Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.603.2024.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-18
Teza: Prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu importu towarów i części, naprawianych przez podwykonawców, o kwotę podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: dług-dług celny; import-import towarów; należność-należności celne; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku podatkowego; odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie-obowiązek opodatkowania; podwykonawstwo; usługi-usługi serwisowe; świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na rzecz
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - import towarów ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - zasada ogólna; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu importu towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 2a. Miejsce świadczenia przy imporcie towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII. Zasady wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów-Objęcie towarów procedurą uproszczoną - art. 33a
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 2-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII-art. 33a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII-art. 33a-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII-art. 33a-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 18 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący
    prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu importu towarów i
    części, naprawianych przez podwykonawców, o kwotę podatku naliczonego, wpłynął 20
    grudnia 2024 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    AAAA Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) posiada siedzibę działalności
    gospodarczej na terytorium Polski. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług (dalej jako: „VAT”) oraz jest zarejestrowana dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych (VAT UE).
    Wnioskodawca będzie wykonywać czynności naprawy i serwisowania silników („usługi
    serwisowe”) na rzecz podmiotów powiązanych – kontrahenta z siedzibą działalności
    gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (dalej jako:
    „Kontrahent 1”) – spółki powiązanej, będącej bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy
    oraz kontrahenta z siedzibą działalności gospodarczej na terytorium państwa trzeciego
    (dalej jako: „Kontrahent 2”) – spółki powiązanej, niebędącej bezpośrednim udziałowcem
    Wnioskodawcy, które odpowiadają za przeprowadzenie prac serwisowych na wybranych
    silnikach . Kontrahent 1 oraz Kontrahent 2 będą na tę chwilę jedynymi klientami Spółki.
    Właścicielami silników będą przewoźnicy bądź podmioty oddające silniki w leasing na
    rzecz przewoźników. Właściciele silników będą zlecać Kontrahentowi 1 i Kontrahentowi 2
    naprawę lub serwisowanie silników. Silniki będą następnie dostarczane do Wnioskodawcy,
    który będzie wykonywał usługi serwisowe (zarówno z UE, jak i spoza UE).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Kontrahent 2 będzie wysyłał części
    zamienne do silników (dalej jako: „Towary”) z USA do zakładu Wnioskodawcy w Polsce.
    Część Towarów będzie magazynowana w zakładzie Wnioskodawcy. Następnie, w
    zależności od potrzeb, określone części będą wykorzystywane do wykonywania usług
    serwisowych (na rzecz Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2). Jednocześnie miejsce
    świadczenia (opodatkowania) tych usług będzie określane na podstawie zasad ogólnych,
    tj. zgodnie z art. 28b ustawy o VAT. Wnioskodawca wskazuje, że w celu potwierdzenia
    prawidłowości klasyfikacji tej transakcji i miejsca jej świadczenia, Spółka planuje złożyć
    odrębny wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Mając na uwadze powyższe, w zależności od tego, czy Kontrahenci posiadają, czy też nie
    posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski
    (uczestniczącego w transakcji), usługi te mogłyby być uznane za świadczone na terytorium
    kraju (Polski) lub poza terytorium kraju (Polski). Jednocześnie Wnioskodawca będzie
    posiadał dokumenty wskazujące na związek pomiędzy importowanymi Towarami a
    świadczeniem usług.
    Planowane jest, że podmiotem wskazanym w zgłoszeniu celnym jako importer będzie
    Wnioskodawca i to Wnioskodawca będzie rozliczał należne cło i podatek VAT z tytułu tego
    importu. Jednocześnie przewidywane jest, że VAT z tytułu importu będzie rozliczany
    według zasad wynikających z art. 33a ustawy o VAT (tj. w deklaracji VAT). Wnioskodawca

