Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-822/10-2/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-01-11
Teza: 1. Czy na podstawie przedstawionego opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca może uznać, iż ośrodek interesów życiowych został przeniesiony z Polski do Federacji Rosyjskiej, w związku z czym w Polsce rozlicza dochody otrzymane na terytorium Polski (w danej sytuacji będzie to miesiąc pracy w S. oraz możliwy dochód w wyniku sprzedaży akcji), a w Rosji dochody uzyskane na terytorium Federacji Rosyjskiej? 2. Czy w sytuacji zmiany zatrudnienia i przeprowadzki do innego kraju, fakt „wyprowadzki” podatkowej z Polski jest podtrzymany i ognisko domowe zostanie przeniesione w nowe miejsce zatrudnienia?
Słowa kluczowe: akcja-sprzedaż akcji; dochód-dochody uzyskiwane za granicą; miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 13.10.2010 r. (data wpływu 19.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Od listopada 2006 r. Wnioskodawca przebywa na terytorium Federacji Rosyjskiej (delegacje), następnie był zatrudniony w 2009 r. w dwóch spółkach (polska i rosyjska), co zostało wskazane w rozliczeniu podatkowym. W bieżącym 2010 roku, w styczniu Wnioskodawca był zatrudniony w spółce polskiej, a od lutego 2010 r. jest zatrudniony wyłącznie u rosyjskiego pracodawcy. W dniu 06.09.2009 r. Wnioskodawca zawarł w Moskwie związek małżeński z Rosjanką. W dniu 25 listopada 2009 r. urodził się w Moskwie syn Wnioskodawcy. Od momentu zatrudnienia u rosyjskiego pracodawcy, podatek dochodowy i wszelkie składki odprowadzane są zgodnie z zasadami obowiązującymi dla rezydentów RF. Od 16.10.2009 r. Wnioskodawca posiada prawo czasowego pobytu w Federacji Rosyjskiej. W listopadzie 2010 r. będzie wnioskował o przyznanie prawa do pobytu stałego (zgodnie z prawem, nie będzie żadnych problemów). Od lutego 2009 r. Wnioskodawca studiuje w Moskwie – MBA. W Rosji posiada dwa rachunki bankowe i dwie karty (kredytowa i debetowa). W Rosji uzyskał patent żeglarski (na kuter i łódkę motorową). Większość aktywności pozazawodowych (sport, wędkarstwo etc.) Wnioskodawca wykonuje na terytorium Federacji Rosyjskiej. Praktycznie cały czas przebywa w Rosji, okres pobytu w Polsce ograniczany jest ilością dni urlopu (zazwyczaj będzie to mniej niż miesiąc w roku kalendarzowym). W Polsce jest współwłaścicielem (wraz z małżonką) mieszkania (zakupione w celu inwestycyjnym, po wyremontowaniu będzie wynajmowane). W Polsce Wnioskodawca posiada kilka rachunków bankowych, akcje S. w ilości około 900 sztuk oraz kredyt hipoteczny na ww. nieruchomość. Rachunki są w celach „zabezpieczających”, jako że czasem bywają problemy z akceptacją kart płatniczych z Rosji (jeden rachunek obsługuje hipotekę). W Rosji wraz z małżonką Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie, posiada samochód, planuje zakup nowego. W najbliższym czasie niewykluczona jest zmiana pracodawcy, jednakże nie planuje powrotu do Polski w celach zarobkowych. W Polsce Wnioskodawca posiada matkę i jej rodziców. Ojciec przebywa w Niemczech. Jest niewykluczone, że w najbliższym czasie Wnioskodawca zmieni pracodawcę i być może przeprowadzi się do innego kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy na podstawie przedstawionego opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca może uznać, iż ośrodek interesów życiowych został przeniesiony z Polski do Federacji Rosyjskiej, w związku z czym w Polsce rozlicza dochody otrzymane na terytorium Polski (w danej sytuacji będzie to miesiąc pracy w S. oraz możliwy dochód w wyniku sprzedaży akcji), a w Rosji dochody uzyskane na terytorium Federacji Rosyjskiej?
2.  Czy w sytuacji zmiany zatrudnienia i przeprowadzki do innego kraju, fakt „wyprowadzki” podatkowej z Polski jest podtrzymany i ognisko domowe zostanie przeniesione w nowe miejsce zatrudnienia?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Analizując dotychczasowe orzecznictwo, (m.in.: IPPB2/415-1300/08-4/SP); Wnioskodawca dochodzi do wniosku, iż w Polsce podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i fakt posiadania nieruchomości i akcji nie ma na to wpływu, jako że stanem faktycznym jest fakt „osiedlenia” na terytorium innego kraju.

Został stwierdzony fakt zmiany ogniska domowego na obce (nie Polskie). W sytuacji przeprowadzenia się do innego kraju rezydencji, tak długo jak długo będzie to przeprowadzką mającą znamiona stałego (obecnie wszystko jest dosyć zmienne i dynamiczne, to co jest stałe na dziś, może się okazać tymczasowym za 6 miesięcy), w Polsce ciągle będzie podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Najsilniejszym argumentem w tej sytuacji pozostanie fakt przeprowadzki z rodziną (małżonka oraz syn), która to stanowi trzon ogniska domowego oraz brak silnych więzi z Polską (poza odwiedzinami matki).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne, jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem "lub", co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawianie hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Moskwie w dniu 22.05.1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 125, poz. 569).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce jej stałego pobytu, miejsce zarejestrowania osoby prawnej albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Definicja ta odnosi się zatem do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. umowy, jeżeli osoba fizyczna ma miejsca zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony wg następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa,
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
4.  jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż w 2010 r. będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od listopada 2006 r. Wnioskodawca przebywa na terytorium Federacji Rosyjskiej (delegacje). W 2010 roku, w styczniu Wnioskodawca był zatrudniony w spółce polskiej, a od lutego 2010 r. jest zatrudniony wyłącznie u rosyjskiego pracodawcy. W dniu 06.09.2009 r. Wnioskodawca zawarł w Moskwie związek małżeński z Rosjanką. W dniu 25 listopada 2009 r. urodził się w Moskwie syn Wnioskodawcy. Od momentu zatrudnienia u rosyjskiego pracodawcy, podatek dochodowy i wszelkie składki odprowadzane są zgodnie z zasadami obowiązującymi dla rezydentów RF. Od 16.10.2009 r. Wnioskodawca posiada prawo czasowego pobytu w Federacji Rosyjskiej. W listopadzie 2010 r. będzie wnioskował o przyznanie prawa do pobytu stałego (zgodnie z prawem, nie będzie żadnych problemów). Od lutego 2009 r. Wnioskodawca studiuje w Moskwie – MBA. W Rosji posiada dwa rachunki bankowe i dwie karty (kredytowa i debetowa). W Rosji uzyskał patent żeglarski (na kuter i łódkę motorową). Większość aktywności pozazawodowych (sport, wędkarstwo etc.) Wnioskodawca wykonuje na terytorium Federacji Rosyjskiej. Praktycznie cały czas przebywa w Rosji, okres pobytu w Polsce ograniczany jest ilością dni urlopu (zazwyczaj będzie to mniej niż miesiąc w roku kalendarzowym). W Polsce jest współwłaścicielem (wraz z małżonką) mieszkania (zakupione w celu inwestycyjnym, po wyremontowaniu będzie wynajmowane). W Polsce Wnioskodawca posiada kilka rachunków bankowych, akcje S. oraz kredyt hipoteczny na ww. nieruchomość. Rachunki są w celach „zabezpieczających”, jako że czasem bywają problemy z akceptacją kart płatniczych z Rosji. W Rosji wraz z małżonką Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie, posiada samochód, planuje zakup nowego. Wnioskodawca nie planuje powrotu do Polski w celach zarobkowych. W Polsce Wnioskodawca posiada matkę i jej rodziców.

Mając na uwadze fakt, iż z Rosją łączą Pana ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz uwzględniając zapisy umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, należy stwierdzić, iż w 2010 r. podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega Pan opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ponadto ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w najbliższym czasie niewykluczone jest, iż zmieni Pan pracodawcę i być może przeprowadzi się wraz z rodziną do innego kraju. Zatem w sytuacji zmiany zatrudnienia i przeprowadzki do innego kraju (nie Polski) oraz przeniesienia centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych) do tego kraju będzie Pan nadal podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) różni się od stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.