Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1293/11-4/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-12-21
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z przekazaniem całości majątku likwidacyjnego przez spółkę zależną.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; faktura-faktura wewnętrzna; majątek; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 21.09.2011 r. (data wpływu 26.09.2011 r.), uzupełnione pismem w dniu 24.11.2011 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 08.11.2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z przekazaniem całości majątku likwidacyjnego przez spółkę zależną – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.09.2011 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 24.11.2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z przekazaniem całości majątku likwidacyjnego przez spółkę zależną.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

T. B.V. (dalej: „Wnioskodawca”) z siedzibą w Królestwie Niderlandów, posiada nieprzerwanie od 2007 r. 99% udziałów w T Sp. z o.o. w likwidacji (dalej: „T”). Wnioskodawca jest opodatkowany w Królestwie Niderlandów od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania i nie jest tam zwolniony z opodatkowania. Wnioskodawca nie prowadził do tej pory działalności gospodarczej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Od 2007 r. T jest użytkownikiem wieczystym działki gruntu zabudowanej budynkiem biurowym i produkcyjnym (dalej: „Nieruchomość”). Składniki majątku, które wejdą w skład masy likwidacyjnej, w tym Nieruchomość, nie zostały uprzednio wniesione do T aportem jako przedsiębiorstwo albo jego zorganizowana część lecz zostały nabyte przez T w drodze kupna. Nieruchomość oddana jest w najem podmiotowi trzeciemu, a czynsz najmu stanowi podstawowe źródło przychodów T. Wnioskodawca z uwagi na restrukturyzację oraz wygaszanie bieżącej działalności w Polsce, jako jedyny udziałowiec T, podjął decyzję o jej likwidacji. W toku postępowania likwidacyjnego po spłacie wierzycieli lub zabezpieczeniu ich roszczeń T przekaże na rzecz Wnioskodawcy całość majątku likwidacyjnego, w tym Nieruchomość. Majątek przekazany w toku likwidacji będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT w Polsce, tj. dalszego najmu na rzecz obecnego najemcy nieruchomości lub odsprzedaży.

Na tle przedstawionego powyżej zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wystąpił do Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z wnioskiem z dnia 16 marca 2011 r. o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. Przedmiotem zapytania był obowiązek dokonania przez Wnioskodawcę korekty podatku VAT w związku z otrzymaniem majątku likwidacyjnego T. W interpretacji indywidualnej z dnia 20 lipca 2011 r. (nr IPPP3/443-435/11-6/MPe) (dalej: „Interpretacja Dyrektora IS w Warszawie”) organ ten uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe i stwierdził, że: „nieodpłatne przekazanie środków trwałych, w tym Nieruchomości nabytej bez prawa do odliczenia podatku naliczonego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast ich nieodpłatne przekazanie w sytuacji kiedy przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego mieści się w definicji odpłatnej dostawy towarów zawartej w art. 7 ust. 2 ustawy i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”. W konsekwencji Dyrektor stwierdził, iż: „skoro przekazanie majątku likwidacyjnego, w tym Nieruchomości, w stosunku do których Spółce Polskiej (tj. spółce T — przyp. Wnioskodawcy) przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego mieści się w definicji odpłatnej dostawy towarów, a ta z kolei jest sprzedażą w rozumieniu ustawy, zatem przepisy dotyczące art. 91 ustawy w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym będą miały zastosowanie w stosunku do Spółki Polskiej a nie do Wnioskodawcy. Wnioskodawca jako podmiot nabywający przedmiotowe składniki majątku, w tym Nieruchomość, w sytuacji wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego stosowanie do art. 86 ust. 1 ustawy”.

Jednocześnie w związku z planowaną likwidacją i przekazaniem majątku do Wnioskodawcy również T wystąpiła do Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z wnioskiem z dnia 16 marca 2011 r. o wydanie interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku VAT w zakresie opodatkowania przekazania

Wnioskodawcy w wyniku postępowania likwidacyjnego całości majątku T. oraz konieczności dokonania korekty podatku naliczonego. W interpretacji indywidualnej z dnia 22 czerwca 2011 r. (nr IBPP2/443-408/11/ICz) (dalej: „Interpretacja Dyrektora IS w Katowicach”) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznając stanowisko T. za nieprawidłowe stwierdził w szczególności, iż: „przekazanie udziałowcowi Spółki w wyniku postępowania likwidacyjnego majątku w sytuacji, gdy Wnioskodawcy (tj. spółce T —przyp. Wnioskodawcy) przysługiwało prawo przy jego nabyciu do odliczenia w całości jest odpłatną dostawą towarów, o którym mowa w art. 7 ust 2 ustawy VAT”. Ponadto Dyrektor dodał, iż: „skoro podział majątku likwidacyjnego Wnioskodawcy pomiędzy wspólników mieści się w definicji odpłatnej dostawy towarów, a ta z kolei jest sprzedażą w rozumieniu ustawy, zatem przepisy art. 91 ustawy będą miały zastosowanie w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym”. W konsekwencji zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach T. przekazując majątek likwidacyjny Wnioskodawcy powinna rozpoznać obowiązek podatkowy i rozliczyć podatek należny VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Na tle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego pytanie Wnioskodawcy jest następujące:

