Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.253.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów jako rodzic samotnie
wychowujący dzieci
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
korekta
małoletni
rodzice
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 18 maja 2025 r. (wpływ 18 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów jako rodzic samotnie wychowujący dzieci.
    Wyrok rozwiązujący małżeństwo Wnioskodawczyni z (...) został wydany (...) czerwca 2019 r.
    przez Sąd (...). Wnioskodawczyni ma dwoje małoletnich dzieci: syn (...) urodził się (...)
    stycznia 2009 r. (...), córka (...) urodziła się (...) lutego 2013 r. (...). Syn uczęszcza do drugiej
    klasy (...), córka do piątej klasy (...).
    Zgodnie z wyrokiem Sądu stałym miejscem zamieszkania dzieci jest stałe miejsce
    zamieszkania Wnioskodawczyni, więc dzieci zamieszkują na stałe z Wnioskodawczynią, (...).
    Zgodnie z orzeczeniem Sądu ojciec dzieci płaci alimenty w wysokości (...) na każde dziecko
    w wyznaczonym terminie do 15 dnia każdego miesiąca. Sąd nie uregulował szczegółowo
    kontaktów ojca z dziećmi, pozostawiając rodzicom swobodę w ustalaniu czasu jaki ojciec
    spędza z dziećmi. W praktyce, ojciec spędza z dziećmi jeden dzień weekendu, sobotę lub
    niedzielę (od około 12:00 do 19:00) oraz maksymalnie dwa popołudnia w ciągu tygodnia
    (od około 16:30 do 19:30). Do czerwca 2024 r. dzieci zazwyczaj zostawały u ojca na jedną
    noc w tygodniu, lecz od czerwca 2024 r. dzieci nie nocują już u taty, wolą przebywać w
    domu. Ojciec odwiedza dzieci w domu Wnioskodawczyni i dzieci (...), bardzo sporadycznie
    zabiera dzieci z wizytą do swojej rodziny. Dzieci spędzają z ojcem maksymalnie 14 dni w
    ciągu wakacji letnich, są to zazwyczaj dwa, mniej więcej tygodniowe wyjazdy. Do tej pory
    ojciec zabierał też dzieci na 5-dniowy wyjazd w czasie ferii zimowych, jednak w 2025 r.
    ojciec zabrał syna tylko na 3-dniowy wyjazd, córka nie chciała z nimi jechać. Ponadto,
    spędza z dziećmi 1,5 dnia w czasie świąt Bożego Narodzenia i jeden dzień świąt Wielkiej
    Nocy. Wnioskodawczyni wyraźnie widzi, że dzieci coraz mniej czasu spędzają z ojcem,
    rzadziej chcą z nim wyjeżdżać, najlepiej czują się w znanym im dobrze otoczeniu domu.
    Poza tym rodzaj wykonywanej przez ojca pracy powoduje, że często wyjeżdża, czasami
    nawet na 2 tygodnie i nie zawsze realizuje wszystkie spotkania z dziećmi jakie ma do
    dyspozycji. Wnioskodawczyni chciałaby zaznaczyć, że nigdy nie ogranicza mu możliwości
    widzenia się z dziećmi.
    Ojciec dzieci, poza zasądzonymi przez Sąd alimentami, sporadycznie partycypuje w
    kosztach utrzymania dzieci. W ramach prezentów urodzinowych lub świątecznych, dzieci
    otrzymały od niego (...). Ojciec opłaca również (...) dzieci. W 2024 r. pokrywał także koszt 1
    zajęć (...) córki (...). Wszelkie opłaty dotyczące życia codziennego i edukacji dzieci ponosi
    osobiście Wnioskodawczyni. Pokrywa takie koszty jak opłaty za zajęcia dodatkowe, opłaty
    na fundusz rady rodziców, opłaty za posiłki w szkole, wszelkie składki klasowe, wycieczki,
    warsztaty i inne atrakcje organizowane w szkole, ubezpieczenia szkolne i wakacyjne,
    dodatkowe ubrania/przebrania związane z wydarzeniami w szkole i przedszkolu (...),
    wyprawki przedszkolne i szkolne itp., prywatną opiekę medyczną (syn leczy się obecnie
    (...), koszty wizyt, leków i badań (...) wynoszą około (...) miesięcznie, córka chodzi raz w
    miesiącu do (...)), dodatkowe zajęcia edukacyjne (córka (...) raz w tygodniu i uprawia (...) 2
    razy w tygodniu), na które Wnioskodawczyni ma podpisane umowy i dokonuje
    stosownych opłat, a także wyżywienie, sezonową odzież i obuwie, kosmetyki i leki, fryzjera,
    wyjścia do kina lub muzeów, prezenty urodzinowe dla przyjaciół. Do wydatków należy
    również zaliczyć zabezpieczanie innych potrzeb dzieci niezbędnych do prawidłowego
    rozwoju emocjonalnego dzieci, w tym wizyty (...), z których korzystał zarówno syn (w 2024
    r.), jak i córka (...) zaczęła się w 2024 r. i nadal trwa w chwili składania wniosku). Ojciec nie
    ponosi dodatkowych kosztów związanych z realizacją kontaktów z dziećmi w ciągu roku
    szkolnego. W związku z tym, że widuje się z nimi w domu Wnioskodawczyni i dzieci, w
    soboty lub niedziele spędza z nimi czas od około 12:00 do 19:00, gotuje tu dla nich obiad,
    to Wnioskodawczyni ponosi koszty opłat za energię, wodę i gaz, jakie zostają w tym celu
    zużyte.

    Wnioskodawczyni zaspokaja zdecydowanie większą część potrzeb dzieci, również te
    których nie można wycenić, a które związane są z ich wychowaniem, rozmowami z nimi,
    rozwiązywaniem ich problemów, wspieraniem ich w nauce szkolnej. Pozostaje w stałym
    kontakcie z nauczycielami w szkołach u obojga dzieci. Wnioskodawczyni uczestniczy
    aktywnie we wszystkich wydarzeniach szkolnych, w przypadku syna, była członkinią trójki
    klasowej, jeździła również jako opiekun na wycieczki szkolne. Wnioskodawczyni dba o
    rozwój dzieci na każdej płaszczyźnie, zapewnia im odpowiednie warunki bytowe, troszczy
    się o prawidłowy rozwój emocjonalny i intelektualny.
    Od kwietnia 2004 r. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
    Osiąga dochody, które rozliczane są wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2024 r. i w latach poprzednich dzieci
    Wnioskodawczyni nie osiągały dochodu. W 2024 r. w stosunku do Wnioskodawczyni i jej
    dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
    ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okręgowego. W 2024 r. dzieci
    Wnioskodawczyni nie pobierały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.
    Wnioskodawczyni otrzymuje świadczenie Rodzina 800 Plus na oboje dzieci, co potwierdza,
    że to Wnioskodawczyni jestem głównym opiekunem dzieci.
    W piśmie z 18 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pani nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), Wnioskodawczyni ma nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce.
    2. Czy w stosunku do Pani lub Pani dzieci, w latach podatkowych 2022-2023, miały
    zastosowanie przepisy:
      a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
      dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej
      podatkiem liniowym),
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
      c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
    Odpowiedź: W stosunku do Wnioskodawczyni lub jej dzieci, w latach podatkowych 2022-
    2023, nie miały zastosowania przepisy:
    a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
    dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej
    podatkiem liniowym),
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
    c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca
    2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    3. Czy posiada Pani prawomocne orzeczenie sądu o rozwodzie? Jeśli tak, proszę podać
    datę, kiedy (dd-mm-rrrr) uprawomocniło się orzeczenie sądu o rozwodzie między
    Panią, a Pani mężem.

    Odpowiedź: Wyrok (...), o rozwodzie pomiędzy Wnioskodawczynią a (...), został wydany
    (...) czerwca 2019 r. i uprawomocnił się po upływie 7 dni, czyli (...) czerwca 2019 r., gdyż
    żadna ze stron nie wniosła o uzasadnienie wyroku, ani nie wniosła apelacji.
