Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.542.2025.1.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Prawo do odliczenia; remont budynku z mieszkaniami
wspomaganymi (pomoc socjalna).
Słowa kluczowe: energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
pomoc-pomoc społeczna
prosument
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją projektu pn. „(...)”. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca realizuje projekt pn. „(...)” w ramach programu Fundusze Europejskie dla
    (...) 2021-2027 (Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji), Działanie FESL.10.09-
    Ponowne wykorzystanie terenów poprzemysłowych, zdewastowanych, zdegradowanych
    na cele rozwojowe regionu.
    Do zakresu działania wnioskodawcy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Wnioskodawca jest
    miastem na prawach powiatu. Zgodnie z art. 92 ust. 2 miasto na prawach powiatu jest
    gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.
    Opisany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej projekt jest realizowany w
    związku z działalnością statutową wnioskodawcy, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3) - 5a)
    ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.),
    który stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych
    powiatu, a w szczególności zadania własne obejmują sprawy pomocy społecznej,
    wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, polityki prorodzinnej, wspierania osób
    niepełnosprawnych, polityki senioralnej.
    Projekt obejmuje adaptację części zdegradowanego kompleksu (...) na potrzeby mieszkań
    wspomaganych, odpowiadających na potrzeby osób starszych, niepełnosprawnych oraz
    przewlekle chorych.
    Inwestycja zakłada remont i przebudowę zdegradowanych budynków (...) oraz ich
    przekształcenie w nowoczesne mieszkania wspomagane i przestrzenie wspólne. Prace
    obejmą również zagospodarowanie terenów poprzemysłowych poprzez stworzenie strefy
    zieleni, skweru integracji społecznej i senioralnej siłowni plenerowej.
    Głównym celem projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców (...) poprzez zwiększenie
    dostępności mieszkań wspomaganych oraz wykorzystanie potencjału obszaru
    poprzemysłowego na cele społeczne i środowiskowe.
    Projekt zakłada stworzenie 8 mieszkań wspomaganych oraz przestrzeni wspólnych, takich
    jak świetlice wielofunkcyjne i strefy rekreacyjne. Wprowadzane rozwiązania, takie jak
    instalacje OZE czy dostępność architektoniczna, wpisują się w założenia zrównoważonego
    rozwoju oraz odpowiadają na wyzwania społeczne i demograficzne (...). Efektem projektu
    będzie poprawa warunków życia osób w trudnej sytuacji, integracja społeczna oraz
    zagospodarowanie przestrzeni poprzemysłowej.
    Jak wskazał Minister Finansów w interpretacji ogólnej Nr PT1.8101.3.2019 z dnia 10
    czerwca 2020 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności
    wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego w związku z realizacją zadań
    publicznych w zakresie edukacji publicznej oraz pomocy społecznej, nałożonych na nie
    odrębnymi przepisami (Dz. Urz. Ministra Finansów, z 2020 r. poz. 81): w przypadku
    realizacji zadań w zakresie pomocy społecznej, których obowiązek zapewnienia przez

