Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-737/16-1/ŁS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-11-25
Teza: Wydatki poniesione na zakup glazury, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej wraz z montażem, zakup wkrętów, stelaży, płyt gipsowo-kartonowych, zapraw tynkarskich, klejów, podłóg szwedzkich Wnioskodawca może zaliczyć do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy. Wydatki na spłatę kredytu z uwagi na uwzględnienie kosztów nabycia jako kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nie mogą być w tej części uznane za wydatki na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a).
Słowa kluczowe: kredyt-spłata kredytu; mieszkanie; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; remonty; zbycie-odpłatne zbycie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2016 r. (data wpływu 26 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2016 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 12 września 2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego znajdujące się w zasobach K. S. M.. Na mieszkaniu tym została ustanowiona hipoteka. Ww. lokal mieszkalny został zakupiony za kwotę 123 000 zł. Na zakup tego lokalu Wnioskodawca wraz z małżonką zaciągnęli kredyt hipoteczny w Banku XXX w dniu 11 września 2012 r. na kwotę 121 827,41 zł, z czego prowizja za udzielenie kredytu wyniosła 1 827,41 zł. Wkład własny wyniósł 3 000 zł. W dniu 31 maja 2016 r. przedmiotowy lokal mieszkalny został sprzedany. W momencie sprzedaży powyższego mieszkania było ono nadal obciążone kredytem hipotecznym na kwotę 106 161,19 zł. Wnioskodawca podkreśla, że celem sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego było polepszenie warunków życiowych oraz planowane powiększenie rodziny. Mieszkanie zostało sprzedane wraz z umeblowaniem za kwotę 170 000 zł, z czego 3 000 zł Wnioskodawca otrzymał gotówką, a 167 000 zł zostało przelane na prywatne konto Wnioskodawcy. Część kwoty ze zbycia ww. lokalu mieszkalnego została wpłacona na konto banku celem pokrycia zadłużenia wynikającego z kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tego mieszkania przez Wnioskodawcę wraz z małżonką w 2012 r. Pozostała część kwoty tj. 30 862,50 zł została wpłacona na zakup nowego lokalu mieszkalnego. Resztę kwoty tj. 32 976,31 zł Wnioskodawca planuje przeznaczyć na remont i wykończenie. W dniu 12 lipca 2016 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli zgodnie z postanowieniem Sądu (licytacja) prawo własności lokalu mieszkalnego położonego w I. za kwotę 153 862,50 zł. Na ww. lokal mieszkalny Wnioskodawca wraz z małżonką zaciągnęli w dniu 15 czerwca 2016 r. kredyt hipoteczny w banku na kwotę 124 845 zł, z czego wysokość opłaty za przygotowanie i zawarcie umowy wyniosła 1845 zł.

Wnioskodawca wskazuje, że kwotę przeznaczoną na remont i wykończenie wydatkował na zakup glazury, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej wraz z montażem, zakup wkrętów, stelaży, płyt gipsowo-kartonowych, zapraw tynkarskich, klejów, podłóg szwedzkich (paneli podłogowych). Wydatki te zostały udokumentowane fakturami VAT.

Planowana kwota wydatków na remont, wykończenie i doposażenie (szafy pod zabudowę, kuchnie pod zabudowę) mieszkania przewyższy uzyskaną kwotę ze zbycia ww. lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca ani jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej, a w momencie dokonywania wszystkich czynności opisanych we wniosku istniała ustawowa wspólność majątkowa. Pieniądze ze sprzedaży mieszkania zostały przeznaczone na cele mieszkaniowe, aby skorzystać z ulgi podatkowej i zostać zwolnionym z zapłaty 19% podatku od dochodu ze zbycia ww. lokalu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca wraz z małżonką może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego w wysokości 19% od dochodu uzyskanego ze zbycia ww. mieszkania, jeżeli przy sprzedaży tego lokalu widniał kredyt obciążający zbywaną nieruchomość, a część środków pieniężnych została przeznaczona na spłatę kredytu, wkład własny na zakup lokalu mieszkalnego oraz jego remont, wykończenie i doposażenie?
2.  Czy zakup szaf pod zabudowę, zakup kuchni pod zabudowę może być traktowany jako wydatek na cele mieszkaniowe?

