Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.350.2019.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-04
Teza: powstanie przychodu w momencie przyznania i realizacji Jednostek Planu
Słowa kluczowe: akcja; jednostka; plan; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2019 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2019 r. (data wpływu 1 sierpnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego do osób fizycznych w zakresie:

*   powstania przychodu w momencie przyznania Jednostek Planu w ramach planu motywacyjnego – **jest prawidłowe,**

*   powstania przychodu w momencie realizacji Jednostek Planu w ramach planu motywacyjnego i otrzymania świadczenia pieniężnego oraz wypłaty Quasi Dywidendy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2019 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w momencie przyznania Jednostek Planu w ramach planu motywacyjnego oraz w momencie realizacji Jednostek Planu w ramach planu motywacyjnego i otrzymania świadczenia pieniężnego oraz wypłaty Quasi Dywidendy.

Z uwagi na braki formalne wniosku, Organ podatkowy pismem z dnia 12 lipca 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.350.2019.1.GG (doręczonym w dniu 27 lipca 2019 r.) wezwał Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 1 sierpnia 2019 r. wpłynęło do tutejszego Organu uzupełnienie wniosku z dnia 30 lipca 2019 r. (nadane w dniu 30 lipca 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez oddział zagranicznego przedsiębiorcy będącego rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii (dalej także: Oddział i Spółka Matka odpowiednio). Oddział i Spółka Matka są częścią międzynarodowego koncernu, do którego należą również inne spółki powiązane (dalej: Koncern, Grupa). Działalność gospodarcza Koncernu na poziomie globalnym obejmuje określone procesy biznesowe, które realizowane są przez poszczególne podmioty wchodzące w skład Koncernu. Jednocześnie, jednym z kierunków strategicznych globalnej polityki Koncernu jest m.in. zwiększenie motywacji wśród wszystkich pracowników Koncernu i tym samym wzrost współczynnika retencji zatrudnionych, których praca w poszczególnych podmiotach Grupy niewątpliwie przyczynia się do rozwoju Grupy jako całości. W celu utrzymania tego kierunku z perspektywy Koncernu oraz zachowania tych samych standardów dla wszystkich pracujących dla Koncernu osób, uwzględniając przy tym ich równe traktowanie, Spółka Matka (dalej również jako: Organizator Planu), oferuje w odniesieniu do pracowników poszczególnych podmiotów zależnych, w tym Wnioskodawcy (dalej jako: Pracownicy lub Uczestnicy) możliwość wzięcia udziału w długoterminowym planie motywacyjnym (ang. …, dalej: Plan Motywacyjny). Nadrzędnym celem Planu Motywacyjnego jest długoterminowe powiązanie interesów pracowników Koncernu z interesami Grupy jako całości, umożliwienie uzyskiwania profitów ze wzrostu wartości rynkowej Grupy oraz pozyskiwanie i zatrzymanie Pracowników dzięki udostępnianiu im możliwości osiągnięcia dodatkowych benefitów.

Udział Uczestników, w tym Wnioskodawcy, w Planie Motywacyjnym jest dobrowolny i nie wynika z umowy o pracę zawartej z Oddziałem ani z innych regulacji prawa pracy obowiązujących w Oddziale. Jednocześnie, szczegółowe zasady udziału w Planie Motywacyjnym oraz kryteria i warunki, jakie musi spełnić Uczestnik/Wnioskodawca, aby w nim uczestniczyć są uregulowane w stworzonych w tym celu wewnątrzgrupowych dokumentach, które komunikowane są Uczestnikom zatrudnionym w podmiotach zależnych, w tym Wnioskodawcy, zatrudnionym w Oddziale, którzy zostali nominowani do wzięcia udziału w Planie Motywacyjnym. Tym samym, ustalenia dotyczące przedstawionego we wniosku Planu Motywacyjnego są określane i podejmowane na poziomie globalnym (przez odpowiednie wewnątrzgrupowe organy), co oznacza, że Oddział nie jest w żaden sposób angażowany w proces decyzyjny i/lub nominację Uczestników. Jednocześnie, administrowanie przedstawionym wniosku Planem zostało powierzone przez Spółkę Matkę specjalistycznemu podmiotowi zewnętrznemu, w żaden sposób niepowiązanemu z którymkolwiek podmiotem wchodzącym w skład Koncernu.

