Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-73b/09/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-23
Teza: Sprzedaż środka trwałego stanowiącego współwłasność małżonków.
Słowa kluczowe: przychód-przychód z działalności gospodarczej; sprzedaż-sprzedaż środków trwałych; wspólność-wspólność majątkowa; współwłasność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2009 r. (data wpływu 29 stycznia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2009 r. (data wpływu 13 marca 2009 r.) oraz pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wykazania w przychodach z działalności gospodarczej, przychodów ze sprzedaży środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wykazania w przychodach z działalności gospodarczej, przychodów ze sprzedaży środków trwałych.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 marca 2009 r. (data wpływu 13 marca 2009 r.) oraz pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W grudniu 2008 r. rozpoczęła Pani prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Mąż Pani natomiast prowadzi działalność gospodarczą pod swoim nazwiskiem od 1990 r. Pomiędzy Państwem istnieje ustawowa wspólność majątkowa. W 2002 r. nabyliście Państwo, na prawach wspólności ustawowej prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkiem, a w 2003 r., również z dorobku wspólnego, dokonano zakupu prawa wieczystego użytkowania niezabudowanego gruntu. W aktach notarialnych dokumentujących ich zakup, wprowadzono zapis, iż nieruchomości te będą wykorzystywane w działalności gospodarczej prowadzonej przez Pani męża. Nabyte nieruchomości małżonek Pani wprowadził do ewidencji środków trwałych swojej działalności gospodarczej. W trakcie użytkowania, posadowiony na gruncie budynek nie podlegał ulepszeniu.

W związku z rozpoczętą działalnością, planuje Pani wprowadzić do ewidencji w swojej działalności gospodarczej ww. prawa do nieruchomości w wysokości 50% ich wartości początkowej w celu wykorzystywania ich części (połowy) do prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej. Powyższe zostanie poprzedzone powiadomieniem męża o planowanym wprowadzeniu i wykorzystywaniu części tych nieruchomości (proporcjonalnie do udziału we współwłasności) w Pani działalności gospodarczej. Wymieniony powyżej budynek jest budynkiem niemieszkalnym.

Ponadto wskazuje Pani, iż w przyszłości przedmiotowe nieruchomości mogą zostać przez Państwo sprzedane.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy ma Pani prawo wykorzystywać połowę ww. nieruchomości i wprowadzić do ewidencjiswojej działalności gospodarczej 50% ich wartości początkowej po uprzednim pisemnym zawiadomieniu o tym męża?
2.  Czy w przypadku późniejszej sprzedaży nieruchomości, o których mowa we wniosku, powstaje obowiązek wystawienia faktury sprzedaży w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej na kwotę stanowiącą 50% uzyskanej wartości sprzedaży wynikającej z aktu notarialnego?
3.  Czy jako mały podatnik ma Pani prawo dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Jak jest opodatkowane przedmiotowe zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego oraz niezabudowanego w zakresie podatku od towarów i usług?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek Pani w pozostałym zakresie zostanie rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania drugiego, w sytuacji sprzedaży przedmiotowych nieruchomości (prawa wieczystego użytkowania gruntu niezabudowanego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na tym gruncie budynkiem), powstanie przychód, który będzie przychodem z działalności prowadzonych odrębnie przez Panią, jak i przez męża - proporcjonalnie do udziału we współwłasności sprzedanych składników majątku (czyli po 50%). Każdy bowiem z małżonków, posiadający odrębny wpis do ewidencji działalności gospodarczej oraz odrębną ewidencję zdarzeń gospodarczych, mając status przedsiębiorcy, będzie miał obowiązek odrębnego wykazania przychodów ze sprzedaży tych składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej, jako przychodów z tego źródła (art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

A zatem w przypadku sprzedaży, o której mowa wyżej, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie Pani miała obowiązek wystawienia faktury sprzedaży na kwotę stanowiącą 50% uzyskanej wartości sprzedaży wynikającej z aktu notarialnego dokumentującego sprzedaż.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)-przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Stosownie do 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi,

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 14 ust. 2c cytowanej ustawy do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), stanowią przychód z działalności gospodarczej.

W niniejszej sprawie istotnym zatem jest, czy wymieniony budynek jest budynkiem mieszkalnym, czy też niemieszkalnym. Powyższe ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia źródła przychodu ze zbycia przedmiotowego budynku.

Ze złożonego wniosku wynika, że wspólnie z małżonkiem nabyła Pani w 2002 r. prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkiem niemieszkalnym, natomiast w roku 2003 prawo wieczystego użytkowania niezabudowanego gruntu. Nabyte nieruchomości zostały przeznaczone na cele prowadzonej przez Pani męża działalności gospodarczej.

Nieruchomości te wprowadzone zostały do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej męża i były w tej działalności wykorzystywane.

Przedmiotowe nieruchomości planuje Pani wprowadzić do ewidencji w swojej, rozpoczętej w 2008 r. działalności gospodarczej. Wskazuje Pani, iż w przyszłości przedmiotowe nieruchomości mogą zostać przez Państwo sprzedane.

Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy stwierdzić należy, iż przychody uzyskane z planowanego przez Panią zbycia przedmiotowych nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej będą stanowić dla Pani przychód z działalności gospodarczej.

Skoro opisane we wniosku prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz prawo własności budynku objęte są majątkową wspólnością małżonków (w udziałach po 50%) i w takiej też proporcji wykorzystywane są w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, to do przychodów z działalności gospodarczej winna Pani zaliczyć 50% ceny sprzedaży.

Zawarte w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odwołanie do odpowiedniego stosowania art. 19 oznacza przy tym, iż w przypadku, gdyby cena ta - bez uzasadnionej przyczyny - znacznie odbiegała od wartości rynkowej, organ podatkowy mógłby określić przychód w wysokości wartości rynkowej.

Zbycie nieruchomości (prawa wieczystego użytkowania gruntów, prawo własności budynku) wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej powinno być udokumentowane stosownymi dokumentami księgowymi.

Kwestia obowiązku wystawiania faktur VAT określona jest w przepisach o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 roku Nr 54, poz. 535 ze zm.), które nie są przedmiotem niniejszej interpretacji. Zagadnienie to może być przedmiotem odrębnego wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

Końcowo wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny - o czym stanowi art. 14c § 1 tej ustawy.

Przepis ten nakłada na podatnika obowiązek przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie w sposób umożliwiający organowi podatkowemu wydanie interpretacji, w której znajdzie się ocena prawna stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Jak wskazano w treści niniejszej interpretacji indywidualnej, charakter budynku (mieszkalny, bądź niemieszkalny) ma wpływ na sposób opodatkowania przychodu z jego sprzedaży. Informacja ta była niezbędna do wydania prawidłowej interpretacji indywidualnej.

Dlatego też, zarzut Pani przedstawiony w piśmie z dnia 16 kwietnia 2009 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 14 kwietnia 2009 r. Nr ITPB1/415-73/09-2/PSZ, iż informacja dotycząca charakteru budynku nie ma znaczenia dla sprawy, jest bezpodstawny.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.