Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.271.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Dotyczy ustalenia, czy realizowana przez Spółkę Inwestycja
stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i
tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT
Wnioskodawca nie powinien uwzględniać KFD Inwestycji przy
wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.
Słowa kluczowe: finansowanie-finansowanie dłużne
inwestycje
odsetki
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka” lub „SPV”) jest czynnym podatnikiem
    podatku VAT zarejestrowanym w Polsce i podatnikiem CIT, podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2023 poz. 2805 z późn.
    zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „CIT”).
      I.  Centralna spółka w ramach struktury organizacyjnej w Polsce i Grupa
    Centralną spółką w ramach polskiej części grupy X jest spółka B S.A. (dalej: „Spółka matka”
    lub „Pożyczkodawca”), która podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Zarówno SPV, jak i Spółka matka są
    częścią międzynarodowej grupy X (dalej: „Grupa”) (...).
    II.  Inwestycja
    SPV jest spółką celową, która została utworzona w celu realizacji inwestycji polegającej na
    (...) (dalej: „Inwestycja” lub „Farma”), w związku z czym głównym przedmiotem działalności
    Spółki jest (...). Obecnie Inwestycja jest w fazie operacyjnej, tzn. (...). Nie są planowane
    kolejne nakłady na rozwój Farmy.
    Głównymi składnikami/aktywami składającymi się na Farmę jako całość są:
      a) (...).
    Zgodnie z założeniami Wnioskodawcy na poziomie Grupy, Farma ma funkcjonować (...).
    Orientacyjna, łączna wartość inwestycji związanej z wybudowaniem Farmy wyniosła (...).
    III.  Finansowanie Inwestycji
    Budowa Inwestycji finansowana jest w oparciu środki pochodzące w szczególności z
    finansowania dłużnego, tj. umowy pożyczki (dalej: „Pożyczka”) pomiędzy SPV jako
    pożyczkobiorcą a Spółką matką jako pożyczkodawcą, a także z kredytu bankowego (dalej:
    „Kredyt”) udzielonego SPV przez konsorcjum dwóch polskich banków (...). W związku z
    pozyskaniem finansowania w postaci Pożyczki i/lub Kredytu na realizację Inwestycji,
    Wnioskodawca ponosił w przeszłości, ponosi nadal i będzie ponosił koszty finansowania
    dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, a w szczególności koszty odsetek
    (dalej: „KFD”).
    IV.  Uwagi dodatkowe do Inwestycji
    Dodatkowo, spółka zaznacza, iż:
      1) jako wykonawca Inwestycji podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej, tj. w Polsce,
      2) aktywa, których Inwestycja dotyczy, będą znajdowały się w całości w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce,

      3) koszty finansowania zewnętrznego (KFD) są/będą wykazywane dla celów
        podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce,
      4) dochody z funkcjonowania Inwestycji będą osiągane w całości w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce.

## Pytanie

Czy realizowana przez Spółkę Inwestycja stanowi długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na
    podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać KFD
    Inwestycji przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, realizowana przez Spółkę Inwestycja stanowi długoterminowy
    projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT
    Wnioskodawca nie powinien uwzględniać KFD Inwestycji przy wyliczaniu nadwyżki
    kosztów finansowania dłużnego.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są
    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w
    części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze
    wskazanych kwot:
      1) kwotę 3 000 000 zł albo
      2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
    [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P – zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po – przychody o charakterze odsetkowym,
    K – sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
    ustępu,
    Am – odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd – zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z
    niniejszego ustępu.
    Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione
    przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów
    uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w
    tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym
    (art. 15c ust. 3 ustawy o CIT).
    Od wskazanej w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT zasady limitowania nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego, ustawodawca wprowadził wyłączenie w art. 15c ust. 8 CIT zgodnie,
    z którym przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod
    uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek)
    wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury
    publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:
      1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej;

