Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-988/14-2/AN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-11-17
Teza: Skutki podatkoweh wniesienia aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej.
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2014 r. (data wpływu 28 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Przedsiębiorstwo handlowo-usługowe prosperuje w formie działalności prowadzonej jednoosