Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.30.2025.1.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Ustalenia, czy zmiana adresu biura Dostawcy w ciągu roku podatkowego nie powoduje utraty ważności certyfikatu rezydencji Dostawcy, który to certyfikat rezydencji zostanie wydany na rok podatkowy, w trakcie którego będzie miała miejsce zmiana adresu biura.
Słowa kluczowe: adres-zmiana adresu; rezydencja-certyfikat rezydencji; siedziba-zmiana siedziby; Włochy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)-Certyfikat rezydencji podatkowej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 29; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1i; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1j; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1k; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1l; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 2e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 7a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 7f; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6a-art. 28b-ust. 15

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy zmiana adresu biura Dostawcy w ciągu roku
    podatkowego nie powoduje utraty ważności certyfikatu rezydencji Dostawcy, który to
    certyfikat rezydencji zostanie wydany na rok podatkowy, w trakcie którego będzie miała
    miejsce zmiana adresu biura.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka działająca pod firmą: A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [dalej:
    „Wnioskodawca” lub „Spółka” lub „A.”] jest polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca planuje
    prowadzić działalność gospodarczą w zakresie retargetingu internetowego. Wraz z
    rozwojem prowadzonej działalności oraz realizacją strategii wejścia na rynki zagraniczne,
    Wnioskodawca będzie nabywać i wykorzystywać m.in. programy, aplikacje i systemy
    informatyczne dla komputerów i innych urządzeń [dalej zbiorczo jako: „Usługa”,
    „Oprogramowanie”], przy czym w ramach niniejszego wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej prawa podatkowego [dalej: „Wniosek”], Wnioskodawca pragnie wskazać iż
    Usługa będzie nabywana przez Spółkę od podmiotu niepowiązanego, będącego włoskim
    rezydentem podatkowym [dalej: „Dostawca”, „Podmiot zagraniczny”, „Nierezydent”].
    W związku ze świadczoną Usługą na rzecz Wnioskodawcy, Podmiotowi zagranicznemu
    będzie przysługiwało wynagrodzenie, które może podlegać opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych [dalej: „Podatek
    zagraniczny”, „Podatek u źródła”, „WHT”] na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2032 r. poz. 2805 ze
    zm.) [dalej: „ustawa o CIT”]. Spółka będzie wypłacać Podmiotowi zagranicznemu należne
    wynagrodzenie za świadczoną Usługę z uwzględnieniem ewentualnych obciążeń
    podatkowych wraz z możliwym zastosowaniem umowy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku zawartej między
    Rzecząpospolitą Polską, a krajem Dostawcy [dalej: „UPO”]. Niemniej, przedmiotem

    niniejszego Wniosku nie jest określenie czy Usługa ta mieści się w zakresie
    przedmiotowym zawartym we wspomnianym w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Ponadto,
    Spółka wskazuje również, iż ocena charakteru rzeczywistego odbiorcy należności (w
    rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT) jest bezprzedmiotowa dla celów weryfikacji, czy
    opisane we Wniosku płatności mieszczą się w zakresie przedmiotowym zawartym w art.
    21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Oznacza to, że ustalenie, kto jest rzeczywistym odbiorcą
    płatności wypłacanych przez Wnioskodawcę za Usługę, pozostaje bez wpływu na ocenę,
    czy płatności te dokonywane na rzecz zagranicznego Dostawcy podlegają opodatkowaniu
    u źródła czy też nie.
    W przypadku, jeśli płatność na rzecz Dostawcy będzie podlegała Podatkowi u źródła i
    Wnioskodawca będzie działać jako płatnik w zakresie tego podatku, to w celu
    zastosowania ewentualnego zwolnienia lub obniżonej stawki WHT, co do zasady
    Wnioskodawca otrzyma od Podmiotu zagranicznego certyfikat rezydencji. Wnioskodawca
    dokona także weryfikacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT. Przy dokonywaniu
    wspomnianej weryfikacji Wnioskodawca dochowa również należytej staranności.
    Na certyfikatach rezydencji podatkowej Dostawcy wydawanych przez uprawniony organ
    administracji podatkowej we Włoszech (wł. Agenzia delle Entrate), poza określonym
    rokiem podatkowy (eng. Tax Year), do którego certyfikat rezydencji ma zastosowanie,
    dokument będzie wskazywał m.in. numer identyfikacji podatkowej (TIN) oraz adres
    siedziby Dostawcy.
