Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.645.2024.2.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Możliwość i moment uznania za koszty uzyskania przychodów Bonusu przyznanego Uczniom na zajęcia z Nauczycielem.
Słowa kluczowe: bonus; koszt-koszty uzyskania przychodów; moment
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4c; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości i momentu zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów Bonusu. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest spółka z ograniczony odpowiedzialnością (dalej: Spółka) z siedziby na
    terytorium Polski, podlegająca na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86 ze zm.: dalej: ustawa o CIT). Spółka prowadzi
    działalność polegającą w przeważającej części na świadczeniu usług w zakresie
    przeprowadzania kursów edukacyjnych(...).
    Celem rozszerzenia zakresu prowadzonej działalności, w ramach nowego projektu, Spółka
    uruchomiła platformę internetową (dalej: Platforma) umożliwiający nauczycielom (dalej:
    Nauczyciele), oferującym odpłatne usługi przeprowadzenia korepetycji, odnalezienie
    klientów (dalej: Uczniowie) oraz oferującą odpowiednią infrastrukturę informatyczną
    pozwalającą na przeprowadzenie ww. korepetycji oraz dokonanie zapłaty Nauczycielowi
    przez Ucznia. Lekcje odbywać się mogą z wykorzystaniem infrastruktury zapewnianej
    przez Platformę (tj. online) lub stacjonarnie, poprzez osobiste spotkanie Nauczyciela z
    Uczniem (przy czym możliwe jest w takim przypadku zrealizowanie zapłaty za
    pośrednictwem Platformy).
    Wynagrodzenie Nauczyciela wpłacane jest przez Uczniów na rachunek bankowy Spółki, a
    następnie przekazywane przez Spółkę Nauczycielowi. Uczniami są osoby fizyczne,
    podlegające na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie
    z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    1991 nr 80 poz. 350 ze zm.; dalej: ustawa o PIT).
    Warunkiem korzystania z Platformy przez Nauczyciela jest opłacanie abonamentu na
    rzecz Spółki. Ponadto Spółka pobiera od Nauczyciela opłatę prowizyjną za pierwszą
    faktycznie odpłatnie przeprowadzoną lekcję z danym Uczniem, a także opłatę
    transakcyjną oraz opłatę serwisową. Uczniowie mogą korzystać z Platformy nieodpłatnie,
    po zarejestrowaniu i zaakceptowaniu regulaminu.
    Celem zachęcenia jak największej ilości Uczniów do korzystania z Platformy i, tym samym
    celem zwiększenia ilości transakcji dokonywanych za pośrednictwem Platformy Spółka
    wprowadziła do regulaminu Platformy zapis, zgodnie z którym każdy Uczeń po
    zarejestrowaniu w Platformie otrzymuje na przypisany mu rachunek techniczny środki w
    wysokości 20 zł tytułem bonusu na start (dalej: Bonus).
    Informacja o Bonusie wskazana jest na stronie internetowej Platformy umożliwiającej
    rejestrację w Platformie. Regulamin Platformy nie przewiduje żadnych warunków, od
    których uzależnione jest otrzymanie Bonusu przez zarejestrowanego Ucznia. Bonus może
    być wykorzystany przez Ucznia jedynie na zakup usługi dydaktycznej za pośrednictwem
    Platformy od Nauczyciela, od którego dotychczas Uczeń nie nabywał ww. usług za
    pośrednictwem Platformy. Bonus nie może zostać wykorzystany na zakup usługi
    dydaktycznej od Nauczyciela, który zaprosił Ucznia do korzystania z Platformy z
    wykorzystaniem linku polecającego. Bonus nie może być przez Ucznia wypłacony.
    W momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia zgodnie z regulaminem Platformy, tj. w
    momencie zakończenia lekcji, środki przekazywane są przez Platformę z rachunku
    technicznego przypisanego do Ucznia na rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela
    tytułem części wynagrodzenia za przeprowadzoną lekcję. Nauczyciel ma możliwość
    swobodnej wypłaty otrzymanych środków z rachunku technicznego w Portalu na swój
    rachunek bankowy.

## Pytanie

1. Czy na Spółce, z uwagi na przyznanie Uczniowi Bonusu lub wykorzystanie przez Ucznia
      Bonusu, ciążą obowiązki płatnika, w tym obowiązek informacyjny, o których mowa w
      ustawie o PIT?
