Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-177/15/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-07
Teza: Czy Uniwersytet ma prawo odliczyć VAT od wszystkich zakupów realizowanych na potrzeby projektu stosując wskaźnik powierzchniowy, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT? Czy w związku z zastosowaniem metody struktury powierzchni do rozliczania VAT Uniwersytet ma prawną możliwość odliczenia VAT tylko od części wydatków przypadających na „komercyjną” powierzchnię objętą inwestycją (według wskaźnika struktury powierzchni, stosując indywidualny wskaźnik struktury powierzchni do każdego z modernizowanych budynków) i nie ma możliwości zastosowania sposobu odliczenia VAT według struktury sprzedaży?
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2015 r. (data wpływu 18 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniu 1 kwietnia 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…” –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 1 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Uniwersytet jest publiczną szkołą wyższą działającą w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Działalność Uniwersytetu obejmuje zarówno obszar podlegający opodatkowaniu VAT, jak również niepodlegający i zwolniony z opodatkowania VAT. Działalność statutowa Uniwersytetu, niepodlegająca opodatkowaniu VAT, to przede wszystkim dydaktyka i badania naukowe finansowane z dotacji. Odpłatna działalność Uniwersytetu to przede wszystkim usługi edukacyjne, które korzystają ze zwolnienia z VAT (zajęcia na studiach niestacjonarnych, studiach podyplomowych itp.). Uniwersytet wykonuje również działalność opodatkowaną VAT, polegającą na wynajmie lokali, badaniach wykonywanych na zlecenie, sprzedaży usług informatycznych oraz komercjalizacji badań naukowych (sprzedaż patentów, licencji). W Uniwersytecie występuje działalność zwolniona, opodatkowana i niepodlegająca ustawie o VAT. Uniwersytet stosuje również proporcję zgodnie z art. 90 ustawy o VAT.

Uniwersytet realizuje projekt pn. „…”. Okres rzeczowej realizacji rozpoczyna się w marcu 2015 r. i kończy w sierpniu 2015. Projekt jest dofinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2007-2013.

Przedmiotem projektu jest termomodernizacja \`(...)\` . W szczególności modernizacja będzie polegała na (zakres zróżnicowany dla poszczególnych budynków):

1.  modernizacja instalacji co,
2.  wymiana starych okien aluminiowych na nowe,
3.  wymiana instalacji c.w.u., montaż pompy ciepła, montaż nowych baterii z perlatorami c.w.u.,
4.  docieplenie stropodachu,
5.  ocieplenie ścian zewnętrznych.

Głównym wydatkiem, w ramach projektu, będzie koszt robót budowlanych związanych z termomodernizacją.

Efektem projektu będą:

*   wskaźniki produktu:

1.  liczba obiektów objętych termomodernizacją - 7 szt.,
2.  liczba wybudowanych/rozbudowanych/przebudowanych węzłów cieplnych - 4 szt.,
3.  liczba wybudowanych jednostek wytwarzania energii cieplnej - 5 szt.

*   oraz wskaźniki rezultatu

1.  efekt ekologiczny w wymiarze 1029,978 ton/rok,
2.  zmniejszenie strat ciepła o 11 301, 012 GJ/rok, tj. 3139,17 MWh/rok.

Beneficjentem projektu jest Uniwersytet. Z efektów projektu korzystać będą nieodpłatnie przede wszystkim studenci i pracownicy uczelni korzystający z budynku uczelni (tj. z ocieplonego budynku oraz wody podgrzewanej przez pompy ciepła).

W ramach najmu pomieszczeń z efektów projektu będą korzystać również najemcy pomieszczeń komercyjnych. działalność komercyjna realizowana w budynkach objętych termomodernizacją polega na wynajmie pomieszczeń dla firm (lokale gastronomiczne, punkty ksero, miejsce prowadzenia działalności) oraz wynajmie powierzchni pod urządzenia (automaty z napojami i artykułami spożywczymi). Koszty związane z tymi pomieszczeniami są umieszczone w projekcie w kategorii wydatków niekwalifikowalnych. Wszystkie pomieszczenia (poza komercyjnymi) będą wykorzystywane do czynności zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (dydaktycznej oraz naukowo-badawczej nieodpłatnej). Powierzchnia pomieszczeń stanowiących wydatek niekwalifikowalny projektu związanych z prowadzeniem na części powierzchni sprzedaży opodatkowanej wynosi dla poszczególnych budynków:

*   bud. 2.1 - 5,34%, 

*   bud. 2.2 - 1,76%,

*   bud. 2.3 - 0,00%,

*   bud. 2.4 - 0,51%,

*   bud. 2.5 - 2,59%,

*   bud. 2.6 - 0,37%,

*   bud. 2.7 - 0,00%.

