Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.652.2024.1.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: W zakresie: - weryfikacji status „małego podatnika”, zgodnie z art. 4a ust. 10 [winno być: pkt 10] ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy brać pod uwagę wysokość przychodów z tytułu odsetek kasowo, nie uwzględniając wysokości odsetek naliczanych memoriałowo, wykazywanych w rachunku zysków i strat; - na potrzeby ustalenia limitu przychodu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy wziąć pod uwagę wszelkie przychody podatkowe uzyskane przez podatnika w roku podatkowym (wykazane w deklaracji CIT-8), w tym przychody z zysków kapitałowych.
Słowa kluczowe: limit; metoda-metoda kasowa; metoda-metoda memoriałowa; odsetki; podatnik-mały podatnik; przychód; zasada-zasada kasowa; zasada-zasada memoriałowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Mały podatnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 10; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 19-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia:
    - czy weryfikując status „małego podatnika”, zgodnie z art. 4a ust. 10 [winno być: pkt 10]
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy brać pod uwagę wysokość
      przychodów z tytułu odsetek kasowo, nie uwzględniając wysokości odsetek
      naliczanych memoriałowo, wykazywanych w rachunku zysków i strat;
    - czy na potrzeby ustalenia limitu przychodu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych należy wziąć pod uwagę wszelkie przychody
      podatkowe uzyskane przez podatnika w roku podatkowym (wykazane w deklaracji CIT-
      8), w tym przychody z zysków kapitałowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) prosta spółka akcyjna (NIP (...)) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) od (...) roku
    prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski związaną z finansowaniem
    przedsięwzięć (...) realizowanych przez inne spółki należące do grupy kapitałowej, z którą
    Wnioskodawca jest powiązany.
    Zgodnie z umową spółki oraz treścią wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego przedmiot przeważającej działalności stanowi „(...)”.
    Wnioskodawca udziela finansowania w formie umów pożyczek. W zależności od rodzaju i
    skali przedsięwzięcia, pożyczki co do zasady udzielane są na okres kilku lat. Przychody z
    udzielanych pożyczek wykazywane są w bilansie spółki od momentu ich udzielenia
    memoriałowo (wysokość naliczonych odsetek należnych) w pozycji „Przychody finansowe”,
    lecz do czasu spłaty pożyczki przychody te nie stanowią przychodu podatkowego, zgodnie
    z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805, dalej: „uCiT”). Przychód ten powstaje bowiem w momencie
    spłaty pożyczki wraz z należnymi odsetkami naliczonymi. Przychód z tytułu odsetek w
    deklaracji CIT-8 jest rozpoznawany jako „Przychody z innych źródeł” w chwili ich
    otrzymania. Ponieważ Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności niż opisana powyżej
    pozycja w bilansie „Przychody ze sprzedaży” wynosi zero.
    Ponadto Spółka posiada udziały bądź akcje w innych podmiotach gospodarczych, a co za
    tym idzie w przyszłości będzie uzyskiwać dywidendy, stanowiące przychody kapitałowe.
    Pytania
    1) Czy weryfikując status „małego podatnika”, zgodnie z art. 4a ust. 10 [winno być: pkt 10]
      uCIT, należy brać pod uwagę wysokość przychodów z tytułu odsetek kasowo, nie
      uwzględniając zaś wysokości odsetek naliczanych memoriałowo, wykazywanych w
      rachunku zysków i strat?

    2) Czy na potrzeby ustalenia limitu przychodu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 uCIT
      należy wziąć pod uwagę wszelkie przychody podatkowe uzyskane przez podatnika w
      roku podatkowym (wykazane w deklaracji CIT-8), w tym przychody z zysków
      kapitałowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 4a pkt 10 uCIT, ilekroć jest mowa o małym podatniku - oznacza to
    podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku
    od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w
    złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot
    wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
    Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku
    podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 1 uCIT podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a,
    art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:
    1) 19% podstawy opodatkowania;
    2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego
      przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł.
    Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 1a uCIT, który zgodnie z ust. 1b nie znajduje zastosowania
    do podatkowych grup kapitałowych i fundacji rodzinnych, Podatnik, który został
    utworzony:
    1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem
      przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
    2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we
      własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
    3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio
      prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa
      albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie
      równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego
      kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy
      października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki
      majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się,
      stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
    4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału
      podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku
      likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje)
      tych innych likwidowanych podatników, albo
    5) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony,
      oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego
      wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo,
      zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o
      wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro
      przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w

      którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość
      tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14
    - nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność,
    oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Zaś zgodnie z art. 19 ust. 1c uCIT przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:
    1) spółki dzielonej,
    2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
    a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości
      przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej
      według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy
      dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym
      wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych
      składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
    b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych
      podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych
      podatników
    - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku
      podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Wnioskodawca nie spełnia przesłanek wymienionych w ust. 1a i 1 c.
    Aby zastosować stawkę 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych
    niż z zysków kapitałowych, zgodnie art. 19 ust. 1d uCIT, Podatnicy, o których mowa w art.
    19 ust. 1 pkt 2 uCIT muszą posiadać status małego podatnika.
    Reasumując, aby zastosować stawkę podatku wynoszącą 9% podstawy opodatkowania od
    przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych, Podatnik musi łącznie spełnić
    następujące warunki:
    1) wartość jego przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i
      usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro
      dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł; oraz
    2) przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu
      euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie definicji pojęcia
    „przychody ze sprzedaży” o którym mowa w z art. 4a pkt 10 uCIT oraz „przychody”, o
    którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 uCIT.
    Ad 1.
    Pojęcie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w uCIT.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 21 czerwca 2018 r., znak: 0111-
    KDIB2-3.4010.102.2018.2.PB wyjaśnił, że „nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem
    przychodu podatkowego. W związku z tym należy dokonać literalnej wykładni tego pojęcia.
    Zatem przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze
    sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z
    wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np. uzyskane
    odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje,

    dopłaty lub refundacje kosztów”. Jak wskazano w interpretacji, definiując „wartość
    przychodu ze sprzedaży” można pomocniczo odwołać się także do definicji pojęcia
    „małego podatnika” wynikającej z ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.; dalej: „UPTU”).
    W art. 2 pkt 25 UPTU małego podatnika zdefiniowano jako podatnika podatku od towarów
    i usług, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w
    poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości
    2 000 000 euro.
    Pojęcie sprzedaży, w myśl art. 2 pkt 22 UPTU, oznacza zaś odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z tak określonej definicji wynika, że za sprzedaż nie można uznać otrzymanych dywidend.
    Nie są one bowiem należne za wykonanie jakiejkolwiek czynności opodatkowanej przez
    podmiot, który ją otrzymał, w szczególności nie są związane z dokonaną odpłatną dostawą
    towarów (przeniesieniem praw do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnym
    świadczeniem usług (jakimkolwiek świadczeniem innym niż dostawa towarów).
    Zdaniem Wnioskodawcy, analogiczną interpretację trzeba przyjąć na gruncie uCIT. Tym
    samym, przy ustalaniu wartości przychodu ze sprzedaży (w rozumieniu art. 4a pkt 10 uCIT)
    nie należy uwzględniać przychodów związanych z otrzymanymi dywidendami. Uzyskany w
    ten sposób przychód nie jest przychodem osiąganym z tytułu sprzedaży, lecz jest efektem
    zysku, wypracowanego przez podmioty, w których Wnioskodawca posiada udziały.
    Jednocześnie należy zauważyć, że Wnioskodawca udziela pożyczek w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Jednym z zakresów działalności Wnioskodawcy
    jest bowiem „pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe z wyłączeniem
    ubezpieczeń i funduszów emerytalnych”. Ponadto, pożyczki udzielane przez
    Wnioskodawcę nie posiadają cech sporadyczności. Takie przychody, związane z
    podstawową działalnością podatnika, uzyskane w wyniku odpłatnego świadczenia usług,
    mogą być uznane za „przychody ze sprzedaży” (tak również, o których mowa w art. 4a pkt
    10 uCIT w momencie ich uzyskania, tj. w momencie ich otrzymania, nie zaś naliczenia.
    Mając powyższe na uwadze, wg Wnioskodawcy weryfikując status „małego podatnika”
    należy wziąć pod uwagę wysokość przychodów z tytułu odsetek kasowo, nie uwzględnia
    się zaś wysokości odsetek naliczanych memoriałowo, wykazywanych w rachunku zysków i
    strat.
    Ad 2.
    Przepisy ustawy o CIT, nie zawierają definicji pojęcia przychodów i dla wyjaśnienia
    znaczenia tego pojęcia posługują się otwartym katalogiem kategorii stanowiących
    przychód dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 uCIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 uCIT, za przychody związane z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a
    także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o
    których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie
    zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
    udzielonych bonifikat i skont.
    Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 uCIT, do przychodów nie zalicza się pobranych
    wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną
    wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub
    zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem

    skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), zaś zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2
    uCIT kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od
    udzielonych pożyczek (kredytów).
    Z powołanych przepisów wynika, że do przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od
    osób prawnych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe.
    Stanowisko to znajduje jednoznaczne potwierdzenie w doktrynie, stanowisku organów
    podatkowych oraz orzecznictwie. W opracowaniu „Podatek dochodowy od osób
    prawnych. Komentarz.” (Wydawnictwo CH. Beck, wyd. 9, Warszawa 2021, str. 229) W.
    Dmoch wskazał, że: „Otrzymane pieniądze i wartości pieniężne są pierwszą kategorią
    wymienioną w katalogu przychodów. Istotne jest to, że aby pieniądze czy też wartości
    pieniężne zostały uznane za przychód dla potrzeb PDOPrU, muszą spełniać jedną
    podstawową przesłankę, mianowicie muszą być otrzymane, co oznacza, że stają się
    definitywnie własnością podatnika, który je otrzymał. Wszelkie wpłaty pieniężne uzyskane
    przez podatnika tytułem kaucji, gwarancji itp., których otrzymanie ma charakter
    nieostateczny i warunkowy, nie stanowią przychodu dla podmiotu, który je uzyskał.
    Pieniądze te staną się przychodem dla podatnika dopiero w tym momencie, kiedy nastąpi
    zdarzenie skutkujące definitywnym otrzymaniem ich przez podatnika”.
    W interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2019 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak: 0114-KDIP2-2.4010.186.2019.1.JG, stwierdzono, że określenie
    „od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych” zawarte w art. 19 ust. 1
    pkt 2 ustawy o CIT odnosi się jedynie do przychodów (dochodów), od których podatnik ma
    obowiązek płacić podatek w wysokości 9% podstawy opodatkowania. Powyższe określenie
    nie dotyczy natomiast ustalania limitu „przychodów osiągniętych w roku podatkowym”.
    Limit ten należy zatem ustalać również w oparciu o przychody z zysków kapitałowych
    określonych w art. 7b ustawy o CIT.
    Co za tym idzie, wg Wnioskodawcy na potrzeby ustalenia limitu przychodu określonego w
    art. 19 ust. 1 pkt 2 uCIT należy wziąć pod uwagę wszelkie przychody podatkowe uzyskane
    przez podatnika w roku podatkowym (wykazane w deklaracji CIT-8), w tym przychody z
    zysków kapitałowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Na mocy ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2159) od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały
    zmiany dotyczące art. 19 ustawy o CIT. Od tego okresu istnieje możliwość stosowania
    obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych wynoszącej 9%.
    Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art.
      24f, wynosi:
      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Stosownie do art. 19 ust. 1a ustawy o CIT:
      Podatnik, który został utworzony:
      1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem
      przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
      2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we
      własnym i mieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
      3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio
      prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa
      albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie
      równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według
      średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień
      roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te
      składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników
      oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
      przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału
      podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku
      likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje)
      tych innych likwidowanych podatników, albo
      przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został
      utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do
      niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo,
      zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa
      o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro
      przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w
      którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość
      tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 1
      - nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął
      działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1b ustawy o CIT:

      Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych oraz fundacji
      rodzinnych.
    W myśl art. 19 ust. 1c ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:
      1) spółki dzielonej,
      2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet
      kapitału:
      a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości
      przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej
      według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy
      dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym
      wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych
      składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
      b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych
      podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych
      podatników
      - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w
      roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w
      tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.
    W myśl art. 19 ust. 1e ustawy o CIT:
      Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających
      prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej
      działalności.
    Powyższe przepisy odwołują się do pojęcia „małego podatnika”. Definicja „małego
    podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którą,
      Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i
      usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro
      dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł.
    Zauważyć należy, że wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w
    ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z tym należy dokonać
    literalnej wykładni tego pojęcia. Zatem przy obliczaniu powyższego limitu należy
    uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży osiągnięte przez danego podatnika, w tym
    także zwolnione od podatku dochodowego oraz przychody ze sprzedaży zaliczane do
    zysków kapitałowych z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.
    Zauważyć należy, że ww. definicja „małego podatnika” na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych koreluje z tożsamą regulacją zawartą w art. 2 pkt 25 lit. a
    ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361), w
    myśl której, przez małego podatnika rozumie się podatnika od towarów i usług, u którego
    wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku
    podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Z

