Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.613.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
zadania.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
termomodernizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
    zadania pn. „...”. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 lipca 2025 r. (wpływ 11 lipca 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Gmina A jest jednostką samorządu terytorialnego, posiadającą osobowość prawną. Gmina
    od (...) 2001 roku jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT) z uwagi na wykonywanie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych oraz
    innych czynności uznawanych za prowadzenie działalności gospodarczej, w zakresie
    których spełnia definicję podatnika zgodnie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług (dalej: „ustawy o VAT”).
    Gmina ponadto wykonuje nałożone na nią odrębnymi przepisami zadania, dla realizacji,
    których została powołana, nieobjęte opodatkowaniem VAT.
    Centralizacja rozliczeń podatku od towarów i usług z podległymi jednostkami nastąpiła z
    dniem 1 stycznia 2017 roku. Od tego momentu wyłącznie Gmina świadczy usługi
    opodatkowane i ma prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Gmina A zamierza realizować zadanie pn.: „...”.
    Obecnie budynek wykorzystywany jest częściowo jako Strażnica OSP – tj. część, w której
    znajdują się wozy bojowe i inne wyposażenie ochotniczej Straży Pożarnej, a także
    pomieszczenia socjalne dla strażaków. W jednym pomieszczeniu na podstawie umowy
    najmu prowadzony jest obecnie sklep spożywczy. Pozostała część budynku

    wykorzystywana jest jako świetlica wiejska składająca się z sali spotkań, kuchni i zaplecza
    socjalnego. Część ta ponadto wykorzystywana jest przez członków Ochotniczej Straży
    Pożarnej w celu organizacji zebrań, szkoleń i spotkań jej członków.
    W ramach zadania planuje się przebudowę budynku OSP w (...) poprzez dobudowę części
    na potrzeby świetlicy wiejskiej, a także modernizację całego budynku i zagospodarowanie
    terenu wokół budynku. W ramach modernizacji przewiduje się wymianę instalacji wod-
    kan, elektrycznej, sanitarnej, roboty wykończeniowe wewnątrz oraz termomodernizację,
    tj. wymianę źródła ciepła, modernizację instalacji CO i CWU, ocieplenie przegród
    budowlanych, montaż wentylacji oraz instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii.
    Po zakończeniu przedmiotowej inwestycji nie przewiduje się dalszego wynajmu
    pomieszczeń nawet pod istniejący obecnie sklep. Budynek będzie ogólnodostępny i
    przeznaczony głównie do celów funkcjonowania OSP. Ponadto część przeznaczona pod
    świetlicę wiejską będzie nieodpłatnie udostępniana okolicznym mieszkańcom, m.in. w celu
    organizacji zebrań, spotkań, różnych zajęć kulturalnych i sportowych.
    W piśmie z 11 lipca 2025 r. w odpowiedzi na pytania Organu Gmina wskazała:
      1) W budynku OSP w (...), o którym mowa w opisie wniosku, który jest przedmiotem
        projektu „...” będą wykonywane czynności niepodlegające opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług, tj. związane głównie z zadaniami własnymi gminy w
        zakresie ochrony przeciwpożarowej, tj.: garażowanie wozów bojowych oraz
        przechowywanie innego wyposażenia, udostępnienie strażakom biorącym udział w
        wyjazdach do zdarzeń zaplecza socjalnego (szatni, łazienki). Pozostała cześć
        budynku przeznaczona będzie na świetlicę wiejską w której odbywać będą się
        zebrania, szkolenia, spotkania członków OSP oraz mieszkańców sołectwa. Ponadto
        w świetlicy organizowane będą różne zajęcia kulturalne i sportowe.
      2) Gmina A jest w stanie wyodrębnić z wydatków ponoszonych na realizację całego
        projektu wydatki dotyczące wyłącznie instalacji fotowoltaicznej. Kwota ta może
        wynikać z odrębnie wystawionej faktury lub też z kosztorysu powykonawczego
        załączonego do ogólnej faktury.
      3) Instalacja fotowoltaiczna będzie zamontowana na budynku OSP w (...).
      4) W związku z realizacją projektu „...” Gmina A będzie prosumentem energii
        odnawialnej w rozumieniu przepisów art. 2 pkt. 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015r.
        o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2025r. poz. 775).
      5) Instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wnioskiem będzie stanowić
        mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
      6) Na chwilę obecną dla planowanego do modernizacji budynku Gmina A posiada
        umowę z przedsiębiorstwem energetycznym na standardowych zasadach bez
        instalacji fotowoltaicznej. Po zainstalowaniu instalacji podpisana zostanie umowa
        kompleksowa sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia usług dystrybucji oraz
        świadczenia usług odbioru i rozliczania energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        OSD z mikroinstalacji fotowoltaicznej.
        W umowie zastosowane zostaną zasady rozliczenia określone w art. 4 ust. 1a pkt 2,
        tj. wartość energii wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej wobec wartości energii
        elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
      7) Dokonywane będą z zakładem energetycznym jedynie rozliczenia wartości energii
        wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci OSD
        wobec wartości energii elektrycznej pobranej w celu zużycia na własne potrzeby.
      8) Umowa nie będzie przewidywała wynagrodzenia dla Gminy A w związku z
        wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej. Dokonywane będą

