Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.218.2025.1.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Ustalenie, czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę
Organizatorom Konferencji nie podlega opodatkowaniu
zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych
zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji, Spółka
jako płatnik nie ma/nie będzie miała obowiązku pobrania
zryczałtowanego podatku dochodowego.
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
podatek-podatek pobierany u źródła
szkolenie
usługi-usługi reklamowe
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą A Sp. z o. o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania. Wnioskodawca jest także zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej
    (dalej: „Grupa Kapitałowa”) świadczącej usługi w obszarze IT (...). W ramach swojej
    działalności Grupa Kapitałowa, wypracowała szereg rozwiązań w postaci (...). Generalnie
    rzecz ujmując, Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie (...).
    Co więcej, Grupa Kapitałowa oferuje swoje usługi polegające na (...). Ponadto, w skład
    Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na (...).
    Spółka zajmuje się pośrednictwem w sprzedaży (...).
    Z uwagi na skalę międzynarodowej działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, jak
    również specyfikę sektora (...), Spółka podejmuje szereg działań mających na celu m.in.
    poznanie oraz lepsze zrozumienie branży w której działa. W ramach jednego z takich
    działań pracownicy/współpracownicy Spółki biorą udział oraz mogą również w przyszłości
    brać udział w konferencjach zagranicznych (dalej: „Konferencje”). Tematyka Konferencji, w
    których uczestniczą/będą uczestniczyć pracownicy/współpracownicy Spółki obejmuje w
    przeważającej mierze zagadnienia natury technicznej związanej z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością.
    Udział pracowników/współpracowników Wnioskodawcy w Konferencjach odbywa się na
    wielu płaszczyznach, takich jak:
    1. Pracownicy/współpracownicy Spółki są jedynie uczestnikami Konferencji.
      Wnioskodawca opłaca jedynie bilet wstępu (tj. wejściówkę) na Konferencję (dalej:
      „Przypadek 1”);
    2. Pracownicy/współpracownicy Spółki są uczestnikami Konferencji. Wnioskodawca
      opłaca bilet wstępu (tj. wejściówkę) na Konferencję. Dodatkowo, nazwa Spółki
      występuje za opłatą na banerach/stronie internetowej promującej Konferencję, pod
      swoją nazwą/logiem (dalej: „Przypadek 2”);
    3. Pracownicy/współpracownicy Spółki są uczestnikami Konferencji. Wnioskodawca
      opłaca bilet wstępu (tj. wejściówkę) na Konferencję. Dodatkowo, Spółka zakupuje
      przestrzeń wystawienniczą na Konferencji (w ramach płatności otrzymuje zabudowę
      stoiska zapewnioną przez organizatora Konferencji, wraz z osprzętem i akcesoriami)
      (dalej: „Przypadek 3”).
    W powyższych przypadkach, Spółka nabywa oraz będzie nabywać w przyszłości usługi
    uczestnictwa w Konferencjach mających miejsce poza granicami kraju (tutaj: Polski) od
    podmiotów zagranicznych z siedzibą w krajach, z którymi Polska podpisała umowę o
    unikaniu podwójnego opodatkowania (dalej: „Organizatorzy Konferencji”, „Podmioty
    zagraniczne”). Jednakże, Wnioskodawca nie może jednocześnie wykluczyć, że w przyszłości
    niniejsza sytuacja ulegnie zmianie.
    Zagraniczne Konferencje, w których uczestniczą i mogą uczestniczyć w przyszłości
    pracownicy/współpracownicy Spółki cechują się zbliżonym charakterem do szkoleń.

    Konferencje składają się zasadniczo z szeregu wykładów przeprowadzonych przez
    przedstawicieli różnych organizacji (m.in. firm doradczych, przedsiębiorstw z branży
    Wnioskodawcy), a także z paneli dyskusyjnych oraz przerw przeznaczonych na dyskusje
    między uczestnikami Konferencji. Tym samym, Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż
    celem udziału w Konferencjach jest w przeważającej mierze nawiązanie znajomości,
    wymiana poglądów, opinii oraz doświadczeń między uczestnikami.
