Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-316/10/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-04
Teza: Czy darowizna udziałów na rzecz spółki cypryjskiej powoduje powstanie po stronie darczyńcy - osoby fizycznej obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; spółki-spółka kapitałowa; umowa-umowa darowizny
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 06 grudnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny udziałów na rzecz spółki cypryjskiej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny udziałów na rzecz spółki cypryjskiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca posiada udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, mającej siedzibę w Polsce oraz udziały w spółce kapitałowej XX, będącej cypryjskim rezydentem podatkowym i posiadającej na Cyprze nieograniczony obowiązek podatkowy. Rozważa on dokonać przekazania części lub całości posiadanych przez siebie udziałów w spółce z o.o., w drodze darowizny, na rzecz cypryjskiej spółki kapitałowej XX. Umowa darowizny zostanie poddana polskiemu prawu cywilnemu i spełniać będzie wszelkie przesłanki uznania za darowiznę na podstawie polskich przepisów prawa cywilnego. W szczególności, wnioskodawca nie uzyska żadnego świadczenia wzajemnego związanego z darowaniem cypryjskiej spółce kapitałowej XX udziałów w spółce z o.o.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym przekazanie udziałów w spółce z o.o., w drodze darowizny, na rzecz cypryjskiej spółki kapitałowej XX będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego po stronie wnioskodawcy w podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem wnioskodawcy, przekazanie udziałów w spółce z o.o., w drodze darowizny, na rzecz cypryjskiej spółki kapitałowej XX nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego po stronie wnioskodawcy w podatku od spadków i darowizn. Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca przywołał treść art. 1 ust. 1 i art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, podkreślając, iż ze względu na brak legalnej definicji pojęcia „darowizna” w ustawie o podatku od spadków i darowizn, zgodnie z regułami wykładni systemowej, można się w tym zakresie odwołać do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Wnioskodawca zaznaczył, iż istotą darowizny - zgodnie z przepisem Kodeksu cywilnego – jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Darowizna polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego, przy czym obdarowany nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. W przedstawionym stanie faktycznym cypryjska spółka kapitałowa XX, w zamian za otrzymane od wnioskodawcy udziały lub w związku z ich otrzymaniem, nie jest zobowiązana do jakichkolwiek świadczeń na rzecz wnioskodawcy ani w chwili otrzymania darowizny, ani w przyszłości. Dokonując darowizny wnioskodawca przekaże aktywa ze swojego majątku (udziały w Spółce z o.o.) na rzecz cypryjskiej spółki kapitałowej XX, w zamian nie otrzymując żadnych świadczeń pieniężnych bądź niepieniężnych od obdarowanego. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedstawione przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe tj. przekazanie udziałów na rzecz cypryjskiej spółki kapitałowej XX stanowi darowiznę.

Wskazał również, iż darowizna przekazana na rzecz podmiotów innych niż osoby fizyczne nie podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn wobec czego darowizna przekazana na rzecz osoby prawnej nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn. Natomiast w opisanym przez wnioskodawcę stanie faktycznym darowizna zostanie przekazana na rzecz cypryjskiej spółki kapitałowej XX, która jest osobą prawną. W związku z powyższym, skoro darowizna miałaby zostać dokonana na rzecz osoby prawnej, to na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn nie wystąpi zdarzenie podlegające temu podatkowi.

Wnioskodawca ponadto uważa, iż skoro obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ciąży na obdarowanym, to niezależnie od statusu prawnego obdarowanego, darczyńca nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku. W konsekwencji, zdaniem wnioskodawcy, przekazanie udziałów na rzecz spółki kapitałowej nie wywoła po jego stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Na potwierdzenie swojego stanowiska wnioskodawca powołał cztery interpretacje indywidualne wydane w dniu 31 maja 2010r przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu o następujących sygnaturach: ILPB2/436-52/10-3/MK, ILPB2/436-53/10-3/MK, LPB2/436-54/10-3/MK, ILPB2/436-55/10-3/MK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku od spadków i darowizn.

W pozostałym zakresie, tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Z kolei zgodnie z art. 5 ww. ustawy obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Powyższe oznacza, że darowizna musi wzbogacić obdarowanego, a darczyńca nie może w zamian uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili darowizny, ani w przyszłości.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca (osoba fizyczna) zamierza przekazać w drodze darowizny posiadane udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością na rzecz spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze. Zdaniem wnioskodawcy, darowizna przekazana na rzecz osoby prawnej nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ponadto wnioskodawca uważa, iż skoro obowiązek podatkowy ciąży na obdarowanym, to niezależnie od statusu prawnego obdarowanego, darczyńca nie będzie zobowiązany do odprowadzenia ww. podatku.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że jak wynika z treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ustawodawca opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn ograniczył do nabycia własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny, wyłącznie przez osoby fizyczne.

Wobec tego, biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż darowizna (w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego) przekazana na rzecz innych podmiotów niż osoby fizyczne, w tym m.in. spółki kapitałowej, nie podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn, a ponadto obowiązek podatkowy, co do zasady, ciąży na obdarowanym. To oznacza, że po stronie wnioskodawcy nie powstanie z tytułu ww. darowizny obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez wnioskodawcę indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Jednakże należy zauważyć, że są zgodne z linią prezentowaną przez Ministra Finansów w tym zakresie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.