Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-377/12-4/JR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-08-31
Teza: Czy będzie zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego związanego z faktem, że nie minęło 5 lat od dnia nabycia przez Nią praw do całej nieruchomości?
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2012 r. (data wpływu 24 maja 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. (data wpływu 6 sierpnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749), w związku z czym pismem z dnia 13 lipca 2012 r., Nr IPTPB2/415-377/12-2/JR, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 26 lipca 2012 r., natomiast w dniu 6 sierpnia 2012 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 1 sierpnia 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W 2009 r. Wnioskodawczyni dokonała z byłym mężem (wyrok Sądu z listopada 2008 r.) podziału majątku wspólnego na mocy aktu notarialnego, w którego skład wchodziła również nieruchomość. W posiadanie tej nieruchomości małżonkowie weszli pozostając we wspólności ustawowej w roku 1992 r. Po dokonaniu podziału majątku Wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką omawianej nieruchomości. Podział majątku odbył się bez spłat i dopłat. Wartość otrzymanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości. W wyniku podziału majątku wspólnego nie przekracza udziału w majątku dorobkowym małżeńskim.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Jeżeli Wnioskodawczyni sprzeda przedmiotową nieruchomość w przyszłym roku to:

1.  Czy będzie zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego związanego z faktem, że nie minęło 5 lat od dnia nabycia przez Nią praw do całej nieruchomości?
2.  Czy jeżeli będzie zobowiązana do zapłacenia podatku to będzie on naliczony od wartości całej nieruchomości, czy tylko od ½ części nieruchomości, do której prawa nabyła w 2009 r. po podziale majątku?
3.  Czy jeżeli pieniądze uzyskane z transakcji sprzedaży wydatkuje na cele mieszkaniowe, to również będzie zobowiązana do zapłacenia podatku, (jest już właścicielką mieszkania spółdzielczego własnościowego)?
4.  Czy jeżeli pieniądze uzyskane z transakcji sprzedaży przekaże synom aktem darowizny, a oni wydatkują je na cele mieszkaniowe, to czy również będzie musiała zapłacić podatek?

Zdaniem Wnioskodawczyni, odnośnie pytania nr 1, nie będzie zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego w ww. sytuacji, gdyż w praktyce w wyniku podziału majątku nie dokonała się żadna transakcja (ani zakupu ani sprzedaży) tylko formalne przeniesienie praw do nieruchomości, której i tak pozostawała właścicielem pozostając w ustawowej wspólnocie majątkowej. Co za tym idzie nie osiągnęłam żadnego dochodu z tego tytułu.

Odnośnie pytania nr 2, zdaniem Wnioskodawczyni, jeżeli nawet byłaby zobowiązana do zapłaceniu podatku dochodowego to tylko od ½ części nieruchomości, ponieważ do dnia podziału majątku małżeńskiego pozostawała jego współwłaścicielką.

Odnośnie pytania nr 3, Wnioskodawczyni uważa, że w ww. sytuacji nie powinna zapłacić podatku dochodowego, jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży wydatkuje w ciągu 2 lat od roku podatkowego, w którym nastąpiła transakcja sprzedaży na cele mieszkaniowe - w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa ta zawiera w art. 21 ust. 25 i następnych katalog takich wydatków.

Odnośnie pytania nr 4, ocena Wnioskodawczyni jest taka jak w pkt 1, a co za tym idzie i w ww. przypadku nie powinna płacić podatku dochodowego.

W uzupełnieniu wniosku jaką podstawę prawną Wnioskodawczyni wskazała:

*   odnośnie pytania nr 1, 2, 4 - art. 28 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   odnośnie pytania nr 3 - art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) - c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

*   zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Z powyższego wynika, iż w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ma data nabycia tej nieruchomości.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w 1992 r. Wnioskodawczyni wspólnie z mężem weszła w posiadanie nieruchomości będącej przedmiotem zapytania. W 2009 r. Wnioskodawczyni dokonała z byłym mężem podziału majątku wspólnego, w skład którego również wchodziła przedmiotowa nieruchomość. Po dokonaniu podziału Wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką omawianej nieruchomości. Podział majątku odbył się bez spłat i dopłat. Wartość otrzymanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości w wyniku podziału majątku wspólnego, nie przekroczyła udziału w majątku dorobkowym małżeńskim. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość.

Wskazać należy, iż stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Dopiero z chwilą ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Następnie małżonkowie mogą zdecydować o sposobie podziału majątku wspólnego.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabyciem nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko pod warunkiem, że podział taki jest ekwiwalentny w naturze bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział majątku nie jest ekwiwalentny w naturze lub wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.

Stąd wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) – jak też stan jej majątku osobistego. Powyższych ustaleń należy dokonać w oparciu o obiektywne kryteria czyli zgodnie z wyliczeniem dokonanym na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dniu zawarcia umowy, na mocy której doszło do podziału majątku dorobkowego małżonków. Wyliczenia takiego dokonuje się sumując wartość rynkową wszystkich składników majątku podlegających podziałowi oraz ustalając wartość rynkową składników majątku otrzymanych przez każdego z małżonków. Podział majątku nie będzie ekwiwalentny w naturze i nie będzie zgodny z udziałem posiadanym w majątku wspólnym, jeśli wartość składników otrzymanych przez każdego z małżonków nie będzie równa połowie wartości całego majątku podlegającego podziałowi.

We wniosku wskazano, że podział majątku odbył się bez spłat czy dopłat, a wartość otrzymanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości nie przekraczała Jej udziału w majątku dorobkowym małżeńskim.

Zatem, biorąc pod uwagę jednoznaczne stwierdzenie Wnioskodawczyni, że wartość przedmiotowej nieruchomości, mieści się w udziale jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w majątku wspólnym, to za datę nabycia przedmiotowej nieruchomości, która przypadła Wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć 1992 r. Tym samym odpłatne zbycie tej nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, iż okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy już upłynął z dniem 31 grudnia 1997 r.

W tej sytuacji uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód z tego tytułu w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze fakt, iż planowane odpłatne zbycie nieruchomości, nie będzie źródłem przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odstąpiono od odpowiedzi na drugie, trzecie i czwarte pytanie, gdyż stały się one bezprzedmiotowe.

Stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe, z uwagi na odmienne uzasadnienie prawne przedstawione przez organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie Organ zauważa ze procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.