Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-242/14/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-15
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego udostępniania sprzętu sportowego i organizacji turnieju tenisa.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; projekt; projekt-projekt pomocowy; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2014 r. (data wpływu 24 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „U.” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „U.”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Stowarzyszenie jest organizacją posiadającą osobowość prawną, wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego. W dniu 25 listopada 2013 r. podpisało umowę o przyznanie pomocy na realizację operacji pn. „U.”, w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju, objętego PROW na lata 2007−2013.

Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, ani innej działalności zarobkowej. Nie jest „płatnikiem” podatku od towarów i usług oraz nie figuruje w ewidencji „płatników” tego podatku, nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Powyższy projekt, finansowany ze środków Unii Europejskiej, polegać ma na zorganizowaniu turnieju tenisa stołowego oraz nabyciu sprzętu sportowego, tj. stołów do tenisa stołowego oraz wyposażenia siłowni wewnętrznej, które zostaną umieszczone w pomieszczeniu hali widowiskowo-sportowej, udostępnionym Stowarzyszeniu nieodpłatnie przez Gminę. W związku z realizacją ww. projektu Stowarzyszenie ponosi koszty, a ponieważ nie ma możliwości odliczenia podatku, zalicza podatek naliczony do kosztów kwalifikowanych, czyli refundowanych. Właścicielem nabytego sprzętu będzie Stowarzyszenie. Celem realizowanego projektu będzie rozwijanie aktywności społeczności lokalnej, rozwój sportu oraz poprawa kondycji fizycznej mieszkańców. Nabyte w ramach operacji towary/wyposażenie/usługi będą służyć do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (będą udostępnione do użytkowania nieodpłatnie).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionych okolicznościach sprawy, Stowarzyszeniu będzie przysługiwało prawo odzyskania lub obniżenia podatku od towarów i usług od nabytych towarów, wyposażenia, usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania, czy obniżenia podatku od towarów i usług od nabytych towarów, wyposażenia, usług w ramach realizowanej operacji, finansowanych ze środków Unii Europejskiej. Stowarzyszenie, nie będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, nie może odliczyć podatku naliczonego, a w związku z tym kwota tego podatku stanowi koszt kwalifikowany. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jest zwolnione podmiotowo z opłacania podatku od towarów i usług, nie składa i nie składało deklaracji VAT-7. W wyniku realizacji projektu Stowarzyszenie nie osiągnie żadnych przychodów, a efekty projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10 i art. 133.

Jak wynika z ust. 7 tego artykułu, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113, oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że:

1.  przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3;
2.  są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a lub art. 91, lub
3.  są obowiązani do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 4, lub uprawnieni do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 4.

Według art. 113 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Do dnia 31 grudnia 2013 r., treść ww. przepisu brzmiała następująco: „Zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.”

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach, daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że Stowarzyszeniu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowego projektu, skoro – jak wskazało we wniosku – nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, a efekty uzyskane w ramach realizacji projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawcy nie będzie również przysługiwało prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów.

Jednocześnie wskazuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zasadności korzystania przez Stowarzyszenie ze zwolnienia w podatku od towarów i usług oraz zasadności nieskładania deklaracji VAT-7, ponieważ nie przedstawiono w tym zakresie stanowisk i nie zadano pytań, a wydając niniejszą interpretację tut. organ przyjął powyższe, jako element przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie odnosi się do kwestii możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.