Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.383.2025.3.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Obowiązki płatnika; finansowanie przez Bank udziału w
szkoleniach oraz w wyjazdach szkoleniowo; integracyjnych
członkom Rady Nadzorczej Banku.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rady nadzorczej
obowiązek-obowiązek płatnika
przychód-powstanie przychodu
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 8 maja 2025 r.
    (wpływ do organu 15 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest bankiem spółdzielczym, posiadającym zgodnie z obowiązującymi
    przepisami organy statutowe. Rada Nadzorcza Banku jest statutowym organem Banku
    sprawującym kontrolę i nadzór nad jego działalnością. Obowiązki Rady Nadzorczej
    wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów prawa oraz wewnętrznych regulacji
    Banku. Sposób ich wykonania jest także określony w rekomendacjach, stanowiskach lub
    upublicznionych metodykach organu nadzoru.
    Zgodnie z Regulaminem działania Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego w (...) (dalej:
    Regulamin), Członkowie Rady Nadzorczej powinni posiadać aktualną wiedzę
    odpowiadającą ich zakresowi obowiązków oraz adekwatną wiedzę na temat pozostałych
    obszarów, za które są odpowiedzialni. Regulamin wskazuje również, że obsługę prac Rady
    Nadzorczej zapewnia Zarząd Banku, zaś wydatki związane z jej działalnością pokrywane są
    w ciężar kosztów Banku, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
    W Banku obowiązuje także Polityka oceny odpowiedniości Rady Nadzorczej Banku
    Spółdzielczego w (...) (dalej: Polityka odpowiedniości), opracowana z uwzględnieniem
    obowiązujących przepisów prawa i wykładni organów nadzoru, w szczególności Metodyki
    oceny odpowiedniości członków organów podmiotów nadzorowanych przez Komisję
    Nadzoru Finansowego. W Polityce odpowiedniości wskazano m.in., że członkowie Rady
    Nadzorczej podlegają ocenie indywidualnej pod względem poziomu wiedzy, umiejętności i
    doświadczenia zawodowego, rękojmi należytego wykonywania funkcji, niezależności, a
    nadto ocenie zbiorowej, w ramach której bada się wymogi odpowiedniości całego składu
    Rady Nadzorczej w celu sprawdzenia czy indywidualne kwalifikacje, umiejętności i
    doświadczenie poszczególnych członków organu dopełniają się w taki sposób, że
    zapewniony jest odpowiedni poziom nadzoru nad zarządzaniem Bankiem, w tym
    odpowiedni udział osób spełniających kryteria wynikające z przepisów szczegółowych
    (Komitet Audytu).
    Członkowie Rady Nadzorczej Banku - z uwagi na pełnioną funkcję, powierzone obowiązki i
    odpowiedzialność za sprawne funkcjonowanie Banku - objęci są wymogami w zakresie
    posiadania odpowiednich kwalifikacji wynikających z art. 22aa ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. - Prawo bankowe, Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i
    Europejskiego Urzędu Giełd i Papierów Wartościowych z dnia 2 lipca 2021 r. (...) w sprawie
    oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze
    funkcje (dalej: "Wytyczne EBA"), a także postanowieniami Rekomendacji. Z wydanej przez
    Komisję Nadzoru Finansowego dotyczącej zasad ładu wewnętrznego w bankach
    Rekomendacji wynika obowiązek banków przeznaczenia na szkolenia wystarczającego
    czasu, budżetu i innych zasobów. Szkolenia nie powinny ograniczać się do obszarów
    działalności, za które poszczególne osoby są bezpośrednio odpowiedzialne. Szkolenia,
    zwłaszcza w przypadku nowo powoływanych lub zatrudnianych osób, powinny również
    służyć zrozumieniu ładu wewnętrznego banku, w tym jego organizacji, modelu
    biznesowego i profilu ryzyka oraz roli danej osoby w tych obszarach.

    Dalej wskazać należy, że spełnienie przez członków Rady Nadzorczej wymogów
    odpowiedniości podlega ocenie Komisji Nadzoru Finansowego, co wynika z art. 22ca
    prawa bankowego. W przypadku gdy członek Rady Nadzorczej nie spełnia wymogów
    określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwego
    organu Banku o jego odwołanie lub, w drodze własnej decyzji, odwołać członka Rady
    Nadzorczej. Komisja Nadzoru Finansowego może także zawiesić w czynnościach członka
    Rady Nadzorczej do czasu podjęcia przez właściwy organ Banku, uchwały w sprawie
    wniosku o jego odwołanie.
