Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-409/09/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-22
Teza: zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę na zapewnienie dodatkowej pomocy psychologicznej najbliższej rodzinie poszkodowanego pracownika
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08 kwietnia 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 10 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę na zapewnienie dodatkowej pomocy psychologicznej najbliższej rodzinie poszkodowanego pracownika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę na zapewnienie dodatkowej pomocy psychologicznej najbliższej rodzinie poszkodowanego pracownika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z zaistniałą sytuacją (\`(...)\`) nieodzownym wydało się Spółce zapewnienie dodatkowej pomocy psychologicznej najbliższej rodzinie poszkodowanego (\`(...)\`) w miejscu jego zamieszkania. Wydatki poniesione na ten cel Spółka zaewidencjonowała jako koszty ogólne zarządu, które są rozliczane proporcjonalnie ze względu na źródła przychodu, na wszystkie zagraniczne oddziały przedsiębiorstwa. Następnie zaliczyła koszty w części przypadającej na oddział główny w Polsce do podatkowych kosztów uzyskania przychodu. Stosując się do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania, zachowania albo też zabezpieczenia źródła przychodów, tak, aby to źródło przynosiło (przyniosło) przychody także w przyszłości. Działania Spółki były spowodowane ogromem tragedii, zarówno dla rodziny jak i współpracowników (\`(...)\`). Oprócz obowiązku moralnego, miały przyczynić się do pozytywnego odbioru pracodawcy przez otoczenie wewnętrzne, jak i zewnętrzne Spółki. Wnioskodawca uważa, że pozytywny wizerunek firmy ułatwi w przyszłości realizowanie podstawowego celu, jakim jest osiąganie dochodów. Niezbędnym do tego warunkiem jest także dbałość o pracowników, zarówno w Polsce, jak i w oddziałach zagranicznych, w których niejednokrotnie personel stykać się będzie nadal z czynnikami stresogennymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka działała prawidłowo uznając poniesione wydatki jako koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na wyjątkowość sytuacji i ogrom tragedii pomoc psychologiczna świadczona na rzecz najbliższej rodziny (\`(...)\`) pracownika (\`(...)\`) powinna zostać uznana jako podatkowy koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz.654 z późn. zm.), za koszty uzyskania przychodów uznaje koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zatem, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, winien pozostawać w związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika oraz nie może być ujęty w art. 16 ust. 1 ustawy, jako wydatek nie stanowiący kosztów uzyskania przychodów. W związku z powyższą definicją, do kosztów uzyskania przychodów można również zaliczyć tzw. koszty pracownicze.

Natomiast rzeczą bezsporną jest, że ponoszone wydatki na wsparcie psychologiczne dla rodziny pracownika Wnioskodawcy nie mogą być uznane za tzw. koszty pracownicze. Oceniając je należy jednak mieć na uwadze fakt, iż Wnioskodawca z racji charakteru prowadzonej działalności dalej będzie delegował swoich pracowników do pracy w zagranicznych oddziałach. Zważywszy na istniejące zagrożenie mogą wystąpić trudności z naborem kandydatów do tej pracy. Udzielona przez pracodawcę pomoc rodzinie (\`(...)\`) pracownika jest działaniem gwarantującym pomoc i opiekę swoim pracownikom i ich rodzinom w każdej sytuacji. W efekcie da to jakieś poczucie bezpieczeństwa osobom niezdecydowanym do wyjazdu. Pośrednio więc wydatek ten można uznać za poniesiony w celu zachowania źródła przychodów.

Mając powyższe na uwadze oraz fakt, iż w katalogu kosztów niepotrącalnych zawartym w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zostały wskazane wydatki poniesione na finansowanie pomocy psychologicznej na rzecz członków rodzin pracowników, stwierdzić należy, iż w zaistniałym stanie faktycznym wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki. Tym samym stanowisko Spółki można uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.