Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-347/15-4/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-22
Teza: Opodatkowanie czynności nieodpłatnego wydania materiałów reklamowych i informacyjnych.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; materiały-materiały reklamowe; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data wpływu 13 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 15 lipca 2015 r. (data wpływu 17 lipca 2015 r.), na wezwanie tut. Organu z dnia 7 lipca 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 9 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego wydania materiałów reklamowych i informacyjnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego wydania materiałów reklamowych i informacyjnych.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 13 lipca 2015 r., złożonym w dniu 15 lipca 2015 r. (data wpływu 17 lipca 2015 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 7 lipca 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 9 lipca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej zwany również Spółką) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, dokonującym na terytorium Polski sprzedaży napojów alkoholowych, jako dystrybutor znanych marek.

Ze względu na dużą konkurencję na rynku, na którym sprzedaje swoje towary, Wnioskodawca w celu zwiększenia podaży oferowanych produktów, a tym samym przychodów ze sprzedaży, prowadzi aktywną politykę o charakterze reklamowym i promocyjnym. W ich ramach Wnioskodawca korzysta z różnorodnych form aktywności marketingowych, zorientowanych na dotarcie do potencjalnych klientów.

Wśród podejmowanych przez Wnioskodawcę szeroko rozumianych działań marketingowych jest m.in. rozdawanie materiałów reklamowych, reklamujących towary Spółki, które mają przede wszystkim na celu rozpowszechnianie informacji o ofercie handlowej Wnioskodawcy i zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu towarów podatnika. Materiały te są w zdecydowanej większości obrandowane, tzn. oznaczone znakami towarowymi (markami), pod którymi towary są znane na rynku i sprzedawane.

Wśród wspomnianych powyżej materiałów reklamowych, znajdują się przede wszystkim:

1.  naczynia szklane takie jak kufle czy dzbanki (obrandowane logo lub markami Spółki) służące do serwowania produktów Spółki;
2.  coolery - naczynia wykonane z plastiku, pcv lub innych tworzyw sztucznych z brandingiem marek Wnioskodawcy, wykorzystywane do serwowania schłodzonych butelek (marek Wnioskodawcy) gościom lokalu;
3.  akcesoria barmańskie (shaker, deska do krojenia, łyżki barmańskie, miarki barmańskie (jiggers), noże do owoców, rozgniatacze do owoców (muddlers), siatki barowe (strainers), syfony, szczypce do lodu, szufelki do lodu, wyciskacze do cytrusów) - materiały niezbędne do pracy barmanów obrandowane markami Spółki i występujące osobno lub w zestawach;
4.  szklanki/kieliszki - naczynia wykonane ze szkła lub innego tworzywa posiadające branding marek lub kategorii marek należących do Wnioskodawcy w celu serwowania produktów Spółki;
5.  T-shirts/Polo/koszule/zapaski barmańskie - tekstylia z logo Wnioskodawcy przeznaczone dla obsługi lokali gastronomicznych bądź sklepów współpracujących ze Spółką w celu promowania brandów Spółki.

Materiały te są rozdawane lub rozstawiane w miejscach, w których zdaniem Wnioskodawcy istnieje potencjalna możliwość dotarcia do jak największej liczby odbiorców, m.in. w sklepach dokonujących sprzedaży detalicznej towarów nabytych od Wnioskodawcy.

Należy dodać, iż Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, dokonującym wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego czynność nieodpłatnego wydania opisanych powyżej materiałów reklamowych i informacyjnych podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opinii Wnioskodawcy nieodpłatne wydanie wskazanych w opisie stanu faktycznego materiałów reklamowych i informacyjnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

O braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług opisanych czynności świadczy fakt, że materiały te (ulotki, druki, broszury, foldery, katalogi, standy reklamowe itp.) nie mają charakteru towarów i nie przedstawiają dla otrzymującego jakiejkolwiek wartości konsumpcyjnej. Intencją przy ich wydaniu nie jest przysporzenie korzyści ekonomicznej a jedynie dotarcie do potencjalnych klientów i zachęcenie ich do zakupu właściwego produktu, spełniając przy tym jedynie funkcję instrumentu promocyjno-informacyjnego.

Z całokształtu regulacji dotyczących podatku od towarów i usług w tym przepisów unijnych, a przede wszystkim z samego celu wprowadzenia podatku od wartości dodanej wynika, iż VAT jest podatkiem, który ma obciążać konsumpcję. Ulotki, a także innego rodzaju katalogi firmowe, foldery reklamowe, cenniki, czy inne materiały informacyjne/reklamowe, itp. nie mogą być uznane za towary konsumpcyjne, ani w konsekwencji za prezenty w jakimkolwiek znaczeniu tego słowa.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie również w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tytułem przykładu wskazać można wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt I FSK1201/10, w którym Sąd podniósł, iż „(\`(...)\`) ulotki reklamowe i foldery nie mają charakteru konsumpcyjnego, skoro u otrzymującego je odbiorcy nie powodują żadnego przysporzenia majątkowego, a jedynie przekazują informacje o danym produkcie. Z powyższego zaś wynika, że ulotki i foldery nie mogą być uznane za towar będący przedmiotem czynności opodatkowanej.”

Reasumując, nieodpłatne wydanie opisanych powyżej materiałów informacyjnych (ulotek reklamowych, folderów, katalogów, broszur, standów, itp.) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż materiały te nie wyrażają wartości materialnej - nie mają waloru konsumpcyjnego dla podmiotu otrzymującego.

Istotą i celem ich wydania jest przekazanie informacji zawartej w ulotce, folderze itp. i zachęcenie potencjalnego klienta do zakupu towarów podatnika realizując tym samym jedynie reklamę i promocję swoich towarów lub działań poprzez foldery, ulotki, broszury, banery, standy, itp., które stanowią wyłącznie nośnik informacji.

Należy raz jeszcze podkreślić, iż w opisywanym przypadku nie ma elementu „konsumpcji”, pełnowartościowego przysporzenia po stronie otrzymującego takie materiały. Z tego względu przekazanie drukowanych materiałów informacyjnych i reklamowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bez względu na cenę nabycia/ jednostkowy koszt ich wytworzenia. Nieodpłatne przekazanie tych materiałów nie stanowi bowiem dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT. Brak elementu konsumpcji, czy przysporzenia po stronie otrzymującego, wynika z faktu, iż drukowane materiały informacyjne ani reklamowe nie stanowią dla niego żadnej wartości (nie może ich sprzedać, wymienić, czy też wykorzystać dla siebie w inny sposób).

Jednocześnie należy zauważyć, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 12 kwietnia 2013 r. (znak IPPP1/443-145/13-2/PR) zaprezentował analogiczne jak Wnioskodawca stanowisko, uznając, że przekazanie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej broszur, ulotek, katalogów, standów czy banerów reklamowych nie podlega opodatkowaniu z uwagi na fakt, iż nie posiadają one wartości konsumpcyjnej dla kontrahentów.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy jako prawidłowego.

W piśmie z dnia 13 lipca 2015 r., złożonym w dniu 15 lipca 2015 r. (data wpływu 17 lipca 2015 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 7 lipca 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 9 lipca 2015 r.) Wnioskodawca wyjaśnił:

Przywołany w treści powyższego pisma fragment własnego stanowiska:

„Reasumując, nieodpłatne wydanie opisanych powyżej materiałów informacyjnych (ulotek reklamowych, folderów, katalogów, broszur, standów, itp.) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż materiały te nie wyrażają wartości materialnej - nie mają waloru konsumpcyjnego dla podmiotu otrzymującego”.

*   został przez Wnioskodawcę błędnie sformułowany, omyłkowo odnosząc się do przykładów nieadekwatnych do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Prawidłowa treść przywołanego fragmentu wniosku winna brzmieć jak poniżej:

Reasumując, nieodpłatne wydanie opisanych powyżej materiałów reklamowych i informacyjnych (naczyń, coolerów, akcesoriów barmańskich, szklanek/kieliszków, tekstyliów) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż materiały te nie wyrażają wartości materialnej - nie mają waloru konsumpcyjnego dla podmiotu otrzymującego.

Wniosek o interpretację dotyczył wyłącznie materiałów reklamowych i informacyjnych, wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i tylko tych materiałów dotyczy przedstawione pytanie oraz stanowisko Wnioskodawcy. Zatem wszystkie nawiązania do innych materiałów, które znalazły się w stanowisku Wnioskodawcy lub jego uzasadnieniu stanowią albo dosłowny cytat z przywołanego orzecznictwa, albo błąd.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3).

W myśl ust. 4 cyt. artykułu, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, dokonującym na terytorium Polski sprzedaży napojów alkoholowych, jako dystrybutor znanych marek.

Ze względu na dużą konkurencję na rynku, na którym sprzedaje swoje towary, Wnioskodawca w celu zwiększenia podaży oferowanych produktów, a tym samym przychodów ze sprzedaży, prowadzi aktywną politykę o charakterze reklamowym i promocyjnym. W ich ramach Wnioskodawca korzysta z różnorodnych form aktywności marketingowych, zorientowanych na dotarcie do potencjalnych klientów.

Wśród podejmowanych przez Wnioskodawcę szeroko rozumianych działań marketingowych jest m.in. rozdawanie materiałów reklamowych, reklamujących towary Spółki, które mają przede wszystkim na celu rozpowszechnianie informacji o ofercie handlowej Wnioskodawcy i zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu towarów podatnika. Materiały te są w zdecydowanej większości obrandowane, tzn. oznaczone znakami towarowymi (markami), pod którymi towary są znane na rynku i sprzedawane.

Wśród wspomnianych powyżej materiałów reklamowych, znajdują się przede wszystkim:

1.  naczynia szklane takie jak kufle czy dzbanki (obrandowane logo lub markami Spółki) służące do serwowania produktów Spółki;
2.  coolery - naczynia wykonane z plastiku, pcv tub innych tworzyw sztucznych z brandingiem marek Wnioskodawcy, wykorzystywane do serwowania schłodzonych butelek (marek Wnioskodawcy) gościom lokalu;
3.  akcesoria barmańskie (shaker, deska do krojenia, łyżki barmańskie, miarki barmańskie (jiggers), noże do owoców, rozgniatacze do owoców (muddlers), siatki barowe (strainers), syfony, szczypce do lodu, szufelki do lodu, wyciskacze do cytrusów) - materiały niezbędne do pracy barmanów obrandowane markami Spółki i występujące osobno lub w zestawach;
4.  szklanki/kieliszki - naczynia wykonane ze szkła lub innego tworzywa posiadające branding marek lub kategorii marek należących do Wnioskodawcy w celu serwowania produktów Spółki;
5.  T-shirts/Polo/koszule/zapaski barmańskie - tekstylia z logo Wnioskodawcy przeznaczone dla obsługi lokali gastronomicznych bądź sklepów współpracujących ze Spółką w celu promowania brandów Spółki.

Materiały te są rozdawane lub rozstawiane w miejscach, w których zdaniem Wnioskodawcy istnieje potencjalna możliwość dotarcia do jak największej liczby odbiorców, m.in. w sklepach, dokonujących sprzedaży detalicznej towarów nabytych od Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, dokonującym wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy czynność nieodpłatnego wydania opisanych powyżej materiałów reklamowych i informacyjnych podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przy badaniu, czy nieodpłatnie przekazane towary w ogóle podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT należy w pierwszej kolejności określić czy przekazywany towar ma wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy. Jeżeli przekazywany nieodpłatnie towar nie miałby dla nabywcy żadnej wartości użytkowej (konsumpcyjnej) to wówczas przekazanie takiego towaru nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia wartości użytkowej (konsumpcyjnej). Zgodnie ze słownikową definicją (według Internetowego Słownika Języka Polskiego – http://www.sjp.pwn.pl) – „wartość” to „ile coś jest warte pod względem materialnym; cecha tego, co jest dobre pod jakimś względem”.

Z kolei „użytkowy” (według Internetowego Słownika Języka Polskiego – http://www.sjp.pl) to: „mający praktyczne zastosowanie, przeznaczony do użytku (np. drewno użytkowe)”, „konsumpcja” to „wykorzystywanie dóbr i usług do zaspokojenia potrzeb”.

Zatem, wartość użytkowa (konsumpcyjna) towaru oznacza zdolność danego towaru do zaspokojenia potrzeb jego nabywcy.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera również definicji materiałów reklamowych i informacyjnych. Stąd też zasadnym w takiej sytuacji jest posłużenie się definicjami słownikowymi i potocznym rozumieniem pojęć. Według „Słownika języka polskiego PWN” reklama to: 1. „działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług”, 2. „plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi”; informacja to m.in. „wiadomość o czymś lub zakomunikowanie czegoś”.

Celem przekazania materiałów reklamowych i informacyjnych jest zatem informacja o sprzedawanym asortymencie, co w efekcie ma prowadzić do zwiększenia obrotów.

Przy rozstrzygnięciu kwestii opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania materiałów reklamowo-informacyjnych, o których mowa we wniosku, stosownym jest także odwołanie się do założeń konstrukcyjnych podatku od towarów i usług. Otóż, u podstaw podatku VAT leży obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr. Faktyczny ciężar podatku jest przerzucany na kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatniego nabywcę – konsumenta, który nie uczestniczy już w tym systemie i nie ma możliwości dalszego przerzucenia podatku. Mając powyższe na uwadze, podatek VAT obciąża konsumpcję danego towaru (lub usługi), przez którą należy rozumieć użycie nabytego towaru (lub usługi) ze skutkiem zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby przez konsumenta.

W świetle powyższego należy uznać, że nieodpłatne przekazanie potencjalnym klientom materiałów reklamowych w postaci:

1.  naczynia szklane takie jak kufle czy dzbanki (obrandowane logo lub markami Spółki) służące do serwowania produktów Spółki;
2.  coolery - naczynia wykonane z plastiku, pcv tub innych tworzyw sztucznych z brandingiem marek Wnioskodawcy, wykorzystywane do serwowania schłodzonych butelek (marek Wnioskodawcy) gościom lokalu;
3.  akcesoria barmańskie (shaker, deska do krojenia, łyżki barmańskie, miarki barmańskie (jiggers), noże do owoców, rozgniatacze do owoców (muddlers), siatki barowe (strainers), syfony, szczypce do lodu, szufelki do lodu, wyciskacze do cytrusów) - materiały niezbędne do pracy barmanów obrandowane markami Spółki i występujące osobno lub w zestawach;
4.  szklanki/kieliszki - naczynia wykonane ze szkła lub innego tworzywa posiadające branding marek lub kategorii marek należących do Wnioskodawcy w celu serwowania produktów Spółki;
5.  T-shirts/Polo/koszule/zapaski barmańskie - tekstylia z logo Wnioskodawcy przeznaczone dla obsługi lokali gastronomicznych bądź sklepów współpracujących ze Spółką w celu promowania brandów Spółki.

stanowi czynności, z którą ustawa o VAT wiąże powstanie obowiązku podatkowego, ponieważ obok funkcji reklamowych i informacyjnych, stanowią dla nabywcy wartość użytkową – Wnioskodawca sam w opisie przekazywanych nieodpłatnie towarów wskazuje ich użytkowy i konsumpcyjny charakter: „służące do serwowania produktów Spółki”, „wykorzystywane do serwowania schłodzonych butelek (marek Wnioskodawcy) gościom lokalu”, „materiały niezbędne do pracy barmanów obrandowane markami Spółki”, „w celu serwowania produktów Spółki, tekstylia z logo Wnioskodawcy przeznaczone dla obsługi lokali gastronomicznych bądź sklepów współpracujących ze Spółką w celu promowania brandów Spółki”. W konsekwencji, o ile przekazywane nieodpłatnie towary nie będą wypełniały definicji prezentów o małej wartości, będą objęte podatkiem od towarów i usług.

Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że przekazywane nieodpłatnie materiały reklamowe wymienione w pkt 1-5 powyżej nie mają charakteru towarów konsumpcyjnych ani w konsekwencji nie można ich uznać za prezenty w jakimkolwiek znaczeniu tego słowa oraz, że ich wydanie spełnia jedynie funkcję instrumentu promocyjno-informacyjnego / nośnika informacji. Nie można zgodzić się również ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że brak elementu konsumpcji, czy przysporzenia po stronie otrzymującego, wynika z faktu, iż drukowane materiały informacyjne ani reklamowe nie stanowią dla niego żadnej wartości (nie może ich sprzedać, wymienić, czy też wykorzystać dla siebie w inny sposób) – skoro Spółka w opisie stanu faktycznego sama wskazuje sposób ich wykorzystania.

W świetle powyższej analizy stwierdzić należy, że przekazywanie nieodpłatnie przedmiotowych materiałów obrandowanych logo lub markami Spółki, które obok funkcji reklamowych i informacyjnych, stanowią dla nabywcy wartość użytkową, o ile nie będą wypełniały definicji prezentów o małej wartości, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy.

Tyma samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za nieprawidłowe.

Jednocześnie, w odniesieniu do powołanego przez Stronę na poparcie swojego stanowiska wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt I FSK1201/10 należy wskazać, że tut. Organ w pełni podziela tezy w nim zawarte, jednakże należy zauważyć, że dotyczy on zupełnie odmiennego stanu faktycznego, od przedstawionego przez Wnioskodawcę, ponieważ rozstrzyga on w kwestii opodatkowania nieodpłatnego przekazania ulotek reklamowych i folderów, które nie miały charakteru konsumpcyjnego. W związku z tym orzeczenie to nie ma wpływu na stanowisko zajęte przez Organ podatkowy w niniejszej sprawie.

Również powołana przez Wnioskodawcę interpretacja indywidualna z dnia 12 kwietnia 2013 r. (znak IPPP1/443-145/13-2/PR), w której – zdaniem Strony – Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zaprezentował analogiczne jak Wnioskodawca stanowisko, uznając, że przekazanie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej broszur, ulotek, katalogów, standów czy banerów reklamowych nie podlega opodatkowaniu z uwagi na fakt, iż nie posiadają one wartości konsumpcyjnej dla kontrahentów; dotyczy odmiennego od będącego przedmiotem niniejszej interpretacji stanu faktycznego. Jednocześnie, czego zdaje się nie zauważać Wnioskodawca, w ww. interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nadmienił, że „nie wszystkie formy przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych będą wyłączone spod opodatkowania jako towary nieposiadające wartości użytkowej. Otóż, drukowane materiały np. kalendarze ścienne z logo firmy, które obok funkcji reklamowych i informacyjnych, stanowią dla nabywcy wartość użytkową, o ile nie będą wypełniały definicji prezentów o małej wartości, będą objęte podatkiem od towarów i usług”. Zatem stanowisko w niej zawarte jest zgodne z zaprezentowanym w niniejszej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.