Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.31.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki podatku 0% dla WDT z
uwagi na brak rejestracji jako podatnika VAT; UE.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
korekta-korekta podatku
podatnik-rejestracja podatnika VAT UE
rejestracja
stawka-stawki podatku
transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa-transakcja
wewnątrzwspólnotowej dostawy (WDT)
zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - korekta
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Potwierdzenie
zarejestrowania podatnika VAT-UE
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Rejestracja w
zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub
wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 3. Informacje podsumowujące
-informacje podsumowujące o dokonanych
wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 97-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 97-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 97-ust. 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 97-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 3-art. 100-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 3-art. 100-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Pana wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa
    do zastosowania stawki podatku 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, mimo
    braku rejestracji jako podatnika VAT-UE. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    (rozliczenie na zasadach ogólnych). Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    sprzedaży hurtowej towarów. Został zarejestrowany jako podatnik VAT czynny z dniem (...)
    2019 r. Wnioskodawca w latach 2023 r. i 2024 r. dokonywał wewnątrzwspólnotowych
    dostaw towarów na rzecz kontrahentów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej
    (dalej: „WDT”). Przy czym przez niedopatrzenie Wnioskodawca nie aktualizował zgłoszenia
    VAT-R poprzez wskazanie zarejestrowania do transakcji wewnątrzunijnych (rejestracja VAT-
    UE).
    Każdorazowo:
    1. nabywcą był podatnik posiadający właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe dla niego (nabywcy) państwo
      członkowskie;
    2. towar został wywieziony z kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium innego
      państwa członkowskiego UE, Wnioskodawca posiada fakturę sprzedaży, specyfikację,
      dokument potwierdzający wywóz (dokumenty CMR) oraz bankowe potwierdzenie
      zapłaty za towar.
    W obowiązujących terminach podatkowych Wnioskodawca składał pliki JPK_V7M oraz
    informacje podsumowujące VAT-UE, w których wykazane były wyżej wymienione
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów.
    Wnioskodawca dowiedział się, że nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT-UE
    około roku od dokonania pierwszej WDT. Do tego czasu Wnioskodawca nie miał
    świadomości, iż składane pliki JPK_V7M oraz informacje podsumowujące VAT-UE zostaną
    zakwestionowane przez właściwy dla niego Organ podatkowy (żadne nieprawidłowości nie
    były też wskazywane przez księgowość Wnioskodawcy).
    Właściwy dla Wnioskodawcy Urząd Skarbowy przesyłał Wnioskodawcy informacje o braku
    rejestracji VAT-UE i konieczności aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, przy czym
    każda z tych informacji była wysłana mailowo, na adres e-mail, z którego Wnioskodawca
    nie korzystał. Nie był to też e-mail, z którego Wnioskodawca korzystał na co dzień w
    działalności gospodarczej, a jedynie adres e-mail podany do CEiDG w związku z
    uzyskiwanym przez Wnioskodawcę wsparciem na przeciwdziałanie skutkom pandemii
    COVID-19. Po pandemii Wnioskodawca nie korzystał z tego adresu e-mail do momentu
    kiedy w sierpniu 2024 r. zepsuł się laptop, z którego Wnioskodawca korzystał i na nowym
    laptopie postanowił uporządkować wszystkie skrzynki mailowe. Wnioskodawca nie

    korzystał z tego adresu e-mail od 20 listopada 2020 r. do 3 września 2024 r. Obiektywnie
    więc na skutek przesyłanej przez Urząd Skarbowy korespondencji Wnioskodawca nie mógł
    powziąć informacji o przedmiotowym braku i zareagować po pierwszym upomnieniu, co
    miałoby miejsce gdyby np. wezwanie do uzupełnienia braku rejestracji VAT-UE
    Wnioskodawca otrzymał drogą pisemną. Jednocześnie żadna ze złożonych przez
    Wnioskodawcę deklaracji oraz informacji podsumowujących nie została formalnie przez
    właściwy dla Wnioskodawcy Organ podatkowy zakwestionowana.
    Wnioskodawca o wyżej wymienionej korespondencji Urzędu Skarbowego i braku
    rejestracji VAT-UE dowiedział się po około roku od dokonania pierwszej WDT. Po
    powzięciu informacji o braku rejestracji Wnioskodawcy jako podatnika VAT-UE,
    Wnioskodawca niezwłocznie uzupełniając przedmiotowy brak formalny, w ślad za
    informacjami przekazanymi mu przez właściwy dla siebie Urząd Skarbowy dokonał
    aktualizacji zgłoszenia VAT-R poprzez zgłoszenie dokonywania wewnątrzwspólnotowych
    dostaw towarów. Obecnie Wnioskodawca po aktualizacji zgłoszenia VAT-R w powyższym
    zakresie posiada rejestrację jako podatnik VAT-UE.
    Organ podatkowy właściwy dla Wnioskodawcy wezwał jednocześnie Wnioskodawcę do
    skorygowania dotychczasowego rozliczenia WDT wykazanych ze stawką 0% poprzez
    kwalifikację tych dostaw za krajowe - co też Wnioskodawca uczynił w grudniu 2024 r. i
    styczniu 2025 r.
    Wnioskodawca analizując swoją sytuację trafił jednak na wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 1 marca 2019 r. sygn. I FSK 172/17, w którym przedmiotowy Sąd
    wskazał, że:
    „Nie ma przeszkód prawnych, aby podatnik po swojej rejestracji wewnątrzwspólnotowej
    wykazał dostawę wewnątrzwspólnotową ze stawką 0% w korekcie deklaracji (jeśli
    wcześniej została ona wykazana ze stawką krajową). Także bowiem korekta deklaracji
    następuje przez „złożenie deklaracji” (w celu korekty). Zgodnie z brzmieniem
    komentowanego przepisu można więc w tym przypadku zastosować stawkę 0% VAT.
    Należy uznać, że dla zastosowania stawki 0% przy dostawie wewnątrzwspólnotowej
    istotne jest to, aby podatnik był „zarejestrowany jako podatnik VAT UE” (tzn. aby
    przyznano mu numer VAT UE i aby uzyskał on potwierdzenie rejestracji)”.
    Orzeczenie to było powoływane również przez inne składy sędziowskie, przykładowo:
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2020 r. sygn. I FSK 1650/17, wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 18 marca 2021 r. sygn. I SA/Op 32/21,
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 3 października 2023 r. sygn. I
    SA/GL 37/23.
    Wnioskodawca jest mikroprzedsiębiorcą, dla którego dokonanie korekt i zapłacenie VAT
    według krajowej stawki w Polsce stanowi istotny wydatek, znacząco wpływający na bieżącą
    działalność i płynność finansową przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
    W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, o której mowa poniżej.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo zastosować stawkę VAT 0% do wewnątrzwspólnotowych
    dostaw towarów (WDT) po wcześniejszej korekcie rozliczenia na stawkę VAT krajową, jeśli
    naprawił brak formalny, jakim było nieposiadanie rejestracji VAT-UE w momencie
    pierwotnego rozliczenia WDT ze stawką 0%, a na dzień składania deklaracji (korekt), w
    których przedmiotowe dostawy ponownie zostaną wykazane jako WDT ze stawką 0% VAT
    będzie już zarejestrowany jako podatnik VAT-UE?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo zastosować stawkę VAT 0% do
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT) po wcześniejszej korekcie rozliczenia na

    stawkę VAT krajową, jeśli naprawił brak formalny, jakim było nieposiadanie rejestracji VAT-
    UE w momencie pierwotnego rozliczenia WDT ze stawką 0%, a na dzień składania
    deklaracji (korekt), w których przedmiotowe dostawy ponownie zostaną wykazane jako
    WDT ze stawką 0% VAT będzie już zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o VAT przez
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się
    wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Jednocześnie w ślad za art. 13 ust. 2 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów ma miejsce wtedy, gdy nabywca towarów jest:
    1. podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju;
    2. osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
    zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3. podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli
    przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które zgodnie z przepisami o podatku
    akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
    przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4. podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym
    niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe
    środki transportu.
    Jednocześnie art. 13 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
    u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.
    Podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako
    podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej
    wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia
    zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa
    w art. 96 o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności (art. 97 ust. 1 ustawy o VAT).
    Obowiązkiem rejestracji w charakterze podatników VAT-UE zostali więc obciążeni
    podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, którzy będą dokonywać m.in.
    transakcji stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a ich identyfikacja
    następuje poprzez zarejestrowanie jako podatnika VAT-UE. Podatnicy, o których mowa w
    art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy
    miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu,
    z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133 (art. 99 ust. 1 ustawy o VAT).
