Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.881.2024.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-16
Teza: Możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku (kredyt
na zakup lokalu mieszkalnego) i skutków podatkowych
otrzymania kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt
kwota-kwota dodatkowa
mieszkanie-zakup mieszkania
ugody
umorzenie
zaniechanie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 grudnia
    2024 r. (data wpływu 9 grudnia 2024 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A.A.
        (...)
    2.  Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      BB (...)
      CC (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

12 października 2007 roku Zainteresowani (Pani - zainteresowana będąca stroną
    postępowania AA razem z rodzicami BB i CC - zainteresowani niebędący stroną
    postępowania) zawarli umowę kredytu hipotecznego nr (...) denominowanego CHF z (...)
    Bank Polska S.A., którego następcą prawnym jest (...) Bank Polska S.A. z siedzibą w (...), ul.
    (...), (...), na zakup mieszkania w (...) przy ul. (...) przez Panią (AA - córkę BB i CC).
    Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości przy ul.
    (...) w (...).
    W momencie zaciągania kredytu była Pani (AA) utrzymywana przez rodziców i
    zameldowana w ich mieszkaniu w (...).
    Celem kredytu był zakup mieszkania dla Pani (AA) na Pani potrzeby mieszkaniowe.
    Kredyt został zaciągnięty przez Panią (brak zdolności kredytowej) oraz rodziców - BB i CC,
    którzy w tamtym momencie Panią utrzymywali i mieli zdolność kredytową.
    Kredyt został w całości przeznaczony na potrzeby mieszkaniowe Pani rodziny, tj. na zakup
    lokalu mieszkalnego w (...) przy ul. (...) przez AA.
    Celem zaciągnięcia ww. zobowiązania było nabycie lokalu mieszkalnego na Pani rzecz
    celem zaspakajania Pani potrzeb mieszkaniowych.
    Wyłącznym właścicielem lokalu została Pani, jednak rodzice musieli współuczestniczyć w
    kredycie, albowiem nie posiadała Pani zdolności kredytowej.
    Kredytobiorcy byli zobowiązani solidarnie do spłaty długu.
    W 2008 roku zamieszkała Pani w mieszkaniu i lokal ten zaspakajał Pani potrzeby
    mieszkaniowe do 2014 roku.
    W 2014 r. wyszła Pani za mąż i początkowo zamieszkiwała w lokalu razem z mężem.
    Jednocześnie w 2014 r. po ślubie kupiła Pani większe mieszkanie w (...) razem z mężem,
    gdzie obecnie mieszkacie Państwo z dwójką dzieci. Rodzice BB i CC mieszkają nadal w (...).

    Kredyt został zaciągnięty przez Panią AA oraz rodziców BB i CC w całości na zakup
    mieszkania przy ul. (...) w (...) przez Panią i został zabezpieczony hipoteką na tym
    mieszkaniu.
    Zainteresowani nie skorzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    9 sierpnia 2023 r. został złożony pozew o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego
    wynikającego z umowy kredytu w związku z tym, że w umowie kredytowej znajdują się
    klauzule abuzywne które zostały uznane za niedozwolone i mogą prowadzić do
    unieważnienia całej umowy kredytowej. W związku z uznaniem, że umowa kredytowa
    zawiera niedozwolone klauzule umowne i jest sprzeczna z zasadami współżycia
    społecznego, wystąpiliśmy do Sądu o stwierdzenie jej nieważności.
    Po złożeniu pozwu w wyniku mediacji bank zaproponował ugodę, w której postanowiono
    m.in.:
    1. przeliczenie zadłużenia w wysokości 58.308,81 CHF na PLN po średnim kursie NBP i
    umorzenie powstałego zadłużenia w kwocie 266.996,04 zł;
    2. bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie
    kwoty 266.996,04 PLN - na ww. kwotę składa się kwota 266.996,04 PLN kapitału bieżącego
    (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota
    0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek
    zapadłych podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie
    z długu przyjmuje.
    3. Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 108.000,00 PLN,
    w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy
    Ugoda zawiera również postanowienia dotyczące kwestii podatkowych, w tym możliwość
    zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r.:
      (i) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
        na wydatki wymienione w art. 21 ust.25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
        od osób fizycznych,
      (ii) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      (iii) Kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
        inwestycji mieszkaniowej.
    4. Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu skorzystania z
    zaniechania poboru podatku powinien złożyć oświadczenie potwierdzające, iż
    Kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu. Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Jako kwotę umowy wskazano 147.591,57 CHF.
    Kredyt został uruchomiony w kwocie 318.133,63 PLN, która to kwota stanowi wynik
    przeliczenia 147.591,57 CHF na PLN wg kursu Banku z Tabeli kursowej Banku.
    Od dnia zawarcia Umowy do 5 maja 2023 r. (dane na podstawie zaświadczenia z Banku
    dołączonego do pozwu) uiścili Państwo na rzecz Banku kwotę 34.350,89 PLN i 94.764,02
    CHF (która po przeliczeniu na PLN po kursie średnim NBP z dni spłat raty daje sumę
    351.481,89 zł. Kwota wynika z zaświadczenia udostępnionego przez bank, na podstawie
    którego kancelaria sporządziła powództwo, tytułem spłaty rat kredytu. Razem

