Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-490/15/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-07-16
Teza: Czy w przypadku braku zapłaty braku zapłaty po upływie terminu płatności określonego na fakturze dokumentującej WNT, Spółka jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności?
Słowa kluczowe: korekta; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; wierzytelność
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2015 r. (data wpływu 7 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku niedokonania zapłaty w terminie 150 dni - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku niedokonania zapłaty w terminie 150 dni.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów. Dostawy towaru od kontrahenta unijnego potwierdzane są fakturami z terminem płatności wykazanym na fakturze. Spółka od powyższych transakcji wykazuje podatek należny oraz odlicza podatek naliczony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 i 5 oraz art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku braku zapłaty braku zapłaty po upływie terminu płatności określonego na fakturze dokumentującej WNT, Spółka jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 89b ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania w przypadku braku zapłaty po upływie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze dokumentującej WNT.

W konsekwencji, Spółka nie jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności.

Art. 89b ustawy o VAT mówi: „w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze”.

Zatem przepis ten dotyczy transakcji dostawy towarów, które zostały dokonane na terytorium kraju. W związku z tym artykuł ten będzie dotyczył transakcji dokonanych na terytorium Polski, co tym samym wyklucza się jego zastosowanie w przypadku WNT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku od towarów i usług w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Należy wskazać, że od 1 stycznia 2013 r. normy prawne, zawarte w art. 89a i 89b ustawy o podatku od towarów i usług, regulujące powyższe kwestie, obowiązują w brzmieniu nadanym na podstawie art. 11 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012r. poz. 1342).

W odniesieniu do podatnika będącego dłużnikiem zastosowanie znajduje art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

W myśl cytowanego powyżej przepisu, dłużnik ma obowiązek skorygowania odliczonego podatku naliczonego wynikającego z faktury jeżeli nie ureguluje należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Obowiązek dokonania takiej korekty ciąży na dłużniku bez względu na to czy jego wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi, czy też nie, tzn. czy wykorzystał możliwość odzyskania zapłaconego do urzędu podatku VAT po wystawieniu faktury, która nie została uregulowana przez kontrahenta (dłużnika).

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w przypadku niedokonania zapłaty po upływie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze dokumentującej WNT.

Z literalnego brzmienia powołanego powyżej przepisu wynika, że dotyczy on transakcji dostawy towarów lub świadczenia usług, które dokonane zostały na terytorium kraju.

Zaznaczyć należy, iż podatek VAT jest podatkiem mającym charakter terytorialny. Zatem opodatkowaniu tym podatkiem podlegają czynności mające miejsce na danym obszarze. Taki też charakter ma polski podatek od towarów i usług, zgodnie z którym opodatkowaniu podlegają tylko czynności, których miejscem świadczenia było/jest/będzie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis art. 5 ust. 1 ustawy zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Wskazać należy, iż powołany art. 5 ustawy o VAT, określa przedmiotowy zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Konstruując ten przepis ustawodawca wyraźnie rozgraniczył czynności i zdarzenia w odniesieniu do których znajdują zastosowanie przepisy ustawy. Wyliczenie w nim zawarte wskazuje na odmienność tych czynności oraz przekłada się na ich różne traktowanie podatkowe. I tak, czym innym dla ustawodawcy jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (pkt 1), a czym innym wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju (pkt 4).

Powyższe wskazuje zatem, że w sytuacji, gdy w art. 89b ustawy prawodawca odnosi się do dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju, tym samym odnosi się do czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z powyższego wynika, iż art. 89b ustawy nie ma zastosowania w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy.

W związku z powyższym zauważyć należy, że regulacja art. 89b ustawy nakłada na dłużnika obowiązek skorygowania podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca rozlicza podatek należny na podstawie uregulowań art. 17 ust. 1 pkt 3 i 5, a faktury dokumentujące transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (wystawione są przez podmioty zagraniczne prowadzące działalność gospodarczą niemające w Polsce siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ani miejsca zamieszkania) nie zawierają kwoty podatku VAT, Spółka nie ma obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku niezapłacenia przez nią kwoty wynikającej faktury w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.