Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.521.2018.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-02
Teza: Możliwość odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania.
Słowa kluczowe: fundacje; odliczenia; place-plac zabaw; podatek-odzyskanie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2018 r. (data wpływu 21 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pn. „Urządzenie placu zabaw (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pn. „Urządzenie placu zabaw (…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Dnia 1 września 2017 r. Fundacja (dalej zwana Fundacja lub Wnioskodawca) złożyła wniosek o powierzenie grantu na realizację operacji w zakresie działania 19.2 „Wsparcie na wdrażenie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” pod nazwą „Urządzenie placu zabaw (…)”.

Budowa i urządzenie placu zabaw daje możliwość spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu, nowoczesne połączenie przyjemnego z pożytecznym oraz szansę na prowadzenie poprawnego i zdrowego trybu życia lokalnej społeczności, w szczególności dla najmłodszych mieszkańców. Zrealizowanie projektu zapewni warunki do wypoczynku i rekreacji mieszkańcom bez względu na wiek i stanie się miejscem spotkań.

Fundacja nie jest i nigdy nie była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Fundacja korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwolnienie podmiotowe). Fundacja w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej, a działalność statutowa kwalifikuje ją do objęcia ww. zwolnieniem.

Fundacja nie osiągnie żadnego przychodu w wyniku realizacji ww. działań. Jej działalność nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, a efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Fundacja nie stanie się podatnikiem VAT czynnym.

W związku z realizacją projektu Fundacja będzie nabywała towary i usługi, które to zakupy zostaną potwierdzone fakturami wystawionymi na Fundację.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania związanego z budową i urządzeniem placu zabaw, o którym mowa w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego?

Zdaniem Wnioskodawcy, na mocy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia lub zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi związane z budową i urządzeniem placu zabaw, o którym mowa w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego z uwagi na brak związku dokonywanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Jednocześnie jako niezarejestrowany podatnik VAT czynny nie ma możliwości odliczenia lub zwrotu podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dnia 1 września 2017 r. Fundacja złożyła wniosek o powierzenie grantu na realizację operacji w zakresie działania 19.2 „Wsparcie na wdrożenie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” pod nazwą „Urządzenie placu zabaw (…)”.

Budowa i urządzenie placu zabaw daje możliwość spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu, nowoczesne połączenie przyjemnego z pożytecznym oraz szansę na prowadzenie poprawnego i zdrowego trybu życia lokalnej społeczności, w szczególności dla najmłodszych mieszkańców. Zrealizowanie projektu zapewni warunki do wypoczynku i rekreacji mieszkańcom bez względu na wiek i stanie się miejscem spotkań.

Fundacja nie jest i nigdy nie była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Fundacja korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwolnienie podmiotowe). Fundacja w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej, a działalność statutowa kwalifikuje ją do objęcia ww. zwolnieniem.

Fundacja nie osiągnie żadnego przychodu w wyniku realizacji ww. działań. Jej działalność nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, a efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Fundacja nie stanie się podatnikiem VAT czynnym.

W związku z realizacją projektu Fundacja będzie nabywała towary i usługi, które to zakupy zostaną potwierdzone fakturami wystawionymi na Fundację.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Fundacja ma możliwość odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania związanego z budową i urządzeniem placu zabaw pod nazwą „Urządzenie placu zabaw (…)”.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – Fundacja nie osiągnie żadnego przychodu w wyniku realizacji działań pod nazwą „Urządzenie placu zabaw (…)”. Ponadto – jak wskazał Wnioskodawca – działalność Fundacji nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, a efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem, Zainteresowany nie ma i nie będzie miał – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu, jak również nie ma i nie będzie miał prawa do zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych działań, Wnioskodawca nie będzie miał także możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma i nie będzie miał więc możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. Rozporządzenia.

Podsumowując, Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania związanego z budową i urządzeniem placu zabaw pod nazwą „Urządzenie placu zabaw (…)”. Nie zostanie bowiem spełniony jeden z podstawowych warunków umożliwiających dokonanie odliczenia podatku naliczonego, tj. efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie służą i nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Ponadto nie są/nie będą spełnione również warunki uprawniające do uzyskania zwrotu podatku, o których mowa w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

1.  zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
2.  zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.