Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-322/11/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-16
Teza: Stawka podatku dla zabudowy wnękowej.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo społeczne; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2011r. (data wpływu 2 marca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 8% w przypadku usług stałej zabudowy wnękowej w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 8% w przypadku usług stałej zabudowy wnękowej w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem w chwili obecnej jest montaż drzwi i okien. W najbliższym czasie zamierza rozszerzyć swoją działalność o usługę polegającą na zabudowie wnęk na wymiar w budynkach mieszkalnych (z zastrzeżeniem, iż usługi te będą wykonywane wyłącznie w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni użytkowej do 300 m2 i lokalach mieszkalnych o powierzchni użytkowej do 150 m2). Zabudowa taka nazywana „szafą wnękową„ lub „zabudową wnęki” będzie montowana na stałe bez możliwości jej przenoszenia w inne miejsce. Montaż będzie następował na podstawie umowy cywilno-prawnej, której przedmiotem jest praca remontowo-budowlana. Zabudowa wnęki wykonana będzie z materiałów zakupionych u producentów, docięta na wymiar w zakładzie i dostarczona w elementach do mieszkania klienta, gdzie będzie montowana przy użyciu narzędzi Wnioskodawcy.

Po zamontowaniu zabudowa jest nierozerwalnie związana z pomieszczeniem. Faktura dokumentująca dokonanie wyżej wymienionej usługi , będzie zawierała jedną pozycję obejmującą całość robót wraz z wykorzystanymi materiałami: ”Montaż stałej zabudowy”. Faktury będą uzupełnione o właściwy ze względu na rodzaj budynku, w którym następuje montaż, symbol PKOB. W przypadku budynków mieszkalnych stosowane będą następujące symbole: PKOB 111- budynki mieszkalne jednorodzinne, PKOB 112-budynki o dwóch mieszkaniach, wielomieszkaniowe i podstawa prawna z u.p.t.u. tj. art. 41 ust. 12.

Prace w zakresie montażu trwałej zabudowy wnęki lub przestrzeni wnękowej, o których mowa powyżej, zgodnie z PKWiU, według Wnioskodawcy mieszczą się w następujących grupach:

*   PKWiU 45.42.12-00.00- roboty instalacyjne pozostałych metalowych elementów stolarki budowlanej.
*   PKWiU 45.42.13-00.00- roboty instalacyjne pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku VAT oraz zgodnie z poz. 10 zał. 3 do dyrektywy 2006/112/WE ( i w oparciu o interpretację indywidualną z dnia 05.05.2010 o sygnaturze IBPP/443-112/10/BW wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach) można zastosować opodatkowanie całości usługi stawką podatku VAT 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy można zastosować opodatkowanie całości usługi stawką podatku VAT 8 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponadto, art. 8 ust. 1 ustawy o VAT określa, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy o VAT).

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania. W dziale 12 usystematyzowano natomiast budynki niemieszkalne.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w najbliższym czasie zamierza rozszerzyć swoją działalność o usługę polegającą na zabudowie wnęk na wymiar w budynkach mieszkalnych (z zastrzeżeniem, iż usługi te będą wykonywane wyłącznie w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni użytkowej do 300 m2 i lokalach mieszkalnych o powierzchni użytkowej do 150 m2). Zabudowa taka nazywana „szafą wnękową„ lub „zabudową wnęki” będzie montowana na stałe bez możliwości jej przenoszenia w inne miejsce. Montaż będzie następował na podstawie umowy cywilno-prawnej, której przedmiotem jest praca remontowo-budowlana. Zabudowa wnęki wykonana będzie z materiałów zakupionych u producentów, docięta na wymiar w zakładzie i dostarczona w elementach do mieszkania klienta, gdzie będzie montowana przy użyciu narzędzi Wnioskodawcy.

Po zamontowaniu zabudowa jest nierozerwalnie związana z pomieszczeniem. Faktura dokumentująca dokonanie wyżej wymienionej usługi , będzie zawierała jedną pozycję obejmującą całość robót wraz z wykorzystanymi materiałami: ”Montaż stałej zabudowy”. Faktury będą uzupełnione o właściwy ze względu na rodzaj budynku, w którym następuje montaż, symbol PKOB. W przypadku budynków mieszkalnych stosowane będą następujące symbole: PKOB 111- budynki mieszkalne jednorodzinne, PKOB 112-budynki o dwóch mieszkaniach, wielomieszkaniowe i podstawa prawna z u.p.t.u. tj. art. 41 ust. 12.

Prace w zakresie montażu trwałej zabudowy wnęki lub przestrzeni wnękowej, o których mowa powyżej, zgodnie z PKWiU, według Wnioskodawcy mieszczą się w następujących grupach:

*   PKWiU 45.42.12-00.00- roboty instalacyjne pozostałych metalowych elementów stolarki budowlanej.
*   PKWiU 45.42.13-00.00- roboty instalacyjne pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Modernizacja oznacza:

*   unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie np. istniejącego obiektu budowlanego, prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej (źródło: Wikipedia, wolna encyklopedia);
*   unowocześnienie czegoś, uwspółcześnienie (źródło: www.sjp.pl).

Ponadto w myśl przepisu art. 5a ustawy o VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W przypadku usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT ustawodawca nie powołał symboli statystycznych, a zatem usługi te nie powinny być identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych.

Zauważyć należy, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Wobec powyższego, jeżeli przedmiotem sprzedaży ma być konkretna usługa nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkować ich osobno ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie jej elementy (koszty).

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca będzie wykonywał usługi remontowo-budowlane polegające na wyposażeniu pomieszczeń mieszkalnych w meble na konkretny wymiar wbudowane na stałe, tj. szafy wnękowe .

Wskazać należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o VAT lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Biorąc pod uwagę ww. powołane definicje: „budowy”, „remontu”, „modernizacji”, oraz „przebudowy”, zdaniem tut. Organu opisane przez Wnioskodawcę czynności (usługi) stałej zabudowy wnękowej wykonane w obiektach budownictwa objętych społecznym programem mieszkaniowym oraz w budynkach sklasyfikowanych w dziale 12 PKOB nie można zaliczyć do usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT – podlegają one opodatkowaniu podstawową stawką podatku, tj. 23%.

W związku powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego stosownie do art. 14 b ustawy Ordynacja podatkowa wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym podatnik nie może skutecznie powoływać się na interpretacje indywidualną wydaną dla innej osoby która znajduje się w podobnym stanie prawnym.

Wyjaśnienia wymaga również, że Dyrektywa 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 2006.347.1 ze zm.) dopuszcza stosowanie jednej lub dwóch stawek obniżonych. Państwa Członkowskie nie mają zatem obowiązku ich wprowadzenia. Mogą natomiast tak uczynić, jeżeli uznają to za celowe i uzasadnione. Stawka lub stawki obniżone nie mogą być jednak stosowane dowolnie. Wykaz towarów i usług, które mogą podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu, zawiera załącznik nr 3 do ww. Dyrektywy (art. 98 Dyrektywy 2006/112/WE).

Ustawodawca w odniesieniu do robót skorzystał z tej możliwości czego wyrazem jest zapis art. 41. ust.12 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.