Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-8/12-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-11
Teza: Zużywany przez Wnioskodawcę miał węglowy o kodzie CN 2701 przeznaczony do celów opałowych do wytworzenia energii cieplnej dla gospodarstw domowych, od dnia 2 stycznia 2012 r. podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy..
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; gospodarstwa-gospodarstwa domowe; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 05 stycznia 2012 r. (data wpływu 09 stycznia 2012 r.), uzupełnione pismem z dnia 22 marca 2012 r. ( data wpływu 26 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie:

*   zwolnienia zużycia miału węglowego przeznaczonego na cele opałowe – **jest prawidłowe.**

*   uznania Spółdzielni za podatnika podatku akcyzowego oraz obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych – **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 09 stycznia 2012 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim wpłynął wniosek Spółdzielni uzupełniony pismem z dnia 22 marca 2012 r. (data wpływu 26 marca 2012 r.) o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia zużycia miału węglowego przeznaczonego na cele opałowe, uznania Spółdzielni za podatnika podatku akcyzowego oraz obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny, sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku.

Spółdzielnia powstała w 1998r., na bazie byłych mieszkań KPGR F. Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa obejmując administrowanie 64 mieszkań (EKD-7032 zarządzanie nieruchomościami na zasadzie bezpośredniej płatności, obecnie EKD-6863Z- zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie).

Od Agencji WRSP Oddział Terenowy w O. otrzymała nieodpłatnie całą infrastrukturę techniczną oraz kotłownię, w której jest wytwarzana energia cieplna na potrzeby mieszkańców osiedla tj. centralne ogrzewanie oraz ciepła woda na rzecz osób fizycznych - właścicieli mieszkań. Administrowanie odbywa się na zasadzie bezpośredniej płatności. Kosztami eksploatacji Spółdzielnia obciąża właścicieli mieszkań. Działalność spółdzielni rozliczana jest bez wynikowo. Pismem z dnia 22 marca 2012 r. Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek o następujące informacje.

Spółdzielnia energię cieplną dostarcza wyłącznie do gospodarstw domowych, energia cieplna nie jest dostarczana do lokali użytkowych. Wnioskodawca zużywa wyroby węglowe o nazwie miał węglowy wyłącznie do celów opałowych o kodzie CN 2701.

Udział zakupionych wyrobów węglowych w wartości sprzedanej energii cielnej za 2011 r. wynosi 36%. Spółdzielnia dokonała rejestracji w zakresie podatku akcyzowego, jest podatnikiem akcyzy ze względu na wyroby węglowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.

1.  Czy Spółdzielnia powinna być podatnikiem podatku akcyzowego?
2.  Czy Spółdzielnia korzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 31a ust.2 pkt 3 i ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe oraz zakłady energochłonne do celów opałowych?
3.  Czy Spółdzielnia winna prowadzić ewidencję zużycia wyrobów węglowych (miału węglowego) ?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółdzielnia uważa, iż korzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż wyroby węglowe – miał węglowy – zużywa we własnej kotłowni do celów opałowych mieszkań osób fizycznych. Roczne zużycie miału węglowego to około 250 ton. Spółdzielnia prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług związanych z gospodarką mieszkaniową. Pismem z dnia 22.03.2012 Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek o następujące informacje:

Wnioskodawca uważa, że jest podatnikiem akcyzy. Spółdzielnia prowadzi działalność w zakresie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy (Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz. 626 z późn. zm., art. 31a ust. 2 pkt 3 i ust. 10). Spółdzielnia powinna prowadzić ewidencję zużycia wyrobów węglowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie:

*   zwolnienia zużycia miału węglowego przeznaczonego na cele opałowe – **za prawidłowe.**

*   uznania Spółdzielni za podatnika podatku akcyzowego oraz obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych – **za nieprawidłowe**

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano na wyroby oznaczone kodem CN ex 2701, tj. węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

W myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z ust. 3 ww. artykułu, jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju, zgodnie z art. 10 ust. 1a ustawy, powstaje z dniem wydania wyrobów węglowych, w tym także przewoźnikowi, a w przypadkach, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 2-9, z dniem wykonania tych czynności.