Zgodnie z obowiązującym Planem Motywacyjnym, którego regulamin został utworzony i przyjęty na podstawie odpowiedniej procedury prawnej obowiązującej w Wielkiej Brytanii, Pracownicy Oddziału, w tym Wnioskodawca, w zależności od stażu zatrudnienia, mogą przystąpić do następujących rodzajów (podkategorii) Planu Motywacyjnego:

1.  tzw. Phantom Free Shares (dalej: Jednostki PFS), zgodnie z którym Pracownikom Oddziału spełniającym odpowiednie warunki, przyznawane są nieodpłatnie akcje fantomowe, tj. Jednostki PFS (w określonej ilości), uprawniające do otrzymania w przyszłości przez Uczestników Planu Motywacyjnego w momencie realizacji Jednostek PFS wypłaty w formie świadczenia pieniężnego, skalkulowanej jako iloczyn liczby przyznanych Jednostek PFS i wysokości ceny akcji Spółki Matki, po zakończeniu okresu karencji wynoszącego 3 lata (i pod warunkiem pozostania w stosunku pracy),
2.  tzw. Phantom Investment Shares (dalej: Jednostki PIS), zgodnie z którym Pracownicy spełniający odpowiednie warunki, poprzez dokonywanie na dedykowane w tym celu indywidualne konto bankowe, otwarte i prowadzone przez Uczestnika w wybranym przez Uczestnika banku, regularnych miesięcznych wpłat w określonej wysokości (do ustalonego w ramach Planu limitu) (dalej: Oszczędności), są uprawnieni do otrzymania, po upływie oznaczonego w regulaminie Planu Motywacyjnego okresu rozliczeniowego (zazwyczaj 12 miesięcy) określonej ilości Jednostek PIS. Ilość przyznawanych Jednostek PIS skalkulowana jest w oparciu o wysokość zgromadzonych Oszczędności na wskazanym powyżej koncie bankowym i cenie rynkowej akcji Spółki Matki. W momencie przyznania Jednostek PIS Uczestnicy otrzymują jednocześnie tzw. Phantom Matching Shares (dalej: Jednostki PMS), które w momencie realizacji uprawniają Uczestnika do wypłaty gotówkowej, skalkulowanej jako iloczyn liczby przyznanych Jednostek PMS i wysokości ceny akcji Spółki Matki, po zakończeniu okresu karencji wynoszącego 3 lata (i pod warunkiem pozostania w stosunku pracy).

W przypadku Jednostek PIS należy wskazać, że dokonywanie regularnych miesięcznych wpłat na dedykowane w tym celu indywidualne konto bankowe (tj. Oszczędności, których wysokość uzależniona jest od indywidualnej preferencji Uczestnika/Wnioskodawcy i nie jest odgórnie ustalona, aczkolwiek z uwzględnieniem limitu minimalnej oraz maksymalnej wysokości wpłat ustalonych w ramach Planu) nie oznacza, że Jednostki PIS otrzymywane są przez Uczestników w zamian za zgromadzone przez nich Oszczędności. Innymi słowy, pomimo że dokonywanie przez Uczestników/Wnioskodawcę wpłat i utrzymanie zdefiniowanego w regulaminie Planu Motywacyjnego poziomu Oszczędności w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego stanowi warunek niezbędny do otrzymania przez nich określonej ilości Jednostek PIS, to czynność ta nie jest równoznaczna z dokonywaniem przez nich zakupu tych Jednostek PIS. Tym samym, przedmiotowe oszczędności pozostają na dedykowanym koncie bankowym Uczestników/Wnioskodawcy również po przyznaniu im przez Organizatora Planu należnych im Jednostek PIS i w efekcie nieprzerwanie pozostają do ich dyspozycji.

Zarówno Jednostki PFS, Jednostki PIS i Jednostki PMS (dalej również łącznie jako: Jednostki Planu) są niezbywalne, tj. Uczestnicy, w tym Wnioskodawca, nie mogą przekazanych im uprawnień zbyć, przenieść ani obciążyć. Przystąpienie do Planu Motywacyjnego i posiadanie Jednostek Planu nie daje również Uczestnikom, w tym Wnioskodawcy, praw akcjonariusza do akcji Spółki Matki ani innego podmiotu z Grupy, w tym prawa do udziału w zysku, ani nie upoważnia w przyszłości do faktycznego nabycia przez Uczestników, w tym Wnioskodawcy, akcji jakiegokolwiek podmiotu z Grupy, po upływie okresu karencji. Jednocześnie, liczba otrzymanych przez Uczestników/Wnioskodawcę Jednostek PFS lub/oraz Jednostek PIS/Jednostek PMS nie jest częścią oraz nie wpływa na wysokość wynagrodzenia Uczestników/Wnioskodawcy ze stosunku pracy, jakie otrzymują oni od Oddziału.

Dodatkowo, na moment realizacji Jednostek PFS i PMS Uczestnicy, w tym Wnioskodawca, będą uprawnieni do otrzymania Phantom Dividend Equivalents, tzw. Quasi Dywidenda, tj. kwoty odpowiadającej wartości dywidendy, jaka byłaby wypłacona, gdyby wskazane jednostki wynikały z posiadania akcji przez Uczestnika.

