Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.413.2020.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-30
Teza: Zwolnienie od opodatkowania sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji.
Słowa kluczowe: budynek; komornik; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2020 r. (data wpływu 25 sierpnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 października 2020 r. (data wpływu 27 października 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 października 2020 r. (doręczone 21 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od opodatkowania sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji (nieruchomość o nr KW …) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od opodatkowania sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji (nieruchomość o nr KW …).

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 października 2020 r. (data wpływu 27 października 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 października 2020 r. (doręczone 21 października 2020 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dłużnikiem w sprawie i właścicielem nieruchomości jest spółka w ograniczoną odpowiedzialnością. W toku prowadzonego postępowania dokonano zajęcia nieruchomości dłużnika, dla której Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w (…) prowadzi księgę wieczystą o nr KW (…). Nieruchomość składa się z czterech działek ewidencyjnych (nr 1, 2, 3, 4) zabudowanych czterema budynkami mieszkalnymi. Poszczególne budynki mają wykonane przyłącza: wodociągowe, kanalizacji sanitarnej i energetycznej. Poszczególne działki są częściowo ogrodzone i częściowo utwardzone. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru działek nr 5, 6, 7, 8 – 14 przy (…) zatwierdzonym uchwałą NR (…) z dnia 28 listopada 2001 r. nieruchomość położona jest w obszarze oznaczonym symbolem MN3 – zabudowa mieszkaniowa o niskiej intensywności: jednorodzinna z pokojami gościnnymi i jednorodzinna z usługami nieuciążliwymi – może być realizowana w budynkach wolnostojących oraz małych domach mieszkalnych (do 4 lokali mieszkalnych). Budynki znajdują się w różnym stanie zawansowania budowy i wykończenia. Budynek na działce nr 2 posiada dwa lokale wykończone (jeden lokal na parterze i jeden na piętrze i poddaszu). Pozostałe dwa lokale znajdują się w stanie deweloperskim. Lokale położone w budynku na działce nr 3 znajdują się w stanie deweloperskim, taka sama sytuacja dotyczy budynku położonego na działce nr 4 i 1. Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez dłużnika, spółka nie dokonywała w przeszłości transakcji zbycia nieruchomości, jak również nie posiada innych nieruchomości, które planowałaby w przyszłości sprzedać. Nieruchomość (cztery działki) została przez spółkę nabyta w 2008 r. w celach związanych z działalnością gospodarczą. W momencie nabycia nieruchomości dłużnik był czynnym podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość (cztery działki) została nabyta od osoby fizycznej, w momencie zakupu nie przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nabycie nieruchomości nie było dokumentowane fakturą VAT.

Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie nieruchomości (cztery działki) w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W momencie zakupu wszystkie działki nie były zabudowane.

Budynki są w budowie od 2008 r., są trwale związane z gruntem. Dłużnik od 2008 r. do chwili obecnej, ponosi wydatki związane z budową budynków. Żaden nie został oddany do użytkowania. Nieruchomość (cztery działki) nie były w przeszłości ani obecnie przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Obecnie na nieruchomości (dot. wszystkich działek) nie jest prowadzona działalność gospodarcza, budynki są w trakcie budowy.

Pismem z dnia 27 października 2020 r. Wnioskodawca poinformował, że:

1.  każdy z obiektów budowlanych posadowionych na nieruchomości stanowi:
    1.  budynek w myśl przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz
    2.  urządzenie budowlane w myśl przepisów art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – dotyczy ogrodzenia,
2.  Nieruchomość zabudowana jest 4 budynkami:
    1.  budynek nr A - działka nr 1,
    2.  budynek nr B - działka nr 4,
    3.  budynek nr C - działka nr 3,
    4.  budynek nr D - działka nr 2.W stosunku do budynków nie nastąpiło jeszcze pierwsze zasiedlenie. Budynki nie zostały jeszcze oddane do użytkowania. Zaś nakłady na ich wybudowanie były ponoszone przez Spółkę od 2007 r.
3.  Nieruchomość nie była dotychczas wykorzystywana przez dłużnika. Od czasu jej nabycia stanowi ona inwestycję w toku. W związku z powyższym niemożliwym jest udzielenie odpowiedzi czy nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku.

