Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1162/08-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-13
Teza: Czy Spółka dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a lub lit. b ustawy, wobec czego ma prawo do stosowania stawki 0% w przypadku spełnienia warunku wynikającego z art. 41 ust. 6 lub ust. 11 ustawy o VAT?
Słowa kluczowe: eksport-eksport bezpośredni; eksport-eksport pośredni; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2008 r. (data wpływu 29 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy towarów będących przedmiotem eksportu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy towarów będących przedmiotem eksportu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka), w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma być stroną transakcji dostaw towarów, w których poza nim uczestniczyć będą jeszcze inne podmioty, tj.:

*   nabywca z Niemiec (podmiot posiadający siedzibę w Niemczech i zarejestrowany w tym kraju dla celów podatku od wartości dodanej),

*   ostateczny nabywca z państwa trzeciego (podmiot posiadający siedzibę w państwie trzecim) lub ostateczny nabywca z innego niż Polska państwa członkowskiego (podmiot posiadający siedzibę w innym niż Polska państwie członkowskim i zarejestrowany w tym kraju dla celów podatku od wartości dodanej).

Dla transakcji, w których uczestniczyć będzie Spółka, możliwy będzie następujący scenariusz:

*   Spółka dokonuje dostawy towarów na rzecz nabywcy z Niemiec, który następnie dokonuje dostawy tych towarów na rzecz ostatecznego nabywcy z państwa trzeciego,

*   w wyniku powyższych dostaw, towary odbierane przez przewoźnika działającego na zlecenie ostatecznego nabywcy z państwa trzeciego, transportowane są z terytorium Polski (z magazynu Spółki) bezpośrednio na terytorium państwa trzeciego,

*   wywóz towarów z terytorium Polski na terytorium państwa trzeciego jest potwierdzany przez określony w przepisach celnych urząd celny,

*   na towarzyszących wywozowi towarów z terytorium Polski na terytorium państwa trzeciego dokumentach celnych, jako Nadawca/Eksporter figuruje Spółka lub nabywca z Niemiec.

Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka dokona eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a lub lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wobec czego ma prawo do stosowania stawki 0% w przypadku spełnienia warunku wynikającego odpowiednio z art. 41 ust. 6 lub ust. 11 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej transakcji dokonywać będzie on eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a lub lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej: ustawa o VAT, a zatem w przypadku spełnienia warunku wynikającego odpowiednio z art. 41 ust. 6 lub ust. 11 ustawy o VAT, będzie miał prawo do stosowania stawki 0%.

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, przez eksport towarów rozumieć należy „potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 (\`(...)\`)”.

Zdaniem Spółki, w świetle powyższego uznać należy, iż Spółka dokona eksportu towarów, o którym mowa w zacytowanym przepisie art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, tj. tzw. bezpośredniego lub pośredniego eksportu towarów, gdyż spełnione są wszystkie określone w tym przepisie przesłanki, tj.:

*   dojdzie do wywozu towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty – towary będą transportowane z położnego na terytorium Polski magazynu Spółki bezpośrednio na terytorium państwa trzeciego,

*   wywóz towarów będzie potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych,

*   wywóz towarów dokonywany będzie w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT – wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty będzie konsekwencją dostawy towarów, tj. czynności określonej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,

*   wywóz towarów dokonywany będzie przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni).

Zdaniem Spółki, najistotniejsza jest kwestia, kto w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, dokonuje wywozu towarów. Kwestia ta decyduje bowiem, czy miejsce ma eksport oraz dla jakiego eksportu należy stosować przepisy dotyczące warunków stosowania stawki 0%.

Zdaniem Spółki, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy art. 2 pkt 8 lit. a i lit. b ustawy o VAT, gdyż przepisy te odnoszą się odpowiednio do sytuacji, w której „wywóz jest dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz” lub w której „wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (\`(...)\`)”.

O zastosowaniu przepisu art. 2 pkt 8 lit. a i lit. b ustawy o VAT decyduje wskazany przez Spółkę, iż to Spółka lub nabywca z Niemiec (podmiot z siedzibą poza terytorium kraju) figurować będą na dokumencie celnym jako Nadawca/Eksporter towarów. Powyższe, zdaniem Spółki powoduje, iż to właśnie Spółka lub nabywca z Niemiec dokona w analizowanym przypadku wywozu towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty.

Jako podmiot dokonujący wywozu towarów należy bowiem, zdaniem Spółki, rozumieć podmiot, który dla celów celnych dokonuje eksportu towarów.

W opinii Spółki, należy zatem uznać, że gdy na dokumentach celnych jako Nadawca/Eksporter towarów widnieć będzie Spółka lub nabywca z Niemiec, pomimo tego, że faktycznego wywozu dokonuje inny podmiot, to właśnie odpowiednio Spółka lub nabywca z Niemiec dokona wywozu towarów dla celów VAT.

