Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-684/15/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-02-09
Teza: Czy Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT poniesionego przy nabyciu towarów i usług w ramach realizowanego Projektu współfinansowanego ze środków unijnych na podstawie Umowy podpisanej z PARP?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2015 r. (data wpływu 30 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka C. Sp. z o.o. (dalej: Spółka) będąca czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług finansowych (udzielanie pożyczek, pośrednictwo finansowe) korzystających ze zwolnienia przedmiotowego w podatku VAT. Spółka świadczy również usługi niekorzystające ze zwolnienia z podatku VAT w postaci usług najmu, jednak stanowią one marginalny udział w obrocie Spółki. Z uwagi na fakt, że w latach 2014-2015 proporcja udziału w całkowitym obrocie czynności, w związku z którymi Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (w tym przypadku najem) oraz czynności, w związku z którymi Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (w tym przypadku usługi finansowe), nie przekroczyła 2%, Spółka uznaje na podstawie przepisu art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku VAT, że proporcja ta wynosi 0%, a więc w latach 2014-2015 Spółce nie przysługiwało co do zasady prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT ponoszonego przy nabyciu towarów i usług na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W latach 2014-2015 Spółka zrealizowała projekt współfinansowany ze środków unijnych na podstawie Umowy o udzielenie wsparcia nr … podpisanej w dniu 17 czerwca 2014 r. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) na przetestowanie i wdrożenie doradczo szkoleniowej usługi pilotażowej w zakresie planowania i finansowania przedsięwzięć gospodarczych w obszarze małych i średnich przedsiębiorstw (dalej: Umowa). Zadanie to zostało przez Spółkę zrealizowane na podstawie wniosku o udzielenie wsparcia na realizację projektu systemowego PARP pn. „…”, współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, w ramach Poddziałania 2.2.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (dalej: Wniosek). Głównym celem Projektu była poprawa dostępu małych i średnich przedsiębiorstw (MSP) do instrumentów zewnętrznego finansowania zwrotnego poprzez zapewnienie usług doradczo-szkoleniowych oraz dostosowanie do ich potrzeb i możliwości finansowania zwrotnego. W ramach realizowanego projektu Spółka świadczyła usługi w postaci analizy finansowej przedsięwzięć gospodarczych klientów oraz usługi doradcze w zakresie pisania biznes planów (dalej: Projekt).

Umowa została zawarta w oparciu o m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 4 września 2012 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. z 2012 r., poz. 1064 z późn. zm.; dalej: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego) oraz mając na uwadze m.in. postanowienia rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r., z późn. zm.; dalej: Rozporządzenie Rady 1083/2006).

Przedmiotem Umowy było udzielenie Spółce przez PARP wsparcia na realizację Projektu poprzez objęcie dofinansowaniem tzw. wydatków kwalifikowanych (tj. wydatków poniesionych w celu realizacji Projektu kwalifikujących się do objęcia wsparciem zgodnie z zapisami Umowy) w maksymalnej wysokości 630.000 PLN. Całkowita maksymalna kwota wydatków kwalifikowanych została zwiększona do kwoty 990.000 PLN na mocy Aneksu nr 2 do Umowy podpisanego w dniu 9 grudnia 2014 r.

Wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem były wydatki poniesione m.in. na:

*   wynagrodzenia wraz z pochodnymi od wynagrodzeń osób zaangażowanych bezpośrednio w realizację Projektu, w tym osób zarządzających Projektem,
*   działania promocyjne i informacyjne pod warunkiem, że w działaniach tych przekazywana była informacja, iż Projekt był realizowany z udziałem wsparcia pochodzącego z budżetu Unii Europejskiej,
*   obsługę księgową i usługi prawnicze oraz usługi doradcze i eksperckie, świadczone na rzecz Spółki, konieczne dla prawidłowego przebiegu procesu testowania usługi pilotażowej.

Usługa stanowiąca przedmiot testowania i wdrażania w ramach Umowy była usługą bezpłatną dla przedsiębiorców. Spółka zobowiązała się ponadto nie pobierać od instytucji finansujących (tj. instytucji udzielających wsparcia zwrotnego) żadnych dodatkowych opłat związanych z pozyskiwaniem, przekazywaniem i obsługą klientów w ramach świadczonych usług.

Projekt był podzielony na dwie części. Pierwsza z nich, zwana „Fazą wstępną Projektu”, obejmowała rekrutację oraz selekcję przedsiębiorców do udziału w fazie właściwej Projektu. Na mocy Umowy Spółka zobowiązała się, iż w całym okresie realizacji Projektu wartość wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem związanych z Fazą wstępną Projektu nie przekroczy 14% maksymalnej kwoty dofinansowania.

Faza właściwa Projektu obejmowała natomiast doradztwo w procesie pozyskania finansowania przez klienta oraz doradztwo przy realizacji przedsięwzięcia gospodarczego finansowanego z wybranej przez klienta oferty finansowania zwrotnego zgodnie z biznes planem oraz umową o finansowanie zawartą pomiędzy klientem a instytucją finansującą. W świetle warunków Umowy, w całym okresie realizacji Projektu wartość wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem związanych z Fazą właściwą nie mogła być niższa niż 86% maksymalnej kwoty dofinansowania, z tym że średnia wartość wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na przetestowanie i wdrożenie pojedynczej usługi pilotażowej wyświadczonej bezpośrednio dla jednego klienta biorącego udział w projekcie nie mogła przekroczyć kwoty 15.480 PLN.

Ostateczna kwota wsparcia obliczona została na podstawie faktycznie poniesionych przez Spółkę wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem wykazanych we wnioskach o płatność i zatwierdzonych przez PARP, z uwzględnieniem poziomów intensywności wsparcia oraz maksymalnej wysokości wsparcia (par. 4 ust. 15 Umowy).

Z uwagi na fakt, iż udział w Projekcie był dla przedsiębiorców (klientów) całkowicie bezpłatny, zaś przedmiotem dofinansowania na mocy Umowy były wyłącznie wydatki ponoszone na potrzeby Projektu, jego realizacja była dla Spółki z założenia niedochodowa (realizując Projekt Spółka nie wygenerowała zysku). Ponadto, w przypadku poniesienia przez Spółkę wydatków wykraczających poza maksymalną kwotę wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem, Spółka zmuszona była pokryć nadwyżkę kosztów z własnych środków (par. 3 ust. 3 Umowy). Pomimo niedochodowości samego Projektu Spółka zdecydowała się go zrealizować, mając nadzieję, iż wpłynie to pozytywnie na wzrost rozpoznawalności Spółki na regionalnym rynku, jak również zwiększy się doświadczenie Spółki w realizowaniu usług doradztwa finansowego.

W ramach Projektu Spółka złożyła oświadczenie o braku możliwości odliczenia podatku VAT od zakupów dokonywanych w związku z realizacją Projektu. Jednocześnie Spółka zobowiązała się do zwrotu zrefundowanej w ramach Projektu części poniesionego podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie lub odliczenie tego podatku. Wobec powyższego podatek VAT ponoszony w związku z realizacją projektu został uznany za wydatek kwalifikowany (tj. objęty dofinansowaniem).

W trakcie audytu Projektu prowadzonego na zlecenie PARP, instytucja kontrolująca zaleciła Spółce weryfikację prawidłowości stanowiska Spółki odnośnie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT poniesionego przy nabyciu towarów i usług na potrzeby realizowanego Projektu w drodze wystąpienia do właściwego organu z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT poniesionego przy nabyciu towarów i usług w ramach realizowanego Projektu współfinansowanego ze środków unijnych na podstawie Umowy podpisanej z PARP?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT poniesionego przy nabyciu towarów i usług w ramach realizowanego Projektu współfinansowanego ze środków unijnych na podstawie Umowy podpisanej z PARP.

Zasady ogólne potrącalności podatku VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT (zwana dalej ustawą), podatnikowi podatku VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Możliwość odliczenia podatku naliczonego została wyłączona w odniesieniu do pewnych kategorii kosztów wymienionych w art. 88 ust. 1 i 1 a ustawy oraz sytuacji wypunktowanych w art. 88 ust. 3a ustawy, które ze względu na określoną wadliwość czy też nierzetelność faktury dokumentującej zdarzenie gospodarcze, nie dają prawa do odliczenia/zwrotu podatku naliczonego VAT. Okoliczności pozbawiające Spółkę prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie regulacji art. 88 ustawy nie wywołują po stronie Spółki wątpliwości interpretacyjnych, dlatego też zostały pominięte w dalszej części uzasadnienia.

Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych zakupów towarów i usług z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Tak skonstruowana zasada wyklucza zatem możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w orzeczeniu z dnia 30 września 2015 r., sygn. I SA/Bk 318/15).

