Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.474.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Prawo do zastosowania stawki 0% z tytułu eksportu towarów.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy przysługiwania prawa do zastosowania stawki 0% z tytułu
    eksportu towarów realizowanego w ramach dostaw towarów w deklaracji składanej za
    okres, w którym powstał obowiązek podatkowy:
    • bez konieczności wstrzymywania się z wykazaniem dostaw w ewidencji o jeden okres
      rozliczeniowy (o którym mowa w art. 41 ust. 7-8 ustawy VAT) jak również
    • bez konieczności stosowania stawek właściwych dla dostawy tych towarów na
      terytorium kraju.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w Polsce, będącą polskim rezydentem podatkowym,
    zarejestrowaną jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE w Polsce. Jego działalność
    opiera się głównie na:
    • produkcji (...) jak również;
    • świadczeniu różnorodnych usług o charakterze technicznym.
    W ramach prowadzonej działalności mogą wystąpić przypadki, w ramach których
    spełnione są łącznie następujące warunki/przesłanki:
    • Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych z
      terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez: Wnioskodawcę lub na jego
      rzecz, lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
      zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych;
    • przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,
      w którym powstał obowiązek podatkowy Wnioskodawca: nie posiada komunikatu
      CC599C potwierdzającego zakończenie procedury wywozu; posiada komunikat
      CC529C, tj. dokument celny potwierdzający procedurę wywozu; posiada fakturę
      zawierającą specyfikację wywożonych towarów (nazwa, ilość); Wnioskodawca posiada
      co najmniej jeden z dowodów wskazanych poniżej:
    a) dokument z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek danej firmy przewozowej
      /kurierskiej zawierający miejsce oraz datę dostarczenia towarów do nabywcy poza UE;
    b) list przewozowy (np. dokument CMR) opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika
      oraz osoby odbierającej towary poza UE (ewentualnie jego skan);

    c) list lotniczy AWB pozyskany od przewoźnika po dostarczeniu przez niego towarów poza
      UE zawierający tę datę dostarczenia;
    d) oświadczenie osoby wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach
      realizacji umowy na zakup towarów od Wnioskodawcy (w postaci cyfrowego oryginału
      podpisanego elektronicznie bądź skanu dokumentu podpisanego odręcznie
      /własnoręcznie) o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone
      do miejsca poza UE, przy czym oświadczenie zawiera co najmniej następujące dane
      umożliwiające potwierdzenie tożsamości wywiezionych poza UE towarów: numer i
      data faktury dokumentującej eksport, numer Delivery note (odpowiednik WZ), nr listu
      przewozowego, warunki dostawy INCOTERMS, dane odbiorcy, adres dostawy
      znajdujący się poza UE, opis towarów w postaci unikalnego indeksu wskazanego
      również na fakturze, ilość towarów dla poszczególnych indeksów oraz data dostawy
      do miejsca przeznaczenia poza UE;
    e) oświadczenie złożone w treści maila (wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną) osoby
      wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach realizacji umowy na
      zakup towarów od Wnioskodawcy potwierdzające, że w określonej dacie towary ściśle
      wskazane przez Wnioskodawcę poniżej w historii korespondencji zostały dostarczone
      do miejsca przeznaczenia poza UE, przy czym wspomniana specyfikacja zawiera dane
      w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej;
    f) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE (oświadczenie
      zawiera dane w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej);
    g) dokument wydany przez administrację celną państwa trzeciego (nienależącego do UE)
      w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem
      dostawy (SAD importowy);
    h) bankowe potwierdzenie zapłaty za wysłane towary.
    Wnioskodawca jest w stanie powiązać wyżej wymienione dowody z wystawioną fakturą.
    Faktury zawierają zarówno numery listów przewozowych, ilości jak i nazwy sprzedanych
    towarów.
    Wskazane wyżej dowody dostarczane są Wnioskodawcy przede wszystkim w formie
    elektronicznej za pośrednictwem wiadomości e-mailowej, w której zawarty jest cyfrowy
    oryginał podpisanego elektronicznie dokumentu bądź skan dokumentu podpisanego
    odręcznie/własnoręcznie.
    W przypadku dowodów z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek firmy przewozowej
    /kurierskiej Wnioskodawca dysponuje potwierdzeniem w postaci pliku PDF zawierającego
    datę oraz miejsce dostarczenia towarów.
    Wnioskodawca zdaje sobie sprawę z faktu, że w toku postępowania interpretacyjnego
    Organ nie wyjaśnia zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszego wniosku (tj.
    nie przeprowadza postępowania dowodowego), lecz dokonuje oceny prawnej zdarzenia
    przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę.
    W takim rozumieniu Wnioskodawca czyni elementem zdarzenia przyszłego bezsporność
    wywozu towarów poza UE (jako przesłanki materialnej).
    Bezsporność ta będzie oczywiście podlegała ocenie w przyszłości przez inny, właściwy do
    tego organ w przypadku ewentualnego postępowania dowodowego weryfikującego
    zgodność zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku z rzeczywistym przebiegiem
    zdarzenia przyszłego pod kątem mocy ochronnej interpretacji wydanej przez Organ na
    wniosek Wnioskodawcy.
    W konsekwencji przedmiotem niniejszego wniosku jest interpretacja przepisów
    ustalających prawo do stawki VAT 0% w przypadku gdy fakt wywozu towarów poza UE nie

    jest kwestionowany, przy czym Wnioskodawca nie posiada żadnego z trzech
    następujących dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza UE:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Jednocześnie Wnioskodawca będzie posiadał oprócz dokumentu celnego
    potwierdzającego procedurę wywozu i faktury co najmniej jeden spośród dowodów
    wymienionych powyżej w punktach a)-g).
    Tym samym przedmiotem wniosku jest prawo Wnioskodawcy do zastosowania stawki VAT
    0% pomimo niedopełnienia wymogów formalnych, tj. braku „urzędowego” dokumentu, w
    którym właściwy organ celny potwierdza wywóz towarów poza UE przy jednoczesnym
    posiadaniu innych, wskazanych wyżej dowodów.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do zastosowania stawki VAT 0% z tytułu eksportu
    towarów realizowanego w ramach dostaw towarów opisanych w zdarzeniu przyszłym w
    deklaracji składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy:
    • bez konieczności wstrzymywania się z wykazaniem dostaw w ewidencji o jeden okres
      rozliczeniowy (o którym mowa w art. 41 ust. 7-8 ustawy VAT) jak również
    • bez konieczności stosowania stawek właściwych dla dostawy tych towarów na
      terytorium kraju?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do zastosowania stawki VAT 0% z tytułu
    eksportu towarów realizowanego w ramach dostaw towarów opisanych w zdarzeniu
    przyszłym w deklaracji składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy:
    • bez konieczności wstrzymywania się z wykazaniem dostaw w ewidencji o jeden okres
      rozliczeniowy (o którym mowa w art. 41 ust. 7-8 ustawy VAT), jak również
    • bez konieczności stosowania stawek właściwych dla dostawy tych towarów na
      terytorium kraju.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy VAT: Przez terytorium kraju rozumie się terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy VAT: Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się
    terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej [...].

    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy VAT: Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się
    terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy VAT: Przez eksport towarów rozumie się dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy VAT: W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8
    lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    W myśl art. 41 ust. 6 ustawy VAT: Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o
    którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument
    potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    W myśl art. 41 ust. 6a ustawy VAT: Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w
    szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Z kolei w świetle art. 41 ust. 7-9 ustawy VAT:
    • Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej
      dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz
      w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    • Powyższe wstrzymanie wykazania eksportu stosuje się w przypadku, gdy podatnik
      posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu, przy czym otrzymanie
      przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii
      Europejskiej w terminie późniejszym upoważnia podatnika do dokonania korekty
      podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał
      ten dokument.

