Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-206/15/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-09
Teza: opodatkowanie darowizny udziałów w spółce holdingowej na rzecz córki
Słowa kluczowe: darowizna; podatek-podatek od spadków i darowizn; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udział
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 9 grudnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 15 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny udziałów w spółce holdingowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny udziałów w spółce holdingowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Ojciec Wnioskodawczyni (dalej: Właściciel, Darczyńca) jest właścicielem grupy kapitałowej „X” (dalej: Grupa). W celu uproszczenia struktury Grupy oraz usprawnienia procesu zarządzania Właściciel zamierza przeprowadzić działania restrukturyzacyjne, polegające w szczególności na utworzeniu spółki holdingowej (dalej: Spółka Holdingowa) w Wielkiej Brytanii. Spółka Holdingowa utworzona zostanie jako spółka prawa brytyjskiego (stanowiąca odpowiednik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce), będzie posiadać siedzibę na terytorium Wielkiej Brytanii i tam podlegać będzie opodatkowaniu od całości swoich dochodów i majątku, bez względu na miejsce ich osiągania, z uwzględnieniem odpowiednich postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z zamierzeniami restrukturyzacyjnymi Właściciel obejmie 100% udziałów w Spółce Holdingowej. Spółki wchodzące obecnie w skład Grupy (wszystkie lub wybrane) będą spółkami zależnymi Spółki Holdingowej. W konsekwencji, Właściciel stanie się jedynym bezpośrednim udziałowcem nowo utworzonej Spółki Holdingowej, z kolei Spółka Holdingowa będzie jedynym udziałowcem bezpośrednim dotychczasowych podmiotów w Grupie. Właściciel zamierza również dokonać przekazania majątku następcom – w ramach sukcesji. Istnieje zatem możliwość, że część działań restrukturyzacyjnych zostanie zrealizowana już po sukcesji majątku.

W przyszłości Właściciel planuje przekazać w drodze darowizny (bez wynagrodzenia) całość lub część udziałów w Spółce Holdingowej swojej córce bądź córkom.

Jedną z córek Właściciela jest Wnioskodawczyni. W wyniku planowanej darowizny Wnioskodawczyni otrzyma całość lub część udziałów w Spółce Holdingowej (w przypadku otrzymania części udziałów istnieje możliwość, że pozostałą część udziałów otrzymają siostry Wnioskodawczyni). W konsekwencji, w wyniku darowizny, Wnioskodawczyni stanie się jedynym bezpośrednim udziałowcem Spółki Holdingowej (bądź jednym z kilku – w przypadku dokonania przez Właściciela darowizny na rzecz kilku córek). W konsekwencji, Wnioskodawczyni zostanie wskazana we właściwym rejestrze w Wielkiej Brytanii jako udziałowiec Spółki Holdingowej. Tym samym, Wnioskodawczyni stanie się pośrednim właścicielem Grupy.

Umowa darowizny zostanie zawarta w Polsce i będzie podlegała prawu polskiemu.

Istnieje możliwość, że po otrzymaniu od Właściciela całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej Wnioskodawczyni zawrze z Darczyńcą umowę „declaration of trust” (dalej: Umowa), będącą szczególną instytucją prawa brytyjskiego. Na mocy Umowy Wnioskodawczyni zleci Darczyńcy wykonywanie praw wynikających z udziałów w Spółce Holdingowej. Darczyńca będzie w szczególności uprawniony do sprawowania zarządu w Spółce Holdingowej (istnieje również możliwość, że na mocy Umowy Darczyńca będzie uprawniony do pobierania dywidendy). Mając na uwadze, że na skutek umowy darowizny własność udziałów w Spółce Holdingowej przejdzie na Wnioskodawczynię, to Wnioskodawczyni będzie nowym właścicielem udziałów.

Zarówno Wnioskodawczyni, jak i Darczyńca są osobami fizycznymi, obywatelami Polski, posiadają miejsce stałego pobytu na terytorium Polski oraz podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny od ojca całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni zgłosi nabycie własności udziałów w Spółce Holdingowej właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego lub w sytuacji gdy umowa darowizny zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, a w chwili zawarcia umowy darowizny Wnioskodawczyni będzie obywatelem polskim i będzie posiadała miejsce zamieszkania oraz miejsce stałego pobytu na terytorium Polski.

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymanie przez nią w drodze darowizny od ojca całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni zgłosi nabycie własności udziałów w Spółce Holdingowej właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego lub w sytuacji gdy umowa darowizny zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, a w chwili zawarcia umowy darowizny Wnioskodawczyni będzie obywatelem polskim i będzie posiadała miejsce zamieszkania oraz miejsce stałego pobytu na terytorium Polski.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega m.in. nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

W myśl art. 2 ww. ustawy nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast stosownie do art. 3 pkt 1 tejże ustawy podatkowi od spadków i darowizn nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy wskazać, że podatkowi od spadków i darowizn podlega każda darowizna, (w tym również darowizna rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą) o ile dokonana zostanie na rzecz osoby fizycznej, która w chwili zawarcia umowy darowizny jest obywatelem polskim lub ma stałe miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia „darowizna”. Należy się zatem odwołać do odpowiednich przepisów ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Podstawową cechą umowy darowizny jest zatem bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie.

Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.

W myśl natomiast art. 889 Kodeksu cywilnego nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:

1.  gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu;
2.  gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nienabyte.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy darowizny, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 Kodeksu cywilnego.

Jak zostało wskazane w treści wniosku, Właściciel (ojciec Wnioskodawczyni) zamierza przekazać w drodze darowizny (bez wynagrodzenia) całość lub część udziałów w Spółce Holdingowej swojej córce – Wnioskodawczyni lub córkom.

Darczyńca dokona zatem bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanej lub obdarowanych kosztem swego majątku. W konsekwencji, omawiana transakcja będzie stanowiła darowiznę w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

Zatem mając na uwadze, iż Wnioskodawczyni, będąca osobą fizyczną jest (i w chwili zawarcia umowy darowizny będzie) obywatelem Polski (oraz zakładając, że w chwili zawarcia umowy darowizny będzie posiadała w Polsce miejsce stałego pobytu), przekazanie przez Właściciela w drodze darowizny całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy przy nabyciu w drodze darowizny powstaje on z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Wnioskodawczyni wskazała, że obowiązek podatkowy z tytułu podatku od spadków i darowizn będzie ciążył na Wnioskodawczyni, jako nabywcy całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej.

Moment powstania obowiązku podatkowego uzależniony będzie natomiast od tego czy darowizna dokonana zostanie w formie aktu notarialnego. Jeżeli darowizna całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej zostanie dokonana w formie aktu notarialnego, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą złożenia przez Darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego. Jeśli zaś umowa darowizny zostanie dokonana bez zachowania formy aktu notarialnego, obowiązek podatkowy postanie z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia.

Natomiast zgodnie z art. 4a ust 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2 (\`(...)\`).

Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwolnienia określone w ust. 1 i w art. 4a stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że co do zasady darowizna przekazywana na rzecz osoby wskazanej w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn może podlegać zwolnieniu z opodatkowania, o ile nabywca zgłosi otrzymanie darowizny w odpowiednim terminie do właściwego organu (oraz i ile spełnione zostaną przesłanki z art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Jednocześnie wskazać również należy, że zwolnienie wynikające z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest niezależne od wartości rzeczy lub praw majątkowych nabytych na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy. Z tego też względu bez znaczenia dla skorzystania ze zwolnienia pozostaje ich wartość.

Dodatkowo, stosownie do art. 4a ust. 4 obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

W ocenie Wnioskodawczyni w sytuacji, gdy transakcja darowizny całości lub części udziałów w Spółce Holdingowej (której Właściciel planuje dokonać na rzecz Wnioskodawczyni lub Wnioskodawczyni i pozostałych córek) dokonana zostanie w formie aktu notarialnego, wówczas darowizna objęta zostanie zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Nie powstanie przy tym zobowiązanie do zgłoszenia nabycia ww. udziałów właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Jeżeli natomiast omawiana darowizna nie zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, darowizna będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, o ile Wnioskodawczyni dokona zgłoszenia nabycia ww. udziałów właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Wnioskodawczyni wskazała interpretacje indywidualne potwierdzające zaprezentowane przez nią stanowisko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2015 r., poz. 86, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

W myśl art. 2 ww. ustawy nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

W myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Natomiast stosownie do przepisu art. 4a ust. 1 ww. ustawy zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej lub przekazem pocztowym.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 cyt. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że ojciec Wnioskodawczyni jest właścicielem grupy kapitałowej „X”. Właściciel zamierza przeprowadzić działania restrukturyzacyjne, polegające w szczególności na utworzeniu spółki holdingowej w Wielkiej Brytanii. Spółka Holdingowa utworzona zostanie jako spółka prawa brytyjskiego (stanowiąca odpowiednik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce), będzie posiadać siedzibę na terytorium Wielkiej Brytanii i tam podlegać będzie opodatkowaniu od całości swoich dochodów i majątku, bez względu na miejsce ich osiągania, z uwzględnieniem odpowiednich postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przyszłości ojciec Wnioskodawczyni planuje przekazać w drodze darowizny (bez wynagrodzenia) całość lub część udziałów w Spółce Holdingowej swojej córce (Wnioskodawczyni) bądź córkom. Zarówno Wnioskodawczyni, jak i darczyńca są osobami fizycznymi, obywatelami Polski, posiadają miejsce stałego pobytu na terytorium Polski oraz podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Umowa darowizny zostanie zawarta w Polsce i będzie podlegała prawu polskiemu. W wyniku darowizny, Wnioskodawczyni stanie się jedynym bezpośrednim udziałowcem Spółki Holdingowej (bądź jednym z kilku – w przypadku dokonania przez ojca darowizny na rzecz kilku córek).

Wobec powyższego, biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że dokonanie darowizny udziałów w Spółce Holdingowej (w całości lub w części) na rzecz Wnioskodawczyni przez jej ojca będzie podlegało regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jednakże, z uwagi na fakt, że przedmiotowa umowa darowizny zostanie zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. pomiędzy ojcem a córką) może korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy o podatku od spadków i darowizn o ile zostaną spełnione łącznie warunki wymienione w powołanych wyżej przepisach art. 4a i art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn

Jeżeli umowa darowizny udziałów spółce holdingowej zostanie sporządzona w formie aktu notarialnego nie będzie obowiązku zgłoszenia jej do urzędu skarbowego, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy. Zgodzić się również należy z Wnioskodawczynią, że zwolnienie wynikające z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest niezależne od wartości rzeczy lub praw majątkowych nabytych na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy. Z tego też względu bez znaczenia dla skorzystania ze zwolnienia pozostaje ich wartość.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach zdarzenia przedstawionego we wniosku przez wnioskodawcę. Organ podatkowy nie ocenia zgodności opisu zdarzenia sformułowanego we wniosku z rzeczywistością. Jeżeli zdarzenie przedstawione we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.