Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.805.2025.1.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Nieuznanie za podatnika VAT z tytułu odsprzedaży usług
dostępu do Programu korzyści pracowniczych w Modelu I na
rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów; uznanie za
podatnika VAT z tytułu odsprzedaży usług dostępu do
Programu korzyści pracowniczych w Modelu II na rzecz
pracowników oraz emerytów i rencistów; określenie podstawy
opodatkowania z tytułu odsprzedaży usług dostępu do
Programu korzyści pracowniczych w Modelu II na rzecz
pracowników i emerytów i rencistów; prawo do obniżenia
kwoty VAT należnego z tytułu świadczenia usługi dostępu do
Programu dla pracowników/emerytów/rencistów, którzy w
całości finansują dostęp do Programu korzyści pracowniczych
w Modelu II o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu
tych usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności opodatkowane
fundusz-odpisy na ZFŚS
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odsprzedaż
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    · nieuznania Państwa za podatnika VAT z tytułu odsprzedaży usług dostępu do Programu
      korzyści pracowniczych A. w Modelu I na rzecz pracowników oraz emerytów i
      rencistów;
    · uznania Państwa za podatnika VAT z tytułu odsprzedaży usług dostępu do Programu
      korzyści pracowniczych A. w Modelu II na rzecz pracowników oraz emerytów i
      rencistów;
    · określenia podstawy opodatkowania z tytułu odsprzedaży usług dostępu do Programu
      korzyści pracowniczych A. w Modelu II na rzecz pracowników i emerytów i rencistów;

    · prawa do obniżenia kwoty VAT należnego z tytułu świadczenia usługi dostępu do
      Programu dla pracowników/emerytów/rencistów, którzy w całości finansują dostęp do
      Programu korzyści pracowniczych A. w Modelu II o kwotę podatku VAT naliczonego z
      tytułu zakupu tych usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Ad 1-4
    Gmina B. (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina
    rozlicza podatek VAT wspólnie z utworzonymi przez siebie jednostkami budżetowymi i
    samorządowymi zakładami budżetowymi. Jedną z jednostek budżetowych Gminy jest
    Urząd Miejski B. (dalej: B.), który jest urzędem gminy, o którym mowa w art. 33 ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.).
    B. utworzył zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (dalej: ZFŚS), spełnia bowiem
    warunek wskazany w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu
    świadczeń socjalnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 288), tj. prowadzi działalności w formie
    jednostki budżetowej, a wiec zobowiązany jest do utworzenia ZFŚS bez względu na liczbę
    zatrudnionych pracowników.
    Zgodnie z przepisami ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:
    Art. 1 ust. 1: Ustawa określa zasady tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu
    świadczeń socjalnych, zwanego dalej "Funduszem", i zasady gospodarowania środkami
    tego Funduszu, przeznaczonego na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na
    rzecz osób uprawnionych do korzystania z Funduszu, na dofinansowanie zakładowych
    obiektów socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, klubów dziecięcych,
    przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego.
    Art. 2 pkt 1: Przez działalność socjalną rozumie się - usługi świadczone przez pracodawców
    na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-
    rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez
    dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania
    przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także
    zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych
    umową.
    Art. 2 pkt 5: Przez osoby uprawnione do korzystania z Funduszu rozumie się pracowników
    i ich rodziny, emerytów i rencistów - byłych pracowników i ich rodziny oraz inne osoby,
    którym pracodawca przyznał, w regulaminie, o którym mowa w art. 8 ust. 2, prawo
    korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu.
    Art. 8 ust. 2: Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu,
    z uwzględnieniem ust. 1-1b, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na
    poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie
    ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o
    związkach zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 854). Pracodawca, u którego nie działa
    zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez
    załogę do reprezentowania jej interesów.
    Art. 10: Środkami Funduszu administruje pracodawca.
    Art. 12 ust. 1: Środki Funduszu są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym.
    W B. obowiązuje Regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wprowadzony
    zarządzeniem nr (...) Prezydenta B. z dnia 28 kwietnia 2023 r. w sprawie Regulaminu
    Zakładowych Świadczeń Socjalnych w Urzędzie Miejskim B., z dniem 1 lipca 2025 r.
    Regulamin ten został zmieniony zarządzeniem nr (...) Prezydenta B. z dnia 24 czerwca
    2025 r.

    Zgodnie z § 10 ust. 1 cyt. Regulaminu ZFŚS, pracodawca (B.) ze środków Funduszu w
    ramach działalności sportowo-rekreacyjnej, na wniosek uprawnionego, może sfinansować
    (dofinansować) świadczenia w formie gotówkowej lub w formie dopłaty do kart
    sportowych, przy czym osoba uprawniona może skorzystać tylko z jednej formy
    dofinansowania. Zgodnie z zapisami cyt. zarządzenia, osobom uprawnionym, którym
    Pracodawca (B.) dofinansowuje karty sportowe, comiesięczna opłata za kartę, po
    uwzględnieniu dofinansowania z ZFŚS, zostanie przelana na rachunek podmiotu
    świadczącego tą usługę na rzecz B., zgodnie z zapisami zawartej z nim umowy.
