Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1340/08-2/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-03
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych paliw silnikowych oraz oleju napędowego wykorzystywanych do napędu samochodów demonstracyjnych
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku; paliwo; samochód-samochód demonstracyjny; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2008r. (data wpływu 04 września 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych paliw silnikowych oraz oleju napędowego wykorzystywanych do napędu samochodów demonstracyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 września 2008r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych paliw silnikowych oraz oleju napędowego wykorzystywanych do napędu samochodów demonstracyjnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży samochodów osobowych. Samochody te są sprowadzane przez Spółkę od podmiotu mającego siedzibę w Niemczech, a następnie są one sprzedawane w Polsce dealerom. W niektórych przypadkach nabyte samochody osobowe są przed ich zbyciem przez Spółkę wykorzystywane, jako samochody demonstracyjne. Pojazdy marki B z uwagi na ich wysoki standard i cenę nie należą do marek masowo sprzedawanych na Polskim rynku, dlatego też konieczne jest podejmowanie szeregu działań reklamowych mających na celu promocję marki B w Polsce. Samochody demonstracyjne są m.in. wykorzystywane przez Spółkę w reklamach, do jazd próbnych i testowych, są one udostępniane klientom dziennikarzom motoryzacyjnym w celu ich dokładnego przetestowania i opisania w magazynach motoryzacyjnych i programach telewizyjnych poświęconych tej tematyce. Przedmiotowe samochody osobowe, zwane dalej samochodami demonstracyjnymi, z uwagi na fakt, iż zostaną zbyte przed upływem okresu jednego roku, są nadal traktowane jako towary handlowe i tym samym nie są one środkami trwałymi. W związku z wykorzystywaniem samochodów demonstracyjnych do celów reklamowych Wnioskodawca nabywa paliwa silnikowe i oleje napędowe służące do napędu powyższych pojazdów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka ma prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktur VAT, dokumentujących zakup paliwa lub oleju przeznaczonego do napędu samochodów demonstracyjnych?

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie jest możliwe stosowanie odliczenia podatku naliczonego do nabytych paliw lub olejów napędowych używanych do napędu pojazdów określonych w art. 86 ust. 3 ustawy. Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem przez Spółkę paliw i olejów napędowych wykorzystywanych do napędu samochodów demonstracyjnych jest zatem uzależnione od tego, czy przedmiotowe samochody demonstracyjne mieszczą się w katalogu pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 3 ustawy, czy też nie.

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a ww. ustawy ograniczenie w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem pojazdu samochodowego, wynikającego z art. 86 ust. 3 ustawy nie stosuje się do przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż nabytych uprzednio samochodów.

Z uwagi na fakt, że Spółka prowadzi działalność w zakresie obrotu samochodami, w tym osobowymi, stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a ustawy Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku związanego z zakupem samochodów osobowych (w tym również samochodów demonstracyjnych), gdyż powyższe pojazdy nie mieszczą się w kategorii samochodów wymienionych w art. 86 ust. 3 ustawy.

Z uwagi na to, że samochody demonstracyjne nie mieszczą się w kategorii art. 86 ust. 3 ustawy, uznać należy iż w stosunku do Spółki nie ma zastosowania ograniczenie prawa do odliczenia przez Spółkę podatku naliczonego związanego z zakupem paliw silnikowych oraz olejów napędowych wykorzystywanych do napędu samochodów demonstracyjnych. W konsekwencji stwierdzić należy, że Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego.

Podsumowując, w ocenie Spółki, art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy nie ma zastosowania do nabywania paliw silnikowych i olejów napędowych służących do napędu pojazdów, które są zbywane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Powyższe ma zastosowanie również do samochodów demonstracyjnych, które są wykorzystywane przez Spółkę w celach promocji i są one następnie sprzedawane przed upływem jednego roku od dnia ich zakupu.

Wnioskodawca podkreśla, że jego stanowisko jest zbieżne ze stanowiskami organów, wyrażonymi w postanowieniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gostyniu z dnia 22.02.2007r., sygn. PP/443-6/07, Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego z dnia 12.02.2002r, sygn. PUS.lI/443/19/2007/AK, Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 31.10.2006r., sygn. ZP/443-184/06, Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego z dnia 25.04.2007r., sygn. PP/443-8-2-GK/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Art. 86 ust. 3 ustawy stanowi, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o VAT, przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących zakup paliwa, o którym mowa w wyżej cytowanym przepisie, nie odnosi się do paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów, które służą dalszej odsprzedaży i stanowią towar handlowy. Podatnik dokonujący nabycia towaru (pojazdu samochodowego), w chwili jego zakupu ma obowiązek określić jakim celom towar ten ma służyć – czy jest to towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży, czy zakup na potrzeby prowadzonej działalności. Do takiego wyodrębnienia zobowiązują go przepisy dotyczące możliwości dokonywania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach zakupu, co do których stosuje się różne zasady - jeżeli Spółka nabywa pojazd z zamiarem jego dalszej odsprzedaży, a wartość jego nie przekracza 3.500,00 zł i zakłada, że nie będzie go używała dłużej niż rok to nie będzie ona zobowiązana do wprowadzania przedmiotowego pojazdu do ewidencji środków trwałych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę jest sprzedaż samochodów osobowych, z których część wykorzystywana jest jako samochody demonstracyjne i testowe, dla których Podatnik dokonuje zakupu paliwa w celach odbywania jazd z potencjalnymi klientami. Samochody te są zaewidencjonowane jako towar handlowy i po pewnym czasie sprzedawane klientom.

Odnosząc się do analizowanego zdarzenia oraz powołanych wyżej przepisów prawnych stwierdzić należy, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego od paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów będących przedmiotem zapytania (pojazdy przeznaczone do dalszej odsprzedaży, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 7), będzie przysługiwało na zasadach ogólnych wynikających z art. 86 ust.1 ustawy VAT.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.