    4. Czy po rozwodzie Pani stan cywilny uległ zmianie i wstąpiła Pani ponownie w związek
    małżeński?
    Odpowiedź: Po rozwodzie, stan cywilny Wnioskodawczyni nie uległa zmianie.
    Wnioskodawczyni nie wstąpiła w nowy związek małżeński.
    5. Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienione we
    wniosku) i względem nich wykonywała Pani w okresie, którego dotyczy wniosek
    władzę rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.
    Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie jest matką lub opiekunem prawnym innych dzieci
    (niż te wymienione we wniosku).
    6. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 5, proszę wskazać czy
    wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym
    (partnerem)?
    Odpowiedź: –
    7. Czy w latach 2022, 2023 i 2024 została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna nad
    dziećmi, w związku z którą Pani i ojcu dzieci zostało ustalone świadczenie
    wychowawcze (tzw. 500+/800+) zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016
    r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576)? Jeśli
    nie, to któremu z rodziców i dlaczego?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023 i 2024 nie została orzeczona przez sąd opieka
    naprzemienna nad dziećmi, zatem świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) zgodnie
    z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
    dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) było i jest wypłacane na rzecz Wnioskodawczyni.
    8. Czy w latach 2022, 2023 i 2024 ojciec dzieci zajmował się ich wychowaniem i
    wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do dzieci, tj. uczestniczył w wychowaniu
    dzieci, dbał o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowanie, rozwijał
    ich zainteresowania, sprawował nad nimi pieczę/opiekę, troszczył się o ich rozwój
    fizyczny i duchowy, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał
    w edukacji szkolnej, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z
    ich kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023 i 2024 ojciec dzieci zajmował się ich wychowaniem w
    stopniu ograniczonym. Widywał się z nimi maksymalnie 3 dni w tygodniu (jeden pełen
    dzień weekendu i dwa popołudnia w ciągu tygodnia, w godzinach 17-20:00). Zabierał też
    dzieci na wyjazdy wakacyjne – maksymalnie 14 dni w czasie wakacji letnich i około 5 dni w
    czasie ferii zimowych. Spędzał z dziećmi zazwyczaj jeden dzień świąteczny w okresie
    Bożego Narodzenia i Wielkanocy oraz maksymalnie 6 dni w roku z innych okazji. W tym
    okresie Wnioskodawczyni może ocenić udział ojca w opiece nad dziećmi i ich wychowaniu
    jako maksymalnie 25% całego czasu, wysiłku i nakładów emocjonalnych jakie są po jej
    stronie – zatem podsumowując, wkład Wnioskodawczyni w wychowanie dzieci w tych
    latach to 75%, a ojca 25%. Wnioskodawczyni zaznacza, że obecnie dzieci niechętnie
    spędzają czas z ojcem, i jego udział w wychowaniu dzieci zdecydowanie się zmniejszył do
    zaledwie około 15%. Szacunki te Wnioskodawczyni przytacza, by zobrazować ilość
    obowiązków związanych z wychowaniem dzieci, które spoczywają na każdej ze stron.
    Wnioskodawczyni zdaje sobie sprawę, że dokładne liczbowe odzwierciedlenie nie jest
    możliwe.

## Pytanie

Czy na podstawie przedstawionych faktów za rok 2024 Wnioskodawczyni ma możliwość
    skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dzieci na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    dokonania korekty zeznań podatkowych za rok 2022 i 2023?
    Pani stanowisko w sprawie
    Na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    Wnioskodawczyni uważa, że ma prawo dokonać rozliczenia za rok 2024 i dokonać
    korekty za rok 2022 i 2023 w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko. Stanowisko swoje Wnioskodawczyni opiera na decyzji wydanej przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej wydanej 14 lutego 2025 r. o sygnaturze 0113-KDIPT2-
    2.4011.971.2024.2.DA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) dalej zwanej ustawą:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4e ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.

    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
    Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego
    rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią okres,
    tj. za lata 2022-2024 – w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci,
    należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i
    powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady,
    muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego
    literą.
