Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.538.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Za działalność B+R nie można uznać nabywania efektów usług
programistycznych od osób fizycznych prowadzących
działalność gospodarczą i dalszego ich udostępniania w
postaci licencji (w niezmienionej formie) na rzecz swoich
klientów albo w modelu abonamentowym „Software as a
Service (SaaS).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7
    października 2025 r., które wpłynęło w tym samym dniu. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej też jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa
    handlowego, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług IT, w szczególności
    tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Polski, tj. jest polskim rezydentem podatkowym w myśl art. 3
    ust. 1 uCIT.
    A. Działalność Spółki
    Spółka tworzy i udostępnia oprogramowanie oraz zestawy danych. Udostępnienie
    następuje na podstawie umów licencyjnych albo w modelu abonamentowym „Software as
    a Service” (SaaS - dostęp do aplikacji przez Internet, bez instalacji u klienta). Spółka
    wytwarza, rozwija i ulepsza programy komputerowe (w tym ich moduły i kolejne wersje) i
    przysługują jej do nich autorskie prawa majątkowe. Prace realizują zespoły
    programistyczne oraz zespoły odpowiedzialne za infrastrukturę i testy, pod nadzorem
    osób zarządzających produktem, zgodnie z formalnymi procedurami projektowymi. Każdą
    zmianę w oprogramowaniu zapisuje się w systemie kontroli wersji, a zadania są
    rejestrowane w narzędziu do zarządzania projektami z harmonogramem i kamieniami
    milowymi (kluczowymi etapami/terminami). Zakończone wersje są wdrażane na
    środowisko produkcyjne (serwery udostępniające usługę klientom) i potwierdzane
    dokumentacją, w szczególności kartą projektu (cel, zakres, odpowiedzialni), protokołami
    testów oraz notatkami wdrożeniowymi (opis wprowadzonych zmian). Efekty prac są
    oferowane klientom w formie licencji, poprzez przeniesienie autorskich praw
    majątkowych (sprzedaż praw) albo w ramach usług abonamentowych, w których
    korzystanie z oprogramowania stanowi element świadczenia.
    W dniu złożenia wniosku Spółka nie prowadziła jeszcze odrębnej ewidencji, o której mowa
    w art. 24e ust. 1 uCIT. Spółka jest jednak w stanie odtworzyć ewidencję IP Box dla każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz jego wersji na podstawie
    prowadzonej na bieżąco dokumentacji projektów B+R i ewidencji zarządczej. Podstawą są
    w szczególności: rejestry czasu pracy i alokacji zadań w systemach projektowych,
    repozytoria kodu i dzienniki wdrożeń, dokumentacja testów i akceptacji produkcyjnych,
    umowy i faktury podwykonawców, dekretacje kosztów w systemie finansowo-księgowym
    (FK) oraz polityki alokacji kosztów. Każde kwalifikowane IP jest monetyzowane odrębnie w
    modelu subskrypcyjnym (SaaS/licencje), co pozwala jednoznacznie wyodrębnić przychody
    przypadające na poszczególne prawa i ich wersje.
    Odtworzona ewidencja będzie obejmować wyodrębnienie przychodów, kosztów
    podatkowych i dochodu dla każdego IP oraz identyfikację kosztów zgodnie z art. 24d ust. 4
    uCIT z rozróżnieniem wydatków własnych B+R i nabyć zewnętrznych. Koszty wspólne,
    których nie da się obiektywnie przypisać do pojedynczego IP, Spółka rozdzieli kluczem

    przychodowym, stosowanym konsekwentnie i udokumentowanym w instrukcji
    ewidencyjnej. Dzięki temu możliwe będzie prawidłowe obliczenie wskaźnika nexus oraz
    wykazanie kwalifikowanego dochodu dla każdego odrębnie monetyzowanego IP.
    B. Projekty badawczo-rozwojowe
    Projekt „(...)”
    Projekt wspólny zrealizowany w celu wytworzenia nowego produktu: (...). Prace miały
    charakter twórczy i prowadzone były systematycznie w pełnym cyklu wytwarzania
    oprogramowania: (...).
    (...)
    Projekt realizowano przy użyciu (...). Rezultatem jest nowy, samodzielny utwór w postaci
    programu komputerowego (kod źródłowy widżetów, logika biznesowa, warstwa
    prezentacji, narzędzia administracyjne oraz dokumentacja projektowo-techniczna). Utwór
    wytworzono w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Strumienie danych
    wejściowych nie stanowią części kwalifikowanego prawa, Spółka wykorzystuje je wyłącznie
    jako dane źródłowe.
    Wymaga podkreślenia, że efektem projektu (...) było zarówno powstanie nowego produktu
    (o tej samej nazwie) jak również stworzenie nowych innych wersji programów
    komputerowych, opisanych szerzej w sekcji C poniżej.
    Projekt „(...)”
    Druga wersja była jednocześnie kontynuacją i wyraźnym rozwinięciem produktu. Prace
    ruszyły po zamknięciu wersji bazowej, a ich celem było dostarczenie nowych typów
    widżetów, objęcie kolejnych dyscyplin oraz zbudowanie zestawu narzędzi ułatwiających
    wdrożenia i samoobsługę klientów. Projekt miał charakter badawczo-rozwojowy i
    obejmował pełny cykl wytwarzania oprogramowania, od analizy i projektowania
    architektury oraz interfejsu, przez implementację, po testy funkcjonalne, integracyjne,
    wydajnościowe i bezpieczeństwa w środowisku testowym, a następnie wdrożenie
    produkcyjne.
    W ramach rozbudowy powstały nowe (...). W zakresie, w jakim opisane funkcjonalności są
    częścią bieżącego produktu, stanowią one element samodzielnego utworu w postaci
    programu komputerowego. Strumienie danych wejściowych, w tym (...), pełnią wyłącznie
    rolę źródła danych i nie wchodzą w skład kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Projekt „(...)”
    Spółka w 2024 r. zrealizowała projekt rozwojowy „(...)”. Celem było zbudowanie od
    podstaw (...).
    Prace miały charakter twórczy i były prowadzone w sposób systematyczny. Zastosowano
    harmonogram i metodykę właściwą dla projektów badawczo-rozwojowych. Zakres
    obejmował pełen cykl wytwórczy: analizy biznesowe i techniczne, zaprojektowanie
    architektury, wytworzenie kodu, przygotowanie i konfigurację środowisk testowych, testy
    funkcjonalne, integracyjne i bezpieczeństwa, usuwanie błędów w środowisku BETA, a
    następnie wdrożenie na produkcję oraz testy akceptacyjne.
    (...)
    Efektem projektu jest nowa wersja programu komputerowego w rozumieniu prawa
    autorskiego. Spółce przysługują autorskie prawa majątkowe do wytworzonego kodu i
    modułów narzędziowych. Wprowadzone zmiany nie mają charakteru rutynowego,
    ponieważ obejmują (...). (...). Rezultaty prac są udokumentowane w repozytoriach kodu z
    historią wersji, w protokołach testów i w notatkach wdrożeniowych. Strumienie danych
    wykorzystywane do testów i demonstracji pełnią rolę źródeł informacji i nie stanowią
    części kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Projekt „(...)”

    Spółka zrealizowała projekt „(...)”, którego celem było (...).
    Prace miały charakter twórczy i były prowadzone systematycznie zgodnie z planem
    właściwym dla działalności badawczo-rozwojowej. Obejmowały pełen cykl życia
    oprogramowania: analizę wymagań biznesowych i technicznych, zaprojektowanie
    architektury i modelu domenowego, implementację oraz przygotowanie środowisk
    testowych, a następnie testy i wdrożenie produkcyjne. Zespół zaprojektował od podstaw
    struktury danych dla (...), ujednolicił słowniki zdarzeń i logikę incydentów, rozbudował
    istniejące punkty dostępu API (adresy i metody wywołań) oraz zapewnił zgodność
    wsteczną tam, gdzie było to wymagane. W miejscach, w których zmiany były przełomowe,
    zastosowano wersjonowanie, aby umożliwić klientom bezpieczne przejście na nową
    funkcjonalność.
    (...)
    Z perspektywy technicznej i operacyjnej projekt nie był rutynową modyfikacją. Wymagał
    zaprojektowania nowych struktur oraz logiki przetwarzania danych, więc nie można go
    zredukować do prostego skopiowania istniejących schematów. (...) Wdrożone rozwiązania
    stały się również bazą do kolejnych rozszerzeń w tym samym standardzie, co ogranicza
    przyszłe nakłady na modyfikacje wstecz.
    W trakcie prac wykorzystano m.in. (...). Z punktu widzenia IP Box istotne jest, że
    rezultatem prac jest autorski program komputerowy w postaci kodu źródłowego nowych
    modułów API, modeli danych i logiki biznesowej wraz z dokumentacją techniczną w
    zakresie utworu. (...)
    Projekt „(...)”
    Spółka zrealizowała projekt „(...)” w celu wytworzenia nowego produktu, który (...). Prace
    miały charakter badawczo-rozwojowy i obejmowały zaprojektowanie modelu generowania
    oraz doboru treści, przygotowanie architektury rozwiązania i wytworzenie kodu
    źródłowego tworzącego kompletny program komputerowy od logiki biznesowej, przez
    warstwę prezentacji, po moduły integracyjne. Realizacja przebiegała według pełnego cyklu
    wytwórczego: analiza wymagań, projekt architektury i interfejsów, implementacja,
    przygotowanie środowisk, testy funkcjonalne, integracyjne, wydajnościowe i
    bezpieczeństwa w środowisku BETA, a następnie wdrożenie do produkcji i testy
    akceptacyjne.
    Finalny produkt obejmuje (...). W zakresie danych wejściowych Spółka korzysta m.in. z
    licencjonowanej bazy danych dostarczanej przez podmiot powiązany; licencja zapewnia
    wyłącznie dostęp do danych i nie obejmuje nabycia wyników prac B+R ani nabycia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. (...).
    Rozwiązanie zbudowano w standardowej architekturze aplikacji internetowej. (...). Projekt
    prowadzono z wykorzystaniem standardowych narzędzi inżynierskich do kontroli wersji,
    środowisk deweloperskich, projektowania interfejsów i utrzymywania dokumentacji.
    Dzięki temu powstał pełny materiał dowodowy ciągłości i systematyczności prac,
    obejmujący specyfikacje, protokoły testów i historię zmian.
    Rezultat nie jest prostą ani rutynową modyfikacją istniejących rozwiązań. Powstał nowy
    mechanizm automatycznego generowania ciekawostek w ujednoliconym modelu, nowa
    warstwa interaktywności powiązana z kursami oraz pełna samoobsługa konfiguracji i
    lokalizacji po stronie klienta - elementy wcześniej niedostępne w ekosystemie Spółki. Z
    punktu widzenia IP Box efektem prac jest autorski program komputerowy, do którego
    Spółce przysługują autorskie prawa majątkowe. Zewnętrzne dane są wyłącznie
    materiałem wejściowym i nie stanowią części kwalifikowanego prawa. (...).
    C. Wykaz i opis kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    „(...)” (dalej: „(...)”) w wersji drugiej to program komputerowy (...).

    Najnowsze wydanie zostało zbudowane od podstaw - z nowym kodem, architekturą i
    funkcjami, których wcześniej nie było (m.in. panel konfiguracyjny, interaktywne widżety,
    raportowanie).
    „(...)” (dalej: „(...)”) w wersji drugiej (...). W wyniku prac powstała nowa wersja programu z
    nowymi funkcjami i modułami.
    „(...)” to samodzielny program komputerowy (...).
    Dla uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca wskazuje, że program (...) powstał w wyniku
    projektu B+R o tej samej nazwie (...). Efektem tego projektu B+R były również nowe wersje
    produktów (...) i (...), opisane wyżej.
    „(...)” dostarcza (...).
    „(...)” udostępnia (...).
    „(...)” to program (...).
    Zagadnienie wspólnej nazwy handlowej
    W uzupełnieniu powyższego wykazu Wnioskodawca wskazuje, że nowe wersje programów
    komputerowych powstałe w wyniku prac rozwojowych Spółki (np. (...) czy (...)) często
    posiadają analogiczną lub bardzo zbliżoną nazwę handlową. Fakt wykorzystania
    analogicznej nazwy produktu dla ich nowych wersji wynika z utrwalenia określonej ich
    marki (rozpoznawalności) na rynku.
    W piśmie z 7 października 2025 r., będącym uzupełnieniem wniosku, wskazali Państwo co
    następuje.
    1. Czy wskazany we wniosku program komputerowy „(...)” oraz najnowsze wersje
      programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” powstały w wyniku prowadzonej
      przez Państwa Spółkę działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a
      pkt 26-28 ustawy o CIT?
    1) Tak. Wszystkie wskazane we wniosku programy komputerowe oraz ich najnowsze
      wersje powstały w wyniku prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-
      rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
    2. Czy efekty Państwa pracy dotyczące tworzenia i rozwijania ww. oprogramowań,
      będących przedmiotem złożonego wniosku, zawsze są utworami w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
      (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), tj.:
        - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
          są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
        - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
          umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
          przewidzieć jako mające charakter powtarzalny
        - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
          zlecanych przez klientów?
          W zakresie objętym wnioskiem efekty prac mają cechy utworu w rozumieniu
          ustawy o prawie autorskim, tj.:
        1) odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i stanowią nową wartość
          niematerialną,
        2) nie są efektem wyłącznie technicznej pracy, której rezultaty da się z góry
          przewidzieć jako powtarzalne,

