Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.528.2025.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Zbycie udziału w Nieruchomości w drodze datio in solutum
oraz możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art.
21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 26
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 28
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 1a-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie powstania
    po stronie Pana Y przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu zbycia przez Pana Y udziału w Nieruchomości w
    drodze datio in solutum oraz możliwości skorzystania przez Panią X ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jeżeli nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie Nieruchomości Mieszkalnej, przychód uzyskany ze sprzedaży
    wydatkowany zostanie przez Panią X na nabycie udziału w Nieruchomości, przy czym
    nabycie udziału w Nieruchomości nastąpi w drodze datio in solutum (jako świadczenie
    zastępcze w miejsce zwrotu kwoty pożyczek), przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej
    nieruchomości własnych celów mieszkaniowych (pytanie nr 1 i nr 2) – jest prawidłowe.
    Natomiast, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w części dotyczącej zdarzenia przyszłego
    w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie uznania wartości zobowiązania z
    tytułu pożyczek, w części w jakiej zostanie ono uregulowane na skutek przeniesienia przez

    Pana Y na Panią X udziału w Nieruchomości (datio in solutum), za koszt nabycia przez
    Panią X udziału w Nieruchomości w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (pytanie nr 3).
    W tym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 3 października 2025 r.
    (wpływ 3 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego
    jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    Y
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
    X

## Opis zdarzenia przyszłego

Zarówno Zainteresowany będący stroną postępowania (dalej również jako
    „Zainteresowany 1”), jak i Zainteresowany niebędący stroną postępowania (dalej również
    jako „Zainteresowany 2”) podlegają w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów, niezależnie od miejsca ich osiągania. Zainteresowany 1 i
    Zainteresowany 2 pozostają w związku małżeńskim, w którym panuje ustrój rozdzielności
    majątkowej.
    Zainteresowany 1 jest wyłącznym właścicielem nieruchomości mieszkalnej położonej na
    terytorium Polski. Od końca roku kalendarzowego, w którym Zainteresowany 1 nabył
    wspomnianą nieruchomość minęło 5 lat (dalej jako „Nieruchomość”).
    Zainteresowany 1 zawarł z Zainteresowanym 2 umowy pożyczki, na podstawie których
    Zainteresowany 2 udzielił Zainteresowanemu 1 dwóch pożyczek pieniężnych (dalej jako
    „Pożyczki”). Do udzielenia Pożyczek doszło w 2022 r. oraz 2023 r.
    Pożyczki zostały sfinansowane w całości ze środków, które Zainteresowany 2 pozyskał ze
    sprzedaży nieruchomości mieszkalnej (dalej jako „Nieruchomość Mieszkalna”). Do
    zawarcia umów Pożyczek doszło przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym Zainteresowany 2 dokonał odpłatnego zbycia Nieruchomości Mieszkalnej.
    Intencją Zainteresowanego 1 oraz Zainteresowanego 2 jest rozliczenie zobowiązania z
    tytułu Pożyczek w drodze świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie przez
    Zainteresowanego 1 na Zainteresowanego 2 udziału we współwłasności w Nieruchomości
    (dalej jako „Udział w Nieruchomości”). Przeniesienie Udziału w Nieruchomości ma nastąpić
    z wykorzystaniem instytucji datio in solutum, o której mowa w art. 453 Kodeksu cywilnego.
    Zbycie Udziału w Nieruchomości nie będzie dokonywane przez Zainteresowanego 1 w
    ramach działalności gospodarczej. Wysokość zobowiązania z tytułu Pożyczek będzie
    odpowiadać wartości rynkowej Udziału w Nieruchomości przenoszonego na
    Zainteresowanego 2. Na skutek zawarcia umowy przenoszącej Udział w Nieruchomości
    (dalej również jako „Umowa Datio in Solutum”) zobowiązanie Zainteresowanego 1 z tytułu
    Pożyczek wygaśnie w całości. Umowa Datio in Solutum zostanie zawarta przed upływem
    trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym Zainteresowany 2 dokonał
    odpłatnego zbycia Nieruchomości Mieszkalnej.
    Po nabyciu Udziału w Nieruchomości, Zainteresowany 2 zamierza wykorzystywać tę
    nieruchomość na własne cele mieszkaniowe i faktycznie w niej zamieszkiwać.

    Jednocześnie Zainteresowany 2 nie wyklucza, że w przyszłości dokona odpłatnego zbycia
    Udziału w Nieruchomości. Chociaż na dzień składania wniosku Zainteresowany 2 nie ma
    planów dalszego zbycia Udziału w Nieruchomości, to możliwym jest, że zbycie Udziału w
    Nieruchomości nastąpi przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym nastąpiło jego
    nabycie przez Zainteresowanego 2.
    W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku, udzielili Państwo następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pan oraz
      Pana żona nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak, zarówno Zainteresowany 1, jak i Zainteresowany 2 są objęci
    nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.
    2. Od kiedy panuje w Pana małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej?
    Odpowiedź: Ustrój rozdzielności majątkowej panuje w małżeństwie Zainteresowanych od
    (...)2017 r.
    3. Kiedy i na podstawie jakiej czynności prawnej nabyła Pana żona sprzedaną
      Nieruchomość Mieszkalną?
    Odpowiedź: Nieruchomość Mieszkalna została nabyta przez X (Zainteresowany 2) (...)2021
    r. na podstawie umowy sprzedaży.
    4. Kiedy (proszę wskazać datę dd-mm-rrrr) Pana żona sprzedała Nieruchomość
      Mieszkalną?
    Odpowiedź: Nieruchomość Mieszkalna została sprzedana przez X (Zainteresowany 2) (...)
    2022 r. Pomiędzy datą nabycia oraz datą sprzedaży, Nieruchomość Mieszkalna była przez
    kilka miesięcy wynajmowana. Natomiast ze względu na (...), X (Zainteresowany 2) na
    wiosnę 2022 r. podjęła decyzję o sprzedaży Nieruchomości Mieszkalnej.
    5. Wobec wskazania w opisie sprawy:
      Zainteresowany 1 zawarł z Zainteresowanym 2 umowy pożyczki, na podstawie której
      Zainteresowany 2 udzielił Zainteresowanemu 1 dwóch pożyczek pieniężnych (dalej
      jako „Pożyczki”). Do udzielenia Pożyczek doszło w 2022 oraz 2023r.
      należy wskazać kiedy (proszę wskazać datę dd-mm-rrrr) udzieliła Panu pożyczki Pana
      żona?
    Odpowiedź: Pożyczka w kwocie (...) została udzielona (...)2022 r., a pożyczka w kwocie (...)
    (...)2023 r. (...)2024 r. nastąpił częściowy zwrot pożyczki w kwocie (...).
    6. Czy jest Pan w stanie udokumentować fakt udzielenia pożyczek, o których mowa we
      wniosku i ich wysokość? Na jakiej podstawie i w oparciu o jakie dokumenty (dowody)
      zostały udzielone pożyczki?
    Odpowiedź: Pożyczki zostały udzielone na podstawie zawartej umowy, a kwota obu
    pożyczek została wypłacona przelewem bankowym, na co potwierdzeniem są dowody
    przelewów.
    7. Kiedy (proszę podać przybliżoną datę) zostanie zawarta umowa datio in solutum, tj.
      umowa przeniesienia udziału we współwłasności w Nieruchomości?
    Odpowiedź: Planowana data zawarcia umowy datio in solutum przypada na grudzień
    2025 r.
    8. W odniesieniu do Nieruchomości, której udział we współwłasności przekaże Pan żonie
      należy wskazać:
      a) kiedy i na podstawie jakiej czynności prawnej nabył Pan Nieruchomość, której udział
        we współwłasności przekaże Pan żonie?

