Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.77.2021.2.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-29
Teza: Czy w tak opisanym stanie faktycznym, do przychodów za świadczone usługi programistyczne i przeniesienie praw autorskich do tworzonych programów komputerowych, Wnioskodawca może zastosować przepisy art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 5% stawkę podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; IP Box; oprogramowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2021 r. (data wpływu 24 stycznia 2021 r.), uzupełnionym w dniu 22 kwietnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 22 kwietnia 2021 r., o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku.

We wniosku tym, po uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od dnia 2 października 2017 r. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej jest – zgodnie z wpisem w CEiDG – działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Na podstawie umowy o świadczenie usług programistycznych z dnia 2 grudnia 2019 r. Wnioskodawca wykonuje oprogramowanie dla spółki \`(...)\`. Natomiast firma \`(...)\` dostarcza oprogramowanie dla \`(...)\` klienta \`(...)\`.

Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych, rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie, które zależne jest od czasu świadczenia usług, tj. ustalona została stawka za każdą godzinę świadczenia usług. Wnioskodawca rozlicza się na podstawie faktury VAT.

W ramach umowy Wnioskodawca przenosi na zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do utworu/programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo˗rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą na wyodrębnienie poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw.

Oprogramowanie jest tworzone przez zespół programistów, którego Wnioskodawca jest członkiem, przy wykorzystaniu darmowych i ogólnodostępnych frameworków i bibliotek, a także przy wykorzystaniu oprogramowania objętego płatnymi licencjami. Sposób wykonania usługi nie jest przez nikogo narzucony. Rozwiązania są jedynie oceniane przez kilku programistów z zespołu, w celu dostarczenia jak najlepszej jakości kodu i jak najlepszego rozwiązania. Do należytego wykonania usługi Wnioskodawca samodzielnie dobiera oprogramowanie oraz sprzęt. Wnioskodawca świadczy usługi w różnych miejscach, w tym w siedzibie firmy \`(...)\`, w siedzibie klienta w \`(...)\`, w siedzibie swojej działalności gospodarczej oraz w innych miejscach na zasadzie pracy zdalnej. Wizyty w \`(...)\` mają charakter doraźny. Zdecydowaną większość czasu Wnioskodawca świadczy usługi na terenie Polski.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuję dostępną wiedzę i umiejętności, w celu tworzenia nowych produktów, na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od istniejących na rynku rozwiązań. Wnioskodawca ponosi ryzyko wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej, tj. odpowiada wobec swojego klienta za szkody, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych w roku 2020 Wnioskodawca realizował następujące projekty programistyczne:

1.  \`(...)\`.
2.  \`(...)\`.
3.  …

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

*   działalność Wnioskodawcy polega jednocześnie zarówno na tworzeniu oprogramowania, jak również na rozwoju/modyfikacji, rozumianego przez Wnioskodawcę jako ulepszanie oprogramowania. Tworzone przez Niego algorytmy i kody („małe programy”) są bowiem samodzielnymi programami, ale jednocześnie wchodzą w skład większej całości („duży program”),
*   a) Prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia, czy też rozwijania programów komputerowych ma charakter twórczy. b) Działalność Wnioskodawcy opisana we wniosku jest/była prowadzona, w okresie którego dotyczy wniosek w sposób systematyczny, tj. w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia, c) nie obejmowała/obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzonych zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, d) zasadniczo nie obejmowała/obejmuje badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, e) obejmuje/obejmowała prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. a) efektem tych prac było i jest zaprojektowanie i stworzenie przez Wnioskodawcę produktów które mają nowy bardziej innowacyjny ulepszony charakter. Taka działalność nie ma charakteru rutynowego i okresowych zmian. b) wszystkie efekty z których Wnioskodawca uzyskuje przychody zostały wytworzone w bezpośrednim związku z działalnością obejmującą ww. działania.
*   W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstawało/powstaje autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm.).
*   W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstają u Wnioskodawcy autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
*   Wszystkie efekty realizowanych przez Wnioskodawcę prac stanowią autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
*   Wskazanie, że: „w ramach umowy przenoszę na zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do utworu/programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie” dotyczy zarówno tworzenia oprogramowania, jak i ulepszania/rozwoju oprogramowania.
*   Działania Wnioskodawcy są działalnością prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę dla potrzeb działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Fakt współtworzenia oznacza, że Wnioskodawca prowadzi je w większej grupie programistów, którzy jednak mają rozbieżne pola działania.
*   W odpowiedzi na pytanie, dotyczące wskazania, komu i na jakich zasadach przysługują prawa autorskie do efektów działań w przypadku, gdy „Oprogramowanie jest tworzone przez zespół programistów” ˗ Wnioskodawca wskazał, że: „Tworzone/ulepszane przez Wnioskodawcę algorytmy i kody („małe programy”) są samodzielnymi programami, ale jednocześnie wchodzą w skład większej całości („duży program”) tworzonej przez różnych programistów. Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do efektów działalności Wnioskodawcy”
*   W odpowiedzi na pytanie, czy w przypadku współtworzenia oprogramowania (tworzenia oprogramowania w grupie programistów) Wnioskodawcy ˗ do wytworzonej części ˗ przysługiwało autorskie prawo do programu komputerowego, które podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ˗ Wnioskodawca wskazał, że: „Wnioskodawcy ˗ do wytworzonej części ˗ przysługuje/przysługiwało autorskie prawo do programu komputerowego, które podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych”.
*   Na pytanie, czy wobec wskazania, że: „Rozwiązania są jedynie oceniane przez kilku programistów z zespołu, w celu dostarczenia jak najlepszej jakości kodu i jak najlepszego rozwiązania”, czy efekt prowadzonych przez Wnioskodawcę prac ˗ scharakteryzowanych w punkcie 2 niniejszego wezwania ˗ dotyczy również prac polegających na wytwarzaniu części oprogramowania? W takim przypadku proszę wskazać, czy każda część oprogramowania jest odrębnym programem komputerowym, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ˗ Wnioskodawca odpowiedział: Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Reasumując tworzone przez Wnioskodawcę autorskie części oprogramowania ˗ nowe funkcje stanowią zatem program komputerowy, który znajduje się w katalogu kwalifikowanych praw autorskich IP.
*   W efekcie rozwoju/ulepszania oprogramowania powstaje odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Reasumując tworzone przez Wnioskodawcę autorskie oprogramowania lub części oprogramowania ˗ nowe funkcje stanowią zatem program komputerowy, który znajduje się w katalogu kwalifikowanych praw autorskich IP.
*   Czynności w zakresie ulepszania i rozwoju utworów ˗ oprogramowana nie są prowadzone przez Wnioskodawcę na podstawie licencji wyłącznej udzielonej przez kontrahenta Wnioskodawcy jako właściciela oprogramowania, na którego uprzednio przeniesione zostały autorskie prawa majątkowe. Wnioskodawca jest autorem i właścicielem rozwinięć, tj. programów komputerowych (nowych algorytmów) i z tego tytułu Wnioskodawca również uzyskuje przychody.
*   Tworzenie jak również ulepszanie/rozwój oprogramowania odbywało się wyłącznie w oparciu o tworzenie kodu/kodów źródłowych.
*   Odpowiadając na pytanie, czy każdy dostarczony kod jest odrębnym programem komputerowym, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Jeśli tak, to czy Wnioskodawcy przysługuje autorskie prawo do tego programu komputerowego? Jeżeli wykonywanie oprogramowania odbywało się przy pomocy tworzenia także innych funkcjonalności, proszę o wskazanie, czy te funkcjonalności są także odrębnym programem komputerowym, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i czy Wnioskodawcy przysługuje autorskie prawo do tego programu komputerowego ˗ Wnioskodawca podał, że: „Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Reasumując tworzone przez Wnioskodawcę autorskie części oprogramowania ˗ nowe funkcje stanowią zatem program komputerowy, który znajduje się w katalogu kwalifikowanych praw autorskich IP. Wnioskodawcy przysługuje autorskie prawo do tworzonego/ulepszonego/rozbudowanego oprogramowania”.
*   Działalność Wnioskodawcy we wskazanym zakresie w okresie, którego dotyczy wniosek była/jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny, nie była/nie jest działalnością obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, nie była/nie jest działalnością obejmującą badania naukowe, ale była i jest działalnością obejmującą prace rozwojowe.
*   Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
*   Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec zlecającego te czynności za rezultat i wykonanie czynności w ramach tej umowy, a w szczególności za rażące zaniedbania.
*   Wnioskodawca świadczy usługi w miejscu i czasie przez siebie wybranym ˗ z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia efektywności i oczekiwanego rezultatu.
*   Wnioskodawca nie podlega kierownictwu zlecającego czynności przy wykonywaniu Usługi, a jedynie zobowiązany jest do informowania zlecającego czynności o efektach swojej działalności.
*   Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja, pozwalająca na wyodrębnienie poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw ˗ jest prowadzona: a) Na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ewidencja za rok 2020 jest prowadzona od 1 stycznia 2020 r. b) Od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja za rok 2020 jest prowadzona od 1 stycznia 2020 r. c) w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. d) Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
*   Zarówno opisany stan faktyczny jak i zadane we wniosku pytanie należy odnosić do roku 2020.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w tak opisanym stanie faktycznym, do przychodów za świadczone usługi programistyczne i przeniesienie praw autorskich do tworzonych programów komputerowych, Wnioskodawca może zastosować przepisy art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 5% stawkę podatku dochodowego?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca podkreślił, że w opisanym stanie faktycznym do przychodów za świadczone usługi programistyczne i przeniesienie praw autorskich do tworzonych programów komputerowych, może zastosować przepisy art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 5% stawkę podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4˗9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 przywołanej wyżej ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 cytowanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo˗rozwojowej ˗ oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 wskazanej wyżej ustawy, przez badania naukowe rozumieć należy:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Ilekroć w ustawie mowa jest o pracach rozwojowych ˗ oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP Box).

