Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.800.2025.4.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Skutki podatkowe przyszłej sprzedaży udziału w działkach
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
sprzedaż-sprzedaż działek
targowisko
udział
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych przyszłej sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych
    (nr 1/2, 1/3 i 1/4).

    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3 listopada 2025 r..
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A.B. Wnioskodawca oświadcza, że jest osobą fizyczną, nieprowadzącą
    działalności gospodarczej, a w szczególności nieprowadzącą działalności gospodarczej
    związanej z obrotem nieruchomościami i działalności gospodarczej związanej z
    prowadzeniem inwestycji budowlanych.
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem we współwłasności ułamkowej w części 1/12
    nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...); (...), składającej się z trzech działek
    niezabudowanych oznaczonych w ewidencji gruntów nr 1/2 (...), 1/3 (...) i 1/4 (...), o łącznej
    powierzchni 0,4566 ha dla których Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą o numerach (...).
    Wnioskodawca udział swój w nieruchomości nabył na podstawie notarialnej umowy
    darowizny z 28 sierpnia 1995 r., rep. A nr (...) od swojej babci A.C. Przedmiotowe
    nieruchomości stanowią kompleks działek niezabudowanych i tworzą plac położony w
    granicach administracyjnych miasta, na którym cyklicznie, co niedzielę (z wyjątkiem
    niedziel będących świętami i niedziel z niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi)
    odbywa się handel różnego rodzaju rzeczami i towarami (tzw. „giełda”). Każda transakcja
    handlowa pomiędzy sprzedawcami, a nabywcami odbywa się na wyłączne ryzyko i koszty
    stron tych operacji. Powierzchnia przeznaczona (wykorzystywana) i udostępniana tym
                  2osobom to około 1500 m. Handel prowadzony jest przez osoby (Handlowców, Kupców,
    Wystawców), którzy danego dnia zgłoszą się i pojawią we wskazanym powyżej miejscu na
    podstawie ustnej umowy zawartej z właścicielami nieruchomości stanowiących kompleks
    działek niezabudowanych, w których skład wchodzą działki należące m.in. do
    Wnioskodawcy. Kupcy, korzystający z terenu giełdy odprowadzają na rzecz właścicieli ww.
    nieruchomości stosowną opłatę z tytułu zajmowania określonych części placu. Opłaty
    pobierane są jednorazowo lub miesięcznie przez właścicieli zamiennie (w zależności od
    dyspozycji), a ich wysokość uzależniona jest od wielkości zajmowanego przez Wystawcę
    stanowiska. Nie jest pobierana opłata za miejsca zajmowane przez auta Wystawców.
    Dochód Wnioskodawcy z tego tytułu wyliczany jest proporcjonalnie do wielkości udziału,
    wynikający z wielkości działki, jest udokumentowany rachunkami i rozliczany miesięcznie
    w formie ryczałtu, a rocznie podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie
    deklaracji PIT 28.
    Nieruchomości stanowiące targowisko są częściowo utwardzone płytami betonowymi,
    które nie są trwale związane z gruntem i nie stanowią budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na pozostałej części terenu są wysypane
    wiórki asfaltowe.
    Działki o nr 1/2, 1/3 i 1/4 zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego „(...)” w (...), uchwalonym Uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z 28 października
    2015 r., oznaczone są symbolem 3.UC.U. z przeznaczeniem pod teren zabudowy
                                              2usługowej z rozmieszczeniem obiektów handlowych o pow. powyżej 2000 m, na którym
    obowiązuje zakaz lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi
    składów i magazynów.
    Nie są wyznaczone linie rozgraniczające dotyczące poszczególnych funkcji. Wnioskodawca
    kilkukrotnie składał wniosek w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego „(...)” w (...) w zakresie zmiany przeznaczenia terenu rozmieszczenia
                                        2obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej o
    symbolu 3.UC-U na teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z dopuszczeniem
    uzupełniające funkcji usługowej.

    Dla działek o nr 1/2, 1/3 i 1/4 nie została wydana decyzja określająca zadania z zakresu
    gospodarki leśnej na podstawie inwentaryzacji stanu lasu z art. 19 ust. 3 ustawy z 28
    września 1991 r. o lasach oraz nie obowiązuje aktualny operat uproszczonego planu
    urządzenia lasu w rozumieniu przepisów art. 19 ust. 2 ww. ustawy.
    Dla działek o nr 1/2, 1/3 i 1/4 nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu w przedmiocie ich zalesienia.
    Grunty wyżej opisanych nieruchomości nie znajdują się na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, ani parku narodowego. Na wyżej opisanych nieruchomościach nie znajdują
    się wody płynące ani stojące. Nieruchomości nie są położone na terenie, co do którego
    została podjęta przez Radę Miasta (...) uchwała o ustanowieniu obszaru rewitalizacji
    zastrzegająca prawo pierwokupu na rzecz gminy oraz nie leżą na terenie Specjalnej Strefy
    Rewitalizacji, w rozumieniu przepisów ustawy z 9 października 2015 r. o rewitalizacji.
    Nieruchomości nie są obciążone żadnymi długami, ani roszczeniami osób trzecich, nie
    występują jakiekolwiek prawne lub faktyczne okoliczności mogące spowodować
    obciążenie tych nieruchomości, ograniczenia w rozporządzaniu nimi lub w korzystaniu z
    nich; nie występują także zobowiązania podatkowe i inne zobowiązania publicznoprawne
    związane z tymi nieruchomościami. Nie została wydana żadna decyzja administracyjna,
    ani orzeczenie sądu i nie toczy się żadne postępowanie przed sądem lub innym organem,
    w tym także postępowanie upadłościowe, egzekucyjne lub inne mogące mieć wpływ na
    sprzedaż nieruchomości. Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży swojego udziału w
    części 1/12 nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...); (...), składającej się z trzech działek
    niezabudowanych oznaczonych w ewidencji gruntów nr 1/2, 1/3 i 1/4, o łącznej
    powierzchni 0,4566 ha na rzecz dewelopera – osoby prawnej, firmy wyspecjalizowanej w
    inwestycjach budowlanych, który nosi się z zamiarem wybudowania na terenie tych
    nieruchomości budynku lub kompleksu budynków o charakterze mieszkalnym lub
    mieszkalnousługowym – X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w (...).
    Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości, które stanowią
    kompleks działek, zawarli 10 listopada 2021 r. przed notariuszem (...) przedwstępną
    umowę sprzedaży m.in działek o numerach 1/2, 1/3 i 1/4. Wnioskodawca na mocy ww.
    umowy zobowiązał się do sprzedaży spółce pod firmą X Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością z siedzibą w (...) – w stanie wolnym od wszelkich obciążeń, praw i
    roszczeń osób trzecich, w udziale wynoszącym 1/12 części – prawo własności
    niezabudowanej nieruchomości położonej w (...) przy ulicy (...); (...), objętej księgą
    wieczysta KW numer (...). Uzgodniono, że umowa sprzedaży zostanie zawarta pod
    następującymi warunkami:
    1) zmiany planu zagospodarowania przestrzennego „(...)” w (...), uchwalonego Uchwałą Nr
      (...) Rady Miasta (...) z 28 października 2015 r. w zakresie przeznaczenia działek: 1/2, 1
      /3 i 1/4 z dotychczasowego: teren rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni
                    2sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji
      produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów na
      przeznaczenie dopuszczające zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną
                          2powierzchnią mieszkalną 10.000 m.
    2) przystąpienia do przyrzeczonej umowy sprzedaży w dniu jej zawarcia wszystkich
      Sprzedających, tak aby w wyniku przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupujący nabył
      całość, tj. 100% udziałów ww. nieruchomości;
    3) przeprowadzenia przez Kupującego procedury Due deligence Nieruchomości w
      terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy przedwstępnej, tj. do 28 lutego 2022 r.;
    4) potwierdzenia przez Kupującego Sprzedającym faktu przeprowadzenia procedury Due
      deligence Nieruchomości w terminie 4 miesięcy od dnia podpisania umowy
      przedwstępnej oraz uzyskania pozytywnego wyniku badania, tj. do 31 marca 2022 r.;

    5) uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                  2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
    6) nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek A.D i A.E i przysługujących im udziałów
      w nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...) stanowiącej działki oznaczone
      numerami: 1/7 i 1/8.
    7) nabycia przez Kupującego od Właściciela działek A.F przysługujących mu udziałów w
      nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...) stanowiącej działki oznaczone
      numerami: 1/5 i 1/6.
    Przy czym należy nadmienić, że powyżej wskazane terminy do dokonania określonych
    czynności zostały przedłużone na podstawie stosownych aneksów do ww. umowy
    przedwstępnej.
    Wnioskodawca zobowiązał się do:
    1) niepodejmowania żadnych działań, które stałyby w sprzeczności z postanowieniami
      umowy przedwstępnej, w szczególności takich, które spowodowałyby, że oświadczenia
      złożone przez każdego ze Sprzedających w umowie przedwstępnej nie pozostałyby
      aktualne i prawdziwe przez cały czas obowiązywania umowy przedwstępnej do czasu
      zawarcia umowy przyrzeczonej oraz do niezwłocznego informowania Kupującego o
      jakichkolwiek zmianach w tym zakresie;
    2) umożliwienia osobom upoważnionym przez Kupującego swobodnego dostępu do
      Nieruchomości w celu dokonywania na ich terenie wszelkich wierceń, badań,
      ekspertyz gruntu, ustalenia ewentualnych skażeń i zanieczyszczeń gruntu i wód
      gruntowych, a także innych badań, testów i analiz określonych w niniejszej umowie po
      wcześniejszym uzgodnieniu terminu ze Sprzedającym lub przedstawicielem
      Sprzedających, przy czym przeprowadzone przez Kupującą badania nie mogą
      znacząco utrudniać lub uniemożliwiać korzystania przez Sprzedających z
      nieruchomości na dotychczasowych zasadach;
    3) doręczenia Kupującemu, na jego prośbę, niezbędnych dokumentów znajdujących się
      w posiadaniu Sprzedających lub takich, do których uzyskania Sprzedający są
      uprawnieni, mających związek z wykonaniem postanowień umowy przedwstępnej i
      realizacją celów określonych przez Strony, a których żądanie na potrzeby osób trzecich
      lub organów administracji publicznej ma oparcie prawne;
    4) udzielenia na wniosek Kupującego pełnomocnictw niezbędnych do pozyskania
      dokumentów i uzgodnień do uzyskania pozwolenia na budowę oraz przeprowadzenia
      badania Due deligence Nieruchomości.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami przedmiotowych działek udzielili spółce X Spółka
    z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...), prawa do dysponowania
    nieruchomościami, dla których Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą (...) na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane wraz z prawem wejścia na teren Nieruchomości w celu wykonania
    badań geodezyjnych i geologicznych. Zgoda ta stanowi dowód dysponowania
    Nieruchomościami przez Kupującego na cele budowlane w rozumieniu art. 32 ust. 4
    ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Jedynymi czynnościami ze strony Wnioskodawcy związanymi z nieruchomościami w
    zakresie udostępniania ich na potrzeby organizacji handlu na ich terenie jest pobieranie
    (zamiennie z innymi właścicielami) opłat oraz nadzorowanie porządku i niezakłócanie
    korzystania z nieruchomości przez handlarzy i ich klientów. W zakresie negocjacji
    zmierzających do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca korzysta z

    pomocy pośrednika obrotu nieruchomościami oraz prawnika, celem wypracowania
    bezpiecznych i możliwie najkorzystniejszych dla nich i pozostałych sprzedających
    warunków zbycia nieruchomości. Jednakże usługi te świadczone są przez ww. podmioty
    (osoby) w sposób okazjonalny i wyłącznie w przypadkach wystąpienia konkretnych spraw i
    kwestii do rozwiązania. Nie ma żadnych zasad stałej współpracy, a ewentualne
    zagadnienia do rozwiązania lub rozstrzygnięcia przekazywane są ad hoc i tylko w
    przypadkach gdy się pojawią.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1) W jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan przedmiotowe działki od momentu
      wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
      Odpowiedź: Od momentu wejścia w ich posiadanie działka była wykorzystywana w taki
      sam sposób jak obecnie.
      Czy było/jest to jedynie udostępnianie miejsca na prowadzenie przez kupców handlu?
      Odpowiedź: Tak
    2) Czy poczyni/poczynił Pan przed sprzedażą udziału w działkach jakiekolwiek czynności
      wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do
      podniesienia wartości działek, np. doprowadzenie wszystkich mediów, uzbrojenie
      działek, ogrodzenie terenu, itp.? Jakie to czynności?
      Odpowiedź: Nie.
    3) W jaki sposób pozyskał Pan nabywców przedmiotowych działek?
      Odpowiedź: Poprzez pośrednika nieruchomości.
    4) Na jakie cele zamierza Pan przeznaczyć środki finansowe uzyskane ze sprzedaży
      przedmiotowych udziałów w działkach?
      Odpowiedź: Zamierza Pan spłacić kredyt, który zaciągnął Pan na zakup domu.
    5) Czy dokonywał Pan kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości/udziałów
      w nieruchomości, a jeśli tak – to należy podać odrębnie dla każdej sprzedanej
      nieruchomości:
        kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;
        w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte;
        w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Pana od momentu
        wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży;
        kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży;
        ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne
        czy użytkowe);
      Odpowiedź: Jeżeli chodzi o nieruchomość w kontekście mieszkania to we wrześniu
      2014 r. kupił Pan wraz z żoną mieszkanie na kredyt. Nieruchomość była nabyta w
      celach mieszkaniowych, mieszkał Pan w nim z żoną i synem.
      2 września 2025 sprzedaliście Państwo mieszkanie, spłaciliście kredyt a pozostałą
      kwotę ze sprzedaży przeznaczyliście na wkład własny do kredytu na zakup domu, w
      którym obecnie mieszkacie i go wykańczacie. Przyczyną sprzedaży mieszkania była
      chęć przeprowadzki do innej lokalizacji.

    6) Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży,
      jeśli tak to ile i jakie?
      Odpowiedź: Posiada Pan tylko dom w którym mieszka, i na obecną chwilę nie
      zamierza go sprzedać.
    7) Od kiedy udostępnia Pan swoje udziały w opisanej we wniosku nieruchomości na rzecz
      Handlowców, Kupców, Wystawców?
      Odpowiedź: Od 1995 r. ale wtedy z powodu bycia niepełnoletnim, udostępnianie Pana
      nieruchomości prowadzili Pana rodzice aż do osiągnięcia Pana pełnoletności.
    8) Czy przychody z opłat pobieranych z tytułu zajmowania określonej części placu zaliczał
      /zalicza Pan do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
      Odpowiedź: Przychód jest udokumentowany rachunkami i rozliczany miesięcznie w
      formie ryczałtu, a rocznie podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie
      deklaracji PIT 28.
    9) W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
      Uzgodniono, że umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
      1. zmiany planu zagospodarowania przestrzennego „(...)” w (...), uchwalonego
      Uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia 28 października 2015 roku w zakresie
      przeznaczenia działek: 1/2, 1/3 i 1/4 z dotychczasowego: teren rozmieszczenia
                                          2obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy
      usługowej z zakazem lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz
      związanych z nimi składów i magazynów na przeznaczenie dopuszczające zabudowę
                                                  2mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m.
      (...)
      5. uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                  2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
      (...)
      Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami przedmiotowych działek udzielili spółce X
      Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...), prawa do dysponowania
      nieruchomościami, dla których Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadzi księgę wieczystą (...) na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wraz z prawem wejścia na teren
      Nieruchomości w celu wykonania badań geodezyjnych i geologicznych.
    proszę wyjaśnić:
    a) kto wystąpił/wystąpi o zmianę planu zagospodarowania Pan czy Kupujący oraz na czyj
      koszt?
    Odpowiedź: Wystąpili Właściciele/Współwłaściciele nieruchomości przeznaczonych do
    sprzedaży (w przeszłości również były składane takie wnioski). Wnioski składa się
    bezpłatnie.
    b) na czyj koszt (Pana czy Kupującego) Kupujący uzyskał/uzyska ostateczną decyzję o
      pozwoleniu na budowę na Nieruchomości?

