Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-653/10-4/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-10-12
Teza: Poprawność wystawienia faktury korygującej od udzielonego skonta.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; skonto
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29.06.2010 r. (data wpływu 05.07.2010 r.) uzupełniony pismem z dnia 10.08.2010 r. (data wpływu 16.08.2010 r.) na wezwanie z dnia 09.08.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie poprawności wystawienia faktury korygującej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.07.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie poprawności wystawienia faktury korygującej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10.08.2010 r. (data wpływu 16.08.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP3/443-653/10-2/LK z dnia 09.08.2010 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka dokonuje dostaw wewnątrzwspółnotowych towarów dla kontrahentów z szeregu krajów Unii Europejskiej. W umowach zawieranych z odbiorcami wspomnianych towarów zagwarantowano udzielenie 1% skonta z tytułu wcześniejszej zapłaty za dostarczone towary. W celu udokumentowania skonta wystawiane są faktury korygujące dotyczące poszczególnych pozycji widniejących na fakturze. Tak wystawiona faktura korygująca zawiera wszystkie określone wymogami przepisu § 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 08. 212.1337 ze zm.) dane tj:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w 5 ust. 1 pkt 1-4, b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem,
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Tak wystawione faktury korygujące mimo istnienia stawki 0% VAT po spełnieniu wymogów dostawy WDT, są kwestionowane przez szereg odbiorców unijnych, głównie z Włoch i Danii ze względu na sposób liczenia skonta od poszczególnych pozycji faktury, a nie od całkowitej wartości netto faktury, który to sposób rozliczenia stosują odbiorcy unijni. W wyniku liczenia skonta na fakturach od pozycji odbiorcy unijni mają większą kwotę do zapłaty niż w przypadku liczenia od całej wartości faktury. Wynika to z matematycznych zasad zaokrąglania, oraz wielu pozycji na fakturze. Na każdej dostawie wielkości różnicy wynoszą od kilkunastu do kilkudziesięciu EURO. W wyniku tego na rozrachunkach z tymi odbiorcami widnieje niedopłata. Wynika to z tego, że odbiorcy unijni potwierdzają odbiór towarów jako WDT, a Spółka wykazuje tą kwotę jako dostawę WDT. Odbiorca unijny w swych ewidencjach stosuje własne wyliczenie od wartości całej faktury netto i wykazuje WNT w wartości niższej niż otrzymana faktura WNT; stosując wyliczenie z własnej płatności zgodnie z pojęciem skonta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy faktura korygująca wystawiona z tytułu udzielonego skonta może odnosić się w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów tylko do sumy końcowej faktury, a nie do poszczególnych pozycji, tj. żeby obniżała wartość całkowitą netto faktury co jest dopuszczalne w krajach UE?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 219 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ze zmianami każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę. Kraje członkowskie, na terytorium których dokonywane są dostawa towarów mogą zezwolić na pominięcie w takich dokumentach niektórych obowiązkowych dokumentów. Zasadniczo, zatem faktura korygująca powinna zawierać te same elementy, co faktura pierwotna, lecz może, na warunkach ustalonych przez dany kraj, zawierać mniej elementów niż wyszczególnione w art. 226 Dyrektywy. Dane określone na fakturze korygującej w prawie polskim określają przepisy § 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie regulują kwestii wystawiania faktur korygujących, które zawierałyby zapis, iż udzielony rabat (tutaj w postaci skonta) odnosi się do wszystkich pozycji na fakturze, jednocześnie tego nie zabraniają. Ważne jest, aby faktura korygująca zawierała elementy wymienione w § 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2006 r. Dopuszczalnym, zatem jest, aby przy dużym asortymencie towarów wymienionych w fakturze przy jednolitej stawce VAT 0% niemającej wpływu na kwotę podatku wystawiona przez Spółkę faktura zawierała określenie „dotyczy wszystkich pozycji” (nie istnieją tutaj różne stawki podatku VAT), a udzielany rabat spełni warunki skonta. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „skonto”, dlatego należy odwołać się do znaczenia tego wyrazu na gruncie języka polskiego. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002, „skonto” to „procentowe zmniejszenie sumy należności, przyznane nabywcy towarów na warunkach kredytowych, w razie zapłaty należności gotówką przed umówionym terminem płatności”.

Z przytoczonej powyżej definicji wynika jednoznacznie, iż skutkiem udzielenia skonta jest obniżenie ceny sprzedaży, zgodnie z którym udzielone skonto obniża przychód należny Spółki liczony od kwoty do zapłaty.

