Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.41.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Dochód uzyskany ze sprzedaży 1/2 udziału w nieruchomości
nabytej w drodze darowizny od brata Wnioskodawcy nie może
korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21
ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
grunty-sprzedaż gruntów
udział
wspólność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 lutego 2025 r. (wpływ 7 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2012 roku nabyła Pani w drodze darowizny od rodziców 1/2 udziału w zabudowanej
    nieruchomości określonej jako działka 1 położona we wsi (...), gmina (...). W roku 2016
    nabyła Pani w drodze darowizny od brata udział w wysokości 1/2 nieruchomości
    określonej jako działka 1, stając się właścicielką całej nieruchomości. Nieruchomość ta
    została nabyta do Pani majątku osobistego.
    W roku 2018 wstąpiła Pani w związek małżeński z B.A.
    B.A. w dniu zawarcia małżeństwa z Panią był właścicielem działki budowlanej położonej w
    miejscowości (...) określonej jako działka 2.
    W roku 2019 zbyła Pani posiadaną nieruchomość - działkę 1 w drodze umowy sprzedaży.
    Jako, że od nabycia udziału 1/2 w drodze darowizny od brata nie upłynął jeszcze 5 letni
    okres – oświadczyła Pani, że uzyskane środki przeznaczy na własne cele mieszkaniowe.
    W roku 2020 nabyła Pani ze środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości
    określonej jako działka 1, środków z kredytu bankowego hipotecznego dom modułowy
    wraz z usługą montażu. Dom ten poza elementami związanymi z gruntem takimi jak
    przyłącza i płyta fundamentowa składa się z elementów prefabrykowanych określonych w
    umowie nabycia jako:
    1. Konstrukcja drewniana domu:
        konstrukcja ścian zewnętrznych;
        konstrukcja ścian działowych;
        konstrukcja ścian garażu.
    2. Konstrukcja wiązarów dachowych.
    3. Wykończenie ścian zewnętrznych parteru:
        izolacja termiczna zewnętrzna;
        izolacja termiczna wełną drzewną pomiędzy konstrukcją;
        płyta konstrukcyjna;
        folia paroizolacyjna.
    4. Wykończenie ścian działowych parteru.
    5. Stolarka okienno-drzwiowa.
    Umowa przewidywała również montaż prefabrykowanych ścian, montaż prefabrykowanej
    konstrukcji dachu oraz pozostałe roboty skutkujące doprowadzeniem do stanu
    deweloperskiego. Elementy prefabrykowane domu modułowego zostały przywieziona
    gotowe na działkę 2 i przy pomocy dźwigu zmontowane w ciągu 2 dni roboczych na
    wykonanej wcześniej płycie. Elementy prefabrykowane domu modułowego nadają się do
    demontażu i zmontowania w innej lokalizacji.
    Koszt zakupu elementów domu modułowego prefabrykowanego oraz jego montaż
    przekroczyły ponad dwukrotnie kwotę uzyskaną ze sprzedaży udziału w nieruchomości

    określonej jako działka 1. Środki na zakup domu modułowego prefabrykowanego oraz
    jego montaż, w tym środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości określonej jako działka
    nr 1, wydatkowała Pani do końca grudnia 2020 r. W związku z zakupem domu otrzymała
    Pani od zbywcy faktury imienne wystawione na swoje nazwisko. Pani zdaniem nabycie to
    nastąpiło z datą wystawienia faktur.
    W domu tym mieszka obecnie Pani wraz ze swoją rodziną, tj. mężem i dzieckiem.
    Po wybudowaniu domu małżonkowie A. dokonali rozszerzenia wspólności ustawowej
    małżeńskiej na działkę 2, na której zmontowany został prefabrykowany dom modułowy.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Data rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej o działkę 2 to 2 grudnia 2024 r.
    Dom modułowy nie był nieruchomością, dom modułowy nabyła Pani na podstawie
    umowy pisemnej, do umowy zostały wystawione faktury VAT.
    Opłaca Pani podatek od nieruchomości (dom modułowy). W decyzji ws. łącznego
    zobowiązania pieniężnego figuruje Pani jako podatnik zaś jako współpodatnik figuruje
    małżonek.
    Mieszka Pani w domu modułowym od 17 września 2021 r.
    Budynek mieszkalny (dom modułowy) został odebrany i oddany do użytku.
    Chce Pani skorzystać z celów mieszkaniowych na zakup i montaż domu modułowego.
    Występowała Pani wraz z mężem o pozwolenie na budowę.
    W odpowiedzi na pytanie: „czy dom modułowy jest obiektem budowlanym trwale
    związanym z gruntem, wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz
    posiadającym fundamenty i dach?”, odpowiedziała Pani, że tak, obecnie wg prawa
    budowlanego - przywiezione na budowę gotowe ściany wraz z oknami zostały
    przykręcone na kotwy do płyty fundamentowej – co spełnia warunek trwałego związania z
    gruntem.

