Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.161.2025.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Określenie czy dla świadczonych usług szkoleniowych BHP ma
zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług
określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od
towarów i usług, nie wliczanie do limitu sprzedaży 200 000 zł
świadczonych usług szkoleniowych BHP, prawidłowość
wystawienia faktur – osobno dla usług zwolnionych od
podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy i usług zwolnionych
na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy – w związku z
rozdzieleniem świadczonych usług.
Słowa kluczowe: BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy)
działalność-działalność gospodarcza
limit
szkolenie
usługi-usługi szkoleniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · określenia czy dla świadczonych przez Panią usług szkoleniowych BHP ma zastosowanie
      zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o
      podatku od towarów i usług;
    · nie wliczania do limitu sprzedaży 200 000 zł świadczonych usług szkoleniowych BHP;
    · prawidłowości wystawienia dwóch faktur – osobno dla usług zwolnionych od podatku
      VAT na podstawie art. 113 ustawy i usług zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      29 ustawy – w związku z rozdzieleniem świadczonych przez Panią usług.
    Uzupełniła go Pani pismem z 18 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą w ramach, której świadczy Pani usługi z zakresu
    bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) dla firmy zajmującej się budową (...) w kraju i
    zagranicą.
    2.1. Usługi te obejmują m.in.:
    · sporządzanie IBWR (Instrukcji Bezpiecznego Wykonywania Robót) dla poszczególnych
      etapów budowy, takich jak prace przygotowawcze, montaż paneli, prace elektryczne,
      roboty ziemne, posadowienie trafostacji, transport i rozładunek itp. Instrukcje
      sporządzane są w oparciu o otrzymane odrębne dla każdej budowy dokumenty BIOZ
      (Bezpieczeństwo i Ochrona Zdrowia),
    · tłumaczenie otrzymanej od zagranicznych Inwestorów dokumentacji bhp (dotyczącej
      obowiązujących w danym kraju przepisów i wymagań bhp) z języka angielskiego
      (ewentualnie z innych języków) na język polski,
    · przygotowanie materiałów przekazanych przez Generalnego Wykonawcę/Inwestora do
      podpisania przez pracowników. Materiały muszę przetłumaczyć na język zrozumiały
      dla pracownika, tj. ukraiński, hiszpański, angielski,
    · kontrolę warunków bhp na budowach, w sytuacjach gdy Inwestor, bądź Główny
      Wykonawca, zgłosi taką potrzebę, podyktowaną nagminnym nieprzestrzeganiem
      przepisów bhp przez pracowników,
    · składanie zamówień dotyczących wyposażenia budów, tj. drabin, wyposażenia
      pomieszczeń socjalnych itd. według wytycznych Generalnego Wykonawcy/Inwestora,
    · zamawianie odzieży roboczej (sezonowej), według wymogów Generalnego Wykonawcy/
      Inwestora oraz przepisów,
    · zamawianie środków ochrony indywidualnej wynikających z przepisów prawa
      dostosowanych do danego rodzaju prac,

    · prowadzenie magazynu odzieży, wydawanie odzieży i SOI pracownikom. Prowadzenie
      ewidencji odzieży,
    · kierowanie pracowników na szkolenia do ośrodków zewnętrznych, celem zdobycia
      dodatkowych uprawnień np. na operatorów maszyn – koparek, ładowarek, kafara,
    · uczestnictwo w naradach budowy, według potrzeby,
    · uczestnictwo za pośrednictwem programu (...) w spotkaniach wprowadzających oraz
      okresowych (najczęściej z częstotliwością raz w tygodniu), celem omówienia postępu
      prac na budowach oraz przestrzegania przez pracowników warunków bhp,
    · nadzór nad realizacją wytycznych, co do wykonywanych prac, przesyłanych w postaci
      najczęściej tygodniowych raportów, przez służby Generalnego Wykonawcy. Udzielanie
      odpowiedzi na te raporty,
    · przeprowadzanie dochodzenia w celu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadków przy
      pracy lub w drodze do pracy,
    · sporządzanie:
    a. oceny ryzyka zawodowego występującego na stanowiskach pracy u Zleceniodawcy,
    b. instrukcji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy,
    c. dokumentacji powypadkowej,
    d. rejestru wypadków oraz chorób zawodowych,
    e. sporządzanie analiz dotyczących stanu bhp w zakładzie pracy,
    f. pozostałej dokumentacji z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy,
    · uczestnictwo w kontrolach Państwowej Inspekcji Pracy, Sanepidu, Policji, Prokuratury,
    · inne zadania wynikające z przepisów prawa dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Wyżej wymienione usługi są realizowane w oparciu o podstawę prawną zastosowania
    stawki ZW: zwolnienie ze względu na nieprzekroczenie 200 000 PLN obrotu (art. 113 ust 1 i
    9 ustawy o VAT).
    2.2. Świadczone przez Panią usługi obejmują również szkolenia BHP (wstępne, okresowe,
    stanowiskowe), które są wymagane na mocy przepisów prawa pracy, w tym Kodeksu
    pracy. Bez tych szkoleń pracownicy, podwykonawcy oraz osoby pracujące na podstawie
    umów cywilno-prawnych nie mogą wykonywać żadnych prac na budowach (...).
    Za te usługi wystawiana jest odrębna faktura, której wartość jest zmienna i zależna od
    ilości przeszkolonych osób. Jeśli w danym miesiącu nie będzie przeprowadzone ani jedno
    szkolenie, faktura zostanie wystawiona jedynie za usługi z punktu 2.1.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    · Nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    · Jest Pani osobą fizyczną wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą w
      rozumieniu art. 15. ust 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
      (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    · Korzysta Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy od początku
      działalności (od 19 grudnia 2022 r.).
    · Nie utraciła Pani prawa do ww. zwolnienia oraz nie zrezygnowała Pani z tego prawa.
    · W prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonywała/nie wykonuje Pani czynności,
      które zostały wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy.

    · Usługi wymienione w punkcie 2.1 w przedstawionym przez Panią opisie sprawy
      stanowią odrębną usługę, którą świadczy Pani na rzecz nabywcy, opisaną na fakturach
      jako „obsługa w zakresie BHP”. Na odrębnej fakturze wykazane są szkolenia BHP o
      zmiennej wartości zgodnie z ilością przeprowadzonych szkoleń.
    · Usługi szkoleń BHP świadczy Pani od początku działalności. Do stycznia 2025 r. były one
      traktowane jako usługa kompleksowa i fakturowane łącznie z obsługą w zakresie BHP.
      Od stycznia 2025 r. – zgodnie z podpisaną umową i wolą nabywcy – należność za
      obsługę BHP jest przez Panią fakturowana na odrębnej fakturze, a za szkolenia BHP
      wystawiana jest osobna faktura (jej wartość uzależniona jest od ilości
      przeprowadzonych szkoleń).
    · Nie jest Pani jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
      14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2004 r. poz. 737 ze zm.).
    · Nie posiada Pani status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub
      instytutu badawczego.
    · Świadczone przez Panią usługi dotyczące szkoleń BHP (wstępnych, okresowych i
      stanowiskowych) nie są usługami w zakresie kształcenia i/lub wychowania, o których
      mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    · Pani zdaniem świadczone przez Panią usługi, których dotyczy zadane we wniosku
      pytanie można uznać za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
      Szkolenie z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy może dotyczyć pracodawcy,
      pracowników służby BHP, innych pracowników oraz instruktorów i wykładowców
      tematyki BHP. Szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy adresowane do
      pracodawcy, pracowników służb BHP, instruktorów i wykładowców tematyki BHP są
      usługami kształcenia zawodowego. Przedmiotowe szkolenia są usługami kształcenia
      zawodowego również wówczas, gdy dotyczą pracowników pracodawcy niebędących
      służbą bhp, mają one bowiem na celu zapewnienie uczestnikom poznanie przepisów
      oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także nabycie umiejętności wykonywania
      pracy w sposób bezpieczny, niezbędnych do podjęcia i wykonywania pracy w danym
      zakładzie pracy i na określonym stanowisku pracy.
    · Uważa Pani, że osoby biorące udział w szkoleniu wstępnym, okresowym i
      stanowiskowym z zakresu BHP, o którym mowa we wniosku, mogą wykorzystać
      nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu/pracy.
      Osoby podczas takich szkoleń nabywają specjalistyczną wiedzę w zawodzie montera
      (...).
      Budowa (...) nie ma za wiele wspólnego z ogólnym pojęciem tradycyjnego
      budownictwa. Osoby posiadające doświadczenie w budownictwie, a chcące być
      zatrudnione w Spółce, dla której prowadzę szkolenia wstępne, stanowiskowe oraz
      okresowe nie posiadają wiedzy odnośnie budowy (...). Zdobywają ją w większości
      dopiero podczas prowadzonych przeze mnie szkoleń.
      Podejmowanie kolejnych budów wymaga zapoznania pracowników ze zmieniającymi
      się wymaganiami Generalnych Wykonawców oraz Inwestorów wymaga aktualizacji
      wiedzy, chociażby podczas szkoleń okresowych. (...). Dlatego już na etapie szkolenia
      BHP pracownicy uzyskują wiedzę, którą będą wykorzystywać na dalszych etapach
      swojej pracy zawodowej.
    · W odpowiedzi na pytanie czy ww. szkolenia obejmują nauczanie pozostające w
      bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu
      uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych odpowiedziała Pani, że

