Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-783/12/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-30
Teza: Prawo do korekty podatku należnego w trybie art. 89a ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: dług; dłużnik; korekta-korekta podatku; wierzyciel; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2012r. (data wpływu 30 lipca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 października 2012r. (data wpływu 12 października 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korekty podatku należnego w trybie art. 89a ustawy o VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2012r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 8 października 2012r. (data wpływu 12 października 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korekty podatku należnego w trybie art. 89a ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następując zdarzenie przyszłe:

Spółka dnia 13 czerwca 2012 roku wysłała pocztą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru pismo do swojego kontrahenta (osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą) informujące o zamiarze skorygowania podatku VAT należnego w związku z niezapłaconą częścią faktury nr F/09/11 wystawionej w dniu 31 maja 2011r. Korekta miała nastąpić w trybie zapisanym w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od towarów i usług. Zawiadomienie zostało przesłane na adres siedziby wskazany przez kontrahenta, który również został ujęty na wystawionej fakturze. Adres ten został również obecnie potwierdzony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, która to ewidencja zawiera aktualne dane osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Tożsame dane w zakresie adresu posiadają Urzędy Skarbowe oraz inne jednostki np.: Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Pomimo, iż adres wysyłki widnieje jako aktualny adres do doręczeń, Spółka otrzymała 2 lipca 2012r. zwrot przesyłki, która nie została podjęta w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Według adnotacji na przesyłce została ona awizowana dwukrotnie dnia 14 czerwca 2012r. oraz po 7 dniach ponownie 21 czerwca 2012r. Po tym terminie przesyłka została zwrócona do nadawcy 29 czerwca 2012r. Z formalnych i nieformalnych źródeł spółka posiada informację, iż dłużnik nadal prowadzi działalność pod niniejszym adresem, lecz w obawie przed działaniami windykacyjnymi z premedytacją nie odbiera żadnej korespondencji. Spółka kierowała do dłużnika również inną korespondencję wzywającą do zapłaty długu, która również nie została podjęta przez adresata.

W związku z zaistniałą sytuacją oraz z faktem, iż spełnione są wg Wnioskodawcy wszystkie kryteria zawarte w art. 89a ust. 2 Wnioskodawca zamierza skorzystać z uprawnień przewidzianych w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług i dokonać korekty podatku należnego za okres, w którym otrzymano zwrot przesyłki.

W piśmie uzupełniającym z dnia 8 października 2012r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wskazał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2-4 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca może dokonać korekty podatku należnego w oparciu o zapisy art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług traktując prawidłowo wysłaną przesyłkę jako doręczoną w oparciu o art. 150 Ordynacji podatkowej?

Czy doręczenie będzie skuteczne w związku ze spełnieniem przesłanki doręczeń zastępczych i spełnione są tym samym warunki zawarte w art. 89a ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, aby dokonać korekty podatku należnego w oparciu o art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług muszą zostać spełnione wymienione w ww. artykule przesłanki. Jednym z warunków jest uzyskanie potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia wystosowanego przez wierzyciela informującego o zamiarze skorygowania podatku VAT. W ocenie spółki w przedmiotowej sprawie stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej zawarte w art. 150 ustawy. Wynika to z faktu braku odrębnych uregulowań w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Potwierdza to również art. 89b ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług przewidujący, iż do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach. W art. 150 Rozdziału 5 „Doręczenia” - Ordynacji podatkowej zawarto stwierdzenie, iż w przypadku niemożności doręczenia pisma przez pocztę w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej pismo przechowuje się przez 14 dni w placówce pocztowej, pozostawiając dłużnikowi dwukrotnie zawiadomienie o tym fakcie. Po terminie 14 dni od momentu pozostawienia pierwszego zawiadomienia doręczenie pisma traktuje się jako dokonane i skuteczne. Ustawodawca odwołując się wprost w art. 89b ust. 5 ustawy do przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących doręczeń, miał na celu wyeliminowanie negatywnych skutków uporczywego nieodpierania korespondencji przez dłużników. Ma to na celu zabezpieczenie wierzyciela przed negatywnymi konsekwencjami nieodbierania kierowanej do dłużnika korespondencji - pomimo faktycznego prowadzenia działalności pod adresem wskazanym jako siedziba. W związku z powyższym faktem, Wnioskodawca twierdzi, iż po spełnieniu pozostałych warunków zawartych w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług ma prawo dokonać korekty podatku należnego i traktować dwukrotnie awizowaną przesyłkę jako skutecznie doręczoną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a).

W ust. 2 ww. artykułu 89a ustawy o VAT zostały enumeratywnie wymienione warunki, których spełnienie jest niezbędne dla możliwości skorzystania z uregulowania przewidzianego w art. 89a ust. 1 tej ustawy.

