Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.193.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 21 października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów.
    Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2026 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku Wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych tworzy i rozwija
    oprogramowanie w postaci aplikacji służącej bankom do weryfikacji osób, którzy chcą
    otrzymać pieniądze z blockchain.
    W ramach tworzenia oprogramowania Wnioskodawca tworzy rozwiązania oparte na
    sztucznej inteligencji oraz analizie dużych zasobów danych, w szczególności czaty
    pomagające pracownikom banków w łatwiejszym rozumieniu raportów użytkowników.
    Aplikacja zapewnia usprawnienie pracy administratorów, integrację nowych kryptowalut i
    serwisów.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
    ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
    działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
    komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
    funkcjonalności;

    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór
    technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia
    poszczególnych etapów prac;
    3) Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
    pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
    docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą
    zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego. Wnioskodawca wytwarza
    programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego
    cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny,
    systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności
    opisanej we wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe.

    Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu
    uzyskanie przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca
    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia
    nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania. W ramach
    działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań –
    Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych
    materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii).
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez
    wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy
    powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego.
    Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga
    przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we
    wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia
    lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego
    efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Oprogramowanie
    nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą
    realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po
    stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania
    tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego
    przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla
    którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania

    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych
    z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za rok 2026 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym.
    Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania
    poimplementacyjne, jak i konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem
    programów komputerowych, natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza
    obejmować preferencyjną stawką opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie
    ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2026 roku.
    Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i
    funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak
    zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności pozostanie niezmieniony. Nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło
    uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tut. Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2026 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
    a) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od 1 stycznia 2026 r.
    b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
    prace?
    Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można
    podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
      1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez
        rozmowę ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za
        prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać
        dany program komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez
        omówienie funkcjonalności;
      2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór
        technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia
        poszczególnych etapów prac;
      3) Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
        pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;

      4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
        docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
      c) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
      tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych
      mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
      wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
      Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną
      zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one
      zawsze formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku
      programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
      gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
      d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
      ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
      produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty,
      procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
      gospodarczej?
      Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył
      nowy, zmieniony lub ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego również w
      przyszłości. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku.
      Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty które są wynikiem prac
      rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
      e) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub
      usługi mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy,
      ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności
      obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów,
      procesów lub usług?
      Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty
      mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter
      produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
      okresowych zmian do tych produktów.
      f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac), a
      Pana przychodami, których dotyczy wniosek?
      Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia
      zależność, Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane
    pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
    wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego
    te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością?
    Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
    prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
    przez Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
    czynów niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
    podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.

    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u Pana
    funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
    rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę?
    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny,
      - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je Pan
    prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych, a
    mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich
    prowadzenia nie zamierza obejmować preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie
    (wskazane powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej
    opisanej we wniosku tj. od dnia 1 stycznia 2026 r. Jeśli odnosi się do działalności
    rozwojowej wnioskodawcy, to nie realizuje on innych czynności w jej obrębie aniżeli
    wskazane we wniosku. Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace
    rozwojowe, prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem
    wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty Pana prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez
    Wnioskodawcę „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez
    Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.

    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania”
    wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana pracy?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą reguluje kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
      b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
      Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca
      nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę
      praw do „programu komputerowego. Wypłacane wnioskodawcy przez
      Zleceniodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z
      tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności
      niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi
      informatyczne a mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną
      stawką podatkową wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
    przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy a
    upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
    tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego wnioskodawca przenosi
    na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co
    otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych
    rejestrów realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych
    efektów Pana prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
    autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach
    gospodarczych ze Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
    (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
    stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
    Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
    związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez
    Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie
    systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na
    platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego
    wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który

    podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta
    (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy).
    Przeniesienie praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
    faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych
    prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
    realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez
    comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu.
    Prowadzona ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w
    przyszłości w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów,
    prosimy o wskazanie czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych,
    będzie Pan wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w państwie
    Zleceniodawcy w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych
    między Polską a tymi państwami?
    Odpowiedź: Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać: - czy
    ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
    zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP? - czy prowadzona ewidencja pozwala
    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w
    sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2026 r. Ewidencja prowadzona jest
    „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
    kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d, w
    którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte
    z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
    oprogramowania stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
    wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
    przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce
    rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje.
    Niektóre z tych problemów to:
    · potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
    · potrzeba poprawy obsługi klienta,
    · potrzeba stworzenia nowych produktów,
    · potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
    Wnioskodawca przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z
    którymi borykali się klienci. Wnioskodawca nie znalazł żadnego rozwiązania, które
    spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie,
    które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi
    Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu
    i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności.
    Wnioskodawca pracuje przy użyciu języków programowania (...), (...) oraz (...), uczy się tych
    technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje
    narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej
    specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
    oprogramowania.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające:
    - łatwość użytkowania,
    - wydajność oraz stabilność,
    - niezawodność,

    - odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    1.Etap wstępny – obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
    osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co do
    parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
    własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
    zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
    Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
    pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
    kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co
    do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. Wnioskodawca
    ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje on wszelkie czynności podejmowane
    przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
    funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
    ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
    projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy – obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
    prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez
    klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe
    stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie ulepszeń tego
    produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku
    możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta podczas tego etapu
    omawiane jest również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania
    lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta
    w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej.
    Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia
    oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu
    dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań
    zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca
    wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich
    do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę.
    Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej
    działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny

    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:
    · projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    · implementację (tworzenie) oprogramowania,
    · testowanie oprogramowania,
    · konieczność projektowania stosownych algorytmów
    · automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w jękach programowania (...), (...) oraz (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku
    dotyczy/będzie dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Wnioskodawcę „Oprogramowań”/
    „programów komputerowych”.
    Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii
    tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub
    modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań.
    Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają
    nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości.
    Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni
    odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego
    jego twórcy - Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to
    wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
    dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
    pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii języków programowania (...), (...) oraz (...) powoduje,
    że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u
    niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb
    podmiotów zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów,
    rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego
    podejścia, kreatywności, nie powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie
    odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy
    wyróżnik.

    Celem Wnioskodawcy w zakresie poszczególnych realizowanych „Oprogramowań” jest
    dostarczenie klientowi programów komputerowych realizujących założenia biznesowe
    klienta, tj. w szczególności:
    · tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    · tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    · tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    · tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania, finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione programy
    komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy. Stopień realizacji założonych celów był
    wystarczający dla uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    W każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – efekty prac Wnioskodawcy były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    W przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” – efekt pracy
    wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia,
    przed implementacją, stanowiły/stanowią/będą stanowić nowe, odrębne od tego
    oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywa on „Oprogramowaniem”/
    „programem komputerowym” zawsze były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują/będą przysługiwały osobiste i majątkowe prawa
    autorskie do tych „Oprogramowań”/„programów komputerowych”.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty urządzeń i materiałów biurowych to: koszty drukarki,
    materiałów piśmienniczych i papierniczych oraz koszty tuszu.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty użytkowania samochodu to: koszty paliwa, napraw,
    przeglądów, ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego.
    Wszystkie wydatki, których dotyczy czwarte pytanie są ponoszone w celu prowadzenia
    przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych – opisanych szczegółowo we
    wniosku i uzupełnieniu obejmujących:

    · projektowanie oprogramowania (projektowanie kodu źródłowego programów
      komputerowych dla klienta);
    · tworzenie oprogramowania (tworzenie kodu źródłowego programów komputerowych
      dla klienta);
    · ulepszanie oprogramowania (rozwój kodu źródłowego programów komputerowych dla
      klienta) które były prowadzone od 1 stycznia 2026 w okresach miesięcznych (każde z
      prac rozwojowych trwały i trwają) których wynikiem jest wytworzenie i rozwój
      oprogramowania wskazanego we wniosku i uzupełnieniu.
    Wydatki te jednakże nie były ponoszone wyłącznie w tym celu (w celu prowadzenia prac
    rozwojowych), lecz Wnioskodawca jest w stanie podać wartość danego wydatku
    przypadającego na działalność rozwojową.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad pytanie 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca,
    definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie
    prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca
    2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym, przez badania naukowe
    zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    rozumie się:
    - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub

    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania.
    Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w ocenie
    Wnioskodawcy – przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy,
      prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym
      działalność badawczo-rozwojową.
    Ad pytanie 2
    Zdaniem Wnioskodawcy prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W art. 30ca
    ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie
    z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że
    w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego ustawodawca
    wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane przez
    Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w
    rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad pytanie 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem.
    Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box). W
    rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W art. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad pytanie 4

    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który
    zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym
    wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w zdarzeniu
    przyszłym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego.
    Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których
    wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca
    będzie ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że zamierza Pan wykonywać
    działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach programistycznych, których
    dotyczy wniosek od 1 stycznia 2026 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez
    Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań
    obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i
    rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”,
    „utwory” to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez Pana.
    Pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt Pana prac rozwojowych.
    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonych prac twórczych tworzy i rozwija
    oprogramowanie w postaci aplikacji służącej bankom do weryfikacji osób, którzy chcą
    otrzymać pieniądze z blockchain.
    W ramach tworzenia oprogramowania tworzy Pan rozwiązania oparte na sztucznej
    inteligencji oraz analizie dużych zasobów danych, w szczególności czaty pomagające
    pracownikom banków w łatwiejszym rozumieniu raportów użytkowników. Aplikacja
    zapewnia usprawnienie pracy administratorów, integrację nowych kryptowalut i serwisów.
    Wskazał Pan również, że utwory tworzone i rozwijane przez Pana w każdym przypadku są
    chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania.
    Dokonuje Pan rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie
    usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Pana do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.

