Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.796.2024.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: W zakresie rozliczenia straty wygenerowanej w latach 2020-2023 na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu; decyzja-uchylenie decyzji; strata; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, mającym siedzibę i zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży produkcyjnej.
    W dniu 29 września 2020 r. Wnioskodawca uzyskał Decyzję o wsparciu, o której mowa w
    ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, nr (...) („Decyzja o
    wsparciu”) na realizację nowej inwestycji zlokalizowanej w (...) zdefiniowanej jako
    utworzenie nowego przedsiębiorstwa. Decyzja została wydana na 15 lat, co oznacza, że
    Wnioskodawca uzyskał prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku CIT dla dochodów
    osiąganych z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji o wsparciu.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca w okresie obowiązywania Decyzji o wsparciu
    ustalał wynik podatkowy oddzielnie dla działalności realizowanej w ramach Decyzji o
    wsparciu, dla celów stosowania zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o
    CIT i oddzielnie dla działalności opodatkowanej podatkiem CIT na zasadach ogólnych
    (pozostałe dochody osiągane przez Wnioskodawcę).
    W latach 2020-2023 Wnioskodawca poniósł stratę podatkową w ramach działalności
    realizowanej w ramach Decyzji o wsparciu i w związku z brakiem uzyskania dochodu w
    praktyce nie korzystał ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o CIT.
    Jednocześnie, w latach 2020-2023 Wnioskodawca osiągnął dochód z pozostałej
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu CIT na zasadach ogólnych.
    W związku z decyzjami biznesowymi w dniu 6 lutego 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek
    o uchylenie Decyzji o wsparciu wskazując, że rozwój działalności gospodarczej i plany
    inwestycyjne Wnioskodawcy spowodowały, że dalsze funkcjonowanie Wnioskodawcy w
    obecnej lokalizacji i realizacja przedsięwzięcia wskazanego w Decyzji o wsparciu jest
    niecelowe.
    W dniu 29 lutego 2024 r. Wnioskodawca otrzymał Decyzję nr (...) o uchyleniu Decyzji o
    wsparciu. Decyzja o uchyleniu Decyzji o wsparciu została wydana na podstawie art. 104
    Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 572) w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
    inwestycji (Dz. U. z 2023 r. poz. 74, 1688 i 2005, dalej: ustawa o wspieraniu nowych
    inwestycji).
    Wnioskodawca nie wyklucza, że w latach następnych (2024 r. oraz następnych) zrealizuje
    dochód podatkowy.

## Pytanie

Czy w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę decyzji o uchyleniu Decyzji o wsparciu
    i nieskorzystaniem ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o CIT, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia strat powstałych w latach 2020-2023
    z tytułu działalności realizowanej w ramach uchylonej Decyzji o wsparciu od dochodu za
    lata następne nieobjętego zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a zgodnie z
    zasadami wynikającymi z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę decyzji o
    uchyleniu Decyzji o wsparciu i nieskorzystaniem ze zwolnienia przedmiotowego
    określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia
    strat powstałych w latach 2020-2023 z tytułu działalności realizowanej w ramach uchylonej
    Decyzji o wsparciu od dochodu za lata następne nieobjętego zwolnieniem na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34a zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku dochodowego są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji
    nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu
    nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym
    wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć
    wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.
    Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt
    34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu.
    Zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy o CIT, w razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1
    pkt 34, lub uchylenia decyzji o wsparciu, o której mowa w ust. 1 pkt 34a, podatnik traci
    prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w ust.
    6.
    Zgodnie z art. 17 ust. 6 ustawy o CIT, w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w
    ust. 5, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku należnego od dochodu wynikającego
    z cofniętego zezwolenia albo z uchylonej decyzji o wsparciu, w terminie właściwym do
    rozliczenia zaliczki za pierwszy okres przypadający do wpłaty zaliczki, o którym mowa w
    art. 25, następujący po miesiącu, w którym wystąpią te okoliczności, a gdy utrata prawa
    nastąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w zeznaniu rocznym. Kwotę podatku
    należnego do zapłaty stanowi:
    1) podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej
      w cofniętym zezwoleniu albo w uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z
      pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 albo
      34a, wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo wyłącznie w ramach jednej decyzji,
      lub
    2) kwotę w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną
      w zezwoleniu lub w tej uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z pomocy
      publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 albo 34a, w
      ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż jednej decyzji o
      wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów,
    poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
    1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących
      pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
      może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo

    2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po
      sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł,
      nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego
      okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50%
      wysokości tej straty.
    W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, prawo do korzystania ze
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wygasa z upływem okresu, na jaki została wydana
    decyzja o wsparciu, w przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji o
    wsparciu.
    Z kolei w myśl art. 17 ust. 3 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, minister właściwy do
    spraw gospodarki uchyla decyzję o wsparciu również na wniosek złożony przez
    przedsiębiorcę.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów art. 17 ust. 5 i 6 ustawy o CIT, odnoszą się one do
    sposobu opodatkowania dochodu wynikającego z uchylonej decyzji o wsparciu. Przepisy
    te nie normują natomiast sposobu i zasad rozliczenia straty powstałej w trakcie
    korzystania z decyzji o wsparciu po jej uchyleniu.
    W analizowanym stanie faktycznym, Wnioskodawca nie skorzystał z pomocy publicznej w
    ramach Decyzji o wsparciu, a jej uchylenie spowodowało, że cel w związku z którym
    Decyzja o wsparciu została wydana się nie zmaterializował.
    Ustawodawca unormował w art. 17 ust. 5 i 6 ustawy o CIT, sposób obliczenia podatku
    należnego do zapłaty w sytuacji, gdy dochodzi do uchylenia decyzji o wsparciu.
    Brak jest natomiast odrębnych regulacji w zakresie sposobu rozliczenia straty powstałej w
    okresie obowiązywania decyzji o wsparciu, tj. w okresie przed jej uchyleniem.
    Z tego względu, z uwagi na brak przepisów szczególnych jak i jakichkolwiek wyłączeń
    ustawowych w tym zakresie, zasadne jest zastosowanie zasad ogólnych, tj. art. 7 ust. 5
    ustawy o CIT.
    Podkreślenia wymaga, że możliwość obniżenia dochodu uzyskanego ze źródła przychodu
    o wysokość straty poniesionej z tego samego źródła przychodu jest prawem podatnika
    wynikającym z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
    Ewentualne ograniczenie możliwości skorzystania przez podatnika z tego prawa powinno
    wynikać wprost z przepisów ustawy. W związku z tym, że przepisy ustawy o CIT nie
    przewidują odrębnych regulacji w zakresie sposobu rozliczenia straty powstałej w okresie
    obowiązywania decyzji o wsparciu w przypadku jej uchylenia ani nie wyłączają prawa do
    zastosowania zasad ogólnych, należy przyjąć, że w takiej sytuacji podatnik ma prawo do
    rozliczenia straty na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
    Przeciwne wnioskowanie prowadziłoby do dyskryminacji podatników, którzy w okresie
    obowiązywania decyzji o wsparciu do dnia jej uchylenia nie osiągnęli dochodów w
    stosunku do podatników, którzy te dochody osiągnęli, jak i w stosunku do podatników,
    którzy wygenerowali straty podatkowe, ale nie posiadali decyzji o wsparciu.
    Bez wątpienia nie taki był cel ustawodawcy, skoro w przypadku, w którym podatnik osiąga
    dochód w trakcie obowiązywania decyzji o wsparciu, jej uchylenie co prawda generuje
    obowiązek zapłaty podatku za okres obowiązywania tej decyzji na zasadach określonych w
    art. 17 ust. 5 i 6 ustawy o CIT, to jednak podatnik w takiej sytuacji nie płaci odsetek za
    zwłokę. Innymi słowy, ustawodawca w ten sposób w praktyce zrównuje sytuację
    ekonomiczno-podatkową podatnika, który otrzymuje decyzję o uchyleniu decyzji o
    wsparciu z sytuacją podatnika, który z takiej decyzji w ogóle nie korzystał, tj. rozliczał się
    na zasadach ogólnych. Jeżeli więc w sytuacji, gdy podatnik otrzymujący decyzję o
    uchyleniu decyzji o wsparciu generował dochód (do czasu uchylenia ww. decyzji) i jego

