Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-4/12-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-26
Teza: Czy kwota meksykańskiego podatku VAT, zawarta w fakturach za usługi noclegowe oraz organizacji spotkań biznesowych, stanowi dla podatnika koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; Meksyk; podatek; usługi-usługi noclegowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15.12.2012 r. (data wpływu 02.01.2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania meksykańskiego podatku VAT za koszt uzyskania przychodu– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania meksykańskiego podatku VAT za koszt uzyskania przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik, będący wspólnikiem (komplementariuszem) spółki komandytowej, która to spółka w związku z realizacją projektu dofinansowanego ze środków pomocowych UE, nabyła w maju 2011 roku od kontrahenta meksykańskiego usługi zakwaterowania oraz organizacji spotkań biznesowych. Usługi te zostały wykonane na terytorium Meksyku. Po wykonaniu w/w usług spółka otrzymała od kontrahenta dwie faktury, obie wystawione zostały w dolarach amerykańskich (USD) oraz zawierały meksykański 11 % podatek VAT.

Spółka dokonała kwalifikacji w/w zdarzeń na gruncie podatku VAT w sposób następujący:

1.  usługi noclegowe - art. 28e ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. usługa opodatkowana w kraju położenia nieruchomości,
2.  usługi organizacji spotkań biznesowych - art. 28b ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. usługa opodatkowana w kraju siedziby usługobiorcy (podatnik rozpoznał import usług, podstawą opodatkowania jest kwota brutto z faktury meksykańskiej).

Wspólnicy spółki, w tym podatnik (wnioskodawca) dokonali kwalifikacji w/w zdarzeń na gruncie podatków dochodowych w sposób następujący:

1.  usługi noclegowe - kwota netto oraz meksykański podatek VAT stanowi koszt uzyskania przychodu podatnika,
2.  usługi organizacji spotkań biznesowych - kwota netto oraz meksykański podatek VAT stanowi koszt uzyskania przychodu podatnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota meksykańskiego podatku VAT, zawarta w fakturach za usługi noclegowe oraz organizacji spotkań biznesowych, stanowi dla podatnika koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota meksykańskiego podatku VAT, zawarta w fakturach za usługi noclegowe oraz usługi organizacji spotkań biznesowych, stanowi koszt uzyskania przychodu. Koszt ten spełnia wymogi postawione w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Potwierdzeniem naszego stanowiska jest indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 lipca 2010 r., nr ILPB3/423-298/10-4/MM, w której czytamy, że: „mając na uwadze fakt, iż Turcja nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej, wskazany powyżej podatek od wartości dodanej, wykazany na fakturach dokumentujących nabycie usług przez biuro w Turcji, nie jest odpowiednikiem podatku od towarów i usług obowiązującego na terenie Polski, a w konsekwencji nie podlega tym samym regulacjom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych co podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Reasumując powyższe, Spółka postępuje prawidłowo, zaliczając wydatki na nabycie przedmiotowych usług na rzecz biura łącznikowego w Turcji do kosztów uzyskania przychodów Spółki w wysokości brutto”.

Innym przykładem potwierdzającym nasze stanowisko jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 21 grudnia 2009 r., nr ITPB3/423-564a/09/AM, w której czytamy, że: „ze względu na fakt, iż Norwegia nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej, stąd też podatek od wartości dodanej nakładany zgodnie z przepisami obowiązującymi w powyższym zakresie na terytorium Królestwa Norwegii nie może być utożsamiany z polskim podatkiem od towarów i usług, ani podatkiem od wartości dodanej, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy d podatku od towarów i usług. Tym samym, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, Spółka jest zobowiązana uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów — wartość faktur dokumentujących poniesione koszty w kwocie brutto.”

Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów, wyrażonym w piśmie z 18 listopada 1994 r. (PO4/AK-722-883/94), podatnik, który w związku z wykonywaną działalnością poniósł wydatek za granicą, ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości brutto wynikającej z faktury. W związku z akcesją Polski do Unii Europejskiej oraz wejściem nowej ustawy o VAT, powyższe wyjaśnienia zachowały aktualność jedynie w odniesieniu do transakcji zawieranych poza granicami Wspólnoty. Jak wyjaśniło Ministerstwo Finansów w piśmie z 2 grudnia 2005 r. (PB3-1725/8213-280/WK/05), z uwagi na tożsamość polskiego podatku od towarów i usług z podatkiem od wartości dodanej obowiązujących w innych państwach członkowskich, podatek VAT naliczony w innych krajach Unii może stanowić koszt podatkowy dla polskiej firmy tylko i wyłącznie na takich samych zasadach co polski VAT.

W związku z powyższym, podatek VAT meksykański, a więc spoza terytorium Unii Europejskiej, został zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem, aby móc zaliczyć konkretne wydatki do kosztów uzyskania przychodów, niezbędne jest wykazanie związku między ich poniesieniem, a dążeniem do uzyskania przychodów. Do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Podatnik, będący wspólnikiem (komplementariuszem) spółki komandytowej, nabył w maju 2011 roku od kontrahenta meksykańskiego usługi zakwaterowania oraz organizacji spotkań biznesowych. Usługi te zostały wykonane na terytorium Meksyku. Po wykonaniu w/w usług spółka otrzymała od kontrahenta dwie faktury zawierające meksykański 11% podatek VAT. W tak przedstawionym stanie faktycznym, Spółka ma prawo zaliczyć podatek od wartości dodanej zawarty w fakturach otrzymanych od kontrahenta z Meksyku, do kosztów uzyskania przychodów.

W przepisie art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych unormowano sytuację podatników podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, chyba że spełnione są warunki szczególne ustalone w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, b, c ustawy. Zgodnie z art. 4a pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ilekroć w ustawie mowa o podatku od towarów i usług – oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Jednoznaczna definicja ustawowa pojęcia stanowiącego treść normy prawnej zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 46 updop wyklucza inne rozumienie. Z uwagi na powyższe zapłacony meksykański podatek od wartości dodanej, a wynikający ze stosownych faktur, stanowi koszt uzyskania przychodu, w sytuacji spełnienia wszystkich warunków wynikających z art. 15 ust. 1 updop .

Tym samym, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, Spółka jest zobowiązana uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów – wartość faktur dokumentujących poniesione koszty w kwocie brutto (koszt poniesiony), albowiem w przedstawionej sytuacji nie mają zastosowania odpowiednie regulacje ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odnoszące się do podatku od towarów i usług. Stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.