Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-39/11-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-11
Teza: Czy Spółka postępuje prawidłowo nie wykazując w ewidencji oszacowanej ilości energii elektrycznej pobranej nielegalnie z sieci?
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; energia-energia elektryczna-nielegalny pobór energii elektrycznej; ewidencja; podatnik
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2011 r. (data wpływu 11 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prowadzenia ewidencji energii elektrycznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prowadzenia ewidencji energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej również Spółka) jest operatorem systemu dystrybucyjnego na podstawie udzielonej koncesji na dystrybucję energii elektrycznej. W oparciu o infrastrukturę sieciową świadczy on usługi dystrybucji energii elektrycznej na określonym obszarze. Spółka kupuje energię elektryczną na potrzeby własne sieciowe i administracyjne oraz pokrycie różnicy bilansowej i strat sieciowych.

Jako podmiot posiadający koncesję na dystrybucję energii elektrycznej kupuje ona energię bez podatku akcyzowego, a następnie opodatkowuje podatkiem akcyzowym energię zużytą na potrzeby własne sieciowe i administracyjne zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, a w przypadku sprzedaży nabywcy końcowemu (przy refakturowaniu) zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zainteresowany prowadzi ilościową ewidencję energii elektrycznej zgodnie z przepisami zawartymi w art. 91 ustawy oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie ewidencji energii elektrycznej (Dz. U. Nr 32, poz. 243 ze zm.).

Ewidencja ta prowadzona jest w formie elektronicznej. W ewidencji Spółka wykazuje ilości energii zakupionej na terytorium kraju, sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju, sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne, zużytej na potrzeby własne oraz straty energii elektrycznej niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ustawy.

Ponadto w przypadku wykrycia nielegalnego poboru energii elektrycznej Spółka, jako podmiot, który określa szacunkową ilość nielegalnie pobranej energii elektrycznej, zgodnie z art. 88 ust. 2a ustawy przekazuje informację o tym fakcie do właściwego naczelnika urzędu celnego, w terminie 7 dni od dnia ustalenia podmiotu dokonującego nielegalnego poboru energii elektrycznej.

Spółka w ewidencji energii elektrycznej nie wykazuje oszacowanej ilości nielegalnie pobranej energii elektrycznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka postępuje prawidłowo nie wykazując w ewidencji oszacowanej ilości energii elektrycznej pobranej nielegalnie z sieci?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 91 ustawy, prowadzi on ilościową ewidencję energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynników określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia.

W myśl art. 91 ust. 3 ustawy, ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:

1.  wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo, zaimportowanej, zakupionej na terytorium kraju energii elektrycznej;
2.  energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
3.  energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
4.  energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
5.  energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
6.  energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6 i 7 oraz przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
7.  strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9.

W ewidencji:

1.  łączna ilość energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym wynikająca z faktur, ujmowana jest zgodnie z datą sprzedaży wykazaną w fakturze;
2.  łączna ilość energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne ujmowana jest na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 91 ustawy, ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna być przechowywana do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została sporządzona. Ewidencja w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z pisemną instrukcją obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia tej ewidencji i w taki sposób, aby:

1.  umożliwiała wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą;
2.  umożliwiała dokonywanie korekty danych opatrzonej adnotacją osoby dokonującej tej korekty oraz daty jej dokonania;
3.  pozwalała na drukowanie wpisów w porządku chronologicznym;
4.  uniemożliwiała usuwanie wpisów.

Podmiot prowadzący ewidencję w formie elektronicznej przechowuje kopię ewidencji zapisaną na informatycznych nośnikach danych lub w formie wydruku. Spółka prowadzi ewidencję w formie elektronicznej zachowując wszystkie warunki określone w art. 91.

Wnioskodawca, jako operator systemu dystrybucyjnego na podstawie udzielonej koncesji na dystrybucję energii elektrycznej, wykorzystując własna infrastrukturę sieciową, odpowiada za stabilne i odpowiedniej jakości dostawy energii elektrycznej do odbiorców.

W działalności Spółki zdarzają się przypadki nielegalnego poboru energii elektrycznej z sieci będącej jej własnością polegające na:

*   pobieraniu energii bez zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub
*   ingerencji w ten układ mający wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo-rozliczeniowy (art. 3 pkt 18 ustawy Prawo energetyczne).

W związku z tymi zdarzeniami, Spółka na mocy postanowień art. 57 Prawa energetycznego, pobiera opłaty za nielegalnie pobraną energię w wysokości określonej w taryfie lub dochodzi odszkodowania na zasadach ogólnych. Wysokości opłat ustalone są jako wielokrotność normatywnych opłat za dostawę energii elektrycznej, zaś regulacja normatywna w ww. zakresie została przez ustawodawcę zamieszczona w rozdziale 7 ustawy - Prawo energetyczne, zatytułowanym „Kary pieniężne”. Opłata za nielegalny pobór energii z uwagi na swój charakter i sposób ustalania (ryczałt) zbliżona jest do kary ustawowej regulowanej w art. 485 Kodeksu cywilnego.

Opłaty, o których mowa powyżej, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Spółka, jako podmiot określający szacunkową ilość energii elektrycznej nielegalnie pobranej z sieci, zgodnie z art. 88 ust. 2a zawiadamia o tym fakcie naczelnika urzędu celnego przekazując informacje o podmiocie, który tego dokonał. Energia nielegalnie pobrana z sieci podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy. Podmiot, który dopuścił się nielegalnego poboru energii elektrycznej, jest podatnikiem podatku akcyzowego zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy i to on jest zobowiązany zapłacić podatek akcyzowy od energii nielegalnie pobranej. Powyższe potwierdzają interpretacje prawa podatkowego wydane przez Ministra Finansów (np. ILPP3/443-39/09-2/TK, ITPP3/443-117/09/JK).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że oszacowana zgodnie z Prawem energetycznym ilość energii elektrycznej nie polega zaewidencjonowaniu w ewidencji energii prowadzonej przez Spółkę. Zainteresowany na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowy jest jedynie zobligowany do przekazywania naczelnikom urzędów celnych informacji o fakcie zaistnienia nielegalnego poboru, pomiotu, który tego dokonał oraz szacunkową ilość energii nielegalnie pobranej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.