    W art. 22aa ust. 8 prawa bankowego w sposób wyraźny wskazano, iż Bank zapewnia
    środki niezbędne do przygotowania członków Rady Nadzorczej do pełnienia przez nich
    funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia, w związku z czym obowiązek finansowania
    szkoleń członków Rady Nadzorczej należy uznać za obowiązek ustawowy Wnioskodawcy.
    Zapewnienie, iż wszyscy członkowie Rady Nadzorczej spełniają wymogi jest konieczne do
    wypełniania ich obowiązków i leży w bezpośrednim interesie Banku oraz stanowi jego
    obowiązek, zaś udział w szkoleniach mających na celu wypełnienie ww. obowiązków
    stanowi obowiązek członków Rady Nadzorczej. Brak udziału w szkoleniach, a w efekcie
    niespełnianie wymogów w zakresie posiadanej wiedzy i kompetencji, może prowadzić do
    niespełniania wymogów wynikających z art. 22aa prawa bankowego, a w efekcie w
    skrajnych przypadkach może skutkować utratą uprawnień do zajmowania stanowiska
    członka Rady Nadzorczej Banku lub koniecznością odwołania członka Rady Nadzorczej z
    uwagi na brak realizacji wymogów regulacyjnych. Taka sytuacja wywierałaby negatywny
    wpływ na działalność Banku.
    Wypełniając wymagania ustawowe Bank zapewnia członkom Rady Nadzorczej odpowiedni
    program szkoleń. Koszty szkoleń ponoszone są bezpośrednio przez Bank z środków
    obrotowych.
    Jednocześnie wskazać należy, że Wnioskodawca organizuje fakultatywne wyjazdy
    szkoleniowo- integracyjne dla pracowników i członków Rady Nadzorczej. Wyjazdy takie
    mają na celu podnoszenie kompetencji osób uczestniczących w wyjazdach w obszarach
    działalności Banku, a także przyczyniać się do integracji i budowania zespołu. Wyjazdy są
    częściowo finansowane z środków obrotowych Wnioskodawcy, zaś w pozostałym zakresie
    ich koszty ponoszą uczestnicy. Informacja o organizowanym wyjeździe jest podawana do
    wiadomości osobom uprawnionym. Każdorazowo wszyscy członkowie Rady Nadzorczej są
    uprawnieni do udziału w wyjeździe, jednak udział w nich nie jest obowiązkowy.
    Organizację wyjazdów Wnioskodawca zleca świadczącym usługi w tym zakresie
    podmiotom trzecim (np. biuro podróży), które w zawartej umowie określają koszt
    wyjazdów, wyszczególniając stawkę w przeliczeniu na jednego uczestnika. W ten sposób
    podmiot trzeci określa wartość usługi. Wyjazd obejmuje szeroki zakres świadczeń, w tym
    przejazdy, noclegi, wyżywienie, dodatkowe atrakcje typu wyjścia do obiektów kultury,
    wstępy na obiekty sportowe, rozrywkowe itp., z których uczestnicy mogą, ale nie muszą
    skorzystać. Uczestnicy wyjazdu są natomiast zobligowani do uczestnictwa w szkoleniach
    przeprowadzanych w trakcie wyjazdu. Szkolenia prowadzone są przez szkoleniowców
    zapewnianych przez zewnętrzne podmioty szkoleniowe lub przez wyznaczonych
    specjalistów spośród pracowników Banku.
    W chwili obecnej Wnioskodawca nie zalicza wydatków na szkolenia członków Rady
    Nadzorczej ani na sfinansowanie ich udziału w wyjazdach szkoleniowo-integracyjnych do
    kosztów uzyskania przychodu, jednakże powziął wątpliwości co do prawidłowości tej
    praktyki.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W związku z udziałem członków Rady Nadzorczej w szkoleniach Bank ponosił będzie
    następujące wydatki:

        koszty szkoleń obligatoryjne -wdrożeniowe, regulacyjne, rozwojowo-
        kompetencyjne. W przypadku szkoleń zdalnych odbywających się w placówce
        Banku koszty usług cateringowych.
    W związku z udziałem członków Rady Nadzorczej w wyjazdach szkoleniowo-integracyjnych
    Bank ponosił będzie następujące wydatki:
        koszty przeprowadzonych szkoleń ( szkolenia obligatoryjne -wdrożeniowe,
        regulacyjne, rozwojowo- kompetencyjne). Koszty wyjazdu szkoleniowo -
        integracyjnego organizowanego przez podmioty uprawnione ( np. biuro podróży),
        koszty te obejmują: koszty transportu ( autokar, samolot), koszty wyżywienia i usług
        hotelowych, koszty biletów na dodatkowe atrakcje.
