Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.309.2019.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-04
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia odziedziczonej nieruchomości.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; przekształcanie; spadek; spadek-dział spadku; wspólność-wspólność majątkowa; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2019 r. (data wpływu 14 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia odziedziczonej nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia odziedziczonej nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Rodzice Wnioskodawcy w dniu xx xx 2002 r. nabyli prawo do własnościowego spółdzielczego lokalu mieszkalnego w O wraz ze spółdzielczym prawem do garażu – należącymi do Spółdzielni Mieszkaniowej. Nabycie nastąpiło na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej ze środków pochodzących z majątku wspólnego. W dniu xx xx 2009 r. rodzice Wnioskodawcy zawarli umowę w formie aktu notarialnego znoszącą ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej i ustanowili ustrój rozdzielności majątkowej.

W dniu xx xx 2016 r. zmarł Z.G. Jedynymi spadkobiercami po zmarłym byli: jego żona U.G. i syn (Wnioskodawca), którzy nabyli spadek po 1/2 części każdy, co zostało potwierdzone notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia xx xx 2016 r. Następnie umową notarialną o dział spadku i zniesienie współwłasności z dnia xx xx 2016 r. przedmiotowe prawo do mieszkania przyznane zostało U.G. (matce Wnioskodawcy) w całości.

W dniu xx xx 2016 r. U.G. umową notarialną z Spółdzielnią Mieszkaniową, na podstawie art. 17 (14) ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, dokonała przeniesienia na siebie własności ww. lokalu wraz z garażem. W ten sposób dokonano przekształcenia własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu w prawo własności.

U.G. zmarła dnia xx xx 2017 r. a spadek po niej nabył w całości Wnioskodawca, co zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia xx xx 2019 r., które uprawomocniło się dnia xx xx 2019 r.

Wnioskodawca opisane na wstępie mieszkanie zamierza sprzedać, jednakże nie jest pewny jakie skutki podatkowe będzie to za sobą niosło.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy zamierzone przez Wnioskodawcę odpłatne zbycie mieszkania podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Jak należy prawidłowo określić moment nabycia przez spadkodawczynię U.G. (matkę Wnioskodawcy) ww. mieszkania, od którego to nabycia (a ściślej rzecz biorąc od końca roku, w którym to nabycie nastąpiło) liczony jest pięcioletni termin, którego upływ wyłącza opodatkowanie sprzedaży tego mieszkania?
3.  Czy dokonany w 2016 r. przez Wnioskodawcę i jego matkę umowny dział spadku po ojcu stanowi nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w rozumieniu przepisów o opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości zawartych w ustawie o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zamierzone przez niego odpłatne zbycie (sprzedaż) mieszkania nie będzie skutkować opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, jeśli nieruchomości lub prawo majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarcza) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Aby wyliczyć 5-letni okres, od którego zależne jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych należy uwzględnić zarówno okres posiadania nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę jak i okres posiadania tych nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkobiercę.

Dla ustalenia czy zamierzone przez Wnioskodawcę odpłatne zbycie mieszkania podlega, czy też nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie momentu nabycia mieszkanie (w rozumieniu ww. przepisów podatkowych) przez spadkodawcę tj. przez matkę Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uważa, iż jego matka nabyła mieszkanie, o którym mowa w całości już w 2002 roku. NSA w uchwale z 15 maja 2017 r. (II FPS 2/17) podjętej w rozszerzonym składzie siedmiu sądzicie przychylił się do poglądu, iż „skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.o.p.d.o.f od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej wskutek śmierci jednego z małżonków, Jest to – w rozumieniu wskazanego przepisu podatkowego data przekształcenia wspólności łącznej we wspólność w częściach ułamkowych, a nie data nabycia prawa majątkowego”.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia także z ustaniem wspólności majątkowej małżeńskiej, z tym że ustanie to nie nastąpiło wskutek śmierci jednego z małżonków lecz na skutek zawarcia umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową. Ustanie ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej wskutek zawarcia umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej należy także uznać za przekształcenie wspólności łącznej we wspólność w częściach ułamkowych, a nie za datę nabycia prawa majątkowego. Przede wszystkim zaś należy wskazać, iż w przywołanej już poprzednio uchwale z 15 maja 2017 r. NSA stwierdził także, iż „skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można przyjąć, iż pięcioletni termin biegnie od daty nabycie nieruchomości w drodze spadku (por. uzasadnienie wyroku NSA z 8 grudnia 2011 r., II FSK 1101/10). Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.”. W niniejszej sprawie istotny jest więc moment poniesienia przez rodziców Wnioskodawcy, pozostających wówczas we wspólności majątkowej, wydatku na zakup mieszkania, o którym mowa.