        jedynie rozliczenia wartości energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną
        i wprowadzonej do sieci OSD wobec wartości energii elektrycznej pobranej w celu
        zużycia na własne potrzeby.
        Niezależnie od powyższego, umownego sposobu rozliczenia – instalacja
        fotowoltaiczna dla ww. zadania zostanie zaprojektowana tak, aby cała wytworzona
        energia była wykorzystana na bieżąco lub zmagazynowana i wykorzystana w
        terminie późniejszym na potrzeby budynku. Budynek ten będzie posiadał szereg
        urządzeń, które użytkowane będą w okresie największej produkcji energii z
        instalacji fotowoltaicznej (jak klimatyzacja, wentylacja mechaniczna, ogrzewanie
        pompą ciepła), a ewentualna niewykorzystana, wyprodukowana energia
        zatrzymana będzie przed wypływem do sieci w zaprojektowanych, pojemnych
        magazynach energii mieszczących się w budynku. Zainstalowana automatyka
        pozwoli na takie sterowanie wyprodukowaną energią aby w pierwszej kolejności
        energii wyprodukowana konsumowana była na bieżąco przez urządzenia natomiast
        niewykorzystana energia umieszczona była w magazynie, z którego energia
        pobierana będzie w momencie braku produkcji z fotowoltaiki (okresy pochmurne i
        nocne).
      9) Gmina nie będzie korzystała z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do
        sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej
        z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
        Umowa zawarta z zakładem energetycznym zakładała będzie korzystanie z
        rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a
        pkt. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Niezależnie od powyższego sposobu
        rozliczenia - instalacja fotowoltaiczna dla ww. zadania zostanie zaprojektowana tak,
        aby cała wytworzona energia została wykorzystana na bieżąco lub zmagazynowana
        i wykorzystana w terminie późniejszym na potrzeby budynku. Budynek posiada
        szereg urządzeń które użytkowane będą w okresie największej produkcji energii z
        instalacji fotowoltaicznej (jak klimatyzacja, wentylacja mechaniczna, ogrzewanie
        pompą ciepła), a ewentualna niewykorzystana wyprodukowana energia zatrzymana
        przed wypływem do sieci w zaprojektowanych pojemnych magazynach energii
        mieszczących się w budynku. Zainstalowana automatyka pozwoli na takie
        sterowanie wyprodukowaną energią, aby w pierwszej kolejności energii
        wyprodukowana konsumowana była na bieżąco przez urządzenia, natomiast
        niewykorzystana energia umieszczona była w magazynie, z którego energia
        pobierana będzie w momencie braku produkcji z fotowoltaiki (okresy pochmurne i
        nocne).
      10) Instalacja będąca przedmiotem interpretacji nie będzie mieścić się w przepisach
        określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
      11) Umowa z zakładem energetycznym zakładała będzie warunek, że w przypadku
        wystąpienia nadwyżki energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i
        wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z sieci może
        zostać ona wykorzystana w okresie 12 kolejnych miesięcy zgodnie z art. 4c ustawy o
        odnawialnych źródłach energii. W rzeczywistości, w związku z odpowiednim
        zaprojektowaniem instalacji fotowoltaicznej z wyposażeniem w magazyn energii –
        przewiduje się bieżącą konsumpcję oraz magazynowanie i wykorzystanie całej
        wyprodukowanej energii na potrzeby własne.
      12) Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do celów innych niż
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r.
        o podatku od towarów i usług.
      13) Na pytanie: W sytuacji gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
        wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2

