Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.440.55.2022.2.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-04
Teza: WIS Usługa – udostępnianie lokali klasy (…), na różne imprezy.
Słowa kluczowe: impreza; lokal; najem; stawka-stawki podatku; usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 23% 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 marca 2022 r. (data wpływu 14 marca 2022 r.), uzupełnionego pismem z dnia 4 kwietnia 2022 r. (data wpływu 7 kwietnia 2022 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: usługa – udostępnianie lokali klasy (…), na różne imprezy

**Opis usługi**: Wnioskodawca jest właścicielem (…) lokali klasy premium, które udostępnia usługobiorcom na różne imprezy. Wnioskodawca nie świadczy na rzecz usługobiorców żadnych dodatkowych usług (w szczególności usług hotelarskich (nocleg, przechowywanie rzeczy etc.), transportowych, turystycznych lub gastronomicznych). Usługobiorcy sami decydują o tym, co mają zamiar spożywać i jakie napoje konsumować, gdyż sami muszą o to zadbać, nie jest to bowiem przedmiotem realizowanej przez Wnioskodawcę usługi. Po dokonaniu rezerwacji poprzez wpłacenie pełnej płatności, usługobiorca otrzymuje (…) z potwierdzeniem zaksięgowania środków na koncie Wnioskodawcy oraz wszystkimi niezbędnymi danymi koniecznymi do realizacji pobytu w lokalu, w tym (…). Wstęp do lokali odbywa się bezobsługowo, co gwarantuje pełną prywatność dla danego usługobiorcy. Cena za usługę waha się od (…) do (…) zł za godzinę i uzależniona ona jest od tego, w jakim dniu tygodnia i jaki lokal usługobiorca chce zarezerwować.

**Rozstrzygnięcie**: PKWiU 2015 – 68

**Stawka podatku od towarów i usług**: 23%

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS**: określenie stawki podatku od towarów i usług

**UZASADNIENIE**

W dniu 14 marca 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 4 kwietnia 2022 r. (data wpływu 7 kwietnia 2022 r.) o wskazanie statusu Wnioskodawcy, doprecyzowanie opisu usługi oraz stosowne dokumenty.

**W treści wniosku przedstawiono następujący opis usługi**

Obecnie Wnioskodawca posiada (…) lokali (\`(...)\`). Są to lokale klasy (…), udostępniane na wszelakiego typu wydarzenia okolicznościowe i firmowe.

Rodzaje obsługiwanych wydarzeń:

\- urodziny,

\- integracje,

\- komunie,

\- szkolenia/warsztaty,

\- jubileusze,

\- sesje fotograficzne,

\- (…),

\- (…),

\- imprezy okolicznościowe ((…) wszystkich wydarzeń).

Faktycznie pobierane opłaty obejmują wstęp do tych lokali, w celu uczestniczenia w tych imprezach. Opłata za wstęp jest głównym sposobem rozliczenia z klientem. W sytuacji biletowania wstępu Wnioskodawca pobiera opłaty od klientów z 8% stawką VAT.

Imprezy rodzinne, jubileuszowe lub towarzyskie odbywały się do tej pory w restauracjach lub prywatnych mieszkaniach. Są to rozwiązania drogie oraz mało wygodne, zatem Wnioskodawca wyszedł na przeciw tym oczekiwaniom.

W uzupełnieniu sprawy Wnioskodawca doprecyzował, że – jego zdaniem – w ramach usługi będącej przedmiotem wniosku świadczy usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu. Umowa obejmuje tylko i wyłącznie sprzedaż biletów pozwalających na wstęp do wybranego lokalu, przy czym w każdych z (…) lokali świadczona jest tego samego rodzaju działalność. Lokale te różnią się jedynie powierzchnią, co jednoznacznie określa liczbę maksymalną ilości biletów wstępu do lokalu. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że nie świadczy na rzecz usługobiorców żadnych dodatkowych usług. W szczególności Wnioskodawca nie świadczy na rzecz usługobiorców usług hotelarskich (nocleg, przechowywanie rzeczy etc.), transportowych, turystycznych lub gastronomicznych.

