Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-373/09/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-01
Teza: W zakresie obowiązku doliczenia do dochodu kwoty wydatków odliczonych w ramach tzw. „ulgi na wynajem”
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków-budowa budynków na wynajem; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia; ulga-ulga budowlana; ulga-ulga na budowę mieszkań pod wynajem; ulga-utrata prawa do ulgi; zwrot-zwrot odliczonych lub zwróconych kwot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku opatrzonym datą 25 stycznia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 10 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku doliczenia do dochodu kwoty wydatków odliczonych w ramach tzw. „ulgi na wynajem” **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku doliczenia do dochodu kwoty wydatków odliczonych w ramach tzw. „ulgi na wynajem”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wraz z małżonką posiadał udział w wysokości 4227/10000 we współwłasności nieruchomości, stanowiących lokale mieszkalne:

1.  lokal mieszkalny nr 1 o powierzchni użytkowej 37,5 m2,
2.  lokal mieszkalny nr 2 o powierzchni użytkowej 49,3 m2,
3.  lokal mieszkalny nr 3 o powierzchni użytkowej 32,8 m2,
4.  lokal mieszkalny nr 4 o powierzchni użytkowej 32,8m2,
5.  lokal mieszkalny nr 5 o powierzchni użytkowej 32,8 m2,
6.  lokal mieszkalny nr 6 o powierzchni użytkowej 44,6 m2,
7.  lokal mieszkalny nr 7 o powierzchni użytkowej 49,3 m2,
8.  lokal mieszkalny nr 8 o powierzchni użytkowej 49,3 m2,
9.  lokal mieszkalny nr 9 o powierzchni użytkowej 44,8 m2,
10.  lokal mieszkalny nr 10 o powierzchni użytkowej 56,4 m2.

Decyzja o oddaniu do użytkowania budynku została wydana w dniu 30 grudnia 1998r., a została doręczona w dniu 31 grudnia 1998r. Podatnik skorzystał z możliwości odliczenia od dochodu stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku.

Aktem notarialnym rep. A nr dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, że podatnik i jego małżonka otrzymali na wyłączną własność lokale mieszkalne nr 3, 7, 8 i 9 bez spłat i dopłat na rzecz osób trzecich.

Pozostałe lokale obejmą na wyłączną własność pozostali współwłaściciele nieruchomości. Podatnik rozważa dokonanie sprzedaży w roku 2009 jednego lub kilku z opisanych lokali. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, iż w zakresie braku utraty ulgi przy samym zniesieniu współwłasności uzyskał pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 31 stycznia 2007r. wydaną przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy okoliczność, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu uzyskała przymiot prawomocności po dacie 1 stycznia 1999r. sprawia, iż podatnik w razie sprzedaży w roku 2009 jednego lub kilku lokali mieszkalnych położonych w budynku byłby zobowiązany doliczyć do dochodu ulgę uprzednio odliczoną zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, okoliczność, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu wydana w dniu 30 grudnia 1998r. uprawomocniła się w 1999r. nie zmienia okoliczności, iż w razie sprzedaży mieszkania przez podatnika w roku podatkowym 2009 nie byłby obowiązany do doliczenia do dochodu roku podatkowego 2009 uprzednio odliczonej ulgi. Powyższe wynika z charakteru decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Decyzja ta wiąże organ wydający decyzję od chwili jej doręczenia stronie. Wynika to z postanowień art. 110 Kpa. Podobne wnioski wynikają z interpretacji literalnej art. 14A. Dziesięcioletni okres, o którym mowa w ust. 14 (…) liczy się od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń. Nie jest istotne, kiedy decyzja ta się uprawomocniła, lecz kiedy adresat tej decyzji ją otrzymał. Istotne pozostaje również, iż już samo wydanie (nie doręczenie) decyzji powoduje, że jest ona wykonalna zgodnie z art. 130 § 4. Od chwili jej wydania możliwe jest zatem realizowanie celu ustawodawcy, a to możliwości udostępnienia w drodze wynajmu osobom trzecim. Możliwe jest bowiem użytkowanie przedmiotowego obiektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001r., podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-7 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Za lokale przeznaczone na wynajem nie uważa się lokali mieszkalnych wynajętych osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 26 ust. 8 ww. ustawy – odliczeniu podlegają wydatki na cele określane w ust. 1 pkt 8, jeżeli dotyczą budynków mieszkalnych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i wydatki te nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Przesłanki utraty nabytego prawa do ww. ulgi określał przepis zawarty w art. 26 ust. 10 ww. ustawy, który stanowił, iż jeżeli przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń na podstawie ust. 1 pkt 8:

1.  nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności lub
2.  wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3.  dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela

\- podatnik jest obowiązany wykazać w zeznaniu i doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym zaistniały te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty w części przypadającej na ten budynek lub lokal. Kwoty doliczone do dochodu zwiększa się o 10% za każdy rok kalendarzowy brakujący do upływu okresu, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym.

Przy obliczaniu liczby lat brakujących do upływu okresu dziesięcioletniego wlicza się rok, w którym nastąpiły zdarzenia wymienione w ust. 10 pkt 1-3 (art. 26 ust. 11 ww. ustawy). W razie wystąpienia zdarzeń, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, przed otrzymaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, z którymi były związane odliczenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć dochód o kwotę odliczoną od dochodu w części przypadającej na budynek lub lokale (art. 26 ust. 12 ww. ustawy).

Ustawą z dnia 09 listopada 2000r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 1104) uchylono przepisy uprawniające do ulgi określonej w przepisie art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegającej na odliczaniu od dochodu wydatków ponoszonych na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Skreśleniu uległy także przepisy wiążące się z tą ulgą, tj. między innymi art. 26 ust. 2-4 oraz 8-12 ustawy.

Zgodnie z zapisem art. 7 ust. 14 ww. ustawy zmieniającej w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 26 ust. 10 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2001r., stosuje się przepisy art. 26 ust. 10-12 tej ustawy. Oznacza to, że podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w art. 1 (tj. o podatku dochodowym od osób fizycznych), w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym:

1.  nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności lub
2.  wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3.  dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela, lub
4.  zbyto działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku

\- są obowiązani doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym nastąpiły te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty.

Z kolei na mocy art. 3 ustawy z dnia 12 listopada 2003r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004r. został zmieniony art. 7 ust. 14 ww. ustawy zmieniającej z dnia 09 listopada 2000r., który otrzymał brzmienie:

Podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym:

1.  nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności, lub
2.  wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3.  dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela lub
4.  zbyto działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku

\- są obowiązani doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym nastąpiły te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty.

Po ust. 14 w ww. art. 7 dodano ust. 14a, który stanowi, że dziesięcioletni okres, o którym mowa w ust. 14:

1.  w pkt 1-3 liczy się od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń,
2.  w pkt 4 - liczy się od końca roku podatkowego, w którym nabyto działkę lub prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż:

*   decyzja o oddaniu do użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego z co najmniej pięcioma lokalami mieszkalnymi na wynajem wybudowanego w ramach ulgi, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000r. została doręczona w dniu 31 grudnia 1999r.,
*   rep. A Nr dokonano zniesienia współwłasności przedmiotowego budynku, w wyniku czego małżonkowie otrzymali na wyłączną własność lokale mieszkalne 3, 7, 8 i 9 bez opłat i dopłat na rzecz osób trzecich,
*   wnioskodawca zamierza w roku 2009 zbyć jeden lub kilka z ww. lokali mieszkalnych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż zbycie w roku 2009 przez wnioskodawcę i jego małżonkę, wskazanych we wniosku lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, nastąpi po upływie dziesięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie ww. budynku.

Powyższe zatem, nie spowoduje utraty prawa do ulgi, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001r. Ww. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają bowiem utraty prawa do ww. ulgi od terminu uprawomocnienia się decyzji o oddaniu do użytkowania budynku lecz od daty otrzymania przez podmiot do tego upoważniony decyzji właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie w przypadku budynku oraz daty nabycia w przypadku, gdy przedmiotem nabycia jest działka lub prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.