Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.872.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą zleceniobiorcom
należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za
granicą i ryczałtów z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów
zdefiniowanych w umowie podróży.
Słowa kluczowe: dieta
koszt-zwrot kosztów
nocleg
obowiązek-obowiązek płatnika
podróż
zleceniobiorca
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.-
Osoby niebędącej pracownikiem.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 13
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z wypłatą
    zleceniobiorcom należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i
    ryczałtów z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanych w umowie podróży.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 25 listopada 2025 r. (według daty wpływu). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    (...) (dalej jako: Wnioskodawca bądź Spółka) jest spółką prawa handlowego wpisaną do
    Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...). Wnioskodawca jest polskim
    rezydentem podatkowym i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych
    dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskania. Spółka posiada bowiem siedzibę i miejsce
    efektywnego zarządu na terenie Polski. Wnioskodawca nie posiada na terenie Niemiec, w
    miejscu świadczenia usług opieki tzw. zakładu czy stałej placówki, przez którą miałby
    wykonywać swoje świadczenia. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której
    świadczy m.in. usługi opieki nad osobami w podeszłym wieku, osobami
    niepełnosprawnymi lub wymagającymi pomocy w codziennym funkcjonowaniu z innych
    powodów (dalej jako: Podopieczni) w państwie należącym do Unii Europejskiej, tj. w
    Niemczech. Powyższa aktywność Spółki jest klasyfikowana wedle kodów PKD: 86.99.D
    Działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej, 88.9. Pozostała pomoc społeczna bez
    zakwaterowania, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Wnioskodawca zawiera umowy o świadczenie usług opieki domowej z
    przedstawicielstwem rodziny Podopiecznego, pełnomocnikiem Podopiecznego lub jego
    opiekunem prawnym lub inną osobą działającą na rzecz Podopiecznego, a czasem z
    samym Podopiecznym (dalej jako: Klient). Celem wywiązania się z zobowiązań
    wynikających z umów zawartych z Klientem, Wnioskodawca zamierza podjąć współpracę z
    osobami fizycznymi (dalej: Opiekun), które w imieniu Spółki będą realizować usługi opieki
    domowej.
    Do zakresu powinności Opiekunów w okresach wykonywania usług opieki domowej w
    Niemczech należą:
    a) pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego, tj.: wszelkie usługi związane
      bezpośrednio z poprawą jakości życia Podopiecznego; pomoc w codziennych zajęciach
      związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego m.in.: gotowanie, pranie,

      zmywanie naczyń, robienie zakupów, dbanie o rośliny i zwierzęta domowe; dbanie o
      zachowanie porządku w najbliższym otoczeniu Podopiecznego, tj. w pomieszczeniach,
      w których przebywa; zapewnienie Podopiecznemu czystej pościeli i schludnej odzieży,
      prasowanie; robienie zakupów w zakresie zaopatrzenia niezbędnego do prowadzenia
      gospodarstwa domowego i do wyżywienia; kontrolowanie jakości produktów
      spożywczych; przygotowywanie lub pomoc w przygotowywaniu posiłków
      Podopiecznemu z uwzględnieniem ich wymaganej ilości, częstotliwości oraz jakości;
      wykonywanie innych niezbędnych czynności związanych z pomocą w prowadzeniu
      gospodarstwa domowego Podopiecznego;
    b) wsparcie w podstawowej opiece, tj.: pomoc Podopiecznemu w utrzymaniu higieny
      osobistej m.in.: kąpiel, mycie zębów, czesanie włosów, golenie, asysta przy korzystaniu
      z toalety, dbanie o higienę przy wypróżnianiu, zmiana pieluch; pomoc Podopiecznemu
      przy spożywaniu posiłków, karmienie; pomoc Podopiecznemu przy podstawowych,
      codziennych czynnościach m.in.: wstawanie z łóżka, kładzenie się, wstawanie,
      chodzenie po schodach, ubieranie i rozbieranie, przemieszczanie się, transfer na
      wózek;
    c) utrzymanie jakości życia, tj.: uzgadniane terminów wizyt lekarskich Podopiecznego;
      towarzyszenie Podopiecznemu w czasie wizyt lekarskich, spotkań rodzinnych,
      wydarzeń kulturalnych; wspólne spędzanie czasu z Podopiecznym w zakresie
      rozwijania zainteresowań i podtrzymywania kondycji fizycznej, spacery na świeżym
      powietrzu; pozostawanie w stałym kontakcie z rodziną Podopiecznego w celu
      informowania o stanie zdrowia.