      szkolenia mają ścisły związek z branżą (...) Pracownicy muszą zapoznać się z
      technologią pracy, nabywają nowe umiejętności, które przygotowują ich do
      wykonywania zawodu montera (...).
    · W odpowiedzi na pytanie czy świadczone przez Panią usługi, których dotyczy zadane we
      wniosku pytanie, są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
      przepisach, odpowiedziała Pani, że znajomość przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i
      higieny pracy jest warunkiem niezbędnym do wykonywania pracy. Każdy pracodawca
      ma obowiązek zapewnić pracownikowi odbycie odpowiedniego do rodzaju
      wykonywanej pracy szkolenia, w tym przekazać mu informacje i instrukcje dotyczące
      zajmowanego stanowiska pracy lub wykonywanej pracy. Obowiązek przeszkolenia
      podwładnych w zakresie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy nałożony został na
      pracodawcę ustawą z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24,
      poz. 141 ze zm.).
                3Zgodnie z art. 237 § 1 Kodeksu pracy, nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do
      której wykonywania nie posiada on wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych
      umiejętności, a także dostatecznej znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i
      higieny pracy.
      Szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nie mogą odbywać się w zupełnie
      dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń z tego
      zakresu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca
      2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180,
      poz. 1860).
      (...).
    · Na świadczone usługi nie uzyska Pani akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy z
      dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.
    Usługi będące przedmiotem wniosku nie są finansowane ze środków publicznych, o
    których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1530 ze zm.).
    Pytania
    1. Czy dla świadczonych przez Panią usług szkoleniowych BHP ma zastosowanie
      zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o
      VAT?
    2. Czy wartość świadczonych przez Panią usług szkoleniowych BHP, określonych w art. 43
      ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, wlicza się do limitu sprzedaży 200 000 zł?
    3. Czy prawidłowe będzie wystawienie dwóch faktur – osobno dla usług zwolnionych od
      podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy i usług zwolnionych na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy – w związku z rozdzieleniem świadczonych przez Panią
      usług?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 18 czerwca 2025 r.)
    1. Pani zdaniem, prawidłowo korzysta Pani ze zwolnienia z podatku przy pozycji „obsługa
      w zakresie BHP” na fakturach.
      Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego
      z podatku VAT, przysługującego podatnikom, u których wartość sprzedaży nie
      przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. W związku z
      powyższym, do momentu przekroczenia wskazanego limitu, nie jest Pani zobowiązana
      do rejestracji jako czynny podatnik VAT i wystawia Pani faktury bez naliczonego
      podatku VAT. Zwolnienie dotyczy sprzedaży krajowej i nie obejmuje czynności, które

      zgodnie z przepisami prawa nie podlegają zwolnieniu (np. dostawy niektórych towarów
      lub usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT).
    2. Stwierdza Pani, że szkolenia BHP pracowników mogą być uznane jako zwolnione z
      opodatkowania, ponieważ ich konieczność i obligatoryjność jasno wynika z
      obowiązujących przepisów (w szczególności przepisów prawa pracy) i nie wlicza ich do
      limitu sprzedaży 200 000 zł.
      Potwierdzają to bowiem następujące fakty:
      Art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT:
      Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwolnione od podatku są:
      „usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (...) w przypadku
      gdy usługi te są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
      przepisach”
      W przedmiotowej sprawie:
                                            3 · Szkolenia BHP są prowadzone zgodnie z Kodeksem pracy (art. 237§ 1 ustawy z
        dnia 26 czerwca 1974 r. – Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ze zm.), który nakłada
        obowiązek przeszkolenia pracownika przed dopuszczeniem go do pracy,
      · Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń BHP reguluje
        rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie
        szkolenia w dziedzinie BHP (Dz. U. Nr 180, poz. 1860),
      · Szkolenia mają na celu przygotowanie uczestników do wykonywania pracy na
        konkretnym stanowisku, w specjalistycznym środowisku ((...)), co wypełnia
        definicję kształcenia zawodowego,
      · Uczestnicy nabywają wiedzę niezbędną do wykonywania zawodu i wykorzystują ją w
        pracy.
      W związku z powyższym, świadczenie tych usług spełnia przesłanki zwolnienia z
      podatku VAT jako usługi kształcenia zawodowego prowadzone na podstawie
      przepisów prawa pracy i przepisów wykonawczych. Potwierdza to, że nie należy
      zaliczać usług szkoleniowych do limitu sprzedaży 200 000 zł.
    Twierdzi Pani, że poprawnie wystawia dwie faktury — osobno za obsługę BHP i osobno za
    szkolenia BHP pracowników, stosując przy tym zwolnienia z podatku wynikające z
    przepisów opisanych w punkcie 1. i 2. powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów rozumieniu art.
      7 (...).
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie
    pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność,
    występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. − Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      − oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że
    zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i
    wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z
    tymi usługami związane.
    Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie,
    jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone
    przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    Jednocześnie z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika, że
    zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają
    zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
    podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli: są
    one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest
    osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie
    tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „rozporządzeniem”:
      Zwalnia się od podatku od towarów i usług usługi kształcenia zawodowego lub
      przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków
      publicznych, oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami
      związane.
    Na podstawie § 3 ust. 9 rozporządzenia:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do
      dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
      podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub

      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych
    w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w
    rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją
    lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują
    zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i
    dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych
    zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z
    niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj
    szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też
    finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze
    zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku
    wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie
    ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
    Należy także zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego,
    które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych
    państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego
    systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również
    wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania
    zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa
    od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i
    każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z dnia
    19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV). Również w
    wyroku z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu
    wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w
    Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do
    doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że
    zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych
    przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
    Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe
    zwolnienia, oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której
    zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza,

    że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE)
    powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych
    przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).
    Ponadto wskazać należy, że definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
    zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1), zwanego dalej
    Rozporządzeniem. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest
    stosowane bezpośrednio.
    W myśl art. 44 tego Rozporządzenia:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują
      nauczanie pozostające
      w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na
      celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu
      w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku
      znaczenia.
    Jednocześnie podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej
    usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego
    szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie
    akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze
    środków publicznych.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia
    Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze
    dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    Rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Zatem przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w
    ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje
    kwalifikacje, bądź bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową,
    lub wykonywać określony zawód.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą w ramach, której
    świadczy Pani usługi z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) dla firmy zajmującej
    się budową (...) w kraju i zagranicą. Wyżej wymienione usługi są realizowane w oparciu o
    podstawę prawną zastosowania stawki ZW: zwolnienie ze względu na nieprzekroczenie
    200 000 PLN obrotu (art. 113 ust 1 i 9 ustawy o VAT). Świadczone przez Panią usługi
    obejmują również szkolenia BHP (wstępne, okresowe, stanowiskowe), które są wymagane
    na mocy przepisów prawa pracy, w tym Kodeksu pracy. Bez tych szkoleń pracownicy,
    podwykonawcy oraz osoby pracujące na podstawie umów cywilno-prawnych nie mogą
    wykonywać żadnych prac na budowach (...). Za te usługi wystawiana jest odrębna faktura,
    której wartość jest zmienna i zależna od ilości przeszkolonych osób. Korzysta Pani ze
    zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy od początku działalności (od 19
    grudnia 2022 r.). Nie utraciła Pani prawa do ww. zwolnienia oraz nie zrezygnowała Pani z
    tego prawa. W prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonywała/nie wykonuje Pani

    czynności, które zostały wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy. Usługi wymienione w
    punkcie 2.1 w przedstawionym przez Panią opisie sprawy stanowią odrębną usługę, którą
    świadczy Pani na rzecz nabywcy, opisaną na fakturach jako „obsługa w zakresie BHP". Na
    odrębnej fakturze wykazane są szkolenia BHP o zmiennej wartości zgodnie z ilością
    przeprowadzonych szkoleń. Usługi szkoleń BHP świadczy Pani od początku działalności.
    Do stycznia 2025 r. były one traktowane jako usługa kompleksowa i fakturowane łącznie z
    obsługą w zakresie BHP. Od stycznia 2025 r. zgodnie z podpisaną umową i wolą nabywcy
    należność za obsługę BHP jest przez Panią fakturowana na odrębnej fakturze a za
    szkolenia BHP wystawiana jest osobna faktura (jej wartość uzależniona jest od ilości
    przeprowadzonych szkoleń). Nie jest Pani jednostką objętą systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z
    2004 r. poz. 737 ze zm.). Nie posiada Pani status uczelni, jednostki naukowej Polskiej
    Akademii Nauk lub instytutu badawczego. Świadczone przez Panią usługi dotyczące
    szkoleń BHP (wstępnych, okresowych i stanowiskowych) nie są usługami w zakresie
    kształcenia i/lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Pani
    zdaniem, świadczone przez Panią usługi, których dotyczy zadane we wniosku

## Pytanie

można uznać za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Szkolenie z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy
    może dotyczyć pracodawcy, pracowników służby bhp, innych pracowników oraz
    instruktorów i wykładowców tematyki BHP. Szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny
    pracy adresowane do pracodawcy, pracowników służb BHP, instruktorów i wykładowców
    tematyki BHP są usługami kształcenia zawodowego. Przedmiotowe szkolenia są usługami
    kształcenia zawodowego również wówczas, gdy dotyczą pracowników pracodawcy
    niebędących służbą BHP, mają one bowiem na celu zapewnienie uczestnikom poznanie
    przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także nabycie umiejętności
    wykonywania pracy w sposób bezpieczny, niezbędnych do podjęcia i wykonywania pracy
    w danym zakładzie pracy i na określonym stanowisku pracy. Uważa Pani, że osoby biorące
    udział w szkoleniu wstępnym, okresowym i stanowiskowym z zakresu BHP, o którym
    mowa we wniosku, mogą wykorzystać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu
    /pracy. Osoby podczas takich szkoleń nabywają specjalistyczną wiedzę w zawodzie
    montera (...). Budowa (...) nie ma za wiele wspólnego z ogólnym pojęciem tradycyjnego
    budownictwa. Osoby posiadające doświadczenie w budownictwie, a chcące być
    zatrudnione w Spółce, dla której prowadzę szkolenia wstępne, stanowiskowe oraz
    okresowe nie posiadają wiedzy odnośnie budowy (...). Zdobywają ją w większości dopiero
    podczas prowadzonych przeze mnie szkoleń. Podejmowanie kolejnych budów wymaga
    zapoznania pracowników ze zmieniającymi się wymaganiami Generalnych Wykonawców
    oraz Inwestorów wymaga aktualizacji wiedzy, chociażby podczas szkoleń okresowych. (...),
    jest stosunkowo nowym obszarem działalności przemysłowej, w którym wciąż brakuje
    ugruntowanych i kompleksowych wytycznych BHP opartych na długoletnich obserwacjach
    i statystykach wypadkowości. Dlatego już na etapie szkolenia BHP pracownicy uzyskują
    wiedzę, którą będą wykorzystywać na dalszych etapach swojej pracy zawodowej. W
    odpowiedzi na pytanie czy ww. szkolenia obejmują nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych odpowiedziała Pani, że szkolenia mają
    ścisły związek z branżą (...). Pracownicy muszą zapoznać się z technologią pracy nabywają
    nowe umiejętności, które przygotowuje ich do wykonywania zawodu montera (...). W
    odpowiedzi na pytanie czy świadczone przez Panią usługi, których dotyczy zadane we
    wniosku pytanie, są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach odpowiedziała Pani, że znajomość przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i
    higieny pracy jest warunkiem niezbędnym do wykonywania pracy. Każdy pracodawca ma
    obowiązek zapewnić pracownikowi odbycie, odpowiedniego do rodzaju wykonywanej
    pracy szkolenia, w tym przekazać mu informacje i instrukcje dotyczące zajmowanego
    stanowiska pracy lub wykonywanej pracy. Obowiązek przeszkolenia podwładnych w
    zakresie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy nałożony został na pracodawcę ustawą z

    dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ze zm.). Zgodnie z
        3art. 237 § 1 Kodeksu pracy, nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której
    wykonywania nie posiada on wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności, a
    także dostatecznej znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nie mogą odbywać się w zupełnie
    dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń z tego
    zakresu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca
    2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180,
    poz. 1860). (...). Na świadczone usługi nie uzyska Pani akredytacji w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe. Usługi będące przedmiotem wniosku
    nie są finansowane ze środków publicznych, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia
    2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.).
    Pani wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy wstępne i okresowe
    szkolenia BHP, spełniając definicję kształcenia zawodowego, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29
    lit. a ustawy, korzystają ze zwolnienia od VAT.
    Aby rozstrzygnąć Pani wątpliwości należy przeanalizować na wstępie, czy zostaną
    spełnione warunki z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że świadcząc przedmiotowe usługi nie jest Pani jednostką
    objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Świadcząc
    przedmiotowe usługi nie posiada Pani również statusu uczelni, jednostki naukowej
    Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego.
    Zatem, biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że analizowane usługi nie będą
    korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26
    ustawy, ponieważ nie będą spełnione przesłanki wynikające z tego przepisu.
    Dla oceny tego, czy usługi wykonywane przez Panią są zwolnione od podatku od towarów
    i usług, konieczne jest również stwierdzenie, czy są to usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego oraz:
    a) czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach
      lub
    b) czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu
      przepisów ustawy Prawo oświatowe lub
    c) czy szkolenia finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty,
    które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe – wyłącznie
    w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a
    następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
    Prowadzone przez Panią szkolenia – zgodnie z Pani wskazaniem – spełniają definicję
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
    ustawy.
    Jednakże – jak zaznaczono powyżej, powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy
    przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu
    przepisów ustawy – Prawo oświatowe, wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub
    finansowane w całości ze środków publicznych.

    W treści uzupełnienia wskazała Pani, że świadcząc przedmiotowe usługi nie będzie Pani
    podmiotem, który uzyska akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe.
    Ponadto wskazała Pani, że świadczone usługi szkoleniowe w zakresie BHP nie są
    finansowane ze środków publicznych.
    Powyższe informacje przesądzają o braku możliwości skorzystania ze zwolnień
    określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b i lit. c ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia
    z dnia 20 grudnia 2013 r. Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i
    usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    Natomiast w celu dokonania oceny, czy usługi szkoleniowe świadczone przez Panią
    korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy, konieczne jest stwierdzenie, czy usługi te prowadzone są w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Z opisu sprawy wynika, że usługi szkoleniowe w zakresie BHP prowadzone są przez Panią
    w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach – rozporządzeniu
    Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie
    bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180, poz. 1860). Szkolenie z zakresu
    bezpieczeństwa i higieny pracy może dotyczyć pracodawcy, pracowników służby bhp,
    innych pracowników oraz instruktorów i wykładowców tematyki bhp. Zauważyła Pani
    również, że warunkiem niezbędnym do wykonywania pracy na danym stanowisku jest
    zapewnienie odbycia pracownikowi odpowiedniego do rodzaju wykonywanej pracy
                              3szkolenia, co wynika z Kodeksu Pracy – art. 237 § 1.
    Zauważyć należy, że w objaśnieniach do struktury klasyfikacji zawodów i specjalności
    zawartych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w
    sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej
    stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.) zawarta jest definicja pojęcia „zawód”,
    który zdefiniowany został jako źródło dochodów i oznacza zestaw zadań (czynności)
    wyodrębnionych w wyniku społecznego podziału pracy, wymagających kompetencji
    nabytych w toku uczenia się lub praktyki.
    Ponadto, należy wskazać, że wykonywanie każdego zawodu związane jest z koniecznością
    poznania przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także nabycia
    umiejętności wykonywania pracy w sposób bezpieczny, niezbędnych do jej podjęcia i
    wykonywania w danym zakładzie pracy i na określonym stanowisku pracy.
    Szkolenie z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, pierwszej pomocy przedmedycznej
    oraz ochrony przeciwpożarowej może dotyczyć pracodawcy, pracowników służby BHP,
    innych pracowników oraz instruktorów i wykładowców tej tematyki. Szkolenia te,
    adresowane do pracodawcy, pracowników służb BHP, instruktorów i wykładowców tej
    tematyki, są usługami kształcenia zawodowego. Przedmiotowe szkolenia są usługami
    kształcenia zawodowego również wówczas, gdy dotyczą pracowników pracodawcy
    niebędących np. służbą bhp, mają bowiem na celu zapewnienie uczestnikom poznanie
    przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także nabycie umiejętności
    wykonywania pracy w sposób bezpieczny, niezbędnych do podjęcia i wykonywania pracy
    w danym zakładzie pracy i na określonym stanowisku pracy.
    Znajomość przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest warunkiem
    niezbędnym do wykonywania pracy. Każdy pracodawca ma obowiązek zapewnić
    pracownikowi odbycie, odpowiedniego do rodzaju wykonywanej pracy szkolenia, w tym
    przekazać mu informacje i instrukcje dotyczące zajmowanego stanowiska pracy lub
    wykonywanej pracy. Obowiązek przeszkolenia podwładnych w zakresie zasad
    bezpieczeństwa i higieny pracy nałożony został na pracodawcę ustawą z dnia 26 czerwca
    1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem pracy.
    Zgodnie z art. 209¹ § 1 Kodeksu pracy:
      Pracodawca jest obowiązany:

      1) zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach,
        zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;
      2) wyznaczyć pracowników do:
      a) udzielania pierwszej pomocy,
      b) wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;
      3) zapewnić łączność ze służbami zewnętrznymi wyspecjalizowanymi w szczególności
        w zakresie udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, ratownictwa
        medycznego oraz ochrony przeciwpożarowej.
    Na podstawie § 2 ww. artykułu:
      Działania, o których mowa w § 1, powinny być dostosowane do rodzaju i zakresu
      prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników i innych osób
      przebywających na terenie zakładu pracy oraz rodzaju i poziomu występujących
      zagrożeń.
    W myśl § 3 cyt. artykułu:
      Liczba pracowników, o których mowa w § 1 pkt 2, ich szkolenie oraz wyposażenie
      powinny uwzględniać rodzaj i poziom występujących zagrożeń.
    Według art. 237³ § 1 Kodeksu pracy:
      Nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której wykonywania nie posiada on
      wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności, a także dostatecznej
      znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Stosownie do treści § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26
    września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t. j. Dz. U.
    Nr 169 poz. 1650 ze zm.):
      1. Rozporządzenie określa ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny
        pracy w zakładach pracy, w szczególności dotyczące:
      1) obiektów budowlanych, pomieszczeń pracy i terenu zakładów pracy;
      2) procesów pracy;
      3) pomieszczeń i urządzeń higienicznosanitarnych.
      2. Przepisy rozporządzenia nie dotyczą środków transportu kolejowego, lotniczego,
        morskiego i wodnego śródlądowego.
    Szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nie mogą odbywać się w zupełnie
    dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń z tego
    zakresu zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca
    2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1327), które – w myśl § 1 – określa:
      1) szczegółowe zasady szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,
        zwanego dalej „szkoleniem”;
      2) zakres szkolenia;
      3) wymagania dotyczące treści i realizacji programów szkolenia;
      4) sposób dokumentowania szkolenia;
      5) przypadki, w których pracodawcy lub pracownicy mogą być zwolnieni z
        określonych rodzajów szkolenia.
    Stosownie do § 3 powyższego rozporządzenia:

      Szkolenie zapewnia uczestnikom:
      1) zaznajomienie się z czynnikami środowiska pracy mogącymi powodować
        zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników podczas pracy oraz z
        odpowiednimi środkami i działaniami zapobiegawczymi;
      2) poznanie przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie
        niezbędnym do wykonywania pracy w zakładzie pracy i na określonym stanowisku
        pracy, a także związanych z pracą obowiązków i odpowiedzialności w dziedzinie
        bezpieczeństwa i higieny pracy;
      3) nabycie umiejętności wykonywania pracy w sposób bezpieczny dla siebie i innych
        osób, postępowania w sytuacjach awaryjnych oraz udzielenia pomocy osobie,
        która uległa wypadkowi.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie może być organizowane i prowadzone przez pracodawców lub, na ich
      zlecenie, przez jednostki organizacyjne prowadzące działalność szkoleniową w
      dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.
    W myśl § 1a pkt 2 powoływanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostce organizacyjnej prowadzącej
      działalność szkoleniową w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy – rozumie się
      przez to:
      a) placówkę kształcenia ustawicznego i centrum kształcenia zawodowego,
      b) szkołę ponadpodstawową,
      c) podmiot wchodzący w skład systemu szkolnictwa wyższego i nauki, o którym
        mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym
        i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, ze zm.),
      d) stowarzyszenie, którego celem statutowym jest działalność związana z
        bezpieczeństwem i higieną pracy,
      e) przedsiębiorcę prowadzącego działalność oświatową na zasadach określonych w
        ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 i
        1222).
    Na mocy § 6 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie jest prowadzone jako szkolenie wstępne i szkolenie okresowe.
    W myśl § 14 tego rozporządzenia:
      1. Szkolenie okresowe ma na celu aktualizację i ugruntowanie wiedzy i umiejętności
        w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zaznajomienie uczestników
        szkolenia z nowymi rozwiązaniami techniczno-organizacyjnymi w tym zakresie.
      2. Szkolenie okresowe odbywają:
      1) osoby będące pracodawcami oraz inne osoby kierujące pracownikami, w
        szczególności kierownicy, mistrzowie i brygadziści;
      2) pracownicy zatrudnieni na stanowiskach robotniczych;
      3) pracownicy inżynieryjno-techniczni, w tym projektanci, konstruktorzy maszyn i
        innych urządzeń technicznych, technolodzy i organizatorzy produkcji;
      4) pracownicy służby bezpieczeństwa i higieny pracy i inne osoby wykonujące
        zadania tej służby;
      5) pracownicy na stanowiskach administracyjno-biurowych;

