Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-374/11-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-24
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej na współmałżonków
Słowa kluczowe: faktura; małżonek; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 28.02.2011r. (data wpływu 07.03.2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej na współmałżonków - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.03.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej na współmałżonków.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od lipca 2009r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, dokonuje tylko sprzedaży opodatkowanej. Podatnik pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje majątkowa wspólność ustawowa. Żona Podatnika nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W roku 2010 Wnioskodawca dokonał zakupu prawa wieczystego użytkowania czterech działek gruntu i prawa własności naniesień na przedmiotowych działkach w drodze licytacji komorniczej. W dniu 01.09.2010r. Podatnik uczestniczył w licytacji komorniczej wspólnie z żoną. Nabycie nieruchomości nastąpiło do majątku wspólnego i ze środków pochodzących z majątku objętego wspólnością ustawową. W dniu 01.09.2010r. uzyskano postanowienie o przybiciu, a w dniu 14.10.2010r. zostało wydane postanowienie sądowe o przysądzeniu na oboje nabywców, które uprawomocniło się w dniu 11.11.2010r. Cała należność została zapłacona przed wydaniem postanowienia o przysądzeniu. W dniu 30.12.2010r. Komornik Sądowy wystawił fakturę VAT, którą Podatnik odebrał osobiście w dniu 17.01.2011r.

Przedmiotowe działki o łącznej powierzchni 2040 m² w całości zostały przeznaczone na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą.

Zawarta transakcję dokumentują: postanowienie Sądu Rejonowego o przysądzeniu z dnia 14.10.2010r. oraz faktura VAT z dnia 30.12.2010r. wystawiona na dwoje nabywców. W deklaracji VAT-7 za m-c 01/2011 Podatnik uwzględnił w nabyciu towarów i usług zaliczanych do środków trwałych 100% VAT naliczonego w kwocie 99.360,66 zł (kwota netto 451.360,66 zł, razem 551.000 zł).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia w całości podatku VAT z faktury dokumentującej nabycie nieruchomości wystawionej na imię obojga małżonków?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Podatnik uważa, że spełnił wszystkie warunki do odliczenia w całości podatku VAT z faktury dokumentującej zakup nieruchomości. Jest On czynnym podatnikiem podatku VAT, dokonuje sprzedaży tylko opodatkowanej. Wnioskodawca posiada fakturę dokumentującą nabycie nieruchomości oraz sądowe postanowienie o przysądzeniu, które w przypadku zakupu nieruchomości przez osobę fizyczną pozostającą w związku małżeńskim i we wspólności ustawowej, zgodnie z Kodeksem Cywilnym, zawsze dokonywane jest na imię obojga małżonków (stąd opiewają na imię obojga małżonków). Ponadto Podatnik zaliczył całą wartość nieruchomości, ponieważ w całości służy ona prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki:

*   odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz
*   towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli takich, które generują podatek należny.

Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do działalności opodatkowanej, czyli w przypadku wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 106 ust. 1 cyt. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Faktura będąca podstawą do odliczenia, winna zawierać elementy wymienione w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212 poz. 1337 ze zm.).

Nadmienia się, że powołane wyżej rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360). Obowiązujący od dnia 1 kwietnia 2011r. przepis § 5 rozporządzenia z dnia 1 kwietnia 2011r. zastąpił dotychczas obowiązujący przepis § 5 ww. rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008r.

Faktury wystawiane przez podatników VAT pełnią fundamentalną rolę na gruncie podatku od towarów i usług. Są one dokumentem służącym dokumentacji transakcji oraz będącym podstawą do jej zaksięgowania w księgach stron tej transakcji, jak również stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, w drodze licytacji nabył wraz z małżonką, z którą pozostaje w ustawowej wspólnocie majątkowej, nieruchomość, z przeznaczeniem do wykorzystania jej w prowadzonej działalności. Faktura potwierdzająca ten zakup została wystawiona na Wnioskodawcę oraz małżonkę, przy czym przedmiotowa nieruchomość służyć będzie wyłącznie działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, prowadzonej przez Wnioskodawcę.

Z treści przywołanych przepisów nie wynika zakaz wystawiania faktur na więcej niż jeden podmiot. Zatem nabywcą towaru czy usługi może być więcej niż jedna osoba, zaś dane zawarte w fakturze VAT muszą umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy.

Wobec powyższego, w przypadku transakcji - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - w której po stronie nabywcy występują małżonkowie, faktura potwierdzająca dokonanie sprzedaży na ich rzecz powinna być wystawiona na obojga małżonków jako osobnych nabywców, z których każdy identyfikowany jest oprócz imienia i nazwiska, odrębnym numerem identyfikacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym działalność gospodarczą, zakupiona nieruchomość będzie służyła prowadzeniu tej działalności, a faktura otrzymana przez Podatnika z tytułu przedmiotowego nabycia zawiera numer NIP Wnioskodawcy, przysługuje Mu prawo do odliczenia wynikającego z tej faktury podatku naliczonego w zakresie, w jakim zakup nią udokumentowany wykorzystywany jest do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem wystawienie faktury na oboje małżonków nie pozbawia Wnioskodawcy możliwości odliczenia podatku wynikającego z wystawionej faktury.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.