    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Jak wynika z opisu sprawy, projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania
    mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po Pana stronie. Programy komputerowe i zastosowane w nich
    rozwiązania tworzone i rozwijane przez Pana nie były wcześniej tworzone i znane w jego
    przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Pana Zleceniodawcy,
    dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się
    na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu
    źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Pana Zleceniodawcy, kompatybilnych z
    jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku.
    W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku
    w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w
    wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i
    specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Podkreślił Pan, że każde
    zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele
    różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi.
    Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie
    od Pana wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób
    analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych
    programów/oprogramowani i przygotowuje do nich analizę. Wskazuje Pan że

    wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wskazał Pan, że w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania
    w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności.
    W celu realizacji projektów, w ramach których tworzy i ulepsza Pan oprogramowanie,
    podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wskazał Pan, że podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:
    - projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    - implementację (tworzenie) oprogramowania,
    - testowanie oprogramowania,
    - konieczność projektowania stosownych algorytmów,
    - automatyzacje wdrożeń.
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach programowania (...), (...) oraz (...).
    Wskazuje Pan, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy
    /będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Pana „Oprogramowań”/„programów
    komputerowych”.
    Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii
    tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub
    modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie
    programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają
    wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w Pana praktyce gospodarczej.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy, przy której
    wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a praca nie polegała na
    kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana
    działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Panu. Oprogramowanie
    tworzone i rozwijane na rzecz Pana klienta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone
    oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich
    rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta. To co wyróżnia
    oprogramowanie tworzone przez Pana to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i

    niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb
    Pana zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie
    najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana
    mieszanki technologii języków programowania (...), (...) oraz (...) powoduje, że
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Pana
    funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów
    zlecających – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania
    stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia,
    kreatywności, nie powielają się. Wskazuje Pan, że stosowanie odpowiednich
    innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu,
    a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
    klienta (Zleceniodawcy). Pana celem jest dostarczenie klientowi programów
    komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    · tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    · tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    · tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    · tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania, finansowanie następuje ze środków własnych.

    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W ramach działalności zdobywa, poszerza i
    łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań – Oprogramowania, a to czytając literaturę
    dotyczącą technologii, korzystając z różnych materiałów multimedialnych dostępnych w
    Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o technologii). Zasobami wiedzy, które
    wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie
    przez Pana wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie.
    W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że w pierwszej kolejności dysponował Pan opisem
    ogólnym, jaki problem chce rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Pan
    rozwiązuje. Niektóre z tych problemów to:
    · potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
    · potrzeba poprawy obsługi klienta,
    · potrzeba stworzenia nowych produktów,
    · potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
    Przeprowadził Pan rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi
    borykali się klienci. Nie znalazł Pan żadnego rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie
    oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane

    do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program wytworzony przez Pana.
    W ramach działalności, dzięki której tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza Pan
    „oprogramowanie” wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas
    indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i
    pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności oferował Pan usługi programistyczne. Sprzedawał także
    autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów. Programy
    komputerowe oferowane w Pana działalności opierały się na Pana wiedzy z zakresu
    informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia
    złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie
    inne rozwiązania. Efektem Pana działań w ramach tworzenia oprogramowania są
    zastosowania zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność,
    niezawodność, odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;

    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego
    i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań –
    Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych
    materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii). Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Pana wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki uwzględnia Pan w swojej działalności.
    Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy
    powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż nie świadczy Pan usług polegających na

    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z których
    osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we wniosku w warunkach
    działalności wynikające z wniosku.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają
    skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po Pana stronie. Programy komputerowe i zastosowane w nich
    rozwiązania tworzone i rozwijane przez Pana nie były wcześniej tworzone i znane w jego
    przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla
    którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu
    źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego
    branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku.
    Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Dotychczas w swojej działalności oferował
    Pan usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do
    wytwarzanych przez siebie programów. Programy komputerowe oferowane w Pana
    działalności opierały się na Pana wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz
    najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od
    podstaw/ulepszaniu „oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny
    prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy.
    W wyniku prac rozwojowych zaprojektował i stworzył Pan nowy, zmieniony lub ulepszony
    produkt – Oprogramowanie i dokona tego również w przyszłości.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych

    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:

      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.

    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz rozwija
      oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efekty pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze były/są/będą
      odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 tej ustawy;

    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy,
      przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
      umowy na wskazanych polach eksploatacji, zawartej z zachowaniem formy wskazanej
      w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    - dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyska Pan ze sprzedaży praw
      majątkowych;
    - będzie prowadzona od 1 stycznia 2026 r. odrębna od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów ewidencja, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - w prowadzonej ewidencji wyodrębni Pan każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone i rozwijane przez Pana autorskie prawo do
    Oprogramowania będzie kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne
    przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania będzie stanowić dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej opisanej we wniosku, na podstawie przepisów art.
    30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od 1 stycznia 2026 r. oraz
    za lata kolejne (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnianie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:

    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Reasumując, wydatki ponoszone przez Pana na:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania;
    2. urządzenia i materiały biurowe, tj. drukarki, materiały piśmiennicze i papiernicze oraz
      koszty tuszu;
    3. usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny i internet), telefon komórkowy,
      smartwatch i inne urządzenia mobilne (tablety);
    4. użytkowanie samochodu: koszty paliwa, napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu
      oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego;
    5. usługi księgowe;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literaturę fachową

    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy –
    Ordynacja podatkowa.