Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.399.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Uznanie dokonywanej przez Wnioskodawcę dostawy za
eksport towarów oraz zastosowania stawki 0%.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów niewysyłanych ani
nietransportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący uznania dokonywanej
    przez Państwa dostawy za eksport towarów oraz zastosowania stawki 0%. Uzupełnili go
    Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 sierpnia 2025 r. (wpływ 8 sierpnia 2025
    r.) oraz pismem z 25 sierpnia 2025 r. (wpływ 28 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Państwo E.E. i F.E. prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą
    A. Spółka cywilna (adres: (...)). Spółka cywilna jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest handel hurtowy artykułami
    spożywczymi (PKD 46.31.Z Sprzedaż hurtowa owoców i warzyw, 46.90.Z Sprzedaż hurtowa
    niewyspecjalizowana).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z wybuchem wojny na
    Ukrainie, w okresie od czerwca do września 2022 r. Wnioskodawca spółka cywilna będąca
    podatnikiem VAT - dokonywała dostawy towarów spożywczych m.in. herbaty, herbaty
    owocowej, cukru i wody mineralnej na rzecz B. Gmbh z siedzibą w Niemczech, (...), (NIP
    /VAT ID DE (...)), które to artykuły spożywcze były przedmiotem eksportu na teren Ukrainy.
    Ich odbiorcą była organizacja pomocowa C. B. Gmbh z siedzibą w Niemczech jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Jak wynika z pisemnego oświadczenia firmy B. Gmbh, wszystkie produkty nabyte od A. S.C.
    zostały skonsolidowane w magazynie tej spółki w Polsce, a następnie wyeksportowane do
    Ukrainy. Towary te nigdy nie zostały przewiezione na teren Niemiec lecz bezpośrednio z
    terenu Polski zostały wywiezione do Ukrainy. Faktury VAT dokumentujące sprzedaż
    towarów zostały wystawione na rzecz B. Gmbh z siedzibą w Niemczech.
    W posiadaniu Wnioskodawcy są przekazane przez B. Gmbh dokumenty wywozowe CMR, z
    których wynika, iż nadawcą towarów był C. a odbiorcą D. Ponadto, Wnioskodawca posiada
    pisemne oświadczenie firmy B. Gmbh potwierdzające wywóz towarów do Ukrainy. Na
    dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie uzyskał od B. Gmbh z siedzibą w
    Niemczech żadnego z następujących dokumentów:
    1) dokumentu w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokumentu w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenia wywozowego na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożonego poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopii potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Wyjaśnić należy, iż B. Gmbh z siedzibą w Niemczech stała się właścicielem towarów w
    momencie ich wydania przez Wnioskodawcę, co miało miejsce na terenie Polski. Jak
    wynika z dokumentów CMR, transport towarów do Ukrainy następował zarówno przy
    udziale przewoźników polskich, jak i ukraińskich.
    Przedmiotowe dostawy towarów wraz z paletami, zostały opodatkowane stawką podatku
    VAT w wysokości odpowiednio 23% oraz 8%, a to z uwagi na wątpliwość Wnioskodawcy w
    zakresie możliwości uznania przedmiotowej dostawy za eksport pośredni. Jednakże, jako
    że Wnioskodawca zidentyfikował obecnie argumenty prawne przemawiające za uznaniem,
    że dostawy towarów już zrealizowane przez nich na rzecz spółki niemieckiej stanowiły
    eksport w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako:
    Ustawa), do których to dostaw prawidłowe działanie winno polegać na zastosowaniu
    przepisu art. 41 ust. 4, ust. 6, ust. 6a, ust. 7, ust. 8 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i
    usług zasadnym jest złożenie niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania:
    1) ile, jakie, gdzie mają swoje siedziby działalności gospodarczej oraz jakie role pełniły
      podmioty występujące w przedmiotowej transakcji - proszę szczegółowo opisać m.in.
      wskazać kto i na rzecz kogo (jakiego podmiotu) dokonywał sprzedaży artykułów
      spożywczych w całej transakcji;

