Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.58.2021.2.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-13
Teza: w zakresie ustalenia, czy Spółka może stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. oraz 1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatnik-mały podatnik; przychód; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku 12 stycznia 2021 r. (który wpłynął do Organu 8 lutego 2021 r.) uzupełnionym 18 marca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym:

*   1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r.;
*   1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.

\-**jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. oraz 1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 12 marca 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.58.2021.1.SK wezwano do uzupełnienia braków formalnych wniosku, co też nastąpiło 18 marca 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką osobową (jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej). Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a jej dochody są w całości opodatkowane na terytorium RP. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy są hotele i podobne obiekty zakwaterowania (PKD 55.10.Z).

Wnioskodawca uzyska status podatnika podatku CIT z dniem 1 maja 2021 r., gdyż skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw z dnia 28 listopada 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123) (dalej: „Ustawa Zmieniająca”), tj. Wnioskodawca postanowił (na mocy podjętej uchwały), że przepisy ustawy o PIT i ustawy o CIT w brzmieniu nadanym Ustawą Zmieniającą, stosuje się do Spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w Spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r.

Rokiem podatkowym dla Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy.

Spółka zamknęła księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2020 r., a także zamknie księgi rachunkowe na dzień 30 kwietnia 2021 r. (do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 30 kwietnia 2021 r. Spółka jest zobowiązana na mocy art. 12 ust. 3 Ustawy Zmieniającej - z dniem poprzedzającym dzień uzyskania przez spółkę komandytową i spółkę jawną statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych spółka ta jest obowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych, przy czym przepis art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 2 stosuje się odpowiednio).

Wobec powyższego (biorąc pod uwagę m.in. brzmienie art. 8 ust. 6 ustawy o CIT – jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego), lata podatkowe Spółki kształtują się w następujący sposób:

*   \- rok podatkowy 1 stycznia 2020 r. - 31 grudnia 2020 r.,
*   \- rok podatkowy 1 stycznia 2021 r. - 30 kwietnia 2021 r.,
*   \- rok podatkowy 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r.,
*   \- rok podatkowy 1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r.

Wartość przychodu Spółki ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku VAT) w roku podatkowym 1 stycznia 2020 r. - 31 grudnia 2020 r. nie przekroczyła wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.

Wartość przychodów Spółki (wraz z kwotą należnego podatku VAT) za rok podatkowy 1 stycznia 2021 r. - 30 kwietnia 2021 r. nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.

Wartość przychodów Spółki (wraz z kwotą należnego podatku VAT) za rok podatkowy 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro

Wartość przychodów Spółki za rok podatkowy 1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r. nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 17 marca 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że wartość przychodu ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku VAT za okres od 1 stycznia 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. przekroczy za rok obrotowy równowartość kwoty 2 mln euro.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka może stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r.?
2.  Czy Spółka może stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1.

Zdaniem Spółki, może ona stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

W myśl art. 19 ust. 1d ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, przez małego podatnika rozumie się podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka będzie spełniać wszystkie przesłanki, by móc stosować stawkę 9% CIT do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r., tj.:

*   w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. posiadać będzie status małego podatnika (tj. w roku podatkowym 1 stycznia 2021 r. - 30 kwietnia 2021 r. wartość przychodów Spółki (wraz z kwotą należnego podatku VAT) nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro);
*   w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. przychody osiągnięte przez Spółkę nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.

Ad. 2.

Zdaniem Spółki, może ona stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

W myśl art. 19 ust. 1d ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, przez małego podatnika rozumie się podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka będzie spełniać wszystkie przesłanki, by móc stosować stawkę 9% CIT do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r., tj.:

*   w roku podatkowym 1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r. posiadać będzie status małego podatnika (tj. w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. wartość przychodów Spółki (wraz z kwotą należnego podatku VAT) nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro);
*   w roku podatkowym 1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r. przychody osiągnięte przez Spółkę nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „ustawa zmieniająca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawy CIT”) mają, co do zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych.

Zgodnie bowiem ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ustawy mają zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c) ustawy CIT, należy również rozumieć, spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. art. 12 ustawy zmieniającej – spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.

W myśl art. 19 ust. 1d ustawy o CIT, preferencyjną 9% stawkę podatku CIT mogą stosować podatnicy, którzy posiadają status małego podatnika, tj. u których przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro. Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT).