    kolei, sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (art. 2
    pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług).
    Odwoływanie się do definicji „sprzedaży” zawartej w ustawie o podatku od towarów i
    usług, dla potrzeb ustalenia „wartości przychodów ze sprzedaży” w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych nie zawsze jest uzasadnione. Wskazać bowiem
    należy na możliwe istotne rozbieżności, które mogą powstać pomiędzy wartością
    sprzedaży ustaloną na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem ze
    sprzedaży według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Istnieją bowiem
    sytuacje, w których określona sprzedaż nie podlega podatkowi VAT (np. sprzedaż usług
    poza terytorium kraju), a podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych i
    odwrotnie sprzedaż, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Należy jednak
    zwrócić uwagę – posługując się pomocniczo definicją stworzoną dla celów podatku od
    towarów i usług – że sprzedażą jest m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. W art.
    12 tej ustawy wymienione zostały jednak przykładowe rodzaje przychodów, moment ich
    powstania i wyłączenia z katalogu przychodów.
    Jedną z kategorii stanowiących przychód są, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od
      należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).
    Z powołanych przepisów wynika, że do przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od
    osób prawnych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe.
    Stanowisko to znajduje jednoznaczne potwierdzenie w doktrynie, stanowisku organów
    podatkowych oraz orzecznictwie. W opracowaniu „Podatek dochodowy od osób
    prawnych. Komentarz.” (Wydawnictwo CH. Beck, wyd. 9, Warszawa 2021, str. 229) W.
    Dmoch wskazał, że: „Otrzymane pieniądze i wartości pieniężne są pierwszą kategorią
    wymienioną w katalogu przychodów. Istotne jest to, że aby pieniądze czy też wartości
    pieniężne zostały uznane za przychód dla potrzeb PDOPrU, muszą spełniać jedną
    podstawową przesłankę, mianowicie muszą być otrzymane, co oznacza, że stają się
    definitywnie własnością podatnika, który je otrzymał.
    Z przedstawionego opis stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność
    gospodarczą związaną z finansowaniem (...). W związku z powyższym uzyskuje przychody z
    tytułu otrzymanych odsetek od udzielonych pożyczek.
    Tym samym należy uznać, że odsetki stanowią odpłatność za udzielone pożyczki. Zatem
    przychody z tytułu otrzymanych odsetek od udzielonych pożyczek będą stanowiły
    przychody ze sprzedaży, w oparciu o które ustalany jest limit wskazany w art. 4a pkt 10
    ustawy o CIT.

    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia dotycząca ustalenia czy weryfikując status
    małego podatnika, należy brać pod uwagę wysokość przychodów z tytułu odsetek kasowo.
    W świetle powołanych regulacji, datą powstania przychodu z tytułu odsetek jest moment
    ich otrzymania i wówczas powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od
    osób prawnych.
    Pojęcie „przychodu ze sprzedaży” winno być zdefiniowane z uwzględnieniem przepisów
    art. 12 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Tym samym „przychód ze sprzedaży” nie
    obejmuje swym zakresem wartości nieotrzymanych odsetek, ponieważ takie odsetki nie
    stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych, jeśli nie zostały otrzymane, na podstawie art. 12 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 4 pkt
    2 ustawy o CIT. W związku z tym przy ustalaniu limitu przychodów ze sprzedaży
    uprawniającego do posiadania statusu „małego podatnika” należy uwzględnić odsetki,
    które zostały przez podatnika otrzymane.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Przechodząc natomiast na grunt wątpliwości zgłoszonych w pytaniu oznaczonym nr 2,
    należy wskazać, że jak wynika z przywołanego wcześniej art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT
    podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z
    zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
    podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2
    000 000 euro.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych
    przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:
    - z zysków kapitałowych oraz
    - z innych źródeł.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w
    którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w
    art. 7b ustawy o CIT. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące
    przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody
    niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości należy wyjaśnić, że do limitu 2 000 000 euro
    przychodów, wskazanego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT zalicza się wszystkie
    przychody podatkowe, w tym zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ustawy o
    CIT, a także przychody z zysków kapitałowych określone w art. 7b ww. ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.