    Zgodnie z zapisami cyt. regulaminu, emeryt, rencista oraz pracownik w trakcie
    długotrwałej nieobecności (np. przebywający na urlopie wychowawczym) zobowiązany jest
    do comiesięcznego uiszczania opłaty za kartę na wskazany rachunek bankowy B..
    Gmina - Urząd Miejski B. zawarła dnia 21 maja 2025 r. z firmą C. S.A., umowę, której
    przedmiotem jest świadczenie przez C. S.A. usług w ramach Programu korzyści
    pracowniczych A. (dalej: Program, A. ) dającego dostęp do obiektów takich jak (w
    zależności od rodzaju Karty A.) (...).
    Osobami uprawnionymi do świadczeń z ZFŚS, które będą mogły przystąpić do Programu
    są: pracownicy B. oraz emeryci i renciści - (tj. byli pracownicy B., którzy przed uzyskaniem
    uprawnień emeryta/rencisty mieli status pracownika B., a ustanie ich stosunku pracy
    nastąpiło w związku z przejściem na emeryturę/rentę).
    C. S.A będzie świadczył usługę dostępu do Programu również dla osób zgłoszonych przez
    uczestniczących w Programie pracowników B.- tj. dzieci, seniorów, osób towarzyszących,
    przy czym koszty udziału w Programie tych osób będą ponoszone bezpośrednio przez
    pracowników zgłaszających te osoby. B. nie będzie więc otrzymywał faktury za tę grupę
    osób, niniejszy wniosek nie dotyczy tej części Umowy.
    Mając na uwadze zapisy obowiązującego w B. Regulaminu Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych, pracownicy B. oraz emeryci i renciści będą mogli, według swojego
    wyboru w drodze oświadczenia składanego do B., wybrać jeden z dwóch poniższych
    modeli dofinansowania do działalności sportowo-rekreacyjnej z ZFŚS.
    I. Dofinansowanie z ZFŚS do działalności sportowo-rekreacyjnej w formie częściowego
    bądź całościowego pokrycia z ZFŚS kosztu dostępu do Programu. Założeniem tego modelu
    jest, że koszt dostępu do Programu pokrywany jest w części z ZFŚS, a w pozostałej części z
    własnych środków pracowników, emerytów i rencistów.
    W szczególności kwota przypadająca do zapłaty przez:
    · pracowników B. będzie potrącana z ich wynagrodzenia za pracę;
    · emerytów /rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia z B. -
      będzie przez nich wpłacana na rachunek bankowy B.
    Kwota potrąceń z wynagrodzenia za pracę oraz kwota wpłacona przez emerytów
    /rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia z B., będzie
    przekazywana na rachunek bankowy ZFŚS.
    Gmina - B. dokonywać będzie zakupu usługi dostępu do Programu A. w części opisanej w
    pkt I jako pracodawca w celu udostępniania jej osobom uprawnionym do korzystania z
    ZFŚS na zasadach opisanych w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
    II. Dofinansowanie z ZFŚS do działalności sportowo-rekreacyjnej w formie gotówkowej. Ze
    względu na otrzymanie z ZFŚS dofinansowania do działalności sportowo- rekreacyjnej w
    gotówce, osoby chcące przystąpić do Programu będą w całości z własnych środków
    pokrywać koszt dostępu do Programu.
    W szczególności całość kwoty za dostęp do Programu przez:
    · pracowników B. będzie potrącana z ich wynagrodzenia za pracę;

    · emerytów/rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia z B. -
      będzie przez nich wpłacana na rachunek bankowy B..
    Suma powyższych wpłat będzie wpływać na rachunek depozytowy B..
    Gmina - B. dokonywać będzie zakupu usługi dostępu do Programu w części opisanej w pkt
    II celem jej odsprzedaży pracownikom, emerytom i rencistom.
    C. S.A. będzie wystawiał Gminie - B. fakturę VAT, w której uwzględni za dany okres
    rozliczeniowy wysokość kosztów dostępu do Programu dla pracowników B. oraz
    emerytów i rencistów korzystających z dostępu do Programu na zasadach opisanych w
    pkt I i II.
    Faktura ta będzie płacona przez Gminę - B. z dwóch rachunków bankowych, tj.: za udział w
    Programie pracowników, emerytów i rencistów korzystających z modelu I faktura płacona
    będzie z rachunku bankowego ZFŚS (przy czym środki finansowe pochodzić będą w części
    z ZFŚS, a w części z wpłat/ potrąceń z wynagrodzenia).
    Natomiast za udział w Programie pracowników, emerytów i rencistów korzystających z
    modelu II, faktura płacona będzie z rachunku depozytowego (środki finansowe pochodzić
    będą w całości z wpłat / potrąceń z wynagrodzenia).
    B. będzie posiadał informację o zakupionych przez poszczególnych pracowników,
    emerytach i rencistach dostępach do Programu, oraz ich cenach netto i brutto.
    Pytania
    1) Czy Gmina jest podatnikiem VAT z tytułu odsprzedaży na rzecz pracowników oraz
      emerytów i rencistów usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. , w
      modelu opisanym w pkt I stanu faktycznego?
