Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.661.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa
    własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie
    pismami z 12 listopada 2025 r. (wpływ 12 listopada 2025 r.) oraz z 17 listopada 2025 r.
    (wpływ 17 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych
    1. Dane techniczne Wnioskodawcy
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) 2022 r. pod
    firmą (...), prowadzoną pod adresem (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP:
    (...) i numerem REGON: (...), pod głównym kodem PKD 62.01.Z. Wnioskodawca ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2020 r., poz. 1426 ze
    zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek
    liniowy 19%.
    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w
    ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
    innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1402 ze zm.).
    Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2020 r. poz. 1325 ze zm.) Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 14b § 3
    Ordynacji podatkowej, poniżej przedstawiony zostanie wyczerpujący opis stanu
    faktycznego, zdarzenia przyszłego oraz pytania interpretacyjne wraz ze stanowiskiem
    Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej.
    2. Przedmiot działalności Wnioskodawcy
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy projektowania, wytwarzania i
    dalszego rozwoju oprogramowania w architekturze mikroserwisowej, a także
    utrzymania istniejących usług o krytycznym znaczeniu biznesowym w sposób
    prowadzący do powstania nowych lub ulepszonych funkcjonalności (tj.
    Oprogramowanie, części Oprogramowania), które według art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U.
    2019 r. poz. 1231 ze zm., dalej zwana „ustawa o PAIPP”) są utworami.

    Wnioskodawca świadczy usługi jako podwykonawca w zakresie analizy biznesowo-
    systemowej. W zakresie Jego obowiązków leży projektowanie systemów
    informatycznych na podstawie wymagań klientów. Projekty informatyczne dotyczą
    obszarów finansowych, handlowych, telekomunikacyjnych, administracyjnych i innych.
    Prace projektowe dotyczą warstw:
    - architektonicznej,
    - procesowej,
    - interfejsu użytkownika,
    - usług,
    - baz danych.
    W ramach prac Wnioskodawca projektuje i wytwarza programy komputerowe oraz
    dokumentację konieczną do ich wdrożenia, obsługi oraz utrzymania. Projektowane i
    wytwarzane programy komputerowe mają postać m.in.: rozszerzeń do istniejącego
    oprogramowania, dedykowanych samodzielnych aplikacji i komponentów w formie
    kodu źródłowego i kodu wynikowego, plików konfiguracyjnych zawierających zestawy
    instrukcji i komend przeznaczonych do wykonania bezpośrednio lub pośrednio przez
    komputer, zapisanych konfiguracji i definicji systemowych w formie rekordów
    bazodanowych.
    W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca może współpracować z zespołami
    danego Kontrahenta, wówczas Wnioskodawca ma z góry określoną rolę, wytwarzając
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy. Za rezultat prac oraz wykonywane
    czynności w ramach zawieranych umów odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca.
    Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są wyborem Wnioskodawcy.
    Ponadto, w związku z nienależytym wykonaniem umowy, Zleceniodawcy mają prawo
    wystąpić do Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym. Zlecenia programistyczne
    realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie
    są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez
    Zlecającego te czynności. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w
    różnych miejscach oraz czasie, a także Wnioskodawca nie jest związany sztywnymi
    godzinami pracy. W związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne
    wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod
    dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość
    wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją
    działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    (...).
    W związku ze stawianymi przez Kontrahentów wymaganiami Wnioskodawca
    opracowuje we własnym zakresie nowe produkty i rozwiązania. Jego projekty to przede
    wszystkim całkowicie nowe rozwiązania tworzone od podstaw, niebazujące na
    istniejących systemach. Stosowane przeze Niego rozwiązania są innowacyjne i
    nowatorskie. Regularnie zdobywa wiedzę, umiejętności oraz nowe narzędzia, które nie
    były przez Niego wcześniej używane w celu projektowania i tworzenia nowych
    produktów oraz usług, wyłączając rutynowe działania i okresowe zmiany. Działalność
    Wnioskodawcy obejmuje zarówno tworzenie rozwiązań od zera - w pełni
    dedykowanych pod potrzeby klientów - jak i rozbudowę, modyfikację oraz integrację
    istniejących systemów informatycznych. W każdym przypadku celem jest zwiększenie
    wartości biznesowej wdrażanych narzędzi poprzez dostarczenie innowacyjnych i
    elastycznych rozwiązań technologicznych.
    Realizowane przez Niego prace mają charakter twórczy - opracowywane algorytmy,
    architektury i moduły programistyczne są nowe i wcześniej niewystępujące w obszarze

