Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-351/16/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-03
Teza: w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów podatkowych prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej wydatków poniesionych tytułem dojazdu prywatnym samochodem do miejsca pracy, a także sposobu ich ujęcia w rocznym zeznaniu podatkowym
Słowa kluczowe: dojazdy; koszt; praca; samochód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 1 kwietnia 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 6 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów podatkowych prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej wydatków poniesionych tytułem dojazdu prywatnym samochodem do miejsca pracy, a także sposobu ich ujęcia w rocznym zeznaniu podatkowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów podatkowych prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej wydatków poniesionych tytułem dojazdu prywatnym samochodem do miejsca pracy, a także sposobu ich ujęcia w rocznym zeznaniu podatkowym.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej (33% udziałów). Podatek dochodowy od osób fizycznych rozlicza na „zasadach ogólnych”, a zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Do wyliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych uwzględniała wspólne koszty uzyskania przychodu spółki cywilnej, zgodnie z ww. wysokością udziałów oraz koszty indywidualne (w wysokości 100%), niezbędne do prowadzonej działalności: składki na Fundusz pracy, ubezpieczenie OC od prowadzonej działalności, koszty dojazdu do pracy.

Zgodnie z ustawą nakładającą obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia na każdego ze wspólników spółki cywilnej, prowadzących usługowo księgi rachunkowe, Wnioskodawczyni zawarła i opłaciła polisę OC na swoje nazwisko. Ubezpieczyciel poinformował, że polisa winna być wykupiona i wystawiona na każdego ze wspólników osobno, w przeciwnym wypadku może to skutkować sporem z zakładem ubezpieczeń na etapie zgłaszania szkody i domagania się wypłaty odszkodowania.

Koszty dojazdu do pracy są rozliczane na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu i nie stanowią kosztów uzyskania przychodu spółki cywilnej. Faktury są wystawiane na nazwisko i NIP Wnioskodawczyni. Samochód nie jest środkiem trwałym spółki, tylko własnością Wnioskodawczyni. Nie jest wykorzystywany do spraw służbowych, dotyczących spółki, tylko i wyłącznie na dojazdy do pracy.

Każdy ze wspólników ponosi indywidualne koszty uzyskania przychodu w różnej wysokości. Różnice wynikają z wysokości polis OC (uzależnione od zakresu obowiązków wspólnika), odległości miejsca zamieszkania wspólnika od siedziby firmy, obowiązku opłacania składek na Fundusz pracy.

W załączniku PIT-B do zeznania rocznego PIT-36 w części C.1 w pozycji 26 Wnioskodawczyni wykazuje koszty wspólne spółki, a w pozycji 27 koszty przeliczone proporcjonalnie do udziałów. W części C.2 w pozycji 38 wykazuje koszty indywidualne (Fundusz pracy, składki OC prowadzonej działalności oraz koszty dojazdów do pracy) z udziałem 100%.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy prawidłowo zaliczam indywidualne koszty uzyskania przychodu w wysokości 100%, tj. koszty paliwa na dojazdy do pracy własnym samochodem?

(część pytania oznaczonego we wniosku Nr 1)

Czy prawidłowo ujmuję indywidualne koszty uzyskania przychodu w załączniku PIT/B do zeznania rocznego PIT-36 w części C.2.2 w pozycji 38?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawczyni, do wyliczenia podatku prawidłowo zalicza indywidualne koszty uzyskania przychodu w wysokości 100%. Również prawidłowo ujmuje te koszty w załączniku PIT/B do zeznania rocznego PIT-36 w części C.2 w pozycji 38.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 – dalej: „K.c”.), przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach (art. 867 § 1 K.c.).

Spółka cywilna, jako osobowa spółka prawa cywilnego, na gruncie podatków dochodowych nie posiada zdolności podatkowej. Tym samym z punktu widzenia podatków dochodowych, podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki, a nie spółka. Sposób opodatkowania dochodu (przychodu) z tytułu udziału w spółce cywilnej, jest uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem ww. spółki jest osoba fizyczna, to dochód (przychód) z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U z 2012 r., poz. 361 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. Zgodnie z art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Przy czym, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Powyższe oznacza, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Wydatki muszą być zatem związane z wykonywaną działalnością gospodarczą i poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z tej działalności i nie mogą być wymienione w katalogu wydatków nie uznawanych za taki koszt. Niespełnienie którejkolwiek z wyżej wskazanych przesłanek wyklucza możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Ciężar udowodnienia związku tego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą spoczywa na podatniku wywodzącym z powyższego zdarzenia określone skutki podatkowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, jej udziały w spółce wynoszą 33%. Przychody i koszty podatkowe spółki rozlicza proporcjonalnie do jej udziału w spółce. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni ponosi również koszty, które wyłącznie jej dotyczą, tj. m.in. wydatki na dojazdy do pracy prywatnym samochodem.

Mając powyższe na względzie wskazać należy, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Stosownie do art. 23 ust. 5 ww. ustawy, przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 i 46, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu obowiązana jest osoba używająca tego pojazdu. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu używania samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

Z powyższego wynika, że jeżeli codzienne dojazdy Wnioskodawczyni z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania działalności są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania spółki cywilnej, a w konsekwencji do osiągnięcia przez Wnioskodawczynię przychodów, wydatki poniesione na ten cel mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej do wysokości określonej w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warunkiem koniecznym zaliczenia wydatków poniesionych na ww. cel do kosztów uzyskania przychodów jest właściwe prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdów oraz prawidłowe dokumentowanie poniesionych wydatków.

Jednakże z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, ustalone powyżej koszty dojazdu do siedziby spółki prywatnym samochodem, wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni nie będą jej indywidualnym wydatkiem, lecz w istocie wydatkiem ponoszonym w związku z prowadzoną w formie spółki cywilnej działalnością gospodarczą. Zatem wydatki te będą stanowiły dla niej jako wspólnika spółki cywilnej koszt uzyskania przychodów proporcjonalnie do jej udziału w zysku spółki, zgodnie z cytowanym art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do sposobu ujęcia ww. wydatków w zeznaniu podatkowym wskazać należy, że podatnicy opodatkowujący dochody z działalności gospodarczej wg skali podatkowej rocznego rozliczenia podatkowego dokonują na zeznaniu PIT-36. Niezbędnym załącznikiem takich zeznań jest PIT/B, stanowiący informację o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej, w której wykazywane są odrębnie przychody, koszty ich uzyskania oraz dochód/strata z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki niebędącej osobą prawną, w załączniku PIT/B podaje się odrębnie dane dotyczące przychodów, kosztów ich uzyskania oraz dochodu/straty spółki oraz ich część przypadającą na danego podatnika (czyli wspólnika spółki) stosownie do procentowo określonego udziału w jej zyskach.

Zatem, wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię na dojazd do miejsca wykonywania działalności gospodarczej należy ująć jako koszty wspólne spółki cywilnej, w której Wnioskodawczyni jest wspólnikiem w części C.1. w poz. 26 załącznika PIT/B, a w poz. 27 tego załącznika koszty przeliczone proporcjonalnie do udziału Wnioskodawczyni w spółce cywilnej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie wskazać należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.