Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.443.2025.1.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Brak uznania Gminy za podatnika podatku VAT w rozumieniu
art. 15 ustawy o VAT w związku z czynnością ustanowienia
przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa użytkowania
wieczystego. Nieuznanie za odpłatną dostawę towarów
ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa
użytkowania wieczystego działek i brau opodatkowania
podatkiem VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z tytułu
ww. czynności. Brak obowiązku wykazania obrotu z tytułu
pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego
Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji
VAT (tj. pliku JPK_V7M).
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
opłata-opłata za użytkowanie wieczyste
podatnik-podatnik czynny
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste-
przeniesienie prawa użytkowania wieczystego
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie:
      · braku uznania Państwa za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT
        w związku z czynnością ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa
        użytkowania wieczystego;
      · nieuznania za odpłatną dostawę towarów ustanowienia przez Wojewodę na rzecz
        Spółki prawa użytkowania wieczystego działek i braku opodatkowania podatkiem
        VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z tytułu ww. czynności;
      · braku obowiązku wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie
        użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
        użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
      · braku uznania Państwa za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT
        w związku z czynnością ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa
        użytkowania wieczystego działek;
      · nieuznania za odpłatną dostawę towarów ustanowienia przez Wojewodę na rzecz
        Spółki prawa użytkowania wieczystego działek i braku opodatkowania podatkiem
        VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z tytułu ww. czynności;
      · ustalenia czy w przypadku uznania ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki
        prawa użytkowania wieczystego działek za odpłatną dostawę, i podlegania
        opodatkowaniu VAT pobieranej przez Państwa pierwszej opłaty oraz opłat rocznych
        z tytułu ww. czynności, to ww. dostawa korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT;
      · braku obowiązku wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie
        użytkowania wieczystego działek oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
        użytkowanie wieczyste tych działek we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).
      · obowiązku podatkowego w odniesieniu do otrzymanej pierwszej opłaty oraz opłat
        rocznych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miasto ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowana na potrzeby
    podatku od towarów i usług (dalej również: „VAT”) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Gmina jest miastem na prawach powiatu, gdyż zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5
    czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107; dalej: „ustawa o
    samorządzie powiatowym”) miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania
    powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do art. 92 ust. 1 ww. ustawy
    funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje rada miasta i
    prezydent miasta.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145; dalej: „ustawa o gospodarce nieruchomościami”) z
    zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych
    ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania
    nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a
    organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy
    wykonawcze. Stosownie do art. 11a ww. ustawy przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do
    czynności prawnych lub czynności procesowych podejmowanych na rzecz lub w interesie
    Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto zgodnie z art. 21
    ustawy o gospodarce nieruchomościami do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą
    nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane
    w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania
                                    1wieczystego Skarbu Państwa. Z kolei zgodnie z art. 4 pkt 9b ustawy o gospodarce
    nieruchomościami ilekroć w ustawie jest mowa o staroście – należy przez to rozumieć
    również prezydenta miasta na prawach powiatu.

    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 7 i 7a ustawy o gospodarce nieruchomościami zasobem
    nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem ust. 1e, art. 43 ust. 2 i 4, art.
    51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji
    rządowej, a w szczególności: zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości
    wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17 oraz wydzierżawiają, wynajmują,
    użyczają oraz oddają w użytkowanie nieruchomości wchodzące w skład zasobu, przy czym
    umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga
    zgody wojewody; zgoda wojewody jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie
    zawartej na czas oznaczony nie dłuższy niż 3 lata strony zawierają kolejne umowy, których
    przedmiotem jest ta sama nieruchomość.
    Zgodnie z art. (...).
    W dniu 15 kwietnia 2024 r. Wojewoda ... decyzją nr ... znak ... o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji w zakresie budowy ... (dalej: Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
    budowy ...) ustalił lokalizację dla inwestycji pn. „...”. Ww. decyzją Wojewoda określił m.in.
    teren objęty inwestycją w zakresie budowy ..., w tym linii rozgraniczających teren
    inwestycji, zatwierdził podział nieruchomości i wskazał nieruchomości w stosunku do
    których decyzja wywołała skutek o którym mowa w art. (...) ustawy (...). Zgodnie bowiem z
    art. (...) ww. ustawy podmiot zarządzający (...) nabywa z mocy prawa z dniem, w którym
    decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... stała się ostateczna, prawo
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku
    o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... do Skarbu
    Państwa, znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
    oznaczonym w tej decyzji zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 8, oraz prawo własności budynków,
    innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych
    nieruchomościach.
    Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... Wojewoda ... zatwierdził
    podział nieruchomości w ten sposób, iż:
      · z działki ewidencyjnej nr 27 po podziale powstaje działka 1, 2 oraz 3,
      · z działki ewidencyjnej nr 28 po podziale powstaje działka 4 i 5,
      · z działki ewidencyjnej nr 29 po podziale powstaje działka 6, 7 oraz 8,
      · z działki ewidencyjnej nr 30 po podziale powstaje działka 9 i 10,
      · z działki ewidencyjnej nr 31 po podziale powstaje działka 11, 12 i 13,
      · z działki ewidencyjnej nr 32 po podziale powstaje działka 14, 15 i 16,
      · z działki ewidencyjnej nr 33 po podziale powstaje działka 17 i 18,
      · z działki ewidencyjnej nr 34 po podziale powstaje działka 19 i 20,
      · z działki ewidencyjnej nr 35 po podziale powstaje działka 21 i 22,
      · z działki ewidencyjnej nr 36 po podziale powstaje działka 23, 24 i 25,
      · z działki ewidencyjnej nr 37 po podziale powstaje działka 26.
    Jednocześnie w ww. Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ...
    Wojewoda ustalił prawo wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowych, które ... S.A.
    (dalej: „Spółka”) nabywa z mocy prawa z dniem w którym niniejsza decyzja staje się
    ostateczna, wskazując, iż warunki nabycia prawa użytkowania wieczystego zostaną
    ustalone w odrębnych decyzjach administracyjnych. Decyzja o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji w zakresie budowy ... stała się ostateczna z dniem 25 lipca 2024 r.
    W dniu ... r. Wojewoda ... wydał na podstawie art. (...) ustawy (...) decyzję nr ... (dalej:
    „Decyzja z ... listopada”), w której stwierdził nabycie przez Spółkę z dniem ... r. prawa

    użytkowania wieczystego na okres 99 lat nieruchomości oznaczonych jako działki: 2, 4, 7,
    9, 12, 15, 17, 19, 21, 24, 38, 39 (dalej łącznie: „Nieruchomości”), w związku z Decyzją o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ....
    Ww. użytkowanie wieczyste zostało ustalone na okres 99 lat, tj. od dnia 25 lipca 2024 r. do
    dnia 25 lipca 2123 r. w związku z realizacją inwestycji w zakresie (...). Decyzja z ... listopada
    stanowiła podstawę do ujawnienia praw w księdze wieczystej oraz do dokonania wpisów
    w ewidencji gruntów i budynków.
    Gmina wskazuje, że dotychczasowym właścicielem Nieruchomości był Skarb Państwa
    Państwowe Gospodarstwo Leśne – Lasy Państwowe ..., działki nr: 7, 9, 12, 15, 17, 19, 21,
    24, 38 (stanowiące przed wydaniem decyzji użytek Ls-lasy) oraz Skarb Państwa w
    gospodarowaniu Prezydenta Miasta ... działki nr: 2, 4, 39 (stanowiące przed wydaniem
    decyzji użytek N-nieużytki). Nieruchomości stanowią grunty niezabudowane, które objęte
    zostały obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który nie
    przewiduje możliwości ich zabudowy.
    Gmina wskazuje, że na moment ww. podziału nieruchomości dokonanego Decyzją o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... dla Nieruchomości nie były wydane
    decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ani decyzje o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego.
    Nabycie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Spółkę nastąpiło z mocy
    prawa z dniem, w którym Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ...
    stała się ostateczna (tj. z dniem 25 lipca 2024 r.). Następnie Spółka wystąpiła o wydanie
    decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości, czego
    efektem było wydanie przez Wojewodę decyzji z ... listopada. Zgodnie bowiem z art. (...)
    ustawy (...) podmiot zarządzający (...) nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... stała się ostateczna, prawo
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku
    o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... do Skarbu
    Państwa, znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
    oznaczonym w tej decyzji zgodnie z art. (...), oraz prawo własności budynków, innych
    urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.
    Zgodnie z art. (...) ustawy (...) nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności
    budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali oraz ustanowienie
    trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji.
    Ponadto zgodnie z art. (...) ww. ustawy (...) w decyzji, o której mowa w ust. 9, ustala się
    odpowiednio warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art.
    62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), oraz kwotę
    należną za nabycie prawa własności.
    W ww. Decyzji z ... listopada nie została jednak określona kwota należna z tytułu
    ustanowienia prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości na rzecz Spółki.
    W dniu ... lutego 2025 r. Wojewoda ... wydał decyzję nr ... (dalej: „Decyzja z ... lutego”), w
    której ustalił dla Spółki pierwszą opłatę z tytułu ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości w wysokości 15% wartości Nieruchomości (opłata powinna
    zostać wniesiona w terminie 14 dni licząc od dnia ostateczności ww. decyzji) oraz ustalił
    dla Spółki opłaty roczne w wysokości 0,3% wartości Nieruchomości płatne w terminie do
    dnia ... marca każdego roku z góry za dany rok. W ww. decyzji Wojewoda ... wskazał, że
    przedmiotowe opłaty Spółka powinna uiścić na konto dochodów Skarbu Państwa Urzędu
    Miasta .... Decyzja z ... lutego stała się ostateczna z dniem ... marca 2025 r.
    W Decyzji z ... lutego Wojewoda ... wskazał, że zgodnie z art. ... ustawy o ... opłaty z tytułu
    ustanowienia użytkowania wieczystego oraz opłaty z tytułu trwałego zarządu są naliczane i
    nakładane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami oraz ustawy o ....

    Ponadto Wojewoda ... wskazał w Decyzji z ... lutego, że Nieruchomości będące
    przedmiotem oddania w użytkowanie wieczyste zostały przeznaczone na realizację celu
    publicznego – powstanie (...) jako jednego z elementów ujętych w Programie (...). Celem
    realizacji tego przedsięwzięcia jest (...). Z uwagi na powyższe Wojewoda ... w oparciu o art.
    72 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami określił wysokość pierwszej
    opłaty z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego oraz stawkę opłaty rocznej w
    wymiarze 0,3% wartości gruntów.
    Końcowo Gmina wskazuje, że zgodnie z (...) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24
    sierpnia 2004 r. w sprawie określenia rodzajów nieruchomości uznawanych za niezbędne
    na cele obronności i bezpieczeństwa państwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1087), za niezbędne na
    cele obronności i bezpieczeństwa państwa uznaje się nieruchomości wykorzystywane na
    (...), w części służącej wykonywaniu zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa
    przez podmioty zarządzające, o których mowa w przepisach o (...).
    Zgodnie z art. (...). Jednocześnie stosownie do art. (...) ustawy (...) poprzez podmiot
    zarządzający rozumie się tworzony na podstawie niniejszej ustawy, podmiot powołany do
    zarządzania (...), którym zgodnie z art. (...) ww. ustawy jest Spółka.
    Z uwagi na powyższe, Wojewoda ... wskazał w Decyzji z dnia ... lutego, że z woli
    ustawodawcy wykonywanie niektórych zadań na rzecz obronności kraju zostało
    powierzone określonym podmiotom zarządzającym w (...). Warto zauważyć, że w praktyce
    nie jest możliwe dokonanie podziału nieruchomości (...) na nieruchomości niezbędne na
    cele obronności i na nieruchomości pozostałe, wobec czego za grunty przeznaczone na
    ww. cele należy uznać wszystkie nieruchomości pozostające w użytkowaniu wieczystym
    podmiotu zarządzającego, w tym przypadku Spółki
    Pytania
      1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Gmina działa jako podatnik VAT w
        rozumieniu art. 15 ustawy o VAT?
      2. Czy ustanowienie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę
        na rzecz Spółki stanowi po stronie Gminy (tj. Gminy działającej jako jednostka
        samorządu terytorialnego oraz Gminy działającej jako miasto na prawach powiatu –
        organ reprezentujący Skarb Państwa) odpłatną dostawę towarów, o której mowa w
        art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana przez Gminę (tj.
        Gminę działającą jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gminę działającą
        jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza
        opłata z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz opłaty
        roczne za użytkowanie wieczyste podlegają opodatkowaniu VAT?
      3. W sytuacji stwierdzenia przez organ, że ustanowienie prawa użytkowania
        wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz Spółki stanowi po stronie
        Gminy (tj. Gminy działającej jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gminy
        działającej jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa)
        odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7 ust. 1 pkt 6
        ustawy o VAT i pobierana przez Gminę pierwsza opłata z tytułu ustanowienia
        użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie
        wieczyste podlegają opodatkowaniu VAT, czy ww. dostawa Nieruchomości
        korzystać będzie ze zwolnienia z VAT w związku z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
      4. Czy Gmina (tj. Gmina działająca jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gmina
        działająca jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa)
        powinna wykazać obrót z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania
        wieczystego Nieruchomości oraz obrót z tytułu opłat rocznych za użytkowanie
        wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M)?
      5. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 4 w jakim momencie, w
        odniesieniu do pobranej przez Gminę opłaty za ustanowienie użytkowania

        wieczystego Nieruchomości oraz opłat rocznych za użytkowanie wieczyste
        Nieruchomości, powstanie obowiązek podatkowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W przedstawionym stanie faktycznym Gmina nie działa jako podatnik VAT w
        rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
      2. Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na
        rzecz Spółki nie stanowi po stronie Gminy (tj. Gminy działającej jako jednostka
        samorządu terytorialnego oraz Gminy działającej jako miasto na prawach powiatu –
        organ reprezentujący Skarb Państwa) odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
        art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana przez Gminę (tj.
        Gminę działającą jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gminę działającą
        jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza
        opłata z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz opłaty
        roczne za użytkowanie wieczyste nie podlegają opodatkowaniu VAT.