W ocenie Wnioskodawcy wraz z małżonką powinni zostać zwolnieni z zapłaty podatku dochodowego w wysokości 19% od kwoty uzyskanej ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego, gdyż częściowa spłata kredytu, częściowy zakup lokalu mieszkalnego jak również remont (zakup glazury, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej wraz z montażem, zakup wkrętów, stelaży, płyt gipsowo-kartonowych, zapraw tynkarskich, klejów, podłóg szwedzkich, szaf pod zabudowę, kuchni pod zabudowę) są wydatkami poniesionymi na cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stany faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późń. zm.) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 12 września 2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego znajdujące się w zasobach K. S. M. Na mieszkaniu tym została ustanowiona hipoteka. Ww. lokal mieszkalny został zakupiony za kwotę 123 000 zł. Na zakup tego lokalu Wnioskodawca wraz z małżonką zaciągnęli kredyt hipoteczny. Kredyt zaciągnięty został w Banku XXX w dniu 11 września 2012 r. na kwotę 121 827,41 zł, z czego prowizja za udzielenie kredytu wyniosła 1 827,41 zł. Wkład własny wyniósł 3 000 zł. W dniu 31 maja 2016 r. ww. lokal mieszkalny został sprzedany. W momencie sprzedaży powyższego mieszkania było ono nadal obciążone kredytem hipotecznym na kwotę 106 161,19 zł. Wnioskodawca podkreśla, że celem sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego było polepszenie warunków życiowych oraz planowane powiększeniem rodziny. Mieszkanie zostało sprzedane wraz z umeblowaniem za kwotę 170 000 zł, z czego 3 000 zł Wnioskodawca otrzymał gotówką, a 167 000 zł zostało przelane na prywatne konto. Część kwoty ze zbycia ww. lokalu mieszkalnego została wpłacona na konto banku celem pokrycia zadłużenia wynikającego z kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tego mieszkania przez Wnioskodawcę wraz z małżonką w 2012 r. Pozostała część kwoty tj. 30 862,50 zł została częściowo wpłacona na zakup nowego lokalu mieszkalnego. Resztę kwoty tj. 32 976,31 zł Wnioskodawca planuje przeznaczyć na remont i wykończenie. W dniu 12 lipca 2016 r. Wnioskodawca wraz małżonką nabyli zgodnie z postanowieniem Sądu (licytacja) prawo własności lokalu mieszkalnego położonego w I. za kwotę 153 862,50 zł. Na ww. lokal mieszkalny Wnioskodawca wraz z małżonką zaciągnęli w dniu 15 czerwca 2016 r. kredyt hipoteczny w banku na kwotę 124 845 zł, z czego wysokość opłaty za przygotowanie i zawarcie umowy wyniosła 1845 zł. Wnioskodawca wskazuje, że kwotę przeznaczoną na remont i wykończenie wydatkował na zakup glazury, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej wraz z montażem, zakup wkrętów, stelaży, płyt gipsowo-kartonowych, zapraw tynkarskich, klejów, podłóg szwedzkich (paneli podłogowych). Wydatki te zostały udokumentowane fakturami VAT. Planowana kwota wydatków na remont, wykończenie i doposażenie (szafy pod zabudowę, kuchnie pod zabudowę) mieszkania przewyższy uzyskaną kwotę ze zbycia ww. lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca ani jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej, a w momencie dokonywania wszystkich czynności opisanych we wniosku istniała ustawowa wspólność majątkowa. Pieniądze ze sprzedaży mieszkania zostały przeznaczone na cele mieszkaniowe, aby skorzystać z ulgi podatkowej i zostać zwolnionym z zapłaty 19% podatku od dochodu ze zbycia ww. lokalu.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z zacytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na „własne cele mieszkaniowe” podatnika, katalog których został określony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Zgodnie z pkt 1 tego przepisu za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

*   położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z kolei z art. 21 ust. 25 pkt 2 wynika, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

*   w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zgodnie z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Na podstawie art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

*   przeznaczonych na cele rekreacyjne.

