Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1006/11/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-09-28
Teza: Opodatkowanie usług dotyczących organizacji i prowadzenia opisanych szkoleń, w zakresie których Wnioskodawca nie posiada akredytacji, które nie są w całości finansowane ze środków publicznych i które jedynie w części są organizowane i prowadzone w formach i na zasadach, o których mowa w treści przepisów Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych z podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych.
Słowa kluczowe: kształcenie; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2011r. (data wpływu 14 czerwca 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 lipca 2011r. oraz pismem z dnia 12 września 2011r. (data wpływu 16 września 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług dotyczących organizacji i prowadzenia opisanych szkoleń, w zakresie których Wnioskodawca nie posiada akredytacji, które nie są w całości finansowane ze środków publicznych i które jedynie w części są organizowane i prowadzone w formach i na zasadach, o których mowa w treści przepisów Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych z podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie opodatkowania usług dotyczących organizacji i prowadzenia opisanych szkoleń, w zakresie których Wnioskodawca nie posiada akredytacji, które nie są w całości finansowane ze środków publicznych i które jedynie w części są organizowane i prowadzone w formach i na zasadach, o których mowa w treści przepisów Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych z podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 lipca 2011r. oraz pismem z dnia 12 września 2011r. (data wpływu 16 września 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 31 sierpnia 2011r. znak: IBPP1/443-1005,1006/11/KW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń. Przedmiotowe szkolenia mają charakter kompetencyjny, w zakresie kształcenia zawodowego związanego z pracami na wysokościach.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w odniesieniu do żadnego innego spośród prowadzonych przez siebie szkoleń m.in. z uwagi na fakt, iż ich program nie obejmuje liczbę godzin mniejszą od wymaganego celem uzyskania stosownej akredytacji (tj. mniej niż 30 godzin).

Jedno ze szkoleń, na które Wnioskodawca nie posiada akredytacji jest finansowane w całości ze środków pochodzących z Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Zdarzają się również szkolenia, za które odpłatność jest w części finansowana ze środków pochodzących z Wojewódzkiego Urzędu Pracy a pozostała część przez kursantów.

Ponadto Wnioskodawca zaznaczył, że prowadzone przez Wnioskodawcę szkolenia każdorazowo – choć jedynie w części – obejmują zagadnienia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, o których mowa w przepisach Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych.

W uzupełnieniu z dnia 12 września 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, że:

1\. Wnioskodawca prowadzi szkolenia:

a. Szkolenia w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości.

Szkolenia wstępne:

1.  szkolenie wstępne pięciodniowe (40 godzin lekcyjnych) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp budowlany 2 dni + dostęp linowy 2 dni + organizator 1 dzień
2.  szkolenie wstępne czterodniowe (32 godziny lekcyjne) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości - dostęp budowlany 2 dni + dostęp linowy 2 dni
3.  szkolenie wstępne trzydniowe (24 godziny lekcyjne) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości - dostęp budowlany
4.  szkolenie wstępne trzydniowe (24 godziny lekcyjne) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości - dostęp linowy
5.  szkolenie wstępne dwudniowe (16 godzin lekcyjnych) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp podstawowy
6.  jednodniowe szkolenie wstępne - w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp podstawowy – pełny zakres 2-dniowego szkolenia realizowany w formie samokształcenia i 12-sto godzinnych intensywnych zajęć praktycznych, oraz dodatkowo indywidualna ocena kursanta (w cenie szkolenia)
7.  dwudniowe szkolenie wstępne – w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp budowlany – pełny zakres 3-dniowego szkolenia realizowany w formie samokształcenia i 20-sto godzinnych intensywnych zajęć praktycznych, oraz dodatkowo indywidualna ocena kursanta (w cenie szkolenia).

Szkolenia okresowe:

1.  szkolenie okresowe jednodniowe (8 godzin lekcyjnych) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp podstawowy
2.  szkolenie okresowe dwudniowe (16 godzin lekcyjnych) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp budowlany
3.  szkolenie okresowe dwudniowe (16 godzin lekcyjnych) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp linowy
4.  szkolenie okresowe dwudniowe (16 godzin lekcyjnych) w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp budowlany + dostęp linowy
5.  jednodniowe szkolenie okresowe w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości – dostęp budowlany – pełny zakres 2-dniowego szkolenia realizowany w formie samokształcenia i 12-sto godzinnych intensywnych zajęć praktycznych, oraz dodatkowo indywidualna ocena kursanta (w cenie szkolenia)

Szkolenia dla przemysłu:

