Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-144/10/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-02
Teza: Czy korzystając ze zwolnienia od akcyzy samochodu osobowego na podstawie art. 112 ustawy i równocześnie udostępniając go swojej żonie do czasowego korzystania, Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia z podatku akcyzowego?
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; samochód-samochód osobowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 112

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2010r. (data wpływu 8 marca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie spełnienia warunków zwolnienia od akcyzy samochodu osobowego przywożonego przez osobę fizyczną w ramach „mienia przesiedlenia” z państwa trzeciego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie spełnienia warunków zwolnienia od akcyzy samochodu osobowego przywożonego przez osobę fizyczną w ramach „mienia przesiedlenia” z państwa trzeciego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku ze stałym i wieloletnim pobytem w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej Wnioskodawca na był tam samochód osobowy, który w związku z przyjazdem na stałe do Polski, przywiózł jako tzw. „mienie przesiedleńcze”. Organ celny w stosownej decyzji orzekł o zwolnieniu rzeczy osobistego użytku z podatku akcyzowego, jednak jednym z warunków tego zwolnienia jest ograniczenie możliwości sprzedaży, wynajęcia lub jakiegokolwiek innego udostępniania tego pojazdu osobom trzecim przez okres 12 miesięcy.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż mimo, że samochód został nabyty przez Wnioskodawcę i zarejestrowany wyłącznie na jego imię i nazwisko, to zakup tego samochodu dokonany został w trakcie trwania związku małżeńskiego oraz ze wspólnego dorobku, a pomiędzy Wnioskodawcą a jego żoną nie jest ustanowiona rozdzielność majątkowa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy korzystając z przedmiotowego pojazdu do użytku osobistego i równocześnie udostępniając go swojej żonie do czasowego korzystania, Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia z podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt iż przedmiotowy samochód jest dorobkiem małżonków, a więc w ½ stanowi własność żony, to równoczesne używanie go przez Wnioskodawcę i przez jego żonę, nie mieści się w kategorii udostępniania pojazdu osobom trzecim, a w związku z tym nie powoduje to utraty prawa do zwolnienia z podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 112 ust. 1-4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) zwalnia się od akcyzy samochód osobowy przywożony spoza terytorium państw członkowskich oraz państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego pobytu z terytorium tych państw, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1.  samochód osobowy jest przeznaczony do użytku osobistego tej osoby;
2.  samochód osobowy służył do użytku osobistego tej osoby w miejscu poprzedniego jej pobytu poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;
3.  osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu celnego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;
4.  osoba ta przebywała poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 12 kolejnych miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;
5.  samochód osobowy nie zostanie sprzedany, wynajęty lub w jakikolwiek inny sposób oddany do użytku osobie trzeciej przez okres 12 miesięcy od dnia jego przywozu na terytorium kraju.

Warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, nie stosuje się do członków służby zagranicznej i żołnierzy zawodowych skierowanych lub wyznaczonych do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju, jeżeli przedstawią dokumenty potwierdzające zatrudnienie w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub oddelegowanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju – w przypadku gdy nie istnieje możliwość zarejestrowania w kraju samochodów osobowych używanych przez te podmioty w państwach, z których powracają.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zwolnienie od akcyzy obejmuje również samochody osobowe przywożone z terytorium państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, nabywane w drodze powrotnej z terytorium państwa trzeciego.

Przepisy art. 110 ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

W myśl powyższego naruszenie warunku nieodstępowania to nie tylko przeniesienie własności samochodu, lecz także każde jego oddanie we władztwo osób trzecich. Naruszenie tego warunku ww. okresie 12 miesięcy, powoduje powstanie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że uzyskał on zwolnienie od akcyzy samochodu osobowego przywiezionego z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju w ramach „mienia przesiedlenia”. Wątpliwości Wnioskodawcy budzi natomiast warunek zastosowania powyższego zwolnienia określony w art. 112 ust. 1 pkt 5 tj. czy udostępnienie samochodu (nabytego w trakcie trwania związku małżeńskiego) do użytkowania żonie, z którą Wnioskodawca posiada wspólność majątkową stanowi złamanie warunków zwolnienia od akcyzy.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. Nr 9 poz. 59 ze zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Stosownie zaś do art. 43 § 1 ww. ustawy oboje małżonkowie mają wspólne udziały w majątku wspólnym.

Odnośnie natomiast pojęcia „osoba trzecia” zauważyć należy, iż na gruncie prawa dotyczącego podatku akcyzowego jak i prawa cywilnego pojęcie to nie zostało zdefiniowane. Jako osobę trzecia należy więc uznać podmiot, który nie jest związany ze stosunkiem łączącym inne podmioty. Chodzi tutaj o zatem o pewien nieograniczony zbiór osób. Tym samym, odnoszą powyższe do przedmiotowej sprawy, za osobę trzecią należy uznać każdą osobę, pozostającą poza kręgiem właścicieli (współwłaścicieli) samochodu.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nabyty jak i sprowadzony w ramach „mienia przesiedlenia” samochód będący dobytkiem wspólnym gospodarstwa domowego Wnioskodawcy i jego żony, stanowi łączną własność Wnioskodawcy i jego żony, w którym małżonkowie maja wspólne udziały. Żona Wnioskodawcy nie powinna zatem zostać uznana za osobę trzecią.

Tym samym czasowe użytkowanie przez żonę Wnioskodawcy, zwolnionego z akcyzy na podstawie art. 112 ustawy o podatku akcyzowym samochodu osobowego zarejestrowanego na Wnioskodawcę, nie stanowi naruszenia przepisu art. 112 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Zatem Wnioskodawca w takiej sytuacji nie traci prawa do zwolnienia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.