    działalności klienta. Projekty, w których uczestniczy Wnioskodawca, wymagają
    kreatywnego podejścia do rozwiązywania problemów, a także łączenia nowoczesnych
    technologii z systemami, które często funkcjonują w organizacjach od wielu lat. We
    wszystkich przypadkach tworzy nowe, autorskie rozwiązania, które wymagają
    kreatywnego i twórczego podejścia do stawianych wymagań. Projekty realizowane
    przez Niego są w zdecydowanej większości nowymi, niestosowanymi wcześniej
    rozwiązaniami, tworzonymi od podstaw według specyfikacji klienta. Całość autorskich
    praw majątkowych i innych praw wymienionych wcześniej do wszystkich opisywanych
    powyżej utworów zostaje za wynagrodzeniem przeniesiona na zamawiającego zgodnie
    z umową. Współpraca z obecnymi Kontrahentami to główne źródło osiąganych
    dochodów. Okresowo w przedziale miesięcznym Wnioskodawca wystawia faktury
    zgodnie z umową za wykonywane usługi informatyczne zrealizowane w modelu (...) oraz
    w przypadku dodatkowych zamówień w modelu (...).
    3. Charakterystyka prac programistycznych
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie
    posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie
    przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów
    komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wytwarzane Oprogramowania lub ich części przez Wnioskodawcę opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie architektury,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są
    w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności
    gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego
    Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie miały miejsca. W doktrynie prawa
    autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas,
    gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie bądź części
    Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP
    BOX). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze
    światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali. Wnioskodawca nie świadczy
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w
    powstałym na podstawie umowy z danym Kontrahentem Oprogramowaniu lub jego
    części Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych błędów i zdanie
    produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom określonego Zleceniodawcy.

    Działalność Wnioskodawcy ma charakter systematycznych prac rozwojowych i
    obejmuje zarówno tworzenie nowych rozwiązań, jak i ulepszenia istniejących usług —
    nie są to czynności o charakterze wyłącznie eksploatacyjnym czy rutynowym. (...).
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe (...). Oprogramowanie to ma
    na celu spełnienie konkretnych wymagań biznesowych klientów i stanowi nowe,
    unikatowe rozwiązania, które wcześniej nie funkcjonowały w ich infrastrukturze.
    Szczególnym obszarem działalności Wnioskodawcy jest projektowanie i implementacja
    integracji pomiędzy systemami - często bardzo zróżnicowanymi technologicznie - co
    wymaga zarówno wiedzy technicznej, jak i dużej elastyczności w doborze metod i
    narzędzi. Opracowywane interfejsy komunikacyjne i rozwiązania integracyjne mają w
    większości przypadków charakter nowatorski, ponieważ konieczne jest połączenie ze
    sobą systemów nowoczesnych z aplikacjami wdrażanymi kilkanaście lat wcześniej.
    Oprócz implementacji nowych funkcjonalności Wnioskodawca zajmuje się także (...).
    4. Przychody ze zbycia Oprogramowania lub części Oprogramowania
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Strony danej umowy współpracy uzgadniają, że wynagrodzenie płatne jest w ciągu
    umówionej liczby dni każdorazowo od wystawienia faktury. Umowy zawarte pomiędzy
    Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem Oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Wobec tego otrzymywane przez
    Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie
    poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania bądź części Oprogramowania
    jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie
    zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem komputerowym.
    Ponadto Wnioskodawca może uzyskiwać również przychody z wykonywania innych
    usług informatycznych, które nie stanowią sprzedaży Oprogramowania lub jego części -
    co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.
    5. Indywidualizacja praw własności intelektualnej.
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
    · Projekt jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego
      kilka faktur przychodowych, wówczas część danej FV, która obejmuje
      wynagrodzenie autorskie, będzie przychodem za poszczególną część
      Oprogramowania;
    · Prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma Projektami, wtedy możliwe
      jest wyodrębnienie w ramach danej FV przychodów, przypadających na
      poszczególne Oprogramowania lub ich części;
    · Projekt zamyka się w obrębie jednej faktury przychodowej, wówczas część
      obejmująca wynagrodzenie autorskie, będzie odnosiła się do przychodu z danego
      Oprogramowania.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi,
    ponieważ każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. Wszystkie prace
    realizowane w ramach tworzenia programów komputerowych, w szczególności czas ich
    trwania, są rejestrowane w stosownych systemach do zarządzania zadaniami, dzięki
    czemu Wnioskodawca ma informacje, jak czasochłonne były poszczególne Projekty.
    6. Koszty uzyskania przychodu/Koszty do wskaźnika Nexus.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu,
    rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów:
    1) Sprzęt komputerowy i elektroniczny - jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż
      oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego
      pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego
      zapisanie i odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia
      programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych
      języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia
      posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego
      /elektronicznego, peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych. W
      szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
      nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
      wydajności jego pracy. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania
      kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z
      Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez
      wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu.
    2) Oprogramowanie komputerowe – jest niezbędne Wnioskodawcy, gdyż wytwarzanie
      oprogramowania oraz prowadzenie działalności wymaga stosowania różnego
      rodzaju oprogramowania narzędziowego, które w wielu przypadkach jest płatne.
    3) Zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer) oraz
      oprogramowania to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności
      gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego
      i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego. Komputer jest
      podstawowym narzędziem pracy każdego programisty. Natomiast pozostały sprzęt
      elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą
      pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem
      wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności
      związanej z tworzeniem programu.
    4) Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy - abonament telefoniczny
      umożliwia konsultację z Kontrahentami poprzez połączenia telefoniczne lub
      Internet mobilny, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast
      koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to
      jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu,
      algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem lub innymi informatykami,
      pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, testowanie
      tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy. Również
      dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł
      wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych. Nie można
      zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej
      wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie
      zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje
      dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby
      możliwe bez Internetu. W świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do
      zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią
      internetową.
    5) Usługi księgowe - Koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na
      wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej
      5% stawki podatkowej (Ulga IPBox). Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
      oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto,

      dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu
      na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
      programu komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se.
    6) Akcesoria biurowe – są niezbędne Wnioskodawcy do tworzenia różnego rodzaju
      dokumentów potrzebnych w działalności oraz ich odpowiedniej organizacji.
    7) Literatura specjalistyczna - poniesienie takiego wydatku związane jest ze stałym
      poszerzaniem swojej wiedzy.
    8) Usługi przetwarzania w chmurze – Wnioskodawca może tworzyć oprogramowanie
      wykorzystujące chmurę obliczeniową, w związku z czym czasem ponosić
      dodatkowe koszty z tym związane.
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania bądź
    części Oprogramowania wytworzonych przez Wnioskodawcę. W wyniku czego
    wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach
    działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki
    bezpośrednio powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez Niego. W
    przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt
    poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z
    wytwarzaniem określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji,
    która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego
    przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie
    czasochłonności prowadzonych prac.
    7. Ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca stara się ustalić dochód z poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez odjęcie od przychodów ze
    zbycia danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania kosztów uzyskania
    przychodu. Kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej
    kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe, czyli dany wydatek
    dotyczy wielu źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodyki jego
    przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne
    „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła.
    Wówczas Wnioskodawca per analogiam stosuje przychodowy klucz podziału kosztów
    pośrednich, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, do poszczególnych rodzajów
    przychodów, np. w pierwszej kolejności proporcja jest liczona na podstawie: koszty
    pośrednie * przychody z działalności innowacyjnej/suma przychodów, a następnie:
    koszty pośrednie działalności innowacyjnej * przychody z danego Oprogramowania
    bądź części Oprogramowania (jako osobnego KPWI)/suma przychodów ze wszystkich
    programów komputerowych. W drugiej kolejności Wnioskodawca ustala poszczególne
    kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez
    przemnożenie uzyskanego dochodu ze zbycia danego Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania przez wskaźnik, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, że mnożnik Nexus oblicza oddzielnie dla
    dochodów z poszczególnych programów komputerowych, w związku z czym ustala On
    odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność opisywaną we wniosku związaną z
    danym prawem przy zastosowaniu powyżej przedstawionego mechanizmu.
    8. Ewidencja rachunkowa na potrzeby rozliczenia Ulgi IP BOX

    Od (...) 2022 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz
    poniesione wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec
    danego okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki
    od początku realizacji Projektu, w ramach którego wytwarzane jest Oprogramowanie
    bądź części Oprogramowania do końca danego miesiąca kalendarzowego.
    W prowadzonej Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej
    współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury,
    stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu
    komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie
    rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w
    prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje
    potwierdzone fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR
    (ze wskazaniem takich informacji jak dane Kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży,
    data faktury, kwota z faktury). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej
    Wnioskodawca osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne,
    koszty przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli
    alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie
    osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego.
    Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej
    Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia Oprogramowania bądź
    części Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat
    wykonanych zadań w danym miesiącu.
    Każdy Projekt wyodrębniony w Ewidencji został opisany, w szczególności poprzez
    wskazanie uzgodnionych z Kontrahentem oczekiwanych efektów prac
    programistycznych.
    9. Zastosowanie 5% stawki podatku
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez
    podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu
    z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Wnioskodawca zamierza zsumować obliczone według powyżej przedstawionego
    schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę
    opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT.
    10. Podsumowanie
    Wnioskodawca rozważa coroczne korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5%
    stawką podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania/części
    Oprogramowania na podstawie przepisów o IP BOX, poczynając od zeznania rocznego

    składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.
    Wnioskodawca planuje kontynuować współpracę z niektórymi Kontrahentami na
    dotychczasowych warunkach w kolejnych latach oraz nie wyklucza podjęcia współpracy
    z nowymi Klientami. Projekty, które Wnioskodawca planuje realizować w przyszłości,
    dotyczyć mogą firm z różnych branż, a tematyka i funkcjonalności tworzonych
    programów komputerowych mogą być zróżnicowane, ale opisany we wniosku
    charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę przedmiotowej działalności pozostanie
    niezmieniony.
    Ponadto w pismach stanowiących uzupełnienie wniosku doprecyzowano opis sprawy w
    następujący sposób:
    1) W czym przejawiał się/przejawia/będzie się przejawiał twórczy charakter działalności
    opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek?
    Odpowiedź: Twórczy charakter działalności (Oprogramowanie/części Oprogramowania)
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy polega na opracowywaniu nowych lub
    ulepszonych rozwiązań programistycznych (...), które są samodzielnymi utworami. Każdy
    wytwór ma własną strukturę kodu, projekt architektury, modele danych i interfejsy. Nie
    jest to odtwórcza konfiguracja gotowych modułów, lecz kreacyjne rozwiązanie problemu
    biznesowo-technicznego.
    Należy wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmował/podejmuje/będzie Pan
    podejmował w celu opracowania nowego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”
    lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji prac,
      w ramach których tworzy i ulepsza Pan „Oprogramowania”/„część
      Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Konkretne działania ulepszające wcześniej wytworzone Oprogramowanie
    (...)
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne zostały wytworzone i rozwinięte przez
      Pana „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”? Czego dotyczyło tworzenie i
      rozwijanie przez Pana „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”? Jakie
      konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce
      gospodarczej Pan zastosował?
    Odpowiedź: Technologie, zakres wytwarzania/rozwoju i nowatorskie elementy
    (...)
    Pana autorskie komponenty (przykłady):
    (...)
    Każdy z powyższych elementów powstał w odpowiedzi na konkretne wymagania, nie
    występował wcześniej w Pana praktyce gospodarczej i został utrwalony w kodzie oraz
    dokumentacji.
      c) co powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” lub
      rozwinięte w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      Na czym polega oryginalność tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Oryginalność i różnice wobec rozwiązań dotychczasowych
    (...)

      d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” po ich wytworzeniu lub rozwinięciu
      różnią się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Technologie i narzędzia, które determinują różnice po wytworzeniu/rozwoju
    (...)
    2) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy” proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” w poszczególnych latach oraz źródeł
      finansowania zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Cele na wstępie i finansowanie (per rok podatkowy)
    (...)
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
      rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Osiągnięte cele i użyte zasoby
    (...)
    Rezultaty (przykłady):
    (...)
      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
      wykonywanych przez Pana czynności?
    Odpowiedź: (...).
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
      a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
      ulepszonego i rozwiniętego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?
    Odpowiedź: (...).
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Zasoby wiedzy przed rozpoczęciem poszczególnych KPWI
    (...)
    Na bazie tych zasobów opracowywał Pan nowe, niedostępne wcześniej u Pana i u
    Kontrahentów rozwiązania.
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?
    Odpowiedź: Wiedza i umiejętności wykorzystywane i rozwijane
    (...)
    5) Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone programy komputerowe
      od już istniejących?
    Odpowiedź: Technologie i nowe zastosowania/usprawnienia odróżniające programy
    (...)

    6) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Podstawa wiedzowa/techniczna/technologiczna tworzonych i rozwijanych
    rozwiązań
    (...)
    7) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan odpowiednio „Oprogramowaniem”/„częścią
      Oprogramowania”, zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które
      podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych? Czy przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
      „Oprogramowań”/„części Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy nie przysługują osobiste i majątkowe
    prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/„części Oprogramowania” - przenosi je na
    Kontrahenta w zamian za wynagrodzenie.
    8) Czy w przypadku ulepszenia/rozwijania/modyfikowania „Oprogramowania” – efekty
      Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia,
      przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w
      postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy
      o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W przypadku ulepszenia/rozwijania/modyfikowania „Oprogramowania” -
    efekty pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich
    stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania,
    utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan Oprogramowaniem”/„częścią
      Oprogramowania” zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są
      utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Kontrahentów?
    Odpowiedź: Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia,
    jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Kontrahentów.
    10) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?

