Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-281/13/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-09-03
Teza: Nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro zakupy dokonywane przez Wnioskodawcę w ramach realizowanej inwestycji nie są związane z jakąkolwiek opodatkowaną działalnością gospodarczą, Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu opisanego zadania.
Słowa kluczowe: odliczenia; remonty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2013 r. (wpływ 10 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 lipca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „R…” - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 29 lipca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „R…”.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Związek koordynuje zadanie rekultywacji nieczynnych składowisk odpadów komunalnych na terenie gmin Związku w ramach projektu: „R…” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 - 2013. Celem rekultywacji składowisk jest minimalizacja potencjalnego oddziaływania na środowisko poprzez przywracanie lub nadanie nowych wartości użytkowych gruntu przez właściwe ukształtowanie terenu, poprawę właściwości chemicznych i fizycznych, odtwarzanie gleby oraz uregulowanie właściwych stosunków wodnych.

W ramach zadania rekultywowane są składowiska odpadów w miejscowościach: B., D., P., O., M., C., W.. Składowiska w D., B., M., W. i C. - zakres zadań będzie obejmował: ukształtowanie docelowego kształtu kopca zdeponowanych odpadów, uformowanie regularnego kształtu pryzmy odpadów oraz ukształtowanie jej wierzchowiny, wykonanie odgazowania składowiska poprzez wykonanie studni odgazowujących, odwodnienie zrekultywowanego terenu składowiska poprzez spływ powierzchniowy na tereny okalające, przygotowanie korpusu składowiska do pokrycia jego powierzchni warstwą rekultywacyjną, zadarnienie powierzchni okrywy rekultywacyjnej składowiska. Składowisko w O. - roboty ziemne z transportem odpadów na składowisko w D., plantowanie powierzchni, przeprowadzenie zabiegu darniowania z nawożeniem, wykonanie odwiertów, pobór próbek gruntu, wykonanie badania parametrów gruntu. Składowisko w P. - roboty ziemne z transportem odpadów na składowisko w D., plantowanie powierzchni, przeprowadzenie zabiegu darniowania z nawożeniem, wykonanie odwiertów, pobór próbek gruntu, wykonanie badania parametrów gruntu. Przyjęto docelowy kierunek rekultywacji składowiska jako leśny.

Teren po zrekultywowanych składowiskach odpadów nie będzie wykorzystywany do żadnych czynności, wobec czego nie będzie podlegał czynnościom opodatkowanym na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych oraz nie będzie miał związku ze sprzedażą opodatkowaną VAT, czy czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu. Teren ten będzie miał jedynie związek z czynnościami zwolnionymi. Rekultywacja gminnych składowisk odpadów zlokalizowanych na terenie Gminy to zadanie własne gminy wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Gminy biorące udział w projekcie, jako jednostki samorządu terytorialnego, są podatnikiem podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., którym nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Gmina odprowadza podatek od towarów i usług tylko od czynności związanych z: czynszami, najmem lokali, dzierżawą mienia komunalnego, sprzedażą mienia komunalnego, użytkowaniem wieczystym nie odliczając podatku naliczonego. Podatek od towarów i usług, w przypadku ubiegania się o środki z Unii Europejskiej, może być kosztem kwalifikowalnym w przypadku braku możliwości jego odzyskania (Gmina nie może go odzyskać). W celu uzyskania dofinansowania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Gminy B., B., M., W., W. zdecydowały o złożeniu wniosku o dofinansowanie w ramach Związku Międzygminnego. Związek jest beneficjentem projektu, natomiast Gminy biorące udział w projekcie pełnią rolę podmiotu zaangażowanego w realizację projektu, upoważnionego do ponoszenia kosztów. Gminy biorące udział w projekcie zapewniają finansowanie inwestycji, prowadzą postępowania przetargowe oraz rozliczają się z wykonawcami. Związek jako beneficjent projektu rozlicza całość projektu wobec Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Związek jako beneficjent projektu, powinien dostarczyć aktualną interpretację przepisów prawa podatkowego stwierdzającego brak możliwości odzyskania VAT w zakresie realizowanego projektu wydaną przez właściwy organ państwowy. Uzyskanie potwierdzenia (interpretacji) o braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług, czyni ten podatek kosztem kwalifikowalnym, co przyczyni się do odzyskania części zapłaconego podatku ze środków Unii Europejskiej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Związkowi, jako beneficjentowi i podatnikowi VAT, będzie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku projektu: „R…”?

W ocenie Wnioskodawcy, Związek oraz Gminy biorące udział w projekcie jako podatnicy podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, w przypadku inwestycji polegającej na rekultywacji nieczynnych gminnych składowisk odpadów komunalnych, nie będą mogły odliczyć podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W przypadku rekultywacji nieczynnych gminnych składowisk odpadów komunalnych w ramach projektu „R…” czynności opodatkowane nie wystąpią, bowiem nie wystąpi żaden podatek należny związany bezpośrednio z nieczynnym składowiskiem odpadów komunalnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20, o czym stanowi art. 88 ust. 4 ustawy.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto wskazać należy, iż w myśl postanowień art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W ust. 6 tego artykułu wskazano, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) określa, że gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego (art. 7 ust. 1 pkt 1), jak również obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki międzygminne (art. 64 ust. 1 ww. ustawy). Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku międzygminnym, związane z wykonywaniem zadań przekazanych związkowi, przechodzą na związek z dniem ogłoszenia statutu związku (ust. 3 ww. artykułu).

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, skoro usługi nabywane w ramach realizowanej inwestycji nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji opisanego zadania.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.