Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.283.2025.3.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Skutki podatkowe otrzymywania od ojca wpłat na utrzymanie
po przed i po zawarciu związku małżeńskiego
Słowa kluczowe: darowizna
kwota-kwota wolna
przedawnienie
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania
    środków pieniężnych od ojca. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    16 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Na czas uczęszczania na studia w latach (...) tata wysyłał Pani pieniądze na utrzymanie. Na
    start, po założeniu rachunku bankowego, tj. (...) r. - kwotę (...) zł, w kolejnych dwóch
    miesiącach (...) zł.
    Następnie, od (...) r. do (...) r. kwotę (...) zł. (...) r. tata zwiększył kwotę do (...) zł i do dnia
    dzisiejszego otrzymuje Pani taką kwotę na rachunek bankowy.
    W międzyczasie, (...) r., wyszła Pani za mąż, a studia ukończyła Pani w (...) r.
    Usamodzielniła się Pani, założyła rodzinę, posiada Pani (...) dzieci. Ze względu na ich
    wychowanie nie podjęła Pani pracy zarobkowej. Jedynym źródłem dochodu jest praca
    zarobkowa męża oraz świadczenia rodzinne na dzieci.
    W dalszym ciągu otrzymuje Pani od taty przelewy w kwocie (...) zł zatytułowane „zasilenie
    rachunku”, które w całości przeznaczane są na zaspokajanie podstawowych potrzeb, tj.
    żywność, ubrania, lekarstwa itp.
    W międzyczasie, (...) r., otrzymała Pani od taty darowiznę w postaci samochodu o wartości
    (...) zł, którą zgłosiła Pani do Urzędu Skarbowego w (...).
    Od (...) r. ma Pani z mężem podpisaną rozdzielność majątkową.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że wszystkie opisane we wniosku środki od ojca
    otrzymała Pani przelewem tytułem „zasilenie rachunku”.
    Za wymienione we wniosku środki nie jest Pani zobowiązana do żadnych świadczeń na
    rzecz ojca. Ojciec dobrowolnie przelewa na Pani konto ww. środki. Umowa dotycząca
    przekazywania ww. środków nie została zawarta pisemnie. Jedynie została zawarta
    słownie, że w dalszym ciągu przelewy będą zasilać Pani konto. Umowę słowną zawarła
    Pani z ojcem (...) r., gdy była Pani już w związku małżeńskim. Wcześniejsze przelewy
    otrzymywała Pani na poczet studiów.
    Ww. środki pieniężne od ojca mają charakter bezzwrotny.
    W żadnym postępowaniu podatkowym nie powołała się Pani na fakt otrzymania ww.
    środków od ojca.
    Pytanie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy z tytułu otrzymania opisanych we wniosku środków pieniężnych podlega Pani
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    W Pani ocenie, ww. środki pieniężne od ojca nie powinny podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ jest to jego dobrowolna decyzja o
    przekazywaniu tych środków.
    Środki te pomagają Pani w zaspokojeniu podstawowych potrzeb bytowych.

    Pani zdaniem, dobrowolna pomoc rodzica względem dziecka nie powinna podlegać
    opodatkowaniu, ponieważ rodzice najlepiej wiedzą czy i w jakiej formie chcą pomóc
    dziecku. Jest to decyzja, którą zawsze można zmienić.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 i 3 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Do grupy I
      podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
      rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    W myśl natomiast art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w
        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Jak wynika z art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
      W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
      rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
      nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy (w jego aktualnym brzmieniu -
    obowiązującym od 1 lipca 2023 r.):
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Jeżeli wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych (przy uwzględnieniu zasady
    kumulacji) przekroczy ustaloną przez ustawodawcę kwotę wolną od podatku, przy
    wymiarze podatku kwota ta jest wyłączona z podstawy opodatkowania.
    W przypadku wielokrotnego nabycia własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej
    osoby lub po tej samej osobie ma zastosowanie zasada kumulacji, tzn. do wartości
    rzeczy i praw majątkowych nabytych w roku, w którym nastąpiło nabycie, dolicza się
    wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych - od tej osoby lub po tej samej osobie, bez
    względu na tytuł nabycia podlegający opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn - w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie.
