Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1400/11-5/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-19
Teza: Termin powstania obowiązku podatkowego z tytułu transakcji zbycia zabudowanej nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; obowiązek-obowiązek podatkowy; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku nadanego za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 20 grudnia 2011 r. (data wpływu 22 grudnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2012 r. (data nadania 23 lutego 2012 r., data wpływu dnia 27 lutego 2012 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 14 lutego 2012 r. Nr IPPP2/443-1400/11-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 20 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu powstania obowiązku podatkowego z tytułu transakcji zbycia zabudowanej nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu powstania obowiązku podatkowego z tytułu transakcji zbycia zabudowanej nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 lutego 2012 r. (data wpływu 27 lutego 2012 r., data nadania 23 lutego 2012 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu Nr IPPP2/443-1400/11-2/KG z dnia 14 lutego 2012 r. (skutecznie doręczonym w dniu 12 lutego 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dalej zwany „Spółką”, dokonał w dniu 10 listopada 2011 r. dostawy nieruchomości znajdującej się w P. Nieruchomość składa się z dwóch działek ewidencyjnych, które były w wieczystym użytkowaniu Spółki. Spółka nabyła budynki i budowle w 1999 r. na podstawie czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ale od tego podatku zwolnionej. Niektóre z budynków i budowli były modernizowane na wartość przewyższającą 30 % wartości początkowej (korzystając z prawa do odliczenia podatku naliczonego).

Spółka zmodernizowała na wartość przekraczającą 30 % wartości początkowej:

1.  budynek warsztatowy (wartość początkowa 2.838.553,20 zł, ulepszenie 1.629.689,36 zł),
2.  budynek administracyjny (wartość początkowa 248.110 zł, ulepszenie 1.434.630,75 zł),
3.  wartownia przy bramie (wartość początkowa 3.679,61, ulepszenie 38.700 zł),
4.  zbiornik przeciwpożarowy (wartość początkowa 735,92 zł, ulepszenie 22.800 zł),
5.  drogi i parking (wartość początkowa 73.592,12 zł, ulepszenie 101.044 zł),
6.  ogrodzenie terenu (wartość początkowa 5.256,58 zł, ulepszenie 69.209,45 zł).

Zmodernizowane budynki i budowle przyjęto do używania w 2002 r. (przy modernizacji korzystano z prawa do odliczenia podatku naliczonego). Po modernizacji z obiektów tych korzystała Spółka. W 2002 r. Spółka na nieruchomości we własnym zakresie wybudowała halę magazynową i wybudowała oświetlenie terenu, korzystając z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Opisane wyżej obiekty po nabyciu (wybudowaniu) i modernizacji nie były oddawane do używania osobom trzecim - były wykorzystywane w działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług przez Spółkę. Przy sprzedaży Spółka - celem opodatkowania podatkiem od towarów i usług - przypisała wartość prawa wieczystego użytkowania gruntów do poszczególnych stawek proporcjonalnie do wartości budynków posadowionych na poszczególnych działkach.

Nieruchomości mają być wydane w terminie do dnia 31 stycznia 2012 r. Cena ma być zapłacona w części do dnia 9 stycznia 2012 r., w pozostałej części do dnia 9 listopada 2012 r. Część ceny, która ma być zapłacona przez kupującego do dnia 9 listopada 2012 r. jest oprocentowana, począwszy od dnia 14 listopada 2011 r. (do dnia zapłaty) Spółka wystawiła fakturę VAT stosując następujące zasady opodatkowania dostarczanych nieruchomości:

1.  na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10a w zw. z ust. 7a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Spółka zastosowała zwolnienie od podatku w odniesieniu do:
    1.  budynku warsztatowego,
    2.  budynku administracyjnego,
    3.  portierni przy bramie,
    4.  zbiornika przeciwpożarowego,
    5.  dróg i parkingu,
    6.  ogrodzenia terenu.
2.  na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. zastosowała zwolnienie od podatku VAT w stosunku do pozostałych obiektów budowlanych (z wyjątkiem hali magazynowej oraz oświetlenia),
3.  na podstawie art. 42 ustawy opodatkowała dostawę hali magazynowej i oświetlenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy powstanie w przypadku:

*   budynków - z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania (tj. zawarcia umowy),
*   budowli - z chwilą wystawiania faktury, nie później niż w terminie 7 dni od dnia ich wydania (tj. zawarcia umowy).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W myśl art. 19 ust. 4 tej ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Na mocy art. 19 ust. 10 tej ustawy w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem dostawy są zarówno budynki, jak i budowle. Wobec powyższego, dla budowli obowiązek podatkowy powstanie w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy. W przypadku budynków obowiązek podatkowy powstanie, zgodnie z art. 19 ust. 10 z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania. Zważywszy, że zapłata ma nastąpić później niż w ciągu 30 dnia od dnia wydania nieruchomości, obowiązek podatkowy powstanie 30 dnia od dnia wydania.

