Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.510.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Brak obowiązku złożenia VAT; 23 i zapłaty podatku VAT w
związku z nabyciem opryskiwacza samojezdnego.
Słowa kluczowe: formularze-formularze podatkowe
podatnik-podatnik VAT UE
transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa
transport-środek transportu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 4. Zapłata podatku-Zapłata
podatku - wewnątrzwspólnotowe nabycie innych
środków transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust.4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku złożenia informacji VAT-23 i zapłaty
    podatku VAT w związku z nabyciem opryskiwacza samojezdnego do prowadzonej
    działalności rolniczej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    14 lutego 2023 r. zakupił Pan jako podatnik VAT czynny, zarejestrowany do VAT-UE
    używany opryskiwacz samojezdny z terytorium (...) do prowadzonej przez Pana
    działalności rolniczej i użytku we własnym gospodarstwie rolnym. Opryskiwacz został
    zakupiony od unijnego podatnika VAT i przetransportowany do (...). Maszyna jest

    przeznaczona wyłącznie do użytku w gospodarstwie rolnym i nie podlega rejestracji jako
    pojazd mechaniczny w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym, pomimo że posiada
    jednak własny napęd i porusza się samodzielnie. Po sprowadzeniu maszyny nie została
    złożona informacja VAT-23, ponieważ nie była to transakcja nabycia środka transportu.
    Pytania
    Czy w opisanym przypadku zakupu opryskiwacza samojezdnego z innego kraju UE (od
    unijnego podatnika VAT) przez polskiego podatnika VAT czynnego:
    1. Występuje obowiązek złożenia informacji VAT-23?
    2. Powstaje obowiązek zapłaty podatku VAT w ciągu 14 dni od powstania obowiązku
    podatkowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, zakup opryskiwacza samojezdnego nie podlega informacji VAT-23,
    ponieważ nie jest to środek transportu w rozumieniu art. 103 ust. 3 ustawy o VAT. VAT-23
    dotyczy pojazdów, które podlegają rejestracji, a maszyna rolnicza – mimo że samojezdna –
    takim środkiem nie jest. Konstrukcyjnie jest przystosowana do aplikacji środków ochrony
    roślin. Transakcja stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), o którym
    mowa w art. 9 ustawy o VAT, dlatego podatek należny powinien zostać wykazany w
    deklaracji VAT-7 (lub VAT-7K), a także jako podatek naliczony – jeśli nabycie służy
    działalności opodatkowanej oraz w informacji podsumowującej VAT-UE. W związku z tym,
    powinien Pan rozliczyć VAT w ramach deklaracji VAT, ale nie przez VAT-23, co Pan dokonał.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:
      Przez państwo członkowskie rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej, a
      także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii
      Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i
      Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.
      Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu – rozumie
      się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe
      napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów
      sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż
      6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej
      niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się
      dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu
      drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu
      dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest
      wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub
      dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku
      tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta
      pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów
      demonstracyjnych przez producenta.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
        1) nabywcą towarów jest:
        a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej,
          a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
        b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
        - z zastrzeżeniem art. 10;
        2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    W myśl art. 9 ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:
        1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
        2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2
      – jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Według art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Stosownie do art. 99 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące
      podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji
      podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie
      wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację
      podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w
      terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.
    Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez
      wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w
      terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu
      skarbowego.
    W myśl art. 103 ust. 4 ustawy:
      Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia
      nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest
      rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1 -3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez
      nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest
      użytkowany na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 103 ust. 5 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć
      naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o
      nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury
      potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.
    Wymienione przepisy ustawy zobowiązują podatnika dokonującego
    wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu do przedłożenia naczelnikowi
    urzędu skarbowego informacji o takim nabyciu oraz do zapłaty podatku z tego tytułu. Przy
    czym informacja i zapłata podatku dotyczy zarówno „nowych środków transportu”, jak i
    „innych środków transportu”.
    Powołując się na definicję zawartą w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy za „nowe środki transportu”
    mogą być uznane pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, które
    spełniają określone warunki dotyczące mocy silnika bądź jego pojemności skokowej oraz
    dotyczące dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania oraz
    przebiegiem). Natomiast przez „inne środki transportu”, o których mowa w art. 103 ust. 4
    ustawy, należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające
    warunku uznania ich za „nowe środki transportu” w postaci przebiegu lub okresu, który
    upłynął od dopuszczenia ich do użytku.

    Aby można uznać jakąkolwiek maszynę za „nowy środek transportu” lub „inny środek
    transportu”, należy przede wszystkim ustalić, czy będzie się ona zawierała w zakresie
    pojęciowym „środka transportu”.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej państwa
    członkowskie zobowiązały się do wykonywania i stosowania prawa wspólnotowego. Treść
    przepisu art. 249 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90,
    poz. 864/2, ze zm.) brzmi:
      W celu wykonania swych zadań oraz na warunkach przewidzianych w niniejszym
      Traktacie, Parlament Europejski wspólnie z Radą, Rada i Komisja uchwalają
      rozporządzenia i dyrektywy, podejmują decyzje, wydają zalecenia i opinie.
      Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
      wszystkich Państwach Członkowskich. Dyrektywa wiąże każde Państwo
      Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być
      osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i
      środków. Decyzja wiąże w całości adresatów, do których jest kierowana. Zalecenia i
      opinie nie mają mocy wiążącej.
    W art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz. Urz. UE. L 2011 Nr 77,
    str. 1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie wykonawcze 282/2011”) zawarta została definicja
    „środka transportu”.
      „Środek transportu”, o którym mowa w art. 56 oraz w art. 59 akapit pierwszy lit. g)
      dyrektywy 2006/112/WE, obejmuje pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego
      rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na
      miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i
      zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu
      transportu.
    Z kolei w art. 38 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 282/2011 wskazano, że:
      Środki transportu, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące
      pojazdy:
        a) pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz
          pojazdy turystyczne;
        b) przyczepy i naczepy;
        c) wagony kolejowe;
        d) statki;
        e) statki powietrzne;
        f) pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;
        g) ciągniki i inne pojazdy rolnicze;
        h) pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób
          niepełnosprawnych.
    Stosownie do art. 38 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 282/2011:
      Środkami transportu, o których mowa w ust. 1, nie są pojazdy trwale
      unieruchomione ani kontenery.
    Analiza regulacji art. 38 rozporządzenia wykonawczego 282/2011 wskazuje, że elementem
    przesądzającym o uznaniu danej maszyny za środek transportu jest jej przeznaczenie, tzn.
    przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce. Użyty w definicji „środka transportu” zwrot

    dotyczący przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, dotyczy zarówno pojazdów, jak i
    innego rodzaju wyposażenia i urządzeń.
    Z opisu sprawy wynika, że 14 lutego 2023 r. zakupił Pan jako podatnik VAT czynny,
    zarejestrowany do VAT-UE używany opryskiwacz samojezdny z terytorium (...) do
    prowadzonej przez Pana działalności rolniczej, do użytku we własnym gospodarstwie
    rolnym. Opryskiwacz został zakupiony od unijnego podatnika VAT i przetransportowany
    do (...). Maszyna jest przeznaczona wyłącznie do użytku w gospodarstwie rolnym i nie
    podlega rejestracji jako pojazd mechaniczny w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu
    drogowym, pomimo że posiada jednak własny napęd i porusza się samodzielnie.
    Wątpliwości Pana dotyczą ustalenia, czy nabycie od unijnego podatnika VAT opryskiwacza
    samojezdnego zobowiązuje Pana do złożenia informacji VAT-23 i zapłaty podatku VAT w
    ciągu 14 dni od powstania obowiązku podatkowego.
    Dla oceny Pana stanowiska, związanego z przedstawionym opisem stanu faktycznego i
    wyrażonymi wątpliwościami, kluczowe znaczenie ma rozstrzygnięcie, czy nabyty
    opryskiwacz samojezdny jest środkiem transportu. Przepis art. 2 pkt 10 lit. a ustawy
    zawiera definicję pojęcia „nowy środek transportu” w odniesieniu do pojazdu lądowego.
    Natomiast ustawa o VAT nie definiuje jako takiego pojęcia „środek transportu”. Zatem
    wyłączając z definicji „nowego środka transportu” (w odniesieniu do pojazdu lądowego) te
    elementy, które wskazują na jego status jako przedmiotu nowego (przejechany dystans
    nie większy niż 6000 kilometrów lub czas jaki upłynął od momentu dopuszczenia do
    użytku nie dłuższy niż 6 miesięcy) o uznaniu danego pojazdu za środek transportu
    decyduje jego przeznaczenie do przewozu osób lub towarów.
    Definicja „środka transportu” zawarta została natomiast w art. 38 ust. 1 rozporządzenia
    wykonawczego 282/2011, wskazując, że objęte nią są pojazdy, mechaniczne lub inne, a
    także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z
    miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez
    pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w
    celu transportu. Użyty w tej definicji zwrot, wskazujący na przewóz osób lub rzeczy z
    miejsca na miejsce, należy odczytywać dokładnie w kontekście przykładowego katalogu
    pojazdów, zawartego w art. 38 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 282/2011.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nabyty przez Pana opryskiwacz
    samojezdny nie jest „środkiem transportu” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz rozporządzenia wykonawczego 282/2011. Podstawową funkcją
    nabytego opryskiwacza, jak Pan wskazał we wniosku jest aplikacja środków ochrony
    roślin. Dookreślając, że chociaż opryskiwacz posiada własny napęd i może poruszać się
    samodzielnie, to jego głównym celem jest wykonywanie zabiegów ochrony roślin na
    polach. Jego konstrukcja powoduje, że nie powinien być on postrzegany jako pojazd,
    wyposażenie lub urządzenie zaprojektowane do przewożenia osób lub rzeczy z miejsca na
    miejsce.
    Zatem jeśli, nabyty przez Pana opryskiwacz samojezdny, nie stanowi środka transportu w
    rozumieniu ustawy, to do czynności jej nabycia nie znajdą zastosowania przepisy art. 103
    ust. 4 i 5 ustawy.
    W związku z powyższym nie ma Pan obowiązku przedłożenia naczelnikowi urzędu
    skarbowego informacji VAT-23 oraz zapłaty podatku od towarów i usług w terminie 14 dni
    od dnia powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia ww. opryskiwacza
    samojezdnego.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.