      odpowiedzieli Państwo, że A. spółka cywilna była stroną umowy sprzedaży towarów
      zawartej z B. Gmbh z siedzibą w Niemczech (...). Umowy te były zawierane w celu
      dalszego eksportu towarów na Ukrainę.
    2) jaką rolę pełnił i do czego zobowiązany był podmiot występujący na dokumencie CMR
      C., czy podmiot ten nabywał artykuły spożywcze i dalej je odsprzedawał, jeśli tak to od
      kogo nabywał i komu je odsprzedawał - proszę opisać okoliczności zdarzenia;
      odpowiedzieli Państwo, że z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie był stroną dalszych
      umów, tzn. nie był stroną umowy z podmiotem CMR C., nie mogą wskazać bardziej
      szczegółowych danych dotyczących treści tej umowy i zakresu obowiązków
      poszczególnych stron. Natomiast, w trakcie rozmów z firmą B. Gmbh, z którą
      bezpośrednio łączyły ich stosunki handlowe Wnioskodawca uzyskał informacje, że
      wyżej wymieniony podmiot C. jest organizacją humanitarną, która kupuje artykuły
      spożywcze i inne, a następnie przekazuje je bezpośrednio osobom potrzebującym i
      pokrzywdzonym, np. ofiarom wojny. C. wciąż udziela pomocy Ukrainie, a informacje
      na ten temat znajdują się na stronie internetowej organizacji. Z uwagi na taki właśnie
      charakter działalności CMR C. nie ma możliwości aby towary spożywcze nabyte od
      firmy B. Gmbh były dalej odsprzedawane przez C.
    3) czy dokonywaliście Państwo sprzedaży artykułów spożywczych na rzecz B. Gmbh z
      siedzibą w Niemczech (dalej: B. Gmbh), a następnie B. Gmbh dokonywał dalszej
      odsprzedaży tego samego towaru na rzecz innego podmiotu (kogo); proszę opisać jak
      przebiegała przedmiotowa transakcja;
      odpowiedzieli Państwo, że z informacji posiadanych przez Wnioskodawcę wynika, że
      transakcje przebiegały następująco: firma B. Gmbh miała umowę z C. na dostawy
      towarów. D. składała zamówienie na konkretne ilości artykułów spożywczych, a B.
      Gmbh nabywał je od innych firm. Przy wstępnych rozmowach B. Gmbh zaznaczył
      Wnioskodawcy, że zakupione od niego towary będą przeznaczone na pomoc
      humanitarną dla ofiar wojny na Ukrainie i są kupowane w celu eksportu na Ukrainę.
      Towary nabywane od różnych dostawców przez firmę B. Gmbh trafiały do magazynu
      wynajętego przez firmę B. Gmbh.
    4) czy odbiorca końcowy (jaki) w momencie dokonywania przez Państwa na rzecz B.
      Gmbh dostawy był już znany, czy najpierw dokonaliście Państwo sprzedaży na rzecz B.
      Gmbh, który następnie magazynował towar w Polsce, a dopiero później B. Gmbh
      szukał nabywcy, czy też w pierwszej kolejności B. Gmbh przyjął zamówienie od
      nabywcy i wtedy zakupił towar od Państwa, proszę opisać okoliczności zdarzenia;
      odpowiedzieli Państwo, że przed dokonaniem jakichkolwiek transakcji, Wnioskodawcy
      był znany odbiorca końcowy, czyli C., przy czym wiadomym było, że wszystkie artykuły
      trafią na pomoc ofiarom wojny na Ukrainie i tam zostaną wywiezione. B. Gmbh
      przyjmował zamówienia od nabywcy, następnie składał zamówienia na towar od
      innych kontrahentów, m.in. od spółki Milium. Niejednokrotnie Wnioskodawca
      zmuszony był do osobistej obecności przy wydawaniu towarów w magazynie
      wynajętym przez B. Gmbh, jeżeli były jakieś niezgodności w dostawie. Wnioskodawca
      widział wówczas jak towar przyjeżdżał na magazyn następnie odbywała się
      komplementacja towaru aby była zgodność z zamówieniem przez D. i od razu ten
      towar był pakowany na auta ciężarowe oklejone jako konwój humanitarny D.
      W związku z informacją o miejscu wywiezienia towarów i podmiocie, który będzie
      dokonywał ich eksportu, Wnioskodawcy były przekazywane kopie dokumentów CMR,
      z których wynikało miejsce przeznaczenia, tj. Ukraina oraz dane odbiorcy, tj. D.
    5) który podmiot był odpowiedzialny za transport towarów od Państwa do magazynu B.
      Gmbh oraz z magazynu B. Gmbh do odbiorcy końcowego na terytorium Ukrainy, jeżeli
      transportu dokonywał przewoźnik to na czyją rzecz działał (na rzecz którego podmiotu
      w transakcji);

      odpowiedzieli Państwo, że za transport towarów z A. Spółka cywilna do magazynu był
      odpowiedzialny podmiot, od którego A. Spółka cywilna dokonywała zakupu.
      Sporadycznie Wnioskodawca wynajmował transport zewnętrzny na własny koszt aby
      wywiązać się z terminu dostawy.
      Wnioskodawca nie miał wiedzy kto wynajmował transport do odbiorcy końcowego. Z
      tego co wiadomo Wnioskodawcy była to firma E.
    6) w przybliżeniu przez jaki okres czasu towary były magazynowane przez B. Gmbh w
      magazynie w Polsce i z czego to wynikało;
      odpowiedzieli Państwo, że Wnioskodawca nie ma dokładnej wiedzy jak długo towary
      były magazynowane, przy czym z jego obserwacji wynika, że rotacja towaru była wręcz
      natychmiastowa.
    7) jakie czynności na towarach były wykonywane przez B. Gmbh w magazynie w Polsce,
      czy w trakcie magazynowania towary były poddawane jakimkolwiek czynnościom
      /usługom, które zmieniły tożsamość towarów zakupionych od Państwa;
      odpowiedzieli Państwo, że na towarach nie były wykonywane żadne czynności.
      Wnioskodawca przed dostawą musiał udokumentować np. poprzez fotografię jak
      będzie wyglądać dany towar i musiał on być zaakceptowany przez D.
    8) czy magazynowanie towaru w Polsce przez B. Gmbh wynika tylko i wyłącznie z
      przyczyn logistycznych, (np. skompletowania zamówienia nabytego od Państwa);
      odpowiedzieli Państwo, że magazynowanie towaru w Polsce przez B. Gmbh wynikało
      tylko i wyłącznie z przyczyn logistycznych. Czynności to tylko komplementacja towaru,
      czyli na jednej palecie miało się znajdować przykładowo 100 opakowań herbat, 50
      opakowań oleju itd. Wszystko zgodnie z wytycznymi D., ale zajmowała się tym firma B.
      Gmbh.
    9) czy towar od początku sprzedaży w żaden sposób nie zmienił swojej tożsamości, tj. czy
      towar nie był używany/modyfikowany/przetwarzany zanim dotarł do miejsca
      docelowego;
      odpowiedzieli Państwo, że towar od początku sprzedaży w żaden sposób nie zmieniał
      swojej tożsamości, nie był modyfikowany, używany, przetwarzany.
    10) czy występowały jeszcze jakieś inne przerwy w transporcie poza magazynowaniem w
      Polsce niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego -
      proszę wskazać;
      odpowiedzieli Państwo, że nie, nigdy.
    11) w którym momencie na terytorium jakiego kraju nastąpiło przeniesienia prawa do
      rozporządzania towarem jak właściciel na podmioty uczestniczące w transakcji -
      proszę opisać okoliczności zdarzenia;
      odpowiedzieli Państwo, że w przypadku dostaw towarów dokonywanych przez
      Wnioskodawcę przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel
      następowało w Polsce, natomiast Wnioskodawca nie miał dokładnej wiedzy w tym
      zakresie odnoście przeniesienia prawa do dysponowania towarem na rzecz C.
    12) jakie dane zawierały faktury wystawione przez podmioty uczestniczące w transakcji, w
      tym jaki przedmiot świadczenia wskazywała faktura, jakie dane dostawcy i nabywcy
      wskazywała ww. faktura - proszę wskazać m.in. nazwę, adresy oraz numery NIP tych
      podmiotów, jaki podatek faktura zawierała;
      odpowiedzieli Państwo, że faktury zawierały następujące dane:
          dane Sprzedawcy: A. spółka cywilna, (...), NIP/VAT (...);
          dane nabywcy: B. Gmbh, Niemcy, NIP/VAT (...)

    Faktury zawierały stawkę podatku VAT odpowiednio 8% lub 23%.
    13) w jaki sposób została rozliczona przedmiotowa transakcja przez podmioty biorące w
      niej udział;
      odpowiedzieli Państwo, że rozliczenie między Wnioskodawcą, a firmą B. Gmbh
      wyglądały następująco: przychodziło zamówienie z nadanym numerem zamówienia,
      Wnioskodawca wystawiał fakturę proforma na B. Gmbh, która to firma przeważnie
      wtedy dokonywała przelewu za proformę. Następnie Wnioskodawca zamawiał towar
      u dostawców ze wskazaniem miejsca dostawy, czyli magazynu B. Gmbh oraz ściśle
      określonym terminem dostawy.
    14) czy wywóz towarów został potwierdzony przez właściwy organ celny oraz czy przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
      posiadaliście Państwo dokument potwierdzony przez właściwy organ celny, tj.
      komunikat CC599C (wcześniej komunikat IE-599);
      odpowiedzieli Państwo, że Wnioskodawca nie posiada takiej wiedzy, gdyż transport na
      Ukrainę nie leżał po jego stronie. Posiadają Państwo wyłączenie kopie dokumentów
      CMR oraz wyjaśnienie firmy B. Gmbh. Natomiast, z ustnych informacji otrzymanych
      przez Wnioskodawcę wynikało, że konwój humanitarny miał swój własny korytarz i nie
      był odprawiany standardowo na granicy.
      Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z informacją otrzymaną od Izby
      Administracji Skarbowej w Szczecinie, Wnioskodawca był zwolniony z prowadzenia
      Intrastatu, ponieważ towary były przeznaczone na pomoc humanitarną.
    Pytania
    1) Czy w oparciu o posiadane dokumenty, tj. dokumenty CMR potwierdzające wywóz
      towarów do Ukrainy oraz pisemne oświadczenie B. Gmbh z siedzibą w Niemczech o
      tym, iż towary nabyte od Wnioskodawcy zostały wywiezione do Ukrainy, możliwym jest
      uznanie dostaw towarów, będących przedmiotem niniejszego wniosku za eksport
      pośredni w rozumieniu art. 2 pkt. 8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, do
      którego Spółka cywilna mogła zastosować dyspozycję zamieszczoną w przepisach art.
      41 ust. 4, ust. 6, ust. 6a, ust. 7, ust. 8, ust. 9 i ust. 11 ustawy o podatku od towarów i
      usług?
    2) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy w przypadku uzyskania przez
      Wnioskodawcę kopii dokumentów, o których mowa w art. 41 ustawy o podatku od
      towarów i usług, to jest w szczególności:
      a) dokumentu w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      b) dokumentu w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      c) zgłoszenia wywozowego na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożonego
        poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych
        albo jego kopii potwierdzona przez właściwy organ celny,
      wystawionego bądź na B. Gmbh z siedzibą w Niemczech, bądź na jego ukraińskiego
      odbiorcę towarów, z którego będzie wynikała tożsamość towarów będących
      przedmiotem dostawy i wywozu, możliwym będzie uznanie dostaw towarów,
      będących przedmiotem niniejszego wniosku za eksport pośredni w rozumieniu art. 2
      pkt. 8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, do którego Spółka mogła
      zastosować dyspozycję zamieszczoną w przepisach art. 41 ust. 4, ust. 6, ust. 6a, ust.
      7, ust. 8, ust. 9 i ust. 11 ustawy?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dostawy na rzecz B. Gmbh z siedzibą w Niemczech, zrealizowane
    w sposób opisany w ramach stanu faktycznego stanowiły eksport w rozumieniu art. 2 pkt
    8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, do którego Spółka mogła zastosować
    dyspozycję zamieszczoną w przepisach art. 41 ust. 4, ust. 6, ust. 6a, ust. 7, ust. 8, ust. 9 i
    ust. 11 ustawy.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług, ilekroć w
    ustawie jest mowa o eksporcie towarów rozumie się przez to dostawę towarów
    wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej
    przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Jednocześnie art. 41 ust. 4 stanowi, iż w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8
    lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art 41 ust. 6 ustawy stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o
    którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument
    potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w
    szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Na mocy dyspozycji art. 41 ust. 7 ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6 nie
    został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109
    ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku
    0%. pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
    nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
    zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 41 ust. 8 ustawy, przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik
    posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.
    Zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego
    wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w
    ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie
    towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit b. jeżeli podatnik przed upływem terminu do

    złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy
    towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość
    towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
    Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio. W przypadku dostaw towarów wysyłanych lub
    transportowanych, miejsce dostawy wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 Ustawy.
    Stosownie do tego przepisu: miejscem dostawy towarów jest, w przypadku towarów
    wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez
    osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu do nabywcy.
    Jednocześnie, na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary
    są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od
    pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport
    przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    Według art. 22 ust 2a ustawy o VAT, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które
    są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez
    nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
    przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy
    wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
    Jak stanowi art. 22 ust. 2b ustawy o VAT, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2,
    które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na
    terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
    przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego przy
    czym przepis ten nie znajduje zastosowania do dostaw objętych wnioskiem.
    Ponadto, z art. 22 ust. 2c ustawy o VAT wynika, że w przypadku, gdy podmiot
    pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są
    wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie
    dokonanej przez ten podmiot przepis ten również nie znajduje zastosowania do dostaw
    objętych wnioskiem.
    Na mocy art. 22 ust. 2d ustawy, przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i
    2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub
    transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego
    rzecz.
    Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 2e ustawy, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2,
    które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego
    albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie:
    2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
      do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e dostawę
    towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, w przypadku dostaw towarów zrealizowanych przez
    Wnioskodawcę dla B. Gmbh z siedzibą w Niemczech w sposób opisany we wniosku, gdy
    towar nie był bezpośrednio przemieszczany od Spółki do finalnego nabywcy w Ukrainie,

    lecz towar byt przemieszczany do magazynu na terytorium Polski, a dopiero B. Gmbh z
    siedzibą w Niemczech lub jego odbiorca dokonywał zgłoszenia celnego wywozu towaru
    poza Unię Europejską i faktycznie wywoził towar do Ukrainy, to nie znalazły zatem
    zastosowania art. 22 ust. 2, ust. 2a, ust. 2b, ust. 2c, ust. 2d, ust. 2e ustawy ze względu na
    brak wysyłki lub transportu towaru bezpośrednio od pierwszego dostawcy (czyli Spółki) do
    ostatniego w kolejności nabywcy (czyli podmiotu z Wielkiej Brytanii lub z innego kraju
    położonego poza Unią Europejską).
    Tak więc miejscem opodatkowania dostaw towarów zrealizowanych przez Wnioskodawcę
    dla B. Gmbh z siedzibą w Niemczech jest Polska jako miejsce, w którym towary znajdowały
    się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy (co wynika z art. 22 ust. 1
    pkt 1 ustawy).
    Ustawa o VAT w treści art. 7 ust. 1 posługuje się pojęciem „przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel”, ale nie zawiera dalszych wyjaśnień, jakie kryteria
    należy brać pod uwagę przy analizie kwestii kiedy (w którym momencie/w jakim państwie)
    dochodzi do „przeniesienia prawa do rozporządzania towarem” jak właściciel. Również
    międzynarodowe reguły handlowe Incoterms (które, na marginesie, nie stanowią
    powszechnie obowiązującego prawa, a jedynie skodyfikowanie i ustandaryzowanie reguły
    stosowane pomiędzy stronami transakcji towarowych) nie odnoszą się do „przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem jak właściciel”, a jedynie wskazują na punkt w czasie
    (oraz miejsce) w którym dochodzi do przeniesienia ryzyk związanych z towarem (ryzyka
    utraty lub uszkodzenia towaru). Jednakże, zarówno w wydawanych indywidualnych
    interpretacjach przepisów prawa podatkowego, jak również w orzecznictwie sądowym, a
    także w literaturze przedmiotu powszechnie obecnie wiąże się moment/miejsce
    „przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” w rozumieniu przepisów
    dotyczących podatku VAT z momentem /miejscem, w którym - na podstawie reguł
    handlowych Incoterms doszło do przeniesienia ryzyk związanych z utratą lub
    zniszczeniem towaru. Wynika to z okoliczności, że pojęcie „przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel” na gruncie podatku VAT utożsamia się z
    przeniesieniem ekonomicznego władztwa nad towarem, nawet jeśli temu przeniesieniu
    ekonomicznego władztwa nad towarem nie towarzyszy przeniesienie prawa własności, czy
    też posiadania rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego o sygn. I FSK 892/12).
    W konsekwencji, w stosunku do zrealizowanych przez Wnioskodawcę dla B. Gmbh z
    siedzibą w Niemczech dostaw towarów, gdy Wnioskodawca był zobowiązany jedynie do
    postawienia towaru na terenie magazynu w Polsce do dyspozycji nabywcy (czyli B. Gmbh z
    siedzibą w Niemczech), to w tym momencie B. Gmbh z siedzibą w Niemczech przejmował
    odpowiedzialność za towar, a więc to w tym momencie dostarczenia towaru do magazynu
    doszło do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    W stanie faktycznym objętym wnioskiem, to w gestii B. Gmbh z siedzibą w Niemczech lub
    jego odbiorcy było zorganizowanie transportu do Ukrainy.
    Takie rozumienie potwierdzają także same przepisy ustawy, które w zakresie dostaw
    związanych z eksportem towarów wskazują (art. 2 pkt 8 lit. a i b ustawy), że podmiotem
    organizującym transport jest nabywca, który towary „wysyła lub transportuje z terytorium
    kraju na terytorium państwa trzeciego”. Jak wynika z art. 2 pkt 8 lit. a oraz lit. b ustawy,
    które to przepisy definiują tzw. eksport bezpośredni oraz eksport pośredni, dostawa
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej może być dokonywana przez „dostawcę lub na jego rzecz” lub przez
    „nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz”.
    W interpretacjach indywidualnych wskazuje się, że zestawienie ze sobą faktury oraz
    komunikatu IE-599 pozwalające na stwierdzenie tożsamości wykazanych na nich towarów
    jest podstawą do zastosowania stawki 0% VAT, zgodnie z wymogami art. 41 ust. 6 ustawy.

    Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej z 5
    marca 2019 r. nr 0111-KDIB3-3.4012.2.2019.1.PK wskazano, że: „Biorąc zatem pod uwagę,
    że w odniesieniu do przedmiotowych transakcji Spółka otrzymuje od Nabywcy
    elektroniczny komunikat IE-599 potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, a przy odprawie wywozowej wskazany jest numer identyfikacji podatkowej
    Spółki, która dokonała dostawy towarów, dane dotyczące towaru i numer faktury
    dokumentującej tę dostawę Spółka będzie w posiadaniu dokumentów, z których wynikać
    będzie, że sprzedany przez Spółkę towar został wywieziony poza terytorium Unii
    Europejskiej. W konsekwencji, elektroniczne komunikaty IE-599, które w połączeniu z
    dokumentem (fakturą), z którego wynika tożsamość towaru jednoznacznie potwierdzają
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w wyniku dokonywanej przez Spółkę
    dostawy, stanowią podstawę do stosowania w odniesieniu do przedmiotowych transakcji
    preferowanej stawki 0% VAT, przewidzianej przepisami ustawy dla eksportu towarów”.
    W ocenie Wnioskodawcy stawka 0% VAT mogła mieć także zastosowanie na podstawie art.
    41 ust. 11 ustawy, do dostaw towarów przez Wnioskodawcę na rzecz B. Gmbh z siedzibą
    w Niemczech w sytuacji, gdy w odpowiednim dokumencie potwierdzającym wywóz
    towarów w roli eksportera był wskazany B. Gmbh z siedzibą w Niemczech. Należy przy
    tym nadmienić, że do uznania dostawy za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 ust. 1
    pkt 8 ustawy, z uwagi na definicję zawartą w tym przepisie, muszą łącznie wystąpić
    następujące przesłanki:
        musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w przepisach art. 7 ustawy -
        warunek ten był spełniony w stosunku do dostaw objętych wnioskiem,
        w konsekwencji tej czynności, nastąpić musi wywóz towaru z terytorium kraju poza
        terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na
        jego rzecz (eksport pośredni) - warunek ten był spełniony w stosunku do dostaw
        objętych wnioskiem, bowiem następował zawsze wywóz towarów z Polski do
        Ukrainy w związku ze sprzedażą dokonywaną przez B. Gmbh z siedzibą w
        Niemczech,
        wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach
        celnych.
    W przypadku tego warunku wątpliwości Wnioskodawcy związane są możliwością uznania
    posiadanych przez niego dotychczas dokumentów CMR za wystarczające dla uznania, iż
    ten warunek jest spełnione (pytanie nr 1). Przepis art. 41 ust. 6a ustawy o VAT posługuje
    się bowiem pojęciem w szczególności, a zatem nie jest to katalog zamknięty.
    W konsekwencji, jeśliby w ocenie Organu, posiadane dokumenty CMR wraz z
    oświadczeniem B. Gmbh z siedzibą w Niemczech nie były wystarczające dla uznania, iż
    warunek jest spełniony, to zasadnym jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie oznaczone nr
    2, w zakresie którego stanowisko Wnioskodawcy jest takie, iż warunek ten uważa za
    spełniony, jeśli B. Gmbh z siedzibą w Niemczech dysponowała zawsze jednym z dowodów
    wywozu, o którym mowa w art. 41 ust. 6a, a jego kopia zostanie przekazana
    Wnioskodawcy.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana przez niego dla B.
    Gmbh z siedzibą w Niemczech w opisanych we wniosku okolicznościach mogła być uznana
    za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy (tzw. „eksport
    pośredni”).
    Konsekwencją powyższego była możliwość zastosowania przez Spółkę przepisów art. 41
    ust. 4, ust. 6, ust. 6a, ust. 7, ust. 8, ust. 9 i ust. 11 ustawy. Wnioskodawca wskazuje przy

    tym, że w sytuacji, gdy zrealizowane już dostawy towarów na rzecz B. Gmbh z siedzibą w
    Niemczech zostały opodatkowane jak dostawa krajowa, mimo, że z przytoczonej wyżej
    argumentacji prawnej wynika, że dostawy te stanowiły eksport pośredni, to są oni
    uprawnieni:
        do skorygowania wystawionych faktur VAT „na bieżąco” w dacie otrzymania
        interpretacji indywidualnej potwierdzającej prawidłowość uznania tych dostaw za
        eksport pośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy oraz (w przypadku uznania
        prawidłowości stanowiska w zakresie pytania nr 2) w dacie otrzymania dowodów
        eksportu, o których mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
        na podstawie art. 41 ust. 9 ustawy - do dokonania korekty podatku należnego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe możliwości powstają automatycznie w sytuacji uznania
    dostawy towarów na rzecz B. Gmbh z siedzibą w Niemczech za eksport pośredni w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT. Zgodnie z postanowieniami art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy o VAT, przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów
    wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków
    powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych. Warunkiem
    uznania, iż mamy do czynienia z eksportem pośrednim jest potwierdzenie wywozu
    towarów poza UE przez właściwy organ celny. Możliwości przyjęcia, iż taka transakcja jest
    traktowana jako eksport nie zmienia okoliczność, że towary odbiera w Polsce przewoźnik
    działający na zlecenie odbiorcy końcowego.
    Taką interpretację podatkową potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Bydgoszczy z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 167/20, utrzymany w mocy
    wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK
    139/21. W uzasadnieniu wyroku NSA wyjaśnione zostało, że w sprawie bezsporne było
    ustalenie, że dostawy towarów w rozumieniu art. 14 dyrektywy 2006/112/WE nastąpiły i że
    towary objęte spornymi fakturami opuściły fizycznie terytorium Unii. Wprawdzie B.
    (nabywca) skorzystał na terytorium kraju z uprawnienia do dysponowania nabytym od
    skarżącej spółki towarem jak właściciel, ale jednocześnie zobowiązał się do jego
    przetransportowania do państwa przeznaczenia znajdującego się poza terytorium Unii
    Europejskiej i przekazał skarżącej spółce dowody potwierdzające zrealizowania dostawy
    eksportowej.
    Ponadto, w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego znalazło się
    stwierdzenie, że Skarżąca, nawiązując do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i
    TSUE trafnie podaje, że eksport pośredni ma miejsce wówczas, gdy polski eksporter
    sprzedaje towary podmiotowi zagranicznemu, który przewozi je lub zleca ich wywóz poza
    granice Wspólnoty i dokonuje odprawy celnej we własnym imieniu (...). Dostawa będzie
    stanowiła dostawę eksportową, nawet gdy organizatorem transportu będzie nabywca z
    innego państwa członkowskiego (pośrednik), bowiem również ten schemat transakcyjny
    wpisywał się będzie w definicję eksportu pośredniego, stosownie do art. 2 pkt. 8 lit. b
    ustawy.
    Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, że natomiast podnoszony
    przez organ podatkowy eksport wykonywany w warunkach dostawy łańcuchowej jest
    tylko jednym z wariantów eksportu pośredniego.
    Zatem niewypełnienie przez transakcję znamion dostawy łańcuchowej nie oznacza, że nie
    można jej zakwalifikować jako eksport pośredni.
    W uzupełnieniu stanowiska wskazaliście Państwo, że w dniu 1 sierpnia 2025 r., Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie C-602/24, w którym uznał, że

    stawianie wymogów formalnych dla zastosowania preferencyjnej stawki VAT jest zgodne z
    pryncypiami UE, o ile przepis krajowy nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla
    prawidłowego poboru podatku. Warunki formalne nie powinny jednak zmieniać zakresu
    stosowania zwolnień (stawki „0”). W konsekwencji, odmowa zastosowania zwolnienia w
    eksporcie z tego tylko powodu, że podatnik nie dysponuje prawidłowymi dokumentami
    dotyczącymi wywozu, nie jest proporcjonalna, jeżeli organy widzą, że towary zostały
    wywiezione. Taka odmowa wykracza poza to, co jest konieczne do zapewnienia
    prawidłowego poboru podatku, ponieważ zwolnienie z VAT podlegałoby nadmiernym
    wymogom formalnym, bez badania, czy materialne kryteria zwolnienia są rzeczywiście
    spełnione.
    Jak wynika z powyższego, zdaniem TSUE określone w przepisach ustawy o VAT wymogi
    zastosowania 0% stawki VAT są niewspółmierne do celu. A zatem, aby wykazać eksport ze
    stawą 0% wcale nie trzeba posiadać CC 599C, względnie dokumentu od operatora
    pocztowego, co jest kluczowe właśnie dla podatników dokonujących eksportu
    pośredniego, gdy dokumentacja celna trafia do innego podmiotu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

      Przez eksport towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, czy
    przez nabywcę mającego siedzibę poza Polską, lub na jego rzecz. Sytuacja, kiedy dostawca
    lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza
    terytorium Unii stanowi tzw. eksport bezpośredni (art. 2 pkt 8 lit. a ustawy). Natomiast
    eksport pośredni ma miejsce wówczas gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez
    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz (art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy).
    Każdorazowo jednak, aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić
    łącznie następujące przesłanki:
    a) ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
      poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
      bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego
      rzecz (eksport pośredni),
    b) wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach
      celnych.
    Zatem dla uznania danej czynności za eksport towarów niezbędne jest dokonanie
    dostawy towarów, czyli przeniesienie na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel, oraz w wyniku tej dostawy wysłanie lub transport towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Niezaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy
    powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy dodać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie odnoszą się do
    pojęcia eksportera i jego rozumienia czy definicji w prawie celnym. Istotnym z punktu
    widzenia przepisów art. 2 pkt 8 ustawy w aspekcie podmiotowym jest jedynie to, kto
    dokonuje wywozu - dostawca (lub podmiot działający na jego rzecz), czy też nabywca
    mający siedzibę poza terytorium kraju (lub podmiot działający na jego rzecz). Okoliczność,
    kto widnieje jako nadawca (zgłaszający) w dokumencie celnym, sama w sobie nie
    przesądza o uznaniu tego podmiotu za dokonującego eksportu w rozumieniu ustawy.
    W art. 22 ust. 1-4 ustawy uregulowano zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia
    przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji,
    w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy
    czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.

      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Stosownie do art. 22 ust. 2a ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    Na podstawie art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
      dokonanej do tego nabywcy.
    Z kolei art. 22 ust. 3 ustawy wskazuje, że:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Zatem, w myśl art. 22 ust. 3 ustawy, wszystkie transakcje realizowane przed dostawą
    ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w
    państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy
    mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia
    towaru. Transakcja ruchoma będzie stanowić eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę
    towaru po stronie dostawcy, natomiast po stronie nabywcy import lub
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.
    Przy czym, w sytuacji gdy za transport towarów odpowiedzialny jest pierwszy dostawca,
    transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego
    dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Natomiast w przypadku gdy za
    transport odpowiedzialny jest ostatni nabywca, transport towarów należy
    przyporządkować dostawie dokonanej na rzecz tego nabywcy (ostatniej dostawie w
    łańcuchu) (art. 22 ust. 2e ustawy).
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Jedną z czynności, która korzysta z obniżonej stawki podatku od towarów i usług jest
    eksport towarów.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

    Przy czym, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    W myśl art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem
      teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
      potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Przy czym, należy zwrócić uwagę, że w art. 41 ust. 11 ustawy nie odwołano się do art. 41
    ust. 8 ustawy.
    Aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%,
    konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia
    wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego
    warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl art. 2 pkt 8
    ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie odpowiedniego
    dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to sprzedaż mogłaby
    być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i zastosowania
    preferencyjnej stawki 0%.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0%
    do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo

    opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% -
    muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że
    nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności”.
    Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż
    dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru
    celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem Automatycznego
    Systemu Eksportu (AES). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest
    składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia, tj. urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii
    Europejskiej niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE 518 System AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i
    przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE 599 jest dokumentem celnym potwierdzającym,
    także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w
    zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE-599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej
    złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona
    przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o
    charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS) lub
    potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art.
    41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w
    wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty
    „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich
    UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Przedmiotem Państwa działalności jest handel hurtowy artykułami spożywczymi. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z wybuchem wojny na
    Ukrainie, w okresie od czerwca do września 2022 r. dokonywaliście Państwo dostawy
    towarów spożywczych m.in. herbaty, herbaty owocowej, cukru i wody mineralnej na rzecz
    B. Gmbh z siedzibą w Niemczech (jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT), które

    to artykuły spożywcze były przedmiotem eksportu na teren Ukrainy. Ich odbiorcą była
    organizacja pomocowa D., znana Państwu już przed dostawą. Byliście Państwo stroną
    umowy sprzedaży towarów zawartej z B. Gmbh, umowy te były zawierane w celu dalszego
    eksportu towarów na Ukrainę.
    Firma B. Gmbh miała umowę z D. na dostawy towarów. D. składała zamówienie na
    konkretne ilości artykułów spożywczych, a B. Gmbh nabywał je od innych firm. Przy
    wstępnych rozmowach B. Gmbh zaznaczył Państwu, że zakupione towary będą
    przeznaczone na pomoc humanitarną dla ofiar wojny na Ukrainie i są kupowane w celu
    eksportu na Ukrainę. Towary nabywane od różnych dostawców przez firmę B. Gmbh
    trafiały do magazynu wynajętego przez firmę B. Gmbh. Towary te nigdy nie zostały
    przewiezione na teren Niemiec lecz bezpośrednio z terenu Polski zostały wywiezione do
    Ukrainy. Widzieliście Państwo jak towar przyjeżdżał do magazynu, następnie odbywała się
    komplementacja towaru aby była zgodność z zamówieniem przez D. i od razu ten towar
    był pakowany na auta ciężarowe oklejone jako konwój humanitarny D.. Magazynowanie
    towaru w Polsce przez B. Gmbh wynikało tylko i wyłącznie z przyczyn logistycznych.
    Czynności to tylko komplementacja towaru, czyli na jednej palecie miało się znajdować
    przykładowo 100 opakowań herbat, 50 opakowań oleju itd. Wszystko zgodnie z
    wytycznymi D., ale zajmowała się tym firma B. Gmbh. Rotacja towaru była wręcz
    natychmiastowa. Ponadto na towarach nie były wykonywane żadne czynności. Przed
    dostawą musieliście Państwo udokumentować np. poprzez fotografię jak będzie wyglądać
    dany towar i musiał on być zaakceptowany przez D. Towar od początku sprzedaży w
    żaden sposób nie zmieniał swojej tożsamości, nie był modyfikowany, używany,
    przetwarzany.
    Za transport towarów od Państwa do magazynu był odpowiedzialny podmiot, od którego
    dokonywaliście Państwo zakupu. Sporadycznie wynajmowaliście Państwo transport
    zewnętrzny na własny koszt aby wywiązać się z terminu dostawy. Nie mieliście Państwo
    wiedzy kto wynajmował transport do odbiorcy końcowego. Transport na Ukrainę nie leżał
    po Państwa stronie.
    Faktury VAT dokumentujące sprzedaż towarów zostały wystawione na rzecz B. Gmbh.
    Przedmiotowe dostawy towarów wraz z paletami, zostały opodatkowane stawką podatku
    VAT w wysokości odpowiednio 23% oraz 8%.
    Jesteście Państwo w posiadaniu dokumentów wywozowych CMR przekazanych przez B.
    Gmbh oraz pisemnego oświadczenia firmy B. Gmbh potwierdzające wywóz towarów do
    Ukrainy. Na dzień złożenia wniosku nie uzyskaliście Państwo od B. Gmbh z siedzibą w
    Niemczech żadnego z dokumentów, o których mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w oparciu o posiadane dokumenty, tj. CMR
    potwierdzający wywóz towarów do Ukrainy oraz pisemne oświadczenie B. Gmbh o tym, iż
    towary nabyte od Państwa zostały wywiezione do Ukrainy, możliwym jest uznanie
    opisanych dostaw towarów za eksport pośredni, do którego możecie Państwo zastosować
    stawkę 0% (pytanie nr 1) oraz w sytuacji uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania
    nr 1 za nieprawidłowe czy w przypadku uzyskania przez Państwa kopii dokumentów, o
    których mowa w art. 41 ust. 6a ustawy będziecie Państwo uprawnieni do zastosowania
    stawki 0% (pytanie nr 2).
    Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy rozpatrzeć czy
    przedmiotowa dostawa stanowi transakcję łańcuchową i której dostawie w tym łańcuchu
    należałoby przypisać eksport towarów.
    Wyjaśnić zatem należy, że transakcja łańcuchowa cechuje się tym, że towar będący
    przedmiotem więcej niż jednej transakcji, jest fizycznie wydawany tylko raz bezpośrednio
    przez pierwszy podmiot ostatniemu nabywcy. Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej
    traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich odrębnie ustalane jest też
    miejsce dokonania dostawy. Zatem, dla zaistnienia dostawy łańcuchowej konieczne jest
    łączne wystąpienie następujących okoliczności:

        w transakcji musi uczestniczyć kilka podmiotów,
        transakcja musi dotyczyć tego samego towaru,
        towar jest przedmiotem tylko jednej wysyłki od pierwszego dostawcy do ostatniego
        w kolejności nabywcy (art. 22 ust. 2 ustawy).
    Aby więc można było mówić o transakcji łańcuchowej musi istnieć ciągłość transportu, tj.
    towary muszą być transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
    w kolejności nabywcy. W sytuacji, gdy za transport towarów na pewnym odcinku
    odpowiada jeden podatnik, a za transport na pozostałym odcinku odpowiada inny
    podatnik (tj. transport realizowany jest przez dwa różne podmioty), nie można uznać, że
    towary są wysyłane/transportowane bezpośrednio od pierwszego do ostatniego
    podmiotu w łańcuchu. W takim przypadku nie istnieje jeden transport, lecz dwa różne. W
    związku z tym nie można stosować zasad dotyczących transakcji łańcuchowych dla całego
    łańcucha dostaw.
    Odnosząc powyższe do Państwa sytuacji należy zgodzić się z Państwem, że przedmiotowa
    dostawa nie będzie stanowiła transakcji łańcuchowej, o której mowa w art. 22 ust. 2
    ustawy. Jednakże nie z uwagi na to - jak Państwo twierdzicie - że towar jest magazynowany
    na terytorium Polski. Wskazać należy, że magazynowanie towarów w opisanym zdarzeniu
    nie powoduje przerwania łańcucha, gdyż jak Państwo podkreślili, rotacja towarów w
    magazynie była natychmiastowa, na towarach nie były wykonywane żadne czynności a
    magazynowanie towaru w magazynie w Polsce wynikało tylko i wyłącznie z przyczyn
    logistycznych. Towar od początku nie zmieniał swojej tożsamości, nie był modyfikowany,
    używany, przetwarzany. Przerwanie łańcucha w opisanych okolicznościach następowało z
    uwagi na fakt, że za transport towarów odpowiedzialne były dwa różne podmioty.
    Warunek bezpośredniego transportu od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy nie został spełniony. Za transport towarów od Państwa Dostawcy do magazynu
    w Polsce wynajętego przez B. Gmbh odpowiedzialny był podmiot od którego Państwo
    dokonywaliście zakupu (Państwa Dostawca) lub sporadycznie wynajmowaliście Państwo
    transport zewnętrzny na własny koszt. Natomiast transport z magazynu z Polski na
    Ukrainę nie leżał już po Państwa stronie, za transport odpowiedzialny był już inny
    podmiot. Powyższe wskazuje więc, że w analizowanym przypadku towar nie został
    przetransportowany bezpośrednio od pierwszego do ostatniego uczestnika transakcji.
    Zatem, opisana transakcja nie stanowi transakcji łańcuchowej, w rozumieniu art. 22 ust. 2
    ustawy.
    W tym miejscu należy odnieść się do Państwa wątpliwości i rozpatrzeć czy dokonywana
    przez Państwa dostawa na rzecz firmy B. Gmbh stanowiła eksport towarów.
    Z opisu sprawy wynika, że już przy wstępnych rozmowach firma B. Gmbh zaznaczyła
    Państwu, że zakupione towary są przeznaczone na pomoc humanitarną dla ofiar wojny na
    Ukrainę i że są kupowane w celu ich eksportu na Ukrainę. Zatem w momencie
    przenoszenia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na rzecz niemieckiego
    Nabywcy, znany był już Państwu nabywca i wiadomym było, że wszystkie towary zostaną
    wywiezione w celu pomocy ofiarom wojny na Ukrainie. W konsekwencji skoro już przed
    dostawą towaru na rzecz niemieckiego Nabywcy wiedzieliście Państwo że miejscem
    przeznaczenia towarów jest terytorium Ukrainy i że za transport odpowiedzialny jest inny
    podmiot niż Państwo to należy zgodzić się z Państwem, że dokonana przez Państwa
    dostawa na rzecz podmiotu niemieckiego stanowi eksport towarów na gruncie podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy (eksport pośredni).
    Przy tym, stosownie do ww. art. 41 ust. 11 ustawy podatnik dokonujący dostawy towarów
    na warunkach określonych w art. 2 ust. 8 lit. b ustawy (eksport pośredni) ma prawo
    zastosować stawkę podatku w wysokości 0%, jeśli przed złożeniem deklaracji podatkowej
    za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w
    którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza

    terytorium Unii Europejskiej i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem
    dostawy i wywozu.
    Jak wynika z opisu sprawy, w związku z dokonywanymi dostawami nie posiadają Państwo
    dokumentu celnego stanowiącego potwierdzenie wywozu towaru, tj. komunikatu IE 599
    (CC599C). W posiadaniu Spółki są jedynie przekazane przez B. Gmbh dokumenty
    wywozowe CMR oraz pisemne oświadczenie tej firmy potwierdzające wywóz towarów do
    Ukrainy. A zatem, mając na uwadze powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że
    posiadanych przez Państwa ww. dokumentów, tj. CMR oraz oświadczenie nabywcy nie
    można uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, mają one jedynie charakter
    informacyjny. Tym samym posiadane przez Spółkę dokumenty, nie są dokumentami
    potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w
    zw. z ust. 6a ustawy o VAT. W konsekwencji na podstawie posiadanych ww. dokumentów
    nie mogą Państwo zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu
    towarów.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku uzyskania przez Spółkę kopii dokumentu
    (komunikat IE 599 (CC599C)), w którym urząd celny określony w przepisach celnych
    potwierdził wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej i z którego wynika
    tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu, będziecie Państwo
    uprawnieni do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu
    towarów. W sytuacji otrzymania tego dokumentu w terminie późniejszym niż określony w
    art. 41 ust. 6 i 7 ustawy upoważnia to Państwa do dokonania korekty podatku należnego,
    w rozliczeniu za okres, w którym otrzymacie Państwo ten dokument.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, zaś w zakresie
    pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.