Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.265.2021.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-05
Teza: Wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać z prawa do zwolnienia od podatku VAT usługi najmu długoterminowego lokalu usługowego na cele mieszkaniowe świadczone dla osób fizycznych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu tego lokalu, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu tego lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek.
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 maja 2021 r. (data wpływu 21 maja 2021 r.) uzupełnionym pismem z 23 lipca 2021 r. (data wpływu 27 lipca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia usługi najmu lokalu usługowego na cele mieszkaniowe (pytanie nr 2 we wniosku) – **jest nieprawidłowe,**
*   prawa do odliczenia podatku VAT od zakupy lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek, w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu lokalu (pytanie nr 4 we wniosku) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

21 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia usługi najmu lokalu usługowego na cele mieszkaniowe (pytanie nr 2 we wniosku),
*   prawa do odliczenia podatku VAT od zakupy lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek, w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu lokalu (pytanie nr 4 we wniosku).

Wniosek został uzupełniony 27 lipca 2021 r. poprzez wskazanie, że Wnioskodawca oczekuje uzyskania odpowiedzi tylko w zakresie pytań nr 2 i nr 4, załączenie dowodu wpłaty brakującej części opłaty oraz doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca podpisał umowę z deweloperem na zakup lokalu w budynku hotelowo usługowym. Do dnia dzisiejszego wpłacił na konto sprzedającego 100% wartości lokalu tytułem zaliczek na zakup lokalu. Po każdej wpłacie otrzymał fakturę VAT z naliczonym podatkiem w wysokości 23%. Ostateczny akt przeniesienia własności będzie podpisany za około 2-3 miesiące.

Zgonie z umową przedwstępną przedmiotem sprzedaży jest lokal usługowy w budynku hotelowo-usługowym. Lokal stanowi odrębną własność i będzie dla niego wyodrębniona księga wieczysta. Lokal posiada niezależne wejście, łazienkę oraz pokój z aneksem kuchennym. Lokal ma powierzchnię 36,1 m2. Powierzchnia ta według norm technicznych jest wystarczająca, aby można było realizować cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca planuje wynajmować ten lokal:

1.  osobom fizycznym na ich cele mieszkaniowe; umowy na wynajem podpisywane będą z zamiarem pobytu długoterminowego, w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, na czas nieokreślony;
2.  studentom na czas ich nauki;
3.  osobom pracującym na okres ich czasowego pobytu w związku z pracą.

Wniosek został uzupełniony 27 lipca 2021 r. poprzez wskazanie poniższych informacji:

Wnioskodawca planuje wynajmować lokal o charakterze mieszkalnym. Umowy najmu będą określały, że wyłącznym celem wynajmu są cele mieszkaniowe bez względu na podmiot zawierający umowę.

Według oceny Wnioskodawcy, wynajem lokalu na cele mieszkaniowe, będzie klasyfikowany w każdym przypadku symbolem PKWiU 68.20.1.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wobec opisanego stanu faktycznego, przy zastosowaniu art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z prawa do zwolnienia od podatku VAT usługi najmu długoterminowego na cele mieszkaniowe świadczone dla osób fizycznych (pkt a) (pytanie nr 2 we wniosku)?
2.  Czy w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu tego lokalu, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu tego lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek (pytanie nr 4 we wniosku)?

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo, iż lokal jest nabywany jako lokal użytkowy, z uwagi na to iż ma charakter mieszkalny (spełnia wymagane kryteria dla realizacji celów mieszkaniowych) i zostanie przeznaczony na najem długoterminowy osób fizycznych, którzy będą tam zaspokajali swoje cele mieszkaniowe, to Wnioskodawca jest uprawiony do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa).

Jeśli przyszły wynajem opisanego lokalu, będzie opodatkowany (stawką 23% lub 8%) i w żadnym przypadku Wnioskodawca nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, Wnioskodawca będzie miał prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od zakupu lokalu (w tym od wpłaconych zaliczek) oraz wydatków na jego wykończenie i wyposażenie, na podstawie art. 86 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   zwolnienia usługi najmu lokalu usługowego na cele mieszkaniowe (pytanie nr 2 we wniosku) – **jest nieprawidłowe,**
*   prawa do odliczenia podatku VAT od zakupy lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek, w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu lokalu (pytanie nr 4 we wniosku) – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Na gruncie przepisów ustawy, najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe (…).

Zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację z art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.). Przepis powyższy stanowi, że Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: „(…) dzierżawę i wynajem nieruchomości”.

Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.

W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości – obecnie – 8%, znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem, oznaczone symbolem PKWiU 55.

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Przepis art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę, jak i od podmiotu nabywającego tę usługę.

W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze innym niż mieszkalny oraz nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

Zatem przesłanki do zastosowania zwolnienia dla usług wynajmu nieruchomości są następujące:

*   świadczenie usługi na własny rachunek,
*   charakter mieszkalny nieruchomości,
*   mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.

Należy zwrócić uwagę, że zwolnienie od podatku przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 146aa ust. 1 ustawy. W związku z tym powinno być interpretowane ściśle, przede wszystkim zgodnie z literalnym brzmieniem wprowadzających je przepisów. W żadnym razie nie powinny one być interpretowane w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu zastosowania zwolnienia.

