Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-41/09-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-26
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym koszt związany z wykupieniem polisy OC dla członków organów Spółki (Spółki zależnej) oraz jej pracowników (pracowników Spółki zależnej) będzie stanowił dla wskazanych osób dodatkowy przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: członkowie; obowiązek-obowiązek płatnika; odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; składki; ubezpieczenia; umowa; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2008 r. (data wpływu 5 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródeł przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródeł przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka Akcyjna (dalej jako Spółka) zawarła we własnym imieniu i na własny rachunek oraz na rzecz spółek należących do grupy kapitałowej (dalej jako: Spółka celowa) umowę bezimiennego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnoprawnej. Spółka jest uprawniona i obowiązana do świadczenia na rzecz Spółek celowych różnego rodzaju usług np. prawnych, marketingowych itp., w tym usług ubezpieczeniowych, za co pobiera wynagrodzenie. Spółka planuje objąć ubezpieczeniem członków organów Spółki oraz jej pracowników, a także członków organów i pracowników Spółek zależnych. Umowa będzie obowiązywała przez rok z możliwością jej przedłużenia.

Zgodnie z charakterystyką ubezpieczenia, które Spółka zamierza wykupić, przez pojęcie osoby ubezpieczonej rozumie się:

*   członka organu Spółki bądź Spółki zależnej oraz
*   pracownika Spółki bądź Spółki zależnej:

(a) podczas wykonywania zarządczych lub nadzorczych uprawnień w Spółce (Spółce zależnej), lub

(b) w związku z roszczeniem w którym podnoszony jest zarzut naruszenia praw pracowniczych, lub

(c) gdy pracownik Spółki (Spółki zależnej) wskazany jest jako współpozwany razem z członkiem organu Spółki (Spółki zależnej) w związku z roszczeniem w którym podnoszony jest w stosunku do danego pracownika Spółki zarzut rzekomego uczestnictwa lub pomocy przy popełnianiu nieprawidłowego działania.

W umowie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnoprawnej osoby ubezpieczone są wskazane bezimiennie ze względu na otwarty krąg osób objętych ubezpieczeniem oraz brak możliwości przypisania komu i przez jaki okres takie ubezpieczenie przysługiwało. Ubezpieczenie obejmuje bowiem każdego członka organu Spółki (Spółki zależnej) i przestaje obejmować z chwilą ustąpienia z pełnionej funkcji oraz pracowników tych Spółek, w przypadku ich zaskarżenia. Ubezpieczenie obejmuje członków organów Spółek w okresie do 6 lat od czasu zakończenia pełnienia funkcji, ale tylko w zakresie czynności dokonanych w ramach pełnienia tej funkcji, tj. przed zakończeniem jej wykonywania. Możliwość zawarcia takiej umowy ubezpieczenia przewidziana została m.in. w Kodeksie cywilnym.

Zgodnie z art. 808 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny „Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek, a Ubezpieczony może nie być wskazany w umowie chyba, że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia".

W związku z powyższym możliwość identyfikacji osób ubezpieczonych od odpowiedzialności cywilnej, ze względu na rotację członków organów oraz zatrudnionych pracowników będzie mogła nastąpić dopiero w momencie zajścia wypadku ubezpieczeniowego lub w chwili spełniania świadczenia przez zakład ubezpieczeń.

Na podstawie podpisanej umowy określono łączną sumę ubezpieczenia stanowiącą sumę wszystkich szkód poniesionych przez wszystkich Ubezpieczonych w ramach wszystkich kategorii ochrony ubezpieczeniowej. W ramach sumy ubezpieczenia ustalono podlimity sumy ubezpieczenia opowiadające podziałowi na kategorie ochrony ubezpieczeniowej wśród których wyróżnia się:

*   łączna suma kosztów postępowania przygotowawczego,
*   łączna suma kosztów obrony,
*   łączna suma roszczeń z tytułu papierów wartościowych podnoszonych przeciwko Spółce.

Zgodnie z umową „suma ubezpieczenia będzie stanowić górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela za wszystkie szkody objęte jej zakresem. Suma ubezpieczenia będzie ulegać pomniejszeniu o kwoty wypłacone na podstawie zawartej umowy ubezpieczenia tytułem odszkodowań, jak i kosztów obrony oraz kosztów postępowania przygotowawczego. Odpowiedzialność ubezpieczyciela wygasa w razie wyczerpania sumy ubezpieczenia, a umowa ubezpieczenia ulega rozwiązaniu, chyba że umówiono się inaczej". Określone w umowie kwoty podlimitów stanowią górna granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela.

