Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-42/16-4/WB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-16
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności wykonywanych w ramach abonamentu.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; stawka; usługi-usługi kompleksowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2016 r. (data wpływu 15 lutego 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. (data wpływu 21 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności wykonywanych w ramach abonamentu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności wykonywanych w ramach abonamentu. Wniosek został uzupełniony w dniu 21 kwietnia 2016 r., poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, proponować będzie potencjalnym klientom (osobom fizycznym, osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą bądź prawnym) obsługę zbliżoną do działania i charakteru pracy asystentki oraz concierge (konsjerż) hotelowego. Świadczenie usług miałoby polegać na zawarciu umowy z klientem, w ramach abonamentu miesięcznego. Klient miałby dostęp do określonego pakietu usług (np. zadań związanych tylko z domem lub tylko o charakterze biznesowym).

W ofercie abonamentu możliwy byłby bardzo szeroki zakres świadczonych usług, m.in.:

*   zarządzanie kalendarzem, dodawanie i edycja spotkań,
*   kontakt telefoniczny,
*   umawianie spotkań,
*   kompleksowe planowanie podróży,
*   propozycja i zakup prezentu dla najbliższych,
*   obsługa zakupów – np. zakupy internetowe czy cotygodniowe spożywcze,
*   opieka nad rodzicami/dziadkami,
*   kontrola wydatków,
*   dobór profesjonalistów (w tym szukanie i analiza CV potencjalnych kandydatów),
*   wymiana kontaktów,
*   obsługa ogłoszeń np. wystawienie auta na sprzedaż, znalezienie mieszkania/biura, szukanie najciekawszych ofert, obsługa konta allegro,
*   wyszukiwanie informacji, zbieranie i przygotowanie bazy danych,
*   pisanie artykułów (w tym gościnne wpisy), redagowanie artykułów,
*   przygotowanie trendów modowych np. swetry na jesień lub zegarki.

Jednym z kluczowych zadań nieodłącznie związanym z tego rodzaju usługami, będzie pomoc przy dokonywaniu zakupów. Zakupy te mogą dotyczyć:

*   rezerwacji biletu PKP,
*   rezerwacji hotelu, lotu, dojazdu klienta we wskazane miejsce,
*   zakupy okolicznościowe np. prezent, kwiaty itp.,
*   zakupy cykliczne np. zakupy domowe, żywieniowe dokonywane za pomocą sklepów internetowych.

Za obsługę klientów będzie odpowiedzialny asystent, zatrudniony przez Wnioskodawcę.

W celu dokonania jakiegokolwiek zakupu, klienci na podstawie formularza zamówienia dokonają wpłaty na konto firmy, na sumę będącą dokładną wartością zakupu towaru/usługi. Zakup ten będzie dokonany przez asystenta (czyli pracownika Wnioskodawcy), ale na dane klienta, na jego rzecz i za jego pieniądze. Zainteresowany nie będzie pobierał prowizji za pośrednictwo za zakupione towary/usługi dla klienta. Przychodem Wnioskodawcy byłaby tylko miesięczna faktura sprzedaży za korzystanie z wybranego abonamentu.

W piśmie z dnia 18 kwietnia 2016 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
2.  Wnioskodawca na rzecz danego klienta, w ramach abonamentu będzie świadczył kilka wymienionych we wniosku usług. Wybór przez klienta będzie następował w zależności od wybranego abonamentu w ramach indywidualnych potrzeb. Osoba fizyczna wybierze abonament związany z usługami domowymi. W danym miesiącu, w ramach tego rodzaju abonamentu zleci Wnioskodawcy dokonanie zakupów przez internet na adres i dane Klienta oraz zleci zamieszczenie ogłoszenia w internecie na temat sprzedaży samochodu. Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą bądź osoba prawna zleci Wnioskodawcy zakup biletu lotniczego zagranicznego bądź krajowego biletu kolejowego. Wszystkie zakupy będą dokonywane na dane Klienta oraz za jego pieniądze.
3.  Klasyfikacja statystyczna (PKWiU) dla wszystkich świadczonych przez Wnioskodawcę usług będących przedmiotem wniosku: 49.10.11.0 51.10.14.0 63.11.11 63.12.10.0 74.90.12.0 79.90.39.0 88.10.11 96.09.19.0

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy stawka podatku od towarów i usług za korzystanie z miesięcznego abonamentu, w ramach którego wchodzą różne usługi, w tym świadczenie usług concierge będzie jednolita i będzie wynosiła 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem do opodatkowania będzie tylko faktura miesięczna za abonament. Zainteresowany nie będzie dokonywał zakupu zleconych towarów, czy usług na dane swojej firmy, w celu dalszej odsprzedaży. Wobec czego wpływ pieniędzy na konto podatnika będące równowartością zleconego zakupu nie będzie przychodem firmy. Wnioskodawca rozliczy się z klientem na podstawie faktury sprzedaży tylko i wyłącznie za dostęp i gotowość asystenta do wykonywania na jego rzecz zadań. Przychód ten będzie opodatkowany stawką 23% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Stosownie do zapisu zawartego w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy zauważyć, że pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Należy jednak zaznaczyć, że z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno jednak w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, prawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia, przy określaniu zakresu stosowania preferencyjnych stawek podatku i zwolnień przedmiotowych od podatku, w niektórych przypadkach odwołują się m.in. do grupowań Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) zwanej dalej: PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do tych towarów i usług, dla których przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze do ustawy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przy czym, w myśl art. 146a pkt 1 i 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), jako opodatkowane obniżoną stawką podatku wymieniono m.in.: pod pozycją 154 sklasyfikowany pod symbolem PKWiU 49.10 „Transport kolejowy pasażerski międzymiastowy”, a pod pozycją 161 sklasyfikowany pod symbolem PKWiU ex 51.10.1 „Transport lotniczy pasażerski – wyłączenie przewozy lotnicze rozkładowe pasażerskie i pozarozkładowe pasażerskie”.

W tym miejscu należy podkreślić, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić jaką należy zastosować stawkę podatku VAT, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usługi wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu (usługi) do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Jak już wskazano wyżej ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, dla niektórych czynności przewidział zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, np. zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 23 ustawy zwalnia się usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Zauważyć jednak należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy przy tym podkreślić, że towary i usługi, które nie zostały wprost wymienione w treści ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do ustawy jako objęte preferencyjną stawką podatku lub zwolnieniem od podatku podlegają opodatkowaniu podstawową stawką (23%).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczna prowadząca działalność gospodarczą jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku VAT. Zainteresowany proponować będzie potencjalnym klientom (osobom fizycznym, osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą bądź prawnym) obsługę zbliżoną do działania i charakteru pracy asystentki oraz concierge (konsjerż) hotelowego. Świadczenie usług miałoby polegać na zawarciu umowy z klientem, w ramach abonamentu miesięcznego. Klient miałby dostęp do określonego pakietu usług (np. zadań związanych tylko z domem lub tylko o charakterze biznesowym). Za obsługę klientów będzie odpowiedzialny asystent, zatrudniony przez Wnioskodawcę. W celu dokonania jakiegokolwiek zakupu, klienci na podstawie formularza zamówienia dokonają wpłaty na konto firmy, na sumę będącą dokładną wartością zakupu towaru/usługi. Zakup ten będzie dokonany przez asystenta (czyli pracownika Wnioskodawcy), ale na dane klienta, na jego rzecz i za jego pieniądze. Zainteresowany nie będzie pobierał prowizji za pośrednictwo za zakupione towary/usługi dla klienta. Przychodem Wnioskodawcy byłaby tylko miesięczna faktura sprzedaży za korzystanie z wybranego abonamentu. Wnioskodawca na rzecz danego klienta, w ramach abonamentu będzie świadczył kilka wymienionych we wniosku usług. Wybór przez klienta będzie następował w zależności od wybranego abonamentu w ramach indywidualnych potrzeb. Jak wynika z wyjaśnień Wnioskodawcy, jeśli osoba fizyczna wybierze abonament związany z usługami domowymi, w danym miesiącu, w ramach tego rodzaju abonamentu zleci Zainteresowanemu dokonanie zakupów przez internet na adres i dane klienta oraz zleci zamieszczenie ogłoszenia w internecie na temat sprzedaży samochodu. Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą bądź osoba prawna zleci Wnioskodawcy zakup biletu lotniczego zagranicznego bądź krajowego biletu PKP. Wszystkie zakupy będą dokonywane na dane klienta oraz za jego pieniądze. Ponadto Zainteresowany w uzupełnieniu wniosku wskazał klasyfikację statystyczną (PKWiU) dla wszystkich usług będących przedmiotem wniosku: 49.10.11.0, 51.10.14.0, 63.11.11, 63.12.10.0, 74.90.12.0, 79.90.39.0, 88.10.11, 96.09.19.0.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy stawka podatku od towarów i usług za korzystanie z miesięcznego abonamentu, w ramach którego wykonywane będą różne usługi będzie jednolita i będzie wynosiła 23%.

W celu rozstrzygnięcia powyższych wątpliwości, określić należy, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi – w ramach danego abonamentu – stanowić będą jedną kompleksową usługę, czy wiele niezależnych od siebie usług.

W niniejszej sprawie zwrócić należy uwagę, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów określenia właściwej stawki podatku VAT. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla tych celów wówczas, gdy tworzą jedną usługę zasadniczą, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi zasadniczej.

Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną.

Należy podkreślić, że w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazuje się na konieczność traktowania, dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów. Oznacza to, że jeżeli podatnik wykonuje więcej niż jedno świadczenie na rzecz klienta i są one ze sobą powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia – dla celów podatku od towarów i usług – stanowią jedną całość lub jedną usługę. Ponadto, jeżeli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja. Po pierwsze zatem, czy są to świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako świadczenie usług.

Transakcja składająca się z jednego świadczenia w aspekcie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, gdyż pogarszałoby to funkcjonalność systemu VAT. Stanowisko takie wynika z orzecznictwa TSUE. Pogląd taki został wyrażony m.in. w wyroku z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt C-41/04 w sprawie Levob Verzekeringen BV, w którym Trybunał stwierdził, że jeżeli dwie lub więcej niż dwie czynności (typu: dostawa towarów lub/i świadczenie usług) dokonane przez podatnika na rzecz nabywcy są tak ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT (czyli albo dostawę określonego towaru, albo świadczenie konkretnej usługi), i to nawet wówczas, gdy następuje to za zapłatą dwóch lub wielu odrębnych cen. Stanowisko takie Trybunał potwierdził w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise, w którym stwierdził, że: „w celu ustalenia, dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmujące kilka części składowych należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę treść przepisu art. 2 (1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne oraz fakt, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT”. Trybunał wskazał, że: „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas, gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Tak więc, o świadczeniu złożonym można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość.

W przypadku, gdy w skład świadczonej usługi wchodzą usługi pomocnicze, czyli takie, które nie stanowią dla klienta celu samego w sobie, a są jedynie uzupełnieniem usługi głównej, opodatkowanie całego świadczenia winno nastąpić wg stawki obowiązującej dla usługi zasadniczej.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach abonamentu Wnioskodawca będzie świadczył m.in. następujące usługi:

*   zarządzanie kalendarzem, dodawanie i edycja spotkań,
*   kontakt telefoniczny,
*   umawianie spotkań,
*   kompleksowe planowanie podróży,
*   propozycja i zakup prezentu dla najbliższych,
*   obsługa zakupów – np. zakupy internetowe czy cotygodniowe spożywcze,
*   opieka nad rodzicami/dziadkami,
*   kontrola wydatków,
*   dobór profesjonalistów (w tym szukanie i analiza CV potencjalnych kandydatów),
*   wymiana kontaktów,
*   obsługa ogłoszeń np. wystawienie auta na sprzedaż, znalezienie mieszkania/biura, szukanie najciekawszych ofert, obsługa konta allegro,
*   wyszukiwanie informacji, zbieranie i przygotowanie bazy danych,
*   pisanie artykułów (w tym gościnne wpisy), redagowanie artykułów,
*   przygotowanie trendów modowych np. swetry na jesień lub zegarki.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że kluczowymi zadaniami nieodłącznie związanymi z tego rodzaju usługami, będzie pomoc przy dokonywaniu zakupów. Zakupy te mogą dotyczyć:

*   rezerwacji biletu kolejowego,
*   rezerwacji hotelu, lotu, dojazdu klienta we wskazane miejsce,
*   zakupy okolicznościowe np. prezent, kwiaty itp.,
*   zakupy cykliczne np. zakupy domowe, żywieniowe dokonywane za pomocą sklepów internetowych.

Są to zatem różnorodne, niezależne czynności, które da się wydzielić i potraktować jako świadczenia odrębne.

W tym miejscu wskazać należy, że zdarzają się przypadki gdy występuje wielość świadczeń wynikających z jednej umowy i mogą być one potraktowane jako jedna usługa, lecz jest to możliwe tylko i wyłącznie w takich sytuacjach, kiedy na ową usługę składa się cały zespół niedających się w istocie wyodrębnić czynności dających w efekcie ostateczną, jednorodną usługę.

W ocenie tut. Organu, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z odrębnymi usługami. Usługi te mają bowiem charakter samoistny i mogą występować niezależnie. Ww. czynności nie stanowią części jednej generalnej, kompleksowej usługi, ponieważ jak sam wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, klienci w ramach wybranego przez siebie abonamentu będą mieli dostęp do określonego pakietu usług oraz sami na podstawie formularza zamówień wybiorą odpowiednią usługę i dokonają wpłaty na konto firmy (kwoty abonamentu oraz ewentualnie określonej sumy będącej dokładną wartością zakupionych towarów i usług). Stwierdzić przy tym należy, że usługi objęte abonamentem nie są ze sobą tak ściśle powiązane, by nie było możliwe ich wyodrębnienie – wręcz przeciwnie – są to różne i niezależne od siebie usługi. W ramach wybranego pakietu klienci mogą wybrać konkretne usługi, które nie będą stanowić środka do pełnego zrealizowania lub wykorzystania jakiejś innej usługi zasadniczej. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca w ofercie abonamentu możliwy będzie bardzo szeroki zakres świadczonych usług, i trudno wśród wymienionych przez Wnioskodawcę usług wskazać, która z nich jest usługą główną a które są usługami pomocniczymi. W związku z tym należy stwierdzić, że Zainteresowany nie będzie świadczyć jednej kompleksowej usługi a wiele niezależnych usług, które będą dostępne w wybranym przez klientów abonamencie.

W analizowanej sprawie wszystkie świadczone usługi mają charakter równorzędny a rezygnacja z pojedynczych czynności pozostaje bez wpływu na prawidłowe wykonywanie innych usług. Natomiast kwestia sformułowania umowy z klientem, czy ustalenia dotyczące sposobu wynagrodzenia za wszystkie przewidziane umową i wykonywane czynności nie może wywoływać skutków na gruncie podatkowym.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz informacje przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że stawka podatku od towarów i usług za świadczone w ramach abonamentu miesięcznego usługi – w skład których wchodzić będzie kilka różnych usług – nie będzie jednolita. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie będą stanowić jednej, kompleksowej usługi, która byłaby opodatkowana jednolitą stawką. Świadczone przez Zainteresowanego usługi mają bowiem charakter samoistny i mogą występować niezależnie od pozostałych usług przewidzianych w danym abonamencie. Wobec tego stanowić będą kilka wyodrębnionych usług, do których należy zastosować odpowiednie stawki przewidziane dla danych świadczeń.

Jeżeli zatem – w danym okresie rozliczeniowym – Wnioskodawca oprócz czynności opodatkowanych 23% stawką podatku będzie wykonywał usługi objęte obniżoną (8%) stawką VAT (wynikające z załącznika nr 3 ustawy) lub też zwolnione od podatku (w oparciu o art. 43 ustawy) to zobowiązany będzie każdą z tych usług opodatkować odrębnie – zgodnie z tymi przepisami.

W związku z czym stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy lub własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii ustalenia podstawy opodatkowania dla wykonywanych czynności.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.