Bonifikata/rabat/bonus jest zniżką ustalonej ceny sprzedaży towarów, robót lub usług, przyznaną już po dokonanej transakcji.

Natomiast skonto jest rodzajem upustu ceny, który sprzedawca może stosować w wypadkach, kiedy zapłata za towar lub usługę wykonywana jest w terminie wcześniejszym, niż wynika to z treści umowy sprzedaży. Kwota skonta rekompensuje, zatem kupującemu skutki wynikające z faktu dokonania wcześniejszej zapłaty. Odbiorcy unijni w ten sposób rozróżniają tego typu rabat określony w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, dlatego odmiennie liczą kwoty tego rabatu od wartości netto faktury, co zdaniem Spółki jest dopuszczalne także w przypadku opisanym we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W art. 29 ust. 4 ustawy postanowiono, iż podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

We wniosku został poruszony problem sposobu potraktowania skonta. Należy zauważyć, iż skonto to obniżenie ceny towaru z tytułu zapłaty za towar lub usługę przed ustalonym przez strony danej transakcji terminem płatności. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż możliwość zastosowania skonta została umieszczona w zawartej przez strony umowie. W umowie tej z góry ustalono cenę należną za dane towary, która może zostać zmniejszona w przypadku wcześniejszej zapłaty należności. udzielone przez Wnioskodawcę skonto zmniejsza zobowiązanie kontrahenta, wpływa więc na cenę nabycia, w takim przypadku skonto należy traktować jak rabat. Mianem rabatów określa się obniżkę ustalonej ceny danego towaru, która została wyrażona procentowo lub kwotowo. Udzielony rabat winien być stosownie udokumentowany np. zawartą umową.

W przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie przepisy dotyczące faktur korygujących zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

W myśl § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie natomiast z § 13 ust. 2 rozporządzenia, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, tj. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Stosownie do treści § 13 ust. 5 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Powyższe przepisy określają wystawianie faktur korygujących oraz ich treść. Faktura korygująca wystawiana po udzieleniu rabatów, zawiera numer kolejny oraz datę jej wystawienia oraz imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, numer kolejny faktury oraz dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży, kwotę i rodzaj udzielonego rabatu, kwotę zmniejszenia podatku należnego. Zaznaczyć należy, że są to niezbędne elementy określone w § 13 rozporządzenia, bowiem w treści tego przepisu ustawodawca użył terminu „co najmniej”. Należy zatem uznać, iż faktura korygująca może zawierać również inne elementy niewymienione w przepisach. Z uwagi na obwiązujące przepisy faktura korygująca, która zawiera wszystkie obowiązkowe elementy w tym nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem określone w § 13 rozporządzenia jest dokumentem wystawionym prawidłowo.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonuje dostaw wewnątrzwspólnotowych towarów dla kontrahentów z szeregu krajów Unii Europejskiej. W umowach zawieranych z odbiorcami wspomnianych towarów zagwarantowano udzielenie 1% skonta z tytułu wcześniejszej zapłaty za dostarczone towary. W celu udokumentowania skonta wystawiane są faktury korygujące dotyczące poszczególnych pozycji widniejących na fakturze. Jednakże Wnioskodawca uważa, iż ma prawo do obniżenia kwoty na fakturze o udzielone skonto (rabat) od całej kwoty wykazanej na fakturze, a nie od poszczególnych pozycji faktury.

Analizując powyższe należy stwierdzić, iż faktura korygująca winna zawierać stałe elementy faktury korygującej, które zostały określone w § 13 rozporządzenia. Jednakże przepisy nie stanowią wprost o tym jak należy skorygować skonto, dlatego też w momencie, gdy faktura korygująca wystawiona w sposób przedstawiony przez Wnioskodawcę tj. aby przy dużym asortymencie towarów wymienionych w fakturze przy jednolitej stawce VAT 0% nie mającej wpływu na kwotę podatku wystawiona przez Spółkę faktura zawierała określenie „dotyczy wszystkich pozycji” to znaczy kwota należna do zapłaty zostanie skorygowana o kwotę udzielonego skonta taki sposób wystawienia faktury korygującej należy uznać za prawidłowy. Dokumentuje ona prawnie dopuszczalną zmianę obrotu i zawiera wszystkie wymagane dla faktury korygującej elementy.

Reasumując stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.