Czy w przypadku gdy T naliczy podatek VAT w związku z przekazaniem całości majątku likwidacyjnego, w tym Nieruchomości, do Wnioskodawcy to Wnioskodawca będzie mieć prawo do odliczenia takiego podatku VAT naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT bez względu na sposób udokumentowania przez T przekazania do Wnioskodawcy całości majątku likwidacyjnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego przez T z tytułu przekazania do Wnioskodawcy majątku likwidacyjnego, w tym Nieruchomości, bez względu na sposób udokumentowania takiego przekazania majątku likwidacyjnego przez T (tj. za pomocą faktury VAT lub faktury wewnętrznej wystawionej przez T i przekazanej Wnioskodawcy).

1.  Zgodnie zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawa VAT”) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przepis ten konstytuuje podstawową dla konstrukcji podatku VAT zasadę neutralności tego podatku dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów Ustawy VAT i ostatecznego opodatkowania jedynie konsumpcji. W konsekwencji, w przypadku nabycia towarów lub usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych VAT (np. najmu, dzierżawy, odsprzedaży) Wnioskodawca ma prawo dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego przez T.<
2.  Zasada neutralności podatku VAT znajduje swoją podstawę również w przepisach dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa”), a w szczególności punkcie 5 preambuły oraz w art. 1 ust. 2, zgodnie z którym: „VAT obliczony od ceny towaru lub usługi według stawki, która ma zastosowanie do takiego towaru lub usługi, jest wymagalny od każdej transakcji po odjęciu kwoty podatku poniesionego bezpośrednio w różnych składnikach kosztów”. Z kolei, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2009 r., (sygn. I FSK 1978/07): „po wejściu zaś Polski do Unii Europejskiej istnieje obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego w świetle brzmienia i celu dyrektyw”. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie przywoływał zasadę neutralności jako fundament konstrukcji podatku VAT i prawa do odliczenia podatku naliczonego po stronie podatnika. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 13 stycznia 2011 r. (sygn. I FSK 132/10) potwierdził, iż: ‚przy dokonywaniu wykładni prawa należy w szczególności mieć na uwadze zasadę neutralności podatku VAT wyrażoną w przepisach VI Dyrektywy oraz w późniejszej Dyrektywy 2006/112/WE. Zasada ta została w pełni przeniesiona do polskiego systemu prawnego w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT”. Jednocześnie zakaz wprowadzania jakichkolwiek barier w prawie podatnika do odliczenia podatku VAT naliczonego z uwagi na zasadę neutralności tego podatku potwierdził wielokrotnie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w licznych orzeczeniach dotyczących podatku VAT. Przykładowo w wyroku z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt C-177/99) Trybunał wskazał, iż odstępstwo od art. 17 ust. 6 akapit drugi VI Dyrektywy (w zakresie braku prawa do odliczenia) jest nieważne na podstawie ogólnej zasady proporcjonalności w takim zakresie, w jakim upoważnia państwo do odmówienia podmiotom gospodarczym uprawnienia do odliczenia VAT naliczonego od wydatków, gdy są w stanie wykazać, że wydatki te mają charakter związany z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. III SA/Wa 2372/10, w którym Sąd powołał się m.in. na przedmiotowe orzeczenie Trybunału). Również w sprawie C-37/95 z dnia 15 stycznia 1998 r., Belgische Staat v. Ghent Coal Terminal NV Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że system odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
3.  Skoro zatem w Interpretacji Dyrektora IS w Warszawie oraz Interpretacji Dyrektora IS w Katowicach wskazane zostało, iż przekazanie majątku likwidacyjnego przez T na rzecz Wnioskodawcy stanowi odpłatną dostawę, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy VAT, opodatkowaną podatkiem VAT, to rezultacie niezbędne dla zachowania neutralności opodatkowania VAT jest umożliwienie odliczenia przez Wnioskodawcy podatku VAT naliczonego na takiej dostawie przez T w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie wykorzystywał składniki tego majątku do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Stanowisko to potwierdza sam Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazując w Interpretacji Dyrektora IS w Warszawie będącej odpowiedzią za zapytanie w zakresie ewentualnego obowiązku korekty podatku naliczonego przez Wnioskodawcę w związku z przedmiotową dostawą T, że „Wnioskodawca, jako podmiot nabywający przedmiotowe składniki majątku, w tym Nieruchomość, w sytuacji wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego stosowanie do art. 86 ust 1 ustawy”.
