Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-957/08-8/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-11
Teza: Czy w przypadku opisanego stanu faktycznego, realizując roboty związane z infrastrukturą towarzyszącą (instalacje zewnętrzne, drogi chodniki, mała architektura) prawidłowo stosujemy stawkę 22%?
Słowa kluczowe: infrastruktura-infrastruktura towarzysząca; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2008r. (data wpływu 16 maja 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług na wykonanie infrastruktury towarzyszącej (instalacji zewnętrznych, sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, elektroenergetycznych, gazowych i telekomunikacyjnych, oświetlenia alejek, dróg dojazdowych do budynków, oraz małej architektury, zagospodarowania terenu, ogrodzenia), które umożliwią oddanie do użytkowania gotowy obiekt - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług na wykonanie infrastruktury towarzyszącej (instalacji zewnętrznych, sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, elektroenergetycznych, gazowych i telekomunikacyjnych, oświetlenia alejek, dróg dojazdowych do budynków, oraz małej architektury, zagospodarowania terenu, ogrodzenia), które umożliwią oddanie do użytkowania gotowy obiekt.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jednostka jest generalnym wykonawcą i na podstawie zawartych umów z inwestorami realizuje budowy wielorodzinnych budynków mieszkalnych. Wg założeń projektowych ponad połowa powierzchni użytkowej tych budynków przeznaczona jest na cele mieszkalne. W części podziemnej tych budynków znajdują się garaże, a cześć powierzchni użytkowej przeznaczona jest również na cele usługowo - handlowe. W każdym z wymienionych poniżej przypadków budynki zaklasyfikowane są do PKOB 11.

Umowy na budowę w/w budynków obejmują również wykonanie infrastruktury towarzyszącej (instalacji zewnętrznych, sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, elektroenergetycznych, gazowych i telekomunikacyjnych, oświetlenia alejek, dróg dojazdowych do budynków, oraz małej architektury, zagospodarowania terenu, ogrodzenia), które umożliwią oddanie do użytkowania gotowy obiekt.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku opisanego stanu faktycznego, realizując roboty związane z infrastrukturą towarzyszącą (instalacje zewnętrzne, drogi chodniki, mała architektura) prawidłowo stosujemy stawkę 22%?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie ze znowelizowaną ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, art. 41 pkt 12, od dnia 01.01.2008 stawkę 7 % stosuje się tylko do robót budowlanych dotyczących bezpośrednio budynku mieszkalnego i instalacji wewnętrznych Natomiast instalacje zewnętrzne i cała infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu od 2008 r. będzie podlegała opodatkowaniu stawką 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT– rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast pojęcie „towary” zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 6 tejże ustawy. Należy przez nie rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 wskazanej ustawy - wynosi 22%, jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. I tak, stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r., dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tegoż artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według zapisu ust. 12b wskazanego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Z powyższego wynika, że o możliwości zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 i 12a ustawy decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

Ponadto, zgodnie z treścią obowiązującego od 1 stycznia 2008 roku § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, ze zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.”

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Jednakże z opisanych regulacji jednoznacznie wynika, że preferencyjna stawka podatku od dnia 01.01.2008r. odnosi się wyłącznie do budownictwa mieszkaniowego, natomiast nie ma już zastosowania do robót budowlano montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z infrastrukturą towarzyszącą, jak to wynikało z zapisu art. 146 ust. 1 pkt 2 a ustawy, który obowiązywał do dnia 31.12.200r.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że z zawartych przez wnioskodawcę umów na budowę budynków wynika, iż umowa obejmuje również wykonanie infrastruktury towarzyszącej (instalacji zewnętrznych, sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, elektroenergetycznych, gazowych i telekomunikacyjnych, oświetlenia alejek, dróg dojazdowych do budynków, oraz małej architektury, zagospodarowania terenu, ogrodzenia), które umożliwią oddanie do użytkowania gotowy obiekt.

W związku z tym, że obecne regulacje nie przewidują preferencyjnej stawki podatku do robot budowlano montażowych oraz remontów i robot konserwacyjnych związanych z infrastrukturą towarzyszącą, to stawka podatku dla tych robót wynosi 22%

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.