Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.438.2016.2.MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-08-19
Teza: Czy w związku z wykonywaniem przez Nierezydenta funkcji członka Zarządu Wnioskodawcy, Wnioskodawca za 2015 r. miał obowiązek pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (o którym mowa w art. 41 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) odnośnie wynagrodzenia wypłacanego nierezydentowi przez Spółkę Matkę, a także z tytułu wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1?
Słowa kluczowe: nierezydent; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; Słowacja
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2016 r. (data wpływu 12 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. (data wpływu 27 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika odnośnie wynagrodzenia wypłacanego nierezydentowi przez spółkę matkę (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), pismem z dnia 13 czerwca 2016 r., nr 1061-IPTPB3.4511.438.2016.1.MK (doręczonym w dniu 16 czerwca 2016 r.) wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 27 czerwca 2016 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 23 czerwca 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku):

Wnioskodawca – …. Sp. z o.o. (poprzednio ….. Sp. z o.o.) jest osobą prawną podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynym udziałowcem spółki jest spółka słowackiego prawa handlowego (z siedzibą na Słowacji i niemająca w Polsce żadnego miejsca prowadzenia działalności, takiego jak np. zakład, oddział, przedstawicielstwo, filia itp.) – zwana dalej również Spółką Matką.

W 2015 r. wśród członków Zarządu Wnioskodawcy były osoby będące obywatelami Korei Południowej, niebędące rezydentami polskimi. Członkowie Zarządu zostali powołani w skład tego organu na podstawie uchwały wspólników Spółki. Zdarzyło się, że w składzie Zarządu Wnioskodawcy zasiadały osoby będące jednocześnie członkami organu zarządzającego spółki słowackiej (jedynego wspólnika Wnioskodawcy).

Uchwała o powołaniu członka Zarządu w Spółce Wnioskodawcy nie przewidywała obowiązku wypłaty bezpośrednio na jego rzecz jakiegokolwiek wynagrodzenia za wykonywane przez niego obowiązki. Członek Zarządu nie był też związany z Wnioskodawcą żadną inną umową, która przewidywałaby obowiązek wypłaty mu bezpośrednio wynagrodzenia za pełnienie funkcji w Zarządzie Spółki. Członek Zarządu otrzymywał wynagrodzenie za pełnione funkcje w zarządzie Wnioskodawcy wyłącznie od Spółki Matki.

Nierezydent przebywał w Polsce jedynie czasowo, tylko w celu piastowania funkcji członka Zarządu. W czasie pobytu w Polsce jego pracodawcą pozostawał podmiot zagraniczny, z którym wiązała go umowa o pracę i który wypłacał mu wynagrodzenie. Należności z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu wypłacane były w całości przez spółkę słowacką. Spółka słowacka obciążała jednakże Wnioskodawcę wynagrodzeniem (wyliczonym na fakturze VAT) za usługę polegającą na oddelegowaniu Nierezydenta do pełnienia funkcji w Zarządzie Wnioskodawcy. Wynagrodzenie to było płacone przez Wnioskodawcę do Spółki Matki.

Nierezydent pełniący funkcję członka Zarządu Wnioskodawcy nie przedłożył certyfikatu rezydencji.

Nierezydent pełniący funkcję członka Zarządu Wnioskodawcy nie przebywał w Polsce przez okres lub okresy, które przekraczałyby łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu. Okres przekraczający 183 dni Nierezydent przebywa na Słowacji.

Członek zarządu będący Nierezydentem Polski został oddelegowany przez spółkę słowacką. Spółka słowacka oraz Spółka – Wnioskodawca są podmiotami należącymi do jednej grupy kapitałowej.

Fakt przynależności do jednej grupy kapitałowej ma również wpływ na zakres obowiązków pełnionych przez ww. członka Zarządu Wnioskodawcy. Do obowiązków członka Zarządu Wnioskodawcy należy zarządzenie przedsiębiorstwem Wnioskodawcy, w szczególności wytyczanie strategii wdrażania odpowiednich standardów dla Spółki – Wnioskodawcy oraz nadzór nad ich implementacją, wdrażanie technologii i procedur pozwalających Spółce na nawiązanie bezpośredniej relacji handlowej i jej rozwijanie ze strategicznym odbiorcą produktów Spółki – Wnioskodawcy (który jest jednocześnie strategicznym odbiorcą produktów grupy kapitałowej).

Należy wskazać, że Spółka – Wnioskodawca nie realizowała na rzecz Delegowanego Nierezydenta wypłat (świadczeń) a także nie stawiała do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1. Decyzje dotyczące rozwoju zawodowego Oddelegowanego Nierezydenta, jego wynagrodzenia i pozostałych warunków zatrudnienia pozostają w wyłącznej gestii Spółki Matki, a z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu w Spółce – Wnioskodawcy nie przysługiwało Oddelegowanemu żadne wynagrodzenie, czy inne świadczenia, które byłyby wypłacane bezpośrednio przez Spółkę – Wnioskodawcę.

W uzupełnieniu wniosku dodano, że Nierezydent pełniący funkcję członka Zarządu Wnioskodawcy nie przebywał w Polsce przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu. Do obowiązków członka Zarządu Wnioskodawcy należy zarządzenie przedsiębiorstwem Wnioskodawcy, w szczególności wytyczanie strategii wdrażania odpowiednich standardów dla Spółki – Wnioskodawcy oraz nadzór nad ich implementacją, wdrażanie technologii i procedur pozwalających Spółce na nawiązanie bezpośredniej relacji handlowej i jej rozwijanie ze strategicznym odbiorcą produktów Spółki – Wnioskodawcy (który jest jednocześnie strategicznym odbiorcą produktów grupy kapitałowej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy w związku z wykonywaniem przez Nierezydenta funkcji członka Zarządu Wnioskodawcy, Wnioskodawca za 2015 r. miał obowiązek pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (o którym mowa w art. 41 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) odnośnie wynagrodzenia wypłacanego nierezydentowi przez Spółkę Matkę, a także z tytułu wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1?
2.  Czy na Spółce – Wnioskodawcy za 2015 r., z racji wykonywania na Jej rzecz pracy przez Nierezydenta zatrudnionego przez nierezydenta ciążą jakieś obowiązki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. z art. 42 ust. 1, ust. 1a, ust. 2; art. 42 ust. 2 pkt 2; art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1, natomiast wniosek w zakresie pytania nr 2 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w związku z wykonywaniem przez Nierezydenta funkcji członka Zarządu Wnioskodawcy, Wnioskodawca za 2015 r. nie miał obowiązku pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (o którym mowa w art. 41 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”) odnośnie wynagrodzenia wypłacanego Nierezydentowi przez Spółkę słowacką, a także z tytułu wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, pobierane w okresie pełnienia funkcji członka Zarządu wynagrodzenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Zgodnie z art. 3 ustawy o PIT, nierezydent (osoba nieposiadająca miejsca zamieszkania w Polsce) podlega obowiązkowi podatkowemu jedynie od dochodów uzyskiwanych na terytorium Polski. Dochody te podlegają jednak opodatkowaniu w Polsce z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.

Ekonomiczne koszty wynagrodzenia bezpośrednio na rzecz Nierezydenta ponosi Spółka słowacka, która nie posiada w Polsce zakładu ani stałej placówki. Spółka słowacka obciąża tymi kosztami Spółkę – Wnioskodawcę. Wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu jest wynagrodzeniem z racji oddelegowania, a podstawę jego wypłacania stanowi stosunek między Oddelegowanym Nierezydentem a Spółką Matką.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że skoro Spółkę – Wnioskodawcę nie łączy z Oddelegowanym stosunek pracy, wszelkie decyzje dotyczące rozwoju zawodowego Oddelegowanego Nierezydenta, jego wynagrodzenia i pozostałych warunków pozostają w wyłącznej gestii Spółki Matki, a z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu w Spółce – Wnioskodawcy nie przysługiwało Oddelegowanemu żadne wynagrodzenie, czy inne świadczenia. Zatem, Wnioskodawca w świetle powołanego wyżej art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie występuje w roli płatnika i nie jest zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy również wskazać, że Spółka – Wnioskodawca nie realizowała na rzecz Delegowanego Nierezydenta wypłat (świadczeń), a także nie stawiała do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1. Dlatego na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki wskazane w przepisach art. 41 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy o PIT.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę – Matkę, powinno być opodatkowane zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, tj. na Słowacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) – osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy – za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) – płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Konkretyzację obowiązków płatników w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zawierają przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynym udziałowcem Spółki jest spółka słowackiego prawa handlowego (z siedzibą na Słowacji i niemająca w Polsce żadnego miejsca prowadzenia działalności, takiego jak np. zakład, oddział, przedstawicielstwo, filia itp.). W 2015 r. wśród członków Zarządu Wnioskodawcy były osoby będące obywatelami Korei Południowej, niebędące rezydentami polskimi. Członkowie Zarządu zostali powołani w skład tego organu na podstawie uchwały wspólników Spółki. Zdarzyło się, że w składzie Zarządu Wnioskodawcy zasiadały osoby będące jednocześnie członkami organu zarządzającego spółki słowackiej (jedynego wspólnika Wnioskodawcy). Uchwała o powołaniu członka Zarządu w Spółce Wnioskodawcy nie przewidywała obowiązku wypłaty bezpośrednio na jego rzecz jakiegokolwiek wynagrodzenia za wykonywane przez niego obowiązki. Członek Zarządu nie był też związany z Wnioskodawcą żadną inną umową, która przewidywałaby obowiązek wypłaty mu bezpośrednio wynagrodzenia za pełnienie funkcji w Zarządzie Spółki. Członek Zarządu otrzymywał wynagrodzenie za pełnione funkcje w Zarządzie Wnioskodawcy wyłącznie od Spółki Matki. Nierezydent przebywał w Polsce jedynie czasowo, tylko w celu piastowania funkcji członka Zarządu. W czasie pobytu w Polsce jego pracodawcą pozostawał podmiot zagraniczny, z którym wiązała go umowa o pracę i który wypłacał mu wynagrodzenie. Należności z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu wypłacane były w całości przez spółkę słowacką. Spółka słowacka obciążała jednakże Wnioskodawcę wynagrodzeniem (wyliczonym na fakturze VAT) za usługę polegającą na oddelegowaniu swojego pracownika do pełnienia funkcji w Zarządzie Wnioskodawcy. Wynagrodzenie to było płacone przez Wnioskodawcę do Spółki Matki. Nierezydent przebywa na Słowacji okres przekraczający 183 dni.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Warszawie dnia 18 sierpnia 1994 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1046), z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19, pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jak wynika z treści art. 15 ust. 2 Umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 tego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że zgodnie z art. 15 ust. 1 Umowy polsko-słowackiej, wynagrodzenie osoby zamieszkałej na Słowacji podlega opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, chyba, że praca wykonywana jest na terytorium Polski. Natomiast ust. 2 tego przepisu, określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym takie wynagrodzenie podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli na Słowacji, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tych artykułach warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, że wynagrodzenie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ust. 1 tego artykułu, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Polsce) oraz w państwie miejsca zamieszkania pracownika (na Słowacji).

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, Nierezydent przebywa w Polsce przez okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku kalendarzowym. Nierezydent przebywa w Polsce jedynie czasowo, tylko w celu piastowania funkcji członka Zarządu Spółki.

Wyjaśnić należy, że w przypadku, gdy okres pobytu Nierezydenta na terytorium Polski nie przekracza łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, wówczas spełniony jest pierwszy warunek określony w treści przepisu art. 15 ust. 2 Umowy polsko-słowackiej.

Oceniając drugi i trzeci warunek określony w ww. przepisie, należy ustalić podmiot, który wypłaca wynagrodzenie Nierezydentowi oddelegowanemu do pracy w Polsce. W treści opisu stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu w polskiej spółce było wypłacane przez podmiot słowacki.

Jak wskazano we wniosku, wszelkie ekonomiczne koszty zatrudnienia Nierezydenta ponosi spółka słowacka mająca siedzibę na Słowacji, a która nie posiada w Polsce zakładu ani stałej placówki.

Analizując opisany we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że dochody Nierezydenta z tytułu pracy wykonywanej w Polsce, nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce po spełnieniu łącznie trzech warunków wynikających z treści art. 15 ust. 2 Umowy polsko-słowackiej.

Skoro jednak, Wnioskodawcy z oddelegowanym pracownikiem nie łączy żadna umowa (w tym umowa o pracę), jak również z tytułu świadczonej pracy Wnioskodawca nie wypłaca oddelegowanemu pracownikowi wynagrodzenia (gdyż wynagrodzenie wypłacane jest przez spółkę słowacką) to stwierdzić należy, że z tego tytułu (czyli z tytułu świadczonej na Jego rzecz pracy) na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika. Stwierdzenia tego nie zmienia fakt, że finalny koszt wynagrodzenia (zgodnie z zawartą umową między Wnioskodawcą a spółką słowacką) ponosi Wnioskodawca. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nie wypłaca Nierezydentowi wynagrodzenia, zatem nie ma świadczenia, z którego mógłby pobrać a następnie wpłacić do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Przepis ten nie ma zastosowania, ponieważ dotyczy wypłat na rzecz osób mających nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Stosownie z kolei do treści art. 41 ust. 4 płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

W związku z tym, że Wnioskodawca nie wypłaca Nierezydentowi należności wymienionych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1 przepis art. 41 ust. 4 ww. ustawy również nie ma zastosowania.

Biorąc po uwagę opisany we wniosku stan faktyczny i przywołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w związku z wykonywaniem przez Nierezydenta funkcji członka Zarządu Wnioskodawcy nie miał On, za 2015 r. obowiązku pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 41 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnośnie wynagrodzenia wypłacanego nierezydentowi przez Spółkę Matkę, a także z tytułu wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1. Wynagrodzenie z tego tytułu jest wynagrodzeniem z racji oddelegowania wypłacanym przez Spółkę Matkę, a podstawę jego wypłacania stanowi stosunek pracy między Nierezydentem a Spółką Matką.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….. po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.