Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.694.2020.2.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-10
Teza: Oznaczenia GTU i SW.
Słowa kluczowe: ewidencja; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 listopada 2020 r. (data wpływu – 25 listopada 2020 r.), uzupełnionego pismem z 7 stycznia 2021 r. (data wpływu: 7 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe**– w zakresie braku obowiązku oznaczania transakcji dostawy kamer internetowych symbolem „GTU\_06”,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie obowiązku oznaczeń symbolem „SW”, jako sprzedaży wysyłkowej kamer internetowych do Szwajcarii.

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie szczególnego ewidencjonowania sprzedaży kamer internetowych symbolem „GTU\_06” i „SW”.

Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z 7 stycznia 2021 r. (data wpływu 7 stycznia 2021 r.), które stanowiło odpowiedź na wezwanie Organu z 30 grudnia 2020 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.694.2020.1.WR.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne:

Stan faktyczny 1:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i sprzedaje kamerki internetowe, które można podłączyć do komputera i prowadzić przez nie wideorozmowy. Wnioskodawca ma obowiązek przesłać plik JPK\_V7M za październik, a później za kolejne miesiące.

Stan faktyczny 2:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i sprzedaje kamerki internetowe, które można podłączyć do komputera i prowadzić przez nie wideorozmowy. Wnioskodawca wysłał jedno takie zamówienie do Szwajcarii, która nie jest w UE. Wnioskodawca wysłał to zamówienie za pomocą Poczty Polskiej bez korzystania z odprawy celnej eksportowej. Tym samym nie skorzystał ze zwolnienia z VAT. Faktura jest wystawiona ze stawką 23% VAT.

W piśmie z 7 stycznia 2020 r. Wnioskodawca wskazał również, że w zakresie stanu faktycznego nr 1 wniosek dotyczy ustalenia, czy opisane we wniosku transakcje kamer internetowych mieszczą się w zakresie oznaczenia „GTU\_06”.

Ponadto w ww. piśmie Wnioskodawca wskazał również, że kod PKWiU kamer internetowych to 26.40.33.0.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, w zakresie podatku od towarów i usług:

1.  Czy Wnioskodawca powinien dodać oznaczenie GTU\_06 do każdej pozycji na fakturze, w której jest kamerka internetowa (stan faktyczny 1)?
2.  Czy Wnioskodawca powinien dodać oznaczenie „SW” do takiej faktury (stan faktyczny 2)?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sprecyzowany pismem z 7 stycznia 2020 r.):

Stan faktyczny 1:

Nie, ponieważ kamery internetowe posiadają kod PKWiU 26.40.33.0, dla którego obowiązku nie ma.

Stan faktyczny 2:

Ustawodawca określił, że obowiązek oznaczania faktur kodem „SW” dotyczy zamówień wysłanych do innych krajów UE, jeśli nie jest to transakcja wewnątrzwspólnotowa zwolniona z VAT. Wnioskodawca sądzi, że intencją ustawodawcy było oznaczanie za pomocą kodu „SW” wszystkich faktur, których pozycje będą dostarczane sprzedażą wysyłkową poza Polskę z naliczeniem polskiego podatku VAT. Dotyczy to również zamówień wysyłkowych poza UE, które nie przejdą indywidualnej odprawy eksportowej. Kod SW powinien być dodany do faktury która dotyczy zamówienia wysłanego poza UE w przypadku braku zwolnienia z VAT na podstawie indywidualnej odprawy eksportowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych jest:

*   prawidłowe – w zakresie braku obowiązku oznaczania transakcji dostawy kamer internetowych symbolem „GTU\_06”,
*   nieprawidłowe – w zakresie obowiązku oznaczeń symbolem „SW”, jako sprzedaży wysyłkowej kamer internetowych do Szwajcarii.

W myśl art. 99 ust. 13b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.; dalej jako „ustawa o podatku od towarów i usług”) minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Ponadto zgodnie z art. 109 ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

W oparciu o wyżej wskazane delegacje ustawowe zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług.

Zgodnie z § 1 wyżej wymienione rozporządzenie określa:

1\. szczegółowy zakres danych zawartych w:

1.  deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
2.  ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej „ewidencją”;

2\. objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej „deklaracjami”, oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.

Od dnia 1 października 2020 r., na mocy rozporządzenia, został wprowadzony obowiązek wykazywania w ewidencji m.in. odpowiedniego symbolu oznaczającego określoną procedurę podatkową.

Zgodnie z treścią § 10 ust. 3 pkt 1 lit. f ww. rozporządzenia poza danymi, o których mowa w ust. 1 i 2, ewidencja zawiera następujące oznaczenia dotyczące dostawy urządzeń elektronicznych oraz części i materiałów do nich, wyłącznie określonych w poz. 7-9, 59-63, 65, 66, 69 i 94-96 załącznika nr 15 do ustawy - oznaczenie „06”.

Stosownie do treści § 10 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia dodatkowo ewidencja zawiera oznaczenia dotyczące dostawy w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, o której mowa w art. 23 ustawy – oznaczenie „SW”.

W myśl art. 23 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów (art. 23 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

W tym miejscu wskazać należy, że przez państwo członkowskie, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć państwo członkowskie Unii Europejskiej (tak: art. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której sprzedaje kamery internetowe. Wnioskodawca podaje, że kod PKWIU tych towarów to 26.40.33.0.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dostarczył kamery internetowe, które można podłączyć do komputera i prowadzić z ich pomocą wideorozmowy, do Szwajcarii.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości, w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczą:

*   obowiązku oznaczania transakcji dostawy kamer internetowych symbolem „GTU\_06” na wystawianych fakturach,
*   obowiązku dodawania oznaczeń „SW” do faktur dokumentujących sprzedaż kamer internetowych na terytorium Szwajcarii.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do przepisów wyżej wymienionego rozporządzenia obowiązek oznaczania niektórych transakcji symbolem „GTU\_06” i „SW” dotyczy prowadzenia ewidencji. Prawodawca nie przewidział tożsamego obowiązku w stosunku do wystawianych faktur.

W zakresie pierwszego pytania zadanego przez Wnioskodawcę, wskazać należy, że obowiązek stosowania oznaczenia „GTU\_06” w prowadzonej ewidencji, stosownie do § 10 ust. 3 pkt 1 lit. f dotyczy dostaw urządzeń elektronicznych oraz części i materiałów do nich, zaliczanych do enumeratywnie wskazanych pozycji w załączniku nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z przestawionego stanu faktycznego Wnioskodawca klasyfikuje kamerę internetową do PKWiU 26.40.33.0.

Mając na uwadze, że kamery internetowe o wskazanym przez Wnioskodawcę kodzie PKWiU 26.40.33.0 nie zostały wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, który zawiera zamknięty katalog towarów i usług „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy”, w poz. 7-9, 59-63, 65, 66, 69 i 94-96 do których odnosi się § 10 ust. 3 pkt 1 lit. f ww. rozporządzenia, to Wnioskodawca nie ma obowiązku stosowania oznaczenia „GTU\_06”, w ramach prowadzonej ewidencji, w stosunku do dostaw tych towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W stosunku do drugiego pytania Wnioskodawcy wskazać należy, że obowiązek stosowania oznaczenia „SW” dla potrzeb prowadzonej ewidencji dotyczy sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju w rozumieniu określonym przez art. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. Z cytowanych wyżej przepisów art. 23 ust. 1 i ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika natomiast, że warunkiem uznania dostawy towarów za sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju, jest m.in. okoliczność, że państwem przeznaczenia ma być państwo członkowskie, czyli państwo będące członkiem Unii Europejskiej.

Ze względu na okoliczność, że Szwajcaria nie jest krajem członkowskim Unii Europejskiej, opisana transakcja nie może być uzna za sprzedaż wysyłkową w rozumieniu ustawy, a tym samym Wnioskodawca w ramach prowadzonej ewidencji nie jest zobowiązany do oznaczenia symbolem „SW” dostawy kamer internetowych z terytorium Polski na terytorium Szwajcarii.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie drugiego z zadanych pytań, w myśl którego kod „SW” powinien być dodany do faktury, która dotyczy zamówienia wysłanego poza UE w przypadku braku zwolnienia z VAT na podstawie indywidualnej odprawy eksportowej jest nieprawidłowe.

Podsumowując:

1.  sprzedaż na terytorium kraju kamer internetowych o wskazanym przez Wnioskodawcę kodzie PKWiU 26.40.33.0 nie podlega oznaczeniu symbolem GTU\_06 ani na fakturach dokumentujących tą sprzedaż ani w prowadzonej ewidencji,
2.  sprzedaż kamery internetowej o wskazanym przez Wnioskodawcę kodzie PKWiU 26.40.33.0, która została wysyłana do Szwajcarii nie stanowi sprzedaży wysyłkowej w rozumieniu ustawy o VAT i nie podlega oznaczeniu symbolem „SW” ani na fakturze dokumentującej tą sprzedaż ani w prowadzonej ewidencji.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   braku obowiązku oznaczania transakcji dostawy kamer internetowych symbolem „GTU\_06” – jest prawidłowe,
*   obowiązku oznaczeń symbolem „SW”, jako sprzedaży wysyłkowej kamery internetowej do Szwajcarii – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych przedstawionych we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Zastrzega się, że Organ w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej nie dokonuje klasyfikacji statystycznej towarów i usług jak i też nie ocenia prawidłowości dokonanej przez wnioskodawcę klasyfikacji, przyjmując ją jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\] za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.