    Podstawą współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Opiekunem będzie umowa
    cywilnoprawna w postaci umowy zlecenia o świadczenie usług. Przy czym wyjazdy
    odbywają się w ramach pracy najemnej w Niemczech na podstawie art. 13
    Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia
    2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE. L 166 ze
    zm.; dalej jako: Rozporządzenie w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego).
    Opiekunowie realizować mają czynności polegające na świadczeniu pomocy przy
    prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz dodatkowo świadczeniu usług nad osobami
    starszymi lub/i chorymi w miejscu wskazanym przez rodzinę Podopiecznego bądź niego
    samego, w którym znajduje się miejsce zamieszkania/dom Podopiecznego.
    Opiekunowie są rezydentami podatkowymi Polski z uwagi na posiadanie centrum
    interesów życiowych na terytorium Polski. Ponadto, Opiekunowie nie dysponują zakładem
    bądź stałą placówką, poprzez którą realizowaliby świadczenia określone w umowie
    zlecenia. Dla ustalenia właściwego rozliczenia podatkowego wynagrodzenia Opiekunów,
    Wnioskodawca będzie stosować regulacje ustawy o PIT z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W analizowanych okolicznościach należy brać pod uwagę przepisy Umowy między
    Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14
    maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 12, poz. 90, z uwzględnieniem wzajemnych porozumień
    aktualizujących; dalej jako: UPO). W związku z tym na gruncie UPO przychody osiągane na
    podstawie umów zlecenie z Opiekunami stanowią dochody z tzw. innej działalności o
    samodzielnym charakterze (nie zaś z pracy najemnej wskazanej w art. 15 UPO). To z kolei
    oznacza, że dla tychże rozliczeń nie ma znaczenia okres wykonywania pracy poza
    granicami Polski (tj. ustalenie czy odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie
    przez okres lub okresy (nie)przekraczające łącznie 183 dni podczas
    dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku
    podatkowym).

    Umowa zlecenie zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Opiekunami przewidywać ma m.in.
    następujące postanowienia (na potrzeby tejże umowy używane są terminy Zleceniodawcy
    i Zleceniobiorcy):
    1. Definiujące podróż Zleceniobiorcy (Opiekuna) rozumianą jako świadczenie usług
      opiekuńczych poza miejscem zamieszkania Zleceniobiorcy oraz poza miejscem
      siedziby Wnioskodawcy pod warunkiem, że łączyć się będzie z wyjazdem poza
      terytorium Polski.
    2. Usługi realizowane są w Niemczech (a w zakresie szkoleń również w Polsce). W związku
      z tym Zleceniobiorca jest zobligowany do odbywania podróży do miejsca świadczenia
      usług (na rzecz Podopiecznego).
    3. Okres rozliczeniowy ustalony jest odpowiednio jako miesiąc kalendarzowy lub 30, 60,
      90 dni.
    4. Wynagrodzenie za usługi opieki domowej obejmuje:
      a) wynagrodzenie podstawowe stanowiące iloczyn przyjętej stawki godzinowej brutto
        (z uwzględnieniem obowiązującej w Niemczech płacy minimalnej) oraz liczby godzin
        poświęconych na wykonanie usług;
      b) wynagrodzenie z tytułu oddelegowania, tj. zwrot kosztów z tytułu podwyższonych
        kosztów utrzymania w ramach wykonywania usług poza granicami kraju i
        prawidłowego wykonania zlecenia;
      c) wynagrodzenie dopełniające, które jest ustalane na koniec miesiąca rozliczeniowego
        z uwzględnieniem sumy wynagrodzenia netto z pkt a i b z kwotą netto do wypłaty w
        ustalonej wysokości.
    5. Powyższe wynagrodzenie uwzględnia okoliczność ponoszenia przez Opiekuna
      zwiększonych kosztów utrzymania za granicą. Bowiem przy ustalaniu wartości
      wynagrodzenia należy mieć na uwadze dysproporcje pomiędzy płaca minimalną w
      danym unijnym państwie, a rynkowym wynagrodzeniem w Polsce za wykonywanie
      analogicznych usług.
