Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.16.2018.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-15
Teza: Zwolnienie z akcyzy biogazu spalanego we flarze
Słowa kluczowe: akcyza; biogaz; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 stycznia 2018 r. (data wpływu 24 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy biogazu spalanego we flarach **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy biogazu spalanego we flarach.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podstawowym obszarem działalności Spółki jest produkcja wyrobów papierowych i celulozowych (tektura, worki papierowe) przez zakład produkcyjny w Ś. W zakładzie Spółki wykonywana jest działalność gospodarcza, ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym, jako oznaczona zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676) następującymi kodami:

*   17.12, produkcja papieru i tektury;
*   17.11, produkcja masy włóknistej;
*   35.11, wytwarzanie energii elektrycznej;
*   35.14, handel energią elektryczną;
*   35.21, obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne;
*   37.00, odprowadzanie i oczyszczanie ścieków;
*   46.73, sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego;
*   46.90, sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana;
*   68.20, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;
*   70.22, pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Na terenie zakładu produkcyjnego Spółki funkcjonuje zakładowa beztlenowa oczyszczalnia ścieków. W rezultacie fermentacji metanowej wydziela się gaz fermentacyjny — biogaz. Biogaz ten, składa się głównie z metanu (CH4), który stanowi ponad 65% jego składu, drugim głównym elementem jest dwutlenek węgla (CO2) stanowiący około 30%. Zawartość pozostałych składników jest zmienna, stanowią je między innymi amoniak i siarkowodór. Biogaz zgromadzony w komorze fermentacyjnej, po oczyszczeniu kierowany jest dalej. Większość kierowana jest do elektrociepłowni, natomiast na terenie oczyszczalni ścieków funkcjonuje również pochodnia biogazu (flara), która jest systemem awaryjnego spalania gazu, jeśli w zaistniałych okolicznościach nie można go wykorzystać inaczej. Z kalkulacji wykonanych przez Spółkę wynika, że we flarze w 2016 r. zużyto ok. 1% biogazu pozyskanego w zakładowej oczyszczalni ścieków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. a w związku z art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy akcyzowej spalenie biogazu we flarach, można uznać za objęte zwolnieniem z akcyzy użycie tego gazu w procesie produkcji wyrobów energetycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko Podatnika

Zgodnie art. 9c ust. 1 pkt 4 w związku z art. 31b ust. 3 pkt 5 lit. a ustawy akcyzowej spalenie biogazu we flarach, można uznać za użycie tego gazu w procesie produkcji wyrobów energetycznych, objęte zwolnieniem z akcyzy. Biogaz jest bowiem produktem energetycznym, uzyskiwanym (wytwarzanym w oczyszczalni ścieków), więc incydentalne spalanie tego biogazu we flarze, która jest immanentnym elementem instalacji wytwarzającej ten biogaz (w związku z wymogami bezpieczeństwa) stanowi czynność objętą zwolnieniem z akcyzy.

Uzasadnienie stanowiska Podatnika

Spółka traktuje przedmiotowy biogaz jako wyrób energetyczny w rozumieniu ustawy akcyzowej. Biogaz mieści się w kodzie CN 2711 29 00 (Gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe - W stanie gazowym- Pozostałe) i jako taki mieści się w katalogu wyrobów energetycznych, zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy akcyzowej produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowywanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Ogólnie, zarówno uzyskiwane ilości, jak i szczegółowy skład chemiczny przedmiotowego biogazu nie są stałymi parametrami. Sam proces realizowany w oczyszczalni ścieków nie jest zasadniczo ukierunkowany na pozyskiwanie tego biogazu, uzyskiwany jest on tam niejako przy okazji realizacji zasadniczej funkcji oczyszczalni ścieków. Niemniej, w ocenie Spółki proces ten mieści się w definicji produkcji wyrobów energetycznych.

