Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.152.2025.2.EP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od
towarów i usług w kwestii braku prawa do odliczenia VAT od
wydatków związanych z realizacją zadania
Słowa kluczowe: projekt
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii braku prawa do
    odliczenia VAT od wydatków związanych z realizacją zadania pn. „ (...)”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Gmina Miasto (...) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Gmina Miasto (...) zamierza zrealizować zadanie pn.: „ (...)”.
    Na realizację tego zadania Gmina otrzymała dofinansowanie z Unii Europejskiej w ramach
    Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...), priorytet (...) dla (...) działanie (...)
    - Zrównoważona (...) mobilność miejska - (...).
    Zarządzającym nieruchomościami powstałymi w wyniku realizacji inwestycji będą
    jednostki organizacyjne Gminy Miasta (...) podlegające centralizacji rozliczeń VAT.
    W związku z przeprowadzoną centralizacją od dnia 1 stycznia (...) r. tylko Gmina Miasto (...)
    posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
    W ramach planowanych do wykonania robót budowlanych powstaną 3 węzły
    przesiadkowe.
    1. ul. (...).
    2. ul. (...),
    3. (...).
    umożliwiające integrację dostępnych w mieście środków transportu zbiorowego z
    transportem indywidualnym. Każdy z węzłów może istnieć samodzielnie, niezależnie od
    pozostałych.
    W ramach przedmiotowej inwestycji zbudowana zostanie infrastruktura na potrzeby
    sprawnego funkcjonowania każdego z węzłów przesiadkowych w tym min.:
    - miejsca przystankowe dla komunikacji zbiorowej wraz z peronami oraz jezdnią
      manewrową. Pobierane będą opłaty na podstawie jednostronnie ustalonych przez (...)
      zasad korzystania z przystanków autobusowych przekazanych przewoźnikom
      (zatrzymywanie się przewoźników na przystankach), których właścicielem lub
      zarządzającym jest Gmina.
    Przy wykonywaniu tych czynności Gmina występuje w roli organu władzy publicznej, a
    pobierane opłaty mieszczą się w sferze publicznoprawnej. Wysokość opłat za korzystanie z
    przystanków komunikacyjnych jest ustalana na podstawie uchwały Rady Miasta. Tym
    samym wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - miejsca przystankowe dla
    komunikacji zbiorowej wraz z peronami oraz jezdnią manewrową - wyłącznie do
    wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    - parking (...) z systemem monitoringu wizyjnego (węzeł ul. (...)) - system będzie się składał
      m.in. z kamer wjazdowych i wyjazdowych rozpoznających tablice rejestracyjne
      pojazdów, terminali wjazdowych i wyjazdowych, pętli indukcyjnych wykrywających
      pojazdy, zlokalizowanych przy wjazdach i wyjazdach, barier automatycznych
      (szlabanów) wjazdowych i wyjazdowych, kas parkingowych do pobierania biletów