Jednym z tych warunków jest wymieniona w art. 89a ust. 2 pkt 6 konieczność zawiadomienia dłużnika przez wierzyciela o odpisaniu wierzytelności jako nieściągalnej, wraz z poinformowaniem o zamiarze skorzystania z ulgi na złe długi. Doręczenie tego zawiadomienia dłużnikowi powoduje rozpoczęcie 14-dniowego okresu oczekiwania. Jest to czas dla dłużnika na ewentualne uregulowania należności, o odpisaniu której w wierzytelności nieściągalnej zawiadomił sprzedawca.

Przewidziana przepisem art. 89a ustawy o VAT możliwość skorygowania przez podatnika podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, wymaga bezwzględnie spełnienia wszystkich warunków, zawartych w tym przepisie.

Zatem, podatnik chcąc skorzystać z uprawnienia do korekty podatku należnego, o którym mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, jest obowiązany dowieść, że dłużnik został w sposób prawidłowy zawiadomiony, posiadając odpowiednie pokwitowanie odbioru.

Należy w tym miejscu zauważyć, że do zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach, co wprost wynika z art. 89b ust. 5 w związku z ust. 1 tego artykułu ustawy o VAT.

Stosownie do zapisu art. 148 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.

Art. 148 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż pisma mogą być również doręczone:

1.  w siedzibie organu podatkowego;
2.  w miejscu pracy adresata – osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji.

W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 148 § 3 Ordynacji podatkowej).

W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa).

Zgodnie z art. 150 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:

1.  poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę;
2.  pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej).

W myśl art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka dnia 13 czerwca 2012 roku wysłała pocztą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru pismo do swojego kontrahenta (osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą) informujące o zamiarze skorygowania podatku VAT należnego w związku z niezapłaconą częścią faktury nr F/09/11 wystawionej w dniu 31 maja 2011r. Korekta miała nastąpić w trybie zapisanym w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od towarów i usług. Zawiadomienie zostało przesłane na adres siedziby wskazany przez kontrahenta, który również został ujęty na wystawionej fakturze. Adres ten został również obecnie potwierdzony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, która to ewidencja zawiera aktualne dane osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Tożsame dane w zakresie adresu posiadają Urzędy Skarbowe oraz inne jednostki np.: Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Pomimo, iż adres wysyłki widnieje jako aktualny adres do doręczeń, Spółka otrzymała 2 lipca 2012r. zwrot przesyłki, która nie została podjęta w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Według adnotacji na przesyłce została ona awizowana dwukrotnie dnia 14 czerwca 2012r. oraz po 7 dniach ponownie 21 czerwca 2012r. Po tym terminie przesyłka została zwrócona do nadawcy 29 czerwca 2012r. Z formalnych i nieformalnych źródeł spółka posiada informację, iż dłużnik nadal prowadzi działalność pod niniejszym adresem, lecz w obawie przed działaniami windykacyjnymi z premedytacją nie odbiera żadnej korespondencji. Spółka kierowała do dłużnika również inną korespondencję wzywającą do zapłaty długu, która również nie została podjęta przez adresata.

W związku z zaistniałą sytuacją oraz z faktem, iż spełnione są wg Wnioskodawcy wszystkie kryteria zawarte w art. 89a ust. 2 Wnioskodawca zamierza skorzystać z uprawnień przewidzianych w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług i dokonać korekty podatku należnego za okres, w którym otrzymano zwrot przesyłki. W niniejszej sprawie nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2-4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca ma wątpliwość czy skutecznie zostało doręczone zawiadomienie dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego.

Obowiązek poinformowania dłużnika na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ma charakter warunku formalnego, a zatem jego spełnienie jest warunkiem skorzystania z regulacji prawnej przewidzianej w tym przepisie. Odwołanie się w art. 89b ust. 5 ustawy wprost do przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących doręczeń, ma na celu zabezpieczenie wierzyciela przed negatywnymi konsekwencjami nieodbierania przez dłużników kierowanej do nich korespondencji, tj. zawiadomienia dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego.

Zatem w sytuacji gdy Wnioskodawca dokonał wszelkich działań, celem doręczenia przedmiotowego zawiadomienia dłużnikowi, a doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego nastąpiło zgodnie z zasadami zawartymi w art. 150 Ordynacji podatkowej, to należy uznać że zwrot tej korespondencji stanowi potwierdzenie odbioru przez dłużnika, a warunek wynikający z przepisu art. 89 ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT za spełniony.

W konsekwencji powyższego, skoro jak wskazał Wnioskodawca, w odniesieniu do wierzytelności, o której mowa we wniosku, zostały równocześnie spełnione wszystkie pozostałe warunki wynikające z treści art. 89a ustawy o VAT, w tym także wymienione w ust. 2 tego artykułu, zatem Wnioskodawca może zastosować w tej sytuacji procedurę przewidzianą w art. 89a ustawy o VAT.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy zostały spełnione pozostałe warunki wynikające z art. 89a ustawy o VAT umożliwiające Wnioskodawcy skorzystanie z prawa do skorygowania podatku należnego z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, gdyż nie było to przedmiotem wniosku, ponadto Wnioskodawca jednoznacznie wskazał (poz. 69 wniosku), iż pozostałe warunki określone w art. 89a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług są spełnione.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.