    W ślad za art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

    1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej;
    2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
      kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
    3. podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Konstrukcja ww. przepisu wskazuje, że aby podatnik dokonujący dostawy towarów mógł
    zastosować stawkę podatku w wysokości 0%, wskazane powyżej w pkt 1-3 warunki muszą
    być spełnione kumulatywnie (łącznie). Spełnienie pierwszego z ww. warunków ma
    zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie
    w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana. Drugi warunek wskazuje z kolei,
    że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego
    transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji
    wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towarów w państwie
    przeznaczenia (do którego towary są docelowo przemieszczane). Dostawa, która
    następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w
    państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam
    właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania
    konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania.
    W Polsce przykładem warunku formalnego stosowania stawki 0% VAT dla WDT jest
    wynikający z art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT obowiązek posiadania przez dostawcę
    rejestracji VAT-UE najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną
    dostawę. Innymi słowami, w ślad za art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT zastosowanie stawki
    0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest od zarejestrowania
    podatnika (dostawcy) jako podatnika VAT UE. Tym samym polska ustawa o VAT uzależnia
    prawo podatnika do zastosowania stawki 0%, o ile w ustawowym terminie do złożenia
    deklaracji podatkowej będzie on zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Powyższe nie zmienia jednak faktu, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ma
    miejsce niezależnie od tego, czy w momencie jej dokonania dostawca miał rejestrację dla
    potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (na co wskazuje treść art. 13 ust. 1 i ust. 2
    ustawy o VAT oraz uregulowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”)).
    Natomiast z art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT wynika tyle, że warunkiem zastosowania
    stawki 0% jest, aby podatnik (dostawca) składając deklarację podatkową, w której
    wykazuje dostawę towarów, był zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    Jak bowiem słusznie podkreśla się w piśmiennictwie „podatnik dokonujący dostawy nie
    musi (w celu zastosowania stawki 0% VAT) podawać na fakturze swojego numeru dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych. Co więcej w chwili dokonywania dostawy nie musi
    być zarejestrowany dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, aby móc zastosować do
    niej (w składanej deklaracji podatkowej) stawkę 0% VAT’’ - tak A. Bartosiewicz [w:] VAT.
    Komentarz, wyd. XVIII, Warszawa 2024, art. 42.
    Z powyższego wynikają więc dwa kluczowe wnioski:
    1. Nie ma znaczenia, czy podatnik miał rejestrację dla celów wewnątrzwspólnotowych w
      chwili dokonywania transakcji (dostawy). Istotne jest to, aby podatnik miał
      rejestrację dla celów wewnątrzwspólnotowych w chwili składania deklaracji, w której
      dana transakcja jest wykazywana;

    2. Nie ma przeszkód prawnych, aby podatnik po swojej rejestracji wewnątrzwspólnotowej
      wykazał dostawę wewnątrzwspólnotową ze stawką 0% w korekcie deklaracji (jeśli
      wcześniej została ona wykazana ze stawką krajową). Także bowiem korekta deklaracji
      następuje przez „złożenie deklaracji” (w celu korekty). Zgodnie z brzmieniem
      komentowanego przepisu można więc w tym przypadku zastosować stawkę 0% VAT -
      tak A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XVIII, Warszawa 2024, art. 42.
    Powyższe podejście pozostaje również spójne z orzecznictwem sądów administracyjnych,
    w szczególności Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z 1 marca 2019 r.
    sygn. I FSK 172/17 wprost dopuścił sytuację będącą przedmiotem zapytania
    Wnioskodawcy. Cytując w ślad za NSA:
    „Nie ma przeszkód prawnych, aby podatnik po swojej rejestracji wewnątrzwspólnotowej
    wykazał dostawę wewnątrzwspólnotową ze stawką 0% w korekcie deklaracji (jeśli
    wcześniej została ona wykazana ze stawką krajową). Także bowiem korekta deklaracji
    następuje przez „złożenie deklaracji” (w celu korekty). Zgodnie z brzmieniem
    komentowanego przepisu można więc w tym przypadku zastosować stawkę 0% VAT”.
    Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy wskazanych przez Wnioskodawcę, w
    pierwszej kolejności wskazać należy, że dokonane przez Wnioskodawcę dostawy towarów
    stanowią wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (WDT) w rozumieniu ustawy o VAT.
