Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.534.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Uznanie sprzedającego za podatnika podatku VAT z tytułu
sprzedaży nieruchomości, zwolnienie z opodatkowania tej
sprzedaży, rezygnacja ze zwolnienia, obowiązek podatkowy z
tytułu zadatku oraz prawo do odliczenia podatku przez
Kupującego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
odliczenia-prawo do odliczenia
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
zadatek
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata,
rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 11
1

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Opis Nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji
    Zainteresowanym będącym stroną postępowania jest A. spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: „Kupujący” lub „Nabywca”) z siedzibą w Warszawie,
    zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) jako podatnik VAT
    czynny.
    Zainteresowanymi niebędącymi stronami postępowania są S.S. (dalej: „Sprzedający 1”) i A.
    S. (dalej: „Sprzedająca 2”). Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 w dalszej części niniejszego
    wniosku będą łącznie zwani „Sprzedającymi”. Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 są osobami
    fizycznymi.
    Sprzedający 1 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) i jest wpisany do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej:
    „CEIDG”). Zgodnie z treścią wpisu do CEIDG Sprzedający 1 wykonuje działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie:
    - konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli,
    - sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek,
    - sprzedaży hurtowej i detalicznej pozostałych pojazdów samochodowych, z
      wyłączeniem motocykli,
    - działalności usługowej wspomagającej transport lądowy,
    - wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
    - pozostałych badań i analiz technicznych.
    Sprzedający 1 jest i będzie na datę Transakcji (zdefiniowanej poniżej) zarejestrowany na
    potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny.

    Sprzedająca 2 nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT ani nie
    jest wpisana do CEIDG. Sprzedająca 2 nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT
    jako podatnik VAT czynny lub podatnik VAT zwolniony.
    W dalszej części niniejszego wniosku Kupujący wraz ze Sprzedającymi będą łącznie zwani
    „Zainteresowanymi” lub „Stronami”.
    W dniu 27 lutego 2025 r. Sprzedający oraz Kupujący zawarli przedwstępną umowę
    sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”), w której - z zastrzeżeniem spełniania się, lub
    zrzeczenia zgodnie z postanowieniami tej umowy warunków - zobowiązali się zawrzeć
    umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Sprzedaży” lub „Umowa Przyrzeczona”), na podstawie,
    której Sprzedający sprzedadzą Kupującemu:
      1) prawo użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości składającej się z
        działek gruntu o numerach ewidencyjnych 1 oraz 2, położonych (...), oraz
      2) prawo własności posadowionych na tych działkach budynków.
      - dla których to praw Sąd Rejonowy (...),prowadzi księgę wieczystą numer (...) (dalej
        łącznie: „Nieruchomość”).
    Planowana sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Kupującego zwana
    będzie w dalszej części niniejszego wniosku „Transakcją”.
    W Umowie Przedwstępnej Strony postanowiły, że Umowa Przedwstępna została zawarta z
    zastrzeżeniem łącznego spełnienia następujących warunków:
    1) wyniki audytu, o którym mowa w Umowie Przedwstępnej okażą się dla Kupującego
      satysfakcjonujące i tym samym Kupujący nie skorzysta w terminie, o którym mowa w
      Umowie Przedwstępnej z zastrzeżonego umownego prawa do odstąpienia od tej
      umowy;
    2) podpisania umowy przedwstępnej zakupu przez Kupującego Nieruchomości
      Sąsiedniej 1 lub Nieruchomości Sąsiedniej 2 (zdefiniowanych poniżej);
    3) uzyskania przez Kupującego wszystkich pozostałych prawomocnych i ostatecznych
      decyzji, zezwoleń i uzgodnień pozwalających na budowę Inwestycji (zdefiniowanej
      poniżej), nie mniejszej niż 5.000 m2 (pięć tysięcy metrów kwadratowych) powierzchni
      użytkowej mieszkalnej (PUM), przy maksymalnie jednej kondygnacji parkingu
      podziemnego, w szczególności decyzji środowiskowej i decyzji zezwalającej na
      lokalizację zjazdu z Nieruchomości, decyzji zezwalającej na wycinkę drzew,
      uzgodnień dotyczących usunięcia ewentualnych kolizji Inwestycji z infrastrukturą
      techniczną na Nieruchomości;
    4) uchwalenia przez Radę Miasta (...) Planu Ogólnego Miasta (...), zgodnie z którym
      Nieruchomość i Nieruchomość Sąsiednia 1 lub Nieruchomość Sąsiednia 2
      przeznaczone będą pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i możliwa będzie
                                2realizacja Inwestycji, nie mniejszej niż 5.000 m (pięć tysięcy metrów kwadratowych)
      powierzchni użytkowej mieszkalnej (PUM), przy maksymalnie jednej kondygnacji
      parkingu podziemnego;

    5) uzyskania przez Kupującego warunków przyłączenia mediów pozwalających na
                                2realizację Inwestycji, nie mniejszej niż 5.000 m (pięć tysięcy metrów kwadratowych)
      powierzchni użytkowej mieszkalnej (PUM), w tym warunków na zrzut wody
      deszczowej;
    6) uzyskania przez Kupującą prawomocnej i ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt
      budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla Inwestycji, nie mniejszej niż
          25.000 m (pięć tysięcy metrów kwadratowych) powierzchni użytkowej mieszkalnej
      (PUM), przy maksymalnie jednej kondygnacji parkingu podziemnego (dalej: „Decyzja
      PnB”);
    7) działy III i IV Księgi Wieczystej nie będą zawierały jakichkolwiek innych wpisów
      obciążających i wzmianek o wnioskach, za wyjątkiem roszczenia ujawnionego na
      rzecz Kupującego oraz opisanych w Umowie Przedwstępnej służebności i hipoteki
      umownej łącznej.
    Na potrzeby niniejszego wniosku ww. zdarzenia będą zwane łącznie: „Warunkami Umowy
    Przedwstępnej”.
    Warunki Umowy Przedwstępnej zostały przy tym zastrzeżone na korzyść Kupującego.
    Informacje w przedmiocie usytuowania poszczególnych obiektów budowlanych, które
    znajdują i będą znajdowały się na datę Transakcji na działkach wchodzących w skład
    Nieruchomości i będących własnością Sprzedających zostały przedstawione poniżej:
    Na działce nr 2 na planowaną datę Transakcji będą znajdowały się następujące
    naniesienia będące własnością Sprzedających:
      1. budynek przemysłowy, klasyfikowany jako budynek wg Prawa budowlanego
        (dalej: „Budynek przemysłowy”);
      2. silos / magazyn, klasyfikowany jako budynek wg Prawa budowlanego (dalej:
        „Budynek magazynowy”);
      3. budynek transportu i łączności (stróżówka), klasyfikowany jako budynek wg Prawa
        budowlanego;
      4. parking / plac utwardzony, klasyfikowany jako budowla wg Prawa budowlanego;
      5. latarnia;
      6. ogrodzenie;
      7. wiata samochodowa.
    Na działce nr 1 na planowaną datę Transakcji będą znajdowały się następujące
    naniesienia będące własnością Sprzedających:
    1. Budynek magazynowy, klasyfikowany jako budynek wg Prawa budowlanego;
    2. parking / plac utwardzony klasyfikowany jako budowla wg Prawa budowlanego;
    3. latarnia;
    4. ogrodzenie.