    6. Wynagrodzenie należne jest Zleceniobiorcy tylko za faktyczny czas świadczenia usług
      opieki domowej. Przy czym, wysokość wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług w
      czasie dni świątecznych ulega podwyższeniu o uzgodnioną kwotę za każdy dzień
      świąteczny.
    7. Wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia wypłacane jest przelewem na numer
      rachunku bankowego wskazanego przez Zleceniobiorcę. Przy czym, wszystkie koszty
      usług banku Zleceniobiorcy związane z wypłatą wynagrodzeń w walucie innej niż PLN i
      z obsługą transakcji walutowych ponosi Zleceniobiorca. Ponadto, Zleceniodawca nie
      ponosi odpowiedzialności za opóźnienia w realizacji transakcji spowodowane
      wewnętrznymi procedurami banku Zleceniodawcy.
    8. Zleceniodawca może również wypłacić Zleceniobiorcy zwrotną zaliczkę na poczet
      zwiększonych kosztów utrzymania za granicą w trakcie realizacji umowy, która o ile nie
      zostanie zwrócona w najbliższym okresie rozliczeniowym, zostanie potrącona w
      całości z należnego Zleceniobiorcy wynagrodzenia.
    9. Od wynagrodzenia Zleceniobiorcy, Zleceniodawca odprowadzi składki z tytułu
      ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego w wysokości i na zasadach określonych
      obowiązującymi przepisami prawa w kraju właściwym dla zgłoszenia do ubezpieczeń
      społecznych.
    10. Od wynagrodzenia Zleceniobiorcy, Zleceniodawca będzie pobierać zaliczkę na podatek
      dochodowy od osób fizycznych zgodnie z przepisami i międzynarodowymi umowami
      oraz z miejscem właściwości opodatkowania.

    Wnioskodawca wskazuje, że z Opiekunami zawierane będą umowy na czas określony.
    Wyjazdy do Niemiec mają odbywać się na podstawie każdorazowych zleceń (podróży) w
    celu wykonania zleconych czynności przez Wnioskodawcę. Szacowany rozkład procentowy
    czasu świadczenia usług wynosić ma około 95% czasu wykonywania usług na terenie
    Niemiec oraz około 5% czasu świadczenia usług na terenie Polski (przy czym zaznaczyć
    należy, że może on ulegać zmianom). Podkreślić należy, że podróże za granicę odbywać
    się będą w ściśle określonym celu, tj. realizowania usług opiekuńczych. Ponadto, należy
    mieć na względzie, że wynagrodzenie Opiekunów określone w umowach zlecenia
    (dotyczące usług opieki) zawierać ma także należności związane z odbywaniem podróży i
    pobytem Opiekuna poza granicami Polski. W związku z powyższym, w wypłacanych
    wynagrodzeniach z tytułu usług opieki domowej na terenie Niemiec Wnioskodawca
    uwzględniać będzie (na rachunkach lub listach płac) następujące składniki:
    - należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania, w szczególności z tytułu
      zrekompensowania Opiekunom podwyższonych kosztów wyżywienia w trakcie
      odbywanej podróży do Niemiec;
    - ryczałty za noclegi jako zwrot wydatków lub kwota rekompensująca zwiększone koszty
      utrzymania, w zakresie konieczności ponoszenia przez Opiekunów kosztów
      zakwaterowania za granicą;
    - zwrot poniesionych kosztów przejazdu.
    Przy czym należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania, a także pokrycie innych
    drobnych wydatków w trakcie wyjazdu będą wypłacane/zwracane Opiekunom na
    zasadach określonych w rozporządzeniu. W związku z powyższym Wnioskodawca
    każdorazowo przyjmuje, że z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania Opiekuna kwoty nie
    przekraczają 12,25 euro za dobę pobytu za granicą. Wartość kwoty została bowiem
    obliczona jako 25% diety przysługującej na terytorium Niemiec, czyli 25% z 49 euro.
    Wnioskodawca wskazuje, ze w przypadku pokrywania samodzielnie przez Zleceniobiorcę
    kosztów noclegu (tj. w sytuacji, gdy Podopieczni nie oferują możliwości zamieszkania
    Opiekunów w ich domu), wówczas wypłacane przez Spółkę wynagrodzenie będzie
    obejmowało także wartość noclegu. Mając na uwadze powyższe, przyznany ryczałt z tego
    tytułu nie będzie wyższy niż 42,5 euro za dobę pobytu opiekuna za granicą (25% kwoty
    stanowiącej limit kosztów noclegów w Niemczech, tj. 170 euro, obowiązującej jako limit
    zwrotu kosztów noclegów potwierdzonych rachunkiem). Jednocześnie, w sytuacji
    zapewnienia Opiekunowi noclegu oraz wyżywienia przez Podopiecznego, Zleceniobiorca
    nie otrzyma zwrotu wydatków za nocleg oraz ryczałtów za wyżywienie w kwocie 12,25
    euro za dobę jako należność z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania z przeznaczeniem
    na inne drobne wydatki.
    Reasumując, wynagrodzenie ryczałtowe wypłacane Opiekunowi ustalane jest w walucie
    euro i składa się z ww. składników. Z zawartej umowy z Opiekunem wynikać będzie
    odpowiednio wartość zwiększonych kosztów utrzymania Opiekuna za granicą. Przy czym,
    w sytuacji zwrotu kosztów podróży kwota zwrotu lub zasady jej przyznawania będą
    określone w umowie. Wysokość poszczególnych składników zawierających się w
    przyznanym wynagrodzeniu będzie natomiast każdorazowo odzwierciedlona w rachunku
    dokumentującym wypłatę wynagrodzenia. Zatem z rachunku lub dokumentacji płacowej
    każdorazowo będzie wynikać: kwota z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za dobę
    pobytu Opiekuna za granicą (nie wyższa niż 12,25 euro) oraz kwota ryczałtu na nocleg (nie
    wyższa niż 42,50 euro za dobę pobytu) lub zwrotu kosztów podróży.
    Wartość dodatkowych należności oraz ewentualnie zwróconych kosztów podróży w
    wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia podlegają zwolnieniu na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT. W myśl poz. 74 tegoż załącznika kwota diety za
    dobę podróży zagranicznej w Niemczech wynosi 49 euro. Zatem Wnioskodawca jako

    płatnik podatku zamierza zwalniać z podatku dochodowego te dodatkowe należności, w
    łącznej kwocie nieprzekraczającej jednak każdorazowo 54,75 euro za dobę pobytu
    opiekuna za granicą z uwzględnieniem podanych wyżej kwot.
    Opiekunowie jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, otrzymanych
    świadczeń z tytułu diet i ryczałtów za nocleg nie będą zaliczali do kosztów uzyskania
    przychodów w jakiejkolwiek formie.

## Pytanie

1) Czy na Spółce jako na płatniku – ciążyć będzie obowiązek poboru i odprowadzenia
      zaliczki na podatek dochodowy w związku z wypłacaniem Opiekunom, wykonującym
      umowy zlecenia poza granicami Polski kwot będących równowartością 25% diet, jako
      należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu
      noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanej w umowie podróży, zgodnie z treścią
      rozporządzenia?
    2) Czy prawidłowe będzie odprowadzanie zaliczki na podatek dochodowy wyłącznie od
      kwoty wynagrodzenia po odliczeniu kwoty maksymalnej 54,75 euro, tj. z wyłączeniem
      kwot będących równowartością 25% diet i należności z tytułu noclegów i
      ewentualnych zwróconych kosztów podróży?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – na Spółce, jako płatniku, nie
    będzie ciążył obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w
    związku z wypłacaniem Opiekunom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski
    kwot będących równowartością 25% diet jako należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanej w
    umowie podróży zgodnie z treścią rozporządzenia.
    Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – prawidłowe będzie
    odprowadzanie zaliczki na podatek dochodowy wyłącznie od kwoty wynagrodzenia po
    odliczeniu kwoty maksymalnej 54,75 euro, tj. z wyłączeniem kwot będących
    równowartością 25% diet i należności z tytułu noclegów i ewentualnych zwróconych
    kosztów podróży.