1.  jednodniowe szkolenie okresowe w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości w formie instruktażu zgodnie z ramówką rozporządzenia o szkoleniach dla pracowników na stanowiskach robotniczych

b. Szkolenie dla osób nadzorujących i kierujących pracami na wysokości (organizator bezpiecznej pracy na wysokości):

1.  szkolenie jednodniowe (8 godzin lekcyjnych) dla organizatora bezpiecznej pracy na wysokości (dla osób nadzorujących i kierujących)

c. Szkolenie w zakresie dokonywania przeglądu sprzętu ochrony indywidualnej w ramach danego zakładu pracy:

1.  szkolenie wstępne dwudniowe (16 godzin lekcyjnych) – przegląd sprzętu ochrony indywidualnej
2.  szkolenie okresowe jednodniowe (8 godzin lekcyjnych) – przegląd sprzętu ochrony indywidualnej

d. Szkolenie BHP przy obsłudze źródeł pól elektromagnetycznych:

1.  jednodniowe szkolenie BHP przy obsłudze źródeł pól elektromagnetycznych (praca w polu antenowym) – 4 godziny lekcyjne

2\. Wnioskodawca podlega pod nadzór Kuratora Oświaty w zakresie obejmującym prowadzenie szkoleń, na które posiada stosowną akredytację.

3\. Szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają charakteru zawodowego i są pomocnicze w stosunku do wykonywanych zawodów. W szczególności służą zapewnieniu bezpiecznego sposobu wykonywania pracy.

Uczestnikami przedmiotowych szkoleń są zarówno osoby, które dopiero będą wykonywać prace na wysokości jak i osoby już ją wykonujące. Dlatego w indywidualnych przypadkach uczestnicy szkoleń nabywają nowe informacje a w innych poszerzają oraz aktualizują posiadaną już wcześniej wiedzę i umiejętności.

4\. Szkolenia prowadzone są przez Wnioskodawcę w oparciu o:

1.  Polską Normę PN-EN 365 wprowadzoną przez Polski Komitet Normalizacyjny.
2.  Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 września 2003r. (Dz. U. Nr 178, poz. 1744 i 1745) zmieniające rozporządzenie w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy - paragraf 8e pkt 1 - zgodnie z którym: „Korzystanie z wejść wykonywanych z wykorzystaniem lin oraz sprzęt do ustalania pozycji pracownika muszą być zgodne z następującymi warunkami: 7) pracownicy powinni być odpowiednio przeszkoleni, szczególnie w zakresie wykonywanych czynności, w tym procedur ratowniczych."
3.  Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180, poz. 1860), którego rozdział V określa ramowy program szkolenia okresowego pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych. W przypadku szkoleń z zakresu bezpiecznej pracy na wysokości, jako zagrożenie omawiana jest problematyka upadku z wysokości. Jako zasady i metody likwidacji lub ograniczania zagrożenia omawiany jest instruktaż praktyczny, natomiast w temacie zasad postępowania w razie wypadku poruszane są kwestie ewakuacji i reakcji na szok wiszenia.

Powiązanie szkoleń z podstawą prawną, w oparciu, o którą prowadzone jest szkolenie…: TABELA - załącznik PDF str.7

5\. Szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.

6\. Wnioskodawca jest głównym i jedynym wykonawcą świadczonych usług szkoleniowych.

7\. Zleceniodawcami usług szkoleniowych są bądź podmioty gospodarcze bądź osoby fizyczne. W każdym przypadku strony określają zakres usług szkoleniowych, do przeprowadzenia których zobowiązuje się Wnioskodawca, który czyni to w imieniu własnym.

8.Uczestnikami szkoleń są podmioty gospodarcze podpisujące umowy z Wnioskodawcą. W przypadku, gdy zleceniodawcą jest osoba fizyczna, jest ona również uczestnikiem szkolenia.

9\. W ramach uczestnictwa w prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleniach, uczestnicy nabywają wiedzę oraz praktyczne umiejętności w zakresie podnoszenia bezpieczeństwa pracy na wysokości. Dzięki temu podczas wykonywanej pracy ich własne bezpieczeństwo jest lepiej chronione.

10\. Uczestnikami przedmiotowych szkoleń są zarówno osoby, które dopiero będą wykonywać prace na wysokości jak i osoby już ją wykonujące. Dlatego w indywidualnych przypadkach uczestnicy szkoleń nabywają nowe informacje a w innych poszerzają oraz aktualizują posiadaną już wcześniej wiedzę i umiejętności.

