Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-802/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-01-02
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu odsetek od kredytu konsumenckiego zaciągniętego w celu sfinansowania zakupu urządzeń i sprzętu medycznego wykorzystywanych w tej działalności.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki-odsetki od kredytu; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

I N T E R P R E T A C J A I N D Y W I D U A L N A

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana Ś., przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 9 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu odsetek od kredytu konsumenckiego zaciągniętego w celu sfinansowania zakupu urządzeń i sprzętu medycznego wykorzystywanych w tej działalności - **jest prawidłowe.**

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 9 października 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu odsetek od kredytu konsumenckiego zaciągniętego w celu sfinansowania zakupu urządzeń i sprzętu medycznego wykorzystywanych w tej działalności.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca jest lekarzem wykonującym swój zawód w ramach prowadzonej indywidualnej praktyki lekarskiej. Jako osoba fizyczna (nie w ramach prowadzonej działalności) zamierza uzyskać kredyt konsumencki. Środki pieniężne z otrzymanego kredytu chce przeznaczyć na zakup niezbędnych sprzętów lekarskich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze spłatą rat kredytu konsumenckiego będzie mógł zaliczyć kwotę odsetek od rat kredytowych do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych w związku z działalnością gospodarczą, jeżeli środki pieniężne z tytułu kredytu konsumenckiego przeznaczy na zakup urządzeń, sprzętów lekarskich, które są niezbędne w ramach prowadzonej indywidualnej praktyki lekarskiej?

Zdaniem wnioskodawcy, środki z udzielonego kredytu konsumenckiego będzie mógł przeznaczyć na zakup potrzebnych urządzeń lekarskich a następnie skapitalizowaną kwotę odsetek od rat kredytowych zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych w związku z działalnością gospodarczą. Art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje jakich kosztów nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Mając na względzie treść art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wnioskodawca uważa, że jego stanowisko jest słuszne. Dlatego też, jego zdaniem, jeżeli kredyt przeznaczy na cele związane z prowadzeniem działalności, tj. na zakup wyżej wymienionego niezbędnego sprzętu medycznego, to będzie mógł zaliczyć odsetki od rat kredytowych do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Zdaniem wnioskodawcy, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym panuje pogląd, że należy wykazać związek między zaciągniętym kredytem a prowadzoną działalnością i uzyskanymi z niej przychodami. Jak twierdzi, bezsporne jest to, że w tej sytuacji taki związek zachodzi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie poniesione i racjonalnie uzasadnione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

*   pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału z kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
*   pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Nie stanowią kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) – art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy.

Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych na spłatę odsetek od pożyczek (kredytów) przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu. Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów, odsetek od kredytu jest fakt ich zapłacenia oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy. Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma więc faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy kredytowej zawartej z bankiem. Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej, jest np. to, czy składniki majątku nabyto do majątku przedsiębiorstwa, co znajduje odzwierciedlenie w ewidencji środków trwałych. Oznacza to, że nie można odmówić prawa do zaliczenia w koszty zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego na imię i nazwisko podatnika np. na cel konsumpcyjny, w sytuacji gdy wykaże on związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem (art. 22 ust. 1 ww. ustawy).

Z powyższego wynika, iż aby odsetki od kredytu mogły stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, zaciągnięty kredyt musi pozostawać w związku z uzyskiwanymi przez wnioskodawcę z tego źródła przychodami a odsetki od kredytu muszą zostać faktycznie zapłacone i nie zwiększać kosztów inwestycji. Przy czym w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, z uwagi na fakt, iż zakupione urządzenia i sprzęt lekarski zostaną przeznaczone na potrzeby prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, bez znaczenia pozostaje fakt, iż uzyskany kredyt jest kredytem konsumpcyjnym a wnioskodawca otrzymał go jako osoba fizyczna a nie podmiot gospodarczy.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym odsetki od kredytu będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponadto, mając na względzie treść art. 22f ust. 1 i art. 22g ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazać należy, iż jeżeli wskazane we wniosku urządzenia i sprzęt lekarski zostaną zaliczone do środków trwałych to odsetki od kredytu będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w dwojaki sposób:

*   odsetki od kredytu naliczone i zapłacone przed wprowadzeniem tych urządzeń i sprzętu lekarskiego do ewidencji środków trwałych prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej powiększą wartość początkową tychże środków trwałych i będą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności poprzez odpisy amortyzacyjne,
*   odsetki od kredytu zapłacone po wprowadzeniu ww. urządzeń i sprzętu do ewidencji środków trwałych podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.