Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-892/14-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-25
Teza: Określenie właściwego momentu powstania obowiązku podatkowego dla dostawy energii elektrycznej oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 9 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) uzupełnionym w dniu 15 października 2014 r. (data wpływu 17 października 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 9 października 2014 r. nr IPPP2/443-892/14-2/MM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia właściwego momentu powstania obowiązku podatkowego dla dostawy energii elektrycznej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia właściwego momentu powstania obowiązku podatkowego dla dostawy energii elektrycznej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wskazany wniosek zawierał braki formalne. W związku z tym tut. Organ podatkowy pismem z 9 października 2014 r. znak IPPP2/443-892/14-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki (skutecznie doręczone w dniu 13 października 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego, świadczenie usług elektroenergetycznych oraz wykonawstwo robót budowlanych i budowlano-montażowych. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT. Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności poza granicami Polski. Obecnie Spółka składa deklaracje kwartalne. W przyszłości nie jest jednak wykluczone, że Spółka składać będzie deklaracje miesięczne.

W związku z prowadzoną działalnością Spółka nabywa energię elektryczną od zewnętrznych podmiotów. W szczególności w części przypadków dochodzi / może dochodzić do nabycia energii elektrycznej od podmiotów zagranicznych, nieposiadających na terytorium Polski ani siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności (dalej jako „Kontrahent” lub łącznie jako „Kontrahenci”). Jeśli jednak posiadaliby oni stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium Polski, to nie uczestniczyłoby ono w transakcjach, które są przedmiotem niniejszego wniosku: Kontrahentami Wnioskodawcy będą co do zasady podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem energią elektryczną.

Powyższe transakcje to nabycia na terytorium Polski. Nabyta przez Wnioskodawcę od Kontrahentów energia elektryczna jest / będzie następnie co do zasady odsprzedawana innym podmiotom. Dostawy energii elektrycznej będą miały miejsce w systemie elektroenergetycznym. Przedmiotem niniejszego wniosku nie są transakcje wymagające międzynarodowej wymiany pomiędzy polskim, a zagranicznym systemem elektroenergetycznym.

Transakcje te są i będą rozliczane na podstawie faktury wystawianej przez Kontrahenta (dalej: „Faktura”) po upływie okresu rozliczeniowego (zazwyczaj miesięcznego, ale mogą występować także inne okresy rozliczeniowe) lub po pojedynczych dostawach zależnie od umowy z danym Kontrahentem. Termin płatności wynikać będzie co do zasady z umowy lub w przypadku braku jego doprecyzowania w umowie, określany będzie na Fakturze. W praktyce termin płatności określany może być w różny sposób, np. poprzez podanie konkretnej daty dziennej, wskazanie konkretnego dnia (np. 15.) miesiąca następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego czy liczbę dni od daty wystawienia Faktury. Termin płatności określony może zostać w umowie lub na Fakturze. Na Fakturze od Kontrahenta nie jest / nie będzie wykazywana kwota podatku należnego.

Jest ona jednak podstawą do dokonania płatności przez Wnioskodawcę za dostawy energii elektrycznej. W szczególności Spółka nie wypłacała i nie zamierza wypłacać zaliczek na rzecz Kontrahentów.

Na podstawie otrzymanej od Kontrahenta faktury Spółka wystawia dokument księgowy nazywany rozliczeniem wewnętrznym VAT (dalej: „Rozliczenie VAT”), niebędący fakturą VAT w rozumieniu Ustawy o VAT, na podstawie którego dokonuje samonaliczenia podatku należnego z tytułu danej transakcji. Podatek należny z tytułu nabycia energii elektrycznej jest deklarowany przez Spółkę w odpowiednim rejestrze i deklaracji VAT jako podatek należny z tytułu dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca. Podatek ten jednocześnie rozpoznawany jest i będzie przez Spółkę jako podatek naliczony, pomniejszający kwotę podatku należnego.