Analizując kwestie zwolnienia od podatku usług najmu lokali o charakterze mieszkalnych należy zwrócić szczególną uwagę na cel świadczonych usług. Realizacja celu wynajmu następuje poprzez wykorzystanie nieruchomości przez najemcę. Tym samym, zasadniczą kwestią dla opodatkowania, czy zwolnienia od podatku świadczonej usługi pozostaje cel realizowany przez osobę bezpośrednio uczestniczącą w świadczeniu usługi.

Oznacza to, że z punktu widzenia zastosowania tego zwolnienia istotny jest sposób wykorzystywania nieruchomości przez najemcę (usługobiorcę), a zatem to najemca w wynajmowanym lokalu powinien realizować własne cele mieszkaniowe. Jedynie bowiem w takim przypadku uprawnione będzie stwierdzenie, że wynajmujący (usługobiorca) wynajął nieruchomość „wyłącznie na cele mieszkaniowe”. Ustawodawca nie zwolnił od opodatkowania wynajmu nieruchomości „na cele działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie nieruchomości wyłącznie na cele mieszkaniowe” (vide wyrok NSA z 8 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1182/16).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca podpisał umowę na zakup lokalu w budynku hotelowo usługowym.

Zgonie z umową przedwstępną przedmiotem sprzedaży jest lokal usługowy w budynku hotelowo-usługowym.

Lokal stanowi odrębną własność i będzie dla niego wyodrębniona księga wieczysta. Lokal posiada niezależne wejście, łazienkę oraz pokój z aneksem kuchennym. Lokal ma powierzchnię 36,1 m2. Powierzchnia ta według norm technicznych jest wystarczająca, aby można było realizować cele mieszkaniowe. Wnioskodawca planuje wynajmować lokal o charakterze mieszkalnym.

Wnioskodawca planuje wynajmować ten lokal:

1.  osobom fizycznym na ich cele mieszkaniowe; umowy na wynajem podpisywane będą z zamiarem pobytu długoterminowego, w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, na czas nieokreślony;
2.  studentom na czas ich nauki;
3.  osobom pracującym na okres ich czasowego pobytu w związku z pracą.

Umowy najmu będą określały, że wyłącznym celem wynajmu są cele mieszkaniowe bez względu na podmiot zawierający umowę.

Według oceny Wnioskodawcy, wynajem lokalu na cele mieszkaniowe, będzie klasyfikowany w każdym przypadku symbolem PKWiU 68.20.1.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy będzie mógł skorzystać z prawa do zwolnienia od podatku VAT usługi najmu długoterminowego lokalu usługowego na cele mieszkaniowe świadczone dla osób fizycznych (pkt a), przy zastosowaniu art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (pytanie nr 2 we wniosku).

Uwzględniając powołane wyżej przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisy sprawy, należy stwierdzić, że w odniesieniu do usług, które wnioskodawca planuje świadczyć (wynajem lokalu), nie będą spełnione wymienione wyżej przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Z treści wniosku wynika, że przedmiotem wynajmu przez Wnioskodawcę będzie zakupiony lokal usługowy w budynku hotelowo-usługowym. Sam fakt, że lokal posiada niezależne wejście, łazienkę oraz pokój z aneksem kuchennym oraz ma powierzchnię 36,1 m2, która według norm technicznych jest wystarczająca, aby można było realizować cele mieszkaniowe nie powoduje, że lokal usługowy (użytkowy) staje się lokalem mieszkalnym.

W rezultacie, w sprawie będącej przedmiotem wniosku, świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie będą spełniały przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Podsumowując, Wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać z prawa do zwolnienia od podatku VAT usługi najmu długoterminowego lokalu usługowego na cele mieszkaniowe świadczone dla osób fizycznych (pkt a) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że jest On uprawiony do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, tj. w zakresie pytania nr 2 we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

W dalszej części Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące ustalenia, czy w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu lokalu, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu tego lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek (pytanie nr 4 we wniosku).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze fakt, że przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest jedynie kwestia związana z prawem do odliczenia podatku VAT od zakupu lokalu (w tym od wpłaconych zaliczek) w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi jego wynajmu tut. organ wyjaśnia, że wykorzystanie lokalu usługowego w ww. celach mieszkalnych będzie spełniało warunek związany z wykorzystaniem nabytego towaru do celów opodatkowanych.

Uwzględniając treść wyżej powołanych przepisów w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie spełnione będą przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, umożliwiające Wnioskodawcy odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie lokalu włączając podatek VAT naliczony wynikający z faktur zaliczkowych. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jak wyżej wskazano usługi najmu długoterminowego na cele mieszkaniowe nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku.

Podsumowując, w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu tego lokalu, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu tego lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek (pytanie nr 4 we wniosku).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 we wniosku jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Należy również podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Końcowo tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia usługi najmu lokalu usługowego na cele mieszkaniowe (pytanie nr 2 we wniosku),
*   prawa do odliczenia podatku VAT od zakupy lokalu, w tym od wpłaconych zaliczek, w przypadku braku możliwości zwolnienia usługi wynajmu lokalu (pytanie nr 4 we wniosku)

Z kolei wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla wynajmu lokalu na cele mieszkaniowe (pytanie nr 1 we wniosku),
*   stawki 8% dla wynajmu lokalu studentom na czas ich nauki lub osobom pracującym na okres ich czasowego pobytu w związku z pracą (pytanie nr 3 we wniosku).

został załatwiony w postanowieniu z (…) sierpnia 2021 r. nr (…).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.