Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-712/12-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-09-21
Teza: prawo do doliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących nabycia i leasingu samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu
Słowa kluczowe: leasing; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; samochód-samochód osobowy; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25.07.2012 r. (data wpływu 30.07.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do doliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących nabycia i leasingu samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.07.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do doliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących nabycia i leasingu samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej „Spółka”), który jest czynnym podatnikiem podatku VAT, zamierza rozszerzyć swoją faktyczną działalność o oddawanie w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze pojazdów osobowych na rzecz osób fizycznych, osób prawnych, a także jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej. Umowa Spółki przewiduje w zakresie przedmiotu działalności Spółki między innymi „Wynajem i dzierżawę samochodów osobowych i furgonetek” (PKD 71.11.Z) oraz „Wynajem i dzierżawę pozostałych pojazdów osobowych” (PKD 71.12.Z).

Spółka zamierza nabyć w tym celu samochody osobowe w drodze umowy sprzedaży, a także na podstawie umowy leasingu. W ten sposób nabyte samochody osobowe Spółka oddawać będzie w odpłatne używanie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) Ustawy nowelizującej. Nabyte samochody osobowe nie będą użytkowane przez Spółkę na potrzeby własne, będą przeznaczone wyłącznie do wykorzystania w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Spółka będzie je oddawać w najem - na podstawie umów najmu - na taki okres, na jaki klient wyrazi zapotrzebowanie. Będą więc zawierane umowy najmu krótkoterminowego, jak i też umowy najmu długoterminowego. Najem samochodów będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) i ust. 6 Ustawy nowelizującej skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości, tj. odliczenia od kwoty należnego podatku VAT kwoty podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych oraz z faktur dokumentujących płatność rat leasingowych za samochody osobowe w pełnej wysokości?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) i ust. 6 Ustawy nowelizującej, będzie miał prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego na podstawie faktur dokumentujących nabycie pojazdów osobowych, jak również na podstawie faktur dokumentujących płatność rat leasingowych za użytkowanie samochodów osobowych. Odnośnie nabycia samochodów osobowych, art. 3 ust. 2 pkt 7 lit, b) Ustawy nowelizującej przewiduje możliwość odliczenia naliczonego podatku VAT w pełnej wysokości, bez ograniczenia wskazanego w art. 3 ust. 1 Ustawy nowelizującej, w przypadku gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu czy innych umów o podobnym charakterze i te samochody są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Odnośnie samochodów osobowych wziętych w leasing art. 3 ust. 6 Ustawy nowelizującej, ograniczający prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, nie dotyczy pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 2 Ustawy nowelizującej, w stosunku do których podatnik ma w pełni prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących płatności z tytułu umowy leasingu.

Stanowisko takie zaprezentowała Izba Skarbowa w Poznaniu w sprawie ILPP2/443-1663/11-2/AK z dnia 12 marca 2012 roku, jak również Izba Skarbowa w Katowicach w sprawie IBPP2/443-994/11/ABu z dnia 1 marca 2011 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Wyjaśnić należy, iż na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r., dodano m.in. przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy nowelizującej.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust.2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 pkt 7 powyższej ustawy stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W świetle powyższego uznać należy, iż obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania do pojazdów samochodowych w przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest ich wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Istotne jest, aby przeznaczenie samochodu do działalności polegającej na jego wynajmie trwało nie krócej niż 6 miesięcy, a nie aby jedna czynność wynajmu trwała minimum pół roku.

Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. Przepis ten nie dotyczy jednak pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej, w stosunku do których podatnik ma w pełni prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących płatności z tytułu ww. umów.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur dokumentujących najem samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, tj.:

1.  gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, oraz
2.  samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i zamierza rozszerzyć swoja faktyczną działalność o oddawanie w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze pojazdów osobowych na rzecz osób fizycznych, osób prawnych, a także jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej. Wnioskodawca zamierza nabyć w tym celu samochody osobowe w drodze umowy sprzedaży, a także na podstawie umowy leasingu. W ten sposób nabyte samochody osobowe Wnioskodawca oddawać będzie w odpłatne używanie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) Ustawy nowelizującej. Nabyte samochody osobowe nie będą użytkowane przez Wnioskodawcę na potrzeby własne, będą przeznaczone wyłącznie do wykorzystania w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Oddanie w odpłatne używanie stanowiło będzie rzeczywisty przedmiot działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca będzie je oddawać w najem - na podstawie umów najmu - na taki okres, na jaki klient wyrazi zapotrzebowanie. Będą więc zawierane umowy najmu krótkoterminowego, jak i też umowy najmu długoterminowego. Najem samochodów będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur dokumentujących nabycie oraz płatność rat leasingu za samochody osobowe przeznaczone do wynajmu.

Analiza przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej jednoznacznie wskazuje, że ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ww. ustawy odnoszące się do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest przeznaczenie samochodów (pojazdów) na wynajem na okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, iż ustawa nie ogranicza kręgu podmiotów, na rzecz których może być dokonana dostawa towarów lub też świadczenie usługi.

Jednakże świadczenie usług – również wypożyczenie – ma miejsce tylko wówczas, gdy czynność ta dokonywana jest na rzecz innych podmiotów gospodarczych lub na rzecz ludności. Świadczenie usług nie występuje natomiast w przypadku czynności wewnątrzzakładowych. Aby zatem mówić o świadczeniu przez Wnioskodawcę ww. usługi wynajmu, transakcja musi dotyczyć dwóch odrębnych podmiotów.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawcy, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy nowelizującej, w odniesieniu do samochodów osobowych nabytych w drodze umowy sprzedaży, a także na podstawie umowy leasingu, które będzie przeznaczać wyłącznie na cele wynajmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych oraz płatność rat leasingowych za samochody osobowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.