Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.135.2017.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-13
Teza: Opodatkowanie przychodu z tytułu przeniesienia udziału w prawie do nasadzeń, urządzeń oraz obiektów posadowionych na gruncie (tj. działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym).
Słowa kluczowe: dzierżawa; majątek-podział majątku; prawa-prawa majątkowe; prawa-przeniesienie praw majątkowych; rozwód; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2017 r. (data wpływu 13 lutego 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. (data wpływu 20 kwietnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wyłączenia z opodatkowania przychodu z tytułu przeniesienia udziału w prawie do nasadzeń, urządzeń oraz obiektów posadowionych na gruncie (tj. działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wyłączenia z opodatkowania przychodu z tytułu przeniesienia udziału w prawie do nasadzeń, urządzeń oraz obiektów posadowionych na gruncie (tj. działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym).

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.135.2017.1, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 7 kwietnia 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 10 kwietnia 2017 r.). W dniu 20 kwietnia 2017 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 14 kwietnia 2017 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim z … od 21 września 1974 r. do 21 kwietnia 1988 r., kiedy Sąd Rejonowy w … XII Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie … rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Sąd dokonał częściowego podziału majątku wspólnego stron jedynie w zakresie lokalu mieszkalnego. Strony posiadały ponadto w majątku wspólnym obiekty, urządzenia i nasadzenia (drewniany domek, drzewa i krzewy) - czynione ze środków wspólnych w trakcie trwania związku małżeńskiego - na działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym w …, przydzielonej … w 1982 r. Wnioskodawczyni zawsze uznawała prawo członkostwa byłego męża, ale stała na stanowisku, że przysporzenia na działce są solidarną zasługą obojga. Żadna ze stron po rozwodzie nie była w stanie dokonać spłaty nakładów poniesionych z majątku wspólnego na majątek osobisty drugiej strony w ramach podziału majątku. Strony uznały, że jedynym rozwiązaniem dokonania ostatecznego podziału majątku po rozwodzie będzie przeniesienie praw do działki na rzecz osoby trzeciej i określenie wysokości wynagrodzenia za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty.

W dniu 2 marca 2016 r. strony zawarły drogą trybu pozasądowego umowę zwykłą pisemną o podział majątku, w skład którego weszły naniesienia i nasadzenia na przedmiotowej działce, określając solidarny wkład po 50 % ich wartości.

W dniu 6 maja 2016 r. zawarta została umowa przeniesienia praw do działki pracowniczej z osobami trzecimi z notarialnym poświadczeniem podpisów. Były mąż Wnioskodawczyni jako zbywca przeniósł na rzecz nabywcy (osoba obca dla stron) prawa i obowiązki wynikające z prawa do działki oraz własność znajdujących się na działce naniesień, urządzeń i obiektów drogą zawartej umowy przeniesienia praw do działki (par. 3 ust. 1 umowy). W par. 3 ust. 2 ww. umowy przeniesienia praw, określono wynagrodzenie z tytułu przeniesienia własności nasadzeń, urządzeń i obiektów, o których mowa w ust. 1 na kwotę 30 000 zł. Nabywca zgodnie z ustaleniem ze zbywcą i Wnioskodawczynią wpłacił po 15 000 zł na odrębne konta osobiste każdego z nich. Tym aktem dokonano ostatecznego podziału majątku wspólnego po rozwodzie.

Wnioskodawczyni wskazała, że w trakcie trwania związku małżeńskiego poniosła wraz z byłym mężem znaczne nakłady z majątku wspólnego, celem zagospodarowania działki zlokalizowanej na nieużytkach (zaoranie ugoru z rosnącym sitowiem, nawiezienie ziemi, instalacje, ogrodzenie, nasadzenia) i budowy domku z drewnianych bali. Domek zbudowany w czerwcu 1983 r. z drewnianych bali zakupionych jesienią/zimą 1982 r., zbudowany został na wylanym na 90 cm w głąb ziemi fundamencie i jest trwale związany z gruntem. Instalacje wodociągowe i elektryczne, niezbędne do korzystania z dobrodziejstwa korzystania z działki, również przeprowadzone zostały z majątku wspólnego małżonków i były trwale związane z gruntem.

Wnioskodawczyni wskazała również, że ww. Pracowniczy Ogród Działkowy działa do dnia dzisiejszego na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (ROD) (Dz. U. z 2014 r. poz. 40 z późn. zm.). Osobą uprawnioną do dzierżawy przedmiotowej działki nie była Wnioskodawczyni, lecz Jej były mąż …., na mocy decyzji z czerwca 1982 r. Polskiego Związku Działkowców - Zarządu Pracowniczego Ogrodu Działkowego …, gm. …. W momencie nabycia prawa do dzierżawy ww. działki w małżeństwie Wnioskodawczyni istniała wspólność majątkowa małżeńska. Prawo do korzystania z działki wynikało z faktu bycia rodziną uprawnionego, zaś ponoszenie nakładów na działkę w postaci naniesień, urządzeń i obiektów wchodziło w skład majątku wspólnego małżonków. Mąż nie posiadał majątku odrębnego (osobistego). Prawo byłego męża Wnioskodawczyni do działki pracowniczej, było ustanowionym zgodnie z ustawą o ROD tytułem prawnym uprawniającym do korzystania z działki przez działkowca i jego rodzinę.

Przeniesienie praw i obowiązków wynikające z prawa do działki dokonane zostało 6 maja 2016 r., zgodnie z art. 41 ustawy o ROD z dnia 13 grudnia 2013 r. Wniosek do Polskiego Związku Działkowców - Zarządu ROD w … złożył uprawniony, tj. były mąż Wnioskodawczyni, załączając umowę przeniesienia praw do działki z notarialnie poświadczonymi podpisami. Odpłatne zbycie dotyczyło jedynie znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów, zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy o ROD. Wnioskodawczyni była stroną umowy przeniesienia praw i obowiązków wynikających z prawa do działki (art. 41 ust. 1 w związku z art. 42 ww. ustawy) z uwagi na konieczność określenia w umowie warunków zapłaty i wysokość wynagrodzenia za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty jako dobra osiągnięte wspólnym wysiłkiem w trakcie trwania małżeńskiej wspólnoty majątkowej. Art. 42 ust. 2 ustawy o ROD jest ściśle związany z art. 41 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 i 2 tej ustawy, stąd obecność Wnioskodawczyni przy umowie. Zbycie praw do działki otrzymało pozytywną akceptację ROD. W dniu zawarcia umowy przeniesienia praw do działki, na działce znajdowały się: nasadzenia - świerk górski, świerk srebrzysty, 2 świerki stożkowe, 2 jałowce, kosodrzewina, sosna, około 12 tui, 2 jabłonie, jaśmin, 2 rododendrony; obiekty i urządzenia - domek z drewnianych bali, instalacja elektryczna i wodociągowa. Wnioskodawczyni nie jest w stanie udokumentować wszystkich poniesionych sprzed 30 - 35 lat wydatków na nabycie materiałów budowlanych, instalacyjnych i nasadzeń. Część kwitów i faktur uległa zniszczeniu - wyblakła, papier skruszał, były nie do odczytania. Nasadzenia w tamtych latach kupowano u ogrodnika lub na rynku - nikt nie wystawiał rachunków. Zakupów dokonywał w większości na swoje nazwisko mąż Wnioskodawczyni ze środków wspólnych jako osoba przemieszczająca się samochodem, podczas gdy w tym czasie Wnioskodawczyni opiekowała się ich dzieckiem. Zachowane dokumenty kupna to: F-ra nr … z dnia 19 sierpnia 1982 r. na kwotę 2 232 zł, Asygnata seria … z dnia 10 grudnia 1982 r. na kwotę 1 939 zł 20 gr, Asygnata seria … z dnia 13 grudnia 1982 r. na kwotę 31 774 zł 55 gr, Asygnata seria … z dnia 13 grudnia 1982 r. na kwotę 27 874 zł, kwit … z dnia 25 marca 1983 r. na kwotę 3 700 zł, Asygnata seria … z dnia 12 maja 1983 r. na kwotę 23 181 zł 60 gr, Asygnata seria … z dnia 16 czerwca 1983 r. na kwotę 6 123 zł 60 gr, dowód sprzedaży nr … z dnia 21 czerwca 1983 r. na kwotę 1 792 zł, dowód sprzedaży nr … z dnia 22 czerwca 1983 r. na kwotę l 425 zł, Asygnata seria … z dnia 4 sierpnia 1983 r. na kwotę 4 170 zł 30 gr, Asygnata seria … z dnia 5 sierpnia 1983 r. na kwotę 3 677 zł 40 gr, dowód sprzedaży … z dnia 30 czerwca 1983 r. na kwotę 1 548 zł 30 gr, kwit … z dnia 8 kwietnia 1983 r. na kwotę 740 zł, kwit zakupu … z dnia 10 maja 1985 r. na kwotę 2 080 zł, F-ra … z dnia 18 listopada 1986 r. na kwotę 15 360 zł, kwit nr 28436 z dnia 3 września 1986 r. na kwotę 1 165 zł. Łącznie zachowane dokumenty wskazują kwotę 128 782 zł 95 gr (jest to kwota sprzed denominacji) poniesionych w okresie od 19 sierpnia 1982 r. do 3 września 1986 r. wydatków z majątku wspólnego małżeńskiego na obiekty i urządzenia na działce pracowniczej. Wydatki te były poniesione w trakcie trwania związku małżeńskiego oraz istniejącej wspólnoty majątkowej małżeńskiej. Oboje małżonkowie pracowali, ich zarobki były porównywalne, ich wkład był równy i wspólny. Udokumentowane wydatki nie obejmują kosztów przygotowania ziemi o statusie nieużytków do plonowania na działce pracowniczej oraz zakupu drzew, krzewów i pozostałej roślinności w opisywanym okresie, gdyż w tamtych czasach nasadzenia kupowano na ogół na rynku, a sprzedający nie wydawali rachunków ani faktur. Po wyliczeniu waloryzacji siły nabywczej pieniądza po denominacji w kolejnych latach według wskazanych dokumentów zakupu, przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej wg danych GUS w odpowiadających dokumentom zakupu latach i przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale 2016 r. (okres uzyskania wynagrodzenia za obiekty i urządzenia na działce) kwota 128 782 zł 95 gr, wynosi po waloryzacji siły nabywczej pieniądza 38 100 zł 83 gr.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy przychód uzyskany z wynagrodzenia z tytułu przeniesienia na osoby trzecie własności nasadzeń, urządzeń i obiektów na działce pracowniczej, który to przychód został podzielony solidarnie po 50 % zgodnie z umową zwykłą pisemną o podział majątku wspólnego po rozwodzie - uzyskany na skutek podziału majątku wspólnego po rozwodzie - jest objęty wyłączeniem wskazanym w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), przychód uzyskany z wynagrodzenia z tytułu przeniesienia na osoby trzecie własności nasadzeń, urządzeń i obiektów na działce pracowniczej, który to przychód został podzielony solidarnie po 50 % zgodnie z umową zwykłą pisemną o podział majątku, zawartą drogą pozasądową, nie podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni uzupełniając własne stanowisko wskazała, że w związku małżeńskim z … pozostawała od 21 września 1974 r. do 21 kwietnia 1988 r., kiedy to Sąd Rejonowy w … XII Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie …, z uwagi na trwały i zupełny rozkład pożycia między Wnioskodawczynią a Jej byłym mężem, rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Sąd dokonał częściowego podziału majątku wspólnego jedynie w zakresie lokalu mieszkalnego.

Strony posiadały ponadto w majątku wspólnym obiekty, nasadzenia i urządzenia na działce pracowniczej w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym w ….

W prawie polskim przewidziane jest kilka sposobów podziału majątku:

1.  tryb pozasądowy - mocą zwykłej umowy pisemnej o podział majątku, jeśli w skład majątku nie wchodzi wspólna nieruchomość;
2.  tryb pozasądowy - mocą umowy w formie aktu notarialnego, jeśli strony tak postanowią albo gdy w skład majątku wchodzi nieruchomość (wtedy jest to forma obligatoryjna);
3.  tryb sądowy - przez zawezwanie do próby ugodowej, jeśli strony są zgodne co do podziału majątku i wyrażą wolę na szybkie zakończenie sprawy przez zainicjowanie postępowania pojednawczego;
4.  tryb sądowy - przez właściwe postępowanie o podział majątku, zasadniczo ten tryb jest przewidziany głównie w sytuacji, w której jest spór między byłymi małżonkami co do sposobu podziału majątku albo gdy strony tak postanowią.