Zgodnie ze znowelizowanym art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT spółka komandytowa od 1 stycznia 2021 r. bądź w przypadku przesunięcia momentu nabycia statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. stanie się podatnikiem CIT. Nie jest ona zatem podmiotem, który będzie rozpoczynał działalność gospodarczą, jest ona kontynuatorem działalności prowadzonej wcześniej, tj. przed 1 stycznia 2021 r. (lub przed 1 maja 2021 r.). Nadanie spółce komandytowej statusu podatnika nie jest tożsame z rozpoczęciem przez nią prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka komandytowa prowadzi nadal działalność, a jedynie zmienia się jej status podatkowy.

Konsekwencją objęcia spółki komandytowej zakresem działania ustawy CIT jest m.in. to, że jest ona uprawniona do stosowania 9% stawki podatku na zasadach określonych w tej ustawie. Jak wynika z regulacji zawartych w art. 19 ustawy CIT, w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł, stawka podatku dochodowego od osób prawnych wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych, pod warunkiem że podatnicy stosujący tę stawkę posiadają status małego podatnika, z wyjątkiem podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, w roku rozpoczęcia tej działalności. Małym podatnikiem zaś jest, zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy CIT, podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro.

Przepis art. 4a pkt 10 ustawy CIT odwołuje się do „poprzedniego roku podatkowego”, który w przypadku spółki komandytowej de facto nie występuje, zatem wartość przychodu ze sprzedaży powinna być ustalana w oparciu o poprzedni rok obrotowy takiej spółki. Jak wskazano w wyjaśnieniach opublikowanych w dniu 21.01.2021 r. na stronie internetowej podatki.gov https://www.podatki.gov.pl/cit/wyjasnienia/spolka-komandytowa-cit-irokobrotowy/: „W przypadku, gdy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej spółka komandytowa, której rok obrotowy równy jest kalendarzowemu, stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od 1 stycznia 2021 r., termin zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2020, wynikający z przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, ze zm.), pokryje się z terminem zamknięcia ksiąg rachunkowych wynikającym z art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej - 31 grudnia 2020 r. Ten dzień poprzedza dzień uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

W przypadku, gdy zgodnie z art. 12 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej spółka komandytowa uzyska status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r., to wówczas jest ona obowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający ten dzień (tj. na dzień 30 kwietnia 2021 r.).

Jednocześnie, art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej zawiera odniesienie do odpowiedniego stosowania przepisów art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.). Odniesienie to ma na celu wskazanie roku podatkowego spółki komandytowej, natomiast nie nakłada samoistnie obowiązku sporządzania przez spółkę komandytową sprawozdania finansowego na dzień 30 kwietnia 2021r.”

Jednocześnie z brzmienia przepisu art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej wynika możliwość niezamykania ksiąg rachunkowych (jeżeli ostatni dzień roku obrotowego spółki komandytowej przypada w okresie od dnia 31 grudnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r.) i kontynuacji roku obrotowego do dnia 30 kwietnia 2021 r. Z punktu widzenia rachunkowości przyjęto, iż przepis art. 12 ust. 4 stanowi lex specialis do przepisu art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości definiującego rok obrotowy. Oznacza to, że jeżeli rok obrotowy spółki komandytowej jest równy kalendarzowemu, to jej rok obrotowy w tym przypadku będzie trwał od 1 stycznia 2020r. do 30 kwietnia 2021 r. i za ten okres będzie sporządzane sprawozdanie finansowe. Kolejny rok obrotowy będzie obejmował okres od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do kwestii zastosowania stawki 9% podatku CIT wobec spółki komandytowej, tut. Organ uznaje za zasadne stanowisko, iż spółka komandytowa, która z dniem 1 maja 2021 r. stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i której rok obrotowy nie ulegnie zmianie (jest tożsamy z rokiem kalendarzowym), przy ustalaniu statusu „małego podatnika” uwzględnia wartość sprzedaży brutto za poprzedni rok obrotowy, tj. za okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako spółka komandytowa uzyskał status podatnika CIT z dniem 1 maja 2021. Rokiem podatkowym dla Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy. Wnioskodawca zamknął księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2020 r., a na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy nowelizującej, również na dzień 30 kwietnia 2021 r. Zdaniem Wnioskodawcy jego lata podatkowe kształtują się następująco:

*   od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.,
*   od 1 stycznia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r.,
*   od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r.,
*   od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.

Wartość przychodu Spółki ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku VAT) za okres:

*   1 stycznia 2020 r. - 31 grudnia 2020 r. nie przekroczyła wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.
*   1 stycznia 2021 r. - 30 kwietnia 2021 r. nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.
*   1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.
*   1 stycznia 2022 r. - 31 grudnia 2022 r. nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro.
*   1 stycznia 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. przekroczy za rok obrotowy równowartość kwoty 2 mln euro.

Odpowiadając na pytanie Wnioskodawcy czy ma prawo do zastosowania stawki 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. – 31 grudnia 2021 r. (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz 1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r. (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), w sytuacji kiedy rok obrotowy nie uległ zmianie jest tożsamy z rokiem kalendarzowym, należy mieć na uwadze, że w każdym z tych lat podatkowych podatnik musi spełnić łącznie dwa poniższe warunki, tj.:

1.  przychody osiągnięte w roku podatkowym nie mogą przekroczyć wskazanego w przepisie limitu 2.000.000 euro oraz
2.  podatnik posiada status „małego podatnika”, przy czym mały podatnik to podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (przy czym w przypadku spółki komandytowej, która od 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem CIT, poprzedni rok podatkowy nie istnieje, zatem należy się odwołać do jej poprzedniego roku obrotowego).

Mając powyższe na względzie okresem, jaki należy brać pod uwagę przy określaniu statusu małego podatnika w roku podatkowym Spółki trwającym:

*   od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. jest poprzedni rok obrotowy, tj. okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r., a
*   od 1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r. - poprzedni rok podatkowy spółki komandytowej, tj. okres 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r.

Wobec powyższego skoro z wniosku wynika, że wartość przychodu Spółki ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku VAT) w roku obrotowym 1 stycznia 2020 r. - 31 grudnia 2020 r. nie przekroczyła wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro, to Spółka w 2021 r. jako „mały podatnik” może skorzystać z preferencyjnej stawki opodatkowania, przy spełnieniu pozostałych warunków uprawniających do zastosowania obniżonej stawki podatku, tj. nieprzekroczenia w roku podatkowym trwającym od 1 maja do 31 grudnia 2021 r. limitu przychodów równowartości 2.000.000 euro, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

W konsekwencji zgodzić się z należy z Wnioskodawcą, że Spółka może stosować stawkę 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 maja 2021 r. - 31 grudnia 2021 r. Przy czym podkreślić należy, że we własnym stanowisku do pytania 1 Wnioskodawca przy ustalaniu statusu małego podatnika w roku podatkowym 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. błędnie przyjął okres od 1 stycznia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. Jak wskazano powyżej, status małego podatnika należy ustalać, odwołując się do literalnego brzmienia przepisu art. 4a pkt 10 ustawy CIT, tj. należy badać przychody brutto ze sprzedaży z poprzedniego roku podatkowego. Przy czym w sytuacji spółki komandytowej, która od 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem CIT, poprzedni rok podatkowy nie istnieje, zatem należy odwołać się do jej poprzedniego roku obrotowego, tj. okresu od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.

Mając powyższe wyjaśnienia na względzie tut. Organ stwierdza, że powyższa nieprawidłowość nie miała wpływu na ocenę stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie bowiem z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przychody poprzedniego roku obrotowego od 1 stycznia 2020 r. - 31 grudnia 2020 r. nie przekroczyły wartości brutto przychodu ze sprzedaży wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln euro. Dodatkowo zostanie spełniony drugi warunek, tj. przychody osiągnięte w roku podatkowym 1 maja 2021 - 31 grudnia 2021 nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro.

Zatem stanowisko Spółki w zakresie pytania 1 uznano za prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do możliwości zastosowania stawki opodatkowania 9%, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do opodatkowania przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym 1 stycznia 2022 r. – 31 grudnia 2022 r wskazać należy, że ustalenie statusu małego podatnika w 2022 r. dla spółki komandytowej powinno być dokonywane w oparciu o wysokość przychodu ze sprzedaży, wynikającego z jej poprzedniego roku podatkowego, tj. z okresu od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. W tym okresie spółka komandytowa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem CIT (trwał jej rok podatkowy). Skoro zatem wartość przychodu ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku VAT w roku podatkowym od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. nie przekroczy równowartości kwoty 2 mln euro (Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że przychód brutto, a więc przychód całkowity, w tym okresie nie przekroczy ww. kwoty), to stwierdzić należy, że w 2022 r. Spółka będzie posiadała status „małego podatnika”. W związku z powyższym Spółka po spełnieniu warunków wynikających z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT będzie mogła stosować 9% stawkę podatku do opodatkowania przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych w roku podatkowym od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie nr 2 uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.