Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.202.2025.1.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
udziałów w działkach.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działki
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek osobisty
majątek-majątek prywatny
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    udziałów w działkach.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Postanowieniem Sądu Rejonowego w ... Wydział Cywilny z dnia 7 listopada 2019 r., sygn.
    akt ...., nabyła Pani udział ½ do działki nr a, położonej w ...., gmina ... o powierzchni 2,08
    ha, sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako grunty orne (kl. V, VI). Nabyty przez Panią
    udział w ww. działce rolnej nastąpił w ramach spadkobrania po zmarłym 25 marca 1999 r.
    Pani ojcu. ½ udziału w ww. gospodarstwie rolnym nabyła Pani siostra. Działka była
    niezabudowana, była zaniedbana, porośnięta samosiejkami. Z uwagi na możliwość
    prowadzenia na niej działalności rolniczej – uprawiania gruntów, podjęła Pani z siostrą
    decyzję o podziale działki nr ewidencyjny a na mniejsze działki, co pozwoliłoby Pani wraz z
    siostrą uzyskać możliwość sprzedaży udziału w niższej cenie niż w całości, a także podział
    pozwoliłby Paniom na darowanie działek swoim dzieciom. Decyzją ostateczną z dnia 5
    maja 2021 r. Wójt Gminy, zatwierdził podział nieruchomości działki a o powierzchni 2,08
    ha. W wyniku podziału powstały działki o nr ewidencyjnych: b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n.
    Dnia 14 grudnia 2021 r. działkę o nr gruntu n i udział 1/12 części działki o nr gruntu m,
    sprzedała Pani (swój udział) wraz z współwłaścicielką (siostrą) znajomym.
    Nie wystąpiła Pani w charakterze podatnika VAT. Sprzedaż działki nastąpiła okazjonalnie,
    w sposób przypadkowy. Wcześniej nie dokonywała Pani sprzedaży jakichkolwiek
    nieruchomości. Do chwili obecnej między współwłaścicielami nie były zawierane umowy o
    zniesienie współwłasności. Przedmiotowe działki nigdy nie były przedmiotem najmu,
    dzierżawy lub innych umów. Nie zajmowała się Pani profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami. Nie prowadziła Pani i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Uzyskane środki ze sprzedaży udziału w działce m i n, przeznaczyła Pani na
    remont budynku mieszkalnego położonego w ...., gmina ....., w którym mieszka Pani z
    rodziną. Po dokonaniu podziału działki nr ewidencyjny a na 13 działek, wystąpiła Pani z
    siostrą (współwłaściciel w części ½) o uzyskanie warunków zabudowy.
    Po przeprowadzeniu administracyjnej procedury, uzyskały Panie łącznie 13 działek
    budowlanych o numerach ewidencyjnych:
      b o powierzchni – 0,1354 ha – udział ½;
      c o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      d o powierzchni – 0,1469 ha – udział ½;
      e o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      f o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      g o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      h o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      i o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      j o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½;
      k o powierzchni – 0,1468 ha – udział ½ - sprzedana;
      l o powierzchni – 0,1617 ha – udział ½;
      m o powierzchni – 0,2227 ha – udział ½;
      n o powierzchni – 0,2489 ha, która stanowi drogę dojazdową (po sprzedaży udział –
      11/24).

    Na działki o numerach ewidencyjnych od nr b-n uzyskała Pani ze współwłaścicielką
    warunki zabudowy. Działki po podziale stanowią grunty rolne (kl. V, VI). W związku z
    chorobą Pani męża, który przeszedł 2 lata temu zawał serca i operację kardiochirurgiczną,
    ponosi Pani wydatki na rehabilitację i leczenie. Planuje Pani sprzedać udział w działkach w
    całości lub w części. Uzyskane środki ze sprzedaży wykorzystałaby Pani na pokrycie
    kosztów związanych z chorobą Pani męża, remont budynku mieszkalnego (wymiana
    źródła ciepła) i pomoc dla Pani syna, który buduje dom. W związku z zamiarem sprzedaży
    udziału w nieruchomości, powzięła Pani decyzję o wstawieniu ogłoszenia na popularnym
    portalu internetowym, a także zamieszczeniu ogłoszenia na tablicy postawionej na działce.
