Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-392/15-3/RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-15
Teza: Zastosowanie zwolnienia z opodatkowania nieruchomości o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2015 r. (data wpływu 27 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku opodatkowania sprzedaży działki nr 609 - **jest nieprawidłowe,**

*   zastosowania zwolnienia z opodatkowania o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2015 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. w likwidacji, zwana dalej Spółką nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz nie prowadziła i nie prowadzi według stanu na dzień złożenia niniejszego wniosku działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Od momentu swojego powstania Spółka nie dokonała jakiejkolwiek dostawy towarów lub świadczenia usług. W 2006 r. roku Spółka mocą umowy zawartej w formie aktu notarialnego nabyła od osób fizycznych prawo własności gruntu tj. działek niezabudowanych o nr 609 i 610 o powierzchni 10.000 m2 każda. Powierzchnia łączna działek o nr 609 i 610 wynosi więc 20.000 m2. Dla nieruchomości prowadzona była księga wieczysta. Spółka opłaciła z tytułu transakcji nabycia ww. działek gruntowych podatek od czynności cywilnoprawnych. Z uwagi na okoliczność, iż wzmiankowana transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu tej nieruchomości.

W 2011 r., w wyniku postępowania administracyjnego prowadzonego na wniosek Spółki, Wójt Gminy wydał decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie całodobowego ośrodka opiekuńczo-leczniczego z centrum rehabilitacyjnymi odnowy biologicznej z zapleczem hotelowo-gastronomicznym oraz sklepem oferującym sprzęt i środki rehabilitacyjne z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr 610.

Dla terenu na którym położona jest niezabudowana nieruchomość gruntowa - działka nr 609 według stanu na dzień złożenia wniosku - nie został ustanowiony plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Niniejsze zapytanie dotyczy zdarzeń przyszłych odbywających się w warunkach, w których w chwili sprzedaży ww. działki nr 609 w dalszym ciągu jej teren nie będzie objęty planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie będzie dla ww. gruntu wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ewentualnie w przypadku wydania takich dokumentów jej teren nie zostanie ich mocą przeznaczony pod zabudowę.

Spółka nie pobierała w związku z okolicznością posiadania wzmiankowanej nieruchomości rolnej żadnych dopłat od gminy lub innych podmiotów władzy publicznej, ziemia rolna znajdująca się w obrębie działki 609 nie była przez Spółkę uprawiana czy też dzierżawiona na rzecz osób trzecich. Spółka przez cały okres swojej działalności nie uzyskiwała jakichkolwiek przychodów związanych ze wzmiankowaną nieruchomością. W dniu 11.07.2013 r. dla działki nr 609 ustanowiona została odrębna księga wieczysta .

Zamierzenie inwestycyjne w postaci budowy na działce nr 610 całodobowego ośrodka opiekuńczo-leczniczego z centrum rehabilitacyjnym odnowy biologicznej z zapleczem hotelowo-gastronomicznym oraz sklepem oferującym sprzęt i środki rehabilitacyjne z niezbędną infrastrukturą techniczną nie było realizowane.

W konsekwencji powyższego, decyzją udziałowców Spółka w dniu 09.09.2013 r. została postawiona w stan likwidacji. W ramach realizacji procesu likwidacji Spółka zamierza dokonać sprzedaży majątku trwałego w postaci działki rolnej nr 609 na rzecz jednego z udziałowców.

Opis zdarzenia przyszłego dla pytania nr 1 dotyczy sytuacji w której sprzedaż działki na rzecz udziałowca odbywać się będzie w opisanych powyżej warunkach przesądzających o tym, zdaniem Spółki, iż nie będzie ona występować w charakterze handlowca oraz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Opis zdarzenia przyszłego dla pytania nr 2 dotyczy sytuacji w której sprzedaż działki na rzecz udziałowca odbywać się będzie w warunkach przesądzających o tym, że Spółka wystąpi w charakterze podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w świetle aktualnie obowiązujących przepisów ustawy o VAT sprzedaż działki niezabudowanej o numerze 609, dla której prowadzona jest księga wieczysta w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w świetle obowiązujących aktualnie przepisów ustawy o VAT, w sytuacji gdy sprzedaż działki niezabudowanej o numerze 609 dla której prowadzona jest księga wieczysta odbędzie się w warunkach prowadzonej działalności gospodarczej, do transakcji takiej znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT?

Zdaniem wnioskodawcy:

Stanowisko w zakresie pytania 1

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego planowana transakcja sprzedaży działki nr 609 na rzecz udziałowca Spółki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej także jako „ustawa o VAT"), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Jednocześnie aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Z treści art. 15 ust 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Konsekwentnie, nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług podmiot, który dokona jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie TSUE. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-l80/10 i C-l81/10. Z treści przywołanego orzeczenia Trybunału wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Zdaniem Wnioskodawcy jeśli dana czynność wykonana zostanie poza zakresem działań handlowca - co będzie miało miejsce w przypadku przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego działań Wnioskodawcy - to w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT z tytułu planowanej transakcji sprzedaży działki na rzecz udziałowca Spółka nie powinna zostać uznana za podatnika VAT. Czynność sprzedaży działki zostanie wykonana jednorazowo oraz w wykonaniu procesu likwidacji Spółki, nie zaś w ramach wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 282 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej przez wspólników.

Planowane i opisane w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego zdarzenie przyszłe -sprzedaż gruntu na rzecz udziałowca - stanowić będzie realizację określonych przez ustawodawcę obowiązków likwidatorów związanych z procesem likwidacji Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Co istotne dla niniejszego wniosku, działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT nie została przez Spółkę jak dotąd podjęta, a sama nieruchomość nie została nabyta przez Spółkę w okolicznościach wskazujących na cel handlowy. Również planowane zbycie nieruchomości nie wiąże się z realizacją takiego celu. Co więcej zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych zamiar częstotliwego wykonywania czynności w przypadku działalności handlowej, ujawniony musi być już w momencie nabycia towaru (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt I FSK1167/08, z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt IFSK1270/08, z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt IFSK1334/08, jak również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 732/09). Zamiar taki w całej historii Spółki nie występował, nie można więc przyjąć oceny, iż w planowanej transakcji zbycia przez likwidowaną Spółkę na rzecz udziałowca nieruchomości Spółka ta wystąpi w roli handlowca.

Zdaniem Spółki nabycie oraz sprzedaż nieruchomości w warunkach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie stanowić wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Dla oceny czy działalność danego podmiotu dotyczy obrotu nieruchomościami kluczowe znaczenie ma ewentualna okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz przykładowo działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek. W opisanym przypadku nie można przypisać działaniom Spółki związanym zarówno z nabyciem nieruchomości w opisywanych powyżej w treści wniosku okolicznościach ani z jej planowanym zbyciem na rzecz udziałowca charakteru działań mających cechy działalności gospodarczej.

Podobnie pogląd powyższy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych w tym przykładowo: interpretacji nr IPTPP4/4512-13/15-2/MKz dnia 9 marca 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, IPTPP2/443-664/13-4/AW z dnia 31 października 2013 r. wydanej przez dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, IBPP2/443-570/13/ICz z dnia 23 września 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach; IPPP3/443-601/13-2/MKW z dnia 12 lipca 2013 wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Stanowisko w zakresie pytania 2.

Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku gdy planowana sprzedaż, będzie odbywała się w warunkach działalności gospodarczej a nieruchomość gruntowa położona na działce nr 609 na dzień transakcji sprzedaży nie będzie przeznaczona pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu transakcja taka w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy o VAT będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, iż generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę - są zwolnione od podatku VAT.

Wskazać jednocześnie należy, iż powyższe zmiany do ustawy stanowią implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej(Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z VAT dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl zapisów art. 4 ust 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, iż stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę".

Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę. Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Kluczowym elementem dla zastosowania w dniu transakcji zbycia nieruchomości art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jest ustalenie, czy przedmiotowa nieruchomość została na ten dzień objęta planem zagospodarowania przestrzennego, jak również czy dla tej nieruchomości została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Jednocześnie należy podkreślić, że brak aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również brak decyzji o warunkach zabudowy nie pozwala na uznanie danego terenu za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Skoro teren jest definiowany poprzez spełnienie przesłanek weryfikowanych na podstawie danych w danym akcie prawnym lub decyzji, brak tego aktu prawnego (lub decyzji) automatycznie oznacza, że przesłanki nie mogą być spełnione. Tym samym, istnienie aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, jest warunkiem koniecznym dla weryfikacji przeznaczenia terenu. W przypadku istnienia zaś wzmiankowanych aktów administracyjnych w dniu transakcji, istotne znaczenie ma okoliczność, czy zgodnie z ich treścią dany grunt został przeznaczony pod zabudowę.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz ww. przepisy należy stwierdzić, że sprzedaż w hipotetycznych warunkach działalności gospodarczej przedmiotowej nieruchomości - składającej się z działki nr 609 dla której w momencie sprzedaży brak będzie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a więc nieruchomości nie będącej terenem budowlanym w myśl art. 2 pkt 33, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych w tym: interpretacji indywidualnej nr IPTPP1/443-880/14-2/ŻR z dnia 27 stycznia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi; interpretacji nr ILPP5/443-212/14-2/KG z dnia 4 listopada 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu; interpretacji nr IPPP1/443-1351/13-2/AW z dnia 30 stycznia 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie; IPPP1/443-329/13-2/AP z dnia 27 czerwca 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   braku opodatkowania sprzedaży działki nr 609 - **jest nieprawidłowe,**

*   zastosowania zwolnienia z opodatkowania o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 - **jest prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 201l r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. Ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analiza powyższych przepisów oznacza, że dostawa towarów, w tym gruntu, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Niemniej jednak jak wynika z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże w treści ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku oraz zwolnienie od podatku VAT.

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Tereny budowlane, w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.

Jednocześnie należy podkreślić, że brak aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również brak decyzji o warunkach zabudowy nie pozwala na uznanie danego terenu za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Skoro teren jest definiowany poprzez spełnienie przesłanek weryfikowanych na podstawie danych w danym akcie prawnym lub decyzji, brak tego aktu prawnego (lub decyzji) automatycznie oznacza, że przesłanki nie mogą być spełnione. Tym samym, istnienie aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, jest warunkiem koniecznym dla dalszej weryfikacji przeznaczenia danego terenu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz nie prowadziła i nie prowadzi według stanu na dzień złożenia niniejszego wniosku działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.W 2006 r. roku Spółka mocą umowy zawartej w formie aktu notarialnego nabyła od osób fizycznych prawo własności gruntu tj. działek niezabudowanych o nr 609 i 610 o powierzchni 10.000 m2 każda. Dla nieruchomości prowadzona była księga wieczysta . Spółka opłaciła z tytułu transakcji nabycia ww. działek gruntowych podatek od czynności cywilnoprawnych. Z uwagi na okoliczność, że wzmiankowana transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu tej nieruchomości. Dla terenu na którym położona jest niezabudowana nieruchomość gruntowa - działka nr 609 według stanu na dzień złożenia wniosku - nie został ustanowiony plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Niniejsze zapytanie dotyczy zdarzeń przyszłych odbywających się w warunkach, w których w chwili sprzedaży ww. działki nr 609 w dalszym ciągu jej teren nie będzie objęty planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie będzie dla ww. gruntu wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ewentualnie w przypadku wydania takich dokumentów jej teren nie zostanie ich mocą przeznaczony pod zabudowę.

Spółka nie pobierała w związku z okolicznością posiadania wzmiankowanej nieruchomości rolnej żadnych dopłat od gminy lub innych podmiotów władzy publicznej, ziemia rolna znajdująca się w obrębie działki 609 nie była przez Spółkę uprawiana czy też dzierżawiona na rzecz osób trzecich. Spółka przez cały okres swojej działalności nie uzyskiwała jakichkolwiek przychodów związanych ze wzmiankowaną nieruchomością. W dniu 11 lipca 2013 r. dla działki nr 609 ustanowiona została odrębna księga wieczysta o .

Decyzją udziałowców Spółka w dniu 9 września 2013r. została postawiona w stan likwidacji. W ramach realizacji procesu likwidacji Spółka zamierza dokonać sprzedaży majątku trwałego w postaci działki rolnej nr 609 na rzecz jednego z udziałowców.

W oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz przepisy prawne mające w tym zakresie zastosowanie należy uznać, że Spółka dokonując sprzedaży przedmiotowej działki gruntu będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Nabyta działka stanowiła majątek Spółki, bez względu na to czy prowadzono na niej działalność gospodarczą. Zatem planowana sprzedaż stanowi sprzedaż majątku Spółki jako podatnika podatku VAT. Jednakże transakcja zbycia ww. nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, z uwagi na brak planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wskazanych w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Wskazane we wniosku orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż dotyczy osób fizycznych dokonujących dostawy nieruchomości w ramach majątku prywatnego nie wykraczającego poza zakres zwykłego zarządu tymże majątkiem. W przedmiotowej sprawie nie można mówić o zwykłym wykonywaniu prawa własności, gdyż Działka nr 609 stanowi majątek spółki.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych:

IPTPP2/443-664/13-4/AW z dnia 31 października 2013 r. wydanej przez dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, IBPP2/443-570/13/ICz z dnia 23 września 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, IPPP3/443-601/13-2/MKW z dnia 12 lipca 2013 wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, należy zauważyć, że interpretacje te dotyczą innych stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych), niż przedstawione w niniejszej sprawie tj. dotyczą sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   barku opodatkowania sprzedaży działki nr 609 - jest nieprawidłowe,

*   zastosowania zwolnienia z opodatkowania o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 - jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.