Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.737.2024.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Dotyczy ustalenia, czy w związku z zawartą (…) umową odnowienia wraz z przeniesieniem własności i umorzeniem zobowiązań Wnioskodawcy, tj. (…) zł tytułem ceny sprzedaży oraz kwoty odsetek umownych po stronie Wnioskodawcy powstał przychód do opodatkowania.
Słowa kluczowe: deweloper; działalność-działalność deweloperska; odsetki; przychód; umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Przedmiot opodatkowania; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przychody w przypadku uregulowania w całości lub w części zobowiązania przez wykonanie świadczenia niepieniężnego; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące przychód-Umorzone lub przedawnione zobowiązania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 3-lit. a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz nie korzysta z tzw. estońskiego
    CIT. Działalność wnioskodawcy polega na realizowaniu inwestycji deweloperskich.
    (...) Wnioskodawca nabył od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej
    własność nieruchomości gruntowej za cenę (...) zł. Przedmiotowa nieruchomość została
    nabyta pod realizację inwestycji deweloperskiej. Cena sprzedaży miała być uiszczona
    przelewem na rachunek sprzedającej w terminie (...).
    Strony umowy sprzedaży ustaliły również, że zapłata ww. ceny nastąpi w inny sposób
    aniżeli gotówką, w tym poprzez zawarcie umowy odnowienia. Wnioskodawca co do
    zapłaty ceny wraz z odsetkami złożył w akcie notarialnym oświadczenie o poddaniu się
    egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. Nadto w ramach zabezpieczenia ceny wraz z
    należnościami ubocznymi na sprzedawanej nieruchomości została ustanowiona hipoteka
    umowna (...) zł.
    W tym samym dniu, tj. (...) została dodatkowo zawarta umowa odnowienia pod warunkiem
    wraz z umową zobowiązującą do przeniesienia własności. Zgodnie z umową,
    Wnioskodawca zobowiązał się w zamian za umorzenie należności z tytułu ceny sprzedaży
    wierzytelności wraz z odsetkami do zawarcia umowy ustanowienia odrębnej własności
    lokali wraz z umową przeniesienia własności na rzecz sprzedającej dwóch lokali, które
    mają powstać w związku z inwestycją deweloperską realizowaną na zakupionej
    nieruchomości wraz z umową podziału do korzystania wspólnej (umowa odnowienia).
    Jednocześnie w związku z wykonaniem powyższych zobowiązań sprzedająca w umowie
    ustanowienia odrębnej własności ww. lokali i przeniesienia ich własności miała wyrazić
    zgodę na wykreślenie ww. hipoteki oraz zrzec się dochodzenia jakichkolwiek roszczeń
    wynikających z umowy sprzedaży nieruchomości zawartej (...) w szczególności prawa do
    nadania temu aktowi klauzuli wykonalności, w zakresie w jakim dotyczy egzekucji.
    Przedmiotowa umowa odnowienia została zawarta pod warunkiem, iż (...) inwestycja
    deweloperska zostanie zrealizowana, w tym zostanie wydana decyzja zezwolenie na
    użytkowanie oraz zostanie wydane zaświadczenie o samodzielności lokali. Dopiero z
    chwilą spełnienia się warunku nastąpi umorzenie (wygaśnięcie) zobowiązania
    Wnioskodawcy do zapłaty na rzecz sprzedającej kwoty (...) zł tytułem sprzedaży wraz ze
    wszystkimi należnymi odsetkami i powstanie nowego zobowiązania przeniesienia na
    sprzedającą własności dwóch lokali mieszkalnych wraz z udziałem w nieruchomości
    wspólnej i 3 miejsc postojowych. Do przeniesienia własności miało dojść w terminie 3

    miesięcy od daty ziszczenia się warunku dot. uzyskania zaświadczenia o samodzielności
    lokali.
    Wskazana umowa przewidywała również, że w przypadku opóźnienia Spółki z zawarciem
    umowy przeniesienia sprzedającej przysługiwała kara umowna (...). Zapłata kary umownej
    miała nastąpić gotówką przy zawarciu umowy przeniesienia.
