Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.760.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Dotyczy ustalenia którą kwotę z zeznania CIT-8 za 2023 r. Spółka powinna przyjąć za podstawę obliczenia uproszczonej zaliczki za 2025 r. oraz ile będzie wynosić kwota tej uproszczonej zaliczki.
Słowa kluczowe: CIT-8; zaliczka-zaliczka na podatek; zaliczka-zaliczka uproszczona; zeznania-zeznania podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Zaliczki na podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 25-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej zamiennie „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką z o.o.,
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz polskim rezydentem
    podatkowym. Spółka zajmuje się przede wszystkim świadczeniem usług (...). Spółka nie
    stosuje ryczałtu od spółek (Rozdział 6b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 2805 ze zm.; dalej „Ustawa o CIT”).
    Rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym (taki był m.in. w 2023 r. i 2024
    r. oraz będzie w 2025 r.). Spółka, po zakończeniu każdego roku podatkowego, z
    zachowaniem terminu ustawowego, składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego
    „Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku
    dochodowego od osób prawnych” CIT-8.
    W zeznaniu CIT-8 za 2023 r. (złożonym w 2024 r.) w poz. 148 (Podatek należny po
    odliczeniach) Spółka wykazała podatek należny w kwocie X. W zeznaniu CIT-8 za 2023 r.
    Spółka nie dokonywała odliczeń od podatku w poz. 147 zeznania CIT-8. Oznacza to, że
    kwota wykazana w poz. 146 zeznania CIT-8 „Suma należnego podatku” różni się od kwoty
    z poz. 148 zeznania CIT-8 tylko tym, że ta druga podlega zaokrągleniu do pełnych złotych.
    W zeznaniu CIT-8 za 2023 r. Spółka uzyskała tylko przychody z innych źródeł (nie
    uzyskiwała przychodów z zysków kapitałowych). Do podstawy opodatkowania
    zastosowanie miała 19% stawka podatku. W zeznaniu CIT-8 za 2023 r. Spółka odliczyła
    straty z lat ubiegłych (przed 2023 r.). Obliczona przez Spółkę kwota podatku należnego za
    2023 r. uwzględnia odliczenie straty z lat ubiegłych. W 2025 r. Spółka zamierza stosować
    uproszczone zaliczki na zasadach określonych w art. 25 ust. 6 Ustawy o CIT, o czym
    poinformuje w zeznaniu CIT-8 za ten rok. Niniejszy wniosek Spółka składa z ostrożności, w
    celu potwierdzenia zasad obliczania wysokości uproszczonej zaliczki na CIT.

## Pytanie

Którą kwotę z zeznania CIT-8 za 2023 r. Spółka powinna przyjąć za podstawę obliczenia
    uproszczonej zaliczki za 2025 r. oraz ile będzie wynosić kwota tej uproszczonej zaliczki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Obliczając uproszczoną zaliczkę za 2025 r. Spółka powinna przyjąć za podstawę kwotę X
    wskazaną w poz. 148 zeznania CIT-8, czyli podatek należny po odliczeniach. Kwota
    uproszczonej zaliczki w 2025 r. będzie wynosić 1/12 kwoty X.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 Ustawy o CIT: „Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21,
    art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego
    zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu
    osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie
    miesiące.”
    Zgodnie z art. 25 ust. 1a Ustawy o CIT: „Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1,
    podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z
    zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w
    terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie
    wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży
    zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.”
    Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy
    wpłaty zaliczek miesięcznych uregulowane są w art. 25 ust. 6 - 10 Ustawy o CIT. W
    praktyce w celu odpowiedzi na zadane przez Spółkę pytanie wystarczająca jest analiza art.
    25 ust. 6 Ustawy o CIT, ponieważ tylko ten przepis reguluje sposób obliczenia wysokości
    uproszczonej zaliczki.
    Zgodnie z art. 25 ust. 6 Ustawy o CIT: „Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w
    danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego
    wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku
    poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali

    podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku
    należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku
    należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.”
    Zgodnie z art. 25 ust. 6a Ustawy o CIT: „Jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1,
    złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który
    trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy - podatnicy mogą wpłacać zaliczki
    miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku
    należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy
    miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu
    podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób
    wskazany powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania
    złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie
    ostatnie stosuje się odpowiednio.”
    Artykuł 25 ust. 6a Ustawy o CIT nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, ponieważ w
    Spółce obowiązuje rok zgodny z kalendarzowym. Zgodnie z art. 25 ust. 7a Ustawy o CIT: „O
    wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b, podatnicy
    informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, w
    którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie.”
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy o CIT: „Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz
    przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust.
    2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości
    dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego
    miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
    podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za
    okres od początku roku.”
    Po zakończeniu 2025 r. Spółka złoży zeznanie CIT-8 na podstawie art. 27 ust. 1 Ustawy o
    CIT i poinformuje w nim o wyborze opłacanych zaliczek w sposób uproszczony na
    podstawie art. 25 ust. 6 Ustawy o CIT. Podatek dochodowy od osób prawnych pobierany
    jest zaliczkowo, co oznacza, że w trakcie roku podatkowego podatnik w każdym miesiącu
    obowiązany jest do zapłaty zaliczek na podatek. Ostateczne rozliczenie podatku następuje
    po zakończeniu roku podatkowego przy jednoczesnym zaliczeniu uiszczonych zaliczek na
    poczet zobowiązania podatkowego. Od kwoty podatku należnego po odliczeniach
    odejmowana jest kwota wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy. Wynik stanowi
    „podatek do zapłaty” albo „nadpłatę”. Alternatywą dla zaliczek rzeczywistych (tj.
    obliczanych na podstawie dochodu do opodatkowania faktycznie uzyskanego od początku
    danego roku podatkowego) są zaliczki w formie uproszczonej.
    Zgodnie z zasadami wynikającymi z zacytowanych powyżej przepisów prawa
    podatkowego, podstawę wyliczenia uproszczonej zaliczki miesięcznej na podatek
    dochodowy stanowi podatek należny wykazany w zeznaniu o wysokości dochodu (straty)
    osiągniętego w roku podatkowym CIT-8, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy, a jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, podatek
    należny wykazany w zeznaniu poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Spółka
    wykazała podatek należny w zeznaniu CIT-8 złożonym w 2024 r. (za 2023 r.), więc należy
    brać pod uwagę to zeznanie.
    W niniejszej sprawie kluczowe znaczenia ma treść art. 25 ust. 6 Ustawy o CIT. Zgodnie z
    nią w analizowanej sytuacji wysokość uproszczonej zaliczki w 2025 r. będzie wynosić „1/12
    podatku należnego wykazanego w zeznaniu” za 2023 r. złożonym przez Spółkę w 2024 r.
    W ocenie Wnioskodawcy określenie „podatek należny” zawarte w art. 25 ust. 6 ustawy
    oznacza podatek, który zgodnie z przepisami Ustawy o CIT powinien być uiszczony za
    dany rok podatkowy. Wynika to z interpretacji językowej art. 25 ust. 6 Ustawy o CIT. Skoro

    ustawodawca nie zawarł w słowniczku ustawowym wyjaśnienia pojęcia „podatek należny”,
    to trzeba się posiłkować słownikowym znaczeniem zwrotu „należny”. Według Słownika
    języka polskiego PWN „należny” oznacza „przysługujący komuś lub czemuś”. Zatem z
    samej interpretacji językowej zwrotu „podatek należny” wynika, że jest nim podatek
    przysługujący budżetowi państwa od dochodu osiągniętego przez podatnika w danym
    roku podatkowym (w analizowanym przypadku w 2023 r.).
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych:
    1) Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 28 maja 2008 r. (IBPB3/423-299/08/CzP),
    2) Minister Finansów z 11 maja 2009 r. (DD6/033-33/ORK/09/PK-449).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    W myśl art. 25 ust. 1a ww. ustawy:
      Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
      każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
      miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego
      miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni
      miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty
      podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
    Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy
    wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6-10 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 25 ust. 6 ustawy o CIT:
      Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w
      uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu,
      o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
      podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą
      wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z
      zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli
      również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe
      wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.
    Na podstawie art. 25 ust. 7 ustawy o CIT:
      Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-
      6b, są obowiązani:
        1) (uchylony)
        2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;