      3. W sytuacji uznania przez organ, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego
        Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz Spółki stanowi odpłatną dostawę
        towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i
        pobierana przez Gminę (tj. Gminy działającej jako jednostka samorządu
        terytorialnego oraz Gminy działającej jako miasto na prawach powiatu – organ
        reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza opłata z tytułu ustanowienia użytkowania
        wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie wieczyste podlegają
        opodatkowaniu VAT, w ocenie Gminy ww. dostawa Nieruchomości korzystać będzie
        ze zwolnienia z VAT w związku z art. 43 ust. 1 pkt. 9 ustawy o VAT.
      4. Gmina (tj. Gmina działająca jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gmina
        działająca jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa)
        nie jest zobowiązana do wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie
        użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
        użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).
      5. W ocenie Gminy nie jest ona zobowiązana do wykazania obrotu z tytułu pobranej
        opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z
        tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej
        deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M), z uwagi na powyższe w odniesieniu do opłaty za
        ustanowienie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat
        rocznych za użytkowanie wieczyste po stronie Gminy nie wystąpi obowiązek
        podatkowy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad. 1-5
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w
    tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste,
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Należy podkreślić, że co do zasady dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie
    usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem
    jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika wprost z cytowanego powyżej przepisu art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak zostało to wskazane w treści stanu faktycznego, Gmina jest miastem na prawach
    powiatu, gdyż zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym miasto na
    prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej
    ustawie. Stosownie do art. 92 ust. 1 ww. ustawy funkcje organów powiatu w miastach na
    prawach powiatu sprawuje rada miasta i prezydent miasta.
    Ponadto, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z zastrzeżeniem
    wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem

    reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest
    starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami
    reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    Stosownie do art. 11a ww. ustawy przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do czynności prawnych
    lub czynności procesowych podejmowanych na rzecz lub w interesie Skarbu Państwa lub
    jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto zgodnie z art. 21 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które
    stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie
    wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu
                          1Państwa. Z kolei zgodnie z art. 4 pkt 9b ustawy o gospodarce nieruchomościami ilekroć w
    ustawie jest mowa o staroście – należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na
    prawach powiatu. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 7 i 7a ustawy o gospodarce
    nieruchomościami zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem
    ust. 1e, art. 43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania
    z zakresu administracji rządowej, a w szczególności: zbywają oraz nabywają, za zgodą
    wojewody, nieruchomości wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17 oraz
    wydzierżawiają, wynajmują, użyczają oraz oddają w użytkowanie nieruchomości
    wchodzące w skład zasobu, przy czym umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3
    lata lub czas nieoznaczony wymaga zgody wojewody; zgoda wojewody jest wymagana
    również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony nie dłuższy niż 3 lata
    strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość.
    Zgodnie z art. (...) ustawy o (...) decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
    (...), na wniosek inwestora, wydaje wojewoda właściwy miejscowo dla siedziby podmiotu
    zarządzającego (...), o którym mowa w (...) ustawy o (...). Wniosek o wydanie decyzji o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy (...) może odnosić się do całości lub
    części inwestycji w zakresie budowy (...).
    Z uwagi na powyższe, jak zostało to wskazane w treści stanu faktycznego, w dniu 15
    kwietnia 2024 r. Wojewoda ... Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
    (...) ustalił lokalizację dla inwestycji pn. „...”. Ww. decyzją Wojewoda określił m.in. teren
    objęty inwestycją w zakresie budowy (...), w tym linii rozgraniczających teren inwestycji,
    zatwierdził podział nieruchomości i wskazał nieruchomości w stosunku do których decyzja
    wywołała skutek o którym mowa w art. (...) ustawy o (...). Zgodnie bowiem z (...) ww.
    ustawy podmiot zarządzający (...) nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy (...) stała się ostateczna, prawo
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku
    o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy (...) do Skarbu
    Państwa, znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
    oznaczonym w tej decyzji zgodnie z art. (...), oraz prawo własności budynków, innych
    urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.
    Jednocześnie w ww. decyzji Wojewoda ustalił prawo wieczystego użytkowania
    nieruchomości gruntowych, które Spółka nabywa z mocy prawa z dniem w którym
    niniejsza decyzja staje się ostateczna, wskazując, iż warunki nabycia prawa użytkowania
    wieczystego zostaną ustalone w odrębnych decyzjach administracyjnych. Ww. decyzja
    stała się ostateczna z dniem 25 lipca 2024 r.
