Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.465.2019.9.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia
usługi zakwaterowania w Domu Studenta.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury
obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku
podatkowego
zakwaterowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 października 2019 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 13 grudnia 2019 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Wnioskodawca) jest zarejestrowana jako
    czynny podatnik VAT. W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi
    Dom Studencki „(...)” w (...) (Dom Studencki).
    Dom Studencki jest własnością Wnioskodawcy. Wnioskodawca realizuje usługi
    zakwaterowania na podstawie umów zawieranych indywidualnie ze studentami różnych
    uczelni (Najemcy), w ramach których zapewnia Najemcom zakwaterowanie oraz dostawę
    mediów (Umowy). Dodatkowo, stosunki pomiędzy Wnioskodawcą a Najemcami
    regulowane są w obowiązującym w Domu Studenckim regulaminie (np. co do praw i
    obowiązków Najemcy - w tym odnośnie zasad korzystania z pokoju lub mieszkania oraz
    części wspólnych, procedury odbioru pokoju lub mieszkania, czy też zasady dokonywania
    płatności na rzecz Wnioskodawcy).
    Przedmiotem Umów są usługi zakwaterowania na okres roku akademickiego.
    Wnioskodawca świadczy również usługi zakwaterowania na pobyty weekendowe, czy też
    w związku z przyjazdem na konferencje, przy czym te usługi nie są objęte zakresem
    przedmiotowego wniosku. W ramach wykonywanych Umów Najemcom udostępnia się
    precyzyjnie wyodrębnioną część Domu Studenckiego (konkretny pokój lub mieszkanie) na
    konkretny, z góry ustalony okres, za wynagrodzeniem uiszczanym przez Najemców. W
    przypadku konieczności zmiany miejsca zakwaterowania na inny pokój lub mieszkanie w
    obrębie Domu Studenckiego, Wnioskodawca rozwiązuje dotychczasową Umowę i zawiera
    z Najemcą nową Umowę.
    Usługi zakwaterowania Najemców w Domu Studenckim rozliczane są w miesięcznych
    okresach rozliczeniowych. Z tytułu świadczonych usług, Wnioskodawca wystawia
    Najemcom faktury VAT. Wnioskodawca wskazuje jednak, że Najemcy nie są podatnikami
    w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Innymi słowy, Wnioskodawca wystawia faktury
    VAT dla Najemców mimo braku takiego obowiązku na gruncie ustawy o VAT.
    Wnioskodawca podkreśla, że obrót w powyższym zakresie ewidencjonowany jest za
    pomocą kasy rejestrującej sprzedaż usług zakwaterowania świadczonych na gruncie
    Umów.
    Jak wskazano powyżej, Najemcy zobowiązują się do uiszczania na rzecz Wnioskodawcy
    czynszu. Wysokość czynszu należnego za dany miesiąc za zakwaterowanie w pokoju lub

    mieszkaniu jest zależna od jego powierzchni oraz wyposażenia. W skład czynszu wliczane
    są koszty zakwaterowania w pokoju lub mieszkaniu oraz koszty mediów. Najemcy
    uiszczają jedną opłatę za wymienione usługi.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę usługą zakwaterowania, Najemcy mogą
    wpłacać także zaliczki na poczet przyszłych okresów rozliczeniowych odnośnie pokoi lub
    mieszkań.
    Wnioskodawca wskazuje, że w dniu 22 marca 2019 r. otrzymał klasyfikację statystyczną
    dokonaną przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi,
    zgodnie z którą usługi zakwaterowania objęte przedmiotowym wnioskiem powinny zostać
    sklasyfikowane jako „Usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego
    zakwaterowania” - PKWiU 55.20.1.
    Wnioskodawca opodatkowuje usługę zakwaterowania (PKWiU 55.20.11.0) w Domu
    Studenckim wraz z dostawą mediów jedną stawką podatku od towarów i usług (dalej: VAT)
    w wysokości 8%.
    W związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie
    konsekwencji podatkowych w VAT otrzymywanych od Najemców zaliczek z tytułu
    świadczonych usług zakwaterowania.
    Wnioskodawcę wezwano o wskazanie w stanie faktycznym wniosku jednoznacznej
    klasyfikacji PKWiU dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług zakwaterowania
    studentów różnych uczelni w Domu Studenckim na okres roku akademickiego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wnioskodawca wskazał, że chcąc uniknąć wątpliwości dotyczących klasyfikacji
    świadczonych przez siebie usług do określonego grupowania PKWiU, wystąpił z wnioskiem
    do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, opisując w nim m.
    in. te same usługi, jakie zostały wskazane we Wniosku. Zgodnie z otrzymaną 22 marca
    2019 r. przez Wnioskodawcę klasyfikacją statystyczną dokonaną przez Ośrodek
    Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, sygn. (...), usługi
    zakwaterowania w Domu Studenckim zostały zaklasyfikowane jako „Usługi obiektów
    noclegowych i turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania” - PKWiU 55.20.1.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca podkreśla, iż usługi zakwaterowania studentów
    różnych uczelni w Domu Studenckim na okres roku akademickiego klasyfikuje wg PKWiU
    55.20.1. (we wniosku została omyłkowo podana klasyfikacja PKWiU 55.20.11.0, która
    stanowi jedną z podgrup klasyfikacji PKWiU 55.20.1 - jednakże podatkowe konsekwencje
    dla obu grup usług są jednakowe).
    Jednocześnie Wnioskodawca pragnie zauważyć, że w Jego ocenie teza, iż usługi najmu i
    usługi zakwaterowania są zawsze usługami o odmiennym charakterze i zostały na gruncie
    VAT w inny sposób opodatkowane, nie jest prawdziwa, gdyż usługi zakwaterowania mogą
    być świadczone na podstawie umów najmu i w ujęciu cywilistycznym są również usługami
    najmu. Klasyfikacje statystyczne mają zastosowanie jedynie w określonych w ustawie o
    VAT przypadkach, w szczególności w celu określenia stawki VAT na niektóre usługi i
    towary. Z kolei klasyfikacje statystyczne w mniejszym zakresie znajdują zastosowanie dla
    celów określenia momentu powstania obowiązku podatkowego. W konsekwencji usługa
    zakwaterowania w domu studenckim z jednej strony jest niewątpliwie usługą
    wyszczególnioną w pozycji 163 Załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług
    (co potwierdza otrzymana opinia Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu
    Statystycznego w Łodzi), a z drugiej strony jest usługą najmu bądź usługą o podobnym
    charakterze do najmu, o której mowa w art. 19a ust. 4a pkt 4b - dla potrzeb określenia
    powstania obowiązku podatkowego.
    Pytania

    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymane zaliczki
      na usługi zakwaterowania na poczet przyszłych okresów rozliczeniowych nie powodują
      powstania obowiązku podatkowego dla Wnioskodawcy na gruncie art. 19a ust. 8 w
      związku z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca nie
      ma obowiązku dokumentowania otrzymywanych zaliczek fakturami VAT zgodnie z art.
      106b ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane zaliczki usługi zakwaterowania na poczet przyszłych
    okresów rozliczeniowych nie powodują powstania obowiązku podatkowego dla
    Wnioskodawcy na gruncie art. 19a ust. 8 w związku z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają opłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust
    1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja świadczenia usług jest dopełnieniem definicji dostawy towarów. W związku z tym
    można stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego. Poddając ocenie charakter świadczenia jako usługi
    należy mieć na uwadze to, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie
    jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Do przesłanek decydujących o tym, czy dane świadczenie będzie usługą, należy
    występowanie bezpośredniego konsumenta, czyli odbiorcy świadczenia, który odnosi
    korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega
    opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy jest wykonywana w ramach umowy zobowiązaniowej,
    a jedna ze stron umowy może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej
    czynności.
    Należy zwrócić uwagę na to, że związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a
    świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć na tyle wyraźny charakter, żeby
    można było stwierdzić, że płatność następuje w zamian za te świadczenie. Tak
    sformułowane pojęcie świadczenia usług stanowi wyraz zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem VAT usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego
    obrotu gospodarczego.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust.