    Odpowiedź: Jeżeli dojdzie do zmiany planu zagospodarowania to koszty wszystkich
    przyszłych czynności związanych z otrzymaniem pozwolenia na budowę, poniesie
    Kupujący.
    c) na czyj koszt Pana czy Kupującego wykonane zostało/zostanie badanie geodezyjne i
      geologiczne?
    Odpowiedź: Na koszt Kupującego.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 k.c.). W przypadku współwłasności nieruchomości
    określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem
    udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 k.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące
    odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
    części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
    gruntu przedmiot własności. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może
    rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 k.c.).
    Rozporządzanie udziałem polega w szczególności na tym, że współwłaściciel może zbyć
    swój udział.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...). Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca

    dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w
    art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Podatnikami – według art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za
    takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób
    ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu. Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE
    wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie
    dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE,
    odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze. Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego
    wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która
    okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być
    związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza. Warunkiem
    opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych
    przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1) czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług,
    2) czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu
    do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. W przedmiotowym przypadku nie podejmuje się żadnych
    działań i nie angażuje się środków w sposób podobny do działań opisanych w art. 9 ust. 1
    akapit drugi cytowanej dyrektywy. W szczególności samego zbycia nieruchomości,
    korzystania w tym zakresie z usług pośrednika, czy konsultacji prawnej, nie sposób uznać
    za wykonywanie działalności gospodarczej. Możliwość uznania osoby prywatnej za osobę
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jak przedsiębiorcy (osobę o
    której mowa w art. 9 dyrektywy) stanowi wyjątek od zasady, który podlega ścisłej wykładni
    i nie może być rozciągany na zwykłe osoby fizyczne, które okazjonalnie dokonują
    sprzedaży nieruchomości (względnie udziału w nieruchomości).
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /22 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tak jest w przypadku objętym niniejszym wnioskiem. Nie zmienia tego fakt
    wykorzystywania nieruchomości na potrzeby osób, które na tejże nieruchomości
    prowadzą działalność gospodarczą, tj. handlowców (kupców, wystawców) korzystających z
    terenu „giełdy”. Nie można przyjąć, że każda osoba, która nawiązuje nawet stały stosunek
    prawny z przedsiębiorcą (lub cykliczny, jak ma to miejsce w tym przypadku – teren
    nieruchomości jest wykorzystywany okresowo, co niedziela, oprócz niedziel będących
    świętami i oprócz niedziel z niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi), sama staje się
    przedsiębiorcą względnie podlega opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla
    przedsiębiorcy. Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa Kodeks
    cywilny. Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży
    sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a
    kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu
    cywilnego). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 §1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna
    umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
    przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
    strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie
    zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna
    określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma
    być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w
    odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia
    umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy
    przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony
    przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia
    zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy

    przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ww. ustawy). Umowa
    przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności
    nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Czynności podejmowane przez nabywcę nieruchomości – dewelopera – tj. w szczególności
    czynności związane z badaniami przeprowadzanymi na terenie nieruchomości, a także
    uzyskaniem stosownych zezwoleń w trybie administracyjnym, związane są bezpośrednio z
    inwestycją zaplanowaną przez nabywcę. Wnioskodawca nie jest uczestnikiem procesu
    inwestycyjnego. O ile nawet działania nabywcy wpłyną na stan prawny nieruchomości
    (zmiany planu zagospodarowania, uzyskanie pozwoleń budowlanych), to w żaden sposób
    nie wpłyną na ustaloną w umowie przedwstępnej cenę sprzedaży nieruchomości, która
    zostanie określona z góry. Udzielenie przez Wnioskodawcę i współwłaścicieli
    przedmiotowych działek pełnomocnictwa deweloperowi w zakresie czynności
    podejmowanych w toku postępowań administracyjnych zmierza wyłącznie do
    zrealizowania celu założonego przez inwestora, a nie przez Wnioskodawcę. Nie jest i nie
    było zamiarem Wnioskodawczyni dokonywanie inwestycji związanej z budową założoną i
    zaplanowaną do realizacji w przyszłości przez inwestora, którym będzie podmiot prawa
    handlowego. Celem Wnioskodawcy jest wyłącznie sprzedaż nieruchomości, którą
    warunkuje uzyskanie przez ww. inwestora stosownych zezwoleń. Wobec powyższego,
    dokonując sprzedaży udziału w prawie własności działek Wnioskodawca będzie korzystać
    z przysługującego jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, jest to
    bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności, które ma charakter
    jednorazowy i nie może być uznane jako zrealizowane w wykonaniu działalności
    gospodarczej. Jak już powyżej wskazano, działalność taka nie jest prowadzona przez
    Wnioskodawcę.
    Działaniem Wnioskodawcy w tym przypadku jest wyłącznie sprzedaż udziałów we
    współwłasności na rzecz dewelopera. Ponadto, nie jest w zakresie planów i zamiarów
    Wnioskodawcy podejmowanie działań inwestycyjnych związanych ze zbywanymi
    nieruchomościami (udziałami). Działania te i czynności stanowią domenę dewelopera,
    nawet jeśli deweloper korzysta w tym zakresie z upoważnienia lub zezwolenia
    Wnioskodawcy (i pozostałych współwłaścicieli nieruchomości) to podejmowane przez
    niego działania są związane z jego założeniami inwestycyjnymi i dokonywane są na jego
    koszt i jego wyłączne ryzyko.
    Wydana 24 maja 2021 r. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt: II FPS 1
    /21) trafnie stwierdza, że przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz
    innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), chyba, że stanowią składnik
    majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku
    związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Tym samym NSA stwierdził, że
    zasadnicze znaczenie w przypadku kwalifikacji danej działalności jako działalności
    gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla osób
    prowadzących działalność gospodarczą ma kryterium wprowadzenia danego składnika
    majątku – nieruchomości – do majątku związanego z prowadzeniem działalności
    gospodarczej (majątku firmowego). Nie ma żadnych przeszkód, aby powyższą zasadę,
    wyinterpretowaną przez NSA na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie stosować również do zasad obowiązujących na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług. Decydujące znaczenie ma zatem wprowadzenie składnika majątku do
    majątku „firmowego”. Słusznie NSA w przywołanej uchwale stwierdził, że jeżeli podatnik:

    1) nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia
      przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników
      materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności,
    2) nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną
      częścią majątku,
    3) nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod
      kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątków do
      tych potrzeb), a jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z
      różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości, które następnie wynajmuje, to nie
      można uznać, że składniki majątkowe związane są z działalnością gospodarczą. Nie
      sposób uznać w tym przypadku, aby Wnioskodawca podejmował czynności
      zmierzające do wyraźnego wyodrębnienia jego udziału w nieruchomości jako
      przedsiębiorstwa, względnie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Tym samym nie można uznać aby odpłatne, okresowe (co tydzień) udostępnianie
    nieruchomości na potrzeby cudzej działalności gospodarczej (handlowej) pozwalało
    zakwalifikować nieruchomość jako składnik majątku „firmowego”. Nieruchomość nie
    straciła charakteru majątku prywatnego (osobistego), podobnie jak nie tracą charakteru
    majątku prywatnego lokale mieszkalne, do których nawiązywał NSA w przywołanej
    uchwale. W przeciwnym wypadku należałoby uznać, że każdy najem, dzierżawa, czy inny
    odpłatny sposób przekazania nieruchomości do korzystania stanowiłby działalność
    gospodarczą, co jest wnioskiem w sposób oczywisty chybionym. W tej sytuacji w ocenie
    Wnioskodawcy uznać należy, że podejmowane przez niego działania oraz dokonane
    czynności pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży prawa własności i udziałów w prawie
    własności działek (objętych niniejszym wnioskiem) w ramach rozporządzania majątkiem
    prywatnym. Z tego względu sprzedaż ww. dóbr dokonywana będzie w obszarze nie
    objętym regulacją ustawy podatku od towarów i usług, a zatem nie wystąpi zobowiązanie
    do zapłaty tego podatku w związku z dokonaną sprzedażą nieruchomości (udziałów we
    współwłasności nieruchomości).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.

    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /22 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem we współwłasności ułamkowej w
    części 1/12 nieruchomości składającej się z trzech niezabudowanych działek: nr 1/2, 1/3 i 1
    /4. Nabył Pan swój udział w nieruchomości od swojej babci na podstawie umowy
    darowizny 28 sierpnia 1995 r. Przedmiotowe działki stanowią kompleks działek
    niezabudowanych i tworzą plac, na którym cyklicznie, co niedzielę (z wyjątkiem niedziel
    będących świętami i niedziel z niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi) odbywa się
    handel różnego rodzaju rzeczami i towarami (giełda). Handel prowadzony jest przez
    Handlowców, Kupców, Wystawców, którzy danego dnia zgłoszą się i pojawią się we
    wskazanym miejscu (na giełdzie) na podstawie ustnej umowy zawartej z właścicielami
    nieruchomości. Kupcy korzystający z terenu giełdy odprowadzają na rzecz właścicieli ww.
    nieruchomości stosowną opłatę z tytułu zajmowania określonych części placu. Opłaty
    pobierane są jednorazowo lub miesięcznie przez właścicieli zamiennie (w zależności od
    dyspozycji), a ich wysokość uzależniona jest od wielkości zajmowanego przez Wystawcę