W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c. (art. 21 ust. 29 ww. ustawy).

Ponadto, w myśl art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym wyjaśnić należy, że prawidłowe ustalenie dochodu winno wyglądać w ten sposób, że przychód z odpłatnego zbycia ustalony stosownie do art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, należy w pierwszej kolejności pomniejszyć o koszty jego uzyskania ustalone według zasad, o jakich mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, stanowiącym, że koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. W przypadku nabycia nieruchomości w drodze kupna, cena nabycia stanowi koszt uzyskania przychodu, który pomniejsza uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przychód. Skoro zatem w ramach obliczenia dochodu ze sprzedaży nieruchomości jest uwzględniony koszt jej nabycia, to obowiązuje ustawowy zakaz traktowania kredytu zaciągniętego na nabycie jako wydatku na własne cele mieszkaniowe.

Wobec powyższego, wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawcę i małżonkę, którym została sfinansowana cena nabytego w 2012 r. lokalu mieszkalnego, z uwagi na uwzględnienie kosztów nabycia jako kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ww. lokalu – nie mogą być w tej części uznane za wydatki na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatki uprawniające do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Uwzględnienie spłaty tego kredytu jako wydatku na cel mieszkaniowy oznaczałoby, że w tej części Wnioskodawca odliczałby dwukrotnie ten sam wydatek. Raz jako poniesiony na nabycie nieruchomości, a za drugim zaś razem jako wydatek na spłatę kredytu, który finansował ten właśnie zakup, co jest sprzeczne z art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, wydatkowanie części przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na zakup nowego mieszkania nabytego w dniu 12 lipca 2016 r. stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a), tym samym uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od fizycznych.

Ustosunkowując się do możliwości skorzystania ze zwolnienia w sytuacji przeznaczenia środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży mieszkania na remont i wykończenie lokalu mieszkalnego tj. zakup glazury, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej wraz z montażem, zakup wkrętów, stelaży, płyt gipsowo-kartonowych, zapraw tynkarskich, klejów, podłóg szwedzkich, zakup szaf pod zabudowę, zakup kuchni pod zabudowę rozważyć należy, czy wydatek ten został poniesiony na remont lokalu mieszkalnego. Wyjaśnić przy tym należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują pojęcia „remont”, nie określają również jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres zwolnienia określonego w art. 21 ust. 25 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wymienione pojęcie rozumieć należy zatem w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji.

I tak, zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2016 r. poz. 290 ze zm.) przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych, zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji).

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., sygn. I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.”

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydatek poniesiony na zakup szaf pod zabudowę, zakup kuchni pod zabudowę nie jest wydatkiem związanym z remontem lokalu mieszkalnego. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. II FSK 639/05 umeblowanie (nawet to w trwałej zabudowie) nie może być podstawą do zastosowania ulgi w odniesieniu do tych wydatków, bowiem jest to jedynie element wyposażenia mieszkania, nie ma charakteru prac remontowych. Wobec tego, zakup szaf pod zabudowę, zakup kuchni pod zabudowę nie jest wydatkiem w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji zakup szaf pod zabudowę, zakup kuchni pod zabudowę nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Natomiast wydatki poniesione na zakup glazury, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej wraz z montażem, zakup wkrętów, stelaży, płyt gipsowo-kartonowych, zapraw tynkarskich, klejów, podłóg szwedzkich Wnioskodawca może zaliczyć do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy ponieważ wydatki te są wydatkami poniesionymi na remont lokalu mieszkalnego. Tym samym również w tym zakresie Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadto, mając na uwadze, iż współwłaścicielami wskazanego we wniosku lokalu mieszkalnego jest Wnioskodawca wspólnie z żoną, zaznacza się, że zgodnie z art. 14k § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zastosowanie się do niniejszej interpretacji przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego tę interpretację nie może szkodzić – również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej – tylko Wnioskodawcy. Natomiast żona, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinna indywidualnie wystąpić z wnioskiem o jej wydanie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.