Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.178.2024.9.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Przychody ze świadczenia usług hotelarskich oraz
konferencyjnych nie stanowią przychodów, o których mowa w
art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT a w konsekwencji spółka nie
posiada statusu spółki nieruchomościowej oraz nie jest
zobowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1e ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych. Przychody
wynikające ze świadczenia usług gastronomicznych i
rekreacyjnych (np. w postaci dostępu do stref SPA, basenów,
siłowni, stref dla dzieci, boisk sportowych, możliwości
wypożyczenia sprzętu sportowego, gabinetów masażu i
gabinetów kosmetycznych) nie stanowią przychodów, o
których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, również w
przypadku usług, w szczególności gastronomicznych
wchodzących w skład usługi noclegowej, które są objęte jedną
pozycją na fakturze, lecz są następnie wydzielane w systemie
operacyjnym Spółki.
Słowa kluczowe: hotel
spółki-spółka nieruchomościowa
usługi-usługi gastronomiczne
usługi-usługi hotelarskie
usługi-usługi rekreacyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Spółka nieruchomościowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Przedstawiciel podatkowy
spółki nieruchomościowej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35-lit. b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1e
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 marca 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:
    1) ustalenia, czy przychody ze świadczenia usług hotelarskich oraz konferencyjnych
      nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, a w
      konsekwencji Spółka nie posiada statusu spółki nieruchomościowej oraz nie jest
      zobowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji,
      o której mowa w art. 27 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    2) w przypadku uznania, że przychody ze świadczenia usług hotelarskich stanowią
      przychody, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, to czy prawidłowe
      jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychody wynikające ze
      świadczenia usług gastronomicznych i rekreacyjnych (np. w postaci dostępu do
      stref SPA, basenów, siłowni, stref dla dzieci, boisk sportowych, możliwości
      wypożyczenia sprzętu sportowego, gabinetów masażu i gabinetów kosmetycznych)
      nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT,
      również w przypadku usług, w szczególności gastronomicznych wchodzących w
      skład usługi noclegowej, które są objęte jedną pozycją na fakturze, lecz są
      następnie wydzielane w systemie operacyjnym Spółki.
    Z uwagi na braki formalne wniosku wezwaliśmy Państwa pismem z 6 czerwca 2024 r. o
    ich uzupełnienie. Uzupełnienia do ww. wniosku wpłynęło 21 czerwca 2024 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku ujętym w
    piśmie z 14 czerwca 2024 r.)
    Wnioskodawca X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub
    „Wnioskodawca”) z siedzibą (...), wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS (...)
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka podlega opodatkowaniu na
    zasadach ogólnych podatku CIT w rozumieniu art. 19 ustawy o CIT.

    Zgodnie z PKD przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy są hotele i
    podobne obiekty zakwaterowania - kod 55.10.Z. Obiekty należące do Spółki poza
    pokojami noclegowymi oferują również usługi gastronomiczne, rekreacyjne,
    konferencyjne oraz usługi odnowy biologicznej. Spółka nie jest podmiotem
    rozpoczynającym działalność.
    Spółka wystawia fakturę w momencie zameldowania lub po zakończeniu pobytu,
    zawierającą rodzaje usług świadczonych podczas pobytu gościa. Na fakturach są
    wyszczególnione usługi gastronomiczne, odrębnie są wyszczególnione również pozycje
    np. obejmujące parking, SPA, basen, siłownię, wstęp do stref dla dzieci, korzystanie z boisk
    sportowych, wypożyczenie sprzętu sportowego, usługi gabinetów masażu i gabinetów
    kosmetycznych. Ponadto na fakturze wymienione są usługi noclegowe obejmujące nocleg
    ze śniadaniem. Usługi noclegowe są wykazywane na fakturze jako jedna pozycja, tym
    niemniej Spółka jest w stanie wydzielić w obrębie usługi noclegowej część obejmującą
    nocleg i usługę gastronomiczną. W systemie operacyjnym Spółek usługa jest dzielona na
    dwie pozycje: osobno nocleg oraz osobno gastronomię. Dla potrzeb księgowości dane
    sprzedażowe są wykazane w dwóch odrębnych pozycjach, tj. odrębnie sprzedaży za
    nocleg oraz odrębnie sprzedaży za gastronomię.
    Tym samym Spółka może wyodrębnić poszczególne kategorie usług i podzielić przychody
    na:
    1) związane z wynajmem powierzchni,
    2) niezwiązane z wynajmem powierzchni, takie jak m.in. usługi gastronomiczne i
      rekreacyjne (np. w postaci dostępu do stref SPA, basenów, siłowni, stref dla dzieci,
      boisk sportowych, możliwości wypożyczenia sprzętu sportowego, gabinetów masażu i
      gabinetów kosmetycznych).
    W ramach usługi hotelarskiej Spółka zobowiązana jest zapewnić zakwaterowanie w pokoju
    hotelowym o określonym standardzie i cechach, ale nie w konkretnym pokoju wskazanym
    w zamówieniu. W ramach usługi hotelarskiej Spółka zapewnia również obsługę recepcji,
    udzielanie informacji związanych z pobytem, zamawianie usługi transportowej,
    przechowanie w sejfie wartościowych przedmiotów, pełną obsługę techniczną pokoju
    hotelowego i jego wyposażania ruchomego (w tym usuwanie usterek), pościel, kosmetyki,
    sprzątanie, TV, dostęp do Internetu, budzenie, przechowanie bagażu, a także śniadanie.
    Usługa hotelarska świadczona jest na podstawie umowy o świadczenie usługi hotelarskiej,
    w ramach której gość jest zobowiązany przestrzegać regulaminu świadczenia takich usług.
    W ofercie świadczenia usług hotelarskich Spółka prezentuje warunki, na jakich jest gotowa
    wykonać usługę, w tym standard pokoju, bez wskazania na konkretny pokój oraz,
    stanowiące immanentną, a przez to konieczną część świadczonej usługi, elementy takie
    jak obsługa recepcyjna, sprzątanie, zapewnienie pościeli, zapewnienie kosmetyków, TV,
    wifi, etc. Usługi konferencyjne (organizacji wydarzenia), realizowane są przez Spółkę na
    podstawie indywidualnie negocjowanych z klientami umów, w których precyzyjnie
    identyfikowany jest przedmiot kompleksowego świadczenia, tworzącego integralną całość.
    W ramach Pakietu konferencyjnego, co do zasady, Spółka zapewnia swoim klientom
    kompleksową obsługę polegającą m.in. na udostępnieniu sali bądź sal, udostępnieniu
    sprzętu konferencyjnego (np. rzutnik, projektor), dostęp do Internetu, poczęstunek w
    miejscu konferencji, w tym w ramach tzw. przerw kawowych, a także usług
    gastronomicznych w restauracji, usługi hotelowe dla uczestników. W przypadku
    świadczenia realizowanego w ramach usług konferencyjnych, w zgodnym założeniu stron
    (tj. Spółki i jej kontrahenta nabywającego świadczenie), każdy z elementów składowych
    jest integralną częścią jednej usługi, a jego cena (wykazana w kosztorysie przygotowanym
    przez Spółkę) stanowi element kalkulacyjny łącznej ceny usługi konferencyjnej. Ze względu

    na to, że w każdym przypadku usługa konferencyjna jest konstruowana wg
    zapotrzebowania klienta, elementy składowe mogą ulegać modyfikacji, a ustalane to jest
    przez strony na etapie zawierania umowy.
    Ponadto w uzupełnieniu wskazali Państwo m.in., iż:
    1. Państwa rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
    2. W oparciu o uzyskaną interpretację indywidualną, dokonają Państwo weryfikacji
      wszystkich okresów przeszłych, w których potencjalnie mogłaby zostać uznana za
      spółkę nieruchomościową od 2021 r.
      W tych okresach, co najmniej 50% wartości bilansowej jej aktywów, bezpośrednio lub
      pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość bilansowa tych
      nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł.
    3. Zakładając, w ocenie Spółki nieprawidłowo, że przychody uzyskane z usług
      hotelarskich oraz konferencyjnych stanowią przychody z tytułu najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze,
      przychody podatkowe z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i
      innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których
      przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art.
      3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych,
      stanowiłyby co najmniej 60% ogółu przychodów podatkowych Spółki.
    4. Co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów Spółki, bezpośrednio lub pośrednio,
      stanowi wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości i wartość bilansowa
      tych nieruchomości przekracza 10 000 000 zł.
    5. Usługi konferencyjne realizowane są przez Spółkę na podstawie indywidualnie
      negocjowanych umów, w których precyzyjnie identyfikowany jest przedmiot
      świadczenia. Ich zakres różni się między sobą w zależności od potrzeb zgłoszonych
      przez poszczególnych gości. Zazwyczaj w takiej sytuacji w koszt świadczeń wchodzi
      koszt wynajmu sal, koszt usług gastronomicznych (w postaci przerw kawowych, ale
      także bufetu - i tutaj również w zależności od potrzeb zgłoszonych przez
      poszczególnych gości) oraz usługi noclegowe - w sytuacjach organizacji np.
      konferencji dwu lub kilkudniowych. Elementy składowe usług konferencyjnych za
      każdym razem kształtują się inaczej w zależności od potrzeb zgłoszonych przez
      klientów.
      Z tego względu, poniższe dane są jedynie przykładowymi. Możliwy jest przykładowo
      wariant, w którym:
      - udostępnienie stali stanowi 10% oferty,
      - usługa gastronomiczna stanowi 54% oferty,
      - pozostałe element składowe - 36% oferty.
    6. Również w przypadku usług hotelowych realizowanych przez Spółkę, zakres
      poszczególnych świadczeń różni się w indywidualnych przypadkach. Tak jak
      wskazano we wniosku, w ramach usługi hotelarskiej Spółka zobowiązana jest
      zapewnić zakwaterowanie w pokoju hotelowym o określonym standardzie i cechach,
      ale nie w konkretnym pokoju wskazanym w zamówieniu. W ramach usługi
      hotelarskiej Spółka zapewnia również obsługę recepcji, udzielanie informacji
      związanych z pobytem, zamawianie usługi transportowej, przechowanie w sejfie
      wartościowych przedmiotów, pełną obsługę techniczną pokoju hotelowego i jego
      wyposażania ruchomego (w tym usuwanie usterek), pościel, kosmetyki, sprzątanie,
      TV, dostęp do Internetu, budzenie, przechowanie bagażu, a także śniadanie. Usługa
      hotelarska świadczona jest na podstawie umowy o świadczenie usługi hotelarskiej, w
      ramach której gość jest zobowiązany przestrzegać regulaminu świadczenia takich
      usług.
    Elementy składowe usług hotelarskich mogą się kształtować odrębnie. Z tego względu,
      poniższe dane są jedynie przykładowymi. Możliwy jest przykładowo wariant, w
      którym:

      - koszt usługi noclegowej stanowi ok. 70% usługi
      - usługa gastronomiczna (śniadanie) stanowi ok. 30% usługi.
      Przy czym wskazują Państwo, że w skład ww. usługi noclegowej wchodzą nie tylko
      świadczenia noclegowe lecz również obsługa recepcji, udzielanie informacji
      związanych z pobytem, zamawianie usługi transportowej, przechowanie w sejfie
      wartościowych przedmiotów, pełną obsługę techniczną pokoju hotelowego i jego
      wyposażania ruchomego (w tym usuwanie usterek), pościel, kosmetyki, sprzątanie,
      TV, dostęp do Internetu, budzenie, przechowanie bagażu.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wskazane w stanie
      faktycznym przychody ze świadczenia usług hotelarskich oraz konferencyjnych nie
      stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, a w
      konsekwencji Spółka nie posiada statusu spółki nieruchomościowej oraz nie jest
      zobowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o
      której mowa w art. 27 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    2. W przypadku uznania, że przychody ze świadczenia usług hotelarskich stanowią
      przychody, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, to czy prawidłowe jest
      stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wskazane w stanie faktycznym
      przychody wynikające ze świadczenia usług gastronomicznych i rekreacyjnych (np. w
      postaci dostępu do stref SPA, basenów, siłowni, stref dla dzieci, boisk sportowych,
      możliwości wypożyczenia sprzętu sportowego, gabinetów masażu i gabinetów
      kosmetycznych) nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b
      ustawy o CIT, również w przypadku usług, w szczególności gastronomicznych
      wchodzących w skład usługi noclegowej, które są objęte jedną pozycją na fakturze lecz
      są następnie wydzielane w systemie operacyjnym Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka nie posiada statusu spółki nieruchomościowej, o której mowa w art. 4a pkt 35 lit. b
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji nie jest
    zobowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o której
    mowa w art. 27 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychody
    uzyskane z usług hotelarskich oraz konferencyjnych nie stanowią przychodu z tytułu
    najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
    charakterze.
    Spółka wskazuje, że jeżeli stanowisko wyrażone w pkt 1, nie zostanie uznane za
    prawidłowe, w zakresie pytania nr 2 należy stwierdzić, że w powyższym stanie faktycznym
    nie można uznać wartości usług gastronomicznych, rekreacyjnych i pozostałych innych
    usług niż noclegowych za przychody, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT,
    również w przypadku usług, w szczególności gastronomicznych wchodzących w skład
    usługi noclegowej, które są objęte jedną pozycją na fakturze lecz są następnie wydzielane
    w systemie operacyjnym Spółki.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT przez spółkę nieruchomościową rozumie się
    podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie
    przepisów o rachunkowości, w którym spełnione są łącznie poniższe warunki:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościową nie
      jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co
      najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu

      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościową nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
      poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
      poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościową nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
      charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub
      prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów
      w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu
      odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku
      finansowym netto - w przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Mając na uwadze definicję spółki nieruchomościowej z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy CIT, aby
    można było uznać Spółkę za spółkę nieruchomością, należy zbadać, czy Spółka spełnia
    łącznie następujące warunki:
    1) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy co najmniej 50% wartości
      bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
      nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do
      takich nieruchomości (Warunek 1),
    2) wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10.000.000 zł albo równowartość
      tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień
      roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy (Warunek 2),
    3) w roku poprzedzającym rok podatkowy (obrotowy) przychody podatkowe z tytułu
      najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
      charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości
      lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu
      udziałów w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu
      odpowiednio przychodów podatkowych (Warunek 3).
    W kontekście niniejszego wniosku kluczowy jest warunek 3 dotyczący przychodów z tytułu
    najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
    charakterze. Jak wynika z powołanego przepisu, jednym z warunków koniecznych do
    uznania spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych za spółkę
    nieruchomościową jest osiągnięcie przez spółkę w roku poprzedzającym rok podatkowy
    przychodów z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów
    o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są
    nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o
    CIT, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych w wysokości
    stanowiącej co najmniej 60% ogółu przychodów podatkowych spółki.
    W ocenie Wnioskodawcy usługi hotelarskie, ze względu na ich złożony charakter, znacznie
    wykraczający poza samo udostępnienie lokalu, nie mogą być uznane za usługi najmu,
    dzierżawy czy usługi o podobnym charakterze.
    Za powyższym przemawia także istota umowy o świadczenie usług hotelarskich, na
    podstawie której realizowane jest świadczenie.

    W przepisach art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT prawodawca posłużył się cywilnoprawnym
    pojęciem „najmu”, „dzierżawy” oraz wskazał na umowy o podobnym charakterze. W
    przypadku umowy najmu, zdefiniowanej wg zasad prawa cywilnego, istota świadczenia
    polega na oddaniu rzeczy do używania na czas oznaczony lub nieoznaczony, w ramach za
    umówiony czynsz pieniężny lub innego rodzaju. Podobnie, jeżeli chodzi o umowę
    dzierżawy, której istota również sprowadza się do oddania rzeczy w odpłatne używanie,
    przy czym dodatkowo dzierżawcy przysługuje prawo do pobierania pożytków.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich
    oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1944, ze zm.) przez usługi hotelarskie należy rozumieć krótkotrwałe, ogólnie dostępne
    wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na
    ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu,
    usług z tym związanych.
    Natomiast zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1610, ze zm.; dalej: KC) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się
    oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca
    zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stosownie zaś do art. 693 § 1 KC przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje
    się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    W konsekwencji zauważyć należy, że usługi hotelarskie są regulowane odrębną ustawą i w
    związku z tym nie mieszczą się w ramach ww. przepisów w tytułu XVII kodeksu cywilnego
    „najem i dzierżawa”.
    Należy zauważyć, że istota najmu i dzierżawy jest odmienna od usług hotelarskich. W
    definicji usług hotelarskich jest mowa o krótkotrwałym ogólnie dostępnym wynajmowaniu
    domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych a także miejsc na ustawienie namiotów lub
    przyczep samochodowych oraz świadczeniu w obrębie obiektu usług z tym związanych.
    Natomiast w definicjach najmu i dzierżawy ustawodawca używa określenia oddanie rzeczy
    do używania na czas oznaczony lub nieoznaczony.
    Wynika z tego, że wskazane umowy o podobnym charakterze to takie, które co prawda nie
    zawierają wszystkich elementów niezbędnych (essentialia negotii) do uznania je za najem
    czy dzierżawę, ale których istotą i w ramach takiej podstawowym obowiązkiem
    świadczącego jest, jako wspólna cecha najmu i dzierżawy, oddanie konkretnej rzeczy do
    wyłącznego używania korzystającego, a obowiązkiem korzystającego jest zapłata czynszu,
    wynagrodzenia za możliwość korzystania z rzeczy oddanej mu do wyłącznego używania. W
    praktyce, w przypadku najmu budynków lub ich części, czynsz jest kalkulowany w oparciu
    o powierzchnię, jako iloczyn stawki za jeden metr i ilości metrów oraz dodatkowych
    kosztów związanych z korzystaniem z tzw. mediów. Świadczone przez Spółki z Grupy
    usługi hotelarskie mają znacznie szerszy charakter niż tylko najem pokoju hotelowego, a
    także najem wyposażenia, najem pościeli etc. (bo gdyby przyjąć, że istotą usługi jest najem
    można by było dojść do nieuprawnionego wniosku, że hotel świadczy na rzecz gościa
    również takie usługi gdyż nie sposób jest wykonywać usługę bez udostępnienia mebli,
    pościeli i innego wyposażenia ruchomego znajdującego się w pokoju). Zgodnie z tym co
    zostało wskazane w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Spółka zapewniając nocleg
    zobowiązana jest nie tylko do udostępnienia pokoju o określonym standardzie, ale w
    ramach takiej usługi musi zrealizować inne składowe.
    Przyjmując zamówienie na realizację usługi hotelarskiej Spółka nie precyzuje, w którym
    konkretnie (o określonym numerze) pokoju będzie świadczona usługa, a samo przypisanie
    gościa do pokoju dokonywane jest w ramach puli pokoi o określonym standardzie. O
    odrębności usług hotelarskich od umów najmu, co jednocześnie eliminuje przesłanki do
    uznania jej za umowę o podobnym charakterze do umowy najmu, świadczą również
    zasady ustalenia ceny usługi hotelarskiej. Ustalenie ceny za usługę hotelarską świadczoną

    przez Spółkę na rzecz gościa nie jest dokonywane jako iloczyn stawki i powierzchni (jak w
    praktyce jest to najczęściej stosowane w przypadku najmu nieruchomości), a w ramach
    złożonej kalkulacji (dokonywanej na poziomie ustaleń cennika) uwzględniającej wiele
    składowych, w tym koszty świadczenia takich składowych jak np. koszty sprzątania,
    zapewnienia pościeli, ręczników, środków czystości etc., ale również wchodzącego w cenę
    usługi posiłku. Ustalona uprzednio (w ramach cennika) cena usługi hotelarskiej nie jest w
    żaden sposób uzależniona od tego, ile energii elektrycznej, wody, energii cieplnej zużył
    gość będący jej nabywcą.
    Tym co ponad wszelką wątpliwość pokazuje, iż usługa hotelarska świadczona przez Spółki
    jest odrębna od usługi najmu i nie ma do niej podobnego charakteru jest to, że
    świadczona z wykorzystaniem identycznego pokoju, albo nawet w tym samym pokoju
    może być wykonywana za różną cenę w zależności od tego czy w ramach takiej
    zapewniane jest zakwaterowanie np. jednej czy dwóm osobom (np. cena usługi
    zakwaterowania w pokoju dwuosobowym świadczona dla jednej osoby jest niższa niż w
    przypadku zakwaterowania w tym samym pokoju, w ramach jednej usługi dwóch gości).
    Ponadto należy również wskazać, że w ramach usługi hotelarskiej Spółka wykorzystuje
    również inne niż sam pokój części budynku, np. hol, korytarze, windy i inne części
    budynku, takie jak restauracja czy sala fitness. Dodatkowe argumenty prawne
    przemawiające za całkowitą odrębnością najmu i usług hotelarskich to brak możliwości
    świadczenia przez gościa hotelowego dalszej usługi, która odpowiadałaby podnajmowi, a
    także fakt odrębnego, dedykowanego konkretnie usługom hotelarskim, szczegółowego
    uregulowania dotyczącego odpowiedzialności, prawa zastawu i przedawnienia roszczeń
    utrzymujących hotele i podobne zakłady.
    Z kolei treścią umowy najmuj uregulowanej w art. 659 § 1 KC jest zobowiązanie
    wynajmującego do oddania najemcy do używania rzeczy (nieruchomości, także części
    składowych rzeczy - np. lokalu jako elementu nieruchomości) przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony oraz zobowiązanie najemcy do uiszczania wynajmującemu umówionego
    czynszu. W razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują:
    małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne
    osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba,
    która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą (art. 691 § 1 KC). Jeśli nie
    ma osób, które wstępują w stosunek najmu lokalu po śmierci najemcy, to w stosunek ten
    wstępują jego spadkobiercy (por. uchwałę Sądu Najwyższego z 16 maja 1996 r., sygn. akt
    III CZP 40/96).
    Dodatkowo należy wspomnieć, że regulacje dotyczące najmu znajdują się także poza
    kodeksem cywilnym w innych ustawach. Przykładowo w ustawie o dodatkach
    mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1335, ze zm.); o
    ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 725, ze zm.). W tej ostatniej ustawie uregulowano np. najem
    okazjonalny (art. 19a), najem instytucjonalny (art. 19f), najem instytucjonalny z dojściem
    do własności (art. 19k), do obydwu tych rodzajów najmu nie stosuje się art. 661 § 1 KC.
    Ustawa ta przewiduje możliwość ujawnienia w księdze wieczystej roszczenia najemcy o
    przeniesienie prawa własności lokalu mieszkalnego, ustanowienie hipoteki
    zabezpieczającej wierzytelność najemcy (art. 191). Do ochrony praw lokatorów stosuje się
    przepisy o ochronie własności (art. 19), ograniczenia czasowe w zakresie eksmisji (art. 16).
    Także regulacja dotycząca umowy najmu w k.c. określa np. ustawowe prawo zastawu (art.
    670), podnajem jeśli umowa najmu tego nie zabrania (art. 668 § 1).
    Stosownie do art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i
    hipotece (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1984, ze zm.; dalej: UKW) w księdze wieczystej w
    szczególności mogą być ujawnione: prawo najmu lub dzierżawy (...). Przez taki wpis prawo
    najmu uzyskuje skuteczność względem praw nabytych przez czynność prawną po jego
    ujawnieniu (art. 17 UKW) oraz pierwszeństwo przed ograniczonym prawem rzeczowym
    nieujawnionym w księdze (art. 20 w zw. z art. 11 UKW).