    W dniu ... listopada 2024 r. Wojewoda ... wydał na podstawie art. (...) ustawy (...) Decyzję z
    ... listopada, w której stwierdził nabycie przez Spółkę z dniem 25 lipca 2024 r. prawa
    użytkowania wieczystego na okres 99 lat Nieruchomości, w związku z Decyzją o ustaleniu
    lokalizacji inwestycji w zakresie budowy (...). Ww. użytkowanie wieczyste zostało ustalone
    na okres 99 lat, tj. od dnia 25 lipca 2024 r. do dnia 25 lipca 2123 r. w związku z realizacją
    inwestycji w zakresie (...). Decyzja z ... listopada stanowiła podstawę do ujawnienia praw w
    księdze wieczystej oraz do dokonania wpisów w ewidencji gruntów i budynków.
    Nabycie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Spółkę nastąpiło z mocy
    prawa z dniem, w którym Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy (...)

    stała się ostateczna (tj. z dniem 25 lipca 2024 r.). Następnie Spółka wystąpiła o wydanie
    decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości, czego
    efektem było wydanie przez Wojewodę decyzji z ... listopada. Zgodnie bowiem z art. (...)
    ustawy (...) podmiot zarządzający (...) nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ... stała się ostateczna, prawo
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku
    o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy (...) do Skarbu
    Państwa, znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
    oznaczonym w tej decyzji zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 8, oraz prawo własności budynków,
    innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych
    nieruchomościach. Zgodnie z art. (...) ustawy (...) nabycie prawa użytkowania wieczystego,
    prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali oraz
    ustanowienie trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Ponadto zgodnie z
    art. (...) ww. ustawy (...) w decyzji, o której mowa w ust. 9, ustala się odpowiednio warunki
    użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), oraz kwotę należną za nabycie
    prawa własności.
    W ww. Decyzji z ... listopada nie została jednak określona kwota należna z tytułu
    ustanowienia prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości na rzecz Spółki.
    W dniu ... lutego 2025 r. Wojewoda ... wydał Decyzję z ... lutego, w której ustalił dla Spółki
    pierwszą opłatę z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości w
    wysokości 15% wartości Nieruchomości (opłata powinna zostać wniesiona w terminie 14
    dni licząc od dnia ostateczności ww. decyzji) oraz ustalił dla Spółki opłaty roczne w
    wysokości 0,3% wartości Nieruchomości płatne w terminie do dnia 31 marca każdego
    roku z góry za dany rok. W ww. decyzji Wojewoda ... wskazał, że przedmiotowe opłaty
    Spółka powinna uiścić na konto dochodów Skarbu Państwa Urzędu Miasta .... Decyzja z ...
    lutego stała się ostateczna z dniem ... marca 2025 r. W Decyzji z ... lutego Wojewoda ...
    wskazał, że zgodnie z art. (...) ustawy (...) opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania
    wieczystego oraz opłaty z tytułu trwałego zarządu są naliczane i nakładane zgodnie z
    przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy
    (...).
    Ponadto Wojewoda ... wskazał w Decyzji z ... lutego, że Nieruchomości będące
    przedmiotem oddania w użytkowanie wieczyste zostały przeznaczone na realizację celu
    publicznego – powstanie (...) jako jednego z elementów ujętych w Programie (...).
    Celem realizacji tego przedsięwzięcia jest (...). Z uwagi na powyższe Wojewoda ... w oparciu
    o art. 72 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami określił wysokość
    pierwszej opłaty z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego oraz stawkę opłaty
    rocznej w wymiarze 0,3% wartości gruntów.
    Zgodnie z (...) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie
    określenia rodzajów nieruchomości uznawanych za niezbędne na cele obronności i
    bezpieczeństwa państwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1087), za niezbędne na cele obronności i
    bezpieczeństwa państwa uznaje się nieruchomości wykorzystywane na (...), w części
    służącej wykonywaniu zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa przez
    podmioty zarządzające, o których mowa w przepisach o (...). Zgodnie z art. (...) ustawy (...)
    ilekroć w ustawie jest mowa o (...). Jednocześnie stosownie do art. (...) ustawy (...) poprzez
    podmiot zarządzający rozumie się tworzony na podstawie niniejszej ustawy, podmiot
    powołany do zarządzania (...), którym zgodnie z art. (...) ww. ustawy jest Spółka.
    Z uwagi na powyższe, Wojewoda ... wskazał w Decyzji z dnia ... lutego, że z woli
    ustawodawcy wykonywanie niektórych zadań na rzecz obronności kraju zostało
    powierzone określonym podmiotom zarządzającym w (...). Warto zauważyć, że w praktyce
    nie jest możliwe dokonanie podziału nieruchomości (...) na nieruchomości niezbędne na
    cele obronności i na nieruchomości pozostałe, wobec czego za grunty przeznaczone na

    ww. cele należy uznać wszystkie nieruchomości pozostające w użytkowaniu wieczystym
    podmiotu zarządzającego, w tym przypadku Spółki.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy w zaistniałym stanie faktycznym nie działa
    ona jako podatnik VAT, gdyż wykonuje ona zadania nałożone na Gminę odrębnymi
    przepisami prawa (wskazanymi powyżej). Ponadto w ocenie Gminy ustanowienie prawa
    użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz Spółki nie stanowi po
    stronie Gminy odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7
    ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana przez Gminę (tj. Gminę działającą jako jednostka
    samorządu terytorialnego oraz Gminę działającą jako miasto na prawach powiatu – organ
    reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza opłata z tytułu ustanowienia użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie wieczyste nie podlegają
    opodatkowaniu VAT. Z uwagi na powyższe Gmina nie jest również zobowiązana do
    wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego
    Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste
    Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).