    Uzasadnienie stanowiska
    Fundamentalną zasadą obowiązującą w ustawie o PIT, jest zasada powszechności
    opodatkowania określona w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym to przepisem
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W związku z tym, jak podkreśla się w doktrynie, obok ustawowej powszechności
    opodatkowania funkcjonują zwolnienia przedmiotowe wskazywane w art. 21 ustawy o PIT
    oraz dochody zwolnione wymienione w art. 52, 52a i 52c ustawy o PIT a także dochody, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (zob.
    A. Melezini, Przedmiot podatku, ABC).
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Ustawodawca dokonał podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez
    podatników na różne źródła przychodów. Stosownie więc do dyspozycji art. 10 ust. 1
    ustawy o PT źródłami przychodów są:

    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony);
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół
    roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany
    okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
    8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
    8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Zatem w świetle powołanej regulacji ustawy o PIT odrębnym źródłem przychodu jest
    działalność wykonywana osobiście. Zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy o PIT za przychody z
    działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się
    przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
    uzyskiwane wyłącznie od:
    a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
    c) przedsiębiorstwa w spadku
    – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
    prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o
    których mowa w pkt 9.
    Z kolei w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której

    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego
    diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości
    określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego
    do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z
    zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Stosownie zaś do treści art. 21 ust. 13 ustawy o PIT, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się,
    jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i
    zostały poniesione:
    1) w celu osiągnięcia przychodów lub
    2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
      z wykonywaniem tych funkcji.
    Przy czym należy mieć na względzie, że w przedstawionym stanie faktycznym
    Opiekunowie jako Zleceniobiorcy (tj. osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej) nie zaliczają do kosztów podatkowych otrzymywanych od Spółki świadczeń
    z tytułu diet i ryczałtów. Ponadto, dla właściwego rozstrzygnięcia opodatkowania
    należności z tytułu podróży nie-pracowników Spółki (tj. Zleceniobiorców-Opiekunów)
    należy odwołać się do szczególnych regulacji, tj. przepisów rozporządzenia.
    Ponadto, z uwagi na brak definicji legalnej terminu „podróży służbowej” należy odwołać
    się do wykładni językowej. Według internetowego Słownika Języka Polskiego podróż to
    przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów;
    podróżowanie (http://www.sjp.pwn.pl). W tym kontekście wyjazd zleceniobiorcy, mającego
    miejsce zamieszkania na terytorium Polski, poza granice kraju (na terytorium Niemiec) jest
    odbywaniem przez niego podróży w rozumieniu powołanego art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b
    ustawy o PIT.
    Stosując zaś reguły wykładni systemowej należy przyjąć, że pojęcie „podróży służbowej”
    zostało zdefiniowane w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.; dalej jako: KP), który to przepis stanowi, że pracownikowi
    wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której
    znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności
    na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
    Jak wynika z powołanego przepisu, podróż służbowa realizowana jest tylko i wyłącznie w
    ramach stosunku pracy, przez nawiązanie którego, stosownie do art. 22 § 1 KP, pracownik
    zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod
    jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a
    pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.
    Przy czym podkreślenia wymaga fakt, że powyższe definicje określone w KP odnoszą się
    do podróży służbowej pracowników, nie zaś do podróży służbowej osób niebędących
    pracownikiem. Mając na uwadze powyższe, umówione miejsce świadczenia pracy jest

    istotne dla stosunku pracy. Natomiast należy uwypuklić, że dla umów zlecenia miejsce
    wykonywania czynności wynikającej z tej umowy nie ma znaczenia, nawet w przypadku
    jego określenia. Powyższe wynika z art. 734 w związku z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2459 ze zm.; dalej: KC).