    Mając na uwadze przywołane przepisy należy zauważyć, że nie ma w ustawie o usługach
    hotelarskich analogicznych rozwiązań, do tych które dotyczą umowy najmu i dzierżawy. W
    zamian za to ta ustawa szczegółowo reguluje sposób świadczenia usług hotelarskich,
    rodzaje i kategorie obiektów hotelarskich. Ustawa o usługach hotelarskich określa organy
    oceniające obiekty hotelarskie, kwalifikacje osób prowadzących usługi hotelarskie, prawo
    kontroli obiektów hotelarskich przez organy administracji.
    Zestawienie regulacji prawnych dotyczące umów najmu i dzierżawy oraz usług
    hotelarskich wskazuje, że nie są to umowy tożsame, ani też podobne. Umowa o
    świadczenie usług hotelarskich jest umową nazwaną, zdefiniowaną i szczegółowo
    uregulowaną w odrębnej ustawie. Chociaż można w niej dopatrywać się i znajdować
    rozwiązania podobne do zawartych w innych umowach, jest to jednak pełna regulacja
    dotycząca określonej dziedziny aktywności gospodarczej. Różnice dotyczą istotnych
    elementów tych umów, bez analizy których stwierdzenie ich podobieństwa jest
    niedopuszczalne. Oparcie poglądu o podobieństwie na tym tylko, że w ustawie użyto
    określenia „wynajem” z pominięciem pozostałych elementów ustawowych regulacji, jest
    błędem. Analizy definicji - usługi hotelarskie - nie można dokonać bez uwzględnienia
    przepisów rozdziału 5 ustawy o usługach hotelarskich.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że świadczone przez Spółkę usługi hotelarskie
    realizowane są na podstawie umowy, która nie może być uznana za umowę o podobnym
    charakterze do umowy najmu oraz umowy dzierżawy.
    Na potwierdzenie przyjętego stanowiska, Wnioskodawca pragnie przywołać
    rozstrzygnięcia sądów administracyjnych wydane w podobnych stanach faktycznych.
    Przykładowo w:
      - wyroku NSA z 4 lipca 2023 r., sygn. akt II FSK 71/21;
      - wyroku NSA z 12 lipca 2023 r., sygn. akt II FSK 372/23.
    Odnosząc się do świadczonych przez Spółkę usług konferencyjnych należy w pierwszej
    kolejności wskazać na kompleksowy, znacznie szerszy niż umowa najmu, charakter
    świadczenia oraz fakt, iż udostępnienie sali konferencyjnej jest tylko jednym z elementów
    usługi.
    W licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    potwierdza, że kompleksowa usługa organizacji konferencji, wykonywana przez hotel w
    konkretnej sali konferencyjnej, ale w skład której wchodzi szereg innych świadczeń nie
    może być uznana za usługę związaną z nieruchomościami (przykładowo np. w
    interpretacji indywidualnej z 16 kwietnia 2020 r. nr: 0114-KDIP1 -2.4012.72.2020.1.KST, z 3
    października 2019 r. nr: 0114-KDIP1-3.4012.279.2019.2.ISK, z 12 czerwca 2018 r. nr: 0114-
    KDIP1-2.4012.274.2018.2.PC, interpretacja zmieniająca wydana przez Szefa KAS 5 maja
    2022 r., sygn. DOP7.8101.157.2020.HEMD i inne).
    Tym samym, należy stwierdzić, iż umowa, na podstawie której świadczona jest
    kompleksowa usługa konferencyjna nie może być uznana za umowę o podobnym
    charakterze do umowy najmu czy dzierżawy nieruchomości. Należy bowiem uwzględnić,
    że istotą umów najmu i dzierżawy nieruchomości, a w konsekwencji tego również umów o
    podobnym do nich charakterze jest bezpośrednie i bezwzględne powiązanie świadczonej
    na podstawie takiej umowy usługi z nieruchomością.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że świadczone przez Spółkę usługi konferencyjne
    realizowane są na podstawie umowy, która nie może być uznana za umowę o podobnym
    charakterze do umowy najmu oraz umowy dzierżawy.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT w przypadku podmiotów innych niż
    rozpoczynające działalność przez spółkę nieruchomościową rozumie się podmiot inny niż
    osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości, w którym spełnione są łącznie poniższe warunki:

    - na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościową nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
      poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz
    - w roku poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościową nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze
      lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
      nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu
      udziałów w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu
      odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku
      finansowym netto.
    W kontekście niniejszego wniosku kluczowa - jest druga część tego przepisu dotycząca
    przychodów z nieruchomości. Jak wynika z powołanego przepisu, jednym z warunków
    koniecznych do uznania spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych za spółkę nieruchomościową jest osiągnięcie przez spółkę w roku
    poprzedzającym rok podatkowy przychodów z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy,
    poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia
    własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
    mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
    nieruchomościowych w wysokości stanowiącej co najmniej 60% ogółu przychodów
    podatkowych spółki.
    Wnioskodawca, jak zostało wskazane w stanie faktycznym poza przychodami związanymi
    z wynajmem powierzchni osiąga również przychody niezwiązane z wynajmem
    powierzchni, takie jak m.in. usługi gastronomiczne i rekreacyjne.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychodów z tytułu świadczenia usług gastronomicznych oraz
    rekreacyjnych nie sposób przypisać do wymienionych przychodów, które mogą wpłynąć
    na uznanie Spółki za spółkę nieruchomościową. Przychody te nie są bowiem przychodami
    z najmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu ani z przeniesienia własności, których
    przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości ani też z udziałów w innych
    spółkach nieruchomościowych. Przychodów tych nie można także uznać za przychody z
    tytułu innych umów o podobnym charakterze, bowiem w ocenie Wnioskodawcy poprzez
    inne umowy o podobnym charakterze należy rozumieć umowy, które wiążą się z
    udostępnianiem różnego rodzaju powierzchni w nieruchomościach, a świadczenia usług
    gastronomicznych i rekreacyjnych nie można uznać za powiązane z udostępnianiem
    powierzchni.
    Wskazać należy, że celem usług gastronomicznych ani usług związanych z rekreacją nie
    jest udostępnianie powierzchni tylko udostępnienie usług. W przypadku usług
    gastronomicznych istotą jest przygotowanie i podanie posiłku, natomiast w przypadku
    usług związanych z rekreacją istotą jest zapewnienie wypoczynku i rozrywki.
    Ponadto, jak zostało wskazane w stanie faktycznym, również w odniesieniu do usług
    noclegowych obejmujących nocleg wraz ze śniadaniem, Spółka jest w stanie wyodrębnić w
    jakiej części przychód z tytułu świadczonych usług noclegowych, a w jakiej ze świadczenia
    innych usług, głównie usług gastronomicznych, rekreacyjnych.
    W związku z powyższym Spółka uważa, że w opisanym stanie faktycznym nie można uznać
    wartości usług gastronomicznych i rekreacyjnych i pozostałych innych usług, o których
    mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, również w przypadku usług, w szczególności

    gastronomicznych wchodzących w skład usługi noclegowej, które są objęte jedną pozycją
    na fakturze lecz są następnie wydzielane w systemie operacyjnym Spółki.
    Interpretacja indywidualna
    27 czerwca 2024 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB2-1.4010.178.2024.2.ED, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 22 lipca 2024 r., które wpłynęło 26 lipca 2024 r. wnieśli Państwo skargę na
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
    Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej Interpretacji w
    całości.
    Pismem z 21 sierpnia 2024 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.178.2024.3.ED udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 5 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Łd
    565/24 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Wyrok ten stał się prawomocny od
    8 stycznia 2025 r.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął do Organu
    17 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
  - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
      podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko, które
      przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Spółka nieruchomościowa została zdefiniowana w art. 4a pkt 35 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.,
    dalej „ustawa o CIT”), zgodnie z tym przepisem:
    ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny niż
    osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa
      nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego,
      co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia

      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień
      roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości
      położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
      nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł
      albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych,
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio
      rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok
      podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte w
      wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
      leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
      których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
      mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
      nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
      podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w przypadku
      podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Z powyższego przepisu wynika, że za spółkę nieruchomościową uznaje się podmiot inny
    niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości, w który m.in. w roku poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo
    rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest
    podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z
    tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
    charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub
    prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w
    innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio
    przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w
    przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 dotyczą kwestii
    ustalenia, czy przychody ze świadczenia usług hotelarskich oraz konferencyjnych nie
    stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b Ustawy o CIT, a w
    konsekwencji Spółka nie posiada statusu spółki nieruchomościowej oraz nie jest
    zobowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o której
    mowa w art. 27 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że z opisu sprawy wynika, iż w
    ramach usługi hotelarskiej zobowiązani są Państwo zapewnić zakwaterowanie w pokoju
    hotelowym o określonym standardzie i cechach, ale nie w konkretnym pokoju wskazanym
    w zamówieniu. W ramach usługi hotelarskiej zapewniacie Państwo również obsługę
    recepcji, udzielanie informacji związanych z pobytem, zamawianie usługi transportowej,
    przechowanie w sejfie wartościowych przedmiotów, pełną obsługę techniczną pokoju
    hotelowego i jego wyposażania ruchomego (w tym usuwanie usterek), pościel, kosmetyki,
    sprzątanie, TV, dostęp do Internetu, budzenie, przechowanie bagażu, a także śniadanie.
    Usługa hotelarska świadczona jest na podstawie umowy o świadczenie usługi hotelarskiej,
    w ramach której gość jest zobowiązany przestrzegać regulaminu świadczenia takich usług.

    Jak wskazali Państwo we wniosku, elementy składowe usług hotelarskich mogą się
    kształtować odrębnie. Możliwy jest przykładowo wariant, w którym:
      - koszt usługi noclegowej stanowi ok. 70% usługi,
      - usługa gastronomiczna (śniadanie) stanowi ok. 30% usługi.
    Państwa zdaniem, usługi hotelarskie, ze względu na ich złożony charakter, znacznie
    wykraczają poza samo udostępnienie lokalu, nie mogą być uznane za usługi najmu,
    dzierżawy czy usługi o podobny charakterze.
    Z powyższym stanowiskiem Organ podatkowy nie może się jednak zgodzić.
    Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o
    usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1944 ze zm.),
      przez użyte w ustawie określenie usługi hotelarskie należy rozumieć krótkotrwałe,
      ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a
      także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz
      świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych.
    Mając na uwadze treść powyższej definicji wskazać należy, że umowa hotelowa reguluje
    stosunki prawne między hotelarzem a gościem hotelowym. Definicja usług hotelowych
    oddaje złożony charakter tej usługi, ale również potwierdza fakt, że jej zasadniczym oraz
    istotnym elementem jest wynajem domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych.
    Wskazać należy, że ustawodawca posługując się pojęciami „najmu” i „dzierżawy” nie
    dokonał w ramach przepisów ustawy o CIT odrębnego ich zdefiniowania. W celu ich
    odkodowania sięgnąć zatem należy do przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Zgodnie z art. 659 § 1 Kodeksy cywilnego,
      przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stosownie zaś do art. 693 § 1 Kodeksy cywilnego,
      przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Istotą obu wspomnianych umów jest zatem odpłatne korzystanie z cudzej rzeczy. Najem i
    dzierżawa może obejmować cały budynek, część budynku, lokal, a także jego
    poszczególne pomieszczenia. Cel wspomnianych umów nie został sprecyzowany. Podmiot
    korzystający z budynku, lokalu lub jego części może zawrzeć umowę w celu zaspokojenia
    swoich potrzeb mieszkaniowych, rekreacyjnych, wypoczynkowych, statutowych lub
    komercyjnych. Mogą być to zatem jego potrzeby osobiste, jak również prowadzenie
    zorganizowanej działalności, w tym działalności gospodarczej.
    Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że oddają Państwo swoim klientom do
    odpłatnego użytkowania pokoje noclegowe oraz oferują usługi konferencyjne. Istotą
    zawieranych umów jest zatem świadczenie usług co najmniej o podobnym charakterze do
    najmu i dzierżawy. Organizator konferencji, a także podmioty korzystające z pokoi
    noclegowych otrzymują na określony czas możliwość użytkowania obiektu hotelowego.
    Korzystają odpłatnie z Państwa pomieszczeń, przez czas oznaczony. Są to niewątpliwie
    usługi wykraczające poza cywilistyczny stosunek najmu lub dzierżawy. Nie mniej należy
    zwrócić uwagę na fakt, iż ustawodawca w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT posłużył się pojęciem
    „umowy o podobnym charakterze”, czyli umowy zbliżonej, zawierającej istotne elementy
    najmu lub dzierżawy. O tym natomiast, że są to umowy podobne przesądza fakt oddania
    sal, pokoi w odpłatne użytkowanie. Jest to istotny element usługi, którą otrzymuje