Oddział będzie obciążany kosztami realizacji praw wynikających z Jednostek PFS, Jednostek PIS oraz Jednostek PMS przyznawanych w ramach Planu Motywacyjnego, a także kosztami wypłat Quasi Dywidendy. Z perspektywy technicznej, wypłaty na rzecz Uczestników w związku z realizacją przez nich Jednostek Planu i Quasi Dywidendy dokonywane będą z polskiego rachunku bankowego należącego do Spółki Matki (Oddział nie posiada indywidualnego rachunku bankowego), a następnie koszty te będą przenoszone do ksiąg Oddziału, przy czym Wnioskodawca podkreślił, że zaksięgowanie płatności po stronie Oddziału stanowi jedynie konsekwencję ustaleń wewnątrzgrupowych i nie ma wpływu na pochodzenie płatności, które efektywnie należne są Uczestnikom od Spółki Matki jako organizatora Planu Motywacyjnego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca zauważył, że jak zostało wskazane we wniosku, przystąpienie do Planu Motywacyjnego i posiadanie Jednostek Planu, tj. jednostek PFS, PIS oraz PMS nie daje Wnioskodawcy praw akcjonariusza do akcji Spółki Matki lub innego podmiotu z Grupy, w tym prawa do udziału w zysku, ani nie upoważnia w przyszłości do faktycznego nabycia przez Wnioskodawcę akcji jakiegokolwiek podmiotu z Grupy po upływie wskazanego we wniosku okresu karencji. Innymi słowy, posiadane przez Wnioskodawcę Jednostki Planu nie dają Wnioskodawcy żadnego uprawnienia w stosunku do jakiegokolwiek podmiotu z Grupy oraz nie stanowią jakiegokolwiek prawa udziałowego, w tym prawa głosu. Tym samym, Wnioskodawca, w chwili nabycia Jednostek Planu nie będzie postrzegany jako udziałowiec/akcjonariusz (wspólnik) podmiotu przyznającego omawiane Jednostki.

W świetle powyższego należy uznać, że posiadanych przez Wnioskodawcę Jednostek PFS, PIS oraz PMS nie można przyrównać do akcji rozumianej sensu stricte. Przedmiotowe jednostki nie są również przedmiotem jakiegokolwiek obrotu regulowanego czy nieregulowanego (jak wskazano we wniosku, Jednostki Planu są niezbywalne, tj. Uczestnicy, w tym Wnioskodawca, nie mogą przekazanych im uprawnień zbyć, przenieść ani obciążyć), dlatego też nie są wyceniane. Ponadto nie są również notowane na giełdzie.

Wnioskodawca wskazał, że przyznawane jednostki PFS, PIS oraz PMS stanowią prawa majątkowe, które nie są pochodnym instrumentem finansowym lub papierem wartościowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1768, z późn. zm.), lub pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przyznanie Wnioskodawcy Jednostek Planu w ramach Planu Motywacyjnego skutkuje/będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy realizacja Jednostek Planu i w konsekwencji otrzymanie przez Wnioskodawcę świadczenia pieniężnego oraz wypłata na rzecz Wnioskodawcy Quasi Dywidendy wiążą się/będą wiązały się dla Wnioskodawcy z powstaniem przychodu z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, który to przychód Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany wykazać i rozliczyć w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym ten przychód uzyskano?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie otrzymania Jednostek Planu nie powstaje/nie powstanie po Jego stronie jakikolwiek przychód dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych dalej: PDOF i tym samym po Jego stronie nie powstają żadne obowiązki podatnika PDOF.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm., dalej: ustawa o PDOF), źródłami przychodów są inne źródła. Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o PDOF, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednocześnie, art. 20 ust. 1 ustawy o PDOF stanowi, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Mając na uwadze powyższe, oraz fakt, że Jednostki Planu w Planie Motywacyjnym otrzymywane są przez Wnioskodawcę nieodpłatnie należy w pierwszej kolejności rozważyć czy z perspektywy ww. przepisów ich otrzymanie powoduje powstanie przychodu po Jego stronie w postaci nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu PDOF. Zdaniem Wnioskodawcy w tym miejscu należy wskazać, że z istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym obciążającym przyrost majątkowy, a zatem przychodem jest tylko taka wartość (bez względu na formę/postać), która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

W konsekwencji powyższego, według Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że o nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu PDOF można mówić w sytuacji, gdy:

*   podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwałe przysporzenie majątkowe,

*   korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego, korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy,

*   świadczenie musi mieć nieodpłatny charakter, tj. nie może ono wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.

Zdaniem Wnioskodawcy, przyznanie Jednostek Planu w Planie Motywacyjnym, nie może zostać uznane za świadczenie otrzymane, gdyż takie uprawnienie stanowi jedynie potencjalną możliwość zaistnienia w przyszłości przysporzenia majątkowego przy założeniu, że zostaną spełnione określone warunki przewidziane w Planie Motywacyjnym.

Zdaniem Wnioskodawcy należy podkreślić, że mogą zatem zdarzyć się sytuacje, kiedy to nie będzie miał On w ogóle możliwości wykonania Jednostek Planu, np. w przypadku rozwiązania łączącego Go z Oddziałem stosunku pracy. Ponadto według Wnioskodawcy należy podkreślić, że jako Uczestnik Planu nie może On swobodnie dysponować przyznanymi Jednostkami Planu – w szczególności nie może przekazanych Mu uprawnień zbyć, ani w żaden inny sposób zrealizować przed upływem okresu wskazanego w Planie Motywacyjnym.

Jednocześnie, w Jego opinii, przyznając Jednostki Planu żaden podmiot na ten moment nie poniesie ekonomicznego ciężaru, który efektywnie zostanie poniesiony dopiero w momencie realizacji Jednostek Planu i wypłaty rozliczenia pieniężnego.

Co więcej fakt, że wartość przysporzenia majątkowego uzyskanego przez Wnioskodawcę w ramach realizacji Jednostek Planu będzie m.in. uzależniona od wysokości ceny akcji Spółki Matki po zakończeniu ustalonego okresu karencji (wynoszącego 3 lata), która to wysokość nie jest znana na moment przyznania Jednostek Planu, stanowi kolejny argument przemawiający za brakiem powstania jakiegokolwiek przychodu po Jego stronie w momencie przyznania Jednostek Planu. Tym samym, wartość przysporzenia majątkowego otrzymanego potencjalnie w przyszłości przez Niego z tytułu realizacji Jednostek Planu, do momentu zakończenia okresu karencji powodującego możliwość wypłaty rozliczenia pieniężnego powinna być, zdaniem Wnioskodawcy, traktowana jako wartość hipotetyczna.

A zatem, całość okoliczności jednoznacznie wskazuje na to, że w przypadku Jednostek Planu nie otrzyma On przysporzenia majątkowego w momencie ich przyznania. Konsekwentnie, w świetle przepisów ustawy o PDOF przyznane Wnioskodawcy Jednostki Planu nie stanowią dla Niego przychodu podatkowego w momencie ich przyznania.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, dopiero w momencie realizacji Jednostek Planu, tj. otrzymania kwoty wypłaty pieniężnej przez Uczestników/w tym Wnioskodawcę oraz w momencie otrzymania Quasi Dywidendy powstaje/powstanie po Jego stronie przychód zaklasyfikowany do przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PDOF w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF, który to przychód jest/będzie On zobowiązany wykazać i rozliczyć w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym ten przychód uzyskano.

Analizując kwalifikację przychodu otrzymanego z tytułu realizacji Jednostek Planu oraz otrzymania Quasi Dywidendy dla celów PDOF, zdaniem Wnioskodawcy przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego, jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, czyli musiałby wiązać się z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie.

Tym samym, świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby trzeciej – nawet jeżeli jako kryterium stanowiące podstawę jego przyznania stanowi fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem, nie może stanowić, w opinii Wnioskodawcy, podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przychód taki należy ocenić jako świadczenie otrzymane od podmiotu, z którym danej osoby nie łączy stosunek pracy.

Powyższe potwierdza również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. II FSK 1410/10), który w odniesieniu do art. 12 ust. 1 ustawy o PDOF trafnie zauważył: „z przytoczonego przepisu wynika jednoznacznie, że stanowi on o przychodach z określonych (w nim) stosunków prawnych, w tym – istotnego dla sprawy niniejszej – stosunku pracy. W przywołanej regulacji prawnej prawodawca nie użył sformułowań w rodzaju: „przychody związane ze stosunkiem pracy, towarzyszące stosunkowi pracy, osiągnięte przy okazji stosunku pracy”. Jeżeli więc uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna osiągnie przychód pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale nie stanowiący przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”.

W świetle powyższego Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że otrzymana przez Uczestników, w tym przez Niego, wypłata pieniężna związana z realizacją Jednostek Planu, pomimo że może zostać uznana za pozostającą w pewnym związku z faktem zatrudnienia Uczestników/Wnioskodawcy w Oddziale, to jednak źródłem przysporzenia majątkowego Uczestników/Wnioskodawcy nie jest sam stosunek pracy z Oddziałem. Wynika to przede wszystkim z faktu, że uprawnienie do uczestnictwa w Planie Motywacyjnym nie wynika z umów o pracę zawartych przez Uczestników/Wnioskodawcę z Oddziałem, uprawnienie to nie jest też zapisane w jakichkolwiek innych dokumentach obowiązujących w Oddziale, m.in. regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania itp. Źródłem przedmiotowego przysporzenia majątkowego są natomiast ustanowione przez organizatora Planu – Spółkę Matkę i obowiązujące we wszystkich spółkach Grupy dokumenty.

