Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-62/13/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-04-15
Teza: Czy w przypadku zbycia nieruchomości w drodze umowy dożywocia wystąpi obowiązek w podatku dochodowym, gdy zbycie ½ części następuje przed upływem pięciu lat?
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-opodatkowanie przychodu; przychód-źródła przychodu; rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2013 r. (data wpływu 17 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 11 czerwca 1985 r. nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego na podstawie umowy darowizny od rodziców nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym.

W dniu 9 sierpnia 2010 r. po rozwodzie małżonkowie dokonali podziału majątku wspólnego dorobkowego.

Przedmiotem podziału majątku wspólnego była ww. nieruchomość zabudowana domem mieszkalnym oraz nieruchomość o pow. 0,40 ha. W wyniku podziału majątku wspólnego otrzymała Pani nieruchomość zabudowaną.

Podział majątku dorobkowego był ekwiwalentny i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty, a wartość otrzymanej nieruchomości mieściła się w udziale jaki przysługiwał Pani w majątku dorobkowym małżeńskim.

W przyszłości planuje Pani ja zbyć zawierając umowę dożywocia z synem i synową.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku zbycia nieruchomości w drodze umowy dożywocia wystąpi obowiązek w podatku dochodowym, gdy zbycie ½ części następuje przed upływem pięciu lat?

Zdaniem Pani w opisanej sytuacji nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. W ocenie Pani, nabycie części nieruchomości w wyniku podziału majątku wspólnego nie stanowi dochodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Planowana umowa o dożywocie, której przedmiotem ma być również wskazany wyżej udział w nieruchomości nie stanowi źródła przychodów w rozumieniu ustawy.

Stanowisko takie – Jej zdaniem – potwierdza wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1587/09 oraz wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 450/11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Pani w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje więc generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu zacytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej

Z analizy zdarzenia przyszłego, opisanego we wniosku wynika, iż w dniu 12 czerwca 1985 r. na podstawie umowy darowizny otrzymała Pani wraz z mężem od rodziców do majątku wspólnego nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym.

W dniu 9 sierpnia 2010 r. po rozwodzie małżonkowie dokonali podziału majątku wspólnego dorobkowego.

Przedmiotem podziału majątku wspólnego była ww. nieruchomość zabudowana domem mieszkalnym oraz nieruchomość o pow. 0,40 ha. W wyniku podziału majątku wspólnego otrzymała Pani ww. nieruchomość zabudowaną.

Podział majątku dorobkowego był ekwiwalentny i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty, a wartość otrzymanej nieruchomości mieściła się w udziale jaki przysługiwał Pani w majątku dorobkowym małżeńskim.

W przyszłości planuje Pani ją zbyć zawierając umowę dożywocia z synem i synową.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 788).

W myśl art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tej rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki za datę nabycia nieruchomości będącej przedmiotem podziału, uznać należy datę nabycia jej do majątku wspólnego. Natomiast w sytuacji, gdy na skutek dokonania ww. czynności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu, tzn. zwiększa się zakres jej władania nad rzeczą, wówczas podział taki stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, z którego wynika, że podział majątku był ekwiwalentny i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty, a wartość otrzymanej skutkiem podziału majątku nieruchomości mieściła się w udziale jaki przysługiwał Pani w majątku dorobkowym małżeńskim, za datę nabycia przez Panią prawa własności nieruchomości należy przyjąć rok 1985, tj. rok jej nabycia przez Panią i męża do majątku wspólnego w czasie trwania związku małżeńskiego.

W konsekwencji, w sytuacji opisanej we wniosku planowane odpłatne zbycie przez Panią w drodze umowy dożywocia przedmiotowej nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy, w związku z upływem okresu 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, a tym samym nie będzie rodzić obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

W kwestii powołanych przez Panią wyroków sądowych wyjaśnić należy, iż jakkolwiek orzeczenia podatkowe kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy więc stwierdzić, iż orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.