Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1093/11/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-12
Teza: Czy otrzymane w ramach depozytu nieprawidłowego pieniądze będą uznane za przychód, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: depozyt-depozyt nieprawidłowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 26 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 2 i 21 listopada 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości osiągnięcia przychodu w związku z przyjęciem depozytu nieprawidłowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2011 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości osiągnięcia przychodu w związku z przyjęciem depozytu nieprawidłowego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 20 października 2011 r. Znak IBPBII/1/436-384/11/MZ, IBPBI/2/423-1093/11/JD, wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 2 listopada 2011 r. Pismem z dnia 15 listopada 2011 r. Znak IBPBI/2/423-1093/11/JD dokonano ponownego wezwania, na które udzielono odpowiedzi pismem z dnia 18 listopada 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 21 listopada 2011 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka P będąc udziałowcem w Spółce (Wnioskodawcy) zamierza zawrzeć umowę depozytu nieprawidłowego środków pieniężnych z przeznaczeniem na działalność bieżącą Spółki. Korzystanie z przekazanej kwoty nie będzie oprocentowane.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy otrzymane w ramach depozytu nieprawidłowego pieniądze będą uznane za przychód, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 2)

Zdaniem Spółki, otrzymane pieniądze nie będą stanowiły przychodu, z uwagi na okoliczność, że będą to środki przekazane przez udziałowca na działalność Spółki. Ponadto Spółka będzie zobowiązana do zwrotu pieniędzy na warunkach określonych w zawartej umowie.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że opodatkowaniu, co do zasady, podlega dochód będący dodatnią różnicą pomiędzy przychodem a kosztami jego uzyskania (art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. dalej „updop”). Formułując, w pozycji 69 uzupełnienia wniosku pytanie, Spółka stwierdziła, że przedmiotem interpretacji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest ustalenie, czy otrzymane w ramach depozytu nieprawidłowego pieniądze będą uznane za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, natomiast w poz. 68 tego uzupełnienia wskazano, ze Spółka zwraca się z zapytaniem, czy korzystanie ze środków przekazanych w ramach zawartej umowy o depozyt nieprawidłowy będzie rodziło po stronie Spółki powstanie przychodu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, który podlegałby opodatkowaniu. Biorąc pod uwagę, że opodatkowaniu podlega dochód a nie przychód, a także mając na względzie, że przedmiotem interpretacji, zgodnie ze wskazaniem Spółki zawartym w poz.61 uzupełnienia wniosku, jest przepis art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, dla potrzeb niniejszej interpretacji przyjęto, że istotą pytania jest ustalenie, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym otrzymane pieniądze stanowią przychód podatkowy. Na tak postawione pytanie Spółka oczekuje odpowiedzi, czemu dano wyraz w piśmie z dnia 18 listopada 2011 r.

Przechodząc do oceny stanowiska Spółki należy stwierdzić, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na mocy ust. 3 powołanego artykułu, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Literalna wykładnia powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może podatnik rozporządzać jak właściciel.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Spółka otrzyma w depozyt nieprawidłowy od swojego udziałowca określoną w umowie kwotę pieniędzy. Wartość otrzymanych przez biorącego środków pieniężnych sama w sobie nie powiększa majątku Spółki na stałe, gdyż Spółka może nimi dysponować jako własnymi jedynie przez określony czas.

Zgodnie bowiem z art. 845 ustawy z 23 kwietnia 1964r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93, ze zm. dalej „K.c.”), jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.

Umowa depozytu nieprawidłowego jest więc odmianą zwykłej umowy przechowania, polegającej na tym, że jej przedmiotem stają się pieniądze lub inne rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, a obowiązek zwrotu dotyczy nie tych samych pieniędzy i rzeczy, lecz tej samej ilości pieniędzy lub tej samej ilości rzeczy tego samego gatunku i jakości. Umowa depozytu nieprawidłowego łączy w sobie elementy umowy przechowania i umowy pożyczki, przy czym stosuje się do niej odpowiednio przepisy o pożyczce. W odróżnieniu od umowy przechowania przyjmujący pieniądze albo inne rzeczy oznaczone tylko co do gatunku w depozyt nieprawidłowy może rozporządzać przedmiotami oddanymi na przechowanie. Możliwość rozporządzania przez przechowawcę pieniędzmi lub rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku może wynikać bądź z przepisów szczególnych, bądź z samej umowy (tzn. z oświadczeń woli złożonych zarówno wyraźnie jak i w sposób dorozumiany – zgodnie z art. 60 K.c.), bądź też wynikać może z samych okoliczności.

W przypadku depozytu nieprawidłowego (do którego mają zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące umowy pożyczki) odpłatność nie wchodzi w zakres niezbędnych elementów tej umowy, stąd też depozyt może być zarówno odpłatny, jak i nieodpłatny, w zależności od woli stron. Strony mogą się też umówić o odsetki, które przechowawca (biorący) zapłaci składającemu.

Chociaż depozyt nieprawidłowy upodabnia się do umowy pożyczki, na gruncie prawa cywilnego różni się celem gospodarczym, właściwym umowie przechowania, a także uprawnieniem składającego do żądania zwrotu rzeczy w każdym czasie, nawet jeśli depozyt nieprawidłowy złożono na czas oznaczony. Należy stwierdzić przy tym, że na gruncie updop cywilistyczne różnice między umową pożyczki, a depozytu nieprawidłowego nie mają istotnego znaczenia podatkowego i do tego rodzaju umów należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące pożyczki.

Biorąc pod uwagę przepis:

*   art. 12 ust. 4 pkt 1 updop, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) oraz
*   art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) updop, który stanowi że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (…),

należy stwierdzić, że przyjęcie środków pieniężnych w depozyt nieprawidłowy, podobnie jak to ma miejsce w przypadku pożyczki, jest zdarzeniem podatkowo neutralnym, w tym sensie, że z jednej strony, otrzymana przez Spółkę kwota depozytu nie stanowi przychodu, a z drugiej strony zwrot tej kwoty nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu.

Prawidłowe jest zatem stanowisko Spółki, że otrzymane w ramach depozytu nieprawidłowego pieniądze nie będą stanowić przychody podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji są wyłącznie konsekwencje podatkowe związane z samym otrzymaniem środków finansowych w ramach umowy depozytu nieprawidłowego. Nie dotyczy ona natomiast skutków podatkowych nieodpłatnego „używania” otrzymanych środków.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.