Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.903.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-05
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pozostałej do spłaty kwoty
kredytu w związku z zawartą ugodą.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
małżonek
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.C. i B.C. (dalej „Kredytobiorcy”) są osobami fizycznymi, które w dniu (...) 2007 r. zawarły z
    (...) z siedzibą (...) (dalej „Bank”) umowę kredytu hipotecznego w kwocie (...) PLN
    nominowanego do waluty CHF.
    W dacie zawarcia wyżej opisanej umowy A. i B.C pozostawali małżeństwem w ustroju
    wspólności majątkowej małżeńskiej. Celem kredytu było nabycie spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w (...) (cel ten został wskazany
    w umowie kredytowej).
    Kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania był tzw. kredytem frankowym, tj. udzielonym w
    PLN i indeksowanym do CHF. Zabezpieczeniem kredytu była ustanowiona hipoteka
    kaucyjna na rzecz Banku na zakupionej nieruchomości.
    Odpowiedzialność za istniejący do dziś od daty zawarcia umowy tj. (...) 2007 r. dług z tytułu
    wyżej opisanej umowy kredytu ma charakter solidarny wnioskodawcy z drugim
    kredytobiorcą (byłym obecnie małżonkiem, co opisano poniżej).
    Na moment zakupu wyżej opisanego mieszkania:
    · małżonkowie A.C. i B.C wspólnie z małymi dziećmi mieszkali w (...) w mieszkaniu
      stanowiącym własność rodziców A.C.,
    · B.C. posiadał w majątku osobistym nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego
                        2mieszkanie o powierzchni (...) m położone w (...) wykorzystywane na cele związane w
      krótkimi pobytami w miejscu siedziby pracodawcy (jako że pracodawca B.C miał
      siedzibę w (...), konieczne były krótkotrwałe np. na 2, 3 dni przyjazdy pracownika do (...)
      w celach służbowych, w pozostałym okresie B.C mógł pracować na odległość),
    · małżonkowie A.C. i B.C posiadali nabyte w 2005 r. mieszkanie w (...) o powierzchni ok. (...)
      2m które było wynajmowane (mieszkanie to zostało sprzedane w 2011 r.), wynajem
      mieszkania w (...) nie był prowadzony w ramach działalności gospodarczej,
    · żaden z małżonków nie prowadził (i nadal nie prowadzi) działalności gospodarczej, oboje
      małżonkowie w chwili zawierania umowy kredytowej byli zatrudnieni na umowę o
      pracę.
    Zakup mieszkania, na które został zaciągnięty kredyt wskazany na wstępie miał na celu
    zaspokojenie ewentualnych przyszłych potrzeb mieszkaniowych założonej przez
    małżonków C. rodziny. W 2004 r. stronom urodził się syn, zaś w 2006 r. córka.
    Małżonkowie rozważali wyprowadzkę do większego miasta niż to ,w którym zamieszkiwali
    (z (...) do (...)).
    Decyzja miała zapaść w najbliższych latach, ostatecznie jednak do przeprowadzenia się
    całej rodziny do (...) nie doszło z powodu kryzysu w małżeństwie, który doprowadził do
    rozwodu (orzeczony wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) w 2012 r.). Mieszkanie w (...), na
    które został zaciągnięty kredyt frankowy począwszy od 2013 r. jest wynajmowane.
    Kredytobiorcy nie wykluczają, że jeśli któreś z ich dzieci będzie w przyszłości studiować lub
    mieszkać w (...) mieszkanie to będzie przeznaczone na ich potrzeby.
    (...) 2023 r. A. i B.C złożyli w Sądzie Okręgowym w (...) pozew przeciwko (...) wnosząc o:
      • ustalenie nieistnienia stosunku prawnego powstałego na podstawie umowy kredytu
        hipotecznego nominowanego do CHF nr (...), zawartej w dniu (...) 2007 r. na
        podstawie art. 58 k c. i art. 189 k.c.
      • oraz o zasądzenie od Banku łącznie (...) zł wraz z odsetkami tytułem świadczenia
        nienależnego (rozumianego jako zwrot świadczonych rat kapitałowo-odsetkowych
        na poczet zaciągniętego kredytu za okres od (...) 2007 r. do (...) 2022 r.).

    W trakcie postępowania sądowego Bank wystąpił z propozycją zawarcia ugody, która
    zakończyłaby spór dotyczący kwestionowanej umowy kredytowej. Ugoda nie została
    jeszcze podpisana.
    Ugoda polegałaby na zwolnieniu Kredytobiorców z całości długu związanego z zawartą
    umową kredytową w zamian za zrzeczenie się przez Kredytobiorców z wszelkich roszczeń
    wobec Banku związanych z umową kredytową i tym samym zakończeniu postępowania
    sądowego w zakresie nie istnienia stosunku prawnego (stwierdzenia nieważności umowy
    kredytowej). W zaproponowanej przez Bank treści ugody ma znaleźć się zapis
    potwierdzający, że umowa kredytowa była ważna. Bank zamierza umorzyć całość długu
    wszystkim kredytobiorcom w tej samej wysokości (z uwagi na odpowiedzialność solidarną).
    Stosownie do proponowanych w ugodzie zapisów Bank miałby zwolnić Kredytobiorców z
    całości długu (umorzyć ich zadłużenie, za które odpowiadają solidarnie), które na dzień
    sporządzenia projektu ugody ((...) 2025 r.) wynosi:
      a. kapitał: (...) PLN,
      b. odsetki: (...) PLN,
      c. koszty: (...) PLN.
    Ponadto Bank w ugodzie zobowiązałby się do zapłaty na rzecz A. i B.C:
    • (...) zł (słownie: (...) złotych polskich) tytułem zwrotu nadpłaty;
    • (...) zł (słownie: (...) złotych polskich) tytułem kosztów zastępstwa procesowego;
    • (...) zł (słownie, (...) złotych polskich) tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu.
    Ani A.C.. ani B.C nigdy wcześniej nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    inwestycji mieszkaniowej.
    Bank był w 2007 r., na moment udzielania kredytu hipotecznego, podmiotem, którego
    działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów.

## Pytanie

Czy podpisując ugodę z Bankiem Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z zaniechania
    poboru podatku na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 102) w odniesieniu do kwoty umorzonego przez Bank zobowiązania
    wynikającego z umowy kredytowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielanym na cele
    mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 102), dalej „rozporządzenie", zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego następuje w przypadku, gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej.

    Zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia kwoty wierzytelności, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt
    1 obejmują: 1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki
    skapitalizowane i prowizje; 3) opłaty, jeśli ich poniesienie przez kredytobiorcę było
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Stosownie do § 1 ust. 5 rozporządzenia przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której
    mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia należy rozumieć inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego albo 2)
    więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku, gdy osoby fizyczne mające
    zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
    każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej w
    rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2021 r.
    poz. 1043).
    W myśl § 1 ust. 6 rozporządzenia przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w
    ust. 5, rozumie się gospodarstwo domowe prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą
    jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
    wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Zgodnie z § 1 ust. 7 rozporządzenia w przypadku, gdy stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej są co najmniej dwie osoby
    fizyczne, zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie wyłącznie do tego kredytobiorcy,
    który nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umarzanych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w § 1 ust. 1
    pkt 1 lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Przez kredyt mieszkaniowy o którym mowa w rozporządzeniu, należy rozumieć kredyt,
    który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie
      lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkaniowego lub udziale w
      takim prawie, lub w prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie zaś z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o
    których mowa w ust. 1 pkt 131 (cele mieszkaniowe) uważa się wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także
      na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu
      lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem;
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie;
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
      użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również
      rozpoczętą budowę budynku mieszkalnego oraz nabycie innego gruntu lub udział w

      gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
      okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
      budowę budynku mieszkalnego;
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego;
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej lub w innym państwie należącym do europejskiego obszaru
      gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zgodnie z § 4 rozporządzenia w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych
    kredytem hipotecznym udzie-lanym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 2743),
    zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zaniechanie
    poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
    mieszkaniowych znajdzie zastosowanie, jeśli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizacje inwestycji mieszkaniowej.
    Zgodnie z § 1 ust. 5 rozporządzenia przez „jedną inwestycję mieszkaniową” rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie m.in. potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego. Przez jedno gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo
    prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek
    mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią
    zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie powyższe warunki zostały spełnione Kredyt,
    zabezpieczony hipotecznie, został zawarty (...) 2007 r., a więc przed dniem 15 stycznia
    2015 r. Udzielającym kredytu był wyżej wskazany Bank, tj. podmiot nadzorowany przez
    Komisję Nadzoru Finansowego, uprawniony do udzielania kredytów hipotecznych.
    Ponadto Kredytobiorcy (żaden z byłych małżonków) nie korzystali wcześniej z umorzenia
    zobowiązania z tytułu innego kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    inwestycji mieszkaniowej. Spełniony został również, zdaniem Wnioskodawcy, ostatni z
    warunków, tj. kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej –
    zakupu mieszkania w (...), której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych
    jednego gospodarstwa domowego – rodziny Państwa C. tj. małżonków wraz z dziećmi.
    Takiej interpretacji nie wyklucza – w ocenie Wnioskodawcy – fakt, że w mieszkaniu
    kredytowanym poprzez kredyt frankowy małżonkowie nie mieszkali, ani że byli w
    posiadaniu innego mieszkania (w (...)), które było wynajmowane. Wynajem mieszkania w
    (...) nie był prowadzony w ramach działalności gospodarczej i nie był prowadzeniem
    działalności gospodarczej. Z kolei mieszkanie w (...) zostało zakupione w celu zaspokojenia
    przyszłych potrzeb mieszkaniowych założonej rodziny i przyszłych planów, które jednak z

    powodu okoliczności rozpadnięcia się tej rodziny nie doszły do skutku. Mieszkanie obecnie
    jest wynajmowane, ale taki stan rzeczy trwa dopiero od 2013 r. a zatem nastąpiło to
    dopiero po 6 latach od zawarcia umowy kredytu i zakupu mieszkania.
    Potwierdzenie takiego stanowiska znaleźć możemy m.in. w interpretacji indywidualnej z
    dnia 25 października 2022 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.458.2022.2.RS.
    Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podpisując ugodę z Bankiem, na
    skutek której zobowiązanie wynikające z umowy kredytowej zostanie umorzone (wobec
    jego i byłego małżonka), po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163
    ze zm.), z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie
    do uzyskanego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.

    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).

    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze b) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostały wymienione: nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Zatem udzielony Panu kredyt wypełnia
    przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że planowane umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego
    przez Pana w 2007 r. stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie wskazanego
    wcześniej rozporządzenia Ministra Finansów z tym, że w części dotyczącej kosztów
    wyłącznie w sytuacji, gdy koszty te to opłaty, których poniesienie przez kredytobiorcę było
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałego
    współkredytobiorcy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.