Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.355.2021.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-15
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uwzględnienia otrzymanego dofinansowania w podstawie opodatkowania w związku z podleganiem opodatkowaniu podatkiem VAT czynności polegających na przekazaniu Mieszkańcom dotacji, oraz prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dotacja; odliczenia-brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 lipca 2021 r. (data wpływu 15 lipca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uwzględnienia otrzymanego dofinansowania w podstawie opodatkowania w związku z podleganiem opodatkowaniu podatkiem VAT czynności polegających na przekazaniu Mieszkańcom dotacji (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
*   prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

– **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

15 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uwzględnienia otrzymanego dofinansowania w podstawie opodatkowania w związku z podleganiem opodatkowaniu podatkiem VAT czynności polegających na przekazaniu Mieszkańcom dotacji (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
*   prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (…) (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca posiada status podatnika VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Gmina realizując zadania własne gminy dotyczące ochrony środowiska oraz zaspakajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie określonym przepisami ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), ubiega się o dofinansowanie projektu pn. „(…)”. W związku z powyższym Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020 w ramach: Osi Priorytetowej (…).

Planowana inwestycja polegać będzie na dofinansowaniu w formie grantów na rzecz mieszkańców Gminy, przeznaczonych na zakup i montaż paneli fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych (500 szt. instalacji). Realizacja projektu ma na celu znaczną poprawę stanu środowiska naturalnego dzięki ograniczeniu emisji CO2, NOx, SOx oraz pyłów do atmosfery.

Termin realizacji inwestycji przewiduje się na lata 2021-2022.

Wartość wydatków kwalifikowalnych w projekcie wynosi 7 998 125,00 zł. Gmina stara się o 95% dofinansowania kosztów kwalifikowalnych w projekcie, tj. o … zł. Celem szczegółowym do osiągnięcia jest zwiększony udział rozproszonej produkcji energii ze źródeł odnawialnych.

Przedmiotowy projekt ma być realizowany w formule projektu grantowego, co oznacza, iż beneficjent – Gmina – udziela grantów (dotacji) na realizację zadań służących osiągnięciu celów tego projektu przez Grantobiorców; grant ma być przyznawany Grantobiorcy w formie refundacji poniesionych przez niego kosztów na montaż instalacji.

Realizacja projektu będzie polegała na uzyskaniu środków na instalację jednostek wytwarzania energii elektrycznej. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest Wnioskodawcą w ramach ww. projektu. Odbiorcą końcowym wsparcia (Grantobiorcą) będzie właściciel nieruchomości mieszkalnej, znajdującej się na terenie Gminy. Udział w projekcie mogą wziąć tylko osoby fizyczne stale zamieszkujące na terenie Gminy, będące właścicielem budynku mieszkalnego. Z możliwości udziału w projekcie wyklucza się nieruchomości lokalowe, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, działalność rolnicza na powierzchni powyżej 1 ha oraz działalność agroturystyczna, z wyjątkiem sytuacji, gdy wydzielona powierzchnia na ww. działalność posiada odrębne przyłącze i możliwe jest podłączenie instalacji fotowoltaicznej pod przyłącze przeznaczone na cele socjalno-bytowe.

Grant przyznawany będzie w formie refundacji (do czasu jej przyznania mieszkaniec ponosi całość kosztów inwestycji) części wydatków poniesionych na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej. Dofinansowanie (grant) dla instalacji wyniesie 80% wydatków na instalację brutto, nie więcej niż:

1.  dla instalacji o mocy 2-2,999 kWp – 10 000 zł,
2.  dla instalacji o mocy 3-4,999 kWp – 14 000 zł,
3.  dla instalacji o mocy 5-49,999 kWp – 18 000 zł.

To mieszkaniec (Grantobiorca) samodzielnie będzie dokonywał wyboru wykonawcy, który na jego nieruchomości zamontuje odpowiednią dla jego potrzeb instalację fotowoltaiczną, zgodną z parametrami i wytycznymi, które określać będzie stosowny regulamin. To mieszkańcy będą zawierać umowy cywilnoprawne z wykonawcami. Gmina nie będzie w żaden sposób związana z wykonawcami dofinansowanych mikroinstalacji. Właściciel nieruchomości zakupi i zamontuje we własnym zakresie panele fotowoltaiczne. Operację tą dokumentować będzie faktura VAT wystawiona na mieszkańca (Grantobiorcę). Zamontowanej instalacji nie będzie wykorzystywał on do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a jedynie na własne potrzeby socjalno-bytowe. Nie będzie mu przysługiwać prawo odliczenia nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym.