Rezerwacji biletów wstępu do lokalu dokonuje się:

a. poprzez przesłanie zgłoszenia (…), lub

b. telefonicznie, lub

c. komunikatory internetowe, lub

d. aplikację mobilną.

Rozliczenia transakcji za zakupione bilety dokonywane (…). Jedyne możliwe formy płatności to (…). Gotówka nie jest dozwoloną formą płatności.

Warunkiem dokonania rezerwacji jest dokonanie przez usługobiorcę wpłaty pełnej ceny biletów za pośrednictwem (…), do której link usługobiorca otrzyma (…). Rezerwacji dokonuje się na osobę lub firmę, która dokonuje płatności. Dokonanie rezerwacji jest równoznaczne z potwierdzeniem przez usługobiorcę, że zapoznał się i zaakceptował postanowienia warunków, od wykonania których uzależnione jest prawo do nabycia biletów wstępu do lokalu. Dokonując rezerwacji biletów wstępu zamawiający potwierdza ukończone (…) lat. Rezerwacja jest dokonana z chwilą uznania konta Wnioskodawcy środkami stanowiącymi kwotę pełnej płatności. Dokonanie rezerwacji stanowi jednocześnie zawarcie umowy zakupu biletów wstępu do lokalu pomiędzy Wnioskodawcą a usługobiorcą. Po dokonaniu rezerwacji poprzez wpłacenie pełnej płatności, o którym mowa powyżej, rezerwacja zostanie zatwierdzona, a usługobiorca otrzymuje (…) oraz wszystkimi niezbędnymi danymi koniecznymi do realizacji pobytu w lokalu, do którego zakupione zostały bilety wstępu, w tym (…).

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach usługi nie są uzależnione od rodzaju konkretnego wydarzenia. Usługa ma charakter uniwersalny. Nabywca w zależności od swoich potrzeb ma do dyspozycji jeden z (…) lokali, które różnią się wyłącznie powierzchnią użytkową. Jak wskazano wyżej Wnioskodawca posiada (…) lokali o powierzchni (…). Każdy z tych lokali posiada (…). Wstęp do tych lokali odbywa się bezobsługowo, co gwarantuje pełną prywatność dla usługobiorcy. Usługobiorcy sami decydują o tym, co mają zamiar spożywać i jakie napoje konsumować, gdyż sami muszą o to zadbać, nie jest to bowiem przedmiotem realizowanej przez Wnioskodawcę usługi wstępu.

Celem realizowanych usług jest udostępnienie lokali na imprezy rodzinne, jubileuszowe lub towarzyskie które dotąd odbywały się w restauracjach lub prywatnych mieszkaniach, które są to rozwiązaniem drogim, mało wygodne i nie zapewniającym dobrej rozrywki. Z myślą o tym, Wnioskodawca stworzył przestrzeń, perfekcyjnie przystosowaną do potrzeb.

Wnioskodawca może wskazać jedno z miejsc, gdzie świadczy swe usługi, np. (…). Jak już Wnioskodawca wskazał wcześniej, we wszystkich tych lokalach świadczone są takie same usługi, a każda lokalizacja zawiera (…).

Cena biletów waha się od (…) zł za godzinę i uzależniona ona jest od tego, w jakim dniu tygodnia usługobiorca chciałby zakupić bilet wstępu do lokalu oraz od tego, do którego lokalu ma zamiar zakupić bilety wstępu. Zdaniem Wnioskodawcy, usługa będąca przedmiotem wniosku jest świadczona na zasadzie wykupienia biletu wstępu.

(…).

**Uzasadnienie klasyfikacji usługi**

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach usługi będącej przedmiotem wniosku świadczy on usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

W załączniku nr 3 do Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), stanowiącym wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98, w poz. 7 wymieniony został wstęp na przedstawienia, do teatrów, cyrków, na targi, do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na koncerty, do muzeów, ogrodów zoologicznych, kin, na wystawy oraz podobne imprezy i obiekty kulturalne.

