Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-20/13-6/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-04-22
Teza: Czy wydatki na serwisowanie i aktualizacje systemu, poniesione na etapie wdrożenia i niezbędne do jego prawidłowego wdrożenia oraz inne wydatki związane z wdrożeniem, wynikające z zawartych umów cywilno-prawnych (koordynacja, audyt, przygotowanie danych do migracji), mogą powiększać wartość początkową w zakresie, w jakim przyczyniły się one do prawidłowego wdrożenia systemu oraz do osiągnięcia pełnej funkcjonalności przez System po jego uruchomieniu?
Słowa kluczowe: licencja; opinia; oprogramowanie; technologia-nowe technologie; ulga; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r., w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez radcę prawnego przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2013 r. (data wpływu 16 stycznia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. (data wpływu 15 kwietnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wydatków związanych z wdrożeniem systemu, jako wydatków na nabycie nowych technologii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi na nowe technologie.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), pismem z dnia 28 marca 2013 r., Nr IPTPB3/423-20/13-2/GG, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia.

Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 5 kwietnia 2013 r.

W dniu 15 kwietnia 2013 r. wpłynęło do tut. Organu uzupełnienie wniosku, nadane w dniu 12 kwietnia 2013 r. z zachowaniem obowiązującego terminu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: Spółka, Wnioskodawca) w 2010 r. zawarł umowę na wdrażanie oprogramowania systemu (opartego na koncepcji SOA). Faktura na zakup licencji do jego używania wystawiona została w dniu 5 stycznia 2011 r. (z datą sprzedaży 31 grudnia 2010 r.), natomiast zapłaty dokonano w dniu 4 lutego 2011 r. Pozostałe wydatki, związane z wdrożeniem oprogramowania Spółka poniosła w latach 2011 i 2012 na rzecz podmiotu, z którym zawarła umowę na sprzedaż, instalację i wdrożenie oraz serwisowanie Zintegrowanego Systemu Informatycznego. Kwota poniesiona na serwisowanie systemu na etapie wdrożenia, obejmowała m.in. aktualizacje niezbędne do prawidłowego wdrożenia. Ponadto Spółka poniosła wydatki na rzecz innych podmiotów, które wykonywały czynności konieczne dla właściwego funkcjonowania zintegrowanego systemu informatycznego. Były to m.in. migracja danych z systemów dotychczas użytkowanych w Spółce, opiniowanie koncepcji, koordynacja i audyt wdrożenia itp. Wszystkie ww. wydatki, poniesione w okresie przed przyjęciem oprogramowania do użytkowania, zwiększyły jego wartość początkową.

Spółka wprowadziła zakupione licencje do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w kwietniu 2012 r., po stwierdzeniu, że system nadaje się do gospodarczego wykorzystania. Oprogramowanie systemu to pakiet oprogramowania, który zawiera rozwiązania informatyczne umożliwiające podmiotom gospodarczym skuteczne zwiększenie wartości, jakości, konkurencyjności swoich produktów i usług, jak również tworzenie nowych lub udoskonalonych produktów i usług informatycznych. Nabyte przez Spółkę oprogramowanie oparte jest o innowacyjne rozwiązania informatyczne. Innowacyjność powyższych rozwiązań została potwierdzona przez Uniwersytet Spółka dysponuje kopią powyższej opinii, która została udostępniona przez dostawcę oprogramowania.

Opinia wydana przez Uniwersytet pozytywnie ocenia innowacyjność technologii informatycznej opartej na koncepcji SOA, wskazując, iż integracja przedsiębiorstwa w ramach architektury SOA zapewnia elastyczność i umożliwia wielokrotne wykorzystywanie tych zasobów. Pozwala to lepiej powiązać ze sobą ludzi, procesy aplikacje i systemy. Taka integracja znacznie ułatwia transformację firmy i optymalizację. Opinia ta potwierdza, że technologia spełnia kryteria ,,nowej technologii” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: stanowi ona wiedzę technologiczną, a zarazem wynik badań i prac rozwojowych; jest oferowana i stosowana na świecie od 2007 r.; umożliwia użytkownikom technologii wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług.

