Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-444/14-3/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-09-11
Teza: podstawa opodatkowania w związku ze świadczeniem usług organizowania na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania w związku ze świadczeniem usług organizowania na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych w Ośrodku Wnioskodawcy, finansowanych częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo pokrywanych przez pracowników - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie :

*   opodatkowania organizowanych na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych w Ośrodku Wnioskodawcy, finansowanych częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo pokrywanych przez pracowników;

*   podstawy opodatkowania w związku ze świadczeniem ww. usług organizowania na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych

*   prawa do odliczenia podatku VAT w 100% związanego ze świadczeniem na rzecz pracowników ww. usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Grupa A Zakłady A „P” S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem działającym w branży chemicznej wyspecjalizowanym w produkcji nawozów azotowych. Jest ona zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Zakres działalności prowadzonej przez Spółkę wynikający z Krajowego Rejestru Sądowego obejmuje także m.in. działalność związaną z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi. Spółka przejęła (połączenie przez przejęcie) przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie m.in. świadczenia usług turystyczno-wypoczynkowych. Po przejęciu ww. podmiotu Spółka prowadzi działalność komercyjną z wykorzystaniem przejętego ośrodka wypoczynkowego (dalej: „Ośrodek”). Wykorzystując Ośrodek, poza usługami kierowanymi do klientów zewnętrznych, Spółka świadczy usługi na rzecz swoich pracowników. Usługi te są częściowo finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: „ZFŚS”, lub „Fundusz”). Finansowanie wyjazdów wypoczynkowych pracowników do Ośrodka odbywa się za pośrednictwem ZFŚS, w części ze środków ZFŚS oraz w pozostałej części przez dopłatę ze środków własnych pracowników. Pracownicy wpłacają część wynagrodzenia na rachunek Funduszu, a stamtąd całe wynagrodzenie jest transferowane z odrębnego rachunku ZFŚS na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, Spółka powzięła wątpliwości dotyczące skutków organizowania wskazanych wyjazdów wypoczynkowych na gruncie VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy podstawę opodatkowania VAT stanowi cała wartość świadczenia, tj. kwota stanowiąca sumę opłaty wnoszonej przez pracowników oraz wartości dopłat z Funduszu?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawę opodatkowania stanowi cała wartość świadczenia, obejmująca zarówno część ceny uiszczoną przez pracowników, jak i część wynagrodzenia finansowanego z Funduszu.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje, co do zasady, wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle powyższego, w niniejszej sprawie, na wysokość podstawy opodatkowania składa się zarówno kwota uiszczona bezpośrednio przez pracownika, jak i pochodząca z Funduszu. Również ta część stanowi, bowiem zapłatę należną usługodawcy - Spółce organizującej wypoczynek w Ośrodku. Z punktu widzenia świadczącej usługę Spółki świadczenie wykonywane jest za określonym wynagrodzeniem. Nie ma przy tym znaczenia, z jakiego majątku pochodzą środki na ten cel. Dodatkowo należy podkreślić, że nieuzasadnionym byłoby dokonywanie podziału podstawy wynagrodzenia ze względu na źródło pochodzenia kapitału. Nie powinno się, bowiem sztucznie dzielić jednego świadczenia na część: opodatkowaną (opłacaną przez pracowników) i niepodlegająca opodatkowaniu (opłacaną z ZFŚS). Skoro, bowiem jest to jedna usługa, to nie ma podstaw prawnych do wyodrębniania jej poszczególnych elementów wyłącznie dla potrzeb opodatkowania VAT.

Wnioskodawca zwraca uwagę na liczny dorobek orzeczniczy, z którego wynika, że nie należy dzielić jednego świadczenia obejmującego jedną rodzajowo usługę lub kilka różnego rodzaju usług, tworzących z ekonomicznego punktu widzenia całość gospodarczą. Przykładowo, wyrokiem z 21 maja 2002 r. (sygn. akt RN 66/01) Sąd Najwyższy uznał, że ,,podział jednorodnej, kompleksowej usługi na dwa odrębne rodzaje jest podziałem sztucznym i nie może stanowić podstawy do podziału kwoty należnej za tę usługę na dwie części, z czego każda jest objęta inną stawką podatku od towarów i usług”. Podobny pogląd wyrażał wielokrotnie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: ,,TSUE”) twierdząc, że gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych (por. wyroki TSUE: z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd v. Commissioners of Customs & Excises; z 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV v. Staatssecretaris van Financien).