Obowiązujący od dnia 1 lipca 2011 r. art. 32 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), wskazuje, że:

1) Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

2) Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

a) prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;

b) prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;

c) prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

3) Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę.

Jak skazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku C-3/09 z dnia 18 marca 2010 r., Erotic Center BVBA przeciwko Belgische Staat, ECLI:EU:C:2010:149, pojęcie wstępu do kina należy tłumaczyć zgodnie ze zwyczajnym znaczeniem tych określeń (pkt 16). Trybunał w pkt 17 doprecyzował, że poszczególne wydarzenia i obiekty (…) łączy w szczególności to, że są one dostępne dla publiczności po uprzednim zapłaceniu za wstęp, co przyznaje ogółowi osób, które zapłaciły za wstęp, prawo do zbiorowego korzystania ze świadczeń kulturalnych i rozrywkowych właściwym tym wydarzeniom lub obiektom.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych obecnie stawką podatku w wysokości 8% wskazano – bez względu na symbol PKWiU:

\- w poz. 64 – „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1) na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,

2) do obiektów kulturalnych”;

\- w poz. 65 – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”;

\- w poz. 66 – „Usługi bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałe usługi w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu”;

\- w poz. 67 – „Wstęp na imprezy sportowe”;

\- w poz. 68 – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu powołanych pozycji załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Wejścia (wstępu) nie można jednak kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w powołanych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT_._

Zwrócić należy także uwagę na różnicę pomiędzy pojęciem opłaty pobieranej od wstępu uczestników imprezy sportowej, a pojęciem wstępu widzów/kibiców na imprezę sportową. Opłata pobierana od wstępu uczestników imprezy sportowej związana jest z możliwością aktywnego uczestniczenia poprzez np. przebiegnięcie trasy, rozegranie meczu, natomiast opłata za wstęp na imprezę sportową wnoszona przez widza/kibica związana jest z możliwością uczestniczenia poprzez oglądanie imprezy sportowej. Zatem pojęcia „wstęp” nie należy kojarzyć wyłącznie z możliwością wejścia do określonego miejsca.

Jak wynika z opisu sprawy:

\- Wnioskodawca jest właścicielem (…) lokali klasy (…), z których każdy zawiera (…),

\- Wnioskodawca udostępnia usługobiorcom lokale na różne „imprezy”, które organizują oni we własnym zakresie,

\- Wnioskodawca nie świadczy na rzecz usługobiorców żadnych dodatkowych usług (w szczególności usług hotelarskich (nocleg, przechowywanie rzeczy etc.), transportowych, turystycznych lub gastronomicznych),

\- usługobiorcy sami decydują o tym, co mają zamiar spożywać i jakie napoje konsumować, gdyż sami muszą o to zadbać, nie jest to bowiem przedmiotem realizowanej przez Wnioskodawcę usługi,

\- czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach usługi nie są uzależnione od rodzaju konkretnego wydarzenia – usługa ma charakter uniwersalny,

\- wejście do lokali odbywa się bezobsługowo, co gwarantuje pełną prywatność dla danego usługobiorcy,

\- po dokonaniu rezerwacji poprzez wpłacenie pełnej płatności, rezerwacja zostaje zatwierdzona, a usługobiorca otrzymuje (…) oraz wszystkimi niezbędnymi danymi koniecznymi do realizacji pobytu w lokalu, w tym (…),

\- cena za usługę waha się od (…) zł za godzinę i uzależniona ona jest od tego, w jakim dniu tygodnia i jaki lokal usługobiorca chce zarezerwować.

Jak wyjaśniono powyżej, pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu powołanych pozycji załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, jednak wstępu nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (lokalu). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest także określone świadczenie (typowe dla danego obiektu), np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, a w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń.

W sprawie będącej przedmiotem analizy Wnioskodawca udostępnia jedynie lokale na różne imprezy. Nie organizuje w żaden sposób tych imprez – nie wykonuje żadnych czynności związanych z przygotowaniem danej imprezy. Jego rola sprowadza się zatem jedynie do pobrania wynagrodzenia od danego usługobiorcy za udostępnienie lokalu i przesłania mu (…) z wszystkimi niezbędnymi danymi koniecznymi do realizacji pobytu w lokalu. Nawet wejście do lokalu odbywa się samoobsługowo – Wnioskodawca przesyła usługobiorcy (…). To usługobiorcy sami organizują imprezę, w tym decydują o tym, co mają zamiar spożywać i jakie napoje konsumować, gdyż sami muszą o to zadbać – nie jest to przedmiotem realizowanej przez Wnioskodawcę usługi.

Wnioskodawca jedynie stworzył – w ramach świadczonej usługi – przestrzeń (określony lokal), jak wskazał perfekcyjnie przystosowaną do potrzeb usługobiorcy i nie wykonuje innych czynności związanych z daną imprezą. Zatem pobierane przez niego wynagrodzenie daje tylko możliwość korzystania przez usługobiorcę w określonym czasie z lokalu, jednak nie jest związane z żadnym innym świadczeniem wykonywanym przez Wnioskodawcę (typowym dla danego obiektu). Powyższe natomiast oznacza, że wynagrodzenie to nie jest opłatą za „wstęp” w rozumieniu powołanych pozycji załącznika nr 3 do ustawy, uprawniających do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca sam wskazał, że celem świadczonych usług jest udostępnienie lokali na imprezy rodzinne, jubileuszowe lub towarzyskie które dotąd odbywały się w restauracjach lub prywatnych mieszkaniach. Tutejszy organ w pełni podziela wskazany przez Wnioskodawcę cel wykonywanych usług. Dodatkowo wskazuje, że jak wynika z przedstawionych informacji, w tym opisanym sposobem rezerwacji, przekazywaniem informacji usługobiorcy ((…)) oraz ustaleniem ceny (stawka godzinowa, uzależniona jedynie od danego lokalu i dnia tygodnia), Wnioskodawca może nie mieć wiedzy, jaki rodzaj imprezy odbędzie się w jego lokalu w związku z konkretną rezerwacją. Natomiast w złożonym wniosku wskazano szeroki wachlarz „obsługiwanych wydarzeń”, dla przykłady zarówno urodziny, jak i szkolenia czy sesje fotograficzne.

Podsumowując, wynagrodzenie za usługi wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na udostępnianiu lokali na różne imprezy, nie jest opłatą za „wstęp” w rozumieniu poz. 64, 65, 66, 67 i 68 załącznika nr 3 do ustawy. W związku z tym, w niniejszej sprawie nie badano dodatkowych warunków (podmiotowo-przedmiotowych), wskazanych w tych przepisach.

W związku z brakiem możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie obniżonej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz załącznika nr 3 do ustawy, należy dokonać prawidłowej klasyfikacji statystycznej usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

\- niniejszych zasad metodycznych,

\- uwag do poszczególnych sekcji,

\- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

\- symbole grupowań,

\- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania **zgodnie z jej charakterem**, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

\- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

\- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

\- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja L Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. W ramach tej sekcji mieści się:

\- kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

\- **wynajem i obsługa nieruchomości własnych lub dzierżawionych,**

\- usługi agencji nieruchomości,

\- usługi zarządzania nieruchomościami świadczone na zlecenie (włączając usługi w zakresie wyceny).

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje:

\- usługi wynajmujących, agentów i/lub maklerów w zakresie: kupna lub sprzedaży nieruchomości, **wynajmowania nieruchomości** oraz pozostałe usługi związane z nieruchomościami, takie jak: wycena nieruchomości; usługi te mogą być prowadzone na własnej lub dzierżawionej nieruchomości lub na zlecenie,

\- realizację projektów budowlanych, na użytek własny lub na wynajem,

\- zarządzanie nieruchomościami.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy, polegająca na odpłatnym udostępnieniu danego lokalu, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług**

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1) kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz

2) wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

Wykonywana przez Wnioskodawcę usługa spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI” i nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

\- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

\- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).