Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.170.2023.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-04-25
Teza: Czy Spółka będzie mogła skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”)?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; reklama; sport-klub sportowy; ulga-ulga sponsoringowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18ee

Interpretacja indywidualna – stanowisko **prawidłowe**
======================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

20 marca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie mogła skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką kapitałową mającą siedzibę na terytorium Polski, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich przychodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest także, zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Spółka zawiera umowy sponsoringu z klubem sportowym S sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „klub sportowy”).

W 2022 r. zawarto jedną umowę sponsoringową na okres 10 października 2022 r.-30 października 2022 r.

Na podstawie umowy Spółka zobowiązuje się spełnić na rzecz klubu sportowego świadczenie majątkowe (np. zapłata określonej sumy pieniężnej, przeniesienie własności rzeczy), zaś klub sportowy zobowiązuje się wykonać w interesie Spółki określone w umowie czynności, których celem jest podniesienie lub utrwalenie renomy Spółki (np. informowanie o sponsoringu, umieszczenie loga sponsora itp.) Rodzaj czynności czy usługi wykonywanej przez klub w zamian za uzyskane środki pieniężne może być różny, ale zawsze będzie związany z celem wypromowania wizerunku sponsora czy zwiększeniem jego popularności.

Umowa zawarta między stronami będzie zawsze przewidywać, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, czy też wartości rzeczowych Wnioskodawca będzie otrzymywał od klubu sportowego (podmiotu sponsorowanego) świadczenie ekwiwalentne. Klub sportowy każdorazowo wystawia Spółce stosowne faktury VAT za usługi sponsoringowe.

Zawarcie Umowy z klubem sportowym ma na celu przede wszystkim wpłynąć na potencjalny wzrost przychodów Wnioskodawcy. W założeniu ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na promocję (reklamę) w ramach Umowy sponsoringu mają przyczyniać się m.in. do rozpowszechniania informacji na temat Spółki oraz świadczonych usług i dostarczanych towarów, a także promowania marki. Realizacja tych celów może mieć bowiem wpływ na wzrost sprzedaży oferowanych towarów oraz usług i w konsekwencji uzyskiwanych przychodów. Wnioskodawca uczestnicząc w sponsoringu sportu może być postrzegany jako podmiot wspierający rozwój i promocję sportu. Jest to kluczowe zagadnienie w kierunku rozwoju CSR, a więc społecznej odpowiedzialności biznesu, która stanowi strategię zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.

W umowie zapisano następujące prawa i obowiązki Stron:

Obowiązki zleceniobiorcy (klubu sportowego)

1\. Zleceniobiorca zobowiązuje się do reklamowania działalności gospodarczej Zleceniodawcy.

2\. Reklama będzie przeprowadzana podczas zawodów oraz imprez sportowych lub rekreacyjnych i będzie polegała w szczególności na:

\- Umieszczony zostanie baner reklamowy Zleceniodawcy (o wymiarach 2,5 mb x 1,0 mb) w miejscu ogólnie widocznym z trybun Hali Sportowo - Widowiskowej (\`(...)\`) w (…), podczas meczów (\`(...)\`) drużyny: (…), zgodnie z terminarzem rozgrywek tej drużyny,

\- Podawaniu - minimum dwukrotnie przez spikera zawodów (podczas trwania każdego spotkania (\`(...)\`) informacji o sponsorowaniu Zleceniobiorcy przez Zleceniodawcę,

\- Rozprowadzaniu materiałów reklamowych Zleceniodawcy wśród widzów na meczach (\`(...)\`) rozgrywanych w (…) - po ich dostarczeniu do Zleceniobiorcy,

\- Podejmowaniu wspólnie uzgodnionych działań mających na celu promocję i reklamę Zleceniodawcy,

\- Umieszczeniu logotypu Zleceniodawcy z linkiem Zleceniodawcy na stronie internetowej Zleceniobiorcy pod adresem www. (…).

3\. Zleceniobiorca zamierza spożytkować ww. wynagrodzenie na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Obowiązki zleceniodawcy (Wnioskodawcy)

Za wykonanie przedmiotu Umowy określonego w § 1, Zleceniodawca zobowiązuje się wypłacić Zleceniobiorcy kwotę w wysokości (…) złotych (słownie: … tysięcy zł). Do powyższej kwoty zostanie doliczony podatek VAT.