    stanowiska. Zgodnie z Pana wskazaniem dochód wyliczany jest proporcjonalnie do
    wielkości udziału, wynikający z wielkości działki i jest udokumentowany rachunkami i
    rozliczany miesięcznie.
    Obecnie podjął Pan decyzję o sprzedaży swojego udziału tj. 1/12 nieruchomości
    składającej się z ww. działek na rzecz dewelopera – osoby prawnej, firmy zajmującej się
    inwestycjami budowlanymi, który ma zamiar wybudowania na terenie tych nieruchomości
    budynek lub kompleks budynków o charakterze mieszkalnym lub mieszkalno-usługowym.
    W tym celu wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości, które stanowią
    kompleks działek nr 1/2, 1/3i 1/4 10 listopada 2021 r. zawarł Pan umowę przedwstępną na
    mocy której zobowiązał się Pan do sprzedaży spółce z o.o. udziału wynoszącego 1/12
    części prawa własności niezabudowanej nieruchomości.
    Umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
    1) zmiany planu zagospodarowania przestrzennego „(...)” w (...), uchwalonego Uchwałą Nr
      (...) Rady Miasta (...) z 28 października 2015 r. w zakresie przeznaczenia działek: 1/2, 1
      /3 i 1/4 z dotychczasowego: teren rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni
                    2sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji
      produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów na
      przeznaczenie dopuszczające zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną
                          2powierzchnią mieszkalną 10.000 m.
    2) przystąpienia do przyrzeczonej umowy sprzedaży w dniu jej zawarcia wszystkich
      Sprzedających, tak aby w wyniku przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupujący nabył
      całość, tj. 100% udziałów ww. nieruchomości;
    3) przeprowadzenia przez Kupującego procedury Due deligence Nieruchomości w
      terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy przedwstępnej, tj. do 28 lutego 2022 r.;
    4) potwierdzenia przez Kupującego Sprzedającym faktu przeprowadzenia procedury Due
      deligence Nieruchomości w terminie 4 miesięcy od dnia podpisania umowy
      przedwstępnej oraz uzyskania pozytywnego wyniku badania, tj. do 31 marca 2022 r.;
    5) uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                  2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
    6) nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek A.D i A.E i przysługujących im udziałów
      w nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...)m stanowiącej działki
      oznaczone numerami: 1/7 i 1/8.
    7) nabycia przez Kupującego od Właściciela działek A.F przysługujących mu udziałów w
      nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...) stanowiącej działki oznaczone
      numerami: 1/5 i 1/6.
    Na mocy tej umowy zobowiązał się Pan m.in. do udzielenia na wniosek Kupującego
    pełnomocnictw niezbędnych do pozyskania dokumentów i uzgodnień do uzyskania
    pozwolenia na budowę. Ponadto udzielił Pan wraz z współwłaścicielami ww. działek spółce
    Kupującej prawa do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Również Pan
    wraz z pozostałymi współwłaścicielami wystąpił o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
    Kwestię zawierania umów reguluje ustawa Kodeks cywilny:
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