Skoro nie powinno dzielić się dla celów wyodrębnienia różnych stawek VAT kilku składowych usług, to tym bardziej nie ma podstaw prawnych do takiego wyodrębniania w przypadku jednej i tej samej usługi, jaką świadczy na rzecz pracowników Wnioskodawca. Nie można, bowiem przyjąć, że organizowany dla pracowników wyjazd wypoczynkowy do Ośrodka jest częściowo opodatkowany VAT (część wynagrodzenia otrzymywanego bezpośrednio od pracowników), a częściowo nieopodatkowany (część wynagrodzenia pochodząca z innych źródeł finansowania, tu: z ZFŚS). Źródło finansowania (skorzystanie z ZFSS, pożyczka w banku lub inne), jest indywidualną sprawą pracownika, a więc odbiorcy usługi świadczonej przez Spółkę, a co za tym idzie nie ma i nie powinno mieć ono żadnego wpływu na charakter świadczenia wykonywanego przez Spółkę.

Przyjęcie powyższych założeń wyklucza wyodrębnianie części wynagrodzenia uiszczonej bezpośrednio przez pracownika w celu określenia podstawy opodatkowania z tytułu świadczenia usługi przez Spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak wynika z art. 7 ust. 2 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak wynika z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Zatem dla opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, czy przez świadczącego usługę została odniesiona korzyść finansowa. Istotnym jest, czy w zamian za wykonane świadczenie zostało wypłacone wynagrodzenie na rzecz świadczącego usługę. Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy wynagrodzenie usługodawcy obejmuje jedynie kwotę stanowiącą zwrot kosztów lub jej część, czy też zostało powiększone o marżę stanowiącą zysk dla świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje, co do zasady, wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi także działalność związaną z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi. Spółka przejęła (połączenie przez przejęcie) przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie m.in. świadczenia usług turystyczno-wypoczynkowych. Po przejęciu ww. podmiotu Spółka prowadzi działalność komercyjną z wykorzystaniem przejętego ośrodka wypoczynkowego. Wykorzystując Ośrodek, poza usługami kierowanymi do klientów zewnętrznych, Spółka świadczy usługi na rzecz swoich pracowników. Usługi te są częściowo finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Finansowanie wyjazdów wypoczynkowych pracowników do Ośrodka odbywa się za pośrednictwem ZFŚS, w części ze środków ZFŚS oraz w pozostałej części przez dopłatę ze środków własnych pracowników. Pracownicy wpłacają część wynagrodzenia na rachunek Funduszu, a stamtąd całe wynagrodzenie jest transferowane z odrębnego rachunku ZFŚS na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Tak więc podstawą opodatkowania w niniejszym przypadku jest zarówno kwota zapłacona przez pracownika, jak i kwota zapłacona za pracownika ze środków ZFŚS, ta bowiem część również winna być traktowana jak należna od pracownika (świadczeniobiorcy). To pracownik bowiem otrzymuje z ZFŚS dofinansowanie do różnego rodzaju świadczeń o charakterze socjalnym, po spełnieniu warunków wynikających z ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, Wnioskodawca na rzecz pracowników świadczy usługi organizacji usług turystyczno-wypoczynkowych i za te usługi otrzymuje wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynagrodzenie to obejmuje wpłatę dokonaną bezpośrednio przez pracownika oraz wpłatę z ZFŚS, która jest dofinansowaniem należnym pracownikowi. Z punktu widzenia świadczącego usługę Wnioskodawcy usługa jest świadczona za wynagrodzeniem.

Zatem podstawą opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę ww. usług na rzecz pracowników jest cała kwota, jaka jest wpłacana na rachunek bankowy Wnioskodawcy, tj. zarówno kwota uiszczana przez pracownika, jak i kwota przysługująca pracownikowi z ZFŚŚ.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podstawy opodatkowania w związku ze świadczeniem usług organizowania na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych w Ośrodku Wnioskodawcy, finansowanych częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo pokrywanych przez pracowników.

Wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.