Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.1029.2024.3.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Określenie źródła przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podział; przychód; spadek; zniesienie-zniesienie współwłasności; źródło
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności gospodarczej.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z działalności gospodarczej.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 31 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 lutego 2025 r. (wpływ 3 lutego 2025 r.) oraz
    pismem z 5 marca 2025 r. (wpływ 5 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości rolnej (oznaczonej w Dziale I-O
    księgi wieczystej jako R – grunty orne) o powierzchni 2,9026 ha (dalej jako Nieruchomość).
    Własność udziału w Nieruchomości nabyła Pani w spadku po ojcu w 2009 r. wraz z trójką
    innych spadkobierców. W wyniku dokonanego zniesienia współwłasności w 2016 r.
    otrzymała Pani na własność całość Nieruchomości.
    W momencie nabycia Nieruchomości (zarówno udziału w wyniku spadkobrania, jak i
    całości w wyniku zniesienia współwłasności) nie planowała Pani jej sprzedaży, ani w części,
    ani w całości.
    Od 2009 r. do III kwartału 2024 r. Nieruchomość była w całości oddana w nieodpłatne
    użytkowanie osobom trzecim w celu prowadzenia na niej działalności rolnej. Pani (ani też
    do 2016 r. pozostali współwłaściciele) nie pobierali żadnych opłat za korzystanie z
    Nieruchomości. Opłaca Pani podatek rolny z tytułu prawa własności Nieruchomości. Na
    ten moment oddaje Pani 1,5 ha w bezpłatne użytkowanie gruntu ornego osobom trzecim
    w celu prowadzenia na niej działalności rolnej.
    Planuje Pani dokonać podziału Nieruchomości w sumie na 14 działek budowlanych po ok.
    9-11 arów każda. Aktualnie wójt gminy zatwierdził decyzją wydzielenie 5 z ww. 14 działek i
    dodatkowo 1 działkę stanowiąca drogę dojazdową, pozwalająca zachować wszystkim
    działkom budowlanym łączność z drogą publiczną. W następnej kolejności wydzielone ma
    zostać 5 kolejnych działek budowlanych.
    W dniu 18 grudnia 2024 r. dokonała Pani sprzedaży 1 z 5 wydzielonych na ten moment
    działek. Pozostała część nie została jeszcze podzielona, ani sprzedana.
    Ma Pani zamiar sprzedać 8 z 14 działek, które mają powstać docelowo w przyszłości,
    chyba, że kwota uzyskana ze sprzedaży 8 ww. działek nie będzie wystarczająca na zakup
    bądź budowę domu lub mieszkania, wtedy ma Pani zamiar sprzedać jeszcze 1 bądź 2
    działki dodatkowo. Resztę działek ma Pani zamiar zostawić dla siebie. Uzyskane ze
    sprzedaży pieniądze planuje Pani przeznaczyć na zakup bądź budowę domu/mieszkania.
    Nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z
    tego względu przed zatwierdzeniem planu podziału dotyczącego pierwszych 5 działek dla
    wydzielanych działek została wydana decyzja o warunkach zabudowy (dla kolejnych
    planowanych 9-ciu działek również zostaną wydane warunki zabudowy).
    W decyzji podziałowej organ gminy zastrzegł warunek ustanowienia służebności
    przechodu i przejazdu po działkach drogowych, bądź sprzedaży udziału w działce
    drogowej. W związku z tym dokonując sprzedaży działki w dniu 18 grudnia 2024 r. oraz
    przy sprzedaży następnych działek, jako właścicielka działek drogowych dokonała Pani