    Obiekty budowlane (budynki, budowle i ich części), będące własnością Sprzedających,
    posadowione na Nieruchomości, w dalszej części niniejszego wniosku zwane będą łącznie
    „Obiektami budowlanymi”.
    Jednocześnie, Strony wskazują, że na Nieruchomości znajdują się i będą znajdowały się na
    datę planowanej Transakcji następujące obiekty będące własnością przedsiębiorstwa, o
    którym mowa w art. 49 § 1 kodeksu cywilnego (dalej: „KC”):
      1. sieć wodociągowa,
      2. sieć elektryczna
      3. sieć kanalizacyjna,
    2. Historia oraz dalsze informacje o Nieruchomości
    Sprzedający nabyli Nieruchomość wraz ze znajdującymi się na niej Obiektami
    budowlanymi w dniu 24 listopada 2017 r. na podstawie umowy sprzedaży użytkowania
    wieczystego oraz własności budynków. Powyższa umowa sprzedaży wskazywała, że
    Sprzedający nabywają Nieruchomość w ramach prowadzonej przez Sprzedającego 1
    samodzielnej działalności gospodarczej. 3/4 ceny sprzedaży zostało zapłacone przez
    Sprzedających ze środków pochodzących z kredytu udzielonego Sprzedającemu 1
    występującemu w umowie kredytu jako przedsiębiorca. Nabycie Nieruchomości nie było
    opodatkowane VAT. Notariusz pobrał od Sprzedających podatek od czynności
    cywilnoprawnych.
    Sprzedający nabyli Nieruchomość do majątku objętego ustawową wspólnością majątkową
    małżeńską.
    Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Sprzedających wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Nieruchomość jest wykorzystywana do prowadzenia przedsiębiorstwa Sprzedającego 1
    (stanowiska warsztatowe, stacja kontroli pojazdów, pomieszczenia socjalne, magazyn,
    stróżówka). Nieruchomość została zakwalifikowana przez Sprzedającego 1 do składników
    związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Obiekty budowlane są w
    większości wprowadzone do ewidencji środków trwałych w przedsiębiorstwie
    Sprzedającego. Ponadto, Sprzedający 1 wynajmuje w ramach działalności gospodarczej
    lokale 1, 7, 10 i 11 znajdujące się w Budynku przemysłowym podmiotom trzecim.
    Nieruchomość nie stanowi (i na datę Transakcji nie będzie stanowiła) składnika majątku
    związanego z jakąkolwiek działalnością gospodarczą prowadzoną przez Sprzedającą 2.
    Dodatkowo Zainteresowani wskazują, że Sprzedająca 2 nie zbywała w przeszłości innych
    nieruchomości i nie ma zamiaru zbywać w przyszłości innych nieruchomości niż
    Nieruchomość. Ponadto, Sprzedająca 2 nie podejmowała również żadnych działań
    marketingowych lub reklamowych, nie zamieszczała ogłoszeń w prasie, Internecie czy
    tablicach reklamowych celem zbycia Nieruchomości.
    Budynki znajdujące się na Nieruchomości zostały wybudowane w latach 70-dziesiątych lub
    80 - dziesiątych XX wieku, tj. przed nabyciem Nieruchomości przez Sprzedających w
    listopadzie 2017 r. Pozostałe Obiekty budowlane poza budynkami również zostały
    wybudowane przed nabyciem Nieruchomości przez Sprzedających.
    Obiekty budowlane były użytkowane przed ich nabyciem przez Sprzedających. W
    listopadzie 2017 r. nastąpiło rozpoczęcie użytkowania Obiektów budowlanych
    znajdujących się na Nieruchomości na potrzeby własne Sprzedającego 1, tj. na potrzeby
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

    Sprzedający nie ponieśli i nie zamierzają ponieść wydatków na ulepszenie (w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym) Obiektów budowlanych, które na datę Transakcji
    byłyby równe lub przekroczyłyby 30% ich wartości początkowej.
    Sprzedający udzielili pełnomocnictw (dalej: „Pełnomocnictwa”) dla osób wskazanych przez
    Kupującego do reprezentowania ich w:
      1) w zakresie przeprowadzenia audytu technicznego i prawnego Nieruchomości [...];
      2) w zakresie realizacji planowanej inwestycji na terenie Nieruchomości do:
        a) występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej i innymi
          właściwymi podmiotami oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych
          i prawnych niezbędnych w celu przygotowania i realizacji planowanej
          inwestycji, w tym:
          i. w sprawach związanych z wydaniem promes, warunków technicznych i umów
              przyłączeniowych wraz z możliwością ich aneksowania dotyczących
              przyłączy energii elektrycznej, wody, odprowadzania ścieków, gazu,
              energii cieplnej, usług telekomunikacyjnych i innych mediów,
          ii. uzyskania warunków obsługi komunikacyjnej Nieruchomości,
          iii. uzyskania decyzji wodnoprawnej;
        b) reprezentowania Sprzedających we właściwym postępowaniu, w tym do
          składania oświadczeń, wniosków, uzupełnień, pism w imieniu Sprzedających
          dotyczących:
            i. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uchwalenia przez Radę
              Miasta (...) Planu Ogólnego Miasta (...);
            ii. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uchwalenia Miejscowego
              Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla Nieruchomości;
            iii. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
              warunkach zabudowy dla Nieruchomości;
            iv. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
              środowiskowych uwarunkowaniach dla Nieruchomości;
            v. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
              pozwoleniu na budowę dla Nieruchomości;
            vi. spraw związanych z przeprowadzeniem i ujawnieniem podziału
              Nieruchomości.
    Ponadto, Sprzedający udzielili Kupującemu prawa do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane, w szczególności w sprawach związanych z postępowaniem dotyczącym
    decyzji o pozwoleniu na budowę dla Nieruchomości (dalej: „Zgoda”).
    3. Zakres Transakcji
    W ramach Transakcji dojdzie do zakupu przez Kupującego od Sprzedających wyłącznie
    Nieruchomości.
    Przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne niż Nieruchomość składniki majątku
    Sprzedających.
    W szczególności, przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne niż Nieruchomość składniki
    przedsiębiorstwa Sprzedającego 1. W efekcie Kupujący nie przejmie żadnych ruchomości,

    środków trwałych, wyposażenia budynków, wartości niematerialnych i prawnych, know-
    how Sprzedającego 1, a także innych praw, wierzytelności, umów czy też środków
    pieniężnych lub papierów wartościowych Sprzedającego 1. Kupujący nie przejmie również
    żadnych rachunków bankowych należących do Sprzedającego 1. Nabycie Nieruchomości
    nie będzie wiązało się także z przejściem na Kupującego zakładu pracy w rozumieniu art.
    123 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 Kodeks pracy (t. j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1320, ze zm.,
    dalej: „Kodeks pracy”).
    Nieruchomość nie jest także wyodrębniona funkcjonalnie, organizacyjnie, czy finansowo w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego 1, tj.
    - biznes prowadzony w oparciu o Nieruchomość nie jest wyodrębniony w działalności
      gospodarczej Sprzedającego 1 jako dział, oddział (nie ma statutu, regulaminu, innego
      dokumentu wewnętrznego w tym zakresie);
    - Sprzedający 1 nie prowadzi odrębnej ewidencji zdarzeń gospodarczych dla biznesu
      prowadzonego w oparciu o Nieruchomość, która pozwala na przyporządkowanie
      przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tego biznesu;
    - Nieruchomość nie umożliwia Kupującemu kontynuowania działalności prowadzonej
      przez Sprzedającego 1 bez podejmowania dodatkowych działań mających na celu
      „doposażenie” Nieruchomości w zasoby niezbędne do prowadzenia działalności
      gospodarczej (inne składniki materialne, umowy itd.).
    Dla uniknięcia wszelkich wątpliwości, Zainteresowani wyjaśniają również, że przedmiotem
    Transakcji nie będą również żadne inne niż Nieruchomość składniki majątku Sprzedającej
    2, ani jakiekolwiek składniki przedsiębiorstwa Sprzedającej 2 (jak wskazano powyżej,
    Nieruchomość nie stanowi i na datę Transakcji nie będzie stanowiła składnika majątku
    związanego z jakąkolwiek działalnością gospodarczą prowadzoną przez Sprzedającą 2;
    Sprzedająca 2 takiej działalności nie prowadzi).
    4. Sposób wykorzystania Nieruchomości po Transakcji
    Po przeprowadzeniu Transakcji Kupujący zamierza zrealizować na Nieruchomości oraz
    nieruchomościach sąsiednich składających się z działek gruntu numer (...) (dalej łącznie:
    „Nieruchomość Sąsiednia 1”) lub (...) (dalej łącznie: „Nieruchomość Sąsiednia 2”) inwestycję
    polegającą na wybudowaniu budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi,
    drogami wewnętrznymi i parkingami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną (dalej:
    „Inwestycja”).
    Inwestycja będzie wykorzystywana przez Kupującego w ramach działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Kupujący nie planuje wykorzystywania
    Nieruchomości do działalności zwolnionej z VAT.
    5. Inne okoliczności Transakcji
    Zamiarem Sprzedających jest sprzedaż Nieruchomości w ramach prowadzonej przez
    Sprzedającego 1 działalności gospodarczej. W związku z tym Transakcja zostanie
    udokumentowana stosowną fakturą.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
  1. Czy latarnia posadowiona na działce nr 2 stanowi budynek lub budowlę lub urządzenie
      budowlane w myśl art. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 3a Prawa budowlanego [2] i jest trwale z
      gruntem związana?

      Latarnia posadowiona na działce nr 2 stanowi budowlę w myśl art. 3 pkt 3 Prawa
      budowlanego i jest trwale związana z gruntem.
  2. Czy ogrodzenie posadowione na działce nr 2 stanowi budynek lub budowlę lub
      urządzenie budowlane w myśl art. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 3a Prawa budowlanego [2] i jest
      trwale z gruntem związane?
      Ogrodzenie posadowione na działce nr 2 stanowi urządzenie budowlane w myśl art. 3
      pkt 9 Prawa budowlanego i jest trwale związane z gruntem.
  3. Czy wiata samochodowa posadowiona na działce nr 2 stanowi budynek lub budowlę lub
      urządzenie budowlane w myśl art. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 3a Prawa budowlanego [2] i jest
      trwale z gruntem związana?
      Wiata samochodowa posadowiona na działce nr 2 stanowi budowlę w myśl art. 3 pkt
      3 Prawa budowlanego i jest trwale związana z gruntem.
  4. Czy latarnia posadowiona na działce nr 1 stanowi budynek lub budowlę lub urządzenie
      budowlane w myśl art. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 3a Prawa budowlanego [2] i jest trwale z
      gruntem związana?
      Latarnia posadowiona na działce nr 1 stanowi budowlę w myśl art. 3 pkt 3 Prawa
      budowlanego i jest trwale związana z gruntem.
  5. Czy ogrodzenie posadowione na działce nr 1 stanowi budynek lub budowlę lub
      urządzenie budowlane w myśl art. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 3a Prawa budowlanego [2] i jest
      trwale z gruntem związane?
      Ogrodzenie posadowione na działce nr 1 stanowi urządzenie budowlane w myśl art. 3
      pkt 9 Prawa budowlanego i jest trwale związane z gruntem.
  6. Jeśli którekolwiek z ww. obiektów tj. posadowione na działce 2: latarnia, ogrodzenie, wiata
      samochodowa, posadowione na działce 12 latarnia, ogrodzenie stanowi urządzenie
      budowlane w myśl art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego [2] to należy wskazać osobno do
      każdego urządzenia budowlanego z którym budynkiem lub budowlą jest związane,
      zapewniając możliwość użytkowania tego budynku lub budowli zgodnie z jego
      przeznaczeniem.
      Ogrodzenie posadowione na działkach 2 i 1 jest związane z wszystkimi budynkami i
      budowlami znajdującymi się na tych działkach (tj. „Budynek przemysłowy”, „Budynek
      magazynowy”, budynek transportu i łączności (stróżówka), parking / plac utwardzony,
      latarnie, wiata samochodowa). Jednocześnie wskazuję, że od pierwszego zasiedlenia
      wszystkich budynków i budowli znajdujących się na ww. działkach upłynął okres
      dłuższy niż 2 lata i nie były one przedmiotem ulepszeń.
  7. Jeśli którekolwiek z ww. obiektów tj. posadowione na działce 2: latarnia, ogrodzenie, wiata
      samochodowa, posadowione na działce 1, latarnia, ogrodzenie stanowią budynki lub
      budowle w myśl art. 3 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego [2] i są trwale z gruntem związane
      to należy wskazać osobno do każdego budynku, każdej budowli:
      a) Kiedy (w jakim dniu, miesiącu, roku) wystąpiło pierwsze zajęcie (używanie) tych
        budynków i budowli?

        Rozpoczęcie użytkowania przez Sprzedającego 1 posadowionych na działce 2:
        latarni i wiaty samochodowej oraz posadowionej na działce 1 latarni nastąpiło w
        listopadzie 2017 r.
      b) Czy poszczególne budynki, budowle były lub są przedmiotem najmu, dzierżawy
        lub umów o podobnym charakterze, jeśli tak to należy wskazać dokładne daty
        najmu?
        Nie, wskazane obiekty budowlane, tj. posadowione na działce 2: latarnia i wiata
        samochodowa oraz posadowiona na działce 1 latarnia nie są przedmiotem
        najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
      c) Czy od pierwszego zajęcia, zasiedlenia poszczególnych budynków, budowli, do
        dnia dostawy minie okres dłuższy niż 2 lata?
        Tak, od pierwszego zajęcia / zasiedlenia wskazanych obiektów - tj.
        posadowionych na działce 2: latarni i wiaty samochodowej oraz posadowionej na
        działce 1 latarni - do dnia dostawy minie okres dłuższy niż 2 lata.
      d) Czy Sprzedający 1 ponosił lub będzie ponosił wydatki na ulepszenie w rozumieniu
        przepisów ustawy o podatku dochodowym poszczególnych budynków lub
        budowli, w stosunku do których Sprzedający 1 miał/będzie mieć prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
        Nie, Sprzedający 1 nie ponosił i nie będzie ponosił wydatków na ulepszenie w
        rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym wskazanych obiektów, tj.
          - posadowionych na działce 2: latarni i wiaty samochodowej oraz
          - posadowionych na działce 1: latarni
        w stosunku do których Sprzedający 1 miał/będzie mieć prawo do obniżenia
        kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
      e) Jeżeli Sprzedający 1 ponosił takie wydatki to były one niższe czy wyższe niż 30%
        wartości początkowej poszczególnych budynków, budowli, kiedy zakończono ich
        ulepszenie, proszę podać dokładną datę?
        Nie dotyczy - Sprzedający 1 nie ponosił takich wydatków.
      f) Czy po poniesieniu wydatków na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o
        podatku dochodowym, w stosunku do których Sprzedający 1 miał/będzie mieć
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
        wydatki były wyższe niż 30% wartości początkowej poszczególnych budowli
        należy wskazać czy doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
        ustawy o podatku od towarów i usług?
        Nie dotyczy - Sprzedający 1 nie ponosił i nie będzie ponosił wydatków na
        ulepszenie wskazanych obiektów.
      g) Czy od pierwszego zajęcia, zasiedlenia poszczególnych budynków, budowli po
        ulepszeniu przekraczającym 30% ich wartości początkowej, w myśl ww. definicji,
        do dnia dostawy minie okres dłuższy niż 2 lata?
        Nie dotyczy - Sprzedający 1 nie ponosił i nie będzie ponosił wydatków na
        ulepszenie wskazanych obiektów.

  8. Czy któreś z naniesień określonych we wniosku jako parking/plac utwardzony, latarnia,
      ogrodzenie i wiata samochodowa (znajdujących się na działkach, których prawo
      wieczystego użytkowania będzie przedmiotem sprzedaży) stanowi ruchomości (w
      rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. nie jest częścią składową budynku.
    Żadne ze wskazanych naniesień - tj. parking/plac utwardzony, latarnia, ogrodzenie i wiata
    samochodowa znajdujące się na działkach, których prawo wieczystego użytkowania
    będzie przedmiotem sprzedaży - nie stanowi ruchomości w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego, gdyż są trwale związane z gruntem.
    Zainteresowani wskazują dodatkowo, że nawet w przypadku przyjęcia odmiennej
    kwalifikacji prawnej naniesień w postaci ogrodzenia, lamp i wiaty na gruncie Prawa
    budowlanego - tj. niezależnie od tego czy naniesienia te zostaną uznane za budowle, czy
    urządzenia budowlane - nie będzie miało to wpływu na rozstrzygnięcie analizowanej
    sprawy, gdyż od pierwszego zasiedlenia wszystkich obiektów / naniesień znajdujących się
    na działkach objętych wnioskiem upłynął okres dłuższy niż 2 lata oraz nie były one
    przedmiotem ulepszeń.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
  1. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT)?
  2. Czy podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji
      będzie wyłącznie Sprzedający 1, a jeżeli tak, to czy powinien wystawić fakturę na całą
      cenę sprzedaży Nieruchomości?
  3. Jeżeli stanowisko w zakresie Pytania nr 1 zostanie uznane za prawidłowe i sprzedaż
      Nieruchomości będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT, to czy
      sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie zwolniona od podatku VAT
      zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
  4. Czy otrzymanie zadatku w związku ze sprzedażą Nieruchomości w ramach Transakcji
      będzie zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
  5. Jeżeli sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie zwolniona z VAT na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a Strony zrezygnują z tego zwolnienia VAT zgodnie z
      art. 43 ust. 10-11 ustawy o VAT, to w jakim momencie powstanie obowiązek
      podatkowy w VAT w odniesieniu do otrzymania zadatku na poczet ceny sprzedaży
      Nieruchomości?
  6. Jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu
      właściwej stawki podatku VAT, to czy Kupujący będzie miał prawo do odliczenia
      podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach
      ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

  1. Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT).
  2. Podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji będzie
      wyłącznie Sprzedający 1, a w konsekwencji powinien wystawić fakturę na całą cenę
      sprzedaży Nieruchomości.
  3. Jeżeli stanowisko w zakresie Pytania nr 1 zostanie uznane za prawidłowe i sprzedaż
      Nieruchomości będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT, to Sprzedaż
      Nieruchomości w ramach Transakcji będzie zwolniona od podatku VAT zgodnie z art.
      43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
  4. Otrzymanie zadatku w związku ze sprzedażą Nieruchomości w ramach Transakcji będzie
      zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
  5. Jeżeli sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie zwolniona z VAT na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a Strony zrezygnują z tego zwolnienia VAT zgodnie z
      art. 43 ust. 10-11 ustawy o VAT, to obowiązek podatkowy w VAT w odniesieniu do
      otrzymania zadatku na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości powstanie dopiero w
      momencie złożenia przez Strony prawidłowego oświadczenia o wyborze
      opodatkowania VAT.
  6. Jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu
      właściwej stawki podatku VAT, to Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku
      VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w
      szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 1 i 2
    Aby dana czynność podlegała pod przepisy ustawy o VAT, w tym przepisy dotyczące
    zwolnień z podatku VAT, musi być wykonana przez podmiot, któremu w związku z jej
    wykonaniem przysługuje status podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei w myśl ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powyższa definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem „podatnika” wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną
    działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym status
    podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.

    Dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Działalność gospodarcza powinna cechować
    się ponadto stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania. Działalność
    gospodarcza występuje również w przypadku wykorzystywania rzeczy w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Właściwym zatem jest wykluczenie z grona podatników osób fizycznych, w przypadku gdy
    dokonują sprzedaży towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który
    nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź w celu wykorzystania go przy
    wykonywaniu innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Tym samym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 15
    września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży
    nieruchomości nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Powyższe
    elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym. Inaczej jest
    natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Jednocześnie, należy wskazać, że małżeństwo nie ma statusu podatnika podatku VAT, co
    oznacza, że konieczność ustalenia kto jest podatnikiem tego podatku odnosi się do
    każdego z małżonków z osobna. Ustawodawca podatkowy traktuje małżonków jako co do
    zasady odrębnych podatników. Nie ma podstaw, aby traktować małżonków jako jeden
    podmiot, którego działalność podlega obowiązkowi podatkowemu VAT. Status podatnika
    VAT może uzyskać zarówno jedno z małżonków, jak i oboje, tj. każde z osobna.
    Należy też podkreślić, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez
    jednego z małżonków nie czyni podatnikiem tego podatku drugiego małżonka, nawet
    jeżeli czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z
    wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy. Autonomiczność prawa
    podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że
    stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku VAT.
    Tym samym dla opodatkowania podatkiem VAT istotne znaczenie ma to, kto faktycznie
    wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Jeżeli takie czynności wykonuje tylko
    jedno z małżonków - tak jak w przypadku opisanym w niniejszym wniosku - to tylko ten z
    małżonków może zostać uznany za podatnika podatku VAT.
    Zdaniem Stron, w analizowanej sprawie wyłącznie Sprzedającemu 1 będzie przysługiwał
    status podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji.
    Nieruchomość stanowi bowiem (i na datę Transakcji będzie stanowiła) składnik majątku
    związany z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością gospodarczą. Obiekty
    budowlane są w większości wprowadzone do ewidencji środków trwałych w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego. Sprzedający jest czynnym podatnikiem VAT i
    wykorzystuje Nieruchomość w działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

    Ponadto, umowa nabycia Nieruchomości przez Sprzedających wskazywała, że Sprzedający
    nabywają Nieruchomość w ramach prowadzonej przez Sprzedającego 1 samodzielnej
    działalności gospodarczej. Większość ceny sprzedaży zostało zapłacone przez
    Sprzedających ze środków pochodzących z kredytu udzielonego Sprzedającemu 1
    występującemu w umowie kredytu jako przedsiębiorca.
    Okoliczność pozostawania przez Sprzedającego 1 w związku małżeńskim ze Sprzedającą 2
    i objęcie zakresem Transakcji składnika ich majątku wspólnego nie powoduje samo w
    sobie, iż oboje małżonkowie uzyskają status podatników VAT w odniesieniu do tej
    czynności. Dla opodatkowania podatkiem VAT istotne znaczenie ma bowiem to, kto
    faktycznie wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Jeżeli zatem takie
    czynności wykonuje tylko jedno z małżonków (w analizowanym przypadku Sprzedający 1),
    tylko ten z małżonków może zostać uznany za podatnika podatku VAT.
    Aktywność Sprzedającej 2 przejawiająca się w byciu stroną Transakcji (w tym udzielenie
    wraz ze Sprzedającym 1 Pełnomocnictw i Zgody) nie dają podstaw do uznania jej za
    podatnika VAT z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Nieruchomość nie stanowi (i na datę Transakcji nie będzie stanowiła) składnika majątku
    związanego z jakąkolwiek działalnością gospodarczą prowadzoną przez Sprzedającą 2.
    Sprzedająca 2 nie prowadzi działalności gospodarczej. Dodatkowo, Sprzedająca 2 nie
    zbywała w przeszłości innych nieruchomości i nie ma zamiaru zbywać w przyszłości innych
    nieruchomości niż Nieruchomość. Sprzedająca 2 nie podejmowała również żadnych
    działań marketingowych lub reklamowych, nie zamieszczała ogłoszeń w prasie, Internecie
    czy tablicach reklamowych celem zbycia Nieruchomości.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że Sprzedająca 2 udzieliła Pełnomocnictw i Zgody
    wyłącznie z powodów formalnych (tj. z uwagi na fakt, iż jest współwłaścicielem
    Nieruchomości w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej). Udzielenie
    Pełnomocnictw i Zgody przez Sprzedającą 2 było konieczne dla skutecznego udzielenia
    Pełnomocnictw i Zgody przez Sprzedającego 1.
    Z uwagi na powyższe, zdaniem Zainteresowanych, wyłącznie Sprzedający 1 spełnia
    przesłanki do uznania go za podatnika podatku VAT w związku z planowaną Transakcją.
    Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie dostawą dokonywaną w ramach
    prowadzonej przez Sprzedającego 1 działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    Ustawy o VAT. Mając na uwadze okoliczność, że Nieruchomość została zakwalifikowana
    przez Sprzedającego 1 do składników związanych z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą, to Sprzedający 1 (a nie Sprzedająca 2) ma kontrolę ekonomiczną nad
    Nieruchomością (pomimo tego, że ze względów formalnych tj. objęcia Nieruchomości
    ustrojem wspólności ustawowej małżeńskiej, Nieruchomość jest również składnikiem
    majątku Sprzedającej 2). W rezultacie, wyłącznie Sprzedający 1 dokona dostawy
    Nieruchomości (tj. przeniesienia prawa do rozporządzania Nieruchomością jak właściciel)
    w ramach Transakcji.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    należy uznać, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji wyłącznie
    Sprzedający 1 będzie miał status podatnika podatku VAT.
    Zdaniem Stron, fakt, że Sprzedający 1 włada w sensie ekonomicznym całą Nieruchomością
    na potrzeby swojej działalności gospodarczej oznacza, że powinien on wystawić fakturę
    VAT na całość ceny sprzedaży Nieruchomości (a nie na połowę ceny).
    Powyższe stanowisko, pozwalające na przyjęcie, że a) podatnikiem podatku VAT może być
    tylko jeden z małżonków, pomimo że transakcja sprzedaży dotyczy majątku wspólnego
    małżonków, oraz b) za podstawę opodatkowania powinien on przyjąć całą zapłatę z tytułu
    sprzedaży nieruchomości, niezależnie czy miałaby ona podlegać podziałowi pomiędzy

