Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.166.2025.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE – książka dla dzieci pt. „(...)”
wraz z (...) kartami (...) oraz (...).
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
karta
książka
towar
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 5%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
świadczenie kompleksowe
Nomenklatura Scalona
CN:
49030000 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania
lub kolorowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-
Załącznik Nr 10

## Dodatkowe informacje

. W dniu 7 maja 2025 r.
    Wnioskodawca uzupełnił wniosek o przesłanie próbki towaru. Natomiast w dniu 20 maja
    2025 r. wniosek został uzupełniony poprzez potwierdzenie przedmiotu wniosku.
    W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia
    Przedmiotem wniosku jest edukacyjna książka dla dzieci z ćwiczeniami pt. „(...)”. Publikacja
    zawiera zadania graficzne do rozwiązania zgodnie z zawartymi w niej poleceniami, ale
    także ilustracje do kolorowania.
    Książka została wydana przy użyciu metod poligraficznych i posiada nadany numer ISBN:
    (...). Książka jest wykonana z papieru (...) oraz kartonu (...). Publikacja ma format (...) mm,
    objętość – (...) str. plus okładka. Do książki dołączonych jest (...) kart (...), które należy
    wykorzystać zgodnie z poleceniami w książce. (...) z tych kart umożliwiają odkrycie
    konkretnej ilustracji, natomiast (...) pozwalają dziecku na (...) wzoru zaleconego w książce.
    Dołączony jest również (...) umożliwiający wykonanie zadań – służy do (...).
    Karty dołączone do książki są z nią powiązane, stanowią jej uzupełnienie oraz są
    integralną częścią składową publikacji. Karty są ściśle i w nierozerwalny sposób połączone
    z treścią książki, ponieważ do wykonania zadań zawartych w książce niezbędne jest
    posiadanie kart (...). Karty posiadają oznaczenia, które służą do ich identyfikacji – w
    ćwiczeniach zawarta jest informacja, która karta ma zostać użyta do rozwiązania
    konkretnego zadania. Dodatkowo karty stanowią element uatrakcyjniający proces
    rozwiązywania zadań i zachęcający dzieci do aktywności. Pełne wykorzystanie produktu
    zapewnia tylko jednoczesne korzystanie z książki oraz kart.
    Produkt (książka, karty, (...)) jest sprzedawany jako całość, w zamkniętej, specjalnie
    zaprojektowanej kartonowej kopercie. Nie istnieje możliwość zakupu książki w wersji bez
    dodatków ani zakupu książki lub kart jako oddzielnych produktów.
    Celem książek jest połączenie rozrywki z ćwiczeniami ogólnorozwojowymi wspierającymi
    rozwój dziecka. Zadania pobudzają do myślenia, rozwijają spostrzegawczość, umiejętność
    kojarzenia, analizę i syntezę wzrokową oraz sprawność manualną.
    W dniu 7 maja 2025 r. Wnioskodawca przesłał próbkę publikacji będącej przedmiotem
    wniosku, tj. książkę dla dzieci pt. „(...)” w postaci w jakiej jest ona oferowana do sprzedaży.

    W wyniku analizy przesłanej próbki tutejszy organ ustalił, że na publikację składa się:
    przeznaczona dla dzieci książka o wymiarach (...) cm na (...) cm pt. „(...)”, (...) kart (...) o
    wymiarach (...) cm na (...) cm oraz plastikowy (...). Książeczka składa się z kartonowej,
    lakierowanej okładki oraz (...) stron. Na okładce widnieje tytuł, a także grafika
    identyfikująca wydawnictwo. Okładka przedstawia (...). Na tylnej okładce widnieją grafiki
    (...). Na tylnej okładce znajduje się także stopka redakcyjna, informacja o innych
    polecanych książeczkach z serii oraz o przeznaczeniu produktu i wydawnictwie. Wewnątrz
    książeczki na (...) kartach znajdują się zadania polegające na (...). Nad elementami
    graficznymi zadań znajduje się treść zadania oraz krótka informacja nawiązująca do
    tematyki książeczki – czyli (...). Na stronie (...) znajdują się zadania, które związane są z
    kartami (...). Wszystkie karty pokryte są w całości (...) , (...) z nich są dodatkowo oznaczone
    (...) ((...)), a w ich (...) rogu widnieje nazwa „(...)”. Wszystkie karty powiązane są z określonym
    zadaniem w książeczce. (...) służy do (...) z odpowiednich kart. Wszystkie elementy
    książeczki zapakowane są w jedną kartonową, specjalnie zaprojektowaną, zamkniętą
    kopertę o wymiarach (...) cm na (...) cm. Na kopercie znajduje się m.in. informacja o
    zawartości publikacji, instrukcja postępowania z książeczką i (...) oraz nr ISBN. Ww. towary
    (książeczka, (...) kart (...) oraz (...)) są sprzedawane łącznie jako zestaw.
    Wniosek uzupełniono w dniu 20 maja 2025 r. o doprecyzowanie, że przedmiotem wniosku
    jest świadczenie kompleksowe obejmujące trzy towary, tj. publikację pt. „(...)”, (...) kart (...)
    oraz (...).
    Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)
    Na wstępie należy zaznaczyć, że co do zasady, każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu
    widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów
    podatkowych.
    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
    Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym
    (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja
    prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc
    kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do
    wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze.
    Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w
    sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia

    zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia
    kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    czynności głównej bez czynności pomocniczej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla
    celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe,
    obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego
    świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności
    głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma
    podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma
    miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę
    zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do
    których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę
    należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona
    dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi
    zasadniczej.
    W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05
    Talacre Beach Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:
    451, w którym stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania
    zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia
    kompleksowego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego.
    Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem
    interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy
    ocenie okoliczności konkretnej sprawy.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy,
    że:
    - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen
      BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649,
      Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda
      transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność
      złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie
      rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby
      określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim
      poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem
      ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych,
      czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub

      więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
      rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
      obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
      miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
    - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP
      przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs ECLI:EU:C:2012:
      597, Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez
      wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane
      świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego
      rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne,
      względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
    Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy
    oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r.
    w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009
    r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z
    dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:
    2009:722, pkt 36-38).
    Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia
    22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko
    Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką
    świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy
    transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku
    świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle
    orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie
    elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna
    zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle
    orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego
    świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za
    poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za
    istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię
    podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.
    Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy
    relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy,
    dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które
    umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości
    skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić
    tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas
    świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie
    opodatkowane świadczenia.

    W przedmiotowej sprawie, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji sprzedawanych
    przez Wnioskodawcę towarów, tj. książki dla dzieci pt. „(...)” wraz z (...) kartami (...) oraz (...)
    – tutejszy organ dokonał analizy przesłanych próbek towarów.
    Analiza ta wykazała, że dostawa ww. towarów, dokonywana przez Wnioskodawcę
    zaprojektowana jest jako jedna, wzajemnie dopełniająca się całość. Książka dla dzieci,
    karty (...) oraz (...) są ze sobą tak ściśle powiązane, że ich rozdzielnie miałoby sztuczny
    charakter.
    W wyniku przeprowadzonej analizy tutejszy organ ustalił, bowiem że:
    - książka dla dzieci, karty (...) oraz (...) są sprzedawane jako jedna całość,
    - zestaw umieszczony jest w jednej specjalnie zaprojektowanej kopercie,
    - do wykonania poszczególnych poleceń zawartych w książce wymagane są karty (...) oraz
      (...) ,
    - na kopercie, w której umieszczone są towary znajduje się informacja o zawartości
      zestawu oraz instrukcja jak z niego korzystać,
    - dodatków do książki – (...) kart (...) oraz (...) nie można nabyć oddzielnie,
    - w treści poleceń zawartych w książeczce wskazano na konieczność wykorzystania kart
      (...) wraz z (...).
    Pomiędzy poszczególnymi elementami zestawu, tj. książką dla dzieci, (...) kartami (...) oraz
    (...) występuje związek funkcjonalny, przy czym karty (...) oraz (...) stanowią elementy
    dodatkowe – stanowią dopełnienie/uzupełnienie książki. Dzięki kartom (...) oraz (...)
    dziecko może wykonać polecenia zawarte w książce, co byłoby niemożliwe bez tych
    elementów.
    Należy zatem stwierdzić, że książka dla dzieci, (...) kart (...) oraz (...) są ze sobą tak ściśle
    powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
    Na uwagę zasługuje także to, że towary sprzedawane przez Wnioskodawcę razem, nie
    składają się z losowych towarów, ale z towarów komplementarnych względem siebie,
    przeznaczonych z góry do wspólnej sprzedaży.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do
    czynienia ze świadczeniem kompleksowym – książka dla dzieci, karty (...) oraz (...) stanowią
    integralną całość, gdzie świadczeniem głównym (elementem wiodącym) jest książka dla
    dzieci pt. „(...)”, a karty (...) oraz (...) stanowią świadczenie pomocnicze, służące lepszemu
    skorzystaniu ze świadczenia głównego.