    pozycja poprzez brak obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę jest zrównywana do sytuacji
    podatnika, który z takiej decyzji nigdy nie korzystał, to brak jest argumentów za tym, aby
    sytuacja podatnika, który generował stratę była odmienna (przy tym gorsza) od sytuacji
    podatnika, który również generował stratę, ale nie posiadał decyzji o wsparciu.
    Brak możliwości rozliczenia straty na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, w takim
    przypadku stanowiłoby także nieuprawnione i niepoparte żadnymi przepisami
    ograniczenie uprawnień Wnioskodawcy wynikających z ustawy o CIT.
    Podsumowując, mając na uwadze, że ustawodawca nie unormował w sposób szczególny
    zasad postępowania w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu w sytuacji, gdy podatnik w
    okresie od dnia wydania decyzji o wsparciu do dnia jej uchylenia wygenerował stratę oraz
    nie wprowadził przepisu wyłączającego możliwość stosowania zasad ogólnych,
    zastosowanie znajdzie art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, zgodnie z którym, o wysokość straty ze
    źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
    1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących
      pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
      może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
    2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po
      sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł,
      nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego
      okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50%
      wysokości tej straty.
    W konsekwencji, w analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie miał prawo do
    rozliczenia straty wygenerowanej w latach 2020-2023 na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z
    art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa CIT”, „updop”),
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie natomiast do art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 updop, przy ustalaniu dochodu, o którym
    mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się:
      1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
      3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
      przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność

      poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
      uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
      przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
      przypadającego na zagraniczny zakład.
    W myśl art. 9 ust. 1 updop,
      podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a updop,
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 74, 1688 i 2005), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o
      wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia
      nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej
      dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości,
      zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy CIT:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że przedsiębiorca, który realizuje nową
    inwestycję w związku z otrzymaną decyzją o wsparciu, dochód z nowej inwestycji
    prowadzonej na terenie wskazanym w wydanej decyzji, winien wyłączyć z dochodu
    stanowiącego podstawę opodatkowania. Elementy odpowiednio kształtujące dochód
    zwolniony (przychody oraz koszty uzyskania tego przychodu) nie są elementem
    podstawy opodatkowania. Prowadzona przez podatnika ewidencja księgowa powinna
    umożliwić ustalenie tych wartości.
    W myśl art. 7 ust. 5 updop:
      o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik
      może:
      1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
        następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
      2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych
        kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę
        nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w
        pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Zatem, jeżeli przychody podatnika na działalności opodatkowanej, będą mniejsze od
    kosztów ich uzyskania, ujemna różnica między przychodami i kosztami ich uzyskania
    będzie stanowiła stratę w rozumieniu art. 7 ust. 2 updop i jako taka będzie korzystała z
    uregulowań określonych w art. 7 ust. 5 updop.

    Uwzględniając zasady wykładni językowej oraz systemowej, strata na działalności
    opodatkowanej może być zatem rozliczona wyłącznie z dochodem osiągniętym z tytułu
    działalności opodatkowanej, zgodnie z regułami określonymi w art. 7 ust. 5 updop.
    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz.U. z
    2024 r., poz. 459, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej
    inwestycji.
    Podstawą do skorzystania ze zwolnienia jest prowadzenie działalności gospodarczej
    określonej decyzją o wsparciu. Decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania,
    przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest
    obowiązany spełnić (art. 15 ustawy o WNI).
    W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej ,,wsparciem'', jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1, 2 i 3 ww. ustawy:
      1. Prawo do korzystania ze zwolnienia, od podatku dochodowego, na zasadach
        określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób
        prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, wygasa
        z upływem okresu, na jaki została wydana decyzja o wsparciu, w przypadku
        uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji o wsparciu.
      2. Minister właściwy do spraw gospodarki uchyla decyzję o wsparciu, jeżeli
        przedsiębiorca:
      1) zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu
        na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu lub
      2) rażąco uchybił warunkom określonym w decyzji o wsparciu, lub
      3) nie usunął uchybień w realizacji warunków, o których mowa w pkt 2,
        stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 22, w terminie do ich
        usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki.
      3. Minister właściwy do spraw gospodarki uchyla decyzję o wsparciu również na
        wniosek złożony przez przedsiębiorcę.
    W myśl art. 17 ust. 5 updop:
      w razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, lub uchylenia decyzji o
      wsparciu, o której mowa w ust. 1 pkt 34a, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest
      obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w ust. 6.
    Zgodnie z art. 17 ust. 6 updop:
      w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany
      do zapłaty podatku należnego od dochodu wynikającego z cofniętego zezwolenia
      albo z uchylonej decyzji o wsparciu, w terminie właściwym do rozliczenia zaliczki za
      pierwszy okres przypadający do wpłaty zaliczki, o którym mowa w art. 25,
      następujący po miesiącu, w którym wystąpią te okoliczności, a gdy utrata prawa
      nastąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w zeznaniu rocznym. Kwotę
      podatku należnego do zapłaty stanowi:
      1) podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej
        określonej w cofniętym zezwoleniu albo w uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli
        podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym
        mowa w ust. 1 pkt 34 albo 34a, wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo
        wyłącznie w ramach jednej decyzji, lub