Aby rozliczyć grant, mieszkaniec będzie zobowiązany do potwierdzenia dokonanego przez siebie zakupu, montażu oraz uruchomienia instalacji OZE (faktura, protokół odbioru, potwierdzenie zapłaty, itp.). Instalacja OZE będzie własnością Grantobiorcy.

Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat od Grantobiorców w związku z udziałem w projekcie. Nie będzie realizowała żadnej sprzedaży.

Projekt realizowany będzie przez Gminę poprzez 3 zadania:

Zadanie 1 Przygotowanie i zarządzanie projektem.

Zadanie to będzie polegać na zatrudnieniu koordynatora (koordynatorów), którzy odpowiedzialni będą za współpracę między mieszkańcami a Gminą, będą współodpowiedzialni za osiągnięcie zakładanych celów i wskaźników. Jeżeli wykonawcy tego zadania będą prowadzić działalność gospodarczą, wówczas wydatki udokumentowane będą fakturami wystawionymi na Gminę.

Zadanie 2 Grant.

Zadanie to polegać będzie na przekazaniu wyłonionym w trybie naboru mieszkańcom 500 dotacji na dofinansowanie kosztów zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych. Dokumentami stanowiącymi podstawę do przekazania grantów na rzecz mieszkańców będą umowy, podpisane w oparciu o stosowną uchwałę, którą Rada Gminy podejmie po otrzymaniu dofinansowania ze środków RPO (…).

Zadanie 3 Promocja.

Zadanie polegać będzie na zamówieniu i montażu tablicy upamiętniającej realizację projektu, jak również wykonaniu naklejek (etykiet), które Grantobiorcy będą zobligowani umieścić przy swoich instalacjach. Wydatki dokumentować będą faktury VAT wystawione na Gminę.

Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z otrzymaniem przez Gminę środków w ramach realizacji opisanego w zdarzeniu przyszłym projektu, otrzymane dofinansowanie będzie stanowiło podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 z uwzględnieniem art. 29a ust. 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) i co do zasady będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy?
2.  Czy Gmina przy realizacji projektu będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku VAT (dalej: ustawa), podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle przytoczonego powyżej art. 29a ust. 1 ustawy, podstawę opodatkowania zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Podobnie wskazuje art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r., 347 s. 1 ze zm.; dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

W konsekwencji decydujący dla opodatkowania dofinansowania (dotacji) podatkiem VAT powinien być element bezwzględnego i bezpośredniego jego związku z ceną jednostkową towaru lub usługi (możliwość alokacji dotacji do ceny towaru lub usługi). Jeżeli zatem sposób kalkulacji dotacji związany jest nawet z ceną jednostkową towaru lub usługi, ale jedynie pośrednio (tylko w sensie ekonomicznym) albo kalkulacja dotacji oderwana jest całkowicie od ceny towaru czy usługi świadczonej przez podatnika, dotacja (dopłata) taka nie podlega opodatkowaniu.

Przedmiotem umowy zawartej przez Gminę z Grantobiorcą jest jedynie zwrot kosztów i operacji tej nie towarzyszą żadne inne świadczenia pomiędzy Gminą a Mieszkańcem.

Okoliczność otrzymania środków przez Mieszkańca od Gminy nie generuje skutków podatkowych w podatku VAT dla Gminy. Gmina w tym wypadku występuje jako instytucja udzielająca grantu (dotacji). Mieszkaniec bez wyłonienia wykonawcy czy też rozliczenia grantu będzie zobowiązany do właściwego rozliczenia się z Gminą, jako podmiotem udzielającym dofinansowania.

Podsumowując, w przedmiotowej sytuacji, nie ma możliwości powiązania otrzymanej dotacji z ceną świadczonych usług, ponieważ takowe (cena oraz świadczenie usług) po stronie Gminy nie występują.