    Spółka do dnia (...) nie przeniosła na sprzedającą własności ww. lokali. Sprzedająca nie
    odstąpiła od umowy (...). Strony ustaliły, że pomimo upływu terminu (...) do umowy
    odnowienia dojdzie po spełnieniu wszystkich warunków w tym do zakończenia budowy i
    uzyskania zaświadczenia o samodzielności lokali. Wszystkie trzy warunki niezbędne do
    zawarcia umowy odnowienia zostały spełnione (...).
    Ostatecznie (...) doszło do zawarcia umowy odnowienia oraz przeniesienia własności, w
    której to umowie po pierwsze doszło do przedłużenia terminu spełnienia warunków
    pierwotnie wyznaczonego na dzień (...), na dzień (...) i w związku z tym przewidziana w
    umowie (...) kara umowna nie została w ogóle naliczona; po drugie zgodnie z umową
    odnowienia zobowiązanie Wnioskodawcy co do zapłaty ceny sprzedaży, tj. (...) zł wraz z
    odsetkami umownymi zostało umorzone a Wnioskodawca w zamian przeniósł na
    sprzedającą własność dwóch lokali mieszkalnych wraz z odpowiednimi udziałami we
    własności nieruchomości wspólnej. Umowa odnowienia została zawarta na podstawie art.
    506 §1 k.c.

## Pytanie

Czy w związku z zawartą (...) umową odnowienia wraz z przeniesieniem własności i
    umorzeniem zobowiązań Wnioskodawcy, tj. (...) zł tytułem ceny sprzedaży oraz kwoty
    odsetek umownych po stronie Wnioskodawcy powstał przychód do opodatkowania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu a jedynie zawiera zakres przychodów opodatkowanych tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p., przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub
    przedawnionych zobowiązań, z w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z
    wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.
    W świetle powyższego przepisu wartość umorzonych zobowiązań, w tym zobowiązań z
    tytułu zaciągniętych pożyczek stanowi przychód podlegający opodatkowaniu CIT.
    W ustawie o CIT wyrażenie umorzone zobowiązania nie zostało zdefiniowane. Zatem, aby
    ustalić zakres pojęciowy ww. wyrażenia należy odwołać się do jego znaczenia na gruncie
    języka polskiego. Według Słownika Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN
    Warszawa 1998 r., t. 111) „umorzenie oznacza zmniejszenie lub zlikwidowanie
    zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela.
    Skutkiem umorzenia jest zatem zmniejszenie lub zlikwidowanie w całości lub w części
    zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do
    wygaśnięcia zobowiązania”.
    Na płaszczyźnie cywilnoprawnej do umorzenia zobowiązania – w skutek którego po
    stronie dłużnika nie powstaje obowiązek wykonania innego zobowiązania – dochodzi w
    ramach instytucji zwolnienia z długu (zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia
    dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje).
    W ramach instytucji zwolnienia z długu zniesiony zostaje bowiem obowiązek spełnienia
    przez dłużnika pierwotnego świadczenia bez żadnego ekwiwalentu. Zatem w majątku
    dłużnika – wskutek zwolnienia z długu – dochodzi do powstania wymiernego
    przysporzenia o charakterze majątkowym. Zmniejszeniu ulegają bowiem ciążące na
    dłużniku pasywa bez konieczności angażowania posiadanych przez niego aktywów.

    Zatem – w ocenie Wnioskodawcy – przychód z tytułu umorzenia zobowiązań, o którym
    mowa w przepisie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p., powstaje jedynie w tych przypadkach,
    w których zobowiązanie jest wygaszane pod tytułem darmym, czyli w przypadkach, w
    których podatnik – w zamian za wygaśnięcie zobowiązania – nie jest zobligowany do
    spełnienia w jego miejsce żadnego innego świadczenia. Przychód z tytułu umorzenia
    zobowiązań powstanie zatem wyłącznie w skutek umorzenia zobowiązania poprzez
    zwolnienie z długu. Wskutek zwolnienia z długu w majątku dłużnika powstaje
    przysporzenie, gdyż nie musi on spełniać określonego świadczenia (zobowiązanie dłużnika
    wygasa). Powyższe koreluje z wypracowanym na gruncie podatkowym pojęciem dochodu
    określającego go jako przysporzenie o charakterze majątkowym mającym definitywny
    charakter.
