Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DOP7.8101.75.2024.HEMD
Informacja zmieniana: 563971
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia w
przypadku dostawy, wynikającej ze zlecenia zakupu złożonego
przez klienta mieszczącego się w katalogu określonym w art.
145e ust. 2 ustawy oraz nieuznanie, że oświadczenie o
niewielkim zużyciu nabywanego gazu lub energii elektrycznej
złożone przez nabywcę niewymienionego w art. 145e ust. 2
ustawy będzie wystarczające do zastosowania mechanizmu
odwrotnego obciążenia.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja transakcji
energia-energia elektryczna
oświadczenia-oświadczenie podatnika
sprzedaż-sprzedaż za pośrednictwem
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII. Zmiany
w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne,
przepisy przejściowe i końcowe -Rozdział 1c. Czasowe
odwrotne obciążenie podatkiem gazu w systemie
gazowym, energii elektrycznej w systemie
elektroenergetycznym i usług w zakresie przenoszenia
uprawnień do emisji gazów cieplarnianych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 1c-art. 145e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 1c-art. 145e-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 1c-art. 145e-ust. 1-pkt 3-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 1c-art. 145e-ust. 1-pkt 3-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 1c-art. 145e-ust. 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 1c-art. 145g-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lipca 2023 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku VAT, który dotyczy:
    - zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w przypadku dostawy,
      wynikającej ze zlecenia zakupu złożonego przez klienta mieszczącego się w
      katalogu określonym w art. 145e ust. 2 ustawy,
    - uznania, że oświadczenie o niewielkim zużyciu nabywanego gazu lub energii
      elektrycznej złożone przez nabywcę niewymienionego w art. 145e ust. 2 ustawy
      będzie wystarczające do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:
            [5]
    Wnioskodawca jest (...) podmiotem (...), działającym (...), na podstawie zezwolenia
    Komisji Nadzoru Finansowego. (...) obszarem działalności Wnioskodawcy jest (...).
    Wnioskodawca jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną jako podatnik
    czynny na potrzeby podatku od towarów i usług, wykonującą wskazane czynności
    (...). Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
    towarowych (t. j. Dz. U. 2014 r. poz. 197 ze zm.) (...) działa w imieniu własnym, ale na
    rachunek klienta.
    Z operacyjnego punktu widzenia wspomniane transakcje przebiegają w ten sposób,
    że w przypadku złożenia przez klienta zlecenia kupna, Wnioskodawca kupuje dany
    towar (np. energię elektryczną lub gaz) w szczególności od podmiotu prowadzącego
    towarowy rynek giełdowy, rynek regulowany lub OTF (dalej - giełda) we własnym
    imieniu i następnie odsprzedaje go składającemu zlecenie klientowi. Natomiast w
    przypadku złożenia przez klienta zlecenia sprzedaży, Wnioskodawca kupuje od niego
    towar we własnym imieniu i odsprzedaje go następnie na giełdzie.
    Uwzględniając regulacje ustawy o VAT, opisane transakcje stanowią oddzielne
    czynności podlegające opodatkowaniu, np. w przypadku zlecenia Wnioskodawcy
    kupna energii zakupuje on energię od podmiotu prowadzącego giełdę (transakcja
    opodatkowana VAT jako odpłatna dostawa towarów/świadczenie usług na rzecz
    Wnioskodawcy), a następnie Wnioskodawca sprzedaje ją klientowi (transakcja
    opodatkowana VAT jako odpłatna dostawa towarów/świadczenie usług na rzecz
    klienta). Każda z tych transakcji jest dokumentowana stosowną fakturą VAT. W
    przypadku zlecenia sprzedaży opisany proces ulega odwróceniu.

    Przedmiotem niniejszego wniosku są transakcje dotyczące dostawy energii
    elektrycznej oraz gazu zawierane bezpośrednio lub za pośrednictwem
    uprawnionego podmiotu na giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów o giełdach
    towarowych, rynku regulowanym lub OTF w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005
    r. o obrocie instrumentami finansowymi, wynikające ze zleceń zakupu złożonych
    przez klientów Spółki zarejestrowanych zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT jako
    czynni podatnicy VAT.
    Wnioskodawca jako dostawca lub nabywca energii lub gazu złożył naczelnikowi
    urzędu skarbowego przed dokonaniem pierwszej czynności, o której mowa w art.
    145e ust. 1, zawiadomienie o rozpoczęciu dokonywania tych czynności.
    Pytania
    1. Czy w przypadku dostawy, wynikającej ze zlecenia zakupu złożonego przez
      klienta mieszczącego się w katalogu określonym w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT,
      Wnioskodawca powinien każdorazowo stosować mechanizm odwrotnego
      obciążenia tj. nie rozpoznawać po swojej stronie VAT należnego dla dostaw
      dokonanych na rzecz takich klientów bez konieczności badania stopnia zużycia
      nabywanych towarów przez danego klienta?
    2. Czy w przypadku klientów nie mieszczących się w otwartym katalogu określonym
      w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT, których główna działalność w odniesieniu do
      nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich odprzedaży wystarczającą
      podstawą dla zastosowania w transakcjach z nimi dokonywanych mechanizmu
      odwrotnego obciążenia będzie złożone przez klienta oświadczenie, iż własne
      zużycie nabywanego gazu lub energii będzie nieznaczne?
    Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy:
    1. w przypadku dostawy wynikającej ze zlecenia zakupu złożonego przez klienta
      mieszczącego się w katalogu określonym w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT
      powinien on każdorazowo stosować mechanizm odwrotnego obciążenia, tj. nie
      rozpoznawać po swojej stronie VAT należnego dla dostaw dokonanych na rzecz
      takich klientów i nie ma konieczności badania stopnia zużycia nabywanych
      towarów przez danego klienta,
    2. w przypadku klientów nie mieszczących się w katalogu sprecyzowanym w art.
      145e ust. 2 ustawy o VAT wystarczającą podstawą dla zastosowania w
      transakcjach z nimi dokonywanych mechanizmu odwrotnego obciążenia
      powinno być złożone przez klienta oświadczenie, że jego własne zużycie
      nabytego gazu lub energii będzie nieznaczne.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zmiany wprowadzone z 1 kwietnia 2023 r. do ustawy o VAT stanowią, że w okresie
    od 1 kwietnia 2023 r. do 28 lutego 2025 r., w przypadku dostawy gazu w systemie
    gazowym lub dostawy energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym
    podatnikami są co do zasady nabywcy tego gazu lub energii, o ile łącznie są
    spełnione następujące warunki:
    1. nabywcą jest podatnik zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, którego główna
      działalność w odniesieniu do nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na
      ich odprzedaży i którego własne zużycie tych towarów jest nieznaczne;
    2. dostawa towarów jest dokonywana w ramach transakcji zawartej bezpośrednio
      lub za pośrednictwem uprawnionego podmiotu na giełdzie towarowej w
      rozumieniu przepisów o giełdach towarowych, rynku regulowanym lub OTF w
      rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

    3. dostawcą jest podatnik zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, u którego
      sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.
  3. Ustawodawca zdecydował się dodatkowo na zdefiniowanie otwartego katalogu
    podmiotów, o których mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1, tj. „których główna działalność
    w odniesieniu do nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich odprzedaży i
    którego własne zużycie tych towarów jest nieznaczne”. Zgodnie z art. 145e ust. 2 są
    nimi w szczególności zarejestrowani podatnicy VAT:
    1) będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu przepisów o giełdach
      towarowych;
    2) będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu
      przepisów o giełdach towarowych;
    3) będący spółką prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową w rozumieniu
      przepisów o giełdach towarowych, Krajowym Depozytem Papierów
      Wartościowych S A. lub spółką, której
      Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których
      mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
      finansowymi;
    4) będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową
      w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
      finansowymi;
    5) posiadający koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na
      podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne,
      umożliwiającą obrót energią,
      gazem lub uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych lub posiadający
      rachunek w rejestrze Unii, o którym mowa w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 12
      czerwca 2015 r. o systemie
      handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.
    Zgodnie z motywami wskazanymi przez projektodawców powyższych zmian dodanie
    przykładowego katalogu podmiotów spełniających kryteria zastosowania
    mechanizmu odwrotnego obciążenia „ma na celu eliminację ewentualnych
    wątpliwości w zakresie stosowania regulacji do podmiotów tam określonych”.
    Skoro zatem ustawodawca w celu zapewnienia pewności obrotu energią i gazem
    oraz obniżenia ich kosztów zdecydował się wprost poprzez definicję ustawową
    wskazać, które podmioty w jego ocenie z całą pewnością spełniają kryterium
    kwalifikujące do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia nie powinno być
    w ocenie A żadnych wątpliwości, że na dostawcy nie ciążą w takim przypadku
    dodatkowe obowiązki weryfikacyjne poza ustaleniem, że dany kontrahent mieści się
    wprost w katalogu wskazanym w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT. W przeciwnym
    przypadku nie udałoby się bowiem osiągnąć gwarancyjnego celu wprowadzenia tego
    wyliczenia.
    W odniesieniu do klientów Wnioskodawcy będących wprawdzie podatnikami
    zarejestrowanymi zgodnie z art. 96 ust. 4, których główna działalność w odniesieniu
    do nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich odprzedaży, lecz nie zostali
    wprost wymienieni w katalogu ustawowym, istotnym staje się zagadnienie
    potwierdzania, że nabywany od Wnioskodawcy gaz lub energia będą na własne
    potrzeby zużywali w stopniu nieznacznym.
    Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że Wnioskodawca nie ma żadnych narzędzi
    faktycznych ani prawnych, aby w praktyce weryfikować sposób wykorzystania
    dostarczonych towarów przez nabywcę. Energia i gaz nie są też co do zasady
    rozróżniane pod względem parametrów technicznych etc. jako służące do użytku
    własnego nabywcy czy też odprzedaży. W istocie o ich przeznaczeniu decyduje

    intencja nabywcy, która z perspektywy określenia mechanizmu opodatkowania
    powinna być decydująca. Obowiązek podatkowy powstaje bowiem zasadniczo w
    momencie wystawienia faktury, a nie zużycia towaru. Co więcej pojęcie
    „nieznacznego użycia” jest kryterium nieostrym i w praktyce po stronie nabywcy
    dokładny udział procentowy zużycia na własne potrzeby oraz odsprzedaży może być
    oceniony wyłącznie ex post i może się wahać zależnie od jego aktualnych, zmiennych
    w czasie potrzeb.
    W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy dla określenia zasad
    opodatkowania i zapewnienia pewności stronom transakcji jedynym możliwym w
    praktyce punktem odniesienia jest bazowanie w omawianym zakresie przez
    dostawcę na deklaracji nabywcy co do planowanego sposobu wykorzystania
    towarów. Wobec braku wyposażenia uczestników obrotu przez ustawodawcę w
    szczególne rozwiązania w tym zakresie zasadnym jest, dla zapewnienia
    bezpieczeństwa obu stron transakcji, oparcie się w szczególności na złożonym
    dostawcy przez nabywcę oświadczeniu, co do intencji nabycia. W takim przypadku,
    jeśli ze złożonego oświadczenia będzie wprost wynikało, że założeniem
    dokonywanych dostaw jest wykorzystywanie otrzymanych towarów na własne
    potrzeby w stopniu nieznacznym, dostawy takie podlegałyby mechanizmowi
    odwrotnego obciążenia, a w konsekwencji VAT należny rozpoznawałby z ich tytułu
    nabywca. W przypadku braku wskazanej informacji dostawa powinna być
    wykazywana jako transakcja opodatkowana po stronie Wnioskodawcy wg
    standardowych reguł.