W uzupełnieniu stanu faktycznego wniosku Wnioskodawca wskazał, iż

1.  Nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej.
2.  Nie ubiegał się o dofinasowanie nabycia licencji oprogramowania z funduszy Unii Europejskiej ani o zwrot wydatków na nabycie tego oprogramowania z innych źródeł w jakiejkolwiek formie.
3.  W 2010 r. zawarł umowę na wdrażanie oprogramowania systemu (opartego na koncepcji SOA). W roku 2011 Wnioskodawca dokonał płatności na zakup licencji oraz pozostałych wydatków związanych z wdrożeniem oprogramowania na podstawie wystawionych faktur i rachunków, które zostały uwzględnione w wartości początkowej systemu SAP. Płatności, które dokonał w roku 2011, należy uznać za przedpłaty (zadatki) poniesione na poczet wydatków na nabycie nowej technologii, o których mowa w art. 18b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a która została wdrożona w roku 2012.
4.  System SAP stanowi zintegrowany system informatyczny, który umożliwia szybki i sprawny dostęp do wszystkich komórek organizacyjnych do jednolitej bazy danych we wszystkich obszarach działalności przedsiębiorstwa. Ponadto w sposób znaczący system ten zapewnia również sprawniejszą wymianę informacji, poprawił jakość informacji oraz szybkość jej uzyskiwania i zakres przetwarzania. System daje także duże możliwości rozbudowy i dostosowania do dalszych potrzeb Wnioskodawcy. W sposób niezaprzeczalny zakup ww. systemu usprawnia zarządzanie Wnioskodawcą oraz przebiegające procesy administracyjne oraz w sposób ewidentny przyczynia się do optymalizacji wydajności pracy.Przepis art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wskazuje dodatkowego warunku umożliwiającego skorzystanie z ulgi na nowe technologie w postaci istnienia związku pomiędzy zakupem nowej technologii a lepszym funkcjonowaniem podmiotu, który zakupił ową technologię.

W związku z powyższym w uzupełnieniu wniosku sformułowano ostatecznie pytania w następujący sposób:

1.  Czy wydatki na nabycie licencji oraz wydatki na wdrożenie oprogramowania systemu stanowią wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy Spółka może włączyć do podstawy obliczenia ulgi na nowe technologie wydatki na nabycie licencji zakupionych w roku 2010, a zapłaconych w roku 2011 oraz inne wydatki związane z poszczególnymi etapami wdrożenia, włączone do wartości początkowej, a poniesione w roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy wprowadzenia systemu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
3.  Czy wydatki na serwisowanie i aktualizacje systemu, poniesione na etapie wdrożenia i niezbędne do jego prawidłowego wdrożenia oraz inne wydatki związane z wdrożeniem, wynikające z zawartych umów cywilno-prawnych (koordynacja, audyt, przygotowanie danych do migracji), mogą powiększać wartość początkową w zakresie, w jakim przyczyniły się one do prawidłowego wdrożenia systemu oraz do osiągnięcia pełnej funkcjonalności przez System po jego uruchomieniu?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 3 wniosku, natomiast w zakresie pytania nr 1 i nr 2 zostaną wydane odrębne interpretacje.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wydatki związane z wdrożeniem, powinny powiększać wartość początkową w zakresie, w jakim wydatki te przyczyniły się do prawidłowego wdrożenia systemu oraz do osiągnięcia jego pełnej funkcjonalności po uruchomieniu.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT „za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia”.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 16g ust. 3 ww. ustawy „za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.”

Mając na uwadze ww. przepisy Spółka stoi na stanowisku, że zarówno wydatki na serwisowanie, jak i aktualizacje oprogramowania, poniesione na etapie wdrożenia, powinny zwiększyć jego wartość początkową. Należy podkreślić, iż usługa serwisowania systemu była niezbędna do usuwania problemów występujących podczas wdrażania. Aktualizacje natomiast pozwalały na dostosowywanie oprogramowania na etapie wdrożenia do obowiązujących przepisów prawa oraz zabezpieczały usuwanie błędów stwierdzonych przez producenta oprogramowania. Podsumowując, należy stwierdzić, iż powyższe usługi przyczyniły się do wdrożenia w Spółce systemu w formie zaktualizowanej.

Zdaniem Spółki również wydatki poniesione na rzecz innych niż dostawca oprogramowania podmiotów, dotyczące m. in. opiniowania koncepcji, koordynacji i audytu wdrożenia, były wydatkami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania systemu i stanowią nierozłączny koszt związany z wdrożeniem. Ponadto, do uzyskania pełnej funkcjonalności oprogramowania niezbędne było zasilenie go danymi, przeniesionymi z użytkowanych wcześniej systemów. Tym samym Spółka uważa, iż wydatki związane z migracją danych, poniesione do dnia przekazania systemu do użytkowania powinny zostać ujęte w jego wartości początkowej.

Uwzględniając powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż przedmiotowe wydatki, mimo iż nie były ponoszone na rzecz sprzedawcy licencji, były w całości nierozerwalnie związane z wdrażaniem systemu SAP. W konsekwencji, w opinii Spółki ww. wydatki powinny powiększać wartość początkową systemu. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż ustawodawca posługując się sformułowaniem „podmiotu uprawnionego”, na rzecz którego mają być ponoszone wydatki, nie określił przy tym definicji legalnej tego pojęcia, a w każdym razie nie wskazał, iż jedynym podmiotem uprawnionym w tym zakresie jest sprzedawca licencji. W takiej sytuacji uprawnione jest przyjęcie założenia, iż podmiotem uprawnionym jest każdy podmiot, który na podstawie umowy zawartej z podatnikiem dokonywał czynności niezbędnych dla prawidłowego wdrożenia zintegrowanego systemu informatycznego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, iż okoliczności wskazane w odpowiedzi na pytania zadane przez organ me wpływają na zmianę stanowiska przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, gdyż przesłanki zastosowania ulgi zostały ustalone w art. 18b ustany. Okoliczności w zakresie prowadzenia działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, jak również kwestii dofinansowania nabycia licencji z funduszy Unii Europejskiej została już zawarta w stanowisku podatnika wraz z wnioskiem.

Kwestia dokonywania przedpłat wskazana w odpowiedzi na wezwanie również nie wpływa na zmianę stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku, a co więcej wzmacnia argumentację, jeśli weźmie się pod uwagę, że zgodnie z art. 18b ust. 4 ustawy o CIT „podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym w którym nową technologię wprowadzono do w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.” Stosownie natomiast do art. 18b ust. 5 ustawy o CIT, jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust. 4 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji.

Wnioskodawca podnosi, że prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 20 kwietnia 2012 r., nr IPTPB3/423-332/11-6/KJ.

Ponadto Wnioskodawca stwierdza, że w sposób niezaprzeczalny zakup ww. systemu usprawnia przebiegające w Spółce procesy biznesowe oraz w sposób ewidentny przyczynia się do optymalizacji zarządzania Spółką, co tym samym stanowi dodatkowe uzasadnienie do zastosowania ulgi przewidzianej w art. 18b ustawy. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że przepis art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wskazuje dodatkowego warunku umożliwiającego skorzystanie z ulgi na nowe technologie w postaci istnienia związku pomiędzy zakupem nowej technologii a lepszym funkcjonowaniem podmiotu, który zakupił ową technologię.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Zauważyć należy, iż Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego, nie powołał aktualnej publikacji ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.). Powyższe nie ma jednak wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie dokonane niniejszą interpretacją.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.