Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.22.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 20 lutego 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzi
    działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pracach
    analityka biznesowego od 2 kwietnia 2018 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace projektowe w ramach stanowiska (...), zlecane przez Zleceniodawcę,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Jest to projekt tworzony i rozwijany pod potrzeby
    indywidualne Zleceniodawcy (zwany dalej zamiennie: oprogramowaniem, utworem,
    programem komputerowym, aplikacją, modułem).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi również normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową
    wynikającą z art. 471 i n. Kc. W szczególności umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosi
    znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem, w czasie i
    miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu
    świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca rozliczał się i będzie rozliczał się w ramach podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów i opodatkowuje swoje dochody na zasadach podatku liniowego. Zamierza
    skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2021 oraz rok 2025 i lata kolejne.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która
    obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych
    uniemożliwiłoby mu uzyskanie przychodu. Efektem pracy Wnioskodawcy jest powstanie
    zestawu instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w
    komputerze czynności celem osiągnięcia określonego rezultatu w zakresie pozyskania
    odpowiednich danych i informacji biznesowych u Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi dla
    klienta spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w (...) (dalej określany także
    jako Zleceniodawca), której przedmiotem działalności jest oferowanie dla (...). W ramach
    współpracy Wnioskodawca zawarł w formie pisemnej umowę o współpracy, na podstawie
    której wykonuje zadania eksperta - (...) u klientów Zleceniodawcy ((...)) odpowiedzialnego
    za projektowanie aplikacji od (...).

    Wynikiem współpracy Wnioskodawcy ze Zleceniodawcą oraz jego kontrahentami ((...)) jest
    dokumentacja w formule User Story, w której zawarte są opisy projektowanych
    funkcjonalności, ich logiki, mechanizmy działania, wymagania biznesowe wobec
    istniejących lub tworzonych u kontrahenta aplikacji lub oprogramowania.
    Na podstawie tych User Story programiści zatrudnieni w (...) wykonują kodowanie, w
    ramach którego powstaje rozwiązanie zaprojektowane przez Wnioskodawcę i opisane w
    User Story. W toku tworzenia dokumentacji User Story Wnioskodawca współpracuje z (...).
    W ramach pracy jako (...) powstaje wspomniana dokumentacja User Story w związku z
    podjęciem następujących czynności (etapów):
    1) Projektowanie i planowanie oprogramowania – (...).
    2) Badanie teorii i hipotez naukowych – prace badawcze mające na celu (...).
    3) Wytwarzanie dokumentacji wymagań i specyfikacji oprogramowania – gdy
      zdiagnozowane są potrzeby Kontrahenta, jego branża, produkt, usługa oraz potrzeby,
      wówczas Wnioskodawca tworzy ustrukturyzowane i uporządkowane koncepcje
      danych funkcjonalności z opisem założeń. Ponadto zawiera w nich kryteria akceptacji,
      czyli definicje wymogów zapisanych technicznym językiem, które muszą spełniać
      programy stworzone przez programistów. Na tym etapie uwzględnia się zagadnienia
      związane z bezpieczeństwem oprogramowania, jego wydajnością, pracochłonnością.
      Wnioskodawca ma na celu stworzenie założeń do tworzonego oprogramowania lub
      funkcjonalności, np. (...).
    4) Nadzór nad procesem wytwarzania oprogramowania – ustalenie jakie aplikacje,
      funkcjonalności lub działania powinny być realizowane priorytetowo w porozumieniu z
      Klientem ((...)) oraz Wnioskodawca przekazuje instrukcje programistom. Ponadto,
      weryfikacja aspektów technicznych tworzenia funkcjonalności, tzn. (...).
    5) Prezentacja programu i analiza wdrożenia – Wnioskodawca weryfikuje zgodność
      wytworzonego programu z założeniami przed prezentacją programu Klientowi oraz
      sprawdza czy wytworzona funkcjonalność spełnia zamierzone kryteria. W przypadku,
      gdy po analizie widoczna jest dalsza potrzeba rozwijania danej funkcjonalności,
      wówczas po konsultacjach z Klientem ((...)) Wnioskodawca definiuje kierunek rozwoju,
      tworzy specyfikację i dokumentację techniczną. Wnioskodawca ponadto obserwuje
      rozwój produktu oraz reakcję użytkowników lub specjalistów dziedziny na produkt
      wobec czego podtrzymuje lub zmienia koncepcję rozwoju funkcjonalności. Zakres
      czynności jest zależny od Klienta ((...)). Nie zawsze wymagane jest tak duże
      zaangażowanie w odbiór rozwiązań przygotowanych przez Wnioskodawcę.
    W ramach wyżej opisanych działań powstaje wspomniana dokumentacja User Story oraz
    są realizowane jej założenia przy współpracy i nadzorze Wnioskodawcy, co w
    konsekwencji pozwala na stworzenie dedykowanego dla danego Klienta ((...))
    oprogramowania. Dokumentacja jest rezultatem przede wszystkim prowadzenia prac
    badawczo-rozwojowych przez Wnioskodawcę, jego wiedzy i doświadczenia w zakresie
    programowania, branży (...) i aplikacji (...) oraz usług konkurencyjnych na rynku oraz
    zebranych przez niego informacji, danych i oczekiwań od Klientów. User Story zawsze
    odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie są czymś co wymaga jedynie określonych
    umiejętności projektowych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie techniczną realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Klienta ((...)). Są realizacją twórczą, gdzie wkład kreatywny
    Wnioskodawcy w opracowanie funkcjonalności jest znaczący. Wnioskodawca jest jedynym
    autorem przygotowanej dokumentacji User Story.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz
    danego Klienta ((...)) opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy

    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. W tym miejscu należy podkreślić, że Wnioskodawca nie świadczy usług polegających
    na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. W każdym projekcie (...) projektowanie jest odmienne. Wykorzystując
    wiedzę rynkową (dobre praktyki, obserwowanie konkurencji), wiedzę ekspercką (co się
    sprawdza, co nie, jakie są reakcje Użytkowników na takie a nie inne szczegóły rozwiązania,
    jakie są potrzeby Użytkowników, jaki jest sposób użytkowania przez Użytkowników
    urządzeń i aplikacji itp.) Wnioskodawca projektuje ekrany pod względem ich zawartości
    oraz funkcjonalności, procesy (krok po kroku co widzi i może zrobić Użytkownik wraz z ich
    funkcjonalnościami), proponuje rozwiązania dodatkowe, które mają za zadanie zwiększyć
    zadowolenie Użytkownika z korzystania z aplikacji lub ograniczenie jakiś trudności np. w
    procesach wnioskowania o produkt. Zadaniem Wnioskodawcy jest takie zaprojektowanie
    aplikacji, aby była (...), a co za tym idzie jak największy zakres funkcjonalny, który wypełnia
    główne potrzeby bez konieczności podejmowania kontaktu z pracownikami (...). Żadna z
    aplikacji (...), które projektuje Wnioskodawca nie jest taka sama, nie jest powtarzalna.
    Natomiast w zakresie określonych funkcjonalności w aplikacji należy posługiwać się
    narzuconym prawnie standardem rynkowym, np. (...).
    W każdym przypadku Wnioskodawca planuje zrealizowanie wspólnie ustalonych z
    Klientem ((...)) założeń, w tym przede wszystkim na osiągnięcie (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca staje się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju projektu oprogramowania,
    które to rozwinięcie stanowi odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i
    2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie projektu oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
    klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskuje
    brzegowe informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej ustala, czy jest
    w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane
    rozwiązanie.
    Wnioskodawca podczas świadczonych usług posiada profesjonalną wiedzę z zakresu
    programów komputerowych oraz nowych technologii programistycznych a także pisania
    projektów oprogramowania. Wnioskodawca za cel podstawowy działań twórczych
    postawił sobie stworzenie nowego programu komputerowego przy zastosowaniu
    odpowiednich technologii programistycznych. Działania te mają na celu usprawnienie
    działalności gospodarczej Zleceniodawcy. Celem Wnioskodawcy w zakresie źródeł
    finansowania była minimalizacja kosztów Zleceniodawcy, które mogłyby powstać przez
    konieczność wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym dostosował on technologię do
    aktualnego zaplecza technicznego Zleceniodawcy. O oryginalności tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych przemawia fakt każdorazowego zastosowania
    odpowiednio dobranych przez Wnioskodawcę (...) opisanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych
    poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez niego z usług świadczonych na rzecz
    Zleceniodawcy. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się
    każdorazowo jako utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.). Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.