    będzie wykazywał kwotę podatku należnego w deklaracji VAT, w której jest zobowiązany
    do rozliczenia tego podatku. Przy dokonywaniu zgłoszeń celnych Spółka będzie działała za
    pośrednictwem przedstawiciela pośredniego.
    Usługi serwisowe będą wykonywane z wykorzystaniem zarówno części zamiennych i
    materiałów będących własnością Spółki (zakupionych przez Spółkę), jak i części
    udostępnionych Spółce przez podmiot zlecający wykonanie usług serwisowych. W związku
    z tym możliwe są następujące modele wykonywania usług serwisowych:
    - Model 1 – Spółka, przy wykorzystaniu Towarów należących do Kontrahenta 2, będzie
      wykonywała na jego rzecz usługi serwisowe. Po wykonaniu usługi serwisowej silniki
      będą transportowane z powrotem do finalnych beneficjentów usług, tj. przewoźników
      (w obrębie UE lub poza UE). W przypadku, gdy silniki po wykonaniu usługi serwisowej
      będą wysyłane poza UE, Spółka będzie eksporterem silnika.
      W ramach tego modelu Spółka nie będzie wypłacała Kontrahentowi 2 dodatkowego
      wynagrodzenia za wykorzystanie Towarów do naprawy silnika. Z tego względu Spółka
      nie będzie bezpośrednio uwzględniała ceny wykorzystanych Towarów przy kalkulacji
      ceny usługi.
      Niemniej jednak wartość importowanych towarów będzie miała wpływ na ostateczną
      wartość (cenę) usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 2. Gdyby
      Kontrahent 2 nie powierzał Spółce części zamiennych na potrzeby świadczenia na jego
      rzecz usługi, a Spółka wykorzystywałaby do tego celu wyłącznie towary, których jest
      właścicielem, koszt usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 2 byłby
      wyższy. Ponadto cena usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 2
      zostanie powiększona o koszty związane z obsługą importowanych Towarów (tj. koszty
      magazynowania towarów i ich transportu, koszty zarządzania zapasami, kontroli
      jakości etc.).
      Dodatkowo wartość importowanych Towarów będzie miała wpływ na całkowity koszt
      usługi, który będzie ponosił klient końcowy (tj. przewoźnik lotniczy). Zgodnie z
      umowami pomiędzy Kontrahentem 2 a przewoźnikami lotniczymi, koszt części jest – w
      zależności od przypadku – (a) częścią kalkulowanej miesięcznej kwoty, którą są
      obciążani klienci linii lub (b) częścią tzw. opłaty Time and Materials (T&M; po polsku:
      czas i materiały). Oznacza to, że Kontrahent 2 ponosi całość kosztów części, a
      następnie obciąża nimi przewoźników .
      Przykład procesu:
      - Kontrahent 2 przekazuje Spółce silnik do celów jego naprawy/serwisowania przez
        Spółkę.
      - Spółka, wykorzystując w szczególności importowane Towary, dokonuje naprawy
        silnika. W żadnym momencie i na żadnym etapie procesu Spółka nie staje się
        właścicielem Towarów. Właścicielem Towarów będzie Kontrahent 2. Analogicznie
        Spółka nie będzie właścicielem silnika.
      - Naprawiony silnik jest wysyłany do finalnych beneficjentów usług, tj. przewoźników.
    - Model 2 – Spółka po zaimportowaniu Towarów dokona zakupu Towarów należących do
      Kontrahenta 2 i – z ich wykorzystaniem – wykona na rzecz Kontrahenta 1 usługę
      serwisową. Po wykonaniu usługi serwisowej silniki będą transportowane z powrotem
      do finalnych beneficjentów usług, tj. przewoźników (w obrębie UE lub poza UE). W
      przypadku, gdy silniki po wykonaniu usługi serwisowej będą wysyłane poza UE, Spółka
      będzie eksporterem silnika.
      Koszt importowanych Towarów (następnie zakupionych od Kontrahenta 2 na potrzeby
      świadczenia usługi na rzecz Kontrahenta 1) będzie bezpośrednio uwzględniany w
      kalkulacji ceny usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 1.
      Przykład procesu:

      - Kontrahent 1 przekazuje Spółce silnik do celów jego naprawy/serwisowania przez
        Spółkę.
      - Wnioskodawca dokonuje zakupu od Kontrahenta 2 Towarów, które są niezbędne do
        wykonania usług serwisowych i które zostały uprzednio zaimportowane przez
        Wnioskodawcę.
      - Wnioskodawca, z wykorzystaniem zakupionych Towarów, dokonuje naprawy silnika.
      - Naprawiony silnik jest wysyłany do finalnych beneficjentów usług, tj. przewoźników .
    Ponadto, wykonując usługi serwisowe w ramach obu przedstawionych powyżej modeli,
    Wnioskodawca, w razie uznania tego za konieczne, może korzystać z podwykonawców w
    celu naprawy wybranych części silnika (tj. towarów stanowiących własność przewoźników
    lub podmiotów oddających silniki w leasing na rzecz przewoźników ). W takim przypadku
    części do naprawy będą transportowane z Polski do lokalizacji właściwych dla
    usługodawców, poza UE, zazwyczaj do Stanów Zjednoczonych i Singapuru (eksport
    towarów), a następnie, po naprawie, odsyłane do Polski (import towarów) i montowane
    przez Wnioskodawcę w serwisowanym silniku („części naprawiane przez
    podwykonawców”).
    Wnioskodawca nie zamierza stosować procedury uszlachetniania biernego w odniesieniu
    do opisanych wyżej części. Analogicznie jak w przypadku importu Towarów, planowane
    jest, że podmiotem wskazanym w zgłoszeniu celnym jako importer będzie Wnioskodawca
    i to Wnioskodawca będzie rozliczał należne cło i podatek z tytułu tego importu.
    Jednocześnie przewidywane jest, że VAT z tytułu importu będzie rozliczany według zasad
    wynikających z art. 33a ustawy o VAT (tj. w deklaracji VAT). Wnioskodawca będzie
    wykazywał kwotę podatku należnego w deklaracji VAT, w której jest zobowiązany do
    rozliczenia tego podatku. Przy dokonywaniu zgłoszenia celnego Spółka będzie działała za
    pośrednictwem przedstawiciela pośredniego.
    W wyniku usług naprawczych wykonywanych przez podwykonawców, wartość
    naprawionych części będzie wyższa. Będzie to miało wpływ na ich wartość celną, a co za
    tym idzie na wysokość należnego cła i podatku VAT od importu, który będzie rozliczany
    przez Wnioskodawcę.
    Przewiduje się, że Wnioskodawca poniesie koszty usługi świadczonej przez
    podwykonawców, a także pewne dodatkowe koszty z tym związane (np. koszty transportu
    części), a następnie odpowiednio obciąży nimi Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2. Zatem
    koszty te zostaną uwzględnione w cenie usług serwisowych.
    W konsekwencji koszt usługi podwykonawców oraz sama wartość naprawionych części
    będzie miała wpływ na cenę usług serwisowych świadczonych na rzecz Kontrahenta 1 lub
    Kontrahenta 2. W konsekwencji wpłynie to również na cenę, którą będą musieli zapłacić
    finalni beneficjenci usług, tj. przewoźnicy lotniczy.
    Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z importem Towarów i części naprawianych przez
    podwykonawców, które są wykorzystywane do wykonywania przez Wnioskodawcę usług
    serwisowych.