W umowie zobowiązano klub do wydatkowania środków na realizacje celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, tj. na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Każdy z powyższych wydatków z samej definicji co do zasady wpływa na poprawę warunków uprawnia sportu przez członków klubu sportowego, a niektóre także na dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Realizację programów szkolenia sportowego - szkolenie zawodników (szkolenie sportowe) jest koniecznym elementem poprawy zdolności zawodników do uprawiania sportu. Lepsze szkolenia (dłuższe, czy tez bardziej zintensyfikowane lub też prowadzone przez bardziej wykwalifikowaną kadrę) czy też szkolenia, które bez środków z umowy sponsoringowej, by w ogóle nie miały miejsca, poprawiają z założenia warunki uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, wpływają pozytywnie także na morale zawodników i ich chęć bycia członkiem klubu, który oferuje takie szkolenia. Wpływa także bez cienia wątpliwości na wyniki zawodników jak i całego klubu poprzez właśnie lepsze warunki do uprawniania sportu.

Zakup sprzętu sportowego - zakup nowego sprzętu jak nowych piłek, nowych ochraniaczy dla zawodników itp., które są niezbędne do uprawienia sportu także prowadzi do poprawy warunków do jego uprawiania. Nowe ochraniacze czy też np. nowe piłki znacznie poprawiają wydajność zawodników, zmniejszają ryzyko kontuzji, zwiększają komfort uprawiania sportu, a więc bez wątpliwości wpływają na poprawę warunków dla uprawiania sportu przez członków klubu sportowego.

Pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach - pokrycie kosztów organizowania zawodów czy też jego uczestnictwa także z pewnością wpływa na poprawę warunków uprawnia sportu przez członku klubu sportowego. Celem każdego zawodnika jest uczestnictwo w zawodach sportowych i co do zasady jak najczęstsze uczestnictwo, gdyż dzięki udziałowi w zawodach sportowych członkowie klubu podwyższają swoje umiejętności, morale i urzeczywistnia cel bycia częścią klubu sportowego. Brak uczestnictwa w zawodach sportowych wypacza sens bycia członkiem klubu sportowego. W związku z tym, uczestnictwo w zawodach wpływa bez wątpienia na poprawę warunków uprawniania sportu prze członku klubu sportowego. Co więcej, wpływa także na zwiększenie dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub. Logicznym jest, że zwiększona częstotliwość organizowania zawodów sportowych lub też samo organizowanie zawodów sportowych z definicji zwiększa tą dostępność, co nie wymaga szerszego uzasadnienia.

Pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego - uzasadnienie niniejszego celu jest analogiczne jak w pkt 1 - szkolenia zawodników poprawiają z założenia warunki uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, wpływają pozytyw nie także na morale zawodników i ich chęć bycia członkiem klubu, który oferuje takie szkolenia. Wpływa także bez cienia wątpliwości na wyniki zawodników jak i całego klubu poprzez właśnie lepsze warunki do uprawniania sportu. A więc stworzenie możliwości szkoleń sportowych poprzez wynajęcie obiektu sportowego bez wątpienia wpływa na poprawę warunków uprawiania sportu.

Sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej - także ten cel nie może budzić wątpliwości przy kwalifikacji wpływu na poprawę warunków uprawienia sportu przez członków klubu sportowego. Zaoferowanie stypendium sportowego zwiększa morale i bezpieczeństwo finansowe członka klubu przez co bezwzględnie poprawiają się warunki uprawiania sportu, gdyż zawodnik może właśnie skupić się na sprawach sportowych, a nie kwestiach finansowych (jak np. skupienie na innej pracy w celu utrzymania siebie czy rodziny). Ponadto, wykwalifikowana kadra szkoleniowa immanentnie poprawia warunki uprawiania sportu przez członków klubu sportowego. Nie ulega wątpliwości, iż co do zasady lepsi trenerzy czy też ich większa ilość w klubie poprawia warunki tam panujące, gdyż np. większa ilość trenerów może skupić uwagę na większej ilości zawodników, przez co zawodnicy objęci są większą opieką profesjonalistów i zwiększają w ten sposób swoje umiejętności oraz morale.

