Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.93.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Odliczenie wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: leczenie
niepełnosprawni
odliczenia-odliczenie od dochodu
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 marca 2025 r. (wpływ 18 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pana syn ... ma 12 lat, jest osobą niepełnosprawną, orzeczenie uzyskał na podstawie
    zaburzenia ze spektrum autyzmu i wysokoobjawowego ADHD (nr orzeczenia ...). Jednym z
    widocznych objawów zaburzenia ze spektrum autyzmu, które nie pozwala prawidłowo
    funkcjonować synowi jest jego wada wymowy. Syn ma nadmiernie wysuniętą dolną
    szczękę i schowaną górną, co nie pozwala mu na prawidłowe umieszczenie języka pod
    palatum (pod podniebieniem) i prawidłową realizację części głosek, jego mowa jest
    zniekształcona i niewyraźna. Na tym etapie jego zaburzenie i problemy logopedyczne nie
    dają mu możliwości na samodzielną egzystencję. Dopiero po korekcji zgryzu syn uzyska
    szanse na wdrożenie skutecznej terapii logopedycznej, która pozwoli mu na komunikacje
    z otoczeniem, a co za tym idzie na samodzielną egzystencję.
    W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan:
      a) odliczenia chciałby Pan dokonać w roku podatkowym 2024;
      b) orzeczenie o niepełnosprawności Pana syna wydane zostało przez Miejski Zespół ds.
        Orzekania o Niepełnosprawności w ..., dnia 22.10.2024 r. do dnia 31.10.2026r.;
      c) wydatki poniósł Pan i poniesie w kilku częściowych rachunkach, koszt całkowity
        leczenia to ok. 12 000 zł;
      d) leczenie prowadzone będzie przez wykwalifikowanego specjalistę ortodontę;
      e) leczenie polega na przeprowadzeniu zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych;
      f) poniesione wydatki pokryje Pan w całości z własnych pieniędzy, nie zostaną
        zwrócone w żadnej formie, nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu,
        nie zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w
        art. 30c;

      g) w roku podatkowym uzyskał Pan dochody opodatkowane w Polsce (stosunek pracy
        PIT-11), które pozwalają Panu skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej;
      h) syn nie uzyskał dochodu;
      i) faktury będą wystawione na syna;
      j) na fakturze będzie określony nabywca, usługodawca oraz dane charakterystyczne
        usługi;
      k) faktur będzie kilka, a każda faktura będzie miała wyszczególniony rodzaj usługi.

## Pytanie

Czy może Pan odliczyć od podatku dochodowego leczenie ortodontyczne syna, polegające
    na założeniu aparatu ortodontycznego stałego wraz z wizytami kontrolnymi? Chciałby Pan
    odliczyć leczenie w całości.
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, odliczenie Panu przysługuje, ponieważ syn wymaga tego leczenia dla
    usprawnienia jego bytu. W obecnej chwili syn mówi niewyraźnie, bełkotliwie. Leczenie
    podejmujecie wedle wskazań lekarskich ortodontycznych i logopedycznych, a także za
    postanowieniami komisji orzekającej, która we wskazaniach postanowiła, że syn wymaga
    środków zaopatrzenia ułatwiających funkcjonowanie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226, ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania
    tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 i 6b ww. ustawy stanowi, że:

      Wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki
      poniesione na:
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy,
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I
      grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika
      lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych
      osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w
      zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6
      ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c
      ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o

      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych
      źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o
      którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych
      rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz
      w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa
      w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych
      odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku
      gazu (Dz.U. poz. 2687 oraz z 2023 r. poz. 295, 556, 1234, 1785 i 2760), oraz
      przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego,
      dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz
      kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o podatku od spadków i darowizn
    (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774):
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III – innych nabywców.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy,
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą
    podlegać odliczeniu od dochodu jedynie w roku podatkowym, w którym zostały
    poniesione.
    Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26
    ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do
    ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Ze stanu faktycznego wynika, że jest Pan ojcem niepełnosprawnego syna – orzeczenie o
    niepełnosprawności zostało wydane z uwagi na zaburzenia ze spektrum autyzmu i
    wysokoobjawowego ADHD. Jednym z widocznych objawów zaburzenia ze spektrum
    autyzmu, które nie pozwala prawidłowo funkcjonować synowi jest jego wada wymowy, co
    nie pozwala mu na prawidłową realizację części głosek, jego mowa jest zniekształcona i
    niewyraźna. Na tym etapie jego zaburzenie i problemy logopedyczne nie dają mu
    możliwości na samodzielną egzystencję. Dopiero po korekcji zgryzu syn uzyska szanse na
    wdrożenie skutecznej terapii logopedycznej, która pozwoli mu na komunikację z
    otoczeniem, a co za tym idzie, na samodzielną egzystencję. Chciałby Pan odliczyć wydatki

