Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.170.2019.11.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Obowiązek drukowania dokumentów oraz prawo do
przechowywania dokumentów wyłącznie w formie
elektronicznej.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
faktura-faktura elektroniczna-przechowywanie faktur
elektronicznych
kasa-kasa rejestrująca
paragon-e-paragon
paragon-paragon fiskalny
przechowywanie
raporty fiskalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Stosowanie faktur
elektronicznych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a-pkt 8
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Autentyczność
pochodzenia, integralność treści i czytelność faktury
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 kwietnia 2019 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku
    drukowania dokumentów oraz prawa do przechowywania dokumentów wyłącznie w
    formie elektronicznej (pytania nr 1 i 3 wniosku do stanu faktycznego 1 i pytania nr 1 i 2
    wniosku do stanu faktycznego 2).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Stan faktyczny 1
    Spółka (Wnioskodawca) prowadzi sprzedaż internetową za pośrednictwem strony (...).
    Transakcje zamawiania i sprzedaży towarów przebiegają następująco:
    Klient zamawia towar na stronie internetowej, najczęściej płacąc za pośrednictwem
    operatora płatności (m.in. (...), (...)), a sprzedaż jest rejestrowana na kasie fiskalnej.

    Klient w przeważającej większości przypadków (ponad 90% - 95%) otrzymuje fakturę w
    wersji elektronicznej, zawierającej numer paragonu fiskalnego potwierdzającego sprzedaż
    danego towaru. Klient paragonu papierowego już nie otrzymuje. Paragony te są
    drukowane i następnie archiwizowane w formie papierowej.
    Spółka posiada elektroniczne kopie tych paragonów. Część klientów domaga się faktur w
    formie papierowej - i też je otrzymuje, a Wnioskodawca zachowuje wydrukowany paragon
    oraz drugi egzemplarz faktury - ale wyłącznie w formie elektronicznej (mimo wysłania
    klientowi faktury papierowej).
    Spółka posiada drukarki fiskalne FP-T88FVA z elektroniczną kopią danych oraz kasy
    samoobsługowe UPOS FP20 z elektroniczną kopią danych. Zgodność stosowanych przez
    Wnioskodawcę kas z obowiązującymi przepisami potwierdził Prezes Głównego (...) w (i) dla
    drukarek FP-T88FVA w decyzji z dnia 17 lipca 2017 r., nr (...). (ii) dla drukarek UPOS-FP20 w
    decyzji z dnia 28 kwietnia 2016 r., nr (...).
    Wszystkie kopie dokumentów zapisywane są elektronicznie na karcie microSD po
    zamknięciu doby fiskalnej. Wnioskodawca, drukuje paragon ale nie przesyła go w formie
    papierowej do klienta. Klient otrzymuje elektroniczną fakturę. Urządzenia umożliwiają
    wykonywanie kopii danych zapisanych na nośniku microSD, na którym zapisują się
    również dobowe raporty fiskalne oraz miesięczne raporty fiskalne.
    Kasy fiskalne stosowane przez Wnioskodawcę mają funkcje pozwalające na wydruk faktur
    i na zapis elektroniczny kopii na kartach microSD, przy czym faktury w formie
    elektronicznej są zapisywane w systemie CREX (jest to system informatyczny stosowany
    przez Wnioskodawcę) - niezależnie od tego, czy klient otrzyma fakturę wyłącznie w formie
    elektronicznej (wówczas jest ona elektronicznie wysyłana klientowi z tego systemu), czy w
    formie papierowej.
    Paragon fiskalny Wnioskodawca wydrukowuje i zachowuje w formie papierowej -
    niezależnie od zapisu elektronicznego paragonów na karcie pamięci każdej kasy fiskalnej
    posiadającej taką możliwość oraz niezależnie od zapisu elektronicznego faktur w systemie
    CREX. Natomiast Wnioskodawca, zachowując wydrukowany paragon, nie drukuje już
    drugiego egzemplarza faktury wysłanej klientowi - niezależnie od tego czy klient otrzymał
    fakturę w wersji elektronicznej czy w papierowej. Drugi egzemplarz faktury wysłanej
    klientowi jest zapisywany wyłącznie w wersji elektronicznej w systemie CREX.
    Ponadto w Spółce istnieje także Centralne Repozytorium Elektronicznej kopii paragonów.
    System ten, w skrócie CREJ, umożliwia uzyskanie widoku każdego pojedynczego paragonu
    fiskalnego oraz dobowych raportów fiskalnych (tj. na ekranie komputera możliwe jest
    wyświetlenie widoku paragonu czy dobowego raportu fiskalnego tak, jakby był
    wydrukowany), umożliwia zarządzanie kopiami danych z różnych drukarek zwiększając
    bezpieczeństwo przechowywania informacji; umożliwia bieżące monitorowanie stanu
    połączonych drukarek - ich liczby, przesunięć między sklepami, pojawiających się
    nieprawidłowości czy nawet stopnia zapełnienia karty.
    Celem Spółki jest zutylizowanie papierowych paragonów, wydrukowanych (lecz nie
    dostarczonych klientom, gdyż otrzymują oni fakturę elektroniczną lub w zdecydowanej
    mniejszości przypadków fakturę papierową) oraz zaprzestanie drukowania paragonów dla
    klientów, gdyż klient i tak nie otrzymuje paragonu, lecz fakturę (elektroniczną lub w formie
    papierowej) z numerem paragonu fiskalnego, który pozostaje u sprzedawcy, zaś paragon
    ten będzie automatycznie zapisany elektronicznie na karcie pamięci kasy fiskalnej w
    sposób umożliwiający jego wydruk na każde żądanie organów podatkowych. Analogicznie
    faktura - mimo wysłania jej papierowego egzemplarza klientowi, jeśli tego zażąda - jest
    przechowywana elektronicznie w sposób umożliwiający jej natychmiastowe odnalezienie i
    wydruk.
    Wskutek powyższego dokumentacja potwierdzająca sprzedaż zarejestrowaną w kasie
    fiskalnej przybierze formę wyłącznie elektroniczną, tj. elektroniczna faktura wysyłana