Należy podkreślić, że flara jest elementem systemu bezpieczeństwa, gdyż składniki biogazu (głównie metan) w mieszance z powietrzem mają właściwości wybuchowe, stąd istnieje konieczność stosowania zabezpieczeń, w szczególności na wypadek rozszczelnienia się instalacji, zapobiegania przeciążeniom itp. Wytwarzanie biogazu odbywa się w sposób ciągły, a sam proces technologiczny nie przewiduje magazynowania tego biogazu (nie ma zbiorników magazynujących), zatem również jego odbiór powinien odbywać się w sposób ciągły. Odbiory te realizowane są poprzez kierowanie biogazu za pomocą kompresora biogazu do elektrociepłowni zakładowej (dwa kotły grzewcze). Niemniej, awaryjnie (w przypadku różnego rodzaju przestojów, np. w związku z koniecznością naprawy, konserwacji, nagły zanik energii elektrycznej, który wyłącza kompresor biogazu, itp.) incydentalnie dochodzi do zatrzymania odbiorów w elektrociepłowni. Wówczas biogaz jest spalany we flarze. Wymaga zaznaczenia, że sama flara nie ma innej funkcji użytkowej, a więc spalanie tam gazu trudno traktować jako sytuację pożądaną w innych sytuacjach niż awaryjne. Stąd nie można rozpatrywać flary i spalania tam gazu w oderwaniu od całości procesu produkcyjnego tego gazu, i należy uwzględnić, że jest to element bezpieczeństwa. Należy również wziąć pod uwagę, że składniki biogazu (głównie metan) stwarzają zagrożenie wybuchowe, spalanie we flarze ma za zadanie niedopuszczenia do wybuchu lub pożaru. Znaczenie mają również względy środowiskowe, zważywszy na to, że metan (główny składnik biogazu) jest gazem cieplarnianym dużo szkodliwszym niż dwutlenek węgla, zatem jego spalenie ma ograniczać szkodliwy wpływ na środowisko. Zgodnie z Pozwoleniem Zintegrowanym wydanym dla zakładu M., flara nie może pracować więcej niż 300 godzin w ciągu roku. W ocenie Spółki nie ma więc wątpliwości, że sama flara, jest elementem instalacji wytwarzającej biogaz, co jest warunkowane wymogami technologicznymi, środowiskowymi i bezpieczeństwa, a spalanie tam biogazu (w opisanych sytuacjach awaryjnych) jest niezbędnym elementem realizowanych procesów produkcji wyrobu energetycznego (czyli biogazu).

W konsekwencji, w opisanych okolicznościach zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 31b ust. 3 pkt 5 lit. a ustawy akcyzowej, a zatem biogaz spalany we flarze jest zwolniony od podatku akcyzowego jako zużywany w procesie produkcji wyrobów energetycznych.

Spółka zauważa również, że podobne zagadnienie prawne w zbliżonym stanie faktycznych było przedmiotem indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Spółka pragnie powołać się na interpretację indywidualną o numerze IPPP3/4513-4/15-2/SM z dnia 7 kwietnia 2015 r. W przedstawionym tam stanie faktycznym dochodziło do spalania gazu we flarach na terenie zakładu, w szczególności w sytuacji pojawienia się nadmiaru gazu. Wnioskodawca podniósł, że flary są elementem systemu zabezpieczającego, bez którego ze względów technologicznych nie jest możliwa produkcja, a spalanie gazu we flarach stanowi niezbędny element realizowanych procesów produkcyjnych. Organ wydający interpretację zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy. 

Zdaniem Spółki, znaczne podobieństwo stanu faktycznego oraz tożsamość zagadnienia prawnego jakie można zaobserwować w sprawie Spółki oraz sprawie, która stanowiła podstawę wniosku o interpretację indywidualną w powołanej sprawie IPPP3/4513-4/15-2/SM z dnia 7 kwietnia 2015 r. dodatkowo potwierdza, że przedstawione wyżej stanowisko Spółki jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43 t.j. zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”) ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy. (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00 (art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym).

W załączniku nr 1 do ustawy pod pozycją 28 (kod CN 2711) wskazane zostały gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe. W załączniku nr 2 do ustawy, pod pozycją 21 (kod CN ex 2711) zostały wskazane gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe, z wyłączeniem objętych pozycjami 2711 11 00, 2711 21 00 oraz 2711 29 00.

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

1.  objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
2.  objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
3.  objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
4.  oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
5.  objęte pozycją CN 3403;
6.  objęte pozycją CN 3811;
7.  objęte pozycją CN 3817;
8.  oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
9.  pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;
10.  pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN. (art. 86 ust. 1 ustawy)

Pośredniczący podmiot gazowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju:

1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub
2.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy, lub
4.  będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
5.  będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającym wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywającym wyroby gazowe na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
6.  będący giełdową izbą rozrachunkową, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającymi wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
7.  będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym

Finalnym nabywcą wyrobów gazowych jest podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym (art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy).

W myśl art. 9c ust. 1 ustawy w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym:

12) będący pośredniczącym podmiotem gazowym używającym wyrobów gazowych;

13) podmiot będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5. (art. 13 ust. 1 pkt 12-13 ustawy o podatku akcyzowym).

Zgodnie z art. 31b ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do:

1.  napędu:
    
    1.  statków powietrznych,
    2.  w żegludze, włączając rejsy rybackie
    
    *   z wyłączeniem prywatnych rejsów i prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym, o których mowa w art. 32 ust. 2;
2.  użycia w procesie produkcji energii elektrycznej;
3.  użycia w procesie produkcji wyrobów energetycznych.

Na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:

1.  węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,28 zł/1 gigadżul (GJ);
2.  benzyn silnikowych o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1540,00 zł/1000 litrów;
3.  (uchylony);
4.  benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 11 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 11 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów;
5.  paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów;
6.  olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1171,00 zł/1000 litrów;
7.  (uchylony);
8.  biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1171,00 zł/1000 litrów;
9.  olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów;
10.  olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 69:
    1.  z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350°C lub których gęstość w temperaturze 15°C jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów,
    2.  pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 64,00 zł/1000 kilogramów;
11.  olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 - 1180,00 zł/1000 litrów;
12.  gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:
    1.  gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:
    
    *   skroplonych - 670,00 zł/1000 kilogramów,
    *   w stanie gazowym - 10,54 zł/1 gigadżul (GJ),
    
    3.  wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:
    
    *   biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,
    *   wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,
    
    5.  pozostałych - 14,22 zł/1 GJ;
13.  gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,28 zł/1 gigadżul (GJ);
14.  pozostałych paliw silnikowych - 1797,00 zł/1000 litrów;
15.  pozostałych paliw opałowych:
    1.  w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15°C jest:
    
    *   niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,
    *   równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 64,00 zł/1000 kilogramów,
    
    3.  gazowych - 1,28 zł/gigadżul (GJ).
    

Stosownie do art. 89 ust. 2c ustawy stawka akcyzy na wyroby energetyczne niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego, przedstawionym we wniosku działalność Wnioskodawcy przede wszystkim skupiona jest na produkcji wyrobów papierowych i celulozowych (tektura, worki papierowe), które są produkowane na terenie zakładu produkcyjnego w Ś. Produkcja papieru nie jest jedynym obszarem działalności Spółki.

Na terenie zakładu produkcyjnego Spółki umiejscowiona jest zakładowa beztlenowa oczyszczalnia ścieków. W procesie fermentacji metanowej wydziela się gaz fermentacyjny- biogaz. Ponad 65 % tego biogazu stanowi metan, natomiast ok. 30 % dwutlenek węgla. Pozostałe składniki to między innymi amoniak i siarkowodór, a ich zawartość jest zmienna.

