Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-230/14/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-18
Teza: możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń socjalnych otrzymanych przez emerytów i rencistów wojskowych, żołnierzy zawodowych i osób nie posiadających prawa do świadczenia emerytalno-rentowego
Słowa kluczowe: emeryt; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; renciści; świadczenie; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 15 stycznia 2014 r. (data otrzymania 22 stycznia 2014 r.), uzupełnionym 27 marca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń socjalnych otrzymanych przez emerytów i rencistów wojskowych, żołnierzy zawodowych i osób nie posiadających prawa do świadczenia emerytalno-rentowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń socjalnych otrzymanych przez emerytów i rencistów wojskowych, żołnierzy zawodowych i osób nie posiadających prawa do świadczenia emerytalno-rentowego.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 20 marca 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-230/14/ŁCz, IBPBII/2/415-231/14/ŁCz wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 27 marca 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wypłaca oprócz świadczeń emerytalno-rentowych również inne świadczenia, w tym zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego oraz pomoc z tytułu rekonwersji.

Na podstawie art. 120 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) oraz rozporządzenia MON z dnia 13 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych (Dz.U. z 2011 r. Nr 134 poz. 784) – z pomocy może skorzystać żołnierz zawodowy, emeryt, rencista wojskowy lub były żołnierz nie mający prawa do świadczenia emerytalnego.

Wnioskodawca pokrywa koszty przekwalifikowania w dwóch formach:

1.  poprzez przekazanie należności na rachunek bankowy ośrodka prowadzącego szkolenie na podstawie oryginału faktury, rachunku wystawionego przez tę instytucje na Wnioskodawcę; (sfinansowane przez Wnioskodawcę) lub
2.  poprzez zwrot kosztów przekwalifikowania poniesionych bezpośrednio przez zainteresowaną osobę na podstawie oryginałów faktur i rachunków i zaświadczenia o ukończeniu przekwalifikowania zawodowego z wynikiem pozytywnym (refundacja kosztów dokonywana przez Wnioskodawcę na rachunek zainteresowanej osoby).

Na podstawie art. 95 pkt 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) oraz rozporządzenia MON z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych za przeniesienia, przesiedlenia i podróże służbowe (Dz.U. z 2009 r. Nr 221, poz. 1744 ze zm.) – zarówno żołnierz zawodowy, jak i emeryt, rencista wojskowy posiada uprawnienia do otrzymania zwrotu kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju.

Żołnierzowi należność wypłaca jednostka wojskowa, zaś emerytowi i renciście należność wypłaca Wnioskodawca w okresie 3 lat od dnia zwolnienia ze służby wojskowej.

Należność wypłacana jest na rachunek zainteresowanego na podstawie faktury opłaconej za przewóz mienia domowego.

Prawo do otrzymania ww. świadczeń mają również osoby uprawnione do rent rodzinnych.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytania:

1.  Czy wypłacane emerytom i rencistom (tj. osobom pobierającym własną rentę inwalidzką, nie dotyczy osób pobierających renty rodzinne) przez Wnioskodawcę ww. świadczenia są wolne od podatku do kwoty 2 280,00 zł – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy – zaś powyżej tej kwoty należy stosować opodatkowanie – zgodnie z art. 30 ust.1 pkt 4 ustawy – tj. 10 % podatku od nadwyżki powyżej limitu?
2.  Czy od ww. należności wypłacanych przez Wnioskodawcę żołnierzom zawodowym lub osobom nie posiadającym prawa do świadczenia emerytalno-rentowego należy wystawiać PIT-8C na koniec roku podatkowego na całą kwotę wypłaconego świadczenia, traktując należność jako przychody z innych źródeł?
3.  Czy osobom pobierającym rentę rodzinną w przypadku wypłaty ww. należności, organ emerytalny może zastosować zwolnienie przedmiotowe z art. 21 ust. 1 pkt 92 ustawy łącznie w roku podatkowym do kwoty 2 280,00 zł, zaś na nadwyżkę powyżej ustawowego limitu zwolnienia wystawiać PIT-8C (przychody z innych źródeł)?

Zdaniem Wnioskodawcy, do świadczenia z tytułu przewozu urządzenia domowego oraz przekwalifikowania zawodowego wypłacane emerytom lub rencistom (osobom pobierającym własne świadczenia) powinno stosować się przepisy art. 21 ust. 1 pkt 38, z zachowaniem art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej.

Z treści ww. przepisów wynika, że świadczenia otrzymywane przez emerytów i rencistów dotyczą świadczeń otrzymywanych przez te osoby w związku z uprzednio łączącym ich stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy.

Zastosowanie ww. przepisów ma miejsce w przypadku spełnienia przesłanek posiadania przez osobę występującą o wskazane świadczenia statusu emeryta lub rencisty oraz aby udzielone świadczenie wynikało z uprzednio łączącego tę osobę stosunku służbowego.

Natomiast w stosunku do żołnierzy zawodowych oraz osób niebędących emerytami lub rencistami, organ powinien wystawiać PIT-8C na cały uzyskany przychód, z uwagi na bezpośredni brak łączącego Wnioskodawcę stosunku z ww. osobami.

Na poparcie ww. stanowiska Wnioskodawca wskazał następujące interpretacje podatkowe:

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 11 maja 2010 r. Znak: ITPB2/415-147/10/ENB,
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 września 2008 r. Znak: ITPB2/415-641/08/ENB,
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 stycznia 2011 r. Znak: IPPB2/415-965/10-2/MK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie pytania nr 1 i nr 2. Natomiast w zakresie pytania nr 3 wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Na podstawie art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1355) – żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługuje m.in. zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju – w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych przeniesionych do pełnienia służby w innej miejscowości. Szczegółowe warunki przyznania wymienionych świadczeń reguluje rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych za przeniesienia, przesiedlenia i podróże służbowe (Dz.U. Nr 221, poz. 1744 ze zm.).

Z kolei stosownie do art. 120 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – były żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, albo który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej cztery lata, z wyjątkiem zwolnionego ze służby wojskowej z powodu, o którym mowa w art. 111 pkt 1 i 12-15, w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, może korzystać, na terenie kraju, z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy. Szczegółowe warunki oraz tryb korzystania z wymienionej pomocy reguluje Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych (Dz.U. Nr 134, poz. 784).

Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Wskazać należy, że katalog świadczeń określonych w art. 20 ust. 1 ww. ustawy jest katalogiem otwartym, dlatego też do tego rodzaju źródła przychodu należy zaliczyć wszystkie świadczenia, których ustawodawca nie zaliczył do innych kategorii źródeł przychodu wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy stanowi, że – od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochodów (przychodów) z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów lub rencistów, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 – pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% należności.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wolne od podatku są świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł.

W myśl art. 42a ww. ustawy – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Przywołany wyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że otrzymywane świadczenia korzystają ze zwolnienia, pod warunkiem, że beneficjentami świadczenia są emeryci lub renciści oraz prawo do tego świadczenia wynika z uprzednio łączącego ww. emeryta lub rencistę stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy. Tym samym do zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju przyznanego na podstawie art. 95 pkt 6 przywołanej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz zwrotu kosztów przekwalifikowania zawodowego dokonanego na podstawie art. 120 ust. 1 przywołanej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zwolnienie przedmiotowe, jak również zryczałtowana forma opodatkowania ma zastosowanie, ale wyłącznie jeśli świadczenia otrzymali emeryci lub renciści. A contrario z powyższych preferencji nie mogą skorzystać żołnierze zawodowi, byli żołnierze nie mający prawa do świadczenia emerytalnego, jak również osoby uprawione do renty rodzinnej. W konsekwencji, przedmiotowe zwroty kosztów przewozu urządzenia domowego oraz zwrotu kosztów przekwalifikowania zawodowego – w stosunku do żołnierzy zawodowych lub osób nie posiadających prawa do świadczenia emerytalno-rentowego – należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł i opodatkować według skali podatkowej.

Reasumując, Wnioskodawca wypłacający emerytom i rencistom wojskowym świadczenia wynikające z rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej, jako płatnik zobowiązany jest do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 10% przyznanego świadczenia, ale przy uwzględnieniu treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić jedynie należy, że w przypadku świadczeń, do których ma zastosowanie zwolnienie przedmiotowe, nadwyżka ponad kwotę zwolnioną podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Natomiast w przypadku wypłaty świadczeń wskazanych w rozporządzeniach żołnierzom zawodowym i byłym żołnierzom zawodowym nie posiadającym uprawnień rentowych i emerytalnych, Wnioskodawca będzie zobowiązany kwotę wypłaconego świadczenia podlegającą opodatkowaniu ująć w PIT-8C wystawionym osobie otrzymującej wymienione świadczenie. Wnioskodawca w tym przypadku nie będzie zobowiązany do pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, a wykazana w PIT-8C kwota będzie stanowiła dla podatnika przychód z innych źródeł, który będzie on obowiązany ujawnić w zeznaniu rocznym za rok podatkowy, w którym pomoc została wypłacona.

W świetle powyższej argumentacji, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, że zwrot kosztów dokonany na podstawie art. 95 pkt 6 oraz odpowiednio art. 120 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych dla emerytów i rencistów oznacza, że korzystają oni ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy, natomiast żołnierze zawodowi i osoby nieposiadające prawa do świadczenia emerytalno-rentowego uzyskany przychód zobowiązane są zakwalifikować do przychodów z innych źródeł i opodatkować według skali podatkowej – należy uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym czy zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wydane. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. W szczególności, że opisane w nich stany faktyczne (zdarzenia) – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – nie są identyczne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.