    oraz będzie Pani dokonywała sprzedaży działek wraz z udziałem w prawie własności
    odpowiedniej działki drogowej, aby zapewnić sprzedawanym działkom dostęp do drogi
    publicznej. Przed sprzedażą nie będzie Pani ulepszać (utwardzać) dróg dojazdowych do
    wydzielonych działek. Nie będzie Pani również ogradzała działek przeznaczonych na
    sprzedaż. Wydzielone działki nie mają dostępu do mediów. Otrzymała Pani od dostawcy
    energii elektrycznej promesę doprowadzenia prądu do działek. Podobne zapewnienie
    otrzymała Pani od gminy w zakresie dostaw wody. Przed dokonaniem sprzedaży nie
    będzie Pani doprowadzała mediów do oferowanych działek, będzie to pozostawione do
    dyspozycji nabywców.
    Nie będzie Pani samodzielnie znajdować nabywców działek, nie planuje Pani korzystać z
    usług pośredników nieruchomości. Nie będzie Pani prowadzić żadnych kampanii
    marketingowych, ani podejmować podobnych działań na większą skalę. Umieści Pani
    jedynie ogłoszenia o sprzedaży działek na popularnych portalach ogłoszeniowych i
    społecznościowych (np. (...)). Sprzedaż będzie się dokonywała w takim tempie, w jakim
    będą znajdywać się chętni nabywcy.
    Nigdy nie prowadziła Pani działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Nigdy
    wcześniej nie nabywała, ani nie sprzedawała Pani innych nieruchomości, nie planuje Pani
    również zająć się taką działalnością w przyszłości. Nigdy nie korzystała Pani z
    Nieruchomości do celów działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wskazała Pani, że przed sprzedażą Działki, która miała miejsce 18 grudnia 2024 r. nie
    zawierała Pani z nabywcą umowy przedwstępnej sprzedaży. Przed zbyciem Działek, które
    dopiero zamierza Pani sprzedać, będzie zawierać Pani z potencjalnymi nabywcami umowy
    przedwstępne sprzedaży, jeśli potencjalni nabywcy będą chcieli zawrzeć takową umowę.
    Umowa ta na pewno będzie zawierała:
    datę zawarcia umowy przedwstępnej oraz datę zawarcia umowy przyrzeczonej,
        kwotę zadatku,
        kwotę sprzedaży.
    Przed sprzedażą Działki, która miała miejsce 18 grudnia 2024 r. nie udzieliła Pani nabywcy
    ww. Działki pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu oraz nie wyraziła Pani zgody na
    dysponowanie ww. Działką do celów budowlanych. Przed sprzedażą Działek, które
    dopiero zamierza Pani sprzedać, nie udzieli Pani nabywcom Działek, pełnomocnictwa do
    działania w Pani imieniu oraz nie wyrazi Pani zgody na dysponowanie ww. Działkami do
    celów budowlanych. W przeszłości oprócz wskazanej we wniosku nieruchomości, nie
    dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości. Oprócz wskazanych we wniosku
    nieruchomości (docelowo ma powstać około 14 działek, do maksymalnie 18 działek),
    posiada Pani jeszcze jedną nieruchomość o numerze geodezyjnym 15 i powierzchni
    0,0700 ha, którą nabyła Pani po zmarłym 5 sierpnia 2009 r. ojcu w drodze nabycia spadku.
    Nie wyklucza oraz nie planuje Pani sprzedaży powyższej nieruchomości w przyszłości. Na
    dzień dzisiejszy nie planuje Pani sprzedaży działki nr 15. Od momentu wejścia w
    posiadanie ww. nieruchomości, oddała ją Pani w bezpłatne użytkowanie do dnia
    dzisiejszego. Nieruchomość ta jest niezabudowana i jest łąką. Pani ojciec zmarł 5 sierpnia
    2009 r. Pani ojciec nabył składniki majątku, wchodzące w skład mojej masy spadkowej –
    niezabudowaną nieruchomość rolną dnia 13 kwietnia 1981 r. w drodze zakupu, za
    pośrednictwem umowy kupna-sprzedaży. Zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły
    spłaty i dopłaty. Wartość Pani udziału w nieruchomości nabytej w drodze zniesienia
    współwłasności, nie przekracza wartości Pani udziału we współwłasności przysługującego
    Pani przed zniesieniem współwłasności. Ze środków uzyskanych ze sprzedaży Działek, o
    których mowa we wniosku jest taki, że planuje zakupić dom, bądź mieszkanie.