W tym miejscu, zdaniem Wnioskodawcy, należy wskazać, że przepisy prawa podatkowego powinny być interpretowane ściśle. W konsekwencji, w przypadku przepisów prawa podatkowego pierwszeństwo posiada wykładnia językowa. Zastosowanie wykładni językowej do przytoczonych powyżej przepisów prowadzi, zdaniem Wnioskodawcy, do wniosku, że za przychód podatkowy z tzw. innych źródeł należy uznać wszelkie sytuacje, gdy danemu przysporzeniu można przypisać cechę przychodu i jednocześnie przychód ten nie kwalifikuje się do żadnego innego wskazanego w ustawie o PDOF źródła przychodów.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wartość przysporzenia majątkowego uzyskanego przez Niego jako Uczestnika w związku z realizacją Jednostek Planu i wypłatą Quasi Dywidendy, mogłaby zostać przypisana do źródeł przychodów innych niż określonych w art. 10 ust. 1 pkt 9 tylko w przypadku, gdyby udział w przedmiotowym przedsięwzięciu był bezpośrednim następstwem obowiązków wynikających z umowy o pracę zawartej przez Uczestnika/Wnioskodawcę z Oddziałem (tj. udział w Planie Motywacyjnym nie byłby dobrowolny i/lub uczestnictwo w nim wynikałoby wprost z zapisów umowy łączącej Uczestnika/Wnioskodawcę z Oddziałem) lub wyraźnego wskazania ustawodawcy, że w analogicznych do opisanych we wniosku sytuacjach (tj. w przypadku gdy organizatorem programu motywacyjnego jest podmiot powiązany z pracodawcą uczestnika programu, a udział w przedmiotowym programie nie wynika z zawartych z pracodawcą uczestnika umów o pracę) wartość wypłat pieniężnych otrzymywanych w ramach organizowanych przedsięwzięć będzie stanowić przychód ze stosunku pracy.

W ocenie Wnioskodawcy, w opisywanym przypadku, żadna z powyższych ewentualności nie znajdzie zastosowania. Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że:

*   prawo uczestnictwa w Planie Motywacyjnym jest przyznawane przez odrębny podmiot, który nie jest pracodawcą Uczestników/Wnioskodawcy;

*   warunki uczestnictwa w Planie Motywacyjnym nie stanowią elementu umowy o pracę Uczestników/Wnioskodawcy ani nie są zapisane w dokumentach wewnętrznych Oddziału (np. regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania);

*   liczba otrzymanych przez Uczestników/Wnioskodawcę Jednostek Planu i wysokości Quasi Dywidendy nie jest częścią oraz nie wpływa na wysokość wynagrodzenia Uczestników/Wnioskodawcy ze stosunku pracy jakie otrzymają oni od Oddziału oraz,

*   jednym z elementów warunkujących możliwość przystąpienia do Planu Motywacyjnego jest nie tyle fakt zatrudnienia w Oddziale co pozostawania zatrudnionym w jednej ze spółek należących do Koncernu,

– możliwy do osiągnięcia w przyszłości przychód związany z uczestnictwem w Planie Motywacyjnym stanowi przychód z innych źródeł.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, dla przedmiotowej kwalifikacji przychodu bez znaczenia pozostanie także fakt, że zgodnie z ustaleniami wewnątrzgrupowymi, to Oddział ostatecznie poniesie ekonomiczny ciężar partycypowania Uczestników w Planie Motywacyjnym, tj. po dokonaniu wypłat na rzecz Uczestników w związku z realizacją przez nich Jednostek Planu i Quasi Dywidendy z polskiego rachunku bankowego należącego do Spółki Matki koszty przedmiotowych wypłat zostaną finalnie przeniesione do ksiąg Oddziału. Okoliczność ta nie zmienia bowiem zasadniczej kwalifikacji świadczenia uzyskiwanego nie od Oddziału będącego pracodawcą, ale od zagranicznego podmiotu, z którym Uczestników nie wiąże żaden stosunek pracy, tj. Spółki Matki.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie pieniężne związane z realizacją Jednostek Planu i otrzymaniem Quasi Dywidendy, stanowią, w Jego opinii, przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o PDOF. Wskazane przychody są bowiem otrzymane przez Uczestników/Wnioskodawcę od podmiotu, z którym nie łączy ich stosunek pracy (tj. od Spółki Matki).

Powyższe rozważania potwierdza dodatkowo sformułowanie „w szczególności” zawarte w art. 20 ustawy o PDOF, które w opinii Wnioskodawcy dowodzi, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przywołanym przepisie.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązany jest/będzie do samodzielnego wykazania przedmiotowego przychodu w zeznaniu rocznym na właściwym formularzu, który będzie opodatkowany na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych wydanych w ostatnim czasie przez organy podatkowe w analogicznych do przedstawionego we wniosku stanach faktycznych, m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 czerwca 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.242.2018.l.MK, w której Organ uznał: „Wskazać bowiem należy, że wypłata gotówkowa, uzyskana w następstwie nieodpłatnego nabycia udziałów fantomowych stanowiących pochodne instrumenty finansowe od podmiotu niemieckiego, stanowić będzie świadczenie od podmiotu trzeciego, tj. Spółki niemieckiej i winna być zaliczona do tego źródła przychodów, w ramach którego zostały uzyskane pochodne instrumenty finansowe. Pracowników Spółki uczestniczących w Programie nie będzie łączył ze spółką niemiecką, będącą organizatorem programu motywacyjnego stosunek pracy. Spółka zamierza zawrzeć z każdym z uczestników pisemną umowę, której treścią będzie przyznanie mu określonej w umowie wartości udziałów fantomowych.