    Wnioskodawca wskazuje, że w analizowanych okolicznościach realizowania usług opieki
    poza granicami kraju na warunkach umowy zlecenia owego miejsca wykonywania
    czynności nie należy utożsamiać z miejscem wykonywania pracy określonym w umowie o
    pracę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, celem skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego wskazanego
    w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w związku z art. 21 ust. 13 ustawy o PIT koniecznym jest
    spełnienie kumulatywnie następujących przesłanek:
    - diety i inne należności za czas podróży służbowej będzie otrzymywać osoba niebędąca
      pracownikiem;
    - wysokość tychże należności będzie ustalona zgodnie z treścią rozporządzenia;
    - podróż musi odbywać się w celu osiągnięcia przychodów;
    - otrzymane świadczenia nie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych osoby
      niebędącej pracownikiem.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy (delegowania zleceniobiorców do pracy
    za granicą), Wnioskodawca jest zdania, że wyjazdy Opiekunów spełniają definicję podróży,
    o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.
    Zasady rozliczania podróży zagranicznych reguluje rozporządzenie. Tak więc w myśl § 2
    rozporządzenia z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w
    terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
    a) przejazdów,
    b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    c) noclegów,
    d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez
      pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, dieta w czasie podróży zagranicznej jest
    przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki. Stosownie zaś do
    dyspozycji § 13 ust. 2 rozporządzenia, dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla
    docelowego państwa podróży zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej
    do dwóch lub więcej państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
    Przy czym w rozumieniu § 13 ust. 4 rozporządzenia, wysokość diety za dobę podróży
    zagranicznej w poszczególnych państwach jest określona w załączniku do rozporządzenia.
    Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej do Niemiec została określona w wysokości
    49 euro, natomiast limit na nocleg w wysokości 170 euro (poz. 74 załącznika do
    rozporządzenia).
    Z kolei zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 rozporządzenia, pracownikowi, któremu
    zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie,
    przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
    Ponadto, w myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia, za nocleg podczas podróży zagranicznej
    pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w
    granicach limitu określonego w poszczególnych państwach w załączniku do

    rozporządzenia. Przy czym zgodnie z § 16 ust. 2 rozporządzenia, w razie nieprzedłożenia
    rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym
    mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, skoro przyznane Opiekunom
    należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, czy należności
    ryczałtowe z tytułu noclegów lub zwrot kosztów podróży będą wypłacane na zasadach
    określonych w rozporządzeniu i nie będą przekraczać kwot tam określonych, to kwoty
    będące równowartością 25% diet jako należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów podróży zgodnie
    z rozporządzeniem, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.
    W związku z tym należy uznać, że na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie będą ciążyć
    powinności w zakresie poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku
    z wypłaceniem Opiekunom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski wyżej
    określonych należności.
    Wnioskodawca jest zdania, że w związku z limitowaniem świadczeń podlegającym
    zwolnieniu w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, należy uznać za słuszne, że w sytuacji,
    gdy cała wartość wypłaconych świadczeń Opiekunom korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania, tym samym Wnioskodawca może wyłączyć z opodatkowania ww.
    należności z podstawy obliczenia zaliczki na podatek dochodowy. W związku z tym Spółka
    zobligowana będzie do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy wyłącznie od
    kwoty wynagrodzenia po odliczeniu kwot będących równowartością 25% diet i należności
    z tytułu noclegów i ewentualnych zwróconych kosztów podróży;
    W przypadku, gdy wypłacone przez Wnioskodawcę świadczenia będą wyższe od progów
    wskazanych w rozporządzeniu, to nadwyżki ponad te limity będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. A zatem na Wnioskodawcy jako płatniku będą
    ciążyły powinności w zakresie obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek
    dochodowy z tytułu ich wypłaty.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:
    1) na Spółce jako płatniku – nie będzie ciążył obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki
      na podatek dochodowy w związku z wypłacaniem Opiekunom, wykonującym umowę
      zlecenia poza granicami Polski, kwot będących równowartością 25% diet jako
      należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu
      noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanej w umowie podróży zgodnie z treścią
      rozporządzenia;
    2) prawidłowe będzie odprowadzanie zaliczki na podatek dochodowy wyłącznie od kwoty
      wynagrodzenia po odliczeniu kwoty maksymalnej 54,75 euro, tj. z wyłączeniem kwot
      będących równowartością 25% diet i należności z tytułu noclegów i ewentualnych
      zwróconych kosztów podróży.
