Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.671.2025.1.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego wynikającego z zakupu usługi tolerancji
związanej z opodatkowaną odsprzedażą linii kablowych.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
szpital
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z zakupu usługi tolerancji związanej z opodatkowaną odsprzedażą linii
    kablowych.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 4 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Szpital (...), ul. (...), nr NIP: (...) jest podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą w
    rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jednolity: Dz.
    U. z 2016 r., poz. 1638 z późn. zm.), prowadzonym w formie samodzielnego publicznego
    zakładu opieki zdrowotnej, którego podmiotem tworzącym jest Województwo (...).
    Głównym przedmiotem działalności Szpitala jest świadczenie usług w zakresie ochrony
    zdrowia na podstawie umów z Narodowym Funduszem Zdrowia.
    Do podstawowych zadań Szpitala należy organizowanie i udzielanie świadczeń
    zdrowotnych służących zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz
    innych działań medycznych, wynikających z procesu leczenia lub przepisów odrębnych
    regulujących zasady ich wykonywania osobom, których stan zdrowia tego wymaga.
    Zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych wynika ze statutu Szpitala oraz wpisu do
    rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.
    Szpital może prowadzić wyodrębnioną organizacyjnie działalność, w tym działalność
    gospodarczą, inną niż działalność lecznicza, polegającą na:
    1. najmie, dzierżawie, oddaniu w użytkowanie aktywów trwałych Szpitala;
    2. świadczeniu usług parkingowych;
    3. prowadzeniu działalności szkoleniowej na rzecz osób posiadających uprawnienia do
      udzielania świadczeń zdrowotnych;
    4. udostępnianiu zasobów Szpitala innym podmiotom w celu prowadzenia przez nie
      działalności szkoleniowej na rzecz osób posiadających uprawnienia do udzielania
      świadczeń zdrowotnych;
    5. udostępnianiu zasobów Szpitala i wykonywaniu świadczeń w związku z prowadzeniem
      badań klinicznych.
    Szpital jest podmiotem leczniczym podlegającym ustawie o finansach publicznych. Szpital
    (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i w cyklach comiesięcznych
    składa deklarację JPK-VAT oraz odprowadza podatek należny od sprzedaży
    opodatkowanej.
    Dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, realizowane przez Szpital
    świadczenia zdrowotne stanowią usługi zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnione od podatku są usługi w zakresie
    opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związanymi,
    wykonywanych w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Poza działalnością podstawową w zakresie świadczeń zdrowotnych zwolnionych z VAT,
    Wnioskodawca realizuje także innego rodzaju świadczenia, opodatkowane VAT na
    zasadach ogólnych, w szczególności wynajmuje powierzchnię niektórych z należących do
    Szpitala obiektów (lokale, tablice reklamowe). Udział sprzedaży opodatkowanej w
    sprzedaży ogółem Szpitala wynosi mniej niż 2% ogółu przychodów, w związku z tym
    Szpital nie stosuje proporcji przy odliczeniu podatku naliczonego z faktur zakupowych.