    W związku z powyższym opisem zdarzenia przyszłego (winno być: stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy Wynagrodzenie wypłacane
    przez Spółkę Organizatorom Konferencji, w Przypadkach wskazanych powyżej, podlega
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na
    podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Spółka zaznacza przy tym, że prócz zagranicznych Organizatorów Konferencji wskazanych
    we wniosku może w przyszłości, może uczestniczyć również w innych Konferencjach, przy
    czym na etapie składania wniosku nie jest w stanie wskazać ich danych identyfikacyjnych.
    Pytania
    1. Czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Organizatorom Konferencji w ramach
      Przypadku 1 podlega oraz będzie podlegać w przyszłości opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 21 ust. 1
      ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy Spółka jako płatnik ma/będzie miała obowiązek
      pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych od wynagrodzenia
      wypłacanego Organizatorom Konferencji?
    2. Czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Organizatorom Konferencji w ramach
      Przypadku 2 podlega oraz czy będzie podlegać w przyszłości opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 21 ust. 1
      ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy Spółka jako płatnik ma/będzie miała obowiązek
      pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych od wynagrodzenia
      wypłacanego Organizatorom Konferencji?
    3. Czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Organizatorom Konferencji w ramach
      Przypadku 3 podlega oraz będzie podlegać w przyszłości opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 21 ust. 1
      ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy Spółka jako płatnik ma/będzie miała obowiązek
      pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych od wynagrodzenia
      wypłacanego Organizatorom Konferencji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Organizatorom
    Konferencji w ramach Przypadku 1, nie podlega oraz nie będzie podlegać w przyszłości
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z
    art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.
    j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”), a w konsekwencji, Spółka jako
    płatnik nie ma/nie będzie miała obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób prawnych od wynagrodzenia wypłacanego Organizatorom
    Konferencji.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Organizatorom
    Konferencji w ramach Przypadku 2, nie podlega oraz nie będzie podlegać w przyszłości
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z
    art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji, Spółka jako płatnik nie ma/nie będzie miała
    obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od
    wynagrodzenia wypłacanego Organizatorom Konferencji.

    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Organizatorom
    Konferencji w ramach Przypadku 3, nie podlega oraz nie będzie podlegać w przyszłości
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z
    art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji, Spółka jako płatnik nie ma/nie będzie miała
    obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od
    wynagrodzenia wypłacanego Organizatorom Konferencji.
    Uzasadnienie.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższego przepisu wynika
    zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z którą dane państwo ma prawo
    opodatkować podmiot niebędący jego rezydentem jeżeli na jego terytorium znajduje się
    źródło uzyskiwania przychodów przez ww. podmiot zagraniczny.
    Należy wskazać, iż polski ustawodawca określił zamknięty katalog dochodów
    (przychodów), których uzyskanie przez podmioty zagraniczne powoduje powstanie
    obowiązku potrącenia podatku od tych należności u źródła. Przedmiotowy obowiązek
    spoczywa na podmiocie polskim wypłacającym należności zagranicznemu kontrahentowi.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1, 2, 2a ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, przychodów:
    1. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
    znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
    należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka
    transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym
    doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);
    2. z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
    sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej
    za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w
    zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a. przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług
    prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług
    rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
    podobnym charakterze
    - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    Natomiast, na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy o CIT ww. regulacje stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Biorąc pod uwagę wskazane przepisy ustawy o CIT, płatnik ma obowiązek pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych (tj. „podatek u źródła”) od
    należności wypłacanych podmiotom zagranicznym z tytułu świadczeń, które zostały
    wskazane w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Płatnik może co do zasady nie pobierać podatku u źródła albo pobrać go według niższej
    stawki niż określona w ustawie o CIT, jeżeli właściwa umowa o unikaniu podwójnego
    opodatkowania nie przewiduje opodatkowania świadczenia podatkiem u źródła w Polsce
    albo przewiduje opodatkowanie według stawki niższej niż określona w ustawie o CIT.
    W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy wynagrodzenie wypłacane
    przez Spółkę Organizatorom Konferencji w ramach przypadków wskazanych we wniosku,

    mieści się w katalogu określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z czym, czy
    wypłata ww. należności Organizatorom Konferencji, będącymi podmiotami zagranicznymi
    nie skutkuje oraz nie spowoduje w przyszłości obowiązku poboru podatku u źródła.
    Co więcej, Wnioskodawca zwraca uwagę, że we wniosku nie wnosi o rozstrzygnięcie, czy
    na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę,
    Wnioskodawca jako płatnik ma/będzie miał obowiązek poboru podatku u źródła od
    Wynagrodzenia wypłacanego Organizatorom Konferencji, ale czy usługi świadczone przez
    Organizatorów Konferencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła na
    podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Dlatego też, mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca pragnie rozważyć każdy z
    przedstawionych przypadków udziału jego pracowników/współpracowników w
    Konferencjach, do których wspomniane powyżej przepisy mogą mieć zastosowanie.
    Jednocześnie argumenty przedstawione w odniesieniu do Przypadku 1 pozostają ważne w
    odniesieniu do elementów wspólnych z Przypadkiem 2 oraz Przypadkiem 3.
    Przypadek 1 - Pracownicy/współpracownicy Spółki są/będą jedynie uczestnikami
    Konferencji. Wnioskodawca opłaca jedynie bilet wstępu (tj. wejściówkę) na Konferencję.
    W ocenie Wnioskodawcy, uczestnictwo pracowników/współpracowników Spółki w
    Konferencjach zagranicznych nie stanowi usługi wymienionej w art. 21 ust. 1 pkt 2a
    ustawy o CIT ani usługi o charakterze zbliżonym do którejkolwiek usług wymienionych w
    tymże przepisie. W szczególności usługi uczestnictwa w konferencjach nie są zbliżone do
    usług doradczych.
    Usługa doradcza obejmuje bowiem udzielanie porad, opinii oraz odpowiedzi na pytania
    oraz problemy przedstawione przez klienta. Usługa doradcza jest zatem świadczeniem
    indywidualnym, dopasowanym do potrzeb konkretnego klienta. Charakter usługi
    doradczej jest zazwyczaj poufny, jej wynik zarezerwowany jest jedynie dla klienta oraz nie
    jest udostępniany osobom trzecim.
    Świadczenie usług doradczych związane jest również z ryzykiem odpowiedzialności za
    poprawność wykonywanego świadczenia. W przypadku wadliwości wykonywanych usług,
    doradca może ponosić odpowiedzialność cywilnoprawną (np. odszkodowanie na rzecz
    klienta), zawodową (np. utratę określonych licencji oraz uprawnień zawodowych), a nawet
    karną (np. w przypadku zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego, spowodowanego nierzetelną
    usługą w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa).
    Ponadto usługa doradcza jest usługą ściśle niematerialną. Przekazanie rezultatu usługi
    doradczej nie wymaga spotkania z usługobiorcą - jej wynik może być przekazany w formie
    elektronicznej lub na drodze rozmowy telefonicznej.
    Przedmiotowe Konferencje obejmują natomiast przekazanie określonych informacji
    szerszemu kręgowi odbiorców. Organizatorzy Konferencji przekazują informacje o
    znacznie ogólniejszym charakterze, dopasowanym do większej liczby odbiorców. Co
    istotne, w Konferencji przekazanie określonych informacji przez Organizatorów
    Konferencji stanowi jedynie pewną część składową tej usługi. Istotnym elementem
    przedmiotowych usług jest spotkanie z innymi uczestnikami oraz wzajemna wymiana
    doświadczeń i opinii, a przede wszystkim nawiązanie odpowiednich kontaktów z innymi
    uczestnikami Konferencji (w praktyce stanowi najistotniejszy element część nabywanej
    usługi).