    1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1 ustawy o VAT.
    Art. 19a ust. 3 ustawy o VAT wskazuje, że usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają

    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Natomiast w myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje
    z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług najmu, dzierżawy, leasingu lub
    usług o podobnym charakterze.
    Na podstawie art. 19a ust. 7 ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i
    4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4,
    a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Zdaniem Wnioskodawcy w omawianym przypadku do ustalenia momentu powstania
    obowiązku podatkowego zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, gdyż
    usługi zakwaterowania świadczone na podstawie Umów są - w myśl powołanego artykułu
    - usługami o podobnym charakterze do najmu.
    Zgodnie z treścią art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2019 r. poz. 1145, z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać
    najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca
    zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym - jak wynika z § 2
    wspomnianego artykułu - czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach
    innego rodzaju.
    Według art. 669 § 1 Kodeksu cywilnego najemca obowiązany jest uiszczać czynsz w
    umówionym terminie. W myśl art. 669 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli termin płatności
    czynszu nie jest w umowie określony, czynsz powinien być płacony z góry, a mianowicie:
    gdy najem ma trwać nie dłużej niż miesiąc - za cały czas najmu, a gdy najem ma trwać
    dłużej niż miesiąc, albo gdy umowa była zawarta na czas nieoznaczony - miesięcznie, do
    dziesiątego dnia miesiąca.
    Zgodnie z treścią powołanych przepisów oddanie rzeczy innej osobie do używania przez
    czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym
    świadczeniem najemcy, polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego
    wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    rzeczy przez jego najemcę.
    W związku z powyższym najem należy rozumieć jako umowę dwustronnie zobowiązującą i
    wzajemną, gdzie odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu
    rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Analiza stanu faktycznego wskazuje na to, że oferowane przez Wnioskodawcę usługi
    zakwaterowania są usługami o podobnym charakterze do najmu na gruncie art. 669
    Kodeksu cywilnego. W szczególności, essentialia negotii umów najmu są tożsame z
    istotnymi elementami świadczonych przez Wnioskodawcę usług zakwaterowania.
    W ocenie Wnioskodawcy usługa zakwaterowania w Domu Studenckim jest usługą o
    podobnym charakterze do najmu w myśl powoływanego artykułu, ponieważ na podstawie
    indywidualnie zawieranych Umów Najemcom udostępnia się precyzyjnie wyodrębnioną i
    określoną powierzchnię w budynku, którą Najemca może dysponować zgodnie z własnym
    zapotrzebowaniem (przy czym nie w sposób nieograniczony - Najemca jest bowiem
    związany postanowieniami Umowy oraz regulaminu funkcjonującego w Domu
    Studenckim). W zamian za to, Najemca zobowiązuje się zapłacić Wnioskodawcy określony
    czynsz. Natomiast w przypadku, gdy zajdzie konieczność zmiany miejsca zakwaterowania
    na inny pokój lub mieszkanie w obrębie Domu Studenckiego, Wnioskodawca rozwiązuje
    aktualną i zawiera z Najemcą nową Umowę.
    Mając na uwadze powyższe, oferowane przez Wnioskodawcę usługi zakwaterowania w
    Domu Studenckim należy zaliczyć do usług, dla których obowiązek podatkowy powstaje

    na zasadach określonych w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy o VAT - jako usług o
    podobnym charakterze do najmu.