    2. Czy wydatek odpowiadający kwocie Bonusu stanowi dla Spółki koszt uzyskania
      przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    3. Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie oznaczone numerem 2,
      koszt uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej kwocie Bonusu potrącalny
      jest w momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia, tj. w momencie przekazania
      środków przez Platformę z rachunku technicznego przypisanego do Ucznia na
      rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone nr 2 i nr 3 w zakresie
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego jako
    nr 1 wydam odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2
    Zdaniem Spółki, wydatek odpowiadający kwocie Bonusu stanowi dla Spółki koszt
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Powyższa definicja zawiera więc następujące kryteria, które musi spełnić dany wydatek,
    aby mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu:
        wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów lub
        wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
        oraz
        poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w
        zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztu zyskania przychodu
        określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 10 września 2019 r„ sygn. akt. II FSK 839/18; Wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r„ sygn. akt. II FSK 1382/15; wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II FSK 4113/14), aby wydatek mógł zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów powinny być spełnione łącznie następujące
    warunki:
    a) wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. został pokryty z zasobów majątkowych
      podatnika, a nie innego podmiotu,
    b) wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. jego wartość nie została podatnikowi w
      jakikolwiek sposób zwrócona,
    c) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
      gospodarczą;
    d) wydatek poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    e) wydatek został właściwie udokumentowany,
    f) wydatek nie znajduje się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT,
      których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, celem zachęcenia jak największej ilości
    Uczniów do korzystania z Platformy i tym samym celem zwiększenia ilości transakcji
    dokonywanych za pośrednictwem Platformy, Spółka przyznaje każdemu Uczniowi po
    zarejestrowaniu w Platformie Bonus. Jednocześnie, Bonus nie może zostać wypłacony,
    może zostać przeznaczony wyłącznie na zakup usług dydaktycznych za pośrednictwem
    Platformy. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że wydatki Spółki na sfinansowanie
    Bonusów uznać należy za wydatki na cele reklamowe. Katalog wydatków wskazany w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT ma charakter zamknięty, a wydatki na cele reklamowe nie zostały w
    ww. katalogu wskazane. Jednocześnie Spółka nie ma wątpliwości, że wydatki Spółki na
    przyznanie Bonusów mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i
    poniesione są w celu osiągnięcia przez Spółkę przychodu. Powyższe wydatki mają na celu
    zachęcenie Uczniów do rejestracji w Platformie, a w konsekwencji zbudowanie jak
    największej bazy zarejestrowanych w Platformie Uczniów, co prowadzi do zwiększenia
    ilości transakcji przeprowadzanych za pośrednictwem Platformy – w szczególności z uwagi
    na fakt, że Uczeń ma możliwość przeznaczenia Bonusu jedynie na zakup usług
    dydaktycznych za pośrednictwem Platformy. Mając na uwadze powyższe, powyższe
    wydatki spełniać będą definicję kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT.
    Ad 3
    Zdaniem Spółki koszt uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej kwocie Bonusu
    potrącalny jest w momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia, tj. w momencie
    przekazania środków przez Platformę z rachunku technicznego przypisanego do Ucznia
    na rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Jak stanowi ust. 4e ww. artykułu. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z
    zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),
    z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, Bonus przekazywany jest na rachunek
    techniczny Ucznia i może być wykorzystany przez Ucznia jedynie na zakup usługi
    dydaktycznej za pośrednictwem Platformy od Nauczyciela, od którego dotychczas Uczeń
    nie nabywał ww. usług za pośrednictwem Platformy. Bonus nie może zostać wykorzystany
    na zakup usługi korepetycji od Nauczyciela, który zaprosił Ucznia do korzystania z
    Platformy z wykorzystaniem linku polecającego. Bonus nie może być przez Ucznia
    wypłacony. W momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia zgodnie z regulaminem
    Platformy, środki przekazywane są przez Platformę z rachunku technicznego
    przypisanego do Ucznia na rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela tytułem części
    wynagrodzenia za przeprowadzoną lekcję. Nauczyciel ma możliwość wypłaty otrzymanych
    środków z rachunku technicznego w Portalu na swój rachunek bankowy.