      pracownicy niewymienieni w pkt 1-5, których charakter pracy wiąże się z narażeniem
      na czynniki szkodliwe dla zdrowia, uciążliwe lub niebezpieczne albo z
      odpowiedzialnością w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Jak wynika z § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych
      przeprowadza się w formie instruktażu, nie rzadziej niż raz na 3 lata, a na
      stanowiskach, na których są wykonywane prace szczególnie niebezpieczne, nie
      rzadziej niż raz w roku.
    Natomiast zgodnie z ust. 2 tego paragrafu:
      Szkolenie okresowe osób wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 i 3-6 powinno być
      przeprowadzane w formie kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego nie
      rzadziej niż raz na 5 lat, a w przypadku pracowników na stanowiskach
      administracyjno-biurowych nie rzadziej niż raz na 6 lat.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych uregulowań prawnych
    prowadzi do stwierdzenia, że usługi szkoleniowe w zakresie BHP, które Pani świadczy,
    spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
    ustawy.
    Wobec faktu, że przepisy Kodeksu pracy oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy
    w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, określają formy i zasady
    szkoleń dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, świadczone przez Panią w tym
    zakresie szkolenia korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy.
    Podsumowując, świadczone przez Panią usługi szkoleniowe w zakresie BHP, spełniając
    definicję kształcenia zawodowego, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art.
    43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 oceniłem jako prawidłowe.
    Ponadto Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy wartość świadczonych przez Panią usług
    szkoleniowych BHP, określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, wlicza się do limitu
    sprzedaży 200 000 zł.
    Wskazała Pani, że korzysta ze zwolnienia określonego w art. 113 ustawy, od początku
    działalności (od 19 grudnia 2022 r.). Nie utraciła Pani prawa do ww. zwolnienia oraz nie
    zrezygnowała Pani z tego prawa. W prowadzonej działalności gospodarczej nie
    wykonywała/nie wykonuje Pani czynności, które zostały wymienione w art. 113 ust. 13
    ustawy.
    Odnosząc się do powyższego należy podkreślić, że ustawa o podatku od towarów i usług
    przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113
    ustawy.
    W myśl art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    W myśl art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 i 2 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      – energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      – wyrobów tytoniowych,
      – samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      – preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      – komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      – urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      – maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

      – pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      – motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu.
    W tym miejscu należy wskazać, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego
    podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie
    bierze się pod uwagę odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na
    podstawie art. 82 ust. 3 ustawy.
    Jak ustalono powyżej, dla świadczonych przez Panią usług szkoleniowych w zakresie BHP,
    ma zastosowanie zwolnienie od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Zatem wartości usług szkoleniowych w zakresie BHP nie jest Pani zobowiązana wliczać do
    limitu wartości sprzedaży wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Równocześnie należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy i według zasad określonych w art. 113 ust. 1-12 ustawy
    pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w prowadzonej działalności nie wykonywała/nie
    wykonuje Pani czynności, które zostały wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Wskazać należy, że ustawodawca przewidział szereg zwolnień, z których mogą skorzystać
    podatnicy. Do jednej grupy zaliczamy zwolnienia z uwagi na przedmiot wykonywanych
    czynności. Zwolnienia te obejmują jedynie określony zakres w ramach działalności
    prowadzonej przez podatnika. Do tej grupy zwolnień zalicza się między innymi zwolnienie
    przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
    Do drugiej grupy zalicza się zwolnienie podmiotowe przewidziane w art. 113 ustawy.
    Swoim zakresem obejmuje ono określony podmiot, który spełnia warunki do korzystania
    ze zwolnienia (wartość sprzedaży do 200 000 zł rocznie i nie wykonuje czynności
    wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy). Należy podkreślić, że ze zwolnienia
    podmiotowego podatnik korzysta w odniesieniu do całej prowadzonej działalności
    gospodarczej. Zwolnienie podmiotowe dotyczy statusu podatnika, natomiast zwolnienie
    przedmiotowe określonych dostaw czy usług.
    Możliwe jest również korzystanie z obu rodzajów zwolnień równocześnie. Podatnik może
    bowiem równocześnie korzystać np. ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29
    ustawy (wartość sprzedaży z tej działalności nie wlicza się do limitu, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy), a w stosunku do pozostałej działalności korzystać ze zwolnienia
    określonego w art. 113 ustawy.
    Jednakże, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia przedmiotowego i zarejestrowaniu się z
    wykonywania tej działalności jako podatnik podatku VAT, podatnik traci również
    możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego z tytułu wykonywania działalności
    gospodarczej. Wynika to z faktu, że rezygnacja ze zwolnienia przedmiotowego jest
    uwarunkowana zgłoszeniem rejestracyjnym podatnika jako podatnika czynnego, czyli
    rezygnacją ze statusu również podatnika zwolnionego podmiotowo.