    W 2018 roku Dyrekcja Szpitala podjęła decyzję o Inwestycji, której wdrożenie częściowo
    kolidowało z istniejącymi urządzeniami elektrycznymi stanowiącymi składnik majątku X.
    Na podstawie umowy Nr (...) z 18 października 2018 r. (Załącznik Nr 1) w sprawie usunięcia
    kolizji z siecią elektroenergetyczną Szpital ze środków inwestycyjnych pokrył koszty całej
    Inwestycji wraz ze zmianą przebiegu sieci energetycznej na terenie Szpitala, a Spółka X
    złożyła deklarację, że odkupi ww. infrastrukturę w późniejszym czasie.
    Szpital zlecił wykonanie całości prac budowlanych firmie zewnętrznej, a w kolejnym etapie
    otrzymał fakturę za wykonane prace inwestycyjne obejmujące również zmianę przebiegu
    sieci energetycznej.
    Wartość podatku naliczonego od wyświadczonej usługi budowlanej nie została odliczona
    od podatku należnego VAT, a całość poniesionego wydatku brutto stanowił koszt
    przedsięwzięcia inwestycyjnego.
    Szpital przy tej operacji gospodarczej nie odliczył podatku naliczonego kierując się zasadą,
    że zrealizowana inwestycja dotyczyła obiektów przeznaczonych do wykorzystania w
    prowadzonej działalności medycznej zwolnionej z VAT.
    Następnie, Szpital na podstawie umowy sprzedaży (...) (Załącznik Nr 2) zawartej 21 lipca
    2025 r., która jest konsekwencją umowy z 2018 roku Nr (...) z 18 października 2018 r.
    (Załącznik Nr 1) odsprzedał Spółce X ww. linie kablowe stanowiące część infrastruktury
    energetycznej (faktura nr (...) wystawiona 28 lipca 2025 r., data sprzedaży 21 lipca 2025 r.,
    wartość netto – 49 248,56 zł, VAT – 11 327,17 zł, brutto – 60 575,73 zł) – Załącznik Nr 3.
    Z uwagi na fakt, że sprzedaż ta nie jest zwolniona z podatku od towarów i usług Szpital
    wystawił fakturę wraz z podatkiem VAT w obowiązującej stawce, tj. 23% i odprowadził go
    do US w wysokości wynikającej z przesłanej deklaracji JPK-VAT za m-c lipiec 2025 r.
    Jednocześnie spółka X, na podstawie zapisów § 8 umowy Nr (...) z 2018 roku, wystawiła na
    Szpital fakturę (faktura nr (...), wystawiona 21 lipca 2025 r., data otrzymania 6 sierpnia
    2025 r., wartość netto – 49 248,56 zł, VAT – 11 327,17 zł, brutto – 60 575,73 zł) - Załącznik
    Nr 4 opiewającą na taką samą wartość za „(...)”,tj. „z tytułu świadczonej przez X usługi na
    rzecz inwestora obejmującej świadczenia (zarówno w zakresie działania, jak i
    zaniechania)”, „polegające na tolerowaniu i nie przeciwdziałaniu likwidacji istniejących
    sprawnych urządzeń elektroenergetycznych X oraz na współdziałaniu w dokonywaniu
    przez inwestora usunięcia kolizji obiektu” oraz „z tytułu ustanowienia służebności
    przesyłu”.

## Pytanie

Czy w przedstawionym opisie stanu faktycznego Szpital ma prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupu usługi tolerancji
    związanej z opodatkowaną odsprzedażą linii kablowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Szpitala, świadczona przez X tzw. „usługa tolerancji”, jest bezpośrednio związana
    ze sprzedażą opodatkowaną towarów i usług (odsprzedaż linii kablowych).
    W związku z powyższym Szpital uważa, że ma prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego na podstawie zapisu art. 86 ust. 1 Ustawy o podatku od
    towarów i usług w miesiącu otrzymania faktury, tj. w miesiącu sierpniu 2025 r. bądź w
    trzech kolejnych miesiącach z uwagi na fakt, że zakup ten był związany z czynnościami
    opodatkowanymi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego
    podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności

    opodatkowane. Tylko podatnik – w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W sytuacji, gdy podatnik równocześnie wykonuje działalność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, tzn. opodatkowaną tym podatkiem lub zwolnioną od
    podatku i działalność niepodlegającą temu podatkowi, czyli nienależącą do zakresu
    stosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, odliczenie podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych przez podatnika jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te
    można przyporządkować działalności podlegającej VAT w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE (przykładowo pkt 30-31 wyroku TSUE w sprawie C-437/06, pkt 39 wyroku TSUE w
    sprawie C 515/07).
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy, które
    stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Natomiast art. 90 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    W myśl art. 90 ust. 4 ustawy:

      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W świetle art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu
      transakcji dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Przepis art. 90 ust. 8 ustawy stanowi, że:
      Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
      mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy
      niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
      kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są
      obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w
      terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja
      została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Art. 90 ust. 9 ustawy mówi, że:
      Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
      kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
    Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
    Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku

    z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z
    którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie
    uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie
    przysługuje takie prawo.
    Z opisu sprawy wynika, że Szpital jest podmiotem leczniczym podlegającym ustawie o
    finansach publicznych. Szpital (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i
    w cyklach comiesięcznych składa deklarację JPK-VAT oraz odprowadza podatek należny od
    sprzedaży opodatkowanej. Dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    realizowane przez Szpital świadczenia zdrowotne stanowią usługi zwolnione od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnione od
    podatku są usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawa towarów i świadczenie usług
    ściśle z tymi usługami związanymi, wykonywanych w ramach działalności leczniczej przez
    podmioty lecznicze. Poza działalnością podstawową w zakresie świadczeń zdrowotnych
    zwolnionych z VAT, Szpital realizuje także innego rodzaju świadczenia, opodatkowane VAT
    na zasadach ogólnych, w szczególności wynajmuje powierzchnię niektórych z należących
    do Szpitala obiektów (lokale, tablice reklamowe). Udział sprzedaży opodatkowanej w
    sprzedaży ogółem Szpitala wynosi mniej niż 2% ogółu przychodów, w związku z tym
    Szpital nie stosuje proporcji przy odliczeniu podatku naliczonego z faktur zakupowych.
    W 2018 roku Dyrekcja Szpitala podjęła decyzję o Inwestycji, której wdrożenie częściowo
    kolidowało z istniejącymi urządzeniami elektrycznymi stanowiącymi składnik majątku X Na
    podstawie umowy w sprawie usunięcia kolizji z siecią elektroenergetyczną Szpital ze
    środków inwestycyjnych pokrył koszty całej Inwestycji wraz ze zmianą przebiegu sieci
    energetycznej na terenie szpitala, a Spółka X złożyła deklarację, że odkupi ww.
    infrastrukturę w późniejszym czasie. Szpital zlecił wykonanie całości prac budowlanych
    firmie zewnętrznej, a w kolejnym etapie otrzymał fakturę za wykonane prace inwestycyjne
    obejmujące również zmianę przebiegu sieci energetycznej. Wartość podatku naliczonego
    od wyświadczonej usługi budowlanej nie została odliczona od podatku należnego VAT, a
    całość poniesionego wydatku brutto stanowił koszt przedsięwzięcia inwestycyjnego.
    Szpital przy tej operacji gospodarczej nie odliczył podatku naliczonego kierując się zasadą,
    że zrealizowana inwestycja dotyczyła obiektów przeznaczonych do wykorzystania w
    prowadzonej działalności medycznej zwolnionej z VAT.
    Następnie, Szpital na podstawie umowy sprzedaży odsprzedał Spółce X Dystrybucja ww.
    linie kablowe stanowiące część infrastruktury energetycznej. Z uwagi na fakt, że sprzedaż
    ta nie jest zwolniona z podatku od towarów i usług, Szpital wystawił fakturę wraz z
    podatkiem VAT w obowiązującej stawce, tj. 23% i odprowadził go do US w wysokości
    wynikającej z przesłanej deklaracji JPK-VAT za m-c lipiec 2025 r.
    Jednocześnie spółka X wystawiła na Szpital fakturę opiewającą na taką samą wartość za
    „(...)”, tj. „z tytułu świadczonej przez X usługi na rzecz inwestora obejmującej świadczenia
    (zarówno w zakresie działania, jak i zaniechania)”, „polegające na tolerowaniu i nie
    przeciwdziałaniu likwidacji istniejących sprawnych urządzeń elektroenergetycznych X oraz
    na współdziałaniu w dokonywaniu przez inwestora usunięcia kolizji obiektu” oraz „z tytułu
    ustanowienia służebności przesyłu”.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy Szpital ma prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupu usługi tolerancji związanej
    z opodatkowaną odsprzedażą linii kablowych.
    Jak wskazano powyżej, podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Należy zauważyć przy tym, że formułując

    w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie
    uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów
    lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego
    działalności opodatkowanej.
    Najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa
    do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w
    przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą
    niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik –
    aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty
    towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby
    działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Zatem niezwykle istotny jest charakter związku
    występującego między zakupami, a prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży lub też są
    niezbędne do wytworzenia towarów lub wykonania usług będących przedmiotem
    sprzedaży. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi
    przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania firmy (przedsiębiorstwa) - mają pośredni związek z
    działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do obrotu osiąganego przez podatnika, np. poprzez
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.
    Związek z czynnościami opodatkowanymi, jako przesłanka prawa do odliczenia, opisany
    został w orzecznictwie TSUE (np. wyrok z 6 kwietnia 1994 r. w sprawie C-4/94 BLP Group
    PLC przeciwko Commissioners of Customs and Excise, z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98
    /98 Commissioners of Customs and Excise przeciwko Midland Bank plc, z 27 września
    2001 r. w sprawie C-16/00 CIBO Participations S.A. przeciwko Directeur régional des impas
    du Nord-Pas-de-Calais, z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko
    Finanzamt Linz).
    W świetle tych orzeczeń, na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, tak samo jak na gruncie art. 168
    Dyrektywy 2006/112/WE, co do zasady, niezbędnym warunkiem odliczenia podatku
    naliczonego jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a
    konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową
    kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie. Przyjmuje się również, że związek pośredni,
    występuje w przypadku wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych, jeżeli stanowią
    one element cenotwórczy produktów podatnika. W odniesieniu właśnie do tego rodzaju
    wydatków podatnikowi powinno przysługiwać prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów
    (wydatków) w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje mu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego (por. J. Zubrzycki Leksykon VAT 2013; Oficyna Wydawnicza UNIMEX;
    Wrocław 2013, s. 664 i in.).

