Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-74/14/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-13
Teza: rozpoznanie importu usług z tytułu udzielenia pożyczki
Słowa kluczowe: import-import usług; opodatkowanie; pożyczka; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 5 lutego 2014 r. (data wpływu 21 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania importu usług z tytułu udzielenia pożyczki - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania importu usług z tytułu udzielenia pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka „X” sp. z o.o. otrzyma od podmiotu z grupy kapitałowej (dalej: „Pożyczkodawca”) krótkoterminową oprocentowaną pożyczkę, w przyszłości Wnioskodawca może otrzymywać od Pożyczkodawcy również kolejne pożyczki (dalej razem: „Pożyczki”).

Pożyczkodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej, ani też stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce. Pożyczkodawca ma siedzibę działalności gospodarczej i jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w Niemczech.

Wnioskodawca otrzyma od Pożyczkodawcy oświadczenie, że udzielanie pożyczek pozostaje w związku, oraz wspiera korporacyjny i biznesowy cel Pożyczkodawcy w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca będzie w przyszłości wypłacał odsetki należne Pożyczkodawcy w związku z udzielonymi pożyczkami, zgodnie z ustalonymi przez strony terminami, na podstawie faktur wystawianych przez Pożyczkodawcę.

Proces podpisywania umów pożyczek przez Wnioskodawcę i Pożyczkodawcę umowy będzie odbywał się w następujący sposób:

Umowy pożyczek będą sporządzane w Niemczech, tam też będą podpisywane przez osoby upoważnione do reprezentowania Pożyczkodawcy. Następnie oryginały umów będą przesyłane do Polski, do siedziby Wnioskodawcy, gdzie będą podpisywane przez osoby upoważnione do reprezentowania Wnioskodawcy (co do zasady przez członków zarządu Wnioskodawcy). Podpisane przez obie strony umowy będą odsyłane (jeden egzemplarz każdej umowy) do Pożyczkodawcy.

Zgodnie z postanowieniami umów, podlegają one prawu niemieckiemu. Natomiast w świetle polskich przepisów prawa cywilnego, zdaniem Wnioskodawcy, umowy będą zawierane na terytorium Niemiec (art. 70 § 2 kodeksu cywilnego).

Środki pieniężne, będące przedmiotem umów pożyczek będą znajdować się w momencie procesu zawierania powyższych umów na rachunku bankowym Pożyczkodawcy na terytorium Niemiec. Najwcześniej w dacie wskazanej w umowie będzie następował transfer tych środków ze znajdującego się na terytorium Niemiec rachunku bankowego Pożyczkodawcy na rachunek bankowy Wnioskodawcy na terytorium Polski.

Q od spółki niemieckiej otrzyma oświadczenie (w języku angielskim przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego), następującej treści:

„Pożyczkodawca X z Niemiec potwierdza, że kredyty udzielone, oraz kredyty, które zostaną udzielone Q, spółce należącej pośrednio do pożyczkodawcy X, są związane z celami korporacyjnymi i biznesowymi pożyczkodawcy X oraz stanowią wsparcie celów korporacyjnych i biznesowych pożyczkodawcy X w ramach działalności gospodarczej pożyczkodawcy X”.

Można zatem przyjąć, że Pożyczkodawca prowadzi działalność w zakresie udzielania pożyczek.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie wyjaśnić, że Pożyczkodawca w poprzednim roku zawierał już umowy pożyczki ze spółką z grupy kapitałowej - A S.A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka, w związku z wypłatą odsetek z tytułu pożyczek udzielanych przez Pożyczkodawcę powinna rozpoznać import usług zwolnionych od VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wypłatą odsetek z tytułu pożyczek udzielanych przez Pożyczkodawcę, Spółka powinna rozpoznać import usług zwolnionych od VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). W świetle powyższego, warunkiem uznania danej czynności za odpłatne świadczenie usług, jest otrzymanie przez stronę ekwiwalentu (tj. świadczenia wzajemnego) za spełnione przez nią świadczenie.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, pożyczki podlegają i będą podlegać oprocentowaniu. Zatem, w przypadku pożyczek, w zamian za wypłacone Spółce kwoty, Pożyczkodawca otrzymuje ekwiwalent w postaci odsetek.

W świetle powyższego należy, zdaniem Spółki uznać, iż udzielanie Pożyczek przez Pożyczkodawcę stanowi na gruncie przepisów ustawy o VAT odpłatne świadczenie usług.