    W związku z powyższym, w dalszej części niniejszej decyzji tutejszy organ dokona
    klasyfikacji oraz określenia stawki podatku od towarów i usług dla książki dla dzieci pt.
    „(...)” – świadczenia (towaru) głównego.
    Uzasadnienie klasyfikacji towaru
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady, Nomenklatura scalona obejmuje:
    a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
    b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych
      przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
    c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się
      do podpozycji CN.
    Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury
    scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.
    Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych
    regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co
    oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji
    z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
    Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły
    sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych
    klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów
    oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.
    Natomiast Reguła 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej stanowi, że
    klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona
    zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian
    wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym

    poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają
    zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
    W analizowanym przypadku, jak wynika z analizy towaru, publikacja pt. „(...)” przeznaczona
    jest dla dzieci przedszkolnych. Jest to książka drukowana składająca się z kartonowej,
    lakierowanej okładki oraz 4 kartek. Wewnątrz książeczki na czarno–białych kartach
    znajdują się zadania polegające na łączeniu elementów, liczeniu, rozwiązywaniu zagadek i
    labiryntów, poszukiwaniu (...) na obrazku. Nad elementami graficznymi zadań znajduje się
    treść zadania oraz krótka informacja nawiązująca do tematyki książeczki – czyli (...).
    Zgodnie z tytułem działu 49 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje – „Książki, gazety,
    obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty,
    maszynopisy i plany”.
    Natomiast pozycja 4903 działu 49 obejmuje „Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania
    lub kolorowania”.
    Zgodnie z uwagą 6. do działu 49 – w pozycji 4903 określenie „książki obrazkowe dla dzieci”
    dotyczy książek dla dzieci, w których główną atrakcją jest ilustracja, a tekst jest dodatkiem.
    Z not wyjaśniających do HS do pozycji 4903 wynika, że pozycja ta ogranicza się do książek
    obrazkowych wyraźnie tworzonych pod kątem zainteresowania lub do zabawy dla dzieci
    lub jako pomoc w pierwszych stadiach podstawowej edukacji, pod warunkiem, że główną
    atrakcją są w nich ilustracje, a tekst jest dodatkiem (patrz uwaga 6 do tego działu).
    Kategoria ta obejmuje, na przykład elementarze obrazkowe oraz książki w rodzaju tych, w
    których sens historyjek oddaje seria obrazków opatrzonych podpisami lub pobieżnymi
    opowiastkami odnoszącymi się do pojedynczych obrazków. Obejmuje również książki do
    ćwiczeń dla dzieci składające się głównie z obrazków uzupełnionych tekstem,
    przeznaczone do pisania lub innych ćwiczeń.
    Książki objęte tą pozycją mogą być drukowane na papierze, materiale włókienniczym itd.
    oraz zaliczają się do nich dziecięce książki szmaciane.
    Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla
    towarów objętych podpozycją CN 4903 00 00, tj. książki dla dzieci. Klasyfikacja towaru do
    tej podpozycji jest zgodna z ww. postanowieniami 1. i 6. reguły Ogólnych reguł
    interpretacji Nomenklatury scalonej oraz uwagą 6. do działu 49 i z notami wyjaśniającymi
    do HS do pozycji 4903.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,
    art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.
    do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641,
    1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu
    obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia
    Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o
    obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi
    Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został
    przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów
    finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu
    krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której
    mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi
    23%.
    Z kolei na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr
    10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z
    zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.
    W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych
    stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i
    pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i
    plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:
    1) ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w
    pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,
    2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały
    reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,
    3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,
    4) 4904 00 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,
    5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając
    atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,
    6) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i
    fotografiami wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy – przez oznaczenie ex rozumie się zakres
    towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji
    lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej.

    Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub
    kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki
    podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji
    lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane
    przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”.
    Mając na uwadze to, że – jak wyjaśniono wyżej – towar stanowiący element dominujący
    analizowanego świadczenia kompleksowego, czyli książka dla dzieci pt. „(...)” jest
    klasyfikowana do pozycji 4903 00 00 Nomenklatury scalonej (CN), dla opodatkowania tego
    świadczenia zastosowanie znajdzie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 5%,
    na podstawie art. 41 ust. 2a oraz poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy.
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W
    zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń
    kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym
    przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia
    kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności
    WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),
    - świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem
      nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

      albo
    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia
    kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów
    spowodowała, że:
    - klasyfikacja towaru/usługi, lub
    - stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub
    - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.),
    zwanej dalej Ordynacją podatkową.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2
    Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).