Wysokość składki ubezpieczeniowej ustalana jest w oparciu o kryterium działalności prowadzonej przez Spółkę i związanego z nią ryzyka. Składka będzie opłacona w formie ryczałtowej i nie będzie uzależniona od liczby osób ubezpieczonych. Jednocześnie wysokość składki będzie natomiast uzależniona od liczby Spółek zależnych, które zostaną objęte programem ubezpieczenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym koszt związany z wykupieniem polisy OC dla członków organów Spółki (Spółki zależnej) oraz jej pracowników (pracowników Spółki zależnej) będzie stanowił dla wskazanych osób dodatkowy przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia OC dla członków organów Spółki (Spółki zależnej) oraz pracowników Spółki (pracowników Spółki zależnej) nie powstanie u nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Spółki w przedstawionym stanie faktycznym nie ma możliwości zindywidualizowania ubezpieczonych ponieważ krąg osób ubezpieczonych pozostaje otwarty ze względu na szeroki zakres podmiotowy oraz brak możliwości przypisania komu i przez jaki okres takie ubezpieczenie będzie przysługiwało. Zakres zadań oraz członków organów Spółki (Spółek zależnych) oraz pracowników Spółki będzie ulegał zmianom zarówno podmiotowym, jak i przedmiotowym.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i pkt 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Zdaniem Spółki ubezpieczenie z tytułu odpowiedzialności cywilnej członków organów Spółki (Spółek zależnych) oraz pracowników nie będzie miało powiązania z konkretnymi osobami, natomiast ze stanowiskiem, które zajmowały, zajmują oraz będą zajmować.

W związku z powyższym niemożliwym będzie dokonanie podziału składek zapłaconych pomiędzy obecnych członków organu Spółki (Spółek zależnych) oraz pracowników Spółki oraz tych, którzy pełnili te funkcje w przeszłości lub będą pełnić w ciągu trwania umowy ubezpieczeniowej. Uzasadniając powyższy wniosek należy podkreślić, iż nie można przypisać okresu ubezpieczenia do okresu pełnienia funkcji przez danego członka organu Spółki (Spółki zależnej) oraz pracowników Spółki.

W ocenie Spółki ponoszona przez nią składka na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków organów Spółki nie stanowi nieodpłatnego świadczenia powiększającego przychody osób objętych ubezpieczeniem, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Opłacone przez Spółkę składki za bezimienną polisę ubezpieczeniową nie są przypisane osobom z imienia i nazwiska, ponieważ nie jest wiadomym z góry, kto w danym okresie ubezpieczeniowym będzie sprawował funkcje kierownicze i zarządcze w Spółce. Również, zmianie ulec może w dowolnym czasie objętym ubezpieczeniem liczba osób zajmujących ww. stanowiska. Z powyższego wynika, iż niemożliwe będzie wskazanie osób objętych ubezpieczeniem oraz czasu jego obowiązywania.

W związku z powyższym składka na ubezpieczenie będzie wyrażona w kwocie ryczałtu bez wskazania konkretnych osób oraz zakresu ubezpieczenia.

Z konstrukcji ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wynika, iż ubezpieczenie dotyczy szkód powstałych u osób trzecich, a nie szkód w majątku ubezpieczonego. Bezimienna forma polisy wskazuje, iż ubezpieczenie nie pokrywa szkód poniesionych w naszym wypadku przez członków organów Spółki ponieważ nie są oni wymienieni w polisie. Osoby objęte ubezpieczeniem nie otrzymają z ww. ubezpieczenia jakichkolwiek świadczeń w naturze lub innych świadczeń nieodpłatnych. W związku z brakiem możliwości przypisania świadczenia konkretnej osobie nie ma również możliwości przypisania w całości lub części opłaconej przez spółkę składki ubezpieczeniowej. W przypadku ubezpieczenia OC żadna z osób wchodzących w skład organów Spółki nie otrzyma w związku z tym ubezpieczeniem jakichkolwiek wartości pieniężnych, ani nie zostaną one pozostawione do ich dyspozycji.

Zdaniem Spółki zgodnie z podpisaną umową z ubezpieczycielem nie każdy z ubezpieczonych będzie korzystać w pełni z zakresu ubezpieczenia. W przypadku powstania wobec jednego z ubezpieczonych roszczenia w wyniku którego wypłacona kwota pochłonie cały limit, powstałe później roszczenia wobec innych osób ubezpieczonych nie będą objęte już ubezpieczeniem, co będzie skutkować koniecznością pokrycia przez nie wszelkich kosztów z tytułu wniesienia kolejnych roszczeń z własnych środków. Na powyższe stwierdzenie pozwala analiza postanowień zawartych w umowie ubezpieczenia zgodnie z którymi suma ubezpieczenia zostaje pomniejszona o wypłacone kwoty odszkodowań, a odpowiedzialność ubezpieczyciela wygasa po jej całkowitym wyczerpaniu.

