Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-293/14-4/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-24
Teza: Obowiązek odprowadzenia przez Wspólnotę Mieszkaniową podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu otrzymania opłat za garaż przeznaczonych na fundusz remontowy Wspólnoty.
Słowa kluczowe: dochód; garaż; przychód; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 września 2014 r. (data wpływu 10 września 2014 r.) i pismem z dnia 29 września 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku odprowadzenia przez Wspólnotę Mieszkaniową podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu otrzymania opłat za garaż przeznaczonych na fundusz remontowy Wspólnoty –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku odprowadzenia przez Wspólnotę Mieszkaniową podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu otrzymania opłat za garaż przeznaczonych na fundusz remontowy Wspólnoty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (po uzupełnieniu wniosku).

Członek Wspólnoty Mieszkaniowej w K., oprócz posiadania lokalu mieszkalnego we wnioskującej Wspólnocie posiada również garaż, będący w jego użytkowaniu, dla którego prowadzona jest odrębna księga wieczysta, jednakże garaż ten przynależy do lokalu jako jego część składowa w oparciu o art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

Z tytułu powyższego garażu członek Wspólnoty wnosi opłaty jak za lokal mieszkalny, które w całości przekazywane są na fundusz remontowy wnioskującej Wspólnoty. Z tytułu powyższych opłat Wspólnota Mieszkaniowa w K. odprowadza podatek dochodowy od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy Wspólnota Mieszkaniowa musi odprowadzać podatek dochodowy od osób prawnych od garażu, który jest pomieszczeniem przynależnym w myśl art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, za który to garaż jego właściciel – członek przedmiotowej Wspólnoty uiszcza opłaty jak za lokal mieszkalny w całości przeznaczane na fundusz remontowy wnioskującej Wspólnoty?

Zdaniem Wnioskodawcy, (po uzupełnieniu wniosku) przychód jaki osiąga Wspólnota Mieszkaniowa z tytułu wnoszonych przez członka Wspólnoty opłat od garażu i przekazywanie przedmiotowego przychodu na rzecz funduszu remontowego tej Wspólnoty Mieszkaniowej winno korzystać ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten przewiduje zwolnienie przedmiotowe dla dochodów Wspólnot Mieszkaniowych uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi a następnie przeznaczonych na utrzymanie tych zasobów.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie spełnione są łącznie obie powyższe przesłanki. Pojęcie zasobów mieszkaniowych należy rozumieć nie tylko jako lokale mieszkalne ale również pozostałe pomieszczenia, urządzenia, grunty również znajdujące się poza budynkiem mieszkalnym.

W związku z czym, według Wnioskodawcy należy uznać, że przesłanka dotycząca dochodów uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w przedmiotowej sprawie została spełniona.

Również druga z przesłanek, tj. przeznaczenie uzyskanego dochodu na utrzymanie zasobów mieszkaniowych, jest w niniejszej sprawie spełniona. Całość dochodu osiąganego przez Wspólnotę Mieszkaniową jest przeznaczane na Jej fundusz remontowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ww. ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Z powyższego przepisu wynika więc, że aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi;

*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Powyższe oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Powołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”.

Zauważyć jednak należy, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku, oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. Obejmuje jednocześnie także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.

Zatem, przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,

*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,

*   urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki-doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Pod pojęciem „zasobów mieszkaniowych”, użytym w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mieszczą się nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie. Kluczowe znaczenie dla zaliczenia danego pomieszczenia (obiektu) do zasobów mieszkaniowych ma związek tego pomieszczenia lub obiektu z lokalem mieszkalnym.

Garaże służą prawidłowej gospodarce zasobami mieszkaniowymi i mieszczą się w pojęciu zasobów mieszkaniowych, jeśli są w określony sposób przypisane do znajdujących się w budynku lokali mieszkalnych albo wykorzystywane przez mieszkańców tego budynku.

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że członek Wspólnoty Mieszkaniowej, oprócz posiadania lokalu mieszkalnego we wnioskującej Wspólnocie posiada również garaż, będący w jego użytkowaniu, dla którego prowadzona jest odrębna księga wieczysta, jednakże garaż ten przynależy do lokalu jako jego część składowa w oparciu o art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Z tytułu powyższego garażu członek Wspólnoty wnosi opłaty jak za lokal mieszkalny, które w całości przekazywane są na fundusz remontowy wnioskującej Wspólnoty. Z tytułu powyższych opłat Wspólnota Mieszkaniowa odprowadza podatek dochodowy od osób prawnych.

Przychody z opłat za garaż przypisany do znajdującego się w budynku lokalu mieszkalnego uzyskane od osoby zamieszkującej w zasobach Wspólnoty i będącej równocześnie Jej członkiem należy uznać za przychody Wspólnoty z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny tutejszy Organ stoi na stanowisku, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu opłat za garaż pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a zatem dochód związany z tym przychodem może podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile zostanie przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Zatem, Wspólnota Mieszkaniowa nie jest obowiązana do odprowadzenia podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu związanego z uzyskaniem opłat za przedmiotowy garaż w przypadku spełnienia warunków określonych przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

W związku z powyższym, stanowisko Wspólnoty wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest prawidłowe.

Ponadto nadmienia się, że wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku ORD-IN dokumentów, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem.

Końcowo podaje się, że Wnioskodawca dokonał w dniu 27 sierpnia 2014 r. wpłaty kwoty 80 zł na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Łodzi tytułem opłaty od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W związku z wydaniem interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych z dokonanej wpłaty jako należną opłatę zaliczono kwotę 40 zł. Nienależna opłata w kwocie 40 zł stanowi nadpłatę i podlega zwrotowi zgodnie z dyspozycją Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.