    Powyższe znajduje odzwierciedlenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 24 maja 2021 r. sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.91.2021.2.JKU, w której DKIS wskazał, że „Analiza przedstawionego stanu
    faktycznego w świetle przywołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że
    pierwsza opłata oraz opłaty roczne ustalone przez Wojewodę z tytułu użytkowania
    wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa przekazanej w użytkowanie wieczyste z mocy
    prawa – na podstawie wydanej przez Wojewodę decyzji na podstawie art. 20 ust. 6, 8, 9 i
    10 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu
    regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego (...) - nie będą stanowiły, po stronie
    Powiatu, czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym
    konkretnym bowiem przypadku, Powiat nie wykonał czynności, o której mowa w art. 7 ust.
    1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem pierwsza opłata i opłaty roczne, które
    zostaną ustalone przez Wojewodę, nie będą wiązały się z czynnością ustanowienia przez
    Powiat użytkowania wieczystego gruntów. Podsumowując, pierwsza opłata z tytułu
    ustanowienia prawa użytkowania wieczystego oraz kolejne opłaty roczne z tytułu prawa
    użytkowania wieczystego ustalone w decyzji Wojewody (...) znak (...) z dnia 15 stycznia
    2019 r. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”.
    Podobnie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 18
    listopada 2016 r. sygn. 0461- ITPP3.4512.541.2016.1.EB, w której organ wskazał, że „że
    pierwsza opłata oraz opłaty roczne, które zostaną ustalone przez Prezydenta Miasta z
    tytułu użytkowania wieczystego działek gruntu przekazanych inwestorowi w użytkowanie
    wieczyste z mocy prawa – na podstawie wydanej przez Wojewodę decyzji o lokalizacji
    inwestycji w zakresie terminalu – nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług. W tym konkretnym bowiem przypadku, Miasto nie wykonało
    czynności, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem
    pierwsza opłata i opłaty roczne, które zostaną ustalone przez Prezydenta Miasta, nie będą
    wiązały się z czynnością ustanowienia przez Miasto użytkowania wieczystego gruntów.”.
    Jednocześnie w sytuacji uznania przez organ, że ustanowienie prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz Spółki stanowi odpłatną dostawę
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i
    pobierana przez Gminę (działającą jako miasto na prawach powiatu – organ
    reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza opłata z tytułu ustanowienia użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie wieczyste podlegają
    opodatkowaniu VAT, w ocenie Gminy ww. dostawa Nieruchomości korzystać będzie ze
    zwolnienia z VAT w związku z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Powyższe wynika z tego, iż jak to zostało wskazane w treści stanu faktycznego
    Nieruchomości stanowią grunty niezabudowane, które objęte zostały obowiązującym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który nie przewiduje możliwości

    ich zabudowy. Ponadto Gmina wskazała, że na moment dokonanego podziału
    nieruchomości (dokonanego Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
    ...) dla Nieruchomości nie były wydane decyzje o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, ani decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    Skoro na dzień dostawy (tj. ustanowienia prawa użytkowania wieczystego) na rzecz Spółki
    ww. Nieruchomości stanowiły teren niezabudowany, nieobjęty obowiązującym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zezwalałby na ich
    zabudowę, ani nie została dla nich wydana decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowaniu terenu lub decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, to zmiana
    przeznaczenia Nieruchomości, nastąpiła w tym samym momencie, w którym
    przedmiotowe Nieruchomości stały się z mocy prawa własnością Spółki. Zmiana ta nie
    wystąpiłaby, gdyby nie doszło do wydania Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w
    zakresie budowy .... Tym samym, właściwym jest stwierdzenie, że najpierw dochodzi do
    nabycia z mocy prawa prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości, a dopiero
    następnie do dokonania zmiany przeznaczenia Nieruchomości. W konsekwencji
    Nieruchomości powinny zostać opodatkowane zgodnie z obowiązującą ich kwalifikacją w
    momencie ich dostawy.