    Odpowiedź: Zainteresowany 1 nabył przedmiotową Nieruchomość (...)2017 r. na
    podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży.
      b) jaki udział w Nieruchomości przekaże Pan żonie (należy wskazać jaką część udziału)?
    Odpowiedź: Zainteresowany 1 zamierza przekazać żonie (Zainteresowanemu 2) (...)
    udziału we współwłasności Nieruchomości.
      c) kto posiada pozostałe udziały w Nieruchomości?
    Odpowiedź: Zainteresowany 1 jest wyłącznym właścicielem Nieruchomości.
    9. Gdzie obecnie mieszka Pana żona?
    Odpowiedź: Obecnie żona Zainteresowanego 1 mieszka w Nieruchomości, której
    Zainteresowany 1 jest wyłącznym właścicielem, za jego zgodą.
    10. W jaki sposób Pana żona będzie realizowała cele mieszkaniowe w Nieruchomości, w
      której udziały otrzyma od Pana w ramach umowy datio in solutum. Proszę wskazać, czy
      Pana żona będzie w niej mieszkać: stale, okresowo – jak często, w jakich okresach?
    Odpowiedź: Żona Zainteresowanego 1 zamierza zamieszkiwać w Nieruchomości stale, a
    intencją planowanej transakcji jest to, aby była ona współwłaścicielem Nieruchomości, w
    której na stałe zamieszkuje.
    Pytania
    1. Czy zbycie przez Zainteresowanego 1 Udziału w Nieruchomości w drodze datio in
      solutum będzie skutkowało powstaniem po stronie Zainteresowanego 1 przychodu,
      o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT?
    2. Czy Zainteresowany 2 będzie mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeżeli nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
      podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Nieruchomości Mieszkalnej,
      przychód uzyskany ze sprzedaży wydatkowany zostanie przez Zainteresowanego 2
      na nabycie Udziału w Nieruchomości, przy czym nabycie Udziału w Nieruchomości
      nastąpi w drodze datio in solutum (jako świadczenie zastępcze w miejsce zwrotu
      kwoty Pożyczek), przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej nieruchomości
      własnych celów mieszkaniowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych:
    1. Zbycie przez Zainteresowanego 1 Udziału w Nieruchomości w drodze datio in
      solutum nie będzie skutkowało powstaniem po jego stronie przychodu, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
    2. Jeżeli nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
      nastąpiło odpłatne zbycie Nieruchomości Mieszkalnej, przychód uzyskany ze
      sprzedaży wydatkowany zostanie przez Zainteresowanego 2 na nabycie Udziału w
      Nieruchomości, przy czym nabycie Udziału w Nieruchomości nastąpi w drodze datio
      in solutum (jako świadczenie zastępcze w miejsce zwrotu kwoty Pożyczek),
      Zainteresowany 2 będzie mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej
      nieruchomości własnych celów mieszkaniowych.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.

    W art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT jako jedno ze źródeł przychodów zostało
    wymienione odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub ich
    części lub udziału w nieruchomości.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy
    wskazać, że przeniesienie Udziału w Nieruchomości w ramach datio in solutum w celu
    częściowego uregulowania zobowiązania Zainteresowanego 1 z tytułu Pożyczek będzie
    stanowić odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
    Odpłatne zbycie oznacza każde przeniesienie prawa własności nieruchomości lub praw
    majątkowych w zamian za korzyść majątkową.
    W myśl art. 155 Kodeksu cywilnego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny,
    przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę chyba, że przepis
    szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły. Tym samym termin
    „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia własności, nie ogranicza się
    wyłącznie do sprzedaży czy zamiany, lecz ma zastosowanie do każdej czynności
    prawnej, której skutkiem jest przeniesienie prawa własności do całej rzeczy lub udziału.
    Pod pojęciem „odpłatnego zbycia” należy rozumieć zatem każde zdarzenie i każdą
    czynność prawną, w wyniku których dochodzi do przeniesienia prawa własności
    nieruchomości lub praw (lub udziału w nich) za wynagrodzeniem. Terminem
    przeciwstawnym do zbycia odpłatnego jest zbycie nieodpłatne, to jest takie, gdy za
    zbytą rzecz lub prawo zbywca nie otrzymuje świadczenia wzajemnego, przenosząc ich
    własność pod tytułem darmym, np. w drodze darowizny.
    Należy podkreślić, że „płatność” nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci
    konkretnego przepływu gotówkowego. Płatność może oznaczać również uzyskanie
    świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych
    rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem
    płatności nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty ceny w pieniądzu (zwiększenie aktywów
    zbywcy) – płatnością może być również zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych,
    wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).
    W myśl art. 453 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania
    spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Świadczenie w
    miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie strony (dłużnik i
    wierzyciel) wyrażają zgodę na wygaszenie istniejącego dotąd zobowiązania, jeśli dłużnik
    zamiast pierwotnie ustalonego, spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w tym przepisie ma charakter odpłatnej
    umowy rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia
    uzyskuje inne.
    Uregulowanie części zobowiązania z tytułu Pożyczek będzie miało dla
    Zainteresowanego 1 określoną wartość majątkową. Na skutek zawarcia Umowy Datio in
    Solutum nie będzie on dłużej zobowiązany do zwrotu na rzecz Zainteresowanego 2
    kwoty Pożyczek (w części w jakiej zobowiązanie wygaśnie w związku z przeniesieniem
    na rzecz Zainteresowanego 2 Udziału w Nieruchomości). Wynagrodzeniem
    (odpłatnością) będzie więc częściowe wygaśnięcie zobowiązania Zainteresowanego 1.
    Podsumowując powyższe, planowane przeniesienie Udziału w Nieruchomości w drodze
    datio in solutum będzie więc stanowić formę odpłatnego zbycia w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Jednocześnie nie będzie jednak skutkować powstaniem
    po stronie Zainteresowanego 1 przychodu na podstawie tego przepisu. Należy bowiem
    zauważyć, że analizowany przepis obejmuje swoim zakresem wyłącznie te przypadki,

    gdy odpłatne zbycie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostaje
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub ich części lub udziału w
    nieruchomości.
    Mając na uwadze, że od końca roku kalendarzowego, w którym Zainteresowany 1 nabył
    Udział w Nieruchomości minęło 5 lat, jak również, że Udział w Nieruchomości nie będzie
    zbywany przez Zainteresowanego 1 w wykonaniu działalności gospodarczej, planowane
    zawarcie Umowy Datio in Solutum i zbycie Udziału w Nieruchomości nie będzie wiązało
    się z powstaniem po stronie Zainteresowanego 1 przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są
    dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w
    art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa
    majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane
    wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT za wydatki poniesione na cele, o których mowa w
    ust. 1 pkt 131, uważa się natomiast wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej (art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych).
    Odnosząc powyższe do planowanych czynności, Zainteresowani wskazują, że na skutek
    zawarcia Umowy Datio in Solutum dojdzie do nabycia przez Zainteresowaną Udziału w
    Nieruchomości położonej w Polsce w zamian za zwolnienie Zainteresowanego 1 ze
    zobowiązania z tytułu Pożyczek.

    Art. 21 ust. 25 ustawy o PIT mówi szeroko o wydatkach na nabycie nieruchomości, nie
    zawężając w żaden sposób tytułów, pod którymi takie nabycie może nastąpić. W
    konsekwencji należy przyjąć, że przepis ten obejmuje swoim zakresem wszelkie formy
    nabycia nieruchomości przewidziane i dopuszczalne na gruncie prawa cywilnego, w tym
    również nabycie nieruchomości (w przypadku Zainteresowanego 2 – nabycie Udziału w
    Nieruchomości) z wykorzystaniem instytucji datio in solutum. Jednocześnie
    Zainteresowani pragną zauważyć, że nabycie przez Zainteresowanego 2 Udziału w
    Nieruchomości stanowić będzie niejako pochodną udzielenia Pożyczek
    Zainteresowanemu 1. Pożyczki zostały z kolei sfinansowane w całości ze środków
    pozyskanych przez Zainteresowanego 2 na skutek zbycia Nieruchomości Mieszkalnej.
    W konsekwencji wydatkiem Zainteresowanego 2 na nabycie Udziału w Nieruchomości
    będzie wartość zobowiązania z tytułu Pożyczek w części, w jakiej zobowiązanie to
    wygaśnie w związku z zawarciem Umowy Datio in Solutum (a więc w części
    odpowiadającej wartości rynkowej przenoszonego Udziału w Nieruchomości). Należy
    bowiem zauważyć, że w związku z zawarciem Umowy Datio in Solutum dojdzie do
    wygaśnięcia wierzytelności z tytułu Pożyczek przysługującej Zainteresowanemu 2.
    Aktywa (majątek) Zainteresowanego 2 zmniejszy się więc o przysługującą mu
    dotychczas wierzytelność wobec Zainteresowanego 1. Kwota ta będzie stanowiła więc
    dla Zainteresowanego 2 realny wydatek poniesiony na nabycie Udziału w
    Nieruchomości 2 (jeśli nie doszłoby do nabycia Udziału w Nieruchomości,
    Zainteresowany 2 w dalszym ciągu mógłby dochodzić od Zainteresowanego 1 spłaty
    całej kwoty istniejących Pożyczek). Jednocześnie Pożyczki zostały w całości
    sfinansowane ze środków pozyskanych przez Zainteresowanego 2 w związku ze
    zbyciem Nieruchomości Mieszkalnej.
    Prawidłowość stanowiska Zainteresowanych została potwierdzona przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej między innymi w:
    · interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2023 r., 0113-KDIPT2-2.4011.888.2022.2.KR:
      wydatkowanie przez Pana przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w
      nieruchomości (Nieruchomości 1), począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później
      niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
      zbycie, na nabycie udziału w nieruchomości (Nieruchomości 2) w ramach zwolnienia
      z długu, w której realizował i realizuje Pan własne cele mieszkaniowe (zamieszkiwał
      /zamieszkuje Pan w niej), uprawnia Pana do skorzystania ze zwolnienia określonego
      w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    · interpretacji indywidualnej z 12 sierpnia 2020 r., 0115-KDIT3.4011.281.2020.3.AW: w
      analizowanej sprawie do zapłaty ceny sprzedaży zbywanej nieruchomości i
      jednocześnie nabycie części nieruchomości (lub lokalu), co skutkuje prawem do
      zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych. Podkreślenia jednak wymaga, że nabycie części nieruchomości (lub
      lokalu) musi nastąpić celem zaspokojenia „własnych potrzeb mieszkaniowych”;
    · interpretacji indywidualnej z 30 maja 2025 r., 0112-KDSL1-1.4011.218.2025.2.DT: do
      wydatków na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zastosowania zwolnienia
      przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych może zaliczyć całą wartość nabytej nieruchomości
      mieszkalnej, tj. (...) zł, czyli bez wyłączenia z tej kwoty części rozliczonej poprzez datio
      in solutum tj.: (...) zł.
    Podsumowując, jeśli nabycie Udziału w Nieruchomości na podstawie Umowy Datio in
    Solutum nastąpi w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie Nieruchomości Mieszkalnej. Zainteresowany 2 będzie mógł skorzystać
    ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT i rozpoznać jako
    wydatek poniesiony na nabycie Udziału w Nieruchomości wartość zobowiązania z tytułu

    Pożyczek w części, w jakiej zobowiązanie to wygaśnie w związku z zawarciem Umowy
    Datio in Solutum (a więc w części odpowiadającej wartości rynkowej przenoszonego
    Udziału w Nieruchomości), przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej nieruchomości
    własnych celów mieszkaniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Według art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób jej nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że zarówno Pan Y, jak i Pani X są objęci nieograniczonym
    obowiązkiem podatkowym w Polsce. Pan Y i Pani X pozostają w związku małżeńskim, w
    którym panuje od (...)2017 r. ustrój rozdzielności majątkowej. Pan Y zawarł z Panią X
    umowy pożyczki, na podstawie których Pani X udzieliła Panu Y dwóch pożyczek
    pieniężnych. Pożyczka w kwocie (...) została udzielona (...)2022 r., a pożyczka w kwocie (...)
    2023 r. (...)2024 r. nastąpił częściowy zwrot pożyczki w kwocie (...). Pożyczki zostały
    sfinansowane w całości ze środków, które Pani X pozyskała ze sprzedaży (...)2022 r.
    nieruchomości mieszkalnej (Nieruchomość Mieszkalna) nabytej (...)2021 r. na podstawie
    umowy sprzedaży. Pan Y jest wyłącznym właścicielem nieruchomości mieszkalnej
    (Nieruchomość) położonej na terytorium Polski. Pan Y nabył przedmiotową Nieruchomość
    (...)2017 r. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży.

    Intencją Pana Y oraz Pani X jest rozliczenie zobowiązania z tytułu pożyczek w drodze
    świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie przez Pana Y na Panią X udziału w
    Nieruchomości ((...) udziału w Nieruchomości). Przeniesienie udziału w Nieruchomości ma
    nastąpić z wykorzystaniem instytucji datio in solutum, o której mowa w art. 453 Kodeksu
    cywilnego. Zbycie udziału w Nieruchomości nie będzie dokonywane przez Pana Y w
    ramach działalności gospodarczej. Wysokość zobowiązania z tytułu pożyczek będzie
    odpowiadać wartości rynkowej udziału w Nieruchomości przenoszonego na Panią X. Na
    skutek zawarcia umowy przenoszącej udział w Nieruchomości (umowa datio in solutum)
    zobowiązanie Pana Y z tytułu pożyczek wygaśnie w całości. Planowana data zawarcia
    umowy datio in solutum przypada na grudzień 2025 r. Po nabyciu udziału w
    Nieruchomości, Pani X zamierza wykorzystywać tę nieruchomość na własne cele
    mieszkaniowe. Pani X zamierza zamieszkiwać w Nieruchomości stale, a intencją
    planowanej transakcji jest to, aby była ona współwłaścicielem Nieruchomości, w której na
    stałe zamieszkuje za zgodą Pana Y.
    Wątpliwość Państwa budzi kwestia powstania po stronie Pana Y przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu zbycia przez Pana Y udziału w Nieruchomości w drodze datio in solutum oraz
    możliwości skorzystania przez Panią X ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
    Nieruchomości Mieszkalnej, przychód uzyskany ze sprzedaży wydatkowany zostanie przez
    Panią X na nabycie udziału w Nieruchomości, przy czym nabycie udziału w Nieruchomości
    nastąpi w drodze datio in solutum (jako świadczenie zastępcze w miejsce zwrotu kwoty
    pożyczek), przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej nieruchomości własnych celów
    mieszkaniowych.
    W tym miejscu wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie
    podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1071), a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Podkreślić zatem należy, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności
    rzeczy lub prawa w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu
    prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do
    przeniesienia własności. Tak więc, jednym ze sposobów nabycia nieruchomości lub praw
    majątkowych jest nabycie własności nieruchomości lub praw majątkowych w zamian za
    zwolnienie z długu.
    Nawiązując do pojęcia „odpłatnego zbycia” (o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy)
    oznacza ono każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za
    korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres umów i pozostaje bez
    znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia współwłasności, działu
    spadku, umowy zamiany lub sprzedaży, czy też – jak to ma miejsce w omawianym
    przypadku – w drodze przeniesienia na rzecz wierzyciela prawa własności udziału w
    nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu. „Płatność” bowiem nie musi mieć
    charakteru pieniężnego w postaci konkretnego przepływu gotówkowego, może oznaczać
    także uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w
    zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod

    pojęciem płatności nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty w pieniądzu, płatnością może
    także być zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności
    (zmniejszenie pasywów zbywcy).
    Zatem, do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie
    przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w
    komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wywiedzioną przez
    A. Bartosiewicza (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Komentarz, Lex, 2010, wyd. II), który definiuje odpłatne zbycie jako:
      „(...) przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę
      za wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz
      zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w
      innej formie”, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie
      musi być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem
      wykluczone, że zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw
      będzie inna forma przysporzenia majątkowego (...)”.
    Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne
    określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności.
    W myśl art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny,
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Umowa oparta na cywilnoprawnej konstrukcji świadczenia w miejsce wykonania (datio in
    solutum) – określana również jako świadczenie w miejsce wypełnienia – jest formą umowy
    uregulowanej w art. 453 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego, spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia.
    Celem datio in solutum jest zatem wygaśnięcie istniejących pomiędzy stronami
    zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści
    pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe
    wykonanie (np. przez zapłatę uzgodnionej pierwotnie kwoty), przy czym konieczną
    przesłanką wygaśnięcia zobowiązania – poza umową stron – jest rzeczywiste spełnienie
    świadczenia przez dłużnika.
    Uregulowana w tym przepisie instytucja świadczenia w miejsce wypełnienia/wykonania
    (datio in solutum) stanowi jeden z wyjątków od zasady realnego wykonywania zobowiązań
    cywilnych, znajdujący podstawę w zasadzie swobody umów. Wskutek zawarcia umowy o
    świadczenie w miejsce wypełnienia dłużnik uzyskuje upoważnienie przemienne (facultas
    alternativa), umożliwiające mu wykonanie zobowiązania przez spełnienie świadczenia
    innego niż pierwotne. Z chwilą wypełnienia świadczenia zastępczego następuje wykonanie