    na leczenie ortodontyczne syna, polegające na założeniu aparatu ortodontycznego stałego
    wraz z wizytami kontrolnymi. Leczenie prowadzone będzie przez wykwalifikowanego
    specjalistę ortodontę.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy wynika, że odliczeniu mogą
    podlegać wydatki na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i
    narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności
    życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
    umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych
    w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
    Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w
    rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia
    techniczne i sprzęt o indywidualnym i szczególnym (niestandardowym) charakterze,
    niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie
    czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności.
    Oznacza to, że taki sprzęt (urządzenie czy narzędzie) musi posiadać właściwości leczniczo
    – rehabilitacyjne lub ułatwiać tej osobie, ze względu na jej niepełnosprawność,
    wykonywanie czynności życiowych.
    Z uregulowań zawartych w ww. art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika zatem, że:
      · pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu (urządzenia, narzędzia), a rodzajem
        niepełnosprawności, pozostawać musi ścisły związek,
      · zakupiony sprzęt (urządzenie, narzędzie) musi być wykorzystywany (używany) w
        rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać
        wykonywanie czynności życiowych,
      · cechą zakupionego sprzętu (urządzenia, narzędzia) musi być jego indywidualny
        charakter.
    Właściwym do stwierdzenia, czy dane urządzenie, sprzęt czy narzędzie jest niezbędne w
    rehabilitacji oraz będzie ułatwiało wykonywanie czynności życiowych stosownie do
    potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jest w szczególności lekarz specjalista, który
    biorąc pod uwagę stan zdrowia konkretnej osoby i potrzeby indywidualnej rehabilitacji
    może ten fakt potwierdzić np. w wydanym zaświadczeniu/orzeczeniu.
    W świetle powyżej wskazanych stwierdzeń należy uznać, że wydatki poniesione na nabycie
    aparatu ortodontycznego stałego, które ułatwią Pana synowi wykonywanie czynności
    życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, kwalifikują się do
    wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zatem, wydatki jakie Pan poniósł w 2024 r. na nabycie aparatu ortodontycznego stałego,
    mogą zostać zaliczone do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa
    w art. 26 ust. 7a pkt 3 w zw. z ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mogą one być odliczone od dochodu odpowiednio w zeznaniu rocznym za 2024 r. jako
    wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne, o ile spełnione zostaną pozostałe warunki, tj. z
    posiadanych przez Pana faktur wynika i będzie wynikało poniesienie tych wydatków.
    W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Za wydatki na cele rehabilitacyjne nie mogę natomiast uznać poniesionych przez Pana
    wydatków na wizyty kontrolne Pana syna u lekarza specjalisty – ortodonty. Jak wskazałem
    powyżej, odliczeniu mogą podlegać wydatki na zakup, naprawę lub najem indywidualnego
    sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie
    czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz
    wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
    niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa

    domowego. Ponadto za wydatki na cele rehabilitacyjne bądź leczniczo – rehabilitacyjne, o
    których mowa w ust. 1 pkt 6a, uważa się wydatki poniesione między innymi na odpłatność
    za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo – rehabilitacyjne.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg
    rehabilitacyjny”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tego pojęcia w oparciu o definicje
    encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.
    Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i
    społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 573 ze zm.) –
    rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności
    organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych,
    edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie
    tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji
    społecznej.
    W oparciu o definicje encyklopedyczne zawarte w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN,
    Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu
    wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym
    czemuś (np. skutkom choroby); „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności
    fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; natomiast
    „rehabilitacja lecznicza” to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które
    obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo,
    elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Istotne znaczenie mogą mieć również
    zabiegi chirurgiczne zmierzające do przywrócenia organicznych funkcji, zmniejszenia
    następstw nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby
    poszkodowanemu przywrócić jego społecznie przydatną sprawność.
    W świetle powyższego uznać należy, że niewątpliwie kontrolne wizyty u lekarza specjalisty
    z dziedziny ortodoncji są niezbędne z medycznego punktu widzenia, jednakże wydatek
    związany z takimi wizytami nie mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 6a ww. ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatków tych nie można zakwalifikować jako
    wydatków na zabiegi rehabilitacyjne bądź zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne.
    Tym samym, nie przysługuje Panu prawo odliczenia od dochodu wydatków poniesionych
    na wizyty kontrolne niepełnosprawnego syna u specjalisty – ortodonty.
    Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wyjaśniam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis

    prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.