    2) Czy Gmina jest podatnikiem VAT z tytułu odsprzedaży na rzecz pracowników oraz
      emerytów i rencistów usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. , w
      modelu opisanym w pkt II stanu faktycznego?
    3) Czy podstawą opodatkowania usługi, o której mowa w pytaniu nr 2, tj. odsprzedaży na
      rzecz pracowników/ emerytów i rencistów korzystających z dostępu do Programu w
      modelu opisanym w pkt II stanu faktycznego, w danym okresie rozliczeniowym, będzie
      kwota brutto wyrażona jako iloczyn wartości ceny poszczególnych dostępów do
      Programu korzyści pracowniczych A. brutto dla tych osób oraz ilości dostępów,
      pomniejszona o kwotę VAT?
    4) Czy Gminie służy prawo do obniżenia kwoty VAT należnego z tytułu świadczenia usługi
      dostępu do Programu dla pracowników/emerytów/rencistów, którzy w całości
      finansują dostęp do Programu korzyści pracowniczych A. (tj. w modelu opisanym w
      pkt II stanu faktycznego) o kwotę VAT naliczonego z tytułu zakupu tych usług, przy
      czym kwotę VAT naliczonego stanowi wyłącznie kwota VAT od nabycia przez Gminę
      dostępu do Programu dla pracowników korzystających z modelu opisanego w pkt II
      stanu faktycznego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 i 2
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.) (dalej: ustawa o VAT),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby dane świadczenie było opodatkowane VAT musi być wykonywane przez podatnika
    VAT, działającego w takim charakterze. Zgodnie więc z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Środki ZFŚS przeznacza się na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz
    osób uprawnionych do korzystania z Funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów
    socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli oraz
    innych form wychowania przedszkolnego (art. 1 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu
    świadczeń socjalnych).
    Art. 2 pkt 1: Przez działalność socjalną rozumie się - usługi świadczone przez pracodawców
    na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-
    rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez
    dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania
    przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także
    zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych
    umową;
    Art. 2 pkt 5: Przez osoby uprawnione do korzystania z Funduszu rozumie się pracowników
    i ich rodziny, emerytów i rencistów - byłych pracowników i ich rodziny oraz inne osoby,
    którym pracodawca przyznał, w regulaminie, o którym mowa w art. 8 ust. 2, prawo
    korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu;
    Art. 8 ust. 2: Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu,
    z uwzględnieniem ust. 1-1b, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na
    poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie
    ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o
    związkach zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 854). Pracodawca, u którego nie działa
    zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez
    załogę do reprezentowania jej interesów.
    Art. 10: Środkami Funduszu administruje pracodawca.
    Art. 12 ust. 1: Środki Funduszu są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym.
    Jak opisano w stanie faktycznym, w B. działa Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, a
    środki z ZFŚS przeznacza się między innymi na działalność kulturalno-oświatową oraz
    sportowo- rekreacyjną.
    W przedmiocie pytania nr 1, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy jest on
    podatnikiem VAT z tytułu odsprzedaży na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów
    usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. , w sytuacji gdy zakup usług w
    części finansowany jest z ZFŚS, a w części ze środków potrąconych z wynagrodzenia za
    pracę lub wpłaconych na rachunek B. przez emerytów/rencistów oraz pracowników,
    którzy nie otrzymują wynagrodzenia (model opisany w pkt l stanu faktycznego).

    Wnioskodawca powołuje w tym miejscu Pismo Ministerstwa Finansów z dnia 27 maja
    2013 r. PT1/033/20/831/KSB/12/RD50859, w którym podano, że działania pracodawcy
    polegające wyłącznie na dokonywaniu zakupów od osób trzecich, których nabyciu
    następuje w całości ze środków Funduszu w celu udostępniania ich osobom uprawnionym
    na zasadach opisanych w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
    podejmowane są poza sferą prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej.
    Tym samym czynności te nie są podejmowane przez pracodawcę w charakterze podatnika
    podatku VAT. Jak podkreślono dalej, powyższe odnosi się również do sytuacji gdy nabyte
    świadczenia (jako przykład Ministerstwo podaje karnety uprawniające do korzystania z
    basenów, siłowni i innych obiektów sportowych) współfinansuje beneficjent, tj. osoba
    uprawniona do korzystania z Funduszu, albowiem sam sposób finansowania nie zmienia
    charakteru rzeczonych świadczeń.
    Gmina w pełni podziela powyższe stanowisko Ministerstwa. W ocenie Gminy nie można
    mówić o tym, że B. jako pracodawca tworzący ZFŚS i nim administrujący działa w ramach
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy, B. działa w niniejszym zakresie jako pracodawca administrujący ZFŚS,
    który zapewnia pracownikom oraz emerytom i rencistom dostęp do świadczeń
    zakupionych od C. SA. Świadczenia te współfinansowane są z ZFŚS, pracownik oraz emeryt
    /rencista dopłaca jedynie część ceny.
    W ocenie Gminy, dopłata przez pracownika oraz emeryta/rencistę do finansowania nie
    zmienia tego, że Gmina - B. nie wykonuje działalności gospodarczej w tym zakresie.
    Podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej uznał w interpretacji indywidualnej z
    dnia 21.12.2021 r. 0113-KDIPT1-1.4012.802.2021.1.MSU.
    Wyrażając własne stanowisko w zakresie pytania nr 1, w ocenie Gminy nie jest ona
    podatnikiem VAT z tytułu odsprzedaży na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów
    usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. , w modelu opisanym w pkt I stanu
    faktycznego.
    W przedmiocie pytania nr 2, wątpliwości wnioskodawcy dotyczą tego, czy jest on
    podatnikiem VAT z tytułu odsprzedaży na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów
    usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. , w sytuacji gdy zakup usług jest
    finansowany w całości przez pracowników, emerytów/rencistów, oraz czy odsprzedaż tej
    usługi podlega opodatkowaniu VAT, model opisany w pkt II stanu faktycznego.
    W ocenie Gminy, odsprzedawana przez Gminę usługa dostępu do Programu korzyści
    pracowniczych A. spełnia definicję usługi, o której mowa w art. 8 ust. 1, w związku z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie natomiast z przepisem art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik,
    działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu
    usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    W niniejszej sprawie w ocenie Gminy, Gmina działa jako podatnik od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, ponieważ dokonuje jednocześnie zakupu usługi
    i jej odsprzedaży na rzecz pracowników, emerytów/rencistów. Usługa w całości
    finansowana jest przez pracowników, emerytów/rencistów, w związku z czym
    zastosowanie znajdzie również przepis art. 8 ust. 2a ustawy o VAT.
    Wyrażając własne stanowisko w zakresie pytania nr 2, w ocenie Gminy, dokonując
    odsprzedaży na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów usług w ramach Programu
    korzyści pracowniczych A. , w sytuacji gdy zakup usług jest finansowany w całości przez
    pracowników, emerytów/rencistów, Gmina jest podatnikiem VAT, a usługa podlega
    opodatkowaniu VAT (model opisany w pkt II stanu faktycznego).
    Ad. 3

    W przedmiocie pytania nr 3, wątpliwości Gminy dotyczą podstawy opodatkowania usługi
    opisanej w pytaniu nr 2, a więc dotyczącej osób korzystających z modelu II opisanego w
    stanie faktycznym. Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika. Zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, podstawa
    opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z
    wyjątkiem kwoty podatku.
    Mając na uwadze powyższe, podstawą opodatkowania usługi dostępu do Programu A. w
    danym okresie rozliczeniowym dla osób korzystających z modelu II opisanego w stanie
    faktycznym, będzie kwota brutto wyrażona jako iloczyn wartości ceny poszczególnych
    dostępów do Programu A. brutto dla tych osób oraz ilości dostępów, pomniejszona o
    kwotę VAT.
    Ad.4
    W przedmiocie pytania nr 4, Gmina prosi o wyjaśnienie czy służy jej prawo do obniżenia
    kwoty VAT należnego z tytułu świadczenia usługi dostępu do Programu dla pracowników
    /emerytów/rencistów, którzy w całości finansują dostęp do Programu korzyści
    pracowniczych A. (tj. w modelu opisanym w pkt II stanu faktycznego) o kwotę VAT
    naliczonego z tytułu zakupu tych usług, przy czym kwotę VAT naliczonego stanowi
    wyłącznie kwota VAT od nabycia przez Gminę dostępu do Programu dla pracowników
    korzystających z modelu opisanego w pkt II stanu faktycznego. Jak podano w stanie
    faktycznym, usługa dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. , która będzie w
    całości finansowana przez pracowników oraz emerytów/rencistów zakupywana jest przez
    Gminę - B. celem odsprzedaży pracownikom. Gmina będzie miała informację o ilości oraz
    wartości dostępów do Programu, które finansowane są w całości przez pracowników.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W niniejszej sprawie zakup dostępu do Programu opisany w pkt II stanu faktycznego
    wykorzystywany jest do wykonywania czynności opodatkowanej VAT (odsprzedaży na
    rzecz pracowników, emerytów/rencistów, który w całości finansują dostęp do Programu).
    Jednocześnie B. ma informację o ilości i wartości sprzedaży dostępów do Programu dla
    poszczególnych pracowników, tak więc będzie mógł spełnić warunek opisany w art. 90 ust.
    1 ustawy o VAT i z faktury otrzymanej do C. S.A. określić kwotę podatku, co do której
    przysługuje prawo do odliczenia VAT.
    W związku z powyższym, Gminie służy prawo do obniżenia kwoty VAT należnego z tytułu
    świadczenia usługi dostępu do Programu dla pracowników/emerytów/rencistów, którzy w
    całości finansują dostęp do Programu korzyści pracowniczych A. (tj. w modelu opisanym w

    pkt II stanu faktycznego) o kwotę VAT naliczonego z tytułu zakupu tych usług, przy czym
    kwotę VAT naliczonego stanowi wyłącznie kwota VAT od nabycia przez Gminę dostępu do
    Programu dla pracowników korzystających z modelu opisanego w pkt II stanu faktycznego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego u podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347,
    s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:
      W przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i
      wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną

    osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie
    usługi w tym samym zakresie.