      2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej;
      3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej;
      4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
    Z kolei zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji
    lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.
    Wykładania językowa art. 15c ust. 10 ustawy o CIT nie dostarcza jednoznacznych
    wskazówek w zakresie rozumienia definicji długoterminowego projektu z zakresu
    infrastruktury publicznej, a ponadto ustawodawca nie dokonał również odesłania do
    innych aktów prawnych. Dlatego też należy posłużyć się wykładnia systemową, która
    powinna umożliwić ustalenie znaczenia art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, biorąc pod uwagę
    ich powiązanie z przepisami unijnymi, a także uwzględniając wytyczne Organizacji
    Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (dalej: „OECD”), które stanowiły podwaliny dla
    przepisów unijnych.
    Wspomniane powyżej regulacje stanowią implementacje postanowień zawartych w
    Dyrektywie Rady (UE) 2016/1164 z 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu
    przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na
    funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.Urz.UE.L Nr 193, str. 1; dalej: „Dyrektywa ATAD”).
    Podstawą stworzenia Dyrektywy ATAD była walka z erozją bazy podatkowej oraz
    przenoszeniem zysków.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 Dyrektywy ATAD, nadwyżka kosztów finansowania zewnętrznego
    podlega odliczeniu w okresie rozliczeniowym, w którym koszty te zostały poniesione,
    jedynie do wysokości 30% wyniku finansowego podatnika przed uwzględnieniem odsetek,
    opodatkowania, deprecjacji i amortyzacji (EBITDA).
    Natomiast w ust. 4 powyższego artykułu mowa jest o wyłączeniu - państwa członkowskie
    mogą wyłączyć z zakresu stosowania ust. 1 nadwyżkę kosztów finansowania
    zewnętrznego poniesionych na:
      a) pożyczki, w przypadku gdy dotyczące ich umowy zostały zawarte przed dniem 17
        czerwca 2016 r., jednak wyłączenie to nie obejmuje późniejszych zmian w umowach
        dotyczących takich pożyczek;
      b) pożyczki wykorzystywane do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu
        infrastruktury publicznej, w przypadku gdy wykonawca projektu, koszty
        finansowania zewnętrznego, aktywa oraz dochody znajdują się w całości w Unii.
    Na potrzeby art. 4 ust. 4 lit. b w rozumieniu Dyrektywy ATAD, długoterminowy projekt z
    zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji,
    eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo
    członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym.
    Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy ustawy o CIT oraz Dyrektywy ATAD, aby
    dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
    publicznej spełnione muszą być następujące warunki:
      I.  projekt powinien być długoterminowy;
    II.  przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów o wiarygodnie
      określonej wartości. Przy czym zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29
      września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120, dalej: „Ustawa o
      rachunkowości”) aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o
      wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które
      spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

    III.  celem projektu powinno być dostarczenie, modernizacja lub eksploatacja tego
      znaczącego składnika aktywów;
    IV.  projekt powinien być w ogólnym interesie publicznym.
      I.  Przesłanka dot. długoterminowości projektu
    Po pierwsze, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, spełniona musi być
    przesłanka „długoterminowości”. Biorąc pod uwagę, że ustawodawca nie zakreślił ram
    znaczenia „długoterminowy” (a w tym horyzontu czasowego, jaki powinien mieć projekt),
    to zasadnym wydaje się interpretowanie tego określenia przy pomocy wykładni językowej.
    I tak, zgodnie ze słownikiem Języka Polskiego PWN przez pojęcie „długoterminowy” należy
    rozumieć przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji. Zatem mając to
    na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, aby projekt spełniał przesłankę „długoterminowości”
    musi mieć charakter wieloletni.
    A biorąc pod uwagę, że szacowany czas funkcjonowania Farmy to (...), to zdaniem
    Wnioskodawcy przesłanka dotycząca długoterminowości projektu została spełniona.
    II.  Przesłanka znaczącego składnika aktywów jako przedmiotu projektu
    Dodatkowo, aby wybrany projekt mógł zostać uznany na długoterminowy projekt z
    zakresu infrastruktury publicznej, spełniona powinna zostać również przesłanka
    wskazująca, iż przedmiotem projektu jest znaczący składnik aktywów.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy o rachunkowości, pod pojęciem aktywów należy
    rozumieć kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej
    wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do
    jednostki korzyści ekonomicznych.
    Podobne znaczenie posiadają „aktywa” w znaczeniu językowym zgodnie z definicją
    zawartą w słowniku Języka Polskiego PWN „aktywa” to „majątek przedsiębiorstwa
    pozostający w danym momencie do jego dyspozycji, wykazywany w bilansie księgowym po
    lewej stronie” - https://sjp.pwn.pl/sjp/aktywa;2549294.html.
    Składniki majątkowe składające się (lub które będą składały się) na Farmę jako całość będą
    niewątpliwie stanowiły aktywa – jako kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o
    wiarygodnie określonej wartości.
    Ponadto, ustawa o CIT nie definiuje określenia „znaczący”, dlatego też dla poprawnego
    zrozumienia/ odczytania tego wyrażenia, należy odwołać się do zasad wykładni językowej,
    posługując się słownikiem Języka Polskiego PWN zgodnie, z którym pojęcie „znaczący”
    należy rozumieć jako „odgrywający ważną rolę”.
    W związku z tym zdaniem Wnioskodawcy, „znaczący” składnik aktywów to taki, który
    odgrywa kluczową/istotną rolę w funkcjonowaniu społeczności lub podmiotu oraz składa
    się z dużej wartości materialnej.
    Jak już zostało wskazane powyżej, głównym celem Spółki była realizacja Inwestycji – (...). Z
    uwagi na główny profil działalności Spółki oraz poniesione znaczące nakłady inwestycyjne,
    Farma będzie stanowiła zorganizowany oraz istotny zbiór elementów dla Spółki. Podobnie
    z perspektywy (...) Farma jest (i/lub będzie) istotna dla (...). Niewątpliwie bowiem tego
    rodzaju obiekt stanowi podstawę do właściwego funkcjonowania bądź rozwoju danego
    systemu gospodarczego. Farma - docelowo – jako obiekt (...) jest niezbędny do należytego
    funkcjonowania życia ludności. Tym samym, należy uznać przesłankę znacznego składnika
    jako będącego przedmiotem projektu za spełnioną.
    III.  Przesłanka dotycząca celu realizowanego projektu (tj. dostarczenie/modernizacja/
      eksploatacja znaczącego składnika aktywów)