Należy ponadto stwierdzić, iż wszystkie powyższe cele pośrednio zwiększają dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez klub. Jeżeli zawodnicy będą mieli lepsze warunki do uprawiania sportu to będą co do zasady mieli większe szanse na uzyskiwania lepszych wyników. To z kolei będzie prowadzić do lepszej rozpoznawalności klubu lokalnie i nie tylko oraz większego zainteresowania, które wpłynie pozytywnie na klub w każdej sferze także finansowej. Pozwoli to z kolei zapraszać na turnieje (coraz liczniejsze) więcej i lepszych drużyn, przez co zawody będą się częściej odbywać i będą bardziej interesujące, co bez wątpienia wpłynie na zwiększenie dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej. Co więcej większy klub będzie miał możliwość zapewnienia większych możliwości kształcenia młodych zawodników bo będzie miał fundusze na ich szkolenie przez co także zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Należy zauważyć, iż świadczenia na rzecz klubu sportowego nie zostaną podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Koszty będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a więc spełnią przesłanki zawarte w art. 15 u.p.d.o.p. oraz nie zostaną z kosztów podatkowych wyłączone na podstawie art. 16 u.p.d.o.p.

Klub sportowy spełnia wymagania unormowane w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1133 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1599 ze zm. – dalej: „ustawa o sporcie”). Ponadto, w umowie sponsoringowej zawarte zapisy świadczą i będą świadczyć, że klub sportowy spełnia powyższe wymagania oraz przekaże środki otrzymane w ramach umowy sponsoringowej ze Spółką na cele zawarte w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

**Pytanie**

Czy Spółka będzie mogła skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”)?

### Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mógł skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee u.p.d.o.p.

Zgodnie z art. 18ee u.p.d.o.p., podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

1) sportową,

2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

\- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

2\. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

2) stypendium sportowego;

3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2171, winno być: t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1466 i 1700).

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1133 ze zm., winno być: t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1599 – dalej: „ustawa o sporcie”):

1\. Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 z późn. zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1634 ze zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.

2\. Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

\- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe warunki zostaną spełnione przez Spółkę.

Należy także zauważyć, iż świadczenia na rzecz klubu sportowego nie zostaną podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Koszty będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a więc spełnią przesłanki zawarte w art. 15 u.p.d.o.p. oraz nie zostaną z kosztów podatkowych wyłączone na podstawie art. 16 u.p.d.o.p.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy. Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także popularyzować nazwę Spółki na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

W niniejszej sprawie, tak jak wskazano w opisie stanu faktycznego, na podstawie umowy, Spółka zobowiąże się spełnić na rzecz klubu sportowego świadczenie majątkowe (zapłata określonej sumy pieniężnej, przeniesienie własności rzeczy), zaś klub sportowy zobowiąże się wykonać w interesie Spółki określone w umowie czynności, których celem jest podniesienie lub utrwalenie renomy Spółki (np. informowanie o sponsoringu, umieszczenie loga sponsora itp.)

Rodzaj czynności czy usługi wykonywanej przez klub w zamian za uzyskane środki pieniężne może być różny, ale zawsze będzie związany z celem wypromowania wizerunku sponsora czy zwiększeniem jego popularności.

W związku z powyższym, będzie to tzw. sponsoring właściwy, a więc będzie stanowił on w związku ze swoją ekwiwalentnością w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych, a więc koszty sponsoringu właściwego będą stanowiły w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W związku z powyższym, Spółka spełni wymagania zawarte w art. 18ee u.p.d.o.p.

Ponadto, w umowie pomiędzy Spółką, a klubem sportowym będą zawarte stosowne zapisy świadczące o fakcie, iż klub sportowy spełnia warunki zawarte w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie oraz przeznaczy środki uzyskane od Spółki na cele wyszczególnione w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

Wnioskodawca stwierdza, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał powyższe stanowisko za prawidłowe odnosząc się do analogicznych stanów faktycznych w interpretacjach z 13 października 2022 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.40.2022.2.KW, z 8 grudnia 2022 r. znak 0111-KDIB1-1.4010.670.2022.1.AND, z 21 października 2022 r. znak 0111-KDIB2-1.4010.453.2022.3.BJ, z 13 października 2022 r. znak 0114- KDIP2-2.4010.40.2022.2.KW, z 11 października 2022 r. znak 0111-KDIB1-2.4010.238.2022.2.ANK.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

1\. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

2\. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:

\- z zysków kapitałowych oraz

\- z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Wydzielając na gruncie ustawy o CIT odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych - ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych – żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę. Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne. Wydatki na sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być traktowane jak darowizna.