## Pytanie

Czy po sprzedaży udziału w wysokości 1/2 w nieruchomości określonej jako działka 1
    przed upływem pięcioletniego okresu od końca roku w którym nastąpiło nabycie i
    wydatkowaniu tych środków w całości na zakup prefabrykowanego domu modułowego
    zmontowanego na działce stanowiącej ówcześnie własność Pani męża, a następnie objętej
    rozszerzeniem wspólności ustawowej małżeńskiej - korzysta Pani z ulgi określonej w art.
    21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, spełniła Pani warunki określone w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z
    art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z czym
    zachowuje prawo do zastosowania ulgi z tytułu wydatkowania środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.
    Po sprzedaży udziału w nieruchomości opisanej jako działka 1 uzyskane środki
    przeznaczyła Pani na zakup domu modułowego prefabrykowanego oraz jego montaż,
    który to dom został zmontowany na działce 2. Działka 2 stała się w wyniku rozszerzenia
    przez małżonków A. wspólności ustawowej małżeńskiej przedmiotem ich wspólnej
    własności.
    Jak wynika z orzecznictwa - umowa majątkowa rozszerzająca wspólność ustawową (art. 47
    § 1 k.r.i.o.) jest czynnością prawną organizacyjną, której przedmiotem jest regulacja
    majątkowoprawnych stosunków małżonków i włączenie do majątku małżonków, w drodze
    umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową małżeńską, nieruchomości

    stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka nie jest nabyciem tej nieruchomości w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. przez drugiego małżonka (vide Wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2017 r. I SA/Wr
    1328/16).
    Z powyższego należy wywieść wniosek, iż poniosła Pani wydatki na dom posadowiony na
    działce, do której przysługuje Pani prawo własności na zasadzie wspólności ustawowej
    małżeńskiej od dnia zawarcia małżeństwa, tj. od roku 2018.
    Ponadto jak stanowi art. 21 ust. 25 za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust.
    1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części
    lub udziału w takim budynku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji "części budynku",
    nie zawiera jej również ustawa prawo budowlane w tym stanie rzeczy w świetle art. 2a
    Ordynacji podatkowej należy przyjąć, że nabycie przez Panią domu modułowego
    prefabrykowanego oraz jego montaż stanowiło nabycie części budynku uprawniające do
    skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie.
    W myśl powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia oraz forma prawna ich nabycia.

    Stosownie do art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061):
      § 1. Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia
      na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Z opisu zdarzenia wynika, że w 2012 r. w drodze darowizny od rodziców nabyła Pani 1/2
    udziału, a następnie kolejny udział w 2016 r. w drodze darowizny od brata. W 2019 r. zbyła
    Pani posiadaną nieruchomość w drodze umowy sprzedaży.
    Mając na uwadze powyższe, 5 letni okres, o którym mowa w powyżej cytowanych
    przepisach dla 1/2 udziału w nieruchomości nabytego przez Panią w darowiźnie od
    rodziców niewątpliwie minął i nie stanowi dla Pani źródła przychodu. Sprzedaż przez Panią
    części nieruchomości nabytej w drodze darowizny od rodziców nie podlega
    opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast, odpłatne zbycie w 2019 r. 1/2 udziału w nieruchomości nabytego w drodze
    darowizny od brata w 2016 r., które nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku, w
    którym nastąpiło nabycie, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu powołanego
    wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegającego opodatkowaniu.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W świetle art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Art. 19 ust. 2 ww. ustawy, stanowi:
      Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej
      ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub prawa
      zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Ponadto, art. 19 ust. 4 powołanej ustawy, wskazuje:

      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania
      przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej.
      W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
      przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
      rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub
      biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od
      wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze zamiany
    jest wartość zbywanej nieruchomości określona w umowie, o ile odpowiada wartości
    rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Jak stanowi art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Ponadto, w świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 komentowanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.

    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Tym samym, aby dochód z tytułu zbycia nieruchomości był w całości zwolniony z podatku
    dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne
    cele mieszkaniowe – wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – w terminie wskazanym przez ustawodawcę.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25 pkt 2 przywołanej ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
        zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    W myśl art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.

    Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o
    nabyciu prawa do przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie wskazanym przez ustawodawcę, na
    określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest fakt wydatkowania w ustalonym ustawą okresie przychodu ze zbycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego na wskazane w art. 21 ust. 25 cele mieszkaniowe,
    w tym m.in. na budowę własnego budynku mieszkalnego.
    Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wszelkie ulgi i
    zwolnienia są też wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art.
    84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i
    świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie
    odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko
    określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których
    ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania - skutkuje zwolnieniem
    przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że
    w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie
    rozszerzającej wykładni przepisów.
    Wskazać przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 28 maja
    2019 r., sygn. akt II FSK 1754/17 oraz z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3228/16
    wyjaśnił, że brzmienie przepisu (art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych) jest czytelne i jasne, pozwalające przy zastosowaniu metod wykładni
    językowej odczytać treść normy prawnej w stopniu koniecznym i wystarczającym do
    identyfikacji zakresu zwolnienia podatkowego. Wynika z niego niewątpliwie, że poniesienie
    wydatków na własne cele mieszkaniowe to poniesienie wydatku na budowę budynku,
    który stanowi własność albo współwłasność podatnika w rozumieniu prawa cywilnego,
    przy czym zwolnienie przysługuje, jeżeli wydatki na ten właśnie cel zostały poczynione w
    okresie wskazanym przez ustawodawcę. Jest oczywiste, że aby poczynić wydatki na tak
    określony cel, trzeba być właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości, na którą czyni
    się wydatki - i to w terminie zakreślonym w przepisie. Inaczej nie dochodzi do poniesienia
    wydatków na własne cele mieszkaniowe, co wyklucza możliwość skorzystania ze
    zwolnienia.
    Zauważyć również należy, że stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W myśl natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Odrębnym przedmiotem własności będzie budynek wówczas, gdy wzniesiono go na
    gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.

    Zatem, biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu stwierdzić należy, że budynek trwale
    związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową co oznacza, że
    właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze
    właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
    Pani wątpliwość dotyczy możliwości skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131
    w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy
    za środki uzyskane po sprzedaży udziału w nieruchomości nastąpiło nabycie
    prefabrykowanego domu modułowego zmontowanego na działce stanowiącej ówcześnie
    własność Pani męża. Rozszerzenie wspólności ustawowej małżeńskiej na ww. działkę
    nastąpiło 2 grudnia 2024 r.
    W kontekście Pani wątpliwości wyjaśnić należy, że stosunki majątkowe między
    małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Na podstawie art. 31 § 1 tej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 2 cytowanego Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca
      inaczej postanowił.
    Należy podkreślić, że przedmioty, o których mowa w art. 33 Kodeksu, tj. należące do
    majątku osobistego danego małżonka, pomimo istnienia wspólnoty majątkowej między
    małżonkami nie stanowią ich majątku wspólnego. Przedmioty takie stanowią majątek
    odrębny danego małżonka. Innymi słowy sam fakt, że między małżonkami istnieje
    wspólność ustawowa nie czyni małżonków współwłaścicielami majątku osobistego
    jednego z nich. Zatem zgodnie z przepisami prawa rodzinnego o zaliczeniu przedmiotów
    majątkowych do wspólnego czy też odrębnego majątku decyduje przede wszystkim
    moment oraz sposób ich nabycia.
    Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
    ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
    rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
    rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w art. 47 § 1
    Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Jest to umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w
    sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o
    rozszerzenie wspólności ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą
    ustrój majątkowy, są stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i
    mają charakter organizacyjny.
    W powyższej kwestii wykształciła się jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych
    prezentująca stanowisko wskazujące, że rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej
    poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład
    majątku osobistego jednego z małżonków, nie stanowi nabycia tej nieruchomości przez
    drugiego z małżonków w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Przykładowo, pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14. Tożsamej oceny dokonano w
    szeregu innych wyrokach NSA (przykładowo: z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 456
    /15, z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 313/14).

