Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-519/15-7/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-06
Teza: Zwolnienie od podatku dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą oraz działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym
Słowa kluczowe: budowle; budynek; opodatkowanie; podatnik; stawka; zasiedlenie; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2015 r. (data wpływu 6 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 15 lipca 2015 r. (data wpływu 20 lipca 2015 r.), 23 lipca 2015 r. (data wpływu 27 lipca 2015 r.), 31 sierpnia 2015 r. (data wpływu 4 września 2015 r.) oraz 5 października 2015 r. (data wpływu 5 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą oraz działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Wniosek uzupełniono w dniach 20 lipca 2015 r., 27 lipca 2015 r., 4 września 2015 r. oraz 5 października 2015 r. o pełnomocnictwo, potwierdzenie wpłaty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jest natomiast zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca dnia 13 kwietnia 1995 r. nabył nieruchomość położoną w (\`(...)\`) na działce nr 58 o powierzchni 0.47.91 ha o numerze w księdze wieczystej (\`(...)\`) Wydziału (\`(...)\`) Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w (\`(...)\`) Na działce położony był budynek gospodarczy, który został zaadoptowany na cele mieszkaniowe oraz hala produkcyjna. Transakcja zakupu nie była objęta opodatkowaniem VAT. W konsekwencji Podatnik nie odliczył podatku naliczonego w momencie zakupu nieruchomości.

Następnie Podatnik rozpoczął najem hali na ww. działce. Przychody z najmu opodatkowane były podatkiem VAT. Podatnik nie ponosił żadnych nakładów na przedmiotowy budynek i w rezultacie nie przysługiwało mu prawo do żadnych odliczeń podatku naliczonego VAT w stosunku do powyższego budynku. Najem hali został zakończony w grudniu 2011 r.

Decyzją Wójta Gminy z dnia 31 grudnia 2010 r. znak: (\`(...)\`) dokonano podziału przedmiotowej działki na działki o numerze 388/1 i 388/2. Na jednej z działek znajdował się budynek mieszkalny – działka nr 388/1, a na drugiej budynek gospodarczy, tj. hala – działka nr 388/2.

Dnia 10 grudnia 2014 r. przez Wójta Gminy (\`(...)\`) wydana została decyzja znak: (\`(...)\`) o warunkach zabudowy ustalonych jako zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna dla działek o nr 388/1 i 388/2.

Podatnik zamierza dokonać sprzedaży działki nr 388/1 i 388/2. Ponadto Wnioskodawca w czerwcu 2015 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na dokonanie rozbiórki przedmiotowych budynków w przyszłości. Pozwolenie na rozbiórkę będzie ważne przez okres 3 lat. Przedmiotem sprzedaży będą zarówno grunty, jak i budynki położone na działkach nr 388/1 i 388/2.

Ponadto w piśmie z dnia 31 sierpnia 2015 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Dostawa budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 388/1 zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Podatnik wskazał, że budynek mieszkalny położony na działce nr 388/1 został nabyty od osoby niebędącej podatnikiem VAT i transakcja zakupu nie była objęta podatkiem VAT. W konsekwencji Podatnik nie odliczył podatku naliczonego w momencie zakupu nieruchomości. Podatnik nigdy nie wynajmował przedmiotowego budynku mieszkalnego położonego na ww. działce, ani nie dokonywał żadnych ulepszeń, od których odliczałby podatek naliczony VAT. Ponadto, działka nr 388/1, na której położony jest budynek mieszkalny, jak i sam budynek, nie był wykorzystywany nigdy w ramach czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji planowana przez Podatnika dostawa budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 388/1 będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Planowana sprzedaż budynku razem z gruntem będzie bowiem pierwszą czynnością opodatkowaną VAT dotyczącą tego budynku.
2.  Podatnik nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 388/1 i w rezultacie nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
3.  Podatnik wskazał, że ani budynek położony na działce nr 388/1, ani jego część nie były nigdy wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.

Natomiast w piśmie z dnia 5 października 2015 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nabycie działki w (\`(...)\`), na której znajdował się budynek mieszkalny nie było dokonane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W momencie zakupu nieruchomość ta nie miała być wykorzystywana w działalności gospodarczej, ani nie miała stanowić towaru handlowego. Potwierdza to również fakt, że nieruchomość zabudowana budynkiem przeznaczonym na cele mieszkalne nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT w żadnym momencie.

