Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.939.2024.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniony pismem z 6 lutego 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)
    W roku 2000 A.A i B.A małżonkowie zostali współwłaścicielami w udziałach wynoszących 1
    /2 części gruntu o powierzchni całkowitej około 2,6 h. Małżonkowie zostali
    współwłaścicielami udziałów na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Pozostałymi
    udziałowcami tej samej nieruchomości zostali C.C i D.C nabywając 1/2 udziału w
    nieruchomości. Udziały zostały nabyte bez konkretnego celu. Małżonków A.A i B.A
    obowiązuje wspólność majątkowa, a udziały zostały nabyte do majątku wspólnego
    małżonków.
    W roku 2002 grunt został podzielony na niezabudowane działki numer 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1
    /5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18 oznaczone w
    ewidencji gruntów jako RIVb i RV, arkusz mapy nr (...), nr jedn. (...), dla której w Sądzie
    Rejonowym w (...) prowadzona jest księga wieczysta (...).
    Podział ten miał na celu zamiar zniesienia współwłasności i podziału między małżonków A
    i B.A oraz C i D.C. Inicjatywę o podziale nieruchomości podjęli wszyscy współwłaściciele. W
    związku z podziałem nieruchomości w 2002 roku nie nastąpiło zniesienie współwłasności
    nieruchomości.
    W roku 2016 B.A i A.A małżonkowie nabyli na podstawie aktu notarialnego repetytorium A
    nr (...) kolejny udział w wysokości 1/4 części we współwłasności opisanej wcześniej
    nieruchomości stanowiącej działki gruntu numer 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1
    /10, 1/11, 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18.
    Udział ten (tj. 1/4 w tej nieruchomości) został nabyty przez małżonków A.A i B.A na
    podstawie umowy kupna-sprzedaży celem pokrycia zadłużenia ciążącego na C.C i D.C
    względem osób trzecich.
    Małżonkowie A.A i B.A nie byli wierzycielami ani też dłużnikami.
    Udziały nabyte w roku 2016 zostały nabyte do majątku wspólnego małżonków A.A i B.A.
    Udział małżonków A.A i B.A w 2016 we współwłasności nieruchomości wynosił 3/4.
    W 2018 roku nastąpiło przysądzenie własności, a w roku 2022 dziedziczenie 1/4 części we
    współwłasności nieruchomości nabytej w celu zwolnienia z długu.
    Przysądzenie własności dotyczyło pokrycia długu C.C i D.C na rzecz wierzyciela E.E w
    wysokości 1/4 udziału we współwłasności nieruchomości.
    Dziedziczenie miało miejsce (...) 2022 roku po E.E, nabyli spadek F.E 4/24 części i G.E i H.E
    po 1/24 części w nieruchomości.
    (...) 2023 roku na podstawie aktu notarialnego repetytorium A nr: (...) nastąpiło zniesienie
    współwłasności polegające na tym, że A.A i B.A małżonkowie zostali wyłącznymi
    właścicielami działek numer 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9 1/10, 1/11, 1/12, 1/13,
    1/14, 1/15, 1/18, a działki numer 1/8, 1/9, 1/16, 1/17 zostały przeniesione na własność
    osób (E, F i H.E) tytułem spłaty ciążącego zadłużenia. Została również przez małżonków
    uiszczona spłata w wysokości 19 637,50 zł tytułem zniesienia współwłasności.
    Spłata w wysokości 19 637,50 zł na rzecz pozostałych współwłaścicieli w związku ze
    zniesieniem współwłasności działek wynikała z rozliczenia różnicy w metrach
    kwadratowych nieruchomości.
    Dla tych nieruchomości jest prowadzona księga wieczysta nr (...) przez Sąd Rejonowy w (...)
    Wydział Ksiąg, Dział III tej księgi jest wolny od wpisów i wzmianek, przedmiotowe działki
    nie są zabudowane i mają dostęp do drogi publicznej. W planie zagospodarowania
    przestrzennego przedmiotowe działki są pod zabudowę mieszkaniową lub rekreacji
    indywidualnej.
    (...) 2024 roku przez małżonków została sprzedana działka numer 1/4.
    A.A i B.A nie prowadzą działalności gospodarczej.

