Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-890/10-2/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-06
Teza: należy stwierdzić, że ponoszone wydatki na ukończenie podyplomowych studiów z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; studia-studia podyplomowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 30.09.2010 r. (data wpływu 04.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków na podyplomowe studia z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków na podyplomowe studia z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni od dnia 01.12.2009 r. prowadzi działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Urzędzie Gminy, która polega na nauce języków obcych. Wnioskodawczyni prowadzi zajęcia z języka angielskiego na różnych poziomach zaawansowania. Współpracuje z kilkoma szkołami językowymi (m.in T.). W związku ze sporym doświadczeniem w nauczaniu języka angielskiego, chciałaby w przyszłości zostać metodykiem. Do zadań metodyka należą: przygotowywanie planów nauczania, rozkładów materiału, wizytacje a także rekrutacje kandydatów na stanowisko lektora dla swoich klientów. Wnioskodawczyni podnosi, iż praca na stanowisku metodyka wymaga nie tylko znajomości języka obcego, lecz również znajomości zagadnień z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi, odpowiednich metod kwalifikacji i rekrutacji a także znajomości nowoczesnych instrumentów polityki personalnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawczynię na opłatę czesnego za podyplomowe studia z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi Wnioskodawczyni będzie mogła zaliczyć jako koszt podatkowy w świetle ustawy o pdof w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Wnioskodawczyni podnosi, iż kierunek studiów podyplomowych obejmuje:

*   Przemiany gospodarki światowej a nowe tendencje w zarządzaniu
*   Strategia i budowa potencjału społecznego firmy
*   Rekrutacja, selekcja i adaptacja,
*   Metody i techniki motywowania pracowników
*   Metody i techniki oceniania pracowników
*   Doskonalenie i rozwój kompetencji pracowników
*   Zarządzanie i organizacja funkcji kadrowej
*   Prawne aspekty ZZL
*   Umowy i spory zbiorowe
*   Negocjacje i Mediacje
*   Finansowe aspekty ZZL
*   Zarządzanie wiedzą w organizacjach uczących się
*   Komunikacja interpersonalna
*   Zarządzanie zmianą
*   Zarządzanie czasem
*   Warsztat kultura organizacyjna jako podstawa ZZL
*   Budowa i kierowanie zespołem zadaniowym
*   Innowacje i podejmowanie decyzji
*   Seminarium dyplomowe

Uzyskana wiedza pozwoli Wnioskodawczyni na podniesienie swoich kwalifikacji jako przyszłego metodyka, co bezpośrednio wpłynie na wzrost konkurencyjności Wnioskodawczyni na rynku pracy, a także podniesienie jakości jej usług. Posiadając dyplom potwierdzający kwalifikacje, Wnioskodawczyni będzie mogła zaoferować swoim klientom usługi na wysokim poziomie merytorycznym a także profesjonalne podejście do powierzonych jej zadań.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Przez pojęcie „zachować" należy rozumieć „dochować coś w stanie niezmienionym, nienaruszonym, utrzymać”. Natomiast „zabezpieczyć” oznacza „uczynić bezpiecznym, niezagrożonym, dać ochronę”. Można więc przyjąć, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, które umożliwią dalsze funkcjonowanie źródła. Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Wydatki na podyplomowe studia z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi w celu zostania metodykiem nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do stwierdzenia, czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawczynię na podyplomowe studia z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,
*   czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie nauki języka angielskiego. Wnioskodawczyni współpracuje z kilkoma szkołami językowymi. W związku ze sporym doświadczeniem w nauczaniu języka angielskiego Wnioskodawczyni chciałaby zostać metodykiem po ukończeniu podyplomowych studiów z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi. Do zadań metodyka należą: przygotowywanie planów nauczania, rozkładów materiału, wizytacje a także rekrutacje kandydatów na stanowisko lektora dla swoich klientów. Wnioskodawczyni podnosi, iż praca na stanowisku metodyka wymaga nie tylko znajomości języka obcego, lecz również znajomości zagadnień z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi, odpowiednich metod kwalifikacji i rekrutacji a także znajomości nowoczesnych instrumentów polityki personalnej. Uzyskana wiedza pozwoli Wnioskodawczyni na podniesienie swoich kwalifikacji jako przyszłego metodyka, co bezpośrednio wpłynie na wzrost konkurencyjności Wnioskodawczyni na rynku pracy, a także podniesienie jakości jej usług.

W świetle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż ukończenie podyplomowych studiów z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi i zostanie metodykiem ma na celu zachowanie obecnego źródła przychodu oraz pozyskiwanie coraz większej liczby klientów.

Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego i przedstawione zdarzenia przyszłe, należy stwierdzić, że ponoszone wydatki na ukończenie podyplomowych studiów z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jednakże zauważyć należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Końcowo zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzania postępowania dowodowego, które wskazywałoby, że poniesiony wydatek spełnia znamiona kosztu podatkowego. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.