Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1067/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-10
Teza: Opodatkowanie nieruchomości
Słowa kluczowe: budowle; budynek; budynek-sprzedaż budynków; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż budynków; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 lipca 2014 r. (data wpływu 29 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 27 października 2014 r. (data wpływu 30 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budowli należących do dłużnika położonych na działce nr 2942/29 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budowli należących do dłużnika położonych na działce nr 2942/29.

Wniosek uzupełniono pismem z 27 października 2014 r. (data wpływu 30 października 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 16 października 2014 r. nr IBPP1/443-767/14/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W toku postępowania egzekucyjnego komornik będzie zbywać prawo użytkowania wieczystego gruntu i własność budynków objętych pięcioma księgami wieczystymi, należące do dłużnika będącego podatnikiem VAT. Nieruchomości są w większości zabudowane oraz były lub są do tej pory wydzierżawiane/wynajmowane przez dłużnika. Szczegółowe informacje na temat zabudowy i dzierżaw/najmu poniżej w zestawieniu na poszczególne księgi wieczyste.

KSIĘGA WIECZYSTA NR …

Działka nr 2942/29 pow. 540 m2

Budynek w stanie ruiny z fundamentami, bez pokrycia dachowego na stałe związany z gruntem, budynek otoczony z trzech stron murem żelbetowym nr PKOB 2420

Rok nabycia: 1990

Czy nabycie udokumentowano fakturą? nie

Czy przy nabyciu przysługiwało odliczenie VAT? nie

Czy budynek (budowlę) nabyto od innego podmiotu? nie

Czy poniesiono wydatki na ulepszenie (co najmniej 30% wart. pocz.)? nie

Data pierwszego wydania pod najem lub dzierżawę: -

Powierzchnia użytkowa ( m2): 63

Pow. użytkowa części budynku podlegająca dzierżawie lub najmowi ( m2): -

Powierzchnia części budynku niepodlegająca najmowi lub dzierżawie ( m2): 63

Czy od pierwszego zasiedlenia upłynęły 2 lata? -

Czy część niewykorzystana pod najem lub dzierżawę była wykorzystana przez dłużnika przez co najmniej 5 lat? tak

Czy była dzierżawa lub najem? nie

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że:

1.  Podany we wniosku symbol PKOB 2420 odnosi się do muru żelbetowego.
2.  Podany we wniosku opis dotyczy muru żelbetowego.
3.  Wzmiankowany budynek w stanie ruiny nie stanowi budynku lub budowli ani ich części w rozumieniu Prawa budowlanego dlatego nie przypisano mu symbolu PKOB i nie został opisany.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dostawa, w ramach postępowania egzekucyjnego, prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością budowli położonych na gruncie objęta będzie zwolnieniem z podatku VAT określonym w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa w ramach postępowania egzekucyjnego prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością budynków lub budowli położonych na gruncie objęta będzie zwolnieniem z podatku VAT określonym w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) ze względu na fakt, iż:

1.  pierwsze zasiedlenie budynków lub budowli nastąpiło przed 1989 rokiem,
2.  nabycie przez podatnika użytkowania wieczystego i własności budynków lub budowli nastąpiło z dniem 5 grudnia 1990 r. z mocy prawa na podstawie art. 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 79 poz. 464 ze zm.),
3.  dłużnik w ciągu ostatnich 5 lat nie dokonywał na nieruchomościach nakładów przekraczających 1/3 wartości nieruchomości.

Dostawa działki będzie zwolniona z podatku VAT. Komornik stoi na stanowisku, że nawet, jeżeli na terenie nieruchomości znajdują się ruiny po budynkach, należy traktować grunt jako zabudowany. Ponadto, wszelkie instalacje przesyłowe (wody, gazu, prądu, itd.), drogi oraz instalacje przemysłowe (rury, kable itd.) są w rozumieniu prawa budowlanego budowlą bądź tzw. „obiektem liniowym” (art. 3 ust. 3a Prawa budowlanego), a w konsekwencji budowlą (art. 3 ust. 3 Prawa budowlanego). Komornik stoi na stanowisku, że działka jest zabudowana i jej dostawa podlega zwolnieniu z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Wszelkie zaś odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT ilekroć w jej przepisach mowa jest o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz odnosząc się do opisu zaistniałego stanu faktycznego, stwierdzić należy, że by określić prawidłowo stawkę podatku VAT przy transakcji zbycia prawa wieczystego użytkowania działki wraz z budynkami/budowlami na niej posadowionymi, należy w pierwszej kolejności rozważyć, czy doszło do pierwszego zasiedlenia ww. nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego wyżej problemu odgrywa przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Aby stwierdzić, czy przedmiotowa nieruchomość będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT w pierwszej kolejności ustalić należy kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie oraz jaki okres upłynął od pierwszego zasiedlenia do momentu dokonania dostawy nieruchomości. W tym celu należy odwołać się do brzmienia art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem za pierwsze zasiedlenie należy uznać moment oddania budynku/budowli do użytkowania pierwszemu nabywcy (najemcy, dzierżawcy) mając na względzie, iż sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” dotyczy czynności wymienionych w art. 5 obecnie obowiązującej ustawy o VAT i dokonanych w okresie jej obowiązywania, jak również dokonanych pod rządami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11 poz. 50 ze zm.) obowiązującej od 5 lipca 1993 r. do 30 kwietnia 2004r. Zatem nie dotyczy dostaw dokonywanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą przed dniem 5 lipca 1993r.

W analizowanej sytuacji należy stwierdzić, że nie można przyjąć, iż pierwsze zasiedlenie nastąpiło przed 1989 r. gdyż w tej dacie nie obowiązywały ani przepisy ustawy o VAT, ani przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, stąd należy przyjąć, że do pierwszego zasiedlenia może dojść wyłącznie po 5 lipca 1993 r.

Natomiast w sytuacji gdy nie ma zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, należy sprawdzić zakres zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Treść art. 43 ust. 7a powyższej ustawy wskazuje, że warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Ponadto na mocy art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Jak wynika z wniosku, przedmiotem dostawy dokonywanej przez Wnioskodawcę będzie prawo wieczystego użytkowania działki nr 2942/29 nabyte 05.12.1990 oraz prawo własności:

1.  Budynku w stanie ruiny z fundamentami, bez pokrycia dachowego na stałe związanego z gruntem, który nie jest budynkiem, budowlą ani ich częścią w rozumieniu Prawa budowlanego.
2.  Muru żelbetowego nr PKOB 2420; rok nabycia: 1990; nabycia nie udokumentowano fakturą; przy nabyciu nie przysługiwało odliczenie VAT; nie poniesiono wydatków na ulepszenie (co najmniej 30% wart. pocz.); nieobjętego najmem lub dzierżawą.

W świetle art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie mowa jest o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast na podstawie definicji zawartej w punkcie I. Objaśnienia wstępne 2. Pojęcia podstawowe załącznika do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz.U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) stanowiącej usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, którą stosuje się dla celów podatku od towarów i usług – budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W świetle art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ilekroć w ustawie mowa jest o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Na podstawie zawartej w punkcie I. Objaśnienia wstępne 4. Zasady klasyfikowania obiektów budowlanych załącznika do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – informacji, że w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, dla odróżnienia od „budynków” obiekty inżynierii lądowej i wodnej nazwano w niniejszej interpretacji „budowlami”.

Według powyższej klasyfikacji symbol PKOB 2420 obejmuje Obiekty inżynierii lądowej i wodnej pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane. Stąd – zgodnie z podaną przez Wnioskodawcę klasyfikacją – obiekt o podanym PKOB jest budowlą.

Biorąc pod uwagę wynikający z wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w stosunku do tej budowli znajdującej się na przedmiotowej działce – nie nastąpiło jeszcze pierwsze zasiedlenie gdyż ww. budowla nie była nigdy przedmiotem czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego nie wynika, by ww. budowla była oddana do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, zatem oddanie takie pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi po jej wybudowaniu nastąpi dopiero w wyniku planowanej przez Wnioskodawcę dostawy opisanej we wniosku.

Powyższe oznacza, że planowana dostawa ww. budowli będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Należy zatem stwierdzić, że dostawa ww. budowli nie będzie podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie przytoczonego wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Dostawa ta będzie jednak podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie przytoczonego wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT ponieważ:

1.  w stosunku do ww. budowli nie przysługiwało dokonującemu jej dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący jej dostawy nie ponosił wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej.

Jednocześnie – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – zwolnieniem zostanie objęta dostawa prawa wieczystego użytkowania przedmiotowej działki, na której posadowiona jest ww. budowla.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa w ramach postępowania egzekucyjnego prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością ww. budowli położonej na gruncie objęta będzie zwolnieniem z podatku VAT – uznano za prawidłowe, jednakże podstawą rozstrzygnięcia stał się przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, a nie przytoczony przez Wnioskodawcę przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że dodatkowo na działce znajduje się budynek w stanie ruiny z fundamentami, bez pokrycia dachowego na stałe związany z gruntem, jednak budynek ten nie stanowi budynku lub budowli ani ich części w rozumieniu Prawa budowlanego. Wobec powyższego istnienie tego obiektu pozostaje bez wpływu na opodatkowanie działki nr 2942/29.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego bądź zmiany stanu prawnego.

Na marginesie tut. Organ wyjaśnia, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny zdjęć, map lub rysunków, które nie mogą być i nie były przedmiotem merytorycznej analizy.

Ponadto tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.