    jednostki samorządu terytorialnego wynika z ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
    społecznej (...) zwykle odpłatność za świadczenia określana jest w drodze decyzji, na
    podstawie przepisów określających szczegółowe warunki ich przyznawania i odpłatności za
    te świadczenia (przepisy te przewidują również warunki częściowego lub całkowitego
    zwolnienia z opłat). W zakresie tej działalności również na ogół nie dochodzi do pełnej
    ekwiwalentności i wzajemności świadczeń wykonywanych w ramach stosunku prawnego
    zawieranego w oparciu o przepisy regulujące kwestie pomocy społecznej. Także
    szczegółowe warunki i tryb udzielania świadczeń wynikają z przepisów prawa.
    Zatem - zdaniem Ministra Finansów - za uzasadnione uznać należy, że w odniesieniu do
    określonych czynności związanych z realizacją zadań w zakresie (...) pomocy społecznej,
    jednostki samorządu terytorialnego nie występują w roli podatników VAT i tym samym ich
    wykonywanie nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile spełnione są omówione wcześniej
    przesłanki, w szczególności, gdy wykonywanie tych czynności jest podporządkowane
    ścisłemu reżimowi publiczno-prawnemu, a pobierane opłaty nie mogą być uznane za
    rzeczywistą równowartość świadczenia. Dotyczy to również sytuacji, gdy jednostki te
    współpracują w wykonywaniu tych zadań.
    Wsparcie w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym jest przyznawane na podstawie
    przepisów ustawy o pomocy społecznej (z uwzględnieniem zapisów rozporządzenia w
    sprawie mieszkań wspomaganych i treningowych). Szczegółowe zasady ponoszenia
    odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia i mieszkaniach chronionych ustala organ
    stanowiący miasta w uchwale, a średni miesięczny koszt utrzymania jednego miejsca w
    mieszkaniach treningowych lub wspomaganych ustala na podstawie statutu
    samorządowej jednostki budżetowej - Centrum Usług Wspólnych (CUS) - Dyrektor CUS.
    Podstawą przyznania wsparcia w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym jest decyzja,
    wydawana po dokonaniu ustaleń między podmiotem kierującym do tej formy wsparcia
    (wnioskodawca - CUS), podmiotem prowadzącym mieszkanie treningowe lub wspomagane
    (wnioskodawca - zarządca) oraz osobą ubiegającą się o pobyt w tym mieszkaniu lub jej
    przedstawicielem ustawowym, zwanych „kontraktem mieszkaniowym”.
    Elementem kontraktu jest wskazanie odpłatności osoby korzystającej ze wsparcia.
    Wsparcie może mieć dla uprawnionych osób charakter nieodpłatny lub stanowić %
    ustalonego kosztu utrzymania jednego miejsca w mieszkaniach treningowych lub
    wspomaganych (w zależności od dochodów osób uprawnionych). Wnoszone ewentualnie
    opłaty (ustalone w decyzji) stanowią dochody budżetowe wnioskodawcy.
    Płatności za lokale przeznaczone na mieszkania wspomagane lub lokale treningowe,
    opłaty za dostawę wody i odprowadzanie ścieków, opłaty za gospodarowanie odpadami
    komunalnymi, wnosi do właściciela lokali - wnioskodawcy (poprzez zarządcę -
    samorządową spółkę prawa handlowego - działającego w imieniu i na rzecz
    wnioskodawcy) podmiot udzielający wsparcia (CUS).
    W ramach projektu zostanie wytworzone OZE (także z magazynem) i CUS będzie w imieniu
    wnioskodawcy (jako prosumenta) zawierał umowę z dostawcą energii elektrycznej,
    wnioskodawca (poprzez swoją jednostkę budżetową - CUS) będzie potencjalnie dokonywał
    odsprzedaży energii elektrycznej do jej dostawcy (net-biling).
    Do realizacji projektu wnioskodawca zakupi towary i usługi niezbędne dla osiągnięcia
    zamierzonego w projekcie celu.
    Wydatki poniesione w związku z realizacją projektu będą udokumentowane fakturami VAT
    wystawionymi na Wnioskodawcę.

## Pytanie

Czy wnioskodawcy przysługuje prawo do zmniejszenia podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu opisanego w części G
    niniejszego wniosku?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawcy będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku VAT, tj. przy
    uwzględnieniu prewspółczynnika VAT. Wytworzony w ramach projektu majątek będzie
    wykorzystywany przez podatnika do wykonywania czynności niepodlegających przepisom
    ustawy o VAT (przeznaczenie nieruchomości na mieszkania wspomagane) oraz do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT (potencjalnej odsprzedaży energii
    elektrycznej wytworzonej w OZE i niezużytej - przekraczającej możliwości zmagazynowania,
    w ramach modelu rozliczeń net-biling).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość odliczania podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych - czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy - pozbawiają one
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
      przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
      wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na

      podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
      specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
      może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób
      ustalony według wzoru:
                                                  X = A x
                                                  100/D

