Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-140/09-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-17
Teza: 1. Czy wykonawca wystawiając faktury na w/w usługi powinien w odrębnych pozycjach ująć roboty budowlane ze stawką 22% i prace konserwatorskie ze stawką zwolnioną? 2. Czy dopuszczalne jest uznanie wszystkich w/w usług za świadczenie pojedyncze i przyjęcie ujednoliconej stawki charakterystycznej dla usługi zasadniczej, w tym wypadku usługi ochrony zabytków (PKWiU 92.52.12) ze stawką zwolnioną?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi ochrony zabytków; zabytek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20.02.2009r. (data wpływu 25.02.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie wystawiania faktur VAT na usługi ochrony zabytków z rozgraniczeniem na roboty budowlane i prace konserwatorskie, a także zastosowania ujednoliconej stawki podatku VAT na usługi ochrony zabytków - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.02.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT na usługi ochrony zabytków z rozgraniczeniem na roboty budowlane i prace konserwatorskie, a także zastosowania ujednoliconej stawki podatku VAT na usługi ochrony zabytków. Wniosek zawierał braki formalne (nieprecyzyjne określenie przedmiotu interpretacji w zakresie przedstawionych pytań oraz brak własnego stanowiska odnośnie przedstawionych we wniosku pytań). W związku z tym tut. organ podatkowy pismem z dnia 18.03.2009r. wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie. Wniosek został uzupełniony w terminie prawidłowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną miasta działająca w oparciu o statut, administrującą nieruchomościami miasta, wśród których znajdują się bądź zabytki nieruchome, bądź obiekty budowlane położone w obszarach objętych opieką konserwatorską. W obiektach budowlanych na podstawie zamówień publicznych zlecane jest prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich, a także robót budowlanych przy układzie przestrzennym ulicy wpisanym do rejestru zabytków. Remontowi podlegają chodniki, jezdnia i oświetlenie, częściowo z wykorzystaniem istniejących materiałów, a częściowo przy użyciu nowych. Przy remoncie obiektów małej architektury, obiekty typu ławki, nie są zabytkami, lecz znajdują się w obszarze wpisanym do rejestru zabytków. Przy takim remoncie demontaż ławki, wykonanie fundamentów i posadowienie ławki stanowi roboty budowlane, zaś polerowanie nawierzchni ławki jest pracą konserwatorską. Przy remoncie i konserwacji zabytku wyposaża się go w wewnętrzne instalacje: elektryczne, grzewcze, kanalizacyjne, wodociągowe, przy czym tego typu roboty są robotami stricte budowlanymi, a jedynie prace typu wzmocnienie i wymiana cegieł czy ujednolicenie kolorystyki czy uzupełnienie braków elewacji stanowią prace konserwatorskie. Tak czy inaczej zarówno przeprowadzenie robót budowlanych w zabytkach jak i prac konserwatorskich wymaga pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wydawanego w trybie art. 36 Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, część robót wymaga zaś nadzoru konserwatorskiego.

W ogłoszonym postępowaniu przetargowym jeden z oferentów wskazał, że niezasadne jest doliczanie do ceny usługi podatku VAT ze wskazaną stawką 22%, gdyż z mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT i poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, zwolnieniu z podatku

podlegają usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem (EX 92 grupowania PKWiU) z wyłączeniem ośmiu usług z grupowań PKWiU wymienionych w kolumnie trzeciej. Zapis ten pozwala zaś na przyjęcie, że zwolnieniu podlegają usługi o ochronie zabytków (grupowanie: 92.52.12-00.00. — według PKWiU z 2004r.). Urzędy statystyczne do usług ochrony zabytków zaliczają usługi konserwacji miejsc i budynków zabytkowych, historycznych architektury murowanej lub drewnianej (z wyjątkiem robót budowlanych — PKWiU 45 z 2004r.) zaś dla potrzeb takiej klasyfikacji muszą być wykonywane pod nadzorem osób wskazanych w przepisach wykonawczych do Ustawy o ochronie zabytków. W tej sytuacji roboty budowlane opodatkowane są ogólną 22% stawką podatku VAT, choćby były wykonywane w obiekcie zabytkowym. Gdy wykonywane są zaś w obiektach zabytkowych prace konserwatorskie zwolnione są z podatku VAT. Jedynie wykonanie prac konserwatorskich w obiektach zabytkowych budownictwa mieszkaniowego objęte jest 7% stawką podatku VAT.

Podatek VAT jest elementem cenotwórczym i zastosowanie określonej stawki podatku lub zwolnienie z tego podatku ma kolosalne znaczenie dla finansów zamawiającego, jak też może mieć znaczenie dla ewentualnej odpowiedzialności prawno — finansowej kierownika zamawiającego przy wydatkach związanych z zastosowaniem zawyżonej stawki podatku VAT. Dotychczasowe postępowanie przetargowe z uwagi na nieporównywalność cen ofertowych przy zróżnicowanej stawce podatku VAT (22% lub zwolnienie) zostało unieważnione, zaś ustalenie właściwej stawki umożliwi ogłoszenie nowego przetargu. Trudność sprowadza się do tego, że ujmowanie w kosztorysie budowlano — wykonawczym pozycje robót obejmują czasami zakres właściwy zarówno dla prac konserwatorskich, jak i dla robót budowlanych, które trudno rozdzielić, przypisać do określonej stawki podatku VAT.

W uzupełnieniu do wniosku (data wpływu do tut. organu 30.03.2009r.) Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny:

Prace konserwatorskie (PKWiU 92.52.12), zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 Ustawy o podatku VAT oraz na podstawie poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy są zwolnione z podatku VAT Prace konserwatorskie obejmują swoim zakresem:

1.  Wzmacnianie lub hydrofobizacja powierzchniowa kamienia,
2.  Zniszczenie żywotności mikroorgaznizmów w porach kamienia metodą chemiczną (dezynfekcja) - kamień porowaty - piaskowiec,
3.  Wstępne odczyszczenie powierzchni - kamień porowaty — piaskowiec,
4.  Usuwanie z powierzchni kamienia zaprawy cementowej - kamień porowaty — piaskowiec,
5.  Oczyszczenie powierzchni metodami chemicznymi bez względu na ilość powtórzeń wraz z doczyszczeniem mechanicznym - kamień porowaty — piaskowiec,
6.  Odsalanie kamienia (trzykrotne powtórzenie zabiegu) - kamień porowaty — piaskowiec,
7.  Uzupełnianie ubytków za pomocą kitów na bazie wapna dotowanego lub cementu nisko alkalicznego z ewentualnymi dodatkami modyfikującymi (kity podbarwione w masie na kolor otoczenia),
8.  Uzupełnienie ubytków - flekowanie. Flek o powierzchni od 30 do 100 cm2. Piaskowiec,
9.  Wzmacnianie lub hydrofobizacja powierzchniowa kamienia,
10.  Wypełnienia starych wykruszonych połączeń kamieni (spoiny fugi),
11.  Scalanie kolorystyczne kitów (patynowanie),
12.  Wzmacnianie lub hydrofobizacja powierzchniowa kamienia,
13.  Opracowanie dokumentacji konserwatorskiej.

Na roboty budowlane (PKWiU 45), opodatkowane stawką 22% zgodnie z art. 41 ustawy, składają się następujące roboty:

1.  Rozebranie wolnostojących słupów (filarów) z kamienia o przekroju do 900 cm 2 na zaprawie cementowej powyżej terenu,
2.  Wymiana fundamentów z cegły budowlanej na zaprawie cementowej,
3.  Montaż postumentów, obelisków, trzonów, latarń itp.,

W związku z powyższym zadano następujące pytania (wynikające z uzupełnienia do wniosku):

1.  Czy wykonawca wystawiając faktury na w/w usługi powinien w odrębnych pozycjach ująć roboty budowlane ze stawką 22% i prace konserwatorskie ze stawką zwolnioną?
2.  Czy dopuszczalne jest uznanie wszystkich w/w usług za świadczenie pojedyncze i przyjęcie ujednoliconej stawki charakterystycznej dla usługi zasadniczej, w tym wypadku usługi ochrony zabytków (PKWiU 92.52.12) ze stawką zwolnioną?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Trudności techniczne i znaczny nakład czasu pracy dla wyliczenia wartości zamówienia objętego 22% stawką podatku VAT, bądź zwolnionego z tego podatku nie może stanowić przeciwwagi dla ustalenia wartości zamówionej usługi w kontekście zapewnienia należytego wydatkowania środków publicznych (plan finansowy jednostki organizacyjnej gminy). Ujednolicenie stawek wydaje się dopuszczalne jedynie w odniesieniu do tego zakresu robót, przy którym występuje trudność z jednoznacznym ich sklasyfikowaniem jako prac konserwatorskich, zwolnieniu podlegałyby wówczas tylko prace stricte sklasyfikowane jako konserwatorskie, sięganie po rozwiązania z Dyrektywy VAT z 2006r. wydaje się nieuzasadnione, gdyż w tej części nie została ona implementowana do polskich przepisów.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

Kwestia świadczenia złożonego, na które składa się kilka różnych świadczeń prowadzących do jednego celu, nie została wprost uregulowana przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, ani zapisami VI Dyrektywy. Niemniej Europejski Trybunał Sprawiedliwości wypowiadał się w takich sprawach. W wyroku w sprawie C-349/96 ETS wskazał, że zgodnie z artykułem 2 (1) VI Dyrektywy, co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednocześnie, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykonania usługi zasadniczej.

Reasumując zdaniem Wnioskodawcy:

Świadczenia o których mowa nie mają charakteru świadczenia pojedynczego, na które składa się usługa zasadnicza i usługi pomocnicze. Należy więc zastosować się do ogólnej zasady i dla całości robót budowlanych wykonywanych w ramach ochrony zabytków (PKWiU 92.52.12) zastosować stawkę zwolnioną usługi zasadniczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz. U. 2008 Nr 217, poz. 1293 ze zm. do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2009r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.2)).

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1. ustawy o VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, dla wybranych grup towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0% oraz zwolnienia od podatku.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.

Pod poz. 11 załącznika nr 4 zostały wymienione jako zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, usługi związane z kulturą (symbol PKWiU: ex 92), w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania usługi, usługi związane z rekreacją i sportem, z wyłączeniem:

1.  usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi,
2.  usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61),
4.  wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na inne imprezy sportowe,
5.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5) a) usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach) wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72)
6.  działalności agencji informacyjnych,
7.  usług wydawniczych,
8.  usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz.12.

Z treści objaśnienia zamieszczonego pod załącznikami do ustawy o VAT wynika, że wskazany symbol PKWiU wraz z oznaczeniem „ex” – dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa usługi. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania – konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.

W dziale 92 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 18 marca 1997r. zostały zamieszczone usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem - pod poz. 92.52 ujęto usługi muzealnictwa oraz ochrony zabytków (PKWiU: 92.52.12 – Usługi ochrony zabytków).

Obiekty zabytkowe wpisane do rejestru zabytków nie posiadają odrębnej klasyfikacji według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), jednak zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162 poz. 1568 ze zm.) podlegają opiece konserwatorskiej, zaś wszystkie prace w tych obiektach podlegają szczególnym rygorom.

Zgodnie z treścią art. 3 pkt 1, 6, 8 ww. ustawy użyte w ustawie określenia oznaczają:

*   zabytek – nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową,

*   prace konserwatorskie – działania mające na celu zabezpieczenie i utrwalenie substancji zabytku, zahamowanie procesów jego destrukcji oraz dokumentowanie tych działań,

*   roboty budowlane – roboty budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, podejmowane przy zabytku lub otoczeniu zabytku.

Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy – świadczenie usług polegających na ochronie zabytków sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 92.52.12 podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jako niewymienione w wyłączeniach od zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, przewidzianych w punkcie 5 poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy o VAT. Wyłączeniem, o którym mowa w pkt 5 poz. 11, nie zostały bowiem objęte generalnie usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 92.5, lecz wyłącznie wstęp oraz wypożyczanie wydawnictw (PKWiU: 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie tych usług.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury zawarte są w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 2125, poz. 1337), zwanego dalej „rozporządzeniem”.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną miasta, której zadaniem jest administrowanie nieruchomościami miasta, wśród których znajdują się bądź zabytki nieruchome, bądź obiekty budowlane położone w obszarach objętych opieką konserwatorską. W obiektach budowlanych na podstawie zamówień publicznych zlecane jest prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich, a także robót budowlanych przy układzie przestrzennym ulicy wpisanym do rejestru zabytków. Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy usługi ochrony zabytków klasyfikowane są w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w kodzie 92.52.12-00.00 i podlegają zwolnieniu od podatku VAT. Urzędy statystyczne do usług ochrony zabytków zaliczają usługi konserwacji miejsc i budynków zabytkowych, historycznych architektury murowanej lub drewnianej. Zaś roboty budowlane, choćby były wykonywane na obiektach zabytkowych podlegają opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 22%. Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do tego, czy postępuje prawidłowo wystawiając faktury na usługi ochrony zabytków wpisując w odrębnych pozycjach roboty budowlane objęte stawką 22% i prace konserwatorskie objęte zwolnieniem od podatku VAT. Ponadto Wnioskodawca wystąpił z zapytaniem czy dopuszczalne jest przyjęcie ujednoliconej stawki podatku VAT charakterystycznej dla usługi zasadniczej – usługi ochrony zabytków (PKWiU 92.52.12) ze stawką zwolnioną.

W świetle przedstawionego w uzupełnieniu do wniosku opisu stanu faktycznego oraz przyporządkowanego do niego pytania nr 1, a także w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego tut. organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Kluczowym przepisem w tym zakresie jest § 5 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia, który stanowi, iż faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Zatem, jeżeli w/w przepisy ustawy o VAT oraz aktów wykonawczych do niej wprowadzają odmienne stawki podatkowe dla usług ochrony zabytków w zależności od symbolu PKWiU (prace budowlane PKWiU 45 objęte stawką 22% oraz prace konserwatorskie PKWiU 92.52.12 zwolnione od podatku) nieuzasadnione jest stwierdzenie Wnioskodawcy, że gdy kilka świadczeń (prace budowlane i konserwatorskie) obejmują z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę (usługę ochrony zabytków) to usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Bowiem na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym, mamy do czynienia z dwoma odrębnymi przedmiotami transakcji: usługą konserwatorską na obiekcie zabytkowym, która zwolniona jest z podatku od towarów i usług oraz usługą budowlaną na obiekcie zabytkowym, która to opodatkowana jest 22% stawką podatku VAT.

Natomiast analizując przedstawione w uzupełnieniu do wniosku pytanie nr 2, a także obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego również należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Podstawową rolę w rozwiązaniu wskazanego problemu odgrywają określone przez Wnioskodawcę grupowania PKWiU, do których przyporządkowane są wykonywane przez Wnioskodawcę usługi. Należy podkreślić, że usługi budowlane wykonywane na obiektach zabytkowych klasyfikowane w symbolu PKWiU 45 nie są wymienione w ustawowym katalogu usług zwolnionych z podatku od towarów i usług, zawartym w załączniku nr 4 do ustawy o VAT, jak również nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie innych przepisów, a co za tym idzie, brak jest podstaw prawnych do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT czy też innych przepisów wykonawczych. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie zostały również wymienione wśród usług korzystających z preferencyjnej stawki VAT. Tym samym przedmiotowe usługi sklasyfikowane przez Wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 45 winny być opodatkowane podstawową stawką VAT tj. 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast do usług konserwatorskich sklasyfikowanych w symbolu PKWiU 92.52.12 wymienionych enumeratywnie w uzupełnieniu do wniosku Podatnik ma uprawnienie do zastosowania zwolnienia z podatku VAT z uwagi na zapis art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z pozycją nr 11 załącznika do ustawy.

Końcowo zaznaczyć należy, że obowiązek przedstawienia organom podatkowym prawidłowej klasyfikacji dla sprzedawanych towarów należy do podatnika, który ponosi również odpowiedzialność za nieprawidłowo dokonaną klasyfikację. Wskazuje się, że tut. organ nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, w związku z tym w niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-ego Maja 10, 09-402 Płock.