Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.726.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-04
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem (zwrot + koszty
zastępstwa procesowego).
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 1 października 2025 r. (wpływ 1 października
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2010 r. Pan Ł.B. (dalej: „Kredytobiorca 1” lub „Wnioskodawca”) wraz z partnerką
    (dalej: „Kredytobiorca 2”) zawarli w banku umowę kredytu hipotecznego, mocą którego
    Bank udzielił Kredytobiorcom kredytu w wysokości (...) zł (słownie: (...)) indeksowanego do
    waluty EUR, a Kredytobiorcy zobowiązali się wykorzystać ten kredyt zgodnie z
    przeznaczeniem i spłacić go wraz z odsetkami. Odpowiedzialność Kredytobiorców za
    zobowiązania wynikające z umowy miała charakter solidarny. W wykonaniu tej umowy
    Bank udostępnił kredytobiorcom kwotę (...) zł.
    Środki uzyskane z kredytu zostały przeznaczone na nabycie nieruchomości z zamiarem jej
    wykorzystania na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorców.
    Przez cały okres wszystkie spłaty kredytu były dokonywane wyłącznie przez Kredytobiorcę
    1 co zostało także notarialnie potwierdzone przez Kredytobiorcę 2 w akcie zniesienia
    współwłasności jaki podpisały strony i na mocy którego Kredytobiorca 1 nabył wszystkie
    udziały w kredytowanej nieruchomości od Kredytobiorcy 2 po uprzedniej spłacie całości
    Kredytu, a Kredyt został w całości spłacony (...) 2021 r. przez Kredytobiorcę 1. Wysokość
    całości wpłat dokonanych przez Kredytobiorcę 1 w wyniku wykonywania Umowy wyniosła
    (...) zł (zwrot kwoty kapitału i odsetek), a w przypadku wpłat dokonywanych w EUR –
    zostały one przeliczone na PLN według średniego kursu EUR Narodowego Banku
    Polskiego obowiązującego tego dnia.
    W związku z tym, że umowa zawiera niedozwolone zapisy umowne (klauzule abuzywne),
    Kredytobiorca 1 w dniu (...) 2024 r. złożył pozew do Sądu Okręgowego w W. o
    unieważnienie umowy oraz o zapłatę na ich rzecz rat wpłacanych na poczet umowy.
    W odpowiedzi na powyższe roszczenia Bank przedstawił propozycję zawarcia ugody
    (pozasądowej) a strony przystąpiły do jej podpisania (...) 2025 r. W następstwie powyższej
    ugody Bank dokonał zwrotu części kwoty kredytu zaciągniętego przez Kredytobiorców w
    łącznej kwocie (...) zł, z czego kwota (...) zł została przekazana na rzecz Kredytobiorcy 1,
    natomiast kwota (...) zł – na rzecz Kredytobiorcy 2. W zamian za to w ugodzie
    Kredytobiorcy zrzekli się powoływania na abuzywny charakter zapisów umowy kredytowej
    oraz występowania z roszczeniami przeciwko Bankowi z tytułu wspomnianej umowy
    kredytowej. Ponadto po otrzymaniu zapłaty ww. kwoty (a także zwrotu kosztów
    zastępstwa prawnego) od Banku, Kredytobiorca 1 wycofał powództwo złożone przeciwko
    Bankowi co też uczynił.
    Zgodnie z § 6 projektu ugody, Bank uznaje wskazaną kwotę za przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i zobowiązuje się do
    wystawienia informacji PIT-11.
    Wnioskodawca nie korzystał dotąd z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jakiejkolwiek
    inwestycji mieszkaniowej.
    W następstwie powyższej ugody Bank zwrócił także pełnomocnikowi Kredytobiorcy 1
    koszty zastępstwa procesowego w wysokości (...) zł.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał co następuje.
    W ramach realizacji ugody – zgodnie z postanowieniem par. 4 pkt 3) ugody – bank zwrócił
    Wnioskodawcy część kwoty kredytu, spłaconej już wcześniej przez Wnioskodawcę.
    Całkowita spłata kredytu ((...) zł) wraz z odsetkami (ponad (...) zł) przez Wnioskodawcę
    nastąpiła już w 2021 r., a w 2025 r. Bank na podstawie ugody zwrócił Wnioskodawcy część
    spłaconego kredytu ((...) zł dla Wnioskodawcy i (...) zł dla drugiego kredytobiorcy).