      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi,
    przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z
    określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje).
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w
    sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust.
    2a ustawy (tzw. Prewspółczynnik).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT.
    Realizują Państwo projekt pn. „(...)”.
    Opisany we wniosku projekt jest realizowany w związku z Państwa działalnością
    statutową, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3) - 5a) ustawy o samorządzie powiatowym.
    Projekt obejmuje adaptację części zdegradowanego kompleksu (...) na potrzeby mieszkań
    wspomaganych, odpowiadających na potrzeby osób starszych, niepełnosprawnych oraz
    przewlekle chorych.
    Inwestycja zakłada remont i przebudowę zdegradowanych budynków (...) oraz ich
    przekształcenie w nowoczesne mieszkania wspomagane i przestrzenie wspólne. Prace
    obejmą również zagospodarowanie terenów poprzemysłowych poprzez stworzenie strefy
    zieleni, skweru integracji społecznej i senioralnej siłowni plenerowej.
    Projekt zakłada stworzenie 8 mieszkań wspomaganych oraz przestrzeni wspólnych, takich
    jak świetlice wielofunkcyjne i strefy rekreacyjne. Wprowadzane rozwiązania, takie jak
    instalacje OZE czy dostępność architektoniczna, wpisują się w założenia zrównoważonego
    rozwoju oraz odpowiadają na wyzwania społeczne i demograficzne (...). Efektem projektu
    będzie poprawa warunków życia osób w trudnej sytuacji, integracja społeczna oraz
    zagospodarowanie przestrzeni poprzemysłowej.
    Wsparcie w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym jest przyznawane na podstawie
    przepisów ustawy o pomocy społecznej (z uwzględnieniem zapisów rozporządzenia w
    sprawie mieszkań wspomaganych i treningowych). Szczegółowe zasady ponoszenia
    odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia i mieszkaniach chronionych ustala organ
    stanowiący miasta w uchwale, a średni miesięczny koszt utrzymania jednego miejsca w
    mieszkaniach treningowych lub wspomaganych ustala na podstawie statutu
    samorządowej jednostki budżetowej - Centrum Usług Wspólnych (CUS) - Dyrektor CUS.
    Podstawą przyznania wsparcia w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym jest decyzja,
    wydawana po dokonaniu ustaleń między podmiotem kierującym do tej formy wsparcia
    (Państwo - CUS), podmiotem prowadzącym mieszkanie treningowe lub wspomagane
    (Państwo - zarządca) oraz osobą ubiegającą się o pobyt w tym mieszkaniu lub jej
    przedstawicielem ustawowym, zwanych „kontraktem mieszkaniowym”.
    Elementem kontraktu jest wskazanie odpłatności osoby korzystającej ze wsparcia.
    Wsparcie może mieć dla uprawnionych osób charakter nieodpłatny lub stanowić %
    ustalonego kosztu utrzymania jednego miejsca w mieszkaniach treningowych lub

    wspomaganych (w zależności od dochodów osób uprawnionych). Wnoszone ewentualnie
    opłaty (ustalone w decyzji) stanowią Państwa dochody budżetowe.
    Płatności za lokale przeznaczone na mieszkania wspomagane lub lokale treningowe,
    opłaty za dostawę wody i odprowadzanie ścieków, opłaty za gospodarowanie odpadami
    komunalnymi, wnosi do właściciela lokali - Państwa (poprzez zarządcę - samorządową
    spółkę prawa handlowego - działającego w imieniu i na rzecz wnioskodawcy) podmiot
    udzielający wsparcia (CUS).
    W ramach projektu zostanie wytworzone OZE (także z magazynem) i CUS będzie w
    Państwa imieniu (jako prosumenta) zawierał umowę z dostawcą energii elektrycznej,
    Państwo (poprzez swoją jednostkę budżetową - CUS) będą potencjalnie dokonywali
    odsprzedaży energii elektrycznej do jej dostawcy (net-biling).
    Do realizacji projektu zakupią Państwo towary i usługi niezbędne dla osiągnięcia
    zamierzonego w projekcie celu.
    Wydatki poniesione w związku z realizacją projektu będą udokumentowane fakturami VAT
    wystawionymi na Państwa.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty
    podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki, które poniosą
    Państwo w związku z realizacją projektu.
    Z analizy Państwa wniosku wynika, że realizując projekt pn. „(...)” wykonują Państwo
    niejako dwie osobne inwestycje, tj. remont i przebudowę zdegradowanych budynków (...)
    oraz ich przekształcenie w nowoczesne mieszkania wspomagane i przestrzenie wspólne
    (prace obejmą również zagospodarowanie terenów poprzemysłowych poprzez stworzenie
    strefy zieleni, skweru integracji społecznej i senioralnej siłowni plenerowej) oraz instalacja
    /wytworzenie OZE wraz z magazynem. Tym samym, Państwa obowiązkiem jest
    przypisanie wydatków odrębnie do adaptacji (...) na mieszkania wspomagane i
    przestrzenie wspólne oraz odrębnie do wytworzenia instalacji OZE.
    Stosownie do cytowanych przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni
    wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i
    usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15
    ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika
    związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają

    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę powiatu szczegółowo określa ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie
    powiatowym.
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
      własną odpowiedzialność.
    Art. 4 ust. 1 pkt 3 - 5a ustawy o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze
      ponadgminnym w zakresie:
      3) pomocy społecznej;
      3a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
      4) polityki prorodzinnej;
      5) wspierania osób niepełnosprawnych;
      5a) polityki senioralnej.
    Gmina działa w charakterze podatnika podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i
    na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej
    w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1214 ze zm.):
      Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu
      umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych,
      których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i
      możliwości.
    Art. 2 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej:
      Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej,
      współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i
      pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi
      oraz osobami fizycznymi i prawnymi.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej:
      Obowiązek zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej spoczywa na jednostkach
      samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej w zakresie
      ustalonym ustawą.
    Art. 19 ustawy o pomocy społecznej
      Do zadań własnych powiatu należy prowadzenie mieszkań treningowych lub
      wspomaganych dla osób z terenu więcej niż jednej gminy oraz powiatowych ośrodków
      wsparcia, w tym domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, z
      wyłączeniem środowiskowych domów samopomocy i innych ośrodków wsparcia dla
      osób z zaburzeniami psychicznymi.
    W odniesieniu do określonych czynności związanych z realizacją zadań w zakresie pomocy
    społecznej, jednostki samorządu terytorialnego nie występują w roli podatników VAT i tym
    samym ich wykonywanie nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile spełnione są omówione
    wcześniej przesłanki, w szczególności, gdy wykonywanie tych czynności jest
    podporządkowane ścisłemu reżimowi publiczno-prawnemu, a pobierane opłaty nie mogą
    być uznane za rzeczywistą równowartość świadczenia.

    Adaptacja (...) na potrzeby mieszkań wspomaganych realizowana jest w ramach zadań
    własnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 - 5a ustawy o samorządzie powiatowym, tj.
    w zakresie pomocy społecznej, wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, polityki
    prorodzinnej, wspierania osób niepełnosprawnych oraz polityki senioralnej.
    W analizowanej sprawie nie wystąpi związek pomiędzy wydatkami ponoszonymi na
    adaptację (...) na mieszkania wspomagane a sprzedażą opodatkowaną. Przedmiotowe
    wydatki będą Państwo ponosili w ramach zadań własnych nałożonych na Państwa ustawą
    o samorządzie powiatowym i w tym zakresie będą Państwo działali w ramach reżimu
    publicznoprawnego. Wydatki te nie będą związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nabywając towary i usługi
    nie będą Państwo działali w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zatem realizując projekt pn. „(...)” będą Państwo działali jako organ władzy publicznej, nie
    będą Państwo działali jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a tym samym
    czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    W konsekwencji, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki
    w części dotyczącej adaptacji (...) na mieszkania wspomagane w ramach projektu pn. „(...)”.
    Realizując projekt, będą Państwo także wytwarzać instalację OZE na wyremontowanym
    Budynku. Skoro będą Państwo prosumentem energii odnawialnej i już na etapie realizacji
    Projektu posiadają Państwo wiedzę, że wytworzona w instalacji fotowoltaicznej energia
    będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego oraz rozliczana w
    ramach tak zwanego „net-billingu”, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak już wskazano, nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci

      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji
      o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię
      elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci
      elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem
      mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z
      art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej
      zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji,
        określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust.
      2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
      wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art.
      4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu
      art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest
      zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
        sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci

        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
        środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych
        miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest
        zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii
        odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę,
        o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
        następującego po danym miesiącu. (zdanie drugie uchylone)
    Art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30
      czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest
      wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej
        dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii
      elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego
      miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla
      poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
        tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
        wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
        prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a,

      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
      za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem
      prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
      przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej
      dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż
      sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego
      sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4:
        1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
        2) ust. 1a pkt 1.
    Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
    1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej
      dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
    2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla
      czerwca 2022 r.
    ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.

    Art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po
        raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
        grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
        zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką
        samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym
        mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji
        programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej
        2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego
        programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z
        uwzględnieniem ust. 6.
    Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
      art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
      energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o
      której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia
      dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub
      spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych
    źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla
    niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy - Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
      ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
      ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia
      ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi
      „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać
    za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

    W przypadku wprowadzania energii elektrycznej do sieci energetycznej na podstawie
    zawartej umowy cywilnoprawnej z przedsiębiorstwem energetycznym nie mogą Państwo
    korzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy,
    ponieważ rozliczenia energii z przedsiębiorstwem energetycznym nie dotyczą Państwa
    działań jako organu władzy publicznej.
    Zatem jako prosument - zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług - w
    przypadku wprowadzania energii do sieci energetycznej, na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego dokonują Państwo dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Okoliczność wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec
    przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z
    art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru
    dokonywanej przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Wprowadzenie przez Państwa do sieci energetycznej energii elektrycznej, która zostanie
    wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej będzie stanowić odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa oraz
    akty wykonawcze do tej ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy energii
    elektrycznej. Tym samym transakcja dostawy energii elektrycznej będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (właściwą stawką podatku).
    W przypadku ponoszenia wydatków na realizację ww. projektu, Państwa obowiązkiem,
    jako zarejestrowanego czynnego podatnik VAT, jest przypisanie konkretnych wydatków
    inwestycyjnych do określonego rodzaju działalności gospodarczej (opodatkowanej i
    zwolnionej od VAT) oraz innej niż gospodarcza (poza VAT), z którymi wydatki te są
    związane. Mają Państwo obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji czyli
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu związanych z realizowaną inwestycją. Jeśli takie
    wyodrębnienie wydatków inwestycyjnych jest możliwe przysługuje Państwu pełne prawo
    do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą
    opodatkowaną. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków
    inwestycyjnych poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast gdy nie mają Państwo możliwości
    przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację inwestycji do działalności
    gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
    Odnosząc się do kosztów związanych z wytworzeniem instalacji OZE należy zauważyć, że
    instalacja ta będzie służyć do produkcji prądu, którego dostawa będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto, wytworzona instalacja OZE będzie
    wykorzystywana przez Państwa w wyremontowanym Budynku. Tak więc również i ta część
    projektu ma niezaprzeczalnie związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze jej
    imperium, czyli zadań własnych. W związku z faktem, że są Państwo czynnym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją wytworzenia instalacji OZE Państwa działania w charakterze
    Prosumenta, stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, podlegającą
    opodatkowaniu tym podatkiem należy uznać, że wydatki poniesione na wytworzenie
    instalacji OZE mają związek zarówno z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu jak
    i opodatkowanymi podatkiem VAT.
    W świetle powyższego, będzie przysługiwało Państwu - na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy
    o VAT - prawo do odliczenia części podatku naliczonego od ponoszonych przez Państwa
    wydatków w związku z realizacją projektu pn. „(...)” w części dotyczącej wytworzenia
    instalacji OZE na wyremontowanym Budynku z zastosowaniem proporcji, o której mowa w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników.
    Przy czym, prawo do odliczenia podatku VAT, będzie przysługiwało pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.