Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-877/13-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-10
Teza: Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych transakcje z grupy repo należy traktować jak udzielenie/zaciągnięcie pożyczki i tym samym wynagrodzenie za finansowanie otrzymywane/płacone przez Bank z tego tytułu powinno stanowić odpowiednio przychód/koszt uzyskania przychodów na zasadach, które ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dla pożyczek/kredytów?
Słowa kluczowe: banki; finansowanie; koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka; przychód; transakcja; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko — przedstawione we wniosku z 17 października 2013r. (data wpływu do Biura KIP 25 października 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych realizowania transakcji z grupy repo **— jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2013r. do Biura KIP w Płocku wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych realizowania transakcji z grupy repo.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

B. S.A. (dalej „B.” lub „Wnioskodawca”) jest B. z siedzibą w Polsce prowadzącym działalność na podstawie ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo B. owe (Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu B. ów spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i B. ach zrzeszających (Dz. U z 2000 r., 119, poz. 1252, z późn. zm.).

Jednym z rodzajów czynności wykonywanych przez B. w ramach prowadzonej działalności B. owej jest zawieranie transakcji repo, reverse repo, seIl buy back (SBB.) oraz buy sell back (BSB) (transakcje te dalej nazywane są łącznie jako; „transakcje z grupy repo”).

Celem transakcji z grupy repo jest udzielanie/pozyskiwanie przez strony umowy krótkoterminowego finansowania, w zamian za wynagrodzenie, które realizowane jest poprzez ustalenie odpowiednio wyższej ceny odkupu papierów wartościowych przez jedną ze stron umowy w ustalonym w umowie terminie. Z chwilą zawarcia transakcji z grupy repo - na czas trwania kontraktu - podmiot uzyskujący finansowanie przenosi na rzecz podmiotu udzielającego finansowania papiery wartościowe (np. obligacje, bony skarbowe albo akcje), które stanowią zabezpieczenie transakcji. Po upływie czasu, na który zawarta została transakcja następuje zwrotne przeniesienie papierów wartościowych na rzecz podmiotu finansowanego (pierwotnego właściciela) oraz zwrot środków pieniężnych do finansującego.

W zależności od rodzaju transakcji, pożytki z papierów wartościowych, które wypłacane są przez ich emitenta w czasie trwania transakcji należne są albo „ekonomicznemu właścicielowi” papierów wartościowych, tj. stronie, która otrzymuje finansowanie - dotyczy to transakcji repo / reverse repo, albo stronie udzielającej finansowania - dotyczy to transakcji SBB/BSB. Fakt ten znajduje odzwierciedlenie w cenie zwrotnego odkupu papierów wartościowych.

Wnioskodawca dokonywał transakcji z grupy repo zarówno przed dniem złożenia niniejszego wniosku, jak również planuje dokonywanie takich transakcji w przyszłości.

Ponieważ w trakcie trwania transakcji (do czasu odkupu papierów wartościowych) pierwotny właściciel papierów nie traci ekonomicznej kontroli nad papierami wartościowymi zaangażowanymi w transakcje, transakcje z grupy repo zawierane przez B. nie mają wpływu na stan papierów wartościowych zaewidencjonowanych w księgach rachunkowych B. u. Sama transakcja ewidencjonowana jest przez B. analogicznie do udzielonej pożyczki/otrzymanej pożyczki w zależności od tego, jaką funkcję w tej transakcji pełni B. (czy jest finansującym czy też finansowanym).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych transakcje z grupy repo należy traktować jak udzielenie/zaciągnięcie pożyczki i tym samym wynagrodzenie za finansowanie otrzymywane/płacone przez B. z tego tytułu powinno stanowić odpowiednio przychód/koszt uzyskania przychodów na zasadach, które ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dla pożyczek/kredytów?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych transakcje z grupy repo należy traktować jak udzielenie/zaciągnięcie pożyczki i tym samym wynagrodzenie za finansowanie otrzymywane/płacone przez B. z tego tytułu powinno stanowić odpowiednio przychód/koszt uzyskania przychodów na zasadach, które ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dla pożyczek /kredytów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „updop”) nie zawiera definicji legalnej pojęcia przychodu. Niemniej jednak w art. 12 ust. 1 updop ujęte zostały przykładowe zdarzenia i źródła, które stanowią przychód dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Przychody z transakcji z grupy repo jako przychody uzyskiwane z krótkoterminowego finansowania powinny - zdaniem Wnioskodawcy mieścić się w otwartym katalogu przysporzeń o których mowa w art. 12 ust. 1 updop. Przysporzenia te z uwagi na ich charakter - powinny być rozpoznawane dla celów podatku dochodowego od osób prawnych na takich samych zasadach jak wynagrodzenie uzyskiwane za finansowanie w formie pożyczki (kredytu). W konsekwencji jeżeli wynagrodzenie za finansowanie w transakcjach z grupy repo kalkulowane jest jako różnica pomiędzy wyższą ceną odkupu papieru wartościowego a niższą ceną jego pierwotnego nabycia, różnica ta - z chwilą odkupu – powinna stanowić przychód podatkowy B. u zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 updop (a contrario). Skoro zatem wynagrodzenie za finansowanie w transakcjach z grupy repo ma charakter odsetkowy to moment rozpoznania przychodu z tego tytułu określany powinien być na podstawie wspomnianego art. 12 ust. 4 pkt 2 updop. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za przychód kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).