Kluczowa w sprawie jest zatem odpowiedź na pytanie czy nabywane przez Spółkę towary i usługi na potrzeby realizowanego Projektu współfinansowanego ze środków unijnych zostały wykorzystane do świadczenia przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Czynności opodatkowane podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług (\`(...)\`)”. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają co do zasady czynności wykonywane za odpłatnością. Od tej zasady regulacje podatkowe przewidują pewne wyjątki, traktując na równi z czynnościami odpłatnymi, a więc podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, również nieodpłatną dostawę towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, pod warunkiem spełnienia przesłanek przewidzianych odpowiednio w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy „Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  (\`(...)\`)
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika”.

Opodatkowaniu podatkiem VAT nie podlegają zatem usługi świadczone nieodpłatnie do celów działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej kolejności należy zatem ustalić czy usługi wykonywane w ramach Projektu były przez Spółkę świadczone nieodpłatnie, a jeśli tak, to czy istniał związek pomiędzy wykonywanymi usługami, a działalnością gospodarczą Spółki.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym wniosku, udział w Projekcie był dla przedsiębiorców (klientów) całkowicie bezpłatny. Sam brak płatności ze strony klientów Spółki nie oznacza jednak, iż na gruncie ustawy usługi te były świadczone przez Spółkę nieodpłatnie. Dopiero bowiem w sytuacji, gdy brak jest możliwości zidentyfikowania jakiegokolwiek elementu składowego podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy, należy daną czynność uznać za świadczoną nieodpłatnie.

Podstawa opodatkowania.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Powyższa regulacja stanowi odzwierciedlenie przepisu art. 73 Dyrektywy VAT, zgodnie z którym „W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia”.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”. Odwołując się natomiast do przepisu art. 29a ust. 1 ustawy definiującego podstawę opodatkowania podatkiem VAT, należy zauważyć, iż zapłata będąca wynagrodzeniem za wykonaną usługę nie musi być otrzymana od nabywcy usługi, lecz może pochodzić od osoby trzeciej (również od instytucji publicznej).

Kluczowe w sprawie jest zatem ustalenie na podstawie celów oraz założeń Projektu czy dofinansowanie otrzymywane przez Spółkę w ramach Projektu ma na celu sfinansowanie świadczonych przez Spółkę usług czy też jest to dotacja o charakterze zakupowym przeznaczona na sfinansowanie wydatków ponoszonych przez Spółkę.

Powyższa wątpliwość znajduje uzasadnienie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 marca 2013 r. (sygn. IBPP1/443-1248/12/AW), w której organ wyjaśnił, iż „Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi”.

Analogiczne stanowisko zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 8 grudnia 2014 r. (sygn. ITPP2/443-1125b/14/AW), wyjaśniając, iż „podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności - nie podlega opodatkowaniu”.

Spółka pragnie zauważyć, iż przepisy prawne będące podstawą do udzielenia dofinansowania rozróżniają dotacje przeznaczone na sfinansowanie wydatków ponoszonych przez wykonawcę projektu (beneficjenta) od dotacji przeznaczonych na dofinansowanie do cen świadczonych usług. Zgodnie bowiem z par. 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego „Pomoc finansowa może być udzielona, z zachowaniem warunków określonych w rozporządzeniu, w formie:

1.  bezzwrotnego wsparcia finansowego, zwanego dalej „wsparciem”, podmiotom określonym w § 9 ust. 2-4, § 18 ust. 1, § 21 ust. 1, § 23 ust. 1. § 24 ust. 1 oraz w § 26a ust. 1;
2.  finansowania kosztów usług świadczonych przez wykonawców bezpłatnie lub za odpłatnością niższą od ceny rynkowej odbiorcom tych usług.
3.  pożyczek udzielanych pożyczkobiorcom określonym w § 31 ust. 2.”

W przypadku umowy o udzielenie wsparcia na przetestowanie i wdrożenie doradczo-szkoleniowej usługi pilotażowej w zakresie planowania i finansowania przedsięwzięć gospodarczych, zastosowanie znajduje przepis par. 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego, zgodnie z którym „Agencja może udzielić wsparcia na przetestowanie i wdrożenie usług pilotażowych lub na świadczenie usług uprzednio przetestowanych i wdrożonych jako usługi pilotażowe podmiotowi działającemu na rzecz rozwoju gospodarczego (\`(...)\`)”.

