Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.516.2025.3.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Opodatkowanie świadczonych usług związanych z miejscem
położenia nieruchomości, dla której są świadczone.
Słowa kluczowe: faktura
miejsce-miejsce opodatkowania
obciążenia-odwrotne obciążenie
usługi-usługi związane z nieruchomościami
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług - w zakresie pytań nr 1-6 (ostatecznie
    sformułowanych w piśmie z 29 października 2025 r.) - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 19 sierpnia 2025 r.
    Uzupełnili go Państwo pismami, które wpłynęły 19 września i 29 października 2025 r. - w
    odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (przedstawiony w piśmie, które wpłynęło 19 września 2025 r.)
    Wnioskodawca („Firma B”) jest spółką z o.o. z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną jako
    czynny podatnik VAT i posiadającą numer VAT UE.
    Firma B świadczy na rzecz kontrahenta z (...) („Firma A”, posiadającego numer VAT UE)
    usługi spawalnicze na nieruchomościach położonych w (...). Nieruchomości te są
    budowlami przemysłowymi, trwale związanymi z gruntem w rozumieniu Prawa
    budowlanego, obejmującymi m.in. instalacje gazowe, rurociągi, przewody i konstrukcje
    stalowe.
    Ze względu na wymagane specjalistyczne certyfikaty spawalnicze, część prac wykonywana
    jest przez polskiego podwykonawcę („Firma C”), również posiadającego siedzibę w Polsce,
    numer VAT UE i status czynnego podatnika VAT w Polsce.
    Firma C wykonuje prace bezpośrednio na nieruchomościach w (...), w imieniu i na rzecz
    Firmy B. Po zakończeniu prac wystawia na Firmę B fakturę w PLN lub EUR. Firma B
    następnie wystawia fakturę na Firmę A.
    Aktualnie rozliczenia pomiędzy Firmą B a Firmą A odbywają się w procedurze
    „odwrotnego obciążenia” (reverse charge) - bez naliczania polskiego VAT, zgodnie z art.
    28e ustawy o VAT, gdyż miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest
    terytorium (...).
    W uzupełnieni wniosku, które wpłynęło 29 października 2025 r. doprecyzowali Państwo
    opis działalności i modele rozliczeń.

    1. Profil działalności. Wnioskodawca świadczy usługi spawalnicze i montażowe na
      kontraktach budowlano-przemysłowych, w tym przy konstrukcjach mostowych oraz
      instalacjach przemysłowych (rurociągi, wymiany/naprawy odcinków rurociągów,
      elementy instalacji technologicznych) trwale związanych z gruntem.
    2. Model A - bezpośredni (PL#X). Wnioskodawca świadczy usługę bezpośrednio na rzecz
      zagranicznego inwestora/kontrahenta z siedzibą w (...) (np. ...) - usługa wykonywana
      jest na nieruchomości położonej w (...).
    3. Model B - podwykonawczy PL#PL (łańcuch w Polsce; miejsce świadczenia w X).
      Generalnym wykonawcą jest Q. sp. z o.o. Wnioskodawca działa jako podwykonawca
      na tym samym kontrakcie w (...) i fakturuje Q. za realnie wykonane prace na
      nieruchomości w (...).
    4. Dalsi podwykonawcy. Wnioskodawca może nabywać tożsame usługi od polskich
      podwykonawców (C) - również wykonywane na tej samej nieruchomości w (...).
    5. Wniosek i pismo dotyczą wyłącznie polskiej ustawy o VAT; nie oczekują Państwo
      interpretacji prawa (...).
    6. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło 29
    października 2025 r.)
    Pytanie 1 - Model A (sprzedaż bezpośrednia do X).
    Czy usługi Wnioskodawcy bezpośrednio związane z nieruchomościami położonymi w (...),
    świadczone bezpośrednio na rzecz kontrahenta, podlegają opodatkowaniu polskim
    podatkiem od towarów i usług (VAT)?
    Pytanie 2 - Model B (podwykonawca: B#Q., oba PL).
    Czy sprzedaż Wnioskodawcy na rzecz Q. sp. z o.o. - przy której usługa jest bezpośrednio
    związana z nieruchomością w (...) - pozostaje poza zakresem polskiego podatku od
    towarów i usług (VAT)? Jaką adnotację zastosować na fakturze?
    Pytanie 3 - Nabycie od dalszego podwykonawcy (C).
    Czy nabycie przez Wnioskodawcę usług od polskiego podwykonawcy C, wykonywanych na
    tej samej nieruchomości w (...), powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązek rozliczenia
    VAT należnego w Polsce (import usług)?
    Pytanie 4 - Błędnie wykazany polski VAT na fakturze C.
    Czy w razie gdy C błędnie wykaże polski VAT dla usług, których miejscem świadczenia jest
    (...), Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia tak wykazanego podatku?
    Pytanie 5 - Koszty ogólne w Polsce.
    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur krajowych
    dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja) wykorzystywanych
    do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...)?

    Pytanie 6 - Oznaczenia „0%/VAT UE/odwrotne obciążenie” na fakturze B#A (PL#PL).
    Czy Wnioskodawca może wystawić fakturę na Q. sp. z o.o. ze stawką 0% lub adnotacją
    „VAT UE/odwrotne obciążenie”?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które
    wpłynęło 29 października 2025 r.)
    1.Nie. Zgodnie z art. 28e ustawy o VAT miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości, tj. (...). Sprzedaż ta pozostaje
    poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT). Wnioskodawca nie jest
    zobowiązany do wykazania polskiego VAT należnego oraz nie wykazuje stawki ani kwoty
    polskiego VAT na fakturze (na fakturze nie pojawia się 23% ani 0%).
    2. Tak, poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT). Z uwagi na art. 28e
    ustawy o VAT, miejscem świadczenia jest (...). W konsekwencji Wnioskodawca nie
    wykazuje na fakturze stawki ani kwoty polskiego VAT (brak pozycji 23%/0%). Prawidłowa
    adnotacja na polskiej fakturze: „NP - art. 28e ustawy o VAT; miejsce świadczenia: (...)”
    (To nie jest stawka 0% ani krajowy „odwrotny” mechanizm; ewentualne rozliczenie po
    stronie nabywcy w (...) wynika z przepisów (...) i nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.)
    3. Nie. Również w relacji C#Wnioskodawca miejscem świadczenia jest (...) (art. 28e), zatem
    transakcja pozostaje poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT) i nie
    powstaje import usług w Polsce. Faktura wystawiona przez C na Wnioskodawcę nie
    powinna zawierać polskiego VAT; właściwa jest adnotacja odpowiadająca art. 28e (np.
    „poza zakresem - miejsce świadczenia: (...)”).
    4. Co do zasady - nie. Podatek nie jest należny w Polsce, więc Wnioskodawcy nie
    przysługuje prawo do odliczenia; właściwa jest korekta faktury przez C tak, aby
    odzwierciedlała rzeczywiste miejsce świadczenia.
    5. Tak. Na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT - o ile zakupy te mają związek z
    czynnościami, które byłyby opodatkowane, gdyby były wykonane w Polsce, oraz nie
    zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.
    6. Nie. Nie stosuje się stawki 0% ani polskiego oznaczenia „odwrotne obciążenie” dla tej
    transakcji. Prawidłowe jest wykazanie „NP - art. 28e; miejsce świadczenia: (...)” (bez
    wykazywania polskiego VAT). Kwestie ewentualnego obciążenia podatkiem w (...)
    regulują przepisy (...).
    Wniosek końcowy
    Wnoszą Państwo o potwierdzenie, że w opisanych modelach:
    - Model A (bezpośredni, PL#X): usługa nie podlega polskiemu podatkowi od towarów i
      usług (VAT); Wnioskodawca nie wykazuje polskiego VAT należnego i nie wskazuje
      stawki ani kwoty polskiego VAT na fakturze;
    - Model B (podwykonawczy, B#Q. - oba PL): sprzedaż nie podlega polskiemu podatkowi
      od towarów i usług (VAT); faktura bez wykazania stawki/kwoty polskiego VAT, z
      adnotacją: „NP - art. 28e ustawy o VAT; miejsce świadczenia: (...)”;
    - Nabycia od C: brak obowiązku rozliczenia polskiego VAT należnego (brak importu usług
      w Polsce); faktury C bez polskiego VAT, z adnotacją odpowiadającą art. 28e;
    - Błędny polski VAT na fakturze C: brak prawa do jego odliczenia po stronie
      Wnioskodawcy; konieczna korekta po stronie C;

    - Koszty ogólne w Polsce: przysługuje prawo do odliczenia polskiego VAT naliczonego na
      podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT (przy braku przesłanek negatywnych z art.
      88).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku - w zakresie pytań nr 1-6 (ostatecznie
    sformułowanych w piśmie z 29 października 2025 r.) - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z tej regulacji wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione, czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 1 ustawy stanowi:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się
      przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w
      zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z
      31.01.2020, str. 7, z późn. zm.1)).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) danej usługi.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
    Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
          w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
          względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
          od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z
    takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.

    Zgodnie z art. 28e ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Przepis art. 28e ustawy - jak wynika z jego brzmienia - stanowi wyjątek od zasady,
    przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest
    nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej
    miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące -
    determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną
    nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie
    usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości - jedynie wówczas można w praktyce
    zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do
    Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) - zwanego
    dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym
    polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
    Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
    a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może
      stać się przedmiotem własności i posiadania;
    b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone
      powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
      zdemontować lub przenieść;
    c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
      bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody
      i windy;
    d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji,
      które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
    Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE,
    obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną
    nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z
    nieruchomością w następujących przypadkach:
    a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
        usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
    b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają
        na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Zgodnie z art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

    Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
    a) opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną działkę,
      bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
    b) świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
    c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące
      budynku lub jego części;
    d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe
      dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych,
      kanalizacyjnych i podobnych;
    e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i
      nawożenie;
    f) badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
    g) szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest
      wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości jako
      zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku sporów;
    h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z
      przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości
      przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
    i) świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej
      funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako
      kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na podstawie
      praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i podobnych;
    j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania
      nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z części
      nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie, przyznawanie
      dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z infrastruktury, za którą
      pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;
    k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami jak
      sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
    l) utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów
      gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
    m) instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu
      są uznane za nieruchomość;
    n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
      maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
    o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w
      nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości komercyjnej,
      przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na jego rzecz;
    p) pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz ustanowieniu
      lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych
      dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane jako majątek
      rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d);
    q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości, ustanowieniem lub
      przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych
      dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane tak jak
      rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów kupna lub sprzedaży
      nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której dochodzi do zmiany stanu
      prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.

    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że świadczą Państwo na rzecz
    kontrahenta z (...) usługi spawalnicze na nieruchomościach położonych w (...). Część prac
    wykonywana jest przez polskiego podwykonawcę, który wykonuje prace bezpośrednio na
    nieruchomościach w (...), w imieniu i na rzecz Państwa Spółki. Ponadto, działają Państwo
    również jako podwykonawca generalnego wykonawcy tj. Q. sp. z o.o.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą ustalenia czy Państwa usługi bezpośrednio związane z nieruchomościami
    położonymi w (...), świadczone bezpośrednio na rzecz kontrahenta, podlegają
    opodatkowaniu polskim podatkiem od towarów i usług (VAT).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa
    usługi spawalnicze i montażowe na kontraktach budowlano-przemysłowych, w tym przy
    konstrukcjach mostowych oraz instalacjach przemysłowych (rurociągi, wymiany/naprawy
    odcinków rurociągów, elementy instalacji technologicznych), które - zgodnie z Państwa
    wskazaniem - są trwale związane z gruntem, w opisanym Modelu A, podlegają
    opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się nieruchomość w związku z którą są
    wykonywane opisane prace.
    Skoro jak wskazali Państwo, świadczą Państwo usługę, która wykonywana jest na
    nieruchomości położonej w (...), to w konsekwencji zgodnie z art. 28e ustawy o VAT
    miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia
    nieruchomości, tj. (...).
    Zatem, skoro świadczone przez Państwa usługi, są opodatkowane w kraju położenia
    nieruchomości (...), to w przedmiotowej sprawie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do wykazania polskiego
    podatku VAT na fakturze.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości czy w opisanym Modelu B, zgodnie z którym działają
    Państwo jako podwykonawca, na tym samym kontrakcie w (...), na rzecz Q. sp. z o.o.
    (generalnego wykonawcy) - gdzie usługa jest bezpośrednio związana z nieruchomością w
    (...) - czy świadczona usługa pozostaje poza zakresem polskiego podatku od towarów i
    usług oraz jaką adnotację zastosować na fakturze.
    Analiza okoliczności sprawy wskazuje, że w przedstawionym Modelu B, występują
    Państwo jako podwykonawca generalnego wykonawcy, którym jest Q. sp. z o.o. i fakturują
    Państwo Q. za realnie wykonane prace na nieruchomości w (...).
    Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, również w tym przypadku w celu
    określenia miejsca świadczenia i tym samym opodatkowania ww. usługi zastosowanie
    znajduje zasada wyrażona w art. 28e ustawy. Świadczone przez Państwa - na rzecz
    polskiej spółki z o.o. - usługi na nieruchomości w (...) podlegają opodatkowaniu na
    terytorium kraju, na którym znajduje się dana nieruchomość - w tym przypadku na
    terytorium (...).
    Tym samym ww. usługa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na terytorium Polski.
    Kwestie związane z obowiązkiem wystawiania faktur regulują przepisy Rozdziału 1
    „Faktury” Działu XI ustawy „Dokumentacja” (przepisy art. 106a - 106n)
    Zgodnie z art. 106a ustawy:
      Przepisy Rozdziału 1 „Faktury” Działu XI stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:
          a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
            usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku
            należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez
            usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub
            dokonującego dostawy towarów,

          b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w
            dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim
            identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo
            członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
        posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
        czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
        gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
        posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe
        miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
        miejscem świadczenia jest terytorium:
          a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną
            do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub
            usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana
            przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
          b) państwa trzeciego;
      3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o
        których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników
        zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem
        członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest
        Rzeczpospolita Polska;
      4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
        szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
        zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem
        członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest
        Rzeczpospolita Polska.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
    Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 1-18 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
          a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust.
            1, lub
          b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin
            powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części
            zapłaty
            - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
        „samofakturowanie”;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Natomiast w myśl art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy:
      Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b -
      danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że faktura dokumentująca świadczenie usług, których
    miejsce świadczenia znajduje się w innym kraju członkowskim niż Polska może nie
    zawierać stawek i kwot podatku VAT.
    Mając na uwadze cytowane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy stwierdzić, że skoro w opisanym Modelu B usługi świadczone przez Państwa - jako
    podwykonawcę - na rzecz Q. sp. z o.o. i fakturując Q. za realnie wykonane prace na
    nieruchomości w (...), nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski (miejscem
    ich świadczenia będzie terytorium (...)), to w konsekwencji, są Państwo zobowiązani do
    udokumentowania wykonania tych usług fakturą, która nie powinna zawierać kwoty
    podatku ani stawki podatku. Natomiast mogą Państwo na fakturze umieścić adnotację, że
    usługi nie podlegają opodatkowaniu („NP”), ponieważ przepisy nie sprzeciwiają się
    umieszczeniu na fakturze dodatkowych adnotacji.
    Podsumowując, prawidłowym będzie na wystawionej przez Państwa fakturze - na rzecz Q.
    sp. z o.o - zamiast stawki podatku VAT umieszczenie określenia „nie podlega” (NP).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 3 dotyczą ustalenia czy nabycie przez
    Państwa Spółkę usług od polskiego podwykonawcy C, wykonywanych na tej samej
    nieruchomości w (...), powoduje po Państwa stronie obowiązek rozliczenia VAT należnego
    w Polsce (jako import usług).
    Aby odnieść się do powyższych wątpliwości, w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy
    usługa świadczona przez podwykonawcę C na Państwa rzecz, stanowi usługę, do której
    znajdują zastosowanie szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające
    z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy.
    W szczególnych zasadach ustalenia miejsca świadczenia usług jest wymieniony m.in. art.
    28e ustawy, z którego wynika, że świadczenia określone w tym artykule dotyczą wyłącznie
    usług, które ściśle odnoszą się do nieruchomości. Ustalenie miejsca świadczenia usług
    wykonywanych przez podwykonawcę C na Państwa rzecz, ma istotne znaczenie w
    kontekście Państwa wątpliwości.