    W ocenie Wnioskodawcy umorzenie zobowiązania na mocy nowacji (odnowienia),
    uregulowanej w art. 506 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny pozostaje poza
    zakresem art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p.
    W myśl art. 506 § 1 Kodeksu cywilnego „jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik
    zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo
    świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa
    (odnowienie)”.
    Z powyższej regulacji wynika, iż wskutek odnowienia dochodzi do wygaśnięcia
    zobowiązania pierwotnego, w miejsce którego powstaje obowiązek spełnienia innego
    świadczenia albo tego samego zobowiązania, lecz na innej podstawie prawnej. Zatem w
    ramach ww. instytucji nie dochodzi – tak jak ma to miejsce przy zwolnieniu z długu – do
    zmniejszenia pasywów podatnika beż żadnego ekwiwalentu, lecz do zamiany jednego
    zobowiązania na inne.
    W konsekwencji po stronie dłużnika nie dochodzi do jakiegokolwiek przysporzenia
    majątkowego, który wciąż pozostaje zobowiązany do zaangażowania posiadanych
    aktywów majątkowych w celu realizacji odnowionego zobowiązania.
    W obliczu powyższego wartość umorzonego - w skutek nowacji - zobowiązania nie może
    skutkować powstaniem jakiegokolwiek przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT.
    Powyższe potwierdza orzecznictwo sądowe. Dla przykładu NSA w wyroku z dnia 3 grudnia
    2019 r. w sprawie pod sygn. akt II FSK 3875/17 wskazał, że: „Zwolnienie z długu jest
    traktowane jako przychód tylko wtedy, gdy następuje nieodpłatne przysporzenie
    majątkowe po stronie podmiotu zwalnianego z długu. Nieuprawniona jest więc teza, że w
    przypadku gdy spółka zobowiązuje się do spełnienia innych świadczeń w zamian za
    umorzenie dotychczasowych, po stronie dłużnika następuje przysporzenie majątkowe
    gdzie beneficjentem tego przysporzenia jest tenże dłużnik”.
    Skoro w niniejszej sprawie Wnioskodawca zamiast świadczenia w postaci zapłaty kwoty
    (...) zł plus odsetki umowne zobowiązał się do przeniesienia własności dwóch lokali wraz z
    odpowiadającym udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej, to należy przyjąć,
    że umorzenie do którego doszło w wyniku zawarcia umowy w dniu (...) nie stanowi dla
    Wnioskodawcy przychodu do opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu
    podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1
    przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zauważyć należy, że za przychód podatkowy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego
    mogą zostać uznane tylko takie przysporzenia podatnika, które mają charakter
    definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększają jego majątek. Przychody
    należne to bowiem wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi
    uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku
    prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego
    świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów
    należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin
    wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w
    rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
    Stanowisko to potwierdzają także przedstawiciele doktryny, w ocenie których
    „Przychodem podatkowym są wyłącznie tylko takie wartości, które definitywnie
    powiększają aktywa osoby prawnej” (tak: P. Małecki, M. Mazurkiewicz, Komentarz do art.
    12 u.p.d.o.p., CIT. Komentarz, Lex, 2012).
    Zgodnie zatem z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3
    i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań,
      w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek
      z Funduszu Pracy.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 omawianej ustawy można stwierdzić, że co do zasady
    przychodem jest każda wartość wchodzącą do majątku podatnika, powiększającą jego
    aktywa, mającą definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Norma zawarta w art. 12 ust. 3 ustawy CIT, nakazuje zatem ujmować dla celów
    podatkowych przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
    produkcji rolnej, które nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane przez podatnika, ale są mu
    należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń.
    Z kolei przychody neutralne podatkowo, a więc niestanowiące podstawy ustalenia
    dochodu podlegającego opodatkowaniu, określone zostały w art. 12 ust. 4 ustawy CIT.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji są skutki nowacji (odnowienia) na gruncie ustawy o
    CIT. W rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z odnowieniem (nowacją), które

    zgodnie z art. 506 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024
    r. poz. 1061) jest umową zawartą pomiędzy wierzycielem i dłużnikiem, gdzie dłużnik w
    celu umorzenia zobowiązania zobowiązuje się spełnić inne świadczenie (nowa istotna
    treść) albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej (nowa podstawa
    prawna). Stosownie bowiem do tego unormowania, jeżeli w celu umorzenia zobowiązania
    dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo
    świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa
    (odnowienie). Wobec tego zawarcie przedmiotowej umowy wymaga wyrażenia przez
    strony zgodnego zamiaru umorzenia dotychczasowego zobowiązania i ustanowienia
    nowego zobowiązania (animus novandi).
    Istotną cechą nowacji jest to, że zobowiązanie dotychczasowe wygasa, tym samym
    odnowienie jest umową zawieraną w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania
    prowadzącą do przysporzenia na rzecz wierzyciela. Inaczej mówiąc, odnowienie, o jakim
    mowa w art. 506 Kodeksu cywilnego, nie stanowi zmiany pierwotnej umowy, ale
    zaciągnięcie nowego zobowiązania w celu umorzenia poprzedniego. Wolą stron umowy
    odnowienia jest więc umorzenie dotychczasowego zobowiązania i zastąpienie go nowym
    zobowiązaniem lub opartym na innej podstawie prawnej.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka nabyła od osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej własność nieruchomości gruntowej.
    Przedmiotowa nieruchomość została nabyta pod realizację inwestycji deweloperskiej.
    Strony umowy sprzedaży ustaliły również, że zapłata ww. ceny nastąpi w inny sposób
    aniżeli gotówką, w tym poprzez zawarcie umowy odnowienia. W tym samym dniu została
    dodatkowo zawarta umowa odnowienia pod warunkiem wraz z umową zobowiązującą do
    przeniesienia własności. Zgodnie z umową, Spółka zobowiązała się w zamian za
    umorzenie należności z tytułu ceny sprzedaży wierzytelności wraz z odsetkami do
    zawarcia umowy ustanowienia odrębnej własności lokali wraz z umową przeniesienia
    własności na rzecz sprzedającej dwóch lokali, które mają powstać w związku z inwestycją
    deweloperską realizowaną na zakupionej nieruchomości wraz z umową podziału do
    korzystania wspólnej (umowa odnowienia). Wskazana umowa przewidywała również, że w
    przypadku opóźnienia Spółki z zawarciem umowy przeniesienia sprzedającej
    przysługiwała kara umowna za okres opóźnienia. Zapłata kary umownej miała nastąpić
    gotówką przy zawarciu umowy przeniesienia. Spółka do dnia (...) nie przeniosła na
    sprzedającą własności ww. lokali. Sprzedająca nie odstąpiła od umowy z dnia (...). Strony
    ustaliły, że pomimo upływu terminu (...) do umowy odnowienia dojdzie po spełnieniu
    wszystkich warunków w tym do zakończenia budowy i uzyskania zaświadczenia o
    samodzielności lokali. Wszystkie trzy warunki niezbędne do zawarcia umowy odnowienia
    zostały spełnione (...). Ostatecznie (...) doszło do zawarcia umowy odnowienia oraz
    przeniesienia własności, w której to umowie po pierwsze doszło do przedłużenia terminu
    spełnienia warunków pierwotnie wyznaczonego na dzień (...), na dzień (...) i w związku z
    tym przewidziana w umowie z dnia (...) kara umowna nie została w ogóle naliczona; po
    drugie zgodnie z umową odnowienia zobowiązanie Wnioskodawcy co do zapłaty ceny
    sprzedaży wraz z odsetkami umownymi zostało umorzone, a Spółka w zamian przeniosła
    na sprzedającą własność dwóch lokali mieszkalnych wraz z odpowiednimi udziałami we
    własności nieruchomości wspólnej. Umowa odnowienia została zawarta na podstawie art.