    Brak rejestracji VAT-UE Wnioskodawcy, skutek wywiera jedynie w zakresie pierwotnego
    braku możliwości wykazania dostaw ze stawką VAT 0%. Niemniej korekta deklaracji to też
    złożenie deklaracji. Z tego względu Wnioskodawca po uzyskaniu rejestracji VAT-UE będzie
    spełniał przesłankę z art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, co oznacza, że będzie mógł w
    korekcie deklaracji wykazać WDT ze stawką VAT 0% (tj. poprzez korektę wcześniejszego
    rozliczenia dostaw ze stawką VAT krajową tj. skoro w ślad za ww. przepisem w momencie
    złożenia deklaracji (korekty) będzie zarejestrowany jako podatnik VAT-UE). Takie podejście
    potwierdza wyżej przytoczone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak
    również przedstawiciele doktryny prawa podatkowego.
    W świetle powyższego Wnioskodawca uważa, że prawidłowe jest jego stanowisko, zgodnie
    z którym ma on prawo zastosować stawkę VAT 0% do wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów (WDT) po wcześniejszej korekcie rozliczenia na stawkę VAT krajową, jeśli naprawił
    brak formalny, jakim było nieposiadanie rejestracji VAT-UE w momencie pierwotnego
    rozliczenia WDT ze stawką 0%, a na dzień składania deklaracji (korekt), w których
    przedmiotowe dostawy ponownie zostaną wykazane jako WDT ze stawką 0% VAT będzie
    już zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej „ustawą”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 3 ustawy:
        Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
        zastrzeżeniem art. 2a.
        Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
        Europejskiej (...).
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
        Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
        Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
        5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności
        określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
        kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zatem dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi
    zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa
    członkowskiego w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel).
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
        Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
        1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
        2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
        3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
        lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
        4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2019 r. jest Pan czynnym podatnikiem VAT i prowadzi Pan
    działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej towarów. W latach 2023 r. i 2024
    r. dokonywał Pan wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na rzecz kontrahentów z
    innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Każdorazowo nabywcą był podatnik
    posiadający właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe dla nabywcy państwo członkowskie, a
    towar został wywieziony z kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE. Posiada Pan fakturę sprzedaży, specyfikację, dokument

    potwierdzający wywóz (dokumenty CMR) oraz bankowe potwierdzenie zapłaty za towar. W
    obowiązujących terminach podatkowych składał Pan pliki JPK_V7M oraz informacje
    podsumowujące VAT-UE, w których wykazane były ww. wewnątrzwspólnotowe dostawy
    towarów. Jednakże przez niedopatrzenie nie dokonał Pan rejestracji do transakcji
    wewnątrzunijnych VAT-UE (nie zaktualizował Pan zgłoszenia VAT-R). Nie miał Pan
    świadomości, że składane pliki JPK_V7M oraz informacje podsumowujące VAT-UE zostaną
    zakwestionowane przez właściwy dla Pana Organ podatkowy. Urząd Skarbowy przesyłał
    Panu informacje o braku rejestracji VAT-UE i konieczności aktualizacji zgłoszenia
    rejestracyjnego VAT-R, przy czym każda z tych informacji była wysłana na adres e-mail, z
    którego Pan nie korzystał. Dowiedział się Pan o ww. korespondencji Urzędu Skarbowego i
    braku rejestracji VAT-UE po około roku od dokonania pierwszej WDT. Po powzięciu
    informacji o braku rejestracji jako podatnika VAT-UE dokonał Pan aktualizacji zgłoszenia
    VAT-R poprzez zgłoszenie dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Organ
    podatkowy wezwał jednocześnie Pana do skorygowania dotychczasowego rozliczenia WDT
    wykazanych ze stawką 0% poprzez kwalifikację tych dostaw za krajowe - co też Pan uczynił
    w grudniu 2024 r. i styczniu 2025 r. Obecnie po aktualizacji zgłoszenia VAT-R w powyższym
    zakresie posiada Pan rejestrację jako podatnik VAT-UE.
    Pana wątpliwości dotyczą określenia, czy ma Pan prawo zastosować stawkę VAT 0% do
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, jeśli na dzień składania deklaracji (korekt), w
    których przedmiotowe dostawy ponownie zostaną wykazane jako WDT ze stawką 0% VAT
    będzie Pan już zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art.
