Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.418.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-11
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu i ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody
umorzenie
wypłata-wypłata pieniężna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismami złożonymi 30 czerwca 2025 r. i 8 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zamierza Pani zawrzeć ugodę z bankiem (...) dotyczącą umowy o kredyt hipoteczny dla
    osób fizycznych waloryzowaną kursem CHF. Strony dokonałyby potrącenia swoich
    roszczeń. Na skutek tego potrącenia bank byłby zobowiązany do zapłaty na Pani rzecz
    przysługującej Jej kwoty w wysokości 77 568,05 zł. W związku z zawarciem ugody, bank
    zamknąłby kredyt hipoteczny. Bank w paragrafie 4 ugody zawarł informacje, że w związku
    z indywidualną interpretacją podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie
    będzie po Pani stronie powstawał przychód podatkowy i w związku z tym bank nie
    przygotuje informacji PIT-11. Zaznacza Pani, że kredyt dotyczy jedynego mieszkania, jakie
    Pani posiada i w którym mieszka, przy ul. (...) w X.
    W uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r. wskazała Pani, że 21 kwietnia 2006 r.
    zawarła z Bankiem (...) umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych,
    waloryzowany kursem CHF na kwotę 403 572,09 PLN, na okres 360 miesięcy.
    W umowie kredytowej cel został określony następująco: przeznaczenie środków z Kredytu:
    finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od developera lokalu mieszkalnego
    oznaczonego numerem (...), usytuowanego na piętrze wielorodzinnego budynku
    mieszkalnego oraz udziału w prawie własności garażu wielostanowiskowego
    realizowanych przy ulicy (...) w X.
    4 lipca 2006 r. podpisany zostaje Aneks numer 1 podnoszący kwotę kredytu do 414 922,65
    PLN w związku z dokupieniem do mieszkania komórki lokatorskiej (ta sama księga
    wieczysta).
    18 lipca 2007 r. zostaje podpisany Aneks numer 2: podwyższający kwotę kredytu do 469
    922,65 PLN. Przeznaczenie środków z podwyższenia Kredytu Aneksem numer 2 jest
    finansowanie kosztów prac wykończeniowych w lokalu mieszkalnym położonym w X przy
    ulicy (...).
    25 marca 2016 r., 29 marca 2018 r., 3 lipca 2019 r., 2 lipca 2021 r., 21 lipca 2022 r., 9
    czerwca 2023 r. - podpisywane były Aneksy o wakacje kredytowe, które wydłużały czas
    trwania umowy o 2-3 miesiące oraz zawieszały na okres 2-3 miesięcy spłatę kapitału
    (odsetki były nadal spłacane). Kredyt jest zabezpieczony hipotecznie.
    Była Pani jedynym kredytobiorcą, jednak 20 lipca 2008 r. zawarła związek małżeński i
    razem z mężem posiadacie wspólność majątkową. Jednak małżonek nie został nigdy
    dopisany do kredytu, mimo wspólnego spłacania rat.
    Kredyt 469 922,65 PLN został w całości zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego z
    komórką lokatorską, miejscem postojowym w garażu podziemnym oraz wykończeniem
    lokalu. Wartość miejsca postojowego: 34 160 PLN, w tym 22% VAT w kwocie 6 160 PLN.
    Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został kredyt hipoteczny, było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego: najpierw
    Kredytobiorcy, następnie od 20 lipca 2008 r., Kredytobiorcy wraz z małżonkiem, a w
    kolejnych latach również z dziećmi (3 dzieci).
    Akt notarialny: „Umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowa sprzedaży oraz
    umowa warunkowej sprzedaży udziału w wielostanowiskowym garażu” lokalu
    mieszkalnego zlokalizowanego w X przy ulicy (...), numer mieszkania (...) wraz z
    przynależnym pomieszczeniem gospodarczym oraz udziałem w wielostanowiskowym
    garażu, został podpisany 28 grudnia 2006 r. 10 maja 2007 r. został podpisany akt
    notarialny o przeniesienie udziału w wielostanowiskowym garażu.

    Kredyt został zabezpieczony hipoteką na zakupionym lokalu przy ulicy (...) mieszkanie nr
    (...), w X.
    Kredyt hipoteczny, o którym mowa we wniosku to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na
    cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Ugoda z bankiem nie została jeszcze podpisana. Jednak został złożony pozew do Sądu
    przez Kredytobiorcę o stwierdzenie nieważności umowy (sygn. akt ...) i bank wystosował
    propozycję ugody, która jest rozważana przez Kredytobiorcę. Ewentualna ugoda byłaby
    zawarta do końca 2026 r.
    W tej chwili nie jest możliwe określenie czy ugoda będzie ugodą sądową lub pozasądową.
    Zamiarem banku jest dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji zakończenie
    umowy oraz sporu w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek
    strony. Celem ugody jest potrącenie roszczeń stron. Na roszczenia Kredytobiorcy w
    stosunku do banku składają się: 535 621,62 PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, 8
    236,93 PLN tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, 3 632,15 PLN tytułem opłat i
    prowizji związanych z kredytem, w sumie 547 490,70 PLN. Roszczenia banku w stosunku
    do Kredytobiorcy wynoszą 469 922,65 PLN (kapitał kredytu). Na skutek potracenia
    wzajemnych roszczeń, bank zobowiązany by był do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy
    przysługującej Kredytobiorcy kwoty roszczenia w wysokości 77 568,05 PLN. Kwota ta jest
    zwrotem nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych przez Panią
    (Kredytobiorcę) tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku. Dodatkowo w ramach ugody
    bank zobowiązywałby się dokonać zwrotu na rzecz Kredytobiorcy kosztów zastępstwa
    procesowego w kwocie 10 800,00 PLN (minimalna kwota określona przez prawo). Ugoda
    nie stwierdza, że bank stosował klauzule abuzywne, ani że umowa stanie się nieważna.
    Ugoda w całości ma wyczerpywać wszelkie roszczenia, w tym dochodzone przed sądem.
    Kredytobiorca w ciągu 14 dni od podpisania ugody zobowiązywałby się cofnąć pozew
    przeciwko bankowi w toczącej się sprawie przed Sądem Okręgowym (...) (sygn. Akt ...). W
    związku z zawarciem ugody, bank zobowiązywałby się do wprowadzenia modyfikacji
    zamykając kredyt hipoteczny, poinformowałby Biuro Informacji Kredytowej (BIK) oraz
    przygotowałby zgodę banku na wykreślenie hipoteki stanowiącej zabezpieczenie umowy
    w terminie 30 dni od podpisania ugody. Jednocześnie w propozycji ugody bank informuje
    kredytobiorcę, że gdyby strony nie zawarły ugody, bank będzie dochodził swojego
    roszczenia na drodze odrębnego postępowania sądowego, a kredytobiorca musi
    potwierdzić, że pomimo zdawania sobie sprawy z przysługujących mu uprawnień z tytułu
    nieważności umowy, świadomie decyduje się zawrzeć ugodę. Dodatkowo bank w ugodzie
    zapisał paragraf 4, w którym zawarł następującą informację: „Klient przyjmuje do
    wiadomości, iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu faktycznego powstałego w
    wyniku zawartej Ugody Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację
    podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w
    związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania
    informacji PIT-11”.
    W przeszłości nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592) lub
    rozporządzeniu Ministra Finansów zmieniającym rozporządzenie w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1912).