## Pytanie

Czy Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu
    importu Towarów i części, naprawianych przez podwykonawców, o kwotę podatku
    naliczonego, pomimo faktu, że Spółka nie jest właścicielem tych Towarów w momencie ich
    importu, mimo, że może nim zostać w przyszłości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:

    Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu importu
    Towarów i części naprawianych przez podwykonawców o kwotę podatku naliczonego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Uzasadnienie prawne
    A. Definicja podatnika
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega import towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 [ustawy o VAT], przez import towarów rozumie się „przywóz
    towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej”.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również podmioty, na których
    ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych
    importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części
    lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Tym
    samym, każdy podmiot na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła (w związku z przywozem
    towarów do Polski z państwa członkowskiego) jest podatnikiem VAT z tytułu importu
    niezależnie od tego, czy na gruncie przepisów celnych importowany towar jest w części
    lub też w całości zwolniony z cła.
    Import towarów stanowi zatem czynność opodatkowaną VAT o charakterze faktycznym i
    jest niezależny od przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Tym
    samym status podatnika VAT z tytułu importu towarów nie jest uzależniony od tego, czy
    dany podmiot nabył prawo do rozporządzania towarami jak właściciel (istotny jest
    natomiast obowiązek uiszczenia cła, zgodnie z przepisami celnymi, który może spoczywać
    zarówno na właścicielu towaru, jak i na innym podmiocie, np. tymczasowym użytkowniku).
    Zgodnie z art. 77 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013
    z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. UE. L. 2013.269.1
    z dnia 2013.10.10; dalej jako: „UKC”), dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia
    towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym:
    a. procedurą dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym
      przeznaczeniu,
    b. procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych
      przywozowych.
    Na podstawie art. 77 ust. 3 UKC, dłużnikiem jest zgłaszający, a w przypadku
    przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje
    się zgłoszenia celnego. Obowiązek uiszczenia cła będzie zatem spoczywać zasadniczo na
    zgłaszającym towary do procedury dopuszczenia do obrotu bądź do procedury odprawy
    czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
    Nie ma wątpliwości, iż w przedstawionym opisie sprawy dłużnikiem celnym będzie
    Wnioskodawca, działający przez przedstawiciela pośredniego, zobowiązany do zapłaty
    należności celnych przywozowych. Tym samym Wnioskodawca będzie również
    podatnikiem z tytułu importu Towarów oraz części naprawianych przez podwykonawców.
    B. Prawo do odliczenia VAT naliczonego
    Zgodnie z art. 168 lit. e Dyrektywy VAT, „jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na
    potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie
    członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od
    kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić: (...) VAT należnego lub zapłaconego z tytułu
    importu towarów na terytorium tego państwa członkowskiego”.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi w
    przypadku importu towarów - kwota podatku:
    a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
    b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
    c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,
    d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2,
    jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
    czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z
    których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
    podatkowy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2
    pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę
    podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on
    obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, przewiduje się, że VAT z tytułu importu
    będzie rozliczany zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 33a ustawy o VAT (tj. w deklaracji
    VAT). Zatem zgodnie z wcześniej powołanymi przepisami, kwotę podatku naliczonego
    stanowi kwota podatku należnego.
    Tym samym, na podstawie przytoczonych regulacji, dla posiadania prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu importu towarów konieczne jest spełnienie następujących
    warunków:
    1) posiadanie statusu podatnika z tytułu importu towarów, od którego podatek naliczony
      ma być odliczony,
    2) wykorzystywanie importowanych towarów do czynności opodatkowanych VAT (art. 86
      ust. 1 ustawy o VAT) lub czynności opodatkowanych poza terytorium kraju (art. 86 ust.
      8 pkt 1 ustawy o VAT) - w drugim przypadku dodatkowo wymagane jest posiadanie
      dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami,
    3) uwzględnienie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji
      podatkowej, w której podatnik jest obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie istnienia prawa do odliczenia VAT po stronie Spółki
    W ocenie Spółki, w przedmiotowej sprawie spełnia ona wszystkie powyższe przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu (zarówno w
    przypadku importu Towarów, jak i części naprawianych przez podwykonawców):
    1) Wnioskodawca dokonuje zgłoszenia celnego, w związku z importem towarów do Polski,
      i tym samym spoczywa na nim obowiązek uiszczenia cła i VAT importowego. Podatek
      wraz z cłem są rozliczane przez Wnioskodawcę;
    2) Wnioskodawca wykorzystuje import towarów na cele działalności wykonywanej w
      Polsce działalności (i.e. na cele świadczenia usług serwisowych, które – w zależności od