    umowy datio in solutum, a zarazem wykonanie istniejącego zobowiązania, co prowadzi do
    jego wygaśnięcia. Roszczenie wierzyciela, wynikające z umowy zobowiązaniowej zostaje
    zaspokojone wskutek spełnienia przed dłużnika na jego rzecz świadczenia zastępczego.
    W przedmiotowej sprawie Pan Y jest wyłącznym właścicielem Nieruchomości, którą nabył
    (...)2017 r. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży.
    Pani X udzieliła Panu Y dwóch pożyczek pieniężnych – (...)2022 r. pożyczki w kwocie (...)
    oraz (...)2023 r. pożyczki w kwocie (...). (...)2024 r. nastąpił częściowy zwrot pożyczki w
    kwocie (...). Intencją Pana Y oraz Pani X jest rozliczenie zobowiązania z tytułu pożyczek w
    drodze świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie przez Pana Y na Panią X udziału
    w Nieruchomości ((...) udziału w Nieruchomości). Przeniesienie udziału w Nieruchomości
    ma nastąpić z wykorzystaniem instytucji datio in solutum, o której mowa w art. 453
    Kodeksu cywilnego. Zbycie udziału w Nieruchomości nie będzie dokonywane przez Pana Y
    w ramach działalności gospodarczej. Wysokość zobowiązania z tytułu pożyczek będzie
    odpowiadać wartości rynkowej udziału w Nieruchomości przenoszonego na Panią X. Na
    skutek zawarcia umowy przenoszącej udział w Nieruchomości (umowa datio in solutum)
    zobowiązanie Pana Y z tytułu pożyczek wygaśnie w całości. Planowana data zawarcia
    umowy datio in solutum przypada na grudzień 2025 r.
    W związku z powyższym, w zamian za zwolnienie Pana Y z długu wierzyciel – Pani X –
    nabędzie udział we własności przedmiotowej Nieruchomości. Przeniesienie na Panią X
    udziału w Nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu jest więc odpłatnym zbyciem tej
    Nieruchomości, ponieważ nie następuje pod tytułem darmym.
    Planowane przez Pana Y zbycie udziału w Nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej Nieruchomości. W
    konsekwencji sprzedaż ta nie będzie stanowiła dla Pana Y źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, planowane zbycie przez Pana Y udziału w Nieruchomości w drodze datio
    in solutum nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Pana Y przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się z kolei do możliwości skorzystania przez Panią X ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie Nieruchomości Mieszkalnej, przychód uzyskany ze sprzedaży
    wydatkowany zostanie przez Panią X na nabycie udziału w Nieruchomości, przy czym
    nabycie udziału w Nieruchomości nastąpi w drodze datio in solutum (jako świadczenie
    zastępcze w miejsce zwrotu kwoty pożyczek), przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej
    nieruchomości własnych celów mieszkaniowych wyjaśniam, co następuje.
    Jak wynika z opisu sprawy, Pani X (...)2022 r. sprzedała Nieruchomość Mieszkalną nabytą
    (...)2021 r. na podstawie umowy sprzedaży.
    Wobec powyższego sprzedaż przez Panią X w 2022 r. Nieruchomości Mieszkalnej nabytej
    w 2021 r. stanowi dla Pani X źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 cyt. ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw

      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 19 ust. 3 powołanej ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np.
    koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w
    sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży
    nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć
    związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty
    odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W analizowanej sprawie Pani X nabyła nieruchomość odpłatnie (na podstawie umowy
    sprzedaży), zastosowanie znajdzie więc przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który stanowi:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują
    nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wydatki
    notarialne związane ze sporządzeniem aktu notarialnego nabycia nieruchomości, koszty
    sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym (wpis prawa własności), oraz podatek od
    czynności cywilnoprawnych – pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki poniósł.
    Według art. 22 ust. 6e cyt. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Z kolei, zgodnie z art. 30e ust. 4 wskazanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 powołanej ustawy wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy.
    Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Stosownie do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Treść art. 21 ust. 26 cytowanej ustawy wskazuje, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Przy czym, art. 21 ust. 28 ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Ponadto, przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których
    mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
    rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do
    tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały
    wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg
    podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym (art. 21 ust. 30 przywołanej ustawy).
    Należy przy tym pokreślić, że samo poniesienie wydatku na nabycie budynku lub lokalu
    nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka do skorzystania ze zwolnienia
    z opodatkowania. Podstawowym warunkiem zwolnienia podatkowego jest wydatkowanie
    przez podatnika przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne
    cele mieszkaniowe.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości jest fakt wydatkowania środków z ich odpłatnego zbycia – począwszy od
    dnia sprzedaży i nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiła sprzedaż – wyłącznie na enumeratywnie (wyczerpująco) wskazane w
    ustawie cele mieszkaniowe. Zawarty w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ww. ustawy katalog
    wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z tym, tylko
    wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze
    zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki, niewymienione w tym katalogu nie będą
    uprawniały do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    „własne cele mieszkaniowe”, aczkolwiek przewidując podstawę do zastosowania
    zwolnienia w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy poprzez to wyrażenie, w sposób niebudzący
    wątpliwości podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego dochodu, który

    wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych”. „Własne cele
    mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią
    literalną. Termin „własne cele mieszkaniowe” należy rozpatrywać w powiązaniu z art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wymienia wydatki
    uprawniające do zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu. Tak więc
    uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie wyłącznie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Wydatkowanie przychodu na własne cele
    mieszkaniowe oznacza, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”, dążenie, aby w tym nowym miejscu mieszkać.
    Przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną na
    „własne cele mieszkaniowe”, przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest więc wykazanie przez podatnika,
    że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    W przedmiotowej sprawie Pani X udzieliła Panu Y dwóch pożyczek pieniężnych ((...)2022 r.
    w kwocie (...) oraz (...)2023 r. w kwocie (...)). (...)2024 r. nastąpił częściowy zwrot pożyczki w
    kwocie (...). Pożyczki zostały sfinansowane w całości ze środków, które Pani X pozyskała ze
    sprzedaży (...)2022 r. Nieruchomości Mieszkalnej nabytej (...)2021 r. na podstawie umowy
    sprzedaży. Intencją Pana Y oraz Pani X jest rozliczenie zobowiązania z tytułu pożyczek w
    drodze świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie przez Pana Y na Panią X udziału
    w Nieruchomości ((...) udziału w Nieruchomości). Przeniesienie udziału w Nieruchomości
    ma nastąpić z wykorzystaniem instytucji datio in solutum, o której mowa w art. 453
    Kodeksu cywilnego. Wysokość zobowiązania z tytułu pożyczek będzie odpowiadać
    wartości rynkowej udziału w Nieruchomości przenoszonego na Panią X. Na skutek
    zawarcia umowy przenoszącej udział w Nieruchomości (umowa datio in solutum)
    zobowiązanie Pana Y z tytułu pożyczek wygaśnie w całości. Planowana data zawarcia
    umowy datio in solutum przypada na grudzień 2025 r. Po nabyciu udziału w
    Nieruchomości, Pani X zamierza wykorzystywać tę nieruchomość na własne cele
    mieszkaniowe. Pani X zamierza zamieszkiwać w Nieruchomości stale, a intencją
    planowanej transakcji jest to, aby była ona współwłaścicielem Nieruchomości, w której na
    stałe zamieszkuje za zgodą Pana Y.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w zamian za zwolnienie z długu
    pożyczkobiorcy (Pana Y) z tytułu udzielonej przez Panią X pożyczki, Pani X otrzyma od
    Pana Y (pożyczkobiorcy) świadczenie wzajemne, polegające na nabyciu udziału w
    Nieruchomości, w której na stałe zamieszkuje (mieszka i zamierza zamieszkiwać stale).
    W ramach umowy datio in solutum dojdzie więc w analizowanej sprawie do nabycia
    udziału w Nieruchomości celem zaspokojenia „własnych potrzeb mieszkaniowych”, co
    skutkuje prawem do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25
    pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydatkowanie przez Panią X przychodu
    uzyskanego ze sprzedaży (...)2022 r. Nieruchomości Mieszkalnej, począwszy od dnia
    odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, na nabycie udziału w Nieruchomości od Pana Y w

    ramach zwolnienia z długu, w którym Pani X realizuje własne cele mieszkaniowe (stale
    zamieszkuje), uprawnia Panią X do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1
    pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Powyższe zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie obejmowało taką część
    dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości Mieszkalnej, jaka
    proporcjonalnie będzie odpowiadała udziałowi wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w osiągniętym z odpłatnego zbycia przychodzie.
    Zatem, Pani X będzie mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
    Nieruchomości Mieszkalnej, przychód uzyskany z jej sprzedaży wydatkowany zostanie
    przez Panią X na nabycie udziału w Nieruchomości, przy czym nabycie udziału w
    Nieruchomości nastąpi w drodze datio in solutum (jako świadczenie zastępcze w miejsce
    zwrotu kwoty pożyczek), przy założeniu faktycznej realizacji w nabytej nieruchomości
    własnych celów mieszkaniowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione
    we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach
    postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniu przyszłym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy wskazać,
    że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Informuję, że w niniejszej interpretacji indywidualnej załatwiono wniosek w części
    dotyczącej zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie
    powstania po stronie Pana Y przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zbycia przez Pana Y udziału w
    Nieruchomości w drodze datio in solutum oraz możliwości skorzystania przez Panią X ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jeżeli nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie Nieruchomości Mieszkalnej, przychód uzyskany ze
    sprzedaży wydatkowany zostanie przez Panią X na nabycie udziału w Nieruchomości, przy
    czym nabycie udziału w Nieruchomości nastąpi w drodze datio in solutum (jako

    świadczenie zastępcze w miejsce zwrotu kwoty pożyczek), przy założeniu faktycznej
    realizacji w nabytej nieruchomości własnych celów mieszkaniowych (pytanie nr 1 i nr 2).
    Natomiast w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób
    fizycznych w zakresie uznania wartości zobowiązania z tytułu pożyczek w części w jakiej
    zostanie ono uregulowane na skutek przeniesienia przez Pana Y na Panią X udziału w
    Nieruchomości (datio in solutum) za koszt nabycia przez Panią X udziału w Nieruchomości
    w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (

## Pytanie

nr 3) 29 października 2025 r. zostanie wydane postanowienie o odmowie wszczęcia
    postępowania nr 0112-KDSL1-2.4011.634.2025.1.JN.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan Y (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.