Zakup nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym w celach mieszkalnych związany był z potrzebami mieszkaniowymi, a nie z działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej między innymi na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości. Niemniej zakup nieruchomości w (\`(...)\`) w części, w której dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym w celach mieszkalnych nie był dokonany w ramach tej działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dostawa działki nr 388/2 z halą gospodarczą może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
2.  Czy dostawa działki nr 388/1 z budynkiem mieszkalnym może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on możliwość dokonania sprzedaży przedmiotowych nieruchomości korzystając ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst pierwotny: Dz. U. 2004 r. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) \[dalej: Ustawa o VAT\].

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W odniesieniu do nieruchomości znajdującej się na działce nr 388/2 należy wskazać, że spełnia ona warunki zwolnienia wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Należy bowiem wskazać, że do pierwszego zasiedlenia doszło ponad 2 lata temu, bowiem hala była przez kilka lat wynajmowana na rzecz innego podmiotu. Przedmiotowy najem był opodatkowany podatkiem VAT. W trakcie wynajmu Podatnik nie ponosił na halę żadnych nakładów, od których odliczałby podatek naliczony VAT, a więc nie doszło do ulepszenia hali. Oznacza to, że z pierwszym zasiedleniem mieliśmy do czynienia w momencie wydania po raz pierwszy hali osobie wynajmującej ją w wykonaniu opodatkowanej VAT usługi najmu.

W konsekwencji dostawa hali produkcyjnej wraz z działką, na której się znajduje, dokonywana jest po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia, a więc dostawa taka korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z kolei na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Podatnik wskazał, że nieruchomość na działce nr 388/l została nabyta od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji Podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do tego obiektu. Dodatkowo Podatnik na przedmiotową nieruchomość nie ponosił wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT.

W konsekwencji należy uznać, że dostawa nieruchomości na działce nr 388/1 będzie mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że złożenie wniosku o pozwolenie na rozbiórkę budynków położonych na działkach nr 388/1 i 388/2 nie ma wpływu na możliwość skorzystania przez niego ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy ww. budynków.

Nie można dostawy zabudowanych gruntów traktować jako czynności wyłączonej spod zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o VAT tylko z tych względów, że został złożony wniosek o pozwolenie na rozbiórkę przedmiotowych budynków w przyszłości. Przedmiotem dostawy będą bowiem nieruchomości, w skład których wchodzą położone na nich budynki.

Powyższe zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 listopada 2013 r. o sygn. I FSK 1436/13. W tezie przedmiotowego wyroku wskazano: „Nie można dostawy zabudowanych gruntów traktować jako czynności wyłączonej spod zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) tylko z tych względów, że nabywca zamierza wyburzyć budynki oraz budowle i wznieść na tym terenie nowy budynek”. Dodatkowo w ww. wyroku wskazano: „Uwzględniając powyższe, analiza czynności opisanej we wniosku o udzielenie interpretacji doprowadza do wniosku, że doszło do dostawy gruntu wraz z istniejącymi budynkami i budowlami. Skutkiem ekonomicznym i gospodarczym tego zdarzenia było bowiem nabycie przez skarżącą spółkę prawa do rozporządzania zabudowanym gruntem. Ten skutek ma charakter obiektywny i widoczny dla wszystkich uczestników obrotu gospodarczego. W zakresie skutków tej czynności na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie ma żadnego znaczenia cel ekonomiczny nabycia tej działki istniejący po stronie kupującego. To czy nabywca w przyszłości, po dokonaniu dostawy zamierza zburzyć budynki oraz budowle i wznieść nowy budynek, jest bez znaczenia dla kwalifikacji tej czynności w aspekcie tej daniny publicznoprawnej”. Jak wynika z powyższego wyroku, istotnym dla oceny możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, jest sprzedaż prawa do rozporządzania zabudowanym gruntem, a nie cel nabycia tej działki po stronie kupującego i możliwość ewentualnego wyburzenia budynku na mocy uzyskanego pozwolenia. W momencie dostawy gruntu będzie on bowiem zabudowany i cena nieruchomości jest jedna i uwzględnia wartość gruntu wraz zabudowaniami.

Powyższe zostało potwierdzone ponownie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2013 r. o sygn. I FSK 1582/13.

W świetle powyższych argumentów stanowisko Podatnika należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

*   po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
*   po drugie - czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.