    Działka gruntu nr 1/4 od momentu nabycia udziałów była objęta księgą wieczystą (...) aż
    do momentu jej sprzedaży.
    Nieruchomość od momentu nabycia nie była w żaden sposób wykorzystywana.
    Na nieruchomości od momentu jej nabycia nie zostały poczynione nakłady i inwestycje.
    Nie zostały poczynione jakiekolwiek działania dotyczące zwiększenia wartości
    nieruchomości w celu jej uatrakcyjnia.
    W stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie były podejmowane żadne działania
    takie jak: zmiana przeznaczenia terenu, wystąpienie o decyzje o wyłączeniu gruntów z
    produkcji rolnej lub jakiekolwiek inne działania.
    Nieruchomość nie była udostępniana osobom trzecim.
    Obecnie nie jest sprecyzowane przeznaczenie nieruchomości opisanych we wniosku.
    W roku 2000 były nabyte na podstawie umowy kupna-sprzedaży inne nieruchomości
    położone w miejscowości (...) gmina (...), powiat (...) województwo (...) przez małżonków A i
    B.A o numerach 2/1, 2/2, 2/3 i współudział w drodze o numerze 2/4.
    Zostały nabyte bez konkretnego celu. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane od
    momentu wejścia w ich posiadanie. Na wyżej wymienionych nieruchomościach nie były
    wykonywane inne działania w celu zwiększenia wartości i uatrakcyjnienia. Obecnie nie ma
    konkretnego celu ich przeznaczenia. Obecnie B.A nie zamierza nabyć innych
    nieruchomości w celu ich odsprzedaży.

## Pytanie

Czy sprzedaż działki numer 1/4 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    zgodnie z przepisem art. 9 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że nie musi płacić podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedanej
    działki numer 1/4 ponieważ nieruchomość ta była w Pana współposiadaniu od roku 2000.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału

    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota
    uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Jak wskazałem uprzednio, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Z kolei, w myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (
    t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1984 ze zm.):
      Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
      szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
      nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Wykładnia pojęcia nieruchomości była przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego,
    zgodnie z dominującą w nich koncepcją nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej,
    dla której urządzono księgę wieczystą. Zatem, gdy dla określonej nieruchomości zostanie
    założona księga wieczysta obowiązuje reguła „jedna księga wieczysta - jedna
    nieruchomość”. (zob. uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna, z dnia 21 marca 2013 r.,
    sygn. akt III CZP 8/13, opubl: Biuletyn SN rok 2013, Nr 3 oraz Naczelnego Sąd
    Administracyjnego w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 292/08). Zgodnie z
    tym poglądem graniczące ze sobą działki, będące własnością tej samej osoby, dla których
    prowadzone są oddzielne księgi wieczyste, stanowią dwie odrębne nieruchomości w
    rozumieniu art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r., poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy
    Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może
      być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w
      ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale
      gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich
      zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie
      mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne
      uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już
      wymagalnych.
    Z zawartej w powyższym przepisie definicji wynika, że współwłasność charakteryzuje się
    trzema podstawowymi cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz
    niepodzielnością wspólnego prawa.
    Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa
    własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli
    rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to
    współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie
    zaś zbioru.
    Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności
    jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je
    stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa.

    We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia cytowanego
    przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego
    prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe
    prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko
    wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość
    po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi
    przysługiwał. Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie
    majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla
    części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) (nie mylić z kosztem uzyskania
    przychodów) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. Należy zatem
    stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione
    przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie
    niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a
    odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie
    sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)- c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i
      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
      dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Z opisu zdarzenia m.in. wynika, że:
    · W 2000 r. nabył Pan oraz Pana żoną udział w wysokości 1/4 części we współwłasności
      opisanych wcześniej działek gruntu, w tym udział w wysokości 1/4 części działki gruntu
      nr 1/4.
    · W 2016 r. nabył Pan oraz Pana żoną udział w wysokości 1/4 części we współwłasności
      opisanych wcześniej działek gruntu, w tym udział w wysokości 1/4 części działki gruntu
      nr 1/4.
    · W wyniku zniesienia współwłasności (...) 2023 r. został Pan wraz żoną wyłącznym
      właścicielem m.in. działki gruntu nr 1/4.
    · Tytułem zniesienia współwłasności Pan wraz żoną dokonaliście spłaty w wysokości 19
      637,50 zł. Spłata na rzecz pozostałych współwłaścicieli, w związku ze zniesieniem
      współwłasności działek, w tym działki gruntu nr 1/4 wynikała z rozliczenia różnicy w
      metrach kwadratowych nieruchomości.
    · (...) 2024 roku sprzedał Pan działkę gruntu numer 1/4.
    Wobec tego stwierdzam, że działkę gruntu nr 1/4 nabył Pan w trzech etapach, tj.:
    · 2000 r. – nabył Pan udział wynoszący 1/2 w drodze zakupu;
    · 2016 r. – nabył Pan udział wynoszący 1/4 w drodze zakupu;

    · 2023 r. – nabył Pan udział wynoszący 1/4 na podstawie umowy zniesienia
      współwłasności.
    Tym samym, sprzedane przez Pana (...) 2024 r. udziały w działce gruntu nr 1/4, tj.:
    · 1/2 udziału nabytego w 2000 r.
    · 1/4 udziału nabytego w 2016 r.
    nie stanowią źródła przychodu, ponieważ sprzedaż tych udziałów nastąpiła po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    Natomiast sprzedaż udziału w działce gruntu nr 1/4 w wysokości 1/4, który nabył Pan w
    2023 r. na podstawie umowy zniesienia współwłasności stanowi dla Pana źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ sprzedaż ww. udziału nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. udziału. Dochód z tego
    odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.