Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-645/14-4/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-10
Teza: Samochód, dot. odliczenia podatku w 100%.
Słowa kluczowe: eksploatacja; odliczenia-odliczenie od podatku; paliwo; pojazdy; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 1 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 28 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami na paliwo, części samochodowe, mycie, przegląd i naprawy samochodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. do Izby Skarbowej w Łodzi został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami na paliwo, części samochodowe, mycie, przegląd i naprawy samochodu .

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 listopada 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 28 listopada 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego oraz uiszczenia opłaty od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku).

Od dnia 03.07.2014 Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie PKD 81.29.2 pozostałe sprzątanie. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług wykonującym wyłącznie usługi opodatkowane podatkiem VAT. Do działalności Wnioskodawcy jest potrzebny samochód w celu dojazdu do klienta, na zakupy, do biura rachunkowego, do urzędu itp. Działalność jest zarejestrowana pod adresem miejsca zamieszkania Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest współwłaścicielem w 50% razem z tatą samochodu Renault Master o ładowności 1100 kg, liczbie miejsc 3. Wnioskodawca uzyskał na samochód dodatkowe badanie techniczne oraz wpis w dowodzie rejestracyjnym VAT-1A. Tata Wnioskodawcy wykorzystuje samochód do swoich potrzeb. Jest to jedyny środek lokomocji Wnioskodawcy i będzie używany przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu zawarte w wezwaniu z dnia 18 listopada 2014 r. „Jakie wydatki wskazane w pytaniu jako „inne koszty eksploatacyjne”, są objęte zakresem pytania?” Wnioskodawca wskazał, że przez inne koszty eksploatacyjne Wnioskodawca ma na myśli koszty napraw samochodu.

Wydatki objęte zakresem pytania są dokumentowane fakturami wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy. Zgodnie z dowodem rejestracyjnym wydanym przez Starostę samochód jest zarejestrowany jako samochód ciężarowy, typ pojazdu MASTER. Przedmiotowy pojazd którego dotyczą wydatki objęte zakresem pytania jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1a. Wymagania określone w art. 86a ust. 9 pkt 1a pojazdu samochodowego, którego dotyczą wydatki, objętego zakresem pytania, zostały stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań. Samochód, którego dotyczą wydatki, to pojazd przeznaczony do przewozu 3 osób. Dopuszczalna ładowność samochodu 1100 kg, liczba miejsc 3, dopuszczalna masa całkowita 2800 kg określone w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu.

Przedmiotowy samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dniu 10.07.2014 roku na podstawie umowy darowizny. Ojciec Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest współwłaścicielem od dnia otrzymania samochodu w darowiźnie. Wnioskodawca chce zaliczyć w koszty ubezpieczenie OC i AC samochodu. Polisa będzie wystawiona na dwie osoby: ojca i syna. Przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym. Tata Wnioskodawcy wykorzystuje samochód na potrzeby związane z gospodarstwem, gdyż jest rolnikiem ryczałtowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Ile Wnioskodawca może odliczyć VAT-u z dokumentów wystawionych na Wnioskodawcę za paliwo, części samochodowe, mycie, przegląd i inne koszty eksploatacyjne jeśli to Wnioskodawca poniesie koszt?

Zdaniem Wnioskodawcy Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przysługuje mu pełne prawo do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków, które sam poniesie w związku z samochodem, gdyż samochód jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności gospodarczej.

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Do pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 a ust. 4 pkt 2 należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą,
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van. Stwierdzenie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w art. 86a ust. 9 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą wprowadzono nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ustawy – przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Zgodnie z art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą: pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków.