    Jak wynika z okoliczności sprawy przedstawionych przez Państwa, na podstawie umowy w
    sprawie usunięcia kolizji z siecią elektroenergetyczną, Szpital ze środków inwestycyjnych
    pokrył w całości koszty realizacji Inwestycji. Zakres przedsięwzięcia obejmował zarówno
    roboty budowlane związane z przebudową infrastruktury, jak i zmianę przebiegu sieci
    elektroenergetycznej zlokalizowanej na terenie Szpitala. Wykonanie całości prac
    budowlanych zostało powierzone firmie zewnętrznej, a w kolejnym etapie otrzymali
    Państwo fakturę za wykonane prace inwestycyjne obejmujące również zmianę przebiegu
    sieci energetycznej. Ponadto, w ramach realizacji przedmiotowego zadania, Szpital nie
    dokonał odliczenia podatku VAT od poniesionych wydatków. Wskazali Państwo, że
    inwestycja ta nie była związana z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i
    usług, lecz służyła wyłącznie zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania infrastruktury
    technicznej niezbędnej do prowadzenia bieżącej działalności.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że celem poczynionej przez Państwa Inwestycji była
    konieczność zmodernizowania przez Państwa obiektu służącego wykonywaniu
    działalności podstawowej zwolnionej od podatku VAT oraz w niewielkiej części usług
    opodatkowanych na zasadach ogólnych. Z faktu, że planowana przez Państwa Inwestycja
    pozostawała w kolizji z istniejącymi urządzeniami należącymi do X oraz że umówili się
    Państwo, że X odkupi inwestycję w późniejszym terminie nie można wywieźć związku
    zakupionej usługi wyłącznie z opodatkowaną dostawą towarów polegającą na
    odsprzedaży linii kablowych. Taki sposób ułożenia stosunków prawnych pomiędzy
    Stronami umowy nie zmienia faktu, że wszystkie wydatki, jakie zostały poniesione w
    związku z Inwestycją (w tym usługa wykonana przez X) mają związek z Państwa bieżącą
    działalnością, nie natomiast jak Państwo wywodzą wyłącznie z opodatkowaną podatkiem
    VAT dostawą linii kablowych na rzecz X. Odsprzedaż przez Państwa na rzecz X linii
    kablowych była konsekwencją zawartej ze Spółką umowy na podstawie której zobowiązali
    się Państwo do pokrycia całości inwestycji, a X złożyła deklarację, że odkupi infrastrukturę
    w późniejszym czasie.
    Tym samym, nie można zgodzić się z Państwem, że przysługuje Państwu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupu
    usługi tolerancji związanej z opodatkowaną odsprzedażą linii kablowych, ponieważ
    infrastruktura elektroenergetyczna powstała w wyniku realizacji inwestycji jest i będzie
    wykorzystywana do świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT oraz usług
    opodatkowanych (wynoszących mniej niż 2% ogółu przychodów Szpitala).
    Zatem w przypadku, gdy nie są Państwo w stanie jednoznacznie przyporządkować
    nabywanych towarów i usług do czynności opodatkowanych bądź zwolnionych, to
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego obliczonego przy
    zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
    Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji, gdy proporcja wyliczona przez Państwa
    zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekracza 2%, to na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń
    podatku naliczonego.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji – w takiej sytuacji mają
    Państwo prawo wyboru, czy będą Państwo dokonywać odliczenia w oparciu o wyliczoną
    proporcję, czy też zrezygnują z tego prawa i nie będą odliczać podatku naliczonego.
    Zatem, jeśli nie zrezygnują Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT, to przysługuje
    Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i
    usług wg wskaźnika proporcji wyliczonej na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy.
    A zatem, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Ponadto informuję, że wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów,
    których interpretacji Państwo oczekują powinny wynikać z opisu zdarzenia przyszłego, a
    nie z załączonych dokumentów. W ramach wydawania interpretacji prawa podatkowego
    nie prowadzę postępowania dowodowego i nie analizuję załączników.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.