    Odpowiedź: Sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane
    w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
    następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    11) W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnego stworzonego
      przez Pana „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”? W jaki sposób odbywa się
      wyodrębnienie konkretnego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” i
      przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na Zleceniodawcę (jakie czynności
      realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Kod źródłowy, który stworzy Wnioskodawca, jest umieszczany w
    repozytorium Kontrahenta. Zastosowany system kontroli wersji zapewnia, że każdy
    fragment kodu jest przypisany do osoby, która go utworzyła/zmodyfikowała. Kod, który
    Wnioskodawca dostarcza Kontrahentowi, jest weryfikowany przed wprowadzeniem do
    centralnego repozytorium. Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wystawiona faktura.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) Wnioskodawca wystawia
    Kontrahentowi fakturę za wykonane prace. Na systemach ewidencji czasu pracy
    uwzględnia się, ile godzin przepracował Wnioskodawca, a następnie mnoży On liczbę
    godzin przepracowanych w miesiącu razy stawkę godzinową. Kontrahent opłaca fakturę
    Wnioskodawcy zgodnie z terminem określonym w umowie o współpracy. Wystawiona
    faktura jest potwierdzeniem przeniesienia praw autorskich na Kontrahenta.
    12) Jakich konkretnie kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego dotyczy
      Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez
      zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: W latach 2022-2025 Wnioskodawca zakupił następujący sprzęt komputerowy
    i elektroniczny: monitor, akcesoria do telefonu. Wydatki te zostały poniesione dla potrzeb
    konkretnych prac rozwojowych.
    13) Jakiego konkretnie zakupu oprogramowania komputerowego dotyczy Pana wniosek?
      Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”,
      „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca nie zakupił dotychczas oprogramowania, jednak istnieje
    możliwość, że w przyszłości będzie konieczne poniesienie takiego wydatku. Wówczas
    zostanie on poniesiony na potrzeby konkretnych prac rozwojowych.
    14) Jakich konkretnie kosztów zakupu akcesoriów biurowych dotyczy Pana wniosek?
      Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”,
      „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: W latach 2022-2025 Wnioskodawca zakupił następujące artykuły biurowe:
    pendrive. Wydatek ten został poniesiony dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych.
    15) W odniesieniu do kosztów, których dotyczy pytanie postawione przez Pana jako piąte,
      tj. kosztów które chciałby Pan uwzględnić we wskaźniku nexus, należy wskazać jaki jest
      funkcjonalny ich związek z poszczególnymi działaniami obejmującymi tworzenie i
      rozwijanie „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”. We wniosku wskazano, że
      koszty wymienione w jego treści są związane z tworzeniem i rozwojem
      oprogramowania. Nie wyjaśniono jednak kwestii powiązań poszczególnych kosztów z
      konkretnymi działaniami obejmującymi tworzenie „Oprogramowania”/„części
      Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Sprzęt komputerowy i elektroniczny - jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż
    oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia programu
    komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane

    urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego/elektronicznego,
    peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych. W szybko zmieniającym się
    świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań
    technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy. Dla
    przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania kompatybilności oprogramowania
    (testowania), umożliwia również konsultację z Klientem, co służy personalizacji
    tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta
    i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu.
    Oprogramowanie komputerowe - jest niezbędne Wnioskodawcy, gdyż wytwarzanie
    oprogramowania oraz prowadzenie działalności wymaga stosowania różnego rodzaju
    oprogramowania narzędziowego, które w wielu przypadkach jest płatne.
    Artykuły biurowe - są niezbędne Wnioskodawcy do tworzenia różnego rodzaju
    dokumentów potrzebnych w działalności oraz ich odpowiedniej organizacji.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych (Oprogramowanie, części Oprogramowania) stanowi
      prace rozwojowe, o których mowa jest w art. 5a ust 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy stanowi działalność
      badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (Oprogramowanie, części
      Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są
      kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
      ustawy o PIT?
    3. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
      (Oprogramowanie, części Oprogramowania) przez Wnioskodawcę w ramach
      wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    4. Czy wydatki na:
      - sprzęt komputerowy i elektroniczny;
      - oprogramowanie komputerowe;
      - usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy;
      - usługi księgowe;
      - akcesoria biurowe;
      - literaturę specjalistyczną;
      - usługi przetwarzania w chmurze,
      które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu
      osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
      rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
      odpowiedniej metodyki alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy
      o PIT?
    5. Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na:
      - sprzęt komputerowy i elektroniczny;

      - oprogramowanie komputerowe;
      - usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy;
      - usługi księgowe;
      - akcesoria biurowe;
      - literaturę specjalistyczną;
      - usługi przetwarzania w chmurze,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    6. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz
      stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki
      opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-
    rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Badaniami naukowymi są więc: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako
    prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
    wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace
    mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie
    nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe - oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech
    dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania tworzonego
    przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.
    MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez
    Organ podatkowy działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania
    naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób
    systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz tego w
    Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX w

    definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika
    Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i
    prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności
    naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing. Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org
    /10.1787/9788388718977-pl). Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi
    być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub
    odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu programu
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Klientów. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    - nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie lub części
      Oprogramowania w zależności od potrzeb Klientów, z którym współpracuje, a dany
      Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
      programistycznych w zależności od swoich potrzeb;
    - nieprzewidywalność: Zleceniodawcy, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      Wnioskodawcy wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
      proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
      korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych,
      powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację
      archaicznych rozwiązań;
    - metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem;
    - możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej
      przez Niego działalności na rzecz Zleceniodawców jest przeniesienie autorskich praw
      majątkowych z Oprogramowania lub części Oprogramowania na Zleceniodawcę co
      nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, można stwierdzić, że tworzenie
    przez Niego programów komputerowych spełnia kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Ponadto
    Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do przepisów
    ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych, Organ jest zobowiązany do tego, aby się do nich ustosunkować.
    Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., o sygn. I GSK 789/14, „pojęcia
    „przepisów prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie
    można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz
    chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na
    opodatkowanie”.
    W podobnym kontekście wypowiedziały się sądy administracyjne w innych orzeczeniach,
    m.in. NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. II FSK 2524/12 stwierdził, że: „Trzeba
    również zauważyć, że mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim jest
    prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe
    określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez

    inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza
    tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi,
    głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle
    związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie
    powstałyby stosunki podatkowoprawne. Podczas interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują
    stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego wyłącznie do sfery podatkowej - narusza przepisy regulujące wydawanie
    indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 27 stycznia
    2009 r., I FSK 1871/07)”.
    Podobnie wskazał WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. I SA/Po 795
    /18, argumentując, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia „przepisy
    prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można ograniczać wyłącznie
    do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść
    zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok NSA z 7
    kwietnia 2016 r., I GSK 789/14). Zgodnie zatem z utrwalonymi już w orzecznictwie
    poglądami, które tu Sąd w pełni podziela, organy podatkowe, dokonując interpretacji
    przepisów prawa podatkowego, zobowiązane są do posiłkowania się przepisami z innych
    dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w przepisach ustaw
    podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np. wyroki: NSA z dnia 4
    listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524
    /12, i z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to stąd, że przepisy
    prawa podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę prawa, to jednak nie są
    całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a
    wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego
    porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez
    Niego działalność dotyczy prac rozwojowych, a w konsekwencji czy może zostać uznana za
    badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji
    indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 26e ust. 1 ustawy PIT
    pojęciem „działalności badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art.
    5a pkt 38 oraz związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w
    kontekście ustawy pozapodatkowej, to oczywistym jest, że Organ uprawniony jest do
    interpretowania charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy.
    Ad. 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga również, aby
    spełnione zostały dwa kryteria:
    - przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    - prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Należy uznać, że Oprogramowanie lub część Oprogramowania, stanowi przedmiot
    ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe
    jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez
    konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych.

    Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996 - 1.05.01 program komputerowy to
    jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania,
    składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji,
    zadania lub problemu (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-
    informatycznego, Warszawa 2014, s. 178).
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane
    w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje
    działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni
    softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny/zdarzenie przyszłe
    można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest Oprogramowanie, jak i
    części Oprogramowania, wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy
    współpracy pomiędzy nim a danym Zleceniodawcą.
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego
    działalności badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Ad. 3
    Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanego IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Zleceniodawcy wytworzone
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zamian za wykonane
    usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Niniejsza należność obejmuje
    honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o PIT.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:

    · przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej oraz;
    · należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    · podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych
      umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych
      umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Według Wnioskodawcy zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, ponieważ
    wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci
    praw autorskich do programu komputerowego, co zostało wykazane w zakresie pytania nr
    2.
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej
    działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    - z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    - ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    - z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast art. 9 ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Zastosowanie cedułowości (teorii źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w
    zakresie możliwości stosowania specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów
    normatywnych.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie
    obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są
    następnie przenoszone w ramach realizacji zawartej umowy współpracy na określonego
    Kontrahenta. Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie,
    obejmujące również należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-
    rozwojową, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    - sprzęt komputerowy i elektroniczny;
    - oprogramowanie komputerowe;
    - usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy;
    - usługi księgowe;
    - akcesoria biurowe;
    - literaturę specjalistyczną;
    - usługi przetwarzania w chmurze,
    Niniejsze wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie

    albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku braku możliwości pełnego
    alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania bądź części Oprogramowania,
    Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez
    Niego działalność związaną z wytwarzaniem i określonego programu komputerowego
    według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu
    do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie. W ostateczności Wnioskodawca per analogiam zastosuje art. 22 ust. 3 ustawy o
    PIT, który stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych
    źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne
    źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
    ogólnej kwocie przychodów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, w tym przypisane
    według odpowiedniej metodyki, należy uznać za koszty prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym za koszty uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9
    ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad. 5
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    [(a+b) * 1,3]/(a+b+c+d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem i własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową,
    Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    - sprzęt komputerowy i elektroniczny;

