Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.317.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
wystawionych przez firmę A (pomimo braku nr NIP nabywcy)
w przypadku dostaw towarów realizowanych na terytorium
kraju oraz w przypadku dostaw towarów, które były wysyłane
lub transportowane na terytorium kraju z innego państwa
członkowskiego UE.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
odliczenia-prawo do odliczenia
sprzedaż-sprzedaż krajowa
transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa-transakcja
wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia czy faktury wystawione przez firmę A (pomimo braku
    nr NIP nabywcy) mogą stanowić podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 czerwca 2025 r. (wpływ
    27 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

    Wnioskodawca w 2023 r. i 2024 r. dokonał 10 zakupów towarów od A, (...) (zarejestrowane
    w (...)). Sprzedawca każdorazowo wystawiał dokument nazwany fakturą VAT, który
    posiadał następujące dane „adres rachunku” będący opisem nabywcy i jego adresu,
    „adres dostawy”, będący opisem nabywcy i jego adresu, „Numer klienta”, „Numer
    zamówienia”, „Numer rachunku”, „Rachunek z dnia”, „Dostawa z dnia”, „Liczba”, „Numer
    produktu”, „Produkt”, „Cena jednostkowa”, „VAT PLN”, „VAT%”. Faktura zawiera w sobie
    informację o sposobie płatności (...) oraz dane sprzedawcy (nazwę firmy, siedzibę, organ
    rejestrowy). Faktura nie posiada numeru NIP nabywcy. Faktura posiada niemiecki numer
    identyfikacji podatkowej sprzedawcy (...).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1. Czy są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT?
      Odpowiedź:
        B jest czynnym podatnikiem VAT.
    2. Czy są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT-UE?
      Odpowiedź:
        B jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    3. Czy faktury wystawiane przez sprzedawcę (A) spełniają wymogi formalne przewidziane
      w art. 106e ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 775 ze zm.)?
      Odpowiedź:
        Faktury wystawiane przez sprzedawcę (A) spełniają wymogi formalne przewidziane
        w art. 106e ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z
        2024 r., poz. 361 ze zm.), za wyjątkiem art. 106 ust. 1 pkt 5 rzeczonej ustawy (tj.
        numeru NIP Bu).
    4. Czy podczas zawierania transakcji z A podali Państwo swój nr NIP identyfikując się tym
      samym jako nabywca działający w charakterze podatnika podatku VAT?
      Odpowiedź:
        B podawał swój NIP identyfikując się tym samym jako nabywca działający w
        charakterze podatnika podatku VAT.
    5. Czy zakupione od A towary były wysyłane lub transportowane na terytorium kraju z
      innego państwa członkowskiego (przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub
      na ich rzecz), czy dostawa ww. towarów odbywa się wyłącznie na terytorium Polski (np.
      dostawa jest realizowana z magazynów znajdujących się na terytorium Polski)?
      Odpowiedź:
        Zakupione od A towary były wysyłane lub transportowane na terytorium kraju z
        innego państwa członkowskiego przez A (konkretnie z Niemiec) lub wysyłane lub
        transportowane z magazynów A na terytorium Polski. Bywało tak, że niektóre
        towary wymienione w danej fakturze były wysyłane lub transportowane do B z
        magazynu A w Polsce (np. (...)), a pozostałe z Niemiec. Faktura ani żaden inny
        dokument otrzymywany przez B nie zawierał informacji w tym zakresie.
        Przedstawiane tu wyjaśnienie oparte jest na kontakcie telefonicznym z infolinią A.
    6. Czy zakupione od A towary są wykorzystywane przez Państwa do czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?
      Odpowiedź:
        Zakupione od A towary są wykorzystywane przez B do czynności opodatkowanych
        podatkiem od towarem i usług.

## Pytanie

Czy faktury wystawione przez firmę A, nieposiadające numeru NIP nabywcy stanowić
    mogą podstawę obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż ma prawo do każdorazowego obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego pomimo, iż firma A w wystawianych
    fakturach VAT nie wskazuje numeru NIP nabywcy. Przede wszystkim towary są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 u.p.t.u.). Po
    drugie kwota podatku naliczonego wynika z faktury otrzymanej przez Wnioskodawcę z
    tytułu nabycia towaru (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a u.p.t.u.). Po trzecie nie zachodzą przesłanki
    negatywne wykluczające prawo do odliczenia podatku (art. 88 ust. 3a u.p.t.u.). Po czwarte
    należy mieć na względzie, iż faktury odzwierciedlają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze
    między istniejącymi podmiotami, dającymi się zidentyfikować przez informacje podane w
    fakturach VAT wystawianych przez sprzedawcę.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie powinien być on pozbawiony prawa do naliczenia kwoty
    podatku należnego tylko dlatego, iż faktura wystawiana przez sprzedawcę nie posiada
    tylko jednego z elementów faktury, o których mowa w art. 106e u.p.t.u., którym jest
    numer NIP nabywcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania, że faktury wystawione przez firmę A (pomimo braku
      nr NIP nabywcy) mogą stanowić podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego – w przypadku dostaw towarów realizowanych na
      terytorium kraju;
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania, że faktury wystawione przez firmę A mogą
      stanowić podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego – w przypadku dostaw towarów, które były wysyłane lub
      transportowane na terytorium kraju z innego państwa członkowskiego (z Niemiec).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej [...].
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Na mocy art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
        nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, ma miejsce
    wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki.
    Dodatkowo, transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    pod warunkiem, że nabywcą towarów transportowanych z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na inne jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od
    wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast
    dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub
    podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji, gdy spełnione zostaną powyższe
    warunki – transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym
    mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.
    Według art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.
    Jak stanowi art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Natomiast w myśl art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod
      warunkiem że podatnik:
      a) (uchylona)
      b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
        towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten
        podatek.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

    Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Prawo do odliczenia podatku stanowi integralną część mechanizmu VAT i co do zasady nie
    może być ograniczane. Prawo to jest wykonywane w sposób bezpośredni w stosunku do
    całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku. Jest to tzw.
    zasada neutralności, która jest podstawową zasadą VAT wynikającą z charakteru podatku
    konsumpcyjnego.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
      – w części dotyczącej tych czynności.
    Zatem w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu
    albo jest zwolniona od podatku lub gdy wystawiono faktury, w których została wykazana
    kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się
    kwoty podatku, podatnik mimo spełnienia przesłanek, o których mowa art. 86 ustawy, nie
    ma prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w otrzymanej fakturze.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie
      elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej
      podstawie.
    W świetle art. 106e ust. 1 ustawy:

      Faktura powinna zawierać między innymi:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem (...).
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura winna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza

    zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust.
    1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą
    wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania,
    a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a VI Dyrektywy Rady z 17
    maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu
    do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo
    wynika z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L. 347, s. 1 ze zm.). Przepis
    ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku
    powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego
    prawa – stosownie do art. 178 lit. a tej Dyrektywy – konieczne jest posiadanie faktury
    wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady. Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego.
    Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z
    faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi. Potwierdzeniem tego może być
    wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v.
    Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem
    17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI
    Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika
    wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających
    do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były
    one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że
    został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez
    zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do
    odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na
    poprzednim etapie obrotu.
    Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania odliczenia podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz są
    Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT-UE. W 2023 r. i 2024 r. dokonali Państwo 10
    zakupów towarów od A – podmiotu zarejestrowanego i prowadzącego działalność
    gospodarczą w Niemczech. Sprzedawca każdorazowo wystawiał dokument nazwany
    fakturą VAT, który posiadał następujące dane „adres rachunku” będący opisem nabywcy i
    jego adresu, „adres dostawy”, będący opisem nabywcy i jego adresu, „Numer klienta”,
    „Numer zamówienia”, „Numer rachunku”, „Rachunek z dnia”, „Dostawa z dnia”, „Liczba”,
    „Numer produktu”, „Produkt”, „Cena jednostkowa”, „VAT PLN”, „VAT%”. Faktura zawiera w
    sobie informację o sposobie płatności (...) oraz dane sprzedawcy (nazwę firmy, siedzibę,
    organ rejestrowy). Faktura nie posiada numeru NIP nabywcy. Faktura posiada niemiecki
    numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy. Faktury wystawiane przez sprzedawcę (A)
    spełniają wymogi formalne przewidziane w art. 106e ust. 1 ustawy o podatku od towarów
    i usług. Wskazali Państwo, że podczas składania zamówienia podawali Państwo swój NIP
    identyfikując się tym samym jako nabywca działający w charakterze podatnika podatku

    VAT. Zakupione od A towary były wysyłane lub transportowane na terytorium kraju z
    innego państwa członkowskiego przez A (konkretnie z Niemiec) lub wysyłane lub
    transportowane z magazynów A na terytorium Polski. Bywało tak, że niektóre towary
    wymienione w danej fakturze były wysyłane lub transportowane do Bu z magazynu A w
    Polsce (np. (...)), a pozostałe z Niemiec. Faktura ani żaden inny dokument otrzymywany
    przez B nie zawierał informacji w tym zakresie. Zakupione od A towary są wykorzystywane
    przez B do czynności opodatkowanych podatkiem od towarem i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy faktury wystawione przez firmę A,
    nieposiadające numer NIP nabywcy, stanowić mogą dla Państwa podstawę obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W tym miejscu należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako
    integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem
    czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa
    powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały
    pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Ponownie wskazać należy, że
    ustawodawca przewidział sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88
    ustawy.
    Aby jednak powstało prawo do odliczenia podatku VAT musi być zrealizowana
    transakcja gospodarcza, w której podatek VAT jest naliczany. Należy zwrócić uwagę, że
    w odniesieniu do nabycia towarów przez polskiego nabywcę prowadzącego działalność
    gospodarczą, w dużym uproszczeniu, może mieć miejsce nabycie krajowe, kiedy to
    dostawca jest polskim podatnikiem podatku VAT oraz towary znajdują się w momencie
    dostawy na terytorium Polski jak również nabycie wewnątrzunijne, kiedy to towary
    sprzedawane są przez podatnika z innego kraju UE oraz w momencie dostawy towary
    znajdują się w innym niż Polska kraju członkowskim, z którego to kraju są
    przemieszczane do Polski. Istnieją jeszcze transakcje związane z eksportem i importem,
    jednakże w analizowanej sprawie nie występują.
    Prawidłowe określenie charakteru przeprowadzanej transakcji ma wpływ na rozliczenie
    podatku VAT zarówno należnego, jak i naliczonego. W przypadku tzw. dostaw
    krajowych, polski nabywca (podatnik VAT) otrzymuje od sprzedawcy fakturę z wykazaną
    kwotą podatku VAT obliczoną według właściwej stawki obowiązującej w Polsce, a
    następnie kwotę tę traktuje, co do zasady, jako kwotę podatku podlegającą odliczeniu.
    Inaczej jest, gdy transakcja ma charakter wewnątrzwspólnotowy, a polski podatnik VAT
    dokonuje nabycia towarów, które w wyniku dostawy dokonanej na jego rzecz są
    transportowane z innego kraju unijnego do Polski. Wówczas mamy do czynienia z
    wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy. W
    takim przypadku to polski nabywca jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego
    z przeprowadzanej transakcji, przy czym kwota podatku należnego jest równa kwocie
    podatku naliczonego podlegającego odliczeniu w przypadku gdy nabywane towary
    służą polskiemu podatnikowi do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy – zakupione od A towary były wysyłane lub
    transportowane na terytorium kraju z innego państwa członkowskiego przez A (z Niemiec)
    lub wysyłane lub transportowane z magazynów A na terytorium Polski. Niektóre towary
    wymienione w danej fakturze były wysyłane lub transportowane do Państwa z magazynu
    A w Polsce (np. (...)), a pozostałe z Niemiec.
    Należy zatem stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mają Państwo prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego występującego przy nabyciu towarów wykazanego na fakturze
    przez dostawcę, pod warunkiem, że dostawa towarów została udokumentowana
    prawidłowo wystawioną przez dostawcę fakturą VAT (przy spełnieniu warunków
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88
    ustawy).

    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87,
    Jeunehomme TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8 VI
    Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z
    którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która, oprócz
    spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać
    określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom
    skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może
    uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Tożsamo w
    orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 Terra Baubedarf-Handel GmbH,
    Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy
    interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie
    rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj.
    towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w
    posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa
    członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy również zauważyć, że formułując w art. 86
    ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia
    prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów
    lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego
    działalności opodatkowanej.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie
    musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi
    do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że
    podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    W analizowanej sprawie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabyli Państwo
    – jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT – towary od A, które są wykorzystywane przez
    Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarem i usług. Wskazali Państwo,
    że otrzymane faktury zawierają wszystkie elementy faktury wymagane przepisami ustawy
    o podatku od towarów i usług wskazane w art. 106e ustawy, za wyjątkiem Państwa nr NIP.
    Należy ponownie zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na

