Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-872/14-2/JK3
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-03
Teza: Czy w opisanej powyżej sytuacji Wnioskodawca może odliczyć od dochodu przekazywaną w formie darowizny kwotę tak, aby w przypadku istniejącego pokrewieństwa nie zostało to potraktowane w taki sposób, że przez wpłatę darowizny i uwzględnieniu jej w rozliczeniu podatkowym, Wnioskodawca uzyska nienależną korzyść finansową w postaci ulgi podatkowej w zakresie operacji na Jego własnych wolnych środkach finansowych?
Słowa kluczowe: darowizna; fundacje; odliczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2014 r. (data wpływu 10 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu darowizny na rzecz Fundacji - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu darowizny na rzecz Fundacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Posiadając wolne środki finansowe Wnioskodawca zamierza przekazać darowiznę organizacji realizującej cele pożytku publicznego (organizacja, o której mowa w art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie) dokonując wpłaty celowej.

Specyfiką tejże sytuacji jest fakt, że wskazaną osobą, której udzielona zostanie pomoc za pośrednictwem wybranej przez Wnioskodawcę organizacji będzie dziecko Wnioskodawcy, które to posiada subkonto w fundacji. Tym samym wydatki, jakie ponosi Wnioskodawca na codzień, a związane z leczeniem i rehabilitacją dziecka, będą mogły zostać zrefundowane przez fundację ze środków zgromadzonych na wspomnianym subkoncie, między innymi przy udziale darowizny, której dokona. Hipotetycznie może zaistnieć taka sytuacja, że kwota darowizny pozwoli w całości zrefundować wydatki Wnioskodawcy poniesione dotychczas na rzecz Jego dziecka.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej powyżej sytuacji Wnioskodawca może odliczyć od dochodu przekazywaną w formie darowizny kwotę tak, aby w przypadku istniejącego pokrewieństwa nie zostało to potraktowane w taki sposób, że przez wpłatę darowizny i uwzględnieniu jej w rozliczeniu podatkowym, Wnioskodawca uzyska nienależną korzyść finansową w postaci ulgi podatkowej w zakresie operacji na Jego własnych wolnych środkach finansowych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Na podstawie wiedzy posiadanej w przedmiotowym zakresie Wnioskodawca uważa, że mógłby odliczyć wpłaty celowe, czyli takie, w których wskazana została osoba, której miała być udzielona pomoc za pośrednictwem wybranej organizacji, bez względu na występujące pokrewieństwo, a w Jego konkretnej sytuacji miałby jednocześnie świadomość, że w każdy dostępny sposób pomaga swojemu dziecku oraz korzysta z wszelkich praw, jakie przysługują Wnioskodawcy jako podatnikowi.

Wnioskodawca nie ma żadnych wątpliwości co do możliwości skorzystania z ulgi podatkowej od darowizny w przypadku każdej innej sytuacji, w której osoba obdarowująca nie ponosi jednocześnie i bezpośrednio bieżących wydatków związanych z opieką i rehabilitacją osoby obdarowywanej z udziałem Fundacji.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele:

1.  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
2.  kultu religijnego,
3.  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215), w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy,

*   w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy, wysokość wydatków na cele określone w art. 26 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie:

*   dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego - w przypadku darowizny pieniężnej;

*   dowodu, z którego wynikają dane identyfikujące darczyńcę oraz wartość przekazanej darowizny wraz z oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu - w przypadku darowizny innej niż pieniężna lub innej niż określona w ust. 1 pkt 9 lit. c).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji darowizny,wobec czego należy odwołać się do przepisów Kodeksu cywilnego. W myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Podstawowym elementem umowy darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości. Przy czym to świadczenie drugiej strony nie musi mieć charakteru majątkowego, może być np. korzyścią osobistą. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony. Jeżeli podatnik dokonuje świadczenia, mając nadzieję uzyskania w zamian w przyszłości jakiejś korzyści majątkowej lub osobistej, to nie można mówić o darowiźnie.

Należy wskazać, że darowizna może zawierać polecenie, które polega na tym, że darczyńca może nałożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem. Wówczas umowa nie traci charakteru darowizny.