        3) nie są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zleconych przez
          klientów - wymagają twórczych wyborów co do koncepcji, struktury i
          implementacji.
    3. Czy wskazany we wniosku program komputerowy „(...)” oraz najnowsze wersje
      programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” podlegają odrębnej ochronie
      prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
      Tak. Każdy z wymienionych produktów stanowi autorski program komputerowy i
      podlega ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych. Ochroną objęta jest w szczególności warstwa programistyczna tych
      rozwiązań: kod źródłowy i wynikowy, moduły i komponenty oraz elementy
      niezbędne do działania programu w zakresie przewidzianym prawem. Pojęcie
      „programu komputerowego” rozumiemy szeroko i funkcjonalnie, zgodnie z
      Objaśnieniami MF.
    4. Kto konkretnie w Państwa Spółce wytworzył program komputerowy „(...)” oraz
      najnowsze wersje programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)”, tj. pracownicy
      Państwa Spółki zatrudnieni na podstawie umowy o pracę i/lub umowy zlecenie/o
      dzieło, czy Podwykonawcy B2B prowadzący działalności gospodarcze?
      Współpracownicy współpracujący z Wnioskodawcą w oparciu o model B2B w ramach
      zespołów projektowych B+R, działający na podstawie umów przewidujących
      przeniesienie autorskich praw majątkowych na Spółkę.
    5. Czy najnowsze wersje programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” stanowią
      odrębne od ich poprzednich wersji kwalifikowane prawa własności intelektualnej w
      postaci autorskich praw do programów komputerowych?
      Najnowsze wersje programów komputerowych „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” stanowią
      odrębne od ich poprzednich wersji kwalifikowane prawa własności intelektualnej w
      postaci autorskich praw do programów komputerowych w myśl art. 74 ust. 1 ustawy
      z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
      poz. 24 ze zm.).
    6. Czy prowadzą Państwo (będą prowadzić) odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z
      art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, w sposób, który umożliwia złożenie prawidłowego
      zeznania podatkowego za dany rok podatkowy za który chcą Państwo skorzystać z
      preferencji IP BOX, w przewidzianym dla tej czynności terminie?
      Na dzień złożenia wniosku Spółka nie prowadziła ewidencji, o której mowa w art. 24e
      ust. 1 ustawy o CIT. Spółka jest w trakcie wdrażania odrębnej ewidencji „per
      kwalifikowane IP/per wersja”, która zostanie uruchomiona i będzie prowadzona w
      sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów (bezpośrednich i
      pośrednich) oraz dochodu/straty dla każdego kwalifikowanego IP, jak również
      obliczenie wskaźnika nexus, tak aby możliwe było złożenie prawidłowego zeznania
      podatkowego za rok, za który Spółka skorzysta z preferencji IP BOX. Do czasu
      pełnego wdrożenia ewidencji Spółka nie stosuje preferencji IP BOX.
    7. Czy nabyta przez Państwa od podmiotu powiązanego licencja na bazę danych została
      wykorzystana przez Państwa w prowadzonej bezpośrednio przez Państwa Spółkę
      działalność badawczo-rozwojową związanej z wytworzeniem kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, będących przedmiotem wniosku?

      Tak. Licencja na bazę danych została wykorzystana w prowadzonej bezpośrednio
      przez Spółkę działalność badawczo-rozwojową związaną z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ściślej programu komputerowego
      „(...)”.
    8. Jakie konkretnie „koszty wspólne” są przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku
      nr 11?
      Spółka rozumie przez „koszty wspólne” takie wydatki, które związane są zarówno z
      prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej, jak i z ogólnym funkcjonowaniem
      przedsiębiorstwa, a których nie da się w sposób obiektywny przypisać do jednego
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Koszty te nie mają charakteru
      zamkniętego katalogu, jednak w praktyce obejmują najczęściej:
        1) koszty ogólnego zarządu - koszty kadry zarządzającej Spółki;
        2) wynagrodzenia członków zarządu;
        3) wynagrodzenia pracowników, niezwiązanych bezpośrednio z tworzeniem
          oprogramowania;
        4) koszty delegacji i diet;
        5) koszty utrzymania i wyposażenia biura;
        6) koszty utrzymania zaplecza socjalnego;
        7) koszty mediów (np. woda, prąd);
        8) koszty sprzątania;
        9) koszty marketingu i promocji Spółki;
      10) koszty prowadzenia księgowości;
      11) koszty bankowości - koszty związane z obsługą bankową Spółki (jej rachunków);
      12) koszty administracji Spółki - koszty związane z obsługą, utrzymaniem,
          administrowaniem i organizacją działalności Spółki;
      13) koszty materiałów biurowych;
      14) koszty zakupu środków czystości;
      15) koszty kadrowej obsługi Spółki;
      16) koszty licencji programów wykorzystywanych w całej Spółce;
      17) koszty usług obcych;
      18) koszty związane z infrastrukturą IT;
      19) koszty usług prawnych, doradczych i doradztwa podatkowego;
      20) koszty nabywanego sprzętu komputerowego.
    9. Czy „koszty wspólne” dotyczą funkcjonowania całego przedsiębiorstwa czy też tylko
      określonego obszaru działalności Państwa Spółki (jakiego)?
      Przez „koszty wspólne” rozumiemy wydatki związane zarówno z wytworzeniem,
      rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanych IP, jak i z ogólnym funkcjonowaniem
      działalności gospodarczej, których nie można obiektywnie przypisać do jednego,
      konkretnego IP.
    10. Czy jest możliwe przyporządkowanie przez Państwa „kosztów wspólnych” do danego
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
      Koszty możliwe do jednoznacznego przypisania do danego IP będą rozliczane
      bezpośrednio. Koszty wspólne, których nie można obiektywnie przypisać do jednego
      IP, Spółka będzie przyporządkowywać do poszczególnych KPWI proporcjonalnie do
      udziału przychodów z tych IP w łącznych przychodach z kwalifikowanych IP w danym
      roku podatkowym (klucz przychodowy). Wyniki alokacji będą ujmowane w ewidencji,
      o której mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

