Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/4511-86/15/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-13
Teza: w zakresie skutków podatkowych zbycia praw użytkowania wieczystego gruntów, wycofanych uprzednio z działalności gospodarczej na potrzeby osobiste Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: grunty; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wycofanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 15 stycznia 2015 r,), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych zbycia praw użytkowania wieczystego gruntów, wycofanych uprzednio z działalności gospodarczej na potrzeby osobiste Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych zbycia praw użytkowania wieczystego gruntów, wycofanych uprzednio z działalności gospodarczej na potrzeby osobiste Wnioskodawcy.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadząca działalność gospodarczą. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Uzyskiwane z tej działalności dochody opodatkowuje na zasadach ogólnych (winno być tzw. podatkiem liniowym) wg 19% stawki liniowej. W 2006 r. na cele prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie produkcji nieelektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego, dokonał zakupu nieruchomości składającej się z kilku działek (oddanych w użytkowanie wieczyste do 5 grudnia 2089 r.) oraz budynków stanowiących odrębną własność, w których jako właściciel działek wpisany jest Skarb Państwa, zaś jako użytkownik wieczysty działek oraz właściciel budynków stanowiących odrębna nieruchomość wpisany jest Wnioskodawca. Ww. nieruchomość zakupiona została od syndyka masy upadłościowej spółki akcyjnej w upadłości – co zostało udokumentowane sporządzonym na tę okoliczność aktem notarialnym oraz fakturą VAT. Ww. nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, a budynki były amortyzowane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W 2014 r. Wnioskodawca zmienił profil działalności (zaprzestał prowadzenia działalności w zakresie produkcji), skupiając się wyłącznie na osiąganiu przychodów z tytułu najmu składników majątku będącego własnością firmy (najem majątku ruchomego oraz najem budynków). W związku z faktem, że część działek – niezabudowanych, zakupionych w ramach ww. transakcji, choć była wprowadzona do ewidencji środków trwałych nie była dotychczas i nadal nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, pojawiły się plany ich odsprzedaży lub wycofania z firmy na potrzeby własne podatnika. Dla zrealizowania tego celu dokonano notarialnego podziału części działek – tak aby wyodrębnić działki, które nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego przedmiotowe działki – zostały one określone jako tereny usług komercyjnych w zakresie handlu z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo-mieszkaniową.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy ewentualna sprzedaż którejś z działek, wycofanych uprzednio na potrzeby własne podatnika, przed upływem 6 letniego okresu od momentu przekazania ich na potrzeby własne będzie traktowana jako przychód z działalności gospodarczej i opodatkowana podatkiem dochodowym wg 19% stawki liniowej?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (prawa wieczystego użytkowania niezabudowanego gruntu), wycofanej z działalności gospodarczej na potrzeby własne jej właściciela, będzie stanowiła przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jeśli od momentu wycofania jej z działalności gospodarczej na potrzeby własne do momentu sprzedaży nie upłynie okres 6 lat – liczony od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło wycofanie do dnia jej odpłatnego zbycia. Skoro zatem podatnik jest opodatkowany 19% podatkiem liniowym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, to sprzedaż takiej nieruchomości z majątku prywatnego podatnika przed upływem 6-cio letniego okresu od momentu jej przekazania z firmy na potrzeby własne, będzie opodatkowana 19% podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) tej ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (…); w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

O tym, jaki składnik majątku może stanowić wartość niematerialną i prawną decydują regulacje zawarte w art. 22b i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym nie wszystkie wymienione w nich rodzaje składników majątku mogą podlegać amortyzacji podatkowej. Zgodnie bowiem z art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów – zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi. Przy czym stosownie do art. 22d ust. 2 ww. ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1 (tj. składników, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł i co do których podatnik nie podjął decyzji o ich amortyzacji) wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od jej wartości początkowej oraz czy ujął go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z tego też względu, zbycie składnika majątku spełniającego ustawową definicje uznania za wartość niematerialną i prawną, o ile nie zachodzą ustawowe przesłanki wykluczenia, stanowi zawsze przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., że w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości składającej się z kilku działek, oddanych w użytkowanie wieczyste oraz budynków stanowiących odrębną własność, w których jako właściciel działek wpisany jest Skarb Państwa, zaś jako użytkownik wieczysty działek oraz właściciel budynków stanowiących odrębna nieruchomość wpisany jest Wnioskodawca. Ww. nieruchomość zakupiona została od syndyka masy upadłościowej spółki akcyjnej w upadłości – co zostało udokumentowane sporządzonym na tę okoliczność aktem notarialnym oraz fakturą VAT. Ww. nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przy czym budynki były amortyzowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. W 2014 r. Wnioskodawca zmienił profil działalności. W związku z faktem, że część działek niezabudowanych, zakupionych w ramach ww. transakcji, choć była wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie była dotychczas i nadal nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, pojawiły się plany ich odsprzedaży lub wycofania z firmy na potrzeby własne podatnika. Dla zrealizowania tego celu dokonano notarialnego podziału części działek – tak aby wyodrębnić działki, które nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, w zakresie najmu majątku ruchomego oraz najmu budynków.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawca dokona zbycia wskazanych we wniosku praw użytkowania wieczystego gruntów przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, zobowiązany będzie do opodatkowania uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) wg zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, stosownie do stosowanej przez niego na dzień zbycia formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.