    W związku z tym, że przedstawiony przez Panią stan faktyczny dotyczy okresu od (...) r.
    należy wskazać, że we wskazanych ramach czasowych, obowiązywała różna wysokość tzw.
    „kwoty wolnej”. Dla nabywców z I grupy podatkowej kwota ta wynosiła:
    - do 12 października 2022 r. - 9637 zł (ustawa o podatku od spadków i darowizn - Dz.U. z
      2021 r. poz. 1043),
    - od 13 października 2022 r. do 29 czerwca 2023 r. - 10 434 zł (rozporządzenie Ministra
      Finansów z dnia 10 października 2022 r. w sprawie ustalenia wartości rzeczy i praw
      majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających
      opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten
      podatek - Dz.U. z 2022 r. poz. 2084),
    - w dniu 30 czerwca 2023 r. - 11 095 zł (rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28
      czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych

      od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem
      oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten podatek - Dz.U. z 2023 r. poz.
      1226),
    - od 1 lipca 2023 r. - 36 120 zł.
    W myśl art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od
      podatku, według określonych skal.
    Zgodnie z art. 15 ust. 3 i 4 ww. ustawy:
      Przy ustalaniu wysokości podatku przyjmuje się kwoty wartości rzeczy i praw
      majątkowych określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 i w art. 9 ust. 1 oraz skale podatkowe
      określone w ust. 1 obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, z
      zastrzeżeniem ust. 4.
      Nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze darowizny lub polecenia
      darczyńcy podlega opodatkowaniu według stawki 20%, jeżeli obowiązek podatkowy
      powstał wskutek powołania się podatnika przed organem podatkowym w toku
      czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub
      kontroli celno-skarbowej na okoliczność dokonania tej darowizny, a należny podatek
      od tego nabycia nie został zapłacony.
    Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia,
      kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające
      opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których
      mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.
    Przy nabyciu na podstawie tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, dla I grupy podatkowej, podatek oblicza się od nadwyżki podstawy
    opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku, według następujących skal (art. 15 ust. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn):
    a) w okresie do 12 października 2022 r. (ustawa o podatku od spadków i darowizn - Dz.
      U. z 2021 r. poz. 1043):
        - do 10.278 zł - 3%
        - od 10.278 zł do 20.556 zł - 308 zł 30 gr i 5% nadwyżki ponad 10 278 zł
        - ponad 20.556 zł - 822 zł 20 gr i 7% nadwyżki ponad 20 556 zł;
    b) w okresie od 13 października 2022 r. do 29 czerwca 2023 r. (rozporządzenie Ministra
      Finansów z dnia 10 października 2022 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i
      praw majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i
      niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według
      których oblicza się ten podatek - Dz.U. z 2022 r. poz. 2084):
        - do 11.128 zł - 3%
        - od 11.128 zł do 22 256 zł - 333 zł 90 gr i 5% od nadwyżki ponad 11 128 zł
        - od 22.256 zł - 890 zł 30 gr i 7% od nadwyżki ponad 22 256 zł;
    c) w okresie od 30 czerwca 2023 r. (rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 czerwca
      2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych
      od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających opodatkowaniu tym
      podatkiem oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten podatek - Dz.U.
      2023 r. poz. 1226):
        - do 11.833 zł - 3%
        - od 11.833 zł do 23.665 zł - 355 zł i 5% od nadwyżki ponad 11 833 zł
        - od 23.665 zł - 946 zł 60 gr i 7% od nadwyżki ponad 23 665 zł.

    W myśl art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że na czas uczęszczania na studia w latach (...)
    tata wysyłał Pani pieniądze na utrzymanie. Na start, po założeniu rachunku bankowego, tj.