Przykładowo może się zdarzyć sytuacja, w której, Spółka otrzyma 3 listopada 2014 r. fakturę zakupową wystawioną 1 października 2014 r. za dostawy z września 2014 r. Natomiast termin płatności przypadał będzie na 30 listopada 2014 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy obowiązek podatkowy w podatku VAT w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., Spółka powinna rozpoznać zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) Ustawy o VAT, z chwilą wystawienia Faktury, nie później jednakże niż z chwilą upływu terminu płatności za daną Fakturę?
2.  Czy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczonego z tytułu przedmiotowych transakcji nabycia towarów powstawać będzie w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabywanych towarów powstał po stronie Spółki obowiązek podatkowy, pod warunkiem że Spółka uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu danej transakcji nabycia towarów w deklaracji, w której Wnioskodawca będzie zobowiązany rozliczyć ten podatek?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Obowiązek podatkowy, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., w zakresie dokonywanych przez Spółkę zakupów energii elektronicznej od zagranicznych Kontrahentów (zgodnie z opisem stanu faktycznego / zdarzenia prawnego), powstanie zgodnie z regulacją art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) Ustawy o VAT, tj. z chwilą wystawienia przez Kontrahenta Faktury dokumentującej dostawy energii elektrycznej, nie później niż z chwilą upływu terminu płatności za daną Fakturę. W sytuacji, gdy Kontrahent nie wystawi Faktury lub wystawi ją po upływie terminu płatności, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu płatności.
2.  Wnioskodawca jest zdania, że przysługuje i będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu przedmiotowych transakcji w okresie rozliczeniowym, w którym w odniesieniu do danej transakcji Spółka zobowiązana będzie do rozliczenia podatku należnego, pod warunkiem, że Spółka wykaże podatek należny z tego tytułu w odpowiedniej deklaracji podatkowej z tytułu VAT. Na powyższe nie będzie miał wpływu moment wystawienia Rozliczenia VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad. 1

W przypadku nabycia energii elektrycznej na terytorium Polski przez Wnioskodawcę w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym transakcja ta będzie opodatkowana w Polsce. Powyższe wynika z art. 22 ust. 1 pkt 5 i 6 Ustawy o VAT.

Niemniej jednak - w opinii Spółki - w przypadku nabycia energii elektrycznej od zagranicznych podmiotów nieposiadających w Polsce ani siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a) Ustawy o VAT to Spółka jako nabywca towarów jest zobowiązana do rozliczenia podatku należnego. Tym samym w przypadku nabycia energii elektrycznej od Kontrahentów to Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia podatku należnego z tytułu przedmiotowej transakcji.

Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 maja 2014 r. (sygn. IBPP4/443-59/14/PK). Pomimo, iż dotyczy ona co do zasady transakcji międzynarodowych, to ze względu na specyficzne regulacje w zakresie opodatkowania dostaw energii elektrycznej, została wydana dla analogicznej sytuacji w odniesieniu do zakupu energii.

Wnioskodawca zobowiązany będzie zatem do rozliczenia podatku należnego zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. art. 19a ust. 5 pkt 4 a) Ustawy o VAT. W szczególności obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowych transakcji powstawał będzie z momentem wystawienia faktury z tytułu dostawy energii elektrycznej. W opinii Spółki za datę tę należy uznać datę wystawienia Faktury przez Kontrahenta. W przypadku tym data wystawienia Rozliczenia VAT przez Wnioskodawcę nie będzie rzutowała na właściwy moment rozpoznania obowiązku podatkowego.

W konsekwencji w przypadku otrzyma przez Spółę 3 listopada 2014 r. Faktury wystawionej 1 października 2014 r. za dostawy z września 2014 r. w przypadku gdy termin płatności przypadał będzie na 30 listopada 2014 r, Wnioskodawca powinien rozpoznać obowiązek podatkowy w październiku 2014 r. niezależnie od momentu, kiedy wystawi Rozliczenie VAT.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 106a pkt 1 Ustawy o VAT przepisów rozdziału dotyczącego faktur tejże ustawy nie stosuje się do sprzedaży, w przypadku której podatnikiem z tytułu dostawy jest nabywca (m.in. zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 Ustawy o VAT), w których dostawca towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez nabywcę towarów w imieniu i na rzecz dokonującego dostawy. W przedmiotowej sprawie, jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, to dostawca wystawia Fakturę dokumentującą przedmiotowe transakcje. W szczególności Wnioskodawca nie dokonuje samofakturowania. W konsekwencji ustawowe terminy dla wystawienia faktur VAT dokumentujących dostawy towarów, o których mowa w art. 106i ust. 3 pkt 4 Ustawy o VAT, nie obowiązują w odniesieniu do dostaw, które są przedmiotem niniejszego wniosku ani Spółki, ani Kontrahentów.

W związku z powyższym, w sytuacji, gdy Kontrahent nie wystawi faktury lub wystawi ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu płatności wskazanego w umowie lub na fakturze. W konsekwencji, jeśli Kontrahent nie wystawiłby Faktury za dostawy w danym miesiącu (np. we wrześniu 2014 r.), to Wnioskodawca powinien rozpoznać obowiązek podatkowy w dacie upływu terminu płatności wynikającego z ustaleń umownych, a w przypadku ich braku w najwcześniejszym terminie wynikającym z Faktury lub ustaleń biznesowych wyrażonych w innej formie.

