Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-264/14/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-25
Teza: „Czy wykonywanie przez Wnioskodawczynię świadczeń kompleksowych polegających na dostawie materiałów (drzwi, okna, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, stolarkę aluminiową) wybranych przez Klienta wraz z wykonaniem robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem wskazanym przez Klienta zaliczającym się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym opodatkowane będzie obniżoną stawką 8% czy też stawką podstawową wynoszącą obecnie 23%".
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo społeczne; montaż; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 26 lutego 2014r. (data wpływu 14 marca 2014r.), uzupełnionym pismem z 6 czerwca 2014r. (data wpływu 12 czerwca 2014r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT do wykonywanych przez Wnioskodawczynię usług dotyczących lokali i budynków zaliczających się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2014r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT do wykonywanych przez Wnioskodawczynię usług dotyczących lokali i budynków zaliczających się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 6 czerwca 2014r. (data wpływu 12 czerwca 2014r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 29 maja 2014r. 2014r. znak: IBPP2/443-264/14/BW.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną. Prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni realizuje zamówienia, na:

drzwi, okna, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, stolarkę aluminiową

\-na rzecz klientów będących konsumentami (klientów indywidualnych).

Klienci indywidualni dokonując wyboru towarów (wskazanych powyżej) mogą zamówić towar u Wnioskodawczyni. Klienci indywidualni nie zainteresowani zakupem samego towaru mają możliwość skorzystania z usługi montażowej tj. dostarczenia materiału zamówionego u Wnioskodawczyni (drzwi, okna itp.) oraz wykonaniu robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem.

Po podpisaniu umowy z klientem na wykonanie usługi montażowej Wnioskodawczyni będzie zamawiała towar wybrany przez klienta we współpracującej z Wnioskodawczynią fabryce. Po zrealizowaniu zamówienia przez współpracującą z Wnioskodawczynią fabrykę wybrany przez Wnioskodawczynię montażysta będzie dostarczał i montował towar/towary w nieruchomości klienta. Od montażysty Wnioskodawczyni będzie nabywała usługi robót budowlanych zgodnie z ustalonym cennikiem ze stawką 8%. Z tego tytułu Wnioskodawczyni będzie otrzymywała fakturę od montażysty.

Wykonanie usługi przez montażystę klient będzie potwierdzał w protokole odbioru robót montażowych. W protokole klient oraz montażysta będą własnoręcznym podpisem każdorazowo oświadczać ile wynosi powierzchnia mieszkania/budynku mieszkalnego, w którym wykonywany jest przez montażystę montaż drzwi/okien/podłogi itd. W oparciu o te dane Wnioskodawczyni ustala czy dany lokal/budynek zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Następnie Wnioskodawczyni będzie wystawiała na rzecz klienta fakturę za wykonaną usługę montażową. Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawczyni należnego od konsumenta za wykonaną usługę montażową ustalone jest w oparciu o koszty towarów, koszty usług montażowych nabytych od montażysty oraz własną marżę. Wnioskodawczyni planuje stosować stawkę 8% VAT z tytułu wykonanych usług montażowych do całego wynagrodzenia.

Grupy montażowe z którymi Wnioskodawczyni zamierza współpracować na podstawie umów są autoryzowane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej. Wnioskodawczyni nie zatrudnia montażystów, ani nie posiada zaplecza koniecznego do wykonania umowy montażowej. Wnioskodawczyni współpracuje z montażystami w oparciu o zawierane umowy cywilnoprawne. Gdy budynek zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem Wnioskodawczyni planuje zastosować preferencyjną stawkę 8%.

Podsumowując świadczone przez Wnioskodawczynię usługi dotyczą lokali i budynków zaliczających się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całości lub w części.

Kwestią wątpliwą dla Wnioskodawczyni jest czy zakres wykonywanych przez nią czynności dotyczyć będzie budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy budynków lub ich dostawy - tj. czy spełniona jest druga przesłanka do stosowania preferencyjnej stawki 8%.

Natomiast w piśmie z 6 czerwca 2014r. Wnioskodawczyni wskazała:

Wnioskodawczyni na wykonanie opisanych we wniosku usług zamierza zawierać z klientami indywidualnymi umowy cywilnoprawne. Zgodnie z umową, będzie ona dotyczyć czynności: dostawy materiału zamówionego u Wnioskodawczyni (np. drzwi, okna) wraz z wykonaniem robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem wskazanym przez Klienta zaliczającym się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Klient dokona wyboru towaru, który Wnioskodawczymi następnie zamówi we współpracującej z nią fabryce. Po zrealizowaniu zamówienia przez współpracującą z Wnioskodawczynią fabrykę wybrany przez Wnioskodawczynię montażysta będzie dostarczał i montował towar/towary w nieruchomości klienta. Montażysta dokonując montażu wykonuje usługi robót budowlanych. W ramach zawieranych umów element dominujący będzie stanowić czynność montażu. Natomiast charakter pomocniczy, uboczny nie będący celem samym w sobie, lecz będący środkiem do pełnego zrealizowania czynności podstawowej będzie stanowić czynność zamówienia i dostarczenia towaru do nieruchomości klienta. Klienci indywidualni nie są zainteresowani zakupem samego materiału, ponieważ materiał ten nie będzie stanowił przez nich przedmiotu dalszej odprzedaży. Istotą usługi jest trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem, dzięki czemu ten lokal/budynek ulegnie ulepszeniu.

Czynności będące przedmiotem zapytania będą wykonywane w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. – w ramach czynności modernizacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 6 czerwca 2014r.):

„Czy wykonywanie przez Wnioskodawczynię świadczeń kompleksowych polegających na dostawie materiałów (drzwi, okna, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, stolarkę aluminiową) wybranych przez Klienta wraz z wykonaniem robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem wskazanym przez Klienta zaliczającym się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym opodatkowane będzie obniżoną stawką 8% czy też stawką podstawową wynoszącą obecnie 23%".

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również;

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust 1.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku - stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy - wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust, 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 i 2 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art, 109 ust. 2 i art, 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art, 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W myśl art, 41 ust 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 .

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego,

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych Istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Modernizacja, zgodnie z definicją słownikową, to unowocześnienie i usprawnienie czegoś (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN).

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. 1999r., Nr 112, poz. 1316 ze zm.), w części I "Objaśnienia wstępne" pkt 2 "Pojęcia podstawowe" stanowi m.in., iż:

budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów,

budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zgodnie z cyt. rozporządzeniem dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,
*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112, w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122),
*   budynki zbiorowego zamieszkania - 113.

W myśl przepisu art. 5a tej ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W przypadku czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ww. ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca nie powołał symboli statystycznych, a zatem dla celów stosowania tego przepisu czynności te nie powinny być identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Zauważa się, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę, oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest montaż np. okien czy też drzwi, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Biorąc pod uwagę powyższe zdaniem podatnika wykonywane usługi montażowe będą miały charakter usługi kompleksowej, polegające na dostarczeniu materiału zamówionego u podatnika oraz wykonaniu robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem. Z uwagi, że wykonywane czynności będą w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętych społecznym programem mieszkaniowym, to do czynności tych należy zastosować preferencyjną 8% stawkę podatku (na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy), z tym zastrzeżeniem, że w przypadku, gdy powierzchnia lokalu mieszkalnego, w którym wykonywane będą ww. prace przekroczy 150 m2 , stawkę podatku w wysokości 8% stosować należy tylko do części robót, przypadających proporcjonalnie na część lokalu mieszkalnego pozostającej w odpowiedniej proporcji (150 m2 do całości powierzchni), a do pozostałej części robót - stawkę 23% podatku.

Czynności polegające na montażu wskazanych towarów (m.in. okien i drzwi) nie są zaopatrywaniem lokalu lub budynku w elementy wyposażenia tylko dokonywana jest w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy lokalu lub budynku.

Wobec powyższego do wykonywanych usług montażowych właściwą stawką podatku do opodatkowania całości wynagrodzenia podatnika z tytułu świadczenia usługi montażowej będzie stawka 8%.

Analogiczne stanowisko zostało zajęte m.in. przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 24 lutego 2010 r. (sygn. IPPP2/443-30/10-5/RR),
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 6 kwietnia 2011 r. (sygn. IPPP3/443-21/11-4/MPe),
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 19 września 2011 r. (sygn. IPPP1-443-906/11-4/EK),
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 10 maja 2012 r. (sygn. IPTPP1/443-120/12-4/IG).

Natomiast w piśmie z 6 czerwca 2014r. Wnioskodawczyni stwierdziła, że strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. W przedstawionym stanie faktycznym, zgodnie z umową, przedmiotem sprzedaży jest wykonanie „usługi montażowej", którą w istocie jest wykonywanie przez Wnioskodawczynię świadczeń kompleksowych polegających na dostawie materiałów (drzwi, okna, parapetów wewnętrznych i zewnętrznych, stolarki aluminiowej) wybranych przez Klienta waz z wykonaniem robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem wskazanym przez Klienta zaliczającym się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa kompleksowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych). Zdaniem Wnioskodawczyni zakres wykonywanych czynności dotyczy modernizacji budynku. Ponadto lokale/budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności są zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Dlatego też Wnioskodawczyni może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w oparciu o art. 41 ust. 12a ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w myśl ust. 12b ww. art. 41 ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 ,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 .

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), która to klasyfikacja stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 – zbiorowego zamieszkania.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Montaż – wg powyższego słownika – to „składanie maszyn, urządzeń z gotowych części; zakładanie instalacji, łączenie oddzielnych części w jedną artystyczną, kompozycyjną całość”.

W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia itp.). Wyliczenie co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni będąca osobą fizyczną, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni realizuje zamówienia, na: drzwi, okna, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, stolarkę aluminiową - na rzecz klientów będących konsumentami (klientów indywidualnych).

Klienci indywidualni nie zainteresowani zakupem samego towaru mają możliwość skorzystania z usługi montażowej tj. dostarczenia materiału zamówionego u Wnioskodawczyni oraz wykonaniu robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem.

Wnioskodawczyni na wykonanie opisanych we wniosku usług zamierza zawierać z klientami indywidualnymi umowy cywilnoprawne. Zgodnie z umową, będzie ona dotyczyć czynności: dostawy materiału zamówionego u Wnioskodawczyni (np. drzwi, okna) wraz z wykonaniem robót budowlanych mających na celu trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem wskazanym przez Klienta zaliczającym się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Po podpisaniu umowy z klientem na wykonanie usługi montażowej Wnioskodawczyni będzie zamawiała towar wybrany przez klienta we współpracującej z Wnioskodawczynią fabryce. Po zrealizowaniu zamówienia przez współpracującą z Wnioskodawczynią fabrykę wybrany przez Wnioskodawczynię montażysta będzie dostarczał i montował towar/towary w nieruchomości klienta. Od montażysty Wnioskodawczyni będzie nabywała usługi robót budowlanych zgodnie z ustalonym cennikiem ze stawką 8%. Z tego tytułu Wnioskodawczyni będzie otrzymywała fakturę od montażysty.

Wykonanie usługi przez montażystę klient będzie potwierdzał w protokole odbioru robót montażowych. W protokole klient oraz montażysta będą własnoręcznym podpisem każdorazowo oświadczać ile wynosi powierzchnia mieszkania/budynku mieszkalnego, w którym wykonywany jest przez montażystę montaż drzwi/okien/podłogi itd. W oparciu o te dane Wnioskodawczyni ustala czy dany lokal/budynek zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Następnie Wnioskodawczyni będzie wystawiała na rzecz klienta fakturę za wykonaną usługę montażową. Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawczyni należnego od konsumenta za wykonaną usługę montażową ustalone jest w oparciu o koszty towarów, koszty usług montażowych nabytych od montażysty oraz własną marżę.

Wnioskodawczyni wskazała, że w ramach zawieranych umów element dominujący będzie stanowić czynność montażu. Natomiast charakter pomocniczy, uboczny nie będący celem samym w sobie, lecz będący środkiem do pełnego zrealizowania czynności podstawowej będzie stanowić czynność zamówienia i dostarczenia towaru do nieruchomości klienta. Klienci indywidualni nie są zainteresowani zakupem samego materiału, ponieważ materiał ten nie będzie stanowił przez nich przedmiotu dalszej odprzedaży. Istotą usługi jest trwały (na stałe) montaż tych materiałów z lokalem/budynkiem, dzięki czemu ten lokal/budynek ulegnie ulepszeniu.

Czynności będące przedmiotem zapytania będą wykonywane w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. – w ramach czynności modernizacji.

Wnioskodawczyni ma wątpliwości, jaką stawkę podatku VAT należy zastosować w przypadku wykonania kompleksowej usługi polegającej na dostawie materiałów (drzwi, okna, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, stolarka aluminiowa) wraz z wykonaniem robót budowlanych mających na celu trwały (na stale) montaż tych materiałów w budynkach/lokalach objętych społecznym programem mieszkaniowym.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy na wstępie wskazać, że zgodnie z obowiązującą w prawie cywilnym zasadą swobody umów, to strony decydują o treści zawieranych przez siebie umów. To strony decydują, co jest przedmiotem konkretnej czynności cywilnoprawnej, a co za tym idzie, to one określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli np. przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, czy budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, nie może jednak uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych). Zastosowanie prawidłowej stawki podatku uzależnione jest od postanowień umowy na wykonanie robót budowlanych. Jeżeli przedmiotem umowy będą roboty budowlane jako całość, w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, to należna stawka będzie wynosić 8%.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w przypadku kompleksowej usługi polegającej na montażu wskazanych w opisie sprawy towarów (drzwi, okna, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, stolarka aluminiowa) z jednoczesną ich dostawą, świadczonej w ramach modernizacji, obiektów budowlanych lub ich części, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy, zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

Bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje okoliczność, że Wnioskodawczyni będzie nawiązywać współpracę z podwykonawcami dla świadczenia przedmiotowej usługi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy)w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.