    Zatem włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową
    wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka,
    nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe oznacza, że w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy za datę nabycia
    nieruchomości, która stanowiła wcześniej majątek odrębny Pani męża, należy przyjąć
    dzień, w którym mąż nabył tę nieruchomość do majątku odrębnego.
    Zaznaczyć jednak należy, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy jest zawarcie umowy rozszerzającej
    wspólność majątkową małżeńską przed upływem wymaganego trzyletniego okresu, o
    którym mowa w zacytowanych przepisach.
    Zatem, dla przyznania zwolnienia nie jest wystarczające poniesienie nakładów na zakup
    domu modułowego. Zakres zwolnienia ograniczony został do budynków, do których
    podatnik posiada odpowiedni tytuł prawny pozwalający na uznanie budynku
    mieszkalnego za własność podatnika, który poniósł nakłady na jego budowę. Z wykładni
    językowej powołanego przepisu wynika oczywista konstatacja, że niezbędną przesłanką
    zastosowania jest legitymowanie się przez podatnika prawem własności (lub udziałem w
    takim prawie) budynku, na który poniesiono wydatki. Zastosowanie wykładni
    gramatycznej uzasadnia twierdzenie, że nabycie tego prawa musi nastąpić przed upływem
    3-letniego terminu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy. Spełnienie tego
    warunku jest bowiem konieczne dla uznania, że nakłady poniesione zostały na czynności
    związane z „własnym” budynkiem mieszkalnym podatnika.
    Brak definitywnego nabycia własności nieruchomości (gruntu) w terminie trzech lat
    liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego), ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności tej nieruchomości,
    a tym samym powoduje niewypełnienie warunków niezbędnych do skorzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21
    ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131
    w zw. z art. 21 ust. 25a tej ustawy, wiąże bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia
    określonego dochodu od opodatkowania (podatkiem dochodowym) zarówno z terminem
    wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem
    własności lub współwłasności do nieruchomości.
    Na znaczenie regulacji wynikającej z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz zakres jej obowiązywania wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 20 lutego 2024 r., sygn. akt. II FSK 713/21:
      Ponadto z dniem 1 stycznia 2019 r. na mocy art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 23
      października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw
      (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159; dalej: „ustawa zmieniająca”) do ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych dodano art. 21 ust. 25a, zgodnie z którym wydatki,
      o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele
      mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Jednocześnie na mocy art. 16
      ustawy zmieniającej, m.in. dodany art. 21 ust. 25a stosuje się do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. Zatem powyższa zmiana nie ma
      zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Podnieść w tym miejscu należy,
      że - jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 marca 2019 r., sygn. akt
      II FSK 854/17 - dopiero zatem ustawą nowelizującą z dnia 23 października 2018 r.
      prawodawca wyraźnie rozszerzył warunki korzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej o
      wymóg nabycia preferowanego prawa majątkowego w terminie tożsamym z

      przyjętym dla poniesienia wydatków. W ocenie NSA przepis art. 21 ust. 25a u.p.d.o.f.
      stanowi novum legislacyjne, podobnie zresztą jak zmiany treści art. 21 ust. 1 pkt 131
      tej ustawy.
    Podobne stanowisko w zakresie stosowania art. 21 ust. 25a ustawy o podatku
    dochodowym wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w prawomocnym
    wyroku z 26 października 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 374/22, gdzie wskazano, że:
      Zmiana warunków prawnych uzyskania omawianej ulgi podatkowej nastąpiła
      dopiero z dniem 1 stycznia 2019 r. Przewidziany w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych okres ponoszenia wydatków na własne
      cele mieszkaniowe został wydłużony z dwóch do trzech lat. Zasadnicze wszakże
      znaczenie miało dodanie z dniem 1 stycznia 2019 r. do art. 21 tej ustawy nowej
      jednostki redakcyjnej, tj. ust. 25a w brzmieniu: „Wydatki, o których mowa w ust. 25
      pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed
      upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności
      rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik
      ponosił wydatki na nabycie”. Dopiero zatem ustawą nowelizującą z dnia 23
      października 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) prawodawca wyraźnie rozszerzył
      warunki korzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej o wymóg nabycia preferowanego
      prawa majątkowego w terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków.
      Przepis art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi
      novum legislacyjne, podobnie zresztą jak zmiany treści art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Powołane wyżej wyroki Sądów Administracyjnych, niekorzystne dla Organu, odnoszą się
    co prawda do stanów prawnych obowiązujących przed wejściem w życie art. 21 ust. 25a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże sądy wypowiedziały się w
    nich również w zakresie obowiązującego od 1 stycznia 2019 r. – a zatem mającego
    zastosowanie w przedmiotowej sprawie – art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tymczasem jak wynika z opisu sprawy, rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej,
    w wyniku którego stała się Pani współwłaścicielem działki 2 miało miejsce 2 grudnia 2024
    r., a zatem po upływie ustawowego terminu, który w przedmiotowej sprawie upłynął 31
    grudnia 2022 r.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie spełniła Pani
    ustawowych warunków z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie może Pani
    zakwalifikować środków przeznaczonych na zakup domu modułowego i zakotwiczenie go
    na fundamencie na działce Pani męża jako wydatków na własne cele mieszkaniowe. Mimo
    bowiem, że w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej stała się Pani jej
    współwłaścicielem, to jednak rozszerzenie to nastąpiło dopiero w 2024 r., tj. po upływie
    trzyletniego okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Nie spełniła Pani
    zatem warunków koniecznych do zastosowania zwolnienia przedmiotowego.
    Zatem, dochód uzyskany ze sprzedaży 1/2 udziału w nieruchomości nabytej w drodze
    darowizny od Pani brata nie może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.