Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.241.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku VAT w związku z
realizacją zadania (fotowoltaika).
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
podatek-prawo do odzyskania podatku
projekt
termomodernizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości
    odzyskania podatku VAT w związku z realizacją zadania pn.: (...).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 21 maja 2025 r. (wpływ 21 maja 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT)
    i składa z tego tytułu stosowne deklaracje miesięczne (JPKV7M). Gmina realizuje zadania
    zarówno z zakresu administracji publicznej, zadania o charakterze zaspakajania
    zbiorowych potrzeb publicznych, a także przedsięwzięcia gospodarcze.
    Złożony wniosek obejmuje stan faktyczny wynikający z realizacji przez Gminę zadań
    publicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym – porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony
    przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego
    magazynu przeciwpowodziowego; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Gmina (...) składa wniosek o dofinansowanie do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w (...) na zadanie pn.: (...).
    Prace objęte zadaniem, jak sama nazwa wskazuje, obejmują termomodernizację budynku
    użyteczności publicznej, którego właścicielem jest Gmina (...). Prace termomodernizacyjne
    obejmują m.in.: docieplenie ścian zewnętrznych, docieplenie stropu, wymianę drzwi
    zewnętrznych, wymianę okien, wykonanie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła,
    wymianę oświetlenia, modernizację instalacji grzewczej i wymianę źródła ciepła na pompę
    ciepła, montaż instalacji fotowoltaicznej.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
    1. Na kogo będą wystawiane faktury w związku z realizacją projektu pn.: (...)?
      Odp.: W związku z realizacją projektu pn.: (...) faktury będą wystawiane na Gminę (...).
    2. W jaki sposób i do jakich czynności wykorzystują Państwo/będą Państwo
      wykorzystywać budynek strażnicy OSP w (...), tj. czy ww. budynek strażnicy służy do
      wykonywanych przez Państwa czynności:
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich),
        b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich –
        prosimy wskazać podstawę prawną zwolnienia),
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to
        jakich)?
      Odp.: Budynek strażnicy OSP w (...) będzie wykorzystywany przez Gminę (...) do
      czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na

      podstawie bezpłatnej umowy użyczenia zawartej pomiędzy Gminą (...) a Ochotniczą
      Strażą Pożarną w (...) budynek jest użyczony i wykorzystywany wyłącznie na cele
      statutowe OSP w (...).
    3. Czy w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach zadania pn.: (...) będą
      Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia
      20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze
      zm.)?
      Odp.: W związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach zadania pn.: (...)
      Gmina (...) będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
      ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
    4. Czy ww. instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii?
      Odp.: Tak, instalacja będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19
      ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    5. Czy zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?
      a) Jakie zasady rozliczenia wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji
        fotowoltaicznej zostaną określone w umowie zawartej z przedsiębiorstwem
        energetycznym?
      b) Czy ww. umowa będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w związku z
        wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
      Odp.: Tak, zostanie zawarta przez Gmina (...) umowa z przedsiębiorstwem
      energetycznym.
        a) W umowie zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym obowiązywać będą
        zasady net-billing przy rozliczeniu wyprodukowanej energii elektrycznej z
        instalacji fotowoltaicznej.
        b) W umowie z przedsiębiorstwem energetycznym wynagrodzenie będzie zgodne z
        zasadami rozliczenia net-billing.
    6. Czy w przypadku instalacji fotowoltaicznej będą Państwo korzystali z rozliczenia:
        a) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
        oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii? lub
        b) wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
        oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
      Odp.: W przypadku instalacji fotowoltaicznej Gmina (...) będzie korzystała z rozliczenia
      wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu
      o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    7. Czy ww. instalacja fotowoltaiczna będzie mieściła się w przepisach określonych w art.
      4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, proszę wskazać konkretny
      punkt ww. przepisu.
      Odp.: Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna mieści się w przepisach określonych w
      art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii w punkcie 3) po 31 marca 2022 r.
      na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4
      ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w
      przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na
      zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką samorządu
      terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2

      pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
      polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020
      r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
      mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    8. Do jakich czynności będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja fotowoltaiczna, o
      której mowa we wniosku, tj. czy do czynności:
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać, jakie to
        czynności),
        b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać,
        jakie to czynności),
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać,
        jakie to czynności)?
      Odp.: Instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku, będzie wykorzystywana do
      czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na
      podstawie bezpłatnej umowy użyczenia zawartej pomiędzy Gminą (...) a Ochotniczą
      Strażą Pożarną w (...) budynek jest oraz dalej będzie użyczony i wykorzystywany
      wyłącznie na cele statutowe OSP w (...).
    9. W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
      wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
      361 ze zm.), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15
      ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, to czy będzie istniała możliwość
      przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
      gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
      Odp.: Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do działalności
      gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów. Na
      podstawie bezpłatnej umowy użyczenia zawartej pomiędzy Gminą (...) a Ochotniczą
      Strażą Pożarną w (...) budynek jest oraz dalej będzie użyczony i wykorzystywany
      wyłącznie na cele statutowe OSP w (...).
    10. W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
      wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to czy
      będą Państwo mieli obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot
      podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z
      czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
      Odp.: Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do działalności
      gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności
      zwolnionych od podatku VAT.
    11. Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci:
        a) będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to należy
        wskazać w jakim terminie?
        b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka będzie „przepadała”?
    Odp.: W umowie zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym obowiązywać będą
    zasady net-billing przy rozliczeniu wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji
    fotowoltaicznej. Zgodnie z rozliczeniem według zasady net-billing po 31 marca 2022 r.

