Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.424.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    21 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 16 września 2025 r. (wpływ 22 września 2025 r. ) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B.B.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcami są osoby fizyczne, podlegające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 r. Nr 80 poz.
    350 ze zm.; dalej: ustawa o PIT). Każdy z Wnioskodawców prowadzi działalność
    gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U.
    2018 r. poz. 646 ze zm.) m.in. w zakresie obrotu nieruchomościami. Każdy z
    Wnioskodawców jest czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawcy są współwłaścicielami w równych udziałach po 1/2 nieruchomości (dalej:
    Nieruchomość) położonej w A, przy ul. B, dzielnica C, obręb ewidencyjny (...), stanowiącej
    działkę gruntu ornego oznaczoną numerem 1 i powierzchni 1,0705 ha (KW nr (...))
                                                  2zabudowanej parterowym budynkiem gospodarczym o powierzchni zabudowy 97 m
    (dalej: Budynek). Udziały w Nieruchomości zostały nabyte przez Wnioskodawców
    odpłatnie 3 czerwca 2011 r. (akt notarialny Rep. A nr (...)) do majątku prywatnego
    Wnioskodawców. Nabycie udziałów w Nieruchomości nie nastąpiło w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i nie nastąpiło z zamiarem wykorzystywania
    Nieruchomości w związku z działalnością gospodarczą - co znajduje odzwierciedlenie w
    treści ww. aktu notarialnego. Przy nabyciu Wnioskodawcom nie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego VAT.
    Dla Nieruchomości nie został opracowany miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, nie została również wydana decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu. W rejestrze gruntów działka oznaczona jest jako: Rllla (grunty
    orne), RIVa (grunty orne), RIVb (grunty orne), Br-Rllla (grunty rolne zabudowane). Budynek
    został oddany do użytkowania ponad 20 lat temu i obecnie nie jest już użytkowany z
    uwagi na stan techniczny, a Wnioskodawcy nie ponosili żadnych nakładów na jego
    ulepszenie w okresie posiadania Nieruchomości. Nieruchomość nie była nigdy w żadnym
    stopniu wykorzystywana w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawców (w
    szczególności nie była nigdy traktowana jako towar w prowadzonej działalności
    gospodarczej), gdyż wolą Wnioskodawców było pozostawienie udziałów w Nieruchomości
    w majątku prywatnym. Wnioskodawcy w okresie posiadania Nieruchomości nie
    podejmowali żadnych działań mających na celu podniesienie jej atrakcyjności pod kątem
    jej potencjalnej sprzedaży. W szczególności Wnioskodawcy nie występowali o opracowanie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości, nie
    występowali o zmianę funkcji Nieruchomości z rolnej na budowlaną, a także nie
    podejmowali żadnych działań w związku z uzbrojeniem Nieruchomości czy uzyskaniem
    decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W okresie posiadania
    Nieruchomości Wnioskodawcy nie ponosili również żadnych nakładów na Nieruchomość.

    Wnioskodawcy planują dokonać sprzedaży swoich udziałów we własności Nieruchomości.
    Przed dokonaniem sprzedaży Wnioskodawcy nie będą podejmować żadnych działań
    przygotowawczych, w szczególności: nie będą występować o wydanie decyzji w sprawie
    warunków zagospodarowania Nieruchomości, nie będą dokonywać podziału
    Nieruchomości na mniejsze działki czy doprowadzać do wydzielenia działki pod drogę, nie
    będą występować o zmianę funkcji Nieruchomości z rolnej na budowlaną, nie będą
    podejmować działań w związku z uzbrojeniem terenu. Oferta sprzedaży Nieruchomości
    zostanie zamieszczona w internetowych portalach ogłoszeniowych jako ogłoszenie osób
    prywatnych.
    Sprzedaż nie będzie dokonana przez pośrednika, a środki uzyskane ze sprzedaży
    przeznaczone zostaną na cele niezwiązane z prowadzoną przez każdego z
    Wnioskodawców działalnością gospodarczą (tj. środki uzyskane ze sprzedaży zostaną
    przeznaczone na cele prywatne każdego z Wnioskodawców).
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawcy w żaden sposób nie wykorzystywali Nieruchomości w okresie jej
    posiadania - udziały w Nieruchomości zostały nabyte do majątków prywatnych
    Wnioskodawców w celach inwestycyjnych, jako forma lokaty kapitału. W szczególności,
    Nieruchomość nie była nigdy w żadnym stopniu wykorzystywana w związku z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawców.
    Nieruchomość od momentu nabycia do momentu zbycia nie była, nie jest i nie będzie
    udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze przez żadnego z Wnioskodawców.
    W związku ze sprzedażą Nieruchomości Wnioskodawcy nie udzielili i nie zamierzają
    udzielić ani nabywcy/nabywcom, ani innym podmiotom pełnomocnictwa (zgody,
    upoważnienia) do występowania w ich imieniu w sprawach dotyczących Nieruchomości.
    Jak Wnioskodawcy wskazali w opisie zdarzenia przyszłego, każdy z Wnioskodawców
    prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
    przedsiębiorców (Dz.U. 2018 poz. 646 ze zm.) m.in. w zakresie obrotu nieruchomościami,
    a także każdy z Wnioskodawców jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Mając na
    uwadze powyższe, każdy z Wnioskodawców wielokrotnie sprzedawał inne nieruchomości
    oprócz Nieruchomości będącej przedmiotem Wniosku, a transakcje opodatkowane były
    podatkiem od towarów i usług, jeżeli wynikało to z przepisów ustawy o VAT. W takich
    przypadkach każdorazowo:
        nabycie nieruchomości następowało w związku z prowadzoną działalnością
        gospodarczą;
        nieruchomość traktowana była jako towar lub środek trwały w prowadzonej
        działalności gospodarczej;
        nieruchomość wykorzystywana była w związku z prowadzoną działalnością
        gospodarczą, a jej sprzedaż następowała w ramach tej działalności.
    Udziały w Nieruchomości, o której mowa we Wniosku nabyte zostały do majątków
    prywatnych Wnioskodawców, a Nieruchomość nie była nigdy w żadnym stopniu
    wykorzystywana w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawców. Wnioskodawcy
    dokonali wcześniej, w 2020 r. sprzedaży z majątku prywatnego udziałów (każdy z
    Wnioskodawców po 1/4) w nieruchomości gruntowej niezabudowanej znajdującej się przy
                                            2ul. D w E, stanowiącej działki gruntu nr 2 i 3 o łącznej powierzchni 7 104 m. Udziały w ww.
    nieruchomości Wnioskodawcy nabyli drogą kupna 21 grudnia 2005 r. do swoich majątków
    prywatnych w celach inwestycyjnych, jako forma lokaty kapitału. Wspomniana
    nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystana przez Wnioskodawców w okresie jej

    posiadania - w szczególności nie była wykorzystywana przez żadnego z Wnioskodawców w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Udziały we wspomnianej nieruchomości
    sprzedane zostały celem pozyskania środków na sfinansowanie wydatków prywatnych
    Wnioskodawców.
    Sprzedający nie podejmowali i nie będą podejmować jakichkolwiek innych działań
    marketingowych w celu zbycia Nieruchomości poza zamieszczeniem informacji o
    planowanej sprzedaży Nieruchomości w portalach ogłoszeniowych.

## Pytanie

Czy sprzedaż udziałów w Nieruchomości przez Wnioskodawców podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT)?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż udziałów w Nieruchomości przez Wnioskodawców
    nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle ustawy o
    VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak
    stanowi natomiast art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Ilekroć w przepisach ustawy o VAT jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. W świetle ust. 3 ww. artykułu, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na wstępie należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Opodatkowaniu VAT podlega więc odpłatna dostawa towarów przez podatnika VAT,
    działającego w takim charakterze, natomiast nie podlega opodatkowaniu dokonywanie
    czynności poza sferą działalności gospodarczej. Innymi słowy, osoby fizyczne należy
    wykluczyć z grona podatników VAT w sytuacjach, w których dokonują one sprzedaży
    towarów stanowiących część ich majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, ani
    też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    Pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ww. ustawy. Zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. "Majątek prywatny" to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania

    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Podobne
    stanowisko przedstawił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 października
    2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07). Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w ww. wyroku,
    formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność,
    że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem
    częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego
    ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawców, dla oceny czy transakcja sprzedaży
    udziałów w Nieruchomości może podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    bez znaczenia pozostaje fakt, że obydwaj Wnioskodawcy są czynnymi podatnikami VAT i
    prowadzą działalność gospodarczą m.in. w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wskazał
    TSUE w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w A (C-181/10), czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, o czynnościach stanowiących
    działalność gospodarczą możemy mówić w sytuacji, gdy podatnik podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, a więc w celu
    dokonania sprzedaży nieruchomości angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym, np.: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru.
    Jak Wnioskodawcy wskazali w opisie zdarzenia przyszłego, wolą Wnioskodawców było
    pozostawienie udziałów w Nieruchomości w majątku prywatnym, a zamiar
    wykorzystywania Nieruchomości w ramach majątku prywatnego Wnioskodawcy
    wykazywali przez cały okres jej posiadania. Nieruchomość nie była nigdy w żadnym
    stopniu wykorzystywana w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawców (w
    szczególności nie była nigdy traktowana jako towar w prowadzonej działalności
    gospodarczej). W konsekwencji, w stosunku do Nieruchomości Wnioskodawcy nie
    podejmowali żadnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami i nie angażowali w
    stosunku do Nieruchomości środków podobnych do tych, które angażują w stosunku do
    innych nieruchomości, sprzedawanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W szczególności Wnioskodawcy nie występowali o opracowanie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości, nie występowali o zmianę funkcji
    Nieruchomości z rolnej na budowlaną, a także nie podejmowali żadnych działań w
    związku z uzbrojeniem Nieruchomości czy uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu. W okresie posiadania Nieruchomości Wnioskodawcy nie
    ponosili również żadnych nakładów na Nieruchomość. Opisane wyżej działania nie będą
    również podejmowane w związku ze sprzedażą udziałów w Nieruchomości. Działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży udziałów w Nieruchomości nie będą wykraczać
    poza zwykłą formę ogłoszenia.
    O niezasadności uznania Wnioskodawców za występujących w charakterze podatników
    VAT w zakresie sprzedaży udziałów w Nieruchomości zdaniem Wnioskodawców,

    przesądza również okres posiadania przez nich Nieruchomości przekraczający 10 lat.
    Działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami cechuje bowiem dążenie
    do jak najszybszej odsprzedaży nieruchomości i osiągnięcia z tego tytułu zysku. Mając na
    uwadze powyższe ustalenia, zdaniem Wnioskodawców dokonując sprzedaży udziałów w
    Nieruchomości nie będą oni występować w charakterze podatników VAT, a planowana
    sprzedaż udziałów w Nieruchomości nie będzie wykraczała poza zakres zarządu
    majątkiem prywatnym i nie może zostać porównana z działaniami, jakie Wnioskodawcy
    podejmują w zakresie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawców sprzedaż udziałów w Nieruchomości przez
    Wnioskodawców nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    świetle ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana

    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w Nieruchomości,
    istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży Sprzedający podjęli aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w A (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9

    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Jak wynika z opisu sprawy Sprzedający są osobami fizycznymi prowadzącymi działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie obrotu nieruchomościami. Każdy ze Sprzedających jest
    czynnym podatnikiem VAT.
    Sprzedający są współwłaścicielami w równych udziałach po 1/2 nieruchomości oznaczonej
    nr 1 zabudowanej parterowym budynkiem gospodarczym. Udziały w Nieruchomości
    zostały nabyte przez Sprzedających odpłatnie 3 czerwca 2011 r. do majątku prywatnego
    Sprzedających. Nabycie udziałów w Nieruchomości nie nastąpiło w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą i nie nastąpiło z zamiarem wykorzystywania Nieruchomości w
    związku z działalnością gospodarczą. Przy nabyciu Sprzedającym nie przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku naliczonego VAT.
    Budynek został oddany do użytkowania ponad 20 lat temu i obecnie nie jest już
    użytkowany z uwagi na stan techniczny, a Sprzedający nie ponosili żadnych nakładów na
    jego ulepszenie w okresie posiadania Nieruchomości. Nieruchomość nie była nigdy w
    żadnym stopniu wykorzystywana w związku z działalnością gospodarczą Sprzedających (w
    szczególności nie była nigdy traktowana jako towar w prowadzonej działalności
    gospodarczej), gdyż wolą Sprzedających było pozostawienie udziałów w Nieruchomości w
    majątku prywatnym. W okresie posiadania Nieruchomości Sprzedający nie podejmowali
    żadnych działań mających na celu podniesienie jej atrakcyjności pod kątem jej
    potencjalnej sprzedaży. W okresie posiadania Nieruchomości Sprzedający nie ponosili
    również żadnych nakładów na Nieruchomość.
    Przed dokonaniem sprzedaży Sprzedający nie będą podejmować żadnych działań
    przygotowawczych, w szczególności: nie będą występować o wydanie decyzji w sprawie
    warunków zagospodarowania Nieruchomości, nie będą dokonywać podziału
    Nieruchomości na mniejsze działki czy doprowadzać do wydzielenia działki pod drogę, nie
    będą występować o zmianę funkcji Nieruchomości z rolnej na budowlaną, nie będą
    podejmować działań w związku z uzbrojeniem terenu. Oferta sprzedaży Nieruchomości
    zostanie zamieszczona w internetowych portalach ogłoszeniowych jako ogłoszenie osób
    prywatnych.

    Sprzedaż nie będzie dokonana przez pośrednika, a środki uzyskane ze sprzedaży
    przeznaczone zostaną na cele niezwiązane z prowadzoną przez każdego z Sprzedających
    działalnością gospodarczą (tj. środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na cele
    prywatne każdego z Sprzedających).
    Sprzedający w żaden sposób nie wykorzystywali Nieruchomości w okresie jej posiadania -
    udziały w Nieruchomości zostały nabyte do majątków prywatnych Sprzedających w celach
    inwestycyjnych, jako forma lokaty kapitału. W szczególności, Nieruchomość nie była nigdy
    w żadnym stopniu wykorzystywana w związku z działalnością gospodarczą Sprzedających.
    Nieruchomość od momentu nabycia do momentu zbycia nie była, nie jest i nie będzie
    udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze przez żadnego ze Sprzedających.
    W związku ze sprzedażą Nieruchomości Sprzedający nie udzielili i nie zamierzają udzielić
    ani nabywcy/nabywcom, ani innym podmiotom pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia)
    do występowania w ich imieniu w sprawach dotyczących Nieruchomości.
    Każdy ze Sprzedających wielokrotnie sprzedawał inne nieruchomości, a transakcje
    opodatkowane były podatkiem od towarów i usług, jeżeli wynikało to z przepisów ustawy
    o VAT. W takich przypadkach każdorazowo nabycie nieruchomości następowało w związku
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, nieruchomość traktowana była jako towar lub
    środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej i wykorzystywana była w związku
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jej sprzedaż następowała w ramach tej
    działalności.
    Udziały w Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży nabyte zostały do majątków
    prywatnych Sprzedających, a Nieruchomość nie była nigdy w żadnym stopniu
    wykorzystywana w związku z działalnością gospodarczą Sprzedających.
    W 2020 r. Sprzedający dokonali sprzedaży z majątku prywatnego udziałów (każdy po 1/4)
    w nieruchomości gruntowej niezabudowanej, stanowiącej działki gruntu nr 2 i 3 o łącznej
                2powierzchni 7 104 m. Udziały w ww. nieruchomości Sprzedający nabyli drogą kupna 21
    grudnia 2005 r. do swoich majątków prywatnych w celach inwestycyjnych, jako forma
    lokaty kapitału. Wspomniana nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystana przez
    Sprzedających w okresie jej posiadania - w szczególności nie była wykorzystywana przez
    żadnego ze Sprzedających w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Udziały we
    wspomnianej nieruchomości sprzedane zostały celem pozyskania środków na
    sfinansowanie wydatków prywatnych Sprzedających.
    Nie podejmowali i nie będą Państwo podejmować jakichkolwiek innych działań
    marketingowych w celu zbycia Nieruchomości poza zamieszczeniem informacji o
    planowanej sprzedaży Nieruchomości w portalach ogłoszeniowych.
    Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż opisanej
    Nieruchomości będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości należy przeanalizować całokształt działań, jakie
    Państwo podjęli w odniesieniu do Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży i
    ustalić, czy w odniesieniu do opisanej transakcji sprzedaży, będą Państwo spełniać
    przesłanki do uznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie

    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W analizowanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży Nieruchomości wystąpią Państwo w charakterze podatników w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka aktywność, która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podjęli Państwo ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Podejmowane przez Państwa działania nie świadczą o zamiarze wykonywania działalności
    gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nabyli Państwo
    Nieruchomość 3 czerwca 2011 r. do majątków prywatnych. Nabycie udziałów w
    Nieruchomości nie nastąpiło w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie
    nastąpiło z zamiarem wykorzystywania Nieruchomości w związku z działalnością
    gospodarczą.
    Nieruchomość nie była nigdy w żadnym stopniu wykorzystywana w związku z Państwa
    działalnością gospodarczą (w szczególności nie była nigdy traktowana jako towar w
    prowadzonej działalności gospodarczej). W okresie posiadania Nieruchomości nie
    podejmowali Państwo żadnych działań mających na celu podniesienie jej atrakcyjności
    pod kątem jej potencjalnej sprzedaży. W okresie posiadania Nieruchomości nie ponosili
    Państwo również żadnych nakładów na Nieruchomość. Ponadto, przed dokonaniem
    sprzedaży nie będą Państwo podejmować żadnych działań przygotowawczych, a sprzedaż
    nie będzie dokonana przez pośrednika. Nie podejmowali Państwo i nie będą Państwo
    podejmować jakichkolwiek innych działań marketingowych w celu zbycia Nieruchomości
    poza zamieszczeniem informacji o planowanej sprzedaży Nieruchomości w portalach
    ogłoszeniowych.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do
    Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności
    przedstawionych we wniosku wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziałów w Nieruchomości będą Państwo korzystać z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę -
    cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww.
    ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    W tym miejscu wskazuję, że Państwa wniosek wypełnia znamiona wniosku wspólnego,
    gdyż przedstawiony we wniosku problem (pytanie) dotyczy praw i obowiązków
    podatkowych wszystkich Zainteresowanych uczestniczących w tym samym zdarzeniu
    przyszłym, tj. sprzedaży zabudowanej działki nr 1.
    Interpretacja oparta jest na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. W przypadku, gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.