Umowa będzie umową cywilnoprawną mającą charakter zobowiązaniowy, odrębną od umowy o pracę, wiążącej uczestnika ze spółką polską. W świetle powyższego zasadnym jest uznanie, że (\`(...)\`) przychód pracowników Spółki polskiej z tytułu dokonanej przez Spółkę niemiecką wypłaty gotówkowej, uzyskanej w następstwie nieodpłatnego nabycia udziałów fantomowych stanowiących pochodne instrumenty finansowe należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł”.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że w świetle złożonych powyżej wyjaśnień Jego własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie ulega zmianie. Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione wyjaśnienia korespondują z treścią stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz zaprezentowaną tam, dokonaną przez Niego, oceną stanu prawnego. Tym samym, podtrzymuje On przedstawione we wniosku stanowisko, zgodnie z którym w momencie otrzymania Jednostek Planu nie powstaje/nie powstają żadne obowiązki podatnika PDOF. Dopiero w momencie realizacji Jednostek Planu, tj. otrzymania kwoty wypłaty pieniężnej przez Uczestników/w tym Wnioskodawcę, oraz w momencie otrzymania Quasi Dywidendy powstaje/powstanie po Jego stronie przychód zaklasyfikowany do przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PDOF w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF, który to przychód jest/będzie On zobowiązany wykazać i rozliczyć w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym ten przychód uzyskano.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Stosownie do art. 12 ust. 1 omawianej ustawy: za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jak wynika z zacytowanego w zdaniu poprzednim przepisu, ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za pracę, a wskazany przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych ma charakter przykładowego wyliczenia (świadczy o tym użyte sformułowanie „w szczególności”). O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników – czy pokrywa wypłatę tych świadczeń bezpośrednio ze środków własnych, czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyty przez ustawodawcę zwrot „w szczególności” pozwala stwierdzić, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 4 ww. ustawy, przychody z realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskane w następstwie objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane.

W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez oddział zagranicznego przedsiębiorcy będącego rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii (dalej także: Oddział i Spółka Matka odpowiednio). Oddział i Spółka Matka są częścią międzynarodowego koncernu, do którego należą również inne spółki powiązane (dalej: Koncern, Grupa). Działalność gospodarcza Koncernu na poziomie globalnym obejmuje określone procesy biznesowe, które realizowane są przez poszczególne podmioty wchodzące w skład Koncernu. Jednocześnie, jednym z kierunków strategicznych globalnej polityki Koncernu jest m.in. zwiększenie motywacji wśród wszystkich pracowników Koncernu i tym samym wzrost współczynnika retencji zatrudnionych, których praca w poszczególnych podmiotach Grupy niewątpliwie przyczynia się do rozwoju Grupy jako całości. W celu utrzymania tego kierunku z perspektywy Koncernu oraz zachowania tych samych standardów dla wszystkich pracujących dla Koncernu osób, uwzględniając przy tym ich równe traktowanie, Spółka Matka (dalej również jako: Organizator Planu) oferuje w odniesieniu do pracowników poszczególnych podmiotów zależnych, w tym Wnioskodawcy (dalej jako: Pracownicy lub Uczestnicy) możliwość wzięcia udziału w długoterminowym planie motywacyjnym (ang. International Share Incentive Plan-Phantom Shares, dalej: Plan Motywacyjny). Nadrzędnym celem Planu Motywacyjnego jest długoterminowe powiązanie interesów pracowników Koncernu z interesami Grupy jako całości, umożliwienie uzyskiwania profitów ze wzrostu wartości rynkowej Grupy oraz pozyskiwanie i zatrzymanie Pracowników dzięki udostępnianiu im możliwości osiągnięcia dodatkowych benefitów. Udział Uczestników, w tym Wnioskodawcy, w Planie Motywacyjnym jest dobrowolny i nie wynika z umowy o pracę zawartej z Oddziałem ani z innych regulacji prawa pracy obowiązujących w Oddziale. Jednocześnie, szczegółowe zasady udziału w Planie Motywacyjnym oraz kryteria i warunki, jakie musi spełnić Uczestnik/Wnioskodawca, aby w nim uczestniczyć są uregulowane w stworzonych w tym celu wewnątrzgrupowych dokumentach, które komunikowane są Uczestnikom zatrudnionym w podmiotach zależnych, w tym Wnioskodawcy, zatrudnionym w Oddziale, którzy zostali nominowani do wzięcia udziału w Planie Motywacyjnym. Tym samym, ustalenia dotyczące przedstawionego we wniosku Planu Motywacyjnego są określane i podejmowane na poziomie globalnym (przez odpowiednie wewnątrzgrupowe organy), co oznacza, że Oddział nie jest w żaden sposób angażowany w proces decyzyjny i/lub nominację Uczestników. Jednocześnie, administrowanie przedstawionym wniosku Planem zostało powierzone przez Spółkę Matkę specjalistycznemu podmiotowi zewnętrznemu, w żaden sposób niepowiązanemu z którymkolwiek podmiotem wchodzącym w skład Koncernu.

Zgodnie z obowiązującym Planem Motywacyjnym, którego regulamin został utworzony i przyjęty na podstawie odpowiedniej procedury prawnej obowiązującej w Wielkiej Brytanii, Pracownicy Oddziału, w tym Wnioskodawca, w zależności od stażu zatrudnienia, mogą przystąpić do następujących rodzajów (podkategorii) Planu Motywacyjnego:

1.  tzw. Phantom Free Shares (dalej: Jednostki PFS), zgodnie z którym Pracownikom Oddziału spełniającym odpowiednie warunki, przyznawane są nieodpłatnie akcje fantomowe, tj. Jednostki PFS (w określonej ilości), uprawniające do otrzymania w przyszłości przez Uczestników Planu Motywacyjnego w momencie realizacji Jednostek PFS wypłaty w formie świadczenia pieniężnego, skalkulowanej jako iloczyn liczby przyznanych Jednostek PFS i wysokości ceny akcji Spółki Matki, po zakończeniu okresu karencji wynoszącego 3 lata (i pod warunkiem pozostania w stosunku pracy),
2.  tzw. Phantom Investment Shares (dalej: Jednostki PIS), zgodnie z którym Pracownicy spełniający odpowiednie warunki, poprzez dokonywanie na dedykowane w tym celu indywidualne konto bankowe, otwarte i prowadzone przez Uczestnika w wybranym przez Uczestnika banku, regularnych miesięcznych wpłat w określonej wysokości (do ustalonego w ramach Planu limitu) (dalej: Oszczędności), są uprawnieni do otrzymania, po upływie oznaczonego w regulaminie Planu Motywacyjnego okresu rozliczeniowego (zazwyczaj 12 miesięcy) określonej ilości Jednostek PIS. Ilość przyznawanych Jednostek PIS skalkulowana jest w oparciu o wysokość zgromadzonych Oszczędności na wskazanym powyżej koncie bankowym i cenie rynkowej akcji Spółki Matki. W momencie przyznania Jednostek PIS Uczestnicy otrzymują jednocześnie tzw. Phantom Matching Shares (dalej: Jednostki PMS), które w momencie realizacji uprawniają Uczestnika do wypłaty gotówkowej, skalkulowanej jako iloczyn liczby przyznanych Jednostek PMS i wysokości ceny akcji Spółki Matki, po zakończeniu okresu karencji wynoszącego 3 lata (i pod warunkiem pozostania w stosunku pracy).