    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i które rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W przypadku rozwijania
    programów komputerowych, powstają utwory zależne, o których mowa w art. 2 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca również zamierza uwzględnić
    dochód uzyskiwany z utworów zależnych przy określaniu dochodu z IP BOX.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych
    następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez
    fizyczne wydanie projektu stanowiącego program komputerowy.
    Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego następuje
    w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje projekt programu
    Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmie. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw
    będzie fizyczne wydanie projektu (User Story) Product Ownerowi.
    Wnioskodawca uzyskuje dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca otrzymuje łączne wynagrodzenie za świadczone usługi tworzenia
    projektów komputerowych. Dochód ten będzie każdorazowo wyłączany przez
    Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał opodatkowaniu IP
    BOX. Taki pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki podstawowej podatku. Z
    uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębnia na fakturze osobnej pozycji dotyczącej
    przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub rozwiniętego oprogramowania to
    jest w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych ewidencji i zapisek.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą ma na myśli odrębną
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust.
    2 ustawy o PIT dokonuje wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa
    autorskie do Oprogramowania. Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów
    bezpośrednio w następujący sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania tj.:
    1) zakup sprzętu komputerowego - laptop, tablet, smartfon - potrzebne bezpośrednio do
      pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;
    2) koszty samochodowe - paliwo, serwisy, opony - potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3) opłaty leasingowe samochodu osobowego - potrzebne Wnioskodawcy do dojazdów do
      siedziby Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    4) koszty składek ubezpieczenia społecznego - koszt obowiązkowy prowadzonej
      działalności;
    5) usługi księgowe - potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    6) usługi telekomunikacyjne - abonament telefonii komórkowej i Internet – potrzebne
      Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania prototypów oraz zdalnej
      komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników świadczenia.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box).
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania).
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,