    fakturze. Brak nr NIP, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych
    podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy
    towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury
    uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a
    także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki
    negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy
    faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak numeru NIP na
    fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
    Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy i powołane regulacje prawne
    stwierdzić należy, że w przypadku dostaw towarów, które zostały zrealizowane z
    magazynów sprzedawcy na terytorium Polski, mają/będą Państwo mieli prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego występującego przy nabyciu towarów wykazanego
    przez Sprzedawcę na fakturach opisanych we wniosku – przy założeniu, że nie wystąpią
    okoliczności wymienione w art. 88 ustawy.
    W konsekwencji, w przypadku dostaw towarów zrealizowanych z magazynów sprzedawcy
    zlokalizowanych na terytorium Polski, faktury wystawione przez firmę A mogą stanowić
    podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W przypadku natomiast dostaw towarów, które były wysłane lub transportowane do
    Państwa z innego państwa członkowskiego (z Niemiec), wskazać należy, że nabycie przez
    Państwa tych towarów spełnia przesłanki do uznania tych transakcji za
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i następne
    ustawy. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa towary
    od sprzedawcy, zarejestrowanego i posiadającego siedzibę na terytorium Niemiec, a
    zakupione przez Państwa towary – jak wskazano w opisie sprawy – są przesyłane z innego
    państwa członkowskiego na terytorium kraju.
    Podkreślić należy, że w transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    opodatkowaniu podlega czynność nabycia towarów. Podatek należny rozliczany jest przez
    nabywcę towaru w państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy zawsze lustrzana czynność,
    wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca
    charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej).
    Zasady opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. nabycie według stawki
    właściwej dla danego towaru, zaś dostawa, co do zasady, wedle stawki 0% (zwolnienie z
    prawem do odliczenia), powodują, że podatek z tytułu danej czynności faktycznej (którą
    jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami, u jednego kontrahenta stanowiące
    wewnątrzwspólnotowe nabycie, u drugiego zaś odpowiednio wewnątrzwspólnotową
    dostawę) jest faktycznie rozliczany przez nabywcę w państwie, do którego towary zostały
    ostatecznie przemieszczone.
    Jak wskazano powyżej, podstawową zasadą podatku VAT jest zasada neutralności, która
    oznacza, że podatnik VAT dokonujący czynności opodatkowanych ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. A zatem mają Państwo prawo do
    odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów, które są przez Państwa
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednakże nie będzie to
    kwota podatku wykazana na fakturze otrzymanej od sprzedawcy, tj. kwota podatku

    obliczona według stawki podatku obowiązującej w Polsce. Powyższe wynika z tego, że z
    tytułu nabycia towarów od sprzedawcy, powinni Państwo dokonać rozliczenia
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Powołany wcześniej przepis art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy stanowi, że kwota podatku
    naliczonego jest kwotą podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy. Podatnik, który nabywa towary w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju musi z tego tytułu
    rozliczyć podatek VAT w Polsce. Wobec powyższego, ma on obowiązek dokonania
    samoobliczenia podatku należnego z tego tytułu i wykazania go w deklaracji
    podatkowej. W takim przypadku kwota VAT należnego wykazana przez podatnika
    będzie jednocześnie kwotą VAT naliczonego podlegającą odliczeniu (z uwzględnieniem
    wyłączeń ustawowych), na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy, w sytuacji, gdy
    poniesione wydatki są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Zatem, w tej sytuacji nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur wystawionych przez sprzedawcę (A), na podstawie art. 86 ust. 1 w
    zw. z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, ale z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy, po uprzednim rozliczeniu podatku
    należnego.
    Zatem, w przypadku gdy sprzedawca (A) nieprawidłowo opodatkuje dokonaną dostawę
    towarów stawką krajową, nabywca (Państwo) – stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 7
    ustawy – nie mogą dokonać odliczenia podatku naliczonego. Skoro faktury wystawione
    przez sprzedawcę stwierdzają dokonanie dostaw na terenie kraju, które jak wynika z
    opisu sprawy nie miały miejsca, to podatek naliczony z takich faktur, nie podlega
    odliczeniu. Należy również podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i
    dokumentowania transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami
    tej transakcji w celu uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno
    przez sprzedawcę, jak i przez Państwa.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przypadku dostaw towarów, które były
    wysyłane lub transportowane na terytorium kraju z innego państwa członkowskiego (z
    Niemiec), faktury wystawione przez firmę A nie mogą stanowić podstawy do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania, że faktury wystawione przez firmę A (pomimo braku
      Państwa nr NIP) stanowią podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego – w przypadku dostaw towarów realizowanych na terytorium
      kraju;
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania, że faktury wystawione przez firmę A stanowią
      podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – w
      przypadku dostaw towarów, które były wysyłane lub transportowane na terytorium
      kraju z innego państwa członkowskiego (z Niemiec).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.