    Odpowiedzialność Organizatora konferencji za poprawność przekazywanych informacji
    jest nieporównywalnie niższa niż w przypadku indywidualnych usług doradczych i
    ogranicza się zasadniczo do zwrotu kosztów szkolenia lub konferencji w przypadku
    niezadowolenia uczestników. Ponadto charakter Konferencji jest znacznie bardziej
    materialny. Ich organizacja wymaga fizycznej obecności uczestników w określonym
    miejscu oraz zapewnienia określonej infrastruktury technicznej (pomieszczeń, mebli,
    sprzętu komputerowego oraz projekcyjnego, nagłośnienia oraz materiałów

    informacyjnych). W przypadku dłuższych Konferencji w praktyce konieczne jest również
    zapewnienie odpowiedniego wyżywienia oraz napojów. Tym samym przedmiotowe
    Konferencje nie stanowią typowych usług niematerialnych.
    Ponadto, nie można zakwalifikować płatności za organizację Konferencji zagranicznej jako
    płatności za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej w
    rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia
    przyszłego (winno być: stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), Konferencje zagraniczne
    mają charakter spotkania profesjonalnego, a nie wydarzenia rozrywkowego albo
    widowiskowego.
    Niewątpliwie, zapewnianie przez Organizatora Konferencji części rozrywkowej
    uczestnikom spotkania nie zmienia kwalifikacji tej usługi dla potrzeb stosowania art. 21
    ust. 1 ustawy o CIT. Należy bowiem mieć na względzie, że ewentualna część rozrywkowa,
    w której mogą wziąć udział uczestnicy Konferencji, stanowi marginalny element tego
    wydarzenia.
    Należy wskazać, że uczestnictwo w Konferencjach zagranicznych nie wiąże się również z
    przekazaniem przez Organizatora Konferencji na rzecz uczestników (w tym pracowników
    /współpracowników Wnioskodawcy) jakiejkolwiek wiedzy specjalistycznej w dziedzinie
    przemysłowej, handlowej albo naukowej (know-how) na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o CIT. Uczestnicy Konferencji zagranicznych dzielą się wiedzą i doświadczeniem w zakresie
    zagadnień natury technicznej związanej z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.
    Działania te mają na celu zapewnienie uczestnikom Konferencji lepsze poznanie
    środowiska branżowego oraz aktualnych praktyk stosowanych na rynku.
    Mając na względzie, że ustawa o CIT nie zawiera definicji know-how, w celu ustalenia czy
    dane świadczenie stanowi know-how, należy się odnieść do definicji know-how
    wypracowanej na gruncie Konwencji Modelowej OECD. Zgodnie z tą definicją, umowy o
    know-how dotyczą sytuacji, w których jedna ze stron zobowiązuje się do udostępnienia
    drugiej stronie specjalistycznej wiedzy oraz doświadczeń nieujawnionych publicznie.
    Zgodnie bowiem z definicją umów o know-how wypracowaną na gruncie Modelowej
    Konwencji OECD, w umowie o know-how jedna ze stron zobowiązuje się do udostępniania
    drugiej stronie specjalistycznej wiedzy i doświadczeń nieujawnionych publicznie w celu
    wykorzystania wiedzy i doświadczeń na własny rachunek, w prowadzonej działalności
    gospodarczej albo zawodowej. Wnioskodawca pragnie przy tym wskazać, że przez know-
    how należy rozumieć zespół technicznych informacji, które są poufne, istotne oraz
    zidentyfikowane we właściwej formie. Powyższe oznacza, że know-how zawiera dane,
    które nie są powszechnie dostępne, są istotne dla sposobu wytwarzania produktu i usługi
    albo dla ich rozwoju oraz jest opisane lub utrwalone w taki sposób, aby możliwe było
    sprawdzenie, że spełnia ono kryterium poufności i istotności.
    Tym samym, know-how musi być użyteczne, tj. w dacie zawierania umowy można
    oczekiwać, że daje ono możliwość polepszenia konkurencyjnej pozycji licencjobiorcy, np.
    poprzez umożliwienie mu wejścia na nowy rynek lub zapewnienie przewagi
    konkurencyjnej w stosunku do innych wytwórców lub usługodawców, którzy nie mają
    dostępu do licencyjnego know-how lub innego porównywalnego know-how. Biorąc
    powyższe pod uwagę, wiedza oraz informacje zdobywane przez uczestników Konferencji
    zagranicznych podczas szkoleń i warsztatów organizowanych w ramach Konferencji
    zagranicznych nie mają charakteru know-how, nie spełniają bowiem przesłanek do
    uznania za wiedzę specjalistyczną wyróżniającą się poufnością, istotnością oraz
    identyfikowalnością. W tym zakresie podkreślić należy, że know-how posiada istotną
    wartość tylko wtedy, gdy jest on chroniony przed innymi uczestnikami rynku. W obliczu
    ogólnej dostępności Konferencji, w trakcie która nie zachowuje się cech poufności a
    prelekcje są kierowane do dużego audytorium, bez wątpienia nie dochodzi do przekazania
    know-how.

    W ocenie Wnioskodawcy, powyższego wniosku nie zmienia fakt, że istnieją przypadki
    Konferencji zagranicznych, gdzie jej uczestnicy mogą wziąć udział w szkoleniach oraz
    różnego rodzaju warsztatach. W ramach tychże Konferencji, jej uczestnicy niewątpliwie
    mogą zyskać wiedzę i doświadczenie użyteczne w ich działalności zawodowej. W ocenie
    Wnioskodawcy, tak jak już zostało przez niego wskazane, doświadczenia oraz informacje
    przekazywane podczas szkoleń i warsztatów organizowanych w ramach Konferencji nie
    mają charakteru wiedzy specjalistycznej w zakresie wiedzy naukowej (know-how), a tym
    samym Wynagrodzenie nie spełnia przesłanek do uznania za świadczenie podlegające
    opodatkowaniu podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Przypadek 2 - Pracownicy/współpracownicy Spółki są/będą uczestnikami Konferencji.
    Wnioskodawca opłaca bilet wstępu (tj. wejściówkę) na Konferencję. Dodatkowo, nazwa
    Spółki występuje za opłatą na banerach/stronie internetowej promującej Konferencję, pod
    swoją nazwą/logiem.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z zakupem miejsca na banerach/stronie internetowej
    promującej Konferencję, gdzie Wnioskodawca ma/będzie miał możliwość prezentować
    swoją nazwę/logo, przychody uzyskane przez Organizatorów Konferencji z tego tytułu nie
    będą objęte zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności nie
    będą mogły zostać zakwalifikowane jako wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT
    usługi reklamowe (lub usługi o podobnym do nich charakterze).
    Pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (wyd. Naukowe
    PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach,
    wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez
    prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu
    celowi.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy wykładni przepisów ustawy
    dotyczących reklamy przeważa wykładnia gramatyczna. W wyroku z dnia 12 czerwca 1997
    r., sygn. akt I SA/Ka 192-193/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że reklama
    to działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o
    towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego
    podmiotu gospodarczego. Reklama musi zawierać elementy wartościujące towar lub
    zachęcające do jego kupna, a za reklamę należy uznać wszystko, co zawiera informacje,
    które nie są niezbędne do zawarcia umowy (I. Konieczna, J. Ruszyński, Problematyka
    kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w
    podatku dochodowym od osób prawnym w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, Poznań 1997, s. 29-30).