Ponadto o tym, że przy określaniu na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) Ustawy o VAT obowiązku podatkowego w zakresie dostaw energii elektrycznej nie różnicuje się na transakcje zależnie od tego, która ze stron jest podatnikiem z tytułu danej transakcji, świadczy konstrukcja całego pkt 4. W lit. b) bowiem, w zakresie świadczenia usług dokonano takiego rozróżnienia poprzez wskazanie, że reguła określona dla świadczenia usług nie stosuje się w zakresie usług, w przypadku których miejscem świadczenia na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę, stanowiących import usług. Natomiast w lit. a) tego punktu brak jest takiego ograniczenia.

Reasumując, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., w zakresie dokonywanych przez Spółkę zakupów energii elektrycznej od zagranicznych Kontrahentów (zgodnie z opisem stanu faktycznego / zdarzenia prawnego), obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z regulacją art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) Ustawy o VAT, tj. z chwilą wystawienia Faktury przez Kontrahenta w zakresie danej dostawy energii elektrycznej, nie później jednak niż z chwilą upływu terminu płatności za daną dostawę lub dostawy w danym okresie rozliczeniowym. W sytuacji, gdy Kontrahent nie wystawi Faktury lub wystawi ją po upływie terminu płatności, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu płatności za daną Fakturę / dany okres rozliczeniowy i pojedynczą dostawę, zależnie od tego, jaki sposób rozliczeń zostanie ustalony pomiędzy Spółką a Kontrahentami.

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o VAT kwotą podatku naliczonego w przypadku transakcji, dla których podatnikiem jest nabywca towarów (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 Ustawy o VAT) jest kwota podatku należnego z tytułu danej transakcji. Kwota ta staje się podstawą do pomniejszenia kwoty podatku należnego w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym podatnik zobowiązany był rozpoznać obowiązek podatkowy w VAT dla danej transakcji. Powyższe prawo przysługuje podatnikowi jednak pod warunkiem rozliczenia w odpowiedniej deklaracji VAT podatku należnego z tytułu danej transakcji.

W przedmiotowej sprawie, Spółka jest zdania, że to ona jest podatnikiem z tytułu opisanych we wstępie transakcji nabycia towarów (zgodnie z uzasadnieniem do pytania nr 1). W konsekwencji Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia energii elektrycznej od Kontrahentów w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym będzie ona zobowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu danej transakcji. Na powyższe nie będzie miał wpływu termin wystawienia przez Wnioskodawcę Rozliczenia VAT. W analizowanym przykładzie oznaczać to będzie, że Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w październiku 2014 r.

Mając powyższe na uwadze, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towar rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podatnikami, na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  nabywcą jest:
    *   w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,
3.  dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o VAT przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy o VAT).

Zatem w przypadku nabycia towarów w ramach którejkolwiek ww. transakcji podatnik nabywający te towary będzie zobowiązany do naliczenia podatku należnego tak jak to co do zasady czyni sprzedawca.

Na tle przepisów ustawy o VAT sprzedaż energii elektrycznej na gruncie podatku VAT należy uznać za dostawę towarów. Miejsce dostawy towarów zostało określone w art. 22 ustawy o VAT. W ust. 1 pkt 5 ww. art. 22 stwierdza się, że miejscem dostawy towarów w przypadku dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej do podmiotu będącego podatnikiem, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, którego głównym celem nabywania gazu, energii elektrycznej, energii cieplnej lub chłodniczej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach lub sieciach dystrybucji i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot taki posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Powyższa norma ustanawia miejsce dostawy dla sytuacji, gdy nabywca jest podmiotem -podatnikiem VAT albo też podatnikiem podatku o podobnym charakterze tzn. polskim, innego państwa członkowskiego albo też z państwa trzeciego z wyjątkiem podmiotu działającego jako organ władzy publicznej. Dla zastosowania tej reguły ustalania miejsca świadczenia konieczne jest ponadto, aby ten podatnik występował w charakterze pośrednika lub „handlowca”, tzn. podmiotu, który nabywa energię nie po to, aby ją zużyć na własne potrzeby (poza marginalnym zużyciem), lecz w celu odprzedania dalej za pośrednictwem stosownych systemów.

Miejsce dostawy energii elektrycznej jest ustalane na podstawie siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nabywcy. Jest to niezależne zarówno od tego gdzie podmiot pośredniczący (nabywający i odsprzedający energię) nabędzie energię oraz od tego gdzie odsprzeda tę energię tj. niezależnie z którego kraju będzie pochodził podatnik nabywający energię.

Z opisu sprawy wynika, że podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego, świadczenie usług elektroenergetycznych oraz wykonawstwo robót budowlanych i budowlano-montażowych. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT. Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności poza granicami Polski. Zainteresowany nabywa energię elektryczną od podmiotów zagranicznych, nieposiadających na terytorium Polski ani siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Transakcje te odbywają się na terytorium Polski. Nabyta przez Wnioskodawcę od kontrahentów energia elektryczna jest / będzie następnie co do zasady odsprzedawana innym podmiotom. Dostawy energii elektrycznej będą miały miejsce w systemie elektroenergetycznym.

Z uwagi na opisany we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy jest zdania, że nabycie energii elektrycznej od kontrahentów zagranicznych podlega opodatkowaniu na terytorium kraju, ponieważ spełniona jest przesłanka podmiotowa określona w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT oraz przesłanka przedmiotowa w zakresie miejsca dostawy energii elektrycznej określona w art. 22 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności (art. 19a ust. 7 ustawy o VAT).

Art. 2 pkt 31 ustawy o VAT wprowadza definicję faktury, przez którą rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

W myśl art. 106a pkt 1 ustawy o VAT przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

Z opisu sprawy wynika, że transakcje nabycia energii elektrycznej od podmiotu zagranicznego są i będą rozliczane na podstawie faktury wystawianej przez kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego lub po pojedynczych dostawach zależnie od umowy z danym kontrahentem. Termin płatności wynikać będzie co do zasady z umowy lub w przypadku braku jego doprecyzowania w umowie, określany będzie na fakturze. W praktyce termin płatności określany może być w różny sposób, np. poprzez podanie konkretnej daty dziennej, wskazanie konkretnego dnia (np. 15.) miesiąca następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego czy liczbę dni od daty wystawienia faktury. Termin płatności określony może zostać w umowie lub na fakturze. Na fakturze od kontrahenta nie jest / nie będzie wykazywana kwota podatku należnego. Jednak stanowi ona podstawę do dokonania płatności przez Wnioskodawcę za dostawy energii elektrycznej. Na podstawie otrzymanej od kontrahenta faktury Spółka wystawia dokument księgowy niebędący fakturą VAT, na podstawie którego dokonuje samonaliczenia podatku należnego z tytułu danej transakcji.

Łączna analiza przywołanych powyżej norm prawnych - dotyczących zarówno obowiązku podatkowego jak też dokumentowania sprzedaży energii - prowadzi do wniosku, że obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii elektrycznej przez kontrahenta zagranicznego powstaje z chwilą wystawienia przez niego faktury. Natomiast w sytuacji, gdy kontrahent nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje nie późnej jednak niż z chwilą upływu terminu płatności. Innymi słowy, o tym kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu dostaw dokonywanych przez kontrahenta zagranicznego decyduje moment wystawienia przez niego faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy Zainteresowanym a kontrahentem zagranicznym.

Z uwagi na opisany we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stoi na stanowisku, że w przypadku dostaw energii elektrycznej przez kontrahenta zagranicznego na rzecz Zainteresowanego, który jest zobowiązany do samonaliczenia podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez kontrahenta zagranicznego, jednakże faktura taka powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności określonego w fakturze lub w umowie pomiędzy stronami. W sytuacji, gdy kontrahent zagraniczny nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie tj. z chwilą upływu terminu płatności. Bez znaczenia dla potrzeb momentu powstania obowiązku podatkowego jest moment wystawienia przez Zainteresowanego dokumentu księgowego, na podstawie którego dokonuje samonaliczenia podatku należnego z tytułu danej transakcji.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich nabywca,

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany na podstawie otrzymanej od kontrahenta zagranicznego faktury wystawia dokument księgowy, na podstawie którego dokonuje samonaliczenia podatku należnego z tytułu danej transakcji. Podatek należny z tytułu nabycia energii elektrycznej jest deklarowany przez Spółkę w odpowiednim rejestrze i deklaracji VAT jako podatek należny z tytułu dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca. Podatek ten jednocześnie rozpoznawany jest i będzie przez Spółkę jako podatek naliczony, pomniejszający kwotę podatku należnego.

Jak stwierdzono wyżej obowiązek podatkowy z tytułu nabywanej przez Spółkę energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw tej energii elektrycznej przez zagranicznego kontrahenta (zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT). Zatem Spółka, zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia energii elektrycznej w rozliczeniu za okres, w którym powstaje (zgodnie z zasadami wyjaśnionymi powyżej) obowiązek podatkowy u kontrahenta zagranicznego (który nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT), z uwzględnieniem art. 86 ust. 11 ustawy o VAT. Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem wykazania podatku należnego z danej transakcji w deklaracji VAT, w której jest zobowiązana rozliczyć ten podatek. Bez znaczenia dla potrzeb terminu odliczenia podatku naliczonego jest moment wystawienia przez Zainteresowanego dokumentu księgowego, na podstawie którego dokonuje samonaliczenia podatku należnego z tytułu danej transakcji.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.