    (...) r. - kwotę (...) zł, w kolejnych dwóch miesiącach (...) zł. Następnie, od (...) r. do (...) r. -
    kwotę (...) zł. Od (...) r. tata zwiększył kwotę do (...) zł i do dnia dzisiejszego otrzymuje Pani
    taką kwotę na rachunek bankowy. W międzyczasie, (...) r., wyszła Pani za mąż, a studia
    ukończyła Pani w (...) roku. Usamodzielniła się Pani, założyła rodzinę, posiada Pani (...)
    dzieci. Ze względu na ich wychowanie nie podjęła Pani pracy zarobkowej. Jedynym
    źródłem dochodu jest praca zarobkowa męża oraz świadczenia rodzinne na dzieci. W
    dalszym ciągu otrzymuje Pani od taty przelewy w kwocie (...) zł zatytułowane „zasilenie
    rachunku”, które w całości przeznaczane są na zaspokajanie podstawowych potrzeb, tj.
    żywność, ubrania, lekarstwa itp. W międzyczasie, mianowicie (...) r., otrzymała Pani od taty
    darowiznę w postaci samochodu o wartości (...) zł, którą zgłosiła Pani do Urzędu
    Skarbowego w (...). Od (...) r. ma Pani z mężem podpisaną rozdzielność majątkową.
    Wszystkie opisane we wniosku środki od ojca otrzymała Pani przelewem tytułem
    „zasilenie rachunku”. Za wymienione we wniosku środki nie jest Pani zobowiązana do
    żadnych świadczeń na rzecz ojca. Ojciec dobrowolnie przelewa na Pani konto ww. środki.
    Umowa dotycząca przekazywania ww. środków nie została zawarta pisemnie. Jedynie
    została zawarta słownie, że w dalszym ciągu przelewy będą zasilać Pani konto. Umowę
    słowną zawarła Pani z ojcem (...) r., gdy była Pani już w związku małżeńskim. Wcześniejsze
    przelewy otrzymywała Pani na poczet studiów. Ww. środki pieniężne od ojca mają
    charakter bezzwrotny.
    Pani zdaniem, nie powinna Pani płacić podatku od spadków i darowizn.
    Aby ocenić Pani stanowisko należy zbadać, czy nabycie środków pieniężnych od ojca
    wpisuje się w któryś z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.
    Opisane przez Panią nabycie środków pieniężnych należy więc przeanalizować pod kątem
    darowizny. Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują
    pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna to czynność, której skutkiem darczyńca dokonuje przysporzenia majątkowego
    na rzecz obdarowanego, nie otrzymując za to ekwiwalentu gospodarczego dokonanej
    czynności. (J. Jezioro, w: E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz KC, 2021, art. 888, Nb 1).
    Podsumowując, darowizna nakłada na darczyńcę obowiązek spełnienia świadczenia
    polegającego na nieodpłatnym przysporzeniu obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.
    Zawarcie darowizny wymaga, by w jej rezultacie (na skutek spełnienia świadczenia przez
    darczyńcę) majątek obdarowanego został powiększony. Zasadniczo chodzi tutaj o taką
    wartość przysporzenia, o jaką równocześnie zostaje uszczuplony majątek darczyńcy.

    Zgodnie z art. 889 Kodeksu cywilnego:
      Nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:
        1) gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej
          innymi przepisami kodeksu;
        2) gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki
          sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nienabyte.
    Z opisu zdarzenia wynika, że Pani ojciec dobrowolnie przelewa na Pani konto środki
    pieniężne od (...) r., kiedy Pani zaczęła uczęszczać na studia. Wcześniejsze przelewy
    otrzymywała Pani na poczet studiów. Aktualnie przeznacza Pani te środki na zaspokajanie
    podstawowych potrzeb Pani rodziny takich jak żywność, ubrania, lekarstwa itp. Za ww.
    środki nie jest Pani zobowiązana do żadnych świadczeń na rzecz ojca.
    Zatem środki, które otrzymuje Pani od ojca stanowią bezpłatne, bezzwrotne świadczenie.
    Z powyższego wprost wynika, że w sytuacji otrzymania środków pieniężnych po Pani
    stronie powstaje przysporzenie majątkowe.
    Tym samym, w ww. sytuacji opisane świadczenia pieniężne wykorzystywane przez Panią
    na zaspokojenie potrzeb rodziny, tj.: żywność, ubrania, lekarstwa itp., przekazywane już
    po zawarciu małżeństwa na Pani rzecz, wypełniają definicję darowizny. Bowiem Pani ojciec
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na Pani rzecz kosztem swojego majątku, nie
    otrzymując za to ekwiwalentu gospodarczego.
