Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/436-118/08/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-13
Teza: Czy zawarcie umowy pożyczki oraz aneksu dotyczącego przyszłej pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa po0datkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2008 r. (data wpływu 15 października 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. (data wpływu 22 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. Nr ITPB2/436-118/08-2/IL wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku. Braki wykazane w wezwaniu uzupełniono w dniu 22 grudnia 2008 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka zawarła we wrześniu 2007 r. umowę pożyczki pieniężnej z podmiotem zagranicznym mającym siedzibę we Francji, nie będącym udziałowcem Spółki i nie zarejestrowanym dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium kraju. Pożyczkodawca nie jest bankiem i jest podatnikiem podatku VAT we Francji. Zgodnie z umową pożyczki, Spółka jest zobowiązana do płacenia na rzecz pożyczkodawcy określonych w umowie odsetek od pożyczki. Aktualnie Spółka planuje zawrzeć aneks do umowy pożyczki pieniężnej z tym samym podmiotem, na warunkach zbliżonych do zawartej w 2007 r. umowy pożyczki. Przedmiotowe transakcje udzielenia pożyczki, na indywidualny wniosek Spółki, zostały zakwalifikowane przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu PKWiU 65.22.10–00.90 jako usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym, pozostałe. W uzyskanej przez Spółkę klasyfikacji Urząd Statystyczny w Łodzi wskazał również, iż zgodnie z poprzednio obowiązującą PKWiU, stosowaną obecnie dla celów podatkowych, opisane usługi mieściły się w grupowaniu PKWiU 65.22.10–00.00 jako usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy pożyczka udzielona Spółce przez pożyczkodawcę oraz przyszła pożyczka, której udzielenie jest planowane, stanowiące usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w stosowanej dla celów podatkowych PKWiU w grupowaniu 65.22.10–00.00, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z poz. nr 3 załącznika nr 4 do tej ustawy?
2.  Czy zawarcie umowy pożyczki oraz aneksu dotyczącego przyszłej pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek Spółki w pozostałym zakresie został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną z dnia 30 grudnia 2008 r. Nr ITPP1/443-926/08/MN.

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczka udzielona przez pożyczkodawcę oraz przyszła pożyczka, która zostanie udzielona przez pożyczkodawcę korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, zawarcie umowy pożyczki oraz aneksu dotyczącego przyszłej pożyczki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych umowy pożyczki podlegają, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce. Zgodnie jednakże z przewidzianym w art. 2 ust. 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wyjątkiem, podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkami nie znajdującymi zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym). Pożyczka oraz przyszła pożyczka stanowią dla Spółki transakcje zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Z tego względu, zdaniem Spółki, umowa pożyczki oraz aneks dotyczący przyszłej pożyczki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 ust. 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Dla poparcia swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na rozstrzygnięcie Izby Skarbowej w Bydgoszczy zawarte w interpretacji z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. ITPP1/443-367/08/MN oraz w interpretacji z dnia 28 kwietnia 2008 r. sygn. ITPB2/436-22/08/IL, jak również rozstrzygnięcie Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 25 października 2006 r. nr ZP/436-17/06.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) i pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki oraz zmiany takich umów, jeżeli powodują podwyższenie podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana VAT,
2.  zwolniona z podatku VAT, z wyjątkiem:
    1.  umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    2.  umowy spółki i jej zmiany
    3.  umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2008 r. Nr ITPP1/443-926/08/MN dokonano oceny przedstawionego we wniosku stanowiska w zakresie podatku od towarów i usług. Stwierdzono w niej, iż usługi udzielania pożyczek będą korzystały ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), o ile są sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 65.22.10-00.00, jako wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z tym, mając na uwadze wyżej wskazane przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych uznać należy, że pożyczki otrzymane przez Spółkę, jeżeli mieszczą się w zakresie usług finansowych zwolnionych z podatku VAT- stosownie do art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto zauważa się, że ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie zawiera art. 2 ust. 4 lit. b). Jednakże mając na uwadze kontekst zawartych informacji tut. organ uznał, iż Wnioskodawca określając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego miał na uwadze przepis art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.