    Mając na uwadze powyższe, przyznanie Bonusu Uczniowi nie wiąże się z faktycznym
    przekazaniem środków pieniężnych na rachunek bankowy Ucznia. Jednocześnie, w
    momencie wykorzystania Bonusu, dochodzi do przekazania przez Platformę środków z
    rachunku technicznego przypisanego Uczniowi na rachunek techniczny przypisany
    Nauczycielowi, przy czym Nauczyciel może swobodnie dysponować otrzymanymi
    środkami (np. dokonać wypłaty środków na swój rachunek bankowy). Innymi słowy, w
    momencie wykorzystania Bonusu dochodzi do częściowego sfinansowania Uczniowi lekcji
    przez Spółkę.

    Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uznaje się co do zasady
    dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych. Zdaniem Spółki, z uwagi na opisany
    sposób rozliczenia, koszt odpowiadający kwocie Bonusu powinien zostać ujęty w księgach
    rachunkowych w momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia, tj. w momencie
    zakończenia lekcji sfinansowanej częściowo przez Spółkę. Mając na uwadze powyższe,
    zgodnie z art. 15e ust. 4d ustawy o CIT koszt uzyskania przychodów w wysokości
    odpowiadającej kwocie Bonusu potrącalny jest w momencie wykorzystania Bonusu przez
    Ucznia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: ustawa o CIT):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo–skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
        przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu)
        oraz
        potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
        obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia
        przychodu.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu.
    Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność polegającą głównie na
    przeprowadzaniu kursów edukacyjnych, (...). Spółka uruchomiła platformę internetową
    (dalej: Platforma) umożliwiającą nauczycielom, odnalezienie klientów (dalej: Uczniów) oraz
    oferującą odpowiednią infrastrukturę informatyczną pozwalającą na przeprowadzenie
    korepetycji oraz dokonanie zapłaty konkretnemu Nauczycielowi przez Ucznia.
    Wynagrodzenie Nauczyciela wpłacane jest przez Uczniów na rachunek bankowy Spółki, a
    następnie przekazywane przez Spółkę Nauczycielowi.

    Aby zachęcić Uczniów do korzystania z Platformy i, tym samym zwiększyć ilości transakcji
    za pośrednictwem Platformy, Spółka wprowadziła do regulaminu Platformy zapis, zgodnie
    z którym każdy Uczeń po zarejestrowaniu w Platformie otrzymuje na przypisany mu
    rachunek techniczny środki w wysokości 20 zł tytułem bonusu na start (dalej: Bonus).
    Regulamin Platformy nie przewiduje żadnych warunków, od których uzależnione jest
    otrzymanie tego Bonusu. Uczeń może go wykorzystać na zakup usługi dydaktycznej za
    pośrednictwem Platformy od Nauczyciela, od którego dotychczas Uczeń nie nabywał ww.
    usług za pośrednictwem Platformy. Bonus nie może być przez Ucznia wypłacony.
    W momencie wykorzystania przez Ucznia Bonusu, zgodnie z regulaminem Platformy, tj. w
    momencie zakończenia lekcji, środki przekazywane są przez Platformę z rachunku
    technicznego przypisanego do Ucznia na rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela
    tytułem części wynagrodzenia za przeprowadzoną lekcję. Po otrzymaniu środków
    Nauczyciel może dowolnie nimi dysponować.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy mogą Państwo zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów poniesione koszty Bonusu oraz w jakim momencie.
    Należy mieć na uwadze, że „celowy” wydatek to przede wszystkim ten, który racjonalnie
    przyczynia się do osiągnięcia przychodu, ewentualnie zachowania lub zabezpieczenia jego
    źródła. Działania takie muszą mieć zatem charakter pozytywny, wpływający na przychód
    podatkowy.
    Zauważyć należy, że jednoznacznie wskazali Państwo, że ponoszone koszty Bonusu służą
    zachęceniu Uczniów do korzystania i opłacania korepetycji za pośrednictwem Platformy.
    Możliwość uzyskania Bonusu, czyli zniżki na lekcje, skłania Uczniów do rejestracji na
    Platformie. Tym samym poniesione przez Państwa koszty mogą wpłynąć na uzyskanie
    przychodów przez Spółkę. Jednocześnie nie sposób również przypisać wydatków na Bonus
    do wyłączeń wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Jest to katalog, który
    enumeratywnie wylicza rodzaje wydatków, których nie zalicza się do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Tak więc stwierdzić należy, że wskazane w treści wniosku wydatki zostaną poniesione w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i w celu uzyskania przychodów, co
    oznacza, że wydatki te spełniają przesłanki pozwalające na uznanie ich za koszty uzyskania
    przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).