    Jak wskazali Państwo w opisie stanu faktycznego, część prac - świadczone przez Państwa
    Spółkę usług spawalniczych na nieruchomościach położonych w (...) - ze względu na
    wymagane specjalistyczne certyfikaty spawalnicze, wykonywana jest przez polskiego
    podwykonawcę (Firmę C), również posiadającego siedzibę w Polsce, numer VAT UE i status
    czynnego podatnika VAT w Polsce.
    Podali Państwo, że Firma C wykonuje prace bezpośrednio na nieruchomościach w (...), w
    imieniu i na rzecz Państwa Spółki. Po zakończeniu prac wystawia na Państwa Spółkę
    fakturę.
    Z analizy okoliczności sprawy wynika, że w tym konkretnym przypadku, gdy
    podwykonawca C (firma z Polski) świadczy usługi na Państwa rzecz na nieruchomości
    położonej na terytorium (...), to zastosowanie znajdzie art. 28e ustawy. Usługi te będą więc
    opodatkowane na zasadach szczególnych, tj. w miejscu położenia nieruchomości - w tym
    konkretnym przypadku na terytorium (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy:
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
        - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
          art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
        - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15,
        - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    W myśl art. 17 ust. 1a ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca
      lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    W świetle powyższych przepisów z importem usługi podlegającej rozliczeniu przez
    usługobiorcę mamy do czynienia wówczas gdy podatnik - określony w art. 15 ustawy, a w
    przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim
    podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy -
    nabywa od podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego

    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski usługę, której
    miejscem świadczenia jest Polska.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabywają Państwo usługi od podwykonawcy
    C (firmy z Polski), który świadczy usługi na Państwa rzecz na nieruchomości położonej na
    terytorium (...).
    Usługi wykonywane na tej samej nieruchomości w (...), które podwykonawca C świadczy
    na Państwa rzecz - jako usługi związane z nieruchomością - podlegają opodatkowaniu w
    miejscu położenia nieruchomości czyli na terytorium (...). Tym samym z tytułu nabycia tej
    usługi nie rozpoznają Państwo importu usług na terytorium kraju, a co za tym idzie nie
    opodatkowują Państwo podatkiem VAT tej usługi na terytorium kraju.
    W konsekwencji nabycie przez Państwa usług od polskiego podwykonawcy C,
    wykonywanych na tej samej nieruchomości w (...), nie spowoduje po Państwa stronie
    obowiązku rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce jako importu usług.
    Państwa stanowisko, ściśle do sformułowanego pytania nr 3, należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z błędnie wystawionej faktury przez podwykonawcę C, w sytuacji gdy wykaże
    on polski podatek VAT dla usług, których miejscem świadczenia jest (...), należy wskazać, że
    w myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Podkreślić należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących
    działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź
    świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są
    związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby -
    hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi

    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga
    ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to
    być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza
    terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    Zauważyć również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    I tak, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zatem w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu
    albo jest zwolniona od podatku podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony wykazany w tej fakturze.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT na
    fakturze w sytuacji gdy podwykonawca C błędnie wykaże polski VAT dla usług, których
    miejscem świadczenia jest (...), należy wskazać, że w takiej sytuacji zastosowanie znajdzie
    art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia
    podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury,
    gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
    od podatku. Oznacza to, że nie będą Państwo mieli prawa do odliczenia podatku VAT
    wykazanego błędnie przez podwykonawcę na fakturze ponieważ transakcja ta nie podlega
    opodatkowaniu w Polsce.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur
    krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja)
    wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...).
    Jak już wyjaśniono wcześniej, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć
    charakter pośredni lub bezpośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas,
    gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane
    towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy,
    czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy;
    mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi
    przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby
    pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo -
    skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i