      2) kwotę w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną
        określoną w zezwoleniu lub w tej uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik
        korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w
        ust. 1 pkt 34 albo 34a, w ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach
        więcej niż jednej decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i
        decyzji o wsparciu.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że strata poniesiona przez Państwa w
    wyniku prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie posiadanej decyzji o
    wsparciu, nie może być uznana za stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ust. 2 updop.
    Nadwyżka kosztów poniesionych przez w związku z tą działalnością nad osiągniętymi
    przychodami stanowi stratę jedynie w ujęciu ekonomicznym. Zatem, nie może zostać
    rozliczona w oparciu o art. 7 ust. 5 updop.
    Ustawodawca nie przewidział w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych
    możliwości obniżenia dochodu uzyskanego przez Spółkę z tytułu prowadzenia
    opodatkowanej działalności gospodarczej o tego rodzaju straty wygenerowane na
    działalności korzystającej ze zwolnienia podatkowego.
    Zgodnie z przytoczonymi przepisami skutki uchylenia decyzji o wsparciu nie mogą być
    rozpatrywane w aspekcie sytuacji, jaka miałaby miejsce gdyby Spółka nie korzystała ze
    zwolnienia.
    Art. 17 ust. 5 i ust. 6 updop, jest jedynym przepisem regulującym skutki uchylenia
    decyzji o wsparciu. Nie zawierają one w swej treści prawa do rozliczania strat
    wygenerowanych na działalności zwolnionej z dochodu opodatkowanego po uchyleniu
    decyzji o wsparciu.
    Na podstawie analizy ww. przepisów, brak jest zatem możliwości stwierdzenia, że
    wskutek uchylenia decyzji o wsparciu, działalność gospodarcza uprzednio prowadzona
    na jej podstawie staje się działalnością gospodarczą opodatkowaną na zasadach
    ogólnych.
    Zauważyć należy, że w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu występuje obowiązek
    zwrotu pomocy publicznej. Odmiennie niż ma to miejsce w przypadku stwierdzenia
    nieważności decyzji podmiot taki nie ma obowiązku dokonywać korekt zeznań
    podatkowych. W wyniku stwierdzenia nieważności decyzji dochodzi bowiem do jej
    eliminacji z obrotu prawnego, ze skutkiem od dnia jej wydania. W związku z powyższym
    stwierdzenie nieważności decyzji powoduje, iż od samego początku nie wystąpiła
    możliwość określania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Należy także zwrócić uwagę na fakt, że prowadzenie działalności na podstawie decyzji o
    wsparciu stanowi prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych
    warunkach, w szczególności poprzez korzystanie ze zwolnienia z podatku
    dochodowego od osób prawnych. Zarówno decyzja o wsparciu na prowadzenie
    działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, jak i będące jej konsekwencją zwolnienie
    z opodatkowania, stanowią uprawnienia przedsiębiorcy. Nie można jednak na tej
    podstawie twierdzić, że w efekcie otrzymania uprawnienia do zwolnienia z
    opodatkowania Spółka uzyskała również uprawnienie do jednostronnego kształtowania
    warunków tego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga również to, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe (m.in.
    zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34a updop) są odstępstwem od reguły
    powszechności i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące
    zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z wykładnią językową.
    Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedstawionej we wniosku opinii, skoro
    uzyskaliście Państwo prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku CIT dla dochodów
    osiąganych z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji o wsparciu, to strata

    podatkowa powstała w okresie od 2010-2023 na działalności zwolnionej, nie może
    zostać rozliczona na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 updop. Powyższego nie
    zmienia fakt uchylenia Decyzji.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w związku z otrzymaniem
    przez Wnioskodawcę decyzji o uchyleniu Decyzji o wsparciu i nieskorzystaniem ze
    zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, Wnioskodawca
    ma prawo do odliczenia strat powstałych w latach 2020-2023 z tytułu działalności
    realizowanej w ramach uchylonej Decyzji o wsparciu od dochodu za lata następne
    nieobjętego zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, zgodnie z
    zasadami wynikającymi z art. 7 ust. 5 updop, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.