Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-348/08-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-23
Teza: dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług udostępnienia infrastruktury telekomunikacyjnej kontrahentowi
Słowa kluczowe: faktura; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.02.2008 r. (data wpływu 25.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.02.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonii komórkowej jako operator sieci X, występując w obrocie gospodarczym pod marką handlową A…, B…, C….

Spółka zawarła z Firmą Y umowę o połączeniu sieci ruchomej (zwaną dalej „Umową o połączeniu sieci”). W przedmiotowej umowie strony określiły wysokość opłat za udostępnienie powierzchni i infrastruktury, w tym zużycie energii, związanych z połączeniem sieci w trybie kolokacji (usługi kolokacji). Nie określiły natomiast zasad szczegółowych dla opłat należnych za usługi kolokacji, tj. terminu wystawiania faktur i terminu płatności należności z wynikających faktur. Zgodnie z wolą stron ww. kwestie miały być uregulowane w odrębnych umowach. Połączenie Sieci Stron w trybie kolokacji jest to połączenie, w którym Firma Y zapewnia całą infrastrukturę telekomunikacyjną między własną siecią, a węzłem w Sieci Spółki. W trybie kolokacji urządzenia teletransmisyjne Firmy Y zlokalizowane są w obiekcie Spółki, który oferuje w pomieszczeniu przeznaczonym do realizacji Trybu Kolokacji standardowo powierzchnię do instalacji szafy, dostęp do gwarantowanego zasilania stałoprądowego do celów testowych, dostęp kontrolowany do urządzeń dla personelu utrzymaniowego Firmy Y przez 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu pod nadzorem Spółki, warunki klimatyczne wymagane dla urządzeń teletransmisyjnych, zgodnie z odpowiednimi normami. W czerwcu 2004 r. Spółka wystąpiła do Urzędu Statystycznego (zwanego dalej „US”) z wnioskiem o dokonanie kwalifikacji przedmiotowej usługi kolokacji świadczonej w ramach umowy o połączeniu sieci zgodnie z PKWiU jako usługi telekomunikacyjnej. Spółka uzyskała odpowiedź, że opisane przez Spółkę usługi należy traktować jako:

1.  usługi telekomunikacyjne PKWiU 64.20 w razie dzierżawy infrastruktury telekomunikacyjnej służącej do łączności telefonicznej i transmisji danych z obsługą, lub
2.  jako usługi dzierżawy lub wynajmu pozostałych maszyn i urządzeń, PKWiU 71.34.10-00.00 w razie dzierżawy infrastruktury telekomunikacyjnej służącej do łączności telefonicznej i transmisji danych be obsługi.

Mając na względzie przedmiotową klasyfikację wydana przez US, Spółka kwalifikuje usługi kolokacji jako usługi dzierżawy lub wynajmu pozostałych maszyn i urządzeń (PKWiU 71.34.10-00.00, gdyż świadczy na rzecz Firmy Y usługi dzierżawy infrastruktury telekomunikacyjnej służącej do łączności telefonicznej i transmisji danych bez obsługi.

Pomimo deklaracji jakie strony złożyły w Umowie o połączeniu sieci, odrębna umowa kolokacji regulująca termin wystawiania faktur i termin płatności należności z faktur wynikających nigdy nie została przez strony zawarta na piśmie. Powyższe nie zmienia faktu, Spółka faktycznie świadczyła na rzecz Firmy Y usługi kolokacji urządzeń Firmy Y w pomieszczeniach Spółki w okresie od grudnia 2004 r. do listopada 2007 r. Z tego względu, pomimo braku umowy na piśmie, ale ze względu na faktyczne świadczenie usługi na rzecz Firmy Y Spółka wystawiła fakturę

*   w dniu 31 października 2007 r. za okres grudzień 2004 r. – grudzień 2006 r.

*   w dniu 2 listopada 2007 r. za okres styczeń 2007 r. – listopad 2007 r.

Spółka na obu ww. fakturach wykazała 14 dniowy termin płatności, liczony odpowiednio od daty ich wystawienia.

Mając na względzie powyższe okoliczności Spółka rozpoznała z tytułu świadczenia przedmiotowych usług zarówno za okres grudzień 2004 r. – grudzień 2006 r. jak i za okres styczeń 2007 r. – listopad 2007 r. obowiązek podatkowy w podatku VAT w listopadzie 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż w przedstawionej powyższej sytuacji, w ramach której doszło do udostępnienia infrastruktury telekomunikacyjnej kontrahentowi, obowiązek podatkowy w VAT powstał zarówno dla faktury za okres grudzień 2004 r. – grudzień 2006 r. jak i dla faktury za okres styczeń 2007 r. – listopad 2007 r. w terminie płatności określonym na wystawionych fakturach VAT, tj. w terminie 14 dni od ich wystawienia – czyli w listopadzie 2007 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku usługi najmu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze. Regulacja ta dotyczy świadczenia usług na terytorium kraju w odniesieniu zarówno do rzeczy ruchomych jak i nieruchomości.