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (czyli tzw. kwalifikowanymi IP) są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo˗rozwojowej.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo˗rozwojowych.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wyeksponować trzeba w tym miejscu, że stosownie do ust. 4 art. 30ca tej ustawy wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

\-----------------

(a + b + c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a ˗ prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo˗rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b ˗ nabycie wyników prac badawczo˗rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c ˗ nabycie wyników prac badawczo˗rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d ˗ nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wyżej wskazany wzór służy do obliczenia tzw. wskaźnika nexus, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Przyjęto bowiem, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo˗rozwojowych prowadzonych przez Podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Do stosowania preferencji IP Box niezbędne będzie więc wyliczenie, jaka część dochodów z kwalifikowanego IP ma związek z pracami badawczo˗rozwojowymi.

Stosownie do art. 30ca ust. 6 cytowanej ustawy, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 omawianej ustawy).

Ponadto należy wskazać, że Podatnik, który ma zamiar skorzystać ze wskazanej preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo˗rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2˗4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 wskazanej wyżej ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 analizowanej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy zamierzają opodatkować kwalifikowane dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia na bieżąco wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów.

Z okoliczności sprawy wynika, że prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia (rozwijania) programów komputerowych ma charakter twórczy. Działalność Wnioskodawcy jest/była prowadzona, w okresie którego dotyczy wniosek w sposób systematyczny, tj. w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia, nie obejmowała/obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzonych zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Efektem tych prac było i jest zaprojektowanie i stworzenie przez Wnioskodawcę produktów, które mają nowy bardziej innowacyjny ulepszony charakter. Taka działalność nie ma charakteru rutynowego i okresowych zmian. Wszystkie efekty, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody zostały wytworzone w bezpośrednim związku z działalnością obejmującą wskazane działania. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstawało/powstaje u Wnioskodawcy autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszystkie efekty realizowanych przez Wnioskodawcę prac stanowią autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo˗rozwojowej. W efekcie rozwoju/ulepszania oprogramowania powstaje odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Tworzone przez Wnioskodawcę autorskie części oprogramowania ˗ nowe funkcje stanowią zatem program komputerowy, który znajduje się w katalogu kwalifikowanych praw autorskich IP. Wnioskodawcy przysługuje autorskie prawo do tworzonego/ulepszonego/rozbudowanego oprogramowania. Stosownie do wskazań Wnioskodawcy: „Działalność Wnioskodawcy we wskazanym zakresie w okresie, którego dotyczy wniosek nie była/nie jest działalnością obejmującą badania naukowe, ale była i jest działalnością obejmującą prace rozwojowe”, „zasadniczo nie obejmowała/obejmuje badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, obejmuje/obejmowała prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”. W ramach umowy Wnioskodawca przenosi na zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do utworu/programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. Dotyczy to zarówno tworzenia oprogramowania, jak i ulepszania/rozwoju oprogramowania. Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Jak wskazał Wnioskodawca, posiada i prowadzi On odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja pozwalająca na wyodrębnienie poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw jest prowadzona na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo˗rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ewidencja za rok 2020 jest prowadzona od 1 stycznia 2020 r. Zarówno opisany stan faktyczny jak i zadane we wniosku pytanie należy odnosić do roku 2020.

Wnioskodawca wypełnia więc obowiązki wynikające z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję spełniającą warunki wskazane w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, skoro prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia oprogramowania, jak również rozwoju/modyfikacji (rozumianego przez Wnioskodawcę jako ulepszanie oprogramowania) ma charakter twórczy i utwory (programy komputerowe) są tworzone przez Wnioskodawcę w ramach działalności badawczo˗rozwojowej i wszystkie efekty realizowanych przez Wnioskodawcę prac stanowią autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo˗rozwojowej, to tworzone przez Wnioskodawcę w ramach takiej działalności utwory podlegające ochronie prawnej, stanowić mogą kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. autorskie prawa do programów komputerowych, a więc Wnioskodawca spełnia wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok 2020.

W konsekwencji, w opisanym stanie faktycznym do przychodów za świadczone usługi programistyczne i przeniesienie praw autorskich do tworzonych programów komputerowych, Wnioskodawca może zastosować przepisy art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 5% stawkę podatku dochodowego.

Końcowo zaznacza się jednak, że prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności badawczo˗rozwojowej nie było przedmiotem interpretacji indywidualnej, bowiem okoliczności te stanowiły element stanu faktycznego. Przedmiotem oceny organu – zgodnie z zakresem żądania wynikającym z zadanego we wniosku pytania – była wyłącznie możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej wobec osiągania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43 ˗ 300 Bielsko˗Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.