    Wnioskodawca, pragnie wskazać, iż w trakcie trwania roku podatkowego, dla którego
    zostanie wydany certyfikat rezydencji Dostawcy, może dojść do sytuacji, w której zmianie
    ulegnie jego adres (lokalizacja) biura, rozumianego jako miejsce faktycznego wykonywania
    działalności na terenie Włoch, przy czym miejsce rejestracji Dostawcy we Włoszech do
    celów podatkowych nie ulegnie zmianie (Dostawca będzie miał w dalszym ciągu
    rezydencję podatkową we Włoszech).
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca powziął wątpliwość, w
    zakresie dokumentu dającego podstawę do udokumentowania miejsca siedziby Dostawcy
    dla celów podatkowych.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisana w zdarzeniu
    przyszłym zmiana adresu biura Dostawcy w ciągu roku podatkowego nie powoduje utraty
    ważności certyfikatu rezydencji Dostawcy, który to certyfikat rezydencji zostanie wydany
    na rok podatkowy, w trakcie którego będzie miała miejsce zmiana adresu biura?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym zmiana adresu biura Dostawcy w
    ciągu roku podatkowego nie spowoduje utraty ważności certyfikatu rezydencji Dostawcy,
    który to certyfikat rezydencji zostanie wydany na ten rok podatkowy, w trakcie którego
    będzie miała miejsce zmiana adresu biura.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
      znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
      należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
      użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
      środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze
      zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know
      - how),

    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
      sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
    - ustala się w wysokości 20% przychodów;
    3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
      portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
    4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
    - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu
    opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które
    dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1. są
    obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania
    wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
    Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod
    warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od
    podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki
    podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków
    niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę
    działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt
    5 płatnika z podatnikiem.
    Natomiast, w rozumieniu art. 4a pkt 12 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o
    certyfikacie rezydencji, oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów
    podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca
    siedziby podatnika.
    Z uwagi na to, że z przepisów z zakresu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie
    wynika, z jakich elementów powinien składać się taki certyfikat, w tym okres jego
    ważności, w art. 26 ust. 1i ustawy o CIT wskazano, że jeżeli certyfikat nie zawiera okresu
    jego ważności płatnik, przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres
    kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 26 ust. 1j ustawy o CIT, jeżeli w okresie dwunastu miesięcy
    od dnia wydania certyfikatu, o którym mowa w ust. 1i, miejsce siedziby podatnika dla
    celów podatkowych uległo zmianie, podatnik jest obowiązany do niezwłocznego
    udokumentowania miejsca siedziby dla celów podatkowych nowym certyfikatem
    rezydencji.

    Mając na uwadze powyższe, na gruncie przepisów ustawy o CIT jednym z warunków
    zastosowania preferencji w podatku u źródła do wypłat dokonywanych w przyszłości przez
    Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu zagranicznego jest posiadanie przez Wnioskodawcę
    aktualnego na dzień wypłaty certyfikatu rezydencji tego Dostawcy.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie zauważyć, że skoro na certyfikacie rezydencji Dostawcy
    wskazany zostanie określony rok podatkowy (eng. Tax Year) będący przedmiotem
    certyfikacji, to tym samym będzie on potwierdzał rezydencję podatkową podatnika (tu:
    Dostawcy) w okresie całego wskazanego na nim roku podatkowego. Zatem Wnioskodawca
    będzie mógł uwzględniać ten certyfikat w zakresie płatności dokonywanych w całym tym
    okresie, traktując wskazany na dokumencie rok podatkowy jako wyznaczający termin
    ważności certyfikatu dla Wnioskodawcy.
    Zmiana nazwy oraz adresu biura Dostawcy (w ramach tej samej jurysdykcji podatkowej)
    nie powinna wyłączać prawa Wnioskodawcy do dalszego uwzględniania certyfikatu
    rezydencji wydanego przed tą zmianą w okresie, w którym dokument ten będzie
    pozostawał dla Wnioskodawcy ważny.