    W myśl art. 659 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z powyższego przepisu, najem/dzierżawa jest umową dwustronnie
    zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego,
    polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na
    płaceniu umówionego czynszu.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem/dzierżawa stanowi
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
                              1Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    W tym przepisie jest wyrażona tzw. zasada swobody umów, która przyznaje stronom
    możliwość i swobodę w zakresie kształtowania treści umowy czy też wyboru formy jej
    zawarcia, co oznacza, że jeśli nie istnieją żadne przeszkody, np. natury prawnej (tj. nie
    trzeba umowy zawrzeć pisemne albo zachować formy aktu notarialnego), to umowa może
    być zawarta w formie ustnej i jest ona również wiążąca dla stron ją zawierających.
    Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że oddanie rzeczy (np.
    nieruchomości) w odpłatne używanie jest usługą i wypełnia określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywane jest w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy w związku ze zbyciem udziału w działkach o numerach
    1/2, 1/3 i 1/4 będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT.
    Odnosząc wyżej wskazane przepisy do przedstawionych we wniosku okoliczności
    stwierdzić należy, że wieloletnie (od 1995 r.) odpłatne udostępnianie osobom handlującym
    nieruchomości jako placu wykorzystywanego przez nich do handlu towarami (giełda)
    wskazuje na wykorzystywanie przez Pana posiadanych udziałów w działkach nr 1/2, 1/3 i 1
    /4 w sposób ciągły do celów zarobkowych (uzyskiwane przez Pana korzyści w postaci
    pobieranych opłat z tytułu umożliwienia osobom handlującym korzystania z
    nieruchomości w czasie trwania targowiska ma charakter stały). Wykorzystywanie
    nieruchomości do świadczenia usługi odpłatnego udostępniania wypełnia zatem
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej a Pan w związku z tą
    czynnością działa jak podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wykorzystywanie przez Pana udziału w działkach w sposób ciągły od momentu wejścia w
    ich posiadanie dla celów zarobkowych spowodowało, że nie można uznać iż są one
    wykorzystywane wyłącznie w ramach majątku osobistego w rozumieniu TSUE C-291/22 na
    które to orzeczenie również Pan się powołuje. Działania takiego nie można interpretować
    inaczej niż jako cel osiągania korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy. Tym samym,
    działki przeznaczone do sprzedaży (udział w działkach), w momencie ich dostawy, będą
    stanowiły składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Planowana
    sprzedaż ww. udziałów w działkach nie będzie więc stanowiła czynności rozporządzania
    majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego, planowana przez Pana sprzedaż udziału w nieruchomościach, będzie
    dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, a Pan z tytułu tej sprzedaży działał będzie jako podatnik VAT, o którym

    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż niezabudowanych działek będzie więc czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 418) :
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy terenów niezabudowanych, inne
      niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    We wniosku wskazał Pan, że działki nr 1/2, 1/3 i 1/4 obecnie zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego oznaczone są symbolem 3.UC.U z
    przeznaczeniem pod tern zabudowy usługowej z rozmieszczeniem obiektów handlowych
                2o pow. powyżej 2000 m, na którym obowiązuje zakaz lokalizacji funkcji produkcyjnych i
    warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów. Ponadto do transakcji
    sprzedaży dojdzie pod warunkiem zmiany przez Pana oraz pozostałych współwłaścicieli
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tak aby dopuszczał przeznaczenie
    pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.
    W konsekwencji, dostawa udziału w niezabudowanych działkach nr 1/2, 1/3 i 1/4 nie
    będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    ponieważ działki obecnie i na moment sprzedaży stanowić będą teren budowlany
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów w tym gruntu, spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.

    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że prawo do nieruchomości wynoszące 1/12 części udziału w
    działkach nr 1/2, 1/3 i 1/4 nabył Pan na podstawie darowizny od swojej babci. Z uwagi na
    wskazaną okoliczność stwierdzić należy, że nabycie ww. prawa własności nie nastąpiło w
    ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W takiej sytuacji nie
    można mówić, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu udziału w działkach lub że takie prawo Panu nie przysługiwało, bowiem nie było
    podatku, który mógłby Pan odliczyć. Nie zostanie więc spełniony już jeden z warunków
    określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem dla dostawy udziału w działkach niezabudowanych nr 1/2, 1/3, 1/4 nie znajdzie
    zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana udziału w działkach nr 1/2, 1/3 i
    1/4 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, a
    zatem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg właściwej dla
    przedmiotu dostawy.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko, zgodnie z którym z tytułu sprzedaży opisanego
    udziału w działkach nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług
    uznaję za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana wyroków sądów należy zaznaczyć, że każdy z
    wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do

    niego się ogranicza. Ocena skutków sprzedaży nieruchomości opiera się na wielu
    przesłankach i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla
    pozostałych współwłaścicieli działek.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego (...).
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym
    lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.