Wnioskodawczyni i Jej były mąż podjęli decyzję dokonania podziału majątku wspólnego w trybie pozasądowym - mocą zwykłej umowy pisemnej o podział majątku, jako że w skład majątku nie wchodziła wspólna nieruchomość. Nieruchomość jest ściśle związana z własnością ziemi zaś działkowiec w ROD nie jest właścicielem ziemi.

Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi w art. 43 § 1, że oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, a w art. 501, że w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Małżonkowie nie zawierali odrębnej umowy majątkowej małżeńskiej.

Stąd w dniu 2 marca 2016 r. strony zawarły drogą trybu pozasądowego umowę zwykłą pisemną o podział majątku, w skład którego weszły nasadzenia, urządzenia i obiekty na przedmiotowej działce, określając solidarny udział po 50 % ich wartości.

Osobą uprawnioną do dzierżawy działki pracowniczej był były mąż Wnioskodawczyni, …. zgodnie z przepisami ustawy o ROD z dnia 13 grudnia 2013 r. W momencie nabycia prawa do dzierżawy ww. działki w małżeństwie Wnioskodawczyni istniała wspólność majątkowa małżeńska. Prawo do korzystania z działki przez Wnioskodawczynię wynikało z faktu bycia żoną/rodziną uprawnionego - art. 27, art. 2 pkt 1, pkt 2 i pkt 8 ustawy o ROD. Art. 30 ust. 1 ustawy o ROD daje działkowcowi prawo zagospodarowania działki i wyposażenia jej w odpowiednie obiekty i urządzenia zgodnie z przepisami ustawy oraz regulaminem. Art. 30 ust. 2 ww. ustawy jednoznacznie definiuje, że nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność.

Ponoszenie nakładów na działkę w postaci naniesień, urządzeń i obiektów w latach 1982 - 1988 pochodziło ze wspólności majątkowej małżeńskiej i wchodziło w skład majątku wspólnego małżonków, a naniesienia, urządzenia i obiekty stanowiły ich własność. Mąż nie posiadał majątku odrębnego (osobistego). Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że naniesienia, urządzenia i obiekty na przedmiotowej działce są wspólnym dorobkiem małżeńskim - art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stanowią majątek wspólny małżeński i jako takie, podlegają podziałowi majątku wspólnego po rozwodzie - art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Żadna ze stron po rozwodzie nie była w stanie dokonać spłaty nakładów poniesionych z majątku wspólnego na majątek osobisty drugiej strony w ramach podziału majątku po rozwodzie. Strony uznały, że jedynym rozwiązaniem dokonania ostatecznego podziału majątku po rozwodzie będzie przeniesienie praw do działki na rzecz osoby trzeciej i określenie wysokości wynagrodzenia za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty.

Przeniesienie praw i obowiązków wynikające z prawa do działki byłego męża Wnioskodawczyni, dokonane zostało w dniu 6 maja 2016 r. na rzecz osoby trzeciej, zgodnie z art. 41 ustawy o ROD. Wniosek do Polskiego Związku Działkowców - Zarządu ROD w … złożył uprawniony, były mąż Wnioskodawczyni, załączając umowę przeniesienia praw do działki i uzyskując akceptację ROD.

Odpłatne zbycie dotyczyło jedynie znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów, zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy o ROD. Wnioskodawczyni była stroną umowy przeniesienia praw i obowiązków wynikających z prawa do działki - art. 41 ust. 1 z uwagi na treść art. 42 ustawy o ROD - konieczność określenia w umowie warunków zapłaty i wysokość wynagrodzenia za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty jako dobra osiągnięte wspólnym wysiłkiem w trakcie trwania małżeńskiej wspólnoty majątkowej. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że art. 42 ust. 2 ustawy o ROD jest ściśle związany z art. 41 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o ROD, stąd obecność Wnioskodawczyni przy umowie przeniesienia praw. W par. 3 ust. 2 ww. „umowy przeniesienia praw” określono wynagrodzenie z tytułu przeniesienia własności nasadzeń, urządzeń i obiektów, o których mowa w ust. l na kwotę 30 000 zł. Nabywca zgodnie z ustaleniami, wpłacił na odrębne konta osobiste zbywającego (męża) i Wnioskodawczyni po 15 000 zł. Tym aktem dokonano ostatecznego podziału majątku wspólnego po rozwodzie.