Biogaz, po oczyszczeniu, przede wszystkim kierowany jest do elektrociepłowni. Z kolei ta część biogazu, która nie może być wykorzystana w inny sposób jest spalana w pochodni biogazu (tzw. flarze), która jest systemem awaryjnego spalania biogazu. Zgodnie z informacjami podanymi przez Wnioskodawcę w 2016 r. tylko ok. 1% biogazu pozyskanego z zakładowej oczyszczalni ścieków było spalanych we flarze.

Przedmiotem wątpliwości w przedmiotowej sprawie jest możliwość korzystania, w stosunku do biogazu spalanego we flarze, ze zwolnienia przewidzianego w art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy, a więc zwolnienia dla wyrobów gazowych przeznaczonych do użycia w procesie produkcji wyrobów energetycznych.

Spalany we flarze, w przedstawionym stanie faktycznym, biogaz, o kodzie Nomenklatury Scalonej CN 2711 29 00, jest wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Wspomniany wyrób mieści się bowiem w zakresie art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy, w którym wymienione zostały wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Zgodnie z przepisem art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy, aby biogaz, w przedstawionym stanie faktycznym, mógł być zwolniony z akcyzy to musiałby być użyty w procesie produkcji wyrobów energetycznych, a więc w takim procesie, w którym finalnym produktem jest wyrób zaliczony przez przepisy ustawy do kategorii wyrobów energetycznych.

Z przedstawionego stanowiska Wnioskodawcy można wywnioskować, iż zdaniem Spółki biogaz używany jest w procesie produkcji biogazu, którego elementem, w opinii Wnioskodawcy jest spalanie biogazu we flarze. Z opisu sprawy wynika jednak, że Spółka nie używa wytwarzanego biogazu w procesie produkcji wyrobów energetycznych. Biogaz powstaje w prowadzonej przez spółkę oczyszczalni ścieków, w trakcie realizowania zasadniczej funkcji tej oczyszczalni. Równocześnie, z opisu sprawy, którym tutejszy Organ jest związany, nie wynika, aby dla wytworzenia większej ilość tego wyrobu, zużywano wytwarzany biogaz wtórnie w procesie jego wytwarzania w oczyszczalni np. dla podgrzania ścieków. W związku z tym należy przyjąć, że wyrób będący przedmiotem wniosku powstaje w procesie oczyszczania ścieków. Następnie tak wytworzony biogaz zużywany jest w elektrociepłowni, a jego nadmiar spalany jest we flarze.

Natomiast zarówno energia elektryczna jak i ciepło nie są wskazane w art. 86 ustawy jako wyroby energetyczne, a tym samym biogaz nie jest używany do produkcji tego rodzaju wyrobów (nie jest używany w procesie produkcji wyrobów energetycznych). Zatem spalanie gazu we flarze nie może być objęte zwolnieniem z akcyzy w oparciu o przepis art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy.

Powyższe nie wyklucza możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę, ze stawki akcyzy 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c, bowiem wskazany przez Wnioskodawcę biogaz o kodzie Nomenklatury Scalonej CN 2711 29 00 nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy. Jednocześnie, w opinii Organu, spalenie wspomnianego biogazu we flarze będzie stanowiło zużycie do celów innych niż opałowe.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie oceny przedstawionego stanu faktycznego i zastosowanie w sprawie art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy należało uznać za nieprawidłowe.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Ponadto powołana przez Spółkę interpretacja znak IPPP3/4513-4/15-2/SM została wydana w odmiennym stanie faktycznym, bowiem zgodnie z opisem tej sprawy gaz miał być zużywany wyłącznie do celów produkcyjnych, przez Wnioskodawcę zajmującego się, w ramach swojej działalności, produkcją wyrobów energetycznych. Natomiast w przedmiotowej sprawie, biogaz powstały w oczyszczalni ścieków nie jest używany w procesie produkcji wyrobów energetycznych (nie jest używany w procesie produkcji tego biogazu).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanu faktycznego.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Równocześnie przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania zainteresowanego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\] w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późń. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.