    równowartość PLN 382.835,69 PLN. Od dnia 6 czerwca 2023 r. do 6 lutego 2024 r. (od tego
    czasu spłata rat została wstrzymana) wpłacili Państwo kolejne 5.501,13 CHF (które po
    przeliczeniu na PLN po kursie średnim NBP z dni spłat raty daje sumę 24.300,85 zł)
    tytułem spłaty rat kredytu. Razem wpłacili Państwo do Banku równowartość 411.341,53
    PLN z tytułu spłaty rat kredytu, a otrzymali Państwo od Banku 318.133,63 PLN czyli
    wpłacili Państwo do Banku o 93.207,90 zł ponad to co Państwo otrzymali.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    12 października 2007 r. AA, BB oraz CC (dalej łącznie zwani „Kredytobiorcy” lub
    „Wnioskodawca”) zawarli z (...) Bank Polska S.A., którego następcą prawnym jest (...) Bank
    Polska S.A. (dalej "Bank”) umowę kredytu hipotecznego nr (...) (dalej "Umowa”). Kredyt ten
    został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Kredyt walutowy w całości został wykorzystany sfinansowanie kosztów zakupu lokalu
    mieszkalnego nr (...) na rynku wtórnym zlokalizowanym przy ulicy (...) w (...).
    Kredyt walutowy został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na własności
    lokalu mieszkalnego opisanego powyżej.
    Zgodnie z zawartą Umową wszyscy Kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu
    solidarnie.
    Ugoda nie została jeszcze podpisana. W trakcie postępowania sądowego Bank wystąpił z
    propozycją zawarcia ugody, która zakończyłaby spór dotyczący kwestionowanej Umowy.
    23 września 2024 rok przeprowadzono mediację w Centrum Mediacji Sądu Polubownego
    przy Komisji Nadzoru Finansowego w wyniku której Strony uzgodniły warunki Ugody.
    Skutkiem zawarcia Ugody będzie cofnięcie powództwa ze zrzeczeniem się roszczenia
    przez Kredytobiorców. Strony zamierzają zawrzeć ugodę pozasądową, w oparciu o którą
    zakończy się spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej
    Umowy (oraz jej ważności).
    Ugoda ma być zawarta po otrzymaniu indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej
    przez Krajową Informację Skarbową.
    Bank i Kredytobiorcy zgodnie oświadczają, że Ugoda ma prowadzić do definitywnego
    uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego
    charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z treści postanowień Umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy - w
    brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej Ugodą, poprzez przyjęte w ugodzie
    rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty
    wierzytelności kredytowej.
    Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
    podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. 12
    października 2007 r. stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach określonych w
    ugodzie.
    W pkt 2.1 ugody z bankiem zawarte jest stwierdzenie, że strony dokonają rozliczenia w
    oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie na walutę polską.
    W zaproponowanej treści ugody nie jest bezpośrednio zapisane, że umowa kredytowa
    była nieważna.
    318.133,63 PLN to kwota uruchomienia kredytu w 2007 roku. Łącznie Bank wypłacił w PLN
    tytułem Umowy kwotę 318.133,63 zł stanowiącą równowartość 147.591,57 CHF stosując
    kurs kupna obowiązujący w Banku w chwili uruchomienia transz kredytu.
    Kwota 108.000,00 PLN jest kwotą wynikającą z proponowanej ugody, którą Bank zamierza
    Państwu wypłacić po podpisaniu ugody oprócz umorzenia zadłużenia.