        3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady
          wyrażone w tych przepisach;
        4) (uchylony)
        5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.
    Zgodnie z art. 25 ust. 7a ww. ustawy:
      O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b,
      podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok
      podatkowy, w którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie.
    Art. 27 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, którą kwotę z zeznania CIT-8 za
    2023 r. Spółka powinna przyjąć za podstawę obliczenia uproszczonej zaliczki za 2025 r.
    oraz ile będzie wynosić kwota tej uproszczonej zaliczki.
    Wyjaśnić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych pobierany jest zaliczkowo, co
    oznacza, że w trakcie roku podatkowego podatnik w każdym miesiącu (kwartale)
    obowiązany jest do zapłaty zaliczek na podatek. Ostateczne rozliczenie podatku następuje
    po zakończeniu roku podatkowego przy jednoczesnym zaliczeniu uiszczonych zaliczek na
    poczet zobowiązania podatkowego.
    Alternatywą dla zaliczek rzeczywistych (tj. obliczanych na podstawie dochodu do
    opodatkowania faktycznie uzyskanego od początku danego roku podatkowego),
    opłacanych kwartalnie lub miesięcznie, są zaliczki w formie uproszczonej.
    Zgodnie z zasadami wynikającymi z zacytowanych powyżej przepisów prawa
    podatkowego, podstawę wyliczenia uproszczonej zaliczki miesięcznej na podatek
    dochodowy stanowi podatek należny wykazany w zeznaniu o wysokości dochodu (straty)
    osiągniętego w roku podatkowym CIT-8, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy, a jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, podatek
    należny wykazany w zeznaniu poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.
    Z uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie mogą skorzystać więc podatnicy, którzy:
    - nie wykazali podatku należnego w żadnym z zeznań złożonych w ciągu 2 lat
      podatkowych, poprzedzających dany rok podatkowy albo
    - rozpoczęli działalność w danym lub poprzednim roku podatkowym.
    Odnosząc powyżej cytowane przepisy do przedstawionego we wniosku pytania, należy
    zwrócić uwagę na treść art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, z którego wynika, że podatnicy mogą
    wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w
    wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu.
    Z powyższego wynika, że określenie „podatek należny” zawarte w art. 25 ust. 6 ustawy
    oznacza podatek, który zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych powinien być uiszczony za dany rok podatkowy, czyli pomniejszony o
    przewidziane przepisami odliczenia.
    Dodatkowo wskazać należy, że dla wyjaśnienia pojęcia „podatek należny”, z uwagi na brak
    definicji ustawowej, należy sięgnąć do słownikowego znaczenia zwrotu „należny”, który

    według Słownika języka polskiego PWN oznacza „przysługujący komuś lub czemuś”. Z
    wykładni językowej zwrotu „podatek należny” wynika, że jest nim podatek przysługujący
    budżetowi państwa od dochodu osiągniętego przez podatnika w danym roku
    podatkowym. A zatem jest to podatek po uwzględnieniu odliczeń z których korzysta
    podatnik.
    Zatem, zgodzić się należy z Państwem, że celem obliczania uproszczonych zaliczek na
    podatek dochodowy od osób prawnych w 2025 r. jako „podatek należny wykazany w
    zeznaniu”, o którym mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT Spółka powinna przyjąć jako
    podstawę podatek należny po odliczeniach. Kwota uproszczonej zaliczki w 2025 r. będzie
    wynosić 1/12 kwoty podatku należnego po odliczeniach (wykazanej w poz. 148 zeznania za
    2023 r.)
    W związku z powyższym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.