    Powyższy pogląd Wnioskodawcy potwierdza stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2019 r., znak 0112-KDIL2-
    3.4012.678.2018.l.EZ. Organ podatkowy w powołanej interpretacji uzależnił określenie
    danej usługi jako usługi o podobnym charakterze do najmu od spełnienia przesłanek
    wynikających z art. 659 § 1 oraz art. 669 § 1 Kodeksu cywilnego wskazując, że
    (podkreślenia Wnioskodawcy):
    „Analiza wniosku wykazała, że „wynajem powierzchni w strefie B” zapewnia możliwość
    dysponowania tą powierzchnią w ściśle określonym czasie, tj. w dniu meczu, podczas
    którego klienci mogą nawiązywać relacje biznesowe i promować swoją markę, jak również
    mają możliwość obejrzenia meczu. W konsekwencji, przedmiotową usługę należy zaliczyć
    do usług, dla których obowiązek podatkowy powstaje na zasadach szczególnych,
    określonych w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy. Biorąc pod uwagę przedstawiony opis
    sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w stosunku do dokonywanych
    czynności - wynajem przestrzeni w strefie B - obowiązek podatkowy powstaje na zasadach
    szczególnych wynikających z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy, tj. z chwilą wystawienia
    faktury na rzecz podmiotów wynajmujących powierzchnię w strefie B.”
    Powyższe oznacza zdaniem Wnioskodawcy, że w odniesieniu do zaliczek na usługi
    zakwaterowania, zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
    mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4 (art. 19a ustawy o VAT). W
    rezultacie, ze względu na zastrzeżenie w stosunku do art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT
    otrzymane zaliczki usług zakwaterowania na poczet przyszłych okresów rozliczeniowych
    nie spowodują powstania obowiązku podatkowego dla Wnioskodawcy.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w poglądach prezentowanych przez organy
    podatkowe, np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 5 kwietnia 2019 r. (znak 0114-KDIP1-3.4012.37.2019.2.ISK), wskazano, iż „skoro
    Wnioskodawca wystawi faktury w rozumieniu art. 2 ust. 31 ustawy, to obowiązek
    podatkowy dla tak udokumentowanych usług najmu powstanie zgodnie z art. 19a ust. 5
    pkt 4 ustawy o VAT tj. z chwilą wystawienia faktury. Jeżeli natomiast faktura
    dokumentująca usługę najmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej zostanie wystawiona w terminie późniejszym, niż określony przepisami art.
    106i ust. 3 pkt 4 ustawy - obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 7
    ustawy tj. z chwilą upływu terminu płatności. Zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że w
    przedmiotowym przypadku tj. gdy Wnioskodawca wystawi fakturę na rzecz najemcy
    będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej z tytułu świadczonych
    usług najmu, otrzymanie przez Wnioskodawcę zapłaty przed wystawieniem faktury nie
    spowoduje powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy.”
    Ad 2
    Przy założeniu, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe, w
    ocenie Wnioskodawcy, nie będzie miał On obowiązku dokumentowania otrzymanych
    zaliczek fakturami VAT zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2, które są dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
    podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
    prawnej niebędącej podatnikiem.

    Według art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem
    czynności, o których mowa w pkt 1 i 2 tego ustępu, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata
    dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek
    podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT.
    Treść art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT wskazuje, że fakturę wystawia się nie później niż z
    upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W myśl z art. 106i ust. 7 ustawy o VAT, faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30.
    dnia przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi oraz przed otrzymaniem
    (przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi) całości lub części zapłaty.
    Art. 106i ust. 8 ustawy o VAT wskazuje, że ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w
    zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4,
    jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    W związku z przedstawionym stanem faktycznym oraz wymienionymi przepisami należy
    stwierdzić, że w przypadku otrzymania zaliczek na usługi zakwaterowania w przyszłych
    okresach rozliczeniowych, Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania fakturą
    VAT takich zaliczek.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 10 stycznia 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-3.4012.465.2019.2.JF, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 16 stycznia 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    19 lutego 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o:
        uchylenie interpretacji indywidualnej,
        zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego
        według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację wyrokiem z
    23 marca 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 678/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 1359/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 17 stycznia 2025 r.
    Jego odpis wraz z aktami sprawy wpłynął do mnie 3 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.

    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Ogólne zasady powstania obowiązku podatkowego uregulowane zostały w Rozdziale I
    Działu IV ustawy.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Wśród zastrzeżeń ww. przepisu znajduje się art. 19 ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy, zgodnie z
    którym:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia
      usług:
      - telekomunikacyjnych,
      - wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,
      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
      część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany
      lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego
      lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej
      otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego, który zasadniczo powstaje z
    chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Jest to ogólna zasada
    powstawania obowiązku podatkowego znajdująca zastosowanie wtedy, gdy nie znajduje

    zastosowania przepis wymieniony w zastrzeżeniach. Jeżeli natomiast przed dokonaniem
    dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, wówczas
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty.
