Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.61.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Możliwość skorzystania z tzw. ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga-ulga na powrót
ulga-ulga podatkowa
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z tzw. ulgi na powrót. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Wyjazd z Polski i okres pobytu za granicą
    (...) listopada 2011 r., po ukończeniu studiów (...) i rekrutacji przez firmę (...), wyjechał Pan
    do Wielkiej Brytanii (potwierdzenie: list od pracodawcy z datą rozpoczęcia zatrudnienia (...)
    listopada 2011 r.) w celu podjęcia pracy i dalszego rozwoju zawodowego.
    W momencie wyjazdu nie był Pan świadomy obowiązku zgłoszenia tego faktu w urzędzie
    skarbowym, przez co przez cały okres swojego pobytu za granicą figurował Pan w polskim
    systemie podatkowym jako rezydent podatkowy, zameldowany (...).
    2. Centrum interesów życiowych w Wielkiej Brytanii
    Od momentu wyjazdu w 2011 r. do września 2023 r. Pana centrum interesów życiowych
    znajdowało się w Wielkiej Brytanii, głównie w (...) w Szkocji oraz (...). W tym czasie mieszkał
    Pan, pracował i prowadził życie osobiste w Wielkiej Brytanii. W 2019 r. uzyskał Pan
    brytyjskie obywatelstwo, (potwierdzenie: Certificate of Naturalisation) co dodatkowo
    potwierdza, że Pana centrum interesów życiowych znajdowało się w Wielkiej Brytanii i tam
    koncentrowała się Pana aktywność zawodowa oraz osobista.
    W latach 2019-2022 mieszkał Pan i studiował w (...) (potwierdzenie: list o statusie studenta
    zawierający adres zamieszkania oraz transkrypt ocen). Pod koniec studiów podjął Pan
    zatrudnienie w firmie (...) (potwierdzenie: umowa z (...)), gdzie pracował Pan od (...) lutego
    2022 r. do (...) maja 2022 r.
    Po zakończeniu studiów kontynuował Pan pobyt w (...) do stycznia 2023 r. (potwierdzenie:
    (...)). W lutym 2023 r. rozpoczął Pan pracę w firmie (...) (potwierdzenie: kontrakt z (...)),
    gdzie mieszkał Pan i pozostawał zatrudniony aż do powrotu do Polski we wrześniu 2023 r.
    W całym tym okresie Pana dochody pochodziły z zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, gdzie był
    Pan traktowany jako rezydent podatkowy (potwierdzenie: (...) z (...) kwietnia 2023 r. z
    adresem w Wielkiej Brytanii).
    3. Zmiana miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w 2021 r.
    W 2021 r. dokonał Pan zmiany adresu dla celów rozliczania podatku od najmu
    nieruchomości w Polsce. Była to decyzja podyktowana wyłącznie względami
    administracyjnymi – jako że okresowo wracał Pan do Polski w celu zarządzania
    nieruchomościami, chciał Pan rozliczać podatek w urzędzie skarbowym właściwym dla
    miasta, w którym bywał Pan najczęściej.
    W związku z tym zgłosił Pan w polskim urzędzie skarbowym zmianę miejsca zamieszkania
    dla celów podatkowych, co pozwoliło Panu na prawidłowe rozliczanie dochodów z najmu.

    Niemniej Pana centrum interesów życiowych nie uległo zmianie i przez cały czas
    pozostawało w Wielkiej Brytanii, gdzie Pan przebywał, uzyskiwał główne dochody i w
    związku z tym podlegał Pan tamtejszej rezydencji podatkowej.
    4. Powrót do Polski i wniosek o ulgę na powrót
    Po ponad 12 latach pobytu w Wielkiej Brytanii, we wrześniu 2023 r. podjął Pan decyzję o
    powrocie do Polski i przeniesieniu tutaj swojego centrum interesów życiowych.
    W związku z tym uważa Pan, że spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót,
    jednak ma Pan wątpliwości dotyczące swojego wcześniejszego statusu rezydenta
    podatkowego w Polsce oraz ewentualnego wpływu tej sytuacji na możliwość skorzystania
    z ulgi.
    Jakiekolwiek braki w dokumentacji nie wynikają z ich faktycznego braku, lecz z Pana
    wcześniejszej nieświadomości istnienia tej ulgi (dowiedział się Pan o niej dopiero w trakcie
    planowania powrotu w 2023 r.). Jeśli zajdzie taka potrzeba, może dostarczyć Pan
    brakujące dokumenty, o ile jest w ich posiadaniu (np. nie posiada Pan wszystkich umów
    wynajmu w Wielkiej Brytanii ze względu na ich zagubienie lub brak – pod koniec pobytu
    mieszkał Pan u znajomej w (...)).
    Pytania
    1. Status rezydencji podatkowej w kontekście ulgi na powrót
    Czy w związku z Pana wieloletnim pobytem w Wielkiej Brytanii (2011-2023), w którym
    faktycznie posiadał Pan tam centrum interesów życiowych i był Pan tam traktowany jako
    rezydent podatkowy, pomimo formalnego braku wyrejestrowania się z Polski, spełnia Pan
    warunek „braku miejsca zamieszkania w Polsce przez co najmniej trzy lata kalendarzowe
    poprzedzające rok powrotu” określony w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?
    2. Wpływ figurowania w polskim systemie podatkowym na możliwość skorzystania z ulgi
    Czy fakt, że przez cały okres Pana pobytu za granicą figurował Pan w polskim systemie
    podatkowym jako rezydent podatkowy z powodu braku zgłoszenia wyjazdu w 2011 r., a
    także zgłoszenia w 2021 r. zmiany miejsca zamieszkania wyłącznie dla celów rozliczania
    podatku od dochodów z najmu, uniemożliwia Panu skorzystanie z ulgi na powrót?
    3. Kryterium centrum interesów życiowych
    Czy przy ocenie warunku „braku miejsca zamieszkania w Polsce” na potrzeby ulgi na
    powrót decydujące znaczenie ma faktyczne miejsce zamieszkania i centrum interesów
    życiowych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, czy też kluczowy jest formalny status
    podatkowy w Polsce wynikający z braku wcześniejszego wyrejestrowania się z systemu?
    4. Możliwość skorzystania z ulgi pomimo okresowych pobytów w Polsce
    Czy sporadyczne pobyty w Polsce w celach administracyjnych oraz zarządzania
    nieruchomościami, w sytuacji gdy Pana centrum życiowe i dochody przez cały czas
    znajdowały się w Wielkiej Brytanii, mają wpływ na możliwość skorzystania z ulgi na powrót?
    5. Wpływ braku niektórych dokumentów na ocenę Pana przypadku
    Czy brak pełnej dokumentacji dotyczącej wszystkich miejsc zamieszkania w Wielkiej
    Brytanii, wynikający z braku świadomości o konieczności ich gromadzenia, może wpłynąć
    na możliwość uzyskania pozytywnej interpretacji dotyczącej ulgi na powrót?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót, określonej w art. 21
    ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2023 poz. 1778 z
    późn. zm.), ponieważ:

    Ad. 1. Brak miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce
    uważa się podatnika, który:
    1) posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów
      życiowych), lub
    2) przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
    W Pana przypadku przez cały okres od 2011 r. do września 2023 r. Pana centrum
    interesów życiowych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Tam Pan mieszkał, pracował,
    uzyskiwał dochody oraz był Pan traktowany jako rezydent podatkowy, co potwierdzają
    dokumenty takie jak (...).
    Pomimo, że nie zgłosił Pan formalnie wyjazdu z Polski w 2011 r. i wciąż figurował Pan jako
    rezydent podatkowy w polskim systemie, faktycznie nie zamieszkiwał Pan w Polsce przez
    co najmniej trzy kolejne lata przed powrotem (co jest warunkiem do skorzystania z ulgi).
    Ad. 2. Wpływ formalnego figurowania jako rezydent podatkowy w Polsce
    Formalne figurowanie w polskim systemie podatkowym jako rezydent podatkowy było
    wynikiem braku świadomości o konieczności wyrejestrowania się w 2011 r., a nie
    rzeczywistego zamieszkiwania na terytorium Polski.
    Organy podatkowe i sądy administracyjne wielokrotnie wskazywały, że decydujące
    znaczenie ma faktyczne miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych, a nie
    formalne dane w systemie podatkowym (por. wyrok NSA z 4 lipca 2018 r., II FSK 1788/16).
    Ad. 3. Okresowe pobyty w Polsce w celach administracyjnych
    Pana sporadyczne pobyty w Polsce (głównie w związku z zarządzaniem nieruchomościami)
    nie stanowią wystarczającej przesłanki do uznania, że Pana centrum interesów życiowych
    znajdowało się w Polsce.
    Analogiczne stanowisko prezentują interpretacje indywidualne, np. interpretacja
    Dyrektora KIS z 12 lutego 2021 r., nr 0115-KDIT2.4011.879.2020.2.KC, w której
    podkreślono, że fakt uzyskiwania dochodów w Polsce (np. z najmu) nie przesądza o
    rezydencji podatkowej, jeśli centrum interesów życiowych znajduje się za granicą.
    Ad. 4. Brak wpływu zmiany adresu do celów rozliczeń z najmu w 2021 r.
    W 2021 r. zgłosił Pan zmianę miejsca zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w
    kontekście rozliczania podatku od dochodów z najmu. Była to decyzja o charakterze
    administracyjnym, niemająca wpływu na Pana rzeczywistą rezydencję podatkową.
