Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-938/08-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-07
Teza: Czy dostawy wewnatrzwspólnotowe opisane w stanie faktycznym udokumentowane w sposób opisany w 8 różnych przypadkach w świetle art. 42 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane % stawką VAT?
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; towar-wywóz towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2008 r. (data wpływu 14 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest producentem pasków napędowych do pojazdów samochodowych i urządzeń przemysłowych. Odbiorcami jej produktów są międzynarodowe firmy produkujące samochody osobowe, jak również inne podmioty będące producentami urządzeń przemysłowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje ona wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: WDT) na rzecz nabywców z innych państw członkowskich, posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. W celu zastosowania 0% stawki VAT, zgodnie z przepisem art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z Polski dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski.

Dokumentacja ta obejmuje:

1.  złożone przez klienta zamówienie na towary wymienione następnie na fakturze VAT,
2.  kopię faktury VAT, na której wskazano numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku „Delivery Document”,
3.  specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (specyfikacja ta jest sporządzona na dokumencie o nazwie „Delivery Document”),
4.  dokument przewozowy CMR, w treści którego wskazany jest m.in.:
\- odbiorca towarów (w polu nr 2 dokumentu CMR). Jest nim podmiot z siedzibą w innym państwie członkowskim niż terytorium kraju, wskazany na fakturze sprzedaży; - numer specyfikacji „Delivery Document”, ten sam, który wskazany jest na fakturze sprzedaży; - numer faktury VAT, która dokumentuje daną dostawę; - dokument CMR nie jest podpisany przez nabywcę towarów (pole nr 24 dokumentu CMR jest puste),5.  inne dokumenty, które potwierdzają dokonanie dostawy do nabywcy w innym państwie członkowskim niż terytorium kraju:
\- tzw. faktury self-billingowe, w treści których wskazany jest m.in.: odpowiedni numer specyfikacji „Delivery Document”, oznaczenie dostawcy oraz nabywcy towarów, data wysyłki, data otrzymania towarów kryjących się pod danym numerem specyfikacji „Delivery Document”; - wystawiony przez przewoźnika dokument opisujący daną dostawę, w treści którego wskazane jest m.in.: oznaczenie przewoźnika, ilość i waga towarów będących przedmiotem wysyłki, miejsce dostawy, data dostarczenia towarów do nabywcy; - potwierdzenie, iż nabywca zapłacił za towary wskazane na danej fakturze.

Spółka pragnie wyjaśnić, iż w swoich rozliczeniach nie stosuje fakturowania przez nabywcę towarów, o którym mowa w § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. (Dz. U. Nr 95, poz. 798). Faktury te - jakkolwiek wystawiane przez nabywcę - nie stanowią dla Spółki podstawy do dokonywania jakichkolwiek rozliczeń na gruncie VAT (a w szczególności - do rozliczania WDT). Dla udokumentowania dostaw wewnątrzwspólnotowych, Spółka wystawia faktury VAT, natomiast tzw. faktury self-bilingowe, jako dokumenty wystawione automatycznie przez system księgowy kontrahenta po otrzymaniu przezeń towarów traktowane są przez Spółkę jako swoiste potwierdzenie, iż dany towar dotarł do tego kontrahent.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dostawa udokumentowana w opisany sposób w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i ust.1 ustawy o VAT, powinna być opodatkowana 0% stawką VAT?

Wnioskodawca uważa, iż w przedstawionym stanie faktycznym, dostawy udokumentowane w opisany sposób, powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zgodnie z przepisem art. 13 ust. 1 ustawy o VAT „rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (…)”.

Stosownie do treści art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jednym z warunków zastosowania 0% stawki VAT dla WDT, jest posiadanie przez podatnika, przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dowodów potwierdzających, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Natomiast, zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim, również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, dokumentami. Wnioskodawca uważa również, iż przepisy art. 42 ust. 11 nie zawierają wymogu, by dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zgromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki, dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe miały formę elektroniczną, bądź też były przesłane w formie elektronicznej albo przy zastosowaniu faksu. Zainteresowany pragnie zwrócić uwagę, iż do takiego wniosku prowadzi analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2006 r. (sygn. akt III SA/Wa 2140/07), w którym Sąd stwierdził, iż: „Nie ma wymogu, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę „papierową”. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.

Zainteresowany pragnie ponadto zwrócić uwagę, iż poza zgromadzeniem odpowiednich dokumentów, pozostałe warunki, jakie należy spełnić w celu zastosowania 0% stawki VAT, w przypadku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, są następujące:

*   dokonanie dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej,
*   podanie numeru, o którym mowa powyżej, a także numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy o VAT, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów.

Jak wynika ze stanu faktycznego, Zainteresowany spełnia te dwa warunki. Tym samym, warunkiem, jaki ewentualnie powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT, w przypadku tej dostawy, jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim.

Na wstępie Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż jest on podmiotem dostarczającym towary między innymi na potrzeby producentów pojazdów samochodowych. Odbiorcami jego produktów są w większości duże międzynarodowe koncerny, które w ramach realizowanej produkcji korzystają z bardzo wielu poddostawców. Z oczywistych względów – nabywcy produktów Spółki posiadają dalece silniejszą pozycję rynkową i „biznesową”, aniżeli będąca jednym z ich wielu poddostawców – Spółka. Bezpośrednią konsekwencją tego stanu rzeczy jest, iż w przypadku, gdy Wnioskodawca nie jest w pełni usatysfakcjonowany z przedstawionej jemu przez tych nabywców dokumentacji potwierdzającej otrzymanie dostarczonych przez niego towarów, zasadniczo nie dysponuje on instrumentami, które pozwoliłyby na skłonienie tych nabywców do jakiegokolwiek uzupełnienia takowej dokumentacji. W takich przypadkach, w celu zapewnienia sobie prawa do zastosowania 0% stawki VAT dla dokonywanych przez niego wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, zmuszony jest sięgać po szereg dokumentów, które niejako „pośrednio” (acz jednoznacznie) potwierdzałyby fakt dokonania wewnątrzwspólnotowych dostaw. Najlepszym tego przykładem jest przedstawiony w stanie faktycznym – przypadek, jaki występuje u Zainteresowanego, jeżeli chodzi o potwierdzenie dokonania WDT. Z uwagi na opisaną powyżej sytuację, Spółka wyraża nadzieję, iż rozpatrując wniosek, organ podatkowy spojrzy na przepisy dotyczące dokumentacji potwierdzającej WDT przez pryzmat jej sytuacji rynkowej i weźmie ją pod uwagę wydając decyzję w tej sprawie.

W jej opinii, w przedstawionym stanie faktycznym, posiada ona wszystkie dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, tj.:

*   kopię faktury,
*   specyfikację poszczególnych sztuk ładunku – specyfikacja ta każdorazowo sporządzona jest na dokumencie o nazwie „Delivery Document”,
*   dokument przewozowy CMR.

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż dokument CMR nie jest opatrzony ani pieczęcią ani też podpisem nabywcy bądź osoby go reprezentującej - posiadana przez Spółkę dokumentacja określona w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie może zostać uznana za jednoznacznie potwierdzającą fakt dostarczenia tych towarów dostarczanych w ramach tych dostaw do nabywców w innych niż Polska państwach członkowskich. Dlatego też, aby zabezpieczyć możliwość skorzystania z 0% stawki VAT, Zainteresowany zgromadził dodatkowe dokumenty, o których mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Dokumenty te w połączeniu z posiadanymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT jednoznacznie potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Spółka stwierdza, że zgromadzone przez nią tzw. dokumenty dodatkowe w połączeniu z dokumentacją, o której mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT jednoznacznie potwierdzają, iż towary będące przedmiotem dostawy opisanej w powyższym stanie faktycznym zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim. Zainteresowany pragnie zwrócić uwagę, że:

*   posiada złożone przez kontrahentów zamówienia na towary, które widnieją na wystawionych przez niego następnie fakturach VAT. Złożone zamówienie jest początkiem następujących po sobie zdarzeń składających się na dokonywaną wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a którego zakończeniem jest dokonanie przez niego dostawy zamówionych towarów oraz otrzymanie zapłaty. Zamówienia te potwierdzają zatem, iż po stronie kupujących istnieje wola nabycia analizowanych towarów, która - po otrzymaniu towarów, znajduje swoje odzwierciedlenie w ich przyjęciu do magazynu i w dokonaniu zapłaty za nie;
*   faktura VAT wystawiona przez Spółkę w celu udokumentowania dostawy opisanej powyżej wskazuje towary wymienione w złożonym przez kontrahentów zamówieniu, jak i numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (sporządzonej w formie dokumentu „Delivery Document”);
*   specyfikacja ta („Delivery Document”) wymienia poszczególne towary będące przedmiotem dostawy udokumentowanej daną fakturą VAT;
*   z dokumentu przewozowego CMR wynika, iż Wnioskodawca zawarł z zewnętrznym przewoźnikiem umowę przewozu towarów z Polski do nabywcy w innym państwie członkowskim. Jak wynika z opisu dokumentu CMR, przedmiotem transportu były towary wymienione w dokumencie „Delivery Document” (tym samym, który wskazany został na fakturze VAT);
*   z wystawionego przez przewoźnika dokumentu dotyczącego dostawy można wywnioskować, iż wskazane w nim towary (a są to jednocześnie towary wskazane na fakturze i specyfikacji dotyczących danej dostawy) zostały dostarczone do wskazanego na fakturze nabywcy. Dokument ten nie zawiera wprawdzie podpisu nabywcy, ani dostawcy, ale zawiera on oznaczenie przewoźnika, miejsce dostawy i datę dostarczenia towarów do miejsca ich przeznaczenia. W opinii Spółki, dokument wystawiony przez profesjonalnego przewoźnika, który stwierdza, że wskazane w jego treści towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia (tj. wskazanego na fakturze nabywcy w innym państwie członkowskim) powinien być potraktowany jako wysoce uprawdopodabniający ten fakt;
*   uprawdopodobnienie to jest dopełnione poprzez dowód zapłaty przez nabywcę za dostarczone towary będący w posiadaniu Wnioskodawcy;
*   dodatkowo, Spółka dysponuje wystawionymi przez nabywcę tzw. fakturami self -bilingowymi. Są to dokumenty nie mające charakteru faktur VAT, które jednakże zawierają odniesienie do danego numeru specyfikacji „Delivery Document” którego dotyczą i które są generowane przez system księgowy nabywcy po tym jak towary wchodzące w skład danej specyfikacji zostały otrzymane. Zainteresowany uważa, że stanowią one kolejny dowód potwierdzający fakt, iż towary wymienione w danej specyfikacji „Delivery Document” (a tym samym - widniejące na odpowiedniej fakturze VAT) zostały faktycznie doręczone nabywcy w innym państwie członkowskim.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tut. Organ informuje, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), od dnia 1 grudnia 2008 r. zmianie uległ przepis art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie pozostałych stanów faktycznych dotyczących udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wydano w dniu 7 stycznia 2009 r. odrębne interpretacje o numerach: ILPP2/443-938/08-2/AK, ILPP2/443-938/08-3/AK, ILPP2/443-938/08 -5/AK, ILPP2/443-938/08-6/AK, ILPP2/443-938/08-7/AK, ILPP2/443-938/08-8/AK, ILPP2/443 -938/08-9/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.