    Głównym założeniem Inwestycji jest (...). Realizowany projekt będzie zapewniał (...).
    W związku z czym, skutkuje to realizacją przesłanki dotyczącej celu realizowanego
    projektu.
    IV.  Przesłanka dotycząca projektu będącego w ogólnym interesie publicznym
    Kolejną przesłanką dla uznania wybranego projektu za długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej jest ogólny interes publiczny.
    Zarówno ustawa o CIT, jak i Dyrektywa ATAD nie definiują określenia jakim jest „ogólny
    interes publiczny” w kontekście inwestycji z zakresu infrastruktury publicznej, a zatem, w
    takiej sytuacji, ponownie należy odwołać się do zasad wykładni językowej.
    Według Słownika Języka Polskiego PWN pojęcie „interes” między innymi określa się jako
    pożytek, korzyść; przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną.
    Natomiast pojęcie „publiczny” zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN należy
    rozumieć jako dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości; dostępny lub
    przeznaczony dla wszystkich.
    „Pojęcie ogólnego interesu publicznego” zostało omówione w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 20 września 2022 r., sygn. akt II FSK 10/20, zgodnie z którym:
    „interpretując pojęcie interesu publicznego należy zaś przede wszystkim ocenić, czy dana
    potrzeba znajduje w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie społeczne z
    punktu widzenia korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do
    konkretnego układu wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar (por. A.
    Wilczyńska, Interes publiczny w prawie stanowionym i orzecznictwie Trybunału
    Konstytucyjnego, PPH 2009, nr 6, s. 48-55). W tym przypadku, skoro strona skarżąca
    wskazywała na interes publiczny w postaci zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego
    regionu, należało w tym kontekście ocenić charakter inwestycji, choćby w kontekście art. 1
    ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2018 r. poz. 755 z późn.
    zm.). Nie ma przy tym znaczenia, czy inwestycję realizuje podmiot prywatny czy publiczny
    (por. Z. Czarnik, M. Mikolik, op. cit., s. 34), jeżeli realizuje w ten sposób interes publiczny”.
    W związku z tym, przez interes publiczny należałoby rozumieć przedsięwzięcie
    przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, z
    dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich.
    (...)
    Inwestycja będzie mieć znaczące znaczenie dla (...).
    Konsekwentnie, Spółka stoi na stanowisku, iż została spełniona przesłanka wskazująca, iż
    Inwestycja powinna być w ogólnym interesie publiczny, w rozumieniu art. 15c ust. 10
    ustawy o CIT.
    V.  Spełnienie warunków wynikających z art. 15c ust. 8 CIT
    Dodatkowo, Wnioskodawca ponownie potwierdza, iż:
      1) Jako wykonawca Inwestycji podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej, tj. w Polsce,
      2) Aktywa, których Inwestycja dotyczy, będą znajdowały się w całości w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce,
      3) Koszty finansowania zewnętrznego będą wykazywane dla celów podatkowych w
        całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce,
      4) Dochody z funkcjonowania Inwestycji będą osiągane w całości w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce.

    Mając na uwadze powyższe, a w szczególności biorąc pod uwagę art. 15c ust. 8 i 10 ustawy
    o CIT oraz obowiązujące regulacje Dyrektywy ATAD, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż
    Inwestycja stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym
    mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o
    CIT, Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego (KFD)
    Inwestycji przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.
    Spółka znalazła, także potwierdzenie własnego stanowiska w interpretacjach Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, tzn.:
      — 18 lutego 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.706.2024.1.ASK,
      — 15 stycznia 2025 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.634.2024.1.AG,
      — 4 grudnia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.524.2024.1.RK,
      — 3 grudnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.709.2024.1.DW.
    Wnioskodawca znalazł, także potwierdzenie własnego stanowiska w m.in. wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 32/24
    zgodnie, z którym: „analiza brzmienia przepisów art. 15c ust. 8-10 u.p.d.o.p. w związku z
    przepisami Dyrektywy ATAD ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie
    praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie
    rynku wewnętrznego uprawnia do twierdzenia, że wyłączenie limitowania kosztów
    finansowania zewnętrznego, o którym mowa w ww. przepisach może dotyczyć projektu
    służącego zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa bez względu na rodzaj
    źródła energii, a także formę prawną i strukturę właścicielską podmiotu realizującego
    przedmiotowy projekt, w sytuacji wykazania przez państwo członkowskie, że
    długoterminowy projekt o charakterze strategicznym będzie realizowany w ogólnym
    interesie publicznym”.
    Tożsamy pogląd został wyrażony, także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Warszawie w wyroku z 23 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 459/19.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej zgodnie z którym:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.