Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.667.2025.2.KKO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Zwolnienie od podatku VAT usług w zakresie nieodpłatnej
pomocy prawnej.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc prawna
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania udzielania nieodpłatnej
    pomocy prawnej za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT jest
    prawidłowe.
    Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
    30 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    - nieuznania udzielania nieodpłatnej pomocy, w ramach umowy zawartej z Powiatem i ze
      Stowarzyszeniem, za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    - obowiązku wystawienia faktury VAT z tytułu wykonania ww. czynności.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 30 lipca 2025 r. (data wpływu
    5 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych prowadzoną
    przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w ..... Wnioskodawczyni prowadzi Kancelarię
    Radcy Prawnego, w ramach której świadczy usługi prawnicze na rzecz osób fizycznych,
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz przedsiębiorców (osób fizycznych
    prowadzących działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych, w tym osób
    prawnych), dalej jako: Klienci, w zakresie, w jakim działalność radcy prawnego została
    uregulowana w odrębnych przepisach prawa m.in. w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o
    radcach prawych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 499). Działalność Wnioskodawczyni
    obejmuje udzielanie porad prawnych, sporządzanie opinii prawnych, opracowywanie
    projektów aktów prawnych oraz reprezentowanie Klientów przed sądami. W związku ze
    świadczeniem usług prawniczych w ramach prowadzonej Kancelarii Radcy Prawnego,
    Wnioskodawczyni zarejestrowała działalność gospodarczą wpisaną do CEiDG jako
    działalność prawniczą.
    Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT, w konsekwencji usługi świadczone na
    rzecz Klientów dokumentuje, w zależności od ich statusu, poprzez wystawienie faktury
    VAT albo rachunku. W ramach praktyki radcowskiej, Wnioskodawczyni świadczy
    nieodpłatną pomoc prawną oraz udziela nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na
    zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2021
    r. poz. 945 z późn. zm.), dalej jako: Ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, zapewnienie osobom uprawnionym nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz poradnictwa obywatelskiego należy do zadań zleconych Powiatu
    realizowanych przez Powiat samodzielnie albo w porozumieniu z gminami. Powiaty
    wykonują zadania związane z zapewnieniem nieodpłatnej pomocy prawnej poprzez
    utworzenie i organizację Punktów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej. Punkt Nieodpłatnej
    Pomocy Prawnej jest jednostką organizacyjną, w ramach której osoby uprawnione do
    nieodpłatnej pomocy prawnej mają możliwość konsultacji istotnych dla nich kwestii
    prawnych z prawnikiem, co do zasady adwokatem albo radcą prawnym.
    Do obowiązków Powiatu należy prowadzenie Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, w
    tym m.in. zapewnienie lokalu, w którym odbywają się konsultacje oraz jego wyposażenie i
    udostępnienie bazy aktów prawniczych, jak również dokonanie wyboru prawników,
    zlecenie im wykonywania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zawarcie odpowiednich

    umów. Zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, m.in. liczbę adwokatów i radców
    prawnych, którzy będą udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej, zasady wynagradzania
    oraz zasady wykorzystywania urządzeń technicznych w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy
    Prawnej, Powiat ma obowiązek ustalić z okręgową izbą adwokacką oraz okręgową izbą
    radców prawnych.
    Wnioskodawczyni zawarła ze Stowarzyszeniem - „...” z siedzibą w ..., umowę zlecenie na
    świadczenie pomocy prawnej zgodnie z ustawą o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Taką samą umowę
    Wnioskodawczyni zawarła z Powiatem .... Zgodnie z Umową o nieodpłatną pomoc prawną
    zawartą przez Wnioskodawczynię, Wnioskodawczyni działając w charakterze radcy
    prawnego zobowiązała się do osobistego świadczenia za wynagrodzeniem należnym od
    Stowarzyszenia i od Powiatu, nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego osobom uprawnionym w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej
    prowadzonym przez powiaty ..., ... i .... Dodatkowo, w Umowie zostały określone miejsce i
    czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego (tj. adres Punktu Nieodpłatnej Pomocy i czas dyżurów Wnioskodawczyni),
    miesięczne wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej, a także zasady
    wyznaczania zastępstwa w odniesieniu do dyżurów wyznaczonych przez Powiaty.
    W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej Wnioskodawczyni udziela
    porad prawnych i obywatelskich osobom fizycznym (w tym osobom fizycznym
    prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą niezatrudniającym innych osób w
    ciągu ostatniego roku), które wykazały, że spełniają warunki do uzyskania nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz dokonały zgłoszenia w sposób określony przez Powiat, według
    kolejności zgłoszeń. Wynagrodzenie określone w Umowie o nieodpłatną pomoc prawną i
    poradnictwo obywatelskie jest ustalone na podstawie przepisów ustawy o nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
    Wykonywanie umowy zawartej ze Stowarzyszeniem „...” i z Powiatem następuje poprzez
    osobiste świadczenie porad prawnych w trakcie dyżurów odbywających się w lokalizacjach
    wskazanych w zawartych Umowach. Wynagrodzenie określone w przedmiotowych
    umowach jest ustalone na podstawie przepisów ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (zwanej dalej „Ustawą”)
    oraz stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które wskazuje stawkę bazową
    na dany rok kalendarzowy. Wnioskodawczyni nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia
    należnego od Stowarzyszenia czy od Powiatu, ani jego negocjacji, w szczególności
    wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów, które
    Wnioskodawczyni odbyła w tracie miesiąca. Łączne wynagrodzenie odpowiada
    rzeczywistej liczbie odbytych dyżurów nieodpłatnych porad prawnych lub nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego w danym miesiącu. Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest
    każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur, przeprowadzony według harmonogramu
    punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego, zgodnie z przedstawioną podpisaną ewidencją czasu pracy. W wykonaniu
    umowy, poza wynagrodzeniem, Wnioskodawczyni nie otrzymuje dodatkowych świadczeń.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej ze Stowarzyszeniem i z Powiatem, nie stanowi kategorii przychodów, o których
    mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi przychód, o
    którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawczyni w przedmiotowych umowach zobowiązuje się do świadczenia usług w
    lokalach położonych na terenie Powiatów. De facto, Wnioskodawczyni korzysta, na
    podstawie ww. umowy, z infrastruktury stanowiącej własność Starostwa Powiatowego w ...
    lub poszczególnych Gmin, w których zlokalizowane są punkty pomocy. Wnioskodawczyni

    nie ponosi gospodarczego, ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności
    na podstawie umów zawartych ze Stowarzyszeniem. Udzielając pomocy prawnej
    Wnioskodawczyni nie ponosi odpowiedzialności za świadczone usługi.
    Wnioskodawczyni obsługując osoby zainteresowane pomocą prawną tworzy dla nich m.in.
    projekty pism, których nie podpisuje własnym imieniem i nazwiskiem. Wypełniając kartę
    pomocy „A”, w części obejmującej punkt i dyżur, wyraźnie jest wskazane, iż punkt jest
    prowadzony przez Stowarzyszenie lub przez Powiat. Do wykonywania czynności
    wynikających z umowy zlecenia Wnioskodawczyni wykorzystuje lokal i infrastrukturę
    zapewnioną przez Powiat i organizację wewnętrzną Stowarzyszenia. Kwestię zapewnienia
    infrastruktury reguluje § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego z dnia 21
    grudnia 2018 r. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej Powiatu i
    Zlecającego powoduje, że jako zleceniobiorca Wnioskodawczyni nie ponosi również w tym
    zakresie ryzyka ekonomicznego. Wnioskodawczyni nie ma wpływu na wysokość
    wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur, która została narzucona przez
    Stowarzyszenie. Umowy zlecenia przewidują bowiem stałe, zryczałtowane wynagrodzenie,
    niezależnie od liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur oraz efektu
    świadczonych usług. Zasady przyznawania wynagrodzenia zostały opisane powyżej. Od
    osób uprawnionych nie pobiera się żadnego wynagrodzenia za pomoc, której są
    beneficjentami. W świetle umowy zleceniobiorca nie może pobierać jakichkolwiek
    środków pieniężnych od osób obsługiwanych. W rezultacie, skoro umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, nie można mówić o ponoszeniu przez Wnioskodawczynię ryzyka
    ekonomicznego. Wnioskodawczyni nie wyraża i nie będzie wyrażała oświadczeń woli w
    imieniu i na rzecz Stowarzyszenia. Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi umowami
    Wnioskodawczyni nie działa jako pełnomocnik prowadzący swoją działalność gospodarczą,
    nie sporządza, ani nie podpisuje pism.
    Wnioskodawczyni nie używa w punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie reprezentuje osób
    korzystających z darmowych porad prawnych przed sądem, nie ma również żadnego
    wpływu na dobór klientów. W umowach zawartych przez Wnioskodawczynię nie zostały
    zawarte postanowienia odnośnie odpowiedzialności wobec osób trzecich. Umowa
    zawarta ze Stowarzyszeniem czy z Powiatem nie zobowiązuje Wnioskodawczyni do
    zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich.
    Jednak z racji wykonywanego zawodu, obowiązkowo podlega ona takiemu ubezpieczeniu
    OC. Wnioskodawczyni zaznacza, że w momencie złożenia ww. wniosku o interpretację
    indywidualną dokumentuje ww. świadczenia poprzez wystawienie faktury VAT na rzecz
    organizacji pozarządowej i na rzecz Powiatu. Wnioskodawczyni uwzględnia VAT należny na
    ww. fakturach oraz rozlicza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Niemniej, w
    związku ze specyficznymi zasadami świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej, w
    szczególności jej osobistym charakterem, Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy
    świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej następuje w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawczynię działalności.
    W ocenie Wnioskodawczyni przychody z nieodpłatnej pomocy prawnej świadczonej w
    ramach umowy o nieodpłatną pomoc prawną powinny być kwalifikowane jako przychody
    z działalności wykonywanej osobiście, a nie prowadzonej przez Wnioskodawczynię
    działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że świadczenie
    nieodpłatnej pomocy prawnej przez Wnioskodawczynię nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
    1. Usługi na rzecz Powiatu i Stowarzyszenia świadczy Pani na podstawie umowy zlecenia.