W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów podatkowych. W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo – skutkowy z przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. .j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1599 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”),

sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.

W myśl art. 3 ustawy o sporcie,

1\. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

2\. Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Na mocy art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18ee.

Zgodnie z art. 18ee ustawy o CIT,

1\. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

1) sportową,

2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

\- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

2\. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

2) stypendium sportowego;

3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2171).

3\. Przez stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się finansowane przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy sportowej.

8\. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

9\. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1.

10\. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.

11\. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, finansowanie klubu sportowego musi zostać przeznaczone na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

\- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Ulga sponsoringowa (CSR: ang. Corporate Social Responsibility, społeczna odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym obszarze CSR. Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.

Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, uznać należy, że czynniki te przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na realizację tego procesu powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów.

Wskazać należy, że z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian wynika, że: _wprowadzenie ulgi dla podatników wspierających działalność sportową jest propozycją nowej zachęty podatkowej, mającej na celu wsparcie określonych dziedzin życia społeczno-gospodarczego. W obecnym stanie prawnym, w podatku dochodowym w ogóle nie ma takiego rozwiązania. Wsparcie dedykowane jest podmiotom prowadzących działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę._

_Ulga jest skierowana do podatników PIT osiągających przychody z działalności gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym. W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium sportowego._

_W ramach realizacji ulgi koszty mogą być poniesione również na imprezę sportową niebędącą masową imprezą sportową, o której mowa w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych._

_Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, masową imprezą sportową jest impreza masowa mająca na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej, organizowaną na:_

\- _stadionie lub w innym obiekcie niebędącym budynkiem, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku umożliwiającego przeprowadzenie imprezy masowej - nie mniej niż 300,_

\- _terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób wynosi nie mniej niż 1000. (…)_

_Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy CIT (Druk sejmowy Nr 1532)._

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Państwa spółka będzie mogła skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że koszty poniesione przez Państwa na podstawie zawartej umowy sponsoringowej, zgodnie z którą Wnioskodawca przekazuje klubowi sportowemu („Klub”) określone „świadczenie majątkowe”, a w zamian za to świadczenie Klub świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi promocyjne, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o CIT.

Niewątpliwie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę mają przełożenie na osiągnięcie przychodów Wnioskodawcy - jako wydatki na cele reklamowe, promocyjne. Jak wynika z opisu sprawy ponoszone przez Państwa Spółkę wydatki na promocję (reklamę) w ramach Umowy sponsoringu mają przyczyniać się m.in. do rozpowszechniania informacji na temat Spółki oraz świadczonych usług i dostarczanych towarów, a także promowanie marki. Państwa Spółka uczestnicząc w sponsoringu sportu może być postrzegana, jako podmiot wspierający rozwój i promocję sportu.

Podkreślenia wymaga, że ww. wydatki stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy CIT.

Jednocześnie wydatki na pokrycie kosztów działalności klubu sportowego jednakże wyłącznie poniesione w ramach zawartej przez Państwa Spółkę umowy sponsoringowej z klubem sportowym, na realizacje programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej, o ile w istocie ponoszenie tych wydatków wpływa na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększa dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub - mogą stanowić koszty poniesione na działalność sportową, o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji wydatki ponoszone na inne niż ww. cele (bądź cele określone w art. 18ee ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o CIT) nie mogą korzystać z omawianej preferencji podatkowej.

Podkreślić w tym miejscu należy, że działania Wnioskodawcy wskazane we wniosku wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu albowiem mają na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie i mogą przyczynić się do zwiększenia dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez klub. Innymi słowy koszty ponoszone przez Państwa Spółkę w zakresie zawartej umowy sponsoringowej kwalifikują się do obszaru działalności sportowej, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Tym samym uznać należy, że Państwa Spółka, z zastrzeżeniem, że osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, może skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle powyższego za prawidłowe należy uznać Państwa stanowisko, zgodnie z którym będziecie mogli Państwo skorzystać z ulgi sponsoringowej unormowanej w art. 18ee ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

\- Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

\- Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).