Ust. 2 par. 23 stanowi natomiast, iż „Wielkość wsparcia na przetestowanie i wdrożenie usług pilotażowych nie może przekroczyć kwoty 1.000.000 złotych dla jednego podmiotu w ramach jednego rodzaju usług i wynosi do 100% wydatków kwalifikowanych”.

W tym miejscu Spółka pragnie przypomnieć tytuł Umowy podpisanej przez Spółkę z PARP pn. „…”. Z samego tytułu Umowy wynika zatem, że przedmiotem dofinansowania było wsparcie finansowe. Zostało to rozwinięte w treści Umowy, gdzie wskazuje się, iż jej przedmiotem było udzielenie Spółce wsparcia na realizację Projektu, zaś Spółka zobowiązana była do wykorzystania w okresie realizacji Projektu objętego wsparciem towarów, wartości niematerialnych i prawnych oraz usług zakupionych ze środków wsparcia wyłącznie w celach związanych z jego realizacją (par. 2 ust. 8 pkt 2 Umowy). Ponadto, jeżeli z wniosku o płatność końcową wynika, iż część przekazanego wsparcia nie została wydatkowana przez podmiot wsparcia (czyli Spółkę), bez wezwania, najpóźniej wraz z wnioskiem o płatność końcową zwraca on niewykorzystaną kwotę wsparcia (par. 4 ust. 13 Umowy). Potwierdza to zdaniem Spółki w sposób jednoznaczny, że udzielone Spółce na podstawie Umowy dofinansowanie miało formę określoną w par. 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego, tj. formę bezzwrotnego wsparcia finansowego, a nie formę dofinansowania do ceny świadczonych usług.

Kolejną okolicznością przemawiającą za uznaniem kwoty dofinansowania jako zwrot kosztów związanych z realizacją projektu, a nie dopłaty do ceny świadczonych przez Spółkę usług, jest fakt, iż Spółka zobowiązana jest zwrócić część poniesionego podatku VAT zrefundowanego w ramach Projektu, jeśli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie lub odliczenie tego podatku. Okoliczność ta świadczy o tym, iż w myśl założeń Projektu kwota dofinansowania miała być przeznaczona na pokrycie kosztów ponoszonych w ramach realizowanego Projektu, w tym kosztu naliczonego podatku VAT (a więc podatku ponoszonego przy nabyciu towarów i usług), jeśli beneficjent Projektu nie ma prawnej możliwości odzyskania tego podatku. Poza tym, dotacja ta ma charakter wyraźnie celowy, tzn. ma być przeznaczona na realizację konkretnego projektu o eksperymentalnym (testowym) charakterze, a nie na dopłatę do ceny świadczonych przez Spółkę usług. Spółka nie ma żadnej swobody decydowania o sposobie wydatkowania środków pochodzących z analizowanej dotacji i musi w pełni podporządkować się założeniom i celom Projektu, mającym swoje odzwierciedlenie w budżecie Projektu.

Spółka pragnie również zauważyć, że katalog wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem, poza kosztami związanymi ze świadczeniem usług pilotażowych, obejmuje również koszty zarządzania Projektem, takie jak np. wydatki na działania promocyjne i informacyjne o realizacji projektu współfinansowanego z budżetu Unii Europejskiej. Koszty te stanowią koszty ogólne Projektu i nie mają bezpośredniego związku z usługami świadczonymi na rzecz przedsiębiorców (klientów), zaś ich poniesienie wynika jedynie z warunków Umowy.

Ponadto, uznanie otrzymanego wsparcia na realizację Projektu za podstawę opodatkowania podatkiem VAT byłoby bezpośrednim uzyskaniem korzyści ze środków unijnych przez Skarb Państwa, co stałoby w sprzeczności z art. 80 Rozporządzenia Rady 1083/2006, zgodnie z którym „Państwa członkowskie upewniają się, że instytucje odpowiedzialne za dokonywanie płatności zapewniają, aby beneficjenci otrzymali pełną kwotę wkładu ze środków publicznych możliwie najszybciej i w całości. Nie potrąca się ani nie wstrzymuje żadnych kwot, ani też nie nakłada się żadnych opłat szczególnych lub innych opłat o równoważnym skutku, które powodowałyby zmniejszenie kwot wypłacanych beneficjentom”. Zdaniem Spółki, opodatkowanie podatkiem VAT kwoty otrzymanego wsparcia byłoby właśnie tego rodzaju niedozwoloną opłatą.