    Pytania
    1. Czy najnowsza wersja oprogramowania (...) stanowi odrębne kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy prawidłowe jest stanowisko
      Spółki, zgodnie z którym, dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszej wersji
      oprogramowania (...), Spółka powinna uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od
      momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją oprogramowania, z
      wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tego
      oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji?
    3. Czy najnowsza wersja oprogramowania (...) stanowi odrębne kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?
    4. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3, czy prawidłowe jest stanowisko
      Spółki, zgodnie z którym, dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszej wersji
      oprogramowania (...), Spółka powinna uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od
      momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją oprogramowania, z
      wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tego
      oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji?
    5. Czy najnowsza wersja oprogramowania (...) stanowi odrębne kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?
    6. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, czy wskaźnik nexus dla (...) należy
      ustalać wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych na tę generację, z
      wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych rozwiązań?
    7. Czy najnowsza wersja oprogramowania (...) stanowi odrębne kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?
    8. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 7 jest twierdząca, czy wskaźnik nexus dla najnowszej
      wersji oprogramowania (...) należy ustalać wyłącznie na podstawie kosztów
      poniesionych na tę generację, z wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych
      rozwiązań?
    9. Czy program (...) stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu
      art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?
  10. Czy w przypadku programu (...), Spółka powinna uwzględnić w mianowniku wskaźnika
      nexus koszty nabycia licencji na bazę danych od podmiotu powiązanego, jeżeli w
      ramach tej transakcji nie dochodzi do nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych
      ani do przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a baza danych
      stanowi wyłącznie zasób informacyjny wykorzystywany przez oprogramowanie
      Spółki?
  11. Czy Wnioskodawca, ustalając dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      może dokonać alokacji kosztów wspólnych (w tym m.in. kosztów wynagrodzeń
      zespołu badawczo-rozwojowego) do poszczególnych kwalifikowanych IP w proporcji
      odpowiadającej udziałowi przychodów uzyskanych z danego IP w łącznych
      przychodach Spółki z kwalifikowanych IP w danym roku podatkowym (tzw. klucz
      przychodowy)?
  12. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym momentem powstania nowego
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (IP) w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt
      8 uCIT, w przypadku kolejnych wersji rozwijanego oprogramowania (...), jest moment
      zakończenia prac rozwojowych potwierdzonych raportem z realizacji projektu B+R,
      które prowadzą do wprowadzenia istotnych nowych funkcjonalności, cech

      technologicznych lub użytkowych, umożliwiających odrębną komercjalizację tego IP
      oraz wyodrębnienie przychodów z tego tytułu?
  13. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka może zastosować preferencję IP Box:
      (i) w zeznaniu CIT-8 za rok, w którym ewidencja z art. 24e ust. 1 nie była prowadzona
      na bieżąco, jeżeli sporządzi ją przed złożeniem zeznania, oraz (ii) poprzez korektę
      zeznań za lata nieprzedawnione po sporządzeniu takiej ewidencji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Spółka stoi na stanowisku, że najnowsza wersja (...) stanowi odrębne kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej. Wersja ta zawiera istotne, nierutynowe zmiany technologiczne i
    funkcjonalne, wytworzone w ramach działalności B+R. Posiada także własną (...), co
    pozwala na wyodrębnienie przychodów per wersja.
    Ad 2
    W ocenie Spółki wskaźnik nexus dla najnowszej wersji (...) należy wyliczać wyłącznie na
    podstawie kosztów poniesionych od rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją. Koszty
    dotyczące wcześniejszych wersji, komercjalizowanych odrębnie, nie powinny być
    uwzględniane. Takie podejście zapewnia zgodność kalkulacji z faktycznym cyklem
    wytwórczym danego IP.
    Ad 3
    Spółka uważa, że najnowsza wersja (...) spełnia przesłanki odrębnego kwalifikowanego IP.
    Modyfikacje mają charakter istotny i twórczy, obejmując nowe funkcje i rozwiązania
    techniczne. Równolegle prowadzona jest odrębna (...), co umożliwia wyodrębnienie
    przychodów.
    Ad 4
    Wskaźnik nexus dla najnowszej wersji (...) powinien być liczony wyłącznie z kosztów
    przypisanych do tej wersji od momentu startu prac. Koszty starszych wersji należy
    pominąć. Zapewnia to przejrzystość i prawidłową korelację kosztów i efektów.
    Ad 5
    Najnowsza generacja (...) stanowi odrębne kwalifikowane IP. Zawiera (...), co łącznie tworzy
    nowy jakościowo zakres programu. Zmiany mają charakter twórczy i nierutynowy.
    Ad 6
    Wskaźnik nexus dla (...) powinien obejmować wyłącznie koszty tej generacji, od chwili
    rozpoczęcia prac nad (...). Koszty wcześniejszych rozwiązań należy wyłączyć. Odzwierciedla
    to realny proces tworzenia konkretnego prawa.
    Ad 7
    (...) w wersji 2 stanowi odrębne kwalifikowane IP. Rozszerzenie o trzy dyscypliny wymagało
    zaprojektowania nowych struktur danych, logiki i endpointów, co ma charakter istotny i
    twórczy. Funkcjonalny zakres i dokumentacja potwierdzają samodzielność tej wersji.
    Ad 8
    Wskaźnik nexus dla najnowszej wersji (...) powinien uwzględniać wyłącznie koszty
    poniesione na wytworzenie/rozwój tej wersji. Wydatki dotyczące wcześniejszych wersji nie
    podlegają wliczeniu. Taki podział odpowiada odrębnej komercjalizacji i ewidencji per
    wersja.
    Ad 9
    Oprogramowanie (...) stanowi kwalifikowane IP jako autorski program komputerowy
    Spółki. Korzystanie z licencjonowanych danych od podmiotu powiązanego nie pozbawia

