Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.400.2016.3.KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-17
Teza: w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją operacji
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi; odliczenia-odliczenie od podatku; powiat; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2016 r. (data wpływu 13 września 2016 r.), uzupełnionym pismami z dnia 23 września 2016 r. (data wpływu 28 września 2016 r.), z dnia 4 października 2016 r. (data wpływu 10 października 2016 r.), z dnia 10 października 2016 r. (data wpływu 13 października 2016 r.), oraz z dnia 3 listopada 2016 r. (data wpływu 9 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją operacji pn. „……” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją operacji pn. „…..”. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 23 września 2016 r., z dnia 4 października 2016 r., z dnia 10 października 2016 r. oraz z dnia 3 listopada 2016 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, sformułowanie nowych pytań, przeformułowanie własnego stanowiska odnośnie tych pytań, dodatkową opłatę oraz wskazanie adresu elektronicznego do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 10 października 2016 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku).

W dniu 31.05.2016 r. Powiat …. zawarł z Samorządem Województwa …. umowę Nr …. o przyznaniu pomocy na realizację operacji: Przebudowa drogi powiatowej nr ….. Powyższa operacja realizowana jest w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020.

Zakres przebudowy tej drogi obejmuje dwa etapy realizacji – jeden w roku 2016 i drugi w roku 2017. Zakres rzeczowy obejmuje: wykonanie chodników 1,52 km, wykonanie nawierzchni 7,42 km, budowę zatoki autobusowej 1 szt., roboty wykończeniowe 1 kpl oraz wykonanie elementów bezpieczeństwa ruchu 70 m.

Wartość wykonanych robót w roku 2016 wynosi 969 075,12 zł brutto (w tym podatek VAT 181 209,17 zł). Wartość planowanych w roku 2017 robót wyniesie 687 450,01 zł (w tym podatek VAT 128 547,48 zł). W ramach podpisanej umowy Powiat ….deklaruje wykonanie w latach 2016 i 2017 przebudowy drogi powiatowej nr …. Całkowity koszt realizacji (brutto) wynosi kwotę 1 656 525,13 zł i jest kosztem kwalifikowalnym objętym pomocą (refundacją) w wysokości 63,63% poniesionych kosztów kwalifikowalnych.

Zgodnie z paragrafem 4.1. zawartej umowy o przyznaniu pomocy Samorząd Województwa … przyznał dla Powiatu … w ramach refundacji kwotę 1 054 046,00 zł to jest 63,63% poniesionych kosztów kwalifikowanych.

Zgodnie z paragrafem 4.2 zawartej umowy i aneksem Nr 1 z dnia 26.07.2016 r. o przyznaniu pomocy, pomoc ta będzie przekazana w dwóch transzach:

*   pierwsza transza w wysokości 616 622,00 zł dla etapu zrealizowanego w roku 2016;

*   druga transza w wysokości 437 424,00 zł dla etapu realizacji w roku 2017,

Ubiegając się o wypłatę pierwszej transzy pomocy Powiat …. zobowiązany jest przedstawić interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretacja indywidualna) wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej. Interpretacja powinna dotyczyć przedmiotowej operacji i powinna jednoznacznie wskazywać czy Powiat …. może odzyskać uiszczony w związku z realizacją operacji podatek VAT.

Przedstawiając stan powyższy Zainteresowany informuje, że:

1.  Wnioskodawca tj. Powiat …. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 1 lutego 2016 r.
2.  Faktury dotyczące zaistniałego stanu faktycznego (realizacja zadania w roku 2016) wystawiane były na Zarząd Dróg Powiatowych …. (powiatowa jednostka organizacyjna). Faktury dotyczące zdarzenia przyszłego tj. planowanej realizacji przedmiotowego zadania w roku 2017, zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454), przewidującej centralizację rozliczeń VAT w JST – od dnia 1 stycznia 2017 r. wystawiane będą na Powiat.
3.  Realizacja operacji, o której mowa w niniejszym wniosku należy do zadań własnych powiatu określonych w art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 814). Przepisem szczegółowym stanowiącym podstawę merytoryczną przedmiotowego zadania jest art. 19 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1440).
4.  Towary i usługi nabywane w związku z realizacją operacji Wnioskodawca będzie wykorzystywał do czynności niepodlegających opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
5.  Zarząd Dróg Powiatowych (powiatowa jednostka organizacyjna) jest jednostką budżetową.
6.  W roku bieżącym, wobec realizacji pierwszego etapu zadania „….” Zarząd Dróg Powiatowych poniósł wydatki na ten cel we wrześniu br. (zapłata faktury w dniu 22.09.2016 r.). W roku 2017, w związku z realizacją drugiego etapu powyższego zadania, Zarząd przewiduje poniesienie wydatków na ten cel (a w związku z powyższym również otrzymywanie faktur) w okresie do końca III kwartału 2017 r.
7.  Zarząd Dróg Powiatowych …. nie jest aktualnie odrębnym od powiatu (Wnioskodawcy) zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
8.  Zarząd Dróg Powiatowych nie dokonuje obecnie odrębnych od Zainteresowanego (Powiatu) rozliczeń podatku VAT. W związku z powyższym Wnioskodawca w swoich rozliczeniach w zakresie podatku od towarów i usług nie może uwzględniać faktu odrębności rozliczeń podatkowych tej powiatowej jednostki, ze względu na to, że fakt taki nie ma miejsca.
9.  Wnioskodawca zamierza dokonać scentralizowania rozliczeń podatku VAT swoich jednostek organizacyjnych w terminie od 1 stycznia 2017 r., to jest w terminie określonym ustawą z dnia 5 września 2016 r., dot. przedmiotowej centralizacji.

Jednocześnie Powiat … pismem z dnia 3 listopada 2016 r. sprostował, iż Zarząd Dróg Powiatowych …. dokonuje odrębnych rozliczeń podatku VAT oraz Wnioskodawca uwzględnia w swoich rozliczeniach w zakresie podatku od towarów i usług odrębność rozliczeń podatkowych dokonywanych przez Zarząd Dróg Powiatowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 23 września 2016 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku).

1.  Czy Powiat … może odzyskać w związku z realizacją operacji „…..” uiszczony w roku 2016 podatek VAT?
2.  Czy w związku z realizacją w roku 2017 II etapu powyższej operacji Powiat …. będzie mógł odzyskać podatek VAT uiszczony w roku przyszłym?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 23 września 2016 r. stanowiącym uzupełnieniu wniosku), Powiat …. nie będzie miał możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT, zarówno w trakcie realizacji przedmiotowej operacji jak i po jej zakończeniu. Inwestycja dotyczy bowiem zadań własnych powiatu wymienionych w art. 4 ust. l pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814 późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy powiat nie może prowadzić działalności gospodarczej wykraczającej poza zakres użyteczności publicznej. Powiat jest co prawda podatnikiem podatku od towarów i usług, lecz na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.) jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilno-prawny tzn. że są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Nie jest natomiast podatkiem w zakresie zadań nałożonych ustawą o samorządzie powiatowym, do realizacji których został powołany.

Rozliczenia podatku VAT, naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ww. ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystane do czynności opodatkowanych. W przedstawionym przypadku warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony. Nabyte towary i usługi związane z realizacją projektu „…..” będą służyły bowiem czynnościom niepodlegającym opodatkowaniem podatkiem VAT (zakres użyteczności publicznej).

Zatem Wnioskodawca (Powiat ….) nie będzie miał prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Tym samym nie będzie miał prawa otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. l ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że jednostka organizacyjna wykonująca we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osoby fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 814, z późn. zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Określenie samodzielności w tym znaczeniu ma charakter obiektywny, co oznacza, że ustalenia czy dana jednostka działa „samodzielnie” należy dokonać na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie w sposób o charakterze uznaniowym przez jednostkę nadrzędną dla danego podmiotu. Ponadto należy wskazać, że ustaleń tych należy dokonywać na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wspólnotowych w oderwaniu od skutków konwencjonalnych na gruncie prawa cywilnego i przepisów samorządowych.

Jednym z kryteriów jest przede wszystkim ustalenie, czy dana jednostka ponosi ryzyko gospodarcze, czy też to ryzyko ponosi jednostka nadrzędna (por. pkt 35 wyroku TSUE w sprawie C-210/04). Kolejnym kryterium, według TSUE, decydującym o ustaleniu samodzielności, jest odpowiedzialność za szkody poniesione wobec osób trzecich (por. wyrok w sprawie C-202/90 pkt 15).

W odniesieniu do powyższego, wskazać należy na kluczowe w tym zakresie rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, gdzie Trybunał orzekł m.in., że: „Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający w istocie dąży do ustalenia, czy art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, mogą być uznane za podatników VAT, w sytuacji gdy nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W rozstrzygnięciu ww. wyroku TSUE stwierdził, że: „Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W tym miejscu należy podkreślić, że powyższy wyrok co prawda odnosi się do gminnych jednostek budżetowych, jednakże jego rozstrzygnięcie ma również zastosowanie do powiatowych jednostek budżetowych, z uwagi na praktycznie takie same uwarunkowania faktyczne i prawne.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę przywołane powyżej przepisy prawa oraz wyrok TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, należy stwierdzić, że dla celów rozliczeń VAT Powiat i jego wszystkie jednostki organizacyjne powinny być traktowane jako jeden łączny podatnik VAT czynny i w konsekwencji dokonywać winny jednego rozliczenia deklaracyjnego na gruncie VAT poprzez Powiat.

Należy wskazać, że w myśl art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454), jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

Przy czym uznanie, że jednostka samorządu terytorialnego wraz z jej jednostkami organizacyjnymi stanowi jednego podatnika rodzi konieczność rozliczania się jako jeden podatnika ze wszystkimi tego konsekwencjami. Nie jest zatem dopuszczalne stosowanie tez ww. wyroków wybiórczo, np. wyłącznie w odniesieniu do podatku naliczonego z pominięciem konieczności odprowadzenia podatku należnego czy też „wybrania” okresów rozliczeniowych z przeszłości, nieobjętych przedawnieniem, w odniesieniu do których samorząd dokona rozliczenia scentralizowanego, z równoczesnym pozostawieniem bez zmian innych okresów rozliczanych odrębnie przez jednostkę samorządu terytorialnego i jej jednostki organizacyjne.

Z okoliczności dotyczących sprawy wynika, że Wnioskodawca – Powiat oraz jego jednostka organizacyjna – Zarząd Dróg Powiatowych stosują dotychczasowy model rozliczeń. Zarząd Dróg Powiatowych – jednostka organizacyjna Powiatu nie jest obecnie odrębnym od Powiatu zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Centralizacja rozliczeń w zakresie podatku VAT nastąpi od 1 stycznia 2017 r. Wydatki na realizację projektu będą ponoszone w latach 2016-2017. W ramach realizacji operacji pn. „….”, faktury w roku 2016 będą wystawiane na Zarząd Dróg Powiatowych, natomiast od 2017 roku – po scentralizowaniu rozliczeń VAT – na Powiat.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy zauważyć należy, iż jak wyżej wskazano obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Należy również podkreślić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem odnosząc się do pytania nr 1, Wnioskodawca nie ma prawa do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją operacji pn.: „….”, ponieważ Zainteresowany w trakcie realizacji przedmiotowej operacji nie dysponuje fakturami nabycia wystawionymi na Powiat.

Z kolei, odnosząc się do pytania nr 2 należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej operacji, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy – towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. operacji będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Tym samym Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Zainteresowany nie będzie miał również możliwości odzyskania podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.