Na pytanie Organu, czy w związku z budową obiektów budowlanych spełniających definicję budynku lub budowli dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, Wnioskodawca wskazał, że dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zbycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej będzie transakcją opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Jednakże dostawa będzie miała miejsce przed pierwszym zasiedleniem, zaś dłużnikowi nie przysługiwało jako dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że dłużnikiem w sprawie i właścicielem nieruchomości jest spółka w ograniczoną odpowiedzialnością. W toku prowadzonego postępowania dokonano zajęcia nieruchomości dłużnika. Nieruchomość składa się z czterech działek ewidencyjnych (nr 1, 2, 3, 4) zabudowanych czterema budynkami mieszkalnymi. Poszczególne działki są częściowo ogrodzone i częściowo utwardzone. Budynki znajdują się w różnym stanie zawansowania budowy i wykończenia. Nieruchomość (cztery działki) została przez spółkę nabyta w 2008 r. w celach związanych z działalnością gospodarczą. W momencie nabycia nieruchomości dłużnik był czynnym podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość (cztery działki) została nabyta od osoby fizycznej, w momencie zakupu nie przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nabycie nieruchomości nie było dokumentowane fakturą VAT. Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie nieruchomości (cztery działki) w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W momencie zakupu wszystkie działki nie były zabudowane.

Budynki są w budowie od 2008 r., są trwale związane z gruntem. Dłużnik od 2008 r. do chwili obecnej, ponosi wydatki związane z budową budynków. Żaden nie został oddany do użytkowania. Nieruchomość (cztery działki) nie były w przeszłości ani obecnie przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Obecnie na nieruchomości (dot. wszystkich działek), nie jest prowadzona działalność gospodarcza, budynki są w trakcie budowy. Każdy z obiektów budowlanych posadowionych na nieruchomości stanowi budynek w myśl przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz urządzenie budowlane w myśl przepisów art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – dotyczy ogrodzenia. W stosunku do budynków nie nastąpiło jeszcze pierwsze zasiedlenie. Budynki nie zostały jeszcze oddane do użytkowania. Zaś nakłady na ich wybudowanie były ponoszone przez Spółkę od 2007 r. Nieruchomość nie była dotychczas wykorzystywana przez dłużnika. Od czasu jej nabycia stanowi ona inwestycję w toku. Z okoliczności sprawy wynika również, że w związku z budową obiektów budowlanych spełniających definicję budynku dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej w drodze licytacji będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższego przepisu, „pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli (po ich wybudowaniu) należy rozumieć szeroko, jako pierwsze zajęcie budynku (budowli), używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W świetle powyższego odnosząc cytowane uprzednio przepisy ustawy do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej w drodze licytacji nie będzie miało zastosowania, ponieważ nie zostaną spełnione przesłanki wskazane w tym przepisie. Okoliczności sprawy wskazują bowiem, że w stosunku do przedmiotowych budynków nie nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie. Zatem zastosowanie zwolnienia od opodatkowania dostawy budynków na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie możliwe.

Wobec braku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do dostawy przedmiotowych budynków, należy zbadać możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Planowana dostawa budynków w ramach transakcji sprzedaży nieruchomości nie będzie również korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem dłużnikowi w związku z budową ww. obiektów budowlanych przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem nie zostaną również spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Dostawa ww. budynków nie będzie korzystać także ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ w stosunku do wydatków związanych z obiektami budowlanymi opisanymi w złożonym wniosku, dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatek naliczonego.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że dostawa nieruchomości w ramach planowanej transakcji sprzedaży w drodze licytacji, nie będzie korzystała ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie wskazanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji ze zwolnienia nie będzie także korzystać zbycie gruntu, na którym znajdują się wymienione w opisie sprawy obiekty budowlane.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od opodatkowania sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji (nieruchomość o nr KW …) należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Aleja Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.