      zerowych, tablic informacyjnych o ilości wolnych miejsc na parkingach, serwera
      lokalnego, sterującego urządzeniami parkingowymi, serwera centralnego,
      przetwarzającego dane dotyczące wjazdów i wyjazdów z parkingów, systemu
      informatycznego do obsługi parkingów, monitoring wizyjny. Parkingi (...) będą
      udostępniane wyłącznie dla osób korzystających z komunikacji zbiorowej. W celu
      łatwiejszej obsługi i informacji dla użytkowników (...) zostaną objęte systemem obsługi
      umożliwiającej pobieranie biletu zerowego przez wjeżdżającego i zadeklarowania się o
      korzystaniu z komunikacji publicznej. Bilet zerowy będzie okazywany przy wyjeździe.
    Zasady funkcjonowania parkingu (...) będzie określać regulamin parkowania przyjęty
    uchwałą Rady Miasta. Zgodnie z projektem regulaminu, parking przeznaczony będzie
    wyłącznie dla osób korzystających z transportu zbiorowego w tym lokalnych
    przewoźników miejskich i podmiejskich. Parking będzie parkingiem publicznym i
    niestrzeżonym. Parking przeznaczony będzie wyłącznie dla pojazdów samochodowych
    oraz jednośladowych lub dwuśladowych - dwa, trzy lub cztery kola jezdne. Użytkownikiem
    parkingu będzie osoba fizyczna faktycznie korzystająca z parkingu (osoba kierująca
    pojazdem lub właściciel pojazdu). W przypadku braku możliwości ustalenia tożsamości
    kierującego pojazdem, za użytkownika będzie się uważać w szczególności osobę kierującą
    pojazdem w chwili wyjazdu z parkingu. Parking czynny będzie 7 dni w tygodniu
    całodobowo. Przy wjeździe na parking, użytkownik zobowiązany będzie do pobrania
    jednorazowego biletu parkingowego z urządzenia wydającego bilety (terminalu
    wjazdowego) lub do odczytu elektronicznej karty abonamentowej. Jednorazowy bilet
    parkingowy należy umieścić na podszybiu lub w innym miejscu widocznym dla kontrolera
    z przodu pojazdu. Wyjazd z parkingu użytkownika korzystającego z jednorazowego biletu
    parkingowego będzie możliwy jedynie po uprzednim rozliczeniu biletu w Kasie
    parkingowej. Elektroniczne karty abonamentowe nie będą podlegać rozliczeniom w Kasie
    parkingowej, a użytkownik wyjeżdżający z parkingu zobowiązany będzie do odczytu
    elektronicznej karty abonamentowej na urządzeniu wyjazdowym (terminalu wyjazdowym).
    W przypadku zagubienia lub zniszczenia jednorazowego biletu parkingowego lub
    elektronicznej karty abonamentowej wyjazd z parkingu będzie możliwy jedynie po
    pobraniu z terminalu jednorazowego biletu parkingowego. Dystrybucją elektronicznej
    karty abonamentowej zajmować się będzie zarządca parkingu MZD.
    W przypadku rażącego naruszenia przez użytkownika postanowień regulaminu zarządca
    parkingu będzie mógł zastosować środki niezbędne dla przywrócenia stanu zgodnego z
    Regulaminem, w tym również poprzez usunięcie pojazdu z parkingu. Użytkownik
    zobowiązany będzie do pokrycia kosztów związanych z usunięciem pojazdu z parkingu
    oraz jego zabezpieczeniem i przechowywaniem do czasu odbioru pojazdu przez
    użytkownika.
    Na rzecz Gminy nigdy nie będą pobierane jakiekolwiek opłaty, kary lub dodatkowe
    wynagrodzenie. Tym samym Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek -
    parking (...) z systemem monitoringu wizyjnego - wyłącznie do wykonywania czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania
    zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    - parking (...) - system bezpłatnych parkingów dla rowerów, który umożliwi bezpieczne
      pozostawienie swojego roweru i kontynuowanie dalszej podróży przy użyciu
      transportu publicznego.
        - Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - parking (...) - wyłącznie
          do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
          towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
      - drogi dla rowerów

        - Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - wybudowane drogi dla
          rowerów - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających
          opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych
          potrzeb wspólnoty.
      - miejsca (...) (...) - miejsca do bezpłatnego krótkotrwałego zatrzymywania się i
        wysadzania osób, które udają się w celu skorzystania z transportu publicznego.
        - Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - miejsca (...) - wyłącznie
          do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
          towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
      - miejsca do parkowania dla samochodów osobowych nie objęte systemem (...) (...)
        - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu
          podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
          Opłaty pobierane za postój pojazdów dotyczą dróg publicznych, o których mowa
          w art. 13 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024
          r. poz. 320 z późn. zm.).
    - przebudowany zostanie układ drogowy na węźle wraz z kanałami kablowymi
      (technologicznymi) - niezbędnym elementem do prawidłowego funkcjonowania
      węzłów jest sprawny i bezpieczny układ komunikacyjny zapewniający dojazd. Bez
      przebudowy fragmentów dróg bezpośrednio obsługujących węzły nie osiągnie się
      kompleksowego charakteru projektu. Przedmiotowa przebudowa ma za zadanie
      usprawnić dojazd komunikacji publicznej w tym bezpieczne włączenie się do ruchu.
      Dla użytkowników (...) mają stworzyć warunki bezpiecznego wjazdu na parkingi.
      - Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - układ drogowy na węźle
        wraz z kanałami kablowymi które będą służyły tylko do obsługi centr
        przesiadkowych - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych
        potrzeb wspólnoty.
    - (...) (dalej: (...)) - system obejmie (...) komunikacji publicznej na terenie miasta z
      niezbędnym wyposażeniem umożliwiającym jego funkcjonowanie m. in. tablice,
      niezbędne zasilanie, oprogramowanie, urządzenia obsługujące system (m.in. (...), (...),
      (...), (...), (...)...).
        - Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - System Dynamicznej
          Informacji Pasażerskiej - wyłącznie do wykonywania czynności
          niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj.
          zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    - Inżynier kontraktu zostanie wyłoniony w drodze przetargu publicznego i będzie
      sprawował nadzór nad robotami budowlanymi od momentu ich rozpoczęcia do ich
      zakończenia.
    - Promocja projektu obejmuje działania związane z wykonaniem i zamontowaniem tablic
      informacyjnych i pamiątkowych. W czasie 2-óch miesięcy od daty podpisania umowy
      o dofinansowanie w miejscach realizacji inwestycji zamieszczone zostaną tablice
      informacyjne. Po zakończeniu robót umieszczone zostaną tablice pamiątkowe.

      Ponadto promocja obejmuje artykuły w prasie lokalnej i branżowej, spoty w radio,
      materiały dla najmłodszych w wersji drukowanej, stoisko reklamowe ((...)), konkursy
      promujące transport, rajd rowerowy, gadżety promocyjne, broszury informacyjne,
      warsztaty edukacyjne.
    Zakup usług związanych z promocją stanowi koszt pośredni realizacji zadania związany ze
    środkami pomocowymi. Wszystkie poniesione koszty będą stanowić wartość zadania.
    Poniżej przedstawiam szerszy zakres planowanych robót na poszczególnych węzłach:
    Część I
    Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących budowy węzła przesiadkowego - (...) oraz
    przebudowa ścieżki rowerowej i ciągu pieszo-rowerowego (... ) od (...) do (...) będzie
    obejmował:
    - peron do wsiadania z elementami małej architektury jak (...), (...), (...).
    - peron dla odjeżdżających z wiatą przystankową, (...), (...), (...),
    - miejsca na postój autobusów,
    - budynek socjalny dla kierowców autobusów,
    - parking dla samochodów osobowych,
    - miejsca na rowery miejskie,
    - budowę sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu (...),
    - wykonanie (...),
    - wyburzenie schodów terenowych przy (...) i (...),
    - budowę 2 nowych zatok przystanków autobusowych w ciągu ul. (...) wraz z likwidacją
      zatok istniejących - (...),
    - przystanki z nowymi wiatami,
    - ustawienie tablicy (...) na przystanku przy (...) w kierunku (...) oraz biletomatu,
    - przebudowę całego deptaka i ścieżki rowerowej (...) wraz z przyległymi terenami
      zielonymi,
    - zmianę lokalizacji ścieżki rowerowej z części północnej na południową. Obecny deptak
      oraz ścieżka pozostanie deptakiem pieszym z dopuszczeniem spowolnionego ruchu
      rowerowego,
    - nowe nasadzenia wraz z modernizacją zieleni i jej uzupełnienie.
    Część II
    Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących budowy węzła przesiadkowego
    (...):
    - wykonanie nowego zjazdu stanowiącego wjazd i wyjazd na teren węzła,
    - wykonanie peronu dla odjeżdżających z (...), (...), (...), (...), biletomatem oraz (...),
    - miejsca na postój autobusów,
    - budynek socjalny dla kierowców autobusów,
    - wyznaczenie miejsca typu (...) dla samochodów podwożących pasażerów,
    - parking dla samochodów osobowych podróżujących w systemie (...),

    - wiaty rowerowe,
    - miejsca na rowery miejskie oraz e-hulajnogi,
    - przejścia dla pieszych oraz przejazd rowerów,
    - wycinkę drzew.
    Część III
    Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących budowy węzła przesiadkowego (...):
    - remont istniejącej kolumnady z pozostawieniem, ewentualnie uzupełnieniem
      roślinności pnącej oraz podświetleniem,
    - wbudowanie w kolumnadę (...) i odlotów samolotów w Pyrzowicach,
    - pozostawieni istniejącej zieleni,
    - wymianę całej nawierzchni (...) na płyty (...) - kolor jasno szary,
    - schody i pochylnie dla uzyskania dostępności również dla osób niepełnosprawnych -
      nawierzchnia (...),
    - miejsca dla rowerów, (...) - płyty jak cały (...),
    - parking: (...) z kostki brukowej lub (...),
    - miejsca postojowe: (...),
    - powiększenie (...),
    - nasadzenia nowych (...),
    - wykonanie podświetlonej (...),
    - nowa mała architektura: (...),(...)
    - ławki (...),
    - montaż (...),
    - montaż systemu dla (...),
    - nowe oświetlenie placu w technologii LED oraz podświetlenie muralu, kolumnady,
      zieleni, centralnej ławki,
    - wykonanie nowych instalacji lub ich przebudowa,
    - uwzględnienie sąsiedniego zagospodarowania w tym dworca,
    Część IV
    Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących ustawienia i podłączenia tablic (...) na (...)
    przystankach w (...) będzie obejmował:
      - dostawę i montaż (...) zgodnie z wymaganiami (...) (...).
      - wykonanie przyłączy elektrycznych do (...) na wybranych przystankach,
      - uruchomienie tablic oraz podłączenie do systemu (...) nieodpłatnie użytkowanego
        przez (...),
      - opracowanie dokumentacji powykonawczej,
      - przekazanie (...) pilotów do zdalnego uruchamiania na tablicach zapowiedzi
        głosowych.
    Za korzystanie z miejsc przystankowych dla komunikacji zbiorowej i za korzystanie z
    miejsc do parkowania dla samochodów osobowych nie objętych systemem (...)nie będą
    pobierane opłaty lub będą pobierane opłaty ustalane na podstawie innych ustaw uchwałą
    Rady Gminy, mające charakter publicznoprawny.

    Pozostały majątek powstały w wyniku inwestycji pn.: „ (...)” będzie ogólnodostępny i
    nieodpłatny.
    Efekt przedmiotowego projektu w całości będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę
    wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT (realizacja zadań własnych
    (...)).
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo że:
    Parking objęty systemem (...) będzie udostępniany nieodpłatnie. Za korzystanie z parkingu
    nie będą pobierane opłaty.
    Parking przeznaczony będzie wyłącznie dla osób korzystających z publicznego transportu
    zbiorowo. Przed wjazdem na parking będzie ustawiona tablica z regulaminem korzystania
    z parkingu. Przy wjeździe na parking, użytkownik, w celu skorzystania z nieodpłatnego
    postoju zobowiązany jest do pobrania z terminala wjazdowego jednorazowego biletu
    parkingowego lub do odczytu elektronicznej karty abonamentowej, co skutkuje akceptacją
    przez użytkownika postanowień regulaminu i zobowiązaniem się do jego przestrzegania. Z
    regulaminu wynika, że z parkingu (...) będą mogły korzystać wyłącznie osoby, które
    posiadają ważny bilet na przejazd komunikacją miejską.
    Regulamin nie przewiduje odpłatnego udostępniania parkingu (...) innym osobom, tj.
    takim, które chciałyby skorzystać z parkingu odpłatnie, ponieważ nie posiadają ważnego
    biletu na przejazd komunikacją miejską. W konsekwencji Miasto zamierza wykorzystywać
    parkingi (...) wyłącznie do nieodpłatnego udostępniania osobom korzystającym w danym
    dniu z komunikacji miejskiej. Zerowe bilety i abonamenty parkingowe będą służyć celom
    informacyjnym i statystycznym.
    Straż Miejska będzie uprawniona do kontroli prawidłowości korzystania z parkingu tj. tylko
    przez osoby korzystające z komunikacji zbiorowej. W przypadku stwierdzenia
    niezgodnego z regulaminem parkowania, będzie możliwe ukaranie kierowcy mandatem
    karnym (...) (zobowiązanie publicznoprawne).
    Efekt projektu nie będzie przez Gminę wykorzystywany do działalności gospodarczej a
    jedynie do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z
    dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024r. poz. 361 ze zm.).
    Parking (... ) nie będzie wykorzystywany przez Gminę w ramach działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem VAT ani zwolnionej od podatku VAT.

## Pytanie

Czy Gminie Miasto (...) jako czynnemu podatnikowi VAT, będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dotyczących zakupów towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją projektu pn.:
    „ (...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z póżn. zm.). zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) - gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu
    działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne
    obejmują m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu
    drogowego a także lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy).
    Zgodnie z art 9 ust. 1 ww. ustawy w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć
    jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z
    organizacjami pozarządowymi. W przypadku Gminy Miasto (...) w zakresie dróg jest to (...).
    W związku z przeprowadzoną centralizacją od dnia (...) r. tylko Gmina posiada status
    czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Natomiast MZD jako jednostka
    organizacyjna Gminy jest jednym z podmiotów objętych centralizacją składającą
    deklaracje cząstkowe.
    Majątek powstały w wyniku inwestycji „ (...)” będzie udostępniony:
    - odpłatnie - opłaty za korzystanie z miejsc przystankowych dla komunikacji zbiorowej i
      opłaty za korzystanie z miejsc do parkowania w strefie płatnego parkowania dla
      samochodów osobowych nie objętych systemem (...), ustalane na podstawie innych
      ustaw Uchwałą Rady Gminy.
    - nieodpłatnie - pozostały majątek.
    Gmina będzie wykorzystywała powstały majątek, układ drogowy na węzłach i poza nimi
    wraz z kanałami kablowymi (technologicznymi) wyłącznie do wykonywania czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. zaspokajania
    zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    W myśl art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 320 z póżn. zm ), drogi gminne stanowią własność właściwego samorządu
    gminy.
    Drogi gminne są ogólnodostępne (ust. 3 powyższego przepisu).
    Zgodnie z art 19 ust. 1 ww. ustawy, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu
    terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy,
    przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi. Zarządcami dróg
    gminnych jest wójt, burmistrz, prezydent miasta (art. 19 ust. 2 pkt 4).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy, zarządca drogi może wykonywać swoje obowiązki przy
    pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej przez radę gminy.

    Gmina Miasto (...) nie będzie udostępniać kanałów technologicznych innym podmiotom.
    Kanały zostaną wybudowane i wykorzystane wyłącznie do obsługi nowopowstałych centr
    przesiadkowych.
    Kwestię pobieranych opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których
    właścicielem lub zarządzającym jest Gmina, reguluje art. 16 ustawy z dnia 16 grudnia 2010
    r. o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1343 z późn. zm.), zgodnie
    z którym:
      1. W transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z
        przystanków komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty.
      2. Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków
        komunikacyjnych lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15
        organizowanie publicznego transportu zbiorowego ust. 1 pkt 3 lit. a. są ustalane w
        drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest usytuowany przystanek
        komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym przystankiem
        komunikacyjnym lub dworcem.
      3. Stawki opłat, o których mowa w ust. 2. powinny być ustalane z uwzględnieniem
        niedyskryminujących zasad dla wszystkich operatorów i przewoźników
        wykonujących publiczny transport zbiorowy na obszarze właściwości organizatora.
      4. Za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub
        dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu
        terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze
        uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z
        uwzględnieniem niedyskryminujących zasad.
      5. Stawka opłaty, o której mowa w ust. 4, nie może być wyższa niż:
        1) 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym;
        2) 1 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu;
        3) 2 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu wyznaczonym zgodnie z
          art. 47h właściwość organu w sprawach wyznaczenia dworca do udzielania
          pomocy ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
          do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej
          sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku I lit. a do
          rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16
          lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i
          autokarowym i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004.
      6. Stawka opłaty, o której mowa w ust. 5. ulega zmianie w stopniu odpowiadającym
        planowanemu średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług
        konsumpcyjnych, ustalonemu w ustawie budżetowej na dany rok. Zmiana
        następuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
        została ogłoszona ustawa budżetowa.
      7. Opłaty, o których mowa w ust. 4. stanowią dochód właściwej jednostki samorządu
        terytorialnego, z przeznaczeniem na:
        1) utrzymanie przystanków komunikacyjnych oraz dworców, o których mowa w
          ust. 4, oraz

