Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-830/14/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-02
Teza: Sprzedaż działek nie podlega opodatkowaniu VAT.
Słowa kluczowe: działki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2014 r. (data wpływu 24 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 22 września 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 22 września 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działek gruntu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan gospodarstwo rolne o łącznej pow. ok. 40 ha. Wchodzące w skład gospodarstwa grunty orne wykorzystuje dla celów rolniczych (produkcja płodów rolnych). Z tego tytułu pobiera dopłaty unijne (bezpośrednie). Jako rolnik ryczałtowy korzysta Pan ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. W skład gospodarstwa rolnego wchodzi również działka rolna o pow. 2.70 ha, którą nabył Pan w 2004 r. Położona jest w obrębie M. Ma założoną księgę wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy. Na działce znajdują się grunty rolne VI i V klasy. Przez 6 lat wykorzystywał ją Pan pod uprawę rolną. Efekty były jednak mizerne, a koszty przewyższały uzyskiwane przychody. W konsekwencji od 4 lat działka podlega procesowi ugorowania. Nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W 2013 r. Burmistrz Gminy wydał decyzję o warunkach zabudowy dla ww. działki pod zabudowę rekreacyjną indywidualną - budowa 22 budynków rekreacyjnych oraz szamba szczelnego. Następnie zainicjował Pan procedurę jej podziału geodezyjnego, w efekcie czego utworzono:

1.  dwadzieścia dwie działki letniskowe o pow. nie mniejszej niż 835 m²,
2.  jedną działkę siedliskową zabudowaną budynkiem mieszkalnym,
3.  jedną działkę stanowiącą drogę dojazdową wewnętrzną do ww. działek.

Na pozostałych gruntach nadal prowadzi Pan działalność rolniczą i wykorzystuje grunty dla celów rolniczych.

Przedmiotowa nieruchomość, w momencie zakupu, była nieruchomością rolną zabudowaną budynkiem mieszkalnym i już wtedy posiadała wszystkie przyłącza. Wystąpił Pan jedynie o warunki zabudowy, bez których Gmina nie mogła wydać zgody na podział nieruchomości na działki mniejsze niż 3 tys. m². Trudno Panu wskazać w jaki sposób będzie oferował działki do sprzedaży. Jeszcze tego nie zdecydował i nie podjął w tym zakresie czynności. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki nastąpiło na Pana wniosek i o ile się Pan orientuje nie ma innej możliwości prawnej do dokonania podziału działek na mniejsze niż działki o pow. 3 tys. m². Jedna z działek, powstałych w wyniku podziału, jest zabudowania od ponad 30 lat budynkiem mieszkalnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działek rolnych, dla których wydano decyzję o warunkach zabudowy, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek rolnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie nabył Pan gruntów rolnych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży na działki lecz zostały one nabyte w celach rolniczych. Prowadził na nich działalność rolniczą. Przez kilka lat siał, zbierał plony, pobierał dopłaty unijne. Niestety, grunty te były słabej jakość, tak że wynagrodzenie uzyskiwane ze sprzedaży płodów rolnych nie rekompensowało ponoszonych nakładów i obecnie „ziemia leży ugorem”. Zdaniem Pana, działalność gospodarcza charakteryzuje się przede wszystkim planowaniem działań zmierzających do uzyskania zysku oraz ponoszenia kosztów związanych z tymi zachowaniami. W przypadku obciążenia sprzedaży działek rolnych VAT naruszona zostałaby zasadna jego neutralności, gdyż w momencie nabycia ziemia nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Aby uznać Pana za podatnika, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, warunkiem koniecznym jest ustalenie, że w przypadku sprzedaży gruntów działał jako handlowiec, „ nie zaś w innych celach”. W Pana przypadku był to cel rolniczy, a nie handlowy. Sama wyprzedaż majątku własnego nie jest nigdy i w żadnych okolicznościach działaniem tworzącym przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Nie ma to również znaczenia decydującego dla uznania, że transakcja winna być opodatkowana VAT. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził bowiem, że można uznać za czynność osobistą (nie podlegającą VAT) nawet dużą ilość transakcji sprzedaży (zob. wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec s. 1-3013, pkt 32, 37). Za znamienne należy uznać również fakt, że TSUE orzekł, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnie od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej (…) kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby (zob. wyrok z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/11 i 181/11). Na etapie nabycia działki nie miał Pan zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na handlu nieruchomościami. Wykonywał za to czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy przez Burmistrza nie jest związane z profesjonalnym obrotem nieruchomości. Jest jedynie konsekwencją tego, że bez wydania warunków zabudowy nie mógłby Pan sprzedać działek rolnych, których powierzchnia jest mniejsza niż 3.000 m² i wynika jedynie ze zwykłego wykorzystywania prawa własności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Żeby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że trudno uznać Pana za podatnika podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą działek. Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży działek będzie działał Pan w charakterze handlowca. Nieruchomość wraz z budynkiem nabył Pan w 2004 r. i wykorzystywał w działalności rolniczej. Z uwagi jednak na to, że wynagrodzenie uzyskiwane ze sprzedaży plonów nie rekompensowało ponoszonych nakładów (grunty klasy V i VI) zaprzestał Pan ich użytkowania w 2010 r. Ponadto, oprócz podziału gruntu i wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, nie wykonywał Pan czynności, które można uznać za takie, które wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem osobistym. W konsekwencji należy stwierdzić, że w tej konkretnej sytuacji, dokonując sprzedaży przedmiotowych działek korzystać Pan będzie z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Stąd też ww. czynność stanowić będzie działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że sprzedaż przedmiotowych działek gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. (sygn. akt I FSK 1453/11), z dnia 13 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I FSK 890/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.