    współwłaścicieli, potwierdzają przykładowo następujące interpretacje podatkowe i wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego:
    - Interpretacja podatkowa z dnia 5 maja 2025 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.65.2025.2.DS
      „W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowe działki stanowią majątek
      wspólny małżonków, to jednak działki te są wykorzystywana wyłącznie przez Pana do
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Pan prowadząc
      działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego ma nad tym
      majątkiem kontrolę ekonomiczną.
      Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
      wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych
      wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług,
      wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym
      podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży
      nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi
      on działalność gospodarczą.
      Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy
      stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży działek, będących we
      wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pan będzie stroną dokonującą
      czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występował w
      charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro bowiem działki
      będące przedmiotem planowanej sprzedaży wykorzystuje Pan do prowadzenia
      działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pan w sensie
      ekonomicznym właścicielem tych działek i to Pan dokona w efekcie ich dostawy -
      przeniesienia prawa do rozporządzania działkami jak właściciel.”
    - Interpretacja podatkowa z dnia z dnia 7 maja 2025 r., nr 0112-KDIL3.4012.111.2025.4.
      KFK:
      W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa Nieruchomość stanowi majątek
      wspólny małżonków, to jednak jest wykorzystywana wyłącznie przez Zainteresowaną
      nr 2 do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (odpłatny najem
      nieruchomości). Po wycofaniu poszczególnych części nieruchomości (część usługowa i
      warsztat samochodowy) z ewidencji środków trwałych prowadzonych przez Państwa
      działalności, tylko Zainteresowana nr 2 prowadzi bowiem działalność gospodarczą
      przy wykorzystaniu sprzedawanej Nieruchomości. Również część mieszkalna,
      wynajmowana we wcześniejszych latach, była wynajmowana w ramach najmu
      prywatnego przez Zainteresowaną nr 2, rozliczanego ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych. Zatem, prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o
      składniki majątku wspólnego, Zainteresowana nr 2 ma nad tym majątkiem kontrolę
      ekonomiczną.
      Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
      wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych
      wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług
      wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym

      podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży
      Nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi
      On działalność gospodarczą.
    Podsumowując stwierdzam, że sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy sprzedaży
    Nieruchomości tylko Zainteresowana nr 2 będzie występowała w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa
    w art. 15 ust. 2 ustawy. Natomiast Zainteresowany nr 1 przy transakcji sprzedaży
    Nieruchomości nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    - Interpretacja podatkowa z dnia 3 czerwca 2025 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.152.2025.2.DM:
      Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo
      udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu
      dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz kupującego
      (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że
      zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność
      gospodarczą.
    - Interpretacja podatkowa z dnia 24 marca 2020 r., nr. 0112-KDIL1-3.4012.539.2019.2.TK:
      „stwierdzić, że skoro - jak wskazano powyżej - z tytułu sprzedaży przedmiotowej
      Nieruchomości podatnikiem podatku od towarów i usług - w rozumieniu art. 15 ust. 1
      i ust. 2 ustawy dla całej przedmiotowej transakcji będzie wyłącznie Zainteresowany 1,
      jak również - mając na uwadze fakt, że przedmiotowa transakcja będzie stanowiła
      dostawę opodatkowaną podatkiem od towarów i usług - to wyłącznie po stronie
      Zainteresowanego 1 wystąpi obowiązek wystawienia faktury zaliczkowej oraz faktury
      końcowej z tytułu tej sprzedaży.
      Podstawą opodatkowania u Zainteresowanego 1, o której mowa w art. 29a ust. 1
      ustawy, będzie wartość netto sprzedaży całej Nieruchomości, należna obojgu
      małżonkom, czyli Zainteresowanemu 1 i Zainteresowanej 2.”
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2021 r., sygn. I FSK 731
      /18:
      „w sytuacji gdy daną nieruchomość nabyto do majątku wspólnego, ale jest ona
      wykorzystywana przez przedsiębiorcę, to jej sprzedaż podlega opodatkowaniu według
      zasad właściwych dla działalności gospodarczej. Zdaniem NSA zmiana panującego
      między małżonkami ustroju majątkowego małżeńskiego w odniesieniu do
      przedmiotowej nieruchomości, pozostaje bez wpływu na ocenę skutków podatkowych
      w podatku od towarów i usług jej zbycia. W niniejszej sprawie decydujące znaczenie
      miały bowiem przepisy prawa podatkowego, nie zaś okoliczność, że w sensie
      cywilnoprawnym do Skarżącej należał jedynie udział w nieruchomości.
    W związku z tym, za zasadne należało uznać stanowisko WSA, że skoro podmiotem
    dokonującym dostawy nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej

    była Skarżąca, to za podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 VATU należało
    przyjąć wszystko, co stanowiło zapłatę z tytułu sprzedaży (dostawy) nieruchomości,
    niezależnie od tego, że owa zapłata miałaby podlegać podziałowi pomiędzy
    współwłaścicieli stosownie do ich udziału w zbywanym prawie.”
    Jednocześnie, należy wskazać, że do Transakcji nie znajdzie zastosowania wyłączenie z
    zakresu podlegania VAT przewidziane w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT dla dostawy
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
            1Zgodnie z art. 55 KC, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej, obejmującym w szczególności: oznaczenie indywidualizujące
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność
    nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz
    inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu
    i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub
    ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów
    wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa
    własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne oraz
    tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej.
    Stosowanie do art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W świetle powyższego należy wskazać, że przedmiotem planowanej Transakcji będzie
    jedynie Nieruchomość tj. zabudowane Obiektami budowlanymi działki gruntu.
    Przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne składniki majątku Sprzedającego 1, w
    szczególności należące do jego przedsiębiorstwa. Przedmiotem Transakcji nie będą też
    inne niż Nieruchomość składniki majątku Sprzedającej 2.
    Planowanej Transakcji nie będzie więc towarzyszyć transfer składników wchodzących w
                            1skład ww. definicji przedsiębiorstwa z art. 55 KC. Nieruchomość nie jest także
    wyodrębniona organizacyjnie, funkcjonalnie, ani finansowo w przedsiębiorstwie
    Sprzedającego w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT. Nie ma zatem podstaw do
    zakwalifikowania Transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa, czy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Należy stwierdzić zatem, że sprzedaż Nieruchomości w ramach
    Transakcji będzie stanowiła transakcję podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, tj.
    objętą zakresem opodatkowania tym podatkiem odpłatną dostawę towarów.
    Podsumowując,
      - sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
        podatkiem VAT,
      - podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji
        będzie wyłącznie Sprzedający 1.
      - Transakcja sprzedaży Nieruchomości powinna być udokumentowana fakturą VAT
        wystawioną przez Sprzedającego 1 na całość ceny.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 3
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę

    towarów, stosownie do art. 7 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie praw użytkowania
    wieczystego. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Z powyższego wynika, że grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku VAT, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części,
    które zostały na nim posadowione. Oznacza to również, że w sytuacji, gdy budynki,
    budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, to również sprzedaż
    gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Przepisy Ustawy o VAT wprowadzają zwolnienia dotyczące dostaw nieruchomości. Zakres i
    zasady zwolnienia od podatku VAT zostały określone w art. 43 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwolnieniu z podatku VAT podlega
    dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT. Zgodnie z
    nią przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
    lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli
    lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Mając na uwadze powyższe, w celu ustalenia sposobu opodatkowania Nieruchomości,
    kluczowe jest określenie kiedy po wybudowaniu lub ulepszeniu Obiektów budowlanych
    doszło do ich pierwszego zasiedlenia.
    Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, Obiekty budowlane znajdujące się na
    Nieruchomości wybudowano oraz rozpoczęto ich użytkowanie przed datą nabycia
    Nieruchomości przez Sprzedających, czyli przed 24 listopada 2017 r. Sprzedający 1
    rozpoczął użytkowanie Obiektów budowlanych na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej po ich nabyciu w listopadzie 2017 r.
    Od daty nabycia i rozpoczęcia użytkowania Obiektów budowlanych Sprzedający nie
    ponosili (i nie zamierzają ponosić) wydatków na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, które na datę Transakcji byłyby równe lub przekroczyłyby 30% ich
    wartości początkowej.
    W konsekwencji należy uznać, że na datę Transakcji upłynie okres dłuższy niż dwa lata od
    momentu „pierwszego zasiedlenia” Obiektów budowlanych. W związku z powyższym,
    zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia sprzedaży Nieruchomości z
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Uzupełniająco, Strony wskazują, że w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania
    następujące zwolnienia z VAT:

    - Zwolnienie od podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT, stosowane przy łącznym
      spełnieniu dwóch warunków: a) towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej; b) brak prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
      kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzeniu tych
      towarów.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedający nie wykorzystywał
    Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej, a nabycie Nieruchomości nie
    było opodatkowane podatkiem VAT.
    - Zwolnienia od podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o VAT dla dostawy terenów
      niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Nieruchomość na moment Transakcji
      będzie bowiem zabudowana Obiektami budowlanymi.
    - Zwolnienie od podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, gdyż przepis ten może
      znaleźć zastosowanie tylko wówczas, gdy nie stosuje się zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
      10 Ustawy o VAT („Zwalnia się od podatku: dostawę budynków, budowli lub ich części
      nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: [..]”)
    Podsumowując, w ocenie Stron, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie
    spełniać warunki dla zastosowania zwolnienia od opodatkowania VAT przewidzianego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Na Nieruchomości znajdują się Obiekty budowlane,
    których pierwsze zasiedlenie nastąpiło nie później niż w listopadzie 2017 r., a więc ponad
    2 lata temu. Jednocześnie Sprzedająca nie przeprowadzała (i nie zamierza przeprowadzać)
    w stosunku do nich żadnych prac o charakterze ulepszeń w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, o wartości wynoszącej co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Strony zaznaczają dodatkowo, że powyższe zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o
    VAT, ma charakter fakultatywny. Zgodnie z art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może
    zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o
    VAT i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem,
    że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    a) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    b) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego
        dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają
        opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 Ustawy o VAT oświadczenie to musi zawierać:
    1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, gdy oświadczenie jest składane właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego;
    3. adres budynku, budowli lub ich części.
    Powyższe oznacza, że Sprzedający 1 i Kupujący, będąc zarejestrowanymi jako podatnicy
    VAT czynni, mogą zrezygnować ze znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie

    zwolnienia od podatku VAT oraz dokonać wyboru opodatkowania podatkiem VAT dostawy
    Obiektów budowlanych - co powinno nastąpić poprzez złożenie przed dniem Transakcji
    (ewentualnie w akcie notarialnym, do zawarcia którego dojdzie w związku z dostawą
    Obiektów budowlanych) zgodnego oświadczenia na podstawie ww. przepisów, że
    wybierają opodatkowanie podatkiem VAT dostawy Obiektów budowlanych.
    Jeśli zaś Sprzedający 1 i Kupujący nie skorzystają z ww. prawa rezygnacji ze zwolnienia
    VAT, to Transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 4 i 5
    Stosowanie do art. 394 § 2 Kodeksu cywilnego, w razie wykonania umowy zadatek ulega
    zaliczeniu na poczet świadczenia strony, która go dała; jeżeli zaliczenie nie jest możliwe,
    zadatek ulega zwrotowi.
    Z przywołanego przepisu wynika więc, że zadatek, w razie wykonania umowy, staje się
    częścią ceny (jest zaliczony na poczet zapłaty ceny).
    Ustawa o VAT nie przewiduje odrębnego, samodzielnego przedmiotu opodatkowania w
    postaci otrzymania zadatku (art. 5 ust. 1). Opodatkowaniu VAT podlegają dostawy
    towarów i świadczenie usług, a nie płatności dokonane z tytułu tych transakcji. Ustawa o
    VAT przesuwa (przyspiesza) jedynie moment opodatkowania transakcji - w odniesieniu do
    kwoty zadatku.
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty (z wyjątkami nieznajdującymi zastosowania w analizowanej sprawie).
    W konsekwencji, sposób opodatkowania otrzymania zadatku należy analizować w
    połączeniu z czynnością, na poczet której zadatek został wpłacony. Zdaniem Stron
    oznacza to, że sposób opodatkowania zadatku powinien być ustalany według okoliczności
    transakcji istniejących na moment jego otrzymania.
    W analizowanej sprawie, na moment otrzymania zadatku, przedmiotem Transakcji jest
    zabudowana Nieruchomość, w stosunku do której znajduje zdaniem Stron zastosowanie
    zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W rezultacie,
    otrzymanie zadatku w związku ze sprzedażą tej Nieruchomości także powinno być
    zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jeżeli w przyszłości okoliczności Transakcji sprzedaży Nieruchomości ulegną zmianie, z
    uwagi na to, że Strony zrezygnują ze zwolnienia z VAT, zgodnie z art. 43 ust. 10-11 ustawy
    o VAT, to obowiązek podatkowy w VAT w odniesieniu do otrzymania zadatku na poczet
    ceny sprzedaży Nieruchomości powstanie dopiero w momencie złożenia przez Strony
    prawidłowego oświadczenia o wyborze opodatkowania VAT. Będzie to bowiem nowa
    okoliczność, nieistniejąca na moment otrzymania zadatku, a przez to niemogąca mieć
    wpływu na sposób opodatkowania otrzymania zadatku.
    Dopiero w momencie złożenia przez Strony ww. oświadczenia dotyczącego wyboru
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości powstanie obowiązek
    uwzględnienia podatku VAT od kwoty zadatku w deklaracji za okres rozliczeniowy, w
    którym zaistnieje zdarzenie powodujące zmianę sposoby opodatkowania (nie będzie więc
    wymagana korekta wstecznych rozliczeń).
    Powyższe podejście, zgodnie z którym kwestię opodatkowania zadatku należy rozstrzygać
    na podstawie okoliczności istniejących w dacie jego otrzymania, potwierdzają m.in.
    interpretacja indywidualna z dnia 9 marca 2023 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.7.2023.1.IG oraz
    interpretacja z dnia 28 listopada 2024 r., nr. 0114-KDIP1-1.4012.699.2024.1.ESZ.

    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 6
    W pierwszej kolejności Zainteresowani wskazują, że niniejsze uzasadnienie dotyczy
    sytuacji, w których:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna stanowisko w zakresie pytania nr 3 za
      nieprawidłowe, tj. uzna, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie
      zwolniona od podatku VAT i będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy
      zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT;
      albo
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna stanowisko w zakresie pytania nr 3 za
      prawidłowe, a Strony Transakcji zrezygnują ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w
      art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT poprzez wybór opodatkowania VAT Transakcji na
      podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 Ustawy o VAT.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT przysługuje pod warunkiem spełnienia
    przesłanek pozytywnych wynikających z art. 86 Ustawy o VAT oraz niewystąpienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 Ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z powyższych przepisów wynikają zatem następujące podstawowe warunki uprawniające
    do odliczenia podatku naliczonego:
    - towary i usługi, z których nabyciem podatek VAT został naliczony są wykorzystywane
      do wykonywania czynności opodatkowanych (tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego VAT),
    - transakcja jest udokumentowana fakturą,
    - transakcja jest opodatkowana VAT (co oznacza, że podatnik nie może skorzystać z
      prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który został nieprawidłowo wykazany
      na fakturze, w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku VAT),

    - odliczenia podatku VAT dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik VAT.
    Mając na uwadze, że jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego:
      i. Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomość w ramach działalności
        gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT,
      ii. Transakcja zostanie udokumentowana stosowaną fakturą (fakturami) VAT,
      iii. Kupujący jest i będzie czynnym podatnikiem VAT,
    Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z zakupem Nieruchomości.
    Reasumując, jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT, to
    Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem
    Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1
    Ustawy o VAT.
    Jednocześnie, jeśli stanowisko w zakresie Pytania nr 2 zostanie uznane za nieprawidłowe i
    za podatników podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji
    zostaną uznani zarówno Sprzedający 1 jak i Sprzedająca 2, Kupujący będzie miał prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości w ramach
    Transakcji na podstawie faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości otrzymanych
    od Sprzedającego 1 i Sprzedającej 2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest:
    - prawidłowe w zakresie uznania transakcji sprzedaży Nieruchomości za podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem
      VAT);
    - prawidłowe w zakresie uznania, że podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży
      Nieruchomości w ramach Transakcji będzie wyłącznie Sprzedający 1, a w
      konsekwencji powinien wystawić fakturę na całą cenę sprzedaży Nieruchomości;
    - prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku dostawy Nieruchomości;
    - prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku otrzymanego zadatku;
    - nieprawidłowe w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu
      do otrzymania zadatku na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości;
    - prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
      nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:
        6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

        7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
      W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych,
      każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na mocy art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela.
    Ze względu na charakter udziału, może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
    pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną, uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.