    W wyniku ugody Bank proponuje Państwu umorzenie zadłużenia w kwocie 266.996,04
    PLN (58.308,81 CHF przeliczone na PLN po średnim kursie NBP na kwotę 266.996,04 PLN)
    i wypłatę kwoty 108.000,00 PLN.
    Kwota 93.207,90 PLN, o której mowa w pytaniu stanowi Państwa wyliczenie różnicy kwoty
    otrzymanej przez Państwa od Banku w 2007 roku (318.133,63 PLN, wskazane w punkcie 1)
    oraz kwot o sumie 411.341,53 PLN, które na mocy umowy finansowania hipotecznego
    walutowego przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo -
    odsetkowych od otrzymanego finansowania (raty wpłacane w CHF przeliczone na PLN po
    kursie średnim NBP z dni spłat raty).
    Wyliczenie: 318.133,63 PLN – 411.341,53 PLN = -93 207,90 PLN.
    Szczegóły kwoty 411 341,53 PLN: Od dnia zawarcia Umowy do 5 maja 2023 (dane na
    podstawie zaświadczenia z Banku dołączonego do pozwu) uiścili Państwo na rzecz Banku
    kwotę 34.350,89 PLN i 94.764,02 CHF (która po przeliczeniu na PLN po kursie średnim
    NBP z dni spłat raty daje sumę 351.481,89 zł, kwota wynika z zaświadczenia
    udostępnionego przez bank, na podstawie którego kancelaria sporządziła powództwo)
    tytułem spłaty rat kredytu. Razem równowartość PLN 382.835,69 PLN. Od dnia 6 czerwca
    2023r. do 6 lutego 2024 (od tego czasu spłata rat została wstrzymana) wpłacili Państwo
    kolejne 5.501,13 CHF (które po przeliczeniu na PLN po kursie średnim NBP z dni spłat raty
    daje sumę 24.300,85 zł) tytułem spłaty rat kredytu.
    Podsumowując: Razem wpłacili Państwo do Banku równowartość 411.341,53 PLN z tytułu
    spłaty rat kredytu, a otrzymali Państwo od Banku 318.133,63 PLN, czyli wpłacili Państwo
    do Banku o 93.207,90 zł ponad to co Państwo otrzymali.
    Kwota do wypłaty 108.000,00 PLN będzie częściowo (część stanowiąca 93.207,90 PLN)
    zwrotem na Państwa rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy
    finansowania hipotecznego walutowego przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo - odsetkowych od otrzymanego finansowania.
    Pozostała część kwoty do wypłaty, tj. 14.792,10 PLN (108.000,00 PLN - 93.207,90 PLN =
    14.792,10 PLN) będzie stanowić środki dodatkowo wypłacone Państwu przez Bank i
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, zwrot otrzymanej kwoty tytułem bezpodstawnego wzbogacenia się na
    podstawie art. 405 i art. 410 Kodeksu cywilnego (nienależne świadczenie) nie stanowi
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.
    p.d.o.f.
    Dodatkowo wskazują Państwo, że otrzymany kredyt na podstawie Umowy wypełnia
    przesłanki definicji zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. poz. 592 ze zm.) (dalej jako: „Rozporządzenie”), a kredyt był zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1u.p.d.o.f., tj. wydatki na własne cele mieszkaniowe -
    na nabycie na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego.
    Zgodnie z ugodą udzielony na mocy Umowy kredyt zostanie przewalutowany na kredyt
    złotówkowy.
    Jednocześnie nigdy wcześniej Państwo (Kredytobiorcy) nie korzystali z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W myśl § 1 ust. 2 Rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu
      mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; oraz
      opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.

