Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.1034.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków
związanych z używaniem samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: samochód-samochód osobowy
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 14

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan małżonkiem A.A., z którą posiada Pan wspólne gospodarstwo domowe. Państwa
    wspólnym dzieckiem jest B.B., który urodził się 21 października 2021 r. Syn posiada
    orzeczenie o niepełnosprawności, wydane w dniu 10 maja 2025 roku przez Powiatowy
    Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...). Symbol przyczyny niepełnosprawności:
    12-C. Niepełnosprawność datuje się od wczesnego dzieciństwa. Orzeczenie zostało
    wydane 10 maja 2025 roku, syn urodził się 2 października 2021 roku. Syn ma
    zdiagnozowany przez lekarza psychiatrii Zespół Aspergera i na tej podstawie wydane
    zostało orzeczenie o niepełnosprawności. Orzeczona niepełnosprawność ma charakter
    okresowy i orzeczenie wydane zostało na okres do dnia 31 maja 2026 r.
    W orzeczeniu zalecono m.in. terapię logopedyczną, zajęcia korekcyjno- kompensacyjne,
    indywidualne zajęcia z psychologiem, zajęcia SI, zajęcia stymulujące metodą (...), zajęcia
    rozwijające umiejętności społeczno-emocjonalne (np. Trening Umiejętności Społecznych) i
    inne zajęcia według potrzeb dziecka. B.B. od urodzenia ma problemy zdrowotne
    (wrodzona toksoplazmoza, naczyniak na ramieniu, liczne rehabilitacje, badania i wizyty u
    specjalistów). W związku z koniecznością zapewnienia dziecku transportu na wizyty,
    leczenie, rehabilitację itp., Pan z żoną A.A. ponosi wydatki związane z transportem i
    użytkowaniem samochodu. Posiada Pan samochód osobowy, który został nabyty w
    trakcie trwania małżeństwa i używany jest zamiennie przez Pana i żonę, Samochód jest
    formalnie zarejestrowany na Pana oraz żonę, oboje korzystają Państwo z niego do
    przewozu B.B. i ponoszą wspólnie wydatki związane z jego użytkowaniem. Jest Pan w
    związku małżeńskim, mają Państwo wspólność majątkową (w tym samochód), zarówno
    Pan jak i żona (matka dziecka) osiągali Państwo w latach 2021-2024 dochody ze stosunku
    pracy i rozliczaliście wspólnie PIT.
    Z uwagi na fakt, że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane dopiero w 2025 r.,
    chciałby Pan rozliczyć ulgę rehabilitacyjną na syna za lata, w których rzeczywiście ponosił
    Pan wydatki związane z jego transportem i użytkowaniem samochodu. Od urodzenia syn
    jest i nadal pozostaje na Państwa utrzymaniu. Syn nie uzyskuje dochodów, ma przyznany
    zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie.
    Wydatki na używanie samochodu osobowego nie zostały sfinansowane (dofinansowane)
    ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego
    funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani
    w jakiejkolwiek innej formie.
    Ulga rehabilitacyjna miałaby być odliczona łącznie dwa razy po 2 280 zł, w ramach
    wspólnego rozliczenia PIT za lata, w których ponosili Państwo te wydatki i za które
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia.
    Pytania
    1) Czy, pomimo tego, że Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i
      odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej
      związanej z użytkowaniem samochodu osobowego, który formalnie zarejestrowany
      jest na Pana oraz żonę, przysługuje Panu również prawo do odliczenia limitowanego
      wydatku do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej z tytułu użytkowania
      tego auta w celu przewozu Państwa niepełnosprawnego syna, w ramach wspólnego
      gospodarstwa domowego (posiadają Państwo wspólność majątkową małżeńską), w
      którym ponoszą Państwo wspólnie wydatki na jego eksploatację?
    2) Czy, pomimo tego, że Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT-37
      za lata 2021, 2022, 2023 i 2024 i odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł w
      ramach ulgi rehabilitacyjnej związanej z użytkowaniem samochodu osobowego,
      przysługuje Panu również prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2021, 2022, 2023 i
      2024 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna urodzonego w 2021 r., którego
      niepełnosprawność datuje się od „wczesnego dzieciństwa”, bez wpisanej konkretnej
      daty na orzeczeniu, w zakresie odliczenia wydatków związanych z użytkowaniem
      samochodu osobowego w ramach limitu 2 280 zł rocznie?

