Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2-2/4512-1-38/16-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-10-06
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; dzierżawa; grunty; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; ulepszenie; wynajem; zajęcie; zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2016 r. (data wpływu 1 sierpnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z 19 września 2016 r. (data wpływu 21 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania sprzedaży budynku mieszkalnego z gruntem – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania sprzedaży budynku mieszkalnego z gruntem. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony 21 września 2016 r. o doprecyzowanie zakresu interpretacji indywidualnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  W dniu 7 lipca 2006 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński, w którym obowiązywała małżeńska wspólnota majątkowa.
2.  W dniu 1 sierpnia 2011 r. Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej pod firmą (…). Przedmiotem działalności gospodarczej jest między innymi: PKD-41.20.Z – roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz PKD-68.10.Z – kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W zakresie tej działalności Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług pod nr NIP: (…).
3.  W dniu 16 listopada 2012 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, za kwotę 40.000 zł Wnioskodawca zakupił niezabudowaną działkę budowlaną w (…) położoną na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną – z zamiarem jej dalszej sprzedaży. Z powodów formalnych w akcie notarialnym dotyczącym zakupu tej nieruchomości jako nabywca Zainteresowany występował wraz z małżonką (zakup za środki stanowiące majątek wspólny). Małżonka wyraziła zgodę na wprowadzenie tej nieruchomości do ewidencji środków trwałych firmy Wnioskodawcy – jako inwestycji długoterminowej. Małżonka nie prowadzi, nie prowadziła działalności gospodarczej, nie była i nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
4.  W okresie od listopada 2012 r. do czerwca 2016 r. Wnioskodawca poniósł w ramach działalności gospodarczej ok. 350.000 zł wydatków na wybudowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na przedmiotowej działce. Wszystkie ww. wydatki pochodzą ze wspólnego majątku Wnioskodawcy i jego żony.
5.  W dniu 26 marca 2015 r., w celu ułatwienia prowadzenia działalności gospodarczej, aktem notarialnym Wnioskodawca zawarł z małżonką umowę majątkową małżeńską wyłączającą dotychczas obowiązującą w małżeństwie wspólność ustawową i ustanawiającą w małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca i jego żona nie dokonali podziału majątku wspólnego. Małżonka w dniu 26 marca 2015 r. wyraziła zgodę na dalsze wykorzystywanie przypadającej jej części (połowie) majątku wspólnego zgromadzonego w prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwie oraz na dalszą działalność przedsiębiorstwa.
6.  W najbliższym czasie, tj. jeszcze w 2016 roku, Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr (\`(...)\`) wraz z wybudowanym na jej terenie, w ramach działalności gospodarczej, budynkiem mieszkalnym za kwotę ok. 400.000 zł. W akcie notarialnym jako sprzedający będzie występował Wnioskodawca wraz z małżonką – jako współwłaściciele gruntu – a także nakładów inwestycyjnych na budynek (po 50%). W akcie notarialnym będzie zaznaczone, że sprzedaż następuje w ramach działalności gospodarczej Zainteresowanego – na co zgodę wyraziła małżonka. Wnioskodawca zamierza tą transakcję – sprzedaż budynku mieszkalnego wraz z gruntem – uznać jako odpłatną dostawę towarów (w całości w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy) w myśl art. 7 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i opodatkować stawką właściwą dla dostawy budynków mieszkalnych w ramach pierwszego zasiedlenia (8% – przy powierzchni do 300 m2).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy transakcja sprzedaży budynku mieszkalnego wraz z gruntem, sfinansowana ze wspólnych środków Wnioskodawcy i jego żony, mimo intercyzy, w przypadku wyrażenia na to zgody przez małżonkę, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług w całości w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy czy w 50%, tj. jego ułamkowej własności?

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wyjaśnił, że wniosek nie dotyczy interpretacji w zakresie stawki opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a jedynie podstawy opodatkowania (pełnej wartości sprzedawanej nieruchomości czy 50%).

Zdaniem Wnioskodawcy, mimo zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej ustanawiającej ustrój rozdzielności majątkowej, dostawa wybudowanego budynku mieszkalnego wraz z gruntem, będącego własnością Wnioskodawcy i jego żony w częściach ułamkowych, w przypadku wyrażenia na tą czynność zgody małżonka nieprowadzącego działalności gospodarczej, podlega w 100% opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w ramach jego działalności gospodarczej.

Uzasadnienie

1.  Majątek przedsiębiorstwa jednego z małżonków powstały w czasie trwania małżeństwa (bez ograniczenia wspólności ustawowej) jest z mocy prawa częścią majątku wspólnego obojga małżonków. Dotyczy to wszelkiego rodzaju aktywów oraz pasywów, w tym przedmiotów wniesionych do działalności gospodarczej, będących współwłasnością małżonków – także nieruchomości.
2.  W przypadku podpisania intercyzy w czasie trwania małżeństwa i czasie trwania działalności gospodarczej jednego z małżonków zmienia się jedynie struktura własności majątku. W miejsce majątku wspólnego pojawia się majątek w częściach ułamkowych. Powyższa zmiana struktury majątku nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie ma przeniesienia, w sensie ekonomicznym, prawa rozporządzania towarem jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Nie każda czynność dokonana na gruncie prawa cywilnego stanowi dostawę na gruncie ustawy o VAT. Z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mamy do czynienia w przypadku podziału wspólnego majątku przedsiębiorstwa lub przeznaczenia go na cele osobiste prowadzącego działalność gospodarczą lub na rzecz członków rodziny. W przypadku Wnioskodawcy nic takiego nie miało miejsca.
3.  Prowadzone przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwo zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego to zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do działalności gospodarczej. Zawarcie umowy intercyzy nie przerywa funkcjonowania przedsiębiorstwa. W ramach tego przedsiębiorstwa mogą istnieć składniki należące do różnych mas majątkowych, męża, żony, jak i wspólnych. Towar wytworzony w ramach przedsiębiorstwa, w przypadku Wnioskodawcy, budynek mieszkalny jest przeznaczony do sprzedaży w ramach tego przedsiębiorstwa. Dostawa towaru nastąpi w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT w momencie podpisania aktu notarialnego.
4.  Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT to Wnioskodawca jestem podatnikiem VAT w związku z wykonywaną przez niego działalnością gospodarczą dla celów zarobkowych. Zawarcie umowy intercyzy (bez podziału majątku) pomiędzy małżonkami (podobnie jak rozwód) nie jest w żadnych przepisach wymieniana jako czynność mająca wpływ na przerwanie działalności gospodarczej jednego z małżonków. Byłoby to szkodliwe dla sytuacji majątkowej obojga małżonków oraz skomplikowane ze względów podatkowych (jak miałaby wyglądać po intercyzie sprzedaż pomidorów w sklepie spożywczym należących do obydwojga małżonków – czy 50% na paragon fiskalny, a 50% na umowę kupna sprzedaży przez małżonka nieprowadzącego działalności gospodarczej – nie będącego podatnikiem VAT). Często trudno byłoby ustalić, która część majątku przedsiębiorstwa jest czyją własnością i w jakim procencie. Dlatego ze względów ekonomicznych opłacalne jest dalsze trwanie przedsiębiorstwa, natomiast do czasu ostatecznego podziału majątku dzielenie się przychodami ze sprzedaży składników majątku na podstawie przepisów kodeksu cywilnego i kodeksu rodzinnego, w proporcjach wynikających z ułamkowej części wartości przedsiębiorstwa. Dopiero ten przychód powiększa majątek osobisty małżonków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z wniosku wynika, że w dniu 7 lipca 2006 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński, w którym obowiązywała małżeńska wspólnota majątkowa. W dniu 1 sierpnia 2011 r. Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej. W zakresie tej działalności Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 16 listopada 2012 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zakupił niezabudowaną działkę budowlaną. Z powodów formalnych w akcie notarialnym dotyczącym zakupu tej nieruchomości jako nabywca Zainteresowany występował wraz z małżonką (zakup za środki stanowiące majątek wspólny). Małżonka wyraziła zgodę na wprowadzenie tej nieruchomości do ewidencji środków trwałych firmy Wnioskodawcy – jako inwestycji długoterminowej. Małżonka nie prowadzi, nie prowadziła działalności gospodarczej, nie była i nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie od listopada 2012 r. do czerwca 2016 r. Wnioskodawca poniósł w ramach działalności gospodarczej wydatki na wybudowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na przedmiotowej działce. Wszystkie wydatki pochodzą ze wspólnego majątku Wnioskodawcy i jego żony. W dniu 26 marca 2015 r., w celu ułatwienia prowadzenia działalności gospodarczej, aktem notarialnym, Wnioskodawca zawarł z małżonką umowę majątkową małżeńską wyłączającą dotychczas obowiązującą w małżeństwie wspólność ustawową i ustanawiającą w małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca i jego żona nie dokonali podziału majątku wspólnego. Małżonka w dniu 26 marca 2015 r. wyraziła zgodę na dalsze wykorzystywanie przypadającej jej części (połowie) majątku wspólnego zgromadzonego w prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwie oraz na dalszą działalność przedsiębiorstwa. W najbliższym czasie, tj. jeszcze w 2016 roku, Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę wraz z wybudowanym na jej terenie, w ramach działalności gospodarczej, budynkiem mieszkalnym. W akcie notarialnym jako sprzedający będzie występował Wnioskodawca wraz z małżonką – jako współwłaściciele gruntu – a także nakładów inwestycyjnych na budynek (po 50%). W akcie notarialnym będzie zaznaczone, że sprzedaż następuje w ramach działalności gospodarczej Zainteresowanego – na co zgodę wyraziła małżonka.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii, czy podstawą opodatkowania jest pełna wartość sprzedawanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej budynku mieszkalnego wraz z gruntem czy 50%, tj. jego ułamkowej własności nieruchomości, w związku z zawarciem intercyzy.

W tym miejscu nalży wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust.1 ustawy.

W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082 z późn. zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Zgodnie z brzmieniem art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Natomiast w myśl art. 36 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących czynności.

Na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W myśl art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Jednak w myśl § 2 umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej.

Należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Na podstawie ww. przepisów, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Zatem podmiot dokonujący dostawy będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy dostawa ta będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Zainteresowany jako prowadzący działalność gospodarczą dla planowanej czynności sprzedaży budynku mieszkalnego wraz z gruntem występuje w charakterze podatnika podatku VAT. Przedmiotowe stwierdzenie wynika z faktu, że wskazany we wniosku budynek mieszkalny wraz z gruntem stanowi składnik majątkowy przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Zatem, uznać należy, że Wnioskodawca będzie sprzedawał cały budynek mieszkalny wraz z gruntem.

Podsumowując, planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż całego budynku mieszkalnego wraz z gruntem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Należy bowiem wskazać, że przedmiotowa transakcja będzie dotyczyła towaru w rozumieniu ustawy oraz będzie dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższe przepisy oraz dokonaną analizę stwierdzić należy, że podstawą opodatkowania transakcji sprzedaży budynku mieszkalnego wraz z gruntem (sfinansowana ze wspólnych środków Wnioskodawcy i jego żony, mimo intercyzy, w przypadku wyrażenia zgody przez małżonkę na używanie nieruchomości w działalności gospodarczej) będzie cała wartość nieruchomości pomniejszona o kwotę podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy ponadto wskazać, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.