Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.59.2025.2.KKM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
usługi psychologów, psychiatrów i psychoterapeutów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty bezpośrednie
koszt-koszty pośrednie
pracownik
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
usługi-usługi medyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Świadczenia na
rzecz pracowników-Wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4g

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 lipca 2025 r. (wpływ 23
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegającą
    na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust.
    1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 1992
    nr 21 poz. 86 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”). Spółka prowadzi działalność w poniższym
    zakresie:
      - outsourcing oprogramowania, tj.: tworzenie oprogramowania na zamówienie,
        modernizacja oprogramowania, dostosowywanie i konfiguracja oprogramowania
        oraz monitorowanie i wsparcie oprogramowania;
      - wdrażanie kontroli jakości oprogramowania oraz najlepszych praktyk i narzędzi
        testowania oprogramowania;
      - doradztwo w zakresie oprogramowania obejmujące poszukiwanie najlepszych
        rozwiązań dostosowanych do potrzeb klientów Spółki.
    Spółka zatrudnia pracowników w oparciu o umowy o pracę (dalej: „Pracownicy”) oraz
    współpracuje z kontrahentami w oparciu o umowy o świadczenie usług (dalej:
    „Współpracownicy”).
    Zgodnie z praktyką przyjętą w branży, w której działa Spółka, poza podstawowym
    wynagrodzeniem Spółka przyznaje Pracownikom i Współpracownikom dodatkowe
    świadczenia o charakterze pieniężnym i niepieniężnym. Celem zachowania zdrowia
    psychicznego i obniżenia poziomu stresu Pracowników i Współpracowników, a tym
    samym zmniejszenia ryzyka spadku ich kreatywności i wydajności, a także celem
    zwiększenia atrakcyjności Spółki jako pracodawcy na rynku pracy, Spółka zamierza
    dokonywać całkowitego lub częściowego zwrotu wydatków poniesionych przez
    Pracowników i Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i
    psychiatrów. Przedmiotowe usługi nie będą nabywane przez Spółkę na rzecz Pracowników
    i Współpracowników, nie zostanie również zawarta umowa pomiędzy Spółką, a placówką
    medyczną.
    Pracownicy i Współpracownicy będą mieli możliwość samodzielnego skorzystania z
    odpłatnych usług dowolnego specjalisty w dowolnym miejscu, a wydatki poniesione na

    nabycie ww. usług będą przez Spółkę zwracane po okazaniu przez Pracownika lub
    Współpracownika dowodu zakupu usługi, na następujących zasadach:
      - jeżeli jednorazowy koszt usługi nie będzie przekraczał 200 zł, wydatek będzie w całości
        zwracany przez Spółkę;
      - jeżeli jednorazowy koszt usługi będzie przekraczał 200 zł, wydatek będzie zwracany
        przez Spółkę jedynie w takiej części, w jakiej kwota 200 zł pozostaje w
        jednorazowym koszcie usługi.
    Ponadto, Spółka zamierza wyznaczyć limit dwunastu wizyt rocznie w przypadku każdego z
    Pracowników lub Współpracowników.
    W przypadku Pracowników, zwrot realizowany będzie w formie przelewu na rachunek
    bankowy Pracownika. Kwota zwrotu stanowić będzie przychód Pracownika, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350 ze zm.) w miesiącu jej otrzymania. W przypadku
    Współpracowników, kwota zwrotu powiększać będzie wynagrodzenie Współpracownika za
    dany okres rozliczeniowy. W obydwu przypadkach zwrot wydatków finansowany będzie ze
    środków bieżących Spółki.
    Zapisy uprawniające Pracowników do uzyskania zwrotu wydatków poniesionych na
    nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów stanowić będą cześć
    regulacji wewnętrznych Spółki z zakresu wynagradzania Pracowników. Uprawnienia
    Współpracowników w zakresie zwrotu przedmiotowych wydatków określone zostaną w
    pisemnych porozumieniach zawartych z poszczególnymi Współpracownikami i stanowić
    będą element wynagrodzenia należnego poszczególnym Współpracownikom.
    Uzupełnienie wniosku
    Współpracownicy, o których mowa we Wniosku, świadczą na rzecz Spółki usługi w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    Pytania
      1. Czy wydatki poniesione przez Spółkę celem zwrotu wydatków poniesionych przez
        Pracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów
        stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust.
        4g ustawy o CIT?
      2. Czy wydatki poniesione przez Spółkę celem zwrotu wydatków poniesionych przez
        Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów
        stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu inne niż koszty bezpośrednio
        związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Spółki, wydatki poniesione przez Spółkę celem zwrotu wydatków poniesionych
    przez Pracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów

    stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 4g
    ustawy o CIT (winno być: ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych – t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Powyższa definicja zawiera więc następujące kryteria, które musi spełnić dany wydatek,
    aby mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu:
      - wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów lub
      - wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
        oraz
      - poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w
        zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztu zyskania przychodu
        określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 10 września 2019 r., sygn. akt. II FSK 839/18; wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt. II FSK 1382/15; wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II FSK 4113/14), aby wydatek mógł zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów powinny być spełnione łącznie następujące
    warunki:
      a) wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. został pokryty z zasobów
        majątkowych podatnika, a nie innego podmiotu,
      b) wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. jego wartość nie została podatnikowi w
        jakikolwiek sposób zwrócona,
      c) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą;
      d) wydatek poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodów,
      e) wydatek został właściwie udokumentowany,
      f) wydatek nie znajduje się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT,
        których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Bezspornym jest, iż kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty
    pracownicze związane są ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby
    nie stosunek pracy, pracodawca nie ponosiłby wskazanych wydatków na rzecz
    pracowników). Dodać należy, iż do kosztów pracowniczych doktryna i orzecznictwo nie
    zaliczają tylko i wyłącznie wynagrodzenia, lecz również i szereg innych świadczeń na rzecz
    pracowników, o ile można wykazać, że w sposób pośredni przyczynią się one do
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, celem zachowania zdrowia
    psychicznego i obniżenia poziomu stresu Pracowników i Współpracowników, a tym
    samym zmniejszenia ryzyka spadku ich kreatywności i wydajności, a także celem

    zwiększenia atrakcyjności Spółki jako pracodawcy na rynku pracy, Spółka zamierza
    dokonywać całkowitego lub częściowego zwrotu wydatków poniesionych przez
    Pracowników i Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i
    psychiatrów, poprzez zwrot wydatków poniesionych przez Pracowników na nabycie ww.
    usług. Zwrot wydatków finansowany będzie ze środków bieżących Spółki, a zapisy
    uprawniające Pracowników do uzyskania zwrotu wydatków poniesionych na nabycie usług
    psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów stanowić będą cześć regulacji
    wewnętrznych Spółki z zakresu wynagradzania Pracowników.
    Zdaniem Spółki, koszty pracownicze mogą obejmować zarówno wydatki ponoszone na
    zakup usług medycznych dla pracowników, jak i wydatki ponoszone celem zwrotu
    poniesienia takich wydatków przez Pracowników. Ponoszone przez Spółkę wydatki celem
    zwrotu wydatków poniesionych przez Pracowników na nabycie usług psychologów,
    psychoterapeutów i psychiatrów spełniać będą wszelkie powołane wcześniej warunki
    uznania ich za koszty uzyskania przychodu. W szczególności wydatki te będą miały
    charakter definitywny, będą właściwie udokumentowane oraz cechować je będzie
    niewątpliwy związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Należy w tym
    miejscu zwrócić uwagę na fakt, że od wydajności i kreatywności Pracowników
    bezpośrednio zależy przychód uzyskiwany przez Spółkę, gdyż z uwagi na przedmiot
    działalności Spółki jej podstawowym kapitałem są właśnie Pracownicy. Jednocześnie,
    Pracownicy - z uwagi na wysoki poziom stresu związany z pracą pod presją czasu - są
    narażeni na problemy zdrowotne natury psychicznej.
    W dalszej kolejności należy wskazać, że przedmiotowy zwrot wydatków poniesionych
    przez Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów
    stanowić będzie w istocie część wypłacanego przez Spółkę wynagrodzenia ze stosunku
    pracy. Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, w przypadku Pracowników,
    zwrot realizowany będzie w formie przelewu na rachunek bankowy Pracownika, a kwota
    zwrotu stanowić będzie przychód Pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz.
    350 ze zm.) w miesiącu jej otrzymania. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki w
    stosunku do kwoty zwrotu powinien znaleźć zastosowanie art. 15 ust. 1 pkt 4g ustawy o
    CIT. Zgodnie z ww. artykułem, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem
    ust. 4ga, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod
    warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z
    przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W
    przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.
    Tym samym, zdaniem Spółki wydatki poniesione przez Spółkę celem zwrotu wydatków
    poniesionych przez Pracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i
    psychiatrów stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art.
    15 ust. 4g ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Spółki, wydatki poniesione przez Spółkę celem zwrotu wydatków poniesionych
    przez Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów
    stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu inne niż koszty bezpośrednio
    związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.

    1. Powyższa definicja zawiera więc następujące kryteria, które musi spełnić dany wydatek,
    aby mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu:
      - wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów lub
      - wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
        oraz
      - poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w
        zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztu zyskania przychodu
        określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 10 września 2019 r., sygn. akt. II FSK 839/18; wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt. II FSK 1382/15; wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II FSK 4113/14), aby wydatek mógł zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów powinny być spełnione łącznie następujące
    warunki:
      a) wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. został pokryty z zasobów
        majątkowych podatnika, a nie innego podmiotu,
      b) wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. jego wartość nie została podatnikowi w
        jakikolwiek sposób zwrócona,
      c) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą,
      d) wydatek poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodów,
      e) wydatek został właściwie udokumentowany,
      f) wydatek nie znajduje się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT,
        których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, celem zachowania zdrowia
    psychicznego i obniżenia poziomu stresu Pracowników i Współpracowników, a tym
    samym zmniejszenia ryzyka spadku ich kreatywności i wydajności, a także celem
    zwiększenia atrakcyjności Spółki jako pracodawcy na rynku pracy, Spółka zamierza
    dokonywać całkowitego lub częściowego zwrotu wydatków poniesionych przez
    Pracowników i Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i
    psychiatrów, poprzez zwrot wydatków poniesionych przez Współpracowników na nabycie
    ww. usług. Zwrot wydatków finansowany będzie ze środków bieżących Spółki, a
    uprawnienia Współpracowników w zakresie zwrotu przedmiotowych wydatków określone
    zostaną w pisemnych porozumieniach zawartych z poszczególnymi Współpracownikami.
    W przypadku Współpracowników, kwota zwrotu powiększać będzie wynagrodzenie
    Współpracownika za dany okres rozliczeniowy i tym samym stanowić będzie część
    wynagrodzenia Współpracownika za świadczone usługi.
    Zdaniem Spółki, ponoszone przez Spółkę wydatki celem zwrotu wydatków poniesionych
    przez Współpracowników na nabycie usług psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów
    spełniać będą wszelkie powołane wcześniej warunki uznania ich za koszty uzyskania
    przychodu. W szczególności wydatki te będą miały charakter definitywny, będą właściwie

    udokumentowane oraz cechować je będzie niewątpliwy związek z prowadzoną przez
    Spółkę działalnością gospodarczą. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, że od
    wydajności i kreatywności Współpracowników bezpośrednio zależy przychód uzyskiwany
    przez Spółkę, gdyż z uwagi na przedmiot działalności Spółki jej podstawowym kapitałem
    są właśnie Współpracownicy. Jednocześnie, Współpracownicy - z uwagi na wysoki poziom
    stresu związany z pracą pod presją czasu - są narażeni na problemy zdrowotne natury
    psychicznej.
    W dalszej kolejności Spółka pragnie wskazać, że zgodnie z art, 15 ust. 4 ustawy o CIT,
    koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach
    poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem
    ust. 4b i 4c. Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania
    przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie
    ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest
    możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku
    stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego
    dotyczą. Jak stanowi natomiast ust. 4e ww. artykułu, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
    przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo
    dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
    (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Ustawa o CIT nie wprowadza definicji kosztów bezpośrednich i kosztów innych niż
    bezpośrednio związanych z przychodami (tzw. kosztów pośrednich). Brak takiej definicji
    związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów
    oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z
    przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie, te same wydatki mogą
    być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami
    uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku
    na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika,
    w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można
    powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość
    jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi
    przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście
    tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane. Zgodnie z ugruntowanym
    poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są
    takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na
    uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku
    kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie
    jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Podobnie traktować należy
    wydatki na zakup materiałów i produktów, które można przypisać do konkretnego
    przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji przychodu uzyskanego w
    następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza
    się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a
    więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich
    ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty
    administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną. Tego rodzaju koszty,
    chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym
    związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym
    okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich
    kosztów.

    Z uwagi na fakt, że związek przedmiotowych wydatków z uzyskiwanymi przez Spółkę
    przychodami nie będzie bezpośredni, należy je uznać za „pośrednie” koszty uzyskania
    przychodów, które podlegają potrąceniu zgodnie z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o CIT.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretacjach indywidualnych, np. interpretacja indywidualna z 25
    marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.44.2024.MM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz
    orzeczeń sądów administracyjnych wskazać należy, że zostały one wydane w
    indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w
    odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.