Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-247/09-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-11
Teza: Czy dotychczasowo poniesione opłaty z tytułu leasingu operacyjnego tj. wpłata wstępna oraz dotychczas uiszczone okresowe opłaty leasingowe będą mogły zostać uznane jako opłaty z tytułu leasingu, jeśli umowa ta zostanie rozwiązana przed terminem jej zakończenia lub dokonania cesji umowy? Czy istnieje dla Wnioskodawcy możliwość uwzględnienia w kosztach podatkowych dotychczasowych opłat leasingowych?
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; rata; umowa-rozwiązanie umowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2009 r. (data wpływu 24 lutego 2009 r.), uzupełnionym w dniu 28 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W okresie od marca 2003 do grudnia 2008 roku Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą, był zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług.

W styczniu 2008 roku Wnioskodawca zawarł z firmą umowę leasingową, której przedmiotem został samochód osobowy.

Samochód ten był wykorzystywany w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Od daty zawarcia umowy raty leasingowe były traktowane jako koszty uzyskania przychodów, odliczano również podatek naliczony (w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług) w dozwolonej przepisami wysokości.

W listopadzie 2008 roku Wnioskodawca zawarł umowę o pracę, a w grudniu tego roku zlikwidował działalność gospodarczą (złożył wniosek o wykreślenie działalności w Urzędzie Miasta i Gminy, wyrejestrował działalność w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych oraz w Urzędzie Skarbowym).

Wnioskodawca w uzupełnieniu dodał, iż wniosek dotyczy wyłącznie zaistniałego stanu faktycznego, a umowa z firmą leasingową po zakończeniu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest kontynuowana z zastrzeżeniem, że obecnie Wnioskodawca korzysta z leasingowanego pojazdu wyłącznie jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności. Ponoszone są opłaty brutto, a korzystanie przez Wnioskodawcę z przedmiotu leasingu obecnie nie ma dla Niego żadnych konsekwencji podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy dotychczas poniesione opłaty z tytułu leasingu operacyjnego, tj. wpłata wstępna oraz dotychczas uiszczone okresowe opłaty leasingowe, będą mogły zostać uznane podatkowo jako opłaty z tytułu leasingu, jeśli umowa ta zostanie rozwiązana przed terminem jej zakończenia lub zostanie dokonana cesja umowy?

Czy istnieje dla Wnioskodawcy możliwość uwzględnienia w kosztach podatkowych dotychczasowych opłat leasingowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dotychczasowo poniesione opłaty należy uznać za opłaty z umowy leasingu i traktować je podatkowo jak opłaty leasingowe stanowiące koszt podatkowy, z tytułu których to opłat przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Wnioskodawca podał, że zgodnie z art. 23a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Przez umowę leasingu operacyjnego należy rozumieć umowę korzystania ze środków trwałych, od których odpisów amortyzacyjnych dokonuje finansujący – właściciel środków trwałych.

W myśl art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Wnioskodawca zawarł umowę leasingu na użytkowanie samochodu osobowego. Na moment zawierania umowy leasingu operacyjnego, umowa ta spełniała wszystkie warunki wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dla uznania, iż mamy do czynienia z leasingiem operacyjnym. Wnioskodawca uważa, że fakt zakończenia umowy przed upływem jej podstawowego okresu nie skutkuje tym, że dotychczas wniesione opłaty powinny być wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Art. 23 ust. 1 i art. 23a-23l ww. ustawy, nie przewidują takiego skutku zakończenia umowy leasingowej.

Dlatego też – jak uważa Wnioskodawca – mimo rozwiązania umowy leasingu operacyjnego, która w momencie zawarcia spełniała wymienione warunki do uznania jej za umowę leasingu operacyjnego, nastąpi w czasie krótszym od okresu podstawowego, nie skutkuje to obowiązkiem skorygowania kosztów uzyskania przychodów o poniesione do tego czasu wydatki na spłatę rat leasingowych.

Wnioskodawca uważa, że należy zastosować zasadę kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 22 ust. 1 z zastrzeżeniem art. 23 cyt. ustawy. Poniesiony wydatek był – jak podaje Wnioskodawca – racjonalnie uzasadniony z punktu widzenia prowadzonej działalności gospodarczej, prowadził do uzyskania przychodu.

Samochód był w czasie trwania umowy wykorzystywany do prowadzenia działalności i w związku z tym poniesione wydatki na opłaty leasingowe miały bezpośredni związek z uzyskiwanym przychodem.

Wnioskodawca podał, że powyższe stanowisko potwierdza Pierwszy Urząd Skarbowy w Radomiu w interpretacji z dnia 1 czerwca 2007 r. (sygn. 1424/2140/4111/423/2/07), jak również Trzeci Mazowiecki Urząd Skarbowy w Radomiu w interpretacji z dnia 30 października 2006 r. (sygn. 1473/704/WD/423/89/06/BC), stwierdzając iż – tu cyt.:

„(…) poniesione przez spółkę opłaty do momentu rozwiązania umowy leasingu operacyjnego stanowią koszt uzyskania przychodu przy spełnieniu warunku wynikającego z art. 15 ust. 1 updop.”

Wnioskodawca podał, że w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Oznacza to, że wszelkie poniesione wydatki z wyłączeniem art. 23 ust. 1 cyt. ustawy pozostające w związku pośrednim lub bezpośrednim z przychodem stanowią koszty uzyskania przychodów. Opłaty leasingowe ponoszone przez Wnioskodawcę w trakcie trwania umowy leasingowej – jak podaje – pozostawały w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. W związku z tym stanowiły koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Ustawodawca nie regulował skutków podatkowych wynikających z przedterminowego rozwiązania umowy leasingowej, określone są jedynie skutki podatkowe w trakcie podstawowego okresu umowy oraz po upływie podstawowego okresu umowy. Analizując art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie wymieniono rat leasingowych jako wydatków nie uznawanych za koszt uzyskania przychodów. Wnioskodawca podał, że powyższa argumentacja została potwierdzona przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2007 r. (sygn. ILPB3/423-62/07-2/HS), w której stwierdzono – tu cyt.:

„(…) okoliczność, że podatkowe umowy leasingu operacyjnego zawarte przez Spółkę zostaną rozwiązane przed upływem podstawowego okresu tych umów nie spowoduje, że dotychczas zapłacone i zaliczone do kosztów uzyskania przychodów raty leasingowe winny być w momencie rozwiązania ww. umów uznane za wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Takich skutków nie przewidują bowiem przepisy dotyczące kosztów (art. 15-16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) oraz opodatkowanie stron umowy leasingu (rozdział 4a ustawy i podatku dochodowym od osób prawnych). Zatem Spółka nie jest zobowiązana do korygowania kosztów uzyskania przychodów w powyższym zakresie.”

Związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że rozwiązanie lub cesja umowy leasingu operacyjnego przez upływem okresu na jaki została zawarta, nie spowoduje konieczności skorygowania wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów, poniesionych do momentu rozwiązania umowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 30 kwietnia 2009 r. nr ILPP1/443-245/09-2/BD.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.