    statusu kwalifikowanego IP po stronie Spółki, ponieważ przedmiotem prawa jest kod i
    rozwiązania programistyczne. Licencjonowane dane nie są częścią kwalifikowanego IP
    Spółki.
    Ad 10
    Koszty licencji na bazę danych (...) od podmiotu powiązanego nie powinny być
    uwzględniane we wskaźniku nexus, nie stanowią nabycia wyników prac B+R ani nabycia
    kwalifikowanego IP po stronie Spółki. Wydatki te mogą natomiast być ujęte przy ustalaniu
    dochodu/straty z kwalifikowanego IP.
    Ad 11
    Spółka stoi na stanowisku, że dopuszczalne jest alokowanie kosztów wspólnych do
    poszczególnych IP z zastosowaniem klucza przychodowego. Klucz będzie stosowany
    konsekwentnie, udokumentowany i weryfikowalny. Zapewni to rzetelne przypisanie
    kosztów do źródeł przychodu.
    Ad 12
    Za moment powstania nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Spółka
    uznaje zakończenie projektu potwierdzone kartą projektu, dokumentującą akceptację
    wdrożenia na środowisko produkcyjne oraz zamknięcie prac rozwojowych nad daną
    wersją. Wyznaczenie momentu zakończenia prac B+R jako granicy „powstania” nowego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) ma charakter ewidencyjno-
    dowodowy i służy spełnieniu wymogów art. 24e uCIT (wyodrębnienie per IP).
    Ad 13
    Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki 5% do dochodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniu CIT-8 za rok, w którym ewidencja, o której mowa w
    art. 24e ust. 1 uCIT, nie była prowadzona na bieżąco, o ile ewidencja ta zostanie
    sporządzona po zakończeniu roku i przed złożeniem zeznania oraz pozwala na
    wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa, przyporządkowanie przychodów i
    kosztów, ustalenie dochodu lub straty oraz obliczenie wskaźnika nexus.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1-8
    Zgodnie z objaśnieniami Ministra Finansów dotyczącymi preferencji IP Box oraz
    ugruntowaną praktyką interpretacyjną organów podatkowych, przesłanką uznania
    autorskiego prawa do programu komputerowego za kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej jest jego twórczy, indywidualny charakter, wynikający z działalności
    badawczo-rozwojowej podatnika. Program komputerowy, podlegający ochronie prawnej
    na mocy art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to w rozumieniu
    prawa utwór, który każdorazowo musi być efektem działalności twórczej, będącej
    wyrazem indywidualnej kreacji intelektualnej autora lub zespołu autorów.
    Dynamiczny rozwój technologii sprawia, że zarówno doktryna, jak i praktyka, wskazują na
    konieczność szerokiego, funkcjonalnego rozumienia pojęcia „programu komputerowego”,
    przy czym dla celów podatkowych każda nowa wersja oprogramowania powstała w
    wyniku prac rozwojowych powinna być analizowana pod kątem spełnienia przesłanek
    uznania jej za odrębny utwór, a tym samym - za odrębne kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej. Co istotne, jak wynika wprost z objaśnień MF, program komputerowy
    podlega ochronie prawnej, o ile stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od sposobu wyrażenia czy
    przeznaczenia.
    W praktyce gospodarczej naturalnym zjawiskiem jest wieloetapowy rozwój
    oprogramowania, polegający nie tylko na wprowadzaniu drobnych, rutynowych
    modyfikacji, ale również na wdrażaniu rozwiązań o charakterze nowatorskim, znacząco

    zmieniających strukturę lub funkcjonalność istniejącego już programu. Takie działania
    mają charakter twórczy i w rezultacie prowadzą do powstania nowego utworu w
    rozumieniu prawa autorskiego, stanowiącego odrębny przedmiot ochrony. Nowa wersja
    programu komputerowego, która jest efektem zaawansowanych prac rozwojowych, a nie
    jedynie prostą aktualizacją czy naprawą błędów, powinna być uznana za samodzielne,
    niezależne kwalifikowane prawo własności intelektualnej, funkcjonujące w obrocie
    prawnym i gospodarczym autonomicznie względem wcześniejszych wersji.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie potwierdzał, że nowa wersja
    oprogramowania może stanowić odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    tak między innymi w interpretacji z 10 lutego 2022 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.638.2021.1.
    MF: „(...) z objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dot. IP-BOX (akapit Nr 51) wynika,
    że „rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności
    rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego
    kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to
    rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny
    rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej
    postaci, o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już
    istniejącego kwalifikowanego IP”.
    Ponadto w akapicie Nr 54 ww. objaśnień Ministerstwo Finansów wskazuje, że „rozwijanie”
    i „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych
    podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności
    kwalifikowanego IP”.
    W świetle powyższego, podkreślenia wymaga, że skoro ulepszenie oprogramowania
    zostało dokonane w ramach działalności badawczo-rozwojowej i stanowi ono nowy utwór
    o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne), który jednocześnie będzie
    podlegać ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, to ww. ulepszenie tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania
    stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji aplikacji prawo własności intelektualnej
    (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).”
    Konsekwencją powyższego jest konieczność prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    każdej takiej wersji programu komputerowego, obejmującej zarówno przychody, jak i
    koszty bezpośrednio oraz pośrednio związane z danym kwalifikowanym IP. Taki sposób
    postępowania jest nie tylko zgodny z przepisami uCIT, w szczególności art. 24d i 24e, ale
    również z wykładnią przedstawioną w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej. Wyraźnie akcentuje się w nich, że podatnik zobowiązany jest do
    wyodrębnienia każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz do
    przyporządkowania do niego jedynie tych kosztów, które faktycznie służyły wytworzeniu,
    rozwinięciu lub ulepszeniu danego prawa.
    W tym kontekście, przy kalkulacji wskaźnika nexus dla nowej, wyodrębnionej wersji
    oprogramowania, należy uwzględniać wyłącznie koszty poniesione w związku z
    działalnością badawczo-rozwojową dotyczącą tej konkretnej wersji. Nie jest dopuszczalne,
    aby do kalkulacji wskaźnika nexus włączać koszty historyczne, poniesione na wcześniejsze
    wersje oprogramowania, które stanowiły odrębne utwory i odrębne kwalifikowane prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu uCIT. Stanowisko to znajduje potwierdzenie
    zarówno w objaśnieniach podatkowych, jak i w indywidualnych interpretacjach
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 16 lipca 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.237.2024.2.PK wskazano, że:
    „Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.”
    Takie podejście zapewnia spójność systemową przepisów dotyczących preferencji IP Box,
    odpowiada celowi ustawodawcy w zakresie stymulowania innowacyjności poprzez
    premiowanie faktycznych efektów działalności badawczo-rozwojowej, a jednocześnie