    podmiot korzystający cudzych obiektów, tak w celach noclegowych, jak też w celu
    zorganizowania konferencji.
    Nie można zatem twierdzić, jak chciałby tego Wnioskodawca, że sporne usługi w ramach
    których dochodzi do udostępnienia sal konferencyjnych i miejsc noclegowych nie są
    podobne do najmu. Jest to bowiem de facto umowa najmu określonych obiektów,
    rozszerzona o świadczenia dodatkowe.
    Zauważyć należy, że umowa hotelowa jest umową nienazwaną, mieszaną, zawierającą w
    sobie elementy takich umów jak: umowa najmu, umowa zlecenia, umowa przechowania,
    umowa sprzedaży. Do umowy hotelowej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego art. 846 -
    852. Zawieranie umowy hotelowej i jej treść oparte są na zasadzie swobody kształtowania
    umów.
    Umowa hotelowa zawiera co prawda tylko elementy wskazanych wyżej umów, w tym
    umowy najmu, a więc umowa ta nie musi np. ustalać czynszu najmu, czy też być
    zawierana na piśmie. Jednak dominującym elementem umowy hotelowej, czy też usługi
    hotelowej, jest najem, natomiast usługi świadczone w obrębie obiektu, mają charakter
    dodatkowy wobec głównej funkcji usługi, jakim jest wynajem.
    O tym, że dominującym elementem opisanej we wniosku umowy o świadczenie usług
    hotelarskich, jest najem, wskazuje chociażby wskazany przez Państwa przykładowy
    wariant, gdzie koszt usługi noclegowej stanowi ok. 70% usługi, natomiast usługi
    świadczone w obrębie obiektu oraz zapewniające kompleksową obsługę (np. wskazana
    przez Państwa usługa gastronomiczna ok. 30% usługi), nie sposób uznać, iż nie ma ona
    charakteru usługi dodatkowej wobec głównej funkcji usługi, jaką jest wynajem.
    Również z orzeczenia WSA z 22 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Go 999/16 wynika, że
    dominującym elementem umowy hotelowej, czy też usługi hotelowej, jest najem,
    natomiast usługi świadczone w obrębie obiektu, mają charakter dodatkowy wobec
    głównej funkcji usługi, jakim jest wynajem.
    Powyższy pogląd jest powszechnie akceptowany w judykaturze, co potwierdzają
    przykładowo następujące wyroki sądów administracyjnych: orzeczenie WSA z 11 grudnia
    2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1293/19, WSA z 7 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 116/21, WSA
    z 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Po 315/20, WSA z 21 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Kr
    1304/19.
    Zatem stwierdzić należy, że umowa hotelowa jest umową nienazwaną, mieszaną,
    zawierającą w sobie m.in. elementy umowy najmu. Tym samym umowa hotelowa, w tym
    związana ze świadczeniem usług noclegowych oraz konferencyjnych stanowi umowę
    nienazwaną mającą charakter podobny do kodeksowej umowy najmu.
    Mając na uwadze przywołane przepisy należy zgodzić się z Państwem, że nie ma w
    ustawie o usługach hotelarskich analogicznych rozwiązań, do tych które dotyczą umowy
    najmu i dzierżawy oraz że ustawa ta szczegółowo reguluje sposób świadczenia usług
    hotelarskich, rodzaje i kategorie obiektów hotelarskich. Ponadto, ustawa ta określa organy
    oceniające obiekty hotelarskie, kwalifikacje osób prowadzących usługi hotelarskie, prawo
    kontroli obiektów hotelarskich przez organy administracji. Jednocześnie podkreślić należy,
    że w przypadku kwalifikacji na gruncie przepisu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT usług o
    podobnym charakterze, kluczowe znaczenie mają postanowienia umowy i ocena, czy nie
    mamy do czynienia z usługą o kompleksowym charakterze, gdzie dominującym
    elementem jest udostępnienie powierzchni.
    W umowie hotelowej polegającej na świadczeniu usług hotelarskich można stwierdzić, że
    dominującym i podstawowym elementem jest udostępnienie powierzchni, natomiast
    pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy, akcesoryjny.

    Tym samym należy przyjąć, że jeżeli świadczeniem głównym umowy mieszanej tzw.
    hotelowej, w tym związanej ze świadczeniem usług noclegowych jest korzystanie z rzeczy
    (oddanie części budynku do używania), to taka umowa nienazwana ma charakter
    podobny do kodeksowej umowy najmu.
    We własnym stanowisku wskazali Państwo, że: O odrębności usług hotelarskich od umów
    najmu, co jednocześnie eliminuje przesłanki do uznania jej za umowę o podobnym
    charakterze do umowy najmu, świadczą również zasady ustalania ceny usługi hotelarskiej.
    Ustalenie ceny za usługę hotelarską świadczoną przez Spółkę na rzecz gościa nie jest
    dokonywane jako iloczyn stawki i powierzchni (jak w praktyce jest to najczęściej
    stosowane w przypadku najmu nieruchomości),
    a w ramach złożonej kalkulacji (dokonywanej na podstawie ustaleń cennika) (...) .
    Odnosząc się do powyższego argumentu zauważyć należy, że żadne przepisy nie
    określają, iż w przypadku „klasycznej” umowy najmu, wynagrodzenie za ten wynajem
    liczone winno być jako iloczyn stawki i powierzchni. Z uwagi na fakt, iż przepisy Kodeksu
    cywilnego Tytuł XVII Najem i Dzierżawa Dział I. Najem nie wskazują w jakikolwiek sposób
                                    1na metodę ustalania ceny, zastosowanie znajduje art. 353 Kodeksy cywilnego, zgodnie z
    którym
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Powyższe wskazuje na możliwość dowolnego kształtowania umowy zawartej między
    najemcą a wynajmującym.
    Podobnie w przypadku usług hotelarskich. Wysokości i sposób ustalenia ceny za usługę
    hotelarską nie została określona w żadnym przepisie Rozdziału 5 ustawy o usługach
    hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych. Zatem
    sposób ustalenia ceny za usługę hotelarską również może być kształtowany w dowolny,
    ustalony przez strony sposób.
    Powyższe wskazuje zatem, wbrew Państwa opinii, o podobieństwie umowy najmu do
    umowy hotelarskiej.
    Nie zmienia tego również brak możliwości świadczenia przez gościa hotelowego dalszej
    usługi, która odpowiadałaby podnajmowi ani fakt odrębnego, dedykowanego konkretnie
    usługom hotelarskim uregulowania dotyczącego odpowiedzialności, prawa zastawu i
    przedawniania roszczeń ani kwestie związane z uposażeniami w razie śmierci najemcy czy
    też obowiązek ponoszenia kosztów drobnych napraw przez najemcę. Decydujące
    znaczenie mają bowiem wskazane podobieństwa umowy hotelarskiej do umowy najmu.
    Nie jest wymagana tożsamość tych umów, ale właśnie ich podobieństwo.
    Oznacza to, że do wymienionych w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT przychodów z tytułu najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze,
    których przedmiotem są nieruchomości należy zaliczyć również przychody z usług
    hotelarskich.
    Z kolei odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie usług konferencyjnych wskazać
    należy, że z opisu sprawy wynika, iż w ramach pakietu konferencyjnego, zapewniacie
    Państwo swoim klientom kompleksową obsługę polegającą m.in. na udostępnieniu sali
    bądź sal, udostępnieniu sprzętu konferencyjnego (np. rzutnik, projektor), dostęp do
    Internetu, poczęstunek w miejscu konferencji, w tym w ramach tzw. przerw kawowych, a
    także usług gastronomicznych w restauracji, usługi hotelowe dla uczestników. W
    przypadku świadczenia realizowanego w ramach usług konferencyjnych, w zgodnym
    założeniu stron (tj. Spółki i jej kontrahenta nabywającego świadczenie), każdy z elementów
    składowych jest integralną częścią jednej usługi, a jego cena (wykazana w kosztorysie
    przygotowanym przez Spółkę) stanowi element kalkulacyjny łącznej ceny usługi
    konferencyjnej. Ze względu na to, że w każdym przypadku usługa konferencyjna jest