    Ponoszone przez Bank wydatki związane z udziałem członków Rady Nadzorczej w
    szkoleniach oraz w wyjazdach szkoleniowo - integracyjnych dokumentowane będą na
    podstawie otrzymanych faktur, pokrywane będą ze środków obrotowych Banku w całości
    lub częściowo dopłacać będą musieli uczestnicy szkoleń.
    Związek przyczynowo - skutkowy wydatków ponoszonych na szkolenia oraz na wyjazdy
    szkoleniowo- integracyjne z osiągnięciem lub zabezpieczeniem źródła przychodów Banku
    polega na konieczności finansowania przez Bank działań zmierzających do podnoszenia i
    utrzymania poziomu kompetencji osób wchodzących w skład Rady Nadzorczej, jako
    organu statutowego Banku. Nadzór rynku usług finansowych sprawowany przez Komisję
    Nadzoru Finansowego wymaga od banków, aby członkowie ich statutowych organów
    spełniali wymogi odpowiedniości oceniane zgodnie z Metodyką oceny odpowiedniości
    członków organów podmiotów nadzorowanych przez KNF. Członkowie Rady Nadzorczej
    Banku w czasie szkoleń i wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych nabywają umiejętności,
    pozwalające im podejmować należyte i ostrożne decyzje zapewniające stabilność i
    bezpieczny rozwój Banku. W braku tych kompetencji u osób wchodzących w skład organu
    nadzorczego rozwój Banku byłby zagrożony a możliwość prowadzenia przez niego
    działalności zagrożona, co miałoby bezpośredni wpływ na przychody Banku.
    Wydatków ponoszonych przez Bank nie można przypisać indywidualnie do
    poszczególnych członków Rady Nadzorczej. Bank otrzymuje zbiorczą fakturę (z umowy
    wynika stawka w przeliczeniu na jednego uczestnika).
    Tematyka szkoleń jest przedmiotowo powiązana z obowiązkami realizowanymi w ramach
    członkostwa uczestników szkoleń w Radzie Nadzorczej i obejmuje tematykę z zakresu
    kompetencji Rady Nadzorczej.
    Pytania
    1. Czy pokrycie przez Bank kosztów szkoleń członków Rady Nadzorczej stanowi
      nieodpłatne świadczenie zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym Wnioskodawca powinien
      naliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek dochodowy członków Rady Nadzorczej?
    2. Czy pokrycie przez Bank części kosztów wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych na rzecz
      członków Rady Nadzorczej stanowi nieodpłatne świadczenie zgodnie z art. 11 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku
      z tym Wnioskodawca powinien naliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek
      dochodowy?
    3. Czy koszty poniesione przez Bank na szkolenia członków Rady Nadzorczej Bank może
      zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

    4. Czy koszty poniesione przez Bank na wyjazdy szkoleniowo-integracyjne członków Rady
      Nadzorczej Bank może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z
      przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych?
    Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczących
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytań nr 3 i 4 odnośnie podatku
    dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.), przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,
    10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt
    11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 przez
    "inne nieodpłatne świadczenie" w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. należy rozumieć
    wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, które spełnia
    łącznie poniższe kryteria:
        zostało spełnione za zgodą pracownika, czyli skorzystał z nich w pełni dobrowolnie,
        zostało spełnione w jego interesie, a nie w interesie pracodawcy i przyniosły mu
        korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
        ponieść,
        korzyść wynikająca z wykonania nieodpłatnego świadczenia jest wymierna i
        przypisana indywidualnemu pracownikowi.
    W przytoczonym wyroku Trybunał Konstytucyjny co prawda odnosi się do pojęcia
    pracownika, tym niemniej dokonuje wykładni pojęcia „innego nieodpłatnego świadczenia"
    na gruncie m.in. art. 11 u.p d.o.f., który dotyczy nie tylko pracowników, lecz wszystkich
    podmiotów otrzymujących takie świadczenia.
    Świadczenia polegające na finansowaniu kosztów szkolenia członków Rady Nadzorczej, w
    świetle opisanego stanu faktycznego, nie stanowią nieodpłatnych świadczeń, o których
    mowa w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. i przez to nie nakładają na Bank jako płatnika obowiązku
    naliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy członków Rady
    Nadzorczej. Wydatki te ponoszone są w interesie Wnioskodawcy, w celu realizacji
    nałożonych na niego obowiązków ustawowych. Udział członków Rady Nadzorczej w
    szkoleniach nie ma charakteru dobrowolnego.
