Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.574.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Uznanie opisanych transakcji za eksport towarów
opodatkowany stawką VAT 0%.
Słowa kluczowe: dokumenty
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z 29 sierpnia 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania opisanych transakcji za
    eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 14 października 2025 r. (wpływ 14 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka A. GmbH & Co. KG (dalej: „Wnioskodawca”) posiada siedzibę w Niemczech, gdzie
    ma status podatnika podatku od wartości dodanej.
    W kraju siedziby Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu, dystrybucji,
    importu i eksportu produktów (...).
    Wnioskodawca jest także zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce i prowadzi
    tutaj działalność handlową w zakresie importu, eksportu i dystrybucji m.in. (...).
    a) Zaistniały stan faktyczny
    W ramach prowadzonej w Polsce działalności, Wnioskodawca dokonał w kwietniu 2025 r.
    transakcji sprzedaży towarów w postaci produktów (...) na rzecz kontrahenta (dalej:
    „Kontrahent”) z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej: „UK”), które to towary zostały
    przetransportowane na skutek tej transakcji z magazynu w Polsce do miejsca odbioru
    położonego na terenie UK.
    Odnośnie dokładnych okoliczności dokonanej sprzedaży należy wskazać, że:
    1) Została ona zawarta na warunkach INCOTERMS DAP, a zatem:
      - to Wnioskodawca jako sprzedający był odpowiedzialny za organizację całego
        transportu i ponosił jego ryzyko, aż do momentu dostarczenia towarów do miejsca
        odbioru w UK,

      - momentem dokonania dostawy towarów w rozumieniu INCOTERMS DAP jest
        moment ich dostarczenia do miejsca odbioru i to w momencie dostarczenia
        towarów do punktu odbioru na terenie UK zostały przez Wnioskodawcę
        przeniesione na Kontrahenta ryzyka i korzyści związane z towarami.
    2) W momencie zawarcia transakcji sprzedaży towary znajdowały się na terenie Polski i
      już od tego momentu zgodnie z ustaleniami stron ich finalnym miejscem
      przeznaczenia był punkt odbioru na terenie UK.
    3) Transport z magazynu położonego w Polsce do miejsca odbioru UK został wykonany
      na zlecenie Wnioskodawcy przez firmę spedycyjną, która korzystała także z pomocy
      podwykonawców (np. agencji celnych przy dokonywaniu odpraw celnych).
    4) To Wnioskodawca opłacił transport oraz podejmował rzeczywistą współpracę w
      zakresie organizacji transportu ze spedytorem tj. pozostawał z nim w kontakcie w
      zakresie transportu oraz ustalał jego warunki.
    5) Towary zostały w pełni przygotowane do transportu w Polsce (odpowiednio
      zapakowane i załadowane na środek transportu w postaci samochodu).
    6) Towary zostały przetransportowane z Polski do UK środkiem transportu w postaci
      samochodu, który to transport przebiegał następująco:
      - samochód z towarami przemieścił się przez teren UE do portu w (...) we Francji (trasa
        Polska > Niemcy > Holandia > Belgia > Francja),
      - następnie w porcie w (...) samochód wjechał na prom i w taki sposób został
        przetransportowany na teren UK,
      - po przybyciu na teren UK samochód kontynuował transport lądowy do punktu
        odbioru towarów.
    7) W związku z tym, że cały samochód z towarem przemieścił się na teren UK nie było
      konieczne przeładowanie/przepakowanie towarów.
    8) Wnioskodawca wskazuje zresztą, że przez cały czas trwania transportu z Polski na
      teren UK nie doszło do istotnych przerw o charakterze logistycznym np.
      magazynowania towarów, ich przepakowywania/przeładowania, czy też wykonywania
      jakichś prac z towarami – towary zostały w Polsce załadowane na samochód i tym też
      samochodem ostatecznie dotarły do punktu odbioru w UK.
    9) Wnioskodawca zaznacza przy tym, że odprawa celna związana z procedurą wywozu
      towarów na teren UK odbyła się przed belgijskim organem celnym:
      - w momencie transportu towarów z Polski do Belgii zostało złożone zgłoszenie celne
        do belgijskiego organu celnego,
      - po przybyciu do Belgii i przedstawieniu belgijskiemu organowi celnemu towarów,
        zostały one zwolnione do wywozu na teren UK przez belgijski organ celny, który
        wydał towarzyszący dokument eksportowy (EAD),
      - w dokumencie EAD wskazano, że miejscem przeznaczenia towarów jest teren UK, a
        urzędem wyprowadzenia francuski urząd celny w (...).
    10) Wnioskodawca zaznacza przy tym, że nie posiada dokumentu CC599C
      potwierdzającego wywóz towarów.
    11) Wnioskodawca przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres
      rozliczeniowy, w którym dokonano sprzedaży, posiadał (i nadal posiada) następujące
      dokumenty dotyczące dokonanego wywozu:
      - dokument transportowy CMR dokumentujący transport z Polski do UK, na którym
        osoba działająca w imieniu Kontrahenta potwierdziła swoim podpisem odbiór
        towarów w punkcie odbioru na terenie UK,

      - dokument EAD wydany przez belgijski organ celny, na którym wskazano, że towary
        mają zostać wywiezione do UK,
      - dokument importowy wygenerowany z systemu celnego UK po dokonanej odprawie
        celnej w UK, który potwierdza, że towary zostały przywiezione na teren UK.
    Wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie powyższej transakcji dotyczą tego, czy stanowi ona
    eksport towarów dokonany na terenie Polski, do którego zastosowanie znajdzie stawka
    0%.
    W związku z tymi wątpliwościami, Wnioskodawca aby nie narazić należności
    publicznoprawnej na uszczuplenie zdecydował się opodatkować opisaną sprzedaż w
    Polsce stawką standardową, a następnie wystąpić o własną interpretację indywidualną
    potwierdzającą możliwość zastosowania stawki 0%.
    b) Zdarzenie przyszłe
    Wnioskodawca ma przy tym w planach dokonywanie kolejnych transakcji sprzedaży
    towarów ze swojej oferty na rzecz swoich kontrahentów, w warunkach zbliżonych do tych
    opisanych w zaistniałym stanie faktycznym.
    Zatem Wnioskodawca wskazuje, że te przyszłe transakcje sprzedaży także będą związane
    z wysyłką towarów z terenu Polski na teren UK i będą dokonywane na następujących
    warunkach:
    1) Transakcje zawierane będą na warunkach INCOTERMS DAP lub zbliżonych, a zatem:
      - to Wnioskodawca jako sprzedający będzie odpowiedzialny za organizację całego
        transportu i ponosił będzie jego ryzyko, aż do momentu dostarczenia towarów do
        miejsca odbioru na terenie UK,
      - momentem dokonania dostawy towarów w rozumieniu INCOTERMS DAP jest
        moment ich dostarczenia do miejsca odbioru i to w momencie dostarczenia
        towarów do punktu odbioru na terenie UK zostaną przez Wnioskodawcę
        przeniesione ryzyka i korzyści związane z towarami.
    2) Towary w momencie zawarcia transakcji sprzedaży będą znajdowały się na terenie
      Polski, a ich miejscem przeznaczenia zgodnie z ustaleniami stron od samego początku
      będzie teren UK.
    3) Transport z magazynu położonego w Polsce do miejsca odbioru na terenie UK
      Wnioskodawca zleci firmie spedycyjnej, która korzystać może także z pomocy
      podwykonawców (np. agencji celnych przy dokonywaniu odpraw celnych).
    4) To Wnioskodawca opłacał będzie transport i podejmował będzie rzeczywistą
      współpracę w zakresie organizacji transportu ze spedytorem tj. pozostawał z nim w
      kontakcie w zakresie transportu oraz ustalał jego warunki.
    5) Towary zostaną w pełni przygotowane do transportu w Polsce (odpowiednio
      zapakowane i załadowane na środek transportu).
    6) Towary zostaną przetransportowane z Polski do UK środkiem transportu w postaci
      samochodu, który to transport przebiegał będzie następująco:
      - towary zostaną przez teren UE przetransportowane do portu położonego na terenie
        UE,
      - stamtąd samochód promem zostanie przetransportowany na teren UK,
      - ten sam samochód będzie kontynuował transport do miejsca odbioru na terenie UK.
    7) W związku z tym, że cały samochód z towarem przemieści się na teren UK nie będzie
      konieczne przeładowanie/przepakowanie towarów.
    8) Wnioskodawca wskazuje zresztą, że przez cały czas trwania transportu z Polski na
      teren UK nie będzie dochodziło do istotnych przerw o charakterze logistycznym np.

      magazynowania towarów, ich przepakowywania/przeładowania, czy też wykonywania
      jakichś prac z towarami – towary zostaną w Polsce załadowane na samochód i tym też
      samochodem ostatecznie dotrą do punktu odbioru w UK.
    9) Wnioskodawca zaznacza przy tym, że odprawa celna związana z procedurą wywozu
      towarów na teren UK odbywać się będzie przed organami celnymi innych państw
      członkowskich UE niż Polska:
      - w momencie transportu towarów z Polski do państwa UE odprawy celnej zostanie
        złożone zgłoszenie celne do organu celnego tego państwa,
      - po przybyciu do tego państwa i przedstawieniu organowi celnemu towarów, zostanie
        dokonana odprawa celna,
      - w przypadku zwolnienia towarów do wywozu na teren UK, zostaną one następnie
        przetransportowane do portu na terenie UE z którego opuszczą jej teren.
    10) Wnioskodawca zaznacza, przy tym, że jak zakłada nie będzie w przypadku tych
      przyszłych sprzedaży posiadał dokumentu CC599C potwierdzającego wywóz towarów.
    11) Wnioskodawca będzie jednak dysponował następującymi dokumentami przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy sprzedaży:
      - dokumentem transportowym CMR dokumentującym transport z Polski do UK, na
        którym osoba działająca w imieniu danego kontrahenta potwierdzi swoim
        podpisem odbiór towarów w punkcie odbioru na terenie UK,
      - dokumentem EAD wydanym przez organ celny innego państwa zostanie, że towary
        mają zostać wywiezione do UK, UE, na którym wskazane,
      - dokumentem importowym wygenerowanym z systemu celnego UK po dokonanej
        odprawie celnej w UK, który potwierdzi, że towary zostały przywiezione na teren UK.
    Podobnie jak w przypadku zaistniałego stanu faktycznego, wątpliwości Wnioskodawcy w
    zakresie opisanych powyżej przyszłych transakcji dotyczą tego, czy stanowić one będą
    eksport towarów dokonany na terenie Polski i opodatkowany stawką 0%.
    Pytania
    Czy transakcja sprzedaży opisana w zaistniałym stanie faktycznym stanowi eksport
    towarów dokonany na terenie Polski, do którego Wnioskodawca może zastosować 0%
    stawkę VAT?
    Czy przyszłe transakcje sprzedaży opisane w zdarzeniu przyszłym stanowić będą eksport
    towarów dokonany na terenie Polski, do którego Wnioskodawca będzie mógł zastosować
    0% stawkę VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Transakcja sprzedaży towarów opisana w zaistniałym stanie faktycznym stanowi
      eksport towarów dokonany na terenie Polski, do którego Wnioskodawca może
      zastosować 0% stawkę VAT.
    2. Przyszłe transakcje sprzedaży towarów opisane w zdarzeniu przyszłym stanowić będą
      eksport towarów dokonany na terenie Polski, do którego Wnioskodawca będzie mógł
      zastosować 0% stawkę VAT.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej: „ustawa VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (dalej: „VAT”) podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu VAT podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem
    ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 8 ustawy VAT przez eksport towarów rozumie się dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy VAT przez terytorium kraju rozumie się terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy VAT przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria
    państw członkowskich Unii Europejskiej, z tym że na potrzeby stosowania tej ustawy:
    a) Księstwo Monako traktuje się jako terytorium Republiki Francuskiej, suwerenne strefy
      Akrotiri i Dhekelia traktuje się jako terytorium Republiki Cypru,
    b) następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich traktuje się jako
      wyłączone z terytorium Unii Europejskiej:
    - wyspę Helgoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,
    - Ceutę, Melillę, Wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,
    - Livigno, Campione d'Italia, włoską część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,
    - francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o
      funkcjonowaniu Unii Europejskiej - z Republiki Francuskiej,
    - Górę Athos - z Republiki Greckiej,
    - Wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii,
    d) Irlandię Północną traktuje się jako terytorium Unii Europejskiej w zakresie określonym
      w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu
      Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i
      Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 4 ustawy VAT przez terytorium państwa członkowskiego
    rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy VAT przez terytorium państwa trzeciego rozumie się
    terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a ust. 1 i 3.

    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie do treści art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT miejscem dostawy towarów
    wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez
    osobę trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki
    lub transportu do nabywcy.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy VAT w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit.
    a, stawka podatku wynosi 0%.
    Przy czym stosownie do art. 41 ust. 6 ustawy VAT stawkę podatku 0% stosuje się w
    eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał
    dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy VAT dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w
    szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Na wstępie należy zauważyć, że aktualne brzmienie wszystkich powyższych przepisów
    odpowiada ich brzmieniu na moment dokonania sprzedaży opisanej w zaistniałym stanie
    faktycznym. Zatem przytoczona treść przepisów jest relewantna zarówno dla zaistniałego
    stanu faktycznego, jak też zdarzenia przyszłego.
    Jak wynika z powyższych przepisów dostawą towarów jest przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel co prawda nie można
    zrównać z pojęciem prawa własności w rozumieniu cywilistycznym, to jednak należy
    uznać, że w przypadku przeniesienia prawa własności (na skutek np. właśnie umowy
    sprzedaży) co do zasady dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu Ustawy VAT,
    ponieważ właściciel towarów niewątpliwie ma prawo rozporządzać towarami „jak
    właściciel”.
    Skoro zatem istotą transakcji sprzedaży jest przeniesienie własności towarów na
    kupującego, to niewątpliwie w przypadku transakcji sprzedaży opisanej w zaistniałym
    stanie faktycznym doszło do dostawy towarów w rozumieniu ustawy VAT.
    Jednocześnie z racji tego, że jest to dostawa towarów wysyłanych, to miejscem jej
    dokonania jest miejsce, w którym towary znajdowały się w momencie rozpoczęcia wysyłki
    do nabywcy, a więc terytorium Polski.
    Przy czym, żeby dostawa towarów dokonana w Polsce mogła zostać uznana za eksport
    towarów w rozumieniu ustawy VAT muszą zostać spełnione następujące warunki:
    1. towary są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju poza terytorium Unii
      Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza
      terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego
      nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz
      turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do
      celów prywatnych,

    2. wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy
      organ celny określony w przepisach celnych.
    Warunek wskazany w pkt 1 powyżej należy uznać w ocenie Wnioskodawcy za spełniony w
    przypadku transakcji opisanej w zaistniałym stanie faktycznym, ponieważ:
    - transport towarów został dokonany na rzecz Wnioskodawcy przez przewoźnika i
      rozpoczął się z magazynu w Polsce i skończył się na terenie UK, a więc poza terytorium
      UE,
    - transport miał w ocenie Wnioskodawcy charakter ciągły, ponieważ towary zostały
      załadowane na samochód w Polsce i ten sam samochód dowiózł je ostatecznie do
      miejsca odbioru na terenie UK, natomiast w trakcie tego transportu nie doszło do
      żadnych istotnych przerw logistycznych na przepakowanie/przeładowanie, obróbkę
      lub magazynowanie towarów, samochód z załadowanymi towarami zmierzał od
      samego początku z towarami do UK.
    Nie jest przy tym istotne w ocenie Wnioskodawcy, że zastosowanie do transakcji miały
    warunki INCOTERMS DAP, zgodnie z którymi korzyści i ryzyka związane z towarami zostały
    przeniesione dopiero w momencie ich dostarczenia do punktu odbioru.
    Biorąc pod uwagę zastosowanie warunków INCOTERMS DAP należy co prawda uznać w
    ocenie Wnioskodawcy, że do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami (dostawy
    towarów) doszło dopiero na terenie UK.
    To jednak nie wyklucza zdaniem Wnioskodawcy uznania tej dostawy towarów za eksport
    biorąc pod uwagę, że od samego początku ich transport był dokonywany w związku ze
    sprzedażą towarów na rzecz konkretnego nabywcy i z zamiarem wywozu towarów na
    teren UK.
    Dnia 1 kwietnia 2013 r. art. 2 pkt 8 ustawy VAT zmieniono w taki sposób, że
    sformułowanie „wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7” zastąpiono sformułowaniem „dostawa
    towarów wysyłanych bądź transportowanych poza terytorium Unii Europejskiej”.
    W ocenie Wnioskodawcy obecna definicja eksportu akcentuje zatem sam fakt, że wysyłane
    towary powinny być przedmiotem dostawy, ale nie sugeruje, że dostawa w rozumieniu
    ustawy VAT musi nastąpić jeszcze przed ich wysyłką.
    Dlatego z racji tego, że towar od samego początku transakcji był transportowany z Polski
    na teren UK, w związku z dostawą dokonywaną do konkretnego nabywcy, to fakt, że do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarami doszło dopiero na terenie UK nie
    wyklucza uznania dostawy za eksport, ponieważ niewątpliwie wysyłka pozostawała w
    związku z konkretną dostawą.
    Stanowisko takie zostało także wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lipca 2021 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.214.2021.3.KW:
    „Przy czym fakt, iż zgodnie z ustalonymi warunkami dostaw (INCOTERMS DDP) - jak
    wskazał Wnioskodawca - przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel na kupującego będzie następowało w magazynie nabywcy - nie może
    przesądzać o tym, że w opisanej sprawie będziemy mieć do czynienia z przemieszczeniem
    towarów własnych w ramach przedsiębiorstwa, a następnie ze sprzedażą towarów
    znajdujących się w magazynie kontrahenta na terytorium Wielkiej Brytanii.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że opisane transakcje sprzedaży towarów na
    rzecz kontrahenta z Wielkiej Brytanii będą stanowiły eksport towarów, o którym mowa w
    art. 2 pkt 8 ustawy, które to czynności będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT na
    terytorium kraju przy spełnieniu warunków określonych w ustawie i powinny zostać ujęte
    w prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji, stosownie do przepisów art. 109 ustawy.”

    Odnosząc się natomiast do warunku potwierdzenia wywozu poza terytorium UE przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    W ocenie Wnioskodawcy nie jest przeszkodą do uznania dokonanej dostawy za eksport
    fakt, że odprawa celna została dokonana przed belgijskim organem celnym.
    Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r. o sygn. I
    FPS 3/12:
    „Oczywiście nie wynika z tego, że podlegający eksportowi towar musi opuścić terytorium
    Unii za pośrednictwem krajowego granicznego urzędu celnego, gdyż może to nastąpić
    poprzez każdy unijny urząd celny. Niezbędne jednak jest, aby transport (wysyłka) tego
    towaru, przed opuszczeniem terytorium Wspólnoty, rozpoczął się na terytorium Polski.”
    Dnia 1 kwietnia 2013 r. art. 2 pkt 8 ustawy VAT został zmieniony w taki sposób, że:
    - sformułowanie „potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz
      towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej”
    - zastąpiono sformułowaniem „jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej
      jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych”
    Jak wskazali autorzy projektu ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku
    od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, która wprowadziła powyższą zmianę:
    „Zgodnie z proponowanym brzmieniem art. 2 pkt 8 eksportem towarów będzie dostawa
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza
    terytorium kraju lub na jego rzecz, jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej potwierdzony jest przez urząd celny określony w przepisach celnych. Oznacza
    to, iż eksport towarów będzie występował również w sytuacji, gdy towary będą objęte
    procedurą celną wywozu w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej,
    jeżeli będą spełnione pozostałe warunki określone w tym przepisie.”
    Należy zatem uznać w ocenie Wnioskodawcy, że na gruncie obecnie obowiązujących
    przepisów eksport towarów występuje również wtedy, gdy towary są obejmowane
    procedurą wywozu w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.
    Odnosząc się natomiast do wynikającego z art. 2 pkt 8 ustawy VAT warunku, iż eksport
    występuje o ile potwierdzony przez organ celny zostanie „wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej”, a także wynikającego z art. 41 ust. 6 ustawy VAT wymogu
    posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej do zastosowania preferencyjnej stawki 0% do eksportu towarów.
    Jak zaznaczono w opisie zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca nie dysponuje
    dokumentem CC599C potwierdzającym wywóz towarów.
    Jak jednak podkreśla się w licznym orzecznictwie sądów administracyjnych dla uznania
    dostawy za eksport i zastosowania stawki VAT 0% decydujący jest sam fakt wywozu
    towarów poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych
    dokumentów urzędowych (przesłanka formalna).
    W konsekwencji nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT
    wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, tym bardziej
    jeżeli fakt wywozu jest potwierdzony przez podatnika innymi dowodami:
    · jak wyjaśnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 18 czerwca 2025
      r. sygn. akt I SA/Łd 223/25:
        „Zważywszy na powyższą unijną regulację prawną krajowy przepis art. 41 ust. 6a
        ustawy o VAT należy, stosując jego prounijną wykładnię mająca zapewniać
        zgodność prawa krajowego z unijnym, interpretować w ten sposób, że nie stanowi
        przeszkody zastosowanie stawki zerowej VAT do eksportu towaru, którego wywóz

        poza terytorium Unii Europejskiej został w sposób niewątpliwy wykazany, a może to
        nastąpić nie tylko w drodze dokumentu urzędowego wygenerowanego przez
        organy celne w związku z realizacją procedur celnych, ale każdym innym
        dokumentem.
        Jest to tym bardziej uzasadnione, że art. 41 ust. 6a ustawy o VAT nie daje do tego
        podstaw, gdyż zawiera otwarty katalog sposobu dokumentowania eksportu. Dla
        zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie decydujący jest sam fakt wywozu poza
        terytorium UE (przesłanka materialna), nie zgromadzenie określonych dokumentów
        urzędowych (przesłanka formalna).
        W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki
        0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu
        potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił,
        która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana.”
    · jak wyjaśnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 20 lutego
      2025 r. o sygn. akt I SA/Ke 547/24:
        „Biorąc powyższe wywody pod uwagę należy stwierdzić, że konieczność posiadania
        potwierdzenia wywozu od odpowiednich organów celnych, celem
        udokumentowania wywozu, nie wynika również z art. 146 ust. 1 lit. a w zw. z art.
        131 Dyrektywy VAT. Zdaniem sądu dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie
        decydujący jest sam fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), nie
        zaś zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka
        formalna).
        W związku z tym, brak jest podstaw do odmowy prawa do zastosowania stawki 0%
        VAT jedynie z powodu braku określonego dokumentu potwierdzającego eksport
        towarów poza UE, jeśli eksport ten rzeczywiście miał miejsce.
        Należy również zauważyć, że na gruncie wspólnotowych przepisów celnych
        potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez uzyskanie
        komunikatu IE-599, lecz dopuszczalne jest także w tym zakresie powoływanie się na
        tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Skoro
        zatem przepisy celne nie ograniczają możliwości potwierdzenia wywozu towarów w
        inny sposób niż przy pomocy odpowiedniego komunikatu, wprowadzonego do
        systemu organów celnych, to tym bardziej możliwości tego rodzaju nie można
        wykluczyć na gruncie ustawy o VAT, tym bardziej, że art. 41 ust. 6a ustawy o VAT,
        nie dostarcza do tego żadnych podstaw.
        Nieuprawnionym jest zatem stanowisko organu interpretacyjnego, że wyłącznie
        dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych
        państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają
        podstawę do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu
        towarów. Organ pominął zatem istotę zastosowania stawki VAT w wysokości 0%, w
        przypadku eksportu towarów, jakim jest ich rzeczywisty wywóz poza granice Unii
        Europejskiej.”
    · jak wyjaśnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 lutego
      2025 r. o sygn. akt I SA/Kr 972/24:
        Warto tu przypomnieć, że w orzecznictwie sądów krajowych już wcześniej
        podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi
        dowodami, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do
        takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, ponieważ takie działanie nie tylko
        narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy
        podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji

        podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT (por.
        wyroki NSA: z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13, z dnia 25 kwietnia
        2013 r., sygn. akt I FSK 828/12 oraz z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17).
        Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zasada neutralności wymaga, aby odliczenie
        podatku VAT naliczonego przysługiwało, jeżeli zostały spełnione wymogi materialne,
        nawet wówczas, gdy niektóre wymogi formalne zostały pominięte przez
        podatników (tak: wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 lipca 2016 r., C-332/15,
        pkt 45 LEX nr 2080950 oraz powołane tam orzecznictwo; wyrok NSA z dnia 10
        września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13).
        Nie ma wobec powyższego racji DKIS, że jedynie dokumenty urzędowe, w których
        właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły
        wywóz towarów poza terytorium UE, względnie potwierdzenie wysyłki towarów
        poza terytorium UE przez operatora wyznaczonego, czyli Pocztę Polską, dają
        podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu
        towarów.
    · jak wyjaśnia Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 12 grudnia
      2024 r. o sygn. akt I SA/Wr 521/24:
        Sąd błędnej wykładni przez DKIS art. 41 ust. 6, ust. 6a w związku z art. 2 pkt 8
        ustawy o VAT upatruje w pominięciu istoty zastosowania stawki podatku od
        towarów i usług w wysokości 0%, w przypadku eksportu towarów jakim jest ich
        rzeczywisty wywóz poza granice Unii Europejskiej. Jakkolwiek warunkowi wykazanie
        się przez podatnika dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium
        Unii Europejskiej nie można odmówić zasadności, z uwagi na zabezpieczenie przed
        zapobieżeniem unikania opodatkowania i nadużyć podatkowych, to warunek ten
        ma charakter służebny, względem samego eksportu towarów, jeżeli zostały
        spełnione materialnoprawne przesłanki do uznania, że rzeczywiście towar opuścił
        terytorium Unii Europejskiej (nastąpił eksport towarów). (...)
        W ocenie Sądu na aprobatę zasługuje pogląd, że nie ma racji DKIS stwierdzając, że
        jedynie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z
        innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE,
        dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu
        towarów, jak również, że możliwość zastosowania takiej stawki miałaby miejsce
        wówczas, gdyby potwierdzenie wysyłki towarów poza terytorium UE, zostało
        potwierdzone przez operatora pocztowego, czyli P. S.A.
    · jak wyjaśnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 listopada
      2024 r. o sygn. akt I SA/Gl 329/24:
        W konsekwencji błędne jest stanowisko Dyrektora, że jedynie dokumenty
        urzędowe, w których właściwe organy celne potwierdziły wywóz towarów poza
        terytorium UE, dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%
        względem eksportu towarów.
        Zdaniem Sądu stanowisko takie narusza art. 41 ust. 6a u.p.t.u., albowiem przepis
        ten zawiera otwarty katalog dokumentów, za pomocą których podatnik może
        wykazać wywóz towarów poza terytorium UE. Mogą to być zatem jakiekolwiek
        dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie doszło do eksportu towarów.
        Nie można zatem zakładać a priori, że dokumenty wymienione we wniosku
        Wnioskodawca we wszystkich trzech wariantach nie dokumentują eksportu,
        albowiem nie stanowią dokumentów urzędowych. (...)
        Zdaniem Sądu potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez
        uzyskanie komunikatu IE-599, ale dopuszczalne jest także w tym zakresie powołanie
        się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym.

    · zbliżone stanowisko wyrażał w przeszłości także sam Naczelny Sąd Administracyjny,
      który przykładowo w wyroku z dnia 21 lipca 2020 r. o sygn. akt I FSK 2022/17
      argumentuje następująco:
        Tymczasem, w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla
        zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza
        terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych
        dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
        W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki
        0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu
        potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił,
        która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana. (...)
        W tym miejscu przypomnieć również należy, że w orzecznictwie sądów krajowych
        już wcześniej podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana
        innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się
        postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności
        pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie
        działanie nie tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do
        poczynionych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji
        przybiera formę sankcji podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności
        podlegającej VAT (por. wyroki NSA: z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304
        /13, z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 828/12, czy z dnia 20 grudnia 2017 r.,
        sygn. akt I FSK 825/17).
    Uwzględniając jednolitość i jednoznaczność orzecznictwa sądów administracyjnych w tym
    zakresie, ich stanowisko powinno zostać uwzględnione zdaniem Wnioskodawcy także
    przez organ interpretacyjny.
    Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, także orzecznictwo
    sądów administracyjnych wydane w innych sprawach ma szczególne znaczenie w zakresie
    interpretacji podatkowych:
    · jak argumentuje Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 24
      stycznia 2024 r. o sygn. akt I SA/Wr 493/23:
        Dokonując natomiast oceny sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia prawa
        procesowego, Sąd wskazuje, że chociaż orzecznictwo sądowe nie ma w polskim
        systemie prawnym charakteru precedensowego, to w zakresie interpretacji
        podatkowych (ogólnych i indywidualnych) orzecznictwo to zyskuje szczególnie na
        znaczeniu.
        Tym samym orzecznictwo sądów stało się przesłanką do formułowania oceny
        poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji, także interpretacji
        indywidualnych.
        Skoro organ wydający interpretacje indywidualne może w ramach działania z
        urzędu (art. 14e § 1 pkt 1 o.p.) zmienić wydaną już uprzednio interpretację z racji
        stwierdzenia jej wadliwości w świetle orzecznictwa sądowego, to tym bardziej ma
        obowiązek dokonywać analizy tego orzecznictwa w postępowaniu zmierzającym do
        wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takowe orzecznictwo
        powołuje się osoba składająca wniosek o jej wydanie. (...)
        Obowiązujący od dnia 1 lipca 2007 r. art. 14e § 1 o.p. wychodzi poza zasadę
        związania wyrokiem tylko w sprawie, w której on zapadł i nadaje orzecznictwu
        sądów administracyjnych walor normatywny także w stosunku do innych
        indywidualnych spraw załatwianych w drodze interpretacji przepisów prawa
        podatkowego (interpretacji indywidualnych).

        Od tej daty orzecznictwo to stało się istotnym miernikiem legalności wydawanych
        interpretacji indywidualnych. Jego nieuzasadnione zaś pomijanie narusza wyrażoną
        w art. 121 § 1 o.p. zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób
        budzący zaufanie do organów podatkowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
        Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 89/23).
    · jak argumentuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2023 r. o
      sygn. akt II FSK 313/21:
        W kontekście powyższego należy przyjąć, że trafnie Sąd pierwszej instancji wskazał,
        że z postanowień art. 14e § 1 O.p. płynie wniosek, iż organy są zobowiązane do
        uwzględniania w ramach interpretacji indywidualnych orzeczeń sądów, w
        szczególności w sytuacji, gdy odnośnie zagadnienia, którego dotyczy dana
        interpretacja indywidualna, ukształtowała się jednolita linia orzecznicza.
        W związku z powyższym działanie organu, który pomimo powoływania się przez
        wnioskodawcę na takie jednoznaczne i jednolite w spornej w sprawie kwestii
        orzecznictwo, w wydanej interpretacji indywidualnej prezentuje stanowisko
        przeciwne, w żaden sposób nie argumentując odstępstwa od przyjętej w tym
        zakresie linii orzeczniczej, musi być postrzegane jako naruszające zasadę wyrażoną
        w art. 121 § 1 O.p., zgodnie z którą postępowanie podatkowe powinno być
        prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
    Przywołane orzecznictwo w zakresie zagadnienia obowiązków dokumentacyjnych
    związanych z uznaniem dostawy za eksport opodatkowany stawką 0% VAT jest zdaniem
    Wnioskodawcy zarówno:
    · jednolite – w najnowszych orzeczeniach sądy rozpoznające te zagadnienie
      konsekwentnie prezentują w tym zakresie tożsame stanowisko i jest to stanowisko,
      które było prezentowane także we wcześniejszym orzecznictwie,
    · jak też jednoznaczne – nie budzi absolutnie żadnych wątpliwości jaki jest sens
      argumentacji sądów administracyjnych, a mianowicie to, że przy uznaniu dostawy za
      eksport opodatkowany stawką VAT 0% istotny jest aspekt materialny, a więc faktyczny
      wywóz towarów poza teren UE, czego podatnik może dowodzić także alternatywnymi
      dowodami, a nie jedynie dokumentem potwierdzającym wywóz wydanym przez organ
      celny.
    Uwzględniając zatem jednolite i jednoznaczne stanowisko sądów administracyjnych,
    Wnioskodawca uważa, że brak dokumentu CC599C potwierdzającego wywóz towarów nie
    pozbawia go prawa do potraktowania dokonanej dostawy jako eksportu i zastosowania
    do niej stawki VAT 0%.
    O ile bowiem Wnioskodawca nie posiada tego dokumentu, to do wywozu towarów doszło,
    czego też niewątpliwie dowodzi zestaw alternatywnych dokumentów posiadanych przez
    Wnioskodawcę w postaci:
    1. dokumentu transportowego CMR dokumentującego fakt transportu z Polski do UK, na
      którym osoba działająca w imieniu Kontrahenta potwierdziła swoim podpisem odbiór
      towarów w punkcie odbioru na terenie UK,
    2. dokumentu EAD wydanego przez belgijski organ celny, na którym wskazano, że towary
      mają zostać wywiezione do UK,
    3. dokumentu importowego wygenerowanego z systemu celnego UK po dokonanej
      odprawie celnej w UK, który potwierdza, że towary zostały przywiezione na teren UK.
    Powyższe dokumenty stanowią w ocenie Wnioskodawcy wystarczający dowód, że towary
    zostały wywiezione poza teren UE.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy dokonana przez niego dostawa stanowi eksport
    towarów w rozumieniu Ustawy VAT i ma on prawo do zastosowania do niej stawki VAT 0%.

    Ad 2
    Na wstępie należy zaznaczyć, że w zakresie uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy co do
    pytania nr 2 relewantne są dokładnie te same przepisy i orzecznictwo, które zostały już
    przytoczone w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1.
    Transakcje sprzedaży opisane w zdarzeniu przyszłym odpowiadać bowiem będą we
    wszystkich istotnych aspektach transakcji opisanej w zaistniałym stanie faktycznym, a
    mogące ewentualnie wystąpić różnice nie są istotne z perspektywy uznania tych transakcji
    za eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%.
    Dlatego poniżej Wnioskodawca przedstawi skróconą argumentację, bez przywoływania
    ponownie treści wszystkich istotnych przepisów i orzecznictwa.
    Skoro w opisanym zdarzeniu przyszłym dojdzie do transakcji sprzedaży, to należy uznać,
    że dojdzie do dostawy w rozumieniu Ustawy VAT, a więc przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Jak już bowiem uargumentował Wnioskodawca w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr
    1, o ile przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel nie można zrównać
    z pojęciem prawa własności w rozumieniu cywilistycznym, to jednak należy uznać, że w
    przypadku przeniesienia prawa własności (na skutek np. właśnie umowy sprzedaży) co do
    zasady dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu ustawy VAT, ponieważ właściciel
    towarów niewątpliwie ma prawo rozporządzać towarami „jak właściciel”.
    Jednocześnie z racji tego, że będą to dostawy towarów wysyłanych, a ich wysyłka
    rozpocznie się na terenie Polski, to w konsekwencji należy uznać, że zostaną one
    dokonane na terenie Polski.
    Będą one przy tym spełniać poniższe warunki uznania dostawy za eksport w rozumieniu
    ustawy VAT:
    1) towary są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju poza terytorium Unii
      Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza
      terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego
      nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz
      turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do
      celów prywatnych,
    2) wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy
      organ celny określony w przepisach celnych.
    Warunek wskazany w pkt 1 powyżej będzie spełniony w przypadku przyszłych dostaw,
    ponieważ jak wskazał w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca:
    - transport towarów będzie dokonywany na rzecz Wnioskodawcy przez przewoźnika i
      będzie się rozpoczynał z magazynu w Polsce i kończył się na terenie UK, a więc poza
      terytorium UE,
    - transport będzie miał w ocenie Wnioskodawcy charakter ciągły, ponieważ towary będą
      ładowane na samochód w Polsce i ten sam samochód będzie dowoził je ostatecznie
      do miejsca odbioru na terenie UK, natomiast w trakcie tego transportu nie będzie
      dochodziło do żadnych istotnych przerw logistycznych np. na przepakowanie
      /przeładowanie, obróbkę lub magazynowanie towarów, samochód z załadowanymi
      towarami będzie zmierzał od samego początku z towarami do UK.
    Nie będzie przy tym istotne w ocenie Wnioskodawcy, że zastosowanie do transakcji będą
    miały warunki INCOTERMS DAP lub zbliżone, zgodnie z którymi korzyści i ryzyka związane
    z towarami będą przenoszone dopiero w momencie ich dostarczenia do punktu odbioru.

    Jak już uargumentował Wnioskodawca w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1, w jego
    ocenie obecne brzmienie przepisów nie przewiduje wymogu, aby dostawa towarów
    musiała nastąpić jeszcze przed wysyłką poza teren UE, aby można było uznać dostawę
    towarów za eksport.
    Jak wskazał w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, od samego momentu zawarcia
    przyszłych transakcji sprzedaży, miejscem ich przeznaczenia będzie zgodnie z ustaleniami
    stron teren UK.
    A zatem o ile przeniesienie prawa do rozporządzania towarem nastąpi na terenie UK, to
    towary będą od samego początku wysyłane do konkretnego nabywcy w związku z zawartą
    wcześniej transakcją sprzedaży.
    Dlatego późniejszy moment przeniesienia prawa do rozporządzania towarami nie będzie
    przeszkodą do uznania ich za eksport towarów w rozumieniu ustawy VAT.
    Przeszkodą taką nie będzie także fakt, że odprawy celne będą odbywać się przed
    organami celnymi innych państw UE.
    Jak już bowiem uargumentował Wnioskodawca w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr
    1, należy uznać, że na gruncie obecnie obowiązujących przepisów ustawy VAT, z
    perspektywy uznania dostawy towarów za eksport, nie ma znaczenia, czy odprawa celna
    odbyła się przed polskim organem celnym, czy też może przed organem celnym
    jakiegokolwiek innego państwa UE.
    Odnosząc się natomiast do wynikającego z art. 2 pkt 8 ustawy VAT warunku, iż eksport
    występuje, o ile potwierdzony przez organ celny zostanie „wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej”, a także wynikającego z art. 41 ust. 6 ustawy VAT wymogu
    posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej do zastosowania preferencyjnej stawki 0% do eksportu towarów.
    Jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zakłada, że nie będzie w
    przypadku tych dostaw dysponował dokumentem CC599C potwierdzającym wywóz
    towarów.
    Jak jednak uargumentował już Wnioskodawca w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1
    przywołując liczne orzecznictwo, jak wynika z jednolitego i jednoznacznego orzecznictwa
    sądów administracyjnych:
    - z perspektywy uznania dostawy towarów za eksport na gruncie Ustawy VAT istotny jest
      aspekt materialny (fakt wywozu towarów poza teren UE), a nie aspekt formalny
      (posiadanie dokumentu potwierdzającego wywóz wydanego przez organ celny),
    - dlatego nie można odmówić podatnikowi zastosowania stawki VAT 0% o ile rzeczywiście
      doszło do wywozu towarów poza teren UE, czego podatnik może dowodzić także
      alternatywnymi dowodami,
    - nie można zatem odmawiać zastosowania stawki VAT 0% tylko z tego powodu, że
      podatnik nie posiada jednego konkretnego dokumentu potwierdzającego wywóz
      wydanego przez organ celny, jeżeli w oparciu o inne dowody nie budzi wątpliwości, że
      towary zostały wywiezione poza teren UE.
    O ile natomiast Wnioskodawca w przypadku dostaw opisanych we zdarzeniu przyszłym
    nie będzie dysponował dokumentem CC599C, to jednak jak wskazał będzie on
    dysponował następującymi dokumentami przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy sprzedaży:
    - dokumentem transportowym CMR dokumentującym transport z Polski do UK, na
      którym osoba działająca w imieniu danego kontrahenta potwierdzi swoim podpisem
      odbiór towarów w punkcie odbioru na terenie UK,
    - dokumentem EAD wydanym przez organ celny innego państwa UE, na którym wskazane
      zostanie, że towary mają zostać wywiezione do UK,

    - dokumentem importowym wygenerowanym z systemu celnego UK po dokonanej
      odprawie celnej w UK, który potwierdzi, że towary zostały przywiezione na teren UK.
    Wszystkie powyższe dokumenty zdaniem Wnioskodawcy będą dowodziły, że towary
    niewątpliwie opuściły teren UE.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy opisane we zdarzeniu przyszłym transakcje
    sprzedaży stanowić będą eksport towarów w rozumieniu ustawy VAT i będzie on miał
    prawo do zastosowania do nich stawki VAT 0%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy o VAT:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz
      w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy o VAT:

      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu
    pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Należy również nadmienić, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - w
    przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,
    ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Zatem
    tylko wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium UE znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w rozumieniu
    art. 2 pkt 8 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    W kwestii eksportu towarów wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z
    25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12 orzekając, że: „(...) Dla zastosowania przez
    podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem
    dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza
    obszar Unii Europejskiej następuje - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - w ramach
    transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w
    art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161
    Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako
    niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak
    charakteru wyłącznego”.
    W powyższej uchwale stwierdzono również, „(...) w sytuacji gdy eksport towarów, w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (art. 146 w zw. z art. 32 Dyrektywy 2006
    /112/WE), stanowi wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, które w momencie
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium Wspólnoty znajdują się na terytorium
    kraju, oznacza to, że wywóz tych towarów z kraju poza obszar Unii Europejskiej powinien
    nastąpić w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o nieprzerwanym charakterze. Dla
    przybliżenia charakteru takiego transportu przydatne może być sięgnięcie do normy art.
    83 ust. 3 pkt 1 lit. a) u.p.t.u., stanowiącej, że przez usługi transportu międzynarodowego
    rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu
    (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii
    Europejskiej. W sytuacji gdy transport towaru z Polski zostanie przerwany na terytorium
    innego kraju unijnego i ponownie podjęty w okolicznościach wskazujących, że miejscem
    jego rozpoczęcia, w celu wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, jest tenże
    inny kraj unijny, brak podstaw do stwierdzenia, że eksport tych towarów nastąpił z
    terytorium Polski. Oznacza to, że w przypadku gdy towar jest transportowany (wysyłany,
    przemieszczany) z Polski do innego państwa członkowskiego z pominięciem procedury
    wywozu i tam rozładowany i magazynowany (składowany poza składem celnym), po czym
    dopiero z tego kraju transportowany (wysyłany) - po zgłoszeniu w nim tegoż towaru do

    wywozu poza terytorium Unii Europejskiej - nie ma podstaw do stwierdzenia, że wywóz
    tego towaru poza terytorium Wspólnoty nastąpił z terytorium Polski, gdyż miejscem
    świadczenia takiej dostawy eksportowej, w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (art. 32
    Dyrektywy 2006/112/WE), nie jest w takiej sytuacji Polska, lecz tenże kraj unijny, w którym
    znajdują się eksportowane towary w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu
    towarów do nabywcy poza terytorium Unii Europejskiej. Nie są zatem w tym przypadku
    spełnione przesłanki do stwierdzenia eksportu takiego towaru w Polsce, a tym samym do
    stosowania z tego tytułu stawki 0%.”
    Z powyższego wynika, że towar podlegający eksportowi nie musi opuścić terytorium Unii
    Europejskiej za pośrednictwem krajowego granicznego urzędu celnego, gdyż może to
    nastąpić poprzez każdy unijny urząd celny. Niemniej jednak niezbędne jest, aby transport
    (wysyłka) tego towaru, przed opuszczeniem terytorium Unii Europejskiej, rozpoczął się na
    terytorium Polski oraz, aby transport miał nieprzerwany charakter. Przy czym, nie chodzi o
    aspekt fizyczny tego transportu, czyli o to aby transportu dokonywał np. tylko jeden
    podmiot (np. spedytor), czy też towar nie mógł być przeładowany, czy chwilowo
    składowany. Istotne jest, aby przeznaczeniem nadanego towaru było tylko jego
    wywiezienie z terytorium Unii Europejskiej.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej w
    Niemczech. W kraju prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu, dystrybucji,
    importu i eksportu produktów (...). Wnioskodawca jest także zarejestrowany jako czynny
    podatnik VAT w Polsce i prowadzi tutaj działalność handlową. Wnioskodawca w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej dokonał w kwietniu 2025 r. jak również planuje
    dokonywać transakcji sprzedaży towarów w postaci produktów (...) na rzecz Kontrahenta z
    siedzibą w Wielkiej Brytanii. Towary zostały/zostaną przetransportowane z magazynu w
    Polsce do miejsca odbioru położonego na terenie Wielkiej Brytanii. Transakcja została
    /zostanie zawarta na warunkach Incoterms DAP. Momentem dokonania dostawy towarów
    w rozumieniu warunków Incoterms DAP jest moment ich dostarczenia do miejsca odbioru
    i to w momencie dostarczenia towarów do punktu odbioru na terenie Wielkiej Brytanii
    zostały/zostaną przez Wnioskodawcę przeniesiona ryzyka i korzyści związane z towarami.
    W momencie zawarcia transakcji sprzedaży towary znajdowały/będą znajdowały się na
    terenie Polski i już od tego momentu zgodnie z ustaleniami stron ich finalnym miejscem
    przeznaczenia był/będzie punkt odbioru na terenie Wielkiej Brytanii. Odprawa celna
    związana z procedurą wywozu towarów na teren Wielkiej Brytanii odbyła/będzie odbywała
    się przed organami celnymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej niż Polska (w
    opisanym stanie faktycznym była to Belgia). Wnioskodawca nie dysponował oraz nie
    będzie dysponował dokumentem CC599C.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania dostaw towarów opisanych w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym za eksport towarów i możliwości opodatkowania tych
    transakcji stawką VAT w wysokości 0%.
    Z powołanego art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że aby czynność mogła być uznana za eksport
    towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    · ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni -
      art. 2 pkt 8 lit. a ustawy) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju,
      lub na jego rzecz (eksport pośredni - art. 2 pkt 8 lit. b ustawy),
    · wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z ww. przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu
    towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku VAT w
    wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.

    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów, o
    którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski.
    Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” ma gwarantować, że faktycznie
    nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem
    dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie
    nieopodatkowana.
    Zgodnie z powołanym art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki VAT 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby Spółka mogła opodatkować
    sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku VAT w wysokości 0% musi
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów
    wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym
    przepisie zwrot „w szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów
    wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą
    to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie
    lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru
    celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem sytemu Automatyczny
    System Eksportu (AES). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest
    składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii
    Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE-518 System AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i
    przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 jest dokumentem celnym potwierdzającym,
    także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w
    zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE-599, może być wydany nie tylko przez
    krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
     elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
     wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
     elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
      autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w
    formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego
    zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są
    to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2
    PLUS) lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.

    W analizowanej sprawie, Wnioskodawca dokonuje oraz będziecie dokonywał dostawy
    towarów na rzecz Kontrahenta z siedzibą w Wielkiej Brytanii, które to towary zostały/będą
    przetransportowane z magazynu w Polsce do miejsca odbioru na terenie Wielkiej Brytanii.
    Już w momencie zawarcia transakcji sprzedaży na terytorium Polski, zgodnie z ustaleniami
    stron, wiadomym było/będzie że finalnym miejscem przeznaczenia był/będzie punkt
    odbioru na terenie Wielkiej Brytanii. Transport z magazynu położonego w Polsce do
    miejsca odbioru na terenie Wielkiej Brytanii został/będzie wykonany na zlecenie
    Wnioskodawcy przez firmę spedycyjną, która korzystała/będzie korzystała z pomocy
    podwykonawców (np. agencji celnych przy dokonywaniu odpraw celnych). Zatem to
    Wnioskodawca jako sprzedający był/będzie odpowiedzialny za organizację całego
    transportu i ponosił/będzie ponosił ryzyko, aż do momentu dostarczenia towarów do
    miejsca odbioru w Wielkiej Brytanii. Towary zostały/zostaną przetransportowane z Polski
    do Wielkiej Brytanii środkiem transportu w postaci samochodu, który to transport
    przebiegał/będzie przebiegał następująco. W pierwszej kolejności samochód z towarami
    przemieścił/przemieści się przez Unię Europejską do portu położonego na terenie Unii
    Europejskiej (w opisanym stanie faktycznym był to port w (...) we Francji). Następnie w
    porcie położonym na terenie Unii Europejskiej został/będzie przetransportowany promem
    na teren Wielkiej Brytanii. Po przybyciu na teren Wielkiej Brytanii samochód kontynuował
    /będzie kontynuował transport do miejsca odbioru na terenie Wielkiej Brytanii. W
    przedstawionych okoliczności sprawy towar nie był/nie będzie przeładowywany/
    przepakowywany. Ponadto nie doszło/nie będzie dochodzić do istotnych przerw o
    charakterze logistycznym, np. magazynowania towarów, ich przepakowywania/
    przeładowania, czy też wykonywania jakichś prac z towarami – towary zostały/zostaną w
    Polsce załadowane na samochód i tym też samochodem ostatecznie dotarły/będą
    docierać do punktu odbioru w Wielkiej Brytanii. Jednocześnie, odprawa celna związana z
    procedurą wywozu towarów na teren Wielkiej Brytanii odbyła/będzie odbywała się przed
    organami celnymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej niż Polska (w opisanym
    stanie faktycznym była to Belgia).
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta
    (opisana w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) spełnia przesłanki wskazane w art. 2
    pkt 8 lit. a ustawy (eksport bezpośredni), a w konsekwencji stanowi eksport towarów
    opodatkowany na terytorium Polski. W momencie zawarcia transakcji sprzedaży na
    terytorium Polski, zgodnie z ustaleniami stron, Kontrahent, znany był/będzie już
    Wnioskodawcy i wiadomym było/będzie że finalnym miejscem przeznaczenia był/będzie
    punkt odbioru na terenie Wielkiej Brytanii. Brak zapoczątkowania procedury eksportu na
    terenie Polski i zainicjowanie jej w innym państwie członkowskim UE (Belgia), jest
    wystarczające do uznania tak zorganizowanego wywozu towarów za eksport w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. a ustawy, ponieważ w konsekwencji dostawy dokonanej przez
    Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta następuje/nastąpi wywóz towaru z Polski na
    terytorium państwa trzeciego, tj. terytorium Wielkiej Brytanii.
    Odnośnie posiadanej dokumentacji wskazać należy, że w opisie sprawy Wnioskodawca
    wskazał, że w związku z dokonywanymi dostawami nie posiadał/nie będzie posiadał
    dokumentu celnego stanowiącego potwierdzenie wywozu towaru, tj. CC599C.
    Wnioskodawca przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonał/będzie dokonywał sprzedaży, posiadał (i nadal posiada)
    /będzie posiadał dokument transportowy CMR dokumentujący transport z Polski do
    Wielkiej Brytanii, na którym osoba działająca w imieniu danego kontrahenta potwierdzi
    swoim podpisem odbiór towarów w punkcie odbioru na terenie UK, tranzytowy dokument
    towarzyszący EAD wydany przez organ celny innego państwa Unii Europejskiej, na którym
    wskazano/wskazane zostanie, że towary mają zostać wywiezione do Wielkiej Brytanii oraz
    dokument importowy wygenerowany z systemu celnego Wielkiej Brytanii po dokonanej
    odprawie celnej w Wielkiej Brytanii, który potwierdza/potwierdzi, że towary zostały
    przywiezione na teren Wielkiej Brytanii.

    Podkreślić należy, że zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie
    w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty zawierające potwierdzenie wywozu towarów
    wydane przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. W konsekwencji nie
    mogą to być takie dokumenty jak wskazane w opisie sprawy. Posiadanych przez
    Wnioskodawcę dokumentów, nie można uznać za dokumenty o charakterze urzędowym,
    mają one jedynie charakter informacyjny. Tym samym, opisane dokumenty, nie są/nie
    będą dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których
    mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy o VAT. Ponadto tranzytowego dokumentu
    towarzyszącego EAD wydanego przez organ celny innego państwa Unii Europejskiej nie
    można uznać za dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium UE, gdyż
    dokument ten potwierdza jedynie fakt, że towary mają zostać wywiezione do Wielkiej
    Brytanii, a nie że zostały faktycznie tam dostarczone. W konsekwencji na podstawie
    dokumentów opisanych we wniosku Wnioskodawca nie może/nie będzie mógł zastosować
    stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie uznania dokonywanej przez Państwa w
    opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dostawy za eksport towarów dokonany
    na terenie Polski jest prawidłowe. Natomiast Państwa stanowisko w zakresie
    zastosowania stawki 0% na podstawie posiadanych dokumentów, o których mowa w art.
    41 ust. 6 i 6a ustawy opisanych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, należy uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę.
    Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia
    przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Ponadto odnosząc się do przedstawionych orzecznictw sądów administracyjnych
    wydawanych w podobnych sprawach, tj. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Łodzi z dnia 18 czerwca 2025 r. o sygn. I SA/Łd 223/25, wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 lutego 2025 r. o sygn. I SA/Ke 547/24, wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2025 r. o sygn. I Sa
    /Kr 972/24, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12
    grudnia 2024 r. o sygn. I SA/Wr 521/24, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z dnia 26 listopada 2024 r. o sygn. I SA/Gl 239/24, wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2024 r. o sygn. akt I SA/Wr 493/23
    należy zauważyć, że są wyrokami nieprawomocnymi, które to orzeczenia nieprawomocne
    nie mają mocy prawnej. Wyroki te nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w
    przedmiotowej sprawie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.