Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.521.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy działek będących
przedmiotem zamiany.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działki
gmina
teren-teren budowlany
umowa-umowa zamiany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem
    VAT dostawy działek nr 1 i 2 będących przedmiotem zamiany jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT i zastosowania stawki 23%
    dla dostawy działek nr 1 i 2 będących przedmiotem zamiany.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina Miasto (...) - jednostka samorządu terytorialnego (dalej: „Gmina”) - jest czynnym
    podatnikiem VAT. Gmina jest zarejestrowana pod NIP: (...).

    W myśl art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 609, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność oraz posiada osobowość
    prawną. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów (art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).
    Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina podjęła łączne (scentralizowane) rozliczenia VAT wraz ze
    wszystkimi swoimi jednostkami organizacyjnymi. Oznacza to, iż od tej daty jedynym
    czynnym podatnikiem VAT jest Gmina, a jej rozliczenia obejmują wszystkie transakcje
    sprzedaży i zakupu realizowane przez wszystkie jednostki organizacyjne Gminy, tj.
    jednostki budżetowe oraz Urząd Miasta (...).
    Gmina Miasto (...) dokonała zamiany działek nr 1 o powierzchni 1,5151 ha i 2 o
    powierzchni 0,0087 ha obręb (...) w (...) stanowiących jej własność, a będących w
    użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” na działkę nr 3 o pow. 0,6131 ha
    obręb (...) w (...) stanowiącą własność Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” - Akt Not. Rep. A nr
    (...) z 30 sierpnia 2024 r.
    Działki nr 1 i 2 obr. (...) położone są na terenie, gdzie nie ma obowiązującego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego, działki nie zostały również objęte decyzją o
    warunkach zabudowy.
    Zgodnie z zapisami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania
    Przestrzennego Miasta (...), uchwalonego Uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia 26
    września 2023 r. działki nr 1, 2 obr. (...) położone są w obszarze oznaczonym jako AM -
    obszary mieszkaniowe (osiedla śródmiejskie).
    Działki nr 1 i 2 obr. (...) zostały nabyte na rzecz Gminy z mocy prawa - art. 5 ust. 1 ustawy z
    dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i
    ustawę o pracownikach samorządowych (t. j. Dz. U. Nr 32 poz. 191). Nabycie mienia na
    podstawie niniejszej ustawy nastąpiło nieodpłatnie. Wobec powyższego nabycie działek nr
    1 i 2 obr. (...) przez Gminę Miasto (...) nie było udokumentowane fakturą VAT.
    Po zatwierdzeniu w planach urbanistycznych decyzji o lokalizacji osiedla (...) 15 grudnia
    1975 r. powstała Spółdzielnia „(...)” w celu realizacji tego zadania. Lokalizacja osiedla
    została zatwierdzona na gruntach prywatnych, które zostały wykupione aktami
    notarialnymi lub wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa. Miejski Zarząd Gospodarki
    Terenami decyzjami administracyjnymi pod koniec lat 70-tych ubiegłego wieku przekazał
    te tereny w użytkowanie wieczyste Spółdzielni Mieszkaniowej. Do 27 maja 1990 r. grunty
    stanowiły własność Skarbu Państwa.
    Po wejściu w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o
    samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (t. j. Dz. U. Nr 32 poz.
    191), zgodnie z art. 5 mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do terenowych
    organów administracji państwowej stopnia podstawowego z mocy prawa stało się
    własnością Gminy, na terenie której było położone, stąd też grunty te z dniem 27 maja
    1990 r. z mocy samego prawa stały się własnością Gminy.
    Stosownie do końcowych postanowień decyzji administracyjnej Miejskiego Zarządu
    Gospodarki Terenami Gmina Miasto (...) po nabyciu z mocy prawa mienia komunalnego -
    między innymi działek nr 1 i 2 obr. (...) zawarła umowę wieczystego użytkowania ze
    Spółdzielnią Mieszkaniową w formie aktu notarialnego - Rep A Nr (...) z 12 grudnia 1990 r.
    z przeznaczeniem ww. działek pod budownictwo wielomieszkaniowe.
    Wobec powyższego działki nr 1 i 2 obr. (...) do momentu zamiany nie były wykorzystywane
    przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    jak również zwolnionych od podatku VAT.
    Działki nr 1 i 2 obr. (...) położone są w otoczeniu budynków wielomieszkaniowych, według
    ewidencji gruntów i budynków mają wykazany użytek „B” - tereny mieszkaniowe.

    Wykonana jest na nich infrastruktura osiedlowa, co stanowi integralną część do
    prawidłowego funkcjonowania zabudowy mieszkaniowej całego osiedla „(...)”:
    1. Na działce nr 1 znajduje się:
        a) budynek niemieszkalny (estrada plenerowa) - własność Spółdzielni Mieszkaniowej
        „(...)”,
        b) budowle sportowe i rekreacyjne - pełnowymiarowe boisko do gry w piłkę nożną,
        boisko do piłki plażowej, urządzenia do ćwiczeń siłowych - własność Spółdzielni
        Mieszkaniowej „(...)”,
        c) infrastruktura komunikacyjna - chodniki betonowe - własność Spółdzielni
        Mieszkaniowej „(...)”,
        d) infrastruktura podziemna - uzbrojenie: sieć elektroenergetyczna - własność A. Sp.
        z o.o., sieć wodociągowa - własność B,
        e) sieć kanalizacyjna - własność B , sieć gazowa - własność C., sieć ciepłownicza -
        własność, sieć telekomunikacyjna - własność E.,
        f) są fragmenty pokryte zielenią parkową (drzewa i krzewy),
    2. Na działce nr 2 znajduje się:
        a) infrastruktura podziemna - uzbrojenie:
        - sieć elektroenergetyczna - własność A. Sp. z o.o., sieć wodociągowa - własność B.,
        b) są fragmenty pokryte zielenią parkową (drzewa i krzewy).
    Działki przeznaczone do zamiany zostały wycenione przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Obydwie strony zamiany, zarówno Gmina Miasto (...), jak i Spółdzielnia Mieszkaniowa „(...)”
    przy rozliczeniu do kwoty netto doliczyły podatek VAT. Działki Gminy nr 1 i 2 obr. (...)
    zostały wycenione przez rzeczoznawcę majątkowego jako różnica pomiędzy wartością
    prawa własności a wartością prawa użytkowania wieczystego na kwotę netto (...) zł.
    Do powyższej kwoty został doliczony podatek VAT w wysokości 23%, co dało kwotę brutto
    (...) zł. Gmina Miasto (...) dopłaciła Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” kwotę (...) zł, ponieważ
    wartość prawa własności działki Spółdzielni była wyższa niż wartość działek Gminy
    będących w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni, a podlegających zamianie.
    Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest składany przez Gminę w związku z
    wnioskiem Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” o wystawienie korekty faktury z tytułu zmiany
    stawki podatku VAT z 23% na zwolnienie z podatku VAT.

## Pytanie

Czy działki nr 1 i 2 będące przedmiotem zamiany, o których mowa we wniosku podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 23%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina Miasto (...) stoi na stanowisku, że działki nr 1 i 2 (obręb (...)) w (...) będące
    przedmiotem zamiany, o których mowa we wniosku podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług według stawki 23%.
    Gmina nie będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT,
    ponieważ ww. działki są terenem zabudowanym. Dostawa ww. działek nie będzie
    korzystała także ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z
    uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o którym mowa w tym przepisie.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terenie kraju.

    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1, 6 i 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...), co również ma miejsce w przypadku umowy zamiany przez Gminę.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Z przepisu tego wynika, że zwolnienie
    przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i
    jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku
    korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Kluczowe jest określenie, czy działki są terenem budowlanym w rozumieniu ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, za teren budowlany uznaje się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    którego w tym przypadku brak, a w przypadku jego braku - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy (WZ), której również brak.
    Gmina stoi na stanowisku, że zamiana działek nr 1 i 2 powinna być opodatkowana
    podatkiem VAT według stawki 23% mimo, że dla ww. działek nie obowiązuje miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego i działki nie zostały też objęte decyzją o
    warunkach zabudowy.
    W niniejszej sprawie na działkach będących przedmiotem zamiany przez Gminę znajdują
    się mające znaczenie dla określenia ich charakteru jako terenu zabudowanego, budowle,
    obiekty budowlane, małej architektury oraz obiekty liniowe wymienione w definicjach
    zawartych w art. 3 pkt 1, 3, 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 418), a więc:
    1) na działce nr 1 - budynek niemieszkalny (estrada plenerowa), budowle sportowe i
      rekreacyjne, infrastruktura komunikacyjna - chodniki betonowe, infrastruktura
      podziemna w postaci sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej,
      elektroenergetycznej i telekomunikacyjnej, które nie są własnością Gminy,
    2) na działce nr 2 - infrastruktura podziemna w postaci sieci wodociągowej oraz
      elektroenergetycznej, które nie są własnością Gminy.
    Uwzględniając regulacje prawne, Gmina stwierdza, że w sytuacji gdy przedmiotem
    zamiany jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący
    własności zbywcy, to mimo, że ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego
    część składową nieruchomości - w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie
    dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel, a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    W niniejszej sytuacji Gmina Miasto (...) dokonuje dostawy gruntu wraz ze znajdującymi się
    na nim ww. naniesieniami. Podmioty trzecie, a nie Gmina jako zbywająca, znajdują się w
    faktycznym posiadaniu naniesień i korzystają z nich jak właściciele.
    Przedmiotem dostawy są wyłącznie działki nr 1 i 2 obr. (...) w (...), których jednak nie
    można uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT, bowiem są posadowione na nim budowle w myśl przepisów Prawa budowlanego.
    Zatem dostawa działek nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest
    już zabudowany.
    Zdaniem Gminy Miasto (...) w przypadku zamiany działek nr 1 i 2 obr. (...), nie wstępują
    także przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT.
    Ww. działki zostały nabyte na rzecz Gminy Miasto (...) z mocy prawa - Przepisy
    wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach

    samorządowych. Nabycie mienia na podstawie niniejszej ustawy nastąpiło nieodpłatnie,
    zatem podatek VAT nie wystąpił. Działki te do momentu zamiany nie były wykorzystywane
    przez Gminę Miasto (...) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług i zwolnionych od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Gmina Miasto (...)
    stoi na stanowisku, że działki nr 1 i 2 obr. (...) położone w (...) będące przedmiotem
    zamiany, o których mowa we wniosku nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, gdyż jak wskazano powyżej nie zostały
    spełnione warunki do zastosowania ww. zwolnień od podatku VAT.
    Tym samym dostawa ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług, tj. 23%.
    Potwierdzeniem stanowiska Gminy Miasto (...) są wydane przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretacje indywidualne w podobnym stanie faktycznym:
    1. Interpretacja z 2 kwietnia 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.172.2025.1.MJ;
    2. Interpretacja z 9 maja 2025 r. o sygn.0114-KDIP4-3.4012.43..2025.2.IG;
    3. Interpretacja z 31 października 2023 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.366.2023.2.JO;
    4. Interpretacja z 7 grudnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.625.2023.1.MWJ;
    5. Interpretacja z 15 grudnia 2021 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.863.2021.1.MK;
    6. Interpretacja z 18 grudnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.642.2023.2.JSZ.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2021 r. sygn. I FSK
    560/18:
      „oceniając, czy grunt jest terenem niezbudowanym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9
      ustawy o VAT należy mieć na względzie przede wszystkim stan faktyczny, co nie
      wyklucza, że w określonych przypadkach, ze względu na charakter gospodarczy
      transakcji, należy wziąć pod uwagę, czy obiekty posadowione na gruncie mają
      znaczenie wiodące dla określenia charakteru tego gruntu jako gruntu zabudowanego”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie opodatkowania podatkiem
    VAT dostawy działek nr 1 i 2 będących przedmiotem zamiany jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza zatem
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą

    inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość zarówno gruntowa, jak i
    zabudowana spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż, jak
    również oddanie gruntu w użytkowanie oraz zbycie prawa użytkowania wieczystego
    gruntu stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego
    przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem w rozumieniu ww. przepisu) na rzecz
    użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel.
    Zauważyć należy, że z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że
    odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać
    pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (towar lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną - zapłata w części
    pieniężna a w części rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć
    możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że stosownie do art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
    W myśl zaś art. 604 Kodeksu cywilnego,
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Na gruncie regulacji ustawy Kodeks cywilny, w wyniku umowy zamiany następuje zatem
    przeniesienie własności rzeczy o charakterze odpłatnym, bowiem w wyniku
    rozporządzenia prawem własności na rzecz drugiej strony następuje wzajemne
    rozporządzenie prawem własności innej rzeczy stanowiące o odpłatnym charakterze
    zawartej umowy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie
    własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze
    nabywcy. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży.
    Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny
    pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na
    wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.
    Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi
    nieruchomościami jak właściciel.
    Natomiast na mocy art. 158 Kodeksu cywilnego:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność,
      która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do
      przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie
      wymienione.
    Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest
    czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że umowa
    zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema
    odpłatnymi dostawami towarów. W konsekwencji, przeniesienie własności nieruchomości
    na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
      związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina Miasto (...) - jednostka samorządu terytorialnego jest
    czynnym podatnikiem VAT. Gmina Miasto (...) dokonała zamiany działek nr 1 o
    powierzchni 1,5151 ha i 2 o powierzchni 0,0087 ha stanowiących jej własność, a będących
    w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” na działkę nr 3 o pow. 0,6131
    ha stanowiącą własność Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” - Akt Not. z 30 sierpnia 2024 r.
    Działki nr 1 i 2 zostały nabyte na rzecz Gminy z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa - art.
    5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie
    terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Nabycie mienia na podstawie

    niniejszej ustawy nastąpiło nieodpłatnie. Gmina Miasto (...), jak i Spółdzielnia
    Mieszkaniowa „(...)” przy rozliczeniu do kwoty netto doliczyły podatek VAT.
    W celu rozwiązania Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić, czy Gmina
    Miasto (...) dokonując zbycia działek nr 1 i 2 w drodze umowy zamiany działa jako podatnik
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zbycie (zamiana) przez Gminę wskazanych we wniosku nieruchomości jest niewątpliwie
    czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną), nie jest wykonywana w ramach zadań
    publicznych. Gmina dokonując zamiany nieruchomości, będzie działać jako podatnik w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną
    podatkiem VAT.
    Analiza opisu sprawy w kontekście powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że
    w niniejszej sprawie zamiana działek dokonana pomiędzy Państwem a Spółdzielnia
    Mieszkaniową (...) stanowić będzie dwie odrębne dostawy towarów. Tym samym, w
    odniesieniu do planowanej dostawy opisanych we wniosku działek nr 1 i 2 wystąpią
    Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a powyższa czynność
    będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy i
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      a) lokalizacje inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego,
      b) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego
    decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia
    7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
      małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;
      2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz
      posiada fundamenty i dach;
      3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
      lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,

      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno
      stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe,
      budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno
      stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
      składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
      podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe,
      cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
      wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako
      odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
      użytkową;
      3a) obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego
      charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze
      zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja
      elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi,
      podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable
      zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym
      oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej
      nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    Wskazali Państwo w opisie sprawy, że działki nr 1 i 2 obr. (...) położone są na terenie, gdzie
    nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działki nie
    zostały również objęte decyzją o warunkach zabudowy. Wykonana jest na nich
    infrastruktura osiedlowa, co stanowi integralną część do prawidłowego funkcjonowania
    zabudowy mieszkaniowej całego osiedla „(...)”:
    Na działce nr 1 znajduje się:
    a) budynek niemieszkalny (estrada plenerowa) - własność Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)”,
    b) budowle sportowe i rekreacyjne - pełnowymiarowe boisko do gry w piłkę nożną,
      boisko do piłki plażowej, urządzenia do ćwiczeń siłowych - własność Spółdzielni
      Mieszkaniowej „(...)”,
    c) infrastruktura komunikacyjna - chodniki betonowe - własność Spółdzielni
      Mieszkaniowej „(...)”,
    d) infrastruktura podziemna - uzbrojenie: sieć elektroenergetyczna - własność A. Sp. z o.
      o., sieć wodociągowa - własność B.,
    e) sieć kanalizacyjna - własność B., sieć gazowa - własność C., sieć ciepłownicza - własność
      D., sieć telekomunikacyjna -własność E,
    f) są fragmenty pokryte zielenią parkową (drzewa i krzewy),
    Na działce nr 2 znajduje się:
    a) infrastruktura podziemna - uzbrojenie:
    - sieć elektroenergetyczna - własność A. Sp. z o.o., sieć wodociągowa - własność B.,
    b) są fragmenty pokryte zielenią parkową (drzewa i krzewy).
    Jak zatem wynika z opisu sprawy, zamianie będą podlegać działki nr 1 oraz 2, na których
    znajdują się naniesienia niestanowiące Państwa własności.
    W myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.

    Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy
    rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
        grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
        budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
        części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 i 2 k.c.:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Jak stanowi art. 48 k.c.:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    Stosownie do art. 49 § 1 ustawy k.c.:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
      elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce części infrastruktury
    wodno-kanalizacyjnej, ciepłowniczej, telekomunikacyjnej i elektrycznej są przyłączone do
    przedsiębiorstw świadczących usługi wodociągowe, telekomunikacyjne oraz
    elektroenergetyczne, to stanowią one własność tych przedsiębiorstw.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy o podatku od
    towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną”
    funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących
    przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v.
    Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że:
      „(...) wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
    jednak jednocześnie zastrzegł, że:
      „(...) zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie
      stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w
      rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości - w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak

    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia (zamianą) przez Państwa działek
    1 i 2, na których znajdują się naniesienia (na działce nr 1 - budynek niemieszkalny,
    budowle sportowe i rekreacyjne, infrastruktura komunikacyjna, infrastruktura podziemna
    w postaci sieci elektroenergetycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej i
    telekomunikacyjnej oraz na działce nr 2 - infrastruktura podziemna w postaci sieci
    elektroenergetycznej i wodociągowej), które nie są Państwa własnością.
    Wobec tak przedstawionego opisu oraz obowiązujących przepisów prawa należy
    stwierdzić, że skoro znajdujące się na działkach nr 1 i 2 ww. naniesienia wyszczególnione
    przez Państwa w opisie sprawy, nie są Państwa własnością, to nie sposób przyjąć, że
    dokonają Państwo dostawy gruntów wraz ze znajdującymi się na nich naniesieniami. To
    ww. podmioty trzecie, a nie Państwo jako zbywający, znajdują się w faktycznym
    posiadaniu naniesień i korzystają z nich jak właściciele. Zatem, dostawa ww. naniesień nie
    będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tak więc w przypadku dostawy działek nr 1 i 2 będących przedmiotem zamiany,
    przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za grunt
    niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowione są na
    nim wymienione w opisie sprawy naniesienia.
    Zatem dostawa działki nr 1 oraz działki nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do
    dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej
    sytuacji grunt ten jest już zabudowany.
    Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie np. w wyroku NSA z 5 lutego 2019 r. sygn.
    akt I FSK 44/17, w którym Sąd wskazał:
      „(...) W świetle powyższego należy uznać, że określenie „teren niezabudowany”
      oznacza taki teren, na którym nie występują obiekty budowlane (budynki, budowle),
      przy czym dla oceny zabudowania bez znaczenia musi pozostać, jaka część
      wydzielonego terenu pokryta została obiektami budowlanymi, jak również czy
      zabudowę stanowią obiekty w całości, czy też części obiektów z uwagi na ich
      posadowienie w granicach wyodrębnionych, różnych zrazem terenów (sąsiadujących
      działek). Kwalifikacja terenu jako zabudowanego (nie będącego terenem
      niezabudowanym) nie wyklucza tego, że w okolicznościach takich, jak przedstawione
      we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przedmiotem planowanej dostawy
      będzie sam grunt, skoro Miastu nie przysługuje prawo do części budynków, które
      zachodzą na działkę stanowiącą jego własność. W takich bowiem warunkach Miasto
      nie będzie przenosić prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (art. 7 ust. 1
      ab inito u.p.t.u.), a jedynie w odniesieniu do gruntu. Nie zmienia to jednak tego, że
      stanowiący przedmiot planowanej transakcji grunt będzie gruntem zabudowanym (nie
      będzie gruntem niezabudowanym). Pojęcie „zabudowania” gruntu, tak jak ono
      funkcjonuje w języku potocznym, abstrahuje od kwestii prawa do zabudowy (do
      obiektów budowlanych) i dotyczy obiektywnego stanu naniesienia budynków i budowli
      w terenie. Wobec tego zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., jako
      odnoszące się do terenu niezabudowanego, nie obejmuje gruntu, na którym
      posadowione są budynki bądź budowle, a nawet ich części.”
    Powyższy pogląd podziela również NSA w wyroku z 30 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 889/16.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować czy
    zaistnieją przesłanki dające prawo do zastosowania zwolnienia wynikającego z przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
      podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
      podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
      podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04
      Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego,
      z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyli Państwo działki nr 1 i 2 nieodpłatnie z mocy prawa z
    dniem 27 maja 1990 r., na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy
    wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach
    samorządowych. W związku z powyższym, nie można mówić, że przysługiwało Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek nr 1 i 2, lub że takie prawo
    nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto, ww. działki

    przez cały okres ich posiadania nie były wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w tym nie były wykorzystywane
    wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT.
    Tym samym, nie zostały spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
    niezbędne do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.
    Mając na uwadze powyższe, dostawa przez Państwa działek nr 1 i 2 będących
    przedmiotem zamiany, o których mowa we wniosku, stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 pkt 7 ustawy, i nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    9 ani pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji, dostawa przez Państwa ww. działek na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej
    „(...)” podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki.
    Zatem Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla
    dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie
    w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie opodatkowania podatkiem dostawy działek
    nr 1 i 2 będących przedmiotem zamiany. W zakresie stawki podatku VAT dla ww. dostawy
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem,
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.