W przypadku Jednostek PIS należy wskazać, że dokonywanie regularnych miesięcznych wpłat na dedykowane w tym celu indywidualne konto bankowe (tj. Oszczędności, których wysokość uzależniona jest od indywidualnej preferencji Uczestnika/Wnioskodawcy i nie jest odgórnie ustalona, aczkolwiek z uwzględnieniem limitu minimalnej oraz maksymalnej wysokości wpłat ustalonych w ramach Planu) nie oznacza, że Jednostki PIS otrzymywane są przez Uczestników w zamian za zgromadzone przez nich Oszczędności. Innymi słowy, pomimo że dokonywanie przez Uczestników/Wnioskodawcę wpłat i utrzymanie zdefiniowanego w regulaminie Planu Motywacyjnego poziomu Oszczędności w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego stanowi warunek niezbędny do otrzymania przez nich określonej ilości Jednostek PIS, to czynność ta nie jest równoznaczna z dokonywaniem przez nich zakupu tych Jednostek PIS. Tym samym, przedmiotowe oszczędności pozostają na dedykowanym koncie bankowym Uczestników/Wnioskodawcy również po przyznaniu im przez Organizatora Planu należnych im Jednostek PIS i w efekcie nieprzerwanie pozostają do ich dyspozycji. Zarówno Jednostki PFS, Jednostki PIS i Jednostki PMS (dalej również łącznie jako: Jednostki Planu) są niezbywalne, tj. Uczestnicy, w tym Wnioskodawca, nie mogą przekazanych im uprawnień zbyć, przenieść ani obciążyć. Przystąpienie do Planu Motywacyjnego i posiadanie Jednostek Planu nie daje również Uczestnikom, w tym Wnioskodawcy, praw akcjonariusza do akcji Spółki Matki ani innego podmiotu z Grupy, w tym prawa do udziału w zysku, ani nie upoważnia w przyszłości do faktycznego nabycia przez Uczestników, w tym Wnioskodawcy, akcji jakiegokolwiek podmiotu z Grupy, po upływie okresu karencji. Jednocześnie, liczba otrzymanych przez Uczestników/Wnioskodawcę Jednostek PFS lub/oraz Jednostek PIS/Jednostek PMS nie jest częścią oraz nie wpływa na wysokość wynagrodzenia Uczestników/Wnioskodawcy ze stosunku pracy, jakie otrzymują oni od Oddziału. Dodatkowo, na moment realizacji Jednostek PFS i PMS Uczestnicy, w tym Wnioskodawca, będą uprawnieni do otrzymania Phantom Dividend Equivalents, tzw. Quasi Dywidenda, tj. kwoty odpowiadającej wartości dywidendy, jaka byłaby wypłacona, gdyby wskazane jednostki wynikały z posiadania akcji przez Uczestnika. Oddział będzie obciążany kosztami realizacji praw wynikających z Jednostek PFS, Jednostek PIS oraz Jednostek PMS przyznawanych w ramach Planu Motywacyjnego, a także kosztami wypłat Quasi Dywidendy. Z perspektywy technicznej, wypłaty na rzecz Uczestników w związku z realizacją przez nich Jednostek Planu i Quasi Dywidendy dokonywane będą z polskiego rachunku bankowego należącego do Spółki Matki (Oddział nie posiada indywidualnego rachunku bankowego), a następnie koszty te będą przenoszone do ksiąg Oddziału, przy czym Wnioskodawca podkreślił, że zaksięgowanie płatności po stronie Oddziału stanowi jedynie konsekwencję ustaleń wewnątrzgrupowych i nie ma wpływu na pochodzenie płatności, które efektywnie należne są Uczestnikom od Spółki Matki jako organizatora Planu Motywacyjnego. Wnioskodawca wskazał, że przyznawane Jednostki PFS, PIS oraz PMS stanowią prawa majątkowe, które nie są pochodnym instrumentem finansowym lub papierem wartościowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym należy uznać, że w momencie przyznania Wnioskodawcy przez Spółkę Matkę w ramach Planu Motywacyjnego niezbywalnych, warunkowych Jednostek Planu, po stronie Wnioskodawcy nie powstaje/nie powstanie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na tym etapie Wnioskodawca otrzymuje bowiem jedynie warunkowe prawo do otrzymania w przyszłości świadczenia pieniężnego od Spółki Matki, opartych o wartość akcji tej spółki. Wnioskodawca wskazał, że przyznawane Jednostki Planu są niezbywalne, tj. Uczestnicy, w tym Wnioskodawca, nie mogą przekazanych im uprawnień zbyć, przenieść ani obciążyć, dlatego też nie są wyceniane.

Natomiast otrzymane – w wyniku realizacji ww. jednostki Planu – świadczenie pieniężne oraz Quasi Dywidenda stanowią przysporzenie Wnioskodawcy podlegające opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że podmiotem organizującym Plan Motywacyjny jest Spółka Matka, upoważnienie Wnioskodawcy do uczestnictwa w Planie Motywacyjnym jest związane z zatrudnieniem w Oddziale, który należy do Grupy, zasady i kryteria udziału w Planie Motywacyjnym wynikają z wewnątrzgrupowych dokumentów, udział Wnioskodawcy w Planie Motywacyjnym nie wynika z umowy o pracę zawartej z Oddziałem ani z innych regulacji prawa pracy obowiązujących w Oddziale, Oddział posiada uprawnienia pracodawcy w stosunku do Wnioskodawcy, świadczenie pieniężne oraz Quasi Dywidenda będą dokonane z polskiego rachunku bankowego należącego do Spółki Matki.

Z powyższego należy wywieść wniosek, że otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenie pieniężne oraz wypłata na Jego rzecz Quasi Dywidendy od Spółki Matki nie stanowią dla Wnioskodawcy przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, przychody Wnioskodawcy z tytułu świadczenia pieniężnego oraz wypłaty Quasi Dywidendy w ramach realizacji Jednostek Planu należy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakwalifikować jako przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy, powstaje w dniu otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym niniejszych wypłat, który podlega uwzględnieniu w stosownym zeznaniu podatkowym składanym przez Wnioskodawcę o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym, w terminie od 15 lutego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym został osiągnięty niniejszy przychód, zgodnie z treścią art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, przyznanie Wnioskodawcy Jednostek Planu w ramach Planu Motywacyjnego nie skutkuje/nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, realizacja Jednostek Planu i w konsekwencji otrzymanie przez Wnioskodawcę świadczenia pieniężnego oraz wypłata na rzecz Wnioskodawcy Quasi Dywidendy wiążą się/będą wiązały się dla Wnioskodawcy z powstaniem przychodu z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to przychód Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany wykazać i rozliczyć w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym ten przychód uzyskano.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, a zatem mając na uwadze powyższe interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do Niego, nie dotyczy pozostałych Uczestników Planu Motywacyjnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.