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego powyżej stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca
    dokonał podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne
    źródła przychodów. Zgodnie z pkt 2 tego przepisu, odrębnym źródłem przychodów jest
    działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Jednakże w myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby
      niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w
      przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie
      wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi
      zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z
      tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
      1) w celu osiągnięcia przychodów lub
      2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub

      3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
        oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
      4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
        związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190).
    Dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy koniecznym jest przede wszystkim
    ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „podróży” ujęte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyodrębnił dwa rodzaje podróży: „podróż służbową” oraz „podróż osoby niebędącej
    pracownikiem”. Według jednej z dyrektyw wykładni językowej, tj. zakazu wykładni
    synonimicznej, zakłada się, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego
    znaczenia. Nie można zatem uznać za poprawną takiej wykładni, która prowadzi do
    ustalenia, że zwroty „podróż służbowa” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem”
    będą miały to samo znaczenie.
    Należy zatem rozważyć zakres pojęcia „podróż” zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym zwrot ten nie został
    zdefiniowany ani w ustawie podatkowej ani w innych przepisach. Zatem właściwą metodą
    odkodowania jego znaczenia jest sięgnięcie do reguł wykładni językowej. Według
    internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pl) – podróż to przebywanie drogi do
    odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów; podróżowanie. Efektem
    zastosowania wykładni językowej jest więc ustalenie, że podróż to przebycie drogi do
    jakiegoś odległego miejsca, bez dookreślenia tego pojęcia przez takie elementy jak czas
    odbywania, częstotliwość czy też przez zdefiniowanie kierunku podróży.
    W połączeniu z art. 21 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    istotne staje się, aby podróż odbywana była w celu uzyskania przychodów i aby wydatki z
    tego tytułu nie zostały ujęte w kosztach uzyskania przychodu.
    Stosując reguły wykładni systemowej zewnętrznej, należy przyjąć, że pojęcie „podróży
    służbowej” zostało zdefiniowane w art. 77⁵ § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1976 r. – Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.), który stanowi, że:
      Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza
      miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem
      pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
    Niemniej jednak jest to definicja, która może być odnoszona tylko do „podróży służbowej”
    pracowników, a nie do „podróży osoby niebędącej pracownikiem”.
    Należy też zauważyć, że podróż służbowa realizowana jest w ramach stosunku pracy,
    którego definicję zawiera art. 22 Kodeksu pracy. Przepis ten w § 1 stanowi, że:
      Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy
      określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i
      czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika
      za wynagrodzeniem.
    Umówione miejsce świadczenia pracy jest więc istotnym elementem stosunku pracy, zaś
    jej wykonywanie poza wyznaczonym miejscem odbywa się na polecenie pracodawcy.
    Warto podkreślić, że ustawa podatkowa dla zastosowania analizowanego zwolnienia nie
    wprowadza warunku, że podróż służbowa musi być dokonana w celu osiągnięcia
    przychodów.

    W zakresie umów zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do wykonania określonej
    czynności; miejsce wykonania tej czynności nie jest elementem istotnym umowy na
    warunkach zlecenia, nawet jeżeli w umowie takie miejsce wskazano (art. 734 w zw. z art.
    750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071)).
    Przedstawione we wniosku okoliczności prowadzą do konkluzji, że istotą tych umów jest
    świadczenie opieki. Nie sposób wykluczyć, że przyjmujący zlecenie odbędzie podróż w
    celu należytego wykonania zlecenia. Wskazane różnice między stosunkiem pracy a
    stosunkiem prawnym na warunkach zlecenia prowadzą do wniosku, że wskazanie w
    umowie zlecenia miejsca, w którym czynność ma być dokonana, nie może być
    utożsamiane z miejscem wykonywania pracy określonym w umowie o pracę.
    Trzeba zauważyć, że analizowany art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w zw. z art. 21 ust. 13 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie poprzestaje na wskazaniu
    podmiotów uprawnionych do zwolnienia, ale także odmiennie zakreśla warunki
    zwolnienia dla tych podmiotów, wskazując, że w przypadku osób niebędących
    pracownikami podróż musi odbywać się w celu osiągnięcia przychodów, a otrzymane
    świadczenie nie może zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Połączenie
    dwóch różnych grup podmiotów uprawnionych do zwolnienia w ramach jednej jednostki
    redakcyjnej wynika z przyjęcia przez ustawodawcę jednorodnego limitu, w ramach
    którego świadczenia za czas podróży podlegają zwolnieniu.
