Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-192/13/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-10
Teza: Zwolnienie od podatku świadczonych usług.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; twórcy; usługi-usługi kulturalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2013 r. (data wpływu 1 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniach 11 marca i 3 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 11 marca i 3 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od kilku lat prowadzi Pan zespół muzyki średniowiecznej. Zespół działa jak firma, jeździ, koncertuje i wystawia faktury za koncerty. Przez cały okres działalności, do każdej faktury naliczony był podatek VAT ze stawką 23%, płacony za usługi zespołu na rzecz muzeów i domów kultury. Wskazał Pan, że przypadkowo, w czasie konsultacji z radcą prawnym został poinformowany o przepisie zwalniającym z płatności VAT indywidualnych twórców za usługi koncertowe. Radca prawny zasugerował, iż działalność Pana projektu jak najbardziej zalicza się do tej kategorii, tym bardziej, że Pana firma jest de facto niekomercyjnie działającym zespołem muzycznym propagującym muzykę dawną i utrzymującym się z publicznego wykonawstwa tejże muzyki. Pana firma specjalizuje się w wykonywaniu muzyki średniowiecznej na własnoręcznie wykonanych replikach instrumentów i jak najwierniejszej rekonstrukcji dorobku muzycznego średniowiecznej Polski. Wskazał Pan, iż ww. przepis został wprowadzony w życie 22 grudnia 2012 r., a więc niedługo przed rozpoczęciem Pana działalności (1 stycznia 2011 r.).

W uzupełnieniu do wniosku poinformował Pan, iż stroną umów z instytucjami kultury jest prowadzona przez Pana w formie jednoosobowej działalności gospodarczej agencja artystyczna. W sytuacji, gdy zawierano umowę zlecenie bądź umowę o dzieło, wszystkie umowy zawierane były przez Pana jako osobę fizyczną. Usługi w zakresie wykonawstwa muzyki średniowiecznej świadczone są przez Pana jako indywidualnego twórcę, kompozytora i wykonawcę całego repertuaru. Większość repertuaru wykonuje Pan samodzielnie (to samo dotyczy warsztatów i wystaw). Przy większych występach angażuje Pan innych muzyków, aby wzbogacić brzmienie i lepiej się zaprezentować. Należą do nich zarówno goście z zagranicy, jak i Pana narzeczona, z którą rozlicza się Pan procentowo w tantiemach ze sprzedaży nagrań. Z muzykami z zagranicy zazwyczaj podpisuje Pan kontrakt.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy działalność wykonawców koncertujących na rzecz instytucji kultury jest zwolniona od podatku VAT? Czy honoraria za koncerty wykonawców muzyki dawnej są zwolnione od podatku VAT? Czy udzielanie licencji do praw autorskich jest zwolnione od podatku VAT?

W Pana przekonaniu, przepis jest dość klarowny i jasno zaznacza, iż prowadzona przez Pana działalność artystyczna powinna być zwolniona z opodatkowania VAT. Brak informacji o przepisie i jego interpretacji w momencie wprowadzenia spowodował, iż niesłusznie był Pan zobligowany do odprowadzenia stawki VAT z każdego honorarium, jakie otrzymywał za usługi. Naliczenia te powodowały znaczny wzrost kosztów występów, na które instytucje kultury, muzea i festiwale nie było stać, co spowodowało tymczasowe zawieszenie działalności grupy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Świadczeniem usług, w myśl art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zwolnienie określone w powyższym przepisie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże usługi te, aby mogły korzystać ze zwolnienia, świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, tj. podmioty prawa publicznego, podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż prowadzona przez Pana w formie jednoosobowej działalności gospodarczej agencja artystyczna jest niekomercyjnie działającym zespołem muzycznym propagującym muzykę dawną i utrzymującym się z wykonawstwa tej muzyki głównie na rzecz muzeów i domów kultury. Stroną umów na wykonanie usług jest Pan. Usługi w zakresie wykonawstwa muzyki średniowiecznej świadczone są przez Pana jako indywidualnego twórcę, kompozytora i wykonawcę całego repertuaru. Większość repertuaru wykonuje Pan samodzielnie, natomiast przy większych występach angażuje Pan innych muzyków, z którymi podpisuje Pan zazwyczaj kontrakt.

Analizując możliwość zwolnienia opisanych we wniosku usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 i 8 ww. ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu (art. 8 ust. 2).

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu – art. 17 powołanej ustawy .

W myśl art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, iż twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy . Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż skoro prowadzi Pan jako osoba fizyczna działalność artystyczną i koncertową w formie agencji, to o ile w tym zakresie działa Pan jako indywidualny twórca i artysta wykonawca, a wynagrodzenie wypłacane jest w formie honorariów, w tym za udzielenie licencji do praw autorskich, to świadcząc usługi w zakresie wykonywania muzyki średniowiecznej na rzecz instytucji kultury (muzea, domy kultury) korzysta Pan ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, iż w niniejszej interpretacji nie rozstrzygnięto kwestii ewentualnego zwolnienia warsztatów i wystaw, bowiem nie było to przedmiotem zapytania.

Końcowo zaznacza się również, iż kwestia dotycząca uznania Pana za twórcę lub artystę wykonawcę oraz wykonywanych czynności za usługi wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielanie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.