    2. Świadcząc usługi na rzecz Powiatu i Stowarzyszenia w ramach zawartych umów
      zlecenia nie wyrażała Pani oświadczeń w imieniu i na rzecz ani Powiatu, ani
      Stowarzyszenia
    3. Ryzyko ekonomiczne w związku z usługami świadczonymi w ramach zawartych z
      Powiatem i Stowarzyszeniami umów zlecenia ponosi odpowiednio Powiat i
      Stowarzyszenie.
    Pytanie (we wniosku wskazano jako pytanie nr 1)
    Czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach przedstawionych we wniosku o
    interpretację indywidualną (tj. w ramach umowy zawartej z Powiatem i ze
    Stowarzyszeniem), stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, które podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody z nieodpłatnej pomocy prawnej świadczonej w
    ramach umowy o nieodpłatną pomoc prawną, powinny być kwalifikowane jako przychody
    z działalności wykonywanej osobiście, a nie prowadzonej przez Wnioskodawczynię
    działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że świadczenie
    nieodpłatnej pomocy prawnej przez Wnioskodawczynię nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy wskazać, że aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Na mocy art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej,
        naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w
        konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z
        tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty
        tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z
        uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych
        przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;

      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
        arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z
        pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób
        powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z
        wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
        samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
        wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w
        postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z
        zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych,
        a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy
        władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem
        przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
        należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
        stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
        o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
        kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym
        przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
        podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o
        których mowa w pkt 7.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia, oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)

    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania, poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala wyłączyć
    wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Panią ze Stowarzyszeniem i Powiatem.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.

    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom
    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca
    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją

    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także
    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma
    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważenia wymaga, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę łączą ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w przypadku
    stosunku pracy, jako że nie ponosi on ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem
    czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a odpowiedzialność za te czynności
    w stosunku do osób trzecich bezwzględnie ponosi zlecający. Oznacza to, że z treści
    zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na
    zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w
    przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą – Panią a zleceniodawcami – Stowarzyszeniem oraz Powiatem
    wykaże, że spełnione są wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pani za podatnika
    VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca
    występuje w charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest pomoc prawna świadczone przez
    osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej
    zlecającego – w niniejszej sprawie Stowarzyszenia - „....” z siedzibą w ... oraz Powiatu .....
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie –
    warunek drugi).
    Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.

