Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-394/13/MMa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-07-02
Teza: Czy dochód, który wnioskodawca uzyskał ze sprzedaży garażu i który w całości w ciągu dwóch lat przeznaczy na remont mieszkania i adaptację poddasza będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: adaptacja; cel-cele mieszkaniowe; garaż; remonty; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 12 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym w dniach 20 i 24 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży garażu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży garażu.

W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. Znak: IBPBII/2/415-394/13/MMa wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniach 20 i 24 czerwca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w dniu 25 czerwca 2009 r. na podstawie aktu darowizny otrzymał od rodziców garaż nr 35 w Zespole Garażowym. Garaż ten wnioskodawca sprzedał w dniu 30 maja 2012 r. Pieniądze ze sprzedaży nieruchomości wnioskodawca zamierza w ciągu dwóch lat przeznaczyć na cele mieszkaniowe, będzie to remont mieszkania jak również poddasza oraz ewentualna adaptacja poddasza do celów mieszkalnych w kamienicy, której wnioskodawca jest właścicielem. Wnioskodawca wskazuje, iż w chwili obecnej mieszkanie to jest wynajmowane, lecz nie wyklucza, że w przyszłości będzie zamieszkiwał w wyżej wymienionym lokalu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochód, który wnioskodawca uzyskał ze sprzedaży garażu i który w całości w ciągu dwóch lat przeznaczy na remont mieszkania i adaptację poddasza będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych) dochód, który uzyskał ze sprzedaży garażu i który w całości w ciągu dwóch lat zostanie przeznaczony na remont mieszkania i adaptację poddasza, którego wnioskodawca jest właścicielem jest całkowicie zwolniony z podatku dochodowego.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z póź. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że wnioskodawca w dniu 25 czerwca 2009 r. w darowiźnie otrzymał od rodziców garaż, który następnie sprzedał w dniu 30 maja 2012 r. Pieniądze ze sprzedaży ww. garażu wnioskodawca planuje przeznaczyć w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na remont mieszkania jak również poddasza oraz ewentualną adaptację poddasza do celów mieszkalnych w kamienicy, której wnioskodawca jest właścicielem. Wnioskodawca wskazał, że obecnie ww. mieszkanie jest wynajmowane ale w przyszłości wnioskodawca nie wyklucza, że będzie w nim mieszkał.

Z uwagi na fakt, iż nabycie garażu miało miejsce w dniu 25 czerwca 2009 r. a jego sprzedaży dokonano w dniu 30 maja 2012 r. a zatem przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia, sprzedaż ta będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

I tak zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (m.in. sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy. Jak wynika z art. 30e ust. 4 ustawy podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Podatek ten należy wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości (PIT-39).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

I tak w myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przedmiotowe zwolnienie jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każde wydatkowanie środków na remont lokalu mieszkalnego będącego własnością podatnika lub adaptację na cele mieszkalne własnego lokalu niemieszkalnego podatnika. Ze zwolnienia wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. U podstaw zwolnienia legło bowiem założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydatkowane na zaspokojenie indywidualnych potrzeb mieszkaniowych podatnika a nie na zaspokojenie indywidualnych potrzeb mieszkaniowych innych osób. Wynika to wprost z literalnego brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i oznacza, że w przypadku ponoszenia nakładów na określony lokal to w nim podatnik winien zaspokajać swoje potrzeby mieszkaniowe.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawione we wniosku zdarzenie stwierdzić należy, że przychód jaki wnioskodawca uzyskał ze sprzedaży garażu wydatkowany na remont mieszkania jak również poddasza oraz adaptację poddasza do celów mieszkalnych nie będzie korzystał ze zwolnienia na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z następujących względów. Jak sam wnioskodawca wskazał mieszkanie, na remont którego zamierza wydatkować środki uzyskane ze sprzedaży garażu jest obecnie wynajmowane. Zatem skoro mieszkanie to jest wynajmowane, to wnioskodawca wydatkując środki uzyskane ze sprzedaży garażu przeznacza je na remont mieszkania służącego najemcom. Innymi słowy wnioskodawca na moment wydatkowania środków pochodzących ze sprzedaży na remont mieszkania oddanego w najem nie wydatkuje tych środków na realizację własnych celów mieszkaniowych, gdyż w mieszkaniu tym obecnie nie mieszka. Wnioskodawca wydatkuje środki ze sprzedaży na realizację cudzych celów mieszkaniowych, celów mieszkaniowych swoich najemców. Nie zmienia tego fakt, że wnioskodawca nie wyklucza, iż w przyszłości mieszkanie to będzie przez niego zamieszkiwane.

Ten argument jest przyszły i niepewny, niemożliwa do zweryfikowania jest też na tym etapie jego prawdziwość. Sam wnioskodawca używa zresztą sformułowania „nie wykluczam” na określenie perspektywy ewentualnego zamieszkania w remontowanym lokalu. Takie sformułowanie wskazuje zaś na istnienie dużego prawdopodobieństwa, że tak się w cale nie musi stać. Z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy bezsprzecznie wynika, że zwolnieniu podlegają środki wydatkowane na własne cele mieszkaniowe. Zatem skoro wnioskodawca nie mieszka w mieszkaniu, na którego remont zamierza wydatkować środki ze sprzedaży garażu a informacja o planach zamieszkania w tym mieszkaniu w przyszłości nie ma bynajmniej charakteru zawierającego jakąkolwiek dozę pewności, a wręcz przeciwnie, to wnioskodawca nie spełnia podstawowej przesłanki do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia tj. wydatkowania środków na realizację własnych celów mieszkaniowych. Warunek ten nie zostanie również spełniony przy wydatkowaniu środków pochodzących ze sprzedaży garażu na remont poddasza oraz adaptację poddasza do celów mieszkalnych. Wnioskodawca nie przedstawia żadnych własnych planów mieszkaniowych co do tej części budynku. Zatem nie można zgodzić się ze stwierdzeniem wnioskodawcy, że remont oraz adaptacja poddasza stanowić będzie jego wydatek na realizacje własnych celów mieszkaniowych. Wnioskodawca sam wskazuje, iż zamieszkanie w wynajmowanym lokalu mieszkalnym jest możliwe, aczkolwiek nie jest pewne. Zatem jest to okoliczność niepewna a tym samym nie można przyznać możliwości skorzystania ze zwolnienia w przypadku, gdy warunek uprawniający uzyskanie zwolnienia nie wystąpił lub nie wiadomo czy kiedykolwiek wystąpi. Odnośnie natomiast poddasza wnioskodawca nawet nie przedstawia żadnego racjonalnego argumentu wskazującego na spełnienie przesłanki zaspokojenia „własnego celu mieszkaniowego”.

Tym samym stanowisko wnioskodawcy, iż przychód uzyskany ze sprzedaży garażu wydatkowany w okresie dwóch lat od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano odpłatnego zbycia na remont mieszkania oddanego w najem, remont poddasza oraz adaptację poddasza będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.