    klientowi (z wyjątkiem przypadków, gdy klient domaga się faktury papierowej, zamiast
    elektronicznej, co nie zmienia istoty niniejszego wniosku), zawierająca nr paragonu
    sprzedaży i jego kopię - obydwa wystawione i zarchiwizowane wyłącznie w formie
    elektronicznej, bez uprzedniego wydruku oraz elektroniczny egzemplarz faktury
    (pozostający u sprzedawcy) wysłanej klientowi w formie papierowej czy elektronicznej.
    W ten sposób Wnioskodawca nie będzie dysponował żadnym dokumentem papierowym.
    Taki dokument (tj. fakturę w formie papierowej, zamiast w formie elektronicznej) otrzyma
    wyłącznie klient sklepu internetowego, jeśli zażąda papierowej faktury.
    Ponadto Wnioskodawca nie będzie dysponował papierowym wydrukiem dobowych ani
    miesięcznych raportów fiskalnych, lecz ich zapisem elektronicznym.
    Sposób przechowywania tych dokumentów przez Wnioskodawcę będzie również
    gwarantował ich autentyczność, rozumianą w tym przypadku, jako pewność, że dany
    dokument został wystawiony przez Wnioskodawcę oraz integralność treści, pewność, że
    dane zawarte w dokumentach nie zostały (oraz nie zostaną) zmienione.
    Stan Faktyczny 2
    Wnioskodawca prowadzi sprzedaż także w sklepach stacjonarnych, ewidencjonując
    transakcje w kasach fiskalnych, wydając paragony nabywcom (lub wydając na ich żądanie
    faktury - i wtedy paragon zachowuje Wnioskodawca, a faktura zawiera numer paragonu
    fiskalnego. Faktury te mają oddzielną numerację niż faktury na (...) i wystawiane są w
    innym systemie, tj. CSM - (Central Shops Management). Faktury nie są archiwizowane w
    pamięci drukarek fiskalnych i są archiwizowane w formie papierowej, pomimo ich
    elektronicznego zapisu w CSM).
    Kopie paragonów fiskalnych, dobowe raporty fiskalne oraz miesięczne raporty fiskalne,
    analogicznie jak w Stanie Faktycznym 1, są zapisywane w każdej kasie fiskalnej,
    posiadającej taką możliwość, na jej karcie microSD po zamknięciu doby fiskalnej. W
    wykonaniu sprzedaży w sklepie stacjonarnym Wnioskodawca wydaje wydrukowany
    paragon fiskalny klientowi - nie drukując już dla siebie drugiego egzemplarza paragonu,
    gdyż ten jest zapisywany na karcie microSD, natomiast jeśli klient zażąda faktury, to
    paragon, który został wydrukowany, Wnioskodawca zachowuje w formie papierowej wraz
    z drugim egzemplarzem (również w formie papierowej) faktury wydanej klientowi - czyli w
    takiej sytuacji Wnioskodawca zachowuje dwa dokumenty papierowe, tj. paragon i fakturę.
    Ponadto Wnioskodawca wydrukowuje i archiwizuje w formie papierowej dobowe oraz
    miesięczne raporty fiskalne każdej kasy z każdego sklepu stacjonarnego.
    W niektórych salonach Spółki są również drukarki samoobsługowe UPOS-FP20. Drukarki
    te, podobnie jak FP-T88FVA, mają elektroniczną kopię danych zapisanych na karcie
    microSD.
    Wszystkie kasy z salonów, analogicznie jak w Stanie Faktycznym 1, są podłączone do
    systemu CREJ, dzięki czemu na ekranie komputera możliwe jest wyświetlenie widoku
    paragonu czy dobowego raportu fiskalnego tak, jakby był wydrukowany.
    Również w tym przypadku celem Wnioskodawcy jest wydrukowywanie wyłącznie jednego
    egzemplarza paragonu, gdy ma on być wydany klientowi (jego kopia zapisuje się na karcie
    microSD) albo wydrukowywanie wyłącznie faktury (gdy klient tego zażąda) - wówczas ani
    drugi egzemplarz faktury, ani paragon pozostający u sprzedawcy, nie będą drukowane,
    lecz archiwizowane elektronicznie w sposób opisany wyżej.
    W ten sposób Wnioskodawca nie będzie dysponował żadnym dokumentem papierowym.
    Taki dokument otrzyma wyłącznie klient w salonie (tj. paragon w formie papierowej - gdy
    nie jest wystawiana faktura albo fakturę w formie papierowej, gdy klient jej zażąda).
    Ponadto Wnioskodawca nie będzie dysponował papierowym wydrukiem dobowych ani
    miesięcznych raportów fiskalnych, lecz ich zapisem elektronicznym.

    Pytania (pytania nr 1 i 3 wniosku do stanu faktycznego 1 i pytania nr 1 i 2 wniosku do
    stanu faktycznego 2 wniosku)
    Pytania do stanu faktycznego 1 (pytanie nr 1 i 3 wniosku):
    1) Czy Wnioskodawca może zaprzestać drukowania paragonów z tytułu sprzedaży
      klientom w sklepie internetowym, nie drukując równocześnie ich kopii i archiwizować
      wyłącznie elektronicznie paragony jak i faktury wystawiane klientom?
    2) Czy Wnioskodawca może nie drukować dobowych ani miesięcznych raportów
      fiskalnych lecz archiwizować je wyłącznie elektronicznie?
    - biorąc pod uwagę, że numery paragonów są umieszczone na fakturach elektronicznych
    wysłanych klientom oraz na fakturach papierowych wysyłanych klientom, a system
    zapisów na kartach pamięci oraz w systemie CREX i CREJ pozwala na sprawne
    odnalezienie i wydrukowanie każdego pojedynczego paragonu do każdej faktury
    (elektronicznej i papierowej), raportów fiskalnych dobowych i miesięcznych oraz wydruk
    faktur wysłanych klientom w formie elektronicznej i papierowej?
    Pytania do stanu faktycznego 2 (pytanie nr 1 i 2 wniosku):
    1) Czy Wnioskodawca może zaprzestać drukowania paragonów z tytułu sprzedaży
      klientom w sklepie stacjonarnym - w przypadku wydania faktury klientowi - oraz nie
      drukować drugiego egzemplarza faktury (w przypadku wydania faktury klientowi) i
      archiwizować wyłącznie elektronicznie te dokumenty, które nie są wydawane
      klientowi, drukując jedynie dokumenty wydawane klientowi (tj. paragon albo fakturę)?
    2) Czy Wnioskodawca może zaprzestać drukowania dobowych raportów fiskalnych oraz
      miesięcznych raportów fiskalnych i archiwizować te dokumenty wyłącznie
      elektronicznie?
    - biorąc pod uwagę, że system zapisów na kartach pamięci, system CREX i CREJ, pozwala
    na sprawne odnalezienie i wydrukowanie każdego pojedynczego paragonu do każdej
    faktury, każdej faktury, każdego raportu dobowego i miesięcznego, a ponadto numery
    paragonów fiskalnych umieszczone są na fakturach wydawanych klientom?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy do stanu faktycznego 1
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym nie istnieje potrzeba drukowania
    paragonów, ani ich kopii, ani faktur wysyłanych klientowi nabywającemu towary w sklepie
    internetowym (chyba że klient zażąda wysyłki faktury papierowej), lecz dokumenty te
    mogą mieć postać wyłącznie elektroniczną, a Wnioskodawca może zaprzestać drukowania
    dokumentów innych, niż wydawane klientowi w formie papierowej.
    Ad 2
    Wnioskodawca może nie drukować dobowych ani miesięcznych raportów fiskalnych lecz
    archiwizować je wyłącznie elektronicznie.
    Stanowisko Wnioskodawcy do stanu faktycznego 2
    Ad 1
    W przypadku wydania faktury klientowi w sklepie stacjonarnym Wnioskodawca może
    zaprzestać drukowania paragonów z tytułu sprzedaży klientom oraz nie drukować
    drugiego egzemplarza faktury wydanej klientowi i archiwizować wyłącznie elektronicznie
    te dokumenty, które nie są wydawane klientowi, drukując jedynie dokumenty wydawane
    klientowi (tj. paragon albo fakturę).
    Ad 2

    Wnioskodawca może zaprzestać drukowania dobowych raportów fiskalnych oraz
    miesięcznych raportów fiskalnych i archiwizować te dokumenty wyłącznie elektronicznie.
    Uzasadnienie w zakresie stanu faktycznego 1
    Ad 1
    Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i
    kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać
    wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany
    dokument nabywcy. Natomiast wg art. 106h ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy faktura
    dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza
    faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż. Tak
    więc nabywca nie otrzymuje paragonu, jeśli została mu wystawiona faktura, gdyż paragon
    zatrzymuje sprzedawca - wystawca faktury, dołączając do niej paragon, którego nie wydał
    nabywcy. Dodatkowo wg ust. 3 w przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy
    sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w
    dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.
    Z powyższego wynikałoby, że nawet w przypadku wystawienia faktury w formie
    elektronicznej, dotyczącej sprzedaży zarejestrowanej w kasie fiskalnej, należy wydrukować
    paragon, by zachować go w dokumentacji sprzedawcy.
    Powyższy wniosek nie jest prawdziwy. Przede wszystkim wspomniany art. 106h ust. 3
    ustawy o VAT, nakazując obowiązek „zostawienia w dokumentacji paragonu dotyczącego
    tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tą fakturę” nie wskazuje, w jakiej formie paragon
    dotyczący tej sprzedaży ma być zostawiony w dokumentacji, a w szczególności nie
    wskazuje, by miała to być dokumentacja wyłącznie papierowa (co wymagałoby papierowej
    formy paragonu celem jego zachowania w papierowej dokumentacji). Wobec tego równie
    dobrze może to być dokumentacja elektroniczna. Fakt, że dany dokument został
    wygenerowany (wytworzony) wyłącznie w formie elektronicznej i nie został wydrukowany
    nie zmienia tego, że jest to dokument - tyle, że elektroniczny, zapisany w formie
    elektronicznej, przesłany elektronicznie, etc., a zbiór tych dokumentów, występujących
    wyłącznie w formie elektronicznej, jest dokumentacją (choć w formie elektronicznej). Sam
    ustawodawca w wielu przypadkach przewiduje możliwość przesyłania i gromadzenia
    dokumentów, np. faktur, w formie elektronicznej, a w niektórych przypadkach wręcz
    obowiązek przesyłania dokumentów wyłącznie w formie elektronicznej (np. plików JPK czy
    deklaracji VAT).
    Tak więc ustawodawca w niektórych przypadkach przewiduje możliwość, a w innych
    obowiązek przesyłania dokumentów w formie elektronicznej, nie wprowadzając jednak
    wymogu, aby dokumenty, które podatnik ma możliwość przechowywać elektronicznie,
    były uprzednio wydrukowane i dopiero później elektronicznie zarchiwizowane.
    Dokumenty te, choćby nigdy nie były wydrukowane, lecz przechowywane wyłącznie
    elektronicznie, pozostają dokumentami i tworzą zbiór dokumentów (czyli dokumentację),
    zaś archiwizując ww. dokumenty (np. faktury czy deklaracje VAT) wyłącznie elektronicznie,
    podatnik „dołącza je do dokumentacji”, którą dysponuje w formie elektronicznej.
    To samo dotyczy paragonów fiskalnych, tj. byłoby możliwe wydrukowanie paragonów i ich
    elektroniczne zarchiwizowanie (np. w formacie PDF), skoro i tak nie są wydawane
    nabywcy, gdyż otrzymuje on fakturę - co do zasady elektroniczną, a w nielicznych
    przypadkach papierową. Jednak nie jest konieczne drukowanie paragonów, by je
    zarchiwizować elektronicznie i następnie zniszczyć ich papierowe wersje, lecz w stanie
    faktycznym opisanym we wniosku można ich nie drukować w ogóle, lecz archiwizować
    (zapisywać na karcie pamięci) od razu elektronicznie - zwłaszcza, że pozwalają na to kasy
    fiskalne stosowane przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 28
    maja 2018 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać

    kasy rejestrujące, kasa emituje paragony fiskalne w postaci papierowej i elektronicznej
    zawierające co najmniej kolejno pozycje (...). Abstrahując od tego, w jaki sposób i w jakich
    okolicznościach paragony elektroniczne miałyby być doręczane nabywcom w miejsce
    paragonów papierowych, w analizowanej sytuacji nie ma to znaczenia, gdyż paragon w
    jakiejkolwiek formie nie trafia do nabywcy, skoro otrzymuje on fakturę zawierającą
    wszystkie dane wymagane od faktury oraz nr paragonu fiskalnego.
    Natomiast zgodnie z § 68 ww. rozporządzenia, w przypadku kas z elektronicznym zapisem
    kopii, o których mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia uchylanego w § 69 (czyli Rozporządzenia
    Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków
    technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, zwane dalej rozporządzeniem
    uchylonym), przepisy dotychczasowe stosuje się do dnia 31 grudnia 2023 r. Kasy
    stosowane przez Wnioskodawcę do ewidencjonowania transakcji w sklepie internetowym
    są kasami, o których mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia uchylanego, tj. są konstrukcyjnie
    dostosowane do sporządzania kopii drukowanych dokumentów fiskalnych i wydruków
    niefiskalnych w postaci zapisu na informatycznych nośnikach danych. Zatem kasy
    stosowane przez Wnioskodawcę posiadają możliwość elektronicznego zapisywania kopii
    paragonów, przez co Wnioskodawca nie ma obowiązku drukowania kopii paragonów, lecz
    może je zapisywać elektronicznie. Wprawdzie kasy nie mają możliwość emisji paragonu w
    formie elektronicznej (czyli wyświetlenia elektronicznie treści paragonu), to Wnioskodawca
    ma możliwość wyświetlenia treści paragonu na ekranie komputera, po podłączeniu go do
    kasy fiskalnej, dzięki opisanemu w stanie faktycznym systemowi CREJ, a poza tym paragon
    i tak w żadnej formie nie jest wydawany nabywcy, skoro otrzymuje on fakturę
    elektronicznie lub - sporadycznie - w formie papierowej (w obydwu przypadkach wraz z
    numerem paragonu fiskalnego, którego treść jest zarchiwizowana elektronicznie w karcie
    pamięci kasy fiskalnej, z możliwością wydruku w dowolnym momencie wraz z fakturą
    dotyczącą tego paragonu).
    Wobec tego Wnioskodawca nie ma obowiązku drukowania paragonów fiskalnych, by
    następnie je elektronicznie zarchiwizować (np. w formacie PDF) i zutylizować, lecz może w
    ogóle nie drukować paragonów fiskalnych, skoro ma możliwość ich elektronicznego
    emitowania i zapisywania i skoro nabywca otrzymuje fakturę, a nie paragon. Nie ma też
    znaczenia, że nabywca otrzymuje fakturę elektronicznie czy w formie papierowej -
    wskutek czego, w razie potwierdzenia prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy - okaże
    się, że żaden dokument, pozostający w dokumentacji Wnioskodawcy, nie zostanie przez
    Wnioskodawcę wydrukowany, tj. ani drugi egzemplarz faktury wysłanej klientowi, ani
    paragon „dla nabywcy”, ani jego kopia dla sprzedawcy, a jedynym ewentualnym
    dokumentem papierowym będzie papierowa faktura wysłana klientowi - jeśli zażąda
    papierowej faktury, gdyż w ponad 90% klienci otrzymują faktury elektronicznie.
    Potwierdzają to także interpretacje indywidualne, wydawane jeszcze przed 2019 r., gdy
    przepisy ustawy o VAT ani rozporządzeń wykonawczych nie przewidywały (tak jak obecnie
    par. 23 Rozporządzenia z 28 maja 2018) możliwości stosowania kas, które oprócz
    paragonu drukowanego mogą emitować paragon w formie elektronicznej. Przykładowo w
    interpretacji z dnia 23 lutego 2018 (nr 0114-KDIP1-3.4012.13.2018.1), Dyrektor Krajowej
    Informacji Podatkowej zgodził się z podatnikiem, że: „W przypadku faktury papierowej (jak
    i elektronicznej) - podatnik ma obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży w kasie
    rejestrującej i wydruku paragonu niezależnie od faktu wystawienia faktury. Jednak w
    przypadku wystawienia faktury w formie papierowej w myśl art. 106h ust. 1 ustawy o VAT
    do kopii faktury należy „podpiąć/załączyć” oryginał paragonu fiskalnego (co stanowi
    odmienną regulację niż przypadek, gdy sprzedaż została udokumentowana w formie
    faktury elektronicznej). Obowiązek „podpięcia/załączenia” niejako determinuje obowiązek
    przechowywania takiego paragonu w formie papierowej, na co wskazuje literalne
    brzmienie wskazanego podpisu. W tym przypadku bowiem istnieje konieczność
    pozostawienia wydrukowanego paragonu. Z inną sytuacją jednak mamy do czynienia w
    przedmiotowym zdarzeniu przyszłym, Spółki bowiem na podstawie akceptacji Regulaminu
    przez klienta będą wystawiać i udostępniać na dedykowanej platformie fakturę