    Na ten moment nie planuje przepisywania żadnej z działek na dzieci, ale w przyszłości
    może rozważy Pani tą kwestię. Pozostałe działki, planuje Pani zostawić dla Siebie w
    ramach lokaty kapitału.
    Wskazała Pani, że jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości rolnej (oznaczonej
    Dziale I-O księgi wieczystej jako R – grunty orne) o powierzchni 2,9026 ha (dalej jako
    Nieruchomość) oraz łąki o numerze 15 o powierzchni 0,2200 ha, dalej zwanej jako
    nieruchomość. Własność udziału w Nieruchomościach nabyła Pani w spadku po zmarłym
    ojcu w 2009 r. wraz z trójką innych spadkobierców- matką oraz 2 Pani siostrami.
    Każdy ze spadkobierców nabył w drodze spadku następujące nieruchomości:
        Pani mama- A.A.: nabyła działkę o numerze 1 o powierzchni 3,9133 ha oraz dom,
        którego jest jedyną właścicielką,
        Pani siostra B.B.- nabyła działkę o numerze 2 o powierzchni 1,7120 ha oraz działkę
        nr 3 o powierzchni 1,9269 ha,
        Pani siostra C.C.- nabyła działkę o numerze 4 o powierzchni 2,4040ha oraz działkę o
        numerze 5 o powierzchni 1,0300ha.
    W wyniku dokonanego zniesienia współwłasności w 2016 r. w Sądzie Rejonowym w (...)
    Wydział Cywilny, Pani otrzymała na własność całość Nieruchomości o numerze 6 w
    wyniku, której powstały działki o numerach: 7, 8, 9, 10, 11, 12- droga wewnętrzna, 13, 14
    oraz łąkę o numerze 15.
    Wartość powyższych działek (Pani udziału w masie spadkowej nieruchomości nabytej w
    drodze zniesienia współwłasności) nie przekracza wartości Pani udziału w masie
    spadkowej we współwłasności przysługującego Pani przed zniesieniem współwłasności.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż działek wydzielonych z Nieruchomości powinna być uznana za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT i z tego tytułu będzie Pani uważana za
      podatnika VAT w zakresie dokonywania sprzedaży tych działek?
    2. Czy przychód ze sprzedaży działek wydzielonych z Nieruchomości będzie dla Pani
      stanowił przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a) uPIT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr
    2. W zakresie pytania Nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Przychód ze sprzedaży działek wydzielonych z Nieruchomości będzie dla Pani stanowił
    przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    uPIT.
    Mając na uwadze analizę dotyczącą pytania Nr 1 sprzedaż działek uznać należy za zarząd
    majątkiem prywatnym, niestanowiący działalności gospodarczej. W związku z tym
    przychód z tego tytułu pochodzi ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) uPIT, co
    umożliwi skorzystanie ze zwolnienia przychodu od opodatkowania z uwagi na zbycie po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    Nieruchomości przez spadkodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz.163). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy

    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć
    charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:

      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości (działek), o której mowa we
    wniosku.
    Z treści wniosku wynika, że planuje Pani dokonać podziału nieruchomości na 14-18 działek
    budowlanych po ok. 9-11 arów każda. Aktualnie wójt gminy zatwierdził decyzją
    wydzielenie 5 z ww. 14 działek i dodatkowo 1 działkę stanowiąca drogę dojazdową,
    pozwalająca zachować wszystkim działkom budowlanym łączność z drogą publiczną. W
    następnej kolejności wydzielone ma zostać 5 kolejnych działek budowlanych. W dniu 18
    grudnia 2024 r. dokonała Pani sprzedaży 1 z 5 wydzielonych na ten moment działek.
    Pozostała część nie została jeszcze podzielona, ani sprzedana. Ma Pani zamiar sprzedać 8
    z 14 działek, które mają powstać docelowo w przyszłości, chyba, że kwota uzyskana ze
    sprzedaży 8 ww. działek nie będzie wystarczająca na zakup bądź budowę domu lub
    mieszkania, wtedy ma Pani zamiar sprzedać jeszcze 1 bądź 2 działki dodatkowo. Resztę
    działek ma Pani zamiar zostawić dla siebie. Uzyskane ze sprzedaży pieniądze planuje Pani
    przeznaczyć na zakup bądź budowę domu/mieszkania.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy przychód ze sprzedaży nieruchomości (wydzielonych
    działek) stanowić będzie dla Pani przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym
    mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy. O podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższych
    nieruchomości zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem
    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować
    takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie
    zysku, doprowadzenie przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków
    zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy wynajęcie agencji
    nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym nie sposób zatem przyjąć,
    że sprzedaż przez Panią działek wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pani działania, fakt, że sprzedaż
    działek nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia oraz to, że przychód uzyskany ze
    sprzedaży działek zamierza Pani przeznaczyć na zakup domu bądź mieszkania sugeruje,
    że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pani działań polegających na wystąpieniu o warunki zabudowy nie można uznać za
    działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.
    W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one
    charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabyła
    Pani nieruchomości (działek) w celu jej odsprzedaży, nie prowadziła i nie prowadzi Pani w
    sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania działek
    do sprzedaży. Sprzedaż nastąpiła i nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia,
    natomiast sama sprzedaż jest ściśle związana z zapewnieniem Pani potrzeb osobistych. W
    konsekwencji, istotą Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz
    zwykły zarząd majątkiem.
    Okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości (z której zostały wydzielone działki) i
    sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w
    art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie
    planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w
    realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Panią pozwalają na
    zakwalifikowanie sprzedaży tych działek do kategorii przychodu z działalności
    gospodarczej. Nie rozpoczęła Pani na tych działkach działalności gospodarczej osobiste a
    ich sprzedaż działek nastąpi po upływie długiego okresu czasu od ich nabycia. Zatem jest
    to zarząd majątkiem prywatnym. Sprzedaż przez Panią wskazanych we wniosku działek
    nie będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej.
    Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości. Dla opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt podziału
    nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu
    np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli
    zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym
    nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem
    (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego
    nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem,

    żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku
    samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek
    wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości
    nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta
    nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości
    pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego
    zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.
    Podsumowując, sprzedaż przez Panią działek nie nastąpi w wykonaniu działalności
    gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży
    należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe sprzedaży działek
    Z analizy wniosku wynika, że 5 sierpnia 2009 r. zmarł Pani ojciec. W spadku po nim nabyła
    Pani wraz z trójką innych spadkobierców udział w niezabudowanej nieruchomości rolnej
    (grunty orne) o powierzchni 2,9026 ha. Pani ojciec nabył tą nieruchomość 13 kwietnia
    1981 r. w drodze zakupu. W wyniku dokonanego zniesienia współwłasności w 2016 r.
    otrzymała Pani na własność całość Nieruchomości o numerze 6 w wyniki której powstały
    działki o numerach: 7, 8, 9, 10, 11, 12- droga wewnętrzna, 13, 14 oraz łąkę o numerze 15.
    Wartość nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności nie przekracza
    wartości Pani udziału w masie spadkowej we współwłasności przysługującego Pani przed
    zniesieniem współwłasności.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Od 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek
    uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze
    spadku liczony jest więc od końca roku, w którym spadkodawca je nabył lub wybudował,
    a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w
    którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem
    wszystkich, którzy dokonali lub dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018
    r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.
    Z kolei art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1610) stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:

      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia począwszy od 1 stycznia 2019 r.
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, nabytych w drodze spadku istotne znaczenie ma
    ustalenie ich daty nabycia przez spadkodawcę.
    Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy
    Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Przy czym zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w
    ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez
    spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży,
    które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć
    datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości
    lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej
    osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało
    dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby
    ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku
    osobistego.

    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
      a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
        się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko
    wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje
    nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki
    pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia
    współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed
    zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze
    zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie
    współwłasności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości rolnej
    oraz łąki. Własność udziału w nieruchomościach nabyła Pani w spadku po zmarłym ojcu w
    2009 r. wraz z trójką innych spadkobierców- matką oraz 2 Pani siostrami. Każdy ze
    spadkobierców nabył w drodze spadku następujące nieruchomości:
        Pani mama- A.A.: nabyła działkę o numerze 1 o powierzchni 3,9133 ha oraz dom,
        którego jest jedyną właścicielką,
        Pani siostra B.B.- nabyła działkę o numerze 2 o powierzchni 1,7120 ha oraz działkę
        nr 3 o powierzchni 1,9269 ha,
        Pani siostra C.C.- nabyła działkę o numerze 4 o powierzchni 2,4040ha oraz działkę o
        numerze 5 o powierzchni 1,0300ha.
    W wyniku dokonanego zniesienia współwłasności w 2016 r. Pani otrzymała na własność
    całość Nieruchomości o numerze 6, w wyniki której powstały działki o numerach: 7, 8, 9,
    10, 11, 12- droga wewnętrzna, 13, 14 oraz łąkę o numerze 15.
    Wartość powyższych działek (Pani udziału w masie spadkowej nieruchomości nabytej w
    drodze zniesienia współwłasności) nie przekracza wartości Pani udziału w masie
    spadkowej we współwłasności przysługującego Pani przed zniesieniem współwłasności.
    W związku z powyższym nabycie przez Panią nieruchomości miało miejsce w 2009 r. w
    dacie śmierci Pani ojca. Pani ojciec nabył tę nieruchomość w 1981 r.
    Dokonała Pani sprzedaży działek wyodrębnionych z ww. nieruchomości w 2024 r. i
    zamierza Pani dokonać sprzedaży kolejnych działek. Zatem 5-letni termin, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych niewątpliwie minął.
    Sprzedaż działek nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ww. ustawy, w związku z upływem okresu pięciu lat, o którym mowa powyżej.
    Tym samym, sprzedaż przez Panią ww. działek nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w
        dacie zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.