Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.209.2017.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-06
Teza: Możliwość opodatkowania przychodu z wynajmu miejsc postojowych wg stawki 8,5%.
Słowa kluczowe: najem; parking-miejsce parkingowe; przychód-źródła przychodu; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2017 r. (data wpływu 2 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. (data wpływu 31 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania przychodu z wynajmu miejsc postojowych wg stawki 8,5% – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. (data wpływu 31 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania przychodu z wynajmu miejsc postojowych wg stawki 8,5%.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2015 r. Wnioskodawca otrzymał w spadku po matce nieruchomość o pow. gruntu 579 m2, zabudowaną budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej 65 m2. Wielkość nabytego przez Wnioskodawcę udziału w ww. nieruchomości wynosi 1/2. Pozostała część (1/2) należy do ojca Wnioskodawcy.

W najbliższym czasie Wnioskodawca wraz z ojcem mają zamiar dokonać działu spadku i zniesienia współwłasności tak, aby Wnioskodawca został jej jedynym właścicielem. Przed śmiercią matka Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż nie mieszkała w przedmiotowym budynku, część gruntu udostępniała na miejsca parkingowe, zawierając z właścicielami pojazdów ustne umowy najmu, a przychód z tego tytułu opodatkowywała zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, według stawki 8,5% przychodu. Także Wnioskodawca, nie posiadając - jak dotąd - odmiennego planu co do przedmiotowej nieruchomości, chcąc pokryć koszty jej utrzymania, kontynuuje udostępnianie miejsc parkingowych na odziedziczonym gruncie, płacąc z tego tytułu podatek od całości przychodów, według stawki 8.5%, prowadząc ewidencję przychodów, określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Niedawno teren wokół budynku został uporządkowany i znajdujące się w złym stanie technicznym stajenki zostały zburzone, w związku z czym powstały dodatkowe wolne miejsca parkingowe dla dwóch kolejnych samochodów.

Wnioskodawca dodaje, iż jego ojciec jest emerytem, a On sam jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w urzędzie państwowym.

Umowy najmu miejsc parkingowych zawierane są bezterminowo, niektóre samochody stoją wokół domu już parę lat.

Ponadto, ani Wnioskodawca, ani Jego ojciec, ani nikt inny nie mieszkają w tym domu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż pierwszy przychód z udostępniania gruntu na miejsca postojowe uzyskał w dniu 31 grudnia 2015 r.

Natomiast pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych Wnioskodawca złożył Naczelnikowi Urzędu Skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania w dniu 29 grudnia 2015 r. (kwartalna płatność podatku).

Ponadto, w trakcie wynajmowania gruntu na miejsca postojowe Wnioskodawca nie złożył oświadczenia o rezygnacji ze zryczałtowanej formy opodatkowania lub o wyborze innej dopuszczalnej formy opodatkowania.

Wynajmowanie gruntu na miejsca postojowe nie jest - w przypadku Wnioskodawcy - prowadzone:

1.  w sposób zorganizowany, gdyż:
    1.  nie włożył w najem żadnego wysiłku organizacyjnego (nieruchomość odziedziczył),
    2.  nie dokonał w związku z tym wyboru żadnej określonej formy organizacyjno- prawnej,
    3.  mieszka dość daleko od nieruchomości, rzadko tam bywa,
    4.  brak ujawnienia na zewnątrz (brak na ogrodzeniu szyldów, reklam, jakichkolwiek ogłoszeń w tym zakresie),
2.  w sposób ciągły, gdyż:
    1.  nie wykonuje żadnych czynności na okoliczność uzyskiwania przychodu z tego tytułu (oprócz oczywiście czynności wymaganych przepisami prawa podatkowego),
    2.  najem nie ma charakteru powtarzalności, umowy są długoterminowe a raczej bezterminowe, i jest ich tylko kilka,
3.  dla celów zarobkowych:

Umowa najmu, zgodnie z definicją z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego, związana jest zawsze z umówionym czynszem. Trudno jednak mówić o celu zarobkowym w przypadku Wnioskodawcy, gdyż kwota z tytułu udostępniania miejsc to 360 zł miesięcznie. Jest to kwota nieznaczna przy zarobkach Wnioskodawcy z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę. Zatem to źródło przychodów nie ma dla Wnioskodawcy zasadniczego celu zarobkowego. Przyjmując hipotetycznie, iż przychód (nawet nie dochód) byłby przychodem z działalności gospodarczej, to starczyłby ledwo na składkę zdrowotną (i to tę najniższą). Zatem najem nie ma celu zarobkowego.

Wnioskodawca uważa, iż przepisy prawa podatkowego nie określają, że przychód w wynajmu np. jednej części gruntu (np. dla postoju jednego samochodu) może być objęty zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%, a przychód z wynajmu kilku części gruntu (kilku wynajmujących i kilka pojazdów) należy opodatkować jak z pozarolniczej działalności gospodarczej. Oznacza to bowiem, iż ustawodawca nie uzależnił wyboru formy opodatkowania od ilości czy powierzchni udostępnionych miejsc. Zatem, biorąc pod uwagę zakres najmu w kontekście kwoty z niej uzyskiwanej, jak i ilości pojazdów, oraz inne wyżej wymienione okoliczności, brak jest w opinii Wnioskodawcy podstaw do stwierdzenia, iż ma on charakter działalności gospodarczej.