Należy uznać, że w transakcjach z grupy repo do udzielenie pożyczki dochodzi z chwilą zawarcia transakcji, natomiast do otrzymania odsetek dochodzi w dniu zwrotu środków pieniężnych oraz zwrotu (odkupu) papierów. wartościowych, tj. w dniu zakończenia finansowania i przeniesienia zabezpieczenia tego finansowania w postaci papierów wartościowych. Odpowiednio, powyższe zasady powinny mieć zastosowanie do kosztów ponoszonych na finansowanie w ramach transakcji z grupy repo. Z chwilą zakończenia finansowania, tj. z chwilą zwrotu środków pieniężnych oraz zwrotnego przeniesienia papierów wartościowych, nadwyżka pomiędzy kwotą zwracaną przez podmiot finansowany a kwotą uzyskaną przez niego w chwili zawarcia transakcji z grupy repo powinna stanowić koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a oraz pkt 11 updop, po spełnieniu warunków wynikających z art. 15 ust. 1 updop.

Należy podkreślić, iż w trakcie trwania transakcji pierwotny właściciel papierów wartościowych nie traci ekonomicznej kontroli nad papierami wartościowymi zaangażowanymi w transakcje z grupy repo. Dlatego transakcje te zawierane przez B. nie mają wpływu na stan papierów wartościowych zaewidencjonowanych w księgach rachunkowych B. u. Innymi słowy, jeśli B. w ramach transakcji SBB przeniesie własność papierów wartościowych na drugą stronę transakcji, papiery wartościowe, podczas trwania kontraktu SBB, ewidencjonowane są jako składnik aktywów B. u a zmiany są jedynie dokonywane na rachunku papierów wartościowych w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych i na rachunku pieniężnym stron transakcji. Dla celów rachunkowych zatem transakcje z grupy repo rozliczane są na zasadach przewidzianych dla pożyczki/kredytu zabezpieczonego papierami wartościowymi.

Zdaniem Wnioskodawcy przedstawione powyżej zasady opodatkowania transakcji z grupy repo znajdują uzasadnienie przede wszystkim w fakcie, iż środki pieniężne otrzymywane/wypłacane przez podmiot finansowany/podmiot finansujący z chwilą zawarcia transakcji z grupy repo nie mają charakteru definitywnego przysporzenia/uszczuplenia w majątku tych podmiotów. Z chwilą zwrotnego przeniesienia papierów wartościowych, otrzymane wcześniej środki pieniężne muszą zostać zwrócone podmiotowi finansującemu przez podmiot finansowany. W konsekwencji kwalifikacja podatkowa transakcji z grupy repo powinna być zbieżna z kwalifikacją rachunkową tych transakcji.

Przedstawiona przez B. wykładnia przepisów prawa podatkowego, znajduje potwierdzenie w interpretacjach Ministra Finansów, a w szczególności w interpretacji z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. IPPB3/423-356/12-2/MS, interpretacji z dnia 29 marca 2012 r. sygn. IPPB3/423-1108/11-2/AG oraz interpretacji z 20 lutego 2012 r. sygn. IPPB3/423-968/11-4/AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.