Zdaniem Spółki nie można mówić o przypisaniu przychodu osobie, która ze względu na zdarzenia w przyszłości może nie skorzystać z ochrony ubezpieczeniowej. W opisanym powyżej przypadku będzie miało to miejsce wyłącznie w sytuacji, kiedy suma ubezpieczenia nie została wcześniej wyczerpana. W ocenie Spółki o uzyskaniu przez osobę ubezpieczoną nieodpłatnego świadczenia będzie można mówić dopiero w przypadku zaistnienia zdarzenia i wypłaty odszkodowania.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe stanowisko potwierdza interpretacja prawa podatkowego wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. akt IBPB2/415-964/08/BD(KAN-5044/05/08) z dnia 19 sierpnia 2008 r. zgodnie z którą: „ze względu na to, iż w umowie objętej ubezpieczeniem od odpowiedzialności ustalono ograniczony limit sumy ubezpieczenia, która w momencie wypłacenia kwoty z tytułu roszczenia pomniejsza wartość ustalonego limitu, aż do momentu wyczerpania co w konsekwencji powoduje, że zawarta umowa wygasa - po stronie osób ubezpieczonych nie należy rozpoznawać przychodu do opodatkowania".

Jak wynika z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zatem przychodami ze stosunku pracy są wszystkie świadczenia, które pracownik otrzymuje w związku z pozostawaniem w stosunku pracy. Wprawdzie ustawodawca nie określił w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia nieodpłatnego świadczenia, ale posiłkując się definicją stosowaną na gruncie prawa cywilnego za nieodpłatne świadczenie należy uznać świadczenie, za które pracownik nie jest zobowiązany do świadczenia na rzecz pracodawcy stanowiącego równoważnik takiego świadczenia. Nieodpłatne świadczenie, które nie powoduje przysporzenia majątku u pracownika, dającego się wycenić zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może stanowić w jej rozumieniu przychodu. Nieodpłatne świadczenie nie powinno zostać zakwalifikowane jako przychód w myśl art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie wystąpiło przysporzenie.

Ponadto zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód należy uznać świadczenia „faktycznie otrzymane" czyli takie, które będą miały wpływ na wysokość majątku członka organu Spółki (Spółki zależnej) oraz pracownika Spółki.

Podpisanie umowy ubezpieczenia na rzecz tych osób nie skutkuje otrzymaniem przez nie jakiegokolwiek świadczenia ponieważ zgodnie z umową beneficjentem jest osoba trzecia, a nie sam ubezpieczony. Nie można więc mówić o jakimkolwiek przysporzeniu majątkowym.

Spółka pragnie podkreślić, iż wskazane przez nią stanowisko potwierdzone jest w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe.

Przykładowo Pierwszy Urząd Skarbowy w Sosnowcu z dnia 15 czerwca 2004 r. (sygn. akt PSUS/OPBW/423/86/04/MJ) stwierdził, że „w sytuacji, gdy można jednoznacznie przypisać opłacane składki konkretnym osobom, stanowią one dla nich nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować do (\`(...)\`) przychodów z działalności wykonywanej osobiście przez osoby niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składów zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, od których to przychodów płatnik (spółka) ma obowiązek pobrać i doprowadzić do właściwego US zaliczki na podatek dochodowy. Z uwagi na to, że wykupione przez spółkę dwie polisy ubezpieczeniowe z tytułu ubezpieczenia OC członków zarządu, prokurentów i rady nadzorczej są umowami ubezpieczeniowymi bezimiennymi, opłacane od nich składki ubezpieczeniowe nie stanowią przychodu ubezpieczonych, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych".

Również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji podatkowej z dnia 14 kwietnia 2008 r. potwierdził zajmowane przez Spółkę stanowisko twierdząc: „iż w przypadku gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie (załączniku do umowy, aneksie lub innym dokumencie) w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację, jako osób ubezpieczonych od odpowiedzialności cywilnej, lecz są identyfikowane dopiero w chwili zajścia wypadku ubezpieczeniowego lub w chwili spełnienia świadczenia przez ubezpieczyciela, nie jest możliwe ustalenie przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń przez poszczególnych ubezpieczonych, ponieważ brak jest podstaw do przyporządkowania im składek w dacie zawarcia umowy i opłacenia ich przez spółkę".