    Z uwagi na fakt, że w momencie dostawy (ustanowienia użytkowania wieczystego)
    przedmiotowe Nieruchomości stanowiły tereny niezabudowane, niebędące terenami
    budowlanym w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT (grunty bowiem nie były objęte
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zezwalałby na ich
    zabudowę ani decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzja o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), ich dostawa korzysta ze zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Powyższe znajduje odzwierciedlenie przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 15 marca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.588.2023.2.KM, w której DKIS wskazał, że
    „Jeżeli zatem działka nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a przed dniem uprawomocnienia się Decyzji Lokalizacyjnej nie
    obowiązywała inna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej
    działki, to na moment wywłaszczenia działka ta nie była terenem budowlanym, w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym samym, dostawa przedmiotowej działki korzysta ze
    zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy”.
    Podobnie wskazał DKIS w interpretacji z dnia 9 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.899.2023.2.AB, interpretacji z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. 0112-KDIL3.
    4012.785.2023.1.EW oraz interpretacji z dnia 21 września 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.418.2023.1.KF.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, w sytuacji uznania przez organ, że
    ustanowienie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz
    Spółki stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7
    ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana przez Gminę (tj. Gminę działającą jako jednostka
    samorządu terytorialnego oraz Gminę działającą jako miasto na prawach powiatu – organ
    reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza opłata z tytułu ustanowienia użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie wieczyste podlegają
    opodatkowaniu VAT, w ocenie Gminy ww. dostawa Nieruchomości (i co za tym idzie
    pierwsza opłata oraz opłaty roczne) korzystać będzie ze zwolnienia z VAT w związku z art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie:

      · braku uznania Państwa za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT
        w związku z czynnością ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa
        użytkowania wieczystego działek;
      · nieuznania za odpłatną dostawę towarów ustanowienia przez Wojewodę na rzecz
        Spółki prawa użytkowania wieczystego działek i braku opodatkowania podatkiem
        VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z tytułu ww. czynności;
      · braku obowiązku wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie
        użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
        użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przepis art. 2 ust. 22 ustawy stanowi:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży
      na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
      komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
      jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 22 ustawy

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Co do zasady dla uznania, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika
    wprost z cyt. wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów) za wynagrodzeniem. W
    znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także
    odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów,
    płatny.
    Aby dana czynność (dostawa towarów) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy tą
    dostawą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty
    stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za konkretną dostawę dokonaną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.)
      Funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje:
      1) rada miasta;
      2) prezydent miasta.
    Jak stanowi art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach
      określonych w tej ustawie.
    Na mocy art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Jednocześnie w myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.

    Według art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Jednocześnie z treści art. 109 ust. 3 ustawy o VAT – w brzmieniu obowiązującym do 31
    grudnia 2024 r. – wynika, że:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane
      pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
      podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Z kolei przepis art. 109 ust. 3 ustawy o VAT – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2025 r. – stanowi:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów
    Przy czym, na mocy art. 99 ust. 13b ustawy zostało wydane rozporządzenie z dnia 15
    października 2019 r. Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie szczegółowego
    zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku
    od towarów i usług (Dz. U. 2019, poz. 1988), które określa szczegółowy zakres danych, o
    których mowa w art. 99 ust. 7c ustawy, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i
    miejsca składania deklaracji podatkowych oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając
    konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ
    podatkowy.
    Według art. 232 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.

    Na mocy art. 232 § 2 Kodeksu cywilnego:
      W wypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych przedmiotem użytkowania
      wieczystego mogą być także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków.
    W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    W myśl natomiast art. 238 Kodeksu cywilnego:
      Wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.
    Zgodnie z art. (...).
    Zgodnie z art. (...).
    Jak stanowi art. (...).
    Z kolei w myśl art. (...).
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz
      odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach
      gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu
      terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    W myśl art. 11a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do czynności prawnych lub czynności procesowych
      podejmowanych na rzecz lub w interesie Skarbu Państwa lub jednostek samorządu
      terytorialnego.
    Stosownie do art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią
      przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste,
      oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 7 i 7a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem ust. 1e, art.
      43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania z
      zakresu administracji rządowej, a w szczególności:
      7) zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzące w skład
      zasobu, z zastrzeżeniem art. 17;
      7a) wydzierżawiają, wynajmują, użyczają oraz oddają w użytkowanie nieruchomości
      wchodzące w skład zasobu, przy czym umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy
      niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga zgody wojewody; zgoda wojewody jest
      wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony nie
      dłuższy niż 3 lata strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama
      nieruchomość.
    Zgodnie z art. 62 ust. 1 – 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. W umowie o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste ustala
      się sposób i termin jej zagospodarowania, w tym termin zabudowy, zgodnie z celem,
      na który nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste.

      2. Jeżeli sposób zagospodarowania nieruchomości gruntowej polega na jej
      zabudowie, ustala się termin rozpoczęcia lub termin zakończenia zabudowy.
      3. Za rozpoczęcie zabudowy uważa się wybudowanie fundamentów, a za
      zakończenie zabudowy wybudowanie budynku w stanie surowym zamkniętym.
