Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.28.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT opłat pobieranych za udostępnienie pasa drogi wewnętrznej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; drogi-droga wewnętrzna; gmina; udostępnienie-udostępnienie odpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT opłat
    pobieranych za udostępnienie pasa drogi wewnętrznej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 1465 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina realizuje
    zadania własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym między innymi
    w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w sprawach
    dotyczących gminnych dróg, ulic, mostów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Wnioskodawca jako zarządca dróg publicznych, zawiera umowy cywilnoprawne na zajęcie
    pasa drogowego dróg wewnętrznych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21
    marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 320 ze zm., dalej: ustawa o
    drogach publicznych), niestanowiących dróg publicznych, znajdujących się w gminnym
    zasobie nieruchomości (dalej: Umowy) w celu:
      1) prowadzenia w pasie drogowym drogi wewnętrznej robót w celach niezwiązanych z
        budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg;
      2) umieszczenia w pasie drogowym drogi wewnętrznej urządzeń infrastruktury
        technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego;
      3) umieszczenia w pasie drogowym drogi wewnętrznej obiektów budowlanych
        niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
        oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego drogi wewnętrznej na prawach wyłączności w celach innych
        niż wymienione w pkt 1-3.

    Umowy mogą być zawierane zarówno na czas określony, jak i nieokreślony.
    Wnioskodawca na podstawie Umów pobiera od podmiotów zajmujących pas drogowy
    dróg wewnętrznych opłaty (dalej: Opłaty), których wysokość ustalana jest na podstawie
    Zarządzenia Nr ... Wójta Gminy ... z dnia 22 listopada 2024 r. w sprawie określenia zasad i
    ustalenia stawek za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych, będących własnością
    Gminy ..., wydanego na podstawie art. 26 ust. 1 oraz art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o
    samorządzie gminnym, art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z o drogach publicznych, art. 11 ust. 1, art.
    13 ust. 1 i art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm.; dalej: Zarządzenie).
    W przedmiotowym zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzień
    bądź rok zajmowania powierzchni 1 m2 pasa drogowego dróg wewnętrznych, w
    zależności od rodzaju zajęcia.

## Pytanie

Czy pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej
    podlegają opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcia pasa drogowego drogi wewnętrznej nie
    podlegają opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu tej ustawy, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, w celu określenia jak traktowane są, w oparciu o
    przepisy ustawy o VAT, wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego czynności,

    w pierwszej kolejności należy ustalić, czy jednostki te wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą.
    Wprawdzie pojęcie działalności gospodarczej ma obiektywny charakter, co oznacza, że
    działalność tę ocenia się niezależnie od jej celów lub rezultatów, aby jednak dana
    działalność kwalifikowana była, jako działalność gospodarcza, musi mieć ona charakter
    trwały i być wykonywana w zamian za wynagrodzenie otrzymywane przez
    świadczeniodawcę/dostawcę.
    W odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    istotne znaczenie ma zwłaszcza ta druga przesłanka, tj. to czy podmiot świadczący
    otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Jak już Gmina wskazywała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wysokość
    Opłat ustalana jest na podstawie Zarządzenia, a więc aktu prawa miejscowego
    stanowionego przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi na tryb ustalania wysokości Opłat, nie stanowią
    one wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi.
    Mając na uwadze powyższe, pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa
    drogowego dróg wewnętrznych nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie, przykładowo w interpretacji indywidualnej
    przepisów prawa podatkowego z dnia 26 lipca 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.426.2024.1.AG, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS)
    stwierdził, że „(...) pobierana przez Państwa danina o charakterze publicznym nie stanowi
    /nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji
    ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy
    prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym ww. opłata za udostępnienie
    pasa drogi wewnętrznej pobierana przez Państwa nie podlega / nie będzie podlegała
    przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.
    Analogiczne stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    przepisów prawa podatkowego z dnia 6 maja 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.59.2024.1.
    DK, w której DKIS również uznał, że „(...) pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji
    ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy
    prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa
    drogowego pobierana przez Państwa nie podlega przepisom ustawy o podatku od
    towarów i usług”.
    Podobne stanowisko DKIS zajął również w interpretacji indywidualnej z dnia 26 kwietnia
    2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, w której DKIS uznał, że: „(...) pobierając
    opłaty za zajęcie pasa drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczce się w
    zakresie Państwa zadań własnych. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez
    Państwa danina o charakterze publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie
    usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT. Tak więc ww. opłata za zajęcie pasa drogowego pobierana przez Państwa nie podlega
    przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z
    kręgu podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch
    warunków:
      - jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
      - odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których
        powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie
        zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako
    podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub
    składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku
    wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.

    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są
    czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i
    urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa
    publicznego.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy
    obsługujące te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i
    usług. Choć w wielu aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem
    „władza publiczna”, czy „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje
    tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji
    jest wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów
    podlegających prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do
    czynności wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych.
    Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej
    oraz urząd obsługujący ten organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub
    transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu,
    ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy (urzędy) nie są podatnikami w
    zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 609 ze zm.):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów
    oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać
    umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
    Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
    wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
    przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
    charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    W myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 320):
    Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
    właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
    utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

    Według art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
    1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
    2) wojewódzkich - zarząd województwa;
    3) powiatowych - zarząd powiatu;
    4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
    obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
    odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka
    taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Jak wynika z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
    niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
    zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
    W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym urządzeń
    obcych oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi,
    wydawanym w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w
    przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Na mocy art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze
    decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o
    której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
    2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
    3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
        oraz reklam;
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w
        pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i
        pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
    2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
        techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
        postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
        urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:

    Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Jak stanowi art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
    Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
    zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
    Za zajęcie pasa drogowego:
    1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust.
        2, 2a lub 2c,
    2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
        umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c,
    3) powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o
        której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c
    - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości
    10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 ze zm.):
    Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
    opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu
    Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których
    obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego,
    państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych
    wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
    Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze
    publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu państwa, dochody
    budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody państwowych funduszy
    celowych: dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na
    podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że
    pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego wykonują / będą Państwo wykonywać
    działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie stanowi / nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy
    uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są
    Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tym samym ww. opłata za udostępnienie pasa drogi wewnętrznej pobierana przez
    Państwa nie podlega / nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych,
    co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.