W przypadku wypłaty odszkodowania wynikającego z polisy osoby te nie będą jego beneficjentami, a w związku z tym nie powstanie u nich przychód, ponieważ odszkodowanie zostanie wypłacone poszkodowanemu lub samej Spółce. Sposób wypłaty wynagrodzenia określony przez strony umowy determinuje niemożność określenia wysokości świadczenia przypadającego na konkretnego członka organu Spółki (Spółki zależnej) lub pracownika Spółki.

W związku z brakiem możliwości ustalenia przez Spółkę momentu oraz osoby na której zostanie wyczerpany limit ubezpieczenia nie ma możliwości ustalenia przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń przez osoby ubezpieczone. W związku z powyższym osoby ubezpieczone mogą w ogóle nie skorzystać z ochrony ubezpieczeniowej w przypadku powstania zdarzenia objętego umową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 tejże ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W praktyce, w pojęciu przychodu mieści się każda realna korzyść, jaką uzyskał podatnik. Do tych korzyści zaliczyć należy również kwoty składek OC pokrywanych przez Spółkę członkom zarządu. Wobec braku przepisów zwalniających je z opodatkowania stanowią one, co do zasady, przychód podlegający opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Natomiast stosownie do zapisu art. 822 tejże ustawy przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz zostaje zawarta umowa ubezpieczenia.

Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia OC nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem ubezpieczenia będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje jednak powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest to bowiem odstępstwo od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.

Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest każda forma przysporzenia majątkowego tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna.

Świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika należą do nieodpłatnych świadczeń. Ich pojęcia nie definiuje jednak ustawa o podatku dochodowym. Termin „świadczenie” pojawia się na gruncie Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 353 Kodeksu oznacza przedmiot stosunku zobowiązaniowego, który wyraża się obowiązkiem określonego zachowania się przez podmiot zobowiązany. Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

Ponadto sposób ustalania płatności, tj. bezimienna forma ubezpieczenia (gdzie ubezpieczonymi są byli, obecni i przyszli członkowie organów Spółki - Spółki zależnej oraz jej pracownicy – pracownicy Spółki zależnej), nie może stanowić przeszkody w określeniu wysokości przychodu przypadającego na konkretną osobę.

Z uwagi na to, że ilość Spółek zależnych oraz ilość pracowników objętych świadczeniem, okres, w czasie którego sprawowali funkcję oraz ich dane osobowe są Wnioskodawcy wiadome, nie ma jakichkolwiek trudności z ustaleniem wartości świadczenia przypadającego na konkretną osobę. Zatem uwzględniając wysokość zapłaconych składek na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej OC oraz ilość Spółek zależnych i ilość ubezpieczonych osób, można ustalić wysokość przychodu uzyskanego przez daną osobę.

Nadmienić należy iż kwota składki rozkłada się solidarnie na wszystkich członków organów Spółki (Spółki zależnej) oraz jej pracowników (pracowników Spółki zależnej) objętych przedmiotowym ubezpieczeniem. Składka w częściach odpowiadających poszczególnym członkom organów Spółki (Spółki zależnej) oraz jej pracowników (pracowników Spółki zależnej) stanowi dla nich przychód ze stosunku pracy.

Skoro są to nieodpłatne świadczenia ponoszone przez Spółkę za osoby, z którymi łączą je różne stosunki prawne to przychód u tych osób powstanie w momencie poniesienia tych świadczeń przez Spółkę, a więc w momencie zapłaty składki ubezpieczeniowej.

Konsekwencją zaliczenia składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków organów Spółki (Spółki zależnej) oraz jej pracowników (pracowników Spółki zależnej) do przychodów ze stosunku pracy jest stosowanie wobec tej należności zasad poboru zaliczek na podatek dochodowy przewidzianych dla przychodów ze stosunku pracy.

Zgodnie z treścią art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej zwanych dalej „zakładami pracy” spoczywają obowiązki płatnika, które sprowadzają się do obliczenia i pobrania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. Zasady obliczania i poboru w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od zakładów pracy zostały określone w art. 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wartość kosztów związanych z wykupem przez Wnioskodawcę polisy OC dla członków organów Spółki (Spółki zależnej) oraz jej pracowników (pracowników Spółki zależnej) zatrudnionych na podstawie umowy o pracę stanowi dodatkowy przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast dla członków organów Spółki (Spółki zależnej) nie zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, stanowi przychód z tego samego źródła, które jest źródłem ich przychodów.

Tym samym Spółka, jako płatnik zobowiązana jest obliczyć, pobrać i odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.