    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 1 stycznia 2019 r.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca poprzez projekt rozumie kompletny zespół instrukcji do komputera celem
    określenia konkretnych rezultatów zbieżnych z wymaganiami biznesowymi
    Zleceniodawcy. Ten zestaw instrukcji służy do zdefiniowania go w dalszej kolejności w
    postaci kodu źródłowego i stanowi kompletny program komputerowy.
    Pojęcie projektu, jak wyżej wskazano, zakłada kompletny zespół instrukcji do komputera,
    przybierającego postać user story, w której zawarte są opisy projektowanych
    funkcjonalności, ich logiki, mechanizmy działania, wymagania biznesowe wobec
    istniejących lub tworzonych u kontrahenta aplikacji lub oprogramowania. Dotyczy ono
    oprogramowania oferowanego dla podmiotów (...).
    Rezultatem tworzonego Projektu są instrukcje przeznaczone do komputera, które
    pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Tworzony projekt zawiera
    szczegółowe specyfikacje określające zarówno architekturę systemu, jak i specyfikację
    programu komputerowego. Projekt pozwala odtworzyć instrukcje przeznaczone dla
    komputera i przekształcić je do postaci kodu źródłowego.
    Projekty te nie mają nazw handlowych, natomiast Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej świadczy usługi dla klienta, którego przedmiotem działalności
    jest oferowanie dla podmiotów (...). W ramach współpracy Wnioskodawca zawarł w formie
    pisemnej umowę o współpracy, na podstawie której wykonuje zadania eksperta – (...) u
    klientów Zleceniodawcy ((...)) odpowiedzialnego za projektowanie aplikacji od strony
    biznesowo-funkcjonalnej. Wynikiem współpracy Wnioskodawcy ze Zleceniodawcą oraz
    jego kontrahentami ((...)) jest dokumentacja w formule User Story, w której zawarte są
    opisy projektowanych funkcjonalności, ich logiki, mechanizmy działania, wymagania
    biznesowe wobec istniejących lub tworzonych u kontrahenta aplikacji lub
    oprogramowania. Na podstawie tych User Story programiści zatrudnieni w (...) wykonują
    kodowanie, w ramach którego powstaje rozwiązanie zaprojektowane przez
    Wnioskodawcę i opisane w User Story. W toku tworzenia dokumentacji User Story
    Wnioskodawca współpracuje z ekspertami od produktów (...).
    Wnioskodawca zawsze przenosi prawa majątkowe.
    Instrukcje przekazywane programistom podczas nadzoru nad procesem wytwarzania
    oprogramowania to kompletne instrukcje określające architekturę, specyfikację, wszelkie
    dane dotyczące wyglądu programu, technologii, języków programowania.
    Dokumentacja User Story jest to nazwa używana przez firmę Zleceniodawcy i odpowiada
    ona kompletnemu zespołowi instrukcji do komputera celem określenia konkretnych
    rezultatów zbieżnych z wymaganiami biznesowymi Zleceniodawcy. Ten zestaw instrukcji
    służy do zdefiniowania go w dalszej kolejności w postaci kodu źródłowego i stanowi
    kompletny program komputerowy.
    Rezultatem tworzonej ww. dokumentacji są instrukcje przeznaczone do komputera, które
    pozwalały przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Tworzona dokumentacja zawiera
    szczegółowe specyfikacje określające zarówno architekturę systemu, jak i specyfikację
    programu komputerowego. Dokumentacja User Story to kompletna instrukcja
    zawierająca komplet informacji na temat zaprojektowanych funkcjonalności, modułów i
    systemów, szeroko opisana we wniosku. Dokumentacja pozwala odtworzyć instrukcje

    przeznaczone dla komputera i przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Tworzona
    dokumentacja nie ma charakteru ogólnego – jest ścisłym odwzorowaniem programu
    komputerowego, którą należy przekształcić w kod źródłowy.
    Innowacyjność prowadzonych prac polega przede wszystkim na tworzeniu i rozwijaniu
    projektów programów komputerowych pod konkretne wymagania biznesowe
    Zleceniodawcy oraz zastosowaniu określeniu całości architektury, funkcjonalności,
    schematów działania.
    Rolą (...) jest ustalenie wszelkich wymagań biznesowych Zleceniodawcy i urzeczywistnienie
    ich w formie nadmienionej kompletnej instrukcji przeznaczonej do komputera
    stanowiącej projekt programu komputerowego.
    Dokumentacja User Story jest opisem wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych
    aplikacji, który wskazuje na strukturę aplikacji, procesy i ich wszystkie kroki, logikę
    działania poszczególnych podstron, menu, czy nawet najmniejszych elementów aplikacji.
    W ramach tej logiki opisane jest jak się zachowuje każdy z tych obiektów w różnych
    wariantach i scenariuszach oraz czym jest i na czym polega jego działanie od początku do
    końca. Każdy taki User Story jest indywidualnie przez Wnioskodawcę projektowany z
    uwzględnieniem specyfiki działalności Klienta ((...)), dla którego jest to projektowane. To
    projektowanie uwzględnia wiedzę (stale aktualizowaną) z zakresu dobrych praktyk, badań
    Użytkowników, badań standardów rynkowych, specyfiki produktów i procesów Klienta.
    Każdy Klient ma nieco inne produkty, inne potrzeby. Tak samo Użytkownicy jego aplikacji.
    Dlatego nie ma dwóch takich samych rozwiązań na rynku tylko każda aplikacja jest
    zaprojektowana inaczej. Wnioskodawca do jej stworzenia używał technik z zakresu
    nowoczesnej architektury oprogramowania, wariantowości scenariuszy oraz przy
    uwzględnieniu istotnych praktyk (...). Wnioskodawca musiał wykorzystać standardy
    rynkowe, specyfikę produktów (...) oraz wariantowość rozwiązań jako technologię
    tworzenia tych instrukcji. Przede wszystkim projekt tworzony jest pod indywidualne
    potrzeby klienta, więc różni się on znacząco od wymagań rynkowych, albowiem jest on
    dostosowany do procedur wewnętrznych (...) oraz różnic przykładowo w (...) czy też
    praktyk (...). Ma to związek np. z (...). Wnioskodawca dodatkowo po dokonaniu
    opracowania rekomenduje technologie i języki programowania w jakich ma być
    wyeksportowany kod przez programistów – (...) oraz (...).
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie
    prowadzona jest w sposób zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określnych celów do
    osiągnięcia. Podstawowym celem działalności Wnioskodawcy jest stworzenie nowego
    projektu programu komputerowego na potrzeby Zleceniodawcy. Wnioskodawca prowadzi
    te prace samodzielnie, przy zastosowaniu finansowania będącego wynagrodzeniem za
    świadczone usługi.
    Wnioskodawca poprzez systematyczność rozumie tworzenie i rozwijanie programów
    komputerowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jest to działalność
    twórcza, która prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób stały i zorganizowany, nie
    są to czynności incydentalne. Wnioskodawca tworzył wewnętrzne harmonogramy w
    okresie tworzenia programu komputerowego, które umożliwiały mu zaplanowanie i
    pilnowanie terminów.
    Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie projektowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Wnioskodawca
    łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania kompletnych
    instrukcji stanowiących programy komputerowe. Innowacyjność technologii polega na
    tym, że są one jednymi z najnowocześniejszych rozwiązań wynikających z aktualnej wiedzy
    w postaci czy to języków programowania, czy innych technologii.
    Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w sposób systematyczny, oparty na
    posiadanej wiedzy technicznej z zakresu programowania. Wnioskodawca w pracach