Uniwersytet nie przewiduje przekazania efektów projektu innym podmiotom. Po zakończeniu realizacji projektu właścicielem efektów w dalszym ciągu będzie Uniwersytet. Przy realizacji projektu wszystkie faktury wystawiane będą na Uniwersytet. Faktury będą wystawiane oddzielnie dla każdego z budynków objętych termomodernizacją. Towary i usługi, zakupione w ramach realizacji projektu, będą wykorzystywane przez Uniwersytet do wszystkich czynności jakie mają miejsce w budynkach nr 2.1 - 2.7 Uczelni, tj. służą głównie działalności zwolnionej i niepodlegającej ustawie o VAT oraz działalności opodatkowanej poprzez wynajem pomieszczeń i powierzchni (bud. 2.1, 2.2, 2.4, 2.5 i 2.6).

Termomodernizacja obiektów dydaktycznych 2.1, 2.2, 2.3, 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7 Uniwersytetu stanowi ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy Uniwersytet ma prawo odliczyć VAT od wszystkich zakupów realizowanych na potrzeby projektu stosując wskaźnik powierzchniowy, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT?

*   Czy w związku z zastosowaniem metody struktury powierzchni do rozliczania VAT Uniwersytet ma prawną możliwość odliczenia VAT tylko od części wydatków przypadających na „komercyjną” powierzchnię objętą inwestycją (według wskaźnika struktury powierzchni, stosując indywidualny wskaźnik struktury powierzchni do każdego z modernizowanych budynków) i nie ma możliwości zastosowania sposobu odliczenia VAT według struktury sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo odliczyć VAT od wszystkich zakupów realizowanych na potrzeby projektu stosując wskaźnik powierzchniowy. Zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług Uniwersytet dokonał wydzielenia procentowego udziału w jakim nieruchomości objęte projektem wykorzystywane są do celów komercyjnych (zarobkowa działalność gospodarcza), jak i do innych, niekomercyjnych celów. W związku z powyższym ma prawo zastosować wskaźnik powierzchniowy do wszystkich zakupów realizowanych w ramach projektu w zakresie odliczenia VAT.

W odniesieniu do pytania drugiego Uniwersytet stwierdził, że nie ma prawa odliczyć VAT od zakupów realizowanych na potrzeby projektu stosując strukturę sprzedaży, gdyż zgodnie z art. 86 ust. 7b ma możliwość wyodrębnienia działalności opodatkowanej kluczem powierzchniowym. Uniwersytet posiada możliwość prawną do odliczenia VAT tylko w części ustalonej według klucza podziałowego (struktura powierzchni) przypadającej na działalność komercyjną, związaną z czynnościami opodatkowanymi. W związku z wyliczeniem osobnego wskaźnika struktury powierzchni dla poszczególnych budynków Uniwersytet powinien kalkulować wysokość podatku możliwego do odliczenia indywidualnie do wydatków dot. termomodernizacji każdego z budynków, tj. odpowiednio bud. 2.1 - 5,34%, bud. 2.2 -1,76%, bud. 2.3 - 0,00%, bud. 2.4 - 0,51%, bud. 2.5 - 2,59%, bud. 2.6 - 0,37%, bud. 2.7 - 0,00%. W związku z powyższym VAT przypadający na część niekomercyjną powierzchni objętej projektem (bud. 2.1 - 94,66%, bud. 2.2 - 98,24%, bud. 2.3 - 100,00%, bud. 2.4 - 99,49%, bud. 2.5 - 97,41%, bud. 2.6 - 99,63% i bud. 2.7- 100,00%) będzie wydatkiem kwalifikowanym w ramach projektu, ze względu na brak prawnej możliwości jego odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisu art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości − stosownie do art. 2 pkt 14a tej ustawy − rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów towarów i usług zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Cytowany przepis art. 86 ust. 7b ustawy, ustanawia szczególny tryb obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności gospodarczej, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana w działalności gospodarczej, jak i na cele niestanowiące działalności gospodarczej.