Wnioskodawca pragnie wskazać na cel normy prawnej określonej w art. 29a ust. 1 ustawy. Mianowicie jest nim realizacja zasady neutralności podatku VAT.

Konieczność uwzględnienia otrzymanych przez podatnika dotacji w podstawie opodatkowania związana jest z wynikającą z tego możliwością obniżenia cen z tytułu świadczonych usług lub dostawy towarów. Gdyby zatem dotacja w takich okolicznościach pozostała poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, podatnik, zachowując pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, korzystałby – przy niezmiennej wysokości uzyskanego dochodu – z możliwości zmniejszenia swego zobowiązania z tytułu podatku należnego VAT.

Norma prawna określona w art. 29a ust. 1 ustawy pozwala zatem na wyeliminowanie ww. nieuprawnionej korzyści po stronie podatnika i utrzymanie wysokości podatku należnego na poziomie zapewniającym zachowanie zasady neutralności podatku VAT.

W opinii Wnioskodawcy, uznanie przez organ, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność opodatkowania dotacji byłoby sprzeczne z realizacją powyżej przedstawionego celu. Wynika to z faktu, iż Gmina, w związku z realizacją projektu, nie wykonuje podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT świadczeń, skutkujących nabyciem prawa do odliczenia podatku należnego (co zostało szerzej przedstawione w dalszej części uzasadnienia).

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż Gmina realizując projekt, wypełnia swoje zadania własne określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz nie działa na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, to na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy Gmina nie działa w przedmiotowym zakresie jako podatnik VAT.

Według Wnioskodawcy, wykonywanie opisywanych działań jest analogiczne do innych czynności realizowanych w ramach wykonywania zadań własnych przez Gminę, np. prace porządkowe, remonty dróg, itp. Działania te realizowane są na rzecz lokalnej społeczności nieodpłatnie, a jednocześnie można w wielu przypadkach zidentyfikować konkretnych beneficjentów zrealizowanych czynności (np. mieszkańców ulicy, która była przedmiotem remontu).

Tym samym w opinii Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż projekt nie będzie realizowany przez Gminę w charakterze podatnika podatku VAT (a zatem nie podlega ocenie na gruncie regulacji ustawy), to jego realizacja nie powinna zostać uznana za nieodpłatne świadczenie usług zrównane z odpłatnym świadczeniem usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

W związku z tym, iż:

*   Grantobiorcy sami wybierają wykonawcę instalacji OZE i zawierają z nim umowę,
*   faktura zostanie wystawiona przez przedsiębiorcę dokonującego montażu OZE na Grantobiorcę,
*   Grantobiorca będzie właścicielem ww. instalacji,
*   pomiędzy Gminą (Grantodawcą) a Grantobiorcami dochodzi jedynie do zwrotu części kosztów nabycia instalacji OZE poniesionych przez Grantobiorców,

Gmina nie będzie miała do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a przekazywanych środków finansowych nie będzie można uznać za wynagrodzenie z tytułu świadczonej usługi/dokonanej dostawy towarów na rzecz Mieszkańców.

W konsekwencji dofinansowanie, które Gmina otrzyma w związku z realizacją opisanego Projektu, nie będzie stanowiło dotacji, subwencji lub innej dopłaty o podobnym charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, gdyż w przedmiotowej sytuacji Gmina nie będzie nabywać towarów ani usług i nie będzie odsprzedawać ich dalej na rzecz Grantobiorców.

Stanowisko Gminy zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

*   z 10 maja 2019 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.150.2019.1.ICZ, w której organ stwierdził: „W konsekwencji, stwierdzić należy, że otrzymana przez Gminę dotacja na wymianę systemów grzewczych c o. na systemy ekologiczne w formule grantowej, nie będzie dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług lub dostaw towarów, nie będzie stanowić wynagrodzenia za świadczone usługi lub dokonane dostawy towarów i nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT”;
*   z 8 czerwca 2021 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.384.2021.1.MSO, w której czytamy: „Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści cytowanych przepisów prawa podatkowego oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do wniosku, że przekazane przez Gminę dotacje celowe ze środków uzyskanych z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (\`(...)\`), Grantobiorcom ww. postaci zwrotu kosztów dla mieszkańców w związku z zakupem i montażem paneli fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych nie będą stanowić dopłaty do ceny instalacji OZE, gdyż Gmina nie weszła w rolę inwestora, co za tym idzie – nie świadczy usług ani nie dostarcza towaru na rzecz osób fizycznych biorących udział w projekcie”;
*   z 21 czerwca 2021 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.253.2021.2.SM, w której organ potwierdził, że „otrzymana przez Gminę dotacja na montaż mikroinstalacji, nie będzie dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług lub dostaw towarów, nie będzie stanowić wynagrodzenia za świadczone usługi lub dokonane dostawy towarów i nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy”.