    Jak stanowi art. 41 ust. 11 ustawy VAT: Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w
    eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał
    dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika
    tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje
    się odpowiednio.
    Jak z przywołanych przepisów art. 2 pkt 8 ustawy VAT wynika, o eksporcie towarów można
    mówić wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony
    przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy VAT, możliwość zastosowania przez Wnioskodawcę
    stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu
    potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Zatem możliwość opodatkowania eksportu towarów stawką 0% wymaga, aby
    Wnioskodawca otrzymał dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej.
    Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy VAT.
    Przy tym zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym
    przepisie zwrot „w szczególności”.
    Odnosząc powyższe do opisu zdarzenia przyszłego należy zauważyć, że w sytuacji, gdy
    Wnioskodawca nie będzie dysponował żadnym ze ściśle wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy VAT dowodów (np. komunikatem CC599C), będzie on jednocześnie posiadał
    dokumenty, które będą potwierdzały, że będące przedmiotem transakcji towary zostały
    dostarczone do miejsca poza UE albo będą potwierdzały przywóz i odprawę celną
    towarów w państwie nienależącym do Unii Europejskiej.
    W konsekwencji, dokonując dostawy towarów poza terytorium Unii Europejskiej,
    Wnioskodawca będzie dysponował dokumentem/dokumentami potwierdzającymi, że
    towary dotarły do państwa znajdującego się poza Unią Europejską w ramach
    realizowanego eksportu towarów.
    Mając powyższe na uwadze, zauważyć należy, że:
    a) dokument z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek danej firmy przewozowej
      /kurierskiej zawierający miejsce oraz datę dostarczenia towarów do nabywcy poza UE;
    b) list przewozowy (np. dokument CMR) opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika
      oraz osoby odbierającej towary poza UE (ewentualnie jego skan);
    c) list lotniczy AWB pozyskany od przewoźnika po dostarczeniu przez niego towarów poza
      UE zawierający tę datę dostarczenia;
    d) oświadczenie osoby wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach
      realizacji umowy na zakup towarów od Wnioskodawcy (w postaci cyfrowego oryginału
      podpisanego elektronicznie bądź skanu dokumentu podpisanego odręcznie
      /własnoręcznie) o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone
      do miejsca poza UE, przy czym oświadczenie zawiera co najmniej następujące dane
      umożliwiające potwierdzenie tożsamości wywiezionych poza UE towarów: numer i
      data faktury dokumentującej eksport, numer Delivery note (odpowiednik WZ), nr listu
      przewozowego, warunki dostawy INCOTERMS, dane odbiorcy, adres dostawy
      znajdujący się poza UE, opis towarów w postaci unikalnego indeksu wskazanego
      również na fakturze, ilość towarów dla poszczególnych indeksów oraz data dostawy
      do miejsca przeznaczenia poza UE;
    e) oświadczenie złożone w treści maila (wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną) osoby
      wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach realizacji umowy na
      zakup towarów od Wnioskodawcy potwierdzające, że w określonej dacie towary ściśle

      wskazane przez Wnioskodawcę poniżej w historii korespondencji zostały dostarczone
      do miejsca przeznaczenia poza UE, przy czym wspomniana specyfikacja zawiera dane
      w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej;
    f) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE (oświadczenie
      zawiera dane w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej);
    g) dokument wydany przez administrację celną państwa trzeciego (nienależącego do UE)
      w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem
      dostawy (SAD importowy);
    h) bankowe potwierdzenie zapłaty za wysłane towary; nie będą dokumentami, które
      zostały literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy VAT.
    Będą to natomiast dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokumenty
    potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej i uprawniające
    Wnioskodawcę – po spełnieniu pozostałych przesłanek – do opodatkowania
    dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla eksportu towarów. Uzasadnione w
    tym miejscu będzie odwołanie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z
    dnia 28 marca 2019 r., w sprawie Milan Vinś, sygn. C-275/18, która dotyczyła sytuacji
    podatnika, który wysyłał pocztą poza terytorium Unii Europejskiej przedmioty
    kolekcjonerskie.
    Trybunał stwierdził, że „(...) w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym brak
    poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu
    procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w
    eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium
    Unii” (pkt 38 wyroku).
    Natomiast odpowiadając na pytanie prejudycjalne, TSUE stwierdził, że „(...) art. 146 ust. 1
    lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia
    się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla
    towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te
    zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały
    spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
    faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Do wskazanego orzeczenia TSUE odwołał się w obszernym wywodzie Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17.
    Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA dotyczyła podatnika, który dokonując
    sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie
    dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i nie posiadał w
    związku z tym dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    We wskazanym wyroku NSA stwierdził: „przenosząc te rozważania TSUE na grunt
    niniejszej sprawy wskazać trzeba, co zaznaczono już wyżej, że organy uznały za bezsporne
    dokonywanie dostaw przez skarżącego na rzecz osób fizycznych spoza terytorium UE.
    W żadnym miejscu zaskarżonych decyzji nie ma mowy o tym, by organy kwestionowały
    faktyczny wywóz towarów poza obszar Unii. Jedynym powodem odmowy zastosowania do
    nich stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych
    wywozowych, a co za tym idzie braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów
    poza terytorium UE przez właściwy urząd celny.
    W ocenie organu odwoławczego „(...) dla uznania – na gruncie przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług – danej dostawy towarów za eksport i w konsekwencji

    zastosowania stawki podatku 0% niezbędne jest potwierdzenie przez urząd celny
    określony w przepisach celnych wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej i
    posiadanie przez Podatnika takiego potwierdzenia”.
    W istocie więc organy nie kwestionowały wypełnienia wymogów materialnych eksportu, w
    tym wypadku faktycznego wyprowadzenia towarów z terytorium Unii, ale niedochowanie
    przez podatnika warunków formalnych (brak zgłoszenia do procedury celnej wywozu i
    brak stosownych dokumentów).
    Tymczasem, w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania
    stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna).
    W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT
    wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego
    eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak
    wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana.
    (...) Istotne znaczenie dla sprawy ma wyrok NSA z 21 lutego 2023 r., sygn. I FSK 441/18,
    który wprawdzie odnosi się do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, ale przywołuje
    ww. wyrok TSUE ws. eksportu. Kontekst jest nieco inny, bo prawo do stawki VAT 0% przy
    potencjalnym oszustwie, lecz konkluzje połączone z konkluzjami z wyroku TSUE sygn. C-
    275/18 z 28 marca 2019 r. przywołanego wyżej są następujące:
    • eksport towarów następuje, a zwolnienie dostawy na eksport ma zastosowanie, gdy
      prawo do rozporządzania tym towarem jak właściciel zostało przeniesione na
      nabywcę, a
    • dostawca wykaże, że towar został wysłany lub przetransportowany poza terytorium Unii
      i że w następstwie tej wysyłki lub tego transportu opuścił fizycznie terytorium Unii i
      jednocześnie,
    • transakcja nie była przedmiotem oszustwa podatkowego, uchylania się od
      opodatkowania, unikania opodatkowania czy innych nadużyć – państwa członkowskie
      powinny jednak przestrzegać ogólnych zasad prawa, które stanowią część porządku
      prawnego Unii, do których należy w szczególności zasada proporcjonalności,
    • na zasadę neutralności podatkowej do celów zwolnienia z VAT nie może powoływać się
      podatnik, który umyślnie uczestniczył w oszustwie podatkowym i naraził na
      niebezpieczeństwo funkcjonowanie wspólnego systemu VAT,
    • naruszenie wymogu formalnego może prowadzić do odmowy zwolnienia z VAT, jeżeli
      naruszenie to skutkuje uniemożliwieniem przedstawienia przekonywającego dowodu
      spełnienia wymogów materialnych,
    • dyrektywa VAT sprzeciwia się temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie
      z podatku od wartości dodanej przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu
      poza terytorium Unii Europejskiej od przesłanki, aby towary te zostały objęte
      procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
      materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
      faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii.
    W tym miejscu nadmienić należy, że w orzecznictwie sądów krajowych podkreśla się, że
    jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w
    sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego, organy
    podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak
    dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest
    nieadekwatne do poczynionych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych i w

    konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej
    czynności podlegającej VAT. Tezy takie można znaleźć w następujących wyrokach
    sądowych:
    • NSA: z 11 października 2022 r. (I FSK 1187/21), z 21 lipca 2020 r. (I FSK 2022/17, I FSK
      2032/17), z 20 grudnia 2017 r. (I FSK 825/17), z 10 września 2014 r. (I FSK 1304/13), z 25
      kwietnia 2013 r. (I FSK 828/12),
    • WSA we Wrocławiu z 12 grudnia 2024 r. (I SA/Wr 521/24),
    • WSA w Rzeszowie z 19 listopada 2024 r. (I SA/Rz 488/24),
    • WSA w Gliwicach z 14 listopada 2024 r. (I SA/Gl 382/24),
    • WSA we Wrocławiu z 14 maja 2024 r. (I SA/Wr 739/23),
    • WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2024 r. (I SA/Gl 1355/23),
    • WSA we Wrocławiu z 23 kwietnia 2024 r. (I SA/Wr 751/23),
    • WSA we Wrocławiu z 21 marca 2024 r. (I SA/Wr 792/23),
    • WSA we Wrocławiu z 19 marca 2024 r. (I SA/Wr 732/23),
    • WSA we Wrocławiu z 13 marca 2024 r. (I SA/Wr 862/23),
    • WSA we Wrocławiu z 6 marca 2024 r. (I SA/Wr 740/23),
    • WSA w Gliwicach z 22 lutego 2024 r. (I SA/Gl 1182/23),
    • WSA w Rzeszowie z 8 lutego 2024 r. (I SA/Rz 558/23),
    • WSA w Gliwicach z 19 stycznia 2024 r. (I SA/Gl 1374/23),
    • WSA w Bydgoszczy z 19 grudnia 2023 r. (I SA/Bd 553/23),
    • WSA w Rzeszowie z 5 grudnia 2023 r. (I SA/Rz 401/23),
    • WSA w Rzeszowie z 16 listopada 2023 r. (I SA/Rz 415/23),
    • WSA w Białymstoku z 24 października 2023 r. (I SA/Bk 282/23),
    • WSA w Gdańsku z 10 października 2023 r. (I SA/Gd 637/23),
    • WSA w Krakowie z 12 września 2023 r. (I SA/Kr 683/23),
    • WSA w Rzeszowie z 24 czerwca 2021 r. (I SA/Rz 385/21).
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż przedstawione powyżej tezy o prawie do zastosowania
    stawki VAT 0% z tytułu eksportu towarów w przypadku posiadania dowodów dostarczenia
    towarów poza UE innych niż celne dokumenty wywozowe – znalazły potwierdzenie w
    licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    spośród których wskazać można następujące:
    • 21 marca 2023 r. (0112-KDIL1-3.4012.11.2023.2.AKS),
    • 15 lutego 2023 r. (0113-KDIPT1-2.4012.862.2022.1.PRP),
    • 16 lutego 2023 r. (0112-KDIL1-3.4012.545.2022.2.AKS),
    • 27 stycznia 2023 r. (0112-KDIL1-3.4012.530.2022.1.JK),
    • 26 stycznia 2023 r. (0111-KDIB3-3.4012.618.2022.2.MPU),
    • 18 stycznia 2023 r. (0111-KDIB3-3.4012.573.2022.2.MAZ),
    • 11 stycznia 2023 r. (0111-KDIB3-3.4012.616.2022.2.AM),
    • 05 stycznia 2023 r. (0112-KDIL1-3.4012.500.2022.1.MR),
    • 02 stycznia 2023 r. (0114-KDIP1-2.4012.515.2022.2.RM),
    • 02 grudnia 2022 r. (0112-KDIL1-3.4012.461.2022.1.AKS),

    • 02 listopada 2022 r. (0114-KDIP1-2.4012.455.2022.1 .GK),
    • 13 października 2022 r. (0114-KDIP1-2.4012.414.2022.1.JO),
    • 03 października 2022 r. (0112-KDIL1-3.4012.343.2022.1.AKS),
    • 03 sierpnia 2022 r. (0112-KDIL1-3.4012.232.2022.1.MR),
    • 20 lipca 2022 r. (0113-KDIPT1-2.4012.386.2022.1.JS),
    • 19 kwietnia 2022 r. (0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK),
    • 23 marca 2022 r. (0112-KDIL1-3.4012.4.2022.1.KK),
    • 04 lutego 2022 r. (0114-KDIP1-2.4012.562.2021.1.JO),
    • 24 stycznia 2022 r. (0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP),
    • 24 i 25 sierpnia 2021 r. (0114-KDIP1-2.4012.312.2021.1.RM i 0114-KDIP1-
      2.4012.349.2021.1.RM),
    • 11 stycznia 2021 r. (0111-KDIB3-3.4012.603.2020.1.MAZ).
    Reasumując – mając na uwadze przywołane liczne interpretacje indywidualne oraz
    orzeczenia TSUE, NSA oraz WSA należy uznać, że po spełnieniu reszty przesłanek,
    Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania stawki VAT 0% przewidzianej dla
    eksportu towarów, gdy będzie posiadał co najmniej jeden z dowodów wymienionych
    wyżej w punktach od a) do h) nie posiadając jednocześnie żadnego ze ściśle wymienionych
    w art. 41 ust. 6a ustawy VAT dowodów (np. komunikatu CC599C). Tym samym stanowisko
    Wnioskodawcy należałoby uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług oraz odpłatna
    dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
    Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z
    terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      1) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
        lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
        lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Przepis art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni)
      lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport
      pośredni),
    - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie

    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka z siedzibą w Polsce, jest polskim rezydentem
    podatkowym, zarejestrowana jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE w Polsce.
    Działalność Spółki opiera się głównie na produkcji (...) jak również, świadczeniu
    różnorodnych usług o charakterze technicznym. W ramach prowadzonej działalności
    mogą wystąpić przypadki, w ramach których spełnione są łącznie następujące warunki
    /przesłanki: Spółka dokonuje dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych z
    terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez Spółkę lub na jej rzecz, lub
    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
    towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
    statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
    transportu służących do celów prywatnych. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy Spółka
    nie posiada komunikatu CC599C potwierdzającego zakończenie procedury wywozu,
    posiada komunikat CC529C, tj. dokument celny potwierdzający procedurę wywozu,
    posiada fakturę zawierającą specyfikację wywożonych towarów. Nadto Spółka posiada co
    najmniej jeden z dowodów wskazanych poniżej:
    a) dokument z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek danej firmy przewozowej
      /kurierskiej zawierający miejsce oraz datę dostarczenia towarów do nabywcy poza UE;
    b) list przewozowy (np. dokument CMR) opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika
      oraz osoby odbierającej towary poza UE (ewentualnie jego skan);
    c) list lotniczy AWB pozyskany od przewoźnika po dostarczeniu przez niego towarów
      poza UE zawierający tę datę dostarczenia;
    d) oświadczenie osoby wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach
      realizacji umowy na zakup towarów od Wnioskodawcy (w postaci cyfrowego oryginału
      podpisanego elektronicznie bądź skanu dokumentu podpisanego odręcznie
      /własnoręcznie) o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone
      do miejsca poza UE, przy czym oświadczenie zawiera co najmniej następujące dane
      umożliwiające potwierdzenie tożsamości wywiezionych poza UE towarów: numer i
      data faktury dokumentującej eksport, numer Delivery note (odpowiednik WZ), nr listu
      przewozowego, warunki dostawy INCOTERMS, dane odbiorcy, adres dostawy
      znajdujący się poza UE, opis towarów w postaci unikalnego indeksu wskazanego
      również na fakturze, ilość towarów dla poszczególnych indeksów oraz data dostawy
      do miejsca przeznaczenia poza UE;
    e) oświadczenie złożone w treści maila (wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną) osoby
      wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach realizacji umowy na
      zakup towarów od Wnioskodawcy potwierdzające, że w określonej dacie towary ściśle
      wskazane przez Wnioskodawcę poniżej w historii korespondencji zostały dostarczone
      do miejsca przeznaczenia poza UE, przy czym wspomniana specyfikacja zawiera dane
      w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej;
    f) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE (oświadczenie
      zawiera dane w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej);
    g) dokument wydany przez administrację celną państwa trzeciego (nienależącego do UE)
      w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem
      dostawy (SAD importowy);
    h) bankowe potwierdzenie zapłaty za wysłane towary.
    Spółka jest w stanie powiązać wyżej wymienione dowody z wystawioną fakturą. Faktury
    zawierają zarówno numery listów przewozowych, ilości jak i nazwy sprzedanych towarów.

    Wskazane wyżej dowody dostarczane są Spółce przede wszystkim w formie elektronicznej
    za pośrednictwem wiadomości e-mailowej, w której zawarty jest cyfrowy oryginał
    podpisanego elektronicznie dokumentu bądź skan dokumentu podpisanego odręcznie
    /własnoręcznie. W przypadku dowodów z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek
    firmy przewozowej/kurierskiej Spółka dysponuje potwierdzeniem w postaci pliku PDF
    zawierającego datę oraz miejsce dostarczenia towarów.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy przysługuje Państwu prawo do zastosowania
    stawki VAT 0% z tytułu eksportu towarów pomimo niedopełnienia wymogów formalnych,
    tj. braku „urzędowego” dokumentu, w którym właściwy organ celny potwierdza wywóz
    towarów poza UE przy jednoczesnym posiadaniu innych, wskazanych we wniosku
    dowodów.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować
    sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje
    się w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy
    ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można
    uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na
    terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww.
    przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
    - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur
    wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania
    procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:
    - komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub

    obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne
    (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego
    do właściwego urzędu wywozu.
    Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar
    celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do
    urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub
    CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po
    otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje
    automatycznie komunikat IE-599 lub CC599C i przesyła go zgłaszającemu.
    Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów
    podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu
    wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599 lub CC599C, może być wydany nie
    tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli
    odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa
    członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31
      października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C
      otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
    art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby
    przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe.
    W takich okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu
    objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do
    tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była

    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna).
    W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie
    nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów
    poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w
    przepisach celnych.
    W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. komunikat CC529C, tj.