Takie rozumienie przepisu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT potwierdzają wskazane poniżej pisma organów podatkowych:

*   postanowienie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego (organ podatkowy właściwy dla Spółki) z dnia 12 grudnia 2005 r. nr PP II 443/1/308/392/05 – pismo dotyczyło sytuacji, w której wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty organizował dostawca, jednak na rzecz nabywcy będącego również podmiotem polskim (zgłoszenie celne dokonywane jest na rzecz nabywcy). Organ podatkowy odmawiając w tym przypadku uznania transakcji za eksport bezpośredni uznał, iż „za eksportera uważa się osobę, na rzecz której dokonywane jest zgłoszenie (\`(...)\`). w przedstawionym stanie faktycznym zgłoszenie celne jest dokonywane na rzecz odbiorcy krajowego, na jego rzecz dokonywany jest bowiem wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty”.

*   decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2004 r. nr PPI/4430 -60/A/ACh/04 – pismo dotyczy sytuacji, w której podatnik sprzedaje towar na rzecz podmiotu niemieckiego, jednak jako miejsce dostawy wskazana jest Ukraina. Podmiot z Niemiec obciąża przedsiębiorstwo z Ukrainy na podstawie faktury, która jest podstawą do odprawy celnej towaru. Na dokumentach SAD firma niemiecka będzie wymieniona jako eksporter. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził w takim przypadku, iż „z konstrukcji przywołanego przepisu wynika zatem, iż w przypadku gdy towary dostarczone są zagranicznemu odbiorcy w kraju i ich wywóz poza granice Wspólnoty dokonywany jest przez nabywcę, mamy do czynienia z tzw. eksportem pośrednim” a zatem „przedstawioną przez Spółkę czynność można uznać za eksport towarów uprawniający Spółkę do zastosowania stawki 0%”.

*   interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 3 stycznia 2008 r. nr ILPP2/443 -58/07-2/GZ, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu – pismo dotyczyło sytuacji, w której drugi w kolejności podmiot (podmiot niemiecki) figuruje na dokumencie celnym jako nadawca/eksporter, a towar jest odbierany przez nabywcę z USA. w wydanej interpretacji organ podatkowy odstępując od uzasadnienia uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym „najistotniejsza jest kwestia, kto w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, dokonuje wywozu towarów. Kwestia ta decyduje bowiem, czy miejsce ma eksport oraz dla jakiego eksportu należy stosować przepisy dotyczące warunków stosowania stawki 0%”.

Spółka pragnie również wskazać, iż sytuacja przedstawiona przez nią była przedmiotem analiz zawartych w literaturze. w opracowaniu „VI Dyrektywa VAT” pod redakcją Krzysztofa Sachsa, wydawnictwo C.H. Beck 2004, zostało stwierdzone, iż „podatnik jednego z Państw Członkowskich (kraj A) nabywa prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT z tytułu danej dostawy (na podstawie artykułu 15(2)), nawet jeżeli realizuje dostawę towarów do podatnika posiadającego siedzibę w innym Państwie Członkowskim (kraj B), pod warunkiem, że ten ostatni przewozi towary (jako nabywca) poza terytorium Wspólnoty. Należy podkreślić, że zgodnie z treścią artykułu 15(1), podatnik z kraju b również może zastosować zwolnienie z tytułu wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, o ile wywóz nastąpi w wykonaniu dostawy towarów”.

Obok przytoczonej powyżej argumentacji, Spółka pragnie również zaznaczyć, iż potwierdzenie jej stanowiska, zgodnie z którym (gdy na dokumencie celnym, jako Nadawca/Eksporter figuruje Spółka lub nabywca z Niemiec) Spółka dokona odpowiednio tzw. bezpośredniego lub pośredniego eksportu towarów, daje jej w praktyce możliwość zastosowania właściwej dla eksportu towarów 0% stawki VAT.

Wymogiem jest oczywiście spełnienie warunków zawartych odpowiednio w art. 41 ust. 6 lub ust. 11 ustawy o VAT.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dokonywać będzie eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a lub lit. b ustawy o VAT, wobec czego będzie miało prawo do stosowania stawki 0% w przypadku spełnienia warunku wynikającego odpowiednio z art. 41 ust. 6 lub ust. 11 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tut. Organ informuje, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 209, poz. 1320) od dnia 1 grudnia 2008 r., zmianie uległo brzmienie przepisu art. 2 pkt 8 oraz art. 41 ust. 6 i ust. 11 ustawy o VAT.

W związku z powyższym przepisy regulujące powyższą kwestię otrzymały brzmienie:

*   art. 2 pkt 8 – ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów – rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 (…).

*   art. 41 ust. 6 – stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

*   art. 41 ust. 11 – przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego w części dotyczącej opodatkowania dostawy towarów będących przedmiotem eksportu. Wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczącego opodatkowania dostawy towarów będących przedmiotem eksportu został rozstrzygnięty w interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2009 r. nr ILPP2/443-1162/08-3/SJ.

Natomiast kwestie dotyczące wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w zakresie stanu faktycznego zostały rozstrzygnięte w interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2009 r. nr ILPP2/443-1162/08-5/SJ oraz w zakresie zdarzenia przyszłego w interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2009 r. nr ILPP2/443-1162/08-6/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.