    Oznacza to, że w kontekście ulgi na powrót spełnia Pan warunek braku miejsca
    zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed powrotem.
    Ad. 5. Brak pełnej dokumentacji a możliwość skorzystania z ulgi
    Nie posiada Pan wszystkich umów najmu w Wielkiej Brytanii z powodu ich zagubienia lub
    faktu zamieszkiwania u znajomych pod koniec pobytu. Niemniej jednak przedstawia Pan
    inne dowody potwierdzające Pana zamieszkanie w Wielkiej Brytanii i tamtejszą rezydencję
    podatkową (m.in. (...), kontrakty pracownicze, dokumenty studenckie). Brak pojedynczych
    dokumentów nie powinien mieć decydującego wpływu na ocenę Pana prawa do ulgi na
    powrót.
    Podsumowując, w świetle powyższego, w Pana ocenie, spełnia Pan warunki określone w
    art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT i przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na
    powrót.
    W związku z powyższym wnosi Pan o potwierdzenie swojego stanowiska przez organ
    podatkowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice

            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym
            Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych
            Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5
            lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13
    ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że po ukończeniu studiów w 2011 r. wyjechał Pan do
    Wielkiej Brytanii w celu podjęcia pracy i dalszego rozwoju zawodowego. W momencie
    wyjazdu nie był Pan świadomy obowiązku zgłoszenia tego faktu w urzędzie skarbowym,
    przez co przez cały okres swojego pobytu za granicą figurował Pan w polskim systemie
    podatkowym jako rezydent podatkowy. Od momentu wyjazdu w 2011 r. do września 2023
    r. Pana centrum interesów życiowych znajdowało się w Wielkiej Brytanii, głównie w (...) w
    Szkocji oraz (...). W tym czasie mieszkał Pan, pracował i prowadził życie osobiste w Wielkiej
    Brytanii. W 2019 r. uzyskał Pan brytyjskie obywatelstwo. W całym tym okresie Pana
    dochody pochodziły z zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, gdzie był Pan traktowany jako
    rezydent podatkowy. Po ponad 12 latach pobytu w Wielkiej Brytanii, we wrześniu 2023 r.

    podjął Pan decyzję o powrocie do Polski i przeniesieniu tutaj swojego centrum interesów
    życiowych.
    W związku z powyższym chciałby Pan skorzystać z ulgi podatkowej, o której mowa w treści
    art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże ma
    Pan wątpliwości dotyczące swojego wcześniejszego statusu rezydenta podatkowego w
    Polsce oraz ewentualnego wpływu tej sytuacji na możliwość skorzystania z ulgi.
    Ww. ulga polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych
    przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych
    przez podatników, którzy – tak jak Pan – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. (w Pana przypadku we wrześniu 2023 r.).
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z opisu sprawy wynika, że we wrześniu 2023 r. podjął Pan decyzję o powrocie do Polski i
    przeniesieniu tutaj swojego centrum interesów życiowych. Zatem, w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Tym samym warunek, o którym mowa w
    art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ww. ustawy.
    Jak poinformował Pan we wniosku – w okresie od listopada 2011 r. do września 2023 r.
    miał Pan w sposób nieprzerwany miejsce zamieszkania na terytorium Wielkiej Brytanii. Od
    momentu wyjazdu z Polski w 2011 r. Pana centrum interesów życiowych znajdowało się w
    Wielkiej Brytanii (głównie w (...) oraz (...)), gdzie Pan mieszkał, studiował, pracował oraz
    prowadził życie osobiste. W całym tym okresie Pana dochody pochodziły głównie z
    zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, gdzie był Pan traktowany jak rezydent podatkowy.
    Ponadto w 2019 r. uzyskał Pan brytyjskie obywatelstwo. Zatem w okresie trzech lat
    kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym powrócił Pan do Polski, nie
    miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spełnił Pan tym
    samym wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Kolejnym z warunków zastosowania „ulgi na powrót” jest, aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od początku roku, w
    którym zmieni miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia
    poprzedzającego dzień, w którym zmieni miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazał Pan, że w 2023 r. do września (kiedy to podjął Pan
    decyzję o powrocie do Polski) mieszkał Pan i pracował w (...) w Wielkiej Brytanii. W
    konsekwencji spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b
    omawianej ustawy.
    Jednocześnie, wyjaśniam, że przy ocenie warunku „braku miejsca zamieszkania w Polsce”
    na potrzeby skorzystania z ulgi na powrót decydujące znaczenie ma faktyczne miejsce
    zamieszkania i centrum interesów życiowych ustalone w oparciu o art. 3 ust. 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie formalny status podatkowy wynikający z
    braku wcześniejszego wyrejestrowania się z systemu w Polsce. Fakt, że przez cały okres

    pobytu figurował Pan w polskim systemie podatkowym z adresem zamieszkania w Polsce,
    pozostaje bez wpływu na prawo do ulgi, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że
    faktyczne miejsce Pana zamieszkania znajdowało się w Wielkiej Brytanii.