    W uzupełnieniu wniosku z 8 lipca 2025 r. na pytanie Organu o treści: „czy w akcie
    notarialnym na podstawie którego nabyła Pani od dewelopera lokal mieszkalny oraz
    udział w prawie własności garażu wielostanowiskowego została wyodrębniona osobno
    cena za udział w prawie własności garażu wielostanowiskowego”, wskazała Pani, że w
    akcie notarialnym, na podstawie którego nabyła Pani od dewelopera lokal mieszkalny oraz
    udział w prawie własności garażu wielostanowiskowego została wyodrębniona osobno
    cena za udział w prawie własności garażu wielostanowiskowego:
    „§ 7.Cenę sprzedaży strony umówiły na łączną kwotę brutto 368.647,14 zł (trzysta
    sześćdziesiąt osiem tysięcy sześćset czterdzieści siedem złotych i 14/100), to jest kwotę
    netto 340.604,80 zł (trzysta czterdzieści tysięcy sześćset cztery złote i 80/100), na którą
    składają się: - cena sprzedaży lokalu i pomieszczenia gospodarczego oraz udziału we
    współwłasności części wspólnych budynku oraz w prawie użytkowania wieczystego działki
    gruntu, na której usytuowany jest ten budynek, w kwocie brutto 334.487,14 zł (trzysta
    trzydzieści cztery tysiące czterysta osiemdziesiąt siedem złotych i 14/100) - w tym 7%
    podatku VAT w kwocie 21.882,34 zł (dwadzieścia jeden tysięcy osiemset osiemdziesiąt dwa
    złote i 34/100), - cena sprzedaży udziału w wielostanowiskowym garażu wraz z udziałem
    we współwłasności części wspólnych budynku oraz w prawie użytkowania wieczystego
    działki gruntu, na której usytuowany jest ten budynek w kwocie brutto 34.160,00 zł
    (trzydzieści cztery tysiące sto sześćdziesiąt złotych) - w tym 22% podatku VAT w kwocie
    6.160,00 zł (sześć tysięcy sto sześćdziesiąt złotych)”.
    Na pytanie Organu o treści: „czy wskazane we wniosku „miejsce postojowe w garażu
    podziemnym” jest przynależne do lokalu mieszkalnego, zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z
    dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.)”, wskazała
    Pani, że miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym przynależało początkowo do
    lokalu mieszkalnego - zostało nabyte wspólnie z lokalem. Jednak 10 maja 2007 r. zawarta
    została przez Panią i podpisana Umowa przeniesienia udziału w wielostanowiskowym
    garażu z zobowiązaniem wyodrębnienia księgi wieczystej (umowa w formie aktu
    notarialnego). Tak więc, w Pani ocenie, obecnie miejsce postojowe nie jest przynależne do
    lokalu mieszkalnego, ponieważ została wyodrębniona osobna księga wieczysta.
    Na pytanie Organu o treści: „na podstawie jakich przepisów prawa (np. kodeks cywilny)
    zostanie podpisana przez Panią we wniosku ugoda z bankiem?”, wskazała Pani, że 27
    czerwca 2025 r. wpłynęła do sądu odpowiedź banku na pozew wraz z pozwem
    wzajemnym o zapłatę. Bank wystosował propozycję ugody pozasądowej opartej na
    kodeksie postępowania cywilnego (art. 204 § 1 k.p.c.).
    § 1. Powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli roszczenie wzajemne jest w związku z
    roszczeniem powoda lub nadaje się do potrącenia. Powództwo wzajemne można
    wytoczyć nie później niż w odpowiedzi na pozew, a jeżeli jej nie złożono - w sprzeciwie od
    wyroku zaocznego albo przy rozpoczęciu pierwszego posiedzenia, o którym
    zawiadomiono, albo na które wezwano pozwanego.
    Oferta ugodowa przewiduje zwrot na rzecz powoda kwoty 77 568,05 zł, która to kwota
    opiera się na kompensacji wzajemnych wierzytelności stron, tj. wierzytelności Klienta (w
    postaci spełnionych świadczeń) z wierzytelnością Banku o zwrot nominalnego kapitału. W
    propozycji Ugody nie ma mowy o umorzeniu pozostałej części kredytu, tylko jest
    potwierdzenie zamknięcia kredytu i wycofanie wzajemnych pozwów. Bank (...) w projekcie
    Ugody zapewnia, że ma indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej potwierdzającą fakt, że po stronie klienta nie powstaje zobowiązanie
    podatkowe, a co za tym idzie, na banku nie ciążyłby obowiązek przygotowania informacji
    PIT-11. Niestety na Pani prośbę, bank odmówił przedstawienia tej interpretacji. Ugoda,
    którą zaoferował Bank ma postać umowy kompensacyjnej, która jednocześnie zamyka
    umowę kredytu hipotecznego.
    Na pytanie Organu o treści: „czy na skutek zawartej ugody z bankiem nastąpiło umorzenie
    Pani należności wobec banku?”, wskazała Pani, że ugoda proponowana przez bank,

