Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.427.2022.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-09
Teza: Wyłączenia aportu przedsiębiorstwa zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

1 sierpnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lipca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wyłączenia aportu przedsiębiorstwa zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 października 2022 r. (data wpływu 14 października 2022 r.).Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

\`(...)\`..(dalej: Wnioskodawca) prowadzi od 1993 r. jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą \`(...)\`(dalej: \`(...)\`). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. \`(...)\` zajmuje się projektowaniem i produkcją najwyższej jakości pojemników transportowo-magazynowych, które mają służyć ułatwieniu klientom ochrony wrażliwego towaru podczas transportu i zwiększeniu komfortu jego przechowywania oraz składowania. Poprzez szybkie reagowanie na zapotrzebowanie rynku opakowań logistycznych \`(...)\` stała się rozpoznawalną marką oraz została liderem w produkcji pojemników typu \`(...)\`. W związku z dynamicznym rozwojem \`(...)\` Wnioskodawca podjął decyzję o zmianie modelu biznesowego prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca planuje wniesienie aportem przedsiębiorstwa \`(...)\` do nowo utworzonej spółki komandytowej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów w Polsce (dalej: Spółka). Celem planowanego aportu jest między innymi konsolidacja majątku i działalności operacyjnej w zakresie produkcji pojemników transportowo- magazynowych w spółce prawa handlowego, co ma pozwolić na zwiększenie zdolności kredytowej i inwestycyjnej, usprawnienie organizacji pracy i wykreowanie wśród klientów wizerunku dużego i stabilnego partnera handlowego.

Aportem objęte zostaną wszystkie składniki wchodzące w skład przedsiębiorstwa \`(...)\`. W konsekwencji w skład przedsiębiorstwa \`(...)\`, które ma zostać wniesione do Spółki wejdą: nieruchomości, wszelkie pozostałe aktywa rzeczowe, aktywa niematerialne, należności i zobowiązania, umowy z kontrahentami oraz umowy z klientami oraz umowy z pracownikami, istniejące na dzień wnoszenia aportu. W szczególności w skład przedsiębiorstwa \`(...)\` będącego przedmiotem aportu wejdą:

• nazwa przedsiębiorstwa,

• nieruchomości (gruntowe, budynek malarni, budynek spawalni, budynek magazynowy, hala maszyn oraz budynek biurowy),

• maszyny, urządzenia, narzędzia niezbędne do produkcji pojemników transportowo- magazynowych oraz środki transportu,

• zapasy (materiały, części, półprodukty i wyroby gotowe),

• know-how, w tym projekty, dokumentacja techniczna dotyczące procesu produkcji czy samego produktu (konkretnych pojemników transportowo-magazynowych) oraz tajemnice przedsiębiorstwa,

• komputery, drukarki i inny sprzęt biurowy,

• wartości niematerialne i prawne (m.in. licencje, oprogramowanie, domeny internetowe, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne),

• meble biurowe,

• środki pieniężne,

• wszelkie należności,

• zobowiązania handlowe związane z działalnością w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych,

• ogół praw i obowiązków (wraz ze zobowiązaniami) z umów zawartych z klientami \`(...)\`, niezakończonych na dzień aportu,

• ogół praw i obowiązków (wraz ze zobowiązaniami) z umów zawartych z kontrahentami \`(...)\`, niezakończonych na dzień aportu np. umowy z dostawcami materiałów czy usług itp.

• istniejące na dzień wniesienia aportu umowy o pracę/ umowy zlecenia,

• dokumentacja biznesowa oraz ewidencje księgowe.

Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona dotychczas działalność \`(...)\` nie posiada koncesji, licencji, zezwoleń, patentów czy innych praw własności przemysłowej, w związku z czym nie będą one przedmiotem aportu.

Tym samym cała działalność operacyjna \`(...)\` w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych zostanie z dniem aportu przedsiębiorstwa przeniesiona na Spółkę i Spółka będzie kontynuować prowadzenie tej działalności. Co ważne, podjęcie przez Spółkę działalności w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych nie będzie wymagało angażowania przez tę Spółkę innych składników majątku niż otrzymane w ramach aportu przedsiębiorstwa \`(...)\`. W szczególności Spółka realizować będzie zawarte z kontrahentami i klientami umowy przeniesione do Spółki.

Z kolei \`(...)\` po dokonaniu aportu nie będzie prowadzić działalności w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych, natomiast Wnioskodawca rozważa wówczas rozpoczęcie w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej innego rodzaju działalności np. w zakresie świadczenia usług konsultingowych czy doradczych. Należy wskazać, że do dnia wniesienia aportu przedmiotem działalności \`(...)\` jest działalność związana wyłącznie z produkcją i sprzedażą pojemników transportowo-magazynowych (\`(...)\` nie prowadzi obecnie i do dnia transakcji aportu nie będzie prowadzić działalności w zakresie świadczenie usług konsultingowych czy doradczych).

**Pytanie**

Czy wniesienie aportem do Spółki opisanego w zdarzeniu przyszłym zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej, stanowiącego przedsiębiorstwo, będzie dla Wnioskodawcy stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

**Pana stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy wniesienie przez niego aportem do Spółki przedsiębiorstwa \`(...)\` nie będzie stanowić dla niego czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z normą art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl normy zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ustawodawca wskazał, że nie stosuje się przepisów ustawy o VAT do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W tym kontekście należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanym podejściem organów podatkowych pojęcie transakcji zbycia należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” (w zakresie dotyczącym składników materialnych) oraz do terminu „świadczenie usług" (w zakresie dotyczącym składników niematerialnych). Zatem transakcja zbycia obejmować będzie wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania zbywalnym składnikiem majątku lub majątkiem jak właściciel. W szczególności pojęcie transakcji zbycia obejmować będzie swym zakresem takie czynności jak sprzedaż, zamianę, darowiznę, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki prawa handlowego poprzez przeniesienie własności wkładu na spółkę w zamian za udziały w niej lub wyemitowane akcje, a także transfer majątku spółki dzielonej do innej spółki w ramach transakcji podziału przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH. Należy podkreślić, że skoro ustawodawca nie zawarł w ustawie o VAT definicji legalnej pojęcia „transakcja zbycia", to oznacza to, że nie jest istotna forma w jakiej owo zbycie następuje, lecz samo zadysponowanie w taki sposób, że dochodzi do zmiany podmiotu władającego zbywalnym składnikiem majątku lub majątkiem.

Stanowisko takie prezentowane jest zarówno w orzecznictwie jak i w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.168.2019.2.KS wskazał, że: „Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.”

Mając na uwadze powyższe oraz treść normy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (zgodnie z którą przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do "transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa"), przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do wszelkich czynności (zatem także do aportu przedsiębiorstwa), w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jak właściciel. Tym samym, o ile przenoszony w ramach aportu majątek stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to jego przeniesienie do innej spółki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako czynność ex lege z zakresu tego opodatkowania wyłączona.

Takie stanowisko zostało wielokrotnie potwierdzone przez organy podatkowe. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 6 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.137.2022.1.MN, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdził iż: „Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że planowana transakcja wniesienia do Sp. z o.o. wkładu niepieniężnego w postaci opisanych składników materialnych i niematerialnych, o których mowa we wniosku, będzie wyłączona spod zakresu ustawy o podatku VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, jako zbycie przedsiębiorstwa.”

Podobne stanowisko zaprezentowano także:

• w interpretacji indywidualnej z dnia 6 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB3- 2.4012.47.2022.4.MGO, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;

• w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2021 r., sygn. 0112-KDIL1- 3.4012.302.2021.2.KK, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Biorąc pod uwagę powyższą analizę oczywistym jest, że dla oceny stanowiska Wnioskodawcy konieczne jest ustalenie, czy wnoszony aportem majątek \`(...)\` spełnia definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji "przedsiębiorstwa", zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej: KC). Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

• oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

• własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

• prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

• wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

• koncesje, licencje i zezwolenia;

• patenty i inne prawa własności przemysłowej;

• majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

• tajemnice przedsiębiorstwa;

• księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 551 KC uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:

• zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

• faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników mógł zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej - musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy wskazać, że składniki majątkowe \`(...)\` mające być przedmiotem aportu stanowią zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych, która będzie realizowana przez Spółkę po objęciu aportu. Jak wskazano bowiem w opisie zdarzenia przyszłego przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo składające się w szczególności z:

• nazwy przedsiębiorstwa,

• nieruchomości (gruntowe, budynek malarni, budynek spawalni, budynek magazynowy, hala maszyn oraz budynek biurowy),

• maszyn, urządzeń, narzędzi niezbędnych do produkcji pojemników transportowo- magazynowych oraz środków transportu,

• zapasów (materiały, części, półprodukty i wyroby gotowe),

• know-how, w tym projektów, dokumentacji technicznej dotyczącej procesu produkcji czy samego produktu (konkretnych pojemników transportowo-magazynowych) oraz tajemnic przedsiębiorstwa,

• komputerów, drukarek i innego sprzętu biurowego,

• wartości niematerialnych i prawnych (m.in. licencje, oprogramowanie, domeny internetowe, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne),

• mebli biurowych,

• środków pieniężnych,

• wszelkich należności,

• zobowiązań handlowych związanych z działalnością w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych,

• ogółu praw i obowiązków (wraz ze zobowiązaniami) z umów zawartych z klientami \`(...)\`, niezakończonych na dzień aportu,

• ogółu praw i obowiązków (wraz ze zobowiązaniami) z umów zawartych z kontrahentami \`(...)\`, niezakończonych na dzień aportu np. umowy z dostawcami materiałów czy usług itp.

• istniejących na dzień wniesienia aportu umów o pracę/ umów zlecenia,

• dokumentacji biznesowej oraz ewidencji księgowych.

