Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-137/08-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-27
Teza: nieodpłatne świadczenie usług na rzecz gminy oraz na rzecz Zakładu Energetycznego nie podlega opodatkowaniu i należy czynność tę udokumentować fakturą wewnętrzną.
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 30.10.2008 r. (data wpływu 07.11.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania inwestycji na rzecz właściciela - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.11.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania wybudowanego chodnika na rzecz właściciela.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

1\. W miesiącu maju 2008 roku Wnioskodawca oddał do użytkowania chodnik dla pieszych przed firmą, mieszczący się na terenie Gminy. Dotychczas istniało w tym miejscu przejście, jednakże jego stan groził niebezpieczeństwem dla pieszych. Budując wjazd do firmy Wnioskodawca został zobligowany przez władze gminy do udostępnienia bezpiecznego poruszania się pieszych w tym rejonie. Nakłady wyniosły powyżej 3.500,00

Od nakładów na w/w chodnik odliczono podatek od towarów i usług na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

2\. Firma planuje nowe przyłącze do sieci energetycznej. Transformator będzie budowany poprzez nakłady własne oraz Zakładu Energetycznego w zakresie łączy oraz będzie jego własnością. W 2006 roku Wnioskodawca zapłacił zaliczkę. Z otrzymanej faktury zaliczkowej odliczono podatek naliczony.

Nakłady na w/w transformator będą dokumentowane fakturami VAT, na podstawie których Wnioskodawca będzie dokonywał odliczeń podatku naliczonego na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy chodnik dla pieszych oraz wydatki na przyłącze sieci Wnioskodawca powinien potraktować jako darowiznę na rzecz Gminy i wystawić fakturę wewnętrzną aby naliczyć podatek należny zgodnie z art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Nakłady na chodnik powinny być potraktowane jako inwestycja w obcym środku trwałym. Tym samym Wnioskodawca nie powinien naliczać podatku od towarów i usług.
2.  Wydatki na przyłącze do sieci energetycznej stanowić powinny budowę infrastruktury i stanowić koszty uzyskania przychodu w postaci odpisów amortyzacyjnych. Tym samym Wnioskodawca nie powinien naliczać podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa, o czym stanowi art. 5 ust. 2 ustawy.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem. W myśl tych przepisów przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 2 ust. 6 ustawy towarami są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

W związku z tym przeniesienie kosztów inwestycji na właściciela nieruchomości nie jest dostawą towarów w świetle ustawy, stanowi natomiast usługę opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów uznaje się za odpłatne świadczenie usług, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu:

*   nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,

*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami.

Przez świadczenie usług nie związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca oddał do użytkowania chodnik dla pieszych położony przez własną firmą, a położony się na terenie gminy. Budując wjazd Firma została zobligowana przez gminę do udostępnienie pieszym bezpiecznego przejścia. Firma planuje również budowę przyłącza do sieci energetycznej. Inwestycja w postaci transformatora będzie wybudowana przez Wnioskodawcę wspólnie z Zakładem Energetycznym, który będzie właścicielem inwestycji. Z powyższego wynika, iż Podatnik dokonywała inwestycji na terenie nie stanowiącym jego własności. W takim przypadku nieodpłatnemu przekazaniu podlega inwestycja, którą należy uznać za nieodpłatnie świadczoną usługę. Przekazane inwestycje – zarówno chodnika jak i przyłączy do sieci energetycznej – służyć będą opodatkowanej działalności Wnioskodawcy.

Wnioskodawca odliczył (a więc przysługiwało mu prawo) podatek naliczony od nakładów na wybudowany chodnik. Podatnik odliczył również podatek naliczony od zaliczki na poczet przyłącza do sieci energetycznej i w przyszłości będzie także dokonywał odliczeń z tego tytułu.

Oznacza to, iż pomimo spełnienia jednej z przesłanek zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy dotyczącej prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z prowadzoną inwestycji, nie została spełniona druga z przesłanek warunkujących zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja jest związana z prowadzonym prze Wnioskodawcę przedsiębiorstwem.

Stosownie do zapisu art. 106 ust. 7 ustawy, mającego zastosowanie w przedstawionej sytuacji, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie.

W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawiony przez Podatnika stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe należy uznać, iż nieodpłatne świadczenie usług na rzecz gminy oraz na rzecz Zakładu Energetycznego nie podlega opodatkowaniu i należy czynność tę udokumentować fakturą wewnętrzną.

Mając na uwadze powyższe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.