    Podobne stanowisko zostało zawarte m.in. w interpretacji indywidualnej z 25 maja 2022 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0115-KDIT2.4011.76.2022.1.KC, z dnia 30
    kwietnia 2024 r. 0112- KDIL2-1.4011.254.2024.1.MKA oraz z dnia 4.10.2024 r. 0112-KDIL2-
    1.4011.640.2024.3.KF.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy również pokrycie członkom Rady Nadzorczej części kosztów
    wyjazdu szkoleniowo-integracyjnego nie stanowi nieodpłatnego świadczenia na ich rzecz,
    mimo, że udział w wyjeździe jest dobrowolny. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest
    zobowiązany do obliczenia, pobrania i przekazania zaliczki na podatek dochodowy z tytułu
    sfinansowania wycieczki.
    W przywołanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego wskazano m.in., że:

        zarówno dokształcanie pracowników, jak i organizowanie spotkań (wyjazdów)
        integracyjnych leży przede wszystkim w interesie pracodawców. Z ich punktu
        widzenia tego rodzaju działania zwiększają atrakcyjność zatrudnienia i tym samym
        służą przyciągnięciu i rekrutacji najlepszych kandydatów, podnoszą kwalifikacje
        zawodowe osób zatrudnionych, zmniejszają absencję, a także tworzą dobrą
        atmosferę w zespole;
        obiektywne kryterium - wystąpienia przysporzenia majątkowego (korzyści) - nie jest
        spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach
        integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy
        (szkolenia wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w
        spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się
        korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać,
        że pracownik sam wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu,
        gdyby nie organizował go pracodawca.
    Powyższe stanowisko TK odnieść należy także do osób niebędących pracownikami, w tym
    członków Rady Nadzorczej Wnioskodawcy. Co więcej, w opisanym przypadku brak jest
    skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego konkretnym członkom Rady Nadzorczej
    świadczenia. Świadczenie adresowane jest bowiem do wszystkich osób uprawnionych.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej np. w interpretacjach
    indywidualnych z dnia 23 grudnia 2022 r. 0113- KDIPT2-3.4011.807.2022.1.GG oraz z dnia
    13 czerwca 2023 r. 0115-KDIT3.4011.324.2023.2.JS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
        czasu i miejsca udostępnienia.
    Na mocy art. 11 ust. 2b ww. ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał

    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana
    osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Jak wynika z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać wiedzę,
    umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że członkowie Rady Nadzorczej powinni posiadać
    aktualną wiedzę odpowiadającą ich zakresowi obowiązków oraz adekwatną wiedzę na
    temat pozostałych obszarów, za które są odpowiedzialni. W związku z udziałem członków
    Rady Nadzorczej w szkoleniach Bank ponosił będzie następujące wydatki:
        koszty szkoleń obligatoryjne -wdrożeniowe, regulacyjne, rozwojowo-
        kompetencyjne. W przypadku szkoleń zdalnych odbywających się w placówce
        Banku koszty usług cateringowych.
        koszty przeprowadzonych szkoleń (szkolenia obligatoryjne -wdrożeniowe,
        regulacyjne, rozwojowo- kompetencyjne). Koszty wyjazdu szkoleniowo -
        integracyjnego organizowanego przez podmioty uprawnione ( np. biuro podróży),
        koszty te obejmują: koszty transportu (autokar, samolot), koszty wyżywienia i usług
        hotelowych, koszty biletów na dodatkowe atrakcje.
    W związku z tym pokrywają Państwo koszty szkoleń oraz koszty wyjazdów szkoleniowo –
    integracyjnych na rzecz członków Rady Nadzorczej. Obowiązek pokrycia kosztów szkoleń
    organizowanych dla członków Rady Nadzorczej wynika wprost z przepisów ustawy Prawo
    bankowe oraz innych regulacji przytoczonych przez Państwa we wniosku. Tematyka

    szkoleń jest przedmiotowo powiązana z obowiązkami realizowanymi w ramach
    członkostwa uczestników szkoleń w Radzie Nadzorczej i obejmuje tematykę z zakresu
    kompetencji Rady Nadzorczej.
    Uwzględniając okoliczności faktyczne przedstawione w opisie sprawy, należy zatem
    stwierdzić, że sfinansowanie przez Państwa na rzecz członków Rady Nadzorczej kosztów
    ich udziału w szkoleniach oraz wyjazdach szkoleniowo – integracyjnych związanych z
    pełnieniem funkcji członka Rady Nadzorczej nie będzie stanowić dla nich przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym
    – z tytułu ww. świadczeń – nie będzie ciążył na Państwu obowiązek obliczenia, pobrania i
    odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych informuję, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.