Z literalnego brzmienia art. 2 ust. l pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku. Wartość majątku uzyskana z tego tytułu przez małżonków nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W doktrynie wskazano, że „przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów, które powstają na skutek dokonania podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej” (Bartosiewicz Adam, PIT. Komentarz, wyd. V). Wyłączenie wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje zastosowanie do wszystkich przychodów, które powstają na skutek podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej. Dla ustawodawcy kryterium zastosowania wskazywanego wyłączenia jest to, aby przychody powstały w określonym trybie - na skutek podziału majątku.

W ocenie Wnioskodawczyni, odnosząc powyższe rozważania do zaistniałego stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, w świetle art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z wynagrodzenia z tytułu przeniesienia na osoby trzecie własności nasadzeń, urządzeń i obiektów na działce pracowniczej, który to przychód został podzielony solidarnie po 50 % zgodnie z umową zwykłą pisemną o podział majątku wspólnego po rozwodzie - uzyskany na skutek podziału majątku wspólnego po rozwodzie - jest objęty wyłączeniem wskazanym w art. 2 ust. l pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.

W przepisie tym jest mowa o wyłączeniu stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, nabycia majątku otrzymanego w wyniku podziału wspólnego majątku małżonków. Chodzi tu o wyłączenie z opodatkowania przychodu uzyskanego w wyniku dokonania przez małżonków podziału majątku wspólnego. Natomiast, przepis ten nie ma już zastosowania i nie odnosi się do czynności odpłatnego zbycia majątku nabytego w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków. Tak więc, przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez jednego z nich z tytułu podziału majątku. Wartość majątku oraz wartość spłat uzyskanych z tego tytułu przez małżonków nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Z powyższego przepisu wynika również, że wspólność majątkowa małżeńska oparta jest na małżeństwie, jako stosunku prawnym osobistym. Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, a także w wyniku ustania małżeństwa, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W myśl art. 501 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Ustrój wspólności majątkowej będący współwłasnością łączną trwa zatem tak długo, jak długo trwa małżeństwo. Z chwilą ustania wspólności, np. w wyniku rozwodu małżonków, dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej, a udział każdego z nich w majątku wspólnym, według domniemania jest równy udziałowi drugiego współmałżonka.

Należy wyjaśnić, że do dnia 18 stycznia 2014 r. obowiązywały przepisy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419, z późn. zm.), zaś z dniem 19 stycznia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 40, z późn. zm.).

Nowe zasady zbywania praw do działki (w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym) zostały ustanowione w art. 41 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, działkowiec w drodze umowy może przenieść prawa i obowiązki wynikające z prawa do działki na rzecz pełnoletniej osoby fizycznej (przeniesienie praw do działki). Umowę zawiera się w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Skuteczność przeniesienia praw do działki zależy od zatwierdzenia przez stowarzyszenie ogrodowe (art. 41 ust. 2 ustawy).

Przepis art. 42 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że w razie wygaśnięcia prawa do działki, działkowcowi przysługuje wynagrodzenie za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty stanowiące jego własność. Wynagrodzenie nie przysługuje za nasadzenia, urządzenia i obiekty wykonane niezgodnie z prawem. W razie przeniesienia praw do działki, warunki zapłaty i wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, określa umowa, o której mowa w art. 41 ust. 1 (art. 42 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 30 ust. 1 ww. ustawy, działkowiec ma prawo zagospodarować działkę i wyposażyć ją w odpowiednie obiekty i urządzenia zgodnie z przepisami ustawy oraz regulaminem. Nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność (art. 30 ust. 2 ustawy).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że od 1982 r. mąż Wnioskodawczyni, zgodnie z ustawą o rodzinnych ogrodach działkowych, posiadał prawo do dzierżawy działki położonej w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym. W momencie nabycia prawa do dzierżawy ww. działki, w małżeństwie Wnioskodawczyni istniała wspólność majątkowa małżeńska. Prawo do korzystania z działki przez Wnioskodawczynię wynikało z faktu bycia rodziną uprawnionego, zaś ponoszenie nakładów na działce w postaci naniesień, urządzeń i obiektów wchodziło w skład majątku wspólnego małżonków. Wnioskodawczyni nie jest w stanie udokumentować wszystkich wydatków sprzed 30 - 35 lat poniesionych na zaoranie ugoru z rosnącym sitowiem, nawiezienie ziemi oraz na nabycie materiałów budowlanych, instalacyjnych i nasadzeń w celu zagospodarowania działki zlokalizowanej na nieużytkach. Znaczna część zachowanych rachunków i faktur, którymi dysponuje Wnioskodawczyni pochodzi z okresu 1982 r. - 1986 r.