    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
      w przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniową oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniową.
    Jak wynika z uzasadnienia do Rozporządzenia za jego wydaniem stoi „szczególna potrzeba
    wyprowadzenia istotnej zachęty do zawierania przez kredytodawców i kredytobiorców
    ugód w celu restrukturyzacji tzw. kredytów frankowych, które ograniczą negatywne skutki
    wynikające ze zmiany kursu waluty szwajcarskiej na możliwość terminowej spłaty
    kredytów mieszkaniowych denominowanych w tej walucie przez polskich obywateli”.
    Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że:
      Nie bez znaczenia jest fakt, że część kredytobiorców toczy spory sądowe z bankami
      zarzucając abuzywność klauzul indeksacyjnych przy hipotecznych kredytach
      mieszkaniowych denominowanych lub indeksowanych do waluty obcej.
      Opodatkowanie umarzanych kredytobiorcom kwot w sytuacji, gdy dochodzą oni
      przed sądami nieważności zawartych przez nich umów (częściową lub całkowitej),
      czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot, budziłoby zatem istotne
      kontrowersje. Ponadto nie sposób nie zgodzić się, że „uzyskane przez
      kredytobiorców umorzenie kredytu będzie stanowiło dla tej grupy realną, wymiernie
      poprawiającą ją położenie korzyść, wyłącznie w sytuacji, jeśli działania instytucji
      finansowych zmierzające do ułatwienia spłaty zadłużenia kredytobiorcom spotkają
      się z synergiczną reakcją ze strony państwa”.
    Pytania
    1. Czy Zainteresowani (kredytobiorcy) mogą skorzystać ze zwolnienia (zaniechania) z
      poboru podatku od umorzonej kwoty kredytu mieszkaniowego (przeliczenie
      zadłużenia w wysokości 58.308,81 CHF na PLN po średnim kursie NBP i umorzenie
      powstałego zadłużenia w kwocie 266.996,04 zł) - czy AA (Zainteresowana będąca
      stroną postępowania) spełnia warunek zaniechania poboru podatku od kwoty
      umorzonej na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
      dotyczący zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
      gospodarstwa domowego?
    2. Czy CC (Zainteresowany nie będący stroną postępowania) spełnia warunek zaniechania
      poboru podatku od kwoty umorzonej na podstawie Rozporządzenia Ministra
      Finansów z 11 marca 2022 r. dotyczący zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego na
      realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego?
    3. Czy BB (Zainteresowana nie będąca stroną postępowania) spełnia warunek zaniechania
      poboru podatku od kwoty umorzonej na podstawie Rozporządzenia Ministra
      Finansów z 11 marca 2022 r. dotyczący zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego na
      realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego?
    4. Czy kwota 93.207,90 PLN z wypłaconej 108.000,00 PLN przez Bank Zainteresowanym (w
      szczególności 1/3 kwoty wypłacona Wnioskodawczyni AA) wynikająca z tytułu umowy

      ugody dot. kredytu frankowego otrzymanego na potrzeby mieszkaniowe rodziny (jest
      to Państwa jedyny kredyt frankowy) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych?
    5. Czy kwota 93 207,90 PLN z wypłaconej 108.000,00 PLN przez Bank Zainteresowanym (w
      szczególności 1/3 kwoty wypłacona Zainteresowanej BB) wynikająca z tytułu umowy
      ugody dot. kredytu frankowego otrzymanego na potrzeby mieszkaniowe rodziny (jest
      to Państwa jedyny kredyt frankowy) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych?
    6. Czy kwota 93.207,90 PLN z wypłaconej 108.000,00 PLN przez Bank Zainteresowanym (w
      szczególności 1/3 kwoty wypłacona Zainteresowanemu CC) wynikająca z tytułu umowy
      ugody dot. kredytu frankowego otrzymanego na potrzeby mieszkaniowe rodziny (jest
      to Państwa jedyny kredyt frankowy) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    W Państwa ocenie, spełniają Państwo warunki prawne wynikające z treści rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów), co pozwala na zaniechanie poboru
    podatku od umorzonej części kredytu mieszkaniowego i odsetek.
    Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    (kredyt przeznaczony w całości na zakup mieszkania na ul. (...) w (...), której celem było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego tj. AA, córki BB i
    CC) na wydatki wymienione w art. 21 ust.25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Kredytobiorcy, w tym AA, nie skorzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Zaciągnięty kredyt mieszkaniowy spełnia warunki § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów):
    1) kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości;
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 2.
    W Państwa ocenie, spełniają Państwo warunki prawne wynikające z treści rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów), co pozwala na zaniechanie poboru
    podatku od umorzonej części kredytu mieszkaniowego i odsetek.
    Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    (kredyt przeznaczony w całości na zakup mieszkania na ul. (...) w (...), której celem było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego tj. (...), córki BB i
    CC) na wydatki wymienione w art. 21 ust.25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Kredytobiorcy, w tym CC, nie skorzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Zaciągnięty kredyt mieszkaniowy spełnia warunki § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów):
    1) kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości;
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 3.
    W Państwa ocenie, spełniają Państwo warunki prawne wynikające z treści rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów), co pozwala na zaniechanie poboru
    podatku od umorzonej części kredytu mieszkaniowego i odsetek.
    Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    (kredyt przeznaczony w całości na zakup mieszkania na ul. (...) w (...), której celem było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego tj. AA, córki BB i
    CC) na wydatki wymienione w art. 21 ust.25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Kredytobiorcy, w tym BB, nie skorzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Zaciągnięty kredyt mieszkaniowy spełnia warunki § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów):
    1) kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) kredyt zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości;
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 4.
    Państwa zdaniem, kwota 108.000,00 PLN wypłacona przez Bank nie podlega
    opodatkowaniu do kwoty 93.207,90 PLN (w szczególności 1/3 kwoty wypłacona
    Wnioskodawczyni AA).
    Kwota ta stanowi zwrot części środków wcześniej wpłaconych przez Państw w ramach
    spłaty kredytu. Nie następuje więc faktyczny przyrost majątku, a jedynie odzyskanie
    środków własnych.
    W związku z tym, kwota ta nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
    Ad. 5.