    Oznacza to tym samym, że Państwa stanowisko do pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o
    kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
        bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
        uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w
        jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),
        inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
        przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
        prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

    Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, które nie pozostają w
    uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości
    ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.
    Klasyfikacja kosztów do wyżej wymienionych rodzajów kosztów uzyskania przychodu
    powinna odbywać się za każdym razem w oparciu o indywidualne cechy działalności
    podatnika, w ramach której wydatki te są ponoszone. Należy jednocześnie zaznaczyć, że
    prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest
    wykazaniem jego celowości i związku z osiągniętym przychodem, jak i prawidłowym
    udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek prawidłowego
    rozliczania i wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi
    skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W art. 15 ust. 4b ww. ustawy wskazano:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
        1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
          później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
          podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
        2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
          złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
          obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie
    (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w
    roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni
    został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku
    podatkowym (nie późniejszym jednak niż termin określony do złożenia zeznania
    podatkowego) – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym
    po roku, którego dotyczy.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że koszty pozostające w bezpośrednim
    związku przyczynowo-skutkowym z faktycznie otrzymanymi lub należnymi przychodami
    danego roku podatkowego, podlegającymi opodatkowaniu w tym roku, są kosztami
    uzyskania przychodu na podstawie przepisów art. 15 ust. 4, ust. 4b albo 4c ustawy o CIT.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu

      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Zatem, elementem decydującym o momencie rozpoznania kosztów uzyskania
    przychodów jest data, na którą (pod którą) dany koszt został prawidłowo ujęty w księgach
    rachunkowych. Ponadto z przepisu tego wynika, że podstawą do ujęcia kosztu jest faktura
    (rachunek) lub inny dowód wówczas, gdy nie ma faktur (rachunków).
    W zakresie wszelkich wydatków stanowiących na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych pośrednie koszty uzyskania przychodów podatnik jest uprawniony do
    rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany wydatek zostanie ujęty
    w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo na podstawie
    innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy
    dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych
    kosztów.
    Ponadto, należy zauważyć, że istnieje taka grupa wydatków (kosztów) poniesionych przez
    podatnika, które stanowią koszt poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, a rachunkowo nie będą ujęte na koncie kosztowym
    wcale albo będą ujęte z opóźnieniem. W związku z powyższym, jeżeli podatnik poniósł
    dany wydatek (koszt), który ujęty został w księgach rachunkowych i zgodnie z ww. ustawą
    można go uznać za koszt pośredni, to data ujęcia w księgach rachunkowych tego wydatku
    będzie momentem poniesienia kosztu podatkowego.
    Państwa zdaniem koszt uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej kwocie
    Bonusu potrącalny jest w momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia, tj. w momencie
    przekazania środków przez Platformę z rachunku technicznego przypisanego do Ucznia
    na rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela.
    Przyznanie Bonusu Uczniowi nie wiąże się z faktycznym przekazaniem środków
    pieniężnych na rachunek bankowy Ucznia. Środki znajdują się na rachunku technicznym, a
    Uczeń nie jest zobowiązany do wykorzystania ich. Tak więc w chwili przekazania środków
    na rachunek techniczny Ucznia nie ma pewności, co do tego, czy środki te w ogóle zostaną
    wykorzystane – wydatek ten nie jest definitywny, Spółka nie poniosła w tym momencie
    jeszcze faktycznego wydatku.
    Dopiero w momencie wykorzystania Bonusu dochodzi do przekazania przez Platformę
    środków z rachunku technicznego przypisanego Uczniowi na rachunek techniczny
    przypisany Nauczycielowi. Przy czym Nauczyciel może swobodnie dysponować
    otrzymanymi środkami, np. dokonać wypłaty środków na swój rachunek bankowy. Wtedy
    też wydatek zostaje faktycznie poniesiony.
    Koszt odpowiadający kwocie Bonusu powinien zatem zostać ujęty w księgach
    rachunkowych w momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia.
    Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 15e ust. 4d ustawy o CIT, koszt uzyskania
    przychodów w postaci Bonusu potrącalny jest w momencie wykorzystania Bonusu przez
    Ucznia.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko do pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe
    zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w
    sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.