Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.829.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Skutki podatkowe wypłaty odszkodowania w zamian za
przejęcie nieruchomości.
Słowa kluczowe: Skarb Państwa
działki
gmina
inwestycje
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
odszkodowania
zamiana
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 29

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
                                              2Wnioskodawca kupił gospodarstwo rolne o powierzchni ogólnej 8 ha 7 600 m. Zgodnie z
    umową Wnioskodawca zapłacił kwotę 2 500 000 zł (przed denominacją). Ten zakup
    Wnioskodawca ma potwierdzony aktem notarialnym Repertorium A nr ..., podpisany w
    dniu 18 czerwca 1989 r.
    Przez nieruchomość Wnioskodawcy była wytyczana droga dojazdowa do okolicznych
    zabudowań. Wnioskodawca miał plany jak zagospodarować swoją działkę, ale ta droga nie
    pozwalała Wnioskodawcy ich realizować. Wnioskodawca wystąpił do urzędu gminy, aby
    przejąć gminną działkę rolną, przylegającą do nieruchomości Wnioskodawcy, a gminie
    Wnioskodawca przekaże drogę. Urząd gminy wyraził zgodę na zamianę działek. Własność
                                          2Wnioskodawcy, działkę rolną niezabudowaną o powierzchni 2 700 m, Wnioskodawca
    przekazał na rzecz Skarbu Państwa. W zamian za to gmina przeniosła na własność
                                                    2Wnioskodawcy działkę przylegającą do gruntów Wnioskodawcy o powierzchni 2 400 m.
    Wartość przedmiotowych działek podlegających zamianie została przez strony ustalona na
    kwotę 135 000 zł (przed denominacją). Wnioskodawca zapłacił tę sumę i zgodnie z aktem
    notarialnym Repertorium A nr ... z dnia 1 grudnia 1989 r. Wnioskodawca jest właścicielem
    tej działki. Działka zamieniana nie była wydzierżawiona, a zatem nie służyło nikomu prawo
    pierwokupu. Po nabyciu tą umową działki, normy obszarowe nie zostały przekroczone.
    Na wniosek Wnioskodawcy z 2008 r. Wnioskodawca przekształcił działkę rolną o
    powierzchni 0,7986 ha na działki budowlane. Wnioskodawca złożył w Urzędzie Gminy
    propozycję, aby z Jego gruntów wytyczyć drogę dojazdową do tych działek. Na rzecz
    Skarbu Państwa Wnioskodawca zaproponował przeniesienie działki zamienionej 1 grudnia
    1989 r., za którą Wnioskodawca zapłacił 135 000 zł (przed denominacją), oraz wydzielił
    część powierzchni ze swojej działki rolnej nabytej 19 czerwca 1989 r. Gmina wyraziła na to
    zgodę, na podstawie zawartego porozumienia w dniu 11 sierpnia 2025 r., stosownie do
    art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Strony zgodnie oświadczają, że
    właścicielom przysługuje odszkodowanie z tytułu przejścia nieruchomości ujawnionej w
    księdze wieczystej nr ...., położonej w obrębie ...., gmina ....., o nr geodezyjnym A i o
    powierzchni 0,0850 ha, o nr geodezyjnym B i powierzchni 0,0061 ha, o nr geodezyjnym C i
    powierzchni 0,0400 ha, zgodnie z decyzją o podziale nieruchomości z dnia 15 marca 2024
    r. nr ....., którego kwotę uzgadniają na wartość 27 531 zł.
    Gmina przejęła od Wnioskodawcy nieruchomość o powierzchni 0,1311 ha. Z tego tytułu
    Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie w wysokości 27 531 zł.
    Wnioskodawca oświadcza, że problem, który przedstawił, nie jest objęty postępowaniem
    podatkowym, kontrolą podatkową lub celno-skarbową oraz że w tym zakresie sprawa nie
    została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

## Pytanie

Czy wypłacone przez urząd gminy odszkodowanie spełnia warunki zwolnienia od
    opodatkowania wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu odszkodowania jest
    zwolniony z opodatkowania?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, spełnia On warunki, aby skorzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego od kwoty uzyskanego odszkodowania. Wnioskodawca spełnia dwa warunki,
    o których jest mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Grunty, które Wnioskodawca przekazał na drogę nabył w 1989 r., cena
    powierzchni tych gruntów była niższa o 50 % od wysokości odszkodowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
      podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie
    odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże korzystanie z każdej preferencji
    podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy
    spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną
    danej preferencji.
    Na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):

      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są: przychody uzyskane z tytułu odszkodowania
      wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z
      tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa
      pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy
      to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym,
      nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co
      najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia
      nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją
      prawa pierwokupu.
    Warunkiem niezbędnym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest m.in.
    otrzymanie odszkodowania, które przyznane zostało stosownie do przepisów o
    gospodarce nieruchomościami.
    W przypadku nabywania nieruchomości pod drogi, na zasadach określonych w ustawie z
    dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311 ze zm.) - zwanej również
    „specustawą” drogową, prawodawca zdecydował się na całkowite oddzielenie od siebie
    postępowań o wywłaszczenie i o odszkodowanie.
    Z chwilą wejścia w życie ww. ustawy, do katalogu zawartego w art. 2 ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 121 ze zm.)
    dodany został zapis, że ustawa o gospodarce nieruchomościami nie narusza innych ustaw
    w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, w tym omawianej ustawy z dnia 10
    kwietnia 2003 r.
    Przywołany art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawiera ogólne wyłączenie
    stosowania jej przepisów, ale tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to zasad
    określonych w wymienionych ustawach. Ustawodawca przyznał zatem pierwszeństwo w
    stosowaniu regulacjom zawartym w ustawach wymienionych w tym przepisie, przed
    zasadami wynikającymi z ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powyższy przepis ma
    charakter normy kolizyjnej, co oznacza, że przepisy ustawy o gospodarce
    nieruchomościami mają charakter uzupełniający w stosunku do innych ustaw, w zakresie
    spraw nieuregulowanych w tych ustawach. Tym samym, nabywanie nieruchomości pod
    drogi, na zasadach określonych w „specustawie” drogowej, ma charakter szczególny
    wobec wywłaszczenia regulowanego przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami;
    przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie
    dróg publicznych stanowią lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o gospodarce
    nieruchomościami. O takiej relacji wymienionych wyżej aktów prawnych świadczy również
    kompleksowość regulacji zawartej w „specustawie” drogowej oraz odesłanie zawarte w
    art. 23 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 11a ust. 1 ww. ustawy:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg

      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 6 ww. ustawy:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4a ww. ustawy:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Jak stanowi art. 12 ust. 4f ww. ustawy:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 5 ww. ustawy:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie
      wysokości odszkodowania.
    W myśl art. 18 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie
      użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa
      rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
      właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości
      tych praw.
    W myśl art. 18 ust. 1c ww. ustawy:
      Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie
      użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość
      odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia
      głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami
      zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę
      świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.

    Zgodnie z art. 18 ust. 1e ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      W przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty
      nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz
      inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia:
      1) doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17,
      2) doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo
      3) w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna
      - wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości
      lub wartości prawa użytkowania wieczystego.
    W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, celami publicznymi w
    rozumieniu ustawy jest:
      Wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa,
      utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń
      transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.
    Zgodnie z art. 98 ust. 1 ww. ustawy:
      Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie,
      krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela,
      przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa
      lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do
      nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego,
      z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi
      publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio
      przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    W myśl art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości
      uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym
      organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie
      dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala
      się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu
      nieruchomości.
    Zgodnie z art. 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości,
      wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku
      gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną
      decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i
      przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w
      przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i
      przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub
      podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu
      wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 132 ust. 1 ww. ustawy:
      Zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym
      decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b.

    W myśl art. 132 ust. 1a tej ustawy:
      W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata
      odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja
      o odszkodowaniu stała się ostateczna.
    Z kolei art. 132 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że:
      Do zapłaty odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, za szkody powstałe
      wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120, do zapłaty ceny nabycia części
      nieruchomości, o której mowa w art. 113 ust. 3, a także do zapewnienia
      nieruchomości zamiennej jest zobowiązany, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8, starosta,
      wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, jeżeli wywłaszczenie następuje
      na rzecz Skarbu Państwa, albo organ wykonawczy jednostki samorządu
      terytorialnego, jeżeli wywłaszczenie następuje na rzecz tej jednostki.
    Jak stanowi art. 133 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli:
      1) osoba uprawniona odmawia jego przyjęcia albo wypłata odszkodowania natrafia
      na trudne do przezwyciężenia przeszkody lub
      2) odszkodowanie za wywłaszczenie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym
      stanie prawnym.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego
    należy uznać, że przedmiotowe odszkodowanie wypłacone zostało stosownie do
    przepisów o gospodarce nieruchomościami, co wypełnia pierwszą dyspozycję art. 21 ust.
    1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jedna z przesłanek
    zastosowania zwolnienia została więc spełniona.
    Zwolnienie nie przysługuje jednak jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:
    · nabycie nieruchomości nastąpi w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem oraz
    · cena jej nabycia będzie o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny
      zbycia.
    Zatem w przypadku, gdy spełniony zostanie jeden z warunków albo niespełniony żaden z
    nich, uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.
    We wniosku wskazał Pan, że nabycie przez Pana nieruchomości przekazanych na drogę
    nastąpiło w 1989 r., a cena powierzchni tych gruntów była niższa o 50% od wysokości
    odszkodowania.
    W analizowanym stanie faktycznym odpłatne zbycie przedmiotowych nieruchomości na
    rzecz gminy nastąpiło po upływie 2 lat od daty nabycia tych nieruchomości. Oznacza to, że
    nie jest spełniony pierwszy warunek wyłączający ww. omawiane zwolnienie. A skoro w
    rozpatrywanej sprawie nie został spełniony chociażby jeden z dwóch warunków
    wyłączających możliwość zastosowania omawianego zwolnienia, tj. nabycie nieruchomości
    nastąpiło wcześniej niż w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
    wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem, to przysługuje Panu prawo do zwolnienia na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, przychód uzyskany przez Pana w 2025 r. z tytułu otrzymanego
    odszkodowania korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i nie ciąży na Panu obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego z tytułu otrzymanego ww. odszkodowania, ani wykazania tego przychodu w
    zeznaniu rocznym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła w zakresie zaistniałego zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ..., ul. ...., ..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.