      przypadku – mogą być traktowane jako świadczone na terytorium kraju (Polski) lub
      poza terytorium kraju;
    3) Wnioskodawca rozlicza podatek należny z tytułu importu towarów zgodnie z art. 33a
      ustawy o VAT i uwzględnia kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej, w której
      jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Uzasadnienie spełnienia przesłanki 1.
    Jak wskazano, warunkiem koniecznym dla odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    importu jest posiadanie przez podmiot statusu podatnika z tytułu tej czynności
    opodatkowanej. Obowiązujące przepisy nie wiążą w żaden sposób tego statusu z prawem
    własności towarów będących przedmiotem importu. Tym samym również podmiot, który
    nie jest właścicielem towarów może posiadać status podatnika z tytułu importu i być
    zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego.
    W niniejszym zdarzeniu przyszłym to Spółka będzie miała status importera, z uwagi na
    fakt, że zgłoszenie celne będzie składane w jej imieniu przez przedstawiciela pośredniego,
    a w konsekwencji to ona jest podatnikiem z tytułu importu Towarów oraz części
    naprawianych przez podwykonawców. Spółka uiszcza zatem cło i podatek należny.
    Oznacza to, że spełniony jest warunek nr 1 wskazany powyżej.
    Uzasadnienie spełnienia przesłanki 2.
    Podatek naliczony z tytułu importu towarów może zostać odliczony, gdy importowane
    towary są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT lub czynnościami
    opodatkowanymi poza terytorium kraju (w tym drugim przypadku wymagane jest
    posiadanie dodatkowej dokumentacji, o której mowa powyżej).
    Spółka wykorzystuje importowane Towary i części naprawiane przez podwykonawców do
    świadczenia usług serwisowych na rzecz Kontrahenta 1 i Kontrahenta 2. Bez
    wykorzystania tych towarów świadczenie tych usług, które są przedmiotem działalności
    Spółki, byłoby niemożliwe. Jednocześnie zdaniem Wnioskodawcy nie ma znaczenia, czy
    usługi te są uznawane za świadczone na terytorium kraju (Polski), czy poza nim, ponieważ
    w tym drugim przypadku usługi są traktowane w analogiczny sposób na potrzeby
    odliczenia VAT (podatnik powinien jedynie posiadać dodatkową dokumentację wymaganą
    na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT – co ma miejsce w tym przypadku).
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z 16 czerwca
    2023 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012.190.2023.1.KK) oraz w interpretacji indywidualnej z 13 lipca
    2022 r. (nr 0114-KDIP1-2.4012.235.2022.2.RM).
    Ponadto Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że brak przejścia prawa własności Towarów
    oraz części naprawianych przez podwykonawców na Spółkę nie warunkuje prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów. Z przytoczonych wyżej
    przepisów UKC wynika, że co do zasady dłużnikiem celnym jest zgłaszający. Oznacza to, że
    mogą mieć miejsce sytuacje (np. taka jak ta przedstawiona w niniejszym wniosku), gdy
    zgłaszającym jest podmiot wykonujący czynności naprawy/serwisowe przy wykorzystaniu
    materiałów powierzonych.
    Kwestia braku własności towarów importowych była już przedmiotem rozważań organów
    podatkowych, które nie odmawiały prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu importu
    takich towarów (np. interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2024 r. o sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.126.2024.1.GK).
    Z powyższych powodów w niniejszej sprawie spełniony jest również warunek
    wykorzystywania importowanych Towarów oraz części naprawianych przez
    podwykonawców do czynności opodatkowanych – tutaj świadczenia usług.
    Uzasadnienie spełnienia przesłanki 3.
    Jak wskazano, Spółka spełnia również formalny wymóg prawa do odliczenia, tj.
    Wnioskodawca rozlicza podatek należny z tytułu importu towarów zgodnie z art. 33a

    ustawy o VAT oraz uwzględnia kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej, w
    której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek. W związku z tym spełniony jest także
    warunek numer 3.
    C. Stanowiska TSUE w zakresie ograniczenia odliczenia podatku naliczonego w imporcie
    Spółka pragnie wskazać, że znane są jej stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej jako: „TSUE” lub „Trybunał”) dotyczące ograniczenia odliczenia podatku
    naliczonego w imporcie, prezentowane w wyroku TSUE z dnia 25 czerwca 2015 r., C-187
    /14 (DSV Road) oraz w postanowieniu TSUE z dnia 8 lutego 2021 r., C-621/19 (Weindel).
    Zgodnie z tymi orzeczeniami, przesłanką warunkującą prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu importu jest włączenie kosztu świadczeń powodujących obliczenie
    podatku w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę
    towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności
    gospodarczej. TSUE zwraca przy tym uwagę na istotność prawa własności przysługującego
    importerowi. Spółka nie kwestionuje konkluzji tych orzeczeń; w jej ocenie nie znajdują one
    jednak zastosowania w jej sytuacji, ponieważ ich przedmiotem są odmienne co do
    kluczowych czynników stany faktyczne, co zostanie szczegółowo przeanalizowane poniżej.
    Przede wszystkim należy zaznaczyć, że te orzeczenia zostały wydane w odniesieniu do
    przewoźników, którzy jedynie świadczyli usługi transportu i odprawy celnej w ramach
    swoich działalności transportowych opodatkowanych VAT. Co więcej, DSV Road nie był
    nawet importerem towarów. W takich okolicznościach nie było możliwości, aby wartość
    towarów została uwzględniona w cenie świadczonych usług (transportowych).
    Natomiast w rozpatrywanych przypadkach wartość importowanych Towarów i części
    naprawianych przez podwykonawców jest uwzględniana – bezpośrednio lub w szerszym
    znaczeniu – w cenie usług serwisowych świadczonych na rzecz Kontrahentów.
    W ramach Modelu 2 koszt importowanych Towarów (następnie zakupionych od
    Kontrahenta 2 na potrzeby świadczenia usługi na rzecz Kontrahenta 1) będzie
    bezpośrednio uwzględniany w kalkulacji ceny usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz
    Kontrahenta 1. Co więcej, wartość importowanych Towarów będzie miała wpływ na
    całkowity koszt, który poniesie ostateczny odbiorca w celu nabycia usługi od Kontrahenta
    1 (tj. koszt tych Towarów podniesie cenę tej usługi).
    Zdaniem Wnioskodawcy te same wnioski mają zastosowanie w przypadku importu części
    naprawianych przez podwykonawców (w ramach Modelu 1 i Modelu 2). Jak wspomniano
    w opisie zdarzenia przyszłego, w wyniku usług naprawczych wykonywanych przez
    podwykonawców, wartość naprawionych części będzie wyższa. Będzie to miało wpływ na
    ich wartość celną, a co za tym idzie – na wysokość należnego cła i podatku VAT należnego
    od importu, który będzie rozliczany przez Wnioskodawcę. Przewiduje się, że
    Wnioskodawca poniesie koszty usługi świadczonej przez podwykonawców, a także pewne
    dodatkowe koszty z tym związane (np. koszty transportu części), a następnie odpowiednio
    obciąży nimi Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2. W ten sposób zostaną one uwzględnione
    w cenie usług serwisowych. W związku z tym koszt usługi podwykonawców oraz sama
    wartość naprawionych części będzie miała wpływ na cenę usług serwisowych
    świadczonych na rzecz Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2. W konsekwencji wpłynie to
    również na cenę, którą będą musieli zapłacić finalni beneficjenci usług, tj. przewoźnicy
    lotniczy.
    Jednocześnie, zdaniem Spółki, okoliczność, że Spółka nie będzie bezpośrednio
    uwzględniała ceny (wartości) wykorzystanych Towarów przy kalkulacji ceny usługi w
    ramach Modelu 1, nie powinien mieć negatywnego wpływu na odpowiedź na pytanie
    Wnioskodawcy.
    Po pierwsze, nie zmienia to faktu, że Towary są niezbędnymi elementami naprawianego
    silnika, a więc są faktycznie wykorzystywane do ich naprawy/serwisowania, a w
    konsekwencji do dokonania czynności opodatkowanej (świadczenia usług).

    Po drugie, wartość Towarów jest uwzględniana – w szerszym znaczeniu – w cenie usług
    świadczonych na rzecz Kontrahenta 2. Uwzględnienie tej wartości polega na odpowiednim
    dostosowaniu ceny z wzięciem pod uwagę, że Towary zostały udostępnione Spółce
    nieodpłatnie (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu importu w analogicznej sytuacji, w interpretacji
    indywidualnej z 1 lipca 2021 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.215.2021.1.JK). Jak wspomniano w
    opisie przyszłego zdarzenia, wartość importowanych Towarów będzie miała wpływ na
    ostateczną wartość (cenę) usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 2. Gdyby
    Kontrahent 2 nie powierzył Spółce części zamiennych na potrzeby świadczenia na jego
    rzecz usługi, a Spółka wykorzystywałaby do tego celu wyłącznie towary, których jest
    właścicielem, koszt usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 2 byłby wyższy.
    Po trzecie, koszt obsługi Towarów – ich przechowywania, transportu, zarządzania stanem
    magazynowym, kontroli jakości – powiększa cenę usługi świadczonej przez Spółkę na
    rzecz Kontrahenta 2.
    Ponadto wartość importowanych Towarów będzie miała wpływ na całkowity koszt usługi,
    który będzie ponosił klient końcowy (tj. przewoźnik lotniczy). Zgodnie z umowami
    pomiędzy Kontrahentem 2 a przewoźnikami lotniczymi, koszt części jest – w zależności od
    przypadku – (a) częścią kalkulowanej miesięcznej kwoty, którą są obciążani klienci linii lub
    (b) częścią tzw. opłaty Time and Materials (T&M; po polsku: czas i materiały). Oznacza to,
    że Kontrahent 2 ponosi całość kosztów części, a następnie obciąża nimi przewoźników .
    Należy ponadto zwrócić uwagę, że z wyroku C-187/14 wynika, że możliwa jest sytuacja, w
    której żaden z podmiotów zaangażowanych w łańcuch dostaw nie ma prawa do odliczenia
    podatku naliczonego w imporcie, mimo że towary są wykorzystywane do działalności
    gospodarczej. Skutkuje to tym, że import towarów przestaje być neutralny podatkowo, a
    w konsekwencji ich konsument ponosi obciążenie podatkiem w wysokości większej, niż
    wynikająca z wartości dodanej. Potraktowanie tej konkluzji jako uniwersalnej byłoby
    zatem sprzeczne z podstawową zasadą VAT, co niewątpliwie nie było celem TSUE.
    Wskazać należy, że w sprawie C-187/14 dług celny powstał w związku z naruszeniem
    przepisów prawa celnego. Gdyby podmioty zachowały się prawidłowo, tj. nie dokonały
    dwukrotnie procedury tranzytu tych samych towarów, nie powstałby dług celny, a w
    konsekwencji zobowiązanie do zapłaty podatku VAT z tytułu importu towarów. W ocenie
    Spółki to właśnie ten fakt – nieprawidłowego zachowania się podatnika – sprawił w tym
    przypadku, że możliwe było odstąpienie od zasady neutralności i obciążenie go ciężarem
    podatku.
    Innymi słowy, w ocenie Spółki wyrok TSUE powinien być interpretowany w ten sposób, że
    zasada neutralności VAT może zostać ograniczona jedynie w wyniku naruszenia prawa lub
    błędu. W konsekwencji, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym taka sytuacja nie
    występuje.
    Jak wskazuje Sylwia Adamczyk-Kaczmara [S. Adamczyk-Kaczmara, 4. Ogólna
    charakterystyka zasady neutralności [w:] Nadużycie prawa a zasada neutralności VAT,
    Warszawa 2022], prawo do odliczenia podatku naliczonego może zostać ograniczone
    wyłącznie w wyraźnie wskazanych przypadkach w Dyrektywie VAT i w ramach wytyczonych
    wyrokami TSUE. Ograniczenie tego prawa może mieć miejsce jedynie w sytuacji:
    1. uzyskania na podstawie art. 395 Dyrektywy VAT przez państwo członkowskie
      odstępstwa od ogólnych zasad odliczania podatku naliczonego;
    2. utrzymania przez państwo członkowskie ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego
      na podstawie klauzuli standstill (zgodnie z art. 176 Dyrektywy VAT);
    3. wprowadzenia przez państwo członkowskie (po uprzedniej konsultacji z Komitetem ds.
      VAT) na podstawie art. 177 Dyrektywy VAT uzasadnionego koniunkturą gospodarczą
      wyłączenia lub ograniczenia w odliczeniu podatku naliczonego;

