Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.548.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Ugoda z bankiem w sprawie kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: banki
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 lipca 2025 r. (wpływ 6 sierpnia 2025
    r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu
    art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz.U.2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21).
    Dnia (...) stycznia 2006 roku Wnioskodawcy zawarli Umowę o kredyt hipoteczny
    sporządzoną dnia (...) grudnia 2005 w banku A (aktualnie Bank B), czyli w podmiocie,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym i który był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, celem sfinansowania
    kosztów zakupu nowo budowanego domu jednorodzinnego od X, położonego w C, ul. y.
    (...).
    Od (...) stycznia 2020 roku Wnioskodawcy posiadają rozdzielność majątkową.
    Nieruchomość została zabezpieczona w postaci hipoteki zwykłej oraz hipoteki kaucyjnej
    na nieruchomości położonej w C, przy ul. z. Dla nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi
    księgę wieczystą (...).
    Dnia (...) lutego 2007 roku została podpisana zmiana nr 1 do umowy o kredyt hipoteczny
    podwyższająca kwotę kredytu oraz zmieniająca przedmiot kredytowania. Przedmiotem
    kredytowania został budynek mieszkalny, położony w C, przy ul. z. Podwyższenie kwoty
    nastąpiło z przeznaczeniem na wykończenie Kredytowanej Nieruchomości.
    Na przedmiotowej nieruchomości była zarejestrowana Spółka, jednak działalność była
    wykonywana w innym miejscu. Wynajmowane było (...) m2 nieruchomości od (...) sierpnia
    2011 roku do (...) września 2021 roku. Wydzielona część na biuro ((...)m2) to ok 10%
    metrażu z całej nieruchomości. Nie były dokonywane odpisy podatkowe. W działalność nie
    były wliczane żadne koszty kredytu.
    Nieruchomość wynajmowano również w okresie od (...) lipca 2022 do (...) czerwca 2024
    oraz od (...) czerwca 2024 do dnia dzisiejszego. Najem jest rozliczany w urzędzie
    skarbowym.
    Kwota kredytu została podwyższona na cele wykończeniowe kredytowanej nieruchomości.
    Wnioskodawcy są w trakcie negocjacji ugody z bankiem.
    Wnioskodawcy nigdy nie korzystali z żadnej ugody z bankiem. Wnioskodawcy nigdy
    wcześniej nie korzystali z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia jakichkolwiek
    zobowiązań.
    Uzupełnienie wniosku
    Co oznacza zawarte w opisie sprawy stwierdzenie, że
      Dnia (...) lutego 2007 roku została podpisana zmiana nr 1 do umowy o kredyt
      hipoteczny podwyższająca kwotę kredytu oraz zmieniająca przedmiot kredytowania.
      Przedmiotem kredytowania został budynek mieszkalny, położony w C, przy ul z.
      Podwyższenie kwoty nastąpiło z przeznaczeniem na wykończenie Kredytowanej
      Nieruchomości.
    W szczególności proszę wskazać:
    - co ostatecznie jest przedmiotem kredytowania,
    - czy w związku z ww. zmianą nr 1 do umowy kredytowej przedmiotem kredytowania –
      poza kosztami zakupu domu jednorodzinnego położonego w C, ul y – jest również
      nieruchomość położona w C, ul. z – jeśli tak, to na jaki cel związany z tą
      nieruchomością umowa kredytowa została zawarta zgodnie z podpisaną zmianą –
      proszę to szczegółowo wyjaśnić?
    Przedmiotem kredytowania jest nieruchomość położona w C przy ul. z.
    Przedmiotem kredytowania jest jedynie nieruchomość położona w C przy ul. z. (...) lutego
    2007 roku została podpisana zmiana nr 1 do umowy o kredyt budowlano-hipoteczny,