    dokument celny potwierdzający procedurę wywozu, faktura zawierająca specyfikację
    wywożonych towarów oraz co najmniej jeden z dowodów wskazanych poniżej:
    a) dokument z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek danej firmy przewozowej
      /kurierskiej zawierający miejsce oraz datę dostarczenia towarów do nabywcy poza UE;
    b) list przewozowy (np. dokument CMR) opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika
      oraz osoby odbierającej towary poza UE (ewentualnie jego skan);
    c) list lotniczy AWB pozyskany od przewoźnika po dostarczeniu przez niego towarów
      poza UE zawierający tę datę dostarczenia;
    d) oświadczenie osoby wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach
      realizacji umowy na zakup towarów od Wnioskodawcy (w postaci cyfrowego oryginału
      podpisanego elektronicznie bądź skanu dokumentu podpisanego odręcznie
      /własnoręcznie) o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone
      do miejsca poza UE, przy czym oświadczenie zawiera co najmniej następujące dane
      umożliwiające potwierdzenie tożsamości wywiezionych poza UE towarów: numer i
      data faktury dokumentującej eksport, numer Delivery note (odpowiednik WZ), nr listu
      przewozowego, warunki dostawy INCOTERMS, dane odbiorcy, adres dostawy
      znajdujący się poza UE, opis towarów w postaci unikalnego indeksu wskazanego
      również na fakturze, ilość towarów dla poszczególnych indeksów oraz data dostawy
      do miejsca przeznaczenia poza UE;
    e) oświadczenie złożone w treści maila (wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną) osoby
      wyznaczonej przez nabywcę towarów do kontaktów w ramach realizacji umowy na
      zakup towarów od Wnioskodawcy potwierdzające, że w określonej dacie towary ściśle
      wskazane przez Wnioskodawcę poniżej w historii korespondencji zostały dostarczone
      do miejsca przeznaczenia poza UE, przy czym wspomniana specyfikacja zawiera dane
      w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej;

    f) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE (oświadczenie
      zawiera dane w zakresie wskazanym w punkcie d) wyżej);
    g) dokument wydany przez administrację celną państwa trzeciego (nienależącego do UE)
      w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem
      dostawy (SAD importowy);
    h) bankowe potwierdzenie zapłaty za wysłane towary.
    Zatem posiadanych przez Państwa ww. dowodów, nie można uznać za dokumenty o
    charakterze urzędowym, gdyż mają one jedynie charakter informacyjny.
    W ww. dowodach to nie właściwy organ celny krajowy lub innego państwa członkowskiego
    lecz podmiot gospodarczy, tj. przewoźnik odpowiedzialny za transport towarów, kupujący
    lub inny podmiot, potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE.
    Tym samym, wskazane dowody nie są/nie będą dokumentami potwierdzającymi wywóz
    towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że posiadając jedynie dokumenty, tj. komunikat CC529C,
    fakturę zawierającą specyfikację wywożonych towarów oraz jeden z dowodów
    wymienionych we wniosku w pkt od a)-h) przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu
    eksportu towarów, nie będzie Państwu przysługiwać prawo do zastosowania stawki VAT
    0% z tytułu eksportu towarów, bez konieczności wstrzymywania się z wykazaniem dostaw
    w ewidencji o jeden okres rozliczeniowy (o którym mowa w art. 41 ust. 7-8 ustawy) jak
    również bez konieczności stosowania stawek właściwych dla dostawy tych towarów na
    terytorium kraju.
    Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi dysponuje/będzie
    dysponować Wnioskodawca, rzeczywiście potwierdzają dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej,

    przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym
    wydania interpretacji indywidualnej.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki, jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych
    sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia Organ
    potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na
    ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanych orzeczeń jako cennego
    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy
    zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą
    sprawę. Tym samym, powołane wyroki i interpretacje nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Niemniej jednak, odnosząc się do tezy wynikającej z powołanego orzecznictwa, że dla
    zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie towarów kluczowy jest fakt wywozu poza
    terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w
    konkretnej procedurze (przesłanka formalna), należy wskazać, że odnosi się to do sytuacji,
    w której okoliczność wywozu towaru poza terytorium UE nie była kwestionowana, tj. była
    ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego. Ze
    względu na to, że w toku postępowania interpretacyjnego Organ nie wyjaśnia stanu
    faktycznego (tj. nie przeprowadza postępowania dowodowego), lecz dokonuje oceny
    prawnej stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, nie sposób uznać, że
    przesłanka materialnoprawna dla zastosowania stawki 0% (tj. fakt wywozu) została
    rzeczywiście spełniona. Tym samym nie sposób przyjąć, że podatnik ma prawo do
    zastosowania stawki VAT 0% pomimo niedopełnienia wymogów formalnych, tj. braku
    „urzędowego” dokumentu, w którym właściwy organy celny potwierdza wywóz towarów
    poza UE.
    Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to,
    że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.