    - oprogramowanie komputerowe;
    - usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy;
    - usługi księgowe;
    - akcesoria biurowe;
    - literaturę specjalistyczną;
    - usługi przetwarzania w chmurze,
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania,
    przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad. 6
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o
      PIT;
    - wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    - uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    - określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;
    - prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
    - prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
      badawczo rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;
    - w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;
    - programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego Wnioskodawca
      uzyskuje przychody;
    - dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu
      komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego Oprogramowania
      bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie obliczyć wartość Nexus dla każdego
      z nich;

    - wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z odrębnie
      prowadzonej Ewidencji.
    W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania
    5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      1) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      2) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą od (...) 2022 r. Przedmiotowa działalność dotyczy
    projektowania, wytwarzania i dalszego rozwoju oprogramowania w architekturze
    mikroserwisowej, a także utrzymania istniejących usług o krytycznym znaczeniu
    biznesowym w sposób prowadzący do powstania nowych lub ulepszonych
    funkcjonalności (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania).
    Świadczy Pan usługi jako podwykonawca w zakresie analizy biznesowo-systemowej. W
    zakresie Pana obowiązków leży projektowanie systemów informatycznych na
    podstawie wymagań klientów. Projekty informatyczne dotyczą obszarów finansowych,
    handlowych, telekomunikacyjnych, administracyjnych i innych.
    Prace projektowe dotyczą warstw:
    - architektonicznej,
    - procesowej,
    - interfejsu użytkownika,
    - usług,
    - baz danych.
    W ramach prac projektuje i wytwarza Pan programy komputerowe oraz dokumentację
    konieczną do ich wdrożenia, obsługi oraz utrzymania. Projektowane i wytwarzane
    programy komputerowe mają postać m.in.: rozszerzeń do istniejącego
    oprogramowania, dedykowanych samodzielnych aplikacji i komponentów w formie
    kodu źródłowego i kodu wynikowego, plików konfiguracyjnych zawierających zestawy

    instrukcji i komend przeznaczonych do wykonania bezpośrednio lub pośrednio przez
    komputer, zapisanych konfiguracji i definicji systemowych w formie rekordów
    bazodanowych.
    (...)
    Efekty Pana pracy zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nie
    przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/„części
    Oprogramowania” - przenosi je na Kontrahenta w zamian za wynagrodzenie. W przypadku
    ulepszenia/rozwijania/modyfikowania „Oprogramowania” - efekty Pana pracy w postaci
    powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
    stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Efekty Pana pracy zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia,
    jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Sposób „przenoszenia” praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej
    przez Pana nie miały miejsca. Realizowane przez Pana prace mają charakter twórczy -
    opracowywane algorytmy, architektury i moduły programistyczne są nowe i wcześniej
    niewystępujące w obszarze działalności Pana klienta. Projekty, w których Pan
    uczestniczy, wymagają kreatywnego podejścia do rozwiązywania problemów, a także
    łączenia nowoczesnych technologii z systemami, które często funkcjonują w

    organizacjach od wielu lat. We wszystkich przypadkach tworzy Pan nowe, autorskie
    rozwiązania, które wymagają kreatywnego i twórczego podejścia do stawianych
    wymagań. Projekty realizowane przez Pana są w zdecydowanej większości nowymi,
    niestosowanymi wcześniej rozwiązaniami, tworzonymi od podstaw według specyfikacji
    klienta.
    Z uzupełnienia wynika, że twórczy charakter Pana działalności polega na (...).
    Konkretne działania ulepszające wcześniej wytworzone Oprogramowanie
    (...)
    Technologie, zakres wytwarzania/rozwoju i nowatorskie elementy
    (...)
    Pana autorskie komponenty (przykłady):
    (...)
    Każdy z powyższych elementów powstał w odpowiedzi na konkretne wymagania, nie
    występował wcześniej w Pana praktyce gospodarczej i został utrwalony w kodzie oraz
    dokumentacji.
    Oryginalność i różnice wobec rozwiązań dotychczasowych
    (...)
    Technologie i narzędzia, które determinują różnice po wytworzeniu/rozwoju
    (...)
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych

    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Pana nie miały
    miejsca. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, cele na wstępie i finansowanie (per rok podatkowy):
    (...)
    Osiągnięte cele i użyte zasoby:
    (...)
    Rezultaty (przykłady):
    (...)
    Systematyczność, w odniesieniu do Pana działań zdefiniował Pan jako Stały cykl: (...).
    Harmonogramy, które w związku z działalnością zostały opracowane: (...).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu
    nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Pana
    nie miały miejsca. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi,
    ponieważ każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    Zasoby wiedzy jakimi dysponował Pan przed rozpoczęciem poszczególnych KPWI:
    (...)
    Na bazie tych zasobów opracowywał Pan nowe, niedostępne wcześniej u Pana i u
    Kontrahentów rozwiązania.
    Wiedza i umiejętności (wykorzystywane i rozwijane):
    (...)
    Technologie i nowe zastosowania/usprawnienia odróżniające programy:
    (...).
    Nowe zastosowania i usprawnienia (przykłady):
    (...)

    Podstawa wiedzowa/techniczna/technologiczna tworzonych i rozwijanych rozwiązań:
    (...)
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w
    zakresie przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów. W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów
    komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wytwarzane Oprogramowania lub ich części opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie architektury, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie
    celu, jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu
    nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Pana
    nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. W ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta
    opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    Pan innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w
    takiej skali. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie
    wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z danym
    Kontrahentem Oprogramowaniu lub jego części odpowiedzialny jest Pan za
    naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom określonego Zleceniodawcy. Pana działalność ma charakter
    systematycznych prac rozwojowych i obejmuje zarówno tworzenie nowych rozwiązań,
    jak i ulepszenia istniejących usług — nie są to czynności o charakterze wyłącznie
    eksploatacyjnym czy rutynowym. Efekty Pana pracy zawsze, tj. zarówno w przypadku
    ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
    jako mające charakter powtarzalny, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.

    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych (Oprogramowanie, części Oprogramowania) spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający

    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług z Kontrahentem, tworzy Pan oprogramowanie
      komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej
      definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efekty Pana pracy zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nie
      przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/

      „części Oprogramowania” - przenosi je Pan na Kontrahenta w zamian za
      wynagrodzenie;
    - sposób „przenoszenia” praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z
      zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy;
    - prowadzi Pan od 1 września 2022 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    - w ewidencji pozaksięgowej dokonuje Pan wyodrębnienia kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programów
    komputerowych (Oprogramowanie, części Oprogramowania), jest kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programów komputerowych
    (Oprogramowania, części Oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych za rok 2022 i w latach kolejnych, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan
    faktyczny.
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu wydatków za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności ponosi wydatki na:
    - sprzęt komputerowy i elektroniczny (monitor, akcesoria do telefonu);
    - oprogramowanie komputerowe – niezbędne do wytwarzania oprogramowania;
    - usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy (abonament telefoniczny, opłaty za
      Internet);
    - usługi księgowe;
    - akcesoria biurowe (pendrive);
    - literaturę specjalistyczną;

    - usługi przetwarzania w chmurze.
    W odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach pozarolniczej działalności
    gospodarczej należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu
    z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7
    cytowanej ustawy.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - być właściwie udokumentowany.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z

    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy.
    Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość
    uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia, nie wskazują natomiast, w jaki
    sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    Należy również zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony
    jednorazowo w kosztach uzyskania przychodów. Zaliczyć do kosztów w takim wypadku
    można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w
    którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wyrażoną w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Natomiast z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, który poniósł Pan w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich,
    może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według
    ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do Pana
    przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym okresie.
    Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na:
    1) sprzęt komputerowy i elektroniczny (monitor, akcesoria do telefonu);
    2) oprogramowanie komputerowe – niezbędne do wytwarzania oprogramowania;
    3) usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy (abonament telefoniczny, opłaty za
      Internet);
    4) usługi księgowe;
    5) akcesoria biurowe (pendrive);
    6) literaturę specjalistyczną;
    7) usługi przetwarzania w chmurze,
    które to Pan ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, przy zachowaniu

    odpowiedniej metodologii alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na:
    1) sprzęt komputerowy i elektroniczny (monitor, akcesoria do telefonu);
    2) oprogramowanie komputerowe – niezbędne do wytwarzania oprogramowania;
    3) usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy (abonament telefoniczny, opłaty za
      Internet);
    4) usługi księgowe;
    5) akcesoria biurowe (pendrive);
    6) literaturę specjalistyczną;
    7) usługi przetwarzania w chmurze,
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana

    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzeń oraz
    - zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje
    się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.