Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.274.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kwota-kwota dodatkowa
przewalutowanie
ugody-ugoda sądowa
umowa-nieważność umowy
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    6 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 maja 2025 r. (wpływ 19 maja 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
        1. Zainteresowany będący stroną postępowania: ...ul. .....
        2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: .........ul. .........

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania (dalej także jako: Wnioskodawcy), polscy rezydenci, podlegający
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, są stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego .... nr ............ zawartej w dniu 24 maja 2006 r. z ....... Bankiem ............. z
    siedzibą w ......... (dalej: Umowa).
    Kredyt został udzielony na budowę domu jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr
    .... przy ul. .... w ........., z przeznaczeniem na potrzeby własne. Bank wypłacił
    Kredytobiorcom kwotę 187 698,00 PLN. Zgodnie z § 5 ust. 4 Umowy, kredyt został
    wypłacony w złotówkach, zgodnie z kursem kupna dla dewiz według tabeli kursowej
    Banku. Kredyt nie został przez Wnioskodawców dotychczas spłacony i był spłacany do
    czasu wydania postanowienia o zabezpieczeniu dnia 10 grudnia 2024 r. przez Sąd ... w
    ......., w sprawie prowadzonej pod sygn. akt ........, zainicjowanej pozwem Wnioskodawców
    przeciwko Bankowi.
    W ocenie Wnioskodawców, Umowa zawiera wady skutkujące jej nieważnością. Z racji
    nieważności czynności zobowiązującej do świadczenia, wpłaty Wnioskodawców na poczet
    Umowy stanowią nienależne świadczenie w rozumieniu art. 410 § 2 Kodeksu cywilnego.
    Dlatego też, powinny one zostać zwrócone Wnioskodawcom na podstawie przepisów o
    bezpodstawnym wzbogaceniu.
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy wystąpili do Sądu ... w ........ z powództwem
    przeciwko Bankowi o ustalenie nieważności umowy kredytu oraz zapłatę kwot po 22
    825,42 CHF na rzecz każdego z Nich, która to kwota stanowiła sumę uiszczonych przez
    Wnioskodawców rat kapitałowo-odsetkowych, w okresie od dnia 1 sierpnia 2013 r. do dnia
    1 sierpnia 2024 r. Łączna suma wierzytelności Wnioskodawców wobec Banku jest znacznie
    większa, jednakże w przedmiotowym postępowaniu Wnioskodawcy dochodzili zwrotu
    zapłaconych rat jedynie w ww. okresie.
    Bank przedstawił Wnioskodawcom propozycję ugody (dalej: Ugoda) w celu polubownego
    zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy,
    poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Za podstawę ustalenia wysokości
    zadłużenia Strony przyjęły, że kredyt udzielony na podstawie Umowy został rozliczony tak,
    jakby od daty zawarcia Umowy stanowił kredyt Złotowy udzielony na warunkach
    określonych w ugodzie.
    W § 1 ust. 4 ugody z Bankiem, zawarte jest stwierdzenie, że strony dokonają rozliczenia w
    oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie na walutę polską.
    Dzień przed planowanym zawarciem Ugody Bank zamierza przeliczyć ww. kwotę na PLN
    przy przyjęciu rozliczenia kredytu od początku jakby był kredytem złotówkowym (na dzień
    10 lutego 2025 r. byłaby to kwota 105 529,25 PLN) oraz zwolnienie Wnioskodawców z
    długu w powyższej wysokości. Ponadto Ugoda przewiduje zwrot na rzecz Wnioskodawców

    kwoty 76 000,00 PLN (dalej: Kwota zwrotu), kwotę 500,00 PLN tytułem zwrotu połowy
    opłaty od pozwu oraz kwotę 10 800,00 PLN tytułem zwrotu poniesionych kosztów
    zastępstwa procesowego. Zaproponowana przez Bank treść Ugody nie potwierdza jednak
    nieważności Umowy.
    Ugoda ma zostać zawarta przed Sądem .... w ......., w sprawie prowadzonej z powództwa
    Wnioskodawców przeciwko Bankowi. Na dzień złożenia wniosku, wysokość Kwoty zwrotu
    na rzecz Wnioskodawców została ustalona. Bank nie zgadza się na negocjacje w zakresie
    wysokości Kwoty zwrotu. Wnioskodawcy nie mają wpływu na treść pozostałych
    postanowień zawartych w Ugodzie. Bank nie zgadza się na wprowadzenie do ugody
    postanowienia, zgodnie z którym, strony potwierdziłyby nieważność Umów lub
    doprecyzowałyby tytuł pod jakim dokonywana jest płatności Kwoty zwrotu.
    Istotą wątpliwości Wnioskodawców jest to, czy Kwota zwrotu jaką otrzymają od Banku,
    będzie podlegała opodatkowaniu. Wnioskodawcy mają wątpliwości co do skutków
    podatkowych ww. sposobu rozliczenia Stron, w szczególności mają wątpliwość co do
    skutków podatkowych otrzymania Kwoty zwrotu na podstawie Ugody, dlatego składają
    przedmiotowy wniosek, aby w zależności od stanowiska organu podatkowego, podjąć
    decyzję co do zawarcia Ugody.
    Wnioskodawcy oświadczają, że:
      - kredyt został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe;
      - kredyt został zabezpieczony hipoteką;
      - nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację, innej niż określona w
        przedmiotowym wniosku, inwestycji.
    Bank, z którym Wnioskodawcy zwarli Umowę kredytu, jest podmiotem, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów. Zgodnie z Umową kredytu, Wnioskodawcy są
    zobowiązani do spłaty kredytu.
    Nieruchomość, na której nabycie Wnioskodawcy zaciągnęli kredyt, położona jest w ....
    Treść Ugody nie precyzuje jaki jest tytuł Kwot zwrotu. Ugody w tym zakresie brzmią
    następująco: „Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci na rzecz
    Kredytobiorców kwotę dodatkową w wysokości 76 000,00 PLN (słownie: siedemdziesiąt
    sześć tysięcy złotych 00/100) na rachunek bankowy xxx o numerze xxx prowadzony w xxx.”
    Jeżeli chodzi o kwoty rozliczeń, to:
      - na podstawie Umowy Bank wypłacił Wnioskodawcom kwotę 187 698,00 PLN;
      - Wnioskodawcy wykonując Umowę w okresie od dnia jej zawarcia do dnia 2 grudnia
        2024 r. spłacił łączną kwotę 310,00 PLN oraz 75 119,03 CHF;
      - suma zapłaconych rat w CHF według kursu średniego NBP z dnia 25 lutego 2025 r.
        (kurs 1 CHF = 4,4041 PLN) wynosi 330 831,72 PLN, a według kursu średniego NBP z
        dnia płatności każdej raty wynosi 268 225,20 PLN.
    W związku z powyższym, Kwota zwrotu w wysokości 76 000,00 PLN stanowiłyby w istocie,
    zwrot części spłaconych rat Kredytu.
    Uzupełnienie wniosku
    Kwota zwrotu nie została jeszcze wypłacona przez Bank i nie zostanie wypłacona, dopóki
    Wnioskodawcy nie podpiszą ugody w tej sprawie. Decyzję o zawarciu ugody
    Wnioskodawcy uzależniają przede wszystkim od treści wydanej interpretacji podatkowej.

    Bank wskazuje, że od Kwoty zwrotu nie należy się podatek i powołuje się w tym zakresie
    na treść interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29
    listopada 2024 r. (znak 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.IR), jednakże Wnioskodawcy
    wystąpili z wnioskiem z uwagi na fakt, że indywidualna interpretacja podatkowa ma
    zastosowanie jedynie wobec podmiotu, który ją otrzymał.
    Kwota zwrotu nie stanowi świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Zgodnie z treścią ugody, kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych
    tytułem kredytu i wynosiła 191 414,83 PLN, jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w
    CHF, Bank przeliczył ją na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego
    z dnia wypłaty. Oprocentowanie kredytu zaproponowane w Ugodzie zostało według
    zmiennej stopy procentowej ustalone jako suma wskaźnika referencyjnego ... i marży w
    wysokości 1,51 %. W dniu wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie
    wynosiło 5,72 %, zaś wartość wskaźnika referencyjnego ... z dnia wypłaty kredytu lub
    pierwszej transzy kredytu wynosiła 4.21 %. Pierwszy okres obowiązywania wskaźnika
    referencyjnego ........ obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy i mógł być
    krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty kredytu i
    odsetek. Kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego
    kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym
    rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego, z
    uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w miesiącach, przewidzianych w
    przepisach Kodeksu cywilnego. Dodatkowo rozliczenie kredytu udzielonego na podstawie
    Umowy na poczet kredytu w złotych, nastąpi w ten sposób, że wartość spłat dokonanych
    na podstawie Umowy została zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych,
    a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejszała kapitał
    do spłaty kredytu, od którego naliczane były kolejne odsetki, a niedobór - powiększał
    kapitał do spłaty, od którego naliczane były kolejne odsetki.
    Zgodnie z aktualnie obowiązującym brzmieniem ugody, po zmianie waluty zadłużenia na
    walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, że pozostałe do
    spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody
    wynosi 0,00 zł. Jednocześnie w ugodzie przewidziano, że Bank zwalnia Kredytobiorcę z
    długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie .... zł (niewskazanej na dzień złożenia
    uzupełnienia wniosku), stanowiącej różnicę między kwotą aktualnego zadłużenia
    Kredytobiorcy w CHF po przeliczeniu na PLN, a kwotą zadłużenia stanowiącą wartość
    pozostałego do spłaty kredytu, jakby był on od początku kredytem złotówkowym.
    Treść ugody nie przewiduje zastosowania ujemnego oprocentowania. Wręcz przeciwnie,
    do przeliczenia kredytu, jako kredytu złotówkowego, zastosowano stawkę ..., będącą
    wyższą niż .......

    Na pytanie Organu o treści: „czy ww. kwota stanowi zwrot części nadpłaconego przez
    Państwa kapitału i odsetek (zwrot uiszczonych przez Państwa kwot tytułem spłaty
    zadłużenia na rzecz banku, zawartych w ratach kredytu hipotecznego)?”, Wnioskodawcy
    wskazali, że kwota zwrotu w całości stanowi część nadpłaconego przez Wnioskodawców
    kapitału i odsetek. Bank w ramach umowy kredytu wypłacił kwotę 187 698,00 PLN. Bank w
    ugodzie wskazuje, że tytułem kapitału kredytu wypłacił kwotę 191 414.83 PLN, jednakże
    kwota 3 716,83 PLN stanowiła prowizję za udzielenie kredytu pobraną przez Bank i nigdy
    nieprzekazaną do dyspozycji Kredytobiorców. Tymczasem na rzecz Banku tytułem spłaty
    rat kapitałowo-odsetkowych, w okresie od dnia zawarcia Umowy do dnia 2 grudnia 2024
    r., Kredytobiorcy zapłacili łącznie 310,00 PLN oraz 75 119,03 CHF. Suma wpłat w CHF po
    przeliczeniu według kursu średniego NBP z dnia 25 lutego 2025 r. (dzień składania
    wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, kurs 1 CHF = 4,4041 PLN) wynosi 330 831,72
    PLN, a według kursu średniego NBP z dnia płatności każdej raty wynosi 268 225,20 PLN.
    Różnica między sumą zapłaconych przez Kredytobiorców rat kredytu (przy przyjęciu
    najbardziej niekorzystnego dla Nich założenia, że wszystkie wpłaty mają być przeliczane
    według kursu średniego NBP z dnia płatności każdej raty), a sumą wypłaconego przez
    Bank kapitału kredytu wynosi ponad 80 000 PLN. Kredytobiorcy zapłacili więc ponad 80
    000 PLN więcej ponad kwotę wypłaconego kapitału kredytu, a więc znacznie więcej niż
    wypłacił Bank. Kwota zwrotu w wysokości 76 000 PLN stanowi więc zwrot części
    nadpłaconego przez Wnioskodawców kapitału i odsetek.
    Jak sam Bank wskazywał we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej (interpretacja
    podatkowa z dnia 29 listopada 2024 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR): „wypłata
    Dodatkowej Kwoty nigdy nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek zmiany waluty
    zadłużenia i przeprowadzonych opisanych wyżej operacji (tj. wynikającego ze zmiany
    waluty zadłużenia zwrotu Klientowi wpłaconych przez niego kwot i/lub zwolnienia z długu
    w stosunku do całości/części istniejącego zadłużenia oraz Dodatkowej Kwoty) Klient
    uiściłby do Banku mniej, niż opisana powyżej pierwotna wartość wypłaconego mu
    finansowania.”
    Na pytanie Organu o treści: „czy ww. kwota stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane
    przez Państwa tytułem spłaty kredytu hipotecznego?”, Wnioskodawcy wskazali, że kwota
    zwrotu nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane przez Wnioskodawców tytułem
    spłaty kredytu hipotecznego. Kwota zwrotu stanowi część zapłaconych przez
    Wnioskodawców rat kredytu.
    Z ugody nie wynika, że Kwota zwrotu jest zwrotem na rzecz Wnioskodawców środków
    pieniężnych, które wcześniej na mocy finansowania kredytu przekazali na rzecz Banku, w
    ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
    Bank w treści § 5 ust. 1 Ugody wskazał, że: „Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania
    Ugody, wypłaci na rzecz Kredytobiorców kwotę dodatkową w wysokości 76 000,00 PLN
    (słownie: siedemdziesiąt sześć tysięcy złotych 00/100) na rachunek bankowy xxx o
    numerze xxx prowadzony w xxx.” Kwota ta została po prostu określona jako „kwota
    dodatkowa”, ponieważ Bank nie zgadza się na wskazanie, że umowa jest nieważna i kwota
    ta stanowi zwrot nienależnie pobranego świadczenia.

    Kwota zwrotu w wysokości 76 000 PLN została ustalona jako różnica między wysokością
    wypłaconego przez Bank kapitału kredytu (w ocenie Banku jest to kwota 191 414,83 PLN),
    a sumą uiszczonych przez Wnioskodawców rat kapitałowo-odsetkowych (przy czym wpłaty
    w CHF przeliczane były na PLN według kursu średniego NBP z dnia płatności każdej raty) w
    wysokości 268 225,20 PLN. Różnica między tymi kwotami wynosi 76 810,37 PLN, jednak
    Bank wskazał, że nie zaoferuje więcej niż 76 000 PLN.
    Ugoda nie wyodrębnia Kwoty zwrotu jako odrębnego świadczenia na rzecz
    Wnioskodawców. Jest ona określona po prostu jako „kwota dodatkowa” i w rzeczywistości
    stanowi zwrot nadpłaconych przez Wnioskodawców, ponad kapitał kredytu, środków
    pieniężnych uiszczonych dotychczas do Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
    Kwota zwrotu nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Wnioskodawców od
    dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.

## Pytanie

Czy Kwota zwrotu, którą Bank ma wypłacić Wnioskodawcom w wyniku Ugody sądowej, o
    treści jak w opisanym stanie faktycznym, będzie stanowiła po stronie Wnioskodawców
    przychód, od którego Wnioskodawcy będą zobowiązani zapłacić podatek dochodowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawców w odniesieniu do przedstawionego powyżej pytania jest
    takie, że Kwota zwrotu nie stanowi przychodu Wnioskodawców, od których należy uiścić
    podatek dochodowy.
    Uzasadnienie
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art.
    11 ust. 1 PIT, wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością
    wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 PIT mogą być tylko takie
    świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.
    Kwota zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Wnioskodawcy wcześniej
    zapłacili Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Wnioskodawców, dochodzi
    wówczas do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania.
    Wnioskodawcy nie otrzymują niczego, czego wcześniej sami nie posiadali, gdyż odzyskują
    swoje własne środki, które Bank powinien Im zwrócić z powodu nieważności umowy. Nie
    dojdzie zatem do przysporzenia w majątku Wnioskodawców, a zatem nie będzie
    przychodu po stronie Wnioskodawców. Otrzymanie zwrotu nie stanowi żadnej
    dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczenia, który jest zgodny z prawem,
    tj. stanowi następstwo pozbawienia Umowy jej abuzywnych postanowień. Kwota
    przekazana Wnioskodawcom przez Bank na podstawie Ugody, nie spowoduje faktycznego
    przyrostu majątku Wnioskodawcy (Kredytobiorców).
    Wnioskodawcy zwracają ponadto uwagę na to, że sam Bank poinformował Ich, że w
    związku z otrzymaną przez Bank interpretacją podatkową dotyczącą wypłacanej kwoty
    dodatkowej w ramach ugody, Bank nie wystawia PIT-11.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych

    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W przedstawionej powyżej sytuacji, po stronie Wnioskodawców nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego, albowiem w związku z zawarciem Ugody Wnioskodawcy
    otrzymają zwrot własnych środków pieniężnych, które wpłacili na rzecz Banku. Kwota
    zwrotu mieści się w kwocie wpłacanej przez Wnioskodawców podczas spłaty kredytu
    hipotecznego, a więc kwota otrzymana na podstawie Ugody z Bankiem nie spowoduje
    więc faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawców. Kwota zwrotu w wysokości 76
    000,00 zł zaproponowana przez Bank nie stanowi przychodu do opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    • dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
    • dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e,art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku

      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika
      – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej,
      z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a)działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b)niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały uregulowane
    w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank należności stanowiącej zwrot uiszczonych kwot
    zadłużenia na rzecz Banku
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.

    Kwota zwrotu w wysokości 76 000 PLN stanowi więc zwrot części nadpłaconego przez
    Państwa kapitału i odsetek.
    Wobec powyższego, skoro jak Państwo wskazali – kwota zwrotu (kwota dodatkowa, która
    nie została jeszcze Państwu wypłacona) stanowi część zapłaconych przez Państwa rat
    kredytu, to należy uznać, że wypłata tej kwoty nie będzie stanowić dla Państwa przychodu.
    Kwota zwrotu (kwota dodatkowa) nie stanowi świadczenia z tytułu zastosowania
    ujemnego oprocentowania. Treść ugody nie przewiduje zastosowania ujemnego
    oprocentowania, przeciwnie, do przeliczenia kredytu, jako kredytu złotówkowego
    zastosowano stawkę ...., będącą wyższą niż .... Kwota zwrotu w całości stanowi część
    nadpłaconego przez Państwa kapitału i odsetek. Ugoda nie wyodrębnia Kwoty zwrotu jako
    odrębnego świadczenia na Państwa rzecz. Kwota zwrotu nie jest wynagrodzeniem za
    odstąpienie przez Państwa od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.
    Kwota dodatkowa nie stanowi dla Państwa przysporzenia ponad kwoty uiszczone tytułem
    spłaty kredytu hipotecznego, gdyż Państwo zapłacili ponad 80 000 PLN więcej ponad
    kwotę wypłaconego kapitału kredytu, a więc znacznie więcej niż wypłacił Bank.
    Zatem czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego,
    wzrostu Państwa majątku. Otrzymana (po zawarciu ugody) przez Państwa kwota stanowić
    będzie zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie będą Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie, nie będzie skutkować po Państwa stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej, tj. nie odnosi się do opodatkowania kwoty będącej
    zwrotem połowy opłaty od pozwu oraz kwoty będącej zwrotem poniesionych kosztów
    zastępstwa procesowego.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29

    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło
    się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa
    chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan .... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ....., ul. ........, .......... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.