Z przytoczonego przepisu art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby można było dokonać odliczenia od dochodu darowizny, musi ona spełniać następujące warunki:

*   musi być przekazana na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;

*   obdarowanym musi być organizacja określona w art. 3 ust. 2 i 3 ww. ustawy, prowadząca działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych.

Niezbędnym do zachowania warunkiem uprawniającym do skorzystania z takiego odliczenia jest status beneficjenta, który musi być organizacją, o której mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy, organizacjami pozarządowymi są:

1.  niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
2.  niedziałające w celu osiągnięcia zysku

*   osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez:

1.  osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;
2.  stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego;
3.  spółdzielnie socjalne;
4.  spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 i Nr 151, poz. 1014), które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.

Zatem zakres ulgi przewidzianej w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, związanej z darowiznami na rzecz określonych w tym przepisie organizacji nie uzależnia dokonania odliczenia od posiadania przez obdarowaną organizację formalnego statusu organizacji pożytku publicznego. Istotne jest, aby jednostka obdarowana prowadziła działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych i nie była jednostką sektora finansów publicznych.

Podkreślenia wymaga także fakt, że w myśl art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do odliczenia darowizn nie przysługuje w przypadku, gdy podmiotami obdarowanymi są: osoby fizyczne, a także osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, prowadzące działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Należy także zaznaczyć, że łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Ponadto stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego - w przypadku darowizny pieniężnej.

Należy również zauważyć, że użyte przez ustawodawcę pojęcie „dowód wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego” jest pojęciem szerokim i obejmuje swym zakresem różne formy wpłat na rachunek bankowy. Dlatego też, wszelkie dowody wpłat na rachunek bankowy obdarowanego, z których oprócz numeru tego rachunku, jednoznacznie wynika: nazwisko darczyńcy, kwota darowizny, jak również na jaki cel ją przekazano, będą stanowiły dowód, o którym mowa w powołanym przepisie.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku Wnioskodawca zamierza przekazać darowiznę organizacji realizującej cele pożytku publicznego (organizacja, o której mowa w art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie) dokonując wpłaty celowej. Wskazaną osobą, której udzielona zostanie pomoc za pośrednictwem wybranej przez Wnioskodawcę organizacji będzie dziecko Wnioskodawcy, które to posiada subkonto w fundacji. Tym samym wydatki, jakie ponosi Wnioskodawca na codzień, a związane z leczeniem i rehabilitacją dziecka, będą mogły zostać zrefundowane przez fundację ze środków zgromadzonych na wspomnianym subkoncie, między innymi przy udziale darowizny, której dokona. Hipotetycznie może zaistnieć taka sytuacja, że kwota darowizny pozwoli w całości zrefundować wydatki Wnioskodawcy poniesione dotychczas na rzecz Jego dziecka.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika zatem, że świadczenie pieniężne w formie tzw. „darowizny”, które Wnioskodawca zamierza przekazać na rzecz Fundacji stanowić będą wydatki, jakie ponosi Wnioskodawca na codzień, a związane z leczeniem i rehabilitacją dziecka.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że podstawową cechą darowizny jest jej nieekwiwalentność i nieodpłatność – co oznacza, że darczyńca nie spodziewa się i nie oczekuje żadnego świadczenia wzajemnego ze strony obdarowanego. Istotą darowizny jest zatem jej bezinteresowność i fakt, że przekazanie owej darowizny nie skutkuje żadnym działaniem „w zamian”.

Mając na uwadze powyższe, przedmiotowa wpłata, której dokona Wnioskodawca mogłaby stanowić podstawę do odliczenia od dochodu tytułem darowizny, gdyby zamiarem Wnioskodawcy było tylko i wyłącznie przysporzenie korzyści obdarowanemu – nieodpłatne, nieekwiwalentne i bezinteresowne, nie zaś uzyskanie zwrotu wydatków jakie Wnioskodawca ponosi na coodzień, a związane z leczeniem i rehabilitacją dziecka.

W związku z powyższym, wpłata dokonana przez Wnioskodawcę nie będzie mogła być traktowana jako darowizna ze względu na niespełnioną przesłankę nieekwiwalentności. Zatem w przedmiotowej sprawie nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.