    Jak Pan wyjaśnił, w momencie wyjazdu z Polski w 2011 r. nie był Pan świadomy obowiązku
    zgłoszenia tego faktu w urzędzie skarbowym, przez co przez cały okres Pana pobytu za
    granicą figurował Pan w polskim systemie podatkowym jako rezydent, zameldowany (...).
    Dodatkowo, w 2021 r. dokonał Pan zmiany adresu dla celów rozliczania podatku od najmu
    nieruchomości w Polsce. Jednak – jak Pan wyjaśnił – była to decyzja podyktowana
    wyłącznie względami administracyjnymi, ponieważ chciał Pan rozliczać podatek z najmu w
    urzędzie skarbowym właściwym dla miasta, w którym przebywał Pan najczęściej podczas
    sporadycznych pobytów w Polsce.
    Co istotne, w świetle przepisów prawa podatkowego miejsce zamieszkania nie jest
    tożsame z miejscem zameldowania. Definicja miejsca zamieszkania, zawarta w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium
    Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka
    interesów życiowych rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum
    interesów gospodarczych, które w Pana przypadku w okresie kiedy przebywał Pan w
    Wielkiej Brytanii nie zostały spełnione.
    Również Pana sporadyczne pobyty w Polsce w celach administracyjnych oraz zarządzania
    nieruchomości, w sytuacji gdy Pana centrum życiowe i główne źródło dochodów
    znajdowały się w Wielkiej Brytanii, pozostają bez wpływu na możliwość skorzystania z ulgi
    na powrót.
    Okoliczności przedstawione we wniosku, jednoznacznie przesądzają, że spełnił Pan
    warunek „braku posiadania miejsca zamieszkania w Polsce” zarówno przez trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym powrócił Pan do Polski, jak i w
    okresie od początku roku, w którym powrócił Pan do Polski, do dnia poprzedzającego ten
    dzień, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ponadto, skoro posiadał Pan miejsce zamieszkania przez prawie 12 lat w Zjednoczonym
    Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, tym samym spełnił Pan warunek wskazany
    w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszy ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 omawianej ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji zakreślonych art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy wynika, że podatnik nie
    ma jednak obowiązku dokumentowania miejsca zamieszkania certyfikatem rezydencji w
    sytuacji, gdy posiada inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może zatem alternatywnie nastąpić posiadanym
    przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy, że podatnik
    posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie,
    niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu
    mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody. W świetle powyższego kluczowe staje się
    zgromadzenie odpowiednich dowodów potwierdzających w sposób jasny i rzetelny, że
    miejsce zamieszkania danej osoby znajdowało się w innym państwie.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan dokumenty dotyczące rozliczeń podatkowych w
    Wielkiej Brytanii (...), przebiegu studiów oraz zatrudnienia.
    Wymienione przez Pana dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem można wywieść, że posiada Pan inne dokumenty potwierdzające, że Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Spełnił zatem
    Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „inne dowody
    dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do
    zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Analizując dalsze kryteria, których spełnienie jest niezbędne w celu skorzystania przez
    Pana z tzw. „ulgi na powrót” należy wskazać, że w sposób oczywisty spełnił Pan również
    obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 cytowanej ustawy podatkowej, jako że
    skorzystanie z rzeczonej ulgi jest możliwe dopiero poczynając od rozliczenia za rok 2022.
    W związku z powyższym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”,
    o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotowym zwolnieniem z opodatkowania może Pan objąć przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w tym przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania do Polski (tj. w latach 2023-2026), albo od początku roku następnego (tj. w
    latach 2024-2027), z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Zatem, może Pan w każdym z czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych
    (wymienionych wyżej) skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym nadmienić należy, że limit
    zwolnienia w wysokości 85 528 zł ma zastosowanie oddzielnie do każdego roku
    podatkowego z ww. czteroletniego okresu.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnej oraz orzeczenia
    sądu administracyjnego informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko
    konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących
    w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo wyjaśniam, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej może podlegać
    weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub
    postępowania podatkowego. Zatem obowiązek udowodnienia spełnienia warunków do
    ulgi (w tym w postaci prawidłowego udokumentowania miejsca zamieszkania) ciąży na
    podatniku, tj. osobie, która zamierza skorzystać ze zwolnienia. Zaś indywidualna
    interpretacja przepisów prawa jest jedynie przedstawieniem poglądu organu dotyczącego
    rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.