Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-911/10/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-30
Teza: Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w przypadku dostawy towarów wraz z montażem?
Słowa kluczowe: dostawa; montaż; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2010 r., (data wpływu 2 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 22 listopada 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku dostawy elementów prefabrykowanych wraz z ich montażem - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 22 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku dostawy elementów prefabrykowanych wraz z ich montażem.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest producentem elementów prefabrykowanych z betonu. Chcąc sprostać warunkom konkurencji na rynku, wprowadziła do swojej działalności kompleksowe dostarczanie produkowanych prefabrykatów wraz z ich montażem. W ten sposób przedmiotem umowy jest wykonanie, dostawa i montaż prefabrykowanych elementów na budowę inwestycji. Faktury wystawiane są na podstawie protokołu odbioru. W kosztorysie, w ofercie w przeważającej wartości zawierają cenę wyprodukowanych przez Spółkę elementów prefabrykowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż wyrobów Spółki wraz z ich montażem powinny być traktowane jako dostawa towarów i w związku z tym moment powstania obowiązku podatkowego występuje w miesiącu wystawienia faktury?
2.  A w przypadku wyodrębnienia wartości montażu w umowie czy ofercie, sama wartość usługi montażowej ma szczególny moment powstania obowiązku podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa i montaż elementów prefabrykowanych winna być dostawą towarów – zgodnie z art. 2 pkt 6 i art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Obowiązek podatkowy powstaje więc w momencie wystawienia faktury.

W przypadku, gdy można rozdzielić sprzedaż na wyrób i usługę, obowiązek podatkowy powstanie w momencie wystawienia faktury (dostawa) i w momencie otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Z art. 2 pkt 6 oraz art. 8 ust. 3 ustawy wynika, że towary i usługi (za wyjątkiem usług elektronicznych oraz usług turystyki ) identyfikowane są na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Wyznacznikiem tego, czy dana czynność jest dostawą towarów, czy świadczeniem usług jest jej istota prawna, a także – w dalszej kolejności – sposób odniesienia w kontekście regulacji zawartych w klasyfikacji statystycznej.

Działalność gospodarczą dzieli się na trzy grupy: produkcja, handel i usługi. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w grupowaniach statystycznych. Zgodnie z punktem 5.3.4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), w zależności od tego kto: producent, firma usługowa czy handlowa dokonuje montażu artykułów branży budowlanej - tak klasyfikowana jest wykonywana przez niego czynność. Roboty instalacyjne i montażowe wykonywane na miejscu przeznaczenia są klasyfikowane w odpowiednich grupowaniach podkategorii wyodrębnionych w tym celu w ramach klas obejmujących instalowane (montowane) wyroby z zastrzeżeniem, iż roboty instalacyjne, wykonywane przez producenta wyrobu siłami własnymi, są klasyfikowane łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu oraz gdy w określonej klasie nie została wyodrębniona odpowiednia podkategoria dla robót instalacyjnych i montażowych, to czynności te klasyfikuje się w grupowaniach obejmujących dany wyrób. Ponadto budowlane roboty instalacyjne i montażowe klasyfikuje się w dziale PKWiU 45, a roboty instalacyjne wykonywane przez sprzedawcę detalicznego, jako usługa związana ze sprzedażą określonego wyrobu, klasyfikowane są tak jak handel detaliczny w odpowiednim grupowaniu działu PKWiU 52.

Jak wynika z Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, roboty instalacyjne, wykonywane przez producenta wyrobu siłami własnymi, są klasyfikowane łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Oznacza to, że jeżeli producent montuje wyprodukowane przez siebie prefabrykaty to czynność taka może być klasyfikowana na gruncie PKWiU w grupowaniu obejmującym dany wyrób. Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynność ta, przy uwzględnieniu czynnika związanego z istotą prawną umowy wiążącej kontrahentów, może stanowić dostawę towarów a nie usługę.

Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera przede wszystkim art. 19 ustawy.

Zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z ust. 1 tego artykułu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy - stosownie do art. 19 ust. 4 ustawy - powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych (ust. 13 pkt 2 lit d ww. artykułu).

Przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych (ust. 14 tegoż artykułu).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka jest producentem elementów prefabrykowanych z betonu. Chcąc sprostać warunkom konkurencji na rynku, wprowadziła do swojej działalności kompleksowe dostarczanie produkowanych prefabrykatów wraz z ich montażem. W ten sposób przedmiotem umowy jest wykonanie, dostawa i montaż prefabrykowanych elementów na budowę inwestycji. Faktury wystawiane są na podstawie protokołu odbioru. W kosztorysie, w ofercie w przeważającej wartości zawierają cenę wyprodukowanych przez Spółkę elementów prefabrykowanych.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że o ile przedmiotem świadczenia dla nabywcy jest – na co wskazuje treść złożonego wniosku - dostawa wraz z montażem produkowanych przez Spółkę prefabrykatów, to przedmiotowa transakcja powinna być traktowana jako dostawa, bez względu na możliwość wyodrębnienia lub nie wartości usługi. Przesądza o tym charakter prawny zawieranych umów oraz względy wynikające z przepisów regulujących statystykę publiczną,. W związku powyższym obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury, jednak nie później niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru. Jeżeli jednak Spółka odrębnie dokonuje dostawy elementów prefabrykowanych i odrębnie świadczy usługi montażu, wtedy obowiązek podatkowy powstaje odpowiednio na podstawie art. 19 ust. 4 oraz art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.