    na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4
    ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w
    przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup,
    montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego
    lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z
    dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
    finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818),
    dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art.
    2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.

## Pytanie

Czy poprawnie zostało określone we wniosku o dofinansowanie, iż Gmina (...) nie ma
    prawnej możliwości odzyskania poniesionych kosztów w postaci podatku od towarów i
    usług (VAT) w rozumieniu art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852, 1473, 1721, 1911, z 2025 r. poz. 222.) w związku z
    realizacją zadania pn.: (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, z treści przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (VAT)
    wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. gdy odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towar lub usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa
    odliczenia podatku jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Opisany wyżej projekt będzie stanowił realizację zadań własnych gminy (...) w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina (...) nie będzie wykonywała
    żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT związanych z opisaną wyżej
    inwestycją.
    Wobec powyższego, Gminie (...) nie przysługuje prawna możliwość odzyskania podatku
    VAT naliczonego w fakturach wystawianych w związku z zamówionymi w toku realizacji
    ww. zadania dostawami czy usługami. Z uwagi na możliwość przyporządkowania zakupów
    nie istnieje także podstawa do zastosowania proporcjonalnego odliczenia według
    współczynnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    W świetle tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:

      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6l ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    realizacja przez Państwa projektu pn.: (...) będzie miała związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z 20 lutego 2015
    r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwaną dalej
    „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci

        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
        elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
        odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
        przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
        przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
        o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowaw art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:

      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
      - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
        której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
      - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
        niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii
      - w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają
        różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
      - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
        odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła
        energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób
        ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
        energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Przepis art. 4 ust. 10 ustawy o OZE wskazuje, że:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu

      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Na mocy art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:
      W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w
      ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
      1) art. 52 ust. 1;
      2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2024 r.
      poz. 1047).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4b ust. 17 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1, może wystąpić do prosumenta energii
      odnawialnej, o którym mowa w ust. 12, o zmianę albo zawarcie umowy
      kompleksowej albo umowy sprzedaży zawierającej postanowienia, o których mowa

      w ust. 12 pkt 1 i 2. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej nie wyrazi zgody
      na zmianę albo zawarcie umowy, o której mowa w zdaniu pierwszym, to sprzedawca,
      o którym mowa w art. 40 ust. 1, może stosować rynkową cenę energii elektrycznej, o
      której mowa w ust. 2 pkt 2, dla tego prosumenta energii odnawialnej bez
      uwzględniania reguły zastępowania ujemnych wartości tej ceny wartością równą
      zero, w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej.
    Stosownie do art. 4b ust. 18 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej wystąpił do Koordynatora do
      spraw negocjacji, o którym mowa w art. 31a ustawy - Prawo energetyczne, z
      wnioskiem o rozwiązanie sporu dotyczącego stosowania rynkowej ceny energii
      elektrycznej z uwzględnieniem ust. 17, wówczas do czasu rozwiązania sporu przez
      tego Koordynatora przy stosowaniu rynkowej ceny energii elektrycznej, o której
      mowa w ust. 2 pkt 2, dla tego prosumenta energii odnawialnej uwzględnia się regułę
      zastępowania ujemnych wartości tej ceny wartością równą zero, w celu wyznaczania
      wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.

      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art.
        40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4
        a) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
        b) ust. 1a pkt 1. ust. 1a pkt 1.
        c) Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
        a) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
        b) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
          dla czerwca 2022 r.
        – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług i składają Państwo wniosek o dofinansowanie na zadanie pn.:
    (...). Prace objęte zadaniem obejmują termomodernizację budynku użyteczności
    publicznej, którego właścicielem jest Gmina. Prace termomodernizacyjne obejmują m.in.:
    docieplenie ścian zewnętrznych, docieplenie stropu, wymianę drzwi zewnętrznych,

    wymianę okien, wykonanie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła, wymianę
    oświetlenia, modernizację instalacji grzewczej i wymianę źródła ciepła na pompę ciepła,
    montaż instalacji fotowoltaicznej. W związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w
    ramach zadania, Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt
    27a ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacja będzie stanowiła mikroinstalację w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zostanie zawarta przez
    Gmina (...) umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. W umowie zawartej z
    przedsiębiorstwem energetycznym obowiązywać będą zasady net-billing przy rozliczeniu
    wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej. W umowie z
    przedsiębiorstwem energetycznym wynagrodzenie będzie zgodne z zasadami rozliczenia
    net-billing. W przypadku instalacji fotowoltaicznej Gmina (...) będzie korzystała z
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
    art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Przedmiotowa instalacja
    fotowoltaiczna mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii w punkcie 3) po 31 marca 2022 r. na podstawie
    kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo
    energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument
    ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie
    tej mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
    realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
    realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
    finansowej 2014- 2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego
    programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem
    ust. 6. W umowie zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym obowiązywać będą zasady
    net-billing przy rozliczeniu wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji
    fotowoltaicznej.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz

    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – będą Państwo bowiem dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b ustawy o OZE symbolem Eb (t)
    przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust.
    4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania
    niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej
    do sieci w okresie (t) przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
    prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii
    odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej wg ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
    źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, dokonają
    Państwo dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie.
    Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej

    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny zarejestrowany podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej będą dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zamierzają Państwo zawrzeć umowę, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku w związku z realizacją
    projektu wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną
    zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Przepis art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    podatku VAT, jest przypisanie konkretnych wydatków inwestycyjnych do określonego
    rodzaju działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) oraz innej niż
    działalność gospodarcza (czynności pozostające poza VAT), z którymi wydatki te są
    związane. Mają zatem Państwo obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji, czyli
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający

    z otrzymanych faktur zakupu związanych z realizowanym projektem. Jeśli takie
    wyodrębnienie wydatków inwestycyjnych jest możliwe, przysługuje Państwu pełne prawo
    do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą
    opodatkowaną. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków
    inwestycyjnych poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast gdy nie będą mieli Państwo
    możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację inwestycji do
    działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych przez Państwa związanych z realizacją Projektu
    w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku OSP, należy zauważyć, że
    instalacja ta będzie służyć do produkcji prądu, którego dostawa będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od
    towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku
    dla dostawy prądu.
    Ponadto – jak Państwo wskazali – instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku,
    będzie wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do
    działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz
    czynności zwolnionych od podatku VAT. Równocześnie – w związku z faktem, że są
    Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, a będące konsekwencją montażu
    instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w charakterze Prosumenta, będą stanowiły
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy, podlegającą opodatkowaniu tym
    podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia – należy uznać, że wydatki ponoszone na
    montaż przedmiotowej instalacji będą miały związek – wbrew Państwa twierdzeniu –
    zarówno z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak
    i z działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z realizacją projektu, w sytuacji gdy mają Państwo
    możliwość przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do
    działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do działalności innej niż
    gospodarcza, to przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od
    towarów i usług. Nie przysługuje natomiast Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w stosunku do ww. wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację projektu w całości do działalności gospodarczej, to przysługuje
    Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane
    z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników.
    Zaznaczenia wymaga, że w rozpatrywanej sprawie – jak wynika z opisu sprawy – w ramach
    realizacji projektu wykonują Państwo czynności dotyczące termomodernizacji, jak również
    montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku OSP. W związku z realizacją
    przedmiotowego projektu faktury będą wystawiane na Państwa.

    Tak więc w odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie wydatków związanych z
    realizacją projektu w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej – jak wskazano powyżej –
    wydatki te, wbrew Państwa twierdzeniu, będą wykorzystywane częściowo do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sprzedaży energii elektrycznej. Tak więc będą
    wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT), jak i do działalności innej niż działalność gospodarcza
    (czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Tym samym w przypadku, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację Projektu odnoszących się do montażu instalacji fotowoltaicznej w
    całości do działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Tym samym, w odniesieniu do ww. wydatków przysługuje Państwu także prawo do
    częściowego zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. Przepis ten
    umożliwia otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku
    naliczonego. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest
    powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a
    kwotą podatku należnego.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że w związku z ponoszeniem wydatków na realizację projektu
    pn.: (...) w części dotyczącej montażu instalacji fotowoltaicznej, w sytuacji gdy będą mieli
    Państwo możliwość przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów
    działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do
    działalności innej niż gospodarcza, będzie Państwu przysługiwało pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie będzie przysługiwało natomiast
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do wydatków
    poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi. Natomiast w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo
    możliwości przypisania ponoszonych wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej w
    całości do działalności gospodarczej, będzie przysługiwało Państwu – na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników. Przy czym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, będzie przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia przesłanek
    negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Natomiast, w zakresie pozostałych wydatków (niezwiązanych z montażem instalacji
    fotowoltaicznej) ponoszonych na realizację projektu pn.: (...), nie będzie Państwu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    ze względu na brak związku ww. wydatków z czynnościami opodatkowanymi.

    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym Gminie nie będzie przysługiwało prawo do
    odzyskania naliczonego podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na realizację
    projektu, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości
    podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do
    kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady
    korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe
    przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Państwu
    przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowanym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.