Zgodnie z zasadą określoną w art. 13 ust. 1 ustawy, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiotem zużywającym jest podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

W opisie zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, iż zużywa wyroby węglowe na cele zwolnione tj. wyłącznie do ogrzania pomieszczeń gospodarstw domowych, zatem w myśl powyższych przepisów nie jest On podatnikiem podatku akcyzowego, a podmiotem zużywającym wyroby węglowe do celów zwolnionych.

Zasadą jest, iż obrót wyrobami węglowymi jest objęty systemem podatku akcyzowego, niemniej prawodawca przewidział liczne wyłączenia od tej zasady.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 163 ust. 1 w okresie do dnia 1 stycznia 2012 r. zwalnia się od akcyzy, węgiel i koks objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00, przeznaczone do celów opałowych.

W świetle art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy obowiązującym od dnia 2 stycznia 2012 r , zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.).

W związku z art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy warunkiem zasadności zastosowania zwolnienia do wyrobów węglowych (w tym węgla) przeznaczonych do celów opałowych, jest ich docelowe zużywanie m.in. przez gospodarstwa domowe.

Ze złożonego wniosku wynika, że Spółdzielnia posiada własną infrastrukturę techniczną oraz kotłownię, produkującą ciepło dla celów grzewczych wyłącznie na potrzeby mieszkańców osiedla – gospodarstw domowych.

Stosownie do zapisu art. 31a ust. 4-7 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 31a ust. 2 pkt 3.

Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja, oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę.

Szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy oraz sposób jej prowadzenia został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.).

Z kolei, aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy, podmiot zużywający musi być zakładem energochłonnym, a więc podmiotem spełniającym przesłanki, określone w treści ust. 10 ww. artykułu oraz dodatkowo (w przeciwieństwie do zwolnienia z art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy), prowadzić ewidencje wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych.

Przepis art. 31a ust. 10 ustawy, zawiera definicję tego zakładu - przez zakłady energochłonne rozumie się podmioty, u których udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wnioskodawca wskazał w uzupełnieniu wniosku, iż udział zakupionych wyrobów węglowych w wartości sprzedanej energii cieplnej za 2011r. wynosi 36%.

Z uwagi na fakt, iż wyżej podany wskaźnik udziału nie dotyczy wartości, o której mowa w art. 31a ust 10 ustawy, brak jest podstaw aby twierdzić, że Wnioskodawca spełnia warunki określające zakład energochłonny, które wynikają z ww. przepisu. Zatem nie może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku, powołane regulacje z zakresu podatku akcyzowego stwierdzić należy, że Spółdzielnia korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, z tytułu zużycia miału węglowego do celów opałowych na potrzeby gospodarstw domowych. W tej bowiem sytuacji wyrób ten będzie zużywany zgodnie z celem (przeznaczeniem) określonym w tym przepisie, tj. dla potrzeb gospodarstw domowych. W związku z tym, podmioty wymienione w art. 31a ust.2 pkt 3 są wyłączone z prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych.

Niezależnie od powyższego należy zastrzec, iż według art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych.

Mając na uwadze opis zaistniałego stanu faktycznego oraz przytoczone wyżej przepisy, skoro Wnioskodawca jest podmiotem zużywającym wyroby węglowe o kodzie CN 2701 (miał węglowy), to korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, dla którego wyłączono prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych, o której mowa w art. 31a ust. 4-7 ustawy.

Reasumując zużywany przez Wnioskodawcę miał węglowy o kodzie CN 2701 przeznaczony do celów opałowych do wytworzenia energii cieplnej dla gospodarstw domowych, od dnia 2 stycznia 2012 r. podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy. Zatem w powyższym zakresie Spółdzielnia nie jest podatnikiem podatku akcyzowego oraz nie musi prowadzić ewidencji, o której mowa w ustawie o podatku akcyzowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.