4.  Należy zwrócić uwagę, że skoro zgodnie z Interpretacją Dyrektora IS w Warszawie oraz Interpretacją Dyrektora IS w Katowicach przekazanie majątku likwidacyjnego będzie stanowić dostawę spółki T, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy VAT to T powinna udokumentować taką dostawę tzw. fakturą wewnętrzną. Zgodnie bowiem z art. 106 ust. 7 ustawy VAT w przypadku czynności wymienionych m.in. w art. 7 ust. 2 wystawiane są faktury wewnętrzne. Jednocześnie stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Mając zatem na uwadze zasadę neutralności podatku VAT, w tym dyspozycję art. 86 ust. 1 ustawy VAT (przewidującego ogólne prawo do odliczenia podatku należnego z tytułu nabycia towarów lub usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych), a także fakt uznania przedmiotowej czynności przekazania Wnioskodawcy majątku likwidacyjnego T za dostawę towarów o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy VAT (co wynika — odpowiednio - z Interpretacji Dyrektora IS w Warszawie lub z Interpretacji Dyrektora IS w Katowicach) należy uznać, iż Wnioskodawca uprawniony będzie do dokonania odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do przedmiotowej dostawy majątku likwidacyjnego także w przypadku gdy zostanie ona udokumentowana fakturą wewnętrzną wystawioną przez T a przekazaną Wnioskodawcy. Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT nie wskazuje bowiem, że nie odnosi się do faktur wewnętrznych otrzymanych przez podatnika (w tym Wnioskodawcę). Również żaden inny przepis ustawy VAT nie stanowi, że brak jest możliwości dokonania odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktury wewnętrznej jeżeli dokumentuje ona nabycie towarów lub usług przez Wnioskodawcę służących sprzedaży opodatkowanej VAT Wnioskodawcy.
5.  Zgodnie z par. 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (dalej: „Rozporządzenie”) do faktur wewnętrznych stosuje się, co do zasady przepisy dotyczące wystawiania faktur. W szczególności zaś stosuje się par. 5 Rozporządzenia wskazujący informacje o elementach, jakie powinna zawierać wystawiana faktura, a zatem m.in. obowiązek wskazania kwoty podatku VAT i stawki. Ponadto, zgodnie z par. 25 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia w przypadku czynności określonych w art. 7 ust. 2 ustawy VAT, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura wewnętrzna nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności. A contrario, ponieważ w analizowanym przypadku „nabywca” (tj. Wnioskodawca) jest skonkretyzowany zatem faktura wewnętrzna powinna zawierać również dane dotyczące Wnioskodawcy oraz kwotę podatku należnego. W celu realizacji zasady neutralności podatku VAT faktura wewnętrzna powinna zostać przekazana Wnioskodawcy przez spółkę T. Zgodnie z par. 24 ust. 2 Rozporządzenia T może wystawić więcej niż 1 egzemplarz faktury wewnętrznej dokumentującej dostawę majątku likwidacyjnego. Umożliwi to w rezultacie Wnioskodawcy skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT w wysokości kwoty podatku VAT wykazanej na fakturze wewnętrznej zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy VAT.
6.  Podkreślenia wymaga również fakt, iż w niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania wyłączenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wymienione w art. 88 ust. 3a Ustawy VAT. W szczególności bowiem transakcja zostanie udokumentowana przez podmiot istniejący, będący podatnikiem podatku VAT i uprawniony do wystawiania faktur. Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w Interpretacji Dyrektora IS w Warszawie oraz odpowiednio w Interpretacji Dyrektora IS w Katowicach przedmiotowa transakcja przekazania majątku likwidacyjnego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie, żaden przepis art. 88 ust. 3a Ustawy VAT nie wprowadza zakazu dokonania odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktury wewnętrznej skoro faktura ta dokumentuje nabycie towarów lub usług przez Wnioskodawcę służących sprzedaży opodatkowanej VAT Wnioskodawcy.
7.  Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku otrzymania majątku likwidacyjnego T. wynika z fundamentalnej zasady neutralności podatku VAT, w tym art. 86 ust. 1 ustawy VAT oraz konstrukcji podatku VAT mającej swoje źródło w Dyrektywie. W konsekwencji sposób udokumentowania przedmiotowej transakcji dla celów podatku VAT przez spółkę T ma znaczenie drugorzędne. Inaczej mówiąc, nawet gdyby T wystawiła fakturę VAT w rozumieniu art. 106 ust. 1 ustawy VAT (zamiast faktury wewnętrznej) w celu udokumentowania dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy VAT Wnioskodawca będzie mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na takiej fakturze. Nie znajdzie, bowiem również w takim przypadku zastosowania żadna negatywna przesłanka uniemożliwiająca odliczenie podatku VAT, w tym w szczególności wymieniona w art. 88 ust 3a ustawy VAT.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 t.j..) zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem (…).