    zmiana zmieniła zapis: „z przeznaczeniem na sfinansowanie kosztów zakupu
    nowobudowanego domu jednorodzinnego od X, położonego w C, ul. y”
    na zapis:
    „z przeznaczeniem na sfinansowanie kosztów zakupu nowobudowanego lokalu
    mieszkalnego od X, znajdującego się w dwulokalowym budynku mieszkalnym, położonym
    w C, przy ul. z”.
    Nieruchomość położona w C przy ul. y nigdy nie została nabyta przez Wnioskodawców.
    W której nieruchomości była zarejestrowana Spółka i którą nieruchomość wynajmowano –
    nieruchomość położoną w C, ul y czy nieruchomość położoną w C, ul. z?
    Spółka była zarejestrowana w przedmiotowej nieruchomości położonej w C, ul. z.
    Jaka Spółka została zarejestrowana na nieruchomości, o której mowa we wniosku; kto jest
    wspólnikiem tej Spółki?
    Zarejestrowana na nieruchomości została Spółka D. Na dzień dzisiejszy wspólnikiem
    Spółki jest Zainteresowany. Zarejestrowana na nieruchomości była również spółka E.
    Wspólnikiem tej spółki również jest Zainteresowany. Spółka E nie prowadziła i nie
    prowadzi operacyjnej działalności gospodarczej.
    Jaki jest zakres prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej?
    Spółka D prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie sprzedaży detalicznej (...)
    (...).
    Jeżeli Państwo są wspólnikami Spółki, proszę wskazać jaką formę opodatkowania
    działalności gospodarczej Państwo wybrali?
    Spółki są opodatkowane klasycznym CIT-em, spółki nie zostały zgłoszone do CIT
    estońskiego.
    Czy umowę kredytu hipotecznego zawarli Państwo w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej?
    Nie, Wnioskodawcy zawarli umowę kredytu hipotecznego w związku z realizacją własnego
    celu mieszkaniowego. Spółki zostały utworzone dopiero w 2011 roku.
    Czy Państwo odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości – jeśli
    nie, jaka część kredytu obciąża poszczególnych Państwa?
    Tak, Wnioskodawcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Na jaki cel zostały wydatkowane środki pieniężne uzyskane z kredytu (czy tylko na cel
    określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy
    również na inne cele – proszę wskazać jakie)?
    Środki pieniężne uzyskane z kredytu zostały wydatkowane tylko na cel określony w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Czy nieruchomość, na którą zostały wydatkowane środki z kredytu, zaspokaja potrzeby
    mieszkaniowe:
    a) jednego gospodarstwa domowego albo
    b) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba z każdego
      takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu
      art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Nieruchomość, na którą zostały wydatkowane środki z kredytu, zaspokaja potrzeby
    mieszkaniowe jednego gospodarstwa domowego.

    Na podstawie jakich przepisów prawa została/zostanie zawarta przez Państwa wskazana
    we wniosku ugoda z bankiem; jeżeli ugoda została już zawarta, to proszę wskazać datę jej
    zawarcia?
    Ugoda z bankiem zostanie zawarta na podstawie art. 917 Kodeksu Cywilnego: „Przez
    ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi
    stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z
    tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący
    powstać”.
    Czy ugoda z bankiem jest/będzie ugodą sądową czy pozasądową?
    Ugoda z bankiem będzie ugodą pozasądową.
    Jakie postanowienia będzie zawierać ugoda, którą zamierzają Państwo zawrzeć z bankiem;
    w szczególności czy i kiedy (proszę podać dokładną datę/dokładne daty) bank umorzył
    /umorzy Państwu część kredytu, dokona zwrotu na Państwa rzecz kwoty obejmującej np.
    część uiszczonej kwoty tytułem nadpłaty zaciągniętego kredytu bądź wypłacił Państwu
    kwotę dodatkową?
    Bank umorzy Wnioskodawcom część kredytu. Wnioskodawcy planują podpisać ugodę w
    trzecim kwartale bieżącego roku. Bank wypłaci Wnioskodawcom kwotę dodatkową, którą
    uważa za przychód. W związku z kwotą dodatkową Bank będzie chciał wystawić PIT-11.
    Jednakże, zdaniem Wnioskodawców, kwota dodatkowa nie będzie stanowić przychodu
    podatkowego, co zostało szeroko uargumentowane w pierwotnym wniosku.
    Sposób obliczenia wskazanych w odpowiedzi na pkt 12 wezwania kwot.
    Warunki ugody są cały czas negocjowane. Bank nie określił sposobu obliczenia kwoty
    dodatkowej.
    Kwota dodatkowa zostanie wypłacona w terminie miesiąca od dnia zawarcia ugody,
    jednak Bank nie zaprezentuje sposobu jej obliczenia. Wynika on jedynie z toku negocjacji.
    Należy jednak wskazać, że nawet po wypłaceniu kwoty dodatkowej na rzecz
    Wnioskodawcy, to Bank wyjdzie in plus przy rozliczeniu umowy – tj. suma świadczeń
    Wnioskodawcy na rzecz Banku będzie wyższa, niż suma świadczeń banku na rzecz
    Wnioskodawcy, mimo umorzenia części zadłużenia i wypłaty pewnej kwoty, którą bank
    nazywa kwotą dodatkową.
    Czy suma wpłat dokonanych przez Państwa na rzecz banku z tytułu umowy kredytu
    hipotecznego pomniejszona o kwotę, którą otrzymają Państwo z banku, będzie mniejsza
    niż kwota uzyskanego przez Państwa kapitału z tytułu umowy kredytu hipotecznego?
    Suma wpłat dokonanych przez Wnioskodawców na rzecz banku z tytułu umowy kredytu
    hipotecznego pomniejszona o kwotę, którą otrzymają Wnioskodawcy z banku, będzie
    większa niż kwota uzyskanego przez Wnioskodawców kapitału z tytułu umowy kredytu
    hipotecznego.
    Czy w ramach ugody z bankiem nastąpi również „przewalutowanie” zaciągniętego kredytu?
    W ramach ugody z bankiem nastąpi „przewalutowanie” kwoty pozostałej do spłaty.
    W przypadku „przewalutowania” kredytu:
    · kiedy doszło do ww. przewalutowania, według jakiego kursu nastąpiło wspomniane
      przewalutowanie oraz na jakim poziomie został ustalony średni kurs według NBP na
      dzień przewalutowania ww. kredytu,
    · czy w związku z przewalutowaniem kredytu nastąpiła tylko zmiana umowy przez
      przeliczenie kapitału powstałego do spłaty na inną walutę niż wskazana w umowie na
      dzień otrzymania kredytu, tj. wyłącznie na zmianie sposobu wykonania zobowiązania,

    · czy przewalutowanie kredytu zostało przeprowadzone w ramach istniejącej umowy
      kredytowej zawartej z bankiem w drodze jej zmiany na podstawie aneksu do tej
      umowy?
    Kredyt pozostający do spłaty zostanie przewalutowany z CHF na PLN. Średni kurs CHF
    zostanie ustalony według NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający wydanie propozycji
    ugody.
    Przewalutowanie zostanie przeprowadzone w ramach istniejącej umowy kredytowej
    zawartej z bankiem w drodze jej zmiany na podstawie aneksu do tej umowy.
    Przewalutowanie zostanie przeprowadzone w ramach istniejącej umowy kredytowej
    zawartej z bankiem w drodze jej zmiany na podstawie aneksu do tej umowy.
    Jaki jest/będzie charakter należności ustalonej w ugodzie, którą nazywają Państwo „kwotą
    zwróconą”; z czego wynika ta kwota; jak została/zostanie skalkulowana; w szczególności:
    · czy zwrot ten to wynagrodzenie za odstąpienie przez Państwa od dochodzenia roszczeń
      wobec banku na drodze sądowej;
    · czy zwrot ten to zwrot części środków, które wpłacili Państwo do banku w ramach spłaty
      rat kredytowo-odsetkowych, a które w wyniku ugody Państwo i bank uznaliście za
      nienależne bankowi (za nadpłatę kredytu);
    · czy zwrot ten jest odszkodowaniem, jakie wypłacił Państwu bank (jeśli tak, z tytułu jakiej
      Państwa szkody) albo zadośćuczynieniem ze strony Banku na Państwa rzecz (jeśli tak,
      z tytułu jakich Państwa krzywd);
    · czy dla ustalenia kwoty zwrotu miało znaczenie, jakie kwoty zostały przez Państwa
      wpłacone do banku w trakcie spłaty rat kredytowo-odsetkowych oraz jakie kwoty
      otrzymali Państwo od banku na podstawie umowy kredytu do momentu zawarcia
      ugody lub jaka była kwota długu, z jakiego zwolnił Państwa na podstawie ugody; jeśli
      tak – jakie są zależności między tymi wartościami a kwotą zwrotu od banku;
    · innym rodzajem świadczenia – jakim?
    Zwrot ten nie jest określony jako wynagrodzenie za odstąpienie przez Wnioskodawców od
    dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej.
    Tak, zwrot stanowi część środków wcześniej wpłaconych przez Wnioskodawców na rzecz
    Banku. Zwrot zostanie wypłacony w związku z rozliczeniem Wnioskodawców z Bankiem.
    Zwrot nie jest określony jako odszkodowanie albo zadośćuczynienie ze strony Banku na
    rzecz Wnioskodawców.
    Bank nie określił sposobu ustalenia kwoty zwrotu.
    Zwrot będzie kwotą wypłaconą w związku z rozliczeniem Wnioskodawców.
    Czy zwrócona Państwu przez bank kwota będzie się mieścić w kwocie wpłaconej przez
    Państwa podczas spłaty kredytu?
    Zwrócona Wnioskodawcą przez bank kwota będzie się mieścić w kwocie wpłaconej przez
    Wnioskodawców podczas spłaty kredytu.
    Czy ugoda z bankiem przewiduje/będzie przewidywać umorzenie Państwa wierzytelności
    obejmujących:
    a) kapitał kredytu,
    b) odsetki (w tym odsetki skapitalizowane),
    c) inne należności (jakie, z jakich tytułów)?
    Ugoda będzie przewidywać umorzenie wierzytelności obejmujących kapitał kredytu.
    Ugoda będzie przewidywać umorzenie wierzytelności obejmujących odsetki.

    Ugoda nie będzie przewidywać umorzenia wierzytelności obejmujących inne należności.
    Jeżeli w skład ww. kwoty wchodzić będzie kwota odsetek karnych (odsetek od zadłużenia
    przeterminowanego), to czy w zawartej umowie kredytu określone zostaną jednoznacznie,
    wiążące dla stron umowy, zasady naliczenia takich odsetek?
    W skład ww. kwoty nie będzie wchodzić kwota odsetek karnych.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawcom przysługuje prawo do zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3
      Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1 pkt
      1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa w związku z planowanym
      zawarciem ugody z bankiem w sprawie o kredyt hipoteczny, od całości umorzonej
      przez bank kwoty?
    2. Czy kwota zwrócona przez Bank na rzecz Wnioskodawców stanowić będzie przychód
      podatkowy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców – w odniesieniu do pytania nr 1 – spełniają oni wszystkie
    przesłanki do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego

    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439
    z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.
    – została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy: kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego
      nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
      inwestycji mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.

    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu
      mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; opłaty,
      jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu
      mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego
      gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w
      przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny,
      nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
      zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28
      lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym,
    należy przez to rozumieć kredyt, który został: udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r.
    przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz zabezpieczony w postaci
    hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie
    wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do
    domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
    zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w

    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w
    takim prawie, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
    również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
    udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt
    pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej
    lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
    Konfederacji Szwajcarskiej.
    Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie powinno przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, iż będzie przysługiwać im
    prawo do skorzystania ze zwolnienia od całości umorzonej przez bank kwoty w związku z
    planowanym zawarciem ugody w sprawie Umowy o kredyt hipoteczny.
    Zdaniem Wnioskodawców – w odniesieniu do pytania nr 2 – tak jak zawarte zostało w Ad.
    1, podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem ze
    źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art.
    30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego
    źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą natomiast obowiązki
    informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W myśl tego przepisu: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne
    i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
    wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego
    podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o
    wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
    wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,
    urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
    sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega, co do zasady,
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany
    jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą
    być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w