    elektroniczną, co do której nie ma zastosowania reżim przewidziany w art. 106h ust. 1
    ustawy o VAT, który był przedmiotem rozważań poczynionych powyżej, a ust. 3
    powoływanego artykułu. Nakłada on natomiast obowiązek pozostawienia w dokumentacji
    paragonu dotyczącego tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę. Skoro więc
    ustawodawca posługuje się inną frazą, w ocenie Spółek oznacza to, że obowiązki nałożone
    na podatnika są inne (odmienne). Tym samym nie znajduje tu zastosowania mechanizm
    polegający na „podpięciu/załączeniu” oryginału paragonu fiskalnego.”
    Zatem w przypadku faktur wystawianych i przesyłanych nabywcy elektronicznie nie
    istnieje obowiązek dołączenia paragonu do faktury, lecz jedynie obowiązek pozostawienia
    paragonu (jak wykazano na wstępie - również w formie elektronicznej), w dokumentacji -
    która też może mieć formę elektroniczną.
    Nie ma więc powodu, aby paragon był uprzednio drukowany tylko po to, by następnie go
    zniszczyć - skoro nawet nie trzeba będzie tego paragonu skanować, by móc go
    przechowywać elektronicznie, gdyż będą one automatycznie archiwizowane
    elektronicznie, bez konieczności wydruku i skanowania w celu elektronicznego
    archiwizowania. Byłoby to działanie zupełnie zbędne i nie wymagane prawnie, co
    potwierdza cytowana interpretacja.
    W związku z powyższym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w
    przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca nie musi drukować paragonów, skoro
    będzie wystawiać nabywcy fakturę zawierającą m.in. numer paragonu fiskalnego, który
    będzie automatycznie archiwizowany elektronicznie na elektronicznym nośniku (karcie
    pamięci), w sposób zapewniający - zarówno w przypadku paragonów jak i faktur -
    integralność, autentyczność pochodzenia i w sposób umożliwiający sprawne odnalezienie
    i wydrukowanie każdego z tych dokumentów.
    W konsekwencji nie ma też znaczenia, czy Wnioskodawca na żądanie nabywcy wyśle mu
    fakturę w wersji papierowej, zamiast w elektronicznej. Również bowiem w takim
    przypadku nie musi powstawać żaden inny dokument w formie drukowanej, tj. ani drugi,
    papierowy egzemplarz faktury wysłanej w formie papierowej nabywcy, ani paragon w
    formie papierowej. Obydwa te dokumenty (tj. paragon i faktura) pozostające u
    Wnioskodawcy będą mogły mieć wyłącznie formę elektroniczną, mimo że nabywca
    zażądał faktury w formie papierowej.
    Ad 2
    Z przyczyn opisanych powyżej Wnioskodawca może nie drukować dobowych ani
    miesięcznych raportów fiskalnych lecz archiwizować je wyłącznie elektronicznie. Również
    bowiem te dokumenty, ze względu na rodzaj kas fiskalnych z kartą pamięci SD oraz
    systemów CREX i CREJ, mogą być nie tylko archiwizowane elektronicznie, lecz także będą
    mogły być wydrukowane w dowolnym momencie (np. na żądanie kontroli).
    Uzasadnienie w zakresie stanu faktycznego 2
    Ad 1 - 2
    Z przyczyn opisanych wyżej Wnioskodawca, w przypadku wydania w sklepie stacjonarnym
    faktury klientowi, może zaprzestać drukowania paragonów z tytułu sprzedaży klientom
    oraz nie drukować drugiego egzemplarza faktury wydanej klientowi i archiwizować
    wyłącznie elektronicznie te dokumenty, które nie są wydawane klientowi, drukując jedynie
    dokumenty wydawane klientowi (tj. paragon albo fakturę). Klient i tak otrzyma papierowy
    dokument, jakim będzie faktura, zaś nie otrzyma (w jakiejkolwiek formie) paragonu
    fiskalnego ani drugiego egzemplarza faktury, gdyż te dokumenty pozostają u sprzedawcy,
    czyli u Wnioskodawcy. Wobec tego dokumenty, które i tak zostają u Wnioskodawcy, mogą
    mieć formę wyłącznie elektroniczną - tak jak to opisano w uzasadnieniu Stanu
    Faktycznego 1 i w takiej formie mogą być przechowywane przez Wnioskodawcę w