Powyższy przepis nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, i jest zgodne z normą prawną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy.

Ponadto, należy zwrócić uwagę na art. 90a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Z regulacji ust. 3 tegoż artykułu wynika, że proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie ust. 2 cyt. artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy wskazać, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w orzeczeniu w sprawie Portugal Telecom SGPS SA (C-496/11 z dnia 26 września 2012 r.) zauważył, że jeżeli towary i usługi są wykorzystywane przez podmiot w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części VAT, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5 VI dyrektywy. Jeżeli towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 VI dyrektywy nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę VI dyrektywy i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z uwagi na brzmienie cyt. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Uniwersytetu w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Uniwersytet ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej oraz działalności niemającej charakteru gospodarczego.

W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Uniwersytetu, gdyż metoda takiego wyodrębnienia nie została określona w ustawie, ani w przepisach wykonawczych do ustawy. Istotnie jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z działalnością gospodarczą opodatkowaną. Jednakże należy podkreślić, że wyłącznie Uniwersytet znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z prowadzoną opodatkowaną działalnością gospodarczą, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej.

Uniwersytet jest zatem zobowiązany do przyjęcia przy odliczeniu VAT naliczonego obiektywnego kryterium (np. klucza inwestycyjnego bądź transakcyjnego) zapewniającego, że obliczenie proporcji pomiędzy działalnością gospodarczą, a działalnością niemającą charakteru gospodarczego będzie obiektywnie odzwierciedlało część wydatków faktycznie przypadającą odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności. Zatem możliwe jest zastosowanie jakiegokolwiek sposobu rozdziału dokonanych zakupów towarów i usług pod warunkiem jednak, że gwarantuje on najdokładniejsze ustalenie kwoty podatku naliczonego do odliczenia (vide: wyrok TSUE w sprawie C-511/10 - pkt 23 i 24 ).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana wyżej zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Należy jednakże podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy. W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Fakt ten nie stanowi jednakże przesłanki do przyznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu. Oznacza to jedynie, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT znajdują się poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług oraz ich wykonywanie, nie może stanowić podstawy do realizowania przewidzianych w niej praw. W odniesieniu bowiem do zakupów towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi z podatku i niepodlegającymi opodatkowaniu, proporcję tę należy stosować wyłącznie do tej części podatku naliczonego, która będzie związana z działalnością gospodarczą, tj. czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz zwolnionymi od podatku. Należy bowiem mieć na uwadze, że prawo do odliczenia podatku naliczonego występuję wyłącznie – zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – w części związanej z czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się zatem do kwestii prawa do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją w ramach ww. projektu należy uwzględnić unormowania zawarte w art. 86 ust. 7b ustawy.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego wydatki ponoszone przez Uniwersytet w ramach realizowanego projektu polegającego na termomodernizacji obiektów dydaktycznych (2.1, 2.2, 2.3, 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7), stanowiące wytworzenie nieruchomości, w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy, będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT (m. in. najem pomieszczeń), zwolnionej z opodatkowania (usługi edukacyjne) i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (m. in. działania naukowe finansowane z dotacji). Tym samym oznacza to, że będą wykorzystywane do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że skoro – jak wynika z treści wniosku – Uniwersytet jest w stanie wyliczyć wskaźnik powierzchniowy dla poszczególnych budynków wykorzystywanych do działalności opodatkowanej, zwolnionej z opodatkowania i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (budynki 2.1, 2.2, 2.4, 2.5 i 2.6) Uniwersytetowi zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 7b ustawy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w części związanej z działalnością gospodarczą – działalnością opodatkowaną, a zatem – jak słusznie wskazano we wniosku – nie będą miały zastosowania w przedmiotowej sprawie regulacje zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy.

W odniesieniu natomiast do wydatków ponoszonych na budynki dydaktyczne (2.3 i 2.7), które – jak wynika z treści wniosku - zostały przeznaczone wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, Uniwersytetowi nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Końcowo należy wskazać, że weryfikacja prawidłowości i zasadności przyjętych przez Uniwersytet rozwiązań oraz wysokości ustalonych wskaźników może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji.

Ponadto podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazać należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, czy niekwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń