Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-66/14-4/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-31
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego – dzierżawa
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dzierżawa; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2014 r. (data wpływu 29 stycznia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 marca 2014 r. (data wpływu 24 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego – Mój Rynek w miejscowości X – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego – Mój Rynek w miejscowości X.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 marca 2014 r. (data wpływu 24 marca 2014 r.) poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina Y (Wnioskodawca) planuje realizację inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego – Mój Rynek w miejscowości X. Zadanie to uzyskało dofinansowanie do kosztów kwalifikowalnych netto w ramach działania Podstawowe Usługi dla Gospodarki i Ludności Wiejskiej, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotowa inwestycja jest finansowana z udziałem środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

W ramach inwestycji przewidziano budowę budynków handlowych, budynku zaplecza sanitarnego, lad handlowych, wiaty na odpady, dróg dojazdowych, placu parkingowego, dojść oraz instalacji i przyłączy sanitarnych, elektrycznych i gazowych oraz oświetlenia.

Wydatki związane z budową dokonywane będą na podstawie faktur VAT wystawionych przez Wykonawcę robót budowlanych, uwzględniające naliczony podatek od towarów i usług. Planowany termin realizacji obejmuje lata 2014-2015. Całość kosztów inwestycyjnych pokryta będzie ze środków własnych Gminy. Po ukończeniu budowy Wnioskodawca wystąpi o zwrot poniesionych wydatków kwalifikowalnych nieobejmujących podatku VAT do instytucji realizującej program.

Po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie Gmina planuje przekazać powstałe targowisko w drodze dzierżawy spółce powołanej uchwałą Rady Gminy z dnia 15.02.2011 r., tj.: Gminny Zakład Komunalny Sp. z o.o. Gmina posiada wszystkie udziały w Spółce. Wydzierżawienie nie przeniesie prawa własności. Koszty utrzymania targowiska związane z zapewnieniem czystości, bieżących napraw i remontów, zapewnienia dostaw energii i mediów będzie ponosił GZK Sp. z o.o. jako dzierżawca targowiska stanowiącego majątek Gminy na podstawie otrzymanych faktur VAT od świadczeniodawców usług. GZK Sp. z o.o. będzie płacił na rzecz Gminy czynsz dzierżawny, który będzie stanowił jej dochód. Opłaty z tytułu dzierżawy będą ponoszone na podstawie faktur VAT wystawionych przez Wnioskodawcę dla GZK Sp. z o.o.

Realizowane zadanie należy do zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym (zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy targowisk i hal targowych).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zakupy towarów i usług w ramach realizacji inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego – Mój Rynek w miejscowości X wykorzystywane będą do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące poniesienie wydatków w ramach realizacji inwestycji, o której mowa we wniosku, wystawione będą na Gminę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z budową targowiska?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie miał pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z budową targowiska.

Biorąc pod uwagę zapisy art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz to, że towary i usługi nabyte przy budowie targowiska wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych (opłaty za dzierżawę), Gminie jako podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wydzierżawienie targowiska odbywało się będzie na podstawie umowy cywilnoprawnej, a więc Gmina jako wydzierżawiający występowała będzie w charakterze podatnika VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższych regulacji wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. w zakresie targowisk i hal targowych (art. 7 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, planuje realizację inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego – Mój Rynek w miejscowości X. Zadanie to uzyskało dofinansowanie do kosztów kwalifikowalnych netto w ramach działania Podstawowe Usługi dla Gospodarki i Ludności Wiejskiej, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotowa inwestycja jest finansowana z udziałem środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. W ramach inwestycji przewidziano budowę budynków handlowych, budynku zaplecza sanitarnego, lad handlowych, wiaty na odpady, dróg dojazdowych, placu parkingowego, dojść oraz instalacji i przyłączy sanitarnych, elektrycznych i gazowych oraz oświetlenia. Planowany termin realizacji obejmuje lata 2014-2015. Całość kosztów inwestycyjnych pokryta będzie ze środków własnych Gminy. Po ukończeniu budowy Wnioskodawca wystąpi o zwrot poniesionych wydatków kwalifikowalnych nieobejmujących podatku VAT do instytucji realizującej program.

Po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie Gmina planuje przekazać powstałe targowisko w drodze dzierżawy spółce powołanej uchwałą Rady Gminy z dnia 15.02.2011 r., tj.: Gminny Zakład Komunalny Sp. z o.o. Gmina posiada wszystkie udziały w Spółce. Wydzierżawienie nie przeniesie prawa własności. Koszty utrzymania targowiska związane z zapewnieniem czystości, bieżących napraw i remontów, zapewnienia dostaw energii i mediów będzie ponosił GZK Sp. z o.o. jako dzierżawca targowiska stanowiącego majątek Gminy na podstawie otrzymanych faktur VAT od świadczeniodawców usług. GZK Sp. z o.o. będzie płacił na rzecz Gminy czynsz dzierżawny, który będzie stanowił jej dochód. Opłaty z tytułu dzierżawy będą ponoszone na podstawie faktur VAT wystawionych przez Wnioskodawcę dla GZK Sp. z o.o.

Realizowane zadanie należy do zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym. Zakupy towarów i usług w ramach realizacji inwestycji polegającej na budowie targowiska stałego wykorzystywane będą do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące poniesienie wydatków w ramach realizacji inwestycji, o której mowa we wniosku, wystawione będą na Gminę.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 141), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc dzierżawa nieruchomości jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Wobec powyższego oddanie przez Wnioskodawcę w ramach umowy dzierżawy, tj. czynności cywilnoprawnej innemu podmiotowi wybudowanego targowiska stałego skutkować będzie uzyskiwaniem korzyści majątkowych po stronie wydzierżawiającego. Zatem uznać należy, że powyższa czynność stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem.

Mając na uwadze okoliczności przedstawione we wniosku w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Jak wynika z treści wniosku, Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a poniesione przez nią wydatki w ramach przedmiotowej inwestycji będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione z tytułu realizacji ww. inwestycji. Tym samym w przypadku, gdy w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, to Wnioskodawcy przysługiwać będzie z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie miał pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z planowaną inwestycją polegającą na budowie targowiska stałego – Mój Rynek w miejscowości X, ponieważ – jak wskazał Zainteresowany – wydatki poniesione w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Przy czym, prawo to będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W przedmiotowej sprawie jako element stanu faktycznego przyjęto, iż towary i usługi nabyte w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji, polegającej na budowie targowiska stałego, wykorzystywane będą do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Należy podkreślić, że w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.