W pozostałych przypadkach szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają charakteru zawodowego i są pomocnicze w stosunku do wykonywanych zawodów. W szczególności służą zapewnieniu bezpiecznego sposobu wykonywania pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym, od dnia 1 stycznia 2011r. świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie organizacji i prowadzenia opisanych szkoleń, w zakresie których Wnioskodawca nie posiada akredytacji, które nie są w całości finansowane ze środków publicznych i które jedynie w części są organizowane i prowadzone w formach i na zasadach, o których mowa w treści przepisów Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie przez Wnioskodawcę usług w zakresie szkoleń kształcenia zawodowego które to szkolenia:

*   jedynie w części są prowadzone w formach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych,
*   nie są w całości finansowane ze środków publicznych,
*   Wnioskodawca nie posiada w tym zakresie akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,

jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Natomiast w przypadku szkolenia, na którego prowadzenie Wnioskodawca nie posiada stosownej akredytacji i jedynie w części jest ono prowadzone w formach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu Pracy i rozporządzeń wykonawczych, natomiast jest w całości finansowane ze środków pochodzących z Wojewódzkiego Urzędu Pracy, podlega ono zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 2011r. t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stawka podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Wszelkie zaś odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe \`(...)\`oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane,
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20, obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe \`(...)\`oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane,
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288, s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Od dnia 1 lipca 2011r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi szkolenia w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości, dla osób nadzorujących i kierujących pracami na wysokości (organizator bezpiecznej pracy na wysokości), w zakresie dokonywania przeglądu sprzętu ochrony indywidualnej w ramach danego zakładu pracy oraz szkolenie przy obsłudze źródeł pól elektromagnetycznych.

Szkolenia te są prowadzone w oparciu o Polską Normę PN-EN 365, rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 września 2003r. zmieniające w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Zleceniodawcami usług szkoleniowych są bądź podmioty gospodarcze bądź osoby fizyczne. W każdym przypadku strony określają zakres usług szkoleniowych, do przeprowadzenia których zobowiązuje się Wnioskodawca, który czyni to w imieniu własnym. Uczestnikami szkoleń są podmioty gospodarcze podpisujące umowy z Wnioskodawcą. W przypadku, gdy zleceniodawcą jest osoba fizyczna, jest ona również uczestnikiem szkolenia. W ramach uczestnictwa w prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleniach, uczestnicy nabywają wiedzę oraz praktyczne umiejętności w zakresie podnoszenia bezpieczeństwa pracy na wysokości. Dzięki temu podczas wykonywanej pracy ich własne bezpieczeństwo jest lepiej chronione.

W myśl art. 2375 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, zakres tego szkolenia, wymagania dotyczące treści i realizacji programów szkolenia, sposób dokumentowania szkolenia oraz przypadki, w których pracodawcy lub pracownicy mogą być zwolnieni z określonych rodzajów szkolenia.

Stosownie do powyższego zostało wydane rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180, poz. 1860 ze zm.), które zgodnie z § 1 określa:

1.  szczegółowe zasady szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, zwanego dalej "szkoleniem";
2.  zakres szkolenia;
3.  wymagania dotyczące treści i realizacji programów szkolenia;
4.  sposób dokumentowania szkolenia;
5.  przypadki, w których pracodawcy lub pracownicy mogą być zwolnieni z określonych rodzajów szkolenia.

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia pracodawca zapewnia pracownikowi odbycie, odpowiedniego do rodzaju wykonywanej pracy, szkolenia, w tym przekazanie mu informacji i instrukcji dotyczących zajmowanego stanowiska pracy lub wykonywanej pracy.

W myśl § 3 ww. rozporządzenia szkolenie zapewnia uczestnikom:

1.  zaznajomienie się z czynnikami środowiska pracy mogącymi powodować zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników podczas pracy oraz z odpowiednimi środkami i działaniami zapobiegawczymi;
2.  poznanie przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie niezbędnym do wykonywania pracy w zakładzie pracy i na określonym stanowisku pracy, a także związanych z pracą obowiązków i odpowiedzialności w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;
3.  nabycie umiejętności wykonywania pracy w sposób bezpieczny dla siebie i innych osób, postępowania w sytuacjach awaryjnych oraz udzielenia pomocy osobie, która uległa wypadkowi.

Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia szkolenie może być organizowane i prowadzone przez pracodawców lub, na ich zlecenie, przez jednostki organizacyjne prowadzące działalność szkoleniową w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Szkolenie osób będących pracodawcami, pracowników służby bhp oraz instruktorów i wykładowców tematyki bezpieczeństwa i higieny pracy prowadzą jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1 (ust. 2).

