Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-720/11-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-22
Teza: Czy organizacja pożytku publicznego – Stowarzyszenie jako beneficjent funduszy unijnych może w oparciu o przepisy krajowe w jakikolwiek sposób odzyskać faktycznie i ostatecznie poniesiony podatek VAT?
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-odzyskanie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Stowarzyszenia, przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2011 r. (data wpływu 26 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada status osoby prawnej, jest organizacją pożytku publicznego. W grudniu 2010 r. Stowarzyszenie złożyło wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na dofinansowanie realizacji zadania pn. „Odnowa zagospodarowania centrum wsi …”. Wniosek ten został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 28 marca 2011 r. została podpisana umowa o przyznanie pomocy pomiędzy Samorządem Województwa a Stowarzyszeniem. Wnioskodawca realizować będzie ww. zadanie przy wsparciu środków unijnych z Europejskiego Funduszu Rolnego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFPROW), realizowana inwestycja nie ma charakteru komercyjnego.

Stowarzyszenie nie będzie pobierać żadnych opłat z tytułu korzystania z powstałego obiektu, nie będzie tam też prowadzić działalności gospodarczej. Celem inwestycji jest poprawa estetyki i funkcjonalności centrum wsi poprzez odnowę jego zagospodarowania, wzbogacenie oferty wsi w zakresie spędzania wolnego czasu przez jej mieszkańców oraz sprzyjanie nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich. Ponadto Stowarzyszenie zgodnie ze statutem swoją działalność opiera na pracy społecznej członków.

Aplikując o dofinansowanie realizacji ww. inwestycji Stowarzyszenie opracowało harmonogram rzeczowo-finansowy, w którym założono, iż podatek VAT stanowi koszt kwalifikowalny przedsięwzięcia. Oznacza to, że Stowarzyszenie aplikując o środki unijne wysokość kwoty dofinansowania obliczyło proporcjonalnie do wysokości kwoty brutto zadania, uznając tym samym, że VAT w przypadku Stowarzyszenia jest podatkiem nieodzyskiwalnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy organizacja pożytku publicznego – Stowarzyszenie jako beneficjent funduszy unijnych może w oparciu o przepisy krajowe w jakikolwiek sposób odzyskać faktycznie i ostatecznie poniesiony podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, organizacja pożytku publicznego – Stowarzyszenie nie jest podmiotem mającym status podatnika VAT, dlatego też zgodnie z przepisami krajowymi nie ma prawa do odliczenia tego podatku. Dla Stowarzyszenia podatek VAT stanowi podatek nieodzyskiwalny. W związku z powyższym przy realizacji przez Stowarzyszenie projektów dofinansowanych z funduszy unijnych podatek VAT będzie stanowił koszt kwalifikowany operacji (zadania).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Natomiast, stosownie do przepisu art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następny okres lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).

Na podstawie art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.), stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Zatem, stosownie do cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca posiada status osoby prawnej, jest organizacją pożytku publicznego. Stowarzyszanie nie jest podmiotem mającym status podatnika podatku VAT. W grudniu 2010 r. Zainteresowany złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na dofinansowanie realizacji zadania pn. „Odnowa zagospodarowania centrum wsi …”. Wnioskodawca realizować będzie przedmiotowe zadanie przy wsparciu środków unijnych z Europejskiego Funduszu Rolnego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFPROW), realizowana inwestycja nie ma charakteru komercyjnego. Stowarzyszenie nie będzie pobierać żadnych opłat z tytułu korzystania z powstałego obiektu, nie będzie tam też prowadzić działalności gospodarczej. Celem inwestycji jest poprawa estetyki i funkcjonalności centrum wsi poprzez odnowę jego zagospodarowania. Realizowane zadanie wzbogaci ofertę wsi w zakresie spędzania wolnego czasu przez jej mieszkańców oraz sprzyjanie nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich. Stowarzyszenie zgodnie ze statutem swoją działalność opiera na pracy społecznej członków.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, tym samym towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji przedmiotowej operacji.

W zakresie przedmiotowych wydatków Stowarzyszenie nie będzie miało również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.).

Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, zatem nie będzie miał możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.

Reasumując, Stowarzyszanie nie będzie miało możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadania dofinansowanego z funduszy unijnych.

Zauważyć ponadto należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.