Uwzględniając powyżej przedstawioną argumentację, w opinii Wnioskodawcy, dotacja nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ad 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bowiem związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza więc możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W świetle art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Z brzmienia art. 7 ust. 1 tej ustawy wynika, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych Gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym). Natomiast w odniesieniu do art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, zadania własne Gminy dotyczą również wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Jak zostało wyżej wskazane, Gmina będąca czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie realizować mniejszy projekt jako zadanie własne. Natomiast podatek naliczony, jaki będzie zawarty na otrzymywanych przez Gminę/Mieszkańca fakturach nie będzie podlegać odliczeniu, gdyż w związku z wykonywanym przez Gminę projektem, nie wystąpi związek ze sprzedażą opodatkowaną. Wydatki Gminy na powyższe zadanie nie są/nie będą więc wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nabywane przez Gminę w trakcie realizacji projektu usługi, związane z zarządzaniem (koordynowaniem) projektem jak również wykonaniem materiałów promocyjnych będą wykorzystane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nabyte przez Gminę w ramach ww. projektu usługi wykorzystywane będą do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem z uwagi na powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie będą spełnione, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – Gmina w ramach ww. projektu nie będzie wykonywała odpłatnych świadczeń na rzecz mieszkańców, a nabywane przez Gminę usługi nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w ramach przedmiotowego projektu. Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało również prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, mając powyższe na względzie, Gmina nie będzie miała możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z planowanym projektem pn. „(…)”, ponieważ wydatki poniesione na realizację powyższych zadań nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   uwzględnienia otrzymanego dofinansowania w podstawie opodatkowania w związku z podleganiem opodatkowaniu podatkiem VAT czynności polegających na przekazaniu Mieszkańcom dotacji (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
*   prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

– **jest prawidłowe.**

**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zatem opodatkowane podatkiem VAT są odpłatna dostawa towarów lub odpłatna usługa. Sam fakt otrzymania dotacji nie stanowi czynności opodatkowanej i nie kreuje obowiązku zapłaty podatku.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Cytowany przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), z treści którego wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Związane jest to z tym, że podstawa opodatkowania stanowi wartość faktycznie uzyskaną przez sprzedawcę z tytułu danej opodatkowanej czynności. Należy jednocześnie wskazać, że nie ma tu znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani pochodzenie środków, z których to dofinansowanie jest wypłacane.

Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dofinansowania za stanowiące podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dofinansowanie dokonywane jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dofinansowanie niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.

W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do podstawy opodatkowania podatkiem VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, m.in. przyznane podatnikom subwencje bezpośrednio związane z ceną dostawy lub świadczenia. Przepis ten zmierza do obciążenia podatkiem VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji (zob. np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02). TSUE wskazywał wielokrotnie, że aby subwencja była uznana za bezpośrednio związaną z ceną danej transakcji, powinna ona być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu (zob. np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).

Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy (zob. np. wyrok w sprawie C-184/00 pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda (zob. pkt 29 wyroku C-144/02).

Należy zauważyć, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że aby dana czynność (dostawa lub usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dokonywaną dostawą towarów lub świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za dokonaną dostawę towarów lub wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Gmina ubiega się o dofinansowanie projektu pn. „(…)”.

Gmina jest Wnioskodawcą w ramach ww. projektu. Odbiorcą końcowym wsparcia (Grantobiorcą) będzie właściciel nieruchomości mieszkalnej, znajdującej się na terenie Gminy.

Przedmiotowy projekt ma być realizowany w formule projektu grantowego, co oznacza, iż beneficjent – Gmina – udziela grantów (dotacji) na realizację zadań służących osiągnięciu celów tego projektu przez Grantobiorców.