    O ile bowiem świadczenie, które Pani otrzymywała od ojca w czasie studiów, do zawarcia
    związku małżeńskiego, można zaliczyć do świadczenia tytułem obowiązku
    alimentacyjnego, to kolejne świadczenia/kolejne zasilania konta już nie mogą być tak
    traktowane.
    W myśl bowiem art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.) :
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.
    Stosownie do treści art. 27 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości
      zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą
      przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać
      także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na
      pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.
    Jak wynika z art. 130 ww. Kodeksu:
      Obowiązek jednego małżonka do dostarczania środków utrzymania drugiemu
      małżonkowi po rozwiązaniu lub unieważnieniu małżeństwa albo po orzeczeniu
      separacji wyprzedza obowiązek alimentacyjny krewnych tego małżonka.
    Jak wynika z powyżej przywołanych przepisów, zawarcie przez dziecko małżeństwa nie
    uchyla obowiązku alimentacyjnego rodziców, jeżeli nie jest ono jeszcze w stanie utrzymać
    się samodzielnie, zmienia jednak kolejność obowiązku alimentacyjnego, w takim bowiem
    wypadku obowiązek alimentacyjny współmałżonka wyprzedza obowiązek rodziców.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn - darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na obdarowanym.
    Co do zasady otrzymane darowizny podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn na zasadach określonych dla I grupy podatkowej przy uwzględnieniu
    zwolnienia, o ile zostaną spełnione warunki określone w ww. art. 4a ustawy o podatku
    od spadków i darowizn (w tym złożenie zgłoszenia do naczelnika urzędu skarbowego).

    Jeśli jednak nie dopełniła Pani tego obowiązku i nie złożyła Pani do właściwego urzędu
    skarbowego takiego zgłoszenia, to w opisanej sytuacji należy dodatkowo
    przeanalizować przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), dotyczące przedawnienia prawa do ustalenia
    zobowiązania podatkowego.
    Zgodnie z art. 4 i 5 Ordynacji podatkowej:
      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa,
      powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w
      przepisach prawa podatkowego.
    Zobowiązania podatkowe najczęściej powstają w wyniku zaistnienia pewnego zdarzenia, z
    którym ustawa podatkowa wiąże skutek w postaci jego powstania. W takim przypadku
    zobowiązanie powstaje z dniem zaistnienia tego zdarzenia. Zobowiązania podatkowe z
    niektórego rodzaju tytułów powstają natomiast z dniem doręczenia decyzji organu
    podatkowego, ustalającej jego wysokość.
    Zgodnie bowiem z art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej:
    Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
      1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego
        zobowiązania;
      2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
    Art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej stanowi, że:
      Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia
      deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala
      się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne
      przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku
      postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące
      mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem
      faktycznym.
    Na podstawie art. 68 § 1 i § 2 ww. ustawy:
    Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli
    decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
    Jeżeli podatnik:
      1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,
      2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia
        wysokości zobowiązania podatkowego,
    zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja
    ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
    Zatem przy uwzględnieniu wyżej przytoczonych przepisów - jeżeli w związku z
    otrzymanymi świadczeniami, z chwilą przekroczenia kwoty wolnej od podatku, zgodnie z
    zasadą kumulacji przypadającą na okres zdarzenia, od końca roku kalendarzowego, w

    którym powstał obowiązek podatkowy upłynęło 5 lat, to w sprawie znajdzie zastosowanie
    art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, dotyczący przedawnienia prawa do ustalenia
    zobowiązania podatkowego.
    Przy czym należy mieć na uwadze, że zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, w sytuacji powołania się przez podatnika przed organem
    podatkowym na fakt nabycia tytułem darowizny, następuje odnowienie obowiązku
    podatkowego.
    W zakresie pozostałych otrzymanych w darowiźnie środków, co do nabycia których
    obowiązek podatkowy nie uległ przedawnieniu, jest Pani zobowiązana złożyć zeznanie
    podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
    sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.