Zatem nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Oznacza to, że dostawa towarów, w tym przypadku lokali mieszkalnych, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W konsekwencji status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347.1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar wykonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte lub wytworzone w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zauważyć także należy, że w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Zaznaczyć również należy, że nie ma przeszkód, aby podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabył nieruchomość do majątku prywatnego, który byłby wyłączony z systemu VAT i sprzedaż takiego majątku również nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT. Należy mieć jednak na uwadze, że stwierdzenie, czy dany przedmiot sprzedaży stanowi składnik majątku prywatnego, czy też jest związany z prowadzoną czy planowaną działalnością gospodarczą jest konsekwencją oceny prawnej dokonanej przez organ wydający interpretację, a nie elementem stanu faktycznego.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż, jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Należy podkreślić, że użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności – może to być czynność zwolniona od podatku.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również nadmienić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Na mocy tego przepisu, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od dnia 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jest natomiast zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Dnia 13 kwietnia 1995 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość. Na działce położony był budynek gospodarczy, który został zaadoptowany na cele mieszkaniowe oraz hala produkcyjna. Transakcja zakupu nie była objęta opodatkowaniem VAT. W konsekwencji Zainteresowany nie odliczył podatku naliczonego w momencie zakupu nieruchomości. Następnie Wnioskodawca rozpoczął najem hali na ww. działce. Przychody z najmu opodatkowane były podatkiem VAT. Podatnik nie ponosił żadnych nakładów na przedmiotowy budynek i w rezultacie nie przysługiwało mu prawo do żadnych odliczeń podatku naliczonego VAT w stosunku do powyższego budynku. Najem hali został zakończony w grudniu 2011 r.

Decyzją Wójta dokonano podziału przedmiotowej działki na działki o numerze 388/1 i 388/2. Na jednej z działek znajdował się budynek mieszkalny – działka nr 388/1, a na drugiej budynek gospodarczy, tj. hala – działka nr 388/2.

Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży działki nr 388/1 i 388/2. Ponadto w czerwcu 2015 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na dokonanie rozbiórki przedmiotowych budynków w przyszłości. Pozwolenie na rozbiórkę będzie ważne przez okres 3 lat. Przedmiotem sprzedaży będą zarówno grunty, jak i budynki położone na działkach nr 388/1 i 388/2.

Nabycie działki, na której znajdował się budynek mieszkalny nie było dokonane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W momencie zakupu nieruchomość ta nie miała być wykorzystywana w działalności gospodarczej, ani nie miała stanowić towaru handlowego. Potwierdza to również fakt, że nieruchomość zabudowana budynkiem przeznaczonym na cele mieszkalne nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT w żadnym momencie. Zakup nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym w celach mieszkalnych związany był z potrzebami mieszkaniowymi, a nie z działalnością gospodarczą. Zainteresowany jest podatnikiem VAT w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej między innymi na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości. Niemniej zakup opisanej nieruchomości w części, w której dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym w celach mieszkalnych nie był dokonany w ramach tej działalności.

Dostawa budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 388/1 zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Budynek mieszkalny położony na działce nr 388/1 został nabyty od osoby niebędącej podatnikiem VAT i transakcja zakupu nie była objęta podatkiem VAT. W konsekwencji Zainteresowany nie odliczył podatku naliczonego w momencie zakupu nieruchomości. Wnioskodawca nigdy nie wynajmował przedmiotowego budynku mieszkalnego położonego na ww. działce, ani nie dokonywał żadnych ulepszeń, od których odliczałby podatek naliczony VAT. Ponadto, działka nr 388/1, na której położony jest budynek mieszkalny, jak i sam budynek, nie był wykorzystywany nigdy w ramach czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji planowana dostawa budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 388/1 będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Planowana sprzedaż budynku razem z gruntem będzie bowiem pierwszą czynnością opodatkowaną VAT dotyczącą tego budynku.

Podatnik nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 388/1 i w rezultacie nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą oraz działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym.

Odnosząc się zatem do kwestii zwolnienia od podatku czynności sprzedaży działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym wskazać należy na brak przesłanek pozwalających uznać, że Wnioskodawca w związku z dostawą tej działki wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Wprawdzie Zainteresowany jest podatnikiem VAT w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej między innymi na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości, jednakże zakup opisanej nieruchomości w części, w której dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym w celach mieszkalnych, nie był dokonany w ramach tej działalności. W momencie zakupu nieruchomość ta nie miała być wykorzystywana w działalności gospodarczej, ani nie miała stanowić towaru handlowego. Potwierdza to również fakt, że nieruchomość zabudowana budynkiem przeznaczonym na cele mieszkalne nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT w żadnym momencie. Zakup nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym w celach mieszkalnych związany był z potrzebami mieszkaniowymi, a nie z działalnością gospodarczą.

Dokonując analizy przedstawionego we wniosku opisu sprawy w kontekście wyżej powołanego art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Nieruchomość znajduje się w majątku prywatnym Wnioskodawcy i nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem sprzedaż tej nieruchomości stanowi jedynie działanie w sferze prywatnej Zainteresowanego.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca sprzedając działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Powyższe pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, co oznacza, że dostawa działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym nie będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. W konsekwencji, umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie budynku bądź lokalu przez jego najemcę.

Wobec powyższego oddanie w ramach umowy najmu, tj. czynności cywilnoprawnych, innemu podmiotowi nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie wynajmującego i tym samym stanowi świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Zatem w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że budynek hali gospodarczej, który Zainteresowany oddał w najem, wykorzystywany był w działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca nie wykorzystywał ww. nieruchomości na potrzeby osobiste, lecz w prowadzonej działalności gospodarczej.

W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą występują przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Należy zatem stwierdzić, że dostawa ww. budynku będzie dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług.

W efekcie dokonanie przez Wnioskodawcę sprzedaży działki zabudowanej halą gospodarczą będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Odnosząc się do kwestii zwolnienia od podatku dostawy działki zabudowanej halą gospodarczą podkreślić należy w pierwszej kolejności, że dla rozstrzygnięcia kwestii zwolnienia od podatku dostawy ww. obiektu nie ma znaczenia fakt, że Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie pozwolenia na dokonanie rozbiórki opisanych budynków w przyszłości.

Kwestia dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki przeznaczone do rozbiórki wraz z oceną, co w istocie jest przedmiotem dostawy, była rozstrzygana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku w sprawie C-461/08, stwierdzono między innymi, że: „(…) jeżeli przed dostawą gruntu ze starymi budynkami rozpoczęły się ich prace rozbiórkowe, realizowane przez sprzedawcę lub na jego koszt, to przedmiotem sprzedaży będzie tylko grunt niezabudowany (przeznaczony pod zabudowę) opodatkowany według stawki 23%, przy czym koszty prac rozbiórkowych podwyższą podstawę tej dostawy. Jeżeli jednak przed dostawą nieruchomości prace rozbiórkowe budynku jeszcze się nie rozpoczęły, mimo wydania np. decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę starego budynku – to dostawa tej nieruchomości – jeżeli budynek spełnia kryteria zwolnienia od VAT – będzie podlegała zwolnieniu od podatku, gdyż przedmiotem sprzedaży w takim przypadku jest jeszcze budynek wraz z gruntem”.

Istotnym w niniejszej sprawie jest zatem fakt, czy rozbiórka hali gospodarczej znajdującej się na działce, o której mowa we wniosku, rozpocznie się przed dostawą.

Z okoliczności analizowanej sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży będą zarówno grunty, jak i budynki położone na działkach nr 388/1 i 388/2. W konsekwencji przed zbyciem opisanych obiektów prace rozbiórkowe nie zostaną rozpoczęte, a zatem – w świetle powołanego wyżej wyroku TSUE – przedmiotem zbycia będzie nieruchomość zabudowana budynkiem hali gospodarczej oraz budynkiem mieszkalnym.

Wobec powyższego dla rozstrzygnięcia sprawy będącej przedmiotem wniosku kluczowym elementem jest ustalenie, czy w odniesieniu do wskazanej hali gospodarczej nastąpiło pierwsze zasiedlenie, a jeżeli tak, to w którym momencie.

Uwzględniając definicję pierwszego zasiedlenia zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy wskazać należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie nie musi być dostawą towarów. Istotą pierwszego zasiedlenia – jak wynika z powołanego przepisu – jest oddanie do użytkowania, które następuje w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem (poza opodatkowaną sprzedażą danej nieruchomości) może być więc także oddanie nieruchomości do używania innemu podmiotowi np. na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że planowana dostawa hali gospodarczej nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż do pierwszego zasiedlenia tych obiektów doszło w momencie, gdy Wnioskodawca rozpoczął najem ww. hali, która to czynność stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. W odniesieniu do hali gospodarczej spełniony zostanie również drugi warunek umożliwiający zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ między pierwszym zasiedleniem a dostawą przedmiotowego obiektu minie okres dłuższy niż 2 lata – Zainteresowany zakończył wynajmowanie hali w grudniu 2011 r. Ponadto, w stosunku do tych obiektów Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej, co skutkowałoby ponownym pierwszym zasiedleniem. W związku z powyższym, dostawa hali gospodarczej będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa gruntu, na którym posadowiona jest ta hala, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa działki nr 388/2 zabudowanej budynkiem hali gospodarczej będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do dostawy działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika podatku od towarów i usług. Nieruchomość znajduje się w majątku prywatnym Wnioskodawcy i nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem sprzedaż tej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.