        ww. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy, to czy będzie istniała możliwość
        przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
        gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
        Gmina odpowiedziała: Nie dotyczy.
      14) Powstała instalacja nie będzie wykorzystywana przez Gminę A do wykonywania
        czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT.
      15) Na pytanie: W sytuacji gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
        wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności
        opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to
        proszę wskazać, czy będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego
        przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
        opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
        Gmina odpowiedziała: Nie dotyczy.
      16) Wydatki ponoszone na realizację zadania, poza wydatkami na wykonanie paneli
        fotowoltaicznych, będą związane z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług (związane z ochroną przeciwpożarową i działalnością
        kulturalną).
      17) Wydatki ponoszone na realizację zadania, poza wydatkami na wykonanie paneli
        fotowoltaicznych, nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności
        gospodarczej przez Gminę A.
      18) Wydatki ponoszone na realizację zadania, poza wydatkami na wykonanie paneli
        fotowoltaicznych, nie będą przez Gminę wykorzystywane do wykonywania
        czynności opodatkowanych i czynności zwolnionych od podatku VAT.
      19) Realizacja zadania pn. „...” należy do zadań własnych gminy o których mowa w art. 7
        ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. dz. U. Z 2024r. Poz.
        1465 ze zm.).
        Wyżej wymieniony projekt ma na celu zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty i
        związany jest z realizacją zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 pkt 14
        (porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej
        i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
        przeciwpowodziowego) oraz określonych w art. 7 ust. 1 pkt 9 (kultury, w tym
        bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad
        zabytkami).

## Pytanie

Czy będzie istniała prawna możliwość odliczenia podatku VAT przez Gminę A na zasadach
    określonych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadania pod nazwą „...”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie będzie miała prawnej możliwości odliczenia podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadania pod nazwą „...”, ponieważ w trakcje
    realizacji jak również po zakończeniu tego zadania nie wystąpią żadne czynności
    opodatkowane, nawet takie które są realizowane na podstawie umów cywilno-prawnych.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz organów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami, do realizacji których zostały
    powołane, z wyłączeniem czynności cywilno – prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy o VAT.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy
    realizacja przez Państwa inwestycji pn. „Termomodernizacja budynku OSP w (...)” będzie
    miała związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną
    czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia
    usług) za wynagrodzeniem.
    W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa,
        oraz
      · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.