    kompensuje wzajemne roszczenia i nie wskazuje na umorzenie, jedynie na zamknięcie
    umowy o kredyt hipoteczny, z którym związane są wzajemne pozwy. Pytanie zostało
    zadane w ten sposób przez Panią, gdyż była przekonana, że ta ugoda jednocześnie
    umarza pozostałą część kredytu. Jednak bank tylko odnosi się do wzajemnego potrącenia
    roszczeń i ich skompensowania z jednoczesnym zamknięciem umowy kredytowej. W
    żadnym miejscu nie przyznaje, że umowa mogłaby być nieważna. W pozwie wzajemnym
    zaznacza swoje odmienne stanowisko, ale jednocześnie wskazuje sądowi, że wyszedł z
    propozycją polubownego zakończenia sporu, poprzez przedstawienie tej propozycji ugody.
    Na pytanie Organu o treści: „jakie ustalenia w sprawie umorzenia zobowiązania
    kredytowego będzie zawierała ugoda z bankiem?”, wskazała Pani, że projekt ugody nie
    przewiduje umorzenia. Znajdują się w niej jedynie zapisy o kompensacie wzajemnej:
    „§1.[...]
    3) Strony niniejszym dokonują potrącenia Roszczenia Klienta w wysokości 547 490,70
      PLN z Roszczeniem Banku w wysokości 469 922,65 PLN, wobec czego wierzytelności te
      umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do
      wysokości 469 922,65 PLN.
    4) Na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta
      pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. 77 568,05 PLN (słownie:
      siedemdziesiąt siedem tysięcy pięćset sześćdziesiąt osiem złotych, 05/100).
    5) Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta
      kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10 800 PLN (100 % stawki minimalnej),
      która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego
      możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
      dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z
      2023 poz. 1935, t. j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną
      granicę odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego
      tytułu.
    6) Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty, o której mowa w ust. 4, w
      terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank dokona zapłaty na rachunek o numerze;
    7) Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty, o których mowa w ust. 5, w
      terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank dokona zapłaty na rachunek o numerze.
    8) W przypadku braku zapłaty kwoty, o której mowa w ust. 4 oraz ust. 5, w terminie
      określonym w ust. 6 i 7, zostaną naliczone odsetki ustawowe za opóźnienie od
      następnego dnia po bezskutecznym upływie tego terminu.
    9) W związku z zawarciem i wykonaniem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, że nie będą
      występować w przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z
      treści postanowień Umowy, w tym związanymi z zawarciem lub wykonywaniem
      Umowy, a Ugoda w całości wyczerpuje ich wszelkie roszczenia, w tym dochodzone
      przez klienta indywidualnie przeciwko Bankowi przed sądem Sąd Okręgowy w X [sygn.
      ...].
    10) Strony oświadczają, że przed zawarciem Ugody nie przeniosły ani nie zobowiązały się
      do przeniesienia na rzecz jakichkolwiek osób trzecich jakiegokolwiek roszczenia lub
      prawa dotyczącego Umowy lub związanego z Umową.
    11) W związku z zawarciem niniejszej Ugody, w terminie 14 dni od dnia zapłaty przez Bank
      kwoty wskazanej w ust. 4 powyżej, Klient zobowiązuje się cofnąć pozew przeciwko
      Bankowi w sprawie indywidualnej toczącej się przed sądem Sąd Okręgowy w X (sygn.
      ...) w całości ze zrzeczeniem się roszczenia wraz z żądaniem zasądzenia na jego rzecz
      zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego (pismo stanowi
      załącznik do niniejszej Ugody).