    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Pomimo, że Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i odliczy
    limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjne związanej z
    użytkowaniem samochodu osobowego, który formalnie jest zarejestrowany na Pana oraz
    żonę, uważa Pan, że przysługuje również Panu prawo do odliczenia tej samej ulgi
    rehabilitacyjne w wysokości 2 280 zł z tytułu użytkowania tego auta w celu przewozu
    niepełnosprawnego syna B.B., na terapie oraz wizyty lekarskie. Samochód osobowy jest
    zarejestrowany na Pana oraz żonę, jest użytkowany przez Pana oraz żonę w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej, a koszty związane z jego eksploatacją ponoszą
    Państwo wspólnie z żoną. W związku z tym, w ramach wspólnego rozliczenia PIT za lata, w
    których ponosili Państwo te wydatki, zarówno Pan jak i żona, ma Pan prawo do odliczenia
    ulgi rehabilitacyjnej. Łączna ulga rehabilitacyjna mogłaby być odliczona dwa razy po 2 280
    zł (po 2 280 zł przez każdego z Państwa), w ramach korekty PIT za lata, w których ponosili
    Państwo wspólne wydatki związane z użytkowaniem pojazdu na potrzeby transportu
    naszego niepełnosprawnego dziecka.
    Ad 2
    W Pana ocenie, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2021, 2022,
    2023 i 2024 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna B.B., który urodził się 2
    października 2021 roku. Zgodnie z wydanym orzeczeniem o niepełnosprawności,
    niepełnosprawność datuje się od „wczesnego dzieciństwa” (bez wskazania konkretnej
    daty). Pana syn wymaga opieki oraz transportu na terapie, wizyty lekarskie i rehabilitację,
    co potwierdza orzeczenie. Zatem, mimo że orzeczenie nie wskazuje konkretnej daty,
    niepełnosprawność syna zaczęła się już w momencie jego narodzin. W związku z
    ponoszonymi wydatkami na użytkowanie samochodów w celu transportu dziecka na
    terapie i leczenie, uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi
    rehabilitacyjnej na syna za lata 2021-2024. Wydatki te są związane z użytkowaniem
    samochodu osobowego, a limit odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wynosi 2 280 zł rocznie, co
    obejmuje również wydatki na transport osób niepełnosprawnych. W związku z tym, uważa
    Pan, że ma prawo do odliczenia tej ulgi w ramach korekty PIT za wskazane lata, z uwagi na
    fakt, że ponosił Pan koszty związane z użytkowaniem samochodu do przewozu dziecka,
    transportu dziecka na terapie i leczenie w latach 2021-2024. Wydatki te są związane z
    użytkowaniem samochodu osobowego, a limit odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wynosi 2
    280 zł rocznie, co obejmuje również wydatki na transport osób niepełnosprawnych. W
    związku z tym, uważa Pan, że ma prawo do odliczenia tej ulgi w ramach korekty PIT za
    wskazane lata, z uwagi na fakt, że ponosił Pan koszty związane z użytkowaniem
    samochodu do przewozu dziecka.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2021
    r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
      wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
      poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 2022 r.:

      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g
    i 13a tego artykułu.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
      niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
      albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
    W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1. wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
      nie funkcji przewodnika;
      2. okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
      3. (uchylony)
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

      2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7e ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym w 2021 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w
    2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art.
      21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia
      10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w
      art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r.
      poz. 1, 202 i 1692), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia
      5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692 i 1967), dodatku dla
      gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku
      dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967), dodatku elektrycznego,
      o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych
      rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w
      związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. poz. 2127), oraz przyznanych
      na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego
      rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w
    2023 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w