    konstruowana wg zapotrzebowania klienta, elementy składowe mogą ulegać modyfikacji,
    a ustalane to jest przez strony na etapie zawierania umowy.
    W tym miejscu, ponownie stwierdzić należy, że głównym elementem umowy o
    świadczenie usług konferencyjnych, jest w istocie najem, a usługi świadczone w obrębie
    obiektu oraz zapewniające kompleksową obsługę, mają charakter dodatkowy wobec
    głównej funkcji usługi, jakim jest wynajem. Najem ten ,determinuje tym samym charakter
    usługi konferencyjnej.
    Powyższe umowy mają zatem charakter umów mieszanych łączą one elementy treści
    różnych typów umów. Należy przyjąć, że jeżeli świadczeniem głównym umowy mieszanej
    tzw. hotelowej czy konferencyjnej jest korzystanie z rzeczy (oddanie części nieruchomości
    do używania), to taka umowa nienazwana ma charakter podobny do kodeksowej umowy
    najmu.
    Należy również zauważyć, że kwestia innej klasyfikacji usług noclegowych, usług
    krótkotrwałego zakwaterowania a innej oddania w całości albo w części budynku do
    używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze nie ma wpływu na zaliczenie przychodów z usług świadczonych przez Państwa
    do przychodów z najmu, podnajmu, umów o podobnym charakterze. Decydujące
    znaczenie ma tutaj bowiem charakter świadczonych usług a nie ich klasyfikacja.
    Oznacza to, że do wymienionych w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT przychodów z tytułu najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze,
    których przedmiotem są nieruchomości należy zaliczyć również przychody z usług
    hotelarskich (w tym konferencyjnych), a w konsekwencji przy spełnieniu pozostałych
    warunków określonych w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT Spółka posiada status spółki
    nieruchomościowej oraz jest zobowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji
    Skarbowej informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1e ustawy o CIT:
      Spółki nieruchomościowe oraz podatnicy posiadający, bezpośrednio lub pośrednio,
      w spółce nieruchomościowej udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw głosu w
      spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do udziału w zysku
      spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej liczby tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze są obowiązani przekazywać Szefowi
      Krajowej Administracji Skarbowej w terminie do końca trzeciego miesiąca po
      zakończeniu roku podatkowego spółki nieruchomościowej, a w przypadku gdy
      spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - do końca
      trzeciego miesiąca po zakończeniu roku obrotowego spółki nieruchomościowej,
      informację:
      1) podmiotach posiadających, bezpośrednio lub pośrednio, w tej spółce
        nieruchomościowej udziały (akcje), ogół praw i obowiązków, tytuły uczestnictwa
        lub prawa o podobnym charakterze, wraz z podaniem liczby posiadanych przez
        każdego z nich takich praw – w przypadku informacji przekazywanych przez
        spółki nieruchomościowe,
      2) liczbie posiadanych, bezpośrednio lub pośrednio, w tej spółce nieruchomościowej
        udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o
        podobnym charakterze - w przypadku informacji przekazywanych przez
        podatników będących wspólnikami spółek nieruchomościowych
        - według stanu na ostatni dzień roku podatkowego spółki nieruchomościowej, a
          w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku
          dochodowego - na ostatni dzień jej roku obrotowego.

    Zatem, Państwa stanowisko, w pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 dotyczą z kolei
    kwestii ustalenia, czy przychody wynikające ze świadczenia usług gastronomicznych i
    rekreacyjnych (np. w postaci dostępu do stref SPA, basenów, siłowni, stref dla dzieci,
    możliwości wypożyczenia sprzętu sportowego, gabinetów masażu i gabinetów
    kosmetycznych) nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o
    CIT, również w przypadku usług, w szczególności gastronomicznych wchodzących w skład
    usługi noclegowej, które są objęte jedną pozycją na fakturze lecz są następnie wydzielane
    w systemie operacyjnym Spółki.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że z opisu sprawy wynika, iż w
    systemie operacyjnym Spółki usługa jest dzielona na dwie pozycje: osobno nocleg oraz
    osobno gastronomię. Dla potrzeb księgowości dane sprzedażowe są wykazane w dwóch
    odrębnych pozycjach, tj. odrębnie sprzedaży za nocleg oraz odrębnie sprzedaży za
    gastronomię. W konsekwencji wartości netto sprzedaży usługi noclegowej do przychodu
    wykazywana jest w przychodach z noclegu jako A. i w przychodach z gastronomii jako B.
    Dodatkowo Spółka może wyodrębnić przychody takie jak m.in. usługi gastronomiczne,
    usługi odnowy biologicznej, rekreacyjne (np. w postaci dostępu do stref SPA, basenów,
    siłowni, stref dla dzieci, boisk sportowych, możliwości wypożyczenia sprzętu sportowego,
    gabinetów masażu i gabinetów kosmetycznych).
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że jeżeli świadczycie
    Państwo kompleksową usługę hotelową w postaci noclegu wraz z usługami
    gastronomicznymi oraz usługami rekreacyjnymi, to osiągacie Państwo w całości przychody
    określone w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, ponieważ głównym celem takiej usługi jest najem
    nieruchomości w postaci udostępnienia noclegu, natomiast pozostałe świadczenia (usługi
    gastronomiczne, usługi rekreacyjny) są wtórne względem podstawowego celu zawarcia
    takiej umowy.
    Powyższego, na potrzeby stosowania art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, nie zmienia również
    sposób oddzielnego ujęcie w księgach rachunkowych usługi noclegowej wraz z usługą
    gastronomiczną, skoro świadczycie Państwo kompleksową usługę noclegową obejmującą
    usługę gastronomiczną.
    Zatem, Państwa stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 również
    należy uznać za nieprawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy:
    - przychody ze świadczenia usług hotelarskich oraz konferencyjnych nie stanowią
      przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, a w konsekwencji
      Spółka nie posiada statusu spółki nieruchomościowej oraz nie jest zobowiązana do
      przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o której mowa w art.
      27 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest nieprawidłowe,
    - w przypadku uznania, że stanowisko Spółki w odniesieniu do pytania pierwszego jest
      nieprawidłowe, to czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym
      przychody wynikające ze świadczenia usług gastronomicznych i rekreacyjnych (np. w
      postaci dostępu do stref SPA, basenów, siłowni, stref dla dzieci, możliwości
      wypożyczenia sprzętu sportowego, gabinetów masażu i gabinetów kosmetycznych) nie
      stanowią przychodów, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, również w
      przypadku usług, w szczególności gastronomicznych wchodzących w skład usługi
      noclegowej, które są objęte jedną pozycją na fakturze lecz są następnie wydzielane w
      systemie operacyjnym Spółki - jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu ze względu na
    autonomiczność prawa podatkowego i odrębność uregulowań prawnych w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych i podatku VAT. Ponadto interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych we wniosku wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące
    jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
      elementem czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.