Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/423-49/11/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-05
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej
Słowa kluczowe: grunty-grunty rolne; grunty-wyłączenie gruntów; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 6 października 2011 r.), uzupełnionym w dniu 22 grudnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. Znak: IBPBI/1/423-49/11/AB, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 22 grudnia 2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”), na mocy aktu notarialnego z dnia 25 czerwca 2008 r. oraz z dnia 22 sierpnia 2008 r. nabył dwie działki gruntu rolnego o numerach X i Y. W miesiącu czerwcu oraz sierpniu nabyte działki gruntu rolnego przyjęte zostały jako środki trwałe spółki. Na mocy decyzji z dnia 22 grudnia 2009 r. starosta wyłączył z produkcji rolnej grunt rolny w obrębie działek oznaczonych jako:

*   działka nr X (powierzchnia całkowita działki 1,4600 ha) położona w obrębie równe – użytki rolne zabudowane (B-RII) o powierzchni 0,2222 ha,
*   działka nr Y (powierzchnia całkowita działki 1,4332 ha) położona w obrębie równe – użytki rolne zabudowane (B-PsII) o powierzchni 0,1975 ha.

Jednorazowa należność z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej wyniosła 163.810,94 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszt opłaty z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej poniesiony przez spółkę po przekazaniu gruntu do używania można zaliczyć w koszty spółki, czy należy podwyższyć wartość początkową gruntu?

Zdaniem Spółki, poniesiona opłata z tytułu odrolnienia gruntu stanowi koszt spółki, ponieważ art. 16g ust. 1 pkt 1 w związku z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie może mieć zastosowania w zaistniałym przypadku. W uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło do tut. Biura dnia 22 grudnia 2011 r., Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że poniesienie przez spółkę opłaty z tytułu odrolnienia gruntu konieczne było w celu prowadzenia na tym gruncie działalności przez spółkę. Na odrolnionym gruncie spółka prowadzi działalność polegającą m.in. na produkcji peletu ze słomy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
*   być właściwie udokumentowany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wymienionych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, jeżeli pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Są to więc koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, czyli związane z funkcjonowaniem spółki. Istotne jest, aby dany wydatek poniesiony został w związku z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z treścią przepisu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana uiścić należność i opłaty roczne, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że na mocy decyzji właściwego starosty spółka poniosła jednorazową należność z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej.

Z treści cytowanego powyżej przepisu wynika, iż opłaty za wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolnej nie są kosztami związanymi z nabyciem tych gruntów. Opłaty za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej wynikają z faktu jego posiadania oraz sposobu jego użytkowania. Należność ta ma więc charakter kosztu ogólnego, który spółka jest obowiązana uiszczać w związku ze sposobem użytkowania posiadanego majątku.

Wobec powyższego, stanowisko Spółki, że opłata z tytułu odrolnienia gruntów wykorzystywanych dla celów prowadzonej działalności gospodarczej winna być zaliczana do kosztów uzyskania przychodów spółki, a nie podwyższać wartości początkowych gruntów jest prawidłowe.

Jednocześnie nadmienić należy, iż w niniejszej interpretacji nie odniesiono się do momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej jednorazowej należności za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Kwestia ta nie była bowiem przedmiotem złożonego wniosku ORD-IN, a w konsekwencji jej ocena nie może być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.