    Z powołanych powyżej przepisów art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jednoznacznie wynika, że stanowią odstępstwo od generalnej zasady
    indywidualnego opodatkowania. Możliwość ich zastosowania obwarowana jest
    szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować
    ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej, ani też
    zawężającej.
    W konsekwencji, aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów na
    zasadach w nich przewidzianych należy spełnić warunki dla niej określone.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do
    skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób
    samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
    - posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie
      wychowującej dziecko;
    - wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym
      dziecko;
    - nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów
      /dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
      z wyjątkiem najmu prywatnego;

    - niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na
      zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
      ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Wskazać przy tym należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób,
    aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów
    nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub
    przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców
    /opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.
    Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samotne troszczenie się o byt
    materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności
    ojca lub matki dziecka. Równie istotne jest legitymowanie się określonym stanem
    cywilnym, bowiem przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby,
    którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno
    do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie
    wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy
    w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u
    kogo i pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie
    można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze
    niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw
    emocjonalnych.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia
    tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób,
    które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł
    definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji
    słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
    światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic
    który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą
    opiekę, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym
    konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania
    dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod
    jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów
    oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd
    przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi

    weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego
    rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki,
    dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy
    rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka,
    nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania
    sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego
    alimentów.
    Podstawową kwestią jest ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy
    rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej. Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na
    jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie
    dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania
    człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą
    rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic
    osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud
    wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od
    tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest
    zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że (...) czerwca
    2019 r. został wydany przez Sąd (...) wyrok rozwiązujący Pani małżeństwo z (...), który
    uprawomocnił się (...) czerwca 2019 r. Ma Pani dwoje małoletnich dzieci: syn (...) urodził się
    (...) stycznia 2009 r., córka (...) urodziła się (...) lutego 2013 r. Syn uczęszcza do drugiej klasy
    (...), córka do piątej klasy (...). Zgodnie z wyrokiem Sądu stałym miejscem zamieszkania
    dzieci jest Pani stałe miejsce zamieszkania, więc dzieci zamieszkują na stałe z Panią.
    Zgodnie z orzeczeniem Sądu ojciec dzieci płaci alimenty w wysokości (...) na każde dziecko
    w wyznaczonym terminie do 15 dnia każdego miesiąca. Sąd nie uregulował szczegółowo
    kontaktów ojca z dziećmi, pozostawiając rodzicom swobodę w ustalaniu czasu jaki ojciec
    spędza z dziećmi. W praktyce, ojciec spędza z dziećmi jeden dzień weekendu, sobotę lub
    niedzielę (od około 12:00 do 19:00) oraz maksymalnie dwa popołudnia w ciągu tygodnia
    (od około 16:30 do 19:30). Do czerwca 2024 r. dzieci zazwyczaj zostawały u ojca na jedną
    noc w tygodniu, lecz od czerwca 2024 r. dzieci nie nocują już u taty, wolą przebywać w
    domu. Ojciec odwiedza dzieci w Pani i dzieci domu, bardzo sporadycznie zabiera dzieci z
    wizytą do swojej rodziny. Dzieci spędzają z ojcem maksymalnie 14 dni w ciągu wakacji
    letnich, są to zazwyczaj dwa, mniej więcej tygodniowe wyjazdy. Do tej pory ojciec zabierał
    też dzieci na 5-dniowy wyjazd w czasie ferii zimowych, jednak w 2025 r. ojciec zabrał syna
    tylko na 3-dniowy wyjazd, córka nie chciała z nimi jechać. Ponadto, ojciec spędza z dziećmi
    1,5 dnia w czasie świąt Bożego Narodzenia i jeden dzień świąt Wielkiej Nocy. Według Pani,
    dzieci coraz mniej czasu spędzają z ojcem, rzadziej chcą z nim wyjeżdżać, najlepiej czują
    się w znanym im dobrze otoczeniu domu. Poza tym rodzaj wykonywanej przez ojca pracy
    powoduje, że często wyjeżdża, czasami nawet na 2 tygodnie i nie zawsze realizuje
    wszystkie spotkania z dziećmi jakie ma do dyspozycji. Zaznaczyła Pani, że nigdy nie
    ogranicza mu możliwości widzenia się z dziećmi. Ojciec dzieci, poza zasądzonymi przez
    Sąd alimentami, sporadycznie partycypuje w kosztach utrzymania dzieci. W ramach
    prezentów urodzinowych lub świątecznych, dzieci otrzymały od niego (...). Ojciec opłaca
    również (...) dzieci. W 2024 r. pokrywał także koszt 1 zajęć (...) córki w (...). Wszelkie opłaty
    dotyczące życia codziennego i edukacji dzieci ponosi Pani osobiście. Pokrywa Pani takie
    koszty jak opłaty za zajęcia dodatkowe, opłaty na fundusz rady rodziców, opłaty za posiłki
    w szkole, wszelkie składki klasowe, wycieczki, warsztaty i inne atrakcje organizowane w
    szkole, ubezpieczenia szkolne i wakacyjne, dodatkowe ubrania/przebrania związane z
    wydarzeniami w szkole i przedszkolu (...), wyprawki przedszkolne i szkolne itp., prywatną

    opiekę medyczną (Pani syn leczy się obecnie u (...), koszty wizyt, leków i badań (...) wynoszą
    około (...) miesięcznie, Pani córka chodzi raz w miesiącu do (...)), dodatkowe zajęcia
    edukacyjne (córka (...) raz w tygodniu i uprawia (...) 2 razy w tygodniu), na które ma Pani
    podpisane umowy i dokonuje stosownych opłat, a także wyżywienie, sezonową odzież i
    obuwie, kosmetyki i leki, fryzjera, wyjścia do kina lub muzeów, prezenty urodzinowe dla
    przyjaciół. Do wydatków należy również zaliczyć zabezpieczanie innych potrzeb dzieci
    niezbędnych do prawidłowego rozwoju emocjonalnego dzieci, w tym wizyty u (...), z
    których korzystał zarówno Pani syn (w 2024 r.), jak i Pani córka (jej (...) zaczęła się w 2024 r.
    i nadal trwa w chwili składania wniosku). Ojciec nie ponosi dodatkowych kosztów
    związanych z realizacją kontaktów z dziećmi w ciągu roku szkolnego. W związku z tym, że
    widuje się z nimi w Pani i dzieci domu, w soboty lub niedziele spędza z nimi czas od około
    12:00 do 19:00, gdzie gotuje dla nich obiad, to ponosi Pani koszty opłat za energię, wodę i
    gaz, jakie zostają w tym celu zużyte. Pani zdaniem, zaspokaja Pani zdecydowanie większą
    część potrzeb dzieci, również te których nie można wycenić, a które związane są z ich
    wychowaniem, rozmowami z nimi, rozwiązywaniem ich problemów, wspieraniem ich w
    nauce szkolnej. Pozostaje Pani w stałym kontakcie z nauczycielami w szkołach u obojga
    dzieci. Uczestniczy Pani aktywnie we wszystkich wydarzeniach szkolnych, w przypadku
    Pani syna, była członkinią trójki klasowej, jeździła Pani również jako opiekun na wycieczki
    szkolne. Dba Pani o rozwój dzieci na każdej płaszczyźnie, zapewnia im odpowiednie
    warunki bytowe, troszczy się o ich prawidłowy rozwój emocjonalny i intelektualny. W
    latach 2022, 2023 i 2024 ojciec dzieci zajmował się ich wychowaniem w stopniu
    ograniczonym. Widywał się z nimi maksymalnie 3 dni w tygodniu (jeden pełen dzień
    weekendu i dwa popołudnia w ciągu tygodnia, w godzinach 17-20:00). Zabierał też dzieci
    na wyjazdy wakacyjne – maksymalnie 14 dni w czasie wakacji letnich i około 5 dni w czasie
    ferii zimowych. Spędzał z dziećmi zazwyczaj jeden dzień świąteczny w okresie Bożego
