Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-160/15-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-08-03
Teza: Czy przy planowanej sprzedaży samochodu nabytego w systemie VAT- marża, jako towar używany, zakupiony przez Wnioskodawczynię na firmę od komisu samochodowego, przysługuje Wnioskodawczyni prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT- marża?
Słowa kluczowe: budynek; działki; najem; nieruchomości; obiekt-obiekt budowlany; opodatkowanie; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2015 r. (data wpływu 14 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 lipca 2015 r. (data wpływu 8 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania szczególnej procedury VAT marża przy sprzedaży samochodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania szczególnej procedury VAT marża przy sprzedaży samochodu.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 lipca 2015 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dwuletni samochód używany Seat Altea rok produkcji 2004 ( pierwsza rejestracja maj 2005r) Wnioskodawczyni zakupiła za kwotę 51 500,00 zł na fakturę VAT marża …, w komisie na jednoosobową firmę …. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Samochód spełnia definicję towaru używanego, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z nabyciem auta nie przysługiwało Wnioskodawczyni odliczenie kwoty podatku naliczonego.

Samochód ten nadal stanowi w firmie środek trwały. Został całkowicie zamortyzowany w ciągu 30 miesięcy, w 2009 roku, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Do 1 kwietnia 2014 Wnioskodawczyni odliczała od zakupu części eksploatacyjnych, napraw samochodu pełny VAT, z pominięciem paliwa, które w całości wraz z podatkiem VAT Wnioskodawczyni zaliczała jedynie jako koszt uzyskania przychodu. Od 1 kwietnia 2014 roku od wspomnianych części eksploatacyjnych i napraw Wnioskodawczyni odliczała od podatku VAT jedynie połowę kwoty, ponieważ samochód ten Wnioskodawczyni używa zarówno do celów służbowych jak i prywatnych, od paliwa Wnioskodawczyni nadal nie odlicza podatku VAT.

W piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. Wnioskodawczyni wskazała, że Samochód Seat Altea został nabyty od podatnika, a dostawa samochodu była opodatkowana -zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy.

Cena sprzedaży samochodu Seat Altea będzie niższa niż cena nabycia tego samochodu.

W chwili zakupu samochodu Wnioskodawczyni nie zakładała jego zbycia.

Jako sprzedający przedmiotowy pojazd na fakturze został wskazany Komis Samochodowy - ….

Faktura dokumentująca nabycie pojazdu Seat Altea zawierała oznaczenie VAT-marża.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy planowanej sprzedaży samochodu nabytego w systemie VAT- marża, jako towar używany, zakupiony przez Wnioskodawczynię na firmę od komisu samochodowego, przysługuje Wnioskodawczyni prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT- marża?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ze względu na to, iż auto nabyte zostało w komisie w ramach procedury VAT marża na firmę i nie dawało prawa odliczenia podatku VAT, Wnioskodawczyni uważa, że może zastosować przy sprzedaży auta za niższą cenę niż cena zakupu, procedurę zgodnie z art. 120 ust. 4 - sprzedaż na fakturę VAT marża (marża wyniosłaby 0,00 zł).

Stanowisko swoje Wnioskodawczyni opiera na odpowiedzi ustnej pracownika Urzędu Skarbowego Łódź Widzew, informacji ustnej od pracownika krajowej informacji podatkowej oraz na podstawie poniższych interpretacji indywidualnych Dyrektorów Izb Skarbowych w:

*   Łodzi z dnia 9 września 2014r., nr IPTPP4/443-468/14-4/ALN

*   Bydgoszczy z dnia 11 sierpnia 2014r., nr ITPP2/443-655/14/AK

*   Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014r., nr IPPP2/443-200/14-2/BH

*   Poznaniu z dnia 15 maja 2014r., nr ILPP2/443-212/14-2/AK, z dnia 3 czerwca 2014r, nr ILPP2/443-243/14-4/MP oraz z dnia 8 sierpnia 2014r, nr ILPP2/443-123/14-4/PG

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podatnikami – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy).

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i ust. 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest to, aby towary zostały nabyte ostatecznie w celu odsprzedaży. Zatem, do sprzedaży towarów używanych, może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 ustawy, o ile spełnione zostaną warunki określone w art. 120 ust. 4 i ust. 10 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że dwuletni samochód używany Seat Altea rok produkcji 2004 (pierwsza rejestracja maj 2005r) Wnioskodawczyni zakupiła za kwotę 51 500,00 zł na fakturę VAT marża 18 maja 2007 roku, w komisie na jednoosobową firmę …. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Samochód ten nadal stanowi w firmie środek trwały. Samochód Seat Altea został nabyty od podatnika, a dostawa samochodu była opodatkowana -zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy. Cena sprzedaży samochodu Seat Altea będzie niższa niż cena nabycia tego samochodu. W chwili zakupu samochodu Wnioskodawczyni nie zakładała jego zbycia. Jako sprzedający przedmiotowy pojazd na fakturze został wskazany Komis Samochodowy - …. Faktura dokumentująca nabycie pojazdu Seat Altea zawierała oznaczenie VAT-marża.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą możliwości zastosowania procedury marży przy sprzedaży ww. samochodu.

W świetle przywołanych przepisów i niniejszych okoliczności sprawy należy uznać, że Wnioskodawczyni nie będzie miała prawa do zastosowania szczególnej procedury opodatkowania przy sprzedaży samochodu, o którym mowa we wniosku, ponieważ nie zostały spełnione wszystkie przesłanki pozwalające na jej zastosowanie. Należy stwierdzić, że pojazd spełnia definicję towaru używanego w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT i Wnioskodawczyni dokonała zakupu ww. samochodu na fakturę VAT marża, w związku z czym przy sprzedaży samochodu podatek VAT nie został naliczony. Jednak jak wynika z wniosku wskazany samochód osobowy został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy, używany jest do celów służbowych oraz prywatnych i jak wskazała sama Wnioskodawczyni w chwili zakupu nie zakładała jego zbycia. Zatem nie był on zakupiony przez Wnioskodawczynię celem odsprzedaży. Po uwzględnieniu powyższych okoliczności wskazać należy, że w niniejszej sprawie Wnioskodawczyni nie będzie mogła zastosować szczególnej procedury VAT-marża w zakresie sprzedaży omawianego pojazdu, gdyż nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 120 ust. 4 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie natomiast powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.