Projekt realizowany będzie przez Gminę poprzez 3 zadania:

*   Zadanie 1 będzie polegać na zatrudnieniu koordynatora (koordynatorów), którzy odpowiedzialni będą za współpracę między mieszkańcami a Gminą, będą współodpowiedzialni za osiągnięcie zakładanych celów i wskaźników. Jeżeli wykonawcy tego zadania będą prowadzić działalność gospodarczą, wówczas wydatki udokumentowane będą fakturami wystawionymi na Gminę.
*   Zadanie 2 polegać będzie na przekazaniu wyłonionym w trybie naboru mieszkańcom 500 dotacji na dofinansowanie kosztów zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych. Dokumentami stanowiącymi podstawę do przekazania grantów na rzecz mieszkańców będą umowy, podpisane w oparciu o stosowną uchwałę, którą Rada Gminy podejmie po otrzymaniu dofinansowania.
*   Zadanie 3 polegać będzie na zamówieniu i montażu tablicy upamiętniającej realizację projektu, jak również wykonaniu naklejek (etykiet), które Grantobiorcy będą zobligowani umieścić przy swoich instalacjach. Wydatki dokumentować będą faktury VAT wystawione na Gminę.

Grantobiorca samodzielnie będzie dokonywał wyboru wykonawcy, który na jego nieruchomości zamontuje odpowiednią dla jego potrzeb instalację fotowoltaiczną. To mieszkańcy będą zawierać umowy cywilnoprawne z wykonawcami. Gmina nie będzie w żaden sposób związana z wykonawcami dofinansowanych mikroinstalacji. Właściciel nieruchomości zakupi i zamontuje we własnym zakresie panele fotowoltaiczne. Operację tą dokumentować będzie faktura VAT wystawiona na Grantobiorcę.

Grant przyznawany będzie w formie refundacji (do czasu jej przyznania mieszkaniec ponosi całość kosztów inwestycji) części wydatków poniesionych na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej.

Aby rozliczyć grant, mieszkaniec będzie zobowiązany do potwierdzenia dokonanego przez siebie zakupu, montażu oraz uruchomienia instalacji OZE (faktura, protokół odbioru, potwierdzenie zapłaty, itp.). Instalacja OZE będzie własnością Grantobiorcy.

Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat od Grantobiorców w związku z udziałem w projekcie. Nie będzie realizowała żadnej sprzedaży.

Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy w związku z otrzymaniem przez Gminę środków w ramach realizacji opisanego projektu, otrzymane dofinansowanie będzie stanowiło podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 z uwzględnieniem art. 29a ust. 6 ustawy a czynności polegające na przekazaniu Mieszkańcom dotacji będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści cytowanych przepisów prawa podatkowego oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do wniosku, że przekazane przez Gminę dotacje celowe ze środków uzyskanych z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…), Grantobiorcom w postaci zwrotu (refundacji) kosztów dla mieszkańców w związku z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych nie będą stanowić dopłaty do ceny tych instalacji, gdyż Gmina nie weszła w rolę dostawcy, co za tym idzie – nie świadczy usług ani nie dostarcza towaru na rzecz osób fizycznych biorących udział w projekcie.

Jak wskazał Wnioskodawca, właściciel nieruchomości zakupi i zamontuje we własnym zakresie panele fotowoltaiczne. Instalacja OZE będzie własnością Grantobiorcy. Mieszkaniec będzie zobowiązany do potwierdzenia dokonanego przez siebie zakupu, montażu oraz uruchomienia instalacji OZE (faktura, protokół odbioru, potwierdzenie zapłaty, itp.). Natomiast Gmina nie będzie w żaden sposób związana z wykonawcami dofinansowanych mikroinstalacji.

Należy zatem uznać, że czynność przekazania środków w formie pieniężnej jako zwrot (refundacja) kosztów zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych nie stanowi świadczenia usług. Przedstawione we wniosku okoliczności sprawy wskazują, że Gmina nie świadczy na rzecz osób fizycznych (mieszkańców) biorących udział w projekcie jakichkolwiek czynności. To inwestor (mieszkaniec) zakupi i zamontuje we własnym zakresie instalacje fotowoltaiczne. Gmina udziela grantów (dotacji) na realizację zadań służących osiągnięciu celów projektu przez Grantobiorców.

Przedstawione okoliczności sprawy wskazują zatem, że Gmina jest grantodawcą i w żaden sposób nie angażuje się w realizację montażu instalacji fotowoltaicznych (instalacji OZE).

Zatem jeżeli faktycznie – tak jak wynika to z opisanego zdarzenia przyszłego – przedmiotem umowy zawartej przez Beneficjenta (Gminę) z Grantobiorcą (mieszkańcem) będzie jedynie zwrot kosztów i operacji tej nie będą towarzyszyły żadne inne świadczenia pomiędzy Gminą a mieszkańcem, to zwrot kosztów instalacji fotowoltaicznych na rzecz Grantobiorcy (mieszkańca) nie będzie stanowił czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (nie rodzi obowiązku podatkowego). Przekazywanych środków pieniężnych mieszkańcowi (inwestorowi) nie można uznać za wynagrodzenie za świadczoną usługę lub dopłatę do ceny (brak świadczenia usługi i dostawy towaru) w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, stwierdzić należy, że otrzymane przez Gminę dofinansowanie na realizację projektu będącego przedmiotem wniosku, w części przekazanej mieszkańcom w formule grantowej, nie będzie dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług lub dostaw towarów, nie będzie stanowić wynagrodzenia za świadczone usługi lub dokonane dostawy towarów i nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym czynności polegające na przekazaniu Mieszkańcom dotacji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, otrzymane dofinansowanie nie będzie stanowiło podstawy opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy z uwzględnieniem art. 29a ust. 6 ustawy a czynności polegające na przekazaniu Mieszkańcom dotacji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W dalszej kolejności wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Gmina przy realizacji projektu będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Nadmienić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści powołanych przepisów wynika, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek wszelkie czynności, które mają charakter cywilnoprawny i spełniają ww. definicję działalności gospodarczej.

W świetle przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina będzie realizowała projekt poprzez 3 zadania, m.in. zadanie 1 Przygotowanie i zarządzanie projektem oraz zadanie 3 Promocja. Zadanie 1 będzie polegać na zatrudnieniu koordynatora (koordynatorów), którzy odpowiedzialni będą za współpracę między mieszkańcami a Gminą, będą współodpowiedzialni za osiągnięcie zakładanych celów i wskaźników. Jeżeli wykonawcy tego zadania będą prowadzić działalność gospodarczą, wówczas wydatki udokumentowane będą fakturami wystawionymi na Gminę. Natomiast zadanie 3 polegać będzie na zamówieniu i montażu tablicy upamiętniającej realizację projektu, jak również wykonaniu naklejek (etykiet), które Grantobiorcy będą zobligowani umieścić przy swoich instalacjach. Wydatki dokumentować będą faktury VAT wystawione na Gminę. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Tym samym wydatki jakie poniesie Gmina w ramach realizacji ww. zadań nie będą uprawniały Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących te wydatki. Nie zostanie bowiem spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek dokonywanych zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast w odniesieniu do wydatków na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych należy wskazać, że to nie Gmina dokona nabycia, lecz jej mieszkańcy. Faktury w związku z dostawą i montażem Instalacji będą wystawiane na rzecz Mieszkańca. Gmina w tym przypadku dokona jedynie refundacji części wydatków na podstawie stosownych dokumentów (faktura, protokół odbioru, potwierdzenie zapłaty, typ.).

W konsekwencji, Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych przez jej mieszkańców na zakup i montaż Instalacji.

Podsumowując, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację projektu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego stanowiska nieobjęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Wydana interpretacja dotyczy kwestii uwzględnienia w podstawie opodatkowania jedynie tej części dofinansowania otrzymanej przez Gminę, która odnosi się do poniesionych przez Mieszkańców wydatków zrefundowanych w ramach dotacji, gdyż Wnioskodawca tylko w tym zakresie przedstawił swoje stanowisko. Przedmiotowa interpretacja nie dotyczy zatem uwzględnienia w podstawie opodatkowania otrzymanego przez Gminę dofinansowania na poniesienie innych wydatków, np. okołoprojektowych.

Końcowo należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

****