        2) realizację zadań określonych w art. 18 zadania własne gminy w zakresie
          publicznego transportu zbiorowego - w przypadku gdy organizatorem jest
          gmina.
    W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym,
    organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega, w szczególności na:
    1) zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu
      zbiorowego, w szczególności w zakresie:
      a. standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
      b. korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
      c. funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
      d. funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
      e. systemu informacji dla pasażera (pkt 3).
    2) określeniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub
      zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnianych dla
      operatorów I przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów (pkt 6).
    Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że określenie
    przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania, o których
    mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej
    jednostki samorządu terytorialnego.
    W związku z powyższym w tym zakresie Gmina jest wyłączona z kategorii podatnika VAT.
    Jednocześnie Gmina nie ma swobody wydatkowania dochodów uzyskanych z opłat za
    korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców,
    których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego. Środki
    uzyskane w ww. sposób mogą być wydatkowane wyłącznie na cele wskazane w ustawie o
    publicznym transporcie drogowym.
    W konsekwencji Gmina nie jest w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług
    a pobierane opłaty od przewoźników za korzystanie z przystanków nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Kwestię pobierania opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych, w
    strefie płatnego parkowania, na podstawie Uchwały Rady Miasta w sprawie ustalenia
    strefy płatnego parkowania na terenie miasta reguluje art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    drogach publicznych: korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat
    za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego
    parkowania.
    Natomiast art. 13b ust. 3 ustawy o drogach publicznych - rada gminy (rada miasta) na
    wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające
    drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania.
    W myśl art. 13b ust. 4 rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania:
      1. ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 z tym że opłata za
        pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać 3 zł;
      2. może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę
        opłaty dla niektórych użytkowników drogi;
      3. określa sposób pobierania opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.

    Z powyższego wynika, że pobór opłat, w strefach płatnego parkowania wyznaczonych na
    drogach publicznych, jest zadaniem Gminy nałożonym przez ustawę o drogach
    publicznych. Działania Gminy w tym zakresie jest czynnością o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez Gminę władztwa publicznoprawnego,
    w związku z czym nie podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
    Pozostały majątek powstały w wyniku inwestycji (w tym (...) sztuk pilotów do zdalnego
    uruchamiania na tablicach zapowiedzi głosowych z przeznaczeniem dla pasażerów
    niewidzących i niedowidzących) będzie udostępniony nieodpłatnie na określonych
    zasadach.
    W tym zakresie Gmina będzie wykorzystywała ten majątek wyłącznie do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. do
    zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4. art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy - kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a. nabycia towarów i usług.
        b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej
    kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za
    podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że wszystkie zakupy towarów i usług
    dotyczące inwestycji „ (...)” związane będą wyłącznie z wykonywaniem czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. zaspokajaniem
    zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    W konsekwencji powyższego, podatek od towarów i usług zawarty na fakturach
    dokumentujących wszelkie wydatki poniesione w związku z całą inwestycją, nie może
    zostać przez Gminę odliczony. Brak powyższego uprawnienia wynika z braku związku
    poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Względem
    opisanych wyżej nabyć nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy,
    stanowiące podstawę w odliczeniu podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361
    ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

    Zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy
      władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub
      dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań,
      lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do
      znaczących zakłóceń konkurencji.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. poz. 320):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
        1) drogi krajowe;
        2) drogi wojewódzkie;
        3) drogi powiatowe;
        4) drogi gminne.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o drogach publicznych:
    1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z
      kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są
      drogami wewnętrznymi.
    2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg
      wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest
      zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
    3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym
      jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.

    Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o drogach publicznych
      Korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za:
      3) postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych:
          a. w strefie płatnego parkowania,
          b. w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania;
        4) (uchylony)
      3) przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych, w rozumieniu art. 2
        pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, za które
        uważa się także zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego oraz
        przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, w tym
        autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej.
    W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z art. 4 pkt 1 i 2 powołanej ustawy użyte w
    ustawie określenia oznaczają:
    - pas drogowy - wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego
      powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia
      techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także
      urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą;
    - droga - budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz
      instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia
      ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym.
    Na podstawie art. 13b ust. 3, 4 i 7 w. ustawy
    3. Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta),
      zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić
      strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania.
    4. Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania lub śródmiejską
      strefę płatnego parkowania:
        1) ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a lub b, z tym że
          opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może
          przekraczać:
            a) w strefie płatnego parkowania - 0,15% minimalnego wynagrodzenia, w
              rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o
              minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z
              2023 r. poz. 1667),
            b) w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania - 0,45% minimalnego
              wynagrodzenia, o którym mowa w lit. a;
        2) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową
            stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;
        3) określa sposób pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
      7. Opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku
        jego braku - zarządca drogi.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:

      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1. krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2. wojewódzkich - zarząd województwa;
      3. powiatowych - zarząd powiatu;
      4. gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga. Działania zarządców dróg
    mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z
    wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.
    Opłata parkingowa za parkowanie na drogach publicznych stanowi obrót gminy i mieści
    się w dochodach własnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia
    2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024, Nr 1530).
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W tym miejscu należy przywołać również przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o
    publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2025 r., poz. 285).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy:
      organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”,
      właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest gmina:
      a) na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach
        pasażerskich,
      b) której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na
        mocy porozumienia między gminami - na linii komunikacyjnej albo sieci
        komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które
        zawarły porozumienie;
    Na  mocy  art.  8  ustawy  o  publicznym  transporcie  zbiorowym,  do  zadań  organizatora
    należy:

      1) planowanie rozwoju transportu;
      2) organizowanie publicznego transportu zbiorowego;
      3) zarządzanie publicznym transportem zbiorowym;
      4) możliwość ustanowienia zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego
        obowiązującego w jego granicach.
    W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym,
      Organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na:
      1. zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu
        zbiorowego, w szczególności w zakresie:
        a) standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
        b) korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
        c) funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
        d) funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
        e) systemu informacji dla pasażera;
      6. określaniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub
        zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla
        operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów
        (pkt 6);
    Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:
      Określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad
      korzystania, o których mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej
      przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1-5 ww. ustawy
      1. W transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z
        przystanków komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty.
      2. Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków
        komunikacyjnych lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1
        pkt 3 lit. a, są ustalane w drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest
        usytuowany przystanek komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo
        zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.
      3. Stawki opłat, o których mowa w ust. 2, powinny być ustalane z uwzględnieniem
        niedyskryminujących zasad dla wszystkich operatorów i przewoźników
        wykonujących publiczny transport zbiorowy na obszarze właściwości
        organizatora.
      4. Za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub
        dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu
        terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze
        uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego,
        z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad.
      5. Stawka opłaty, o której mowa w ust. 4, nie może być wyższa niż:
          1) 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku
            komunikacyjnym;
          2) 1 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu;
          3) 2 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu wyznaczonym
            zgodnie z art. 47h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie
            drogowym do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o
            ograniczonej sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku I lit.
            a do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z
            dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie
            autobusowym i autokarowym i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006
            /2004.

