Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-605/08/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-09
Teza: Prawo do odliczenia, a następnie naliczenia podatku poprzez wystawienie faktury wewnętrznej w związku z przekazaniem gadżetów i upominków.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; reprezentacja; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2008 r. (data wpływu 9 lipca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 września 2008 r. (data wpływu 12 września 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia, a następnie naliczenia podatku poprzez wystawienie faktury wewnętrznej w związku z przekazaniem gadżetów i upominków – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 8 września 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia, a następnie naliczenia podatku poprzez wystawienie faktury wewnętrznej w związku z przekazaniem gadżetów i upominków.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny**.

Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup materiałów, towarów i usług dotyczących szeroko rozumianej reprezentacji np. zużycie towarów typu kawa, ciastka, napoje na spotkania z kontrahentami, które odbywają się na terenie firmy; zakup upominków i gadżetów czy też zakup usług gastronomicznych w celu spotkań biznesowych na zewnątrz firmy.

Wszystkie ww. wydatki ponoszone są w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Pismem z dnia 8 września 2008 r., Wnioskodawca uzupełnił przedstawiony we wniosku stan faktyczny o następujące informacje.

Wspomniane we wniosku gadżety i upominki są nabywane przez Wnioskodawcę w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów. Użyte we wniosku sformułowanie „reprezentacja”, dotyczące m. in. gadżetów i upominków, jest tożsame z pojęciem reprezentacji zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym Wnioskodawca uznał, że nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od ww. zakupów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy podatek naliczony z faktur dokumentujących zakup gadżetów oraz upominków, które bezpośrednio przekazywane są kontrahentom na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem podlega odliczeniu, a następnie naliczeniu poprzez wystawienie faktury wewnętrznej?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w odniesieniu do upominków i gadżetów wydawanych kontrahentom na zewnątrz, które nie mają statusu prezentów o małej wartości, ma zastosowanie art. 88 ust. 3 pkt 3 oraz art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem w tym przypadku odlicza się podatek od towarów i usług, następnie dokonuje się naliczenia podatku należnego, ponieważ wiąże się to z przekazaniem towarów na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Natomiast w przypadku prezentów o małej wartości, na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 3, w powiązaniu z art. 7 ust. 3 i 4 ustawy, kwota podatku od towarów i usług, nie podlega odliczeniu, a następnie naliczeniu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. obniżenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, występujący w takim charakterze, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika (art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy).

Przypadki, w których nabycie towarów i usług nie uprawnia podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zostały określone przez ustawodawcę w art. 88 ustawy.

Z brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. W ust. 3 pkt 3 cyt. artykułu zastrzeżono jednak, że przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, jeżeli czynności te zostały opodatkowane.

W związku z tak generalnie sformułowanym odesłaniem do regulacji z zakresu podatków bezpośrednich uzasadnione jest powołanie odpowiednich przepisów obowiązujących w tym zakresie.

Zgodnie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W oparciu o art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Natomiast przez prezenty o małej wartości, w świetle ust. 4 powołanego wyżej artykułu, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli wartość rynkowa przekazanego towaru nie przekracza 5 zł.

Wnioskodawca dokonując nabycia gadżetów i upominków w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a następnie przekazując je na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, powziął wątpliwość co do prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych zakupów, a następnie ewentualnego obowiązku opodatkowania ich nieodpłatnego wydania.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony uzależnione jest przede wszystkim od związku realizowanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Warunek ten, w świetle informacji zawartych we wniosku, Wnioskodawca spełnił. Ponadto ustawodawca przedmiotowe prawo powiązał z obiektywnie pojmowaną możliwością zaliczenia danego wydatku od kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, wprowadzając jednak poprzez brzmienie art. 88 ust. 3 pkt 3 ustawy istotny wyjątek od tej zasady. Otóż nie ma ona zastosowania do towarów (innych niż prezenty o małej wartości), które były, bądź będą przedmiotem nieodpłatnego przekazania na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, pod warunkiem jednak, że to przekazanie zostało opodatkowane. W takiej sytuacji podatnik, w oparciu o ten przepis szczególny dokonuje odliczenia podatku naliczonego, a następnie rozpoznaje obowiązek podatkowy z tytułu nieodpłatnego przekazania towarów oraz wystawia fakturę wewnętrzną z podatkiem należnym.

Analizowany wyżej mechanizm nie ma zastosowania do zdefiniowanych w art. 7 ust. 4 ustawy prezentów o małej wartość, bowiem, jak zasadnie wskazał Wnioskodawca odnosząc się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, wobec braku podstaw do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem gadżetów i upominków, które mieszczą się w ustawowej definicji prezentów o małej wartości, nie wystąpi obowiązek opodatkowania nieodpłatnego ich wydania.

Zatem, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku istotne elementy stanu faktycznego, stosowne regulacje z zakresu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych, należy potwierdzić stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym, zakup gadżetów i upominków niebędących prezentami o małej wartości uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jednakże w powiązaniu z następczym ich opodatkowaniem (obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej), jeżeli będą przedmiotem nieodpłatnego przekazania na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Z kolei nieodpłatne przekazanie gadżetów i upominków o cechach prezentów o małej wartości, w związku z uzasadnionym przepisami prawa podatkowego zakazem odliczenia podatku naliczonego, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo informuje się, iż interpretacja w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie udzielona odrębnym pismem.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń