Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.576.2024.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Uznanie realizowanego świadczenia za dostawę towarów,
miejsce opodatkowania świadczenia, obowiązek
ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej
oraz brak obowiązku rejestracji w procedurze IOSS.
Słowa kluczowe: Chiny
dropshipping
kasa-kasa rejestrująca
miejsce-miejsce opodatkowania
procedura-procedura IOSS
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podmiotów niebędących podatnikami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2024 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Pani wniosek z 18 października
    2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanego
    świadczenia za dostawę towarów, miejsca opodatkowania świadczenia, obowiązku
    ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej oraz braku obowiązku
    rejestracji w procedurze IOSS. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    2 stycznia 2025 r. przesłanym za pośrednictwem ePUAP. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca z miejscem prowadzenia działalności w (...) jest zarejestrowany jako
    zwolniony podatnik VAT. Wiodącym przedmiotem działania (...) według Polskiej Klasyfikacji
    Działalności (PKD) jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej
    lub Internet, sklasyfikowana pod numerem 47.19.Z. Wnioskodawca prowadzi działalność
    gospodarczą w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega
    na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie
    pośrednictwa handlowego poprzez aukcje, ogłoszenia internetowe na własnej stronie
    internetowej z ofertami Wnioskodawcy.
    Model działania Wnioskodawcy (proces pośrednictwa w handlu) wygląda następująco:
      1. (...) wyszukuje towary stanowiące odzież damską (taką jak sukienki, spódnice), buty,
        kosmetyki (np. maseczki, płatki odczyszczające, pomadki, pudry), akcesoria
        podróżne (np. plecaki, torby), galanterię (np. biżuterię, zegarki), produkty do
        masażu twarzy oraz produkty gospodarstwa domowego oferowane na
        zagranicznych serwisach aukcyjnych, kierując się m.in. jakością oferowanych
        towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących);
      2. informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie aukcyjnym (inaczej: treść
        ofert sprzedawców) będą pobierane, modyfikowane i prezentowane na
        prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej (dalej: „Strona
        internetowa”). Strona internetowa nie będzie funkcjonowała jako sklep internetowy,

        lecz jako portal pośrednictwa zakupowego. Modyfikacja ofert sprzedawców polegać
        ma m.in. na ich tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych
        opisów, edycji graficznej zdjęć produktowych - celem dostosowania do potrzeb
        odbiorcy. Ponadto towary będą reklamowane w mediach społecznościowych: (...)
        itp. Wnioskodawca nie zawierał pisemnych umów pośrednictwa handlowego ze
        sprzedawcami;
      3. klienci (co do zasady: osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej
        posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia
        na towary za pośrednictwem Strony internetowej. Przed złożeniem zamówienia
        klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu Strony internetowej,
        wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do
        wpłacenia pieniędzy w wysokości wartości zamówienia na rachunek bankowy
        Wnioskodawcy za pośrednictwem systemu szybkich płatności: (...);
      4. z treści regulaminu Strony internetowej oraz informacji tam zamieszczonych wynika
        m.in., że:
        a. umowa sprzedaży produktu zawierana jest między klientem a sprzedawcą
          (sprzedawcy pochodzą wyłącznie z krajów azjatyckich - w znaczącej
          większości z Chin) za pośrednictwem sklepu internetowego Wnioskodawcy;
        b. zawarcie umowy sprzedaży między klientem, a sprzedawcą azjatyckim
          następuje po uprzednim złożeniu przez klienta zamówienia w sklepie
          internetowym Wnioskodawcy. Po złożeniu zamówienia sprzedawca
          niezwłocznie potwierdza jego otrzymanie oraz jednocześnie przyjmuje
          zamówienie do realizacji;
        c. potwierdzenie otrzymania zamówienia i jego przyjęcie do realizacji następuje
          poprzez przesłanie przez sprzedawcę klientowi stosownej wiadomości e-mail
          na podany w trakcie składania zamówienia adres poczty elektronicznej
          klienta, która zawiera co najmniej oświadczenia sprzedawcy o otrzymaniu
          zamówienia i o jego przyjęciu do realizacji oraz potwierdzenie zawarcia
          umowy sprzedaży. Z chwilą otrzymania przez klienta powyższej wiadomości e-
          mail zostaje zawarta umowa sprzedaży między klientem, a sprzedawcą;
        d. płatność tytułem świadczenia Wnioskodawcy (pośrednictwa w handlu) oraz
          płatność tytułem kosztów transportu dokonywana jest na zasadzie
          przedpłaty przed przystąpieniem przez Wnioskodawcę do świadczenia;
        e. o łącznej cenie wraz z podatkami produktu będącego przedmiotem
          zamówienia, a także o kosztach dostawy (w tym opłatach za transport,
          dostarczenie i usługi pocztowe) oraz o innych kosztach, a gdy nie można
          ustalić wysokości tych opłat - o obowiązku ich uiszczenia, klient jest
          informowany na stronie sklepu internetowego Wnioskodawcy w trakcie
          składania zamówienia, w tym także w chwili wyrażenia przez klienta woli
          związania się umową sprzedaży;
      5. w ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie będzie występował jako
        importer towaru;
      6. ewentualny zwrot towaru klient może kierować albo bezpośrednio do sprzedawcy
        albo do Wnioskodawcy przy użyciu formularza zwrotu udostępnianego po
        uprzednim kontakcie z biurem obsługi klienta;
      7. w związku z zawieraniem przez Wnioskodawcę umów o pośrednictwo,
        Wnioskodawca dobrowolnie świadczy na rzecz klientów dodatkowe usługi bez
        dodatkowej opłaty. Wnioskodawca m.in.:
        a. świadczy usługę elektroniczną Newsletter oraz Formularz Zamówienia;

        b. Wnioskodawca udziela klientom niezbędnych informacji w zakresie prawa do
          odstąpienia od umowy sprzedaży;
        c. Wnioskodawca przeprowadza i rozpoznaje postępowanie reklamacyjne
          dotyczące towaru;
      8. na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający w
        imieniu klientów, nabędzie towary od azjatyckich dostawców;
      9. (...) dokona płatności za towar zamówiony przez klienta środkami wpłaconymi przez
        klienta. Pieniądze będą bezpośrednio przesyłane na konto bankowe sprzedawcy.
        Wnioskodawca przekaże środki płacąc przelewem;
      10. dążąc do ustalenia przysługującego wynagrodzenia z przedmiotowego rodzaju
        działalności, Wnioskodawca prowadzi zestawienie zrealizowanych transakcji w
        oparciu o wyciąg bankowy. (...) dopasowuje w ewidencji odpowiednio transakcje
        uznaniowe (kwoty odpowiadające wpłatom dokonywanym przez klientów) oraz
        transakcje obciążeniowe (kwoty odpowiadające wartości towaru, kosztów jego
        dostawy oraz opłat związanych z tym towarem), odpowiadające im numery
        zamówień za pomocą, których można zidentyfikować daną transakcję, oraz
        odpowiadające daty powstania przychodu. Zatem, wynagrodzeniem Wnioskodawcy
        jest prowizja (opodatkowana podatkiem dochodowym), która jest uzyskiwana po
        potrąceniu płatności od nabywców przed przesłaniem ich dalej do sprzedawców.
        Prowizja obejmuje wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu umowy
        pośrednictwa. Z kolei kwota należna sprzedawcy obejmuje cenę produktu oraz
        koszty transportu, cło i ewentualny podatek VAT przekazany w ramach zamówienia;
      11. sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń jest wynikiem
        zawiązania stosunku prawnego z klientem;
      12. sprzedawcy wysyłają nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres.
        Wnioskodawca nie będzie dokonywał zgłoszenia celnego, ani nie będzie występował
        jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności
        celnych związanych z importem towaru spoczywać będzie na kliencie (ostateczny
        odbiorca) oraz sprzedawcy (organizator transportu). Wnioskodawca nie wyklucza,
        że klient (ewentualnie sprzedawca) może korzystać w tym zakresie z usług
        przedstawiciela;
      13. prawo do rozporządzania towarem przechodzić będzie na klienta niemalże z chwilą
        złożenia zamówienia u sprzedawcy (Wnioskodawca po zaksięgowaniu płatności
        przystąpi do realizacji usługi tj. złoży zmówienie u Sprzedawcy oraz opłaci je). W
        omawianej sytuacji:
        a. obowiązkiem Wnioskodawcy jest pośredniczenie w płatnościach i
          zamówieniach;
        b. Wnioskodawca nie uzyska od zagranicznego dostawcy towaru rachunku ani
          faktury;
        c. Wnioskodawca nie będzie nabywał towaru na swoją rzecz;
        d. płatności odbywają się w formie elektronicznej;
        e. warunki transakcji są dostępne dla klientów w regulaminie oraz odpowiednich
          miejscach na stronach Wnioskodawcy;
      14. w przypadku, gdy klient będzie zgłaszał wadę towaru, Wnioskodawca przejmuje na
        siebie część obowiązków Sprzedawcy związanych z postępowaniem reklamacyjnym;
        podmiotem odpowiedzialnym za wadę pozostanie jednak sprzedawca.
        Odpowiedzialność wobec Klienta będącego konsumentem z tytułu rękojmi za wady
        odbywa się na zasadach określonych w art. 556 - 576 Kodeksu Cywilnego;

      15. Wnioskodawca nie wystawia klientom (osobom fizycznym nieprowadzącym
        działalności gospodarczej) faktur, chyba że wniosą o ich wystawienie. W takiej
        sytuacji faktury będą wystawiane na całą kwotę należności z adnotacją „NP” oraz
        „Dostawa towarów poza terytorium kraju zgodnie z art. 22 pkt 1 ust. 1 z ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług”;
      16. zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z
        przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Wnioskodawca nie uzyskuje od
        sprzedawców faktur oraz rachunków potwierdzających zakup przez klientów.
        Pakowaniem towarów i dostarczeniem towarów do przewoźnika zajmuje się
        sprzedawca;
      17. klient będący konsumentem może odstąpić od umowy o świadczenie usługi
        pośrednictwa bez podania przyczyny poprzez złożenie stosownego oświadczenia w
        terminie 14 dni kalendarzowych. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie
        oświadczenia przed jego upływem;
      18. warunki na jakich ma być dokonywana transakcja, są szczegółowo opisane w
        regulaminie Strony internetowej, poprzez którą składane są zamówienia. W ocenie
        Wnioskodawcy treść regulaminu jest zrozumiała i nie może budzić żadnych
        wątpliwości;
      19. (...) nie dokonała oraz nie planuje dokonać w przyszłości rejestracji do szczególnej
        procedury dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych
        przewidzianej w Dziale XII, Rozdziale 9 ustawy o VAT (tzw. procedury IOSS);
      20. Wnioskodawca podkreśla, iż na żadnym etapie transakcji nie będzie dysponował
        fizycznie towarem w szczególności nie będzie go magazynował go ani nie dokona
        odprawy celnej na terytorium Polski. Towar będzie przesyłany bezpośrednio od
        sprzedawców (głównie z Chin) do końcowego odbiorcy m.in. na terytorium Polski i
        to na odbiorcy końcowym spoczywać będzie obowiązek rozliczenia się w deklaracji
        importowej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
        1. czy towary oferowane na prowadzonej przez Panią Stronie internetowej są
          towarami o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych
          kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro;
    Towary, o których mowa we wniosku oferowane przez Wnioskodawcę na Stronie
    internetowej są towarami o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych
    kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro. Wnioskodawca nie wyklucza jednak, że w
    przyszłości może się zdarzyć, że pojedyncze towary oferowane przez Wnioskodawcę będą
    przekraczały ww. wartość.
        2. w którym państwie odbywa się dopuszczenie towarów do obrotu w Unii
          Europejskiej, który kraj jest państwem importu i czy państwo importu jest
          państwem przeznaczenia tj. państwem w którym dokonuje Pani dostawy
          towarów na rzecz ostatecznych klientów;
    Co do zasady Polska jest państwem przeznaczenia oraz krajem importu, ale
    Wnioskodawca nie wyklucza, że w przypadku klientów z miejscem zamieszkania poza
    Polską kraj przeznaczenia oraz kraj importu będzie inny. Wnioskodawca pragnie
    przypomnieć, iż to sprzedawcy (a nie Wnioskodawca) wysyłają nabyty przez klientów
    towar bezpośrednio na ich adres m.in. w Polsce. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia
    celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta. Za organizację transportu jest
    odpowiedzialny wyłącznie sprzedawca.
        3. czy sprzedawcy z Chin jako podmioty prowadzące działalność gospodarczą z
          siedzibą w Chinach działają poprzez portale internetowe takie np. (...);

    Tak, sprzedawcy, od których Wnioskodawca zakupuje towary działają poprzez portale
    internetowe takie np. jak (...).
        4. w jaki sposób dokonuje Pani zamówienia towaru u chińskiego sprzedawcy
          (poprzez platformę sprzedażową np. (...) lub podobną, telefonicznie, mailowo,
          poprzez stronę internetową chińskiego sprzedawcy, w inny – jaki sposób);
    Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru u chińskich sprzedawców co do zasady
    poprzez platformę sprzedażową np. (...).
        5. jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to:
          chińscy sprzedawcy, serwis aukcyjny np. (...), Pani jako osoba prowadząca
          działalność gospodarczą oraz ostateczni klienci, jeśli nie to należy wymienić
          podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią;
    W opisanej we wniosku transakcji biorą udział chińscy sprzedawcy, Wnioskodawca oraz
    ostateczni klienci w zakresie opisanym we wniosku.
        6. czy posiada Pani konto na portalu aukcyjnym np. (...) lub innej platformie
          sprzedażowej za pomocą której dokonuje Pani zamówienia u chińskich
          sprzedawców, należało wyjaśnić;
    Wnioskodawca posiada konto na portalu aukcyjnym np. (...), za pomocą którego dokonuje
    zamówienia u chińskich sprzedawców.
        7. czy chińscy sprzedawcy mają świadomość, że nie jest Pani ostatecznym
          nabywcą towarów;
    Chińscy sprzedawcy mają świadomość, że Wnioskodawca nie jest ostatecznym nabywcą
    towarów. Jak wskazano we wniosku, wywóz towarów z terytorium kraju trzeciego
    następuje bezpośrednio na rzecz klientów, nie na adres Wnioskodawcy. Przesyłki są
    adresowane bezpośrednio do klientów. Sprzedawcy są każdorazowo informowani o tym,
    że Wnioskodawca działa w modelu dropshipping.
        8. czy ostateczni klienci zlecają Pani jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy
          też klienci mogą zakupić towar który został już zamieszczony na Pani Stronie
          internetowej;
    Ostateczni klienci nie zlecają Wnioskodawcy jakie konkretne towary chcieliby nabyć.
    Klienci mogą zakupić towar, który został już zamieszczony na Stronie internetowej
    Wnioskodawcy.
        9. czy chińscy sprzedawcy mają prawo dokonywania zmian w opisie towarów na
          Pani Stronie internetowej lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu
          towaru na Stronie internetowej;
    Chińscy sprzedawcy nie mają prawa dokonywania zmian w opisie towarów na Stronie
    internetowej Wnioskodawcy lub do jakiejkolwiek innej ingerencji po umieszczeniu towaru
    na Stronie internetowej.
        10. kto decyduje jakie towary są oferowane są na Pani Stronie internetowej;
    Wyłącznie Wnioskodawca decyduje jakie towary są oferowane są na jego Stronie
    internetowej.
        11. czy wysokość wynagrodzenia dla Pani wynika z uzgodnień zawartych z
          chińskim sprzedawcą, czy chiński sprzedawca ma jakiś wpływ na wysokość
          wynagrodzenia Pani, należało opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie;
    Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z dostawcami.
    Wnioskodawca samodzielnie ustala marże i ceny widniejące na Stronie internetowej.

        12. czy składając zamówienie u sprzedawcy chińskiego posługując się Pani
          swoimi danymi, a oprócz tego wskazuje dane adresowe klienta do wysyłki
          towaru;
    Składając zamówienie u sprzedawcy chińskiego Wnioskodawca posługuje się swoimi
    danymi, a oprócz tego wskazuje dane adresowe klienta do wysyłki towaru.
        13. czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji ma Pani
          prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (nie chodzi tutaj o fizyczne
          posiadanie towaru lub aspekt prawny lecz o rozporządzanie nim, np. prawo
          do jego sprzedaży);
    Zdaniem Wnioskodawcy, posiada on praktyczną możliwość dysponowania towarami
    oferowanymi na Stronie internetowej jak właściciel. Prawo do rozporządzania towarem
    przechodzi ze sprzedawcy na Wnioskodawcę oraz z Wnioskodawcy na klientów
    automatycznie już w chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy. Złożenie zamówienia przez
    klienta skutkuje złożeniem zamówienia u sprzedawcy. Zdaniem Wnioskodawcy, powinien
    być on traktowany dla celów podatku VAT tak jakby był rzeczywistym dostawcą towarów.
        14. co oznacza, że „Strona internetowa nie będzie funkcjonowała jako sklep
          internetowy, lecz jako portal pośrednictwa zakupowego”, należało wyjaśnić.
    Sformułowanie „Strona internetowa nie będzie funkcjonowała jako sklep internetowy, lecz
    jako portal pośrednictwa zakupowego” oznacza, że zgodnie z Regulaminem sklepu
    Wnioskodawcy, umowa sprzedaży produktu zawierana jest między klientem a sprzedawcą
    za pośrednictwem sklepu internetowego Wnioskodawcy.
    Pytania
      1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisane powyżej świadczenia
        Wnioskodawcy na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce
        należy na gruncie ustawy o VAT uznać za odpłatną dostawę towarów?
      2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w opisanym stanie faktycznym
        sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z
        miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?
      3. W jaki sposób Wnioskodawca powinien w opisanym stanie faktycznym
        dokumentować realizowaną sprzedaż oraz czy ma on obowiązek ewidencjonowania
        przy użyciu kasy rejestrującej?
      4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle przedstawionego stanu
        faktycznego, gdzie importu towarów dokonują klienci indywidualni z miejscem
        zamieszkania w Polsce, nie jest zobowiązany do rejestracji w procedurze Import
        One Stop shop (IOSS), w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego
        od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie
        członkowskim identyfikacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
    indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce będzie stanowiła odpłatną dostawę
    towarów.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
    indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce w opisanym stanie faktycznym nie
    podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Ad 3

    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT
    w Polsce, nie ma obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy
    użyciu kasy rejestrującej.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy rejestracja do procedury Import One Stop Shop (IOSS) jest
    czynnością fakultatywną. A zatem, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, gdzie
    importu towarów będą dokonywali klienci indywidualni z miejscem zamieszkania w
    Polsce, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rejestracji w procedurze importu IOSS,
    w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego od dostaw (sprzedaży na
    odległość towarów importowanych) w państwie członkowskim identyfikacji.
    Ad 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega m.
    in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju oraz eksport towarów. Samo pojęcie
    dostawy towarów zdefiniowane zostało z kolei w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym za dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel. Towarem natomiast, jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Interpretacja powyższego zwrotu sugeruje, że dostawą towarów są wszelkiego
    rodzaju transakcje, które dają otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak
    właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą (władztwo ekonomiczne) - istotą dostawy towarów nie
    jest bowiem przeniesienie prawa własności (zob. A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz,
    wyd. XV, Warszawa 2021, art. 7).
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż realizowana na rzecz klientów indywidualnych w
    realiach opisanego stanu faktycznego nosi znamiona handlu towarami, a tym samym
    należy ją uznać za odpłatną dostawę towarów. Powyższe wynika z faktu, iż głównym
    przedmiotem zamówienia klienta (...) są towary, a nie usługi pośrednictwa. Klienci
    nabywają zatem konkretny towar, a nie usługę pośrednictwa w zamówieniu tego towaru u
    innego, nieskonkretyzowanego sprzedawcy. Są to towary oferowane na Stronie
    internetowej Wnioskodawcy, który posiada praktyczną możliwość dysponowania tymi
    towarami jak właściciel. Wnioskodawca wyszukuje i decyduje jakie towary i za jaką cenę
    zostaną zaoferowane do sprzedaży na jego Stronie internetowej. Klienci Wnioskodawcy
    nie mają żadnego wpływu na wartość (cenę) kupowanego towaru, nie mogą też
    decydować o wyborze oferty i podmiotu, od którego zamierzają nabyć towar.
    Wnioskodawca ma pełną wyłączność w zakresie decydowania o cenie oraz sprzedawcy
    wystawianego na własnych stronach towaru.
    Fakt, że Wnioskodawca prowadząc Sklep internetowy nie magazynuje ani nie wysyła
    towaru do klienta nie oznacza, że nie posiada sprzedawanego przez siebie towaru w
    znaczeniu prawnym i nie jest za niego odpowiedzialny przed klientem. Brak fizycznego
    przekazania towaru nie powoduje, że nie doszło do dostawy towarów w rozumieniu
    ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w uzasadnieniu do pytania pierwszego, zdaniem
    Wnioskodawcy w celu prawidłowego ustalenia miejsca opodatkowania zastosować należy
    przepisy dotyczące dostawy towarów.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;

      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju. Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    z zastrzeżeniem art. 2a. (art. 2 pkt 1 ustawy). Natomiast przez terytorium państwa
    trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii
    Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ustawy).
    Stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 7 ustawy o VAT - przez import towarów
    rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii
    Europejskiej. Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na
    czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel
    przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar
    został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Z kolei, w myśl art. 2 pkt 22b) ustawy o VAT, sprzedażą na odległość towarów
    importowanych jest dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę
    lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub
    wysyłce towarów, z terytorium państwa trzeciego do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego, który jest:
      a. podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
        podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia
        towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym
        mowa w art. 9, lub
      b. podmiotem niebędącym podatnikiem:
    - pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
    towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym będziemy mieli do czynienia z
    dwoma zdarzeniami podlegającymi opodatkowaniu VAT:
        sprzedażą na odległość towarów importowanych (SOTI) - będzie to bowiem
        dostawa towarów wysyłanych przez sprzedawcę z terytorium państwa trzeciego
        (głównie Chin) do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego (Polski), który
        jest podmiotem niebędącym podatnikiem (konsument)
        oraz z importem towarów.
    Z uwagi jednak na to, iż Wnioskodawca nie korzysta już ze szczególnej procedury
    dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych - do sprzedaży na odległość
    towarów importowanych (SOTI), jak i do samego importu towarów zastosowanie znajdą
    zasady ogólne miejsca świadczenia.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1, 1b, 1c oraz 3 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest
    w przypadku:
      a. towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich
        nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w
        momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;

      b. sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki
        lub transportu towarów do nabywcy - miejsce, w którym towary znajdują się w
        momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;
      c. sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy -
        terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub podatek
        od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać zadeklarowany w
        procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach
        odpowiadających tym regulacjom;
      d. towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary
        znajdują się w momencie dostawy.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy kilka podmiotów
    dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar
    bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub
    transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej
    dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje
    również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane
    dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę
    lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.
    Objęcie przedstawionej transakcji definicją SOTI nie zmieni reguł jej opodatkowania, jak
    bowiem wskazał Wnioskodawca w stanie faktycznym: obecnie nie jest zarejestrowany do
    procedury szczególnej IOSS. A zatem przepis art. 22 ust. 1 pkt 1c ustawy o VAT, który
    wskazuje na konieczność opodatkowania SOTI na terytorium państwa członkowskiego
    zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy (w razie zadeklarowania podatku
    z tytułu tej transakcji w procedurze importu) nie znajdzie zastosowania. W konsekwencji,
    miejsce takiej dostawy będzie wyznaczone zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT - tj.
    jako miejsce, w którym towary znajdują się w momencie wysyłki. W związku z tym dostawa
    towarów nie będzie w tym wypadku opodatkowana w Polsce.
    Odnosząc się z kolei do drugiej transakcji, tj. do importu towarów wskazać należy, iż na
    mocy art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju.
    Zdaniem (...), przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) w kraju
    opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa
    obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego,
    ani nie występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni) zaś wypełnienie
    formalności celnych związanych z importem towaru spoczywa na kliencie (ostateczny
    odbiorca) oraz sprzedawcy (organizator transportu). A zatem (...) w analizowanej sprawie
    nie jest podatnikiem z tytułu importu. Wynika to z bezpośredniej dostawy towaru do
    kontrahenta, nigdy do Wnioskodawcy - to finalny klient jest podatnikiem z tytułu importu.
    Jak bowiem stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: podatnikami są również osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na
    których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów
    celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w
    części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

    A zatem, status podatnika jest niezależny od faktu wykonywania działalności
    gospodarczej. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym
    podmiocie długiem celnym, więc podatnikiem w przypadku importu jest ten podmiot,
    który jest dłużnikiem celnym (tj. zasadniczo podmiot dokonujący zgłoszenia lub podmiot,
    na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni).
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawa dokonywana na rzecz
    ostatecznego klienta przez (...) nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski a do
    rozliczenia VAT zobowiązany jest klient jako podatnik VAT z tytułu importu towarów.
    Nawet przyjęcie odmiennego stanowiska (tj. uznanie, że miejscem dostaw towarów na
    rzecz klienta jest terytorium Polski) nie mogłoby prowadzić do opodatkowania tej
    czynności na terytorium Polski. Opodatkowanie dostawy towaru na rzecz podmiotu,
    wobec którego powstał obowiązek z tyt. importu towarów pozostawałoby w sprzeczności
    z zasadą jednokrotności opodatkowania. Importer towarów ponosiłby bowiem
    ekonomiczny ciężar zapłaty podatku z tyt. importu towarów oraz nabycia towarów od
    Wnioskodawcy. Na problem ten zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Poznaniu w wyroku z dnia 12 listopada 2013 r., I SA/Po 338/13, który wykluczył możliwość
    opodatkowania dostawy pośrednika na rzecz importera towarów, stwierdzając, że
    „sprzedaż towaru przez skarżącą (pośrednika - przyp. Wnioskodawcy) na rzecz Spółki C
    (importer - przyp. Wnioskodawcy) będzie czynnością nieopodatkowaną, gdyż zgodnie z
    treścią art. 19 u.p.t.u. i art. 201 Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie powstanie w
    stosunku do niej obowiązek podatkowy”.
    Jeżeli zatem dostawa dokonywana przez (...) zostałaby uznana jako podlegająca
    opodatkowaniu VAT w Polsce doszłoby do podwójnego opodatkowania: raz z tytułu
    importu, a drugi raz z tytułu dostawy krajowej. W konsekwencji zostałaby naruszona
    zasada neutralności VAT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie również w interpretacjach indywidulanych wydawanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo w piśmie z dnia 22 marca
    2017 r., sygn. 3063- ILPP1-3.4512.35.2017.1.KM wydanym w zbliżonym stanie faktycznym
    czytamy, iż: „W przedmiotowej sprawie istotne znaczenia ma to, który w kolejności z
    podmiotów stanie się podatnikiem z tytułu importu towarów. Wnioskodawca nie będzie
    występował jako importer towarów i nie będzie dokonywał opłat celnych. Nie będzie
    również występował jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wskazał, że
    wypełnienie formalności celnych związanych z importem towarów spoczywać będzie na
    Kliencie (ostatecznym odbiorcy) oraz Sprzedawcy (organizatorze transportu). Klient
    również dokona ewentualnych opłat z tytułu należnego cła i to on będzie podatnikiem z
    tytułu importu towarów. Klient jako trzeci w kolejności podmiot w łańcuchu dostaw i
    jednocześnie importer towarów, nabędzie przedmiotowe towary od Wnioskodawcy z tym,
    że towary trafią bezpośrednio z kraju trzeciego. Zatem uregulowania zawarte w art. 22
    ust. 4 ustawy nie będą miały zastosowania. W takim przypadku transakcję dostawy przez
    Wnioskodawcę towarów na rzecz Klienta, który jest równocześnie importerem tych
    towarów, należy uznać - zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i
    opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, a zatem na terytorium państwa trzeciego.”
    Ad 3
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, przepisy rozdziału 1 działu XI „Dokumentacje”
    stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
    posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w
    przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe
    miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności,
    w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

      a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
        podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
        dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b. państwa trzeciego.
    Z powołanego art. 106a pkt 2 lit. b ustawy wynika, że przepisy dotyczące wystawiania
    faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów dokonywanych przez podatnika
    posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju - w przypadku gdy
    miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Natomiast w
    myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, kiedy obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1
    - wówczas podatnik jest obowiązany wystawić fakturę - na żądanie nabywcy towaru.
    Zatem mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy
    (dostawa nie podlega VAT w Polsce) należy uznać, że w przypadku transakcji
    dokonywanych w ramach opisanego modelu, co do zasady (...) nie ma obowiązku
    wystawienia faktury na rzecz klienta indywidualnego. Jeżeli jednak taka dostawa zostaje
    udokumentowana fakturą, wówczas nie powinna ona wskazywać stawki ani kwoty
    podatku. W pozycji „stawka podatku” (...) może wpisać oznaczenie „NP” (nie podlega
    opodatkowaniu).
    Jednocześnie, z uwagi na to, że obowiązkowi ewidencji na kasie rejestrującej podlega
    odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, dostawy towarów dokonywane przez
    Wnioskodawcę na rzecz odbiorców indywidualnych, dla których miejscem świadczenia
    (opodatkowania) nie jest terytorium kraju, nie podlegają wynikającemu z art. 111 ust. 1
    ustawy o VAT obowiązkowi ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w Polsce.
    W konsekwencji sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę nie musi być
    dokumentowana fakturami, ani rejestrowana za pomocą kas ewidencjonujących.
    Ad 4
    Procedurą importu jest rozliczenie VAT należnego z tytułu sprzedaży na odległość
    towarów importowanych państwu członkowskiemu konsumpcji, za pośrednictwem
    państwa członkowskiego identyfikacji (art. 138a pkt 6) ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 138b ust. 1 ustawy o VAT, z procedury importu, może korzystać dokonujący
    sprzedaży na odległość towarów importowanych:
      1. podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
        prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej;
      2. podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
        prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej albo
        podatnik niemający siedziby na terytorium Unii Europejskiej, reprezentowany przez
        pośrednika;
      3. podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa
        trzeciego, z którym Unia Europejska zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy o
        zakresie zbliżonym do zakresu dyrektywy Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r.
        w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących
        podatków, ceł i innych obciążeń (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2010, str. 1) oraz
        rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie
        współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od
        wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 268 z 12.10.2010, str. 1, ze zm.).

    Z powyższego przepisu (w szczególności ze sformułowania: „może korzystać”) wynika, iż
    procedura IOSS jest procedurą fakultatywną, a więc wybór korzystania z niej należy do
    podatników. W konsekwencji, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, gdzie
    importu towarów dokonują klienci indywidualni, Wnioskodawca nie jest zobligowany do
    rejestracji w procedurze importu IOSS, w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT
    należnego od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie
    członkowskim identyfikacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako zwolniony podatnik
    VAT. Wiodącym przedmiotem działania (...) według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD)
    jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet,
    sklasyfikowana pod numerem 47.19.Z. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą
    w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Model działania Wnioskodawcy
    wygląda następująco:
        1. (...) wyszukuje towary oferowane na zagranicznych serwisach aukcyjnych,
          kierując się m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną
          sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących);
        2. informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie aukcyjnym są
          pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez
          Wnioskodawcę Stronie internetowej;
        3. klienci (co do zasady osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej
          posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają
          zamówienia na towary za pośrednictwem Strony internetowej (klient wpłaca
          pieniądze w wysokości wartości zamówienia na rachunek bankowy
          Wnioskodawcy za pośrednictwem systemu szybkich płatności: (...));
        4. na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający
          w imieniu klientów, nabędzie towary od azjatyckich dostawców którzy
          działają poprzez portale internetowe takie np. jak (...);
        5. (...) dokona płatności za towar zamówiony przez klienta środkami wpłaconymi
          przez klienta. Pieniądze będą bezpośrednio przesyłane na konto bankowe
          sprzedawcy. Wnioskodawca przekaże środki płacąc przelewem;
        6. sprzedawcy wysyłają nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres.

    Ponadto ewentualny zwrot towaru klient może kierować albo bezpośrednio do
    sprzedawcy albo do Wnioskodawcy przy użyciu formularza zwrotu udostępnianego po
    uprzednim kontakcie z biurem obsługi klienta.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia:
        czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisane powyżej świadczenia
        Wnioskodawcy na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w
        Polsce należy na gruncie ustawy o VAT uznać za odpłatną dostawę towarów
        (pytanie nr 1);
        czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w opisanym stanie faktycznym
        sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z
        miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (

## Pytanie

nr 2);
        w jaki sposób Wnioskodawca powinien w opisanym stanie faktycznym
        dokumentować realizowaną sprzedaż oraz czy ma on obowiązek
        ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej (pytanie nr 3);
        czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle przedstawionego stanu
        faktycznego, gdzie importu towarów dokonują klienci indywidualni z miejscem
        zamieszkania w Polsce, nie jest zobowiązany do rejestracji w procedurze Import
        One Stop shop (IOSS), w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego
        od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie
        członkowskim identyfikacji (pytanie nr 4).
    Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 należy
    wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez
    ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W
    określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W analizowanej sprawie klient wybiera towar na
    Stronie internetowej Wnioskodawcy, a następnie składa zamówienie, akceptując
    regulamin i dokonując płatności na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Wnioskodawca
    zamawia towar u chińskiego Sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt
    na adres klienta. Wnioskodawca choć nie ma fizycznego kontaktu z towarem, który jest
    dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do klienta, co jednak istotne i jak wskazano we
    wniosku, to Wnioskodawca nabędzie towary od azjatyckich dostawców tj. prawo do
    rozporządzania towarem przechodzi ze sprzedawcy na Wnioskodawcę oraz z
    Wnioskodawcy na klientów. Zatem skoro Wnioskodawca przenosi prawo do
    rozporządzania towarami jak właściciel to tym samym transakcja realizowana przez
    Wnioskodawcę wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Natomiast mając na uwadze wątpliwości odnoszące się do miejsca opodatkowania
    sprzedaży opisanej w stanie faktycznym i realizowanej przez Wnioskodawcę na rzecz
    klientów indywidualnych wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.

    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
        2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
        wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do
        ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się
        wyłącznie jednej dostawie.
      2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez
        nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub
        transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że
        z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy
        przyporządkować jego dostawie.
      2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
        innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
        przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu
        pośredniczącego.
      2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez
        państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane,
        wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten
        podmiot.
      2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
        niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
        samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
      przepisy ust. 2-2d nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej
    z miejscem zamieszkania głównie na terytorium Polski) zamawiają towar na prowadzonej
    przez Wnioskodawcę Stronie internetowej. Jednak Wnioskodawca w chwili przyjęcia
    zamówienia nie posiada danego towaru i zamawia go u Sprzedawcy chińskiego.
    Wnioskodawca dokonuje więc zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też chińskiemu
    Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres klienta. Zatem w przedmiotowym
    przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są
    następujące podmioty: chiński Sprzedawca, platforma sprzedażowa (...), Wnioskodawca
    oraz ostateczny Klient. Przy czym platforma sprzedażowa jest jedynie miejscem w którym
    Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez chińskich Sprzedawców. To tutaj
    Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy poprzez platformę sprzedażową (...), a towar
    wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży.
    W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji
    podmiotu chińskiego (Sprzedawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy
    (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a
    więc jest to relacja B2B2C.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest
    podatnikiem z tytułu importu towarów. Wnioskodawca wskazał, że nie będzie dokonywał
    zgłoszenia celnego, ani nie będzie występował jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub
    pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru spoczywać
    będzie na kliencie (ostatecznym odbiorcy). A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym
    opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Wnioskodawca
    wskazał, jest ostateczny odbiorca nabywający od Wnioskodawcy towar to miejscem
    świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz tego klienta
    zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium kraju
    trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz
    klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    prawidłowe.

    Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także ustalenia czy Wnioskodawca powinien
    dokumentować sprzedaż oraz czy ma ona obowiązek jej ewidencjonowania przy użyciu
    kasy rejestrującej.
    Mając na uwadze powyższe wątpliwości wskazać należy, że w myśl art. 106a pkt 1 i 2
    ustawy przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
      1. sprzedaży, z wyjątkiem:
      a. przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
        usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
        faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
        nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
        towarów,
      b. czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
        w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
        rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
        Rzeczpospolita Polska;
      2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
        posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
        czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
        gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
        posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe
        miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
        miejscem świadczenia jest terytorium:
      a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b. państwa trzeciego.
    Z kolei w myśl art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c. dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

      1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b. czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a. otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a. przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od
    towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art.
    106e ustawy.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy faktura powinna zawierać:
      1. datę wystawienia;
      2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;

      11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15. kwotę należności ogółem (...).
    W świetle przedstawionych w stanie faktycznym okoliczności sprawy należy uznać, że w
    związku z realizowanymi dostawami towarów przez Wnioskodawcę na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z miejscem zamieszkania głównie w
    Polsce w sytuacji gdy miejscem opodatkowania nie jest terytorium kraju zastosowanie do
    tej transakcji znajdą przepisy obowiązujące w miejscu opodatkowania przedmiotowej
    transakcji tj. w kraju trzecim (Chinach).
    Jednocześnie, w odniesieniu do dokumentowania sprzedaży dokonanej na rzecz
    konsumentów na ich żądanie Wnioskodawca może wystawić fakturę, zgodnie z cyt.
    powyżej art. 106b ust. 3 ustawy.
    Odnośnie zaś obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej należy wskazać, że w
    myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
      podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
      podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani:
      1. wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a. w postaci papierowej lub
      b. za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony;
      2. dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu
        serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
      3. udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i
        prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
      4. poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na
        podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez
        właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
      5. (uchylony)
      6. przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112,
        zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
        rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217);
      7. stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży,
        z zastrzeżeniem ust. 3b;
      8. dokonać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kas
        rejestrujących, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa w pkt 1 lit. b;

      9. prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy
        rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9
        pkt 1;
      10. (uchylony)
      11. poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które
        zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym
        zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
      12. zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą
        a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
      13. zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności
        gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z
        kasy rejestrującej.
    Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż
    obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    W analizowanej sytuacji, mimo że Wnioskodawca dokonuje transakcji na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane w stanie
    faktycznym nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z
    faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest
    terytorium Polski tylko kraj trzeci tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22
    ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W związku z powyższym należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że w
    przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia tej dostawy nie
    jest terytorium Polski, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do ewidencjonowania tych
    czynności za pomocą kas rejestrujących.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 stanowiące, że skoro
    przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, Wnioskodawca nie ma
    obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy
    rejestrującej należy uznać za prawidłowe.
    Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także ustalenia czy w świetle
    przedstawionego stanu faktycznego, gdzie importu towarów dokonują klienci
    indywidualni z miejscem zamieszkania w Polsce, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do
    rejestracji w procedurze Import One Stop shop (IOSS), w celu zadeklarowania i zapłacenia
    podatku VAT należnego od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w
    państwie członkowskim identyfikacji (pytanie nr 4).
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że w myśl art. 138a ustawy:
      Ilekroć jest mowa o:
      1) VAT - rozumie się przez to podatek i podatek od wartości dodanej;
      2) sprzedaży na odległość towarów importowanych - rozumie się przez to sprzedaż
        na odległość towarów importowanych, z wyjątkiem towarów podlegających
        opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w przesyłkach o wartości rzeczywistej
        nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości
        150 euro;
      3) podatniku niemającym siedziby na terytorium Unii Europejskiej - rozumie się
        przez to podatnika, który nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani

        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii
        Europejskiej;
      4) państwie członkowskim konsumpcji - rozumie się przez to państwo członkowskie
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy;
      5) państwie członkowskim identyfikacji - rozumie się przez to państwo członkowskie:
          a) które podatnik niemający siedziby na terytorium Unii Europejskiej wybiera
            w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z
            procedury importu,
          b) w którym podatnik posiada:
              siedzibę działalności gospodarczej albo
              stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie
              posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii
              Europejskiej, albo
              stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które wybiera w
              celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z
              procedury importu, jeżeli nie posiada siedziby działalności
              gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż
              jedno stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
              terytorium Unii Europejskiej,
          c) w którym pośrednik posiada:
              siedzibę działalności gospodarczej albo
              stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie
              posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii
              Europejskiej, albo
              stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które wybiera w
              celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z
              procedury importu, jeżeli nie posiada siedziby działalności
              gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż
              jedno stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
              terytorium Unii Europejskiej;
      6) procedurze importu - rozumie się przez to rozliczenie VAT należnego z tytułu
        sprzedaży na odległość towarów importowanych państwu członkowskiemu
        konsumpcji, za pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji.
    Zgodnie z art. 138b ustawy:
      1. Z procedury importu, może korzystać dokonujący sprzedaży na odległość towarów
        importowanych:
          1) podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
            prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej;
          2) podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
            prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej
            albo podatnik niemający siedziby na terytorium Unii Europejskiej,
            reprezentowany przez pośrednika;

          3) podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium
            państwa trzeciego, z którym Unia Europejska zawarła porozumienie o
            wzajemnej pomocy o zakresie zbliżonym do zakresu dyrektywy Rady 2010
            /24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy
            odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń
            (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2010, str. 1) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 904
            /2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej
            oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.
            Urz. UE L 268 z 12.10.2010, str. 1, z późn. zm.).
      2. Podatnik korzystający z procedury importu stosuje ją do wszystkich transakcji
        sprzedaży na odległość towarów importowanych.
      3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, podatnik może korzystać z
        procedury importu, jeżeli dokonuje sprzedaży na odległość towarów
        importowanych z państwa trzeciego, na terytorium którego posiada siedzibę.
    Od 1 lipca 2021 r. podatek z tytułu importu towarów kupionych przez Internet jest płatny
    od wszystkich towarów importowanych do UE, niezależnie od ich wartości. Punkt
    kompleksowej obsługi towarów importowanych (IOSS) został stworzony w celu ułatwienia
    i uproszczenia deklaracji oraz płatności podatku VAT za sprzedaż na odległość
    importowanych towarów o wartości nieprzekraczającej 150 EUR.
    Należy jednak przy tym podkreślić, że Procedura IOSS jest procedurą fakultatywną, a więc
    wybór korzystania z niej należy do podatników.
    Procedura importu (szczególna procedura dotycząca sprzedaży na odległość towarów
    importowanych - IOSS) umożliwia rozliczenie VAT należnego z tytułu sprzedaży na
    odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej do 150 euro
    państwu członkowskiemu konsumpcji, za pośrednictwem państwa członkowskiego
    identyfikacji (o czym stanowi art. 138a pkt 6 ustawy). Państwo członkowskie konsumpcji to
    państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy (zgodnie z
    art. 138a pkt 4 ustawy), a państwo członkowskie identyfikacji to zasadniczo państwo
    członkowskie, w którym podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej (stosownie
    do art. 138a pkt 5 lit. b ustawy).
    Procedura ta daje możliwość zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego w
    państwach członkowskich konsumpcji z tytułu dokonywania ww. dostaw, w tzw. „jednym
    okienku” za pomocą dedykowanego portalu internetowego, w państwie członkowskim
    identyfikacji, co pozwala uniknąć rejestracji oraz obowiązków ewidencyjno-
    sprawozdawczych w każdym państwie członkowskim, w którym są realizowane dostawy
    towarów.
    IOSS dostępny jest m.in. dla podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej
    w UE, którzy prowadzą sprzedaż na odległość towarów importowanych (SOTI) o wartości
    rzeczywistej do 150 euro (zarówno dla przedsiębiorców, którzy dokonują ww. dostaw
    towarów, jak i dla przedsiębiorców, którzy ułatwiają poprzez użycie interfejsu
    elektronicznego SOTI w przesyłkach o ww. wartości).
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w świetle przedstawionego stanu
    faktycznego gdzie importu towarów dokonują klienci indywidualni, Wnioskodawca nie jest
    zobligowany do rejestracji w IOSS w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT
    należnego od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie
    członkowskim identyfikacji.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.