Zdaniem Spółki należy przyjąć, iż pod pojęciem „wydania budynku” należy rozumieć już zawarcie umowy, bowiem z tą chwilą nabywca nabywa prawo do dysponowania nieruchomością jak właściciel (choć jej fizycznie nie dzierży).

Pogląd taki przyjmują również organy podatkowe (por. interpretacja indywidualna z dnia 6 sierpnia 2008 r.(lzba Skarbowa w Katowicach) znak IBPP2/443-456/08/ICz, gdzie wskazano: „Wydanie towaru stanowi skutek zawarcia umowy sprzedaży, która w przypadku sprzedaży nieruchomości dochodzi do skutku pod rygorem nieważności z chwilą zawarcia aktu notarialnego. Zatem obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów, której przedmiotem są budynki i budowle w tym również prawo wieczystego użytkowania gruntu powstanie:

*   w odniesieniu do budynków w sposób określony w art. 19 ust. 10,
*   w odniesieniu do budowli na zasadach ogólnych określonych w art. 19 ust. 1, 4 i 11 ww. ustawy.

Przy czym za dzień wydania towaru w rozumieniu cyt. wyżej przepisów art. 19 ust 1, 4 i 10 ww. ustawy, rozumieć należy dzień przeniesienia własności nieruchomości w formie aktu notarialnego).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawowa zasada dotycząca powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług została sformułowana w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

Jak stanowi art. 19 ust. 10 ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11. Natomiast w myśl art. 19 ust. 11 ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Z okoliczności opisanych w złożonym wniosku wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę sprzedaży dotyczącą zabudowanej nieruchomości na której znajdując się zarówno budynki, jak i budowle. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii terminu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży tej nieruchomości.

Dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego, o którym mowa w przytoczonym przepisie, konieczne jest ustalenie czy miała miejsce dostawa budynku lub budowli, ustalenie terminu wydania przedmiotu umowy, ustalenie terminów otrzymania części zapłaty bądź jej całości, porównanie terminów otrzymania zapłaty oraz terminu wydania, zgodnie z treścią art. 19 ust. 1, 4 i 10 ustawy.

Ustalając zakres znaczenia pojęcia wydania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług należy odnieść się charakteru czynności opodatkowanych VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Z punktu widzenia opodatkowania czynności podatkiem VAT istotne jest nie tyle przeniesienie prawa własności, lecz przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zatem chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Użycie określenia "jak właściciel" oznacza, że moment powstania obowiązku podatkowego nie jest uzależniony od przeniesienia prawa własności. rzeczy, ale uzyskania możliwości ekonomicznego dysponowania rzeczą przez nabywcę. Definicję "dysponowania rzeczą jak właściciel", należy rozumieć szeroko. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

Konstruując definicję dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług, ustawodawca w art. 7 ustawy posłużył się celowo zwrotem "rozporządzania towarem jak właściciel, wskazując, że dostawa towarów nie jest tożsama z przeniesieniem własności w rozumieniu Prawa cywilnego. Tym samym przy klasyfikacji zdarzenia gospodarczego należy przeanalizować, czy doszło do przekazania kontroli ekonomicznej nad towarem w taki sposób, że nabywca może nią rozporządzać jak właściciel, a taka możliwość pojawia się dopiero z chwilą faktycznego przekazania towaru, co w rozważanym przypadku ma nastąpić do dnia 31 stycznia 2012 r.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do analizowanej transakcji sprzedaży budynków wraz prawem wieczystego użytkowania gruntu, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy, tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia od dnia faktycznego wydania nieruchomości o ile wcześniej nie otrzyma części należności. Jeżeli przed wydaniem nieruchomości Wnioskodawca otrzyma część wynagrodzenia, wówczas obowiązek podatkowy do tej części powstanie z dniem jej otrzymania. Natomiast w sytuacji gdy po wydaniu nieruchomości kupujący ureguluje część należności ale nastąpi to przed upływem 30 dni od dnia wydania nieruchomości, obowiązek podatkowy w stosunku do tej części należności powstanie z dniem jej otrzymania. W odniesieniu do pozostałej nieuregulowanej części należności, obowiązek podatkowy powstanie 30. dnia od dnia wydania budynków posadowionych na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.

Natomiast w odniesieniu do budowli obowiązek podatkowy powstaje na zasadach określonych art. 19 ust. 4 ustawy tj. z dniem wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu licząc od dnia wydania tych budowli tj. od dnia faktycznego przekazania tych nieruchomości nowemu nabywcy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części odnoszącej się do terminu powstania obowiązku podatkowego z tytułu transakcji zbycia zabudowanej nieruchomości. W zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji dostawy zabudowanej nieruchomości oraz zastosowania klucza wartościowego, opodatkowania podatkiem VAT odsetek z tytułu odroczenia płatności oraz obowiązku korekty podatku VAT odliczonego w związku z modernizacją budynków i budowli, zostaną wydane odrębne interpretacje indywidualne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.