Zgodnie z § 5 ww. rozporządzenia pracodawca organizujący i prowadzący szkolenie oraz jednostka organizacyjna prowadząca działalność szkoleniową w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, zwani dalej "organizatorami szkolenia", zapewniają:

1.  programy poszczególnych rodzajów szkolenia opracowane dla określonych grup stanowisk;
2.  programy szkolenia instruktorów w zakresie metod prowadzenia instruktażu – w przypadku prowadzenia takiego szkolenia;
3.  wykładowców i instruktorów posiadających zasób wiedzy, doświadczenie zawodowe i przygotowanie dydaktyczne zapewniające właściwą realizację programów szkolenia;
4.  odpowiednie warunki lokalowe do prowadzenia działalności szkoleniowej;
5.  wyposażenie dydaktyczne niezbędne do właściwej realizacji programów szkolenia;
6.  właściwy przebieg szkolenia oraz prowadzenie dokumentacji w postaci programów szkolenia, dzienników zajęć, protokołów przebiegu egzaminów i rejestru wydanych zaświadczeń.

Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia szkolenie jest prowadzone jako szkolenie wstępne i szkolenie okresowe.

W myśl § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia programy szkolenia wstępnego oraz szkolenia okresowego, określające szczegółową tematykę, formy realizacji i czas trwania szkolenia, dla poszczególnych grup stanowisk opracowuje pracodawca lub w porozumieniu z pracodawcą - jednostka organizacyjna prowadząca działalność szkoleniową w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, na podstawie ramowych programów szkolenia.

Programy szkolenia powinny być dostosowane do rodzajów i warunków prac wykonywanych przez uczestników szkolenia, a ich realizacja powinna zapewnić spełnienie wymagań określonych w § 3 (ust. 2).

Programy szkolenia, na podstawie których były prowadzone aktualne szkolenia pracowników, powinny być przechowywane przez pracodawców (ust. 3).

Ramowe programy szkolenia są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia (ust. 4).

Zgodnie z art. 23715 § 2 ww. ustawy Kodeks pracy, ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac.

Stosownie do powyższego zostało wydane rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Dz. U. Nr 191, poz. 1596 ze zm.), które zgodnie z § 8a ust. 1 mówi, iż jeżeli tymczasowa praca na wysokości nie może być wykonana w sposób bezpieczny i zgodnie z warunkami ergonomicznymi z odpowiedniej powierzchni, wówczas:

1.  należy dokonać wyboru odpowiedniego sprzętu roboczego, który zapewni bezpieczne warunki pracy;
2.  należy zapewnić pierwszeństwo stosowania środków ochrony zbiorowej nad środkami ochrony indywidualnej;
3.  parametry sprzętu, o którym mowa w pkt 1, muszą być dostosowane do charakteru wykonywanej pracy, dających się przewidzieć obciążeń oraz zapewniać bezpieczne przemieszczanie się pracowników;
4.  należy dokonać wyboru najbardziej odpowiednich środków umożliwiających bezpieczny dostęp do miejsc tymczasowej pracy na wysokości, stosownie do różnicy wysokości i częstości jej pokonywania oraz czasu trwania użytkowania tych środków;
5.  wybrany sprzęt roboczy, w tym środki, o których mowa w pkt 4, powinny umożliwiać ewakuację pracowników w przypadku wystąpienia niebezpieczeństwa;
6.  przejście między środkami umożliwiającymi bezpieczny dostęp do miejsc tymczasowej pracy na wysokości i platformami, pomostami lub kładkami w obu ich kierunkach nie może stwarzać dla pracowników dodatkowego ryzyka upadku.

Tymczasowa praca na wysokości może być wykonywana tylko wtedy, gdy warunki pogodowe nie zagrażają bezpieczeństwu i zdrowiu pracowników (ust. 2).

Uwzględniając wyniki oceny ryzyka dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz w szczególności czas trwania pracy, a także uwarunkowania ergonomiczne występujące przy zastosowaniu wejść z wykorzystaniem lin i sprzętu do ustalania pozycji pracownika podczas pracy, należy zapewnić pracownikom siedziska z odpowiednim wyposażeniem (ust. 3).

W zależności od rodzaju sprzętu roboczego, który zapewni bezpieczne warunki pracy, należy zastosować:

1.  właściwe środki mające na celu zminimalizowanie ryzyka pracowników, związanego ze stosowaniem tego sprzętu;
2.  jeśli to konieczne, odpowiednie rozwiązania w celu zainstalowania zabezpieczeń zapobiegających upadkom pracowników wykonujących pracę na wysokości (ust. 4).

Zastosowane środki i rozwiązania, o których mowa w ust. 4, muszą być na tyle skuteczne, aby zapobiec upadkowi i obrażeniom pracownika wykonującego pracę na wysokości (ust. 5).