Podsumowując, przedmiot planowanego aportu przedsiębiorstwa \`(...)\` do Spółki spełnia definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. art. 551 KC. Tym samym na mocy przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o VAT transakcja wniesienia przedsiębiorstwa \`(...)\` aportem do Spółki nie podlega opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie wyłączenia aportu przedsiębiorstwa zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

W świetle art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Jak już wskazano, ustawodawca na mocy art. 6 pkt 1 ustawy wyłączył od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2022 r. poz. 1360), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to zbycie takiego przedsiębiorstwa do innego podmiotu, nie będzie podlegało przepisom ustawy.

W wyroku C-497/01 (w sprawie Zita Modes) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) stwierdził, iż „pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Ponadto TSUE stwierdził, iż fakt, że VI Dyrektywa nie zawiera definicji pojęcia przedsiębiorstwa lub jego części, nie oznacza, że państwa członkowskie mają swobodę jego interpretacji. Pojęcia w niej używane powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny od innych przepisów, z wyjątkiem sytuacji, gdy sama Dyrektywa daje państwom członkowskim jasną dyspozycję do zdefiniowania pojęcia w krajowej legislacji. TSUE wskazał też, iż nabywca musi jednak posiadać zamiar kontynuowania działalności gospodarczej przejmowanego przedsiębiorstwa lub jego części, nie zaś jedynie natychmiast likwidować daną działalność i sprzedać przejęte mienie.

Na tę ostatnią okoliczność, czyli przydatność zespołu składników do prowadzenia (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98 (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r., który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne: gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.

Zatem, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

Przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, należy również uwzględnić:

1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi od 1993 r. jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą \`(...)\`. Wnioskodawca podjął decyzję o zmianie modelu biznesowego prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca planuje wniesienie aportem przedsiębiorstwa \`(...)\` do nowo utworzonej spółki komandytowej. Celem planowanego aportu jest między innymi konsolidacja majątku i działalności operacyjnej w zakresie produkcji pojemników transportowo- magazynowych w spółce prawa handlowego, co ma pozwolić na zwiększenie zdolności kredytowej i inwestycyjnej, usprawnienie organizacji pracy i wykreowanie wśród klientów wizerunku dużego i stabilnego partnera handlowego. Aportem objęte zostaną wszystkie składniki wchodzące w skład przedsiębiorstwa \`(...)\`. W konsekwencji w skład przedsiębiorstwa \`(...)\`, które ma zostać wniesione do Spółki wejdą: nieruchomości, wszelkie pozostałe aktywa rzeczowe, aktywa niematerialne, należności i zobowiązania, umowy z kontrahentami oraz umowy klientami oraz umowy z pracownikami, istniejące na dzień wnoszenia aportu. W szczególności w skład przedsiębiorstwa \`(...)\` będącego przedmiotem aportu wejdą:

• nazwa przedsiębiorstwa,

• nieruchomości (gruntowe, budynek malarni, budynek spawalni, budynek magazynowy, hala maszyn oraz budynek biurowy),

• maszyny, urządzenia, narzędzia niezbędne do produkcji pojemników transportowo- magazynowych oraz środki transportu,

• zapasy (materiały, części, półprodukty i wyroby gotowe),

• know-how, w tym projekty, dokumentacja techniczna dotyczące procesu produkcji czy samego produktu (konkretnych pojemników transportowo-magazynowych) oraz tajemnice przedsiębiorstwa,

• komputery, drukarki i inny sprzęt biurowy,

• wartości niematerialne i prawne (m.in. licencje, oprogramowanie, domeny internetowe, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne),

• meble biurowe,

• środki pieniężne,

• wszelkie należności,

• zobowiązania handlowe związane z działalnością w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych,

• ogół praw i obowiązków (wraz ze zobowiązaniami) z umów zawartych z klientami \`(...)\`, niezakończonych na dzień aportu,

• ogół praw i obowiązków (wraz ze zobowiązaniami) z umów zawartych z kontrahentami \`(...)\`, niezakończonych na dzień aportu np. umowy z dostawcami materiałów czy usług itp.

• istniejące na dzień wniesienia aportu umowy o pracę/ umowy zlecenia,

• dokumentacja biznesowa oraz ewidencje księgowe.

Cała działalność operacyjna \`(...)\` w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych zostanie z dniem aportu przedsiębiorstwa przeniesiona na Spółkę i Spółka będzie kontynuować prowadzenie tej działalności. Podjęcie przez Spółkę działalności w zakresie produkcji i sprzedaży pojemników transportowo-magazynowych nie będzie wymagało angażowania przez tę Spółkę innych składników majątku niż otrzymane w ramach aportu przedsiębiorstwa \`(...)\`.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wyłączenia aportu przedsiębiorstwa zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa, prowadzi do stwierdzenia, że skoro przedmiotem aportu będzie całe przedsiębiorstwo, a Nabywca, przy pomocy składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa będzie kontynuował działalność prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę, to transakcja ta będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że aport przedsiębiorstwa nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).