Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.257.2025.3.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-29
Teza: Ustalenie rezydencji podatkowej.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
rezydencja-rezydencja podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ 16 grudnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Obecnie wraz z mężem mieszka Pani w Wielkiej Brytanii od lutego 2006 r., gdzie Pani
    pracuje i płaci podatki zgodnie z wymogami prawnymi w UK.
    W 2026 roku Pani mąż planuje wyjazd do Polski na stałe, w kwietniu 2026 r. i stopniowe
    zajęcie się remontem domu w Polsce w (...), powiat (...). W ten sposób Pani mąż zostanie
    rezydentem podatkowym w Polsce.

    Planuje Pani kontynuację pracy w UK przez większość czasu w 2026 roku, będzie Pani
    mieszkać we własnym domu, a po sprzedaży planuje Pani wynająć mieszkanie. Nie
    pracuje Pani i nie pracowała Pani w Polsce od 20 lat.
    Ma Pani również dorosłą córkę, która mieszka w UK.
    Będzie Pani płacić podatki z pracy i emerytury polskiej w UK. Będzie Pani miała polską
    emeryturę od stycznia 2026 r.
    Planuje Pani odwiedzać męża i Pani mamę w Polsce w czasie urlopu i wolnych dni przez
    około 60 -90 dni w całym 2026 roku .Na początku 2026 r. otrzyma Pani jednorazową
    wypłatę z emerytury branżowej z NHS, która jest wolna od podatku w UK.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Jest Pani obywatelką polską.
    Pani stałe miejsce zamieszkania jest w Wielkiej Brytanii od niemal 20 lat dla celów
    podatkowych zgodnie z prawem Wielkiej Brytanii.
    Posiada Pani wraz z mężem własny dom w Wielkiej Brytanii – (...), ubezpieczony, w którym
    mieszka Pani od 16 lat i zamierza Pani mieszkać w przyszłym roku po wyjeździe męża. Do
    czasu sprzedania przewiduje Pani, że przez większość 2026 r. będzie Pani mieszkać w
    obecnym domu, ale proces ten może też trwać dłużej lub krócej. Jest to dość
    skomplikowane i niezależne od Pani planów. Jeśli dojdzie do sprzedaży w 2026 roku (na
    przykład we wrześniu) ma Pani zamiar wynajmować mieszkanie do czasu zakończenia
    pracy w Wielkiej Brytanii w 2027 r. i nawet 2028 roku w zależności od kontraktu. W 2026
    roku będzie Pani miała pracę na etat i dochód z samozatrudnienia. Posiada Pani też
    samochód osobowy, za który płaci Pani ubezpieczenie. Ma Pani konto bankowe oraz
    konta oszczędnościowe w banku w Wielkiej Brytanii. Będzie Pani też posiadać
    ubezpieczenie na życie w ramach systemu (...) gwarantującej wypłatę pieniędzy w razie
    śmierci. Będzie Pani pobierać również emeryturę branżową z (...) w Wielkiej Brytanii od
    stycznia 2026 roku.
    W 2026 r. Pani życie kulturalne i towarzyskie będzie w znacznej większości w Wielkiej
    Brytanii. Większość Pani znajomych żyje w Anglii i z nimi też utrzymuje Pani i będzie Pani
    utrzymywać kontakt w 2026 roku. Pani córka mieszka również w Wielkiej Brytanii i wraz z
    nią będzie Pani uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych. W 2026 roku będzie Pani
    należała/będzie Pani zarejestrowana w (...) jako lekarz. Będzie Pani też wspierała Pani
    angielską starsza przyjaciółkę. Posiada Pani power of attorney - angielska formę
    dokumentu do wspomagania jej w decyzjach medycznych i związanych z jej opieką.
    Pani stałe miejsce zamieszkania w 2026 roku będzie w Wielkiej Brytanii - w domu, który
    obecnie posiada Pani i w przypadku sprzedaży w legalnie wynajmowanym apartamencie
    /mieszkaniu na terenie Wielkiej Brytanii. Będzie Pani odwiedzać męża i mamę w Polsce w
    ramach Pani urlopu i czasu wolnego na krótkie pobyty.
    Ma Pani ustawową wspólnotę majątkowa z mężem.
    Pytania
    1. Czy będzie Pani rezydentem podatkowym w Polsce od faktycznego powrotu, kiedy nie
      będzie Pani juz mieszkać i pracować w UK i w związku z tym czy nie będzie Pani płacić
      podatków od wszystkich dochodow z UK i polskiej emerytury w Polsce do momentu
      faktycznego powrotu na stale?
    2. Czy też Pani rezydencja podatkowa ulegnie zmianie na polską od momentu powrotu
      Pani męża do Polski?
    Pani stanowisko w sprawie

    W Pani rozumieniu w dalszym ciągu będzie Pani rezydentką podatkową w UK w 2026
    roku. Będzie Pani płacić podatki w UK od wszystkich dochodów z pracy i polskiej
    emerytury tylko w UK.
    W 2026 Pani centrum życiowe będzie nadal w UK - praca, zamieszkanie mimo wyjazdu
    Pani męża do Polski i rozumie Pani, że nie będzie Pani rezydentem podatkowym w Polsce
    do momentu Pani faktycznego przeprowadzenia się do Polski na stale.
    Obecnie planuje Pani wyjazd na stale do Polski w grudniu 2026 ale możliwe ,ze będzie to
    w 2027 roku.
    Rozumie Pani, że do momentu Pani przeprowadzenia się do Polski z UK na stałe będzie
    Pani rezydentem podatkowym tylko w UK, gdzie mieszka Pani i pracuje od 20 lat i nie
    będzie Pani miała statusu rezydenta podatkowego w Polsce od momentu wyjazdu Pani
    męża z UK do Polski na stałe .

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Według art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej
    osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska
    (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega
    w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z
    uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Z wniosku wynika, że posiada Pani polskie obywatelstwo. Pani stale miejsce zamieszkania
    jest w Wielkiej Brytanii od niemal 20 lat. W 2026 roku Pani mąż planuje wyjazd do Polski
    na stałe.
    Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w
    Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw.
    „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według
      prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo

      inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz
      jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że
      osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status
      określa się zgodnie z następującymi zasadami:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w
        którym zwykle przebywa;
        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
        d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest
        obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw
        rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym
    czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że
    osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do
    własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt,
    który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby.
    Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w
    przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach,
    to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i
    gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek
    interesów życiowych.
    Po dokonaniu analizy stopnia Pani powiązań osobistych i gospodarczych, należy
    stwierdzić, że ośrodek interesów osobistych (rodzina) i gospodarczych (źródło dochodów)
    posiada Pani w Polsce i w Wielkiej Brytanii. Zatem nie można określić państwa, w którym
    w 2026 roku znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych.
    Zatem w Pani sytuacji należy odnieść się do normy kolizyjnej opierającej się na kryterium
    zwykłego przebywania, określonej w art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2006 roku wraz z mężem mieszka Pani w Wielkiej Brytanii. W
    2026 roku Pani mąż planuje wyjazd do Polski na stałe, w ten sposób Pani mąż zostanie
    rezydentem podatkowym w Polsce. Planuje Pani kontynuację pracy w UK przez większość
    czasu w 2026 roku. Planuje Pani odwiedzać męża i Pani mamę w Polsce w czasie urlopu i
    wolnych dni przez około 60-90 dni w całym 2026 roku.
    Wskazała Pani, że posiada Pani wraz z mężem własny dom w Wielkiej Brytanii oraz będzie
    Pani miała pracę na etat i dochód z samozatrudnienia. Posiada Pani też samochód
    osobowy, za który płaci Pani ubezpieczenie. Ma Pani konto bankowe oraz konta
    oszczędnościowe w banku w Wielkiej Brytanii. Będzie Pani tez posiadać ubezpieczenie na
    życie w ramach systemu (...) gwarantującej wypłatę pieniędzy w razie śmierci.
    W 2026 r. Pani życie kulturalne i towarzyskie będzie w znacznej większości w Wielkiej
    Brytanii. Większość Pani znajomych żyje w Anglii i z nimi też utrzymuje Pani i będzie Pani
    utrzymywać kontakt w 2026 roku.
    Skoro jak Pani wskazała, że w 2026 roku będzie Pani przebywała nadal w Wielkiej Brytanii,
    to w roku 2026 miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Wielka
    Brytania.
    W związku z powyższym, analizując Pani powiązania osobiste i gospodarcze stwierdzam,
    że do momentu faktycznego powrotu do Polski nie będzie Pani posiadała miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia
    źródeł przychodów. Zatem będzie Pani polskim rezydentem podatkowym od momentu
    faktycznego powrotu do Polski z Wielkiej Brytanii.
    Jednocześnie wyjaśniam, że sam powrót Pani męża do Polski nie spowoduje zmiany Pani
    rezydencji podatkowej na polską.
    Wobec powyższego Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna

      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.