Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-663/11/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-18
Teza: Czy na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jako biegły sądowy wykonujący opinie na zlecenie organów procesowych Wnioskodawca może w 2011 r. skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT?
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2011 r. (data wpływu 11 maja 2011 r.). o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pan biegłym sądowym ustanowionym przez Prezesa Sądu Okręgowego, w zakresie kryminalistycznych badań elektronicznych i pożarnictwa. Samodzielnie wykonuje opinie na zlecenie organów procesowych sądów, prokuratur, policji. Wydawane opinie wykonywane są głównie w oparciu o analizę dostarczonego przez zlecającego materiału aktowego (akta sądowe lub prokuratorskie), a ponadto w razie potrzeby także w oparciu o przeprowadzone osobiście oględziny miejsca zdarzenia (np. miejsca pożaru w celu ustalenia jego przyczyny oraz miejsca jego wzniecenia lub np. miejsca porażenia prądem elektrycznym w celu ustalenia okoliczności i przyczyny porażenia prądem człowieka). W trakcie wydawania opinii analizowane są także właściwe w danych sprawach akty prawne oraz normy. Z oględzin miejsca zdarzenia sporządzany jest materiał poglądowy, tj. zdjęcia i/lub szkic, które stanowią załączniki do wydawanej opinii. W przypadkach niezbędnych dla wydania opinii wykonywane są pomiary elektryczne np. pomiary rezystancji izolacji lub impedancji pętli zwarcia, rezystancji przewodu elektrycznego, których wyniki stanowią kolejne dowody w procesie wnioskowania i tworzenia wniosków końcowych opinii. Podatnikiem podatku VAT z tytułu wykonywanych czynności biegłego jest Pan od 2008 r., przy czym równocześnie złożył Pan wstecz tego samego roku zaległe deklaracje VAT-7K dla podatku od towarów i usług, tj. do II kwartału wstecz 2004 r. i wpłacił zaległy podatek wraz z odsetkami. Wartość sprzedaży opodatkowanej w latach 2009 i 2010 nie przekraczała kwoty 25 000 zł, czyli odpowiednio kwot: 50.000 zł i 100 000 zł, będących granicznymi kwotami zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W okresie od stycznia do maja 2011 r. nie przekroczył Pan również limitu obrotu, tj. kwoty 150.000 zł (kwoty sprzedaży uprawniającej do zwolnienia podmiotowego). W przypadku otrzymania interpretacji indywidualnej zamierza Pan skorzystać ze zwolnienia od początku III kwartału 2011 r. tj. od dnia 1 lipca 2011 r. W przeciwnym wypadku skorzystałby Pan ze zwolnienia od początku IV kwartału bieżącego roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jako biegły sądowy wykonujący opinie na zlecenie organów procesowych może Pan w 2011 r. skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT?

Pana zdaniem, czynności biegłego sądowego, polegające na wydawaniu na zlecenie organów procesowych opinii nie są wykonywaniem czynności rzeczoznawcy, ani nie stanowią doradztwa, czy też usług prawniczych, a jedynie biegły wydając opinię z zakresu badań elektrotechnicznych i pożarnictwa tworzy dla tych organów jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu. Czynności biegłych sądowych stanowią usługi, na co wskazuje art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Istotą tych usług jest dokonanie na zlecenie określonego świadczenia, tj. wydanie opinii za wynagrodzeniem. Jest to zatem czynność opodatkowana. Zgodnie z przepisami art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Jednakże stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie. W art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy zawarto delegację ustawową dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, odnośnie których nie stosuje się zwolnień, określonych w ust. 1 i 9. Została ona zrealizowana w § 26 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 212, poz. 1337). Ustawa oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęcia doradztwa. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posłużyć się znaczeniem językowym. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1978 „doradzić” znaczy udzielić porad, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Zatem jeżeli usługi świadczone przez biegłego sądowego nie stanowią doradztwa, lecz tworzą jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu sądowym, należy uznać, że biegły sądowy może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Reasumując Pana zdaniem, wykonując czynności w charakterze biegłego sądowego, tj. usługi polegające na wydaniu opinii dla organów procesowych (i nie są to usługi doradztwa), w sytuacji, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010 r. nie przekroczyła kwoty 100 000 zł, a w okresie od stycznia do maja 2011 r. nie przekroczono również proporcji sprzedaży odnoszącej się do kwoty 150 000 zł, to może Pan skorzystać w 2011 r. ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl postanowień art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z brzmieniem art. 8 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Czynności biegłych sądowych stanowią usługi, na co wskazuje powołany powyżej przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ich istotą jest bowiem dokonanie na zlecenie określonego świadczenia – wydanie opinii, ekspertyzy, za wynagrodzeniem. Mamy zatem do czynienia z czynnością opodatkowaną – odpłatnym świadczeniem usług.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Należy zauważyć, iż ww. przepis otrzymał takie brzmienie na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666). Natomiast w art. 2 ust. 1 tej ustawy wskazano, iż kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100 000 zł.

W myśl art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:

1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
3.  nowych środków transportu,
4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

3.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
4.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Minister Finansów w § 27 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Pod pozycją 12 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwa”, jak również pojęcia „rzeczoznawstwa”.

Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. „Rzeczoznawca” natomiast to specjalista powoływany do wydawania orzeczenia czy opinii w sprawach spornych wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych; biegły; ekspert. Jeżeli zatem usługi świadczone przez biegłego sądowego nie stanowią doradztwa lecz tworzą jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu, należy uznać, że biegły może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż jest Pan biegłym sądowym w zakresie kryminalistycznych badań elektronicznych i pożarnictwa. Samodzielnie wykonuje opinie na zlecenie organów procesowych sądów, prokuratur, policji. Podatnikiem podatku VAT z tytułu wykonywanych czynności biegłego jest Pan od 2008 r., przy czym równocześnie złożył Pan wstecz tego samego roku zaległe deklaracje VAT-7K dla podatku od towarów i usług, tj. do II kwartału wstecz 2004 r. W 2010 r. wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła kwoty 100.000 zł. Zamierza Pan skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 11 ustawy w III bądź IV kwartale tego roku.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy zauważyć, że prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przysługuje podatnikowi nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił to zwolnienie, pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej (bez podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że powrót do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwy jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od 1 stycznia, nie jest tym samym możliwy wybór zwolnienia od dowolnego miesiąca (kwartału) w danym roku podatkowym.

Reasumując, w świetle powyższych regulacji należy stwierdzić, że w związku z faktem, iż w miesiącu styczniu 2011 r. nadal był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie może Pan skorzystać ponownie ze zwolnienia w tym roku. W takiej sytuacji, skorzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy będzie możliwe dopiero od 1 stycznia 2012 r. (a nie jak wskazano od początku III bądź IV kwartału tego roku), o ile zostaną spełnione wszystkie warunki uprawniające do skorzystania z takiego zwolnienia, wynikające z obowiązujących w tym zakresie przepisów. Z tego względu stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.