Końcowo Wnioskodawca dodaje, że za prawidłowością Jego stanowiska przemawiają dotychczasowe indywidualne interpretacje (podobny stan faktyczny i taki sam stan prawny), o sygnaturach:

*   ITPB1/415-178/07/WM z dnia 24 października 2007 r.,
*   0112-KDIL3-3.4011.66.2017.1 .TW z dnia 7 lipca 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przychód z tytułu udostępniania gruntu na miejsca postojowe, łącznie dla 8 samochodów i wynajmowania jednego garażu, położonego na tym gruncie, można opodatkować zgodnie z art. 2 ust. 1a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jako najem prywatny?
2.  Czy w przedmiotowym stanie faktycznym jest to dalej najem prywatny i nie stanowi on działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z opisanego wyżej tytułu jest przychodem z najmu prywatnego, do którego można stosować przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W opinii Wnioskodawcy, zawarcie 9 umów najmu tytułem udostępnienia miejsca do parkowania dla samochodów nie stanowi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest bowiem spełniony m.in. warunek ciągłości, skoro umowy najmu zostały zawarte na przestrzeni kilku lat i jest ich (docelowo będzie) tylko 9. Nie ma więc powtarzalności umów, charakterystycznej dla działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodu są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

W myśl art. 5a ust. 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Podatnicy podejmujący działalność gospodarczą wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2016 r., poz. 2180 ze zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Pamiętać jednak należy, że możliwość opodatkowania przychodów uzyskiwanych z wynajmu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od złożenia w terminie oświadczenia o wyborze tej formy opodatkowania.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, natomiast podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego – do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego (art. 9 ust. 4 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca otrzymał w spadku po matce nieruchomość o pow. gruntu 579 m2, zabudowaną budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej 65 m2. Wielkość nabytego przez Wnioskodawcę udziału w ww. nieruchomości wynosi 1/2. Pozostała część (1/2) należy do ojca Wnioskodawcy. W najbliższym czasie Wnioskodawca wraz z ojcem mają zamiar dokonać działu spadku i zniesienia współwłasności tak, aby Wnioskodawca został jej jedynym właścicielem. Przed śmiercią matka Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż nie mieszkała w przedmiotowym budynku, część gruntu udostępniała na miejsca parkingowe, zawierając z właścicielami pojazdów ustne umowy najmu, a przychód z tego tytułu opodatkowywała zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, według stawki 8,5% przychodu. Także Wnioskodawca, nie posiadając - jak dotąd - odmiennego planu co do przedmiotowej nieruchomości, chcąc pokryć koszty jej utrzymania, kontynuuje udostępnianie miejsc parkingowych na odziedziczonym gruncie, płacąc z tego tytułu podatek od całości przychodów, według stawki 8.5%, prowadząc ewidencję przychodów, określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Niedawno teren wokół budynku został uporządkowany i znajdujące się w złym stanie technicznym stajenki zostały zburzone, w związku z czym powstały dodatkowe wolne miejsca parkingowe dla dwóch kolejnych samochodów. Wnioskodawca dodaje, iż jego ojciec jest emerytem, a On sam jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w urzędzie państwowym. Umowy najmu miejsc parkingowych zawierane są bezterminowo, niektóre samochody stoją wokół domu już parę lat. Ponadto, ani Wnioskodawca, ani Jego ojciec, ani nikt inny nie mieszkają w tym domu. Wnioskodawca wskazał również, iż pierwszy przychód z udostępniania gruntu na miejsca postojowe uzyskał w dniu 31 grudnia 2015 r. Natomiast pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych Wnioskodawca złożył Naczelnikowi Urzędu Skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania w dniu 29 grudnia 2015 r. (kwartalna płatność podatku). Ponadto, w trakcie wynajmowania gruntu na miejsca postojowe Wnioskodawca nie złożył oświadczenia o rezygnacji ze zryczałtowanej formy opodatkowania lub o wyborze innej dopuszczalnej formy opodatkowania. Wynajmowanie gruntu na miejsca postojowe nie jest - w przypadku Wnioskodawcy - prowadzone:

1.  w sposób zorganizowany, gdyż:
    1.  nie włożył w najem żadnego wysiłku organizacyjnego (nieruchomość odziedziczył),
    2.  nie dokonał w związku z tym wyboru żadnej określonej formy organizacyjno- prawnej,
    3.  mieszka dość daleko od nieruchomości, rzadko tam bywa,
    4.  brak ujawnienia na zewnątrz (brak na ogrodzeniu szyldów, reklam, jakichkolwiek ogłoszeń w tym zakresie),
2.  w sposób ciągły, gdyż:
    1.  nie wykonuje żadnych czynności na okoliczność uzyskiwania przychodu z tego tytułu (oprócz oczywiście czynności wymaganych przepisami prawa podatkowego),
    2.  najem nie ma charakteru powtarzalności, umowy są długoterminowe a raczej bezterminowe, i jest ich tylko kilka,
3.  dla celów zarobkowych:

Umowa najmu, zgodnie z definicją z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego, związana jest zawsze z umówionym czynszem. Trudno jednak mówić o celu zarobkowym w przypadku Wnioskodawcy, gdyż kwota z tytułu udostępniania miejsc to 360 zł miesięcznie. Jest to kwota nieznaczna przy zarobkach Wnioskodawcy z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę. Zatem to źródło przychodów nie ma dla Wnioskodawcy zasadniczego celu zarobkowego.

Mając na uwadze powyższe, skoro – jak wskazano we wniosku – Wnioskodawca nie zawiera umów najmu w ramach działalności gospodarczej to, jeżeli w istocie najem nie jest prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły, przychody z tytułu wynajmu miejsc postojowych można zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, przychody uzyskane z tytułu udostępniania gruntu na miejsca postojowe, łącznie dla 8 samochodów i wynajmowania jednego garażu, położonego na tym gruncie Wnioskodawca może opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Aleja Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.