    Natomiast w odniesieniu do świadczenia usług najmu, dzierżawy, leasingu oraz usług do
    nich podobnych o ile usługodawca dokumentuje świadczenia te fakturami, art. 19a ust. 8
    ustawy wskazuje, że reguła związania momentu powstania obowiązku podatkowego z
    wystawieniem faktury obejmuje również wszelkie zaliczki wpłacane na poczet tych usług.
    Tym samym, w przypadku świadczenia ww. usług, otrzymanie zaliczki nie będzie stanowiło
    zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy. Tym zdarzeniem będzie natomiast
    wystawienie faktury.
    Z opisu sprawy wynika, że świadczą Państwo usługi zakwaterowania studentów w Domu
    Studenckim. Pomimo braku obowiązku, wystawiają Państwo Najemcom faktury, chociaż
    nie są oni podatnikami VAT. Jednocześnie obrót w powyższym zakresie ewidencjonowany
    jest za pomocą kasy rejestrującej. Najemcy zobowiązują się do uiszczania na rzecz
    Państwa czynszu (w skład czynszu wliczane są koszty zakwaterowania i koszty mediów).
    Najemcy mogą wpłacać zaliczki na poczet przyszłych okresów rozliczeniowych. Usługi
    zakwaterowania w Domu Studenckim objęte przedmiotowym wnioskiem są
    zaklasyfikowane jako „Usługi obiektów noclegowych i turystycznych i miejsc
    krótkotrwałego zakwaterowania” - PKWiU 55.20.1.
    Państwa wątpliwości dotyczą powstania obowiązku podatkowego od otrzymanej zaliczki
    dla usługi zakwaterowania studentów różnych uczelni w Domu Studenckim na okres roku
    akademickiego.
    W celu rozstrzygnięcia czy w przypadku wpłaty zaliczki na poczet zakwaterowania
    studentów w Domu Studenckim, Wnioskodawca nie będzie musiał rozpoznawać
    obowiązku podatkowego w momencie jej wpłat, należy ustalić czy opisane usługi, które
    sklasyfikowane zostały jako „Usługi obiektów noclegowych i turystycznych i miejsc
    krótkotrwałego zakwaterowania” - PKWiU 55.20.1. na potrzeby rozpoznania obowiązku
    podatkowego stanowią „usługi o podobnym charakterze” do usług najmu czy dzierżawy.
    W niniejszej sprawie należy zauważyć, że Spółka prowadzi Dom Studencki, zatem jej
    klientami są osoby potrzebujące zakwaterowania w związku z odbywaniem nauki poza
    miejscem zamieszkania. Studenci wynajmują wydzielone lokale (pokoje lub mieszkania),
    ponoszą koszty dostarczonych do tych lokali mediów. Spółka pobiera od studentów
    wynagrodzenie w formie czynszu rozliczanego w okresach miesięcznych. Zatem,
    podobieństwo do umowy najmu lokalu mieszkalnego jest ewidentne. Umowy najmu lokali
    w Domu Studenckim mają wprawdzie charakter sezonowy - rok akademicki, jednakże,
    zajmuje on większą część roku kalendarzowego. Tym samym można uznać, że w opisanej
    sytuacji czas wynajmu danego lokalu jest czasem oznaczonym co do długości.
    Ponadto podkreślić należy, że na czas studiów dana osoba przenosi centrum swoich
    spraw życiowych do miejsca, w którym pobiera naukę. Nie ma przy tym znaczenia, czy
    potrzeby mieszkaniowe realizuje wynajmując lokal u osoby prywatnej, czy też od
    podmiotu nastawionego na obsługę studentów, prowadzących działalność taką jak Spółka.