    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy o VAT (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 11a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwana dalej: „ustawa o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: hybrydowa instalacja odnawialnego źródła
      energii - wyodrębniony zespół urządzeń opisanych przez dane techniczne i
      handlowe, w którym stopień wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej w
      ciągu roku stanowi stosunek ilości MWh wytworzonej energii elektrycznej na każdy
      MW mocy przyłączeniowej, przyłączonych do sieci elektroenergetycznej w jednym
      miejscu przyłączenia, wytwarzający energię elektryczną w tych urządzeniach
      wyłącznie z odnawialnych źródeł energii różniących się rodzajem oraz
      charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii elektrycznej, oraz spełniający
      następujące warunki:
      a) żadne z urządzeń wytwórczych nie ma mocy zainstalowanej elektrycznej większej
        niż 80% łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tego zespołu,
      b) wyprowadzenie mocy z urządzeń wchodzących w skład tego zespołu do sieci
        elektroenergetycznej następuje przez urządzenie łączące ten zespół z siecią
        elektroenergetyczną, służące do transformacji energii do warunków niezbędnych
        do jej wprowadzenia do tej sieci,
      c) zespół ten obejmuje magazyn energii służący do magazynowania energii
        elektrycznej pochodzącej z urządzeń wytwórczych wchodzących w skład tego
        zespołu, przy czym udział energii pochodzącej z tych urządzeń wprowadzonej do
        sieci elektroenergetycznej za pośrednictwem magazynu energii elektrycznej w
        łącznym wolumenie energii wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wynosi
        nie mniej niż 5% na rok, do czego nie wlicza się energii elektrycznej pobranej z
        sieci.
    W myśl art. 2 ust. 13 ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: instalacja odnawialnego źródła energii -
      instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:
      a) urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu
        opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia elektryczna lub
        ciepło lub chłód są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub
      b) obiektów budowlanych i urządzeń, stanowiących całość techniczno-użytkową
        służącą do wytwarzania biogazu, biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru
        odnawialnego
      - a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej, magazyn biogazu
      lub instalacja magazynowa w rozumieniu art. 3 pkt 10a ustawy - Prawo energetyczne
      wykorzystywana do magazynowania biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru
      odnawialnego.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 17 ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: magazyn energii elektrycznej - magazyn
      energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 10k ustawy - Prawo energetyczne.

    Na podstawie art. 3 pkt 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: magazyn energii elektrycznej - instalację
      umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci
      elektroenergetycznej.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: mikroinstalacja - instalację odnawialnego
      źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW,
      przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110
      kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której
      łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: prosument energii odnawialnej - odbiorcę
      końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł
      energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku
      odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie
      domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej
      określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia
      29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z

      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust.
        1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej ,,kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej ,,depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art.
        40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1.
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej
        dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r.
      – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz.U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że będąc zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    zamierzają Państwo realizować zadanie pn.: „...”. W ramach zadania planuje się
    przebudowę budynku OSP poprzez dobudowę części na potrzeby świetlicy wiejskiej, a
    także modernizację całego budynku i zagospodarowanie terenu wokół budynku. W
    ramach modernizacji przewiduje się wymianę instalacji wod-kan, elektrycznej, sanitarnej,
    roboty wykończeniowe wewnątrz oraz termomodernizację, tj. wymianę źródła ciepła,
    modernizację instalacji CO i CWU, ocieplenie przegród budowlanych, montaż wentylacji
    oraz instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii.

    Obecnie budynek wykorzystywany jest częściowo jako Strażnica OSP – tj. część, w której
    znajdują się wozy bojowe i inne wyposażenie Ochotniczej Straży Pożarnej, a także
    pomieszczenia socjalne dla strażaków. W jednym pomieszczeniu na podstawie umowy
    najmu prowadzony jest obecnie sklep spożywczy. Po zakończeniu przedmiotowej
    inwestycji nie przewidują Państwo dalszego wynajmu pomieszczeń nawet pod istniejący
    obecnie sklep. Budynek będzie ogólnodostępny i przeznaczony głównie do celów
    funkcjonowania OSP. Ponadto część przeznaczona pod świetlicę wiejską będzie
    nieodpłatnie udostępniana okolicznym mieszkańcom, m.in. w celu organizacji zebrań,
    spotkań, różnych zajęć kulturalnych i sportowych.
    Instalacja fotowoltaiczna będzie zamontowana na budynku. W związku z realizacją
    wskazanego projektu będą Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art.
    2 pkt 27a ustawy o OZE, a ww. instalacja fotowoltaiczna będzie stanowić mikroinstalację w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE. Na chwilę obecną dla planowanego do
    modernizacji budynku posiadają Państwo umowę z przedsiębiorstwem energetycznym na
    standardowych zasadach bez instalacji fotowoltaicznej. Po zainstalowaniu instalacji
    podpisana zostanie umowa kompleksowa sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia
    usług dystrybucji oraz świadczenia usług odbioru i rozliczania energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci OSD z mikroinstalacji fotowoltaicznej. Umowa zawarta z zakładem
    energetycznym będzie zakładała korzystanie z rozliczenia wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
    sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt. 2 ustawy o OZE.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub

    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W przypadku sprzedaży przez Państwa energii elektrycznej należy ją rozpatrywać jako
    działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie
    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem w przypadku sprzedaży przez Państwa energii
    elektrycznej będą dokonywać Państwo tej dostawy nie jako organ władzy publicznej, lecz
    na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą energii
    elektrycznej.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazany przepis wyznacza zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Kwotę tę należy uznać za
    wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnych
    źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.

    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będziecie dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w ww. instalacjach wytworzonych w ramach zadania pn. „...”, stanowić
    będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w ramach ww. zadania,
    wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy o VAT:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Według art. 86 ust. 2c ustawy o VAT:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy o VAT:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem z 17 grudnia 2015 r.”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z 17 grudnia 2015 r.:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane.
    Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie
    jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy
    jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych
    do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub
    zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie

    możliwe, będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
    VAT. Brak będzie natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków poniesionych na
    towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu
    podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości
    poniesionych wydatków na realizację projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie
    znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy w ramach projektu przewidziano wymianę
    instalacji wod-kan, elektrycznej, sanitarnej, roboty wykończeniowe wewnątrz oraz
    termomodernizację, tj. wymianę źródła ciepła, modernizację instalacji CO i CWU,
    ocieplenie przegród budowlanych, montaż wentylacji oraz instalacji fotowoltaicznej z
    magazynem energii. Poniesione wydatki - poza wydatkami na wykonanie instalacji
    fotowoltaicznej - nie będą miały związku z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Wskazać w tym miejscu należy, że – jak podano we
    wniosku – będą Państwo w stanie wyodrębnić ponoszone w ramach zadania wydatki na
    budowę instalacji.
    Odnosząc się zatem do kwestii możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
    projektu pn. „...”, w przypadku wydatków poniesionych na wykonanie instalacji
    fotowoltaicznej, zauważam, że ww. instalacja będzie służyć do produkcji prądu, którego
    dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie wskazuję, że
    ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy prądu. Wskazali Państwo, że w budynku OSP w (...)
    będą wykonywane czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Tak więc część projektu dotycząca wykonania instalacji fotowoltaicznej będzie miała
    związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze jej imperium, czyli zadań własnych,
    a zatem będzie miała związek z czynnościami wykonywanymi poza działalnością
    gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją wykonania instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w
    charakterze prosumenta, będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia, należy uznać, że wydatki poniesione na wykonanie instalacji fotowoltaicznej
    w budynku OSP w (...) będą miały związek – wbrew Państwa twierdzeniu – zarówno z
    działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z
    działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na realizację projektu, w części dotyczącej
    wykonania instalacji fotowoltaicznej, w sytuacji gdy będą mieć Państwo możliwość
    przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do działalności
    gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do działalności innej niż gospodarcza, to
    będzie Państwu przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od
    towarów i usług.
    Nie będzie natomiast przysługiwać Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Z kolei w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację zadania w zakresie wykonania instalacji fotowoltaicznej w całości
    do działalności gospodarczej, będzie przysługiwać Państwu na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w

    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Natomiast pozostałe wydatki poniesione w ramach realizacji projektu, tj. poza wydatkami
    na wykonanie instalacji fotowoltaicznej nie będą związane z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku
    VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do pozostałych wydatków – oprócz wydatków
    poniesionych na wykonanie instalacji fotowoltaicznej – wskazuję, że podstawowe warunki
    uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie zostaną spełnione, bowiem ww.
    pozostałe wydatki nie będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do pozostałych wydatków poniesionych w
    ramach ww. zadania (poza wydatkami na wykonanie instalacji fotowoltaicznej) – na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko uznaję je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.