Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-606/11-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-22
Teza: Czy stawka 23% podatku VAT, jest właściwą stawką wg której należy naliczać VAT na wystawionej dla T. fakturze?
Słowa kluczowe: film; film-produkcja filmowa; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17.05.2011r. (data wpływu 19.05.2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku dla usługi produkcji filmu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.05.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku dla usługi produkcji filmu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna pod nazwą D. W ramach tej działalności Wnioskodawca produkuje filmy fabularne i dokumentalne (PKWiU 59.11.2 – działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych). Filmy te mają przeznaczenie do dystrybucji kinowej, telewizyjnej, w Internecie, na DVD i innych nośnikach oraz innych polach eksploatacji.

Aktualnie Wnioskodawca rozpoczął realizację pełnometrażowego filmu dokumentalnego. Jest on dofinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej z przeznaczeniem do dystrybucji kinowej i telewizyjnej. Koproducentem filmu jest także T. Na podstawie umowy koprodukcyjnej, T. płaci określone kwoty za realizację filmu i przekazanie jej części praw do tego filmu.

Ponieważ produkcja filmu trwa już od 2008 r., dotychczas faktury i kwoty opłacane przez T. były obciążane podatkiem VAT w wysokości 22%. Aktualnie T. ma wątpliwości, czy Wnioskodawca może od 1 stycznia 2011 r. stosować stawkę 23% VAT przy następnych fakturach dotyczących ww. filmu. Wnioskodawca nadmienia, że film będzie w pierwszej kolejności do dystrybucji kinowej, a dopiero następnie do T. T. posiada tylko 36,35% udziału finansowego jako koproducent ww. filmu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stawka 23% podatku VAT, jest właściwą stawką wg której należy naliczać VAT na wystawionej dla T. fakturze?

Zdaniem Wnioskodawcy, stawka podatku VAT 23% jest stawką właściwą, gdyż nie ma podstaw, by stosować stawkę obniżoną lub zwolnienie, ponieważ wymieniony film dokumentalny nie jest audycją telewizyjną przeznaczoną jedynie do emisji w telewizji, a będzie eksploatowany w pierwszej kolejności w sieci kin, a następnie dopiero w telewizji oraz na innych polach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwana dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy również zauważyć, że treść art. 5a ustawy stanowi, iż towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż w ramach działalności gospodarczej produkuje filmy fabularne i dokumentalne sklasyfikowane według PKWiU 59.11.2 jako działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych. Filmy te mają przeznaczenie do dystrybucji kinowej, telewizyjnej, w Internecie, na DVD i innych nośnikach oraz innych polach eksploatacji.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi zastosowanie stawki podatkowej dla usługi produkcji filmu dokumentalnego realizowanego obecnie w koprodukcji z telewizją – na podstawie umowy koprodukcyjnej, telewizja płaci określone kwoty za realizację filmu i przekazanie jej części praw do tego filmu.

W ocenie Wnioskodawcy usługę produkcji filmu dokumentalnego przeznaczonego w pierwszej kolejności do dystrybucji kinowej, a następnie dopiero do dystrybucji telewizyjnej oraz na innych polach eksploatacji, wraz z przeniesieniem części praw autorskich należy traktować jako usługę opodatkowaną stawką 23%.

W odniesieniu do powyższego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca produkując film i przekazując odpłatnie na rzecz koproducenta część praw do tego filmu świadczy usługę produkcji filmu wraz z przeniesieniem (części) praw autorskich określoną w art. 8 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W kwestii wysokości opodatkowania ww. usługi produkcji należy wskazać, że na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 164-172 wskazane zostały usługi o symbolach PKWiU:

1.  ex 59.11.1 „Usługi związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi – wyłącznie w zakresie produkcji programów telewizyjnych” – poz. 164,
2.  ex 59.14.10.0 „Usługi związane z projekcją filmów” – poz. 165,
3.  nagrywania dźwięku i wydarzeń na żywo” – poz. 166,
4.  ex 59.20.2 „Usługi związane z produkcją programów radiofonicznych” – poz. 167,
5.  ex 60 „Usługi związane z nadawaniem programów ogólnodostępnych i abonamentowych, inne niż określone w art. 43 ust. 1 pkt 34” – poz. 168,
6.  ex 61.10.5 „Usługi radia i telewizji kablowej” – poz. 169,
7.  ex 61.20.50.0 „Usługi udostępniania programów radiowych i telewizyjnych realizowane za pomocą sieci telekomunikacji ruchomej – wyłącznie usługi radia i telewizji kablowej” – poz. 170,
8.  ex 61.30.10.0 „Usługi telekomunikacji satelitarnej, z wyłączeniem udostępniania programów radiowych i telewizyjnych za pośrednictwem satelity – wyłącznie usługi radia i telewizji kablowej” – poz. 171,
9.  ex 61.30.20.0 „Usługi udostępniania programów radiowych i telewizyjnych za pomocą satelity – wyłącznie usługi radia i telewizji kablowej” – poz. 172, z wyłączeniem usług reklamowych i promocyjnych.

W nawiązaniu do powyższego należy stwierdzić, iż wśród tych usług nie zostały wymienione usługi produkcji filmów wraz z przekazaniem praw autorskich sklasyfikowanych do PKWiU 59.11.2 jako działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych. Wobec tego Wnioskodawca świadcząc taką usługę na rzecz koproducenta nie świadczy usługi wskazanej w załączniku nr 3 do ustawy. Poza tym świadczona usługa nie została również wymieniona w ustawie ani rozporządzeniach jako korzystająca z preferencji podatkowych.

W konsekwencji brak możliwości zastosowania zwolnienia z podatku lub obniżonej stawki podatkowej dla świadczonej przez Wnioskodawcę usługi produkcyjnej.

Zatem, biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy w świetle obowiązujących przepisów podatkowych w tym zakresie należy uznać, iż świadczona przez Wnioskodawcę usługa produkcji filmu dokumentalnego wraz z przekazaniem praw autorskich winna być opodatkowana stawką podstawową, tj. 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.