Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.134.2017.1.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-05
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; nieruchomości-wycena nieruchomości; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2017 r. (data wpływu 30 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W roku 2016 Wnioskodawca ukończył studia podyplomowe na Wydziale Gospodarki Nieruchomościami w zakresie Wyceny Nieruchomości. Koszt studiów to 5.200 zł – słowami – pięć tysięcy dwieście złotych. (…)

W roku 2016 Wnioskodawca ukończył praktykę w zakresie Wyceny Nieruchomości, co zostało pokwitowane w 2017 r. Koszt praktyki to 2.000 zł, słownie – dwa tysiące złotych.

W 2017 roku Wnioskodawca złożył wniosek o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości i dokonał opłaty za postępowanie kwalifikacyjne i egzaminy państwowe w kwocie 1.150 zł, słownie – jeden tysiąc sto pięćdziesiąt złotych.

Od roku 2008 Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i w zakresie prowadzonej działalności ma między innymi, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, wyodrębnione:

*   69.10.Z – Działalność prawnicza,
*   70.22.Z – Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania,
*   74.90.Z – Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Wnioskodawca jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji. Wnioskodawca ukończył również Zarządzanie Przedsiębiorstwami.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi usługi negocjacyjne, głównie w zakresie negocjacji na rynku nieruchomości. Opis i oferta znajdują się na stronie internetowej Wnioskodawcy www.negocjacje-nazlecenie.pl prowadzonej od 2009 r.

Ukończenie studiów podyplomowych i ubieganie się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości ma na celu:

*   podniesienie kwalifikacji w zakresie już prowadzonej działalności gospodarczej,
*   poszerzenie prowadzonej działalności gospodarczej o pośrednictwo, doradztwo i szacowanie nieruchomości.

Aktualnie jest złożony wniosek o poszerzenie działalności gospodarczej i dopisanie PKD – 68.31.Z – Pośrednictwo w Obrocie Nieruchomościami.

Równorzędnie ze złożeniem wniosku o poszerzenie działalności gospodarczej jest uruchamiane biuro wycen, doradztwa i pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

W związku z prowadzeniem w poprzednich latach usług na rynku nieruchomościami i poniesionymi kosztami na podniesienie kwalifikacji i poszerzenie działalności gospodarczej, Wnioskodawca zwraca się z prośbą o interpretację i udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania.

Ponadto z treści wniosku wynika, że na dzień 24 sierpnia 2017 r. jest już prowadzone biuro wycen pośrednictwa nieruchomości i został już nadany nowy numer.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy koszty związane ze studiami podyplomowymi, koszty praktyki i koszty egzaminów państwowych Wnioskodawca może zakwalifikować jako koszty?
2.  Czy każdorazowe opłacenie egzaminów państwowych o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości Wnioskodawca może podawać jako koszt prowadzenia działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jej poszerzeniem istnieje spójny związek. Ukończenie studiów podyplomowych, odbycie praktyki i ubieganie się o nadanie uprawnień państwowych poprzez egzaminy państwowe jest zgodne z prowadzoną działalnością gospodarczą i strategią rozwoju działalności gospodarczej, a zadania z tym związane mają charakter długoterminowy i nie są zdarzeniami, które można podważyć i poddać w wątpliwość.

Niniejszym Wnioskodawca uważa, że koszt studiów podyplomowych na opisanym kierunku, koszt odbycia praktyki, koszt postępowania kwalifikacyjnego do przystępowania do egzaminów państwowych i każdorazowy koszt egzaminów państwowych Wnioskodawca może uznać i przyjąć jako koszt prowadzenia działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Należy przy tym pamiętać, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Tym samym możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu uzależniona jest od obiektywnej, rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten spowoduje zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu, jakim jest w rozpatrywanym przypadku działalność gospodarcza. Jednak na podatniku spoczywa nie tylko obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z uzyskiwanym przychodem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, ale także obowiązek właściwego ich udokumentowania.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie studiów podyplomowych nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Do stwierdzenia, czy poniesione wydatki na studia podyplomowe, praktykę i uzyskanie stosownych uprawnień mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest ustalenie, czy takie wydatki związane są ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością, czy też wydatki te służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, które co do zasady mają charakter osobisty.

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, koszty których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, należy uznać wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca od 2008 r. prowadzi działalność gospodarczą. W 2016 r. Wnioskodawca ukończył studia podyplomowe w zakresie wyceny nieruchomości. Ponadto również w 2016 r. ukończył praktykę w zakresie wyceny nieruchomości. Z kolei w 2017 r. Wnioskodawca złożył wniosek o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości, dokonał opłaty za postępowanie kwalifikacyjne i egzaminy państwowe. Wnioskodawca podał, że ukończenie studiów podyplomowych i ubieganie się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości ma na celu podniesienie kwalifikacji w zakresie już prowadzonej działalności gospodarczej oraz poszerzenie prowadzonej działalności gospodarczej o pośrednictwo, doradztwo i szacowanie nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe, skoro jak wskazał Wnioskodawca – program (zakres) studiów podyplomowych Wnioskodawcy był bezpośrednio związany z planowanym rozszerzeniem oferty świadczonych usług o wycenę (szacowanie) nieruchomości w zakresie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej – a zdobyta wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodu (np. przez wpływ na zakres oraz jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług), ewentualnie w zachowaniu źródła tego przychodu, nie ma przeszkód prawnych, aby zaliczyć wydatki na czesne za studia podyplomowe do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki te (choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, pod warunkiem ich należytego udokumentowania), jako przydatne do prawidłowego wykonywania prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu tej działalności. Powyższe należy również odnieść do wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę, związanych z praktykami oraz egzaminami państwowymi.

Reasumując – koszty związane ze studiami podyplomowymi, koszty praktyki i koszty egzaminów państwowych Wnioskodawca może zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów. Również każdorazowe opłacenie egzaminów państwowych o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości Wnioskodawca może uznawać jako koszt prowadzenia działalności gospodarczej.

Zaznacza się jednak, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest badanie i ustalanie, czy poszczególne wydatki ponoszone przez podatnika spełniają warunki uznania ich za koszty uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Konieczna jest bowiem analiza całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy, a to stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Organ nie jest uprawniony do dokonania takich ustaleń w ramach postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wydając interpretacje indywidualne Organ opiera swoje rozstrzygnięcie wyłącznie o przedstawiony przez podatnika we wniosku opis sprawy i przyjmuje argumenty podnoszone przez niego bez ich weryfikowania. Nie można jednak wykluczyć, że właściwy organ podatkowy prowadząc w przyszłości ewentualne postępowanie podatkowe, po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego będzie mógł poczynić ustalenia prowadzące go do odmiennych wniosków niż zawarte w niniejszej interpretacji.

Należy również wskazać, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.