    Przepisy ww. ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wprowadzają pojęcie operatora
    publicznego transportu zbiorowego, którym - w świetle art. 4 ust. 1 pkt 8 tej ustawy - jest:
      samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia
      działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem
      publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie
      publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie;
    Zgodnie  z  art.  18  ww.  ustawy,  do  zadań  własnych  gminy  w  zakresie  publicznego
    transportu zbiorowego należą budowa, przebudowa i remont:
    1) przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem lub
      zarządzającym jest gmina;
      2) wiat przystankowych lub innych budynków służących pasażerom, posadowionych na
      miejscu przeznaczonym do wsiadania i wysiadania pasażerów lub przylegających do
      tego miejsca, usytuowanych w pasie drogowym dróg publicznych bez względu na
      kategorię tych dróg
    Z opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo jako jednostka samorządu terytorialnego
    zrealizować zadanie pn.: „ (...)”. Posiadają Państwo status czynnego podatnika podatku od
    towarów i usług.
    W ramach planowanych do wykonania robót budowlanych powstaną 3 węzły
    przesiadkowe:
    1. (...).
    2. (...),
    3. (...),
    umożliwiające integrację dostępnych w mieście środków transportu zbiorowego z
    transportem indywidualnym. Każdy z węzłów będzie mógł istnieć samodzielnie,
    niezależnie od pozostałych.
    W ramach przedmiotowej inwestycji zbudowana zostanie infrastruktura na potrzeby
    sprawnego funkcjonowania każdego z węzłów przesiadkowych w tym min.:
    - miejsca przystankowe dla komunikacji zbiorowej wraz z peronami oraz jezdnią
      manewrową;
    - parking (...) z systemem monitoringu wizyjnego ((...));
    - parking (...) - system bezpłatnych parkingów dla rowerów, który umożliwi bezpieczne
      pozostawienie swojego roweru i kontynuowanie dalszej podróży przy użyciu
      transportu publicznego;
    - Drogi dla rowerów;
    - miejsca (...) ((...)) - miejsca do bezpłatnego krótkotrwałego zatrzymywania się i
      wysadzania osób, które udają się w celu skorzystania z transportu publicznego;
    - miejsca do parkowania dla samochodów osobowych nie objęte systemem (...) (węzeł 1.
      (...));
    - przebudowany zostanie układ drogowy na węźle wraz z (...) (technologicznymi);
    - System (...) (dalej: SDIP) - system obejmie (...) przystanków komunikacji publicznej na
      terenie miasta z niezbędnym wyposażeniem umożliwiającym jego funkcjonowanie;
    - Promocja projektu obejmuje działania związane z wykonaniem i zamontowaniem tablic
      informacyjnych i pamiątkowych.

    Majątek powstały w wyniku inwestycji pn.: „ (...)” będzie ogólnodostępny i nieodpłatny.
    Efekt przedmiotowego projektu w całości będzie wykorzystywany przez Państwa wyłącznie
    do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, nie będzie przez Gminę
    wykorzystywany do działalności gospodarczej a jedynie do celów innych niż działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od
    towarów i usług. Efekt przedmiotowego projektu w całości będzie wykorzystywany przez
    Wnioskodawcę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT - realizacji
    zadań własnych. Powstały w wyniku realizacji zadania majątek Gmina będzie
    wykorzystywała wyłącznie do zaspakajania zbiorowych potrzeb wspólnoty. Przebudowa
    dróg, budowa parkingów oraz miejsc przystankowych dla komunikacji zbiorowej
    realizowana przez Gminę stanowi działania zadań własnych oraz ustawowych kompetencji
    gminy jako organu władzy publicznej realizującej zadania wynikające z ustawy o drogach
    publicznych oraz ustawy o transporcie zbiorowym.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy będzie
    Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów towarów i usług dokonywanych
    w związku z realizacją projektu pn.: „ (...).
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i przywołane przepisy, należy zauważyć, że
    realizacja zadania pn.: „ (...)” odbywa się w ramach realizacji zadań własnych. Gmina działa
    jako organ władzy publicznej, realizując obowiązki wynikające z przepisów ustawy o
    drogach publicznych oraz ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Gmina, wykonując
    te zadania, działa jako organ administracji publicznej w ramach zadań własnych i może
    korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. Dokonując zakupów towarów i
    usług nie będą Państwo występować w charakterze podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a poniesione wydatki związane z realizacją przez Państwa
    zadań wynikających z przedmiotowej inwestycji wykorzystywane będą poza zakresem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jednocześnie jak wynika z
    wniosku efekty opisanego projektu będą przez Gminę wykorzystywane tylko i wyłącznie
    do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług.
    Należy zatem stwierdzić, że nie jest spełniony podstawowy warunek do odliczenia
    podatku w związku z realizacją zadania. Mianowicie towary i usługi zakupione w celu
    realizacji inwestycji nie będą w żadnym zakresie związane z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Gminę. W konsekwencji, Gmina
    nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach
    dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej
    inwestycji pn. „ (...)”.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...), (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.