    systemie CSM. Również bowiem w tym przypadku faktura przybiera najpierw formę
    elektroniczną, stworzoną w systemie CSM, z tego systemu jest drukowana i wydawana
    klientowi i w tym systemie automatycznie się zapisuje.
    Analogicznie jak w Stanie Faktycznym 1, również w Stanie Faktycznym 2 Wnioskodawca
    może zaprzestać drukowania dobowych raportów fiskalnych oraz miesięcznych raportów
    fiskalnych i archiwizować te dokumenty wyłącznie elektronicznie, skoro dokumenty te
    będą możliwe do wydrukowania w każdej chwili z kart pamięci zapisu elektronicznego i z
    CREJ.
    Wnioskodawca może też zutylizować już wydrukowane paragony (zachowane przez
    Wnioskodawcę w zw. z wydaniem klientowi faktury) oraz dobowe i miesięczne raporty
    fiskalne i drugie egzemplarze faktur papierowych wydanych klientom, bez konieczności
    ich zdigitalizowania (tj. bez kopiowania i przechowywania np. w formacie PDF) - skoro i te
    dokumenty już zostały automatycznie zarchiwizowane elektronicznie na karcie pamięci, w
    CREJ czy w CSM, jeszcze przed ich wydrukowaniem.
    Końcowo pragniemy podkreślić, że we wszystkich przypadkach opisanych w obydwu
    Stanach Faktycznych kasy i drukarki fiskalne stosowane przez Wnioskodawcę, a także
    CREJ, CREX, CSM, pozwalają na archiwizację każdego dokumentu (paragonu, faktury,
    raportu dobowego czy miesięcznego) w sposób gwarantujący ich autentyczność i
    integralność, bez możliwości ingerowania w jego treść po elektronicznym zarchiwizowaniu
    oraz wydruk każdego dokumentu elektronicznego, tj. każdego paragonu i każdej faktury
    oraz na powiązanie tych dokumentów ze sobą, wydruk każdego dobowego czy
    miesięcznego raportu fiskalnego i odnalezienie (oraz wydrukowanie) każdego paragonu
    czy każdej faktury zawartej w raporcie dobowym czy miesięcznym. Z tych powodów
    Wnioskodawca powinien być uprawniony do wyłącznie elektronicznego archiwizowania
    wszelkich dokumentów związanych ze sprzedażą w sklepie internetowym czy
    stacjonarnym (tj. paragonu, faktury, raportu dobowego fiskalnego, raportu miesięcznego
    fiskalnego), bez konieczności ich uprzedniego wydruku - z wyjątkiem:
    a) wydruku papierowej faktury klientowi sklepu stacjonarnego, który tego zażądał,
    b) wydruku paragonu w sklepie stacjonarnym celem wydania go klientowi,
    c) wydruku faktury w sklepie stacjonarnym klientowi, który zamiast paragonu domaga się
      papierowej faktury.
    Również jednak w takim przypadku kopie tych papierowych dokumentów wydanych
    klientom mogą mieć postać wyłącznie elektroniczną, bez konieczności ich uprzedniego
    drukowania.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 23 sierpnia 2019 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-3.4012.170.2019.2.ISK, w której uznałem Państwa stanowisko za
    prawidłowe w części w części zaprzestania drukowania kopii paragonów oraz dobowych
    raportów fiskalnych, archiwizowania wyłącznie elektronicznie paragonów, dobowych i
    miesięcznych raportów fiskalnych oraz faktur wystawianych klientom, a także w części
    zaprzestania drukowania drugiego egzemplarza faktury i nieprawidłowe w części
    zaprzestania drukowania paragonów i miesięcznych raportów fiskalnych.
    Interpretację doręczono Państwu 28 sierpnia 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    27 września 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 1 października 2019 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie interpretacji w części uznającej Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe oraz o potwierdzenie prawidłowości Państwa stanowiska w pełnym
    zakresie opisanym we wniosku o wydanie interpretacji.

    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację z 23
    sierpnia 2019 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.170.2019.2.ISK - wyrokiem z 11 sierpnia 2020 r.
    sygn. akt III SA/Wa 2425/19.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 17 maja 2024 r. sygn. akt I FSK 1483/20 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżone postanowienie, stał się prawomocny od 17 maja 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny/Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części
        prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia stanu faktycznego, który obowiązywał w dniu wydania
    pierwotnego rozstrzygnięcia, czyli interpretacja ta została oparta na przepisach ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.),
    zwanej dalej ustawą, oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 2 pkt 32 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze elektronicznej rozumie się przez to
      fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie
      elektronicznym.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Na mocy art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o
      których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed
      wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy,
      licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
      otrzymano całość lub część zapłaty
    Na mocy art. 106n ustawy:
      Stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy.
    Zatem stosowanie przesyłu elektronicznego faktur wymaga uprzedniej akceptacji przez
    odbiorcę dla takiego sposobu przekazywania tych dokumentów. Jednocześnie należy
    wskazać, że nie istnieją żadne szczególne wymogi dotyczące samej formy i treści
    akceptacji wysyłania, w tym udostępniania faktur w formie elektronicznej przez odbiorcę
    faktur. Szczegółowe kwestie w zakresie sposobu wyrażenia lub cofnięcia zgody przez
    odbiorcę na przesyłanie faktur w formie elektronicznej pozostają w gestii stron i stanowią
    element umowy przez nie zawartej.
    Należy przy tym mieć na względzie, że wymóg akceptacji przez odbiorcę przesyłania faktur
    w formie elektronicznej, w tym udostępniania, które to faktury zostaną otrzymane przez
    odbiorcę wyłącznie w formie elektronicznej, znajduje swoje uzasadnienie głównie w
    technicznych wymogach koniecznych dla odbioru faktury przesłanej w formie
    elektronicznej i - w przypadku podatników będących odbiorcami tych faktur - w
    możliwości zapewnienia przez nich autentyczności, integralności oraz czytelności treści
    faktury. W każdym przypadku decyzja o stosowaniu faktur elektronicznych pozostaje
    ostatecznie kwestią porozumienia między stronami transakcji.
    W myśl art. 106g ust. 1 ustawy:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Stosownie do art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy:
      W przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący
      sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła
      je lub udostępnia nabywcy - zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji.
    Art. 106e ust. 1 ustawy wskazuje jakie elementy powinna zawierać faktura.
    W myśl art. 106h ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy
      rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon
      dokumentujący tę sprzedaż.
    Zgodnie z art. 106h ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy
      zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota
      podatku są zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.
    Stosownie do treści art. 106h ust. 3 ustawy:

      W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zarejestrowanej
      przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon
      dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.
    Jak stanowi art. 106h ust. 4 ustawy:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę
      wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.
    Należy zaznaczyć, że zarówno w przypadku faktury papierowej jak i elektronicznej -
    podatnik ma obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej oraz dokonania wydruku paragonu.
    Art. 112 ustawy stanowi, że:
      Podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania
      podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym
      rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z
      zastrzeżeniem art. 130d ust. 3 i art. 134 ust. 3.
    Zgodnie z art. 112a ust. 1 ustawy:
      Podatnicy przechowują:
      1) wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione
      ponownie,
      2) otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie
      - w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie
      oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od
      momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia
      zobowiązania podatkowego.
    Natomiast stosownie do art. 106m ustawy:
      1. Podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności
      treści i czytelności faktury.
      2. Przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości
      dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury.
      3. Przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych,
      które powinna zawierać faktura.
      4. Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można
      zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną
      ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług.
      5. Stosownie do art. 106m ust. 5 ustawy - poza wykorzystaniem kontroli biznesowych,
      określonych w ust. 4, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury
      elektronicznej są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania:
      1) kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub
      2) elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego
      modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa dotycząca tej
      wymiany przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność
      pochodzenia faktury i integralność jej danych.
    Zauważyć należy, że dla potrzeb przepisów o podatku od towarów i usług, pojęcie
    „kontrole biznesowe” należy rozumieć jako proces, za pośrednictwem którego podatnik
    tworzy, wdraża oraz aktualizuje dostateczny poziom pewności co do tożsamości dostawcy
    lub usługodawcy albo wystawcy faktury (autentyczność pochodzenia), w zakresie tego, że
    nie zmieniono danych dotyczących podatku VAT (integralność treści) oraz w zakresie
    czytelności faktury od momentu wystawienia/otrzymania faktury aż do końca okresu

    przechowywania. Kontrola biznesowa powinna dawać pewną ścieżkę kontrolną, dzięki
    której można powiązać fakturę ze stanowiącą podstawę jej wystawienia dostawą towarów
    bądź usługą.
    Kontrole biznesowe powinny być odpowiednie do wielkości działalności i rodzaju
    podatnika oraz powinny uwzględniać ilość i wartość transakcji, jak również ilość i rodzaj
    dostawców lub usługodawców oraz nabywców lub usługobiorców. W stosownych
    przypadkach uwzględnione powinny być także inne czynniki.
    Z kolei pojęcie „wiarygodna ścieżka audytu” oznacza, że związek pomiędzy dokumentami
    uzupełniającymi oraz realizowanymi transakcjami jest łatwy do prześledzenia (dzięki
    posiadaniu dostatecznych danych dla powiązania dokumentów), zgodny z ustalonymi w
    przedsiębiorstwie procedurami oraz odzwierciedla procesy, które faktycznie miały
    miejsce. Ścieżka audytu dla celów podatku VAT powinna zapewnić możliwy do
    skontrolowania związek pomiędzy fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług
    tak, aby umożliwić sprawdzenie, czy faktura odzwierciedla to, że dostawa towarów lub
    świadczenie usług miało miejsce. Przy czym środki - przy wykorzystaniu których podatnik
    może wykazać powyższy związek - pozostawia się uznaniu podatnika.
    W myśl art. 112a ust. 4 ustawy:
      Podatnicy zapewniają naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-
      skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej
      Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny
      dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w
      formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich
      zawartych.
    Należy stwierdzić, że regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur w
    formie elektronicznej w dowolny sposób, jednakże sposób ten - jak wymaga ustawodawca
    - ma zapewniać przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób
    zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i
    czytelność tych faktur od momentu ich otrzymania do czasu upływu terminu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponadto, podatnik zobowiązany jest zapewnić
    odpowiednim organom na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp
    do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również
    bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.
    Podkreślić należy szczególną rangę wymogu, jaki ustawodawca stawia podatnikom
    poprzez treść art. 106m ust. 1 ustawy. Przesądza w nim to, że to podatnik określa sposób
    zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.
    Dopuszczalne są więc wszelkie metody (procedury) przechowywania faktur w formie
    elektronicznej, z tym zastrzeżeniem, że muszą one gwarantować autentyczność
    pochodzenia faktur, ich integralność oraz czytelność.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników,
    którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

      Podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu
      kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub
      fakturę z każdej sprzedaży w postaci papierowej lub za zgodą nabywcy, w postaci
      elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony.
    Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla
    sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru.
    Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art.
      112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
      rachunkowości (Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398, 650 i 1629).
    Natomiast, zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani dokonywać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kasy
      rejestrującej.
    Stosownie do art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust.
      3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art.
      113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do
      prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej.
      Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia
      przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt
      podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego,
      korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu
      skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji
      poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest
      zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej
    Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas
    rejestrujących zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29
    kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2019 r. poz. 816), zwanym dalej
    rozporządzeniem.
    Według § 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia:
      Przez dokument fiskalny rozumie się wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w
      szczególności logo fiskalne i numer unikatowy - w przypadku kas z elektronicznym lub
      papierowym zapisem kopii - paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę,
      fakturę anulowaną, raport fiskalny dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym
      miesięczny, i raport fiskalny rozliczeniowy.
    Jak stanowi § 2 pkt 14 rozporządzenia:
      Przez pamięć fiskalną rozumie się urządzenie trwale zawarte w kasie, zawierające
      elektroniczny nośnik danych, umożliwiające jednokrotny i niezmienialny zapis danych
      pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez
      zniszczenia samego urządzenia, oraz wielokrotny odczyt tych danych
    Stosownie do § 2 pkt 15 rozporządzenia:
      Przez pamięć operacyjną rozumie się pamięć wielokrotnego zapisu zawartą w kasie,
      pracującą pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, w której są
      przechowywane dane pochodzące z bieżącej czynności kasowej, do czasu zapisu
      danych z tej czynności, bezpośrednio po jej zakończeniu, w pamięci fiskalnej lub
      pamięci chronionej, albo na informatycznym nośniku danych, albo do czasu ich

      usunięcia przez procedurę awaryjnego zerowania pamięci operacyjnej, niedostępną
      dla użytkownika kasy.
    Natomiast, według § 2 pkt 25 rozporządzenia:
      Program archiwizujący to zewnętrzny program umożliwiający w systemach ogólnie
      dostępnych odczyt, przedstawienie i sprawdzenie danych z kas z elektronicznym
      zapisem kopii zapisanych na informatycznych nośnikach danych.
    Zgodnie z § 2 pkt 27 rozporządzenia:
      Przez raport fiskalny dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, raport
      fiskalny rozliczeniowy, łączny raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, i łączny
      raport fiskalny rozliczeniowy - rozumie się odpowiednio pełny lub skrócony raport
      fiskalny zawierający w szczególności dane sumaryczne o wartości sprzedaży i
      wysokości podatku w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz wartości
      sprzedaży zwolnionej od podatku odpowiednio za daną dobę, wybrany okres lub cały
      okres pracy kasy.
    W myśl § 6 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 7 rozporządzenia:
      Podatnicy prowadząc ewidencję:
      1) wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas
      dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na
      formę płatności, z zastrzeżeniem § 12;
      3) wystawiają raport fiskalny dobowy po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie
      później niż przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w dniu następnym;
      4) wystawiają raport fiskalny okresowy (miesięczny) po zakończeniu sprzedaży za dany
      miesiąc, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu; w
      przypadku kas on-line zamiast raportu fiskalnego okresowego (miesięcznego)
      podatnicy mogą wystawić łączny raport fiskalny okresowy (miesięczny);
      7) przechowują odpowiednio dokumenty fiskalne i kopie dokumentów fiskalnych, w
      tym dane z pamięci chronionej, przez okres wymagany w ustawie oraz w ustawie z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.),
      zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
      rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351), i zapewniają do nich dostęp.
    W myśl § 22 ust. 4 rozporządzenia.
      Fiskalizacja jest potwierdzana wystawieniem raportu fiskalnego dobowego. Wydruk
      raportu fiskalnego dobowego jest dołączany do książki kasy.
    Zgodnie też z § 29 rozporządzenia:
      Podatnicy prowadząc ewidencję przy użyciu kas z elektronicznym lub papierowym
      zapisem kopii dokonują wydruku wystawianych przy użyciu kasy dokumentów, a w
      przypadku kas z papierowym zapisem kopii - również ich kopii. W przypadku kas z
      elektronicznym zapisem kopii obowiązek wydruku nie dotyczy paragonów fiskalnych i
      paragonów fiskalnych anulowanych w przypadku, o którym mowa w § 12, oraz
      raportów fiskalnych dobowych, które mają postać zapisu na informatycznym nośniku
      danych. Przepis § 22 ust. 4 stosuje się.
    Z okoliczności stanu faktycznego 1 wynika, że Spółka prowadzi sprzedaż za
    pośrednictwem strony internetowej. W przeważającej większości przypadków klienci
    otrzymują faktury w wersji elektronicznej, bez paragonu papierowego, który jest
    drukowany i archiwizowany w formie papierowej, przy czym Spółka posiada elektroniczne
    kopie tych paragonów. Część klientów otrzymuje faktury w formie papierowej, wtedy
    Spółka zachowuje wydrukowany paragon oraz drugi egzemplarz faktury - ale wyłącznie w
    formie elektronicznej. Spółka ewidencjonuje dokonywaną w sklepie internetowym
    sprzedaż za pomocą posiadanych kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii

    danych. Kasy fiskalne stosowane przez Spółkę mają funkcję pozwalającą na wydruk faktur
    i na zapis elektroniczny kopii na kartach microSD, przy czym faktury w formie
    elektronicznej są zapisywane w systemie CREX, niezależnie od tego, czy klient otrzyma
    fakturę wyłącznie w formie elektronicznej czy w formie papierowej. Ponadto Spółka
    posiada również Centralne Repozytorium Elektronicznej kopii paragonów, który umożliwia
    uzyskanie na ekranie komputera widoku każdego pojedynczego paragonu fiskalnego oraz
    dobowych raportów fiskalnych. Spółka zamierza zaprzestać drukowania paragonów dla
    klientów, gdyż klient i tak nie otrzymuje paragonu, lecz fakturę z numerem paragonu
    fiskalnego, który pozostaje u sprzedawcy, zaś paragon ten będzie automatycznie zapisany
    elektronicznie na karcie pamięci kasy fiskalnej w sposób umożliwiający jego wydruk na
    każde żądanie organów podatkowych. Sposób przechowywania tych dokumentów przez
    Spółkę będzie gwarantował ich autentyczność, oraz integralność treści.
    Z okoliczności stanu faktycznego 2 wynika, że Spółka prowadzi sprzedaż także w sklepach
    stacjonarnych, ewidencjonując transakcje w kasach fiskalnych, wydając paragony
    nabywcom (lub wydając na ich żądanie faktury - i wtedy paragon zachowuje, a faktura
    zawiera numer paragonu fiskalnego. Faktury te mają oddzielną numerację niż faktury na
    (...) i wystawiane są w innym systemie, tj. CSM - (Central Shops Management). Faktury nie
    są archiwizowane w pamięci drukarek fiskalnych i są archiwizowane w formie papierowej,
    pomimo ich elektronicznego zapisu w CSM). Kopie paragonów fiskalnych, dobowe raporty
    fiskalne oraz miesięczne raporty fiskalne, analogicznie jak w stanie faktycznym 1, są
    zapisywane w każdej kasie fiskalnej, posiadającej taką możliwość, na jej karcie microSD po
    zamknięciu doby fiskalnej. W wykonaniu sprzedaży w sklepie stacjonarnym Spółka wydaje
    wydrukowany paragon fiskalny klientowi - nie drukując już dla siebie drugiego
    egzemplarza paragonu, gdyż ten jest zapisywany na karcie microSD, natomiast jeśli klient
    zażąda faktury, to paragon, który został wydrukowany, Spółka zachowuje w formie
    papierowej wraz z drugim egzemplarzem (również w formie papierowej) faktury wydanej
    klientowi - czyli w takiej sytuacji Spółka zachowuje dwa dokumenty papierowe, tj. paragon
    i fakturę. Ponadto Wnioskodawca wydrukowuje i archiwizuje w formie papierowej dobowe
    oraz miesięczne raporty fiskalne każdej kasy z każdego sklepu stacjonarnego. Wszystkie
    kasy z salonów, analogicznie jak w Stanie Faktycznym 1, są podłączone do systemu CREJ,
    dzięki czemu na ekranie komputera możliwe jest wyświetlenie widoku paragonu czy
    dobowego raportu fiskalnego tak, jakby był wydrukowany.
    Państwa wątpliwości w stanie faktycznym 1 i 2 dotyczą m.in. możliwości zaprzestania
    drukowania paragonów z tytułu sprzedaży klientom w sklepie internetowym i
    stacjonarnym oraz dobowych i miesięcznych raportów fiskalnych.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że wystawianie faktur VAT do
    sprzedaży podlegającej ewidencjonowaniu na kasie fiskalnej powinno następować co do
    zasady wyłącznie na żądanie nabywcy, tym samym ustawodawca uznał tego typu
    przypadki jako wyjątki od reguły. Zasadą jest bowiem dokumentowanie sprzedaży na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych paragonem z kasy fiskalnej.
    Wobec powyższego pomimo dokumentowania przez Spółkę prowadzonej sprzedaży
    internetowej fakturami VAT jak również w sklepie stacjonarnym, jeśli na Spółce ciąży
    obowiązek ewidencjonowania tej sprzedaży na kasie fiskalnej to będzie Ona miała
    obowiązek drukowania paragonów fiskalnych.
    W przypadku faktury papierowej (jak i elektronicznej) - podatnik ma obowiązek
    zaewidencjonowania sprzedaży w kasie rejestrującej i wydruku paragonu niezależnie od
    faktu wystawienia faktury. W przypadku wystawienia faktury w formie papierowej w myśl
    art. 106h ust. 1 ustawy do kopii faktury należy „podpiąć/załączyć” oryginał paragonu
    fiskalnego. Obowiązek „podpięcia/załączenia” niejako determinuje obowiązek
    wydrukowania paragonu w formie papierowej, na co wskazuje literalne brzmienie
    wskazanego przepisu. Zatem pomimo tego, że jak Państwo wskazują, kopie paragonów
    zapisywane są elektronicznie na karcie microSD po zamknięciu doby fiskalnej, to

