Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.584.2024.1.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem dotyczącej kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: banki-bank hipoteczny; kredyt-kredyt bankowy; kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-kredyt mieszkaniowy; umorzenie; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 stycznia 2025 r. (wpływ). Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A
      ul. (...)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B.A
      ul. (...)
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowani pozostają we wspólności majątkowej małżeńskiej, gdzie każde z nich
    odrębnie jest osobą fizyczną zamieszkałą pod adresem: A1 (poprzednio B1), (...).
    Zainteresowani, zwani łącznie małżonkami lub kredytobiorcami, mają nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Małżonkowie (...) 2009 r. zawarli z X. (X. został następnie przejęty przez Z.) umowę kredytu
    mieszkaniowego denominowanego. Kredyt ten spłacał kredyt na cele mieszkaniowe
    zaciągnięty w 2004 r. w Y. (kredyt w Y. również był denominowany) oraz kredyt na auto
    oraz kredyt w rachunku bieżącym w koncie również w Y (te dwa kredyty były zaciągnięte w
    PLN). Zainteresowani nie posiadają dokumentacji pierwotnej dotyczącej zawartej umowy
    kredytowej z roku 2004. Do umowy kredytu z X. zawarto aneks oraz porozumienie.
    Nieruchomość nabyta w ramach kredytu mieszkaniowego znajduje się A1 (poprzednio
    B1), (...) i stanowi dom (1/2 bliźniaka) zamieszkiwany przez oboje małżonków. Kredyt
    mieszkaniowy przeznaczony był wyłącznie na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    zlokalizowanej pod adresem: A1 (poprzednio B1), (...). Umowa kredytu zawarta z X. z (...)
    2009 r. wskazywała jako dane o kredycie następujące informacje:
    Kredyt denominowany udzielony w złotych w kwocie stanowiącej równowartość 170
    073,81 CHF, gdzie przeznaczenie kredytu na cele mieszkaniowe wynosi 136 739,54 CHF
    (spłata kredytu mieszkaniowego udzielonego przez Y.) oraz dowolny cel w kwocie 33
    3334,47 CHF. Zabezpieczeniem kredytu jest hipoteka kaucyjna do kwoty 750 000 zł na
    lokalu mieszkalnym w (...), ul. B1, prawo do nieruchomości (prawo własności) przysługuje
    oboju małżonkom oraz cesja na rzecz banku z praw z umowy ubezpieczenia
    nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych z sumą ubezpieczenia 783 500 zł.
    Środki z kredytu X. zostały wypłacone w następujących transzach:
    · w dniu (...) 2009 r. w wysokości 146 059,47 CHF, co stanowiło równowartość 416 590,83
      zł (zastosowany kurs: 2,8522),
    · w dniu (...) 2009 r. w wysokości 24 014,34 CHF, co stanowiło równowartość 63 971,80 zł
      (zastosowany kurs: 2,6639).

