Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-284/14-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-28
Teza: dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek członkowskich.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; składki-składki członkowskie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2014 r. (data wpływu 13 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek członkowskich - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek członkowskich.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe

Spółka S.A. (dalej: Wnioskodawca”, „P.” lub Spółka”), jest podmiotem prawa polskiego, który działa zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu X. z 24 grudnia 2007 r., jako operator systemu przesyłowego (dalej: „OSP”) prowadząc w Unii Europejskiej działalność przesyłową na rynku energii elektrycznej.

W 2011 roku P. stała się członkiem Europejskiej Sieci Operatorów Systemów Przesyłowych Energii Elektrycznej (dalej: „ENTSO-E” od ang. European Network of Transmission System Operators for Electricity lub “Organizacja”).

ENTSO-E funkcjonuje od grudnia 2008 r. Od dnia 3 marca 2011 r. podstawę prawną funkcjonowania ENTSO-E stanowi Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) (dalej: Rozporządzenie”).

Jak wskazano w pkt 7 preambuły Rozporządzenia, celem ustanowienia ENTSO-E jest zapewnienie optymalnego zarządzania siecią przesyłu energii elektrycznej i umożliwienia handlu energią elektryczną oraz jej dostaw w ramach Unii Europejskiej

Rozporządzenie nakłada na P. obowiązek uczestnictwa w ENTSO-E. Z tego względu Wnioskodawca od 2011 roku, wraz z wejściem w życie Rozporządzenia, jest członkiem ENTSO-E. Z tytułu członkostwa w ENTSO-E, na podstawie wewnętrznych dokumentów Organizacji, Spółka ponosi corocznie składkę w wysokości określonej przez władze ENTSO-E. Wartość składki wynika z podziału kwoty budżetu określonego na kolejny rok działania Organizacji przez współczynnik obliczony dla poszczególnych członków w oparciu głównie o ilość głosów, którymi dysponują oni przy podejmowaniu kluczowych decyzji w ramach ENTSO-E.

Spółka odnosi szereg korzyści z tytułu przynależności do ENTSO-E, w szczególności:

*   wymiana doświadczeń międzyoperatorskich w zakresie planowania rozwoju systemu, prac systemu, mechanizmów rynkowych oraz wszystkich innych aspektów związanych z działalnością OSP;
*   współpraca z innymi OSP przy rozwoju narzędzi związanych z zarządzaniem pracą systemu elektroenergetycznego (w tym mechanizmu bilansowania);
*   udział w kreowaniu otoczenia regulacyjno-prawnego w aspektach istotnych dla działalności OSP;
*   współtworzenie mechanizmów, które pozwalają na utrzymanie spójności pomiędzy regułami handlu energią elektryczną i fizyczną naturą systemu elektroenergetycznego;
*   podejmowanie aktywnych działań w zakresie inicjatyw kształtujących europejski rynek energii elektrycznej, zmierzających do poprawy warunków konkurencji oraz efektywności funkcjonowania;
*   przedstawianie propozycji autorskich rozwiązań zarówno do władz stowarzyszenia, ja również w trakcie prac międzynarodowych grup roboczych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy składki członkowskie ponoszone przez P. z tytułu członkostwa w ENTSO-E stanowią dla P. koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, składki członkowskie ponoszone przez P. z tytułu członkostwa w ENTSO-E stanowią dla P. w pełnej wysokości koszt uzyskania przychodu rozumieniu ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

(i) Związek z przychodami

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyłączeniem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zdaniem Spółki nie ma wątpliwości, że ponoszone składki mają związek z przychodami Spółki. Oprócz obowiązkowego charakteru przynależności do ENTSO-E, świadczą o tym korzyści Spółki z przynależności do organizacji, które w szczególności obejmują:

*   wymiana doświadczeń międzyoperatorskich w zakresie planowania rozwoju systemu, pracy systemu, mechanizmów rynkowych oraz wszystkich innych aspektów związanych z działalnością OSP;
*   współpraca z innymi OSP przy rozwoju narzędzi związanych z zarządzaniem pracą systemu elektroenergetycznego (w tym mechanizmu bilansowania);
*   udział w kreowaniu otoczenia regulacyjno-prawnego w aspektach istotnych dla działalności OSP;
*   współtworzenie mechanizmów, które pozwalają na utrzymanie spójności pomiędzy regułami handlu energią elektryczną i fizyczną naturą systemu elektroenergetycznego;
*   podejmowanie aktywnych działań w zakresie inicjatyw kształtujących europejski rynek energii elektrycznej, zmierzających do poprawy warunków konkurencji oraz efektywności funkcjonowania;
*   przedstawianie propozycji autorskich rozwiązań zarówno do władz stowarzyszenia, ja również w trakcie prac międzynarodowych grup roboczych.