W przedmiotowej sprawie 5-letni okres, wzmiankowany w art. 10 ust. 5 ustawy o PIT powinien być zatem liczony począwszy od końca roku 2002, w którym to roku rodzice Wnioskodawcy, pozostający wówczas we wspólności majątkowej małżeńskiej, nabyli mieszkanie, które zamierza on sprzedać Jak wynika z powyższego 5-letni termin, przed upływem którego ewentualna sprzedaż mieszkania podlegałaby opodatkowaniu upłynął wraz z końcem roku 2007. Przez cały wyżej wspomniany 5-letni okres (od końca 2002 r. do końca 2007 r.) rodzice Wnioskodawcy pozostawali we wspólności majątkowej małżeńskiej. Zniesienie tej wspólności nastąpiło bowiem w roku 2009, w związku z zawarciem przez rodziców umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej.

Umowny dział spadku po zmarłym w 2016 r. ojcu Zainteresowanego, dokonany również w 2016 r. przez spadkobierców tj. przez Zainteresowanego i przez jego matkę nastąpił proporcjonalnie w stosunku do posiadanych w spadku udziałów (oboje dziedziczyli po 1/2 udziału w spadku ). Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o PIT nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie w drodze działu spadku nieruchomości lub praw majątkowych określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Wnioskodawca uznaje zatem, iż przejęcie na własność przez jego matkę 1/2 udziału w mieszkaniu wskutek dokonania ww. umownego działu spadku (pozostałą 1/2 udziału w mieszkaniu posiadała ona już poprzednio na skutek zawarcia umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej w 2009 r.) nie należy traktować jako nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) w rozumieniu ww. przepisów prawa podatkowego.

Żaden ze spadkobierców ojca Wnioskodawcy (ani Wnioskodawca ani jego matka) nie nabył nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ponad wysokość przysługującego mu udziału w spadku.

W ocenie Wnioskodawcy bez znaczenie dla obowiązku podatkowego pozostaje również fakt „wykupienia” mieszkania a raczej jego przekształcania ze spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo własności, które miało miejsce w dniu xx xx 2016 r., gdyż nie było to nabycie prawa własności w rozumieniu kodeksu cywilnego a jedynie przekształcenie istniejącego prawa zgodnie z zapisami ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Należy odwołać się ponadto do wykładni celowościowej przepisów o opodatkowaniu odpłatnego zbycia nieruchomości. Jak zwrócił uwagę NSA w przywoływanej już uchwale z 15 maja 2017 (II FSA 2/2017) pozafiskalnym celem regulacji wprowadzających opodatkowanie sprzedaży nieruchomości podatkiem PIT było zapobieganie spekulacji nieruchomościami. Spełnienie celu, o którym mowa, tj. zapobieganie spekulacji nieruchomościami umożliwić miało ustanowienie przez ustawodawcę pięcioletniego okresu liczonego począwszy od daty nabycia nieruchomości, w czasie którego dochód z ich sprzedaży podlega opodatkowaniu. Trudno zatem uznać aby celem ustawodawcy było opodatkowania sprzedaży nieruchomości, które nie były od 2002 r. do 2019 r., a więc na przestrzeni kilkunastu lat od daty ich nabycia przedmiotem jakichkolwiek odpłatnych transakcji. Dokonujące się w tym okresie zmiany własnościowe dotyczące ww. mieszkania następowały tutaj wyłącznie w drodze czynności nieodpłatnych takich jak spadkobranie czy wprowadzenie rozdzielności majątkowej. Czynności tego rodzaju ze swej istoty nie mają spekulacyjnego charakteru, trudno zatem uznać aby celem ustawodawcy było obciążanie podatkiem osób ich dokonujących czy też dyskryminowanie tych osób w stosunku do pozostałych podatników sprzedających nieruchomości.

