Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.7.2021.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-20
Teza: Ulga rehabilitacyjna.
Słowa kluczowe: cel-cele rehabilitacyjne; niepełnosprawność; rower; ulga-ulga rehabilitacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2021 r. (data wpływu 6 stycznia 2021 r.), uzupełnionym w dniu 27 marca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 27 marca 2021 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od dnia … czerwca 2019 r. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym w zakresie upośledzenia narządu ruchu (symbol niepełnosprawności 05-R) z powodu surowiczoujemnego reumatoidalnego zapalenia stawów.

Niepełnosprawność ta została potwierdzona w dniu … lipca 2020 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w … (orzeczenie w załączniku). RZS (Reumatoidalne Zapalenie Stawów) to choroba przewlekła tkanki łącznej, której głównymi objawami jest ból oraz zniekształcenie stawów.

W celu minimalizacji skutków RZS konieczna jest rehabilitacja, której celem między innymi jest łagodzenie dolegliwości bólowych, spowolnienie postępu deformacji stawów, zwiększenie siły mięśniowej oraz poprawa zakresu ruchu w stawach celem zachowania jak najdłużej sprawności.

Wiedząc o tym, że aktywność fizyczna ma ogromny wpływ na spowolnienie postępów RZS Wnioskodawczyni zwróciła się do lekarza prowadzącego, z prośba o informację, jaki rodzaj ćwiczeń może wykonywać biorąc pod uwagę swój stan zdrowia. Lekarz zalecił korzystanie z roweru poziomego (w załączeniu zaświadczenie z dnia … grudnia 2020 r.).

Chorobie RZS towarzyszy ciągłe zmęczenie, więc podczas aktywności fizycznej konieczne są przerwy i odpoczynek - nie są możliwe długie ćwiczenia. Aby więc móc wykonywać zalecone ćwiczenia rehabilitacyjne jak najczęściej (krótkie kilkukrotne ćwiczenia w ciągu dnia), w dniu … grudnia 2020 r. Wnioskodawczyni nabyła rower rehabilitacyjny poziomy (w załączeniu Wnioskodawczyni przedstawiła fakturę zakupu), który pozwoli jej na rehabilitację w domu. Rower rehabilitacyjny poziomy pozwalana na przyjęcie pozycji półleżącej podczas ćwiczeń rehabilitacyjnych, w celu mniejszego obciążenia kości, stawów i kręgosłupa, niż na zwykłym stacjonarnym rowerze pionowym.

Wydatek na zakup roweru rehabilitacyjnego został dofinansowany ze środków ZFRON przez pracodawcę Wnioskodawczyni w kwocie 400 zł.

Równocześnie, co roku Wnioskodawczyni korzysta z możliwości wspólnego rozliczania się z małżonkiem i także ten sposób rozliczenia podatku chciałaby zastosować rozliczając podatek za 2020 r. i rozliczając ulgę rehabilitacyjną w zakresie zakupu roweru rehabilitacyjnego w zeznaniu PIT-37 złożonym wspólnie z małżonkiem.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że Wnioskodawczyni w roku podatkowym 2020 była zatrudniona na podstawie umowy o pracę z dwoma podmiotami i z tego tytułu uzyskała przychód w wysokości 65 985,66 zł. Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT wystawioną na jej imię i nazwisko na zakup roweru rehabilitacyjnego poziomego w kwocie 4 519 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. Wnioskodawczyni może odpisać różnicę pomiędzy poniesionym wydatkiem na rower rehabilitacyjny, a wysokością uzyskanego dofinansowania od dochodu (podstawy opodatkowania) we wspólnym rocznym rozliczeniu podatku z małżonkiem?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7a oraz ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych możliwe jest odliczenie od dochodu kwoty wydatku poniesionego na zakup roweru rehabilitacyjnego pomniejszonego o kwotę uzyskanego dofinansowania.

Równocześnie prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej nie ogranicza ani nie wyklucza prawa do wspólnego rozliczenia się z małżonkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26, art. 26e i art. 26h; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków (art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Na mocy art. 6 ust. 2a powołanej ustawy wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku (art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie do art. 6 ust. 3a ww. ustawy zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do:

1.  małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej

− jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z art. 6 ust. 9 ww. ustawy wynika, że zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

W myśl art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Wysokość wydatków na cele określone m.in. w art. 26 ust. 1 pkt 6 - na mocy art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Natomiast stosownie do art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności;
2.  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r. (art. 26 ust. 7g ww. ustawy).

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu zdarzenia wynika, że od dnia … czerwca 2019 r. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym w zakresie upośledzenia narządu ruchu (symbol niepełnosprawności 05-R) z powodu surowiczoujemnego reumatoidalnego zapalenia stawów. Niepełnosprawność ta została potwierdzona w dniu … lipca 2020 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w … (orzeczenie w załączniku). RZS (Reumatoidalne Zapalenie Stawów) to choroba przewlekła tkanki łącznej, której głównymi objawami jest ból oraz zniekształcenie stawów. W celu minimalizacji skutków RZS konieczna jest rehabilitacja, której celem między innymi jest łagodzenie dolegliwości bólowych, spowolnienie postępu deformacji stawów, zwiększenie siły mięśniowej oraz poprawa zakresu ruchu w stawach celem zachowania jak najdłużej sprawności. Wiedząc o tym, że aktywność fizyczna ma ogromny wpływ na spowolnienie postępów RZS Wnioskodawczyni zwróciła się do lekarza prowadzącego, z prośba o informację, jaki rodzaj ćwiczeń może wykonywać biorąc pod uwagę swój stan zdrowia. Lekarz zalecił korzystanie z roweru poziomego (w załączeniu zaświadczenie z dnia … grudnia 2020 r.). Chorobie RZS towarzyszy ciągłe zmęczenie, więc podczas aktywności fizycznej konieczne są przerwy i odpoczynek - nie są możliwe długie ćwiczenia. Aby więc móc wykonywać zalecone ćwiczenia rehabilitacyjne jak najczęściej (krótkie kilkukrotne ćwiczenia w ciągu dnia), w dniu … grudnia 2020 r. Wnioskodawczyni nabyła rower rehabilitacyjny poziomy (w załączeniu Wnioskodawczyni przedstawiła fakturę zakupu), który pozwoli jej na rehabilitację w domu. Rower rehabilitacyjny poziomy pozwalana na przyjęcie pozycji półleżącej podczas ćwiczeń rehabilitacyjnych, w celu mniejszego obciążenia kości, stawów i kręgosłupa, niż na zwykłym stacjonarnym rowerze pionowym. Wydatek na zakup roweru rehabilitacyjnego został dofinansowany ze środków ZFRON przez pracodawcę Wnioskodawczyni w kwocie 400 zł. Równocześnie, co roku Wnioskodawczyni korzysta z możliwości wspólnego rozliczania się z małżonkiem i także ten sposób rozliczenia podatku chciałaby zastosować rozliczając podatek za 2020 r. i rozliczając ulgę rehabilitacyjną w zakresie zakupu roweru rehabilitacyjnego w zeznaniu PIT-37 złożonym wspólnie z małżonkiem. Z uzupełnienia wniosku wynika, że Wnioskodawczyni w roku podatkowym 2020 była zatrudniona na podstawie umowy o pracę z dwoma podmiotami i z tego tytułu uzyskała przychód w wysokości 65 985,66 zł. Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT wystawioną na jej imię i nazwisko na zakup roweru rehabilitacyjnego poziomego w kwocie 4 519 zł.

Ustosunkowując się do możliwości skorzystania przez Wnioskodawczynię z odliczenia w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej, w związku z poniesieniem wydatków na zakup roweru rehabilitacyjnego poziomego zaakcentować należy, że użyte w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne - mające cechy sprzętu, urządzeń i narzędzi indywidualnych, niezbędnych w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności. Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:

*   pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu, a rodzajem niepełnosprawności, pozostawać musi ścisły związek,
*   zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,
*   cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.

Zaznaczyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „rehabilitacja”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tego pojęcia w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.

Zgodnie z definicją zawartą w Encyklopedii Multimedialnej PWN, „rehabilitacja” to przystosowanie do czynnego udziału w życiu społecznym osób, które z powodu wad wrodzonych lub nabytych, choroby lub urazu są kalekami, bądź doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami; rehabilitacja jest procesem złożonym, który ma na celu przywrócenie inwalidzie - w możliwie wysokim stopniu - sprawności organizmu oraz poczucia własnej wartości społecznej, zawodowej i rodzinnej. Wyróżnia się rehabilitację leczniczą, społeczną i zawodową. Rehabilitacja lecznicza jest elementem procesu leczenia, a jej celem jest przywrócenie funkcji utraconych w wyniku choroby lub wyrobienia mechanizmów zastępczych; metody rehabilitacji leczniczej obejmują: fizykoterapię, gimnastykę leczniczą, naukę wykonywania czynności codziennych, zaopatrzenie w protezy i aparaty rehabilitacyjne oraz nauczenie posługiwania się nimi. Rehabilitacja społeczna umożliwia człowiekowi niepełnosprawnemu zyskanie zdolności do życia w społeczeństwie; obejmuje przystosowanie inwalidy do pełnienia odmiennej roli społecznej i do nowych form uczestnictwa w życiu społecznym oraz przygotowanie jego środowiska pod względem psychicznym (akceptacja osobowości i potrzeb inwalidy) i warunków pobytu (wyposażenie mieszkania, środki poruszania się i wykonywania codziennych czynności).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro rower poziomy jest niezbędny Wnioskodawczyni w rehabilitacji, stosownie do wydanego przez lekarza zaświadczenia oraz jego zakup został odpowiednio udokumentowany, to wydatek na ten cel mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, koszt jego nabycia może zostać odliczony od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości kwoty wynikającej z imiennej faktury, pomniejszonej o otrzymane dofinansowanie.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości Wnioskodawczyni w kwestii możliwości rozliczenia dochodów wspólnie z małżonkiem, w sytuacji odliczenia w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej wydatku na zakup przez Wnioskodawczynię roweru poziomego, należy zauważyć, że zarówno przepisy art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jak i przepisy o uldze rehabilitacyjnej nie pozbawiają w takim przypadku prawa do tej preferencji podatkowej.

Zatem, korzystając z ulgi rehabilitacyjnej Wnioskodawczyni może - przy spełnieniu warunków określonych w art. 6 ww. ustawy - złożyć zeznanie podatkowe za rok 2020 wspólnie z mężem.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

W tym miejscu należy podkreślić, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego oraz własnym stanowiskiem przedstawionym przez Wnioskodawczynię.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.