    W świetle powyższego należy przyjąć, że aby osoba niebędąca pracownikiem mogła
    skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w zw. z ust. 13 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest odbycie przez nią
    podróży oraz ustalenie, że celem tej podróży jest osiągnięcie przychodu. Nadto otrzymane
    świadczenie nie może zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym
    podróż, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy, nie może być utożsamiana
    z podróżą służbową.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać zatem należy, że w sytuacji gdy
    delegują Państwo zleceniobiorców (Opiekunów) do wykonywania zadań za granicę, to
    wyjazdy te spełniają definicję podróży, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zasady rozliczania podróży zagranicznych reguluje ww. rozporządzenie Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
      1) diety;
      2) zwrot kosztów:
        a) przejazdów,
        b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
        c) noclegów,
        d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych
          przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów
      wyżywienia i inne drobne wydatki.
    Na podstawie § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia:

      Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży
      zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej
      państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
    Zgodnie z § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest
      określona w załączniku do rozporządzenia.
    W ww. załączniku, dieta za dobę podróży zagranicznej do Niemiec została określona w
    wysokości 49 euro, natomiast limit na nocleg w wysokości 170 euro.
    Stosownie do treści § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne,
      całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
    Zgodnie z § 16 ust. 1 cytowanego rozporządzenia:
      Za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w
      wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w
      poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia.
    W myśl § 16 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w
      wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas
      przejazdu.
    Na podstawie § 16 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna
      zapewniają pracownikowi bezpłatny nocleg.
    Wobec powyższego, skoro przyznane Opiekunom należności z tytułu zwiększonych
    kosztów utrzymania za granicą, czy należności ryczałtowe z tytułu noclegów i/lub zwrotu
    kosztów zdefiniowanych w umowie podróży, będą wypłacane na zasadach określonych w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży i nie będą przekraczać kwot
    tam określonych, to należy uznać, że kwoty będące równowartością 25% diet jako
    należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu
    noclegów zgodnie z ww. rozporządzeniem, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, na Państwu, jako płatniku, nie będzie
    ciążyć obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku z
    wypłaceniem Opiekunom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski ww. kwot.
    Zaznaczenia wymaga jednak fakt, że omawiane zwolnienie jest limitowane do wysokości
    określonej w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W
    przypadku zatem, gdy cała wartość ww. świadczeń korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania, mogą Państwo wyłączyć ww. świadczenia z podstawy obliczenia zaliczki
    na podatek dochodowy.
    W konsekwencji powyższego, obowiązani będą Państwo do odprowadzenia zaliczki na
    podatek dochodowy wyłącznie od kwoty wynagrodzenia po odliczeniu objętych
    zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych świadczeń przysługujących zleceniobiorcom w związku z
    podróżą zagraniczną, w tym w szczególności kwot będących równowartością 25% diet
    oraz należności z tytułu noclegów.
    Jeżeli jednak należności wypłacone przez Państwo będą wyższe od limitów określonych w
    przepisach ww. rozporządzenia, to nadwyżki ponad te limity będą podlegać

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym i w takiej sytuacji z tytułu ich wypłaty Państwo
    będą mieć obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy.
    Podsumowując, w przedmiotowej sprawie na Państwu, jako płatniku, nie będzie ciążyć
    obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku z
    wypłacaniem Opiekunom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski, należnych
    kwot diet jako należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą oraz
    ryczałtów z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanych w umowie podróży,
    zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz
    warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej
    poza granicami kraju. Jednocześnie prawidłowe będzie odprowadzanie zaliczki na podatek
    dochodowy wyłącznie od kwoty wynagrodzenia po odliczeniu ww. kwot diet i należności z
    tytułu noclegów i ewentualnych zwróconych kosztów podróży.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja ocenia, czy prawidłowo rozumieją Państwo zasady stosowania zwolnienia z
    art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie odnosi się
    natomiast do konkretnych kwot należności, w tym do wyliczonej przez Państwa
    „maksymalnej kwoty odliczenia”. Wykraczałoby to bowiem poza zakres instytucji
    interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.