    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zatem, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    Konsekwentnie, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 w 2017 r. nabyli
    Nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży użytkowania wieczystego oraz własność
    budynków. Umowa ta wskazywała, ze Sprzedający nabywają Nieruchomość w ramach
    prowadzonej przez Sprzedającego 1 samodzielnej działalności gospodarczej. Sprzedający
    nabyli Nieruchomość do majątku objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.
    Nieruchomość jest wykorzystywana do prowadzenia przedsiębiorstwa Sprzedającego 1
    (stanowiska warsztatowe, stacja kontroli pojazdów, pomieszczenia socjalne, magazyn,
    stróżówka). Nieruchomość została zakwalifikowana przez Sprzedającego 1 do składników
    związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Nieruchomość nie
    stanowi (i na datę Transakcji nie będzie stanowiła) składnika majątku związanego z
    jakąkolwiek działalnością gospodarczą prowadzoną przez Sprzedającą 2. Sprzedająca 2 nie
    prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Dodatkowo
    Zainteresowani wskazują, że Sprzedająca 2 nie zbywała w przeszłości innych
    nieruchomości i nie ma zamiaru zbywać w przyszłości innych nieruchomości niż
    Nieruchomość. Ponadto, Sprzedająca 2 nie podejmowała również żadnych działań
    marketingowych lub reklamowych, nie zamieszczała ogłoszeń w prasie, Internecie czy
    tablicach reklamowych celem zbycia Nieruchomości.
    Z analizy art. 5 ust. 1 ustawy w związku z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że dostawa towarów
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika
    podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania
    jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, polegające na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek został nabyty i był faktycznie wykorzystany na potrzeby własne,
    czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa Nieruchomość stanowi majątek
    wspólny małżonków, to jednak jest wykorzystywana wyłącznie przez Sprzedającego 1 do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, Nieruchomość nie stanowi (i na datę Transakcji nie będzie
    stanowiła) składnika majątku związanego z jakąkolwiek działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez Sprzedającą 2.Sprzedająca nie zbywała w przeszłości innych
    nieruchomości i nie ma zamiaru zbywać w przyszłości innych nieruchomości. Sprzedająca
    2 nie podejmowała również żadnych działań marketingowych lub reklamowych, nie
    zamieszczała ogłoszeń w prasie, internecie czy tablicach reklamowych celem zbycia
    Nieruchomości.
    Ponadto Sprzedająca 2 oraz Sprzedający 1 udzielili pełnomocnictw dla osób wskazanych
    przez Kupujących do reprezentowania ich w:
      1. w zakresie przeprowadzenia audytu technicznego i prawnego Nieruchomości [...];
      2. w zakresie realizacji planowanej inwestycji na terenie Nieruchomości do:
        a. występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej i innymi
          właściwymi podmiotami oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
          prawnych niezbędnych w celu przygotowania i realizacji planowanej inwestycji,
          w tym:
          - w sprawach związanych z wydaniem promes, warunków technicznych i
            umów przyłączeniowych wraz z możliwością ich aneksowania dotyczących
            przyłączy energii elektrycznej, wody, odprowadzania ścieków, gazu, energii
            cieplnej, usług telekomunikacyjnych i innych mediów,
          - uzyskania warunków obsługi komunikacyjnej Nieruchomości,
          - uzyskania decyzji wodnoprawnej;
        b. reprezentowania Sprzedających we właściwym postępowaniu, w tym do
          składania oświadczeń, wniosków, uzupełnień, pism w imieniu Sprzedających
          dotyczących:

            - spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uchwalenia przez Radę
            Miasta (...) Planu Ogólnego Miasta (...);
            - spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uchwalenia Miejscowego
            Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla Nieruchomości;
            - spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
            warunkach zabudowy dla Nieruchomości;
            - spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
            środowiskowych uwarunkowaniach dla Nieruchomości;
            - spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
            pozwoleniu na budowę dla Nieruchomości;
            - spraw związanych z przeprowadzeniem i ujawnieniem podziału
            Nieruchomości.
    Ponadto, Sprzedający udzielili Kupującemu prawa do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane, w szczególności w sprawach związanych z postępowaniem dotyczącym
    decyzji o pozwoleniu na budowę dla Nieruchomości.
    Podkreślić zatem należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez Kupującego działania
    prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie sprzedaży.
    Jednocześnie warto zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie,
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od
    towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub
    ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to
    oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym
    przypadku.
    Zatem podstawą opodatkowania u Sprzedającego 1, o której mowa w art. 29a ust. 1
    ustawy, będzie wartość netto sprzedaży całej Nieruchomości, należna Sprzedającemu 1 i
    Sprzedającej 2.
    Uwzględniając powyższe w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić,
    że skoro - jak wskazano powyżej - z tytułu sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości
    podatnikiem podatku od towarów i usług - w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy dla
    całej przedmiotowej transakcji będzie wyłącznie Sprzedający 1, to wyłącznie po stronie
    Zainteresowanego 1 wystąpi obowiązek wystawienia faktury zaliczkowej oraz faktury
    końcowej z tytułu tej sprzedaży.
    W przedmiotowej sprawie należy również wskazać, że przedmiot transakcji nie będzie
    stanowił przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają
    definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od
                                          1towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy Kodeks
    cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                    2Przy czym, zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,

    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że:
      Pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i
      finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników
      materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji
      określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
      przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania,
    że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła
    ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym
    warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to
    ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej
    (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana
    część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym
    przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim
    wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako

    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół
    składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
      1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
      2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
      3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
      4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia
    poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie
    można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W praktyce
    obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia.
    Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części powinny pozostawać ze sobą we
    wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie
    tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym
    przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki
    pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej
    działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach planowanej Transakcji (tj. sprzedaży Nieruchomości)
    nastąpi wyłącznie przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz prawa
    własności posadowionych na tych gruntach budynków, budowli oraz urządzeń
    budowlanych. Nieruchomość nie jest wyodrębniona funkcjonalnie, organizacyjnie,
    finansowo. Kupujący nie przejmie żadnych innych nieruchomości, ani żadnych
    ruchomości. Środków trwałych, wyposażenia budynków, wartości niematerialnych i

    prawnych, know-how, a także innych praw, wierzytelności, umów czy środków
    pieniężnych. Nabycie Nieruchomości nie będzie się wiązała z przejściem na Kupującego
                      1zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy.
    W związku z tym w analizowanej sprawie, przedmiotem transakcji nie będzie
    przedsiębiorstwo, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
    ustawy, a w rezultacie planowana Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT, a przepis art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie miał zastosowania
    do tej transakcji.
    Wskazać również należy, ze zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
          korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
          wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności,
          o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
            a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
            b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
              ust. 5 pkt 4,
            c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z
              art. 19a ust. 1b.
    W myśl art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
        1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
          nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
          b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
          mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
          z wyjątkiem:
            a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust.
              1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
            b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

        2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i
          art. 118
          - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc
            od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę
            bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.
    W konsekwencji:
      - sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
        podatkiem VAT,
      - podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji
        będzie wyłącznie Sprzedający 1,
      - Transakcja sprzedaży Nieruchomości powinna być udokumentowana fakturą VAT
        wystawioną przez Sprzedającego 1 na całość ceny.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 1 i pytania oznaczonego we wniosku nr 2, tj. że:
    - Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT),
    - Podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji będzie
      wyłącznie Sprzedający 1, a w konsekwencji powinien wystawić fakturę na całą cenę
      sprzedaży Nieruchomości
    jest prawidłowe.
    Przechodząc do kolejnych wątpliwości Zainteresowanych, wskazać należy, że dokonywana
    czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Odnosząc się do zastosowania zwolnienia dla dostawy Nieruchomości, należy wyjaśnić, że
    zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o podatku VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:

      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków -
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub

    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
        1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
        2) złożą:
          a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich
          nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
          b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą
          tych obiektów
            - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
            budowli lub ich części (tzw. „opcja VAT”).
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT:

      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
          dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
          przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    budowli, budynku i urządzenia budowlanego. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww.
    ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i
    usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku
    /budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym
    samym należy przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego
    znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do
    stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku
    VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż
    w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający 1 sprzeda na rzecz Kupującego Nieruchomość w
    skład której wchodzą:
      - prawo użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości składającej się z działek
        1 i 2,
      - prawo własności posadowionych na tych działkach obiektów.
    Na działce 2 posadowione są 3 budynki (budynek przemysłowy, silos, stróżówka) w
    rozumieniu prawa budowlanego, budowle w rozumieniu prawa budowlanego w postaci
    parkingu, latarni i wiaty samochodowej. Na działce 1 posadowiony jest budynek
    magazynowy w rozumieniu prawa budowlanego, budowle w postaci parkingu i latarni.
    Ponadto na ww. dwóch działkach znajduje się ogrodzenie, które stanowi urządzenie
    budowlane , które jest związane ze wszystkimi budynkami i budowlami znajdującymi się
    na działkach.
    Na Nieruchomości znajdują się i będą znajdowały się na dzień Transakcji sieci będące
    własnością przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 49 § 1 kodeksu cywilnego.
    Zainteresowani wskazali również, że od pierwszego zasiedlenia wszystkich budynków i
    budowli znajdujących się na ww. działkach upłynął okres dłuższy niż dwa lata i nie były one
    przedmiotem ulepszeń.
    Jak stanowi art. 47 § 1 i 2 ustawy Kodeks Cywilny:
      § 1 Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Natomiast w myśl art. 48 ustawy Kodeks Cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Stosownie do art. 49 § 1 ustawy Kodeks Cywilny:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    W związku z powyższym znajdujące się na działkach obiekty w postaci sieci należące do
    przedsiębiorstwa przesyłowego, nie stanowią własności Sprzedającego, lecz
    przedsiębiorstw przesyłowych.
    W związku z powyższym, dostawa Budynków i Budowli należących do Sprzedającego
    posadowionych na działkach 1 oraz 2 będzie miała miejsce co najmniej 2 lata po ich
    pierwszym zasiedleniu i podlegać będzie zwolnieniu z podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10.
    Jednocześnie, ze względu na to, że dostawa Budynków i Budowli korzystać będzie ze
    zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a
    tej oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miał zastosowania.
    W tym miejscu odnieść się należy do kwestii urządzeń budowlanych znajdujących się na
    Nieruchomości, które należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i
    opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na
    tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak jest podstaw do stosowania przepisów
    ustawy w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków
    /budowli do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one
    samodzielnego bytu.