    Według J. Kamińskiego i W. Maruchina za reklamę należy uznać wszystko to, co zawiera
    informacje dodatkowe, które nie są niezbędne do złożenia oferty czy zawarcia umowy (J.
    Kamiński, W. Maruchin, Ustawa o VAT. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 1996, s. 52-53).
    Natomiast autorzy i „Komentarza do podatku dochodowego od osób prawnych” B.
    Brzeziński i M. Kalinowski (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Komentarz do podatku
    dochodowego od osób prawnych, Warszawa 1996, s. 143-144) uznają za reklamę
    działania, których celem jest kształtowanie popytu poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych
    nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu w celu zachęcenia ich
    do nabywania towarów bądź usług od tego właśnie, a nie innego podmiotu
    gospodarczego. Technicznym sposobem reklamy może być ogłoszenie prasowe, radiowe
    lub telewizyjne, a także plakat czy afisz stały, a ponadto rozsyłanie folderów i innych
    informacji handlowych nabywcom. Nie znaczy to jednak, że tylko te media mogą być
    wykorzystane do rozpowszechniania informacji i reklamy.
    Ponadto, pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną,
    w wyniku lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie
    informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia
    sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez

    podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i
    podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich
    podstawowej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Organizatorów Konferencji w ramach
    Przypadku 2 nie mogą być kwalifikowane jako usługi reklamowe albo usługi podobnego
    rodzaju do usług reklamowych. Jako argument potwierdzający tezę Wnioskodawcy,
    przemawia fakt, iż wystąpienie nazwy/loga Wnioskodawcy za opłatą na banerach/stronie
    internetowej promującej Konferencje nie stanowi przekazania treści informujących o
    usługach świadczonych przez Spółkę w ramach prowadzonej przez nią działalności
    gospodarczej. Również, poprzez zobaczenie nazwy/loga Wnioskodawcy na banerach
    /stronie internetowej promującej Konferencję przez osobę trzecią, nie spowoduje, że
    osoba ta poszerzy swoją wiedzę na temat Spółki, jak również nie zachęci jej no nabywania
    usług od Wnioskodawcy.
    Podsumowując, Spółka dokonując wypłaty należności na rzecz Organizatorów Konferencji,
    nie jest/będzie obowiązana do pobrania od tych należności zryczałtowanego podatku
    dochodowego.
    Przypadek 3 - Pracownicy/współpracownicy Spółki są/będą uczestnikami Konferencji.
    Wnioskodawca opłaca bilet wstępu (tj. wejściówkę) na Konferencję. Dodatkowo, Spółka
    zakupuje przestrzeń wystawienniczą na Konferencji (w ramach płatności otrzymuje
    zabudowę stoiska zapewnioną przez organizatora Konferencji, wraz z osprzętem i
    akcesoriami).
    Mając na uwadze brzmienie przytoczonych regulacji, raz jeszcze zaznaczyć należy, że
    zryczałtowanemu podatkowi podlegają m.in. usługi wskazane w art. 21 ust. 1 ustawy o
    CIT. Aby zatem usługi nabywane przez Wnioskodawcę objęte były obowiązkiem poboru
    zryczałtowanego podatku, powinno dać się je zakwalifikować do któregokolwiek ze
    świadczeń wskazanych w powyższych artykułach, ponieważ - co wynika z ustawy, ale także
    literatury i orzecznictwa - rodzaj świadczeń podlegających zryczałtowanemu podatkowi
    powinien wynikać wprost z ustawy.
    W ocenie Spółki świadczeniami, do których potencjalnie zakwalifikowane mogłyby zostać
    nabywane przez nią usługi, są wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT usługi
    reklamowe (lub usługi o podobnym charakterze).
    Niemniej, nabywana przez Spółkę przestrzeń wystawienniczą na Konferencji, gdzie w
    ramach płatności otrzymuje on zabudowę stoiska zapewnioną przez organizatora
    Konferencji, wraz z osprzętem, akcesoriami i niekiedy instalacją dedykowanej grafiki z logo
    Spółki, nie powinna być zakwalifikowana jako usługa reklamowa albo usługa podobnego
    rodzaju do usługi reklamowej, bowiem przedmiotowa usługa nie zawiera istotnych
    elementów usługi reklamy.
    Wnioskodawca natomiast wskazuje, że nabywana przez Spółkę usługa zakupu przestrzeń
    wystawienniczej na Konferencji polegającą m.in. na udostępnieniu zabudowy stoiska
    zapewnionej przez Organizatora Konferencji, wraz z osprzętem, akcesoriami i niekiedy
    instalacją dedykowanej grafiki z logo Spółki) nie obejmuje działań mających na celu
    zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu określonych towarów albo skorzystania z
    określonych usług.
    Wnioskodawca pragnie przy tym wskazać, że niniejszy Przypadek 3 można w dużej mierze
    porównać do udziału w targach, gdzie uczestnicy wydarzenia poza otrzymaniem biletów
    wstępu, otrzymują szereg dodatkowych świadczeń, takich jak zabudowane stoisko, czy
    urządzania umożliwiające promowanie prowadzonej działalności.
    Dla przykładu, w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 15 maja 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-
    1.4010.81.2020.2.ŚS), organ podatkowy potwierdził, że od usług uczestnictwa w targach
    nie należy pobierać podatku u źródła. Usługa organizacji targów nie została wskazana jako
    podlegająca opodatkowaniu podatkiem u źródła. Również nie jest to usługa podobna do

    usług objętych opodatkowaniem, zwłaszcza usług reklamowych. W jego ocenie reklama to
    działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o
    towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego
    podmiotu gospodarczego. Reklama musi zawierać elementy wartościujące towar lub
    zachęcające do jego kupna, a za reklamę należy uznać wszystko, co zawiera informacje,
    które nie są niezbędne do zawarcia umowy. Pod pojęciem usług reklamowych rozumie się
    wszelką działalność promocyjną, w wyniku której lub w trakcie której następuje
    przekazywanie treści mających za zadanie informować o istnieniu lub cechach
    oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia sprzedaży tych produktów.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowanie również, m.in. w interpretacji
    indywidualnej DKIS z 2 marca 2021 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.549.2020.2.BG).
    Co więcej, na kwalifikację usługi oferowanej przez Organizatorów Konferencji dla potrzeb
    podatku u źródła nie powinien wpłynąć również fakt, że charakter Konferencji umożliwia
    Spółce promocję oferowanych przez siebie usług i rozwiązań służących do rozwoju
    strategii marketingowych w Internecie. Wnioskodawca zwraca bowiem uwagę, że działania
    związane z promocją Wnioskodawcy oraz rozpowszechnianiem informacji podejmowane
    są przez Spółkę, a nie przez Organizatora Konferencji. Spółka korzysta jedynie z
    możliwości promocji, jakie daje wymiana doświadczeń pomiędzy uczestnikami Konferencji.
    W konsekwencji, usługi świadczone przez Organizatorów Konferencji nie mogą być
    kwalifikowane jako usługi reklamowe albo usługi podobnego rodzaju do usług
    reklamowych.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż w doktrynie i praktyce
    podatkowej wypracowano mechanizmy stosowania podatku u źródła odnośnie do usług
    złożonych. Przyjmuje się, że jeżeli w danej usłudze istnieje świadczenie przeważające, to
    ono decyduje o opodatkowaniu bądź nie całej ceny za taką usługę. Jeżeli natomiast
    świadczenia mają charakter równorzędny, lecz są objęte jedną ceną, to cenę taką należy
    podzielić i opodatkować w sposób właściwy dla każdej z jej części (tak np. w interpretacji
    Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 maja 2010 r., znak: IPPB5/423-133/10-4/AJ).
    Takie podejście prowadzi do wniosku, że wynagrodzenie za świadczenie usług związanych
    z zapewnieniem udziału w Konferencjach nie podlega podatkowi u źródła. Żadne ze
    świadczeń częściowych, wchodzących w skład takich usług, nie ma osobno znaczenia
    gospodarczego dla ich nabywcy (np. bezprzedmiotowe jest udostępnienie wyposażenia
    stoiska bez samego udostępnienia przestrzeni wystawienniczej na targach). Stąd
    udostępnienie wyposażenia stoiska nie może być uznane za usługę użytkowania
    urządzenia handlowego. Podobnie, umieszczenie w folderach targowych informacji i
    materiałów dotyczących uczestnika targów jest czynnością pochodną w stosunku do
    samego uczestniczenia w targach, a nie usługą reklamową. Jeżeli zaś szukać w tym
    przypadku świadczenia głównego, przeważającego, to jest nim zapewnienie korzystania z
    powierzchni wystawienniczej. Takie świadczenie (zbliżone do najmu nieruchomości)
    pozostaje jednak poza zakresem podatku u źródła.
    Tym samym przychody uzyskane przez Organizatorów Konferencji nie są/nie będą objęte
    zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Oznacza to, że Spółka, dokonując
    wypłaty należności na rzecz Organizatorów Konferencji, nie jest/nie będzie obowiązana do
    pobrania od tych należności zryczałtowanego podatku dochodowego.
    Zaprezentowane przez Spółkę stanowisko w przedmiotowym wniosku jest zbieżne z
    aktualnie dominującą linią interpretacyjną organów podatkowych w sprawach
    dotyczących podobnych stanów faktycznych.
    W interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 14 listopada 2019 r. (znak: 0111-KDIB1-
    2.4010.359.2019.2.MS), organ podatkowy potwierdził stanowisko wnioskodawcy, że
    wynagrodzenie wypłacane przez spółkę organizatorom konferencji nie podlega
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z
    art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji spółka jako płatnik nie ma obowiązku

    pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wynagrodzenia
    wypłacanego organizatorom konferencji.
    Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wydanej w dniu 1
    września 2015 r. interpretacji indywidualnej (znak: ILPB4/4510-1-228/15-2/DS),
    potwierdza, że nabycie od zagranicznego podmiotu usług szkoleniowych oraz usług
    uczestnictwa w konferencjach, odbywających się w obu przypadkach poza granicami
    kraju, nie skutkuje dla Spółki obowiązkiem poboru podatku u źródła.
    Również, w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r. (znak: IPPB5/423-393/13-2/MK), organ podatkowy
    potwierdził, że przychody z tytułu organizacji konferencji nie mieszczą się w zakresie
    obejmowanym przez art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.
    Jednocześnie, Spółka pragnie wskazać, że na gruncie analogicznego stanu faktycznego
    zostały wydane interpretacje indywidualne na rzecz innych spółek z Grupy Kapitałowej do
    której należy Wnioskodawca, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził,
    że opisane powyżej (analogiczne) podejście, przyjęte przez spółki z Grupy Kapitałowej jest
    prawidłowe:
    - interpretacja indywidualna z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.105.2022.1.OK;
    - interpretacja indywidualna z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.618.
      2022.1.MZA;
    - interpretacja indywidualna z dnia 12 grudnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-
      2.4010.782.2022.1.AW; oraz
    - interpretacja indywidualna z 27 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.218.2022.1.
      OK.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez
    Spółkę Organizatorom Konferencji w ramach przypadków wskazanych w zaistniałym
    stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wniosku, nie podlega opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 21 ust. 1
    ustawy o CIT, a w konsekwencji, Spółka jako płatnik nie ma/nie będzie miała obowiązku
    pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wynagrodzenia
    wypłacanego Organizatorom Konferencji.
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Nadmienić należy, że wydana interpretacja indywidulana odnosi się wyłącznie do
    podmiotu, którego dane transgraniczne wskazali Państwo we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.