Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.233.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Skutki sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
rozwód
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 maja 2025 r. (wpływ 6 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Związek małżeński zawarł Pan w 1979 r. W 1985 r. do majątku wspólnego zakupił Pan z
    żoną mieszkanie.
    W dniu (...) marca 2013 r. aktem notarialnym rozwiązał Pan z żoną majątkową umowę
    małżeńską. Po czym aktem notarialnym z (...) czerwca 2020 r. zawarł Pan z żoną umowę o
    podziale majątku wspólnego, darowizny i ustanowienia nieodpłatnej służebności
    mieszkania.
    W wyniku tej umowy mieszkanie stało się Pana wyłączną własnością z zastrzeżeniem
    dożywotniej służebności zamieszkiwania w nim Pana żony, która to mieszkała w nim do
    swojej śmierci czyli do (...) lutego 2022 r.
    W dniu (...) stycznia 2025 r. sprzedał Pan przedmiotowe mieszkanie.
    W odpowiedzi na wezwanie doprecyzował Pan opis sprawy w następujący sposób:
    1. Czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
      od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
    Odpowiedź: Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o p.d.o.f.
    2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
      nieruchomościami?
      Jeżeli tak, to czy sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem wniosku nastąpiła w
      ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, sprzedaż mieszkania nie
    wystąpiła w działalności, mieszkanie nie miało związku z działalnością gospodarczą.
    3. Jakiego rodzaju ustrój majątkowy małżeński obowiązywał w Pana małżeństwie przed i
      po podpisaniu aktu notarialnego z (...) marca 2013 r.?
    Odpowiedź: Do aktu notarialnego z dnia (...) marca 2013 r. istniała wspólność majątkowa,
    po jego podpisaniu obowiązywała rozdzielność majątkowa.
    4. W jaki sposób umowa o podziale majątku, darowizny i ustanowienia nieodpłatnej
      służebności mieszkania z (...) czerwca 2020 r. reguluje kwestię własności mieszkania
      będącego przedmiotem wniosku? Proszę szczegółowo opisać ustalenia tej umowy w
      odniesieniu do przedmiotowego mieszkania. W szczególności, proszę wyjaśnić na
      podstawie jakich czynności prawnych (podział majątku, darowizna itp.) stał się Pan
      właścicielem mieszkania lub poszczególnych udziałów w tym mieszkaniu?
    Odpowiedź: Aktem notarialnym z dnia (...) czerwca 2020 r. zawarł Pan z żoną umowę o
    podziale majątku wspólnego, w wyniku której nabył Pan na wyłączną własność lokal
    mieszkalny. W tym samym akcie ustanowił Pan, na rzecz żony dożywotnią i nieodpłatną
    służebność mieszkania polegającą na korzystaniu z całego lokalu mieszkalnego,
    usytuowanego w budynku, na co żona wyraziła zgodę.

## Pytanie

Czy postępuje Pan prawidłowo uznając, że przychód ze sprzedaży tego mieszkania nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    pięcioletni okres nabycia należy liczyć od nabycia do majątku wspólnego czyli od roku
    1985?
    Pana stanowisko w sprawie
    Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje zasadę,
    że sprzedaż nieruchomości mieszkalnej podlega opodatkowaniu jeśli następuje przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    Nabył Pan to mieszkanie wraz z żoną w 1985 r., pozostawaliście wówczas Państwo w
    majątkowej wspólności małżeńskiej i byliście w tym ustroju do (...) marca 2013 r., a Pana
    odrębną własnością stało się na podstawie aktu notarialnego z dnia (...) czerwca 2020 r.
    Uważa Pan więc, że w Pana przypadku za moment nabycia należy przyjąć zakup wraz z
    żoną w 1985 r. do Państwa majątku wspólnego.
    Określenie momentu nabycia nieruchomości było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r. sygn. akt II FPS 2/17.
    We wspomnianej uchwale NSA stwierdza „Dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z 26.07.1991 o podatku dochodowym
    osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz 176 z póżn. zmianami) nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą nabycia lub wybudowania tych
    nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.
    Co prawda, przedmiotem powyższej uchwały była kwestia dziedziczenia po zmarłym
    małżonku, uważa Pan, że analogicznie należy rozumieć podział wspólnego majątku
    małżonków.
    Potwierdzeniem czego jest w uzasadnieniu powyższej uchwały, w której NSA stwierdza, że
    w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej art. 31 ustawy z 25.02.1964 – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych. Nie
    jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bez
    udziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do
    majątku jako całości, nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie
    należącym do tego majątku. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza: skoro, z uwagi na
    wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w
    chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni
    termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia
    wydatku nabycia tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w
    momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w
    udziałach o określonej wysokości.
    Odnosząc to do Pana sytuacji, stał się Pan właścicielem mieszkania w 1985 r., od tej daty
    należy liczyć pięcioletni okres zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy.
    Zawarcie umowy o rozdzielności majątkowej i podziale majątku nie powoduje, że okres
    ten należy liczyć od innej daty niż nabycie w 1985 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub wskazanych wyżej praw
    majątkowych następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności
    gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw istotne znaczenie
    ma ustalenie daty nabycia nieruchomości.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku

      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W treści wniosku wskazał Pan, że w 1985 r. do majątku wspólnego zakupił Pan z żoną
    mieszkanie.
    (...) marca 2013 r. aktem notarialnym zawarł Pan z żoną umowę o ustanowieniu
    rozdzielności majątkowej. Po czym aktem notarialnym z (...) czerwca 2020 r. zawarł Pan z
    żoną umowę o podziale majątku wspólnego, darowizny i ustanowienia nieodpłatnej
    służebności mieszkania.
    W uzupełnieniu wniosku z 5 maja 2025 r. jednoznacznie wskazał Pan, że mieszkanie stało
    się Pana wyłączną własnością na podstawie umowy o podziale majątku wspólnego z (...)
    czerwca 2020 r. W tym samym akcie ustanowił Pan na rzecz żony dożywotnią i
    nieodpłatną służebność mieszkania polegającą na korzystaniu z całego przedmiotowego
    lokalu mieszkalnego, na co żona wyraziła zgodę.
    (...) stycznia 2025 r. sprzedał Pan przedmiotowe mieszkanie. Nie prowadzi Pan działalności
    gospodarczej, sprzedaż mieszkania nie wystąpiła w działalności, mieszkanie nie miało
    związku z działalnością gospodarczą.
    Powziął Pan wątpliwość, czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości spowodowała
    konieczność opodatkowania transakcji podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Aby ustalić, czy sprzedaż nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpiło
    po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Wskazał Pan, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Pana i żonę w ramach
    wspólności majątkowej, a zatem należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
              1Stosownie do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy Kodeks cywilny – podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie bowiem z tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    W myśl natomiast art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego:
      Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
      małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Strony mogą dokonać umownego podziału majątku nie zachowując reguły równych
    udziałów, co może być wynikiem wzajemnego obrachunku obejmującego splot interesów
    osobistych, majątkowych, rodzinnych, biznesowych i innych wykraczających poza ramy
    majątku dorobkowego.
    W związku z powyższym, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych − datą nabycia przez Pana nieruchomości jest data
    nabycia tego mieszkania do majątku wspólnego małżonków, tj. 1985 r. Zatem pięcioletni
    termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy w momencie
    sprzedaży mieszkania niewątpliwie upłynął.
    W konsekwencji sprzedaż mieszkania w 2025 r. nie stanowiła dla Pana źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
    samym nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
    tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.