      4. Termin, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony na wniosek użytkownika
      wieczystego, jeżeli nie mógł być dotrzymany z przyczyn niezależnych od użytkownika.
    Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1-4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
      pierwszą opłatę i opłaty roczne.
      2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
      drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia
      umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
      3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
      drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach tych
      stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4.
      4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do
      dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za
      rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ,
      na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem
      terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku
      kalendarzowego.
    Na podstawie art. 72 ust. 2 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Stawka procentowa pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego wynosi od
      15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej.
    Stosownie do art. 72 ust. 3 pkt 4 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego
      jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa
      została oddana, i wynosi za nieruchomości gruntowe oddane na cele mieszkaniowe,
      na realizację urządzeń infrastruktury technicznej i innych celów publicznych oraz
      działalność sportową - 1% ceny.
    Jak wynika z powołanych przepisów oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste jest
    czynnością odpłatną. Ustawodawca przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności,
    tj. pierwszą opłatę oraz opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres
    użytkowania wieczystego w terminie do 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
    Z cytowanych przepisów należy wywnioskować, że w przypadku użytkowania wieczystego
    właścicielem gruntu przez cały okres użytkowania pozostaje Skarb Państwa lub jednostka
    samorządu terytorialnego. Użytkownik wieczysty w tym czasie posiada zatem we władaniu
    rzecz cudzą. Jego prawo w stosunku do tego gruntu pozwala na dysponowanie rzeczą w
    sposób zbliżony do właściciela. Wykonanie więc tego świadczenia w całości następuje z
    chwilą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. W dniu ... kwietnia 2024 r. Wojewoda ... decyzją nr ... znak ... o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji w zakresie budowy ... ustalił lokalizację dla inwestycji pn. „...”.
    Jednocześnie w ww. Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ...
    Wojewoda ustalił prawo wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowych, które
    Zarząd ... S.A. (Spółka) nabywa z mocy prawa z dniem w którym niniejsza decyzja staje się
    ostateczna, wskazując, iż warunki nabycia prawa użytkowania wieczystego zostaną
    ustalone w odrębnych decyzjach administracyjnych. Decyzja o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji w zakresie budowy ... stała się ostateczna z dniem 25 lipca 2024 r.

    W dniu ... listopada 2024 r. Wojewoda ... wydał decyzję nr ..., w której stwierdził nabycie
    przez Spółkę z dniem ... lipca 2024 r. prawa użytkowania wieczystego działek na okres 99
    lat, w związku z Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy ....
    W ww. Decyzji z ... listopada nie została określona kwota należna z tytułu ustanowienia
    prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości na rzecz Spółki.
    W dniu ... lutego 2025 r. Wojewoda ... wydał decyzję nr ..., w której ustalił dla Spółki
    pierwszą opłatę z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego działek w
    wysokości 15% wartości działek (opłata powinna zostać wniesiona w terminie 14 dni licząc
    od dnia ostateczności ww. decyzji) oraz ustalił dla Spółki opłaty roczne w wysokości 0,3%
    wartości działek płatne w terminie do dnia 31 marca każdego roku z góry za dany rok. W
    ww. decyzji Wojewoda ... wskazał, że przedmiotowe opłaty Spółka powinna uiścić na konto
    dochodów Skarbu Państwa Urzędu Miasta .... Decyzja z ... lutego stała się ostateczna z
    dniem ... marca 2025 r.
    W analizowanej sprawie pierwsza opłata oraz opłaty roczne ustalone przez Wojewodę z
    tytułu przekazania Spółce działek w użytkowanie wieczyste z mocy prawa – na podstawie
    wydanej przez Wojewodę decyzji – nie stanowią, po Państwa stronie, czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym konkretnym
    przypadku, nie wykonują Państwo czynności, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Zatem pierwsza opłata i opłaty roczne, które zostały ustalone
    przez Wojewodę, nie wiążą się z czynnością ustanowienia przez Państwa użytkowania
    wieczystego działek.
    Tym samym, pierwsza opłata oraz kolejne opłaty roczne z tytułu ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego ustalone w decyzji Wojewody z ... lutego 2024 r. nie stanowią
    wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem skoro – ww. opłaty nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT – to w tym konkretnym przypadku nie działają Państwo jako podatnik VAT.
    Z uwagi na powyższe nie są Państwo również zobowiązani do wykazania obrotu z tytułu
    pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego działek, w deklaracji VAT (tj.
    pliku JPK_V7M).
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, nr 2 oraz nr 4 uznałem
    za prawidłowe. Natomiast w związku z uznaniem Państwa stanowiska w zakresie ww.
    pytań za prawidłowe, nie udzieliłem odpowiedzi na pytania nr 3 oraz nr 5.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.