    Współwłaścicielka wyraziła zgodę.
    W sierpniu 2024 r. Burmistrz zamieścił ogłoszenie na BIP o projekcie dotyczącym
    opracowania planu zagospodarowania przestrzennego na obręb .........., który obejmuje
    ww. nieruchomości, w których posiada Pani udziały. Z uwagi, że na mapie tylko trzy działki
    widniały jako tereny przeznaczone pod zabudowę, a pozostałe widnieją jako tereny
    zielone, wniosła Pani ze współwłaścicielką wniosek o uwzględnienie wszystkich działek
    wynikających z podziału, na które uzyskały Panie warunki zabudowy, jako działki
    budowlane. Do chwili obecnej nie ma podjętej decyzji.
    Wskazuje Pani, że nigdy nie była Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Działki, będące przedmiotem wniosku nie były i nie są wykorzystywane w działalności
    gospodarczej, ani w działalności rolniczej, tym samym z tego tytułu nie jest Pani i nie była
    Pani podatnikiem VAT. Nie była Pani i nie jest Pani rolnikiem ryczałtowym. Z ww. działek
    nie sprzedawała Pani płodów rolnych. Działki nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy.
    W działkach, w których posiada Pani po ½ udziału i 1/12 – droga dojazdowa, nie dokonała
    Pani uzbrojenia w przyłącza: gazu, wody i energii elektrycznej i takie czynności nie będzie
    Pani realizowała w przyszłości. Nie ponosiła Pani żadnych nakładów inwestycyjnych, działki
    nie są ogrodzone. Nie jest Pani w stanie określić, które działki, o jakich nr ewidencyjnych
    zostaną sprzedane, gdyż to zależy od preferencji kupujących. Tylko działka o nr
    ewidencyjnym k ma dostęp do rogi publicznej (dolega do niej), w której umieszczona jest
    siec wodociągowa i elektryczna. Pozostałe działki mają dostęp do drogi wydzielonej o nr
    ewidencyjnym l. Nie jest utwardzona. Z uwagi na niskie zainteresowanie kupujących,
    zamierza Pani skorzystać z agencji nieruchomości.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie, podział nabytych w spadkobraniu nieruchomości,
    podzielone nieruchomości na 13 działek, uzyskaniu na nie warunków zabudowy, a
    planowana ich sprzedaż (udziału) w warunkach określonych przez rynek co do czasu i
    ceny, nosi cech działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    VAT, i tym samym czyni Panią dla czynności sprzedaży za podatnika VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, wymienione czynności przygotowawcze do sprzedaży działek nie dają
    podstaw do tego, aby przypisać Pani, iż sprzedaż Pani udziałów: ½ w 12 działkach i 11/24
    w 1 działce (droga), sukcesywnie na warunkach rynkowych nosi cechy działalności
    gospodarczej, o której mowa w ar. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT, tym samym z tytułu
    tych czynności jako sprzedawca nie staje się Pani dla czynności (sprzedaży działek)
    podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Działania zbycia udziału w
    działkach Pani zdaniem, należy kwalifikować jako zarząd majątkiem prywatnym.

