Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-404/15-4/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-02-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie obowiązku uiszczenia podatku należnego z tytułu darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od zakupu darowanych składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: darowizna; korekta; podatek-podatek naliczony; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko we wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. (data wpływu 18 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 lutego 2016 r. (data wpływu 10 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   obowiązku uiszczenia podatku należnego z tytułu darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
*   obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od zakupu darowanych składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa

– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku uiszczenia podatku należnego z tytułu darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od zakupu darowanych składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 lutego 2016 r. (data wpływu 10 lutego 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy i brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Przedsiębiorca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą, w przeważającej części uzyskuje on przychody z działalności w zakresie usług hotelowych i gastronomicznych.

Uzyskiwane są one w odrębnych nieruchomościach stanowiących zorganizowane części jego przedsiębiorstwa, tj.:

*   Hotel A
*   Hotel B
*   trzecia nieruchomość przygotowywana jest do podjęcia działań inwestycyjnych zmierzających do wybudowania obiektu usługowego (wystąpiono o pozwolenie na budowę).

Podatnik w nadchodzących miesiącach planuje przekazać pełnoletniej córce w drodze darowizny zorganizowaną część swojego przedsiębiorstwa obejmującą Hotel A, w skład której wchodzą:

*   dwie nieruchomości gruntowe: jedna zabudowana jest budynkiem hotelowym, druga stanowi drogę dojazdową;
*   budynek hotelowy posiada: 37 pokoi hotelowych dla 74 gości, restaurację wraz z barem dla ok. 100 konsumentów, dwupoziomowy parking, basen, bowling na 2 tory, 3 sauny, jacuzzi, dwie sale konferencyjne na 120 i 20 osób, pralnię;
*   zarejestrowany znak towarowy;
*   środki trwałe znajdujące się w obiekcie;
*   wyposażenie znajdujące się w obiekcie;
*   środki pieniężne;
*   należności i zobowiązania wynikające z dokonanych dostaw towarów i usług;
*   prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów dotyczących hotelu w szczególności: umowa na dostawę energii elektrycznej, umowa na dostawę paliwa gazowego, umowa na dostawę wody i odprowadzanie ścieków, umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych;
*   bazę danych obejmującą stałych klientów hotelu, którymi są zarówno touroperatorzy, jak również klienci indywidualni.

Przedsiębiorca posiada status podatnika czynnego na gruncie podatku od towarów i usług i dokonywał odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu zakupu środków trwałych, wyposażenia oraz nakładów na rozbudowę obiektu hotelowego, które przekroczyły 30% wartości początkowej.

Po dokonaniu darowizny pracownicy zatrudnieni w tym hotelu zostaną przyjęci do pracy przez obdarowaną w trybie art. 23-1 Kodeksu pracy, stanowią oni wykwalifikowaną kadrę pracującą w tym obiekcie.

W uzupełnieniu do wniosku poinformowano, że córka Wnioskodawcy prowadzi obecnie działalność gospodarczą i będzie ją kontynuować po otrzymaniu Hotelu A, poszerzając swój zakres działalności o nowe usługi, posiadając równocześnie status podatnika podatku od towarów i usług.

Obecnie Hotel A jest wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na płaszczyźnie finansowej, dowodzą tego następujące okoliczności:

*   hotel posiada odrębny rachunek bankowy, na który wpływają przychody uzyskiwane od klientów, jak również regulowane są za jego pośrednictwem zobowiązania dotyczące tego obiektu;
*   wynagrodzenia zatrudnionych w nim pracowników wykazywane są w odrębnej liście płac;
*   księgi rachunkowe przedsiębiorcy zorganizowane są w taki sposób, że zarówno przychody jak i koszty dotyczące Hotelu A ewidencjonowane są na odrębnych kontach księgowych przyporządkowanych do niego, co pozwala w sposób jednoznaczny ustalić wynik finansowy z tytułu prowadzonej w nim działalności;
*   zakupy środków trwałych również ewidencjonowane są na kontach księgowych przyporządkowanych do tego hotelu.

W ocenie Wnioskodawcy, hotel w sposób oczywisty posiada samodzielność finansową czego dowodzą ww. elementy organizacyjne jak również występuje on w obrocie gospodarczym w sposób na tyle samodzielny, że obsługuje wyodrębnioną grupę klientów chcących korzystać ze świadczonych przez niego usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca z tytułu dokonania darowizny na rzecz córki zorganizowanej części swojego przedsiębiorstwa będzie zobowiązany do uiszczenia należnego podatku od towarów usług?
2.  Czy w sytuacji gdy nie wystąpi podatek należny Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego określonej w art. 91 ustawy od zakupu darowanych składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ‒ dalej u.p.t.u. ‒ przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e u.p.t.u. W myśl powołanego przepisu zorganizowana część przedsiębiorstwa, to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Na podstawie powyższej definicji można wskazać na trzy zasadnicze elementy, które muszą łącznie występować w zespole składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań):

*   wyodrębnienie organizacyjne i finansowe;
*   przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych;
*   możliwość funkcjonowania jako niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze.

W ocenie Wnioskodawcy, Hotel A spełnia określone w ustawie warunki pozwalające zdefiniować go jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa, bezpośrednio po zawarciu umowy darowizny nowy właściciel będzie mógł uzyskiwać przychody z działalności hotelowej, gastronomicznej, organizacji konferencji, świadczenia usług aktywizacji ruchowej (basen, bowling) oraz usług związanych z odnową fizyczną. Przejęcie wykwalifikowanej kadry pracowniczej umożliwi ciągłą pracę i świadczenie usług bez zakłóceń. Wyodrębnienie organizacyjne i finansowe hotelu w przedsiębiorstwie darczyńcy umożliwia jego niezależne funkcjonowanie jako samodzielnego przedsiębiorstwa realizującego określone zadania gospodarcze zgodne z jego funkcją i strukturą. Powyższy zespół składników majątkowych jest zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa przede wszystkim dlatego, że będzie mógł on występować w obrocie prawnym i gospodarczym jako samodzielne przedsiębiorstwo.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że: „warunek wyłączenia z art. 6 pkt 1 u.p.t.u. będzie spełniony wtedy, gdy przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo lub jego część stanowiąca całość mogącą samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą” (wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 grudnia 2009 r., I SA/Kr 1595/09). Nawiązując do odpowiedniego wyłączenia z zakresu przedmiotowego opodatkowania, jakie funkcjonuje w przepisach unijnych, zauważa się zaś, że: „Celem art. 19 Dyrektywy 112 jest wyłączenie z zakresu opodatkowania VAT wszelkich przypadków zbycia przedsiębiorstwa lub jego części, jeżeli zbywane przedsiębiorstwo lub zbywana część przedsiębiorstwa mogą funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy” (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2008 r., III SA/Wa 666/08, publ. Monitor Podatkowy 2008/10/4). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w orzeczeniu z dnia 7 października 2009 r., I SA/Po/491/2009 wskazał, że wyłączone spod opodatkowania jest zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne zbycie przedsiębiorstwa. Nie ma przy tym znaczenia forma zbycia ‒ podatkowi nie będą zatem podlegać m.in. sprzedaż, aport, zamiana i darowizna, jeśli mają za przedmiot przedsiębiorstwo.

W kwestii pytania o obowiązek dokonania korekty w związku ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa strona stoi na stanowisku, iż po stronie zbywcy nie wystąpi obowiązek korekty podatku naliczonego i odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Powyższe wynika z faktu, iż nabywca zorganizowanej części przedsiębiorstwa, traktowany jest jako następca prawny zbywcy, który w tym zakresie przejmuje, wynikające z art. 91 ust. 1-8 u.p.t.u., obowiązki swojego poprzednika (art. 91 ust. 9 u.p.t.u.). Innymi słowy zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie ma żadnego wpływu na wcześniejsze odliczenia podatku naliczonego. Powyższe potwierdza m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 2 kwietnia 2010 r., ILPP2/443-185/10-4/AK, czy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 4 maja 2010 r., IPPP1/443-261/10-2/ISz.

Reasumując w ocenie Wnioskodawcy, darowizna na rzecz córki zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie podlegać podatkowi od towarów i usług, jak również nie będzie zachodziła konieczność dokonywania korekty podatku naliczonego i odliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Art. 6 pkt 1 ustawy ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112.

W myśl art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 112, w przypadku przekazania odpłatnie lub nieodpłatnie, lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 27e ustawy – przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość).

Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby więc część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.

Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. W przeważającej części uzyskuje on przychody z działalności w zakresie usług hotelowych i gastronomicznych.

Przychody uzyskiwane są w odrębnych nieruchomościach stanowiących zorganizowane części jego przedsiębiorstwa, tj: Hotel A, Hotel B, trzecia nieruchomość przygotowywana do podjęcia działań inwestycyjnych zmierzających do wybudowania obiektu usługowego.

Wnioskodawca planuje w niedalekiej przyszłości dokonać na rzecz pełnoletniej córki darowizny zorganizowanej części swojego przedsiębiorstwa obejmującej Hotel A.

Córka Wnioskodawcy jest podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym działalność gospodarczą. Po otrzymaniu darowizny będzie kontynuować działalność w Hotelu A, poszerzając swój zakres działalności o nowe usługi.

W skład darowizny obejmującej Hotel A wejdą:

*   dwie nieruchomości gruntowe: jedna zabudowana jest budynkiem hotelowym, druga stanowi drogę dojazdową;
*   budynek hotelowy posiadający: 37 pokoi hotelowych dla 74 gości, restaurację wraz z barem dla ok. 100 konsumentów, dwupoziomowy parking, basen, bowling na 2 tory, 3 sauny, jacuzzi, dwie sale konferencyjne na 120 i 20 osób, pralnię;
*   zarejestrowany znak towarowy;
*   środki trwałe znajdujące się w obiekcie;
*   wyposażenie znajdujące się w obiekcie;
*   środki pieniężne;
*   należności i zobowiązania wynikające z dokonanych dostaw towarów i usług;
*   prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów dotyczących hotelu w szczególności: umowa na dostawę energii elektrycznej, umowa na dostawę paliwa gazowego, umowa na dostawę wody i odprowadzanie ścieków, umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych,
*   bazę danych obejmującą stałych klientów hotelu, którymi są zarówno touroperatorzy; jak również klienci indywidualni.

Wnioskodawca wskazał, że Hotel A posiada odrębny rachunek bankowy, na który wpływają przychody uzyskiwane od klientów, jak również regulowane są za jego pośrednictwem zobowiązania dotyczące tego obiektu.

Prowadzone księgi rachunkowe zorganizowane są w taki sposób, że zarówno przychody, jak i koszty ewidencjonowane są na odrębnych kontach księgowych przyporządkowanych do tego hotelu, co pozwala w sposób jednoznaczny ustalić wynik finansowy z tytułu prowadzonej w nim działalności.

Ponadto zakupy środków trwałych ewidencjonowane są na odrębnych kontach księgowych przyporządkowanych do tego hotelu, a wynagrodzenia zatrudnionych w nim pracowników wykazywane są w odrębnej liście płac.

Po dokonaniu darowizny pracownicy będący wykwalifikowaną kadrą pracowniczą zostaną przyjęci do pracy przez obdarowaną, co umożliwi pracę i świadczenie usług w sposób ciągły bez zakłóceń.

W odniesieniu do powyższego podkreślić należy, że interpretacji pojęcia „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, określonego w art. 2 pkt 27e ustawy, należy dokonywać w ramach wykładni prowspólnotowej z uwzględnieniem cyt. normy art. 19 Dyrektywy 112. Regulacja ta była również przedmiotem orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził, że: „(…) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wyodrębniona część działalności gospodarczej Wnioskodawcy w postaci Hotelu A spełni definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji darowizna tejże zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie podlegała opodatkowaniu, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym z tytułu dokonania darowizny ww. zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz córki, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do uiszczenia należnego podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca posiada status podatnika czynnego na gruncie podatku od towarów i usług i dokonywał odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu zakupu środków trwałych, wyposażenia oraz nakładów na rozbudowę obiektu hotelowego (będącego przedmiotem darowizny), które przekroczyły 30% wartości początkowej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od zakupu darowanych składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów lub środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy.

Na mocy tego przepisu – w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem w niniejszej sprawie, korekta podatku naliczonego w przypadku darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa, dokonywana będzie przez jego nabywcę (córkę Wnioskodawcy) na zasadach przewidzianych w art. 91 ustawy.

W konsekwencji, w związku ze zbyciem (darowizną) zorganizowanej części przedsiębiorstwa Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, określonej w art. 91 ustawy, od zakupu darowanych składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.