      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Istotne pozostaje również to, że omawiany przepis nie wprowadza odrębnej definicji
    podatnika. Oznacza to, że za podatnika w rozumieniu tego przepisu uznać należy każdy
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy), niezależnie od tego,
    gdzie ma on „rezydencję” podatkową. Zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    takiej sytuacji przysługuje zarówno podatnikom z kraju, jak i z innych państw.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Wskazane warunki dotyczące skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedlają zapisy art. 168 i art. 169
    lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.) zwaną dalej
    Dyrektywą.
    Zgodnie z art. 168 Dyrektywy:
    Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
    podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
    tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany
    zapłacić:
        a) VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i
        usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez
        innego podatnika;
        b) VAT należnego od transakcji uznanych za dostawy towarów i świadczenie usług
        zgodnie z art. 18 lit. a) i art. 27;
        c) VAT należnego od wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zgodnie z art. 2 ust. 1
        lit. b) pkt (i);
        d) VAT należnego od transakcji uznanych za wewnątrzwspólnotowe nabycia
        towarów zgodnie z art. 21 i 22;
    e) VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego państwa
      członkowskiego.
    Ponadto w myśl art. 169 lit. a) Dyrektywy:
    Poza prawem do odliczenia, o którym mowa w art. 168, podatnik ma prawo do
    odliczenia VAT określonego w tym artykule, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane do
    następujących celów transakcji podatnika, innych niż te, które są zwolnione zgodnie z
    art. 284, związanych z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi,

    dokonywanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym podatek jest należny
    lub został zapłacony, w odniesieniu do których VAT podlegałby odliczeniu, gdyby
    transakcje te miały miejsce na terytorium tego państwa członkowskiego;
    Regulacja ta rozszerza prawo podatnika do dokonywania odliczeń wyłącznie podatku
    związanego z działalnością opodatkowaną podatnika, wyrażoną w art. 168, o prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych
    następnie w takich transakcjach podatnika, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu
    VAT w kraju nabycia (kraju odliczenia podatku naliczonego). Transakcjami, które nie
    podlegają opodatkowaniu w kraju nabycia, mogą być zarówno czynności wykonane za
    granicą w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą, jak i czynności wykonane
    w ramach działalności prowadzonej w kraju zakupu, w stosunku do których za miejsce
    powstania obowiązku podatkowego uważana jest zagranica.
    Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do
    określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym
    warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc powyższe do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku
    VAT naliczonego z faktur krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing,
    telekomunikacja) wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na
    nieruchomościach w (...), wskazać należy, że jeśli ponoszone przez Państwa ww. koszty
    ogólne związane są z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju, które gdyby
    były wykonywane na terytorium kraju, to podlegałyby (w Polsce) kwalifikacji jako czynności
    opodatkowane VAT, dające prawo do odliczenia podatku naliczonego, to tym samym,
    spełnione zostaną warunki niezbędne aby przysługiwało Państwu prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu nabywanych przez Państwa usług księgowych, leasingowych,
    telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na
    nieruchomościach w (...).
    W konsekwencji, mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja)
    wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości czy mogą wystawić fakturę na Q. sp. z o.o. ze stawką 0%
    lub adnotacją „VAT UE/odwrotne obciążenie.
    Jak już wyjaśniono wcześniej, świadczone przez Państwa usługi (na nieruchomości w (...))
    na rzecz polskiej spółki Q. z o.o. podlegają opodatkowaniu na terytorium (...).
    Tym samym skoro ww. usługa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na terytorium Polski, to nie można uznać że miałaby do niej zastosowanie
    stawka 0%.
    Na fakturze również nie mogą Państwo zastosować adnotacji „VAT UE”, ponieważ przepisy
    nie przewidują takiego określenia zamiast stawki dla usług świadczonych poza granicami
    kraju. Ponadto nie dawałoby żadnej informacji o charakterze usług i miejscu ich
    świadczenia.
    Natomiast „odwrotne obciążenie” jest umieszczane na fakturze w przypadku wykonania
    usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku
    o podobnym charakterze jest nabywca usługi. W sytuacji gdy usługa jest świadczona dla
    polskiego podatnika to brak jest podstaw do takiej adnotacji, albowiem w przypadku
    rozliczenie podatku w (...) przez usługobiorcę nastąpi to w sytuacji gdy usługodawca dla
    nabywanej usługi wystąpi jako podatnik (...), a nie polski, jak to ma miejsce w opisanej
    sytuacji (podali Państwo, że usługa jest świadczona dla podmiotu PL).

    W opisanej dopuszczalne i prawidłowe będzie wskazanie na fakturze adnotacji „NP - art.
    28e; miejsce świadczenia: (...)” (bez wykazywania polskiego VAT), która będzie informować
    o tym że usługa nie podlega opodatkowaniu w kraju.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanych pytań i została wydana w
    oparciu o przedstawiony i uzupełniony opis stanu faktycznego.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez
    Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanych pytań przyporządkowanych do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.