Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-78/11-2/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-03-29
Teza: Czy odsetki wypłacane przez Spółkę w ramach Umowy będą podlegały ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT, w zakresie uznania ich za koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: agent; cash pooling; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; pożyczka; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27.01.2011 r. (data wpływu 31.01.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy w związku z zawartą umową cash poolingu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31.01.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy w związku z zawartą umową cash poolingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zamierza zawrzeć umowę o współpracy w zakresie zarządzania środkami pieniężnymi (cash pooling, dalej: „Umowa”). Stronami Umowy (uczestnikami struktury cash poolingu) będą także inne podmioty z grupy, do której należy Spółka, tj. H. Sp. z o.o. (dalej: „H”) oraz A. Sp. z o.o. (dalej: „,A”) (każda ze stron Umowy zwana dalej: „Strona” lub „Uczestnik”). H. będzie szczególnego rodzaju Uczestnikiem, pełniącym dodatkowo funkcję agenta rozliczeniowego struktury (tzw. pool leadera - dalej: „Agent”). Celem współpracy Stron będzie zapewnienie optymalnego korzystania ze środków finansowych, tj. z jednej strony - maksymalizacja przychodów odsetkowych, z drugiej - minimalizacja obciążeń z tytułu obsługi zadłużenia.

Założenia Umowy będą następujące:

*   Strony zobowiązują się na koniec ostatniego dnia roboczego każdego tygodnia, przelewać na Rachunek Skonsolidowany środki pieniężne znajdujące się na rachunkach bankowych Stron („Kwoty Depozytu”). Obowiązek ten nie będzie obejmował kwot nieprzekraczających określonego poziomu, ustalanego indywidualnie dla każdego z Uczestników („Salda Progowego”) oraz pobranych przez Strony środków wypłacanych na wniosek Uczestnika z Rachunku Skonsolidowanego („Kwoty Ciągnienia”) – przed terminem ich zwrotu.
*   Strony będą mogły zgłaszać Agentowi wnioski o wypłatę Kwot Ciągnienia. Agent będzie mógł, według swojego uznania, wypłacić Stronie wnioskowaną Kwotę Ciągnienia, bądź odmówić wypłaty. Uczestnik będzie zobowiązany zwrócić pobrane Kwoty Ciągnienia na Rachunek Skonsolidowany w terminie uzgodnionym z Agentem, a w przypadku nie uzgodnienia takiego terminu - na żądanie Agenta.
*   Łączna wysokość Kwot Ciągnienia przekazanych na rachunek danego Uczestnika, nie będzie mogła przekroczyć określonego progu zadłużenia („Limitu Transakcyjnego”), który będzie określony w Umowie.
*   Strona będzie mogła w każdym czasie zgłosić Agentowi żądanie zwrotu Kwoty Depozytu.
*   Uczestnikom będą przysługiwały odsetki z tytułu Kwot Depozytu przekazanych na Rachunek Skonsolidowany. Uczestnicy będą zobowiązani do zapłaty odsetek od Kwot Ciągnienia. Szczegółowe zasady obliczania odsetek, będą ustalone w odrębnym porozumieniu.

Obowiązki Agenta będą obejmowały:

*   zawarcie umowy rachunku bankowego, w celu zarządzania środkami przekazanymi przez Strony (Rachunek Skonsolidowany),
*   realizowanie wypłat Kwot Ciągnienia z Rachunku Skonsolidowanego na rzecz Stron,
*   przekazywanie na wybrane przez Agenta rachunki lokat terminowych środków pieniężnych pozostających na Rachunku Skonsolidowanym po wypłacie Kwot Ciągnienia,
*   monitorowanie zwrotów Kwot Ciągnienia,
*   rozliczanie należności i zobowiązań Stron z tytułu odsetek naliczonych od Kwot Ciągnienia i Kwot Depozytu.

Agent będzie uprawniony do zatrzymania nadwyżki odsetek wpłaconych przez Strony od Kwot Ciągnienia nad odsetkami wypłaconymi z Rachunku Skonsolidowanego Stronom, które dokonały wpłaty Kwoty Depozytu. Ponadto, Agent będzie miał prawo do odsetek wynikających z lokowania na rachunkach terminowych środków pieniężnych zgromadzonych na Rachunku Skonsolidowanym. Umowa nie będzie przewidywać dodatkowego wynagrodzenia dla Agenta w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami w ramach Umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przekazanie przez Spółkę Kwot Depozytu na Rachunek Skonsolidowany oraz otrzymanie Kwot Ciągnienia z Rachunku Skonsolidowanego będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy przekazanie przez Spółkę Kwot Depozytu na Rachunek Skonsolidowany oraz otrzymanie Kwot Ciągnienia z Rachunku Skonsolidowanego będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
3.  Czy odsetki wypłacane przez Spółkę w ramach Umowy będą podlegały ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT, w zakresie uznania ich za koszty uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług oraz pytania dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Odsetki wypłacane przez Spółkę w ramach Umowy nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej także: „ustawa o CIT”), w zakresie uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

*   odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni,

*   odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

W myśl z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT, przez pożyczkę, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy. Dodatkowo, przez pożyczkę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy oraz lokatę.

Zdaniem Spółki, powyższe przepisy nie mogą mieć zastosowania w rozważanej sytuacji, gdyż wpłacane przez Spółkę odsetki od Kwot Ciągnienia nie będą stanowić odsetek od pożyczek w rozumieniu ustawy o CIT. Biorąc pod uwagę, że definicja pożyczki wskazana w ustawie jest zbieżna z definicją znajdującą się w Kodeksie Cywilnym, odpowiednie zastosowanie znajdą argumenty przedstawione przez Spółkę w punkcie 2 uzasadnienia - dotyczącym podatku od czynności cywilnoprawnych: „Należy podkreślić, iż umowa cash poolingu pozostaje na gruncie polskiego prawa umową nienazwaną. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „KC”) w Księdze Trzeciej dotyczącej zobowiązań nie zawiera przepisów regulujących tego typu umowy. W praktyce, cash pooling to forma zarządzania finansami stosowana przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej lub podmioty powiązane ekonomicznie w inny sposób. Istotą jej jest optymalizacja wykorzystania środków będących w dyspozycji podmiotów będących stroną umowy. Zdaniem Spółki, umowa cash poolingu, jako sposób gospodarowania wolnymi środkami finansowymi, pomimo iż zawiera pewne elementy zbliżone do kredytowania jednych podmiotów przez drugie, nie mieści się w katalogu czynności określonych w ustawie o PCC, a więc nie może być uznana za czynność podlegającą opodatkowaniu PCC. W szczególności, cash pooling nie może być uznany za umowę pożyczki (wymienioną w katalogu czynności podlegających PCC), gdyż nie zawiera elementów przedmiotowo istotnych dla tego rodzaju umów. Zgodnie z art. 720 KC, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości”.

W szczególności, należy podkreślić, że w wyniku realizacji Umowy nie będzie dochodziło do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak będzie zobowiązania do przeniesienia określonej ilości środków finansowych na określony w umowie podmiot. Spółka nie wie czy wpłacane przez nią Kwoty Depozytu zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez jaki podmiot. Wartość, która zostanie przelana na Rachunek Skonsolidowany wynika z salda na jej rachunku bankowym na koniec każdego tygodnia. Wartość Kwot Ciągnienia ustalana jest przez Strony z Agentem (przy czym możliwe jest, że w danym okresie żadna ze Stron nie będzie otrzymywała Kwot Ciągnienia). Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot. W związku z powyższym, należy uznać, że Odsetki od Kwot Ciągnienia wypłacane przez Spółkę w ramach Umowy, nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT w zakresie uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Prawidłowość takiego podejścia potwierdza Minister Finansów w wydawanych interpretacjach indywidualnych (np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 26 października 2010 r., sygn. ILPB3/423-650/10-4/MM; interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 października 2010 r., sygn. ILPB3/423-599/10-2/MM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy jednocześnie dodać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby pełną ocenę zawartej umowy cash poolingu. Ocena ta zostanie poddana badaniu w prowadzonych przez organy skarbowe postępowaniach kontrolnych.

Tym samym, jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, tym samym nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.