    gwarantuje prawidłowość i przejrzystość rozliczeń podatkowych. W rezultacie,
    uzasadnione jest stanowisko, zgodnie z którym każda nowa wersja programu
    komputerowego, powstała w wyniku istotnych, twórczych zmian, powinna być
    kwalifikowana jako odrębne prawo własności intelektualnej, a przy kalkulacji wskaźnika
    nexus należy brać pod uwagę wyłącznie koszty związane z tą wersją, pomijając historyczne
    nakłady dotyczące poprzednich wersji oprogramowania.
    Kontynuacja nazwy handlowej
    Finalnie, Wnioskodawca podkreśla, że fakt kontynuacji nazwy handlowej (marketingowej)
    dla kolejnych wersji programu, stanowiących odrębne programy komputerowe, stanowi
    normę na rynku programów komputerowych. Znamiennym przykładem pozostaje seria
    systematów operacyjnych Windows, które choć czasem diametralnie od siebie inne,
    zawierały wspólny człon nazwy oraz zmienny element wskazujący na wersję (np. XP, 98,
    Vista etc.). Zjawisko to dotyczy wielu programów komputerowych, o bardzo
    rozpoznawalnych markach (np. program Word, Excel, PowerPoint).
    W ocenie Wnioskodawcy, zachowanie analogicznej nazwy handlowej, poznanej już przez
    klientów, dla wybranych produktów (np. (...) czy (...)) nie wpływa na fakt, że ich nowe
    wersje stanowią oddzielne programy komputerowe. Wartym podkreślenia jest również, że
    nowe wersje produktów są oddzielenie wyceniane.
    Przyjęcie stanowiska przeciwnego powodowałoby, że faktycznie nie byłoby możliwe
    oddzielenie poszczególnych kwalifikowanych IP od siebie i tym samym wyliczenia
    wskaźnika Nexus. Dla zobrazowania tego zjawiska warto rozważyć sytuację systemu
    operacyjnego Windows 12, gdzie ze względu na tę samą nazwę („Windows”) konieczne
    byłoby sięgnięcie do czasów Windows 95 (lub nawet wcześniej) dla zebrania wszystkich
    kosztów wytworzenia tego programu.
    Ad 9
    Pojęcie „programu komputerowego” należy ujmować szeroko i funkcjonalnie. Ochrona
    prawnoautorska obejmuje nie tylko kod źródłowy i wynikowy, lecz także funkcjonalne
    części składowe programu, w tym opis procedur operacyjnych, interfejs spełniający
    warunek interoperacyjności oraz „zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych”. Tak rozumiane oprogramowanie jako „copyrighted software”, funkcjonalnie
    równoważne patentowi w ujęciu BEPS Action 5 - mieści się w katalogu kwalifikowanych IP,
    o ile zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w działalności B+R i podlega ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim oraz art. 24d uCIT. Program oparty na
    bazie danych, który projektuje i wykorzystuje strukturę danych poprzez logikę biznesową,
    modele i interfejsy, spełnia te kryteria i jako oprogramowanie stanowi kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    Sama baza danych jako zbiór informacji nie stanowi odrębnego KPWI, ponieważ katalog
    kwalifikowanych praw ma charakter enumeratywny i obejmuje m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego, a nie treść danych. W realiach sprawy Wnioskodawcy
    rezultatem prac są autorskie programy komputerowe obejmujące kod nowych modułów
    API, modele danych i logikę biznesową, natomiast zewnętrzne treści przetwarzane przez
    API nie stanowią elementu kwalifikowanego prawa. W konsekwencji program oparty na
    bazie danych, jako twórcze oprogramowanie, kwalifikuje się jako KPWI, o ile został
    wytworzony, rozwinięty lub ulepszony w działalności badawczo-rozwojowej.
    Ad 10
    Koszty licencji na bazę danych, która jest jedynie zasobem informacji, nie mieszczą się w
    kategoriach c ani d wzoru nexus. Litera c obejmuje nabycie wyników prac B+R związanych
    z KPWI od podmiotu powiązanego, natomiast litera d nabycie kwalifikowanego IP.
    Definicje tych pozycji wynikają wprost z Objaśnień MF (pkt 108), które rozdzielają: a)
    własne B+R, b) nabycie wyników B+R od niepowiązanego, c) nabycie wyników B+R od
    powiązanego, d) nabycie kwalifikowanego IP. Skoro Spółka nabywa dostęp/licencję do

    danych, a nie wyniki B+R ani kwalifikowane IP, wydatek pozostaje poza literami c/d i nie
    powinien być wliczany do wskaźnika nexus. Jednocześnie może on wpływać na kalkulację
    dochodu/straty z KPWI zgodnie z ogólnymi zasadami.
    Ad 11
    W ocenie Spółki, w sytuacji gdy nie jest możliwe przypisanie określonych kosztów
    wyłącznie do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Spółka jest
    uprawniona do alokowania tych kosztów zgodnie z kluczem przychodowym. Przyjęta
    metodologia polega na tym, że wydatki wspólne, ponoszone na funkcjonowanie całego
    przedsiębiorstwa, a niemożliwe do bezpośredniego przypisania, są rozdzielane na
    przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz pozostałych źródeł, w
    proporcji odpowiadającej udziałowi przychodów z kwalifikowanych IP w ogólnej kwocie
    przychodów Spółki.
    Spółka prowadzi szczegółową ewidencję kosztów, w której wyodrębnia te wydatki, które
    można bezpośrednio przypisać do konkretnego prawa własności intelektualnej. Pozostałe
    koszty, dotyczące ogólnej działalności gospodarczej takie jak wydatki na obsługę prawną,
    księgową, opłaty za media, wynagrodzenia osób administracyjnych czy koszty najmu biura
    alokuje przy użyciu klucza przychodowego. W praktyce oznacza to, że koszty pośrednie są
    przyporządkowywane do przychodów z IP Box w tej samej proporcji, w jakiej przychody z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej pozostają do łącznych przychodów Spółki
    w danym roku podatkowym.
    Stosowanie klucza przychodowego znajduje potwierdzenie zarówno w przepisach uCIT
    (art. 15 ust. 2 i 2a uCIT), jak i w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS, przykładowo w
    interpretacji z 11 czerwca 2025 r. 0111-KDIB1-3.4010.170.2025.2.MBD, w której wskazano
    że: „w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów
    przypadających na poszczególne źródła, to przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich
    poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz
    przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła
    pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku
    podatkowym.”
    Ad 12
    W świetle Objaśnień IP Box podatnik musi wyodrębnić każde kwalifikowane IP w księgach i
    zapewnić ewidencję pozwalającą ustalić przychody i koszty przypadające na każde IP
    oddzielnie. Skoro wskaźnik nexus oblicza się per IP, a jego wartość liczy się kumulatywnie
    w czasie życia danego prawa, to racjonalnym i weryfikowalnym punktem granicznym dla
    „powstania” nowego IP jest zakończenie prac rozwojowych potwierdzone akceptacją
    wdrożenia na środowisko produkcyjne. Od tej chwili możliwa jest odrębna eksploatacja i
    komercjalizacja wersji oraz prowadzenie samodzielnej ewidencji przychodów i kosztów.
    Taki wybór punktu odniesienia pozostaje w pełnej zgodzie z wymogiem ewidencyjnym
    „per IP” oraz konstrukcją nexus przedstawioną przez MF.
    Ad 13
    W art. 24e ust. 1 uCIT ustawodawca określa zakres ewidencji, a w art. 24e ust. 2 wskazuje
    skutek braku możliwości ustalenia dochodu z kwalifikowanych praw. Przepisy nie
    wprowadzają wymogu prowadzenia ewidencji „na bieżąco”. Kluczowe jest to, aby w
    momencie wykazania preferencji możliwe było ustalenie przychodów, kosztów, dochodu
    lub straty oraz wskaźnika nexus odrębnie dla każdego prawa. Takie rozumienie
    potwierdza aktualna praktyka interpretacyjna po kontrolach sądowych.
    W interpretacji indywidualnej DKIS z 13 maja 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.544.2022.12.
    MBD, wydanej po wyroku NSA z 7 grudnia 2023 r., II FSK 535/23, oraz WSA w Rzeszowie z
    9 lutego 2023 r., I SA/Rz 739/22, organ uznał za prawidłowe stanowisko, że podatnik może

    zaprowadzić ewidencję z art. 24e ust. 1 po poniesieniu kosztów lub po powstaniu
    przychodów oraz że może skorygować zeznania CIT za poprzednie lata w celu
    skorzystania z IP Box. W judykaturze konsekwentnie przyjmuje się, że przepisy o IP Box
    nie nakładają obowiązku bieżącego prowadzenia ewidencji, a decydująca jest jej
    kompletność i weryfikowalność na potrzeby wykazania dochodu w zeznaniu lub jego
    korekcie. W szczególności potwierdzono to m.in. w wyrokach WSA w Szczecinie z 8 grudnia
    2021 r., I SA/Sz 854/21, oraz WSA w Gorzowie Wlkp. z 20 maja 2021 r., I SA/Go 79/21.
    Tym samym, skoro Spółka jest w stanie odtworzyć ewidencję IP Box w oparciu o
    prowadzoną dokumentację B+R i ewidencję zarządczą oraz wyodrębnia przychody na
    poziomie poszczególnych IP, spełnia warunek z art. 24e ust. 1 uCIT i może zastosować
    preferencję zarówno w zeznaniu za dany rok, jak i w korekcie za lata nieprzedawnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),
      działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania
      naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
      zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.),
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    ustawy o CIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-
    rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt
    26 ustawy o CIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna
    być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania naukowe, tj. badania podstawowe i badania aplikacyjne (zdefiniowane w art.
      4a pkt 27 ustawy o CIT) oraz
    - prace rozwojowe (o których mowa w art. 4 pkt 28 ustawy o CIT).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, do którego odsyła art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie
    mogą stanowić prac rozwojowych.
    W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie
    wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji
    nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii, czy nowego systemu
    organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają na istniejącej
    wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i
    mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie
    nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty
    gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej
    działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym
    zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe,
    działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju
    technik, biura studiów i projektów itp.).
    Podkreślić w tym miejscu należy, że przepisy o działalności badawczo-rozwojowej należy
    interpretować ściśle. Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności
    badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26-
    28 updop, co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie
    nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają
    odtwórczego charakteru), związanych z postępem naukowym czy technologicznym.
    Przechodząc do kwestii preferencyjnego opodatkowania 5% stawką podatkową dochodów
    uzyskiwanych przez podatnika z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazuję,
    że regulacje dotyczące stosowania tej preferencji zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e
    updop.

    Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,
      podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 24d ust. 2 updop,
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:
      podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w
    takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest
    możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do
    preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
    Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b)*1,3/(a+b+c+d),
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

      c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:
      do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
    przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
    Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop:
    dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty
    przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
      1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi,
      4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop,
    zostały określone w art. 24e updop.
    W myśl art. 24e ust. 1 updop:
    podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej
      ewidencji rachunkowej;
    2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe
      spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku
      gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub

      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a
      w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:
      w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie
      dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest
      obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
    Analizując powyższe przepisy wskazać należy, że kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    - zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    - należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT;
    - podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zatem, kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach
    prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że zakres
    działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań podatnika
    zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, i że
    działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-rozwojową.
    Warunkiem zastosowania preferencji IP-Box jest, by przedmiot ochrony kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, w tym przypadku - autorskiego prawa do programu
    komputerowego - został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej (B+R).
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. (akapit
    111) podatnik nie jest zobowiązany do samodzielnego prowadzenia prac badawczo-
    rozwojowych tj. możliwe jest nabywanie wyników prac badawczo-rozwojowych od innych
    podmiotów. Niemniej jednak nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych powinno
    skutkować ich dalszym wykorzystaniem w prowadzonej przez podatnika działalności B+R.
    W takim przypadku kalkulacja wskaźnika nexus wskazuje na ich odpowiednie
    umiejscowienie we wzorze tj. pod lit. „b” lub „c”. W tym zakresie akapit 109 objaśnień
    wskazuje również, że im więcej procesów związanych z innowacjami, podatnik będzie
    przeprowadzał we własnym zakresie lub zlecał podmiotom niepowiązanym, tym większy
    będzie kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką.
    Powyższe wynika z podejścia wymaganego przez OECD, zgodnie z którym dochody
    związane z kwalifikowanym IP mogą być korzystnie opodatkowane jedynie w takim
    zakresie, w jakim konkretne kwalifikowane IP przynoszące przychód jest efektem prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika (zob. między innymi
    akapit nr 29 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5), czyli prac, które wymagają
    poniesienia kwalifikowanych kosztów uwzględnionych we wskaźniku nexus (akapit 109
    Objaśnień).
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że to współpracownicy
    współpracujący z Wnioskodawcą w oparciu o model B2B w ramach zespołów
    projektowych B+R, działający na podstawie umów przewidujących przeniesienie
    autorskich praw majątkowych na Spółkę, wytworzyli program komputerowy „(...)” oraz
    najnowsze wersje programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)”.
    Zatem, całość prac programistycznych wykonywana jest przez osoby prowadzące
    działalność gospodarczą a „efekt” tych prac w postaci gotowego programu

    komputerowego jest następnie przez Państwa udostępniany klientom w postaci
    udzielanych licencji albo w modelu abonamentowym „Software as a Service (SaaS). Nie
    można stwierdzić, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny uprawnia do uznania, że
    prowadzą Państwo działalność badawczo-rozwojową dokonując jedynie, jak wskazano
    powyżej, dalszego udostępniania efektów tych prac na rzecz swoich klientów. Nie sposób
    dopatrzyć się w sposobie Państwa działania wymienionych w objaśnieniach podatkowych
    niezbędnych elementów działalności B+R, odwołujących się do twórczego działania,
    systematyczności, zwiększenia zasobów wiedzy itp.
    Powyższe elementy działalności B+R pojawiają się na etapie prac zespołu programistów, z
    którymi współpracują Państwo na zasadzie umów B2B i jako wyniki ich pracy badawczo-
    rozwojowej mogłyby być uwzględnione w Państwa działalności B+R, o ile jednak
    działalność charakteryzująca się ww. elementami byłaby również faktycznie przez Państwa
    prowadzona, co jak wskazano powyżej, nie wynika z przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy. Za działalność B+R nie można uznać nabywania efektów usług programistycznych
    od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i dalszego ich udostępniania w
    postaci licencji (w niezmienionej formie) na rzecz swoich klientów albo w modelu
    abonamentowym „Software as a Service (SaaS).
    Tym samym, brak prowadzenia przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej
    uniemożliwia skorzystanie przez Państwa z preferencji IP Box.
    Zatem, Państwa stanowisko dotyczące pytań nr 1, 3, 5, 7 i 9 w zakresie ustalenia, czy
    wskazane przez Państwa najnowsze wersje programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”,
    „(...)” oraz program „(...)”, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, uznaję za
    nieprawidłowe. Bowiem, z opisu sprawy nie wynika, aby najnowsze wersje programów
    komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” oraz program „(...)” zostały wytworzone,
    rozwinięte lub ulepszone przez Państwa w ramach prowadzonej przez Państwa
    działalności badawczo-rozwojowej. Nie spełnili Państwo jednej z przesłanek
    warunkujących uznanie ww. programów za kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 3, 5, 7 i 9 jest zatem
    nieprawidłowe.
    Jednocześnie informuję, że nie rozstrzygam kwestii objętej sformułowanymi warunkowo
    pytaniami nr 2, 4, 6 i 8, tj. w zakresie ustalenia:
    - czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, dla celów kalkulacji wskaźnika
      nexus dla najnowszej wersji oprogramowania „(...)”, Spółka powinna uwzględniać
      wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją
      oprogramowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój
      poprzednich wersji tego oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej
      komercjalizacji,
    - czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, dla celów kalkulacji wskaźnika
      nexus dla najnowszej wersji oprogramowania „(...)”, Spółka powinna uwzględniać
      wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją
      oprogramowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój
      poprzednich wersji tego oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej
      komercjalizacji,
    - czy wskaźnik nexus dla „(...)” należy ustalać wyłącznie na podstawie kosztów
      poniesionych na tę generację, z wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych
      rozwiązań,

    - czy wskaźnik nexus dla najnowszej wersji oprogramowania „(...)” należy ustalać
      wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych na tę generację, z wyłączeniem
      kosztów dotyczących wcześniejszych rozwiązań,
    gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji twierdzącej oceny
    stanowiska w zakresie pytań nr 1, 3, 5 i 7, tj. potwierdzenia, czy wskazane przez Państwa
    najnowsze wersje programów komputerowych: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” będące efektem
    tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.
    Mając powyższe na uwadze wskazuję, że skoro działalność opisana we wniosku nie spełnia
    warunków do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową prowadzoną przez Państwa,
    to nie mogą Państwo w tym zakresie skorzystać z preferencji IP Box, o których mowa w
    art. 24d updop. Tym samym, ocena Państwa stanowiska dotycząca ustalenia, czy:
    - w przypadku programu (...), Spółka powinna uwzględnić w mianowniku wskaźnika nexus
      koszty nabycia licencji na bazę danych od podmiotu powiązanego, jeżeli w ramach tej
      transakcji nie dochodzi do nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani do
      przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a baza danych stanowi
      wyłącznie zasób informacyjny wykorzystywany przez oprogramowanie Spółki,
    - Wnioskodawca, ustalając dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, może
      dokonać alokacji kosztów wspólnych (w tym m.in. kosztów wynagrodzeń zespołu
      badawczo-rozwojowego) do poszczególnych kwalifikowanych IP w proporcji
      odpowiadającej udziałowi przychodów uzyskanych z danego IP w łącznych
      przychodach Spółki z kwalifikowanych IP w danym roku podatkowym (tzw. klucz
      przychodowy),
    - prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym momentem powstania nowego
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (IP) w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8
      uCIT, w przypadku kolejnych wersji rozwijanego oprogramowania (np. (...)), jest
      moment zakończenia prac rozwojowych potwierdzonych raportem z realizacji
      projektu B+R, które prowadzą do wprowadzenia istotnych nowych funkcjonalności,
      cech technologicznych lub użytkowych, umożliwiających odrębną komercjalizację tego
      IP oraz wyodrębnienie przychodów z tego tytułu,
    - w przedstawionym stanie faktycznym Spółka może zastosować preferencję IP Box: (i) w
      zeznaniu CIT-8 za rok, w którym ewidencja z art. 24e ust. 1 nie była prowadzona na
      bieżąco, jeżeli sporządzi ją przed złożeniem zeznania, oraz (ii) poprzez korektę zeznań
      za lata nieprzedawnione po sporządzeniu takiej ewidencji,
      stała się bezprzedmiotowa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.