    Zgodnie z treścią ar. 15 ust. 1 ustawy o podatku VAT, podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT stanowi, że: „działalność gospodarcza obejmuje
    wszelkie działania producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w
    okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy
    takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT stanowi, że „Działalność gospodarcza obejmuje
    również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”
    Pojęcie podatnika VAT konstruowane na podstawie art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2
    poprzez odwołanie się do wyżej wymienionej definicji działalności gospodarczej obejmuje
    wszystkie podmioty, które prowadzą kreśloną działalność. Ustawodawca przez przywołaną
    powyżej konstrukcję w art. 15 ust. 1 ustawy określił podmioty, które prowadzą określoną
    działalność. Ustawodawca przez przywołaną powyżej konstrukcję w art. 15 ust. 1 ustawy
    określił podmiot zobowiązany na tyle szeroko, aby w każdym wypadku profesjonalnej,
    zawodowej, wykonywanej w sposób niezależny i zamiarem dokonywania czynności
    opodatkowanych – mógł on zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. W
    świetle przytoczonych powyżej przepisów, przyjęcie, ze dana osoba sprzedająca udział w
    działce działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność handlową wymaga
    ustaleni, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli
    w konsekwencji zorganizowaną, a nie stanowi zwykłego zarządu majątkiem.
    Powyższe stwierdzenie potwierdza między innymi wyrok TSUE z 15 września 2011 r. w
    połączonych sprawach C-180/10 i C 181/10. Z treści przytoczonych wyroków wynika w
    sposób jednoznaczny, iż: „dostawę gruntów przeznaczonego pod zabudowę należy uznać
    za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, iż transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.” W utartej linii
    orzeczniczej sądów administracyjnych podkreśla się, że z przytoczonych wyroków TSUE
    wynika, iż liczba i zakres dokonanych transakcji sprzedaży tj. okoliczności, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału na działki celem osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej, długość okresu w jakim transakcje następowały oraz wysokość osiągniętych
    przychodów, same w sobie nie są okolicznością przesądzającą o działaniu w charakterze
    podatnik, elementy te mogą wiązać się z zarządu majątkiem prywatnym.
    Z analizy linii orzeczniczej wynika, iż twierdzenie, że dany podmiot działa jako podatnik
    VAT wymaga dokonania oceny uwzględniającej okoliczności faktyczne danej sprawy.
    Oznacza to, iż w każdym przypadku należy zbadać, jakie środki organizuje sprzedający w
    celu sprzedaży nieruchomości. Oznacza to, iż w każdym przypadku należy zbadać, jakie
    środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży nieruchomości. Podkreśla się również, by
    przy ocenie zachowań osoby sprzedającej nieruchomość należy wziąć pod uwagę
    wszystkie etapy tej aktywności rozpatrując je w całokształcie, a nie wyłącznie osobno.
    Przede wszystkim należy uwzględnić te elementy aktywności, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym (por. NSA z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 1476/17 oraz wyrok z 17 marca
    2023 r., sygn. akt I FSK 2290/18).
    Według Pani, nie ponosiła Pani na żadnym z etapów swojej aktywności nakładów, które na
    postawie obiektywnych kryteriów zalicza się do inwestycji. W orzecznictwie podkreśla się
    także, że w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym mieści się też aktywność
    polegająca na podziale działek na mniejsze również o charakterze rolnym. Zarządzanie
    majątkiem prywatnym nie wyklucza podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania

    majątku uzyskać jak najlepszą cenę. Dotyczy to sytuacji, w której podjęcie decyzji o
    podziale gruntu na działki budowlane wymagałoby konieczności wcześniejszego uzyskania
    decyzji o warunkach zabudowy, gdyż teren, na którym położone są działki, w chwili
    wystąpienia o podział, a następnie o warunki zabudowy, nie był objęty planem
    przestrzennego zagospodarowania.
    Posiadając udział ½ w działce pierwotnej nr ewidencyjny a ograniczyła się Pani do podziału
    działki na mniejsze i uzyskaniu na nie warunków zabudowy. Takie czynności
    przygotowawcze, które zgodnie (z wyrokiem NSA z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt I FSK
    645/25) – nie dają podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla handlowca, tj.
    podatnika podatku VAT. Potwierdza to również aktualne rozstrzygnięcie WSA w Łodzi z 12
    lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 398/23. W przytoczonej linii orzeczniczej, wykonane
    czynności poprzedzające transakcje sprzedaży są czynnościami charakterystycznymi dla
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Również zlecenie sprzedaży nieruchomości
    (udziału) z majątku prywatnego pośrednikowi w obrocie nieruchomościami w żaden
    sposób nie wpływa na uznanie podmiotu zbywającego nieruchomość za podatnika VAT.