    Powyższe znajduje w pełni uzasadnienie w świetle założeń projektodawców, którym
    przyświecało obniżenie kosztów transakcji i zapewnienie bezpieczeństwa obrotu
    wrażliwymi towarami. Zgodnie z uzasadnieniem projektu zmian sam mechanizm
    odwrotnego obciążenia jest wprowadzany „jako pilna reakcja na zagrożenia dla
    bezpieczeństwa energetycznego państwa w związku z obecną sytuacją rynkową i
    międzynarodową związaną z drastycznym wzrostem cen przedmiotowych towarów
    oraz uwarunkowaniami związanymi z zakłóceniami (w tym w zakresie konkurencji) w
    obrocie. (...). Przewidziana zmiana wpłynie na zmniejszenie kosztów uczestnictwa w
    rynku giełdowym, poprawi płynność finansową uczestników tego rynku oraz
    zwiększy konkurencyjność giełdy (...). Wprowadzenie mechanizmu reverse charge w
    zakresie dostaw gazu, energii elektrycznej i świadczenia usług w zakresie
    przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych dokonywanych w obrocie
    giełdowym nie powinno mieć istotnego wpływu na dochody budżetu państwa z
    tytułu podatku od towarów i usług. Jest to bowiem przeniesienie, w ściśle
    określonym czasie, obowiązku rozliczenia VAT ze sprzedawcy na nabywcę”.
    Mając na względzie powyższe Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie jego stanowiska
    przedstawionego powyżej.

## Ocena stanowiska

dokonana przez DKIS
    DKIS w interpretacji indywidualnej z 3 października 2023 r. nr 0114-KDIP1-
    1.4012.381.2023.2.AKA uznał stanowisko Wnioskodawcy we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej za nieprawidłowe.
    Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
    Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna
    wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest nieprawidłowa.
                          [6]Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W odniesieniu do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
      rozumieniu art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,
      o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 145e ust. 1 ustawy o VAT:
      W okresie od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 28 lutego 2025 r. w przypadku
      dostawy gazu w systemie gazowym, dostawy energii elektrycznej w systemie
      elektroenergetycznym i świadczenia usług w zakresie przenoszenia uprawnień
      do emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca
      2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U.
      z 2022 r. poz. 1092, 1576, 1967 i 2687), podatnikami są osoby prawne, jednostki
      organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
      nabywcą tego gazu, tej energii lub usługobiorcą tych uprawnień, jeżeli łącznie są
      spełnione następujące warunki:
      1) w przypadku dostawy tego gazu lub tej energii - nabywcą jest podatnik
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, którego główna działalność w
        odniesieniu do nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich
        odprzedaży i którego własne zużycie tych towarów jest nieznaczne;
      2) w przypadku świadczenia tych usług - usługobiorcą jest podatnik
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4;
      3) dostawa tych towarów lub świadczenie tych usług są dokonywane w ramach
        transakcji zawartej bezpośrednio lub za pośrednictwem uprawnionego
        podmiotu na:
        a) giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych,
        b) rynku regulowanym lub OTF w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
        obrocie instrumentami finansowymi;
      4) dostawcą lub usługodawcą jest podatnik zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust.
        4, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113
        ust. 1 i 9.
    Zgodnie z art. 145e ust. 2 ustawy o VAT:
      Za nabywcę lub usługobiorcę, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, uważa się w
      szczególności podatnika zarejestrowanego zgodnie z art. 96 ust. 4:
      1) będącego spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu przepisów o
        giełdach towarowych;
      2) będącego towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w
        rozumieniu przepisów o giełdach towarowych;

      3) będącego spółką prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową w rozumieniu
        przepisów o giełdach towarowych, Krajowym Depozytem Papierów
        Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
        czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29
        lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
      4) będącego spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę
        rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi;
      5) posiadającego koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na
        podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne,
        umożliwiającą obrót towarami wskazanymi w ust. 1 lub posiadającego
        rachunek w rejestrze Unii, o którym mowa w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 12
        czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
        cieplarnianych.