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, (…)

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jako podatnik holenderski, jest udziałowcem w polskiej spółce T Holding, która obecnie jest w likwidacji. W toku postępowania likwidacyjnego po spłacie wierzycieli lub zabezpieczeniu ich roszczeń T przekaże na rzecz Wnioskodawcy całość majątku likwidacyjnego, w tym Nieruchomość. Majątek przekazany w toku likwidacji będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT w Polsce, tj. dalszego najmu na rzecz obecnego najemcy nieruchomości lub odsprzedaży. Wnioskodawca wystąpił do Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. Przedmiotem zapytania był obowiązek dokonania przez Wnioskodawcę korekty podatku VAT w związku z otrzymaniem majątku likwidacyjnego T. W interpretacji indywidualnej z dnia 20 lipca 2011 r. (nr IPPP3/443-435/11-6/MPe) organ ten uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe i stwierdził, że: „nieodpłatne przekazanie środków trwałych, w tym Nieruchomości nabytej bez prawa do odliczenia podatku naliczonego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast ich nieodpłatne przekazanie w sytuacji kiedy przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego mieści się w definicji odpłatnej dostawy towarów zawartej w art. 7 ust. 2 ustawy i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”. Jednocześnie wskazał, że spółka T również wystąpiła z wnioskiem o interpretacje indywidualna w zakresie opodatkowania przekazania majątku Wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca zadał pytanie, czy w związku z przekazaniem całości majątku likwidacyjnego, w tym Nieruchomości, do Wnioskodawcy, czy będzie on miał prawo do odliczenia takiego podatku VAT naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT bez względu na sposób udokumentowania przez T przekazania do Wnioskodawcy całości majątku likwidacyjnego.

Kluczowa kwestią w niniejszej interpretacji jest przede wszystkim ustalenie, czy wystawiona przez spółkę T faktura wewnętrzna będzie dla Wnioskodawcy dokumentem, z którego wynikać będzie kwota podatku do odliczenia.

Katalog czynności dokumentowanych fakturami określony został w art. 106 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Obok faktur zwykłych funkcjonują także tzw. faktury wewnętrzne. Są one wystawiane w przypadku nietypowych czynności opodatkowanych. W tym zakresie przepis art. 106 ust. 7 ustawy, reguluje kwestie wystawiania faktur wewnętrznych, gdzie stwierdza się, że w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Zatem faktury wewnętrzne wystawiane są w przypadku:

*   czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 ustawy (nieodpłatnego przekazania towarów na potrzeby niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem),
*   czynności wymienionych w art. 8 ust. 2 ustawy (nieodpłatnego świadczenia usług na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem),
*   wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (a więc mimo że podatnik otrzymuje od unijnego dostawcy fakturę dokumentującą dostawę, obowiązany jest wystawić fakturę wewnętrzną),
*   dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca,
*   importu usług oraz
*   zwrotu kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w sytuacji gdy wydanie majątku likwidacyjnego traktować jako dostawę opodatkowaną VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, wówczas T byłaby obowiązana udokumentować wydanie majątku likwidacyjnego fakturą wewnętrzną. W świetle art. 86 ust. 2 oraz art. 88 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy, Wnioskodawca otrzymując majątek T. nie miałby prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Podatek naliczony wynikający z faktury wewnętrznej wystawionej przez T stanowiącej udokumentowanie nieodpłatnego przekazania w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy nie jest dla Wnioskodawcy podatkiem do odliczenia z tytułu nabycia towarów czy usług w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy, gdyż nie będzie on nabywcą określonym na takiej fakturze. Faktura wewnętrzna wystawiana jest w jednym egzemplarzu przez T i nie zostanie nawet przekazana Wnioskodawcy. W konsekwencji kwota podatku należnego wskazana na fakturze wewnętrznej T nie stanowi podatku VAT naliczonego dla Wnioskodawcy otrzymującego majątek likwidacyjny.

Reasumując, mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z przekazaniem całości majątku likwidacyjnego od spółki T, gdyż przekazanie to będzie udokumentowane fakturą wewnętrzną.

Przywołane przez Wnioskodawcę wyroki Trybunału Sprawiedliwości UE oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczą fundamentalnej kwestii dla podatnika VAT, tj. prawa do odliczenia podatku z tytułu zakupów związanych z działalnością opodatkowaną, której tut. Organ nie kwestionuje w przedmiotowej interpretacji. Jednak w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze specyficzną czynnością opodatkowaną, gdzie występuje tylko jedna strona czynności opodatkowanej a dokument wystawiony dla celów tej czynności jest dokumentem wewnętrznym.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.