Za przedstawionym wyżej stanowiskiem dotyczącym braku opodatkowana sprzedaży ww. mieszkania przemawia także wyrażona w art. 2a Ordynacji Podatkowej zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (in dubio pro tributario). Zgodnie z przepisem, o którym mowa niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że w 2002 r. rodzice Wnioskodawcy nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. W 2009 r. dokonali oni rozdzielności majątkowej. W 2016 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, a spadek po nim przypadł w 1/2 Wnioskodawcy i w 1/2 jego matce. Następnie spadkobiercy dokonali działu spadku w wyniku którego mieszkanie stało się w całości własnością matki Wnioskodawcy. Matka Wnioskodawcy zmarła w 2017 r. a spadek po niej nabył w całości Zainteresowany.

Aby zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie sprzedaż przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę ww. lokalu.

Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast stosownie do art. 10 ust. 6 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

W celu ustalenia momentu nabycia nieruchomości przez matkę Wnioskodawcy należy odnieść się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania. Stosownie natomiast do art. 501 wspomnianej ustawy, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

Biorąc pod uwagę powyższe, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, za datę nabycia przez matkę Wnioskodawcy lokalu mieszkalnego nabytego w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej należy uznać datę, kiedy to ww. lokal mieszkalny został nabyty do majątku wspólnego małżonków, czyli 2002 r. Należy zatem uznać, że data otwarcia spadku oraz późniejszy dział spadku nie stanowiły dla matki Wnioskodawcy momentu nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w przypadku odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze spadku po matce, pięcioletni okres, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cyt. ustawy, na podstawie art. 10 ust. 5 w związku z art. 10 ust. 6, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości do majątku wspólnego małżonków (rodziców) czyli od końca 2002 r. Zatem w okolicznościach przedstawionych we wniosku „przerwanie” wspólności majątkowej rodziców spowodowane ustanowieniem ustroju rozdzielności majątkowej małżonków nie ma wpływu na moment, od którego należy liczyć upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo własności w trybie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845, z późn. zm.), za datę nabycia lokalu (nieruchomości), od której upływa 5-letni termin określony w art. 10 ust. l pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145, z późn. zm.) Własność i inne prawa rzeczowe.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność w formie aktu notarialnego jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania lokalem mieszkalnym. Tak więc, na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia lokalu mieszkalnego należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie datą nabycia ww. nieruchomości przez matkę Wnioskodawcy jest data nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, tj. 2002 r,. a zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął 31 grudnia 2007 r.

Matka Wnioskodawcy zmarła w 2017 r. Spadek po niej w całości nabył Wnioskodawca, który zamierza sprzedać opisane wyżej mieszkanie.

Zatem, odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę ww. lokalu mieszkalnego nie będzie dla niego stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem, ponieważ odpłatne zbycie ww. prawa nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez matkę Wnioskodawcy.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) wskazać należy, że zasada „in dubio pro tributario”, którą wyraża przywołany przepis znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy organ podatkowy natrafi na wątpliwości co do znaczenia przepisu w konkretnej sytuacji faktycznej, a wątpliwości tych nie będzie można usunąć w trakcie prawidłowo prowadzonej wykładni przepisów prawa podatkowego. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce organ powinien przyjąć znaczenie przepisów korzystniejsze dla podatnika.

W przedmiotowej sprawie nie zaistniały jednak okoliczności uzasadniające zastosowanie powyższej zasady. Wydając przedmiotową interpretację tutejszy Organ dokonał prawidłowej subsumpcji zdarzenia przyszłego opisanego przez Wnioskodawcę pod przytoczone przepisy prawa i wyczerpująco przedstawił swój pogląd dotyczący ich rozumienia i zastosowania w odniesieniu do sprawy. Uzasadnienie przedstawione zostało w sposób wyczerpujący, logiczny i spójny. Wszelkie wątpliwości interpretacyjne zostały racjonalnie usunięte za pomocą dostępnych reguł wykładni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.