    41 ust. 3 ustawy:
        W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
        zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
        Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
        podatku 0%, pod warunkiem że:
        1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
        2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
        3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę
        towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania

    podatnika jako podatnika VAT UE, o ile będzie zarejestrowany do transakcji
    wewnątrzwspólnotowych najpóźniej w ustawowym terminie do złożenia deklaracji
    podatkowej uwzględniającej daną dostawę.
    Należy zaznaczyć, że w myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
        Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
        1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust.
        3 pkt 1, lub
        2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
        - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
        skarbowego.
    Zasada opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką 0% stanowi
    realizację zasady neutralności opodatkowania VAT i wynika wprost z art. 138 ust. 1
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, który stanowi że:
        Państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub
        transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium
        danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę
        lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej
        podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym
        niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.
    Zgodnie natomiast z art. 273 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
        Państwa członkowskie mogą nałożyć inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla
        zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym
        (...).
    Ponadto należy zwrócić uwagę na art. 96 ust. 1 ustawy:
        Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
        wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
        skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z kolei w myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
        Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
        rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
        podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
        wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy:
        Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi
        zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania
        pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego
        wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w
        zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia
        wykonywania tych czynności.
    Stosownie do art. 97 ust. 4 ustawy:
        Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia
        zgodnie z ust. 1, jako podatnika VAT-UE.
    Zgodnie z art. 97 ust. 9 ustawy:

        Naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zarejestrowanie podmiotu, o którym
        mowa w ust. 1-3, jako podatnika VAT-UE.
    W myśl art. 97 ust. 10 ustawy:
        Podmioty, o których mowa w ust. 1-3, zarejestrowane jako podatnicy VAT-UE,
        które uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 9, podając numer, pod którym są
        zidentyfikowane na potrzeby podatku, przy:
        1) dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
        2) dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        3) świadczeniu usług, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników
        podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
        zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
        4) nabywaniu usług, do których stosuje się art. 28b, dla których są podatnikami z
        tytułu importu usług,
        5) przemieszczaniu towarów, w celu ich nabycia, z terytorium państwa
        członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju w procedurze
        magazynu typu call-off stock, o której mowa w dziale II rozdziale 3a
        - są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej
        poprzedzonym kodem PL.
    Z kolei zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy:
        Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:
        1) może określić podatników innych niż wymienieni w art. 96 ust. 3, niemających
        obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego,
        2) określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zarejestrowania
        podatnika jako podatnika VAT, wzór potwierdzenia zarejestrowania osoby prawnej
        oraz podatnika jako podatnika VAT UE i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu
        wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 96
        ust. 1, 4 i 6 oraz art. 97 ust. 9,
        3) określi niezbędne elementy wniosku i potwierdzenia, o których mowa w art. 97
        ust. 17, oraz przypadki, w których wyznaczona jednostka, o której mowa w tym
        przepisie, wydaje pisemne potwierdzenie
        - uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji podatników
        oraz wymagania związane z wymianą informacji o dokonywanych nabyciach i
        dostawach
        wewnątrzwspólnotowych.
    W § 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 9 marca 2020 r. w sprawie
    wzorów dokumentów związanych z rejestracją w zakresie podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2023 r. poz. 55 ze zm.):
        Określono wzór:
        1) zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług, stanowiący
        załącznik nr 1 do rozporządzenia;
        2) potwierdzenia zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT, stanowiący
        załącznik nr 2 do rozporządzenia;
        3) potwierdzenia zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT UE, stanowiący
        załącznik nr 3 do rozporządzenia;

        4) zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stanowiący załącznik nr 4 do
        rozporządzenia.
    Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy:
        Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie
        skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia
        miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10,
        art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 100 ust. 1 ustawy:
        Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT-UE, są
        obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
        1) wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do
        których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości
        dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych
        na potrzeby podatku od wartości dodanej,
        2) wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1
        lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych
        na potrzeby podatku od wartości dodanej,
        3) dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników
        podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
        zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
        4) usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od
        wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
        zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż
        zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla
        których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
        5) przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock, o
        której mowa w dziale II rozdziale 3b, oraz o zmianach w zakresie tej procedury
        zawartych w informacjach
        - zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.
