Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1172/14-6/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-19
Teza: opodatkowanie świadczonych usług franczyzy
Słowa kluczowe: franszyza; stawka-stawki podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2014 r. (data wpływu 28 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług franczyzy (Pyt. 2) **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług franczyzy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców w dniu 8 października 2014 r. Zgodnie z umową spółki przedmiotem działalności według klasyfikacji PKD jest głównie działalność paramedyczna PKD 86.90.D, pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej nie sklasyfikowana PKD 86.90.D, dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim PKD 77.40.Z.

W obecnym okresie Spółka dokonała zgłoszeń rejestracyjnych w zakresie zgłoszeń identyfikacyjnych NIP i w zakresie podatku VAT. Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217, z późn.zm.). Spółka na obecnym etapie prowadzi czynności przygotowawcze i organizacyjne związane z uruchomieniem i rozpoczęciem działalności gospodarczej.

Spółka jako pierwszy profil prowadzi działalność z zakresu usług paramedycznych. Został stworzony specjalny program naturalnej terapii holistycznej działającej poprzez kompleksowe oczyszczanie i regenerację organizmu na poziomie komórkowym. Dzięki wykorzystaniu pola informacji, enzymów oraz molekułów Spółka zapewnia pacjentom walkę z nadwagą, zapobieganie chorobom cywilizacyjnym, wspomaga leczenie, usuwa nietolerancje pokarmowe oraz cofa skutki wczesnego starzenia organizmu zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Specjaliści pracujący w Spółce (dietetycy, terapeuci, specjaliści ds. biomedycyny) będą wykonywali na rzecz pacjentów szereg badań m.in. testy obciążeń, testy na nietolerancje pokarmowe, testy na zakwaszenie organizmu. Pacjent otrzyma wynik wraz z pełnym opisem i indywidualnymi zaleceniami terapeutyczno-dietetycznymi. Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Usługi te podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 pkt 18 i 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Kolejnym profilem działalności Spółki są usługi franczyzy w zakresie zwalczania nadwagi oraz zaszczepienia w społeczeństwie nawyku prawidłowego odżywiania w zgodzie z naturą. Spółka szuka podmiotów prowadzących działalność gospodarczą zainteresowanych rozpoczęciem współpracy na zasadzie franczyzy. W ramach umowy franczyzowej Spółka zapewnia niezbędne know-how w zakresie profilaktyki zdrowia i diagnostyki, udostępnia sprzęt do prowadzenia testów, badań, szkolenia, certyfikaty, doradztwo i opiekę specjalistów w zakresie biomedycyny, doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, w zamian za stałą opłatę franczyzową. Usługi franczyzy podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2):

Czy Wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował działalność usług franczyzy jako opodatkowaną podstawową stawką VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi franczyzy są zakwalifikowane pod numer PKD 77.40.Z jako dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów. W ramach oferowanego pakietu franczyzowego wchodzi szeroko pojęte doradztwo w zakresie prowadzonego profilu działalności gospodarczej, doradztwo specjalistów z zakresu opieki dietetyka i specjalisty biomedycyny, szkolenia, udostępnianie sprzętu do przeprowadzania testów, badań, udostępnianie systemu informatycznego. Usługi franczyzy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie Pyt. 2 jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU.

Jak wynika z przywołanego powyżej przepisu, usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z tym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka na obecnym etapie prowadzi czynności przygotowawcze i organizacyjne związane z uruchomieniem i rozpoczęciem działalności gospodarczej. Spółka jako pierwszy profil prowadzi działalność z zakresu usług paramedycznych, a kolejnym profilem działalności Spółki są usługi franczyzy w zakresie zwalczania nadwagi oraz zaszczepienia w społeczeństwie nawyku prawidłowego odżywiania w zgodzie z naturą.

Umowa franczyzy należy do kategorii umów nienazwanych, tzn. takich, które nie są unormowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U z 2014 r., poz. 121), ani w innych aktach prawa cywilnego.

Zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 353(1) Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny wedle własnego uznania byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Franczyzodawca udziela franczyzobiorcy pozwolenia (franczyzy) na prowadzenie w ramach sieci, określonej działalności gospodarczej pod firmą franczyzodawcy, a franczyzobiorca zobowiązuje się taką działalność prowadzić ściśle według zaleceń franczyzodawcy oraz zapłacić mu określone w umowie wynagrodzenie.

Strony tej umowy są zarówno w aspekcie prawnym, jak i finansowym, odrębnymi podmiotami.

Umowa franczyzy obejmuje dwie strony: franczyzodawcę, który udostępnia drugiej stronie np. know-how, markę przedsiębiorstwa, sieć kontaktów, odpowiednią infrastrukturę etc., a druga strona (franczyzobiorca) w zamian za te informacje zobowiązuje się do uiszczania opłaty franczyzowej, czy też do poddawania się czynnościom kontrolnym ze strony franczyzodawcy.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca szuka podmiotów prowadzących działalność gospodarczą zainteresowanych rozpoczęciem współpracy na zasadzie franczyzy. W ramach umowy franczyzowej Wnioskodawca zapewnia niezbędne know-how w zakresie profilaktyki zdrowia i diagnostyki, udostępnia sprzęt do prowadzenia testów, badań, szkolenia, certyfikaty, doradztwo i opiekę specjalistów w zakresie biomedycyny, doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, a w zamian za to otrzymuje od franczyzobiorców stałą opłatę franczyzową.

A zatem, w tym konkretnym przypadku otrzymujący wynagrodzenie w postaci stałej opłaty franczyzowej (Wnioskodawca) świadczy na rzecz zainteresowanych współpracą podmiotów gospodarczych odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienia od podatku.

I tak, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy jednak zauważyć, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku, czy też obniżonej stawki podatku dla usług franczyzy. W konsekwencji ww. usługi będą stanowiły czynności opodatkowane 23% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Pyt. nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że w zakresie podatku od towarów i usług, którego dotyczy pyt. Nr 1, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.