    Wobec powyżej przedstawionej sytuacji, w Pani ocenie, sprzedając swój udział części 1/2,
    w przyszłości nie będzie Pani działać jako profesjonalny sprzedawca, lecz będzie Pani
    działać jako zwykły zarządca majątkiem prywatnym. Tym samym, sprzedając swój udział w
    działkach, nie będzie Pani działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy.
    Sprzedaż udziału w przyszłości, uznaje się za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania. Zamierzona przez Panią sprzedaż udziału w działkach od nr
    ewidencyjnego b-n, położonych w ....., gm. ..., nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek/udziału w działkach) traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:

      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od
    towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a
    czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego
    charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości
    jest ustalenie czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób
    ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach
    v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.

    Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby
    Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę
    należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja
    ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach spadkobrania nabyła Pani udział ½ do działki nr a.
    Działka była niezabudowana, była zaniedbana, porośnięta samosiejkami. Z uwagi na
    możliwość prowadzenia na niej działalności rolniczej – uprawiania gruntów, podjęła Pani z
    siostrą decyzję o podziale działki nr a na mniejsze działki. W wyniku podziału powstały
    działki o nr: b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n. Dnia 14 grudnia 2021 r. działkę o nr gruntu m i
    udział 1/12 części działki o nr gruntu n, sprzedała Pani (swój udział). Po dokonaniu
    podziału działki nr ewidencyjny a na 13 działek, wystąpiła Pani ze współwłaścicielką o
    uzyskanie warunków zabudowy. Po przeprowadzeniu administracyjnej procedury,
    uzyskały Panie łącznie 13 działek budowlanych. Na działki uzyskała Pani ze
    współwłaścicielką warunki zabudowy. Z uwagi, że na mapie tylko trzy działki widniały jako
    tereny przeznaczone pod zabudowę, a pozostałe widnieją jako tereny zielone, wniosła
    Pani ze współwłaścicielką wniosek o uwzględnienie wszystkich działek wynikających z
    podziału, na które uzyskały Panie warunki zabudowy, jako działki budowlane. Do chwili
    obecnej nie ma podjętej decyzji. Działki, będące przedmiotem wniosku nie były i nie są
    wykorzystywane w działalności gospodarczej, ani w działalności rolniczej. Z ww. działek nie
    sprzedawała Pani płodów rolnych. Działki nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy. W
    działkach, w których posiada Pani po ½ udziału i 1/12 – droga dojazdowa, nie dokonała
    Pani uzbrojenia w przyłącza: gazu, wody i energii elektrycznej i takie czynności nie będzie
    Pani realizowała w przyszłości. Nie ponosiła Pani żadnych nakładów inwestycyjnych, działki
    nie są ogrodzone. działka o nr ewidencyjnym k ma dostęp do rogi publicznej (dolega do
    niej), w której umieszczona jest siec wodociągowa i elektryczna. Pozostałe działki mają
    dostęp do drogi wydzielonej o nr ewidencyjnym i. Nie jest utwardzona. Z uwagi na niskie
    zainteresowanie kupujących, zamierza Pani skorzystać z agencji nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
    wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż udziałów w
    działkach, która będzie przez Panią dokonywana, nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest
    bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia udziałów
    w ww. działkach, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się

    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek będzie stanowiła
    działalność gospodarczą. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmie Pani
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Konsekwentnie, z tytułu sprzedaży udziałów w ww. działkach nie będzie Pani działała w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. W związku z tym, będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    Wobec powyższego, sprzedaż przez Panią udziałów w ww. działkach nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla współwłaścicielki
    działek, o których mowa we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.