Przypomnieć również należy, iż wydatki związane z realizacją Projektu miały być równoważone kwotą otrzymanego wsparcia, przez co sam Projekt miał mieć z założenia neutralny charakter dla finansów Spółki. Ewentualne objęcie opodatkowaniem VAT kwoty otrzymanego dofinansowania, podczas gdy PARP nie uwzględniła w dotacji kwoty należnego podatku VAT, prowadziłoby do dodatkowego obciążenia finansów Spółki.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana dotacja nie stanowiła wynagrodzenia za świadczone usługi, nie została przyznana jako dopłata do ceny świadczonych usług, lecz została przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów działalności związanych z realizacją Projektu. Tym samym kwota otrzymanego dofinansowania nie spełniała przesłanki dotacji mającej bezpośredni wpływ na cenę w rozumieniu art. 29a ustawy.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 grudnia 2012 r. (sygn. IPPP1/443-1069/12-2/MPe), w której organ wyraził następującą opinię: „Z przedstawionych okoliczności wynika, że Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie na realizację projektu finansowanego z dotacji celowej ze środków EFS. Dofinansowanie pokrywa koszty organizowania projektu. Zatem otrzymane dofinansowanie stanowi zwrot kosztów poniesionych w związku z zarządzaniem projektem i realizacją szkoleń. Wobec tego przyznana na taki cel dotacja nie spełnia przesłanki dotacji wynikającej z art. 29 ust. 1 ustawy, a tym samym nie stanowi obrotu opodatkowanego podatkiem VAT”.

Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lipca 2011 r. (sygn. IPPP3/443-495/11-6/JK). Organ zauważył, że „Dotacja jako wsparcie na realizację projektu jest tak skalkulowana, aby pokryła koszty realizacji projektu. Projekt ze swego założenia jest non profit, czyli nie może spowodować dochodu w firmie, tzn. dotacja pokrywa koszty projektu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skoro - jak wskazano - pozyskana dotacja przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów w ramach realizowanego projektu, to oznacza, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży”

Stanowisko Spółki znajduje również oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2015 r. (sygn. I FSK 810/14) oddalającym skargę kasacyjną podatnika, sąd wyraził następujący pogląd: „otrzymana przez skarżącą dotacja ma charakter zakupowy; skarżąca nie będzie otrzymywać wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów. Ponoszone z kolei przez skarżącą wydatki w zakresie realizacji projektu „Zewnętrzne źródła finansowania kluczem do rozwoju firm małopolskiego sektora MMP”, jako finansowane środkami zewnętrznymi, nie stanowią elementu kosztowego opodatkowanej działalności gospodarczej skarżącej. Ponoszone przez skarżącą wydatki na zakupy są bezpośrednio i ściśle związane z realizacją przedmiotowego projektu, tj. usługami realizowanymi w ramach projektu, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i są świadczone nieodpłatnie”.

W powyższym uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy zostały przytoczone interpretacje organów podatkowych oraz orzeczenie sądu administracyjnego wydane na gruncie przepisu art. 29 ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2014 r. Jak jednak zostało wskazane w uzasadnieniu do ustawy nowelizującej z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35) wprowadzającej przepis art. 29a w miejsce przepisu art. 29. „Nie przewiduje się zmiany w sposobie podejścia do tego, czy otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mają wpływ na wysokość podstawy opodatkowania”. Z tego też powodu uzasadnionym jest sięgnięcie przez Wnioskodawcę do dorobku doktryny podatkowej oraz orzecznictwa w zakresie wykładni poprzednio obowiązującego przepisu art. 29 ustawy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego (podsumowanie).

Z powyższych ustaleń wynika, iż usługi wykonywane w ramach Projektu były świadczone nieodpłatnie do celów działalności gospodarczej Spółki. Tym samym, czynności te nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z uwagi zatem na brak związku pomiędzy nabywanymi na potrzeby Projektu towarami i usługami, a czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w ramach realizacji Projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy podkreślić, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zwolnienia od podatku od towarów i usług, czy usługi świadczone przez Spółkę są zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT, ponieważ nie postawiono w tym zakresie pytania, a udzielając niniejszej interpretacji powyższe przyjęto jako element stanu faktycznego.

Ponadto należy zaznaczyć, że interpretacja została wydana na podstawie opisu przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.