P. za sprawą członkostwa w ENTSO-E jest bardziej wiarygodnym partnerem dla sąsiednich Operatorów oraz dostawcą usług z perspektywy klientów, a także ma możliwość wpływu na otoczenie regulacyjno-prawne, w realiach którego funkcjonuje.

W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy związek wydatku z przychodem w rozumieniu art. 15 ust 1 ustawy o CIT jest niewątpliwy.

(ii) Obowiązkowy charakter członkostwa w ENTSO-E

Dodatkowo Spółka wskazuje, że do składek uiszczanych na rzecz ENTSO-E nie znajdą zastosowania ograniczenia obejmujące możliwości ujmowania składek członkowskich w organizacjach zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT. Zgodnie z powołanym przepisem ustawy o CIT, co do zasady, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa z uwzględnieniem pewnych wyjątków (które nie mają zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. II FSK 1217/09, użyte w powyższym przepisie sformułowanie: „przynależność podatnika nie jest obowiązkowa” należy rozpatrywać i oceniać w kategoriach prawnych, to jest istnienia bądź nieistnienia obowiązku prawnego przynależności do danej organizacji, nie zaś (.. .) w obszarze „obowiązku faktycznego” uzasadnianego racjami natury celowościowej, realiami i argumentami ekonomicznymi czy też związanymi z realizacją celów statutowych.”

Tymczasem, zgodnie z Rozporządzeniem na Wnioskodawcy ciąży prawny obowiązek przynależności do ENTSO-E. Zgodnie bowiem z art. 4 Rozporządzenia, „Wszyscy operatorzy systemów przesyłowych współpracują na poziomie Wspólnoty poprzez ENTSO energii elektrycznej (czyli Europejskiej Sieci Operatorów Systemów Przesyłowych Energii Elektrycznej), aby promować dokończenie budowy i funkcjonowanie rynku wewnętrznego energii elektrycznej i transgraniczny handel energią oraz aby zapewnić optymalne zarządzanie europejską siecią przesyłową energii elektrycznej, jej skoordynowaną eksploatację oraz jej właściwy rozwój techniczny.”

Należy również zauważyć, że art. 5 ust 4 Rozporządzenia wskazuje, iż „W terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania opinii Komisji operatorzy systemów przesyłowych ustanawiają ENTSO energii elektrycznej oraz przyjmują i publikują jej statut i regulamin wewnętrzny.”

Obowiązek przynależności do ENTSO-E został również wyrażony w art. 17 ust. 2 lit b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U.UE.L. 2009.211.55) (dalej ,,Dyrektywa”). Zgodnie z art. 17 ust. 2 lit b) Dyrektywy: „Oprócz zadań wymienionych w art. 12, działalność w zakresie przesyłania energii elektrycznej obejmuje przynajmniej następujące zadania: (\`(...)\`) b,) reprezentowanie operatora systemu przesyłowego w ramach europejskiej sieci operatorów systemów przesyłowych energii elektrycznej („ENTSO energii elektrycznej”);”.

Organy podatkowe w wydanych interpretacjach indywidualnych, niejednokrotnie wypowiadały się na temat możliwości uznania za koszty podatkowe wydatków na składki członkowskie, do których przynależność jest obowiązkowa. Przykładowo, w interpretacji podatkowej z dnia 30 lipca 2004 r., sygn. ZD/423-64/04, Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego rozpatrując wniosek podatnika w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych składek członkowskich uiszczanych na rzecz Izby Domów Składowych stwierdził, iż: ,,Skoro więc udział podatnika prowadzącego dom składowy w Izbie Domów Składowych jest obowiązkowy, (\`(...)\`) Izby są organizacjami przymusowymi - to również wszelkie składki, zgodnie z wyżej przedstawione wykładnią są składkami na rzecz organizacji, do których przynależność jest obowiązkowa. Mogą więc one stanowić koszty uzyskania przychodów, a regulacja zawarta w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustaw; o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajduje w tym przypadku zastosowania.”

Pogląd ten jest również prezentowany w doktrynie prawa podatkowego: „Do kosztów uzyskania przychodów co do zasady można zaliczyć (…) w pełnej wysokości składki opłacane na rzecz organizacji do których przynależność jest obowiązkowa (Ryszard Kubacki „Koszty uzyskania przychodów w podatkach dochodowych wyd. Unimex 2013).

W konsekwencji należy stwierdzić, że do składek objętych niniejszym wnioskiem nie będą mieć zastosowania ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT.

Równocześnie, z uwagi na związek powyższych wydatków z przychodami Spółki ponoszone przez P. z tytułu członkostwa w ENTSO-E powinny stanowić dla P. koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stany faktycznego/zdarzenia przyszłego - jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w opisanym stanie faktycznym / w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock