Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.420.2018.2.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-14
Teza: w zakresie ustalenia, czy wartość zakupu towarów handlowych spółka prawidłowo zaliczy do kosztu uzyskania przychodu w momencie ich sprzedaży
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; moment; towar-towar handlowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 października 2018 r. (data wpływu 18 października 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wartość zakupu towarów handlowych spółka prawidłowo zaliczy do kosztu uzyskania przychodu w momencie ich sprzedaży – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wartość zakupu towarów handlowych spółka prawidłowo zaliczy do kosztu uzyskania przychodu w momencie ich sprzedaży.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie:

10.39.Z - pozostałe przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw,

10.32.Z - produkcja soków z owoców i warzyw,

46.31.Z - sprzedaż hurtowa owoców i warzyw,

52.10.B - magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów,

46.10.B - handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi,

47.10.B - handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi,

01.10.B - uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową,

17.10.B - produkcja papieru i wyrobów z papieru,

18.10.B - poligrafia i reprodukcja zapisanych nośników informacji,

10.85.Z - wytwarzanie gotowych posiłków i dań,

01.85.Z - uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową,

02.85.Z - leśnictwo i pozyskiwanie drewna,

05.85.Z - wydobywanie węgla kamiennego i węgla brunatnego (lignitu),

06.85.Z - górnictwo ropy naftowej i gazu ziemnego,

07.85.Z - górnictwo rud metali,

08.85.Z – pozostałe górnictwo i wydobywanie,

09.85.Z - działalność usługowa wspomagająca górnictwo i wydobywanie,

10.85.Z - produkcja artykułów spożywczych,

11.85.Z - produkcja napojów.

Podmiot istnieje na rynku od trzech lat. Podmiot jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości 15%.

Spółka zamierza rozszerzyć działalność gospodarczą, pozyskać nowych kontrahentów, umocnić swoją pozycję rynkową, w tym celu zamierza nabyć towary handlowe w postaci: worki raszlowe, sznurek rolniczy, kotwica do mocowania agrowłókniny, siatka do paletowania, worki polipropylenowe, plandeka pe. Powyższe towary objęte są stawką 23% podatku VAT.

Towary zostaną nabyte od podatnika - osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, która jest podmiotem powiązanym osobowo z podatnikiem. Osoba fizyczna od której zostanie nabyty towar handlowy jest prezesem spółki, która jest jedynym wspólnikiem w spółce, która jest nabywcą.

Transakcja będzie dokonana z określonym odroczonym terminem płatności i sfinansowana zostanie w części z kredytu bankowego, który pozyska spółka na dalszy rozwój, a w części z należności, które uzyska spółka po sprzedaży towaru.

Ceny towarów objętych transakcją zostaną ustalone metodą rozsądnej marży (koszt plus), która polega na ustaleniu ceny sprzedaży rzeczy i praw oraz świadczenia usług w transakcji danego podmiotu z podmiotem powiązanym na poziomie sumy bazy kosztowej i narzutu zysku, porównywalnych do bazy kosztowej i narzut zysku ustalonych pomiędzy podmiotami niezależnymi, które uwzględniają porównywane funkcje, ponoszone ryzyka oraz angażowane aktywa.

Transakcja zostanie opodatkowana podatkiem VAT w odpowiednich stawkach i udokumentowana fakturą. Zaplecze magazynowe będzie zabezpieczone umową dzierżawy pomiędzy podmiotami, nie będzie konieczności ponoszenia kosztów transportu. Nie będą angażowane żadne dodatkowe środki. Ze względu na występowanie podmiotów powiązanych oraz wysokość transakcji zostanie sporządzona dokumentacja cen transferowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wartość zakupu towarów spółka prawidłowo zalicza do kosztu uzyskania przychodu, jako kosztu własnego sprzedaży, w momencie sprzedaży zakupionych towarów?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo zaliczy w koszty uzyskania przychodu, wartość towaru w cenach zakupu w momencie sprzedaży nabytego towaru. Spółka nabędzie i zmagazynuje towar handlowy w celu dalszej odsprzedaży i uzyskania określonego dochodu, który będzie podlegał opodatkowaniu.

Na podstawie art. 7 pkt 2 (winno być: art. 7 ust. 2) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem ze źródła przychodów, z zastosowaniem (winno być: zastrzeżeniem) art. 11, art. 24a i 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Na podstawie art. 15 pkt 2 (winno być: art. 15 ust. 1) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W omawianym przypadku kosztem zmniejszającym przychód będzie koszt własny sprzedaży, na który składa się suma kosztów bezpośrednio związanych z nabytymi towarami czyli wartość zakupionych towarów. Spółka zaliczy w koszty, koszt własny sprzedaży w momencie sprzedaży nabytych towarów handlowych, czyli w momencie osiągnięcia przychodu z danej transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm., dalej: „updop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wydatki na nabycie towarów handlowych, zbywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez wątpienia mogą stanowić koszty podatkowe.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

*   bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),
*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia, tzw. koszty pośrednie.

Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Stosownie do art. 15 ust. 4b updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego.

\-są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zgodnie z art. 15 ust. 4c updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów, a więc i wydatki na nabycie będących przedmiotem sprzedaży towarów handlowych.

Odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w przypadku wydatków na nabycie towarów handlowych można mówić o bezpośrednim związku tego rodzaju wydatków z przychodami ze sprzedaży tych towarów. Z tego względu wydatki te mogą być zaliczane do kosztów podatkowych z uwzględnieniem art. 15 ust. 4, 4b i 4c updop w miesiącach, w których wystąpiły przychody uzyskane dzięki tym wydatkom.

Zauważyć przy tym należy, że na możliwość i moment zaliczenia ww. wydatków do kosztów podatkowych nie ma wpływu fakt, że nabycie towarów handlowych nastąpi od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11 updop, o ile oczywiście zostaną dochowane warunki określone w tym przepisie. Przy czym weryfikacja dopełnienia tych warunków może zostać dokonana w toku stosownego postępowania przez uprawniony organ podatkowy lub kontrolny.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy z ww. zastrzeżeniem należy uznać za prawidłowe.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.