Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-3.4512.105.2016.1.IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-12-05
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uprawnienia Wnioskodawcy do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy z chwilą otrzymania skanów dokumentów stanowiących dowód wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, które zostały wysłane drogą elektroniczną.
Słowa kluczowe: deklaracje; dokumenty-dokumenty elektroniczne; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2016 r. (data wpływu 13 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uprawnienia Wnioskodawcy do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy z chwilą otrzymania skanów dokumentów stanowiących dowód wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, które zostały wysłane drogą elektroniczną – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uprawnienia Wnioskodawcy do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy z chwilą otrzymania skanów dokumentów stanowiących dowód wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, które zostały wysłane drogą elektroniczną.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów do nabywców posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie – Wielką Brytanię. Po dokonaniu dostawy dokumenty podpisane przez nabywców są w posiadaniu Prezesa Spółki – faktury, WZ, CMR oraz KP (w przypadku zapłat gotówkowych) – stanowią one dowód, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowych dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju (Polski) i dostarczone do nabywcy na terytorium Wielkiej Brytanii. Prezes Spółki wyżej wymienione dokumenty przesyła do siedziby firmy do Polski za pośrednictwem poczty tradycyjnej listem poleconym. Mając na uwadze, iż przesyłki pocztowe nie zawsze są dostarczane na czas bądź istnieje ryzyko, że taka przesyłka może zaginąć (wówczas proces reklamacji trwa nawet kilka miesięcy), Wnioskodawca prosi o interpretację indywidualną art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy można uznać, że posiadanie przez Prezesa Spółki (będącego w tym czasie na terenie Wielkiej Brytanii) dokumentów stanowiących dowód dostawy, wysłanie skanów tych dokumentów drogą elektroniczną (w wiadomości/wiadomościach e-mail na adres e-mail Spółki) i wysłanie ich w tym samym dniu pocztą tradycyjną – listem poleconym – uprawnia Spółkę do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy z chwilą otrzymania skanów dokumentów oraz skanu dowodu nadania ich listem poleconym?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt posiadania przez Prezesa Spółki dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 1 pkt 2 i wysłanie skanów tych dokumentów na adres e-mail Spółki wraz z dowodem nadania ich listem poleconym do siedziby Spółki w Polsce, przed terminem złożenia deklaracji podatkowej za dany okres, uprawnia Spółkę do złożenia wymienionej deklaracji z chwilą otrzymania skanów wyżej wymienionych dokumentów. Fakt, iż list polecony nadany nawet odpowiednio wcześniej nie zawsze zostaje dostarczony do adresata na czas, nie powinien według oceny Wnioskodawcy decydować o uprawnieniu do złożenia deklaracji podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) ‒ zwanej dalej ustawą ‒ opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy ‒ ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach ‒ rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 13 ust. 1 ustawy – przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy ‒ przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy ‒ wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42 ‒ art. 41 ust. 3 ustawy.

Należy zaznaczyć, że stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składający deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy – podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów do nabywców posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez Wielką Brytanię. Po dokonaniu dostawy dokumenty podpisane przez nabywców będą w posiadaniu Prezesa Spółki – faktury, WZ, CMR oraz KP (w przypadku zapłat gotówkowych) – które stanowią dowód, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowych dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju (Polski) i dostarczone do nabywcy na terytorium Wielkiej Brytanii. Prezes Spółki wyżej wymienione dokumenty będzie przesyłać do siedziby Wnioskodawcy do Polski za pośrednictwem poczty tradycyjnej – listem poleconym.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa wskazać należy, że analiza regulacji dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów pozwala na wskazanie dwóch podstawowych warunków, od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako dostawy wewnątrzwspólnotowej. Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji – jego spełnienie ma gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w państwie przeznaczenia i zostanie tam faktycznie opodatkowana. Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji – jego spełnienie pozwala na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego dostarczenie do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Drugi z warunków – o którym mowa wyżej – od którego spełnienia zależy potraktowanie danej dostawy towarów jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, dotyczy udokumentowania faktu wywozu towarów z terytorium kraju oraz dostarczenia ich w ramach dostawy w państwie przeznaczenia. Koncentruje się on zatem na faktycznych, a nie prawnych aspektach transakcji. Powyższy warunek został określony wprost w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Należy zauważyć, że z powołanych uregulowań prawa wynika, że uprawnienie do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w której zastosowano dla dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawkę podatku w wysokości 0%, uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju Unii Europejskiej. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy, ze względu na korzystniejsze skutki podatkowe, niż w przypadku dostaw krajowych.

Powołane przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentom sporządzonym czy przesłanym w formie elektronicznej. Jeżeli zatem są to dokumenty udostępnione w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentów, nie budzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one stanowić dowody, o których mowa w powołanych przepisach ustawy.

Tym samym nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej przesłanym drogą elektroniczną skanom dokumentów. Dla złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w której należy wykazać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie jest konieczne posiadanie danych dokumentów, które potwierdzają dostarczenie towaru do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, w formie papierowej, wystarczy ich wersja elektroniczna.

Zatem, dokumenty w formie elektronicznej, które otrzyma Wnioskodawca (stanowiące dowód, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowych dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju (Polski) i dostarczone do nabywcy na terytorium Wielkiej Brytanii), dla celów dowodowych należy traktować jako wiarygodne dowody.

Podsumowując, w przedmiotowej sprawie posiadanie przez Prezesa Spółki (będącego w tym czasie na terenie Wielkiej Brytanii) dokumentów stanowiących dowód wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wysłanie skanów tych dokumentów drogą elektroniczną (w wiadomości/wiadomościach e-mail na adres e-mail Wnioskodawcy) i wysłanie ich w tym samym dniu pocztą tradycyjną – listem poleconym – będzie uprawniać Spółkę do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy z chwilą otrzymania skanów dokumentów oraz skanu dowodu nadania ich listem poleconym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.