    Stosownie do art. 145f:
      1. W przypadku czynności, o których mowa w art. 145e ust. 1, dostawca lub
        usługodawca nie rozlicza podatku należnego.
      2. W przypadku czynności, o których mowa w art. 145e ust. 1, kwotę podatku
        naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 1, stanowi kwota podatku należnego
        z tytułu nabycia towaru lub usługi. 3. W przypadku obniżenia podstawy
        opodatkowania dla czynności, o których mowa w art. 145e ust. 1, nabywca lub
        usługobiorca jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w
        rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym dokonał korekty podstawy
        opodatkowania.
    Pozostałe uregulowania wskazano w art. 145g – 145k ustawy o VAT.
    Przepisy art. 145e – 145k zostały wprowadzone ustawą z 9 marca 2023 r. o zmianie
    ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw
    (Dz.U. z 2023 r. poz. 556) – art. 4, którym dodano do ustawy Rozdział 1c. Czasowe
    odwrotne obciążenie podatkiem gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w
    systemie elektroenergetycznym i usług w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji
    gazów cieplarnianych.
    Zgodnie z art. 145g ustawy o VAT:
      Faktura dokumentująca dokonanie czynności, o których mowa w
      art. 145e ust. 1:
      1) nie zawiera danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 12-14;
      2) zawiera wyrazy, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18.
    Art. art. 106e ust. 1 pkt 12-14 i pkt 18 ustawy stanowi:
      1. Faktura powinna zawierać:
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w
        rozdziałach 6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą
        poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których
        obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o
        podobnym charakterze jest
        nabywca towaru lub usługi - wyrazy, „odwrotne obciążenie”.
    Wprowadzając powyższe przepisy ustawodawca skorzystał z przysługujących
    uprawnień wskazanych w Dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347,
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Zgodnie z art. 199a Dyrektywy 2006/112/WE:
      1. Państwa członkowskie mogą postanowić, do dnia 31 grudnia 2026 r., że osobą
      zobowiązaną do zapłaty VAT jest podatnik, na rzecz którego wykonywana jest
      dowolna usługa lub dostarczany dowolny towar spośród poniżej wymienionych:
      a) przeniesienie pozwoleń na emisję gazów cieplarnianych, o których mowa w
      art. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
      października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów
      cieplarnianych we Wspólnocie, które podlegają przenoszeniu zgodnie z art. 12
      tej dyrektywy;
      (...)
      e) dostawy gazu i energii elektrycznej na rzecz podatnika-pośrednika, zgodnie z
      definicją w art. 38 ust. 2; (...)
      1a. Państwa członkowskie mogą określić warunki stosowania mechanizmu, o
      którym mowa w ust.
      1.
      1b. Stosowanie mechanizmu przewidzianego w ust. 1 do dostaw wszelkich
      towarów lub usług wymienionych w lit. c)-j) tego ustępu jest uzależnione od
      wprowadzenia właściwych i skutecznych obowiązków sprawozdawczych dla
      podatników dostarczających towary lub usługi, do których ma zastosowanie
      mechanizm, o którym mowa w ust. 1.
      (...).
    W myśl art. 38 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 „podatnik-pośrednik” oznacza podatnika, którego główna
      działalność w odniesieniu do zakupu gazu, energii elektrycznej, energii cieplnej
      lub chłodniczej polega na odsprzedaży tych produktów i którego własna
      konsumpcja tych produktów jest nieznaczna.
    Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione we wniosku dotyczą kwestii, czy w
    przypadku dostawy wynikającej ze zlecenia zakupu złożonego przez klienta
    mieszczącego się w katalogu określonym w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT,
    Wnioskodawca powinien każdorazowo stosować mechanizm odwrotnego obciążenia
    tj. nie rozpoznawać po swojej stronie podatku VAT należnego dla dostaw
    dokonanych na rzecz takich klientów bez konieczności badania stopnia zużycia
    nabywanych towarów przez danego klienta
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy zauważyć, że
    zgodnie z ww. art. 145e ust. 1 ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia znajduje
    zastosowanie w odniesieniu m.in. do dostawy gazu w systemie gazowym i dostawy

    energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym dokonywanych bezpośrednio
    lub na giełdzie towarowej, rynku regulowanym lub OFT, w okresie od dnia 1 kwietnia
    2023 r. do dnia 28 lutego 2025 r.
    W przypadku dostaw gazu w systemie gazowym i energii elektrycznej w systemie
    elektroenergetycznym, do rozliczenia podatku należnego będą obowiązane osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
    będące nabywcą gazu lub energii elektrycznej.
    W art. 145e ust. 2 ustawy wskazano następujących podatników zarejestrowanych
    zgodnie z art. 96 ust. 4, uważanych w szczególności za nabywcę: będącej spółką
    prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych,
    będącej towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu
    przepisów o giełdach towarowych, będącej spółką prowadzącą giełdową izbę
    rozrachunkową w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych, Krajowym
    Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt
    przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2
    ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, będących
    spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
    rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
    posiadającej koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na
    podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, umożliwiającą
    obrót energią elektryczną i gazem.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem wniosku są transakcje dotyczące
    dostawy energii elektrycznej oraz gazu zawierane bezpośrednio lub za
    pośrednictwem uprawnionego podmiotu na giełdzie towarowej w rozumieniu
    przepisów o giełdach towarowych, rynku regulowanym lub OTF w rozumieniu
    ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wynikające ze
    zleceń zakupu złożonych przez klientów Spółki zarejestrowanych zgodnie z art. 96
    ust. 4 ustawy o VAT jako czynni podatnicy VAT.
    Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, wskazać należy, że art. 145e ust. 1
    ustawy zawiera warunki, których łączne spełnienie warunkuje stosowanie do dostaw
    energii i gazu mechanizmu odwrotnego obciążenia tj.:
    - w przypadku dostawy gazu lub energii – nabywcą jest podatnik zarejestrowany
      jako podatnik VAT czynny, którego główna działalność w odniesieniu do
      nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich odsprzedaży i którego
      własne zużycie tych towarów jest nieznaczne,
    - dostawa tych towarów jest dokonywana w ramach transakcji zawartej
      bezpośrednio lub za pośrednictwem uprawnionego podmiotu na:
        • giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych,
        • rynku regulowanym lub OTF w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
        obrocie instrumentami finansowymi;
    - dostawcą jest podatnik zarejestrowany na potrzeby podatku VAT, u którego
      sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o
      VAT.
    Przepis art. 145e ust. 2 ustawy zawiera wskazanie podatników zarejestrowanych
    zgodnie z art. 96 ust. 4, uważanych w szczególności za nabywcę, o którym mowa w
    art. 145e ust. 1 pkt 1, tj.:
    - w pkt 1-4 tego przepisu, wskazano następujące podmioty: będące spółką
      prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych,
      będące towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu
      przepisów o giełdach towarowych, będące spółką prowadzącą giełdową izbę

      rozrachunkową w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych, Krajowym
      Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt
      przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
      2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, będące
      spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
      rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
    - w pkt 5 tego przepisu wskazano m. in. podatników posiadających koncesję
      wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie ustawy z dnia
      10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, umożliwiającą obrót energią
      elektryczną i gazem.
    Przepis art. 145e ust. 1 ustawy o VAT zawiera także dodatkowy warunek dla
    zastosowania odwrotnego obciążenia, tj. aby nabywcą był podatnik zarejestrowany
    jako podatnik VAT czynny, którego główna działalność w odniesieniu do nabywania
    gazu lub energii elektrycznej polega na ich odsprzedaży i którego własne zużycie tych
    towarów jest nieznaczne.
