Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.840.2025.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu refinansowego i
opodatkowania otrzymanej kwoty.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt refinansowy
kwota
nadpłata-zwrot nadpłaty
przychód
rozporządzenie
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami złożonymi 5 listopada 2025 r. i
    9 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
        1) Zainteresowany będący stroną postępowania:...ul. ......
        2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:...ul. ......
    Opis stanu faktycznego
    W dniu ... maja 2008 r. małżonkowie, tj. ... i ... (dalej jako: „Zainteresowani”) zawarli umowę
    kredytu mieszkaniowego w walucie obcej (frank szwajcarski). Kredyt ten udzielony został
    przez podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów (dalej jako: „Bank”). Kredyt zaciągnięty został na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (kredyt na cele mieszkaniowe) i był zabezpieczony w
    postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. Kredyt został zaciągnięty przez
    Zainteresowanych, którzy nie posiadają rozdzielności majątkowej oraz odpowiadają za
    spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości. Zainteresowani w przeszłości nie
    korzystali z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego
    hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W dniu 11 września 2025 r. Zainteresowani zawarli aneks do umowy kredytowej z
    Bankiem (dalej jako: „Ugoda”), który przewiduje:
    1) całkowite umorzenie aktualnego zadłużenia; łącznie (kapitał i odsetki) 113 408,69
      franków szwajcarskich (CHF), a po przeliczeniu (na dzień sporządzenia aneksu, tj. 3
      września 2025 r.) według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski
      516 474,52 złotych (PLN),
    2) wypłatę na rzecz Zainteresowanych kwoty 72 000 zł przez Bank jako zwrot nadpłaty
      kredytu,
    3) wypłatę przez Bank kwoty 11 300 zł tytułem zwrotu kosztów prawnych, w toczącym się
      przed Sądem Okręgowym w ... postępowaniu sądowym, w tym 10 800 zł tytułem
      kosztów zastępstwa procesowego oraz 500 zł tytułem zwrotu połowy wniesionej przez
      Zainteresowanych opłaty sądowej od pozwu.
    Umorzenie długu (pkt 1) nastąpiło w dniu podpisania aneksu. Na moment złożenia
    przedmiotowego wniosku wypłaty, o których mowa powyżej (pkt 2 i 3) także zostały
    dokonane. W dniu 16 września 2025 r. Zainteresowani dokonali przelewu kwoty 10 800 zł
    na rachunek Kancelarii prawnej reprezentującej Zainteresowanych. Opłata od pozwu w
    kwocie 1 000 zł została przekazana na rachunek Kancelarii prawnej w dniu 23 maja 2022
    r., która uiściła opłatę na rzecz Sądu, działając w imieniu Zainteresowanych.
    W uzupełnieniu z 5 listopada 2025 r. wskazano:
    Zgodnie z zapisami wynikającymi z umowy kredytowej, kredyt zaciągnięty w dniu ... maja
    2008 r. jest kredytem indeksowanym do franka szwajcarskiego.

    Kwotę kredytu Bank wypłacił w złotych (PLN) w łącznej wysokości 539 430,24 zł, przy czym
    wypłata nastąpiła w 5 transzach.
    Zabezpieczenie hipoteczne w związku z ww. kredytem ustanowiono na nieruchomości
    położonej w ..., gmina ..., działka nr A, dla której Sąd Rejonowy w ..., ... Wydział Ksiąg
    Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr ....
    W umowie kredytowej wpisano cel: finansowanie budowy domu jednorodzinnego w ...,
    gmina ..., działka nr A oraz spłata kredytu przeznaczonego na zakup działki w kwocie 39
    430,24 zł.
    Kredyt został w całości przeznaczony na cele wskazane w umowie kredytowej.
                                2Niezabudowana działka nr A o powierzchni 999 m, położona we wsi ..., została nabyta w
    dniu 19 czerwca 2006 r. do majątku wspólnego Zainteresowanych.
    Nieruchomość sfinansowana ze środków uzyskanych z ww. kredytu stanowi
    współwłasność Zainteresowanego i Jego małżonki na zasadach wspólności majątkowej
    małżeńskiej.
    Nieruchomość była wykorzystywana na cele mieszkaniowe Zainteresowanych oraz Ich
    dzieci. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2022 r. adres nieruchomości był
    wskazany jako stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej (jednoosobowa
    działalność gospodarcza, bez zatrudnienia pracowników; PKD ... działalność rachunkowo-
    księgowa), przy czym w tym okresie nieruchomość nadal była wykorzystywana na cele
    mieszkaniowe Zainteresowanych oraz Ich dzieci. Na potrzeby działalności gospodarczej
    Zainteresowany nie wyłączył z użytku mieszkalnego żadnej części nieruchomości.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został ww. kredyt, było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Ugoda z Bankiem podpisana w dniu 11 września 2025 r. nie wskazuje wprost podstawy
    prawnej. Należy założyć, że została zawarta w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe oraz przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy w ramach ugody z bankiem nastąpiło również
    „przewalutowanie” przedmiotowego kredytu?”, Zainteresowany wskazał „W ramach ugody
    z bankiem nie doszło do „przewalutowania” przedmiotowego kredytu. Bank dokonał
    zwolnienia z długu (umorzenia zadłużenia) w zakresie kapitału i odsetek 113 408,69
    franków szwajcarskich (CHF), wskazując równocześnie przeliczenie według kursu
    średniego 4,5541, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski i obowiązującego na dzień
    sporządzenia aneksu (3 września 2025 r.), tj. 516 474,52 złotych (PLN).”.
    Kwota 72 000 zł, którą Bank wypłacił Zainteresowanym w wyniku zawarcia Ugody stanowi
    zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku (z uwzględnieniem wartości
    udostępnionego kredytu).
    Kwota 72 000 zł, która została wypłacona Zainteresowanym przez Bank, stanowi zwrot
    środków, które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu
    waluty przyjętego w Ugodzie (po potrąceniu wzajemnych roszczeń), z racji nadpłaty
    kredytu, stały się nienależne Bankowi.
    Zgodnie z zawartą przez Zainteresowanych umową na pomoc prawną, koszty zastępstwa
    procesowego stanowią składową wynagrodzenia Kancelarii. Tytułem opłaty sądowej od
    pozwu Zainteresowani ponieśli wydatek w kwocie 1 000 zł. Tym samym, kwota 10 800 zł
    (stanowiąca zwrot kosztów zastępstwa procesowego) oraz kwota 500 zł (stanowiąca zwrot
    połowy opłaty sądowej poniesionej od pozwu), które Bank zwrócił Zainteresowanym,
    odpowiadają kwocie poniesionych opłat, a tym samym nie przewyższają faktycznie
    poniesionych przez Zainteresowanych wydatków z tego tytułu. Należy dodać, że na mocy
    postanowienia Sądu Okręgowego w ..., ... Wydział Cywilny z dnia 9 października 2025 r.,

    Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w ... dokona zwrotu Zainteresowanym kwoty 470 zł
    tytułem drugiej połowy uiszczonej opłaty od pozwu pomniejszonej o opłatę minimalną.
    Ustawowa wspólność majątkowa małżeńska istniała w małżeństwie Zainteresowanych w
    momencie dokonywania wszystkich opisanych we wniosku czynności. Wspólność trwa od
    dnia zawarcia małżeństwa, tj. od ... września 2004 r.
    W uzupełnieniu z 9 grudnia 2025 r. wskazano:
    Kredyt przeznaczony na zakup działki nr A położonej w ... został udzielony przez podmiot,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Ww. kredyt został zaciągnięty w dniu ... czerwca 2006 r. przez Zainteresowanych. Kredyt
    został spłacony w dniu 15 maja 2008 r. w wyniku przelewu kwoty 39 430,24 zł na rachunek
    kredytu, dokonanego przez Bank na podstawie umowy kredytu mieszkaniowego z dnia ...
    maja 2008 r. Kredyt z dnia ... maja 2008 r. w kwocie jw. miał charakter kredytu
    refinansowego, tj. przeznaczonego na spłatę zobowiązań z umowy kredytu z dnia ...
    czerwca 2006 r. Oba kredyty dotyczyły jednej (tej samej) inwestycji mieszkaniowej.
    Wszyscy kredytobiorcy (Zainteresowani) odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, a więc
    do pełnej wysokości.
    Ww. kredyt został zabezpieczony hipoteką kaucyjną na nieruchomości położonej w ...,
    gmina ..., działka nr A, dla której Sąd Rejonowy w ..., ... Wydział Ksiąg Wieczystych,
    prowadzi księgę wieczystą nr ....
    Jedynym celem kredytu było finansowanie zakupu działki nr A przeznaczonej pod budowę
    domu jednorodzinnego.
    Budowę domu jednorodzinnego położonego w ... na działce nr A, sfinansowanego ze
    środków uzyskanych z kredytu z dnia ... maja 2008 r., zakończono dnia 15 listopada 2010 r.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w przedmiotowej nieruchomości
    położonej w ..., Zainteresowany nie odliczał żadnych kosztów uzyskania przychodów
    dotyczących nieruchomości, w tym: odsetek od kredytu mieszkaniowego, amortyzacji
    nieruchomości, podatków lokalnych i mediów dostarczanych do nieruchomości.
    Pytania
    1) Czy umorzenie zadłużenia wynikające z aneksu do umowy kredytowej z Bankiem
      (Ugody) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu w świetle przepisów ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli spełnione zostały warunki do
      zaniechania poboru podatku, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów w
      sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2) Czy kwota 72 000 zł wypłacana przez Bank w ramach aneksu (Ugody) podlega
      opodatkowaniu w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, jeśli stanowi zwrot nadpłaconego kredytu (a nie dochód)?
    3) Czy kwota 11 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego i zastępstwa
      procesowego podlega opodatkowaniu w świetle przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Zainteresowanych, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, umorzenie zadłużenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    ponieważ Zainteresowani wypełniają warunki do zaniechania poboru podatku, o których
    mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku

    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Ad 2
    Zdaniem Zainteresowanych, zwrot części spłaconych przez Zainteresowanych do chwili
    zawarcia Ugody rat kredytu nie stanowi dla Zainteresowanych przychodu/dochodu, a
    stanowi dopełnienie Ugody, w której Bank uznał, że ta wartość była niezasadna w świetle
    prawa i jest zwrotem nienależnie pobranego świadczenia.
    Ad 3
    Zdaniem Zainteresowanych, zwrot kosztów postępowania sądowego i zastępstwa
    procesowego nie stanowi dla Zainteresowanych przysporzenia majątkowego i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie w zakresie pytań nr 1, 2 i 3
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025.163 ze zm.), jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem
    ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art.
    30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego
    źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.

    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1
    tej ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy
    na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
    cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
    umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
    terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia, kwoty wierzytelności, o których mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia, przez jedną inwestycję mieszkaniową, o
    której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo

    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2024 r., poz. 1837).
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o
    kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia, zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie
    do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia
    2026 r.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za
    wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu

    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zainteresowani zawarli aneks do umowy kredytowej z Bankiem (Ugodę), który przewiduje:
    1) całkowite umorzenie aktualnego zadłużenia; łącznie (kapitał i odsetki) 113 408,69
      franków szwajcarskich (CHF), a po przeliczeniu według kursu średniego ogłoszonego
      przez Narodowy Bank Polski 516 474,52 złotych (PLN),
    2) wypłatę na rzecz Zainteresowanych kwoty 72 000 zł przez Bank jako zwrot
      nadpłaconego kredytu,
    3) wypłatę 11 300 zł tytułem zwrotu kosztów prawnych, w toczącym się przed Sądem
      Okręgowym w ... postępowaniu sądowym, w tym 10 800 zł tytułem kosztów
      zastępstwa procesowego oraz 500 zł – tytułem zwrotu połowy wniesionej przez
      Zainteresowanych opłaty sądowej od pozwu.
    Umorzenie długu (pkt 1) nastąpiło w dniu podpisania aneksu. Na moment złożenia
    przedmiotowego wniosku wypłaty, o których mowa powyżej (pkt 2 i 3) także zostały
    dokonane.
    W dniu 16 września 2025 r. Zainteresowani dokonali przelewu kwoty 10 800 zł na
    rachunek Kancelarii prawnej reprezentującej Zainteresowanych. Opłata od pozwu w
    kwocie 1 000 zł została przekazana na rachunek Kancelarii prawnej dnia 23 maja 2022 r.,
    która uiściła opłatę na rzecz Sądu, działając w imieniu Zainteresowanych.
    Kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej i został zabezpieczony w postaci hipoteki umownej kaucyjnej. Umowa
    została zawarta w dniu ... maja 2008 r. na 30 lat. W przeszłości Zainteresowani nie
    korzystali z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego
    hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Mając na uwadze opisany stan sprawy i powołane przepisy prawa, umorzenie przez Bank
    kwoty kredytu zaciągniętego przez Zainteresowanych na własne cele mieszkaniowe
    stanowi dla Zainteresowanych przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Zainteresowanych przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we
    wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W analizowanej sprawie po stronie Zainteresowanych nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego z tytułu częściowego zwrotu rat kredytowych. W związku z
    zawarciem aneksu (Ugody) Zainteresowani otrzymają zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy Zainteresowani przekazali na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    udzielonego kredytu. Kwoty otrzymane na podstawie aneksu z Bankiem nie spowodują
    więc faktycznego przyrostu w majątku Zainteresowanych. W konsekwencji zwrot ten nie
    jest dla Zainteresowanych przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegającym opodatkowaniu.

    Odnosząc się dodatkowo do pytania w zakresie otrzymania od Banku w wyniku zawartego
    aneksu kwoty 72 000 zł, zdaniem Zainteresowanych, stanowi ona zwrot nadpłaconego
    kredytu, to znaczy jej otrzymanie nie powoduje po stronie Zainteresowanych powstania
    dodatkowego przysporzenia majątkowego, wzrostu Ich majątku. Otrzymana kwota
    stanowi zwrot pieniędzy, które nienależnie Zainteresowani wpłacili wcześniej do Banku.
    Taka wypłata jest więc dla Zainteresowanych neutralna podatkowo. Pieniądze te nie są
    przychodem Zainteresowanych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a ich uzyskanie nie skutkuje po stronie Zainteresowanych
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    W odniesieniu do zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa
    procesowego, należy wskazać, że nie stanowi on przysporzenia majątkowego po stronie
    Zainteresowanych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Celem tego zwrotu jest zapewnienie, aby Zainteresowani nie doznali
    dodatkowego uszczerbku w majątku w związku z koniecznością skorzystania z pomocy
    profesjonalnego pełnomocnika w celu zabezpieczenia swoich interesów. Zgodnie z celem
    aneksu (zapisy o „zwrocie kosztów”), środki pozyskane w wyniku Ugody, zostały –
    niezwłocznie po ich wpływie na rachunek Zainteresowanych – przekazane bezpośrednio
    na rachunek Kancelarii prawnej (przelew w kwocie 10 800 zł) lub stanowiły częściowy
    zwrot (50%) przekazanej w dniu 23 maja 2022 r. opłaty sądowej od pozwu w wysokości 1
    000 zł, wobec czego nie mogą być traktowane jako przychód po stronie Zainteresowanych.
    W zakresie pytania 2 oraz 3, tj. dotyczących zwrotu nadpłaconego kredytu oraz zwrotu
    kosztów postępowania sądowego i zastępstwa procesowego, wskazać jednocześnie
    należy na brak podstaw do kwalifikacji do źródła przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych), gdyż są to środki zwracane (własne), a nie
    „uzyskane” w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto stanowisko Zainteresowanych znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    podatkowych, m. in:
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2025 r., nr
      0115-KDST2-2.4011.330.2025.2.RS,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2025 r., nr
      0114-KDIP3-2.4011.594.2025.2.MN,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 sierpnia 2025 r., nr 0112-
      KDWL.4011.49.2025.2.DK,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2025 r., nr 0115-
      KDST2-1.4011.309.2025.3.JPO,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 lipca 2025 r., nr 0115-
      KDST2-1.4011.246.2025.2.AW,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2025 r., nr
      0115-KDIT1.4011.749.2024.2.MN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 162 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    Tym samym, umorzona Państwu na podstawie Ugody z dnia 11 września 2025 r. kwota
    wierzytelności (kwota kapitału i odsetek) z tytułu zaciągniętego ... maja 2008 r. kredytu
    mieszkaniowego, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. 2024 r. poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:

      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:

      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że
    · ... czerwca 2006 r. zawarli Państwo umowę kredytu celem finansowania zakupu działki
      nr A przeznaczonej pod budowę domu jednorodzinnego,
    · kredyt z 2006 r. został zabezpieczony hipoteką kaucyjną na nieruchomości położonej w
      ... (działce nr A), dla której prowadzona jest księga wieczysta,
    · odpowiadali Państwo za spłatę kredytu z 2006 r. solidarnie, a więc do pełnej wysokości,
    · ... maja 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu celem finansowania budowy domu
      jednorodzinnego położonego w ... na działce budowlanej nr A oraz na spłatę kredytu
      przeznaczonego na zakup ww. działki,
    · zabezpieczenie hipoteczne w związku z kredytem z 2008 r. ustanowiono na
      nieruchomości położonej w ... (działce nr A), dla której prowadzona jest księga
      wieczysta,
    · odpowiadali Państwo za spłatę kredytu mieszkaniowego z 2008 r. solidarnie, a więc do
      pełnej wysokości,
    · kredyty z 2006 r. i 2008 r. zostały zaciągnięte na realizację jednej (tej samej) inwestycji
      mieszkaniowej,
    · celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został kredyt w 2008 r., było
      zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego,
    · nieruchomość była wykorzystywana na Państwa cele mieszkaniowe oraz Państwa dzieci.
      W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2022 r. adres nieruchomości był
      wskazany jako stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej (jednoosobowa
      działalność gospodarcza, bez zatrudnienia pracowników; działalność rachunkowo-
      księgowa), przy czym w tym okresie nieruchomość nadal była wykorzystywana na

      Państwa cele mieszkaniowe oraz Państwa dzieci. Na potrzeby działalności
      gospodarczej Zainteresowany nie wyłączył z użytku mieszkalnego żadnej części
      nieruchomości. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w przedmiotowej
      nieruchomości Zainteresowany nie odliczał żadnych kosztów uzyskania przychodów
      dotyczących nieruchomości, w tym: odsetek od kredytu mieszkaniowego, amortyzacji
      nieruchomości, podatków lokalnych i mediów dostarczanych do nieruchomości,
    · w dniu 11 września 2025 r. podpisali Państwo Ugodę z Bankiem, na mocy której Bank
      dokonał zwolnienia z długu (umorzenia zadłużenia) w zakresie kapitału i odsetek 113
      408,69 franków szwajcarskich (CHF), wskazując równocześnie przeliczenie według
      kursu średniego 4,5541, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski i obowiązującego
      na dzień sporządzenia aneksu (3 września 2025 r.), tj. 516 474,52 złotych (PLN),
    · nie korzystali Państwo w przeszłości z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu
      zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym
      mowa w przedmiotowym rozporządzeniu Ministra Finansów.
    Z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe jasno wynika, że
    kredyt mieszkaniowy powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego kredyty
    mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 o podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast przez jedno gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    Zatem z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona mogła skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    omawianego rozporządzenia – to w przypadku dwóch kredytów hipotecznych – powinny
    one zostać zaciągnięte na jedną inwestycję mieszkaniową.
    W związku z tym, że kredyt z 2008 r. został zaciągnięty na refinansowanie kredytu z 2006 r.
    przeznaczonego na finansowanie zakupu działki nr A pod budowę domu jednorodzinnego
    oraz finansowanie budowy domu jednorodzinnego na ww. działce, to należy zauważyć, że
    pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem
    czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia
    kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości
    aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację
    pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia
    środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie
    wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny

    cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane
    z własnych zasobów.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem przychód uzyskany przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu z 2008 r., którego
    celem było finansowanie budowy domu jednorodzinnego oraz refinansowanie kredytu z
    2006 r. przeznaczonego na zakup działki nr A, korzysta z zaniechania poboru podatku
    dochodowego.
    Podsumowując, umorzona przez Bank na podstawie Ugody z dnia 11 września 2025 r.
    kwota kredytu (kapitału i odsetek), stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy.
    Jednocześnie wskazuję, że w związku z uzyskanym przez Państwa przychodem związanym
    z umorzeniem wierzytelności (kapitału i odsetek) z tytułu zaciągniętego w 2008 r. kredytu
    indeksowanego do franka szwajcarskiego (kredytu, którego celem było finansowanie
    budowy domu jednorodzinnego położonego na działce nr A oraz spłata kredytu z 2006 r.
    przeznaczonego na zakup ww. działki), zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe. Przychód z tytułu ww. umorzenia kredytu nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, spełniają Państwo bowiem
    przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.
    W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w Ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że na mocy Ugody zawartej 11 września 2025 r. pomiędzy
    Państwem a Bankiem, Bank zwrócił na Państwa rzecz kwotę 72 000 zł, jako zwrot nadpłaty
    kredytu. Wypłacona Państwu kwota 72 000 zł stanowi zwrot środków uprzednio
    spłaconych do Banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). Stanowi ona
    zwrot środków, które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według
    kursu waluty przyjętego w Ugodzie (po potrąceniu wzajemnych roszczeń), z racji nadpłaty
    kredytu, stały się nienależne Bankowi.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez Bank
    przedmiotowej kwoty, o której mowa we wniosku, nie spowodowała u Państwa powstania
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.

    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, nie mają Państwo obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej
    przez Bank kwoty.
    Skutki podatkowe otrzymania zwrotu kwoty połowy opłaty od pozwu sądowego oraz
    kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub
      przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata
      zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata,
      radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.
    Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów procesu sądowego należy uznać, że
    zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów
    postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie wyroku zostały mu zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc
    dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem kosztów procesu (kwoty
    połowy opłaty od pozwu sądowego), to należy uznać, że zwrot ten nie stanowi dla Państwa
    przychodu. W konsekwencji, nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu zwrotu przez Bank kwoty połowy opłaty od
    pozwu sądowego.
    Ponadto, w związku z podpisaną przez Państwa w dniu 11 września 2025 r. Ugodą, Bank
    wypłacił Państwu kwotę stanowiącą zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
    Zatem, w odniesieniu do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, skoro zostały
    poniesione z Państwa środków, a które Bank był zobowiązany zwrócić, zwrot ten także nie
    stanowi przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów nie
    wystąpiło po Państwa stronie realne przysporzenie majątkowe.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostały mu zwrócone. W takim

    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie jest więc
    przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kwoty połowy opłaty od pozwu
    sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego w ramach Ugody, którą zawarli Państwo
    z Bankiem w dniu 11 września 2025 r., nie spowoduje powstania u Państwa przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwrócone przez
    Bank kwoty nie przewyższają poniesionych przez Państwa wydatków z tego tytułu. W
    takiej sytuacji zwrot ten nie powoduje po Państwa stronie przysporzenia, wzrostu Państwa
    majątku. Otrzymane kwoty stanowią jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Państwa
    wydatków.
    Pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym nie są Państwo zobowiązani do
    rozliczenia otrzymanych kwot dla celów podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego
    niniejszą interpretację, ponadto zapadły w odmiennym stanie faktycznym. Interpretacje
    organów podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na
    podstawie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika.
    Powołane interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc
    zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt
    innej sprawy. Każdą sprawę tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie w
    odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ... (Zainteresowany będący stroną postępowania) – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.