    Łączna wartość kredytu: 480 562, 62 PLN
    W konsekwencji:
    · kwota 416 590,83 PLN na cele mieszkaniowe,
    · kwota 63 971,80 PLN na dowolny cel.
    Powyższe powoduje, iż cel dowolny stanowi: 13,32 % całego kredytu.
    Małżonkowie w (...) 2020 r. złożyli pozew sądowy przeciwko Z. żądając unieważnienia
    umowy z uwagi na klauzule abuzywne. Sprawa została przegrana w pierwszej instancji
    sądu cywilnego ((...) 2024 r.), pomimo pozytywnej linii judykatury i możliwości uzyskania
    korzystnego rozstrzygnięcia w drugiej instancji sądowej, małżonkowie zawarli z bankiem
    ugodę.
    (...) 2024 r. została podpisana ugoda pozasądowa zawarta pomiędzy Zainteresowanymi a
    Z. w wyniku której Bank umorzył pozostałą kwotę kapitału do spłaty w wysokości 319
    599,80 zł. Zapisy ugody wskazują, iż:
    · Bank i Kredytobiorców łączy umowa kredytu mieszkaniowego nr (...),
      zaewidencjonowana obecnie pod numerem (...), z (...) 2009 r., zwana dalej „Umową”.
      Kredyt mieszkaniowy rozumiany jest jako kredyt udzielony w całości lub w części na
      finansowanie własnego celu mieszkaniowego małżonków;
    · Zamiarem stron jest zakończenie polubowne sporu oraz zmiana umowy w zakresie
      waluty, wysokości i zasad spłat wierzytelności kredytowej,
    · Strony potwierdziły, iż Bank wypłacił kredytobiorcom kwotę kredytu przeznaczonego na
      realizację celu wskazanego w umowie,
    · Wartość niespłaconego kredytu wynosi z tytułu zadłużenia: kapitał do spłaty 75 742,12
      CHF, co stanowi 324 645,87 zł oraz odsetki bieżące 113,32 CHF co stanowi 485,72 zł, co
      po przeliczeniu po kursie 4,2862 stanowi łącznie 325 131,59 zł;
    · Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską strony postanawiają, iż zadłużenie
      kredytobiorcy wynosi 6 000 zł (kapitał 5 046,07 zł, odsetki 953,93 zł),
    · Bank umarza zadłużenie kredytobiorcy w kwocie kapitału 319 599,80 zł.
    · Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
      (umorzenia) powstaje po jego stronie przychód, a na banku ciąży wypełnienie
      obowiązku informacyjnego PIT- 11. W celu zastosowania do osiągniętego przychodu
      regulacji rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie przez
      kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu.
    · W złożonym oświadczeniu kredytobiorca wskazał, iż kredyt został zaciągnięty na wydatki
      o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznym w części wynoszącej 86,68% oraz zaciągnięty na realizację inwestycji
      mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych gospodarstwa
      domowego.
    · Kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Z uwagi na to, że nie całość zaciągniętego kredytu została przeznaczona na cele
    mieszkaniowe, a Zainteresowani nie uzyskali od Z. informacji o wysokości podziału spłat
    kredytu na cele mieszkaniowe i pozostałe, dla celów złożenia oświadczenia została
    przyjęta proporcja jak poniżej:
    - cele mieszkaniowe: 416 590,83 zł,
    - cele dowolne: 63 971,80 zł,

    - całkowita kwota kredytu: 480 502,63 zł.
    W rezultacie przy zastosowaniu ww. proporcji kredytu udzielonego na cel dowolny w
    stosunku do całości finansowania wynosi on 13,32%. W związku z powyższym w oparciu o
    przyjęty algorytm umorzona wartość kredytu wynikająca z ugody podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wynosić będzie odpowiednio
    13,32% z kwoty umorzonej 319 599,80 zł, tj. 42 570,69 zł
    Pytania
    1) Czy Zainteresowani spełniają wymogi rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
      marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
      dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
      mieszkaniowe?
    2) Czy w zakresie umorzonego kredytu Zainteresowani w sposób prawidłowy określili
      wysokość przychodu, która nie korzysta z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
      11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe, a w konsekwencji skutkuje koniecznością opodatkowania
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie oznaczone numerem
    1.
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie (w odniesieniu do pytania oznaczonego
    numerem 1)
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami
    są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Umorzenie zadłużenia następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    W związku z zawarciem ugody po stronie Zainteresowanych dojdzie do definitywnego
    przyrostu majątkowego wskutek zmniejszenia pasywów Zainteresowanych. Tym samym
    powstanie przychód w kwocie umorzenia.
    Przychód ten zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w
    części kredytu przeznaczonego na cele mieszkaniowe, tj. w wysokości 27 029,11 zł będzie
    podlegał zwolnieniu z opodatkowania zarówno u Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania, jak i u Zainteresowanego nie będącego stroną postępowania, bowiem
    środki finansowe pochodzące z tego kredytu w proporcji 86,68% przeznaczone zostały na
    zakup nieruchomości przy ul. A1 (poprzednio ul. B1) w ramach jednej inwestycji,
    przeznaczonej wyłącznie na cele mieszkaniowe. Kwota umorzenia kredytu zgodnie z
    zawartą ugodą bankową wynosi 319 599,80 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, realną korzyścią
    majątkową podatnika. Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika;
      2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy jest nie tylko uzyskanie przez
    podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z

      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Do kategorii przychodów z innych źródeł zalicza się m.in. wartość umorzonych
    zobowiązań osoby fizycznej, jeśli zobowiązania te nie były związane z działalnością
    gospodarczą prowadzoną przez tę osobę. Umorzeniem zobowiązania w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolnienie dłużnika z długu.
    Czynność taka powoduje, że zobowiązanie dłużnika wygasa. Po stronie dłużnika następuje
    zmniejszenie pasywów. Dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku świadczenia na rzecz
    wierzyciela, a więc z obowiązku przekazania na rzecz wierzyciela wartości umorzonego
    zobowiązania.
    Z analizy przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że Państwa wątpliwości dotyczą
    możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego do umorzenia
    wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2009 r., na podstawie zawartej (...) 2024 r.
    z Bankiem ugody.
    Przystępując zatem do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności
    z tytułu zaciągniętego w 2009 r. przez Państwa kredytu, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Tym samym, wartość umorzonej Państwu – na podstawie zawartej (...) 2024 r. ugody z
    Bankiem – kwoty wierzytelności z tytułu kredytu zawartego w 2009 r., stanowi przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Przy czym, kwestia zaniechania podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. – została uregulowana w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) Umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo

        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast w myśl § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie zaś z treścią art. 21 ust. 1 pkt 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b komentowanego rozporządzenia). Istotne jest przy
    tym, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    konsolidacyjnego w sytuacji gdy został on zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika
    bowiem, że w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
    refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
    zaniechanie, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego
    lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.
    Zatem, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    powyższego rozporządzenia ma zastosowanie w sytuacji, gdy umorzenie kwot
    wierzytelności z tytułu kredytu dotyczy takiego kredytu konsolidacyjnego bądź takiego
    kredytu refinansowanego, który – w przypadku kredytu konsolidacyjnego został
    bezpośrednio zaciągnięty na spłatę m.in. kredytu mieszkaniowego bądź – w przypadku
    kredytu refinansowanego – zastąpił bezpośrednio kredyt mieszkaniowy.
    Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w
    zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu
    skarbowego.
    Z Państwa opisu zdarzenia wynika, że:
    · (...) 2009 r. zawarli Państwo z X. (X. został następnie przejęty przez Z.) umowę kredytu
      mieszkaniowego denominowanego. Kredyt ten spłacał kredyt na cele mieszkaniowe
      zaciągnięty w 2004 r. w Y. (kredyt w Y. również był denominowany) oraz kredyt na auto
      oraz kredyt w rachunku bieżącym w koncie również w Y (te dwa kredyty były
      zaciągnięte w PLN);
    · Kredyt mieszkaniowy przeznaczony był wyłącznie na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej zlokalizowanej pod adresem: A1 (poprzednio B1), (...);
    · Kredyt z (...) 2009 r. został zabezpieczony hipoteką kaucyjna do kwoty 750 000 zł na
      lokalu mieszkalnym;
    · Z ugody, którą podpisali Państwo (...) 2024 r. wynika, że kredyt został zaciągnięty na
      wydatki o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od

      osób fizycznym w części wynoszącej 86,68% oraz, że nie korzystali Państwo wcześniej z
      umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe
      zabezpieczonego hipotecznie.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank w 2024 r. wierzytelności związanej z
    kredytem zaciągniętym przez Państwa w 2009 r. na spłatę kredytu zaciągniętego w 2004 r.
    na cele mieszkaniowe oraz na spłatę kredytu na auto i spłatę kredytu w rachunku
    bieżącym stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    W stosunku do uzyskanego przez Państwa w 2024 r. przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności względem Banku – na podstawie zawartej ugody – z tytułu kredytu
    zaciągniętgo w 2009 r. znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Obejmuje ono jednak tylko i wyłącznie kwotę wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego
    w 2009 r. w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
    zaciągniętego na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych - sfinansowanie zakup domu (1/2 bliźniaka).
    Spełniają Państwo wymogi umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do
    umorzonej wierzytelności. W tej części uzyskany przychód nie będzie zatem podlegał
    opodatkowaniu i wykazaniu w zeznaniu podatkowym.
    Tym samym Państwa stanowisko – w zakresie pytania oznaczonego numerem 1 –
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania
    dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu
    sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja nie odnosi się zatem do prawidłowości przedstawionych przez Państwo
    obliczeń ponieważ nie jest to przedmiotem postępowania interpretacyjnego.

    W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.