Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-693/14-2/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-04
Teza: Czy Spółka wypłacając wynagrodzenie Usługodawcom na podstawie Standardowej Umowy ma obowiązek potrącić podatek dochodowy od osób fizycznych ("podatek PIT") działając jako płatnik? (pyt. 1)
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe; płatnik; twórcy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2014r. (data wpływu 24 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. Sp. z o.o. ("Spółka") jest jedną z czołowych firm producenckich w Polsce. Spółka zajmuje się produkcją kinowych i telewizyjnych filmów fabularnych różnych gatunków, seriali telewizyjnych, spektakli dla Teatru Telewizji, a także filmów dokumentalnych, programów telewizyjnych, widowisk rozrywkowych oraz filmów promocyjnych ("Dzieła"). Do realizacji Dzieł Spółka angażuje reżyserów, scenarzystów, operatorów, montażystów oraz aktorów ("Usługodawcy") prowadzących indywidualną działalność gospodarczą.

W ramach indywidualnej działalności gospodarczej Usługodawcy podpisują ze Spółką standardową umowę o dzieło ("Standardowa Umowa"), przedmiotem której jest wykonanie na zlecenie Spółki szeregu czynności, w zależności od specjalizacji danego Usługodawcy. Przykładowo, przedmiotem Standardowej Umowy z Usługodawcą będącym scenarzystą jest napisanie scenariusza danego Dzieła, a Standardowej Umowy z Usługodawcą będącym aktorem udział tego aktora w danym Dziele.

Elementem Standardowej Umowy jest również klauzula, na podstawie której Usługodawca zobowiązuje się w ramach wykonania przedmiotu Standardowej Umowy, przenieść na Spółkę wyłączne autorskie prawa majątkowe i zależne do rozporządzania i korzystania z utworu i utworów zależnych powstałych na podstawie Standardowej Umowy, w określonym w Umowie Standardowej zakresie odnośnie terytorium, form eksploatacji audiowizualnej oraz pól eksploatacji ("Prawa").

Wynik czynności podjętych przez Usługodawców w ramach Standardowej Umowy Scenariusze stanowi utwór ("Utwór" bądź "Utwory"), w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.).

Działalność gospodarcza, w ramach której Usługodawcy podpisują Standardową Umowę jest prowadzona przez nich we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. Istotne jest, iż na podstawie Standardowej Umowy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności oraz ich wykonywanie przez Usługodawców, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, nie ponosi Spółka, a Usługodawcy.

Działalność gospodarcza, w ramach której Usługodawcy podpisują Standardową Umowę jest prowadzona przez nich we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. Istotne jest, iż na podstawie Standardowej Umowy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności oraz ich wykonywanie przez Usługodawców, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, nie ponosi Spółka, a Usługodawcy.

Czynności w ramach Standardowej Umowy nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Spółkę. Ponadto, Usługodawcy ponoszą ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.

Co więcej, w zdecydowanej większości, Usługodawcy nie świadczą usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie dla Spółki. Z istoty działalności podatkowej przez nich prowadzonej i działalności Spółki wynika, że zapotrzebowanie na czynności Usługodawców wykonywane na podstawie Standardowej Umowy doprowadzające do powstania Dzieła, jest związane z konkretnym projektem. Zatem wykonywane przez nich usługi mają charakter czynności na akord, a nie usług w ramach stałej współpracy.

Istotne jest, iż zasadniczym celem Usługodawców, realizowanym w ramach współpracy ze Spółką w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, nie będzie rozporządzanie przysługującymi im Prawami do Utworu na rzecz Spółki, lecz świadczenie usług na podstawie Standardowej Umowy, efektem której będzie powstanie tego Utworu.

Aby Spółka mogła skutecznie z danego Utworu skorzystać, niezbędne jest, aby dany Usługodawca przeniósł na nią po wykonaniu Utworu Prawa. W przeciwnym razie nabycie Utworu od Usługodawcy byłoby dla Spółki w praktyce bezużyteczne, skoro nie mogłaby w żaden sposób z niego skorzystać w zakresie jego eksploatacji.

Dlatego, podobnie, jak dla Usługodawców, zasadniczym celem współpracy Spółki z Usługodawcami na mocy Standardowej Umowy nie będzie nabywanie Praw przysługujących Usługodawcom do Utworu, lecz zlecenie im wykonania Utworu, który Spółka będzie mogła wykorzystać dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

W tym sensie nabycie przez Spółkę Praw do Utworów od Usługodawców ma charakter wyłącznie akcesoryjny, bowiem umożliwia korzystanie z materialnego efektu wykonanej przez Usługodawców usługi. Nie jest zatem celem samym w sobie.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Usługodawcy na podstawie Standardowej Umowy jest jedną kwotą i obejmuje zarówno wynagrodzenie za wykonanie czynności będących przedmiotem Standardowej Umowy przez Usługodawcę, jak i honorarium za przeniesienie na Spółkę Praw do Utworu powstałego na podstawie Umowy.

Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej są w całości opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W związku z tym Spółka nie rozlicza podatku od towarów i usług według proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.

W zależności od kwalifikacji podatkowej usług świadczonych przez Usługodawcę na rzecz Spółki, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, Usługodawca wystawia Spółce faktury bez VAT (stawka zwolniona) bądź z wykazaną kwotą VAT (obecnie 23% bądź 8%).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka wypłacając wynagrodzenie Usługodawcom na podstawie Standardowej Umowy ma obowiązek potrącić podatek dochodowy od osób fizycznych ("podatek PIT") działając jako płatnik?
2.  Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług ("podatek VAT") wynikającego z faktur VAT wystawianych przez Usługodawców, zgodnie z zastosowaną przez nich stawką podatku VAT?

Odpowiedź na pytanie nr 1 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie nr 2 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana potrącać podatku PIT od wypłacanego wynagrodzenia na rzecz Usługodawców na podstawie Standardowej Umowy. Zdaniem Spółki, Usługodawcy wykonując czynności na podstawie Standardowej Umowy prowadzą indywidualną działalność gospodarczą, z tytułu której są wyłącznymi podatnikami podatku PIT.

W pierwszej kolejności, Spółka pragnie wskazać, iż czynności wykonywane w ramach Standardowej Umowy przez danego Usługodawcę na rzecz Spółki wpisują się w definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z tą regulacją za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PiT. Działalność gospodarcza, w ramach której Usługodawcy podpisują Standardową Umowę jest prowadzona przez nich we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły.

Co więcej, czynności podejmowane na rzecz Spółki przez Usługodawców, w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, nie spełniają żadnej z przesłanek negatywnych zawartych w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z tą regulacją za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Istotne jest, iż na podstawie Standardowej Umowy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności oraz ich wykonywanie przez Usługodawców, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, nie ponosi Spółka, a Usługodawcy. Czynności w ramach Standardowej Umowy nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Spółkę. Ponadto, Usługodawcy ponoszą ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną przez siebie gospodarczą.

Co prawda w art. 13 pkt 8 pkt a ustawy o PIT, iż do przychodów z działalności wykonywanej osobiście kwalifikuje się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, jednakże w przepisie tym znalazło się zastrzeżenie, iż takiej kwalifikacji nie dotyczą przychody uzyskane na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem na podstawie przepisów ustawy o PIT można wyciągnąć wniosek, iż możliwe jest osiągnięcie przychodów z tytułu umowy o dzieło w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, klasyfikowanych do źródła: przychody z działalności gospodarczej.

Tym samym, przychody osiągane przez Usługodawców, na podstawie Standardowych Umów podpisywanych ze Spółką, przy spełnieniu przesłanek pozytywnych (z art. 5a ust. 6 ustawy o PIT) oraz braku przesłanek negatywnych (art. 5b ust. 1 ustawy o PIT) mogą być kwalifikowane do źródła: przychody z działalności gospodarczej.

Wniosek ten potwierdzają tezy zawarte w interpretacji ogólnej wydanej przez Ministra Finansów z dnia 22 maja 2014 r. (sygn. DD2/033/30/KBF/KD-47426). W interpretacji tej wskazano, iż:

"(\`(...)\`) analiza brzmienia niektórych przepisów ustawy PIT (np. art. 13 pkt 8 i 9 oraz art. 41 ust. 2 ustawy PIT) pozwala na uznanie, że podatnik może, jeżeli uzyskuje przychody w warunkach spełniających przesłanki działalności gospodarczej, zakwalifikować te przychody do źródła - działalność gospodarcza, nawet w sytuacji gdy wymienione są w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście. W art. 13 pkt 8 ustawy PIT wymienione są przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które w określonych sytuacjach zaliczane są do działalności wykonywanej osobiście. Ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że przepis nie dotyczy przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Wynika z tego, że ustawodawca dopuszcza możliwość zaliczenia takich przychodów do działalności gospodarczej, jeżeli są uzyskiwane w warunkach spełniających przesłanki działalności gospodarczej.

Natomiast w art. 13 pkt 9 ustawy PIT ustawodawca zastrzegł, że przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, nawet jeżeli umowy te będą zawierane w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, zawsze będą zakwalifikowane do źródła przychodów - działalność wykonywana osobiście. Takiego zastrzeżenia nie ma w przypadku innych rodzajów przychodów wymienionych w art. 13 pkt 8 ustawy PIT, co oznacza, że ustawodawca dopuszcza możliwość zaliczenia tych przychodów do źródła - działalność gospodarcza. "

Niezależnie od powyższego, Spółka pragnie wskazać, że zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT wymienia odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Ponadto, zgodnie z art. 18 ustawy o PIT za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zdaniem Spółki nie można uznać, że przychody z usług wykonywanych przez Usługodawców na podstawie Standardowej Umowy stanowią przychody ze źródła, jakim są prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, jak również wymienione w art. 18 ustawy o PIT.

Zdaniem Spółki przy powyżej kwalifikacji istotne jest, iż zasadniczym celem Usługodawców, realizowanym w ramach współpracy ze Spółką w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, nie będzie rozporządzanie przysługującymi im Prawami do Utworów na rzecz Spółki, lecz świadczenie usług na podstawie Standardowej Umowy, efektem której będzie powstanie Utworu bądź Utworów.

Aby Spółka mogła skutecznie z tych Utworów skorzystać, niezbędne jest, aby dany Usługodawca przeniósł na nią po wykonaniu Utworu przysługujące mu Prawa. W przeciwnym razie nabycie Utworu od Usługodawcy byłoby dla Spółki w praktyce bezużyteczne, skoro nie mogłaby w żaden sposób z niego skorzystać w zakresie jego eksploatacji.

Dlatego, podobnie, jak dla Usługodawców, zasadniczym celem współpracy Spółki z Usługodawcami na mocy Standardowej Umowy nie będzie nabywanie Praw przysługujących Usługodawcom do Utworów, lecz zlecenie im wykonania Utworów, które Spółka będzie mogła wykorzystać dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

W tym sensie nabycie przez Spółkę Praw do rozporządzenia Utworami od Usługodawców ma charakter wyłącznie akcesoryjny, bowiem umożliwia korzystanie z materialnego efektu wykonanej przez Usługodawców usługi. Nie jest zatem celem samym w sobie.

Tym samym, zdaniem Spółki, w przypadku usług świadczonych przez Usługodawców w ramach Standardowej Umowy, efektem których będzie powstanie Utworu, wynagrodzenie wypłacone Usługodawcom przez Spółkę stanowić będzie dla nich przychód z indywidualnej działalności gospodarczej. W konsekwencji, Spółka jako płatnik nie będzie zobowiązana do poboru jakichkolwiek zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten potwierdza interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 marca 2014 r. (sygn. IPPB1/4160-246/13/14-4/EC), w której organ w całości zgodził się ze stanowiskiem podatnika, zgodnie z którym:

"(\`(...)\`) w przypadku usługi polegającej na napisaniu scenariusza filmowego, świadczonej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w sytuacji uzyskiwania wynagrodzenia z tego tytułu, obejmującego jednocześnie przeniesienie (rozporządzenie) prawami autorskimi, umożliwiając tym samym właściwe korzystanie z materialnego efektu wykonanej usługi przez jej nabywcę, nie można uznać, że wynagrodzenie to powinno być kwalifikowane do innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodów. W szczególności źródłem takim nie będą prawa majątkowe, w tym ich odpłatne zbycie, tj. źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu "przeniesienie własności praw majątkowych może być skutkiem wykonania umowy zlecenia czy też umowy o dzieło zawartej z innym podmiotem, np. w przypadku gdy zawarto umowę o napisanie artykułu prasowego dla określonego podmiotu. W takim przypadku przychód otrzymywany tytułem wynagrodzenia z umowy o dzieło, w ramach której następuje również przeniesienie praw autorskich, jest przychodem z działalności wykonywanej osobiście. Charakter pierwotny ma tu bowiem umowa o dzieło, w ramach której nastąpiło zamówienie określonego dzieła. Przeniesienie praw autorskich do dzieła jest tu jedynie skutkiem tej umowy. Natomiast w przypadku gdy umowa dotyczy przeniesienia praw autorskich do dzieła niezamówionego, już istniejącego przed jej zawarciem, dochód z tej umowy stanowić będzie dochód z prawa majątkowego. Tu bowiem wynagrodzenie nie jest należne za osobiste wykonanie dzieła, lecz wypłacane jest tytułem przeniesienia praw autorskich. Nie ma także wymogu, aby podmiot dysponujący prawami autorskimi był twórcą dzieła. (\`(...)\`)

Należy zauważyć, że przeniesienie praw autorskich może nastąpić także w ramach innych stosunków. W szczególności wykonywanie utworów może następować w ramach stosunków pracy, działalności gospodarczej, działalności wykonywanej osobiście. (\`(...)\`)

Prowadzenie działalności twórczej może następować również w ramach działalności gospodarczej, wówczas gdy sam twórca jest przedsiębiorcą i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje utwory, do których prawa przenosi na inne osoby. (\`(...)\`)

Konkludując, w przypadku gdy w ramach prowadzonej przez twórcę działalności gospodarczej twórca, jako przedsiębiorca, tworzy na zamówienie konkretnie oznaczone dzieło będące utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 Prawa autorskiego, przy czym wraz z owym dziełem (np. scenariuszem filmowym) m. in. w celu umożliwienia nabywcy dzieła korzystania z utworów, przenosi on określone prawa autorskie, wynagrodzenie z tego tytułu powinno być kwalifikowane jako uzyskane ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie może być tym samym traktowane jako przychód ze źródła jakim są prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Przyjęcie odmiennego założenia prowadziłoby do wniosku, że świadczenie usług przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, z którymi wiąże się jakiekolwiek rozporządzenie majątkowymi prawami autorskimi wykonawcy (choćby w minimalnym zakresie) w celu umożliwienia korzystania ze stworzonego utworu, powoduje, że przychód z tym związany nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jak należy sądzić, nie taki był cel racjonalnego prawodawcy. Zdaniem Wnioskodawczyni zakwalifikowanie danego przychodu do źródła "prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych", wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT ma miejsce wówczas, jeżeli rzeczywistym celem danej czynności prawnej było korzystanie przez osobę uprawnioną z przysługującego mu prawa, nie zaś wykonanie usługi. Nie ma to miejsca w sytuacji, gdy korzystanie z omawianych praw ma charakter jedynie akcesoryjny - umożliwienie osobie na rzecz której wykonano usługę, właściwego korzystania z jej efektu, w ramach wynagrodzenia za wykonaną usługę."

Ponadto, Spółka pragnie zauważyć, że z brzmienia art. 41 ust. 2 ustawy o PIT wynika, iż płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8 ustawy o PIT, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Powyższa regulacja potwierdza, iż w przypadku wykonywania czynności na podstawie umowy o dzieło przez Usługodawców wyłącznie na rzecz Spółki, Spółka nie będzie mieć obowiązku pobrania jako płatnik zaliczki na podatek PIT w stosunku do wynagrodzenia wypłacanego Usługodawcom na podstawie tych umów.

Dodać należy, iż w praktyce rzadko się zdarza, aby Usługodawcy świadczyli usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie dla Spółki. Z istoty działalności podatkowej przez nich prowadzonej i działalności Spółki wynika, że zapotrzebowanie na czynności Usługodawców wykonywane na podstawie Standardowej Umowy doprowadzające do powstania Utworu, jest związane z konkretnym projektem. Zatem wykonywane przez nich usługi mają charakter czynności na akord, a nie usług w ramach stałej współpracy.

Jak wskazał Minister Finansów w cytowanej powyżej interpretacji ogólnej:

"(\`(...)\`) nie znajdując uzasadnienia dla odmiennej wykładni tych samych przepisów wobec różnych grup zawodowych, stwierdzam, iż podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy PIT może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT."

W związku z powyższym, stanowisko Spółki w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 1 Spółki jest słuszne i uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.