Do rozliczenia podatku VAT istotny jest termin płatności określony w umowie lub fakturze. Zdanie Spółki ze względu na brak określenia przez strony terminu płatności w umowie, termin płatności wynika z wystawionej przez Spółkę faktury VAT. Zawarta przez strony umowa o połączeniu sieci określa jedynie wysokość opłat za świadczone usługi kolokacji, nie wskazuje natomiast wprost lub poprzez odesłanie do konkretnych zapisów umowy trybu wystawiania faktur oraz terminu płatności należności z tych faktur wynikających, wobec czego określiła termin płatności na fakturze jako 14 dni, liczonych od daty wystawienia faktur. W tej sytuacji, Spółka wykazała VAT należny w rejestrze sprzedaży w rozliczeniu i deklaracji VAT z tytułu sprzedaży usługi kolokacji za okres od grudnia 2004 r. do grudnia 2006 r., oraz za okres od stycznia 2007 r. do listopada 2007 r. – za listopad 2007 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi winno być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 19 ust. 13 pkt 4 cyt. wyżej ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze – z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób, oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy w § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zmianami) Minister Finansów określił szczegółowo zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako „Faktura VAT”; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym. W przypadku, gdy podatnik określa na fakturze wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży ( § 13 ust. 2 rozporządzenia).

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, Spółka zawarła z Firmą Y umowę o połączeniu sieci ruchomej. W przedmiotowej umowie strony określiły wysokość opłat za udostępnienie powierzchni i infrastruktury, w tym zużycie energii, związanych z połączeniem sieci w trybie kolokacji. Nie określiły natomiast zasad szczegółowych dla opłat należnych za usługi kolokacji, tj. terminu wystawiania faktur i terminu płatności należności z wynikających faktur. Usługi kolokacji Spółka Sklasyfikowała jako usługi dzierżawy lub wynajmu pozostałych maszyn i urządzeń PKWiU 71.34.10-00.00 gdyż świadczy na rzecz Firmy Y usługi dzierżawy infrastruktury telekomunikacyjnej służącej do łączności telefonicznej i transmisji danych bez obsługi.

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku usługi najmu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze. Z tego względu, pomimo braku umowy na piśmie, ale ze względu na faktyczne świadczenie usługi na rzecz Firmy Y Spółka wystawiła faktury:

*   w dniu 31 października 2007 r. za okres grudzień 2004 r. – grudzień 2006 r.

*   w dniu 2 listopada 2007 r. za okres styczeń 2007 r. – listopad 2007 r.

wykazując na obu fakturach 14 dniowy termin płatności, liczony odpowiednio od daty ich wystawienia i rozpoznała z tytułu świadczenia przedmiotowych usług zarówno za okres grudzień 2004 r. – grudzień 2006 r. jak i za okres styczeń 2007 r. – listopad 2007 r. obowiązek podatkowy w podatku VAT w listopadzie 2007 r.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzić należy, iż przedmiotowe usługi cechuje brak możliwości precyzyjnego wyodrębnienia etapów, w jakich są realizowane, tzn. nie sposób dokładnie określić, kiedy część takiej usługi zostaje wykonana. Świadczenie tych usług jest procesem nieustannym, stale powtarzającym się, systematycznym, a zatem w tym przypadku mamy do czynienia z usługami o charakterze ciągłym – świadczonych w jednolity sposób przez dłuższy czas. Pojęcie sprzedaży ciągłej, choć występuje w przepisach o podatku od towarów i usług nie zostało w nich zdefiniowane.

W związku z brakiem w obowiązujących przepisach podatkowych definicji sprzedaży towarów o charakterze ciągłym, należy przyjąć pojęcie sprzedaży towarów w ujęciu art. 2 pkt 22 ustawy, w którym to przepisie przez sprzedaż należy rozumieć m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast pojęcie „ciągłości” sprzedaży należy rozpatrywać zgodnie z zasadami prawa cywilnego, odnosząc je do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zobowiązanie takie (np. dostawa, najem, dzierżawa) wytwarza stosunek prawny, którego charakter jest trwały i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe lub okresowe.

Pod pojęciem sprzedaży „ciągłej” należy więc rozumieć wynikające ze zobowiązania o charakterze ciągłym świadczenie, polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia.

W celu prawidłowej interpretacji pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym” warto również odwołać się do wykładni językowej. Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”. Mając na względzie powyższe wyjaśnienie, nie tylko zatem nieustanność jakiegoś procesu, ale także jego powtarzalność uznać należy za ciągłość.

Reasumując, świadczone przez Spółkę usługi kolokacji mogłyby zostać zaliczone do sprzedaży o charakterze ciągłym.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika jednak, iż strony nie ustaliły okresu rozliczeniowego, nie określiły zasad szczegółowych dla opłat należnych za usługi kolokacji, tj. terminu wystawiania faktur i terminu płatności należności z wynikających faktur.

Usługi kolokacji Spółka Sklasyfikowała jako usługi dzierżawy lub wynajmu pozostałych maszyn i urządzeń PKWiU 71.34.10-00.00 gdyż świadczy na rzecz Firmy Y usługi dzierżawy infrastruktury telekomunikacyjnej służącej do łączności telefonicznej i transmisji danych bez obsługi.

W przypadku świadczenia na terytorium kraju usług najmu (dzierżawy), obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia tych usług powstaje zgodnie z powołanym wyżej art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku stwierdzić należy, iż w przedstawionej sytuacji, w ramach której doszło do udostępnienia infrastruktury telekomunikacyjnej kontrahentowi, obowiązek podatkowy w VAT powstał zarówno dla faktury za okres grudzień 2004 r. – grudzień 2006 r. jak i dla faktury za okres styczeń 2007 r. – listopad 2007 r. w terminie płatności określonym na wystawionych fakturach VAT, tj. w terminie 14 dni od ich wystawienia – czyli w listopadzie 2007 r.

Jednocześnie organ podatkowy informuje, iż kwestii udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock