Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.500.2024.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; programista; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie 12 grudnia 2024 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od (...) 2019 r. prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą X (NIP: (...)), której
    przeważającym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD: 62.01.
    Z). Posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy
    w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    W roku 2024 Wnioskodawca rozlicza się z zastosowaniem podatku liniowego. Niniejszy
    wniosek obejmuje zatem rok 2024 i ewentualne lata przyszłe (rok 2025 i następne), przy
    założeniu kontynuacji stanu faktycznego opisanego we wniosku i braku zmian
    legislacyjnych.
    Od marca 2024 r. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz A Spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością Oddział w Polsce (nr KRS (...)) – dalej jako „Spółka”, na podstawie
    pisemnej umowy o współpracy z dnia 1 marca 2024 r. z późniejszymi zmianami, aneksami.
    Na podstawie przedmiotowej umowy, Spółka zleca, a Wnioskodawca przyjmuje do
    wykonania usługi IT wskazane w załączniku do umowy:
    – dostarczanie programistycznych i aplikacyjnych rozwiązań IT w wymaganych terminach,
    – wzajemne testowanie aplikacji opracowanych przez innych programistów w zespole,
    – raportowanie/eskalacja problemów do kierownictwa Spółki,
    – dokumentacja opracowanych skryptów, aplikacji, rozwiązań programistycznych,
    – rozwój i utrzymanie aplikacji i systemów IT w oparciu o specyfikacje, wytyczne, ramy i
      najlepsze praktyki,
    – dostarczanie danych wejściowych do specyfikacji rozwiązania/inżynierii wymagań, jeśli
      jest to wymagane,
    – podejmowanie inicjatywy w celu ciągłego dokształcania się i wydawania zaleceń
      dotyczących ulepszeń,
    – pełnienie roli specjalisty/eksperta w danej dziedzinie,
    – zarządzanie i aktualizowanie zadań przy użyciu wewnętrznego systemu zgłoszeń (...),
    – rejestracja czasu poświęconego na dane rozwiązania przy użyciu wewnętrznych
      systemów (...),
    – tworzenie treści dla dokumentów z zakresu wymaganych prac/analizy wpływu
      rozwiązań na systemy i inne aplikacje,
    – uczestnictwo w spotkaniach z zespołem Zleceniodawcy,
    – współpraca z kierownikami projektów i stakeholderami z grupy A,

    – uczestniczenie w rozmowach z klientami Spółki zgodnie z wymaganiami (język
      angielski),
    – wspieranie zarządzania usługami w celu zapewnienia działania rozwiązania w
      wyznaczonym środowisku w ramach uzgodnionych poziomów usług.
    Przedmiotem niniejszego wniosku są jednak tylko te zadania, które prowadzą do
    wytworzenia/rozwinięcia programów komputerowych/oprogramowań. Wnioskodawca
    usługi wykonuje osobiście i nie podlega kierownictwu Spółki. Zachowuje status
    niezależnego, profesjonalnego usługodawcy, podejmuje we własnym zakresie decyzje o
    środkach podejmowanych w celu wykonania usług. Ponosi odpowiedzialność z tytułu
    szkód powstałych po stronie Spółki lub osób trzecich w związku z wykonywaniem umowy.
    Wykonuje usługi w dowolnym miejscu, według własnego wyboru, mając na uwadze
    charakter usługi i ewentualną konieczność uzgodnień stron, jeśli charakter usługi tego
    wymaga. Realizuje usługi zatem w ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z postanowieniami umowy, Wnioskodawca w ramach wynagrodzenia
    przysługującego mu na podstawie umowy zobowiązany jest przenieść na Spółkę autorskie
    prawa majątkowe do wszystkich utworów. Skutek rozporządzający (tj. przejście autorskich
    praw majątkowych na Spółkę) następuje z chwilą przyjęcia poszczególnych utworów przez
    Spółkę. Przyjęcie utworów dokonywane jest poprzez ich akceptację przez osobę
    upoważnioną przez Spółkę. Wnioskodawca przenosi na Spółkę nieograniczoną w czasie i
    terytorialnie pełnię autorskich praw majątkowych, wraz z wyłącznym prawem
    wykonywania oraz zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego do utworu,
    na wszystkich polach eksploatacji, a wymienionych w umowie. Przeniesienie praw objęte
    jest wynagrodzeniem. Strony przyjęły miesięczne okresy rozliczeniowe.
    Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie ryczałtowe i zobowiązany jest do bieżącego
    raportowania liczby godzin świadczenia usług za pomocą narzędzi udostępnionych przez
    Spółkę. Powyższe pozwala Wnioskodawcy na ustalenie jaka część wynagrodzenia
    przypada na przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów na Spółkę.
    Wnioskodawca zatem skutecznie przenosi/przenosił na rzecz ww. Spółki autorskie prawa
    majątkowe i uzyskiwał/uzyskuje w zamian za to kwalifikowane dochody. Wyodrębnienie
    programów komputerowych i przeniesienie praw do nich, oprócz ww. postanowień
    zawartych w umowie, potwierdzają także same czynności faktyczne Stron. W danym
    miesiącu Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania, do których przenosił/przenosi autorskie prawa majątkowe na Spółkę.
    Programy były i są odbierane/przyjmowane przez Spółkę. Wnioskodawca wystawia
    miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za przeniesienie praw), a Spółka
    opłaca taką fakturę. Pomiędzy pracami Wnioskodawcy, a uzyskiwanym wynagrodzeniem
    istnieje bezpośrednia i faktyczna zależność, albowiem gdyby nie wytwarzał programów
    komputerowych, nie rozwijał/ulepszał oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia
    za wykonanie umowy, a przede wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do kwalifikowanych IP.
    Programy komputerowe były i są wyodrębniane przez Wnioskodawcę w ewidencji
    prowadzonej na potrzeby ulgi IP BOX. Wnioskodawca jest członkiem zespołu
    programistów i pełni rolę senior developera.
    Wnioskodawca tworzy i rozwija programy do użytku wewnętrznego przez zewnętrznych
    klientów. Są to strony www, aplikacje backendowe, aplikacje na komputery. Każdorazowo
    wykonanie zadań jest planowane a zadania rozdziela team leader. Każdy z członków
    zespołu wykonuje powierzone mu zadania samodzielnie i w ramach prowadzonej przez
    niego działalności.
    Wnioskodawca, w ramach współpracy ze Spółką, pracuje nad kilkoma aplikacjami:
    1) (...) – platforma do zarządzania i przetwarzania dokumentów. (...).

    2) (...) – jest silnikiem do budowania procesów i jest częścią (...).
    W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca wytworzył następujące funkcjonalności:
    a) W okresie od 1 marca 2024 r. do 10 lipca 2024 r.: (...).
    b) W okresie od 10 lipca 2024 r. do 29 sierpnia 2024 r.: (...).
    c) W okresie od 15 października 2024 r. do teraz: (...).
    Wnioskodawca na potrzeby projektów korzystał z takich narzędzi jak: (...). Wnioskodawca
    na potrzeby świadczenia usług nieustannie poszerza swoją wiedzę potrzebną do
    tworzenia nowych rozwiązań. Zdobył też doświadczenie we wcześniejszych projektach.
    Wnioskodawca od podstaw (czyli planowania, programowania, wsparcia testów,
    wdrożenia i utrzymania) stworzył dwie duże platformy do cyfrowej obsługi (w większości
    papierowych) dokumentów. Musiał dodatkowo nabyć wiedzę o zarządzaniu tożsamością i
    dostępem (...) oraz o uwierzytelnianiu (...).
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności danego oprogramowania. Te
    nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy, są
    wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując
    zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/
    zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o
    innowacje, zapoznawał się z problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe,
    nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne
    skutki zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testował je i następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał
    do istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe
    funkcjonalności tak aby było konkurencyjne, odpowiadało na potrzeby klienta
    /użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się (i jest tak nadal) rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były
    /nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez Klienta/Spółkę.
    Mając na uwadze wszystko powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca współpracując z
    ww. Spółką tworzy programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy
    wyrażenia. W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source
    code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a
    ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania,
    nawet jeśli nie zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu
    komputerowego może poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także
    jako graficzna sieć działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym
    algorytmie.

    W taki sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na
    wstępnym etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur
    geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego
    aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu
    komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły dyrektywy
    2009/24/WE, zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także
    przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z
    zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy
    może korzystać z nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu
    komputerowego wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które
    zawierają dane służące poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi
    rozwiązaniami informatycznymi.
    Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”, przy czym termin ten należy
    utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami interfejsów programu
    komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików, informacje o strukturze
    danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji, zmienne, parametry i
    wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie funkcji programu,
    parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw funkcji i inne
    informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem operacyjnym.
    Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach programowania,
    przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego rodzaju ich
    usystematyzowania (tak Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz
    red. prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4).
    Nadto w objaśnieniach Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie
    programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym
    są każde kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania czy
    dokumentacja projektowa/techniczna rozumiana jako zestaw instrukcji. Mając na uwadze
    wszystko powyższe, wskazać trzeba, iż Wnioskodawca tworzy tak rozumiane programy
    komputerowe – kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania – a więc
    utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa autorskiego i stanowiące
    kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT).
    Wnioskodawca tworzy bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania składające się na określone moduły danego oprogramowania/ aplikacji, o
    których mowa powyżej (funkcjonalności). W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane
    były/ są nowe funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe
    Wnioskodawca rozumie właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego
    składające się na określone moduły (pakiety) oprogramowania – nowe funkcjonalności,
    które były/są dostarczane Spółce i do których przysługują mu autorskie prawa majątkowe
    i osobiste.
    Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach
    współpracy ze Spółką były nowe funkcjonalności – kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w
    językach programowania, tj. programy komputerowe – utwory chronione w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności/zadania Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do
    tworzenia utworów chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku. Czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę nie miały/nie mają charakteru rutynowego.
    Wnioskodawca tworząc nowe funkcjonalności rozwijał oprogramowanie dla i na potrzeby
    Spółki lub jej klienta (użytkowników aplikacji) i odbywa się to na podstawie umowy
    zawartej ze Spółką.
    Prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna działalność
    na potrzeby kontraktu zawartego ze Spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    albowiem Wnioskodawca nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa nową
    wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a następnie
    wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych.
    Powstałe programy komputerowe były/są efektem jego własnej, samodzielnej działalności
    twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki
    powyższemu procesowi powstawał nowy produkt. Podstawą do stwierdzenia powyższego
    są faktycznie wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, proces myślowy i efekt tego
    procesu.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe, jak i rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania były/są to osobne utwory, algorytmy w językach programowania, a więc
    utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności polegające na wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez
    Wnioskodawcę (kodów źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły
    oprogramowania, jak również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa
    majątkowe były/są następnie przenoszone na Spółkę odbywały się każdorazowo na
    podstawie umowy zawartej ze Spółką.
    Wnioskodawca kwalifikuje działalność opisaną we wniosku, a polegającą na tworzeniu
    programów komputerowych dla Spółki jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jest to jednakże
    samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie przedstawionego przez niego opisu
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca jednak w ramach pytania
    interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania również tej kwestii przez organ, gdyż prace
    rozwojowe stanowią element definicji prac badawczo-rozwojowych uregulowanych
    przepisami ustawy o PIT.
    Podkreślić przy tym trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie może uchylać się od
    swojego obowiązku w tym zakresie, domagając się jednoznacznego wskazania przez
    Wnioskodawcę czy prowadzi on prace rozwojowe czy też nie, albowiem prowadziłoby to
    do samodzielnej odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi jego wątpliwość
    i które poddaje rozważaniom organu.
    Zwrócić należy uwagę, że w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego tj. w wyroku w sprawie o sygn. akt: II FSK 2703/20 z dnia 9 września
    2022 r., Sąd wskazał, że organy skarbowe nie mogą przerzucać odpowiedzialności za
    ocenę prawną deklarowanych faktów na podatnika. Rolą wnioskującego jest zadeklarować
    fakty, a organ powinien ocenić tę deklarację pod względem prawnym, nie tylko według
    przepisów podatkowych. Powinien też dokonać wykładni przepisów licznych ustaw
    niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na finalną ocenę podatkową. Tym samym
    Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia jedynie fakty, których domaga się
    oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych. Zamiarem jest uzyskanie oceny czy
    podejmowana przez niego działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób mieści się w
    kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których mowa w art.
    5a pkt 40 ww. ustawy, a opisane przez niego we wniosku. Prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę, a zakwalifikowanego przez niego jako prace rozwojowe były i są
    wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego projektu, nad
    którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej funkcjonalności opisanej we
    wniosku oprogramowania.
    Prace te obejmowały łącznie: nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności,
    łączenie przez niego wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy
    wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych
    oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac),
    kształtowanie wiedzy i umiejętności oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności do

    tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą planowaniu projektowaniu i
    tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – programów
    komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz Spółki.
    Wnioskodawca prowadzi tak rozumiane prace rozwojowe w okresie współpracy ze
    Spółkami i były/są one kontynuowane przez okres objęty wnioskiem. Poszczególne prace
    dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych modułów/funkcjonalności opisanego
    oprogramowania.
    Celem lub celami tych prac było wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i
    w konsekwencji rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały
    /obejmują czynności takie jak: zbadanie/ analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania,
    planowanie rozwiązania i prac, implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania,
    implementacja rozwiązania właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania
    właściwego. Celem/celami jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/
    rozwijanego/ulepszanego oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą
    funkcjonalność (lub funkcjonalności), którą zamówiła Spółka, w pełni odpowiadającą jej
    potrzebom/potrzebom jej klienta (użytkowników aplikacji), zaprojektowaną i
    zaimplementowaną stricte pod Spółkę/użytkowników aplikacji, odróżniającą się od
    gotowych rozwiązań na rynku.
    Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna, utrzymalna,
    skalowalna i bezpieczna. Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat swoich prac
    jakim był konkretny program komputerowy, który miał działać w konkretny sposób i
    służyć konkretnym celom/odpowiadać na konkretne zapotrzebowania. Ten produkt
    jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i wykorzystania nowo
    zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie innowacyjnego produktu, który
    jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy.
    W wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony:
    produkt tj. program komputerowy/programy komputerowe w ramach usług świadczonych
    na rzecz Spółki. Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone na potrzeby realizacji
    kontraktu ze Spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał/uzyskuje kwalifikowane
    dochody. Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej działalności
    gospodarczej.
    Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były innowacyjne, nie miały swoich
    odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby Spółki/użytkowników systemu.
    Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub pogłębić posiadaną przez niego
    wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych funkcjonalności. Wnioskodawca w
    ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/ wytwarza, programy
    komputerowe dla Spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o charakterze
    twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny tj. metodyczny i uporządkowany, stale
    poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Programy komputerowe i autorskie prawa majątkowe do nich były wynikiem
    prowadzonych przez Wnioskodawcę prac opisanych we wniosku. Systematyczność prac
    Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca zaplanował i przeprowadził
    chociażby realizację modułów/nowych funkcjonalności oprogramowania (rozwinięć
    każdego oprogramowania opisanego we wniosku i uzupełnieniu) w ramach danego
    projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do
    osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania danej Spółki/użytkowników końcowych
    systemu, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca działał/działa w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany a przy tym regularny.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności (od początku współpracy ze Spółką)
    nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w
    tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu

    tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług).
    Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy (opisywanych prac) były/są rozwiązaniami
    niewystępującymi dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne,
    że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Czynności Wnioskodawcy nie obejmowały/nie obejmują prac rutynowych, a zmierzały do
    ulepszenia i poprawy funkcjonalności tworzonego oprogramowania. Programy
    komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były i są przenoszone na Spółkę
    były/są tworzone przez Wnioskodawcę w ramach opisanych prac. Wnioskodawca
    prowadził te prace w odniesieniu do każdego tworzonego przez niego kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca do tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał zdobytą już wcześniej
    wiedzę, jednak na potrzeby projektów ją poszerzał.
    Otrzymywane przez Wnioskodawcę przychody były/są bezpośrednim skutkiem
    prowadzonej przez niego i opisanej we wniosku działalności, były/są efektami tej
    działalności. Gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów komputerowych w sposób
    opisany we wniosku, nie uzyskiwałby przychodów ze współpracy z kontrahentem (Spółką).
    Opisane prace zostały zakończone pozytywnym wynikiem.
    Tymi wynikami/ wynikiem były nowe moduły, rozwinięcia, funkcjonalności
    oprogramowania, aplikacji. Wynik/wyniki tych prac miały każdorazowo formę programów
    komputerowych. Ten wynik/te wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
    Wnioskodawcy w celach zarobkowych, komercyjnych. Ponieważ, jak wskazano powyżej,
    Wnioskodawca przenosił na Spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw
    majątkowych do wytwarzanych w omówiony sposób programów komputerowych,
    Wnioskodawca osiągał/osiąga dochody ze zbycia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej na rzecz danej Spółki.
    W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością na rzecz Spółki, a polegającą
    na tworzeniu programów komputerowych Wnioskodawca ponosił m.in. wydatki takie jak:
    a) opłaty za telefon i Internet,
    b) wydatek na zakup samochodu,
    c) wydatki na paliwo do samochodu,
    d) opłata roczna za pakiet (...),
    e) opłaty za Hosting WWW rocznie,
    f) wydatki na zakup oprogramowania.
    Powyższe opłaty były bezpośrednim kosztem koniecznym do fizycznego świadczenia usług
    dla danej Spółki - fizycznego wytwarzania na jej rzecz programów komputerowych i są one
    ponoszone na rzecz prac opisanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których
    mowa we wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności
    intelektualnej – oprogramowania.
    Powyżej Wnioskodawca wymienia jedynie te wydatki, co do których domaga się uzyskania
    oceny organu. Wszystkie wskazane we wniosku wydatki, których dotyczy pytanie czwarte
    były ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (w całości albo w
    odpowiedniej części).
    Wnioskodawca przyporządkowuje konkretną wartość kosztów, o których mowa we
    wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności
    intelektualnej – programu komputerowego.
    Wnioskodawca ma na uwadze kryteria ustawowe niezbędne do wyliczenia wskaźnika
    nexus zgodnie ze wzorem z art. 30ca ust. 4-5 ustawy o PIT, w tym przede wszystkim
    bezpośredni związek danego wydatku z wytworzeniem/rozwinięciem/ulepszeniem danego

    kwalifikowanego prawa IP. Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki,
    które spełniają te kryteria ustawowe. Dla obliczenia wskaźnika nexus Wnioskodawca
    wyklucza koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z
    wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca pamięta, aby istniał
    związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.
    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca ustala odrębnie koszty
    faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Wnioskodawca rzeczywiście poniósł wydatki opisane we wniosku, które kwalifikują się jako
    koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Wydatki te (związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP)
    należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 PDOFizU, w myśl
    którego do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się do kosztów, które nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
    szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć
    kwalifikowane dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach
    opisanej współpracy ze Spółką za rok 2024 (od marca 2024) z uwzględnieniem stawki
    podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę ze Spółką również w latach następnych
    na tych samych zasadach, dlatego też zamierza w następnych latach (tj. w roku 2025 i
    dalszych) ponownie rozliczyć się z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego
    wynoszącej 5% o ile pozwolą na to obowiązujące przepisy prawa. Ma świadomość, że w
    przypadku zmiany stanu faktycznego w przyszłości lub zmian legislacyjnych, interpretacja
    wydana na gruncie niniejszego wniosku nie będzie stanowiła dla niego dalszej ochrony i
    zajdzie konieczność wystąpienia z nowym wnioskiem.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań.
    Ewidencja zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione
    wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy
    o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości pod symbole wzoru. Prowadzenie
    ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób bieżący zostało zapoczątkowane z
    chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa

    własności intelektualnej, w związku z którym Wnioskodawca zamierza skorzystać z
    preferencji podatkowej.
    Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie
    zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75. Objaśnień podatkowych z dnia 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej - IP Box. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w
    budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak
    wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia
    podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę
    prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.
    Uzupełnienie wniosku
    Innowacyjność oprogramowań, o których mowa we wniosku polega na tym, że
    przedmiotowe oprogramowania nie mają swoich odpowiedników na rynku.
    Wnioskodawca najpierw wymyślał rozwiązania a następnie tworzył prototypy rozwiązań,
    były to również rozwiązania, oprogramowania szyte na miarę dla kontrahenta. (...)
    personalizacja usług bankowych/finansowych dostarcza unikalne doświadczenia klientów,
    dostosowując oferty do indywidualnych potrzeb i preferencji. Innowacyjność przejawia się
    również w tym, że do tworzenia funkcjonalności w oprogramowaniu Wnioskodawca
    wykorzystywał nowoczesne technologie i narzędzia w realizacji oprogramowania.
    Wnioskodawca w każdym przypadku przyjmując zadanie do realizacji, a polegające na
    usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej
    oprogramowania (opisanego we wniosku) o innowacje zapoznawał się z problemem
    użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia,
    projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał
    nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował je i
    następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał do istniejącego oprogramowania.
    Posiadał zawansowaną wiedzę programistyczną przed rozpoczęciem realizacji
    oprogramowania. Jednakże na potrzeby świadczenia usług nieustannie poszerza swoją
    wiedzę potrzebną do tworzenia nowych rozwiązań. Zdobył też doświadczenie we
    wcześniejszych projektach. Wnioskodawca od podstaw (czyli planowania, programowania,
    wsparcia testów, wdrożenia i utrzymania) stworzył dwie duże platformy do cyfrowej
    obsługi (w większości papierowych) dokumentów. Musiał dodatkowo nabyć wiedzę o
    zarządzaniu tożsamością i dostępem (...) oraz o uwierzytelnianiu (...), a także wiedzę o
    programowaniu reaktywnym.
    Wnioskodawca w każdym przypadku, przy tworzeniu rozwiązań wymyślał rozwiązanie i
    planował jego tworzenie, jakie narzędzia wykorzysta i jaki efekt ma uzyskać. W efekcie tych
    planowań powstały rezultaty – funkcjonalności opisane we wniosku. (...). Wnioskodawca w
    każdym przypadku przyjmując zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu
    /ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania
    (opisanego we wniosku) o innowacje zapoznawał się z problemem użytkownika,
    analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania
    wstępne, analizował potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności,
    wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował je i następnie przekazywał
    kontrahentowi, wdrażał do istniejącego oprogramowani
    Zarówno w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów efekty prac są w każdym
    przypadku odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego, każdorazowo,
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

    Wnioskodawca jest odpowiedzialny za realizację powierzonego mu zadania, tj.
    wytworzenie konkretnej części funkcjonalności do oprogramowania lub całej
    funkcjonalności od podstaw – modułu, funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy dany
    moduł oprogramowania – zespół/pakiet kodów źródłowych, który następnie jest
    implementowany do istniejącej aplikacji, która w ten sposób jest ulepszana/rozwijana.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania przysługującego mu prawa
    majątkowego do wytworzonych przez niego samodzielnie funkcjonalności, modułów
    oprogramowania. Nie przenosi ani nie sprzedaje praw do całego systemu ani do efektów
    prac innych osób.
    W efekcie pracy twórczej tworzone przez Wnioskodawcę nowe funkcjonalności są
    odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie określnej w z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i w myśl tego artykułu. Efekty prac
    Wnioskodawcy są wyodrębnialne.
    Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez niego
    samodzielnie modułów oprogramowania/nowych funkcjonalności – programów
    komputerowych na podstawie indywidualnie zawartej umowy.
    Poniżej wskazano bezpośredni i funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z
    poszczególnymi działaniami dotyczącymi wytwarzania i rozwijania oprogramowania:
    a) opłaty za telefon i Internet – wydatki te służą do bezpośredniego kontaktu, zdalnego z
      kontrahentem celem omówienia postępów prac i poznania preferencji co do
      tworzonych rozwiązań, jak również umożliwiają tworzenie i testowanie rozwiązań,
    b) wydatek na zakup samochodu – zakup samochodu umożliwia Wnioskodawcy dojazd
      do siedziby klienta, dojazd do własnej siedziby, w której prowadzona jest działalność
      gospodarcza i do specjalistycznych sklepów ze sprzętem komputerowym, które
      umożliwiają tworzenie rozwiązań,
    c) wydatki na paliwo do samochodu – wydatek umożliwia Wnioskodawcy dojazd do
      siedziby klienta, dojazd do własnej siedziby, w której prowadzona jest działalność
      gospodarcza i do specjalistycznych sklepów ze sprzętem komputerowym, które
      umożliwiają tworzenie rozwiązań,
    d) opłata roczna za pakiet (...) - do tworzenia i edycji dokumentacji, (...) do tworzenia
      raportów,
    e) opłaty za Hosting WWW rocznie – wydatek konieczny do testowania małych
      prototypów,
    f) wydatki na zakup oprogramowania – środowisko do tworzenia oprogramowania (...)
      oraz wtyczki przyspieszające pisanie kodu.
    Odrębna ewidencja, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych prowadzona jest od 1 marca 2024 r.
    Pytania
    1) Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    2) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we
      wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której
      mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
      Wnioskodawcę)?
    3) Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
      do programów komputerowych tworzonych przez Wnioskodawcę w ramach

      świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
      możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w roku 2024 (od marca 2024 r.) i w latach
      następnych (tj. w roku 2025 i kolejnych)?
    4) Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
      stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na
      prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30 ca ust. 2 pkt 8 ww.
    ustawy kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. W tym miejscu podkreślić należy, iż zgodnie z objaśnieniami
    Ministerstwa pojęcie programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc
    „programem komputerowym” jest każdy kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku
    programowania. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego
    funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych,
    zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i
    interfejs" (s. 37, https:// www.podatki.gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-
    box/, dostęp: 2.8.2019 r.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Jak
    już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, ochrona programu komputerowego nie
    jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia.
    W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code),
    zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a
    ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania,
    nawet jeśli nie zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu
    komputerowego może poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także
    jako graficzna sieć działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym
    algorytmie.
    W taki sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na
    wstępnym etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur
    geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego
    aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu
    komputerowego. Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy, w językach programowania składające się na moduły oprogramowania, w
    których zapisane były nowe funkcjonalności tego oprogramowania, jak również
    dokumentację techniczną/wykonawczą.

    W konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa majątkowe i
    osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone na
    Zleceniodawcę).
    Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Ad. 2
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób
    mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace
    rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4
    ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów, badania naukowe są działalnością obejmującą:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadził on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w
    zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu
    i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ służyły tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżała
    między innymi po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez
    Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot
    ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają
    charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem
    na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości.
    Ad. 3

    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
    sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym możliwe jest
    zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
    ustawy o PIT w okresie roku 2024 i w latach następnych (tj. w roku 2025 i kolejnych).
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca
    wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za
    uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca
    wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy).
    Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia
    usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane
    przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania
    w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku
    prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie
    prawnej jako „przypisane” do podatnika.
    Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez
    podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które
    podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Natomiast art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności intelektualnej do
    tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie na rzecz danego
    kontrahenta. W toku realizowanych prac, Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza utwory
    objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał/ zyskuje wszystkie prawa do
    wytworzonych utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za co otrzymał wynagrodzenie.
    Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w ostatnich wydanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach (interpretacja z dnia 12 lipca 2022 r. znak
    sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0112-KDWL.
    4011.428.2022.2.AK, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0115-KDIT1-4022.117.2022.2.MK,
    z dnia 8 lipca 2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.118.2022.2.JJ).
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z
    kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Przedmiotowe części oprogramowania tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca

    2019 r. pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko.
    Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Reasumując, tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe – kody źródłowe –
    stanowią zatem program komputerowy, który znajduje się w katalogu kwalifikowanych
    praw autorskich IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przenoszenie autorskich majątkowych praw do oprogramowania
    lub jego części, programów komputerowych w ramach współpracy ze Zleceniodawcą i
    uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do skorzystania z ulgi IP
    BOX. Wnioskodawca przenosił/przenosi na zleceniodawcę całość majątkowych praw
    autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej otrzymuje i będzie otrzymywał
    wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem - w ocenie Wnioskodawcy – osiągał kwalifikowane
    dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o czym mowa powyżej.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnosi się również do współpracy ze Spółką w latach
    następnych, albowiem Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę z nią na
    dotychczasowych, takich samych zasadach.
    Ad. 4
    Wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez niego wydatki takie jak:
    a) opłaty za telefon i Internet,
    b) wydatek na zakup samochodu,
    c) wydatki na paliwo do samochodu,
    d) opłata za pakiet (...),
    e) opłata roczna za Hosting WWW,
    f) wydatki na zakup oprogramowania,
    stanowią koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, o których mowa w literze a wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT.
    Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę ww. wydatki w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej miały bowiem bezpośredni związek z prowadzoną przez niego
    działalnością badawczo-rozwojową, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia
    działalności tego rodzaju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej i w okresie objętym niniejszym wnioskiem wykonuje Pan
    zadania, które prowadzą do wytworzenia/rozwinięcia programów komputerowych
    /oprogramowań.
    Pracuje Pan nad aplikacjami:
    1) (...) – platforma do zarządzania i przetwarzania dokumentów. (...).
    2) (...) – jest silnikiem do budowania procesów i jest częścią (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych efektów
    tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że na skutek Pana działań podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności danego oprogramowania. Te
    nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem Pana działalności, są wytworem
    Pana intelektu. W każdym przypadku przyjmując do realizacji zadanie polegające na
    usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/ zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej
    oprogramowania (opisanego we wniosku) o innowacje zapoznawał się Pan z problemem
    użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia,
    projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał
    nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował je i

    następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał do istniejącego oprogramowania.
    Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby było konkurencyjne,
    odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych
    na rynku.
    Efekty Pana samodzielnej działalności zawsze odznaczały się ( i jest tak nadal) rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były
    /nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez Klienta/Spółkę.
    Tworzy Pan programy komputerowe, utwory chronione na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza Pan
    programy komputerowe dla Spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o
    charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Systematyczność prac polegała/polega na tym, że zaplanował Pan i przeprowadził
    realizację modułów/nowych funkcjonalności oprogramowania w ramach danego projektu,
    realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do osiągnięcia –
    mając na uwadze zapotrzebowania danej Spółki/użytkowników końcowych systemu,
    harmonogram i zasoby. Działał/działa Pan w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany a przy tym regularny.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że nieustannie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa Pan
    nową wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a
    następnie wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych. Powstałe programy
    komputerowe były, są i będą efektem Pana własnej, samodzielnej działalności twórczej,
    wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu
    procesowi powstawał/powstaje nowy produkt.
    Do tworzenia i rozwijania oprogramowania korzystał Pan z takich narzędzi jak: (...). Na
    potrzeby świadczenia usług nieustannie poszerza swoją wiedzę potrzebną do tworzenia
    nowych rozwiązań. Zdobył też doświadczenie we wcześniejszych projektach. Od podstaw
    (czyli planowania, programowania, wsparcia testów, wdrożenia i utrzymania) stworzył Pan
    dwie dużych platformy do cyfrowej obsługi (w większości papierowych) dokumentów.
    Musiał dodatkowo nabyć wiedzę o zarządzaniu tożsamością i dostępem (...) oraz o
    uwierzytelnianiu (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badan rozwojowych;

    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, prace obejmowały nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    worzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
    Czynności wykonywane przez Pana nie mają/nie miały charakteru rutynowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarza Pan programy komputerowe w ramach działalności o
    charakterze twórczym, prowadzonej w sposób systematyczny, tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

        1. patent,
        2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8. autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
        oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
        przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
        ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a+b) x 1,3
                            a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w

      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania
      dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
      podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów efekty
    Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie”
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że od 1 marca 2024 r. prowadzi Pan odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT
    ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT
    przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obejmującą
    wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez
    narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą

    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniu podatkowym za rok 2024 r. oraz w zeznaniach za lata
    kolejne, jeśli okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa
    nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    – wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    – kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    – dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W świetle powyższego, wydatki wymienione przez Pana w opisie sprawy mogą stanowić
    koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu prac rozwojowych, których
    efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

    – zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we
    wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Należy przy tym podkreślić, że na ocenę dokonanego rozstrzygnięcia nie mogą wpłynąć
    przywołane przez Pana interpretacje indywidualne oraz wyroki, gdyż dotyczyły one
    konkretnych okoliczności spraw i nie można nadać im waloru uniwersalnego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.); (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.