    12. W celu uniknięcia wątpliwości, każda ze Stron zrzeka się wszelkich roszczeń, jakie
      może mieć względem drugiej Strony w związku z powstałymi kosztami sadowymi w
      sprawie z powództwa Klienta, w tym kosztami zastępstwa procesowego, ponad kwoty
      uzgodnione w ust. 5 Ugody. Każda ze Stron zobowiązuje się nie dochodzić kosztów
      ponad uzgodnione w niniejszej Ugodzie od drugiej Strony, nawet w przypadku ich
      zasądzenia przez Sąd na rzecz którejkolwiek ze Stron.
    13. W związku z zawarciem niniejszej Ugody, Bank wprowadzi modyfikacje w systemie
      transakcyjnym Klienta uwzględniające Ugodę, zamknie kredyt hipoteczny oraz
      poinformuje Biuro Informacji Kredytowej (BIK).
    14. Strony zobowiązują się współdziałać w zakresie niezbędnym jaki będzie konieczny do
      realizacji Ugody. W szczególności Bank zobowiązuje się do sporządzenia i wydania w
      odpowiedniej formie oświadczenia stanowiącego zgodę Banku na wykreślenie
      hipoteki stanowiącej zabezpieczenie Umowy, w terminie 30 dni od dnia podpisania
      Ugody.
    § 2
    Bank informuje Klienta o tym, że w przypadku, gdyby Strony nie zawarły niniejszej Ugody
    Bank dochodziłby Roszczenia Banku o zwrot wypłaconego kapitału na drodze odrębnego
    postępowania sądowego, to Klient, w ramach obrony przed tym roszczeniem, byłby
    uprawniony, między innymi, do podniesienia zarzutu przedawnienia roszczenia Banku,
    którego skuteczność należałaby do oceny sądu.
    Zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 15 czerwca 2023 r., C-520/21, Klient może wystąpić
    przeciwko Bankowi z żądaniem zapłaty dodatkowych kwot, przewyższających nominalną
    kwotę miesięcznych rat kapitałowo-odsetkowych i kosztów zapłaconych Bankowi z tytułu
    wykonania Umowy oraz kwotę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do
    zapłaty, pod warunkiem poszanowania celów dyrektywy 93/13 i zasady proporcjonalności,
    jednak ostateczna ocena zasadności takich roszczeń należałaby do Sądu polskiego.
    Bank ponadto zobowiązuje się w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody, zwrócić
    zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe za okres od 28 marca 2025 r. do dnia zawarcia
    Ugody, na rachunek z którego zostały pobrane.
    Na pytanie Organu o treści: w zakresie umorzenia Pani zobowiązania kredytowego
    (zwolnienia Pani z długu) proszę wskazać: co będzie składało się na kwotę objętą ugodą –
    kwotę, w stosunku do której zostanie Pani jako kredytobiorca zwolniona z długu, tj. czy
    będzie to kwota kapitału, kwota odsetek skapitalizowanych, kwota tzw. odsetek karnych
    (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
    kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń? Jeżeli w skład ww. kwoty będzie wchodziła
    kwota odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), to czy w zawartej
    umowie kredytu określone zostaną jednoznacznie, wiążące dla stron umowy, zasady
    naliczenia takich odsetek?” wskazała Pani, że dodanie zapisu o umorzeniu pozostałej
    kwoty kredytu pozostaje w gestii banku, jednak w tym momencie projekt ugody
    przewiduje jedynie zamknięcie kredytu po skompensowaniu wzajemnych roszczeń. Na
    chwilę obecną pozostaje do spłaty kwota kapitału z odsetkami, jednak w tym momencie
    spłata rat została wstrzymana przez Sąd w celu zabezpieczenia roszczenia podnoszonego
    przez Panią wobec banku.
    Na pytanie Organu o treści: „czy kwota, którą wypłaci Pani bank (77 568,05 zł) będzie
    stanowić przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez Panią tytułem spłaty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w banku, czy też będzie mieścić się w kwocie wpłacanej przez
    Panią do banku tytułem spłaty zadłużenia?” wskazała Pani, że nie, kwota 77 568,05 zł nie
    będzie stanowić przysporzenia. Jest jedynie zwrotem zapłaconych przez Panią rat powyżej
    kwoty kapitału. Każda kolejna kwota zapłaty rat powiększałaby kwotę zwrotu/roszczenia
    wobec banku.

    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Jeśli w zawartej ugodzie zostanie dodana informacja o umorzeniu pozostałej kwoty
    kredytu, czy przysługiwać będzie Pani zaniechanie poboru podatku dochodowego od
    umorzonej wierzytelności, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Czy ewentualne zaniechanie dotyczyć będzie całej umorzonej kwoty, czy tylko
    proporcjonalnej części dotyczącej lokalu mieszkalnego i jego wykończenia, a od części
    umorzenia dotyczącej miejsca postojowego podatek powinien być zapłacony?
    Czy otrzymany zwrot w wysokości 77 568,05 PLN nie będzie przychodem w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Czy wzajemna kompensata roszczeń z bankiem, z jednoczesnym zamknięciem kredytu,
    nie będzie skutkować powstaniem przychodu po Pani stronie (obecna treść propozycji
    ugody)?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.):
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego rodziny, w rozumieniu przepisów o
    organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego
    emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci
    oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia, alimenty, stypendia, świadczenia
    otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż
    wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Przychód podatkowy z innych źródeł występuje w każdym przypadku, kiedy u podatnika
    pojawiają się realne korzyści majątkowe. W przypadku dodania przez Bank zapisu o
    umorzeniu pozostałej kwoty kredytu hipotecznego (umorzenie zadłużenia) należy
    przeanalizować skutki podatkowe takiej czynności. Umorzenie wierzytelności następuje w
    przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do
    wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod
    warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.),
    zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje. Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np.
    uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na
    warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po
    stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu,
    jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie
    majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku od (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102):
    Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

      umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku, gdy:
      kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
      mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      osoba będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania
      poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje;
      opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy, pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      jednego gospodarstwa domowego albo
      więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku, gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu
    ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb
    przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą
    zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również
    do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż
    mieszkalne.