Co więcej, usługi te są świadczone przez podatnika. Należy podkreślić, że udzielanie pożyczek wykonywane jest w ramach działalności gospodarczej Pożyczkodawcy.

Pożyczkodawca jest bowiem zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej. Ponadto, zgodnie z oświadczeniem, które Wnioskodawca pozyska od Pożyczkodawcy, udzielanie pożyczek pozostaje w związku, oraz wspiera korporacyjny i biznesowy cel Pożyczkodawcy w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Konsekwencją kwalifikacji pożyczek jako odpłatnego świadczenia usług wykonanego w ramach działalności gospodarczej Pożyczkodawcy będzie, zdaniem Spółki, obowiązek rozliczenia przez Spółkę VAT z tytułu importu usług, co wynika z art. 28b ust. 1 i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Zgodnie bowiem z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT w przypadku świadczenia usług przez podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju jest usługobiorca będący podatnikiem.

Zważywszy zatem, że Spółka i Pożyczkodawca posiadają siedziby w różnych państwach, w świetle przytoczonych przepisów, miejscem opodatkowania Pożyczek jest terytorium Polski, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu ich udzielania jest Spółka.

Biorąc pod uwagę, że udzielanie pożyczek stanowi na gruncie przepisów ustawy o VAT usługę zwolnioną od VAT (art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT), Spółka powinna rozpoznać z tego tytułu import usług zwolnionych od VAT. Zasadność stanowiska, zgodnie z którym udzielenie pożyczki przez podatnika z siedzibą zagranicą podatnikowi z siedzibą w Polsce stanowi u tego drugiego import usług, zostało potwierdzone w licznych interpretacjach Ministra Finansów (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16.04.2013 r., sygn. IBPP4/443-35/13/EK, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18.04.2013 r., sygn. IPPP3/443-126/13-2/MKw, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16.10.2012 r., sygn. IBPP2/443-683/12/RSz, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 04.04.2012 r., sygn. ILPP4/443-30/12-3/BA, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11.12.2012 r., sygn. IPTPP2/443-847/12-2/JS.:

Przykładowo, w interpretacji z 16.04.2013 r., sygn. IBPP4/443-35/13/EK, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, iż: „(\`(...)\`) udzielenie Wnioskodawcy pożyczki przez podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju stanowi dla niego import usług podlegający opodatkowaniu na terytorium kraju. Do rozliczenia tej transakcji w zakresie podatku od towarów i usług obowiązany będzie Wnioskodawca, jako nabywca przedmiotowych usług”.

Podsumowując, należy stwierdzić, że w związku z wypłatą odsetek z tytułu p ożyczek udzielanych przez Pożyczkodawcę, Spółka powinna rozpoznać import usług zwolnionych od VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei, w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121). Zgodnie z ww. przepisem, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca (Pożyczkobiorca) będzie zaciągał pożyczkę od innej spółki z grupy kapitałowej. Pożyczkodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej, ani też stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce. Pożyczkodawca ma siedzibę działalności gospodarczej i jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w Niemczech. Wnioskodawca będzie w przyszłości wypłacał odsetki należne Pożyczkodawcy w związku z udzielonymi pożyczkami.

W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została uregulowana w art. 28 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 2 cyt. ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ww. ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 i art. 28n.

Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT zastrzeżenia nie będą miały zastosowania. W związku z tym dla ustalenia miejsca świadczenia przedmiotowych usług zastosowanie znajdzie ogólna zasada zawarta w art. 28b ust. 1 tej ustawy.

A zatem miejscem świadczenia przedmiotowych usług będzie miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę tj. Polska.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Stosownie do art. 17 ust. 2 ww. ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca winien rozpoznać po swojej stronie import usług, który będzie opodatkowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W przepisach ww. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Stosownie do art. 43 ust. 15 ww. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Nadmienić też trzeba, że zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str.1, ze zm.) państwa członkowskie zwalniają transakcje udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego uznać należy, że udzielenie Wnioskodawcy pożyczki przez podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju stanowi dla niego import usług podlegający opodatkowaniu na terytorium kraju. Do rozliczenia tej transakcji w zakresie podatku od towarów i usług obowiązany będzie Wnioskodawca, jako nabywca przedmiotowych usług. Usługi te będą korzystały ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług.

Natomiast w części dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.