Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.228.2019.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2019 r. (data wpływu 19 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na inwestycję – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na inwestycję.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Uniwersytet ubiega się o dofinansowanie projektu pt. „…” mający na celu budowę i wyposażenie w aparaturę naukowo-badawczą kluczowej infrastruktury badawczej, służącej realizacji badań naukowych zgodnych z regionalnymi inteligentnymi specjalizacjami. Umowa o dofinansowanie zostanie zawarta pomiędzy Województwem reprezentowanym przez Zarząd Województwa pełniącym rolę instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020 a Uniwersytetem, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Woj. na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa I „Nowoczesna Gospodarka” Działanie 1.1 „Kluczowa dla regionu infrastruktura badawcza” Projekt zakłada utworzenie na terenie M.C.E.iB. C.M.O.M. – sieci nowoczesnych laboratoriów specjalistycznych w formie międzywydziałowej jednostki badawczej. Powstała jednostka będzie miała krajową strukturę własności skupionej infrastruktury stacjonarnej. W ramach projektu przewidziano:

1.  Budowę na gruncie Uniwersytetu jednokondygnacyjnego, energooszczędnego budynku o szacowanej powierzchni 500 m2 przeznaczonego do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, składającego się z pomieszczeń: – laboratoryjnych, dedykowanych do posadowienia aparatury badawczej, jaką będą mikroskopy elektronowe, konfokalne, rentgenowskie i sił atomowych, – laboratoryjnych, wyposażonych w instalacje techniczne i meble laboratoryjne dedykowane do potrzeb przygotowania preparatów do badań mikroskopowych, – biurowych i administracyjnych dla pracowników naukowo technicznych i administracyjnych, – gospodarczo-biznesowych przeznaczonych do organizacji spotkań, warsztatów, seminariów do realizacji usług szkoleniowych i innych działań gospodarczych.
2.  Zakup niezbędnej aparatury stanowiącej podstawowe i unikatowe wyposażenie CMBM S.-L. tj. – Transmisyjny mikroskop elektronowy (200KV), – Skaningowy mikroskop elektronowy do badań środowiskowych i w niskiej próżni (30KV), – Skaningowy mikroskop elektronowy sprzężony ze spektroskopem Rajmana i wyposażony w falowo-dyspersyjny detektor wtórnego promieniowania rentgenowskiego (WDX) – Mikroskop sił atomowych z możliwością pomiarów mechanicznych i elektrycznych w mikroobszarach również w warunkach środowiskowych, – Mikroskop konfokalny o dużej rozdzielczości do badań biologiczno-materiałowych, – Mikroskop rentgenowski, – kamera hiperspektralna do badań powierzchni materiałów w bliskiej podczerwieni. Projekt będzie realizowany w umowie partnerskiej z podmiotem gospodarczym, którego wybór jest obecnie na etapie przygotowania konkursu. Podmiot zobowiązany będzie wnieść wkład finansowy lub wkład niefinansowy (wkład niefinansowy będzie przeliczony na środki pieniężne). W związku z powyższym: – podmiot gospodarczy wnoszący wkład więcej niż 10% kwalifikowanych kosztów projektu będzie mógł w przyszłości korzystać z preferencyjnego dostępu do infrastruktury powstałej w ramach projektu. Zasady dostępu zostaną uregulowane umową z uwzględnieniem wysokości wkładu Partnera, – podmiot gospodarczy, który wniesie mniej niż 10% kwalifikowanych kosztów projektu będzie mógł korzystać z infrastruktury powstałej w ramach projektu na zasadach komercyjnych. W przypadku gdy uczelnia nie znajdzie partnera będzie realizowała projekt samodzielnie. Zrealizowanie zakresu rzeczowego projektu pozwoli na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i osiągnięcie wymiernych celów w tym przede wszystkim podniesienia potencjału badawczo-wdrożeniowego regionu Wnioskodawcy oraz sektora przedsiębiorców. Infrastruktura badawcza nowo powstałego CMBM S. wykorzystywana będzie na cele niegospodarcze i gospodarcze (70% działalność statutowa (zwolniona, nieopodatkowana i opodatkowana) i 30% działalność gospodarcza). Liderem i odpowiedzialnym za użytkowanie, eksploatację i finansowanie w okresie monitorowania i wycofania projektu (zgodnie z zapisami dotyczącymi programu) będzie Uniwersytet w X. Założenia programowe i operacyjne dla CMBM S.-L. i obszaru mikroskopii na Uniwersytecie obejmują utrzymanie i rozwój jednostki i tematyki badań w perspektywie czasowej dłuższej niż okres trwałości projektu oraz osiągnięcie pozycji wiodącej w obszarze mikroskopii „materii miękkiej” w kraju i znaczącej w skali Europy. Jednocześnie CMBM S.-L. stanie się częścią W.C.N i M. Uniwersytetu w celu wzmocnienia jego potencjału i kompetencji. Uniwersytet z siedzibą w X jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Oprócz działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczy usługi zwolnione z tego podatku, jak również opodatkowane stawką podstawową oraz obniżonymi stawkami 0%, 5%, 8%. Uczelnia korzysta z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku gdy zakupy w ramach prowadzonej działalności można powiązać z działalnością opodatkowaną Uczelni oraz zgodnie z art. 90, 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Ze względu na realizowany projekt zostanie wyodrębniona osobna ewidencja księgowa. Uniwersytet będzie wydatkował i rozliczał zakupy zgodnie ze swoim harmonogramem zadań oraz nabywał towary i usługi udokumentowane fakturami VAT, w których będzie figurował, jako nabywca.

