Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-345/16-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-06-21
Teza: Brak prawa do odliczenia i zwrotu podatku w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-zwrot podatku; projekt; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony  przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2016 r. (data wpływu 29 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku od towarów i usług od wydatków związanych z realizację inwestycji pn. „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy - etap I” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku od towarów i usług od wydatków związanych z realizację inwestycji pn. „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy - etap I.”

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. W maju 2016 zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie projektu pn. „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy - etap l”. Celem inwestycji jest zmniejszenie zużycia energii w budynkach użyteczności publicznej w Gminie oraz ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, pyłów i innych spalin szkodliwych dla środowiska na terenie Gminy.

Zakres projektu „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy – etap I” będzie obejmować termomodernizację n. w. budynków tj:

1.  Zadanie 1 – dwa budynki Szkoły Podstawowej,
2.  Zadanie 2 - jeden budynek administracyjno-biurowy na potrzeby OSP.

Inwestycja prowadzona będzie etapowo. Wydatki inwestycyjne są będą współfinansowane z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Podatek VAT z tytułu tych wydatków będzie kosztem kwalifikowanym. Wyłącznym beneficjentem projektu będzie Gmina.

Zakres realizacji:

Zadanie 1 – Przedmiotem inwestycji będą dwa obiekty Szkoły Podstawowej:

*   budynek parterowy w konstrukcji drewnianej, rok oddania do użytku 1938,
*   budynek piętrowy (parter i piętro) w konstrukcji murowanej, rok oddania do użytku 1958.

W ramach termomodernizacji zamierza się: przebudować instalację C.O. i kotłownię z wykorzystaniem pomp ciepła, docieplenie przegród, wymianę stolarki, zmodernizowanie instalacji c.w.u. (ciepła woda użytkowa) z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii (OZE).

Zadanie 2 – Przedmiotem inwestycji będzie budynek dwukondygnacyjny częściowo podpiwniczony z poddaszem nieużytkowym, na potrzeby OSP.

W ramach termomodernizacji zamierza się: zmodernizować instalację elektryczną, instalację sanitarną wraz z ogrzewaniem centralnym z wykorzystaniem pomp ciepła, docieplenie przegród zewnętrznych budynku, wymianę stolarki, zmodernizowanie instalacji c.w.u. (ciepła woda użytkowa).

W ramach projektu ponoszone będą wydatki związane z nadzorem inwestorskim, promocją projektu, opracowaniem dokumentacji projektowej i przetargowej itp.

Szacunkowa wartość projektu:3 697 728,84

Dofinansowanie z EFRR: 2 891 227,09

Środki krajowe: 806 501,75

Wytworzona w ramach inwestycji infrastruktura w wypadku zadania 1 zostanie przekazana nieodpłatnie dokumentem PT w użytkowanie Szkole Podstawowej Dyrektorowi Szkoły, natomiast inwestycja z zadania 2 w postaci budynku administracyjno - biurowego na potrzeby OSP pozostanie na stanie majątku Gminy.

Z uwagi na to, że budynki, które zostaną poddane termomodernizacji będą wykorzystywane przez jednostki na działalność oświatową i statutową (w budynku administracyjno - biurowym część pomieszczeń zostanie przeznaczona na świetlicę terapeutyczną) nie dotyczy ich zapis art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Do dnia wystąpienia o interpretację Gmina jest na etapie przygotowywania wniosku o dofinansowanie projektu.

Gmina jako czynny podatnik VAT nie zamierza czerpać pożytków z wytworzonej infrastruktury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina po pozytywnej ocenie i uzyskaniu dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na realizację inwestycji pn. „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy – etap I” nie będzie miała możliwości odzyskania podatku VAT zawartego w cenie nabywanych towarów i usług związanych z wytworzeniem i ulepszeniem majątku w ramach ww. projektu w trybie przewidzianym w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na wykorzystanie powstałego majątku na działalność oświatową i statutową?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wydatki, które zostaną poniesione w związku z realizacją przedmiotowego projektu związane będą z czynnościami, w stosunku do których Wnioskodawcy, tj. Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W budynkach będących przedmiotem inwestycji Wnioskodawca zrealizuje zadanie własne gminy wynikające z art . 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 446 z dnia 2016.04.04) oraz art . 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 z dnia 2015.12.21). Wobec powyższego podanie informacji dotyczącej przyporządkowania wydatków do poszczególnych czynności jest bezprzedmiotowe.

Zdaniem Wnioskodawcy koszt podatku VAT kwalifikuje się do współfinansowania ze Środków pomocowych Unii Europejskiej tylko wówczas, gdy został faktycznie i ostatecznie poniesiony przez beneficjenta i nie może zostać odzyskany, tzn. beneficjent nie ma możliwości do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot VAT.

Aktem prawnym obowiązującym w tym zakresie w naszym kraju jest ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zagadnienie dotyczące kwalifikowalności podatku VAT sprowadza się więc do odpowiedzi na pytanie, czy w świetle wymienionej wyżej ustawy istnieje możliwość odliczenia podatku VAT przez jednostkę samorządu terytorialnego, czy też nie.

Gmina zamierza zrealizować projekt pn. „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy – etap I” jako beneficjent pomocy unijnej. Wykonanie prac budowlanych Gmina zleci wyłonionym w trybie Prawa zamówień publicznych wykonawcom, mającym prawo i możliwość odliczenia podatku od towarów i usług. Natomiast możliwość takiej nie posiada sama Gmina, która ostatecznie ponosi koszt podatku od towarów i usług opłacając wystawione przez wykonawców faktury.

Po zakończeniu realizacji inwestycji prawo własności termomodernizowanych obiektów oświatowych nie przejdzie na żaden inny podmiot. Pozostaną one własnością beneficjenta, a jedynie zarząd i bieżąca eksploatacja powierzona zostanie nieodpłatnie dyrektorowi placówki oświatowej.

W termomodernizowanych obiektach prowadzona będzie nieodpłatna działalność: edukacyjna, świetlica terapeutyczna, statutowa. Korzystanie z infrastruktury, która będzie podlegała termomodernizacji w ramach projektu co do zasady nie podlega opłatom ponoszonym bezpośrednio przez korzystających.

Przy tak ukształtowanym stosunku właścicielsko-zarządczym Gmina jako beneficjent pomocy unijnej nie ma możliwości odliczenia podatku VAT. Podatek ten zatem przy uzyskaniu dofinansowania projektu powinien być jest kosztem kwalifikowalnym.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz.Urz.UE.L Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Gmina podtrzymuje swoje stanowisko, że nie ma możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w projekcie stąd podatek VAT może być kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle cytowanych wyżej przepisów możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zatem zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L. Nr 347/1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515, z późn. zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym), porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156) zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Gmina w maju 2016 zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na realizację projektu pn. „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy - etap l”. Celem inwestycji jest zmniejszenie zużycia energii w budynkach użyteczności publicznej w Gminie oraz ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, pyłów i innych spalin szkodliwych dla środowiska na terenie Gminy.

Zakres projektu „Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej Gminy – etap I” będzie obejmować termomodernizację n. w. budynków tj:

1.  Zadanie 1 – dwa budynki Szkoły Podstawowej,
2.  Zadanie 2 - jeden budynek administracyjno-biurowy na potrzeby OSP.

Wytworzona w ramach inwestycji infrastruktura w wypadku zadania 1 zostanie przekazana nieodpłatnie dokumentem PT w użytkowanie Szkole Podstawowej Dyrektorowi Szkoły, natomiast inwestycja z zadania 2 w postaci budynku administracyjno - biurowego na potrzeby OSP pozostanie na stanie majątku Gminy. Budynki, które zostaną poddane termomodernizacji będą wykorzystywane przez jednostki na działalność oświatową i statutową (w budynku administracyjno - biurowym część pomieszczeń zostanie przeznaczona na świetlicę terapeutyczną).

Gmina jako czynny podatnik VAT nie zamierza czerpać pożytków z wytworzonej infrastruktury.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacją ww. inwestycji.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – Gmina jako czynny podatnik VAT nie zamierza czerpać pożytków z wytworzonej infrastruktury. Po zakończeniu realizacji inwestycji prawo własności termomodernizowanych obiektów oświatowych nie przejdzie na żaden inny podmiot. Pozostaną one własnością beneficjenta – jedynie zarząd i bieżąca eksploatacja powierzona zostanie nieodpłatnie dyrektorowi placówki oświatowej. Natomiast w budynkach będących przedmiotem inwestycji Wnioskodawca zrealizuje zadanie własne gminy wynikające z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty – będą one wykorzystywane przez jednostki na działalność oświatową i statutową (w budynku administracyjno - biurowym część pomieszczeń zostanie przeznaczona na świetlicę terapeutyczną).

W konsekwencji, skoro efekty przedmiotowej inwestycji nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji związanej z termomodernizacją ww. budynków użyteczności publicznej. Tym samym, Wnioskodawca nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ma więc możliwości odzyskania podatku VAT na zasadach określonych przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie.

Zauważyć ponadto należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.