    Wnioskodawca zauważa ponadto, że przepisy ustawy o CIT nie nakładają na płatnika
    obowiązku pozyskania nowego certyfikatu rezydencji w przypadku, gdy nazwa podatnika
    wskazana na certyfikacie rezydencji lub jego adres w ramach tej samej jurysdykcji ulegnie
    zmianie Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy opisana w zdarzeniu przyszłym ewentualna
    zmiana adresu (lokalizacji) biura Dostawcy nie wpłynie więc na okoliczności, jakie zostaną
    potwierdzone wydanym przed tą zmianą certyfikatem rezydencji podatkowej Zmiana
    adresu (lokalizacji) biura nie wpłynie bowiem na status Dostawcy jako podatnika oraz
    rezydenta podatkowego Włoch. Powyższe potwierdza także fakt, że Dostawca po zmianie
    posługiwać się będzie nadal tym samym numerem identyfikacji podatkowej (z ang. TIN -
    Tax Identification Number). Świadczy to o tym, że nadal ten sam podmiot posiadać będzie
    status podatnika we Włoszech.
    Odnosząc się do treści art. 4a pkt 12 ustawy o CIT należy uznać, że rolą certyfikatu
    rezydencji wydanego przez właściwy organ administracji podatkowej jest
    udokumentowanie miejsca siedziby podatnika „dla celów podatkowych”, tj. w celu
    ustalenia właściwej stawki podatku wynikającej z odpowiedniej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową.
    Zdaniem Wnioskodawcy miejscem siedziby podatnika dla celów podatkowych jest
    państwo, w którym dana osoba jest traktowana jako podatnik podlegający
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swojego dochodu. Zmianę
    miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych należy zatem rozumieć jako taką
    zmianę siedziby podatnika, która wiąże się ze zmianą państwa jego rezydencji
    podatkowej. Taki sposób interpretowania pojęcia „miejsca siedziby podatnika dla celów
    podatkowych” potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który w uzasadnieniu do wyroku
    z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2794/12 stwierdził, iż: [...]
    „Powołany przepis art. 26 ust. 1 zdanie 2 u.p.d.o.p. odwołuje się do pojęcia „miejsce
    siedziby podatnika dla celów podatkowych”. Zgodnie z komentarzem do art. 1 Modelowej
    Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, na mocy art. 3 lit. e Konwencji
    z dnia 14 grudnia 1960 r. o Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju wraz z
    protokołami dodatkowymi Nr 1 i 2 do tej Konwencji, stanowiącymi jej integralną część (Dz.
    U. z 1998 r. Nr 76, poz. 490) Polska zobowiązuje się do ścisłej współpracy, a tam, gdzie
    występuje taka potrzeba - podejmowania skoordynowanych działań, uznania, że
    Konwencja powinna mieć zastosowanie do osób mających miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w jednym lub obu Umawiających się Państwach Definicja określenia „osoba
    mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę” jest zawarta w art. 4 Konwencji. Jako kryteria
    poddania obowiązkowi podatkowemu definicja wymienia stałe miejsce zamieszkania,
    miejsce pobytu, siedzibę zarządu lub każde kryterium podobnego charakteru. Tak więc
    osoba, która chce skorzystać z postanowień określonej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania musi udowodnić, że posiada stałe miejsce zamieszkania, miejsce pobytu,

    siedzibę zarządu na terytorium państwa-strony danej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania”.
    Podejście to znajduje potwierdzenie także na gruncie interpretacji indywidualnych, np.
    interpretacji indywidualnej Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 grudnia 2007 r., nr IP-
    PB3-423-230/07-2/KB, w której organ wskazał, iż: [...] „Zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z
    2000 r. Nr 54, poz. 654 z póżn. zm.) certyfikat rezydencji oznacza zaświadczenie o miejscu
    siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji
    podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. Miejsce siedziby podatnika dla celów
    podatkowych, należy rozumieć jako państwo, w którym dana osoba (prawna bądź
    fizyczna) jest traktowana jako podatnik podlegający nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, tzn. jest opodatkowana z każdego źródła dochodu wskazanego przez to
    państwo, niezależnie od źródła pochodzenia tego dochodu”.
    Powyższe zostało potwierdzone również w interpretacji indywidualnej z dnia 11 września
    2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.331.2023.1.MW, w której to organ podatkowy wskazał
    „[...] zmiana nazwy oraz adresu biura A. nie wpływa na możliwość posługiwania się przez
    Spółkę aktualnym certyfikatem rezydencji A wydanym przed dokonaniem tej zmiany i
    zawierającym poprzednią nazwę podatnika oraz siedzibę (w ramach tej samej jurysdykcji
    podatkowej) oraz nie wyłącza prawa Spółki do niestosowania art. 26 ust. 2e w zw. z art. 26
    ust. 7f Ustawy o CIT w zakresie dalszych wypłat na rzecz A., dokonywanych w ciągu roku, w
    którym ta zmiana nastąpiła. Nie wpływa ona na skuteczność złożonego przed tą zmianą
    Oświadczenia pierwotnego, a także nie stanowi przeszkody dla późniejszego złożenia
    przez Spółkę Oświadczenia następczego zawierającego nowe dane podatnika”.
    Warto również nadmienić, iż przepisy ustawy o CIT nakładają na płatnika podatku u źródła
    obowiązek udokumentowania miejsca siedziby dla celów podatkowych podatnika nowym
    certyfikatem rezydencji jedynie w przypadku, gdy podatnik udokumentował miejsce
    swojej siedziby dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu
    jego ważności i w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu miejsce to uległo
    zmianie (art. 26 ust. 1j ustawy o CIT). Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy przepis art. 26 ust.
    1j ustawy o CIT nie powinien mieć zastosowania, jeśli podatnik nie staje się rezydentem
    podatkowym innego niż dotychczas państwa, ponieważ nie zmienia się miejsce jego
    siedziby dla celów podatkowych.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy ewentualna zmiana adresu (lokalizacji) biura
    Dostawcy w ciągu roku podatkowego nie wpłynie na możliwość posługiwania się przez
    Wnioskodawcę aktualnym certyfikatem rezydencji tego Dostawcy jaki zostanie wydany
    przed dokonaniem tej zmiany i zawierającym poprzednią nazwę podatnika, ponieważ nie
    powoduje ona dezaktualizacji okoliczności, które ten dokument potwierdza.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle
    związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd usytuowany na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na
    tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z
    zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium
    państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę
    lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) wynika, że:

      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2.000.000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2.000.000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 7a przepisu art. 26 ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył
    oświadczenie, że:
    1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
    2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Dalej, zgodnie z art. 26 ust. 7f Ustawy o CIT jeżeli płatnik złożył oświadczenie, o którym
    mowa w ust. 7a, a następnie dokonuje na rzecz podatnika, którego dotyczyło to
    oświadczenie, dalszych wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub
    art. 22 ust. 1, płatnik może nie stosować przepisu ust. 2e do ostatniego dnia roku
    podatkowego, w którym złożył to oświadczenie, przy czym przepis ust. 2j stosuje się
    odpowiednio. W myśl art. 26 ust. 7g Ustawy o CIT, w przypadku, o którym mowa w art. 26
    ust. 7f Ustawy o CIT, płatnik, w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po
    zakończeniu roku podatkowego albo okresu, o którym mowa w ust. 2j, składa
    oświadczenie do organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b ust. 15, że w momencie
    dokonania dalszych wypłat należności:

    1) posiadał dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
    2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiadał wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istniały okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku, zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z
      przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Aktualne brzmienie przywołanego wcześniej art. 26 ust. 1 ustawy o CIT wyraźnie stanowi,
    że obowiązek płatnika przy wypłacie należności określonych w art. 21 i 22 ustawy o CIT z
    zastosowaniem preferencji podatkowych, sprowadza się do „uzyskania” od podatnika
    certyfikatu rezydencji.
    Zasadnym jest twierdzenie, że płatnik, który chce zastosować przepisy umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania i nie dokonywać poboru podatku u źródła, jest zobowiązany
    do przeprowadzenia pełnej weryfikacji warunków umożliwiających skorzystanie z tego
    zwolnienia/niepobrania podatku, zachowując przy tym należytą staranność.
    Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o: certyfikacie rezydencji, oznacza to zaświadczenie o
      miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
    Jak wynika z przepisów ustawy o CIT, certyfikat rezydencji jest dokumentem
    wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym określony stan
    faktyczny – miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku
    podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest miejsce siedziby. Wydając
    takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że – na moment wydania tego
    dokumentu bądź na moment w nim określony – stan faktyczny wskazany w jego treści
    jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych
    przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Certyfikat
    może zatem dotyczyć wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów
    faktycznych, nigdy przyszłych okoliczności faktycznych.
    Zauważyć należy, że nie ma ujednoliconej formy certyfikatów rezydencji. Nie rozstrzyga
    o tym także definicja certyfikatu rezydencji określona w art. 4a pkt 12 ustawy o CIT.
    Każde państwo stosuje własny wzór takiego zaświadczenia i ma własne wymogi
    formalne związane z jego wydaniem. Z punktu widzenia właściwej kwalifikacji
    dokumentu przedłożonego przez podatnika płatnikowi, który ma stanowić podstawę
    uwzględnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, istotne będą zatem
    pewne istotne składniki tego dokumentu.
    Uwzględniając treść powołanego art. 4a pkt 12 ustawy o CIT oraz wynikające z art. 26
    ustawy o CIT uwarunkowania, certyfikat rezydencji to dokument:
        wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,
        wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę
        wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu,
        zawierający stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w państwie jego siedziby.
    Certyfikat rezydencji musi potwierdzać fakt rezydencji podatkowej w dacie uzyskania
    dochodu. Kwestie związane z datą obowiązywania certyfikatu rezydencji
    niezawierającego okresu ważności zostały uregulowane w art. 26 ust. 1i-1l ustawy o CIT.
    I tak, zgodnie z art. 26 ust. 1i ustawy o CIT:

      Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane
      certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze
      podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia
      jego wydania.
    W myśl art. 26 ust. 1j ustawy o CIT:
      Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, o którym mowa w
      ust. 1i, miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik
      jest obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca siedziby dla celów
      podatkowych nowym certyfikatem rezydencji.
    Powyższy przepis odnosi się do sytuacji, w której certyfikat rezydencji nie zawiera
    okresu ważności i płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres
    kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania. Należy jednak uznać, że powinien
    mieć analogicznie zastosowanie również w przypadku gdy na certyfikacie rezydencji
    będzie wskazany okres certyfikacji.
    Z kolei art. 26 ust. 1k ustawy o CIT stanowi, że:
      Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 1j, odpowiedzialność za
      niepobranie podatku przez płatnika lub pobranie podatku w wysokości niższej od
      należnej ponosi podatnik.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1l ustawy o CIT:
      Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy,
      wynika, że miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w
      okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił
      obowiązku, o którym mowa w ust. 1j, przepisy ust. 1i i 1k nie mają zastosowania od
      dnia, w którym płatnik uzyskał ten dokument.
    Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód (np. dokument potwierdzający
    prowadzenie przez określony podmiot działalności gospodarczej na terytorium danego
    kraju, a nawet informacja o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej, czy też decyzja
    podatkowa). Zatem, warunkiem zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z
    taką umową jest udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    Zatem, prawidłowa realizacja obowiązków przez płatnika wymaga uzyskania przez
    niego certyfikatu rezydencji aktualnego na moment dokonywania wypłat na rzecz
    podatnika.
    Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca planuje prowadzić działalność gospodarczą w
    zakresie retargetingu internetowego. Wraz z rozwojem prowadzonej działalności oraz
    realizacją strategii wejścia na rynki zagraniczne, Wnioskodawca będzie nabywać i
    wykorzystywać m.in. programy, aplikacje i systemy informatyczne dla komputerów i
    innych, Wnioskodawca wskazał iż Usługa będzie nabywana przez Spółkę od podmiotu
    niepowiązanego, będącego włoskim rezydentem podatkowym. W związku ze
    świadczoną Usługą na rzecz Wnioskodawcy, Podmiotowi zagranicznemu będzie
    przysługiwało wynagrodzenie, które może podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym od osób prawnych. Spółka będzie wypłacać Podmiotowi
    zagranicznemu należne wynagrodzenie za świadczoną Usługę z uwzględnieniem
    ewentualnych obciążeń podatkowych wraz z możliwym zastosowaniem umowy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    majątku zawartej między Rzecząpospolitą Polską, a krajem Dostawcy. W przypadku,
    jeśli płatność na rzecz Dostawcy będzie podlegała Podatkowi u źródła i Wnioskodawca
    będzie działać jako płatnik w zakresie tego podatku, to w celu zastosowania
    ewentualnego zwolnienia lub obniżonej stawki WHT, co do zasady Wnioskodawca
    otrzyma od Podmiotu zagranicznego certyfikat rezydencji. Wnioskodawca dokona także

    weryfikacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT. Przy dokonywaniu
    wspomnianej weryfikacji Wnioskodawca dochowa również należytej staranności. Na
    certyfikatach rezydencji podatkowej Dostawcy wydawanych przez uprawniony organ
    administracji podatkowej we Włoszech, poza określonym rokiem podatkowy, do
    którego certyfikat rezydencji ma zastosowanie, dokument będzie wskazywał m.in.
    numer identyfikacji podatkowej (TIN) oraz adres siedziby Dostawcy. W trakcie trwania
    roku podatkowego, dla którego zostanie wydany certyfikat rezydencji Dostawcy, może
    dojść do sytuacji, w której zmianie ulegnie jego adres (lokalizacja) biura, rozumianego
    jako miejsce faktycznego wykonywania działalności na terenie Włoch, przy czym miejsce
    rejestracji Dostawcy we Włoszech do celów podatkowych nie ulegnie zmianie (Dostawca
    będzie miał w dalszym ciągu rezydencję podatkową we Włoszech).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy zmiana adresu biura Dostawcy w ciągu
    roku podatkowego nie powoduje utraty ważności certyfikatu rezydencji Dostawcy, który to
    certyfikat rezydencji zostanie wydany na rok podatkowy, w trakcie którego będzie miała
    miejsce zmiana adresu biura.
    Zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 4a pkt 12 Ustawy o CIT, certyfikat rezydencji
    oznacza zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane
    przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
    Zatem miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych, należy rozumieć jako państwo,
    w którym dana osoba (prawna bądź fizyczna) jest traktowana jako podatnik podlegający
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tzn. jest opodatkowana z każdego źródła
    dochodu wskazanego przez to państwo, niezależnie od źródła pochodzenia tego dochodu.
    Tym samym, zmianę miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych należy zatem
    rozumieć jako taką zmianę siedziby podatnika, która wiąże się ze zmianą państwa jego
    rezydencji podatkowej.
    Z wniosku wynika, iż miejsce rezydencji podatkowej Dostawcy wydawane przez
    uprawniony organ administracji podatkowej we Włoszech (wł. Agenzia delle Entrate), nie
    ulegnie zmianie. Planowana zmiana nie będzie miała wpływu na podmiotowość prawną
    Dostawy z Włoch. Będzie to ten sam podmiot, posiadający nadal ten sam numer
    identyfikacji podatkowej (TIN) nadany we Włoszech. Nowa lokalizacja biura Dostawcy
    nadal znajdować się będzie na terenie tej samej jurysdykcji - Włoch. Rezydencja
    podatkowa Dostawcy we Włoszech nie uleganie zatem zmianie.
    W związku z powyższym, wskazać należy, iż przepis art. 26 ust. 1j Ustawy o CIT nie
    powinien mieć zastosowania, jeśli podatnik nie staje się rezydentem podatkowym innego
    niż dotychczas państwa, ponieważ nie zmienia się miejsce jego siedziby dla celów
    podatkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe zmiana adresu biura Dostawcy nie wpływa na możliwość
    posługiwania się przez Spółkę aktualnym certyfikatem rezydencji Dostawcy wydanym
    przed dokonaniem tej zmiany i zawierającym nazwę podatnika oraz siedzibę (w ramach tej
    samej jurysdykcji podatkowej). Opisana w zdarzeniu przyszłym zmiana adresu biura
    Dostawcy w ciągu roku podatkowego nie spowoduje utraty ważności certyfikatu
    rezydencji Dostawcy, który to certyfikat rezydencji zostanie wydany na ten rok podatkowy,
    w trakcie którego będzie miała miejsce zmiana adresu biura.
    Zatem, Państwa stanowisko w przedmiotowej sprawie należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych oraz
    wyroków sądowych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach
    innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały
    wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.\
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.