Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.279.2017.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-21
Teza: w zakresie ustalenia, czy realizowana przez Spółkę działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej
Słowa kluczowe: działalność; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2017 r. (data wpływu 4 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy realizowana przez Spółkę działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy realizowana przez Spółkę działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej (pytanie Nr 1 i 2).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

A. S. A. (dalej zwana również „Spółką”) działa w branży informatycznej, jest wiodącym dostawcą usług doradczych i systemów informatycznych dla firm. Spółka wdraża system M\`(...)\` AX, a także oferuje autorskie rozwiązania IT, kompatybilne z oprogramowaniem M.

A. SA do tej pory opracował we własnym zakresie dodatkowe produkty umożliwiające np.: optymalizację zarządzania przedsiębiorstwami projektowymi, wspierając proces zarządzania projektami w firmie, w tym przede wszystkim tworzenie i monitorowanie realizacji budżetów, mechanizmy do zarządzania czasem pracy na projektach, czy zarządzania bazą sprzętowo-transportową, zaawansowane mechanizmy raportowe (nazwa produktu A Contract Management); w pełni zautomatyzowany proces testowania systemu M\`(...)\` AX - Executive Automats - narzędzie to pozwala zapisywać wykonywane czynności w systemie w postaci skryptów, zapisywać je w bazie, poddać obróbce nadającej im cechy potrzebne przy różnych zastosowaniach, łączyć skrypty w scenariusze i odtwarzać w 12 celach zdefiniowanych dla różnych faz budowy rozwiązania M\`(...)\` AX. Najważniejsze korzyści płynące z rozwiązania Executives Automats to m.in.: automaty testujące procesy i funkcje systemu, aktualna, kompletna i dostępna na bieżąco dokumentacja rozwiązania, skrypty szkoleniowe itp;

*   elektroniczny obieg dokumentów, wraz z ich opisywaniem i akceptacją na wybranych poziomach przez użytkowników - AW - A Purchse lnvoice Workflow;
*   generowanie z systemu ewidencyjnego raportów w formacie jednolitych plików kontrolnych.

Powyższe projekty są aplikacjami przykładowymi, które Spółka opracowała w ostatnich latach.

W Spółce wyodrębniono zespół, który zajmuje się pracami badawczo rozwojowymi. Pracownicy tego zespołu stale pracują nad wypracowaniem nowych narzędzi ułatwiających pracę lub usprawniających proces zarządczy w firmach oraz ulepszeniem i zmodyfikowaniem dotychczasowych. Wszystkie aplikacje opracowane przez Spółkę są utworami w rozumieniu prawa autorskiego, a A oferując je swoim kontrahentom udziela licencji na prawo do ich użytkowania. Praca nad nowymi aplikacjami oraz prowadzące do ulepszenia istniejących programów jest pracą twórczą - bazując na dotychczasowej wiedzy i doświadczeniach oraz obserwowanym na rynku zapotrzebowaniu na nowe funkcjonalności lub narzędzia, pracownicy pracują nad zupełnie nowymi koncepcjami, tworząc najpierw prototypy a ostatecznie ostateczne wersje, nadające się do komercyjnego wykorzystania, nowych aplikacji.

Oprócz powyższego, Spółka zajmuje się pracami wdrożeniowymi systemu M\`(...)\` AX oraz opracowanych własnych produktów u kontrahentów Spółki. Każde oprogramowanie oferowane przez A klientom jest dostosowywane do indywidualnych potrzeb kontrahenta.

Prace wdrożeniowe nad aplikacjami wdrażanymi u kontrahentów można podzielić na następujące etapy:

1.  Analiza procesów biznesowych klienta oraz szczegółowych wymagań w stosunku do systemu, mieszczących się w ustalonym zakresie. Produktem pierwszej fazy są mapy procesów systemowych powstałe w wyniku analizy wymagań biznesowych.

Główne kroki fazy analizy:

1.  Inwentaryzacja procesów biznesowych klienta, które mają być obsłużone przez wdrażany system informatyczny.
2.  Przeprowadzanie wywiadów i warsztatów w celu wyodrębnienia szczegółowych wymagań biznesowych i preferencji klienta w stosunku do systemu, połączone z pierwszą ilustracją przebiegu procesów w systemie M\`(...)\` AX.
3.  Przedstawienie koncepcji realizacji wymagań biznesowych przez wdrażany system oraz samych map procesów systemowych do akceptacji klienta.

Głównymi krokami dążącymi do zatwierdzenia Zakresu Wdrożenia są:

1.  Prezentacja propozycji przebiegu głównych procesów w zakresie łańcucha wartości analizowanego przedsiębiorstwa.
2.  Inwentaryzacja ewentualnych modyfikacji systemów powstałych w wyniku analizy wymagań biznesowych.

Na zakończenie analizy, w wyniku podjęcia przez klienta decyzji biznesowych dotyczących zakresu realizowanych procesów oraz sposobów obsługi procesów, powstaje ostateczny dokument „Zatwierdzonego Zakresu Rozwiązania”, zawierający opis architektury wdrażanego systemu oraz opis koncepcji odzwierciedlenia procesów biznesowych w systemie informatycznym, będący podstawą realizacji prac wdrożeniowych.

1.  Prototyp

Faza prototypu polega na opracowaniu produktu o zakresie ograniczonym w stosunku do planowanego produktu końcowego. Prototyp ma na celu zbadanie, czy funkcje zamówione przez klienta mogą być dostarczone oraz przedstawienie ich w środowisku zbliżonym do docelowego. Produkcja prototypu jest w dużej mierze analogiczna do produkcji docelowych elementów systemu.

1.  Określenie zakresu prototypu - ograniczona analiza co do jednego lub niewielkiej ilości procesów biznesowych klienta, prowadzona analogicznie do pierwszej fazy wdrożenia (analizy).
2.  Produkcja rozwiązania zgodnego z zakresem prototypu: programowanie, instalacja i konfiguracja systemu na środowisku testowym, wstępne testy funkcjonalności, wykonywanie poprawek, aktualizacje systemu i instalacje aktualnego środowiska testowego.
3.  Demonstracja prototypu: instalacja prototypu w środowisku demonstracyjnym, import danych, konfiguracja, prezentacja przed klientem.
4.  Dokumentacja powyższych procesów.

1.  Konfiguracja i programowanie

Celem fazy jest wyprodukowanie wolnego od usterek rozwiązania o zakresie uzgodnionym na etapie analizy lub fragmencie tego zakresu. Faza składa się z następujących etapów:

1.  Zaplanowanie etapów produkcji elementów rozwiązania informatycznego: estymacja zadań, określenie zakresu funkcjonalnego, którego dotyczy dany etap produkcji.
2.  Budowa rozwiązania - dzieli się na następujące czynności: programowanie funkcjonalności, programowanie testów automatycznych, budowa pakietów danych i pakietów danych procesów (do automatyzacji migracji danych i parametryzacji rozwiązania).
3.  Testy jednostkowe - weryfikujące zgodność z wymaganiem biznesowym.
4.  Aktualizacja dokumentacji, w tym aktualizacja map procesów, dokumentacja w postaci nagrań, tworzenie scenariuszów testowych.
5.  Stabilizacja produkowanych elementów systemu:
    1.  instalacja w środowisku testowym,
    2.  konfiguracja środowiska testowego,
    3.  testy procesów, testy integracyjne, testy akceptacyjne danych.
6.  Instalacja produkowanych elementów systemu na środowisku testowym klienta, konfiguracja, akceptacja przez klienta.

1.  Wdrożenie opracowanego rozwiązania u klienta.

1.  Uruchomienie oprogramowania, w tym szkolenie użytkowników.

Powyższe prace realizowane są przez pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz współpracowników. Pracownicy na bieżąco prowadzą ewidencję wykonywanych przez siebie czynności, na podstawie której Spółka jest w stanie ustalić, ile godzin w miesiącu dana osoba zajmowała się pracami w poszczególnych fazach opisanych powyżej.

Zdaniem Spółki, realizowane przez nią prace wymienione w fazach I - III i polegające na opracowywaniu nowych produktów dla kontrahentów, wypełniają definicję prac rozwojowych, wskazaną w art. 4a pkt 28 ustawy, a tym samym Spółka może zaliczyć wydatki na wynagrodzenia wypłacane pracownikom oraz składki ZUS finansowane przez pracodawcę do wydatków kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ustawy o CIT. Wydatki te są ewidencjonowane w księgach rachunkowych na wyodrębnionych subkontach.

Wnioskodawca poinformował, że Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy prace zmierzające do stworzenia nowych lub ulepszenia już istniejących produktów oraz rozwiązań informatycznych, prowadzone przez Spółkę stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku?
2.  Czy prace prowadzone przez zespół wdrażający oprogramowanie u klienta scharakteryzowane w pkt I-III w opisie stanu faktycznego stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku?
3.  Czy w kosztach działalności badawczo - rozwojowej Spółka może uwzględnić (w ramach przewidzianych w ustawie limitów) wydatki z tytułu zatrudnienia przy ww. projektach pracowników - wypłacane wynagrodzenia oraz należne składki ZUS opłacane przez pracodawcę?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 i Nr 2. Odpowiedź na pytanie Nr 3 zostanie udzielona w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 18d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm.), od podstawy opodatkowania odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

Za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Prace rozwojowe zostały zaś zdefiniowane w pkt 28 tego przepisu, jako nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

Zdaniem Spółki, prowadzone przez nią prace nad nowymi produktami oraz prace prowadzone przez zespół wdrożeniowy, a opisane w fazach I-III wypełniają powyższą definicję.

Zgodnie z przywołaną powyżej definicją prac badawczo rozwojowych, czynności te charakteryzują się dwoma elementami - muszą przejawiać cechy twórczości oraz być prowadzone w sposób systematyczny.

W zakresie pierwszego z pojęć można wspierać się ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. nr 90 poz. 631 ze zm.), która definiuje pojęcie utworu, a zgodnie z którą przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W efekcie rodzaj działalności podatnika, który może stanowić utwór, jest bardzo szeroki - przykładowo, zgodnie z art. 41 ust. 2 pr. aut. i pr. pokr., umowa licencyjna jest umową, na podstawie, której autor utworu (przez utwór należy rozumieć również oprogramowanie komputerowe) określa warunki korzystania z niego, w efekcie za prace badawczo-rozwojowe należałoby uznać także tworzenie rozwiązań i programów komputerowych.

Jednocześnie należy zauważyć, że przedmiotem prac badawczo-rozwojowych może być także produkt, usługa czy proces, które nie stanowią utworu w rozumieniu prawa autorskiego, a jedynie charakteryzują się „twórczością” prac.

Odnosząc się do przewidzianego w pkt 26 art. 4a ustawy o CIT warunku „systematyczności” wydaje się, że powinno się przez to rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie przy założeniu, iż podatnik w przyszłości planuje wykonywać tego rodzaju prace.

Zdaniem Spółki, prace rozwojowe zdefiniowane w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT są przez ustawodawcę rozumiane bardzo szeroko oraz wiążą się one zarówno z nabywaniem, jak i przetwarzaniem wiedzy w celu kreowania ulepszonych produktów. Jedynie rutynowe i okresowe zmiany istniejących m.in. produktów lub usług nie stanowią prac rozwojowych. Ustawa nie przewiduje żadnej procedury weryfikacji, czy potwierdzania, że przeprowadzone i przedstawione do odpisu podatkowego prace badawczo-rozwojowe spełniają założone definicje. Nie chodzi tutaj o weryfikację poziomu innowacyjności, czy rodzaju prac, ale stwierdzenie faktu, że przeprowadzone czynności rzeczywiście powinny zostać uznane za prace rozwojowo-badawcze. Odnosząc się do znaczenia tego pojęcia funkcjonującego w języku powszechnym, należy jednak wskazać, że „prace” - w kontekście omawianego przypadku - to ogół czynności wykonywanych przez grupę ludzi realizujących jakieś zadanie, celowa działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr, a badawczo-rozwojowe to związane z badaniami, z rozwojem, planowaniem badań i rozwoju; „rozwój” natomiast oznacza proces zmian, przechodzenia do form bądź stanów bardziej złożonych lub pod pewnymi względami doskonalszych.

Zgodnie zaś z definicją stosowaną dla celów statystyki publicznej „prace rozwojowe” to prace konstrukcyjne, technologiczno-projektowe oraz doświadczalne polegające na zastosowaniu istniejącej już wiedzy, uzyskanej dzięki pracom badawczym lub jako wynik doświadczenia praktycznego, do opracowania nowych lub istotnego ulepszenia istniejących materiałów, urządzeń, wyrobów, procesów, systemów czy usług, łącznie z przygotowaniem prototypów doświadczalnych oraz instalacji pilotowych. Do prac rozwojowych nie zalicza się czynności związanych z samym wdrożeniem nowego produktu, wykraczającymi poza zakres działalności badawczo-rozwojowej, związanych w szczególności z wykonaniem dokumentacji technicznej, oprzyrządowania, próbnych instalacji, próbnej serii nowego wyrobu, przeprowadzeniem poprawek po próbach itp. Tak też wskazywał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2012 r. znak ITPB3/423-199/12/PS.

Analizując orzecznictwo (np. wyrok WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 242/12) można uznać, że sądy administracyjne definiowały pojęcie „prac rozwojowych” dla celów podatku dochodowego (wg stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2015 r.) w oparciu o normę zawartą w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 ze zm.).

Zgodnie z definicją z art. 2 pkt 4 ww. ustawy, przez prace rozwojowe należy rozumieć nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 5 listopada 2012 r. o sygn. akt I SA/Bd t: 933/12 uszczegółowił, że „prace” w pojęciu potocznym zawsze zmierzają do pewnego rezultatu, co samo w sobie jest postrzegane intuicyjnie, jako rozwój, a w takim wypadku należy uważać, by nie popaść w absurd i odnieść pojęcia prac rozwojowych, o których mowa w przepisach podatkowych do wszelkich prac. Zatem, w ocenie sądu przy kwalifikowaniu prac jako prac rozwojowych, o jakich mowa w przepisach podatkowych, należy tylko pomocniczo wspierać się zapisami ustawy o zasadach finansowania nauki. Pamiętając o zasadzie, że zwrotom języka prawnego nie wolno bez wyraźnie określonego powodu nadawać innego znaczenia niż mają w języku naturalnym, niewątpliwie określenie to nie może być węższe niż wynika to z ustawy o zasadach finansowania nauki. Co więcej, niektóre działania są pracami rozwojowymi, o jakich mowa w przepisach podatkowych, mimo że nie obejmuje ich definicja zawarta w ustawie o zasadach finansowania nauki, gdyż definicja ta została stworzona dla innych (węższych) celów niż przepisy podatku dochodowego, w odniesieniu, do których zawsze obowiązuje indywidualna ocena stanu faktycznego.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Spółka stoi na stanowisku, że prace badawczo-rozwojowe winny być traktowane dla celów podatkowych, jako rodzaj inwestycji, której efektem w zamierzeniu jest wytworzenie dobra, które mogłoby przyczynić się do powiększenia jego majątku. Tym dobrem w odniesieniu do sytuacji Spółki są usługi, produkty i rozwiązania informatyczne, które dzięki pracom podjętym (i wciąż podejmowanym) przez Spółkę we własnym zakresie, uzyskały cechy funkcjonalne pozwalające świadczyć za ich pośrednictwem usługi lub oferować produkty/rozwiązania informatyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i w ten sposób przyczyniać się do powiększenia majątku Spółki.

Reasumując, wykonywane przez A SA prace związane z tworzeniem nowych aplikacji i programów ale również związane z rozpoznaniem potrzeb klienta, stworzeniem architektury produktu dostosowanego do indywidualnych potrzeb oraz jego skonfigurowanie wypełniają definicję prac rozwojowych.

Faza analizy zostanie uznana jako wpisująca się w definicję prac rozwojowych wg ustawy o CIT, w szczególności w jej fragment: „nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny (\`(...)\`) działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług”.

Faza prototypu oraz faza konfiguracji i oprogramowania zostaną uznana jako wpisująca się w definicję prac rozwojowych wg ustawy o CIT, w szczególności w jej fragment: „opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony, oraz opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań Nr 1 i Nr 2.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanej interpretacji oraz wyrokach w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, że interpretacja oraz wyroki te co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.