    ustawodawca we wskazanych przepisach zobowiązuje podatników do pozostawienia
    wydrukowanego paragonu dołączając go do faktury papierowej.
    Natomiast w przypadku faktur elektronicznych, paragon pozostaje w dokumentacji z
    danymi identyfikującymi fakturę. W opisanym przypadku natomiast paragon zapisywany
    jest w sposób elektroniczny, a faktura elektroniczna zawiera nr paragonu sprzedaży. Tym
    samym nie są spełnione warunki wynikające z art. 106h ust. 3 ustawy.
    Ponadto należy również wskazać, że wydruk paragonu następuje od razu po
    zaewidencjonowaniu transakcji na kasie fiskalnej, natomiast, z opisanych stanów
    faktycznych wynika, że dopiero po zamknięciu doby fiskalnej paragony są zapisywane
    elektronicznie, co może prowadzić, w przypadku awarii drukarki, braku prądu czy innych
    nieprzewidzianych w chwili transakcji okoliczności, do niezgodności zarejestrowanej
    sprzedaży.
    Ponadto, dobowe i miesięczne raporty fiskalne nie będą również drukowane, będą
    przechowywane elektronicznie na karcie microSD.
    Odnosząc się do drukowania raportów, wskazać należy, że ustawodawca dopuścił
    możliwość nie drukowania raportu dobowego, który ma postać zapisu na informatycznym
    nośniku danych (§ 29 rozporządzenia), natomiast brak jest takich przepisów w stosunku
    do raportu miesięcznego. Z powyższych rozwiązań ustawodawcy wynika zatem, że
    rozróżnienie to jest celowe. Tym samym podatnik jest zobowiązany, pomimo możliwości
    zapisu raportu miesięcznego elektronicznie, do wydruku takiego raportu.
    Mając na uwadze przedstawione ww. okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa należy wskazać, że skoro Spółka każdą dokonaną sprzedaż na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych ewidencjonuje za pomocą kasy rejestrującej z elektronicznym zapisem kopii
    (do czego obligują ją przepisy prawa), to stosownie do regulacji zawartych w art. 111 ust.
    3a pkt 1 i pkt 8 ustawy oraz § 29 rozporządzenia Spółka ma obowiązek dokonania
    wydruku paragonów z dokonanej sprzedaży zarówno w sklepie stacjonarnym i
    internetowym, jak również miesięcznych raportów fiskalnych. Spółka jest zobowiązana
    dokonywać, jak wyżej wskazano, wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu
    kasy rejestrującej, czyli paragonów i raportów miesięcznych.
    Tym samym, pomimo tego, że Spółka posiada Centralne Repozytorium Elektronicznej
    kopii paragonów, który umożliwia uzyskanie na ekranie komputera widoku każdego
    pojedynczego paragonu fiskalnego, to przytoczone wyżej przepisy w sposób jednoznaczny
    wskazują, że Spółka jest zobowiązana do drukowania paragonu fiskalnego.
    Jednocześnie należy wskazać, że podatnik prowadzący działalność gospodarczą jest
    zobowiązany do przestrzegania przepisów ustaw i rozporządzeń odnoszących się do jego
    obowiązków w danym podatku. Tym samym nawet, jeżeli uważa on, że jego postępowanie
    (np. brak drukowania paragonów, czy raportów miesięcznych z kasy fiskalnej) jest
    racjonalne, to jeżeli nie wynika ono z przepisów ustaw, w tym przypadku ustawy o VAT, nie
    może być stosowane. Ustawodawca bowiem wprowadza przepisy, które obowiązują
    każdego podatnika i nie mogą być interpretowany w sposób dowolny, użyteczny dla
    podatnika.
    Wątpliwości Spółki odnoszą się również w stanie faktycznym nr 1 do zaprzestania
    drukowania kopii paragonów, natomiast w stanie faktycznym nr 2 do nie drukowania
    drugiego egzemplarza faktury.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości stosownie do § 29 rozporządzenia - Spółka nie
    będzie miała obowiązku drukowania kopii paragonów, które mają postać zapisu na
    informatycznym nośniku danych.
    W odniesieniu natomiast do drugiego egzemplarza faktury wskazać należy, że skoro
    Wnioskodawca wystawia faktury (zarówno oryginał jak i kopię) w systemie CSM, a nie
    ręcznie na papierze, to nie można uznać za nieprawidłowe wydrukowanie jedynie

    oryginału faktury przekazywanej nabywcy. Wnioskodawca wystawia bowiem zarówno
    oryginał jak i kopię w taki sam sposób drukując jedynie fakturę przekazywaną nabywcy.
    Zatem uznać należy, że wystawiona przez Wnioskodawcę w systemie CSM kopia faktury
    nie musi być drukowana.
    W związku z powyższym, stanowisko Spółki, w zakresie zaprzestania drukowania
    paragonów i miesięcznych raportów fiskalnych w stanie faktycznym nr 1 i 2 uznaję za
    nieprawidłowe, natomiast w zakresie zaprzestania drukowania raportów dobowych, kopii
    paragonów oraz drugiego egzemplarza faktury za prawidłowe.
    Następne wątpliwości Spółki w stanie faktycznym 1 i 2 dotyczą archiwizacji wyłącznie w
    formie elektronicznej wystawionych przez Spółkę klientom faktur, paragonów oraz
    dobowych i miesięcznych raportów.
    Należy wskazać, że regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania drugich
    egzemplarzy wystawionych faktur w formie elektronicznej, w dowolny sposób, jednakże
    sposób ten - jak wymaga ustawodawca - ma zapewniać przechowywanie faktur w podziale
    na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność
    pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich otrzymania do
    czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponadto, podatnik
    zobowiązany jest zapewnić odpowiednim organom na żądanie, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w
    formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich
    zawartych. W przypadku przechowywania faktur poza terytorium kraju, podatnik jest
    obowiązany za pomocą środków elektronicznych, zapewnić dostęp on-line do tych faktur.
    Podkreślić należy szczególną rangę wymogu, jaki ustawodawca stawia podatnikom
    poprzez treść art. 106m ust. 1 ustawy. Przesądza w nim to, że to podatnik określa sposób
    zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.
    Dopuszczalne są więc wszelkie metody (procedury) przechowywania faktur w formie
    elektronicznej, z tym zastrzeżeniem, że muszą one gwarantować autentyczność
    pochodzenia faktur, ich integralność oraz czytelność.
    Co istotne, wskazać w tym miejscu należy, że - jak wynika z wniosku - sposób
    przechowywania wskazanych we wniosku dokumentów przez Wnioskodawcę będzie
    również gwarantował ich autentyczność, rozumianą w tym przypadku, jako pewność, że
    dany dokument został wystawiony przez Wnioskodawcę oraz integralność treści,
    pewność, że dane zawarte w dokumentach nie zostały (oraz nie zostaną) zmienione.
    Zatem przechowywanie drugich egzemplarzy wystawionych faktur wyłącznie w formie
    elektronicznej (bez konieczności przechowywania ich w formie papierowej) w sposób
    opisany przez Wnioskodawcę, do czasu upływu przedawnienia zobowiązania
    podatkowego, przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia, integralności treści i
    czytelności tych faktur, a także umożliwieniu dostępu do nich na żądanie odpowiedniego
    organu - będzie zgodne z przytoczonymi przepisami.
    Odnosząc się natomiast do przechowywania w formie elektronicznej paragonów oraz
    dobowych i miesięcznych raportów fiskalnych należy wskazać, że nie ma przeciwskazań
    do elektronicznego przechowywania tego rodzaju dokumentów. Ustawodawca nie
    wskazał bowiem jednoznacznej formy przechowywania raportów fiskalnych oraz
    paragonów dokumentujących transakcje, które zostały udokumentowane fakturami w
    formie elektronicznej lub papierowej.
    Tym samym stanowisko w stanie faktycznym nr 1 i 2 w zakresie archiwizowania wyłącznie
    elektronicznie paragonów, dobowych i miesięcznych raportów fiskalnych oraz drugiego
    egzemplarza faktur wystawianych klientom stanowisko Wnioskodawcy uznaję za
    prawidłowe.
    W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej z 23 lutego 2018 r. znak 0114-
    KDIP1-3.4012.13.2018.1, w zakresie możliwości przechowywania paragonów fiskalnych do

    których wystawione zostały faktury VAT elektroniczne wyłącznie w formie elektronicznej,
    należy wskazać, że została ona wydana w odmiennym stanie faktycznym niż
    przedstawiony w przedmiotowej sprawie. Z opisu zdarzenia przyszłego powołanej
    interpretacji wynika bowiem, że Wnioskodawca będzie dokonywał wydruku paragonów
    fiskalnych przy planie ich przechowywania wyłącznie w formie elektronicznej, tym samym
    zarówno opis jak i rozstrzygnięcie sprowadza się do sytuacji, w której Wnioskodawca
    będzie dokonywał wydruków paragonów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.