    Narodzenia i Wielkanocy oraz maksymalnie 6 dni w roku z innych okazji. W tym okresie
    zdaniem Pani, może ocenić udział ojca w opiece nad dziećmi i ich wychowaniu jako
    maksymalnie 25% całego czasu, wysiłku i nakładów emocjonalnych jakie są po Pani
    stronie – zatem według Pani, Pani wkład w wychowanie dzieci w tych latach to 75%, a ojca
    dzieci 25%. Zaznacza Pani, że obecnie dzieci niechętnie spędzają czas z ojcem, i jego udział
    w wychowaniu dzieci zdecydowanie się zmniejszył do zaledwie około 15%. Szacunki te
    przytacza Pani, by zobrazować ilość obowiązków związanych z wychowaniem dzieci, które
    spoczywają na każdej ze stron. Zdaje sobie Pani sprawę, że dokładne liczbowe
    odzwierciedlenie nie jest możliwe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Od kwietnia 2004 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Osiąga Pani
    dochody, które rozliczane są wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Po rozwodzie, Pani stan cywilny nie uległa
    zmianie. Nie wstąpiła Pani w nowy związek małżeński. Nie jest Pani matką lub opiekunem
    prawnym innych dzieci (niż te wymienione we wniosku). W 2024 r. i w latach poprzednich
    Pani dzieci nie osiągały dochodu. W latach 2022-2024 w stosunku do Pani i Pani dzieci nie
    miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    oraz przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia
    6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okręgowego. W 2024 r. Pani dzieci nie pobierały
    zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W latach 2022, 2023 i 2024 nie została
    orzeczona przez sąd opieka naprzemienna nad dziećmi, zatem świadczenie wychowawcze
    (tzw. 500+/800+) zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) było i jest wypłacane na
    Pani rzecz.
    W kwestii korekty rozliczeń lat poprzednich należy wskazać, że zgodnie z art. 81 § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze
    zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.

    Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na
      podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej.
    Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z
    zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej
    deklaracji.
    Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń
    gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po
    stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku
    należnego).
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze
    zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty
    deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli
    5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku
    (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i powołane przepisy prawa
    wskazać należy, że skoro jest Pani matką dwojga małoletnich dzieci, posiada Pani wyrok
    Sądu o rozwodzie z ich ojcem, który uprawomocnił się (...) czerwca 2019 r., po
    rozwodzie Pani stan cywilny nie uległ zmianie, a ponadto w okresie którego dotyczy
    wniosek, faktycznie i samotnie wychowywała Pani dzieci i wykonywała władzę
    rodzicielską, bez udziału drugiego rodzica (Sąd nie uregulował szczegółowo kontaktów
    ojca z dziećmi, pozostawiając rodzicom swobodę w ustalaniu czasu jaki ojciec spędza z
    dziećmi, ojciec odwiedza dzieci w Pani i dzieci domu, bardzo sporadycznie zabiera dzieci
    z wizytą do swojej rodziny, Pani zdaniem, to Pani zaspokaja zdecydowanie większą
    część potrzeb dzieci, również te których nie można wycenić, a które związane są z ich
    wychowaniem, rozmowami z nimi, rozwiązywaniem ich problemów, wspieraniem ich w
    nauce szkolnej, ojciec dzieci, poza zasądzonymi przez Sąd alimentami, sporadycznie
    partycypuje w kosztach utrzymania dzieci), to spełniła Pani warunki określone w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawniające do rozliczenia
    podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za lata 2022-
    2024, dlatego jest Pani także uprawniona do złożenia korekty zeznań podatkowych za
    lata poprzednie.
    Podsumowując, miała Pani prawo do skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany
    dla osoby samotnie wychowującej dzieci na podstawie art. 6 ust 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu podatkowym za 2024 r. i ma Pani prawo
    do złożenia korekty zeznań podatkowych za lata 2022-2023.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu
    faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawie i nie ma
    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego
    stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.