    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek zostanie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek zostanie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych
    prowadzoną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w .... W ramach praktyki radcowskiej,
    świadczy Pani nieodpłatną pomoc prawną oraz udziela nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej. Zawarła Pani ze Stowarzyszeniem - „...” z siedzibą w ..., umowę zlecenie na
    świadczenie pomocy prawnej zgodnie z ustawą o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Taką samą umowę
    zawarła Pani z Powiatem ..... Zgodnie z Umową o nieodpłatną pomoc prawną, działając w
    charakterze radcy prawnego, zobowiązała się Pani do osobistego świadczenia za
    wynagrodzeniem należnym od Stowarzyszenia i od Powiatu, nieodpłatnej pomocy
    prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego osobom uprawnionym w Punkcie
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej prowadzonym przez powiaty ..., ... i .... Dodatkowo, w
    Umowie zostały określone miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej i
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego (tj. adres Punktu Nieodpłatnej Pomocy i czas
    dyżurów Wnioskodawczyni), miesięczne wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnej
    pomocy prawnej, a także zasady wyznaczania zastępstwa w odniesieniu do dyżurów
    wyznaczonych przez Powiaty. Wynagrodzenie określone w Umowie o nieodpłatną pomoc
    prawną i poradnictwo obywatelskie jest ustalone na podstawie przepisów ustawy o
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
    Nie ma Pani wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Stowarzyszenia czy od
    Powiatu oraz do jego negocjacji; w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości
    porad udzielonych w trakcie dyżurów, które odbyła Pani w tracie miesiąca. Wynagrodzenie
    za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy zawartej ze
    Stowarzyszeniem i z Powiatem, nie stanowi kategorii przychodów, o których mowa w art.
    12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi przychód, o którym mowa
    w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ponosi Pani
    gospodarczego, ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na
    podstawie umów zawartych ze Stowarzyszeniem; udzielając pomocy prawnej nie ponosi
    Pani odpowiedzialności za świadczone usługi. Do wykonywania czynności wynikających z
    umowy zlecenia wykorzystuje Pani lokal i infrastrukturę zapewnioną przez Powiat i
    organizację wewnętrzną Stowarzyszenia. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej Powiatu i Zlecającego powoduje, że jako zleceniobiorca nie ponosi Pani
    również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego. W umowach zawartych przez Panią nie
    zostały zawarte postanowienia odnośnie odpowiedzialności wobec osób trzecich.
    Świadcząc usługi na rzecz Powiatu i Stowarzyszenia w ramach zawartych umów zlecenia
    nie wyrażała Pani oświadczeń w imieniu i na rzecz ani Powiatu, ani Stowarzyszenia. Ryzyko
    ekonomiczne w związku z usługami świadczonymi w ramach zawartych z Powiatem i
    Stowarzyszeniami umów zlecenia ponosi odpowiednio Powiat i Stowarzyszenie.
    Analiza okoliczności sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczenie
    przez Panią usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie zawartych umów
    zlecenia, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o
    podatku od towarów i usług.
    Realizując czynności na podstawie umów zlecenia nie ponosi Pani odpowiedzialności
    wobec osób trzecich za wykonywane czynności oraz nie ponosi ryzyka gospodarczego i
    ekonomicznego związanego z wykonywanymi ww. czynnościami.

    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanych umów zlecenia powoduje powstanie stosunku
    prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Pani, jako
    zleceniobiorca związana jest ze zleceniodawcami więzami prawnymi co do warunków
    wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności zleceniodawców
    wobec osób trzecich. Jak bowiem wskazano wyżej, warunek ten będzie także spełniony,
    gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach przedstawionych we
    wniosku o interpretację indywidualną nie stanowi świadczenia usług w ramach
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    W interpretacji, jako element stanu faktycznego, przyjęto Pani wskazanie, że „
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej ze Stowarzyszeniem i z Powiatem, nie stanowi kategorii przychodów, o których
    mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi przychód, o
    którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.
    Wydana interpretacja dotyczy wniosku w zakresie nieuznania udzielania nieodpłatnej
    pomocy prawnej w ramach umowy zawartej z Powiatem i ze Stowarzyszeniem, za
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Natomiast w zakresie obowiązku wystawienia faktury VAT z tytułu wykonania ww.
    czynności zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.