Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.345.2019.3.ASY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-01
Teza: brak prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 stycznia 2019 r. (data wpływu 29 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem z 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 13 czerwca 2019 r. oraz pismem z 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 28 czerwca 2019 r), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2019 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 13 czerwca 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 7 czerwca 2019 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.345.2019.1.ASY oraz pismem z 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 28 czerwca 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 19 czerwca 2019 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.345.2019.2.ASY.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Stowarzyszenie (…) złożyło wniosek o powierzenie grantu w ramach poddziałania 19.2 „(…)” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-Un2020 (projekt grantowy „(…)”) w konkursie organizowanym przez Stowarzyszenie (…). Grant pn.: „(…)” został wybrany do finansowania przez (…) i w dniu 10 stycznia 2019 r. została podpisana umowa o powierzenie grantu. Celem projektu grantowego jest rozwój oferty imprez i wydarzeń wspomagających rozwój ruchu turystycznego.

Wszystkie zadania realizowane w ramach grantu będą świadczone dla uczestników przez Stowarzyszenie (…) nieodpłatnie.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. Stowarzyszenie nie jest i nigdy nie było czynnym podatnikiem VAT. Nie prowadzi działalności gospodarczej w ogóle, a rozmiar działalności statutowej jest nieznaczny. Wnioskodawca nie składał i nie składa deklaracji VAT-7.

Działalność Stowarzyszenia związana z realizacją grantu nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

Grant ten wpisuje się w cele statutowe Stowarzyszenia (…). Stowarzyszenie w ramach realizacji grantu nie osiągnie żadnych dochodów. Wszystkie rachunki będą wystawione na Wnioskodawcę. Działalność Stowarzyszenia związana z realizacją grantu nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT Efekty powstałe w wyniku projektu nie będą związane w żaden sposób czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Stowarzyszenie nie stanie się czynnym podatnikiem VAT.

W ramach grantu zostanie przeprowadzony cykl wydarzeń o charakterze edukacyjnym skierowany do seniorów z terenu (…) takich jak poznanie historii (…) w (…), (…), (…) i (…) w (…), poznanie tradycji (…) w (…), uczestnictwo w spektaklu teatralnym o historii i legendach (…), zapoznanie się z potencjałem przyrodniczym regionu poprzez zwiedzanie (…) w (…), przepłynięcie (…), przejście wybranymi szlakami (…).

W ramach grantu zostanie zakupiony aparat fotograficzny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Stowarzyszenie (…) ma możliwość odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją grantu w ramach projektu grantowego w poddziałaniu 19.2 „(…)” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020?

Stanowisko Wnioskodawcy (przedstawione w piśmie z dnia 12 czerwca 2019 r.):

Realizacja grantu nie będzie prowadziła do tego, że Wnioskodawca stanie się czynnym podatnikiem podatku VAT. Z uwagi na powyższe nie będzie mieć możliwości do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur i rachunków dotyczących realizacji grantu w zakresie poddziałania 19.2 „(…)”, w ramach działania „(…)” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego)

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego, w świetle przywołanych regulacji prawnych, prowadzi do wniosku, że (…) nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”, gdyż – jak wskazano we wniosku – Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Zatem nie będą spełnione w tej sytuacji przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkujące możliwość odliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego w związku z realizacją wskazanego projektu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.