    506 §1 k.c.
    W odniesieniu do umowy odnowienia (nowacji) wskazać należy, że jest to umowa między
    dłużnikiem i wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia
    dotychczasowego zobowiązania zobowiązuje się wobec wierzyciela, za jego zgodą spełnić
    inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie
    odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje zastąpione nowym. Czynność ta kreuje
    tylko nowy tytuł prawny do spłaty długu, dlatego, w przypadku odnowienia nie dojdzie do
    powstania przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT (dłużnik
    będzie cały czas zobowiązany do spełnienia tego samego świadczenia, ale z innej
    podstawy prawnej). Również w sensie ekonomicznym nie można powiedzieć, że na skutek

    umorzenia nowacyjnego dochodzi do powstania jakiegokolwiek przysporzenia po stronie
    dłużnika. Nadal jest on zobowiązany do spełnienia świadczenia pieniężnego wobec
    kontrahenta w tej samej, a nawet wyższej, na skutek doliczenia odsetek, wysokości.
    Zmienia się jedynie tytuł prawny, na podstawie którego będzie następowała zapłata długu.
    Zatem stwierdzić należy, że samo zawarcie umowy odnowienia (nowacji), zgodnie z którą
    Spółka zobowiązała się w zamian za umorzenie należności z tytułu ceny sprzedaży
    wierzytelności wraz z odsetkami do zawarcia umowy ustanowienia odrębnej własności
    lokali wraz z umową przeniesienia własności na rzecz sprzedającej dwóch lokali nie
    spowoduje powstania przychodu po Państwa stronie.
    Zdarzeniem generującym powstanie przychodu będzie natomiast moment zbycia tych
    lokali, tj. moment przeniesienia własności na rzecz sprzedającej.
    W tym miejscu wskazać należy, że przykładowy wykaz zdarzeń uznanych przez
    ustawodawcę za przychody wymieniony w art. 12 ust. 1-3 ustawy o CIT wskazuje, że co do
    zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika
    o charakterze trwałym, którego rzeczywiste otrzymanie – a w niektórych przypadkach już
    sam fakt, że jest należne – powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego, o ile
    przysporzenie to nie jest wyłączone z przychodów na mocy art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.
    W myśl natomiast art. 14a ust. 1 ustawy o CIT:
      W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w
      całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu),
      dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału
      pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni,
      przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w
      następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia
      niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
      świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
      niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy:
      1. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
      2. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami
      lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.
      3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od
      wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony
      umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie
      ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi,
      niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają
      podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa
      wartość z uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób
      odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego
      ponosi zbywający albo świadczący usługi.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy, należy
    stwierdzić, że w związku ze zbyciem lokali na rzecz sprzedającej w ramach zawartej
    umowy odnowienia dojdzie do uregulowania w całości lub w części zobowiązania przez
    wykonanie świadczenia niepieniężnego, co wypełnia dyspozycję przepisu art. 14a ustawy
    o CIT i spowoduje powstanie przychodu dla Spółki w wysokości zobowiązania
    uregulowanego w następstwie tego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa
    świadczenia niepieniężnego będzie wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego
    tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia

    niepieniężnego. Zatem przychód z ww. tytułu powstanie na podstawie art. 14a ust. 1 w zw.
    z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko, zgodnie z którym w związku z zawartą w dniu
    (...) umową odnowienia wraz z przeniesieniem własności i umorzeniem zobowiązań Spółki,
    tj. (...) tytułem ceny sprzedaży oraz kwoty odsetek umownych po stronie Spółki, w zakresie
    dotyczącym powstania przychodu do opodatkowania:
    - w związku z zawarciem umowy odnowienia, w związku z którą następuje umorzenie
    zobowiązań Spółki – jest prawidłowe;
    - w związku ze zbyciem lokali, tj. przeniesieniem własności na sprzedającą – jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanego we wniosku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    stwierdzić należy, że został on wydany w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie
    wiąże organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.