      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art.
      21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia
      10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w
      art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r.
      poz. 1, 202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy
      z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687),
      dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi
      z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3
      ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie
      niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, 2127,
      2185, 2236, 2243 i 2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z
      dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie
      odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz. U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o
      szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z
      sytuacją na runku gazu (Dz. U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych
      przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z ww. przepisem, w brzmieniu obowiązującym w 2024 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I
      grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika
      lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych
      osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w
      zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6
      ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c
      ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 953), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy
      z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207), dodatku
      dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i
      dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z
      tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3
      ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie
      niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz.
      1509), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o
      szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r.
      w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303, 834, 859 i 1635), bonu
      energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie
      energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii
      elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831), oraz

      przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego,
      dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz
      kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu
    mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
      do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę,
    której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do
    jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
    decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę
    szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie
    ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie
    środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy
    zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w
    ramach omawianej ulgi.

    Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania
    orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Pana wątpliwości budzi możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna w zakresie
    odliczenia wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem samochodu osobowego,
    którego jest Pan współwłaścicielem, pomimo tego, ze Pana żona dokona korekty Państwa
    wspólnego rozliczenia PIT i odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł.
    Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od
    dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem
    samochodu osobowego należy:
        posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności,
        być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
        ponieść z tego tytułu wydatki.
    Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego
    należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu
    takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego
    ubezpieczenia.
    W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest
    wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
    organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
    ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz
    dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego
    potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia,
    dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone
    pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia
    wydatku.
    Określona w ustawie kwota 2 280,00 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona
    za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy
    osoba niepełnosprawna była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok lub
    nabyła własność/współwłasność samochodu w trakcie roku podatkowego oraz niezależnie
    od tego, czy osoba niepełnosprawna uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności w trakcie
    roku podatkowego.
    Odliczenie, o którym mowa powyżej przysługuje również podatnikowi mającemu na
    utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło
    16 roku życia.
    Skoro więc w orzeczeniu wydanym 10 maja 2025 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania
    o Niepełnosprawności wskazano, że niepełnosprawność Pana dziecka urodzonego w 2021
    r. datowana jest od wczesnego dzieciństwa, to uznać należy, że na podstawie art. 26 ust.
    7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może Pan odliczyć w
    zeznaniach podatkowych za lata 2021-2024 r. wydatki poniesione na używanie
    samochodu osobowego stanowiącego Pana współwłasność, pomimo tego, że żona
    również dokona odliczenia w ww. zakresie. Każdy z rodziców posiada możliwość odliczenia
    wydatków poniesionych na użytkowanie auta w ramach odrębnego (własnego) limitu
    przysługującego na niepełnosprawne dziecko.

    Zaznaczam, że odliczeniu podlegają wydatki poniesione na ten cel maksymalnie do kwoty
    2 280 zł za dany rok podatkowy.
    W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka, każdemu
    z nich przysługuje ww. limit kwotowy.
    Odnosząc się końcowo do Pana wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekty
    zeznań za lata 2021-2024 wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia
    1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na
      podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej.
    Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z
    zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej
    deklaracji.
    Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń
    gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po
    stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku
    należnego).
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Podsumowując, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty wspólnych zeznań
    podatkowych za lata 2021-2024.
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami składając korektę wspólnego zeznania
    podatkowego, może Pan i Pana żona skorzystać z odliczenia wydatków na cele
    rehabilitacyjne poniesionych w związku z używaniem samochodu osobowego
    stanowiącego Państwa własność. Każdy z Państwa odliczy wydatki samodzielnie od
    swojego dochodu w przysługującym limicie, maksymalnie do kwoty 2.280 zł za każdy rok
    podatkowy.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pana do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.