    W świetle uregulowań art. 8 ust. 2a ustawy, należy przyjąć, że nawet jeśli podmiot
    faktycznie nie świadczy usługi (osobiście nie wykonuje czynności), jednakże pośrednio
    bierze udział w jej świadczeniu (czego nie należy utożsamiać z pośrednictwem w jej
    świadczeniu) – a jego udział przejawia się w odsprzedaży tych usług – to dla potrzeb
    podatku od towarów i usług, takie zachowanie jest traktowane na równi ze świadczeniem
    konkretnej usługi. Podmiot ten staje się zatem podatnikiem ze wszystkimi wynikającymi z
    tego konsekwencjami, tj. w szczególności powinien opodatkować tę usługę według zasad
    dla niej przewidzianych oraz udokumentować ją.
    Z treści powołanego na wstępie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    We wniosku wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Utworzyli Państwo zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, do którego
    utworzenia są Państwo zobowiązani bez względu na liczbę zatrudnionych pracowników.
    21 maja 2025 r. zawarli Państwo umowę z firmą C. S.A., której przedmiotem jest
    świadczenie przez C. S.A. usług w ramach Programu korzyści pracowniczych A. (dalej:
    Program, A. ) dającego dostęp do obiektów takich jak (w zależności od rodzaju Karty A. ):
    (...). Osobami uprawnionymi do świadczeń z ZFŚS, które będą mogły przystąpić do
    Programu, których dotyczy wniosek o interpretację, są: pracownicy oraz emeryci i renciści
    - (tj. byli pracownicy, którzy przed uzyskaniem uprawnień emeryta/rencisty mieli status
    pracownika, a ustanie ich stosunku pracy nastąpiło w związku z przejściem na emeryturę
    /rentę).
    Zgodnie z zapisami Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych emeryt,
    rencista oraz pracownik w trakcie długotrwałej nieobecności (np. przebywający na urlopie
    wychowawczym) zobowiązany jest do comiesięcznego uiszczania opłaty za kartę na
    wskazany rachunek bankowy.

    Mając na uwadze zapisy obowiązującego Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych, pracownicy oraz emeryci i renciści będą mogli, wybrać jeden dwóch
    poniższych modeli dofinansowania do działalności sportowo-rekreacyjnej z ZFŚS.
    Model I
    Dofinansowanie z ZFŚS do działalności sportowo-rekreacyjnej w formie częściowego bądź
    całościowego pokrycia z ZFŚS kosztu dostępu do Programu. Założeniem tego modelu jest,
    że koszt dostępu do Programu pokrywany jest w części z ZFŚS, a w pozostałej części z
    własnych środków pracowników, emerytów i rencistów.
    W szczególności kwota przypadająca do zapłaty przez:
    · pracowników będzie potrącana z ich wynagrodzenia za pracę;
    · emerytów /rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia - będzie
      przez nich wpłacana na Państwa rachunek bankowy.
    Kwota potrąceń z wynagrodzenia za pracę oraz kwota wpłacona przez emerytów
    /rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia, będzie przekazywana
    na rachunek bankowy ZFŚS.
    W modelu I będą Państwo kupować usługi dostępu do Programu A. jako pracodawca w
    celu udostępniania jej osobom uprawnionym do korzystania z ZFŚS na zasadach
    opisanych w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
    Model II
    II. Dofinansowanie z ZFŚS do działalności sportowo-rekreacyjnej w formie gotówkowej. Ze
    względu na otrzymanie z ZFŚS dofinansowania do działalności sportowo- rekreacyjnej w
    gotówce, osoby chcące przystąpić do Programu będą w całości z własnych środków
    pokrywać koszt dostępu do Programu.
    W szczególności całość kwoty za dostęp do Programu przez:
    • pracowników B. będzie potrącana z ich wynagrodzenia za pracę;
    • emerytów/rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia z B. -
    będzie przez nich wpłacana na rachunek bankowy B..
    Suma powyższych wpłat będzie wpływać na rachunek depozytowy B..
    Gmina - B. dokonywać będzie zakupu usługi dostępu do Programu w części opisanej w pkt
    II celem jej odsprzedaży pracownikom, emerytom i rencistom.
    C. S.A. będzie wystawiał Gminie - B. fakturę VAT, w której uwzględni za dany okres
    rozliczeniowy wysokość kosztów dostępu do Programu dla pracowników B. oraz
    emerytów i rencistów korzystających z dostępu do Programu na zasadach opisanych w
    pkt I i II.
    Faktura ta będzie płacona przez Gminę - B. z dwóch rachunków bankowych, tj.: za udział w
    Programie pracowników, emerytów i rencistów korzystających z modelu I faktura płacona
    będzie z rachunku bankowego ZFŚS (przy czym środki finansowe pochodzić będą w części
    z ZFŚS, a w części z wpłat/ potrąceń z wynagrodzenia).
    Natomiast za udział w Programie pracowników, emerytów i rencistów korzystających z
    modelu II, faktura płacona będzie z rachunku depozytowego (środki finansowe pochodzić
    będą w całości z wpłat / potrąceń z wynagrodzenia).
    B. będzie posiadał informację o zakupionych przez poszczególnych pracowników,
    emerytach i rencistach dostępach do Programu, oraz ich cenach netto i brutto. W
    szczególności całość kwoty za dostęp do Programu przez:
    · pracowników będzie potrącana z ich wynagrodzenia za pracę;

    · emerytów/rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia - będzie
      przez nich wpłacana na Państwa rachunek bankowy.
    Suma powyższych wpłat będzie wpływać na Państwa rachunek depozytowy.
    W modelu II będą Państwo kupować usługi dostępu do Programu w celu ich odsprzedaży
    pracownikom, emerytom i rencistom.
    C. S.A. będzie wystawiał dla Państwa fakturę VAT, w której uwzględni za dany okres
    rozliczeniowy wysokość kosztów dostępu do Programu dla pracowników oraz emerytów i
    rencistów korzystających z dostępu do Programu na zasadach opisanych w Modelu I i
    Modelu II. Za fakturę będą Państwo płacić z dwóch rachunków:
    · Model I - z rachunku bankowego ZFŚS (przy czym środki finansowe pochodzić będą w
      części z ZFŚS, a w części z wpłat/ potrąceń z wynagrodzenia);
    · Model II - z rachunku depozytowego (środki finansowe pochodzić będą w całości z wpłat
      / potrąceń z wynagrodzenia).
    Będą Państwo mieć informację o zakupionych przez poszczególnych pracowników,
    emerytach i rencistach dostępach do Programu, oraz ich cenach netto i brutto.
    Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 1 dotyczą nieuznania Państwa za podatnika
    VAT z tytułu odsprzedaży na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów usług dostępu
    do Programu korzyści pracowniczych A. , w Modelu I.
    Zasady tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
    zwanego dalej „Funduszem” i zasady gospodarowania środkami tego Funduszu,
    przeznaczonego na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób
    uprawnionych do korzystania z Funduszu określa ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o
    zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 288) zwana dalej „ustawą
    o ZFŚS”.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: działalność socjalna - usługi świadczone przez
      pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-
      oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach
      dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach
      oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej -
      rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele
      mieszkaniowe na warunkach określonych umową;
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o ZFŚS:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoby uprawnione do korzystania z Funduszu
      - pracowników i ich rodziny, emerytów i rencistów - byłych pracowników i ich rodziny
      oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał, w regulaminie, o którym mowa w art.
      8 ust. 2, prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu;
    Art. 3 ust. 2 ustawy o ZFŚS wskazuje, że:
      Pracodawcy prowadzący działalność w formie jednostek budżetowych i
      samorządowych zakładów budżetowych tworzą Fundusz, bez względu na liczbę
      zatrudnianych pracowników.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o ZFŚS:
      Fundusz tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do
      przeciętnej liczby zatrudnionych.
    W myśl art. 10 ustawy o ZFŚS:
      Środkami Funduszu administruje pracodawca.
    Art. 12 ust. 1 ustawy o ZFŚS stanowi, że:

      Środki Funduszu są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym.
    Z zapisów ustawy o ZFŚS wynika, że Pracodawcy prowadzący działalność w formie
    jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych są zobowiązani
    utworzyć Fundusz, bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników. Taki pracodawca
    nie może wykorzystać środków zgromadzonych na ZFŚS do działalności gospodarczej, jaką
    prowadzi. Pracodawca jest zobowiązany do administrowania Funduszem, który jest
    przeznaczony wyłącznie na działalność socjalną prowadzoną w stosunku do osób
    uprawnionych. Właścicielem środków, zgromadzonych na odrębnym rachunku
    bankowym, jest ZFŚS.
    Według definicji przedstawionej w Słowniku języka polskiego PWN, „administrować”
    oznacza zarządzać, zawiadywać czymś (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2005,
    pod red. Elżbiety Sobol, str. 3). Natomiast zgodnie z definicją zawartą w Słowniku
    współczesnego języka polskiego, „administrować” oznacza zarządzać, kierować czymś;
    administrować czyimiś dobrami, majątkiem (Słownik współczesnego języka polskiego,
    Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, pod red. prof. Dr hab. Bogusława Dunaja, str. 3).
    Zatem administrowanie przez Pracodawcę środkami Funduszu przez przyznawanie
    świadczeń socjalnych, nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej, a Pracodawca z
    tytułu wykonywania tych czynności nie jest podatnikiem podatku VAT.
    Samodzielność działalności gospodarczej polega na pełnej swobodzie w dysponowaniu
    środkami należącymi do podatnika, a środki zgromadzone na rachunku Funduszu są
    środkami należącymi do pracowników a nie do pracodawcy. Pracodawca jedynie nimi
    administruje.
    W Modelu I Fundusz, którym administruje Pracodawca partycypuje jedynie w części
    kosztów zakupu usługi dostępu do Programu A. . Natomiast pozostałe koszty zakupu
    usługi będą pochodzić z wpłat emerytów i rencistów oraz potrąceń z wynagrodzenia
    pracowników.
    Zatem w Modelu I, gdy dokonują Państwo zakupu usługi dostępu do Programu A. , który
    jest finansowany w części z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz w części
    przez pracownika/rencistę/ emeryta, o których mowa we wniosku, to w tym konkretnym
    przypadku działają Państwo jedynie jako swego rodzaju pośrednik, a Państwa czynności
    związane są ściśle z rolą administratora ZFŚS. Bowiem w przypadku częściowego
    partycypowania przez pracownika/ emeryta/ rencistę, o których mowa we wniosku, w
    kosztach zakupu usługi dostępu do Programu A. trudno uznać, że odpłatność czyniona
    przez pracownika/emeryta/rencistę ma charakter wynagrodzenia za usługę pracodawcy,
    gdyż Państwa usługa w tym zakresie – jako administratora Funduszu – ma charakter
    jedynie pośredniczenia w udostępnianiu pracownikowi/emerytowi/renciście usługi obcej,
    sfinansowanej ze środków Funduszu, z tytułu którego to działania pracodawca nie
    uzyskuje żadnego wynagrodzenia, gdyż odpłatność pracownika/emeryta/rencisty
    przekazywana jest na rachunek ZFŚS.
    Wniosku tego nie zmienia fakt, że ze względów praktycznych pracodawca jawi się także
    jako swego rodzaju pośrednik przekazujący środki pieniężne między sprzedawcą usługi a
    jej beneficjentem. Wynika to z faktu, iż z tytułu tego rodzaju działań o charakterze
    zaledwie techniczno-administracyjnym, podejmowanych dodatkowo całkowicie poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, w świetle podstawowych zasad owych VAT dany
    podmiot nie może stać się podatnikiem, a prowadzonych w tym zakresie czynności nie
    można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z czym działalność socjalna wykonywana przez Państwa jako administratora
    ZFŚS (tj. nabywanie usługi dostępu w Modelu I do Programu A. dla pracowników/emerytów
    /rencistów, o których mowa we wniosku, nie podlega regulacjom ustawy o podatku od
    towarów i usług.

    Zatem w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jak również
    przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, oceniając pozycję
    prawnopodatkową podmiotu administrującego Funduszem, należy uznać, że:
    · w odniesieniu do zakupu usługi dostępu do Programu A. dla pracowników/emerytów
      /rencistów, o których mowa we wniosku, gdzie Fundusz partycypuje jedynie w części
      kosztów usługi dostępu do Programu A. , natomiast pozostałe koszty finansowane są
      przez pracowników/emerytów/rencistów,
    Państwo, jako podmiot administrujący Funduszem nie działają jako podatnik podatku od
    towarów i usług, w związku z czym działalność socjalna wykonywana przez Państwa jako
    administratora ZFŚS nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    W pytaniu nr 2 mają Państwo wątpliwości, czy są Państwo podatnikiem VAT z tytułu
    odsprzedaży usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A. w Modelu II na rzecz
    pracowników oraz emerytów i rencistów.
    Model II dotyczy pracowników, emerytów, rencistów, o których mowa we wniosku, którzy
    w całości z własnych środków pokrywają koszt dostępu do Programu.
    Całość kwoty za dostęp do Programu przez:
    • pracowników będzie potrącana z ich wynagrodzenia za pracę;
    • emerytów/rencistów oraz pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia - będzie
      przez nich wpłacana na Państwa rachunek bankowy.
    Suma powyższych wpłat będzie wpływać na Państwa rachunek depozytowy. W Modelu II
    będą Państwo kupować usługi dostępu do Programu w celu ich odsprzedaży
    pracownikom, emerytom i rencistom.
    Podkreślić przy tym należy, że czynność może być albo odpłatna, albo nieodpłatna. Na
    gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli
    tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma
    żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności
    poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności
    wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami
    odpłatnymi, o ile tyko pobrano za nie wynagrodzenie.
    Także definicja podatnika zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy, zgodnie z którą podatnikami są
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności, stanowi potwierdzenie powyższej analizy.
    Dla opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, czy przez
    dostawcę towaru lub świadczącego usługę została odniesiona korzyść finansowa.
    Istotnym jest, czy w zamian za dostarczony towar lub wykonaną usługę zostało wypłacone
    wynagrodzenie na rzecz dostawcy. Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy
    wynagrodzenie sprzedającego towar/wykonującego usługę obejmuje jedynie kwotę
    stanowiącą zwrot kosztów lub jej część, czy też zostało powiększone o marżę stanowiącą
    zysk dla dostawcy.
    Zatem obciążenie pracowników/emerytów/rencistów w całości za koszt dostępu do
    Programu w Modelu II powoduje, że na gruncie ustawy VAT czynność ta będzie odpłatna.
    W oparciu o przepisy art. 8 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2a ustawy, w zakresie
    odsprzedaży na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów usług dostępu do
    Programu korzyści pracowniczych A. w Modelu II, świadczą Państwo na rzecz pracowników
    /emerytów/rencistów usługi, działając w tym zakresie w charakterze podatnika podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

    Tym samym odsprzedaż na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów usług dostępu
    do Programu korzyści pracowniczych A. w Modelu II, za wynagrodzeniem stanowi, na
    mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, w całości czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.
    W pytaniu nr 3 mają Państwo wątpliwości, czy podstawą opodatkowania odsprzedaży na
    rzecz pracowników i emerytów i rencistów korzystających z dostępu do Programu w
    Modelu II będzie kwota brutto wyrażona jako iloczyn wartości ceny poszczególnych
    dostępów do Programu korzyści pracowniczych A. brutto dla tych osób oraz ilości
    dostępów, pomniejszona o kwotę VAT.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje: podatki, cła, opłaty i inne należności o
      podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.
    Należy zauważyć, że uregulowanie wynikające z ww. art. 29a ust. 1 i ust. 6 ustawy, stanowi
    odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Przepis ten stanowi, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Trzeba podkreślić, że uzależnienie podstawy opodatkowania od zapłaty faktycznie
    otrzymanej przez podatnika jest regułą bezwzględnie obowiązującą (z zastrzeżeniem
    wyjątków wyraźnie przewidzianych przez ww. Dyrektywę VAT). Państwa członkowskie nie
    mogą ustanawiać innych reguł ustalania podstawy obliczania podatku np. dla niektórych
    rodzajów towarów.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa TSUE, podstawą opodatkowania dostawy towarów
    lub świadczenia usług jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu. Owo
    wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście otrzymaną, a nie
    wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych. Ponadto wspomniane
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu (np. wyrok z 19 grudnia 2012 r. w sprawie
    C-549/11 i z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09).
    Z przytoczonych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podstawą
    opodatkowania jest zapłata z tytułu dokonanej dostawy, pomniejszona o kwotę należnego
    podatku, tj. wartość netto (bez podatku).
    Wskazali Państwo, że będą Państwo kupować usługi dostępu do Programu w Modelu II
    celem ich odsprzedaży pracownikom, emerytom i rencistom. C. S.A. będzie wystawiał
    Państwu fakturę VAT, w której uwzględni za dany okres rozliczeniowy wysokość kosztów
    dostępu do Programu dla pracowników oraz emerytów i rencistów korzystających z
    dostępu do Programu na zasadach opisanych w Modelu I i Modelu II. Będą Państwo
    posiadali informację o zakupionych przez poszczególnych pracowników, emerytów i
    rencistów dostępach do Programu, oraz ich cenach netto i brutto.

    Zatem jeżeli wartość odsprzedawanej usługi dostępu do Programu w Modelu II
    pracownikom, emerytom i rencistom stanowi kwotę obejmującą całość świadczenia
    należnego od nabywców, a więc stanowi kwotę brutto wynagrodzenia, to należy ją uznać
    za podstawę opodatkowania po pomniejszeniu o kwotę należnego podatku od towarów i
    usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości, przedstawionym w pytaniu nr 4, jest prawo do
    obniżenia kwoty VAT należnego z tytułu świadczenia usługi dostępu do Programu dla
    pracowników/emerytów/rencistów, którzy w całości finansują dostęp do Programu
    korzyści pracowniczych A. w Modelu II o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu
    tych usług.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Trzeba podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część u
    VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod
    względem zakresu przedmiotowego. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Jak wykazano powyżej, odsprzedaż usług dostępu do Programu korzyści pracowniczych A.
    w Modelu II na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów za wynagrodzeniem
    stanowi, na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, w całości czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług ani rozporządzeń do niej wydanych nie
    przewidują zwolnień z VAT dla usługi dostępu do Programu A. .
    Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy dany zakup jest wykorzystywany przez Państwa
    wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT i nie jest wykorzystywany do działalności
    zwolnionej oraz mogą Państwo przyporządkować ten zakup wprost do czynności
    opodatkowanych, przysługuje Państwu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego
    z tytułu tego nabycia.
    Jak wskazali Państwo, C. S.A. będzie wystawiał Państwu fakturę VAT, w której uwzględni za
    dany okres rozliczeniowy wysokość kosztów dostępu do Programu dla pracowników oraz
    emerytów i rencistów korzystających z dostępu do Programu na zasadach opisanych w
    Modelu I i Modelu II. Będą Państwo posiadali informację o zakupionych przez
    poszczególnych pracowników, emerytów i rencistów dostępach do Programu, oraz ich
    cenach netto i brutto.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie
    podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek
    uprawniający w Modeli II do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego jest spełniony. W analizowanym przypadku mamy bowiem do czynienia z
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT - bowiem nabywają Państwo
    usługi dostępu do Programu A. w Modelu II we własnym imieniu, ale na rzecz
    pracowników oraz emerytów i rencistów. W tym zakresie stosownie do art. 8 ust. 2a
    ustawy, wchodzą Państwo w rolę świadczącego czynności opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług na rzecz pracowników oraz emerytów i rencistów korzystających z
    Programu A. w Modelu II.
    W rezultacie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty VAT należnego z tytułu
    świadczenia usługi dostępu do Programu dla pracowników/emerytów/rencistów, którzy w
    całości finansują dostęp do Programu korzyści pracowniczych A. w Modelu II, o kwotę VAT
    naliczonego z tytułu zakupu tych usług, przy czym kwotę VAT naliczonego stanowi
    wyłącznie kwota VAT od nabycia przez Państwa dostępu do Programu dla pracowników
    korzystających z Modelu II. Przy czym należy zaznaczyć, że prawo przysługuje, o ile nie
    wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.