    Państwa zdaniem, kwota 108.000,00 PLN wypłacona przez Bank nie podlega
    opodatkowaniu do kwoty 93.207,90 PLN (w szczególności 1/3 kwoty wypłacona
    zainteresowanej BB).
    Kwota ta stanowi zwrot części środków wcześniej wpłaconych przez Państwa w ramach
    spłaty kredytu. Nie następuje więc faktyczny przyrost majątku, a jedynie odzyskanie
    środków własnych.
    W związku z tym, kwota ta nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
    Ad. 6.
    Państwa zdaniem, kwota 108.000,00 PLN wypłacona przez Bank nie podlega
    opodatkowaniu do kwoty 93.207,90 PLN (w szczególności 1/3 kwoty wypłacona
    zainteresowanemu CC).
    Kwota ta stanowi zwrot części środków wcześniej wpłaconych przez wnioskodawców w
    ramach spłaty kredytu. Nie następuje więc faktyczny przyrost majątku, a jedynie
    odzyskanie środków własnych.
    W związku z tym, kwota ta nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
    Należy zatem uznać, że nie doszło do dodatkowego przysporzenia w Państwa majątku. Na
    mocy zawartej ugody otrzymają Państwo zwrot środków pieniężnych, które w większości
    wcześniej przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu
    hipotecznego. A zatem otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które
    były uprzednio poniesione z własnych środków.
    Zwrot otrzymany na podstawie ugody z bankiem do wysokości 93.207,90 zł nie spowoduje
    więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata kwoty 93.207,90 zł będzie
    neutralna podatkowo.
    Kwota wypłacona ponad 93.207,90 będzie stanowić przychód podlegający opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazali Państwo, że na podstawie proponowanej ugody bank umorzy Państwu istniejące
    zadłużenie i wypłaci określoną w ugodzie kwotę. Powzięli Państwo wątpliwość, czy z tytułu
    umorzenia będą Państwo mogli skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych oraz czy wypłacona kwota będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Wypłata kwoty na podstawie ugody
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje

    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank
    Jak wynika z opisu sprawy, Bank proponuje Państwu wypłatę określonej kwoty, której
    część stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania
    hipotecznego walutowego przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    kapitałowo - odsetkowych od otrzymanego finansowania, natomiast pozostała część
    kwoty będzie stanowić środki dodatkowo wypłacone Państwu przez Bank.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez

    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorców
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymają Państwo z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacili Państwo tytułem
    spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla Państwa neutralna podatkowo
    – po Państwa stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Natomiast – skoro część zaproponowanej przez bank kwoty będzie stanowić dodatkową
    wypłatę ponad środki wpłacone przez Państwa na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    kapitałowo - odsetkowych od otrzymanego finansowania – to kwota ta będzie stanowić
    dla Państwa przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 4, 5 i 6 jest prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz

      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:

      1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
      2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
      3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
      4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
        kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
      1. w 2007 roku zaciągnęli Państwo kredyt na zakup lokalu mieszkalnego;
      2. kredyt został zabezpieczony hipotecznie;
      3. nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku dochodowego.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule.
    Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie
    lokalu mieszkalnego.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. przewiduje zaniechanie poboru
    podatku dla wszystkich współkredytobiorców, niezależnie od tego, czy realizują własne
    cele mieszkaniowe, czy nie. Nie ma przy tym także znaczenia, czy kredytobiorca jest
    właścicielem lub współwłaścicielem mieszkania, czy też nie. Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy, którego są współkredytobiorcami został przeznaczony na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że zaciągnęli Państwo kredyt na zakup lokalu mieszkalnego. Zatem
    główna przesłanka do skorzystania z zaniechania poboru podatku została spełniona.
    Spełniają Państwo również pozostałe przesłanki.
    Wobec tego, mogą Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego
    wynikającego z omawianego rozporządzenia.
    Nie będą Państwo zatem zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od umorzonej
    kwoty wierzytelności.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1, 2 i 3 również jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot i wyliczeń.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani AA (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA)

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.