Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-829/12-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej kompleksowe opracowanie oraz przeprowadzenie programu promocyjnego obejmującego wydanie jego uczestnikom nagród w postaci towarów i usług
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; towar-wydanie towarów; usługi-usługi marketingowe; usługi-usługi reklamowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 01.08.2012 r. (data wpływu 13.08.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej kompleksowe opracowanie oraz przeprowadzenie programu promocyjnego obejmującego wydanie jego uczestnikom nagród w postaci towarów i usług - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13.08.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej kompleksowe opracowanie oraz przeprowadzenie programu promocyjnego obejmującego wydanie jego uczestnikom nagród w postaci towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji farb i lakierów. W celu intensyfikacji swojej sprzedaży Wnioskodawca zawarł z agencją reklamową (Agencja) jedną generalną umowę na podstawie której Agencja przygotowuje dla Wnioskodawcy różnego rodzaju programy marketingowe mające na celu zwiększenie sprzedaży jego produktów oraz poprawę ich wizerunku na rynku.

W przypadku poszczególnych programów Agencja jest odpowiedzialna za:

*   opracowania szczegółowej koncepcji Programów;
*   zaprojektowania oraz przeniesienia na Wnioskodawcę majątkowych praw autorskich do projektów oraz wersji ostatecznych materiałów promocyjnych jak również do wyprodukowania materiałów promocyjnych;
*   przeprowadzenia i przejęcia odpowiedzialności za wszelkie formalności prawne niezbędne do realizacji Programów, w tym w szczególności zawarcie niezbędnych do realizacji Programów umów;
*   przygotowania Programów i dokonania wszelkich czynności związanych z ich organizacją tj. w szczególności objęcia funkcji organizatora poszczególnych Programów i przyrzekającego nagrody, sporządzenia regulaminów, przetwarzania danych sprzedażowych, wyłonienia laureatów;
*   w przypadku zaistnienia takiej potrzeby zakupu nagród (w tym nagród rzeczowych) na potrzeby poszczególnych Programów, a następnie wydania tych nagród uczestnikom Programów;
*   dokonania wszelkich czynności związanych z zakończeniem poszczególnych Programów, w szczególności monitorowania i rozpatrywania w uzgodnieniu z Wnioskodawcą reklamacji zgłoszonych przez uczestników Programów;
*   przygotowania, wdrożenia i bieżącej obsługi systemu informatyczno — komunikacyjnego do obsługi Programów ich uczestników (w tym bazę danych osobowych uczestników, obejmującą wszelkie niezbędne informacje o aktywności danego uczestnika w Programie, stronę internetową Programu, system sms).

Za kompleksowe opracowanie, organizację i wykonanie poszczególnych programów Wnioskodawca wypłaca Agencji wynagrodzenie na podstawie faktury VAT. Obecnie w ramach trzech takich programów Agencja, jako ich organizator, będzie zobowiązana do wydania ich uczestnikom różnego rodzaju nagród rzeczowych oraz wycieczek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT otrzymanej od Agencji za kompleksowe opracowanie oraz przeprowadzenie programu promocyjnego obejmującego wydanie jego uczestnikom nagród w postaci zarówno towarów jak i usług (np. turystycznych)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego na fakturach z Agencji za kompleksową usługę polegającą na prowadzeniu różnorodnych programów zwiększających jego sprzedaż, w tym programów lojalnościowych w ramach, których kontrahenci/klienci Wnioskodawcy uzyskują nagrody rzeczowe bądź nieodpłatne usługi w postaci np. wycieczek.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 (ustawy o VAT), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ustanawi jedną z podstawowych zasad systemu VAT jaką jest prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy prawo do odliczenia określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT należy rozumieć w ten sposób, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego zarówno w odniesieniu do towarów i usług, które są przez tego podatnika wykorzystywane bezpośrednio przy dokonywaniu odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, jak i w odniesieniu do nabywanych przez niego towarów i usług, które pomimo braku bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi służą prowadzeniu opodatkowanej działalności gospodarczej podatnika. W związku z tym, że wydatki ogólne poniesione przez Wnioskodawcę na kompleksową usługę marketingową będą miały na celu zwiększenie sprzedaży opodatkowanej Wnioskodawcy, będzie spełniony warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną VAT, co oznacza, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od tego typu wydatków.

Wnioskodawcy znany jest wyrok ETS z 7 października 2010 w połączonych sprawach Loyalty Management UK Ltd i Baxi Group Ltd (C-53/09 i C-55/09), w którym sąd orzekł, że w przypadku nabycia usługi polegającej na wydawaniu nagród uczestnikom programów lojalnościowych nie mamy do czynienia z fakturą za usługę lecz z fakturą za zakup towaru. W związku z tym wyrokiem wywodzi się brak prawa do odliczenia podatku VAT z faktur wystawianych przez agencje reklamowe za wydanie nagród.

Zdaniem Wnioskodawcy jego sytuacja jest odmienna od tej rozpatrywanej przez ETS. Wnioskodawca nie nabywa bowiem usługi polegającej na wydaniu nagród lecz nabywa kompleksową usługę polegającą na kreatywnym opracowywaniu koncepcji programów marketingowych oraz ich późniejszym wykonaniu. Podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca współpracuje z Agencją na podstawie jednej umowy w ramach, której ma ona podejmować różnorodne akcje, mające na celu zwiększenie sprzedaży produktów Wnioskodawcy. Zatem wydanie nagród jest tylko częścią składową tej kompleksowej usługi, której najważniejszą cechą jest kreatywne opracowanie takich programów, które przyniosą najskuteczniejsze efekty w postaci zwiększenia sprzedaży.

Zagadnienie kompleksowości usług było wielokrotnie podejmowane przez ETS, a także krajowe sądy oraz Ministerstwo Finansów. Zgodnie z tym orzecznictwem w przypadku świadczenia o charakterze kompleksowym, na które składa się czynność podstawowa, której wykonanie było celem zawartej umowy oraz czynności pomocnicze, które wykonanie umowy miały ułatwić lub też być niezbędnymi do jej wykonania, stosować należy to świadczenie traktować jako jedną kompleksową usługę. Powyższą zasadę potwierdza wyrok z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) v. Commissioners of Customs and Excise (Wielka Brytania), Trybunał Sprawiedliwości uznał, że w celu ustalenia dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmuje kilka części składowych należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę treść artykułu 2 (1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT. W dalszej części wyroku Trybunał stwierdził, że pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. W wyroku z dnia 02 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg-Gelting Linen, Europejski Trybunał Sprawiedliwości podniósł, że w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja, celem określenia po pierwsze, czy są to dwa lub więcej niż dwa świadczenia odrębne, czy też jednolite świadczenie, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako świadczenie usługi.

Podobne stanowisko zajął Minister Finansów w piśmie z dnia 30 marca 2012 r. (znak: PT1/033/2/46/KSB/12/PT-241/PT-279), w którym stwierdził, iż transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT. Ponadto, w pewnych okolicznościach, formalnie odrębne transakcje, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jedną transakcję, jeśli nie są one od siebie niezależne. Podczas ustalania, czy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, czyli czy jest to świadczenie kompleksowe, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja.

Celem zawarcia przez Wnioskodawcę umowy z Agencją nie jest wydawanie nagród. Tym celem zdecydowanie jest zwiększenie sprzedaży produktów. Zgodnie z art. 1 umowy z Agencją (zawartej w 2009 r.): „Celem niniejszej umowy jest ustalenie zasad wzajemnej współpracy pomiędzy Stronami przez okres obowiązywania niniejszej Umowy. W ramach wzajemnej współpracy Albedo zobowiązuje się do świadczenia na rzecz ICI i/lub AkzoNobel usług w zakresie organizacji i przeprowadzania projektów na zamówienie ICI i/lub AkzoNobel (dalej łącznie: „Projekty”, a dla określenia pojedynczego projektu jako: „Projekt”) w ramach prowadzonej przez Albedo działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie działań marketingowych mających na celu wzrost sprzedaży produktów Zamawiających oraz poprawy wizerunku produktów Zamawiających. Szczegółowy zakres oferowanych przez Albedo usług zawiera cennik, stanowiący załącznik nr 4 do niniejszej Urnowy”. Wydanie nagród w ramach niektórych (nie wszystkich) programów realizowanych przez Agencję jest zatem tylko czynnością pomocniczą, która ma zapewnić wykonanie głównego celu umowy. Bez wydania nagrody realizacja usługi przez Agencję byłaby niekompletna a zatem rozdzielanie usługi i wydzielenie z niej wydań nagród miałoby charakter sztuczny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Powyższe regulacje wskazują, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zauważyć należy, że związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni. O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością Zainteresowanego można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ww. ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że w celu intensyfikacji sprzedaży Wnioskodawca zawarł z Agencją jedną generalną umowę na podstawie której Agencja przygotowuje dla Wnioskodawcy różnego rodzaju programy marketingowe mające na celu zwiększenie sprzedaży jego produktów oraz poprawę ich wizerunku na rynku. Za kompleksowe opracowanie, organizację i wykonanie poszczególnych programów Wnioskodawca wypłaca Agencji wynagrodzenie na podstawie faktury VAT. Obecnie w ramach trzech takich programów Agencja, jako ich organizator, będzie zobowiązana do wydania ich uczestnikom różnego rodzaju nagród rzeczowych oraz wycieczek.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii odliczenia podatku wykazanego na fakturze wystawionej przez Agencję z tytułu kompleksowego opracowania oraz przeprowadzenia programu promocyjnego obejmującego wydanie jego uczestnikom nagród w postaci towarów jak i usług (np. turystycznych).

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez Agencję uwzględniające m.in. wartość nagród wydawanych uczestnikom programu promocyjnego.

W swoim uzasadnieniu Wnioskodawca odnosi się do kompleksowości usługi organizacji, przeprowadzenia i obsługi programu promocyjnego świadczonej przez Agencję, która nie powinna być w sposób sztuczny i nieracjonalny dzielona na poszczególne elementy.

Odnosząc się do kwestii potraktowania opisywanych we wniosku czynności za jedną usługę kompleksową tut. Organ nie sprzeciwiając się rozumieniu samej istoty świadczeń złożonych, w tym w przytoczonych przez Wnioskodawcę wyrokach z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 oraz z dnia 02 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 pragnie wskazać że z orzecznictwa TSUE płynie wniosek, iż o świadczeniu złożonym można mówić, jeśli istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Dopiero za pewne odstępstwo i wyjątek należy uznać potraktowanie kilku świadczeń za jedno złożone.

Spółka we własnym stanowisku akcentuje, iż współpracuje z Agencją na podstawie jednej umowy w ramach, której ma ona podejmować różnorodne akcje, mające na celu zwiększenie sprzedaży produktów Wnioskodawcy. Zatem wydanie nagród jest tylko częścią składową tej kompleksowej usługi, której najważniejszą cechą jest kreatywne opracowanie takich programów, które przyniosą najskuteczniejsze efekty w postaci zwiększenia sprzedaży. Spółka wskazuje, iż celem zawarcia przez Nią umowy z Agencją nie jest wydawanie nagród lecz tym celem jest zwiększenie sprzedaży produktów. Wydanie nagród w ramach niektórych (nie wszystkich) programów realizowanych przez Agencję jest zatem tylko czynnością pomocniczą, która ma zapewnić wykonanie głównego celu umowy. Bez wydania nagrody realizacja usługi przez Agencję byłaby niekompletna a zatem rozdzielanie usługi i wydzielenie z niej wydań nagród miałoby charakter sztuczny.

Fakt, iż Agencja realizując programy promocyjne, mające na celu zwiększenie sprzedaży produktów Wnioskodawcy tylko w ramach niektórych dokonuje wydania nagród jednoznacznie świadczy o tym, iż przedmiotowe czynności nie są na tyle ze sobą powiązane, aby nie można byłoby wydzielić z tego świadczenia wydania nagród. Powyższe jednoznacznie świadczy o tym, że możliwym jest podział całości świadczonej usługi, co wskazuje na brak kompleksowości usługi.

Ponadto, wbrew opinii Spółki, zasadne jest przyjęcie, iż wyrok TSUE z dnia 7 października 2010 r. w sprawach połączonych – Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs c. Loyalty Management UK i Baxi Group Ltd (C-53/09 i C-55/09) dotyczy sytuacji analogicznej jak w przedmiotowym przypadku.

W powyższej sprawie Spółka B, wprowadziła program lojalnościowy dla klientów mający zachęcić ich do nabywania produktów grupy. Klienci uczestniczący w programie, nabywający produkty od Spółki B., otrzymywali punkty, które mogli wymieniać na towary lub usługi, będące prezentami lojalnościowymi. Spółka B (sponsor) zleciła zarządzanie programem lojalnościowym spółce X (podmiot zarządzający). W ramach zarządzania programem lojalnościowym podmiot zarządzający nabywał i dostarczał klientom prezenty lojalnościowe.

W wyroku tym Trybunał stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem sponsora.

Ponadto odnosząc się do kwestii możliwości uznania świadczonej przez podmiot zarządzający usługi za jedno świadczenie kompleksowe, TSUE uznał, że płatność dokonywana przez Baxi na rzecz podmiotu zarządzającego może zostać podzielona na dwa elementy, z których każde odpowiada odrębnemu świadczeniu.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż w odniesieniu do faktury otrzymanej od Agencji z tytułu opracowania oraz przeprowadzenia programu promocyjnego, w tym w części obejmującej wartość wydawanych w ramach przeprowadzanego programu promocyjnego nagród przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na niniejszej fakturze.

Tut. Organ podkreśla, że rzeczywisty charakter transakcji wskazuje na dwa odrębne świadczenia, których odbiorcami są dwa odrębne podmioty – w przypadku usługi opracowania oraz przeprowadzenia programu promocyjnego – Wnioskodawca, w przypadku przekazywania nagród – beneficjenci (uczestnicy programów promocyjnych). Zauważyć należy, że Wnioskodawca w odniesieniu do przekazywanych przez Agencję towarów (nagród) nie nabywa prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, lecz występuje jedynie jako podmiot trzeci, dokonujący zapłaty za dostawę towarów dokonywaną przez Agencje na rzecz beneficjentów. Analogicznie Wnioskodawca nie jest usługobiorcą usługi polegającej na przekazaniu nagród w postaci usług.

W konsekwencji wynagrodzenie wypłacone przez Wnioskodawcę Agencji obejmuje dwa elementy. Pierwszym elementem tej kwoty jest wynagrodzenie za usługi opracowania oraz przeprowadzenia programu promocyjnego świadczone przez Agencje na rzecz Wnioskodawcy. Natomiast drugim elementem kwoty jest wynagrodzenie płacone przez Wnioskodawcę za dostawę towarów i świadczenie usług (nagród) dokonywaną przez Agencję na rzecz beneficjentów.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych przez Spółkę udokumentowanych fakturą VAT wyłącznie w zakresie nabywanych usług opracowania oraz przeprowadzenia programu promocyjnego z uwagi na pośredni wpływ na wysokość osiąganych przez Spółkę obrotów, które mają związek z generowaniem sprzedaży opodatkowanej, zgodnie z przesłanką wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy.

Natomiast Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT, stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy, od wydatków udokumentowanych fakturą VAT dotyczącą nabywanych przez Agencje towarów i usług (nagród), przekazywanych następnie nieodpłatnie klientom i kontrahentom, bowiem ta część kwoty stanowi zapłatę przez Wnioskodawcę (jako podmiot trzeci) za dostawę towarów i usług (nagród) dokonywanych przez Agencję na rzecz uczestników programów promocyjnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.