    Jest to warunek wywodzący się ze wskazanych powyżej przepisów art. 38 ust. 2 w
    związku z art. 199a ust. 1 lit. e Dyrektywy 2006/112/WE, gdzie zdefiniowano w ten
    sposób podatnika-pośrednika. W ślad za regulacjami Dyrektywy 2006/112/WE
    przewidziano wskazany powyżej warunek.
    Analizując konieczność zastosowania w przypadku danej transakcji mechanizmu
    odwrotnego obciążenia należy również zwrócić uwagę na regulację zawartą w art.
    145e ust. 2 ustawy.
    Przepis ten należy interpretować jako rozwiązanie ułatwiające zdefiniowanie, w jaki
    sposób powinno dojść do rozliczenia podatku. Jak wynika z brzmienia tego przepisu,
    wymienione w art. 145e ust. 2 ustawy podmioty spełniają warunek bycia
    podatnikiem, o którym mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy, jeśli tylko zostały
    zarejestrowane jako czynni podatnicy VAT. Należy to wiązać z uznaniem, że
    wyszczególnione tam kategorie podmiotów spełniają warunek posiadania statusu
    podatnika pośrednika, o którym mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Oznacza to, że w przypadku dostawy, wynikającej ze zlecenia zakupu złożonego
    przez klienta mieszczącego się w katalogu określonym w art. 145e ust. 2 ustawy o
    VAT, Wnioskodawca powinien każdorazowo stosować mechanizm odwrotnego
    obciążenia, tj. nie rozpoznawać po swojej stronie VAT należnego dla dostaw
    dokonanych na rzecz takich klientów bez konieczności badania stopnia zużycia
    nabywanych towarów przez danego klienta.
    Oceniając zatem stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do pytania nr 2, który dotyczy kwestii, czy w przypadku
    klientów nie mieszczących się w otwartym katalogu określonym w art. 145e ust. 2
    ustawy, których główna działalność w odniesieniu do nabywania gazu lub energii
    elektrycznej polega na ich odprzedaży wystarczającą podstawą dla zastosowania w
    transakcjach z nimi dokonywanych mechanizmu odwrotnego obciążenia będzie
    złożone przez klienta oświadczenie, że własne zużycie nabywanego gazu lub energii
    będzie nieznaczne.
    Odnosząc się do tak zadanego pytania nr 2, należy wskazać, że w art. 145e ust. 2 ustawy
    ustawodawca wskazał katalog podmiotów objętych regulacją, co do których stosowany
    jest mechanizm odwrotnego obciążenia.
    Natomiast, dla podmiotów niewymienionych w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT, dla
    posiadania statusu „podatnika-pośrednika” konieczne jest spełnienie warunków
    określonych w art. 145e ust. 1 ustawy o VAT, dotyczących m.in. zastosowania
    odwrotnego obciążenia w przypadku dostaw gazu i energii, jakim jest główna
    działalność nabywcy, która polega na odsprzedaży tych towarów i których własne

    zużycie tych towarów jest nieznaczne. Jest to warunek wywodzący się z art. 38 ust. 2
    w zw. z art. 199a ust. 1 lit. e Dyrektywy 2006/112/WE, gdzie zdefiniowano w ten
    sposób podatnika-pośrednika. W ślad za regulacjami Dyrektywy 2006/112/WE, w ww.
    art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy przewidziano wskazany powyżej warunek.
    Należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług
    ustawodawca nie zawarł jako kryterium zastosowania lub nie zastosowania
    mechanizmu odwrotnego obciążenia w stosunku, zarówno do podmiotów
    wymienionych, jak i niewymienionych wprost w art. 145e ust. 2 ustawy o VAT,
    złożenia oświadczenia nabywcy, że jego własne zużycie nabytego gazu lub energii
    będzie nieznaczne.
    W art. 145e ust. 1 ustawy o VAT zawarte zostały warunki, których łączne spełnienie
    warunkuje stosowanie do dostaw energii i gazu mechanizmu odwrotnego
    obciążenia. Wśród tych warunków nie zostało wymienione oświadczenie nabywcy o
    ilości własnego zużycia nabytego gazu lub energii.
    W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że wystarczającą podstawą dla
    zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia powinno być złożone przez
    klienta oświadczenie, że jego własne zużycie nabytego gazu lub energii będzie
    nieznaczne, jest nieprawidłowe.
    Dla celów dowodowych Wnioskodawca powinien posiadać odpowiednią
    dokumentację, jednakże żaden przepis nie wymienia katalogu konkretnych
    dokumentów, które obowiązany jest Wnioskodawca posiadać, aby zastosować
    odwrotne obciążenie. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby Sprzedawca
    dysponował np. dokumentem w postaci oświadczenia nabywcy, przy czym w sytuacji
    braku przepisów uzależniających (warunkujących) zastosowanie odwrotnego
    obciążenia od posiadania oświadczenia, nie można uznać, że otrzymanie
    oświadczenia jako takie jest wystarczającą podstawą do zastosowania w danym
    przypadku odwrotnego obciążenia. Istotny jest bowiem stan faktyczny (zdarzenie
    przyszłe) zaistniały w danej sprawie oraz spełnienie wszystkich warunków
    wskazanych w przepisach, co Sprzedawca winien udokumentować.
    Dla celów dowodowych z zawartych pomiędzy stronami umów lub innych
    dokumentów powinno wynikać m.in., że nabywca zakupuje energię i gaz w celu ich
    odsprzedaży, a zużycie na cele własne jest niewielkie. Na stronach transakcji
    spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania, że wszystkie warunki
    przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług są spełnione.
    Posiadana dokumentacja ma odzwierciedlać rzeczywisty przebieg transakcji tak, aby
    w toku kontroli podatkowej można było potwierdzić zgodność dokumentacji ze
    stanem faktycznym.
    Zatem nie można uznać, że otrzymanie oświadczenia od klienta jest wystarczającą
    podstawą do zastosowania odwrotnego obciążenia. Taki sposób rozliczenia generuje
    bowiem konkretny stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) zaistniały w sprawie.
    W związku z powyższym stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznano za nieprawidłowe.

    W konsekwencji Szef KAS dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej
    z 3 października 2023 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.381.2023.2.AKA wydanej przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, które
    przedstawiono we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji
    podatkowej:
      może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej
      nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
      Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie
    nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.
    Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
      faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Wskazuję, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we
    wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej
    zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie
    skutków prawnych.
    Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
      zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej
      przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi
      podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego
      uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak
      również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną)
    interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n
    Ordynacji podatkowej.
    Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak
    odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę,
    oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku
    zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze
    zdarzeniem, któremu odpowiada zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji,
    miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty
    podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.

    Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca
    może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do
    końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu
    (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy
    zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono
    organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego
    interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2
    Ordynacja podatkowa).
    Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do
    interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez
    Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie
    trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z
    urzędu interpretacji prawa podatkowego.
    Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:
      przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcy do utrwalonej
    praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2
    Ordynacja podatkowa).
    Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23
    października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz
                  [7]niektórych innych ustaw wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1
    i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
              [8]administracyjnymi).
    Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego
    działanie jest przedmiotem skargi):
    • w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916
      Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub
    • w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres
      elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
      zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej
      Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a,
      art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu
      elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej
      wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5
      ww. ustawy).
    Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej

    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).
    [1] Dalej: Szef KAS;
    [2] Dalej: DKIS;
    [3] Art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2025 r.
    poz.111), dalej: „Ordynacja podatkowa”;
    [4] Dalej: podatek VAT;
    [5] Dalej również: Wnioskodawca;[6] Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”; w brzmieniu obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania interpretacji indywidualnej;[7] Dz. U. poz. 2193;[8] Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.