    Stosownie do art. 100 ust. 8 ustawy:
        Informacja podsumowująca powinna zawierać następujące dane:
        1) nazwę lub imię i nazwisko podmiotu składającego informację podsumowującą
        oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym
        przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9, który zastosował dla
        transakcji i przemieszczeń, o których mowa w ust. 1;
        2) właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych
        nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości
        dodanej lub osoby prawnej niebędącej takim podatnikiem, nabywających towary
        lub usługi, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości
        dodanej;
        3) właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych
        nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości
        dodanej dokonującego dostawy towarów, zawierający dwuliterowy kod stosowany
        dla podatku od wartości dodanej – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

        4) łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, łączną wartość
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w tym również łączną wartość dostawy
        towarów, o której mowa w ust. 1 pkt 3, łączną wartość świadczonych usług, o
        których mowa w ust. 1 pkt 4 – w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów;
        5) właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych
        podatnika podatku od wartości dodanej nadany mu przez państwo członkowskie,
        na terytorium którego towary zostały przemieszczone w procedurze magazynu
        typu call-off stock – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.
    Z przywołanych regulacji wynika, że rejestracji dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych należy dokonać przed rozpoczęciem wykonywania tych
    czynności, przy czym przepisy nie określają, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić.
    Rejestracja powinna mieć miejsce najpóźniej w dzień poprzedzający dokonanie pierwszej
    czynności wewnątrzwspólnotowej. Dzień, który podatnik wskazuje w zgłoszeniu
    rejestracyjnym jako datę rozpoczęcia wykonywania czynności wewnątrzwspólnotowych,
    naczelnik urzędu skarbowego przyjmuje – zgodnie z wnioskiem podatnika – i z tym dniem
    rejestruje go jako czynnego podatnika VAT-UE. Trzeba przy tym zaznaczyć, że data ta nie
    musi się pokrywać z faktycznym wykonaniem pierwszej czynności wewnątrzwspólnotowej.
    Dla podatnika istotne jest jednak, aby zgłoszona data była wcześniejsza niż faktyczne
    rozpoczęcie wykonywania transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdyż wiąże się to z
    obowiązkami i uprawnieniami wynikającymi z faktu posiadania statusu zarejestrowanego
    czynnego podatnika VAT-UE.
    Ponadto należy zauważyć, że z art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika obowiązek wykazywania
    dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3
    ustawy, do których ma zastosowanie stawka 0%, w zbiorczych informacjach (tzw.
    „informacjach podsumowujących VAT-UE o dokonanych wewnątrzwspólnotowych
    transakcjach”). Zgodnie z zapisami art. 100 ust. 8 pkt 1 ustawy, informacja
    podsumowująca powinna zawierać m.in. nazwę lub imię i nazwisko podmiotu
    składającego informację podsumowującą oraz jego numer identyfikacji podatkowej
    podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art.
    97 ust. 9 ustawy.
    Z powołanych przepisów wynika zatem, że każdą wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów należy wykazać w informacji podsumowującej, podając w niej również numer
    identyfikacji podatkowej, pod którym naczelnik urzędu skarbowego potwierdza
    zarejestrowanie podatnika jako podatnika VAT-UE.
    Zgodnie z art. 81 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2025 r. poz. 111):
        Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
        skorygować uprzednio złożoną deklarację.
        Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Jednocześnie na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:
        W przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
        1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa
        zmianie,
        2) (uchylony)
        3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
        4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        obowiązek wystawienia faktury ust. 1 pkt 4,

        5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
        - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który
    pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym
    podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza
    organowi podatkowi (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np. określenia
    wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych
    danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, nr NIP) – o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym już –
    wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej
    przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego
    deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą
    skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej. Korekta
    deklaracji ma na celu skorygowanie błędu poprzez zastąpienie go właściwym zapisem.
    Deklaracja podatkowa odzwierciedla sumę zdarzeń, za dany okres rozliczeniowy, które to
    zdarzenia - na gruncie podatku VAT - co do zasady, są dokumentowane fakturami.
    Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera
    błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 42 ust. 1
    ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2008 r. do 31 marca 2013 r.
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu stawką podatku 0%
    pod warunkiem, że:
        1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer,
        o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów,
        2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju.
    Natomiast zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013
    r. (z uwzględnieniem zmian wprowadzonych 1 lipca 2020 r. pakietem Quick Fixes) –
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku
    0%, pod warunkiem że:
        1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
        2) podatnik przed upływem terminu na złożenie deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;

        3) podatnik, składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę
        towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Pana wniosek dotyczy transakcji wewnątrzwspólnotowych dokonywanych w latach 2023 r.
    i 2024 r., gdzie wymóg, aby podatnik składając deklarację podatkową był zarejestrowany
    jako podatnik VAT-UE stanowi przesłankę materialnoprawną, uprawniającą do
    zastosowania stawki 0% VAT. Nie jest to więc tylko uchybienie formalne.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że prawo do zastosowania
    preferencyjnej stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest
    – w myśl art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy – od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT-
    UE. Przepis ten należy interpretować w kontekście zapisu art. 99 ustawy. Wykładnia art. 42
    ust. 1 pkt 3 ustawy prowadzi do jednoznacznego wniosku, że warunkiem zastosowania
    stawki 0% jest, aby podatnik składając w ustawowym terminie deklarację podatkową, w
    której wykazuje tę dostawę towarów, był zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. Tym
    samym podatnik ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%, o ile w
    ustawowym terminie do złożenia deklaracji podatkowej będzie zarejestrowany do
    transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    W przedmiotowej sprawie w momencie dokonania przez Pana dostawy towarów na rzecz
    kontrahentów z innych państw członkowskich oraz w ustawowym terminie do złożenia
    deklaracji podatkowych, w których wykazywał Pan te dostawy, nie był Pan
    zarejestrowanym podatnikiem VAT-UE. Nie został zatem spełniony przez Pana warunek, o
    którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. składając w ustawowym terminie deklaracje
    podatkowe oraz informacje podsumowujące, w których wykazane były ww. dostawy, nie
    był Pan zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. Należy podkreślić, że warunkiem
    materialnoprawnym w odniesieniu do możliwości zastosowania stawki 0% w WDT jest m.
    in. złożenie przez dostawcę w ustawowym terminie prawidłowej informacji
    podsumowującej. W związku z powyższym wskazać należy, że nie miał Pan prawa do
    zastosowania stawki 0% w odniesieniu do ww. dostaw towarów dokonanych w sytuacji
    braku rejestracji jako podatnik VAT-UE. Kwestia obecnej rejestracji jako podatnik VAT-UE
    nie zmienia faktu, że na moment dostawy i złożenia przez Pana deklaracji podatkowych
    nie zostały spełnione przesłanki materialnoprawne, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 3
    ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że w odniesieniu do dostaw dokonanych w latach 2023
    r. i 2024 r., w sytuacji braku rejestracji Pana jako podatnika VAT-UE stanowi przesłankę
    uniemożliwiającą potraktowanie tych dostaw jako wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów z prawem do zastosowania stawki 0%. Zatem ww. transakcje stanowiły dostawy
    krajowe, które podlegają opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT, zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa. Tym samym, w odniesieniu do ww. dostaw pomimo
    obecnej rejestracji jako podatnik VAT-UE nie ma Pan prawa do korekt deklaracji, w których
    przedmiotowe dostawy ponownie zostaną wykazane jako WDT ze stawką 0%.
    Z uwagi na powyższe, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powoływanego przez Pana na poparcie własnego stanowiska wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 marca 2019 r., sygn. I FSK 172/17 należy
    zauważyć, że nie odnosi się on do stanu faktycznego jaki zaczął obowiązywać od momentu
    wprowadzenia do porządku prawnego rozwiązań wynikających ze zmian „Quick Fixes”,
    gdzie warunkiem materialnoprawnym w odniesieniu do możliwości zastosowania stawki
    0% w WDT jest m.in. złożenie przez dostawcę w ustawowym terminie prawidłowej
    informacji podsumowującej.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków: Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    6 sierpnia 2020 r. sygn. I FSK 1650/17, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Opolu z 18 marca 2021 r. sygn. I SA/Op 32/21 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 3 października 2023 r. sygn. I SA/GL 37/23 należy
    wskazać, że wyroki te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach

    innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność
    okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających
    rozstrzygnięciu. Należy ponadto zauważyć, że w powyższych wyrokach rozpatrywano w
    szczególności zagadnienia związane z możliwością odstąpienia od wymogu posiadania
    numeru identyfikacyjnego przez nabywcę, a nie jak w Pana sytuacji – braku rejestracji VAT-
    UE po stronie dostawcy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Pana argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.