Wejścia z wykorzystaniem lin i sprzętu do ustalania pozycji pracownika podczas pracy mogą być stosowane tylko w warunkach, gdzie ocena ryzyka wskazuje, że praca może być wykonywana bezpiecznie i stosowanie innego, bezpieczniejszego sprzętu roboczego nie jest uzasadnione (ust. 6).

W myśl § 8e ust. 1 ww. rozporządzenia, korzystanie z wejść wykonywanych z wykorzystaniem lin oraz sprzęt do ustalania pozycji pracownika muszą być zgodne z następującymi warunkami:

1.  system wejścia z wykorzystaniem lin oraz sprzęt do ustalania pozycji pracownika powinny składać się co najmniej z dwóch oddzielnie zakotwiczonych lin:

1.  jednej jako drogi wejścia, zejścia i podtrzymującej - lina robocza,
2.  drugiej jako ubezpieczającej - lina bezpieczeństwa;

3.  pracownicy muszą być wyposażeni i używać odpowiednią uprząż oraz być przyczepieni za jej pomocą do liny bezpieczeństwa;
4.  lina robocza musi:

1.  być wyposażona w bezpieczne środki wejścia i zejścia i
2.  mieć samoblokujący się system zapobiegający upadkowi pracownika w przypadku utraty przez niego kontroli nad swoimi ruchami;

6.  lina bezpieczeństwa musi być wyposażona w ruchomy system zabezpieczenia pracownika przed upadkiem, który podąża za jego ruchami;
7.  narzędzia i inne akcesoria używane przez pracownika muszą być mocno przytwierdzone do jego uprzęży lub siedziska albo w inny odpowiedni sposób;
8.  praca musi być odpowiednio zaplanowana i nadzorowana, tak aby możliwe było natychmiastowe udzielenie pomocy pracownikowi w przypadku grożącego mu niebezpieczeństwa;
9.  pracownicy powinni być odpowiednio przeszkoleni, szczególnie w zakresie wykonywanych czynności, w tym procedur ratunkowych.

Należy nadmienić, że ww. rozporządzenie zostało zmienione rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 września 2003r. (Dz. U. Nr 178, poz. 1745) w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż przedmiotowe szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług. Osoby uczestniczące w przedmiotowych szkoleniach nabywają wiedzę oraz praktyczne umiejętności w zakresie podnoszenia bezpieczeństwa pracy na wysokości. Dzięki temu podczas wykonywanej pracy ich własne bezpieczeństwo jest lepiej chronione, służą zapewnieniu bezpiecznego sposobu wykonywania pracy

Zasady i formy przeprowadzania ww. szkoleń zostały ściśle uregulowane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy. Oznacza to, że spełniona jest też druga przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, tzn. szkolenia prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż szkolenia w zakresie bezpiecznej pracy na wysokości, dla osób nadzorujących i kierujących pracami na wysokości (organizator bezpiecznej pracy na wysokości) oraz szkolenie przy obsłudze źródeł pól elektromagnetycznych korzystają od dnia 1 stycznia 2011r. ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast szkolenie w zakresie dokonywania przeglądu sprzętu ochrony indywidualnej w ramach danego zakładu pracy nie będzie korzystało z powyższego zwolnienia, ponieważ Wnioskodawca wskazując podstawę prawną, w oparciu o którą jest przeprowadzane szkolenie, tj. Polską Normę PN-EN 365, nie wskazał form i zasad w oparciu o które te szkolenia mają się odbywać, co oznacza, że nie można uznać, że szkolenie prowadzone jest w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Tut. organ podkreśla w tym miejscu, że niniejszej interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o wskazany przez Wnioskodawcę w treści wniosku stan faktyczny, w szczególności jeśli chodzi o wskazane przez Wnioskodawcę przepisy innych gałęzi prawa niż prawo podatkowe, bowiem organ wydający interpretacje jest związany wyłącznie opisem przedstawionym przez Wnioskodawcę w treści wniosku i nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełniania czy modyfikowania stanu faktycznego.

Z wniosku wynika również, iż jedno ze szkoleń, na które Wnioskodawca nie posiada akredytacji jest finansowane w całości ze środków pochodzących z Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Zdarzają się również szkolenia, za które odpłatność jest w części finansowana ze środków pochodzących z Wojewódzkiego Urzędu Pracy a pozostała część przez kursantów.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że prowadzone przez Wnioskodawcę powyższe szkolenia, które mają na celu kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe oraz które są w całości finansowane przez Wojewódzki Urząd Pracy, a więc ze środków publicznych, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast w sytuacji gdy powyższe szkolenia nie są finansowane w całości lecz w co najmniej 70% ze środków publicznych zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. lub § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.