Mienie powstałe w wyniku realizacji ww. inwestycji (budynek przeznaczony na działalność badawczo-rozwojową, aparatura) będą wykorzystywane przez Uczelnię do działalności zwolnionej (konferencje), niepodlegającej opodatkowaniu (działalność naukowo-badawcza statutowa) i opodatkowanej Uniwersytetu (działalność gospodarcza – wynajem powierzchni, realizacja usług badawczych na zlecenie). Wszystkie nabywane na potrzeby projektu materiały, towary, usługi będą związane z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu, zwolnionych oraz opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Uczelnia może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na ww. inwestycję?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W związku, z tym, iż nabywane towary i usługi związane z realizacją projektu pt. „…” w ramach Programu Regionalnego Programu Operacyjnego Woj. na lata 2014-2020) będą związane z działalnością opodatkowaną, zwolnioną i niepodlegającą opodatkowaniu a Uczelnia nie jest w stanie ich powiązać z konkretnymi kategoriami działalności, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 2 i 3 ustawy VAT. Powołane przepisy ustawy mają, bowiem zastosowanie do sytuacji, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do konkretnej działalności nie jest możliwe. W związku z powyższym Uniwersytet ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy uwzględnieniu prewspółczynnika oraz współczynnika zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 2 i 3.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Ponadto należy wskazać, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 90 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy).

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego,

podatnik na wstępie winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej

z opodatkowania). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w ogóle. W pierwszej kolejności zatem w przypadku, gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności gospodarczej nie jest możliwe podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie projektu mającego na celu budowę i wyposażenie w aparaturę naukowo-badawczą kluczowej infrastruktury badawczej. Mienie powstałe w wyniku realizacji ww. inwestycji (budynek przeznaczony na działalność badawczo-rozwojową, aparatura) będzie wykorzystywane przez uczelnię do działalności zwolnionej (konferencje), niepodlegającej opodatkowaniu (działalność naukowo-badawcza statutowa) i opodatkowanej Uniwersytetu (działalność gospodarcza – wynajem powierzchni, realizacja usług badawczych na zlecenie). Wszystkie nabywane na potrzeby projektu materiały, towary, usługi będą związane z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu, zwolnionych oraz opodatkowanych podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją opisywanego we wniosku projektu.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego, prowadzi do wniosku, że w przypadku gdy – jak wynika z wniosku – towary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane zarówno do czynności w ramach działalności gospodarczej (opodatkowanej oraz zwolnionej od podatku), jak i do czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej, a Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania wydatków w całości do działalności gospodarczej, to przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków związanych z przedmiotowym projektem powinny znaleźć zastosowanie odpowiednie regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy, a następnie przepisy art. 90 ustawy.

W sytuacji, gdy towary i usługi nabywane w ramach realizacji opisanego projektu będą wykorzystywane zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Ponadto w przypadku gdy nabywane towary i usługi służą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych, jak również czynności zwolnionych od podatku, w sytuacji gdy nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku, do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego Wnioskodawca jest obowiązany w odniesieniu do tych zakupów, do proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo wskazać należy, że przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga, prawidłowości zakwalifikowania przez Gminę wykonywanych czynności do działalności niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej oraz zwolnionej. Niniejsze przyjęto jako element opisu zdarzenia przyszłego i nie było to przedmiotem oceny.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.