Jak stanowi art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Zgodnie z ust. 3 ww. artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Oznacza to, że przy zakupie paliwa przeznaczonego do napędu pozostałych pojazdów samochodowych, tj. pojazdów samochodowych innych niż samochody osobowe, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:

*   1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,

*   2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,

*   3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg

podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w wysokości 50% kwoty podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że od dnia 03.07.2014 Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie PKD 81.29.2 pozostałe sprzątanie. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług wykonującym wyłącznie usługi opodatkowane podatkiem VAT. Do działalności Wnioskodawcy jest potrzebny samochód w celu dojazdu do klienta, na zakupy, do biura rachunkowego, do urzędu itp. Wnioskodawca jest współwłaścicielem w 50% samochodu Renault Master o ładowności 1100 kg, liczbie miejsc 3. Wydatki objęte zakresem pytania są dokumentowane fakturami wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy. Zgodnie z dowodem rejestracyjnym wydanym przez Starostę samochód jest zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Przedmiotowy pojazd którego dotyczą wydatki objęte zakresem pytania jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1a. Wymagania określone w art. 86a ust. 9 pkt 1a pojazdu samochodowego, którego dotyczą wydatki, objętego zakresem pytania, zostały stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań.

Samochód, którego dotyczą wydatki, to pojazd przeznaczony do przewozu 3 osób. Dopuszczalna ładowność samochodu 1100 kg, liczba miejsc 3, dopuszczalna masa całkowita 2800 kg określone w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu. Przedmiotowy samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dniu 10.07.2014 roku na podstawie umowy darowizny. Ojciec Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest współwłaścicielem od dnia otrzymania samochodu w darowiźnie. Ojciec Wnioskodawcy wykorzystuje samochód na potrzeby związane z gospodarstwem, gdyż jest rolnikiem ryczałtowym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami na paliwo, części samochodowe, mycie, przegląd i naprawy samochodu.

Z okoliczności sprawy wynika, że samochód, w odniesieniu do którego Wnioskodawca ponosi wydatki objęte zakresem pytania jest samochodem wymienionym w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a ustawy, a zatem jest pojazdem, który w świetle w świetle art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika ze względu na ich konstrukcję. Należy jednak mieć na uwadze, że do tego rodzaju pojazdów wymagane jest posiadanie dokumentów wskazujących na spełnienie wymagań konstrukcyjnych tych pojazdów.

I tak, zgodnie z art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Jak wynika z ust. 3 ww. artykułu, zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Oznacza to, że zaświadczenia wydane przed dniem 1 kwietnia 2014 r. dla pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van zachowują swoją ważność dla potrzeb stosowania nowych przepisów, o ile w pojazdach tych nie zostały wprowadzone zmiany skutkujące niespełnieniem warunków technicznych uprawniających do pełnego odliczenia podatku VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę takich jak: paliwo, części samochodowe, mycie, przegląd i naprawy dotyczących samochodu Renault Master, które sam poniesie w związku z prowadzoną we własnym zakresie działalnością gospodarczą. Zostały spełnione bowiem przesłanki do uznania tego samochodu za pojazd wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej ze względu na jego konstrukcję, która wyklucza użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne, na podstawie art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) w związku z ust. 4 pkt 2 tego artykułu. Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących przedmiotowego samochodu związanych z używaniem samochodu przez ojca Wnioskodawcy.

Jednakże, w tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Stosownie do art. 8 ust. 5 ustawy, przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1, z tytułu:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub
2.  nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy, w przypadku o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 5, za nabycie towarów uznaje się również przyjęcie ich do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą, w przypadku użycia przez podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza pojazdów samochodowych nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przy których nabyciu, imporcie lub wytworzeniu kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika,
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy zmienianej w art. 1,
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b ustawy zmienianej w art. 1, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 tej ustawy

–nie więcej jednak niż odpowiednio 5000 zł lub 6000 zł, nie stosuje się przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.

Na potrzeby ust. 1 przepis art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio (art. 7 ust. 2 ustawy nowelizującej).

Jednocześnie, jak wynika z cyt. wyżej przepisów, wyłączenie z opodatkowania dotyczy użytku na cele inne niż działalność gospodarcza samochodów „nabytych” (używanych w przedsiębiorstwie), w stosunku do których przysługiwało ograniczone odliczenie VAT.

W konsekwencji, z uwagi na powołane wyżej regulacje prawne należy mieć na uwadze, że wykorzystanie przedmiotowego samochodu do celów osobistych w przypadku, gdy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodu bądź części składowych, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją został rozstrzygnięty wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami na paliwo, części samochodowe, mycie, przegląd i naprawy samochodu Wnioskodawcy i nie odnosi się do sytuacji prawno – podatkowej ojca Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.