    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części
    składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były
    położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym
    wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej
    „pomieszczeniami przynależnymi”.
    Według Pani, w odniesieniu do pytania nr 1, spełnia Pani warunki do skorzystania z prawa
    do zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w zakresie części
    kwoty umorzenia dotyczącej zakupu lokalu mieszkalnego oraz kwoty poniesionej na jego
    wykończenie, które musiało zapewnić/uzdatnić lokal ze stanu „deweloperskiego” do
    takiego, w którym można lokal mieszkalny użytkować.
    Dla pozostałej kwoty umorzenia, w przypadku dodania przez bank takiego zapisu, (

## Pytanie

2) dotyczącej proporcjonalnie zakupu miejsca postojowego, bank winien wystawić PIT-11 i
    od tej kwoty powinna Pani zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych. Jest to
    podyktowane tym, że mimo, iż miejsce w garażu było pierwotnie sprzedane z
    mieszkaniem i można je nazwać „pomieszczeniem przynależnym”, to około 5 miesięcy od
    zakupu została wyodrębniona księga wieczysta dla miejsca postojowego i nie jest ono
    powiązane ściśle z lokalem mieszkalnym oraz stanowi odrębną własność, mimo lokalizacji
    w podziemiu budynku na tej samej działce.
    Pani zdaniem, w odniesieniu do pytania nr 3, otrzymany zwrot w wysokości 77 568,05 PLN
    nie będzie przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    gdyż jest jedynie zwrotem nadpłaconych wcześniej rat kredytowych.
    W przypadku pytania nr 4, obowiązek podatkowy nie powstanie, gdyż strony zwracają
    sobie wzajemnie wypłacone kwoty poprzez potrącenie wzajemnych roszczeń. Nie
    występuje dochód po żadnej ze stron.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazała Pani, że na podstawie proponowanej ugody bank wypłaci Pani kwotę i strony
    umowy zrezygnują z roszczeń wynikających z umowy kredytowej.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.

    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank.
    Jak wynika z opisu sprawy, Bank, na skutek potracenia wzajemnych roszczeń, zobowiązuje
    się do zapłaty na rzecz Pani kwoty w wysokości 77 568,05 zł. Kwota ta jest zwrotem
    nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych przez Panią tytułem spłaty
    zadłużenia na rzecz banku. Nie będzie stanowić przysporzenia, a jest jedynie zwrotem
    zapłaconych przez Panią rat powyżej kwoty kapitału.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów, ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo –
    po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

    Skoro więc otrzyma Pani od banku zwrot dokonanych wpłat, które nie stanowią
    przysporzenia, to otrzymana przez Panią kwota nie będzie stanowiła przychodu. Tym
    samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    W związku z tym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 i nr 4 jest prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Z treści wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody z Bankiem może zostać
    dokonane umorzenie pozostałej kwoty kredytu. Umorzoną Pani kwotę wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
      mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone
      w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie i wykończenie lokalu
    mieszkalnego, nabycie komórki lokatorskiej oraz nabycie miejsca postojowego.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego. Ponadto, w artykule tym – jako jeden z wydatków
    na cele mieszkaniowe - został wymieniony również remont lokalu mieszkalnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla
    wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu
    jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone
    od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw.
    wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej nowo nabytego lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy
    „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia
    technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa,
    bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi
    lokalu mieszkalnego.
    Zatem zarówno wydatkowanie środków z kredytu na zakup lokalu mieszkalnego, jak
    również na wykończenie tego lokalu należy uznać za wydatki na cele mieszkaniowe.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach

      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami
      przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że miejsce postojowe – chociaż związane
    jest z zakupionym lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą
    odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia
    przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym.
    Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie
    służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Przedmiotem Pani wątpliwości jest kwestia czy zaniechanie dotyczyć będzie całej
    umorzonej kwoty, czy tylko proporcjonalnej części dotyczącej lokalu mieszkalnego i jego
    wykończenia, a od części umorzenia dotyczącej miejsca postojowego podatek powinien
    być zapłacony.
    Wobec powyższego należy wskazać, że wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta
    część należności, która została zaciągnięta i przeznaczona na nabycie lokalu mieszkalnego
    i sfinansowanie prac wykończeniowych w związku z tym, tylko w tej części umorzona
    wierzytelność może podlegać zaniechaniu. Od tej części umorzenia nie będzie Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Natomiast umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca
    postojowego nie będzie korzystało z zaniechania poboru podatku i od tej części
    umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W związku z tym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania (pytań), natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu
    faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny
    prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki

    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.