    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w
    każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości
    majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych
    świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego
    zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił dla Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem
    Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku od kwoty zwróconej przez bank.
    W analogicznych stanach faktycznych interpretacje, które uzyskiwali podatnicy
    indywidualnie w zakresie zwrotów są korzystne, tutaj przykład Interpretacja indywidualna
    Dyrektora KIS z 1 sierpnia 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ. W powyższej
    Dyrektor KIS wskazał następujący ku temu argument: Dlatego stwierdzam, że zwrot przez
    bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj.
    będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez bank
    ww. kwoty dodatkowej.
    Jeżeli chodzi o zwroty, to wskazanie, że taki zwrot zawsze powinien być zwolniony z PIT,
    znajdziemy w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2024 r., Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1078.2023.2.AC. Jest to interpretacja
    wydana na rzecz banku (w zakresie obowiązku informacyjnego w podatku dochodowym
    od zwrotów). W opisanym stanie faktycznym bank zwrócił się do Dyrektora KIS z dwoma
    pytaniami: 1. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w
    przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie pomniejszenia
    kwoty pierwotnego zobowiązania kredytowego walutowego i jego spłat o kwotę
    wyliczonego nowego zobowiązania kredytowego Złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą
    Ugodą i tym samym ustalenie kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania
    kredytowego, nie stanowi przychodu podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie
    skutkować obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a
    ust. 1 ustawy o PIT?
    Oraz wyraził następujące stanowisko: AD 1. W Państwa ocenie, dokonanie pomniejszenia
    kwoty pierwotnego zobowiązania kredytowego walutowego i jego spłat o kwotę
    wyliczonego nowego zobowiązania kredytowego Złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą
    Ugodą i tym samym ustalenie kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania
    kredytowego, nie stanowi przychodu podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie
    skutkować obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a
    ust. 1 ustawy o PIT.
    A w drugim pytaniu: 2. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w
    przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie umorzenia
    wierzytelności kredytowej w ramach zawartej Ugody i złożeniu przez Kredytobiorcę
    oświadczenia, iż spełnia warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku
    dochodowego, nie będzie skutkowało obowiązkiem sporządzenia przez Państwa
    informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT?
    AD 2. W Państwa ocenie, dokonanie umorzenia wierzytelności kredytowej w ramach
    zawartej Ugody opisanej w stanie faktycznym i złożeniu przez Kredytobiorcę oświadczenia,
    iż spełnia warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego, nie
    będzie skutkowało obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w
    art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.

    Należy podkreślić, że nie jest prawem Banku oceniać, czy dana wypłata będzie stanowić
    przychód podatkowy podatnika czy nie. Uprawnienia do takiej oceny mają jedynie organy
    skarbowe, w szczególności tutejszy Organ (w ramach kontroli abstrakcyjnej stosowania
    prawa). W obecnym stanie prawnym powstała rozbieżność, w której niektóre banki
    uważają zwróconą kwotę za przychód podatnika, a inne, powołując się na uzyskane
    interpretacje indywidualne – już nie. W tym kontekście należy w szczególności podkreślić
    fundamentalną rolę gwarancyjną ustawy zasadniczej: Art. 32. Konstytucji Rzeczypospolitej
    Polskiej 1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania
    przez władze publiczne. 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym,
    społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. 0 ile pierwszy ustęp ogranicza się
    do władz publicznych, o tyle drugi ma charakter szerszy. Wskazać należy, iż uznaniowe
    zakwalifikowanie zwrotów z tytułu ugód bankowych, po wcześniejszym stosowaniu klauzul
    abuzywnych przez te instytucje należy uznać za złamanie zasady równości w życiu
    gospodarczym. W sytuacji, w której spójna linia interpretacyjna potwierdza brak podatku
    dochodowego od otrzymywanych w toku ugód zwrotów, działanie jednego banku wbrew
    tej linii należy uznać za dyskryminujące, niezgodne z obowiązującym prawem oraz
    krzywdzące dla tych podatników, będących klientami tego konkretnego banku.
    Przy czym zdaniem Wnioskodawców określenia, którymi posługuje się bank w treści
    ugody, różne w zależności od poszczególnego banku, nie powinny mieć znaczenia na
    interpretację skutków podatkowych ugody. Niezależnie czy zwrot na rzecz klienta
    określamy mianem zwrotu, korekty, zwrotu nadpłaty, zwrotu kapitału, wypłaty
    dodatkowej czy wynagrodzenia albo zwrotu nienależnie pobranych kwot, to różnice są
    głównie na gruncie semantycznym, natomiast bez wpływu na sens i prawno-podatkowy
    kontekst wydarzenia podatkowego, jakim jest zawarcie ugody.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, iż kwota zwrócona nie
    będzie stanowiła przychodu podatkowego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje

    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności
    wynikającej z zaciągniętego przez Państwa kredytu hipotecznego, wskazuję, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.

    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
          w przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała
          z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
          a inwestycji mieszkaniowej;

        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub

        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku, nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w 2006 r. zawarli Państwo umowę o
    kredyt hipoteczny w banku celem sfinansowania kosztów zakupu nowo budowanego
    domu jednorodzinnego. W 2007 r. została podpisane zmiana do umowy o kredyt
    hipoteczny podwyższająca kwotę kredytu oraz zmieniająca przedmiot kredytowania.

    Przedmiotem kredytowania było sfinansowanie kosztów zakupu nowobudowanego lokalu
    mieszkalnego. Odpowiadają Państwo za spłatę kredytu solidarnie. Umowę kredytu
    hipotecznego nie zawierali Państwo w ramach działalności gospodarczej, ale w związku z
    realizacją własnego celu mieszkaniowego. Na nieruchomości tej została zarejestrowana
    spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, której obecnie
    Zainteresowany będący stroną postepowania jest wspólnikiem. Ponadto na
    nieruchomości tej zarejestrowana była również inna spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością, w której Zainteresowany będący stroną postępowania był
    wspólnikiem. Spółki te opodatkowane są podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Wynajmowane było ok. 10% metrażu z całej nieruchomości. Nie były dokonywane odpisy
    amortyzacyjne. W działalności nie były wliczane żadne koszty kredytu. Środki pieniężne
    uzyskane z kredytu zostały wydatkowane tylko na cel określony w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość, na którą zostały
    wydatkowane środki z kredytu, zaspokaja potrzeby mieszkaniowe jednego gospodarstwa
    domowego. Bank umorzy Państwu część kredytu. Ponadto Bank wypłaci Państwu kwotę
    dodatkową. Zwrot ten nie jest określony jako wynagrodzenie za odstąpienie przez
    Państwa od dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej. Zwrot stanowi część
    środków wcześniej wpłaconych przez Państwa na rzecz Banku. Zwrot zostanie wypłacony
    w związku z rozliczeniem Państwa z Bankiem. Zwrot nie jest określony jako
    odszkodowanie albo zadośćuczynienie ze strony Banku na Państwa rzecz. Zwrócona
    Państwu przez bank kwota będzie się mieścić w kwocie wpłaconej przez Państwa podczas
    spłaty kredytu. W skład ww. kwoty nie będzie wchodzić kwota odsetek karnych. Suma
    Państwa świadczeń na rzecz Banku będzie wyższa, niż suma świadczeń banku na rzecz
    Państwa, mimo umorzenia części zadłużenia i wypłaty pewnej kwoty, którą bank nazywa
    kwotą dodatkową. Suma wpłat dokonanych przez Państwa na rzecz banku z tytułu umowy
    kredytu hipotecznego pomniejszona o kwotę, którą otrzymają Państwo z banku, będzie
    większa niż kwota uzyskanego przez Państwa kapitału z tytułu umowy kredytu
    hipotecznego. Ugoda będzie przewidywać umorzenie wierzytelności obejmujących kapitał
    kredytu oraz będzie przewidywać umorzenie wierzytelności obejmujących odsetki. Ugoda
    nie będzie przewidywać umorzenia wierzytelności obejmujących inne należności.
    Pierwsza Państwa wątpliwość dotyczy kwestii czy przysługuje Państwu prawo do
    zaniechania poboru podatku dochodowego odnośnie do kredytu hipotecznego
    udzielonego na cele mieszkaniowe w związku z planowanym zawarciem ugody z bankiem
    w sprawie o kredyt hipoteczny od całości umorzonej przez bank kwoty.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam zatem, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego
    przez Państwa na sfinansowanie zakupu nowego lokalu mieszkaniowego, będzie stanowić
    dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art.
    20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie
    kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych

    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że poza umorzeniem wierzytelności, bank wypłaci
    Państwu również dodatkowy zwrot, który stanowi część środków wcześniej wpłaconych
    przez Państwa na rzecz banku. Zwrócona Państwu przez bank kwota będzie się mieścić w
    kwocie wpłaconej przez Państwa podczas spłaty kredytu.
    Zatem, skoro kwota zwrotu, którą Państwo otrzymają od banku w wyniku zawartej ugody,
    będzie mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty kredytu hipotecznego,
    jej otrzymanie nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Państwa na podstawie ugody kwota zwrotu nie
    będzie stanowić dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym jej uzyskanie nie będzie
    skutkować po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.