W dniu 21 kwietnia 1988 r. Sąd Rejonowy rozwiązał małżeństwo Wnioskodawczyni przez rozwód. Sąd dokonał częściowego podziału majątku wspólnego stron jedynie w zakresie lokalu mieszkalnego. Ponadto, strony posiadały w majątku wspólnym obiekty, urządzenia i nasadzenia (drewniany domek, drzewa i krzewy) trwale związane z gruntem, czynione ze środków wspólnych w trakcie trwania związku małżeńskiego, posadowione na działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym. Żadna ze stron, po rozwodzie nie była w stanie dokonać spłaty nakładów poniesionych z majątku wspólnego do majątku osobistego drugiej strony w ramach podziału majątku.

W związku z powyższym w dniu 2 marca 2016 r. Wnioskodawczyni i Jej były mąż, zawarli drogą trybu pozasądowego, umowę zwykłą pisemną o podział majątku wspólnego małżonków, w skład którego weszły naniesienia i nasadzenia znajdujące się na przedmiotowej działce, określając solidarny wkład po 50 % ich wartości. Natomiast, w dniu 6 maja 2016 r. została zawarta z osobami trzecimi, umowa przeniesienia praw do działki pracowniczej oraz przeniesienia własności znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów. W umowie przeniesienia praw określono wynagrodzenie z tytułu przeniesienia własności nasadzeń, urządzeń i obiektów na kwotę 30 000 zł. Zbycie praw do ww. działki otrzymało pozytywną akceptację ROD.

W przedmiotowej sprawie podkreślić należy, że zawarta w dniu 6 maja 2016 r. umowa przeniesienia prawa własności (tj. 1/2 udziału Wnioskodawczyni w tym prawie) do naniesień, urządzeń i obiektów znajdujących się na działce stanowiącej pracowniczy ogród działkowy (działający na podstawie przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych) jest formą odpłatnego zbycia jednak, stanowi odrębną czynność od umowy o podział wspólnego majątku małżonków, do której zastosowanie ma art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu odpłatnego zbycia w dniu 6 maja 2016 r., czyli z tytułu przeniesienia udziału w prawie do nasadzeń, urządzeń oraz obiektów posadowionych na działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym, nie korzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyłączenie z opodatkowania przychodów z tytułu podziału majątku wspólnego małżonków, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje wyłącznie przychody z tytułu podziału majątku wspólnego małżonków, a tym samym nie dotyczy innych, odrębnych czynności (w tym odpłatnego zbycia) dokonywanych np. przez byłych małżonków w odniesieniu do majątku nabytego przez nich w ramach wspólności majątkowej.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawczyni dotyczące zastosowania wyłączenia z podatku dochodowego od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy wskazać, że pytanie przedstawione przez zainteresowanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawczyni. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ponadto, zaznaczyć należy, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie bada więc w sensie merytorycznym „sprawy podatkowej” wynikającej z przytoczonego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenia, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku, odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania, ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym postępowania kontrolnego, czy podatkowego prowadzonego w oparciu o konkretną dokumentację. Zatem, kwestie poprawności dokonanych rozliczeń mogą być przedmiotem ewentualnego postępowania podatkowego, czy kontrolnego, do którego upoważnione są inne organy. Tutejszy Organ nie jest właściwym do potwierdzenia prawidłowości wyliczeń (kwot) przedstawionych w przedmiotowym wniosku w trybie objętym art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.