    Innymi słowy – kwota wypłacona przez Bank stanowiła częściowy zwrot spłaconego
    uprzednio przez Wnioskodawcę kredytu.
    Wykonana w ramach realizacji ugody zapłata przez bank na rzecz Wnioskodawcy
    stanowiła zwrot środków wpłaconych przez Wnioskodawcę do banku – tytułem spłaty
    kredytu.
    W ramach ugody wskazano w jej § 1 jakie klauzule w umowie kredytu zawartej przez
    Wnioskodawcę mogą mieć abuzywny charakter i ogólnie omówiono możliwe skutki
    stwierdzenia takiego charakteru. Ponadto w § 2 ugody Wnioskodawca oświadczył, że
    sprzeciwia się wyłączeniu z umowy kredytowej kwestionowanych klauzul o potencjalnie
    abuzywnym charakterze, potwierdził także iż umowa kredytu była ważna, nie naruszała
    prawa ani zasad współżycia społecznego, nie wykraczała poza swobodę umów oraz
    została prawidłowo wykonana przez Strony. Dodatkowo Wnioskodawca zrzekł się w
    ugodzie w § 3 i odstąpił od powoływania się na abuzywny charakter kwestionowanych
    klauzul, oraz od występowania przeciw bankowi z roszczeniami wywodzonymi z treści
    kwestionowanych klauzul umownych.
    Zgodnie z § 4 ugody Strony (Bank i Wnioskodawca) ustaliły, że zapłata przez Bank Kwoty
    Zwrotu (jak wskazano w odpowiedzi powyżej) skutkuje wygaśnięciem wszelkich roszczeń
    Stron z tytułu Umowy, uznaniem jej za prawidłowo wykonaną, a tym samym
    zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy Wnioskodawcą a Bankiem w
    odniesieniu do Kredytu. Ponadto uzgodniono także, że w wykonaniu Umowy Kredytowej,
    Bank oraz Wnioskodawca dokonywali względem siebie zapłaty określonych kwot i Strony
    uznały wzajemne uprawnienie stron do otrzymania tych kwot i nie zgłaszają względem
    siebie żadnych roszczeń względem tych kwot. Jednocześnie jednak w § 4 ust. 3 ugody w
    związku z oświadczeniami Wnioskodawcy zawartymi w § 2 i § 3 ugody opisanymi powyżej,
    Bank zobowiązał się zwrócić Kredytobiorcy część kwoty Kredytu w wysokości (...) PLN (z
    czego (...) dla Wnioskodawcy, a pozostałą część dla drugiego Kredytobiorcy) , co
    Kredytobiorca przyjął.
    W konsekwencji jak już wskazano – otrzymana zapłata od banku stanowiła zwrot części
    kwoty Kredytu uprzednio spłaconej tytułem kredytu przez Wnioskodawcę.

## Pytanie

1. Czy otrzymana przez Wnioskodawcę w wyniku ugody z bankiem kwota (...) zł stanowi
      przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi organu na pytanie nr 1, Wnioskodawca pragnie
      potwierdzić czy w odniesieniu do uzyskanego przychodu będzie zobowiązany do
      zapłaty podatku dochodowego – w szczególności czy w niniejszej sprawie znajdzie
      zastosowanie § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
      r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    3. Czy zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez Bank bezpośrednio na rzecz
      pełnomocnika Wnioskodawcy stanowi przychód podatkowy Wnioskodawcy?
    4. W przypadku uznania, że w analizowanej sytuacji dla Wnioskodawcy powstał przychód
      podlegający opodatkowaniu – czy koszty zapłacone przez Wnioskodawcę kancelarii za
      prowadzenie sporu z Bankiem pomniejszają przychód podatkowy Wnioskodawcy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, kwota zaproponowana przez bank nie stanowi przychodu do
    opodatkowania w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy.
    W przypadku pozytywnej odpowiedzi Organu na zadane pytanie nr 1, w ocenie
    Wnioskodawcy będzie on uprawniony do skorzystania z zaniechania poboru podatku w
    związku ze spełnieniem warunków opisanych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia

    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez Bank realizowany bezpośrednio na
    rachunek bankowy Wnioskodawcy nie stanowi przychodu Wnioskodawcy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Z kolei jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W związku z powyższym, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega, co do zasady każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z
    definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.
    Natomiast jak wynika z przywołanego powyżej art. 11 ust. 1 ustawy o PIT za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Zatem uzyskanie przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych następuje w każdej sytuacji, w której po stronie podatnika dochodzi do
    przysporzenia majątkowego, niezależnie od jego formy. Może ono polegać zarówno na
    otrzymaniu określonych wartości majątkowych (w tym środków pieniężnych, świadczeń
    rzeczowych lub innych nieodpłatnych świadczeń), jak również na zaistnieniu zdarzenia
    skutkującego zmniejszeniem istniejących zobowiązań wobec innych podmiotów. W
    każdym z tych przypadków dochodzi do powstania realnej korzyści majątkowej po stronie
    podatnika, która, co do zasady podlega opodatkowaniu.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Natomiast sformułowanie „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych
    źródeł ma charakter otwarty. Wobec tego, przychód podatkowy z innych źródeł wystąpi w
    każdym przypadku, gdy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy prawo bankowe przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Natomiast zgodnie z art. 917 kodeksu cywilnego przez ugodę strony czynią sobie
    wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu,
    aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich
    wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
    Mając na względzie powyższe, w niniejszej sprawie w ocenie Wnioskodawcy nie dojdzie do
    powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody Wnioskodawca
    otrzymał zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazał na rzecz
    banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu hipotecznego. W konsekwencji,
    Wnioskodawca otrzymał środki będące ekwiwalentem wydatków, które zostały poniesione
    przez Wnioskodawcę z własnych środków. Zwrot poniesionych wydatków nie będzie
    stanowić przysporzenia majątkowego.
    Stanowisko to potwierdzają interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora KIS –
    przykładowo w piśmie z 7 maja 2025 r. Dyrektor KIS (0112-KDIL2-1.4011.149.2025.1.KP)
    wskazał m.in.: „Wobec powyższego, skoro kwota (...) zł, której wypłatę proponuje Pani w
    propozycji ugody sądowej bank, będzie mieścić się w kwocie wpłaconej przez Panią
    podczas spłaty kredytu hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pani
    przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.”
    Analogiczne stanowisko zaprezentował Dyrektor KIS w innych interpretacjach –
    przykładowo z 12 sierpnia 2025 r. (0115-KDST2-2.4011.271.2025.4.MS), z 25 lipca 2025 r.
    (0113-KDIPT2-2.4011.547.2025.3.DA), czy z 26 czerwca 2025 r. (0112-KDIL2-
    1.4011.494.2025.1.MKA).
    W przypadku pozytywnej odpowiedzi organu podatkowego na pytanie nr 1,
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że otrzymany kredyt na podstawie umowy wypełnia
    przesłanki definicji zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele (dalej jako:
    „Rozporządzenie”), a kredyt był zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o PIT, tj. wydatki na własne cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku, gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniową
        oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.
    W myśl § 1 ust. 2 Rozporządzenia kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują: kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki
    skapitalizowane, i prowizje; oraz opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

    W konsekwencji, w przypadku uznania przez organ podatkowy że kwota otrzymana przez
    Wnioskodawcę w ramach ugody z bankiem, będzie stanowić przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o PIT, to w ocenie Wnioskodawcy zastosowanie znajdzie § 1 ust. 1 pkt 1
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Podobnie jak wykazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 – zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego nie stanowi przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawcy, gdyż dotyczy
    kosztów poniesionych na zapewnienie obsługi prawnej (poniesionych wydatków).
    W przypadku jednak uznania, że w analizowanej sytuacji powstaje dla Wnioskodawcy
    przychód podlegający opodatkowaniu, należy uznać, że powinien on być pomniejszony o
    wydatki poniesione w celu jego uzyskania – tzn. cenę za obsługę prawną kancelarii, bez
    której powodzenie sporu z Bankiem i zawarcie ugody nie byłoby możliwe.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowisk
    zaprezentowanych we wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro Bank w wyniku zawartej ugody zwrócił Panu środki pieniężne w
    kwocie uprzednio przez Pana spłaconej, to jej otrzymanie nie spowodowało po Pana
    stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są
    Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.
    Przechodząc do kwestii zwrotu na Pana rzecz kosztów zastępstwa procesowego, wskazuję,
    że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek

      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zatem zwrot na rzecz kredytobiorcy kosztów postępowania sądowego do wysokości
    poniesionych przez niego kosztów - nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu,
    o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zatem, zwrócone koszty zastępstwa procesowego bezpośrednio na rzecz pełnomocnika,
    nie będą stanowiły dla Pana przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem
    ww. kosztów zastępstwa procesowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe.
    Kwota ta będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Pana wydatków –
    nie będzie więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz w
    uzupełnieniu wniosku. Przedmiotowa interpretacja nie odnosi się do potwierdzenia
    poprawności dokonanych przez Pana wyliczeń. Wydając niniejszą interpretację tutejszy
    organ nie weryfikował poprawności wskazanych we wniosku kwot.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest
    zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji
    przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz
    opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.