    4. naruszenia przez podatnika wymogów formalnych uniemożliwiających dostarczenie
      dowodów na spełnienie wymagań materialnych do przyznania prawa do odliczenia;
    5. powoływania się bezprawnie na zasadę neutralności przez podatnika, który wiedział lub
      powinien był wiedzieć, że uczestniczy w oszustwie (tzw. wyłączenie prawa do
      odliczenia z uwagi na brak dobrej wiary);
    6. wystąpienia nadużycia prawa.
    W orzecznictwie TSUE znane są przypadki dopuszczenia odstąpienia od stosowania zasad
    właśnie w sytuacji, gdy podatnik dopuścił się nadużycia prawa lub popełnienia innego
    rodzaju istotnego błędu. Przykładowo w wyroku TSUE z dnia 6 grudnia 2012 r., w sprawie
    C-285/11, Trybunał stwierdził, że: „podmioty prawa nie mogą powoływać się na przepisy
    prawa Unii w celu popełnienia przestępstwa lub nadużycia swoich uprawnień (...). W
    związku z tym krajowe organy administracyjne i sądowe powinny odmówić prawa do
    odliczenia, jeżeli zostanie udowodnione na podstawie obiektywnych przesłanek, że
    skorzystanie z tego prawa wiązałoby się z przestępstwem lub nadużyciem”.
    Jednakże w przedmiotowej sytuacji nie zaistniał żaden błąd po stronie Spółki lub
    Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2. Jak wskazano, przepisy podatkowe ani celne nie
    nakazują opodatkowania importu przez podmiot będący właścicielem towarów. Tym
    samym nie jest zachowaniem nieprawidłowym dokonanie zgłoszenia celnego przez
    Spółkę. Jako zobowiązana do zapłaty podatku należnego z tytułu importu Towarów oraz
    części naprawianych przez podwykonawców, Spółka będzie dochowywała tego
    obowiązku. W konsekwencji nie ma podstaw – takich, jakie wystąpiły w sprawie DSV Road
    – uzasadniających ograniczenie zastosowania zasady neutralności i ograniczenie prawa do
    odliczenia.
    Dyrektor KIS zgadza się z powyższą tezą, iż brak przejścia własności towarów na importera
    nie powinien, co do zasady, wyłączać możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    importów. Odliczenie takie zostało zaakceptowane przez Dyrektora KIS m.in. w
    przytoczonej już interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r., nr 0114-KDIP1-
    2.4012.126.2024.1.GK oraz w interpretacji indywidualnej z 1 lipca 2021 r., 0112-KDIL1-
    3.4012.215.2021.1.JK.
    Podsumowując, w ocenie Spółki wnioski płynące z orzeczeń TSUE dotyczących możliwego
    ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu w sytuacji, kiedy
    importer nie jest właścicielem towarów, nie znajdują zastosowania w przedmiotowym
    zdarzeniu przyszłym, ponieważ:
    - Spółka wykorzystuje importowane Towary oraz części naprawiane przez
      podwykonawców do czynności opodatkowanych VAT lub – zrównanych z nimi na
      potrzeby odliczenia VAT – czynności opodatkowanych poza terytorium kraju, tj. do
      świadczenia usług,
    - wartość importowanych Towarów i części naprawianych przez podwykonawców jest
      uwzględniana – bezpośrednio lub w szerszym znaczeniu – w cenie usług serwisowych
      świadczonych na rzecz Kontrahentów,
    - Spółka nie dopuściła się nadużycia prawa lub błędu, które uzasadniałyby ograniczenie w
      zastosowaniu zasady neutralności.
    W konsekwencji Spółka powinna mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    importu Towarów oraz części naprawianych przez podwykonawców.
    Należy zauważyć, że w przypadku przeciwnego rozstrzygnięcia naruszone zostałyby
    podstawowe założenia VAT. Gdyby uznać, że Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku
    VAT z tytułu importu Towarów oraz części naprawianych przez podwykonawców, wartość
    tego podatku będzie ostatecznie zawarta w cenie usługi świadczonej na rzecz
    ostatecznego beneficjenta (tj. przewoźnika ). Oznacza to, że podatek VAT podniesie cenę
    naprawianego silnika, którą płaci ostateczny nabywca (konsument), w stopniu wyższym

    niż zakłada to zasada neutralności, a konsument poniesie koszt wyższy niż wynikający z
    wartości dodanej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    W świetle art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].

    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów [...].
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.
    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Zatem w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z
    dopuszczeniem towarów do obrotu, wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek
    podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
    Jak wskazano w art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
    nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE. L
    2013r., Nr 269, str. 1; dalej jako: „unijny kodeks celny”):
      Do celów niniejszego kodeksu stosuje się następujące definicje:
      15) „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
        czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
        skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
        wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
        deklaracja lub powiadomienie są składane;
      18) „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
        kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
        towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      19) „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Przepis art. 18 ust. 1 unijnego kodeksu celnego stanowi, że:
      Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego.
      Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny
      działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku
      przedstawiciel celny działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.
    W rozumieniu art. 77 unijnego kodeksu celnego:

      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
        podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących
        procedur celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
        dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego.
        Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1,
      zostaje sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w
      całości lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane
      wymagane do sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że
      dane te są nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.
    W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak stanowi art. 33 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
        przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447
      - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
    Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez
      organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego
      podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.
    Zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako
    czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy
    podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach
    przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15
    ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary (importer)
    obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku
    podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają
    natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do
    dysponowania towarem jak właściciel. Podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do
    opodatkowania importu, jest więc importer.
    Jak wskazano w art. 33a ust. 1-2a ustawy:
      1. Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku
        należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w
        którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

      2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:
      1) przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, wydanych
        nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
      a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie
        społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód
        budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w
        każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych
        zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie
        składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres
        rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,
      b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.
      2) (uchylony)
      3) dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub
        pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.
      2a. Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2
        pkt 1, uważa się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika
        oświadczeń o tej samej treści.
      3. Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje
        się, jeżeli naczelnik urzędu celno-skarbowego posiada złożone przez podatnika
        aktualne dokumenty.
    Przepis art. 33a ust. 5 stanowi, że:
      W przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest
      dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych,
      uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest
      składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi
      dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium
      kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust.
      1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
      terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
      odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
      w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
      podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W świetle art. 168 lit. e dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L 2006 r., Nr 347, str. 1):

      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest
      zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na
      terytorium tego państwa członkowskiego.
    Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w
    związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on
    transakcje podlegające opodatkowaniu, w takim zakresie, w jakim te (importowane)
    towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Państwa wątpliwość dotyczy prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z
    tytułu importu Towarów i części, naprawianych przez podwykonawców, o kwotę podatku
    naliczonego, pomimo faktu, że Spółka nie jest właścicielem tych Towarów w momencie ich
    importu, ale może nim zostać w przyszłości.
    Kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w art. 86
    ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Przy tym kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu
    towarów kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego. Zatem, aby
    podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z
    otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie
    importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Ponadto, jak
    wskazał TSUE w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt
    świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od
    towarów i usług. Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe dostarczanych silników ,
    wykorzystując do tego Towary (części zamienne do silników) wysyłane z USA przez
    Kontrahenta 2. Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty wskazujące na związek
    pomiędzy importowanymi Towarami a świadczeniem usług. Planowane jest, że
    podmiotem wskazanym w zgłoszeniu celnym jako importer będzie Wnioskodawca, który
    będzie rozliczał należne cło i podatek VAT z tytułu tego importu. Jednocześnie
    przewidywane jest, że VAT z tytułu importu będzie rozliczany według zasad wynikających z
    art. 33a ustawy o VAT (tj. w deklaracji VAT). Wnioskodawca będzie wykazywał kwotę
    podatku należnego w deklaracji VAT, w której jest zobowiązany do rozliczenia tego
    podatku. Przy dokonywaniu zgłoszeń celnych Spółka będzie działała za pośrednictwem
    przedstawiciela pośredniego. Spółka opisała dwa modele świadczenia usług, zależnie od
    tego jaki podmiot posiadał będzie Towary – w pierwszym przypadku wykorzystywane
    będą Towary należące do Kontrahenta 2; w drugim przypadku Spółka po zaimportowaniu
    Towarów dokona ich zakupu od Kontrahenta 2 i wykona usługę na rzecz Kontrahenta 1. W
    pierwszym modelu cena usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta 2 zostanie
    powiększona o koszty związane z obsługą importowanych towarów. W drugim modelu
    koszt importowanych Towarów będzie bezpośrednio uwzględniony w kalkulacji usługi
    świadczonej na rzecz Kontrahenta 1.
    Wykonując usługi serwisowe w ramach obu przedstawionych modeli, Wnioskodawca, w
    razie uznania tego za konieczne, może korzystać z podwykonawców w celu naprawy
    wybranych części silnika. W takim przypadku części do naprawy będą transportowane z
    Polski do lokalizacji właściwych dla usługodawców, poza UE (eksport towarów), a
    następnie, po naprawie, odsyłane do Polski (import towarów) i montowane przez
    Wnioskodawcę w serwisowanym silniku (będą to części naprawiane przez
    podwykonawców). Wnioskodawca nie zamierza stosować procedury uszlachetniania
    biernego w odniesieniu do tak opisanych części. Analogicznie jak w przypadku importu
    Towarów planowane jest, że podmiotem wskazanym w zgłoszeniu celnym jako importer

    będzie Wnioskodawca i to Wnioskodawca będzie rozliczał należne cło i podatek z tytułu
    tego importu. Jednocześnie przewidywane jest, że VAT z tytułu importu będzie rozliczany
    według zasad wynikających z art. 33a ustawy o VAT. Wnioskodawca będzie wykazywał
    kwotę podatku należnego w deklaracji VAT, w której jest zobowiązany do rozliczenia tego
    podatku. Przy dokonywaniu zgłoszenia celnego Spółka będzie działała za pośrednictwem
    przedstawiciela pośredniego. W wyniku usług naprawczych wykonywanych przez
    podwykonawców, wartość naprawionych części będzie wyższa. Będzie to miało wpływ na
    ich wartość celną, a co za tym idzie na wysokość należnego cła i podatku VAT od importu,
    który będzie rozliczany przez Wnioskodawcę. Przewiduje się, że Wnioskodawca poniesie
    koszty usługi świadczonej przez podwykonawców, a także pewne dodatkowe koszty z tym
    związane (np. koszty transportu części), a następnie odpowiednio obciąży nimi
    Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2. Zatem koszty te zostaną uwzględnione w cenie usług
    serwisowych. W konsekwencji koszt usługi podwykonawców oraz sama wartość
    naprawionych części będzie miała wpływ na cenę usług serwisowych świadczonych na
    rzecz Kontrahenta 1 lub Kontrahenta 2.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że Spółka dokonuje importu towarów
    (Towary oraz części naprawiane przez podwykonawców) w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.
    Będą Państwo podmiotem wskazanym w zgłoszeniu celnym jako importer, zobowiązanym
    do rozliczenia należnego cła i podatku z tytułu tego importu. Oznacza to, że w myśl art. 17
    ust. 1 pkt 1 ustawy będą Państwo podatnikiem. W tym wypadku bez znaczenia będzie fakt,
    że w momencie importu Towarów oraz części naprawianych przez podwykonawców
    Spółka nie będzie ich właścicielem. W przypadku importu towarów kluczowe jest bowiem,
    jaki podmiot dokonuje zgłoszenia celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek
    uiszczenia cła i podatku. Przy tym Wnioskodawca wskazał, że VAT z tytułu importu będzie
    rozliczany według zasad wynikających z art. 33a ustawy o VAT. Oznacza to, że Spółka
    spełni wszystkie warunki uprawniające do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu
    zgodnie z art. 33a ustawy.
    Jednocześnie z opisu zdarzenia przyszłego, w którym Wnioskodawca przedstawił przebieg
    świadczonych usług serwisowych, wynika, że importowane Towary oraz części naprawiane
    przez podwykonawców są wykorzystywane przez Spółkę w prowadzonej działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Wynika to z treści sformułowanego pytania.
    Przy czym – jak podał Wnioskodawca – miejsce świadczenia usług będzie określane
    zgodnie z art. 28b ustawy, co wskazuje, że może to być miejsce na terytorium kraju, jak i
    poza terytorium kraju, w zależności od tego, gdzie kontrahenci posiadają stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej. Tak więc w przedstawionej sprawie będzie istniał
    związek pomiędzy importem Towarów oraz części naprawianych przez podwykonawców a
    świadczeniem usług serwisowych przez Spółkę.
    Zatem skoro importowane Towary i części naprawiane przez podwykonawców będą przez
    Spółkę wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a przy tym koszty związane z
    importowanymi Towarami oraz częściami naprawianymi przez podwykonawców będą
    ujmowane w cenach usług serwisowych sprzedawanych Kontrahentowi 1 i Kontrahentowi
    2, Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu
    opisanego importu, o kwotę podatku naliczonego. W tym wypadku – jak już Organ wskazał
    – na prawo do odliczenia nie będzie miał wpływu fakt, że Spółka nie będzie właścicielem
    Towarów w momencie importu, ale może nim być po dokonaniu importu.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte

    pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111;
    dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na
    funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć,
    że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt
    III SA/Łd 109/15).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
      Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują
      się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako :„PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.