    Biorąc pod uwagę powyższe, wartość sprzedaży z tytułu usług szkoleniowych w zakresie
    BHP, określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, nie powinna być wliczana do kwoty
    200.000 zł, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Pani wątpliwości dotyczą także prawidłowości wystawienia dwóch faktur – osobno dla
    usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy i usług zwolnionych na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy – w związku z rozdzieleniem świadczonych przez
    Panią usług.
    Wskazała Pani, że świadczy Pani usługi obsługi z zakresu BHP oraz usługi szkoleniowe w
    zakresie BHP dla firmy zajmującej się budową (...) w kraju i zagranicą. Od stycznia 2025 r.
    zgodnie z podpisaną umową i wolą nabywcy należność za obsługę BHP jest przez Panią
    fakturowana na odrębnej fakturze, a za szkolenia BHP wystawiana jest osobna faktura
    (nie są to świadczenia kompleksowe a ich wartość uzależniona jest od ilości
    przeprowadzonych szkoleń).
    Odnosząc się do powyższego, należy w pierwszej kolejności wskazać, że na mocy art. 106b
    ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Natomiast ust. 3 powoływanego artykułu stanowi, że:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1,
      jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.

    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni rolę dowodową w prawidłowym wymiarze
    podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie
    wszystkich elementów faktury.
    Na podstawie art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
        a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1,
          lub
        b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin
          powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części
          zapłaty
        – wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz
        „samofakturowanie”;

      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy ,,odwrotne obciążenie'';
      18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15
        000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną
        na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
        załączniku nr 15 do ustawy – wyrazy ,,mechanizm podzielonej płatności”, przy
        czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się
        zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku
        na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na
        podstawie art. 82 ust. 3 – wskazanie:
        a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie
          którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
        b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
          towarów lub takie świadczenie usług, lub
        c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub
          świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c – nazwę i adres organu egzekucyjnego
        lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu
        określonym dla podatnika – imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego – nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on
        zidentyfikowany na potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu – datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
        a) przebieg pojazdu – w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2
          pkt 10 lit. a,
        b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu – w przypadku
          jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
          powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o
        którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) – dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
        a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby
          podatku, poprzedzony kodem PL,
        b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany
          na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim,
          zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości
          dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.
    W myśl art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Zgodnie z § 3 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wystawiania faktur z
    dnia 3 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 1979):

      Faktura dokumentująca:
      1) dostawę towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie
        art. 43 ust. 1 pkt 2-6, 8-36 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3
        ustawy powinna zawierać:
      a) datę wystawienia,
      b) numer kolejny,
      c) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy,
      d) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
      e) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,
      f) cenę jednostkową towaru lub usługi,
      g) kwotę należności ogółem,
      h) wskazanie przepisu ustawy, aktu wydanego na podstawie ustawy, przepisu
        dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
        systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z
        późn. zm.4)) lub innej podstawy prawnej, zgodnie z którą podatnik stosuje
        zwolnienie od podatku;
      2) świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7, 37-
        41 ustawy powinna zawierać:
      a) dane, o których mowa w pkt 1 lit. a i b,
      b) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług,
      c) nazwę usługi,
      d) kwotę, której dotyczy dokument;
      3) dostawę towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie
        art. 113 ust. 1 i 9 ustawy powinna zawierać dane, o których mowa w pkt 1 lit. a-g;
    Powyższe przepisy wskazują, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być
    wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym względzie.
    Wskazać należy, że prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla
    ona w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenie
    gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają
    znaczenie dowodowe. Przy czym cel fiskalny obligatoryjnego „fakturowania” niektórych
    zdarzeń gospodarczych, nie wyklucza prywatnoprawnego charakteru faktury. Szczególnie
    wówczas, gdy jest to jedyny dokument stworzony dla potrzeb danej transakcji.
    W świetle powołanych przepisów należy zauważyć, że nie ma przeszkód, aby świadczący
    usługi w ramach realizacji zamówienia/umowy dokonywał odrębnego fakturowania
    sprzedaży usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy i usług
    zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy (świadczący usługi może więc
    wystawić odrębne faktury: jedna z nich będzie odnosić się do dostawy usług zwolnionych
    od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy, druga zaś do dostawy usług zwolnionych
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy).
    Zatem w tym przypadku nic nie stoi na przeszkodzie – aby po wypełnieniu obowiązków
    nałożonych przez powszechnie obowiązujące przepisy prawa – strony mogły ustalić, czy
    zaistniałe między nimi zdarzenie gospodarcze, będące świadczeniem różnych usług (jak
    Pani wyjaśniła świadczeniem usługi obsługi w zakresie BHP oraz odrębnym polegającym
    na usługach szkoleniowych w zakresie BHP) można udokumentować jedną, czy dwiema
    fakturami.

    Należy ponadto zauważyć, że co do zasady, ustawodawca nie nakłada na podatników
    obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku od
    towarów i usług. Podatnik jest natomiast obowiązany do jej wystawienia na żądanie
    nabywcy towaru lub usługi.
    Podsumowując, prawidłowe będzie wystawienie dwóch faktur – osobno dla usług
    zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy i usług zwolnionych
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy – w związku z
    rozdzieleniem świadczonych przez Panią usług.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem
    się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Nadmienia się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie
    zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii prawidłowości ustalenia
    przez Panią wartości sprzedaży dla zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9
    ustawy oraz prawidłowości traktowania usług szkoleń BHP jako usługi kompleksowej i
    fakturowania łącznie z obsługą w zakresie BHP do stycznia 2025 r.
    W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.