    W obu przypadkach wynajmującemu należny jest rozliczany okresowo (najczęściej
    miesięcznie) czynsz oraz zwrot kosztów zużytych mediów. Nie jest to więc usługa zbliżona
    np. do usług świadczonych przez hotele i pensjonaty, gdzie czas zakwaterowania jest
    stosunkowo krótki, zaś koszt mediów jest wkalkulowany w ustaloną odgórnie cenę pokoju
    lub apartamentu.
    W związku z tym na potrzeby powstania obowiązku podatkowego usługi opisane we
    wniosku należy traktować jak usługi o podobnym charakterze do najmu, a konkretnie
    najmu lokali mieszkalnych.
    Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy pozostaje sposób przyporządkowania usług
    w otrzymanej przez stronę klasyfikacji statystycznej, albowiem art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b

    ustawy nie odwołuje się do tych klasyfikacji. Kryterium uznania, że dla usługi opisanej we
    wniosku obowiązek podatkowy powstaje na zasadach przewidzianych w tym przepisie jest
    wyłącznie podobieństwo do usług najmu, dzierżawy lub leasingu. Usługi zakwaterowania
    studentów na czas roku akademickiego zawierają szereg elementów zbieżnych z usługą
    najmu lokalu mieszkalnego, tj. m.in. cel zawarcia umowy (zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych), przedmiot umowy (lokal mieszkalny), strony umowy (właściciel lokalu,
    osoba korzystająca z cudzego lokalu w celach mieszkaniowych) sposób rozliczania umowy
    (czynsz rozliczany okresowo), rozliczanie świadczeń dodatkowych (zwrot kosztów dostawy
    mediów).
    Z powołanych wcześniej przepisów wynika, że świadczenie udokumentowanych fakturą
    usług najmu, dzierżawy, leasingu oraz usług do nich podobnych, nie rodzi obowiązku
    podatkowego z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się poszczególne płatności
    lub rozliczenia, gdyż ów obowiązek powstaje w momencie wystawienia faktury. Powyższy
    pogląd znajduje zastosowanie niezależnie czy wystawienie faktury ma charakter
    obligatoryjny, gdy usługa jest świadczona dla podatnika, czy też fakultatywny, gdy np. wolą
    usługodawcy jest dokumentowanie świadczonych usług na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Zatem, odpowiadając na pierwsze pytanie Spółki stwierdzić należy, że otrzymane zaliczki
    na usługi opisane we wniosku na poczet przyszłych okresów rozliczeniowych nie
    powodują powstania obowiązku podatkowego dla Spółki na gruncie art. 19a ust. 8 w zw. z
    art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy.
    W związku z tym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za
    prawidłowe.
    Wątpliwość Spółki budzi także obowiązek dokumentowania fakturami otrzymywanych
    zaliczek na poczet świadczonych usług zakwaterowania - zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 4
    ustawy.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że na podstawie art. 106b ust. 1
    ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2) sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na
      rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek
      podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Treść art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy wskazuje, że:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W myśl z art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;

      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.
    Art. 106i ust. 8 ustawy wskazuje, że:
      Ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o
      których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację,
      jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Spółka w opisanym we wniosku stanie faktycznym wskazuje, że usługi świadczone na
    rzecz studentów dokumentuje poprzez wystawianie faktur VAT, w związku z tym
    obowiązek podatkowy z tytułu ich wykonywania powstaje z chwilą wystawienia faktury,
    która to czynność, stosownie do art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, powinna nastąpić nie później
    niż z upływem terminu płatności.
    Zatem, w związku z otrzymywanymi zaliczkami nie ciąży na Spółce obowiązek wystawiania
    na rzecz kontrahentów odrębnych faktur zaliczkowych. Wynika to wprost z art. 106b ust. 1
    pkt 4 ustawy, który to przepis nie nakłada obowiązku wystawiania faktur zaliczkowych w
    odniesieniu do otrzymanych całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, dla
    których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W konsekwencji odpowiadając na Państwa pytanie nr 2 wniosku stwierdzam, że Spółka w
    przypadku świadczonych w opisanej sprawie usług, nie ma obowiązku dokumentowania
    otrzymywanych zaliczek fakturami VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.