    twórczych wykorzystał wiedzę z dziedziny programowania, projektowania programów
    komputerowych, architektury, schematów.
    Wnioskodawca w pierwszej fazie określa wszelkie potrzeby Zleceniodawcy. Kolejno tworzy
    szczegółowe instrukcje stanowiące kompletny program komputerowy, określając przy tym
    zarówno technologie, architekturę oraz inne niezbędne informacje potrzebne
    programistom do urzeczywistnienia projektu w postaci kodu źródłowego. Efektem działań
    jest nowy projekt programu komputerowego.
    W każdym przypadku tj. zarówno w przypadku tworzenia jak i w przypadku rozwijania
    utworów, efekty pracy Wnioskodawcy są zawsze odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego,
    nastąpiło zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
    Pod pojęciem wydatków na usługi księgowe należy rozumieć miesięczny ryczałt na rzecz
    biura rachunkowego za prowadzenia ksiąg podatkowych. Wnioskodawca ponosi je co
    miesiąc.
    Pytania
    1) Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu
      Projektu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2) Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Projektu programu
      komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
      rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    3) Czy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych) z tytułu tworzenia Projektów programów
      komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
      preferencyjną stawką 5%?
    4) Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
      kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane
    jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze
    Zleceniodawcą polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca
    definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując
    pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20
    lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn.
    zm.). Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 39 w zw. z art. 4 ust.
    2 UPSWN, rozumie się:

    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie
    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny.
    W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30 ca ust. 1 uPIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W przedmiotowym wniosku,
    Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań prowadzonych w ramach działalności
    gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 1 pkt 38
    ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 85 z późn. zm.). Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i
    „rozwija” oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX
    (pkt. 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało
    wyżej podkreślone, podlega on ochronie prawnej.
    Ad. 3

    Zdaniem Wnioskodawcy, Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów wytworzonych we własnej działalności gospodarczej w
    ramach sprzedaży tych praw. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za
    bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla
    tworzonych IP. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz
    nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach - tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej nadto
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z
    uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika, odrębnie na każde Prawo IP BOX.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT, wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną
    ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie jest
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
    1) zakup sprzętu komputerowego – laptop, tablet, smartfon – potrzebne bezpośrednio
      do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;

    2) koszty samochodowe – paliwo, serwisy, opony – potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3) opłaty leasingowe samochodu osobowego – potrzebne Wnioskodawcy do dojazdów
      do siedziby Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    4) koszty składek ubezpieczenia społecznego – koszt obowiązkowy prowadzonej
      działalności;
    5) usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    6) usługi telekomunikacyjne – abonament telefonii komórkowej i Internet – potrzebne
      Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania prototypów oraz zdalnej
      komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników świadczenia.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
        Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wynika z treści wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pan w sposób systematyczny prace projektowe w ramach stanowiska (...) prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności.
    Wynikiem Pana współpracy ze Zleceniodawcą oraz jego kontrahentami ((...)) jest
    dokumentacja w formule User Story, w której zawarte są opisy projektowanych
    funkcjonalności, ich logiki, mechanizmy działania, wymagania biznesowe wobec
    istniejących lub tworzonych u kontrahenta aplikacji lub oprogramowania. Na podstawie
    tych User Story programiści zatrudnieni w (...) wykonują kodowanie w ramach którego
    powstaje rozwiązanie zaprojektowane przez Pana i opisane w User Story.
    Rezultatem tworzonego Projektu są instrukcje przeznaczone do komputera, które
    pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Tworzony projekt zawiera
    szczegółowe specyfikacje określające zarówno architekturę systemu, jak i specyfikację
    programu komputerowego.
    Potwierdził Pan, że wszystkie efekty Pana pracy to programy komputerowe, podlegające
    ochronie zgodnie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że w każdym projekcie (...) projektowanie jest odmienne.
    Wykorzystując wiedzę rynkową (dobre praktyki, obserwowanie konkurencji), wiedzę
    ekspercką (co się sprawdza, co nie, jakie są reakcje Użytkowników na takie a nie inne
    szczegóły rozwiązania, jakie są potrzeby Użytkowników, jaki jest sposób użytkowania
    przez Użytkowników urządzeń i aplikacji itp.) projektuje Pan (...). Pana zadaniem jest takie
    zaprojektowanie aplikacji, aby była jak (...). Żadna z aplikacji (...) które Pan projektuje nie
    jest taka sama, nie jest powtarzalna.
    Efekty Pana pracy, które nazywa dokumentacją User Story, zawsze odznaczają się
    oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie są czymś, co wymaga jedynie określonych umiejętności projektowych i
    której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie
    są jedynie techniczną realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klienta ((...)). Są
    realizacją twórczą, gdzie Pana wkład kreatywny w opracowanie funkcjonalności jest
    znaczący. Jest Pan jedynym autorem przygotowanej dokumentacji User Story.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium

    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie projektu oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
    klientów.
    Poprzez systematyczność rozumie Pan tworzenie i rozwijanie programów
    komputerowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jest to działalność
    twórcza, która prowadzona jest przez Pana w sposób stały i zorganizowany, nie są to
    czynności incydentalne.
    W pierwszej fazie uzyskuje Pan brzegowe informacje od swojego Zleceniodawcy o
    zapotrzebowaniu. Dalej ustala, czy jest w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w
    dziedzinie oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie. Na tej podstawie stworzył
    prototyp, który testował i finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Tworzył Pan wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia programu komputerowego,
    które umożliwiały zaplanowanie deadlinów i pilnowanie terminów.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan profesjonalną wiedzę z zakresu programów
    komputerowych oraz nowych technologii programistycznych a także pisania projektów
    oprogramowania.
    W ramach działalności podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów.
    Łączy Pan wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania
    kompletnych instrukcji stanowiących programy komputerowe. Innowacyjność technologii
    polega na tym, że są one jednymi z najnowocześniejszych rozwiązań wynikających z
    aktualnej wiedzy w postaci czy to języków programowania, czy innych technologii. W
    pracach twórczych wykorzystał wiedzę z dziedziny programowania, projektowania
    programów komputerowych, architektury, schematów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji

    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
        ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
        prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                        a+b × 1,3a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz
    kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku
    wynika, że dokona Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg
    wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od 1 stycznia 2019 r.

    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w latach 2019-2021 oraz w roku 2025 i w latach kolejnych, jeśli
    okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną
    zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.