyzja dotyczy. Postępowanie kontrolne prowadzone było kilka lat, a w międzyczasie wydanych zostało kilka decyzji określających zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok. W maju 2011 r. został zwrócony pobrany przez Urząd Skarbowy podatek dochodowy za 2001 rok wraz z odsetkami. Natomiast 21.12.2011 roku została wydana decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o umorzeniu postępowania kontrolnego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. wszczęte postanowieniem z dnia 14.01.2004 roku. W uzasadnieniu decyzji podano, że w związku z uchyleniem decyzji i przekazaniem do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, pismem z dnia 27.06.2011 r. pełnomocnik Podatnika wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ termin przedawnienia określony w art. 70 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej upłynął z dniem 31.12.2007 r. Ponadto potwierdził swój wniosek o umorzenie postępowania pismami z dnia 04.07.2011 r. i 22.07.2011 r. Zgodnie z art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Po uprawomocnieniu się decyzji Dyrektora UKS w styczniu 2012 r. Pełnomocnik wystawił fakturę na Wnioskodawcę za "wynagrodzenie dodatkowe za zastępstwo w postępowaniu dotyczącym PDOF za 2001 rok".

Składniki wynagrodzenia pełnomocnika to:

*   wynagrodzenie podstawowe na etapie przyjmowania spraw,

*   koszty zastępstwa w związku z reprezentowaniem Wnioskodawcy przed Sądem Administracyjnym,

*   wynagrodzenie dodatkowe - za efekt, liczony procentowo od kwoty zwrotu należności przez Urząd Skarbowy.

„Wynagrodzenie dodatkowe” przysługiwało pełnomocnikowi, w przypadku zwrotu przez Urząd Skarbowy pobranego podatku wraz z odsetkami.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja i sprzedaż betoniarek. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (podatek VAT 23%). Poniesione koszty za udział pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu były związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT, w związku z czym nie wylicza proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj. z 2011r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktury za wynagrodzenie radcy prawnego (pełnomocnika)?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktury za wynagrodzenie radcy prawnego (pełnomocnika) przysługuje, ponieważ prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od należnego przysługuje podatnikowi, jeżeli nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedstawionym stanie faktycznym, udokumentowana fakturą VAT została usługa radcy prawnego obejmująca wynagrodzenie dodatkowe za zastępstwo w postępowaniu dotyczącym PDOF za 2001 r.

W związku z powyższym Wnioskodawca, jako nabywca ww. usługi, w sytuacji udokumentowania jej stosowną fakturą VAT, będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie wystąpi tu przesłanka braku prawa do odliczenia zawarta w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli udokumentowania fakturą transakcji nie podlegającej opodatkowaniu lub zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Prawo to przysługuje ponieważ z uwagi na fakt, iż zakup tej usługi ma związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, a otrzymana faktura dokumentuje wykonanie czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług oraz nie zachodzą szczególne okoliczności wytaczające możliwość odliczenia podatku naliczonego (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. ILPP1/443-1028/09-2/MK).

Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, tut. Organ wydał w dniu 29 maja 2012 r. indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Nr IPTPP1/443-151/12-4/MW uznającą stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem Wnioskodawca, na mocy art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. Nr 153, poz. 270) w dniu 13 czerwca 2012r. (data wpływu 14 czerwca 2012r.) wezwał Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.

Po dokonaniu analizy uzasadnienia powyższych zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartej w piśmie z dnia 04 lipca 2012r. Nr IPTPP1/443W-22/12-2/EOG.

Na powyższą interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie z dnia 29 maja 2012r. Nr IPTPP1/443-151/12-4/MW Wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył w dniu 03 sierpnia 2012r. (data wpływu do Organu 06 sierpnia 2012r.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z powodu jej niezgodności z prawem.

Wyrokiem z dnia 15 września 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 829/15 WSA w Łodzi uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 29 maja 2012 r. Nr IPTPP1/443-151/12-4/MW. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż skarga była zasadna, gdyż zaskarżona interpretacja nie odpowiada prawu, bowiem narusza art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez niezasadne przyjęcie, że nie występuje związek między zakupem usług prawniczych a zwiększeniem sprzedaży opodatkowanej.

W dniu 19 listopada 2015 r. do tut. Organu wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wraz z aktami sprawy.

Mając na uwadze rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 września 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 829/15, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury za dodatkowe wynagrodzenie pełnomocnika jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Zatem pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością podatnika występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

Jeżeli więc nie istnieje bezpośredni lub pośredni związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi, nie ma możliwości skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dokonanie tych zakupów.

Jak wskazano powyżej najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz zakres zadanego pytania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z 15 września 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 829/15 wskazał, że osią sporu między stronami jest rozumienie pojęcia związku podatku naliczonego z wykonywanymi przez Wnioskodawcę (podatnika) czynnościami opodatkowanymi.

Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie z przedstawionego stanu faktycznego wprost wynika, że nabyte usługi prawnicze były przeznaczone na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a ściśle rzecz ujmując czynności wchodzących w zakres opodatkowania podatkiem VAT. Istniał więc związek między zakupem usług prawniczych a sprzedażą wyrobów produkowanych przez Wnioskodawcę. Związek zakupu usług prawniczych z czynnościami opodatkowanymi występuje poprzez ich wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, prawo do obrony swych racji prawnych i gospodarczych związane ze swobodą działalności gospodarczej i dbałość o kondycję finansową firmy.

Jednocześnie Sąd wskazał, że pozbawiona znaczenia jest okoliczność, że spór dotyczył tzw. dodatkowego wynagrodzenia profesjonalnego prawnika (za efekt). Związek podatku naliczonego wynikającego z kosztu obsługi prawnej podatnika podatku VAT jest niewątpliwy i służy wykonywanym przez tego podatnika czynnościom opodatkowanym. Nie ma przy tym znaczenia, czy podatek ten wynika z bieżącej obsługi prawnej tegoż podatnika, czy też z ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania podatnika w konkretnej sprawie związanej z wykonywaną działalnością gospodarczą. Uznać zatem należy, że podatek naliczony, wynikający z dodatkowego wynagrodzenia, wypłacanego na warunkach uzgodnionych przez obie strony umowy pełnomocnictwa stanowi element zakupionej usługi prawniczej i podlega odliczeniu w trybie art. 86 ust.1 cytowanej ustawy o VAT.

Tym samym mając na uwadze okoliczności sprawy przedstawione przez Wnioskodawcę oraz wykładnię ww. przepisów prawa dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku sygn. akt I SA/Łd 829/15, należy wskazać, że w analizowanej sprawie Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez pełnomocnika dotyczącej wynagrodzenia dodatkowego (za efekt).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.