    Jednocześnie jak wskazano wyżej, grunt, na którym posadowione zostały Budynki i
    Budowle, dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Oznacza to, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przedmiotowej sprawie do dostawy
    gruntu (prawa użytkowania wieczystego) stosuje się analogicznie ww. zwolnienie, jak przy
    dostawie Budynków i Budowli znajdujących się na nim.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 3, tj. że jeżeli stanowisko w zakresie Pytania nr 1 zostanie uznane za prawidłowe i
    sprzedaż Nieruchomości będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT, to
    Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie zwolniona od podatku VAT zgodnie z
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT jest prawidłowe.
    Wątpliwości Zainteresowanych dotyczą również tego, czy zadatek za Nieruchomość, przed
    złożeniem oświadczenia Stron o wyborze opodatkowania dostawy Budynków, będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku do czasu złożenia przez Strony ww. oświadczenia i
    dokonania dostawy Nieruchomości, a także kiedy powstanie obowiązek podatkowy dla
    tego zadatku.
    Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
        1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
        2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i
    usług definicji zadatku.
    Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego PWN” (wydanie internetowe: sjp.
    pwn.pl) -„zadatek” to część należności wpłaca z góry jako gwarancja dotrzymania umowy.
    Kwestie zadatku są uregulowane w ustawie Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 394 § 1
    Kodeksu cywilnego:
      W braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju zadatek dany przy
      zawarciu umowy ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez jedną ze
      stron druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy
      odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy
      dwukrotnie wyższej.
    Jak stanowi art. 394 § 2 Kodeksu cywilnego:

      W razie wykonania umowy zadatek ulega zaliczeniu na poczet świadczenia strony,
      która go dała; jeżeli zaliczenie nie jest możliwe, zadatek ulega zwrotowi.
    Stosownie do § 3 ww. artykułu:
      W razie rozwiązania umowy zadatek powinien być zwrócony, a obowiązek zapłaty
      sumy dwukrotnie wyższej odpada. To samo dotyczy wypadku, gdy niewykonanie
      umowy nastąpiło wskutek okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi
      odpowiedzialności albo za które ponoszą odpowiedzialność obie strony.
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji gdy dochodzi do wykonania umowy zadatek
    ulega zaliczeniu na poczet świadczenia, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług. W
    przypadku natomiast, gdy umowa zostaje rozwiązana zadatek podlega zwrotowi.
    Aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zadatek musi ona być powiązana z
    konkretną przyszłą transakcją. Zatem w momencie wpłaty musi być znany towar, czy
    usługa, na które zostaną one przeznaczone.
    W kwestii wystawiania faktur należy wskazać, że z wcześniej cytowanych przepisów art.
    106b ustawy o VAT wynika, że faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie
    zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też
    np. otrzymania zadatku). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww.
    dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to
    wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia
    gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej
    sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez
    wystawienie faktury korygującej. Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
        1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa
        zmianie,
        2) (uchylony),
        3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
        4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
        5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku
        lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury
          - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich
    wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży
    w danym okresie rozliczeniowym. Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie
    wystawionej faktury, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury
    korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych
    i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności
    wystawionego dokumentu.
    Zatem otrzymany przez Sprzedającego 1 zadatek na poczet ceny sprzedaży
    Nieruchomości, mieści się w dyspozycji art. 19a ust. 8 ustawy i rodzi u Sprzedającego 1
    obowiązek podatkowy w podatku VAT. W chwili dokonywania wpłaty zadatku możliwe jest
    określenie przedmiotu transakcji, tj. towaru w postaci Nieruchomości. Z wniosku nie
    wynika także aby kwota zadatku mogła być zaliczona na poczet sprzedaży innej
    nieruchomości (innego towaru).
    Odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionego opisu sprawy wskazać należy, że
    do zadatku, nie zostaną spełnione warunki do opodatkowania transakcji lecz transakcja
    korzystała będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przedmiotem dostawy na moment wypłaty zadatku będzie bowiem Nieruchomość, w

    stosunku do której znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy (rezygnacja ze zwolnienia nastąpi później). Skoro z cytowanych
    wyżej przepisów ustawy o VAT wynika ustawowe zwolnienie od podatku, które wyłącznie
    decyzją podatnika może być zmienione na opodatkowanie ww. dostawy Nieruchomości,
    należy uznać, że w momencie podjęcia przez strony transakcji ostatecznej decyzji o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku (złożenia oświadczenia dotyczącego wyboru
    opodatkowania dostawy) powstanie nowa okoliczność, w wyniku której dostawa
    Nieruchomości będzie opodatkowana właściwą stawką podatku. Przedmiotowa transakcja
    nie będzie więc korzystała ze zwolnienia dopiero gdy Sprzedający 1 i Kupujący złożą
    zgodne oświadczenie o wyborze opodatkowania transakcji.
    Zatem, skoro w momencie otrzymania zadatku Strony transakcji nie podjęły decyzji o
    rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy uznać, że
    dopiero w momencie podjęcia przez Strony transakcji ostatecznej decyzji i złożenia
    oświadczenia dotyczącego wyboru opodatkowania dostawy, powstanie obowiązek
    uwzględnienia podatku należnego od kwoty zadatku w deklaracji za bieżący okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniało zdarzenie powodujące zmianę opodatkowania.
    Tym samym, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że zapłata zadatku za Nieruchomość, przed złożeniem oświadczenia Stron o
    wyborze opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej będzie korzystać ze
    zwolnienia od podatku do czasu złożenia przez Strony oświadczenia o rezygnacji ze
    zwolnienia. Rozliczenia należnego podatku VAT od otrzymanego zadatku należy dokonać
    dopiero w ramach rozliczenia za okres, w którym Strony złożą oświadczenie o wyborze
    opodatkowania transakcji, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 4, tj. że otrzymanie zadatku w związku ze sprzedażą Nieruchomości w ramach
    Transakcji będzie zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT jest prawidłowe.
    Natomiast stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr
    5, tj. że jeżeli sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie zwolniona z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a Strony zrezygnują z tego zwolnienia VAT
    zgodnie z art. 43 ust. 10-11 ustawy o VAT, to obowiązek podatkowy w VAT w odniesieniu
    do otrzymania zadatku na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości powstanie dopiero w
    momencie złożenia przez Strony prawidłowego oświadczenia o wyborze opodatkowania
    VAT jest nieprawidłowe.
    Przechodząc do wątpliwości Zainteresowanych wyrażonych w pytaniu nr 6, tj. ustalenia, c
    zy Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    nabyciem Nieruchomości w ramach Transakcji na zasadach ogólnych, tj. w szczególności
    na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT należy wskazać , że:
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,

        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomość w ramach
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Kupujący nie
    planuje wykorzystywać Nieruchomości do działalności zwolnionej od podatku. Kupujący
    planuje zrealizować na Nieruchomości Inwestycję, polegającą na wybudowaniu budynków
    wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi, drogami wewnętrznymi i parkingami oraz
    niezbędną infrastrukturą techniczną. Sprzedający 1 i Kupujący (są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni).
    Zatem jeżeli Strony transakcji zrezygnują ze zwolnienia dostawy Nieruchomości i wybiorą
    jej opodatkowanie, to Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego z faktury otrzymanej w związku z zakupem Nieruchomości.
    Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione - wskazane w art. 86 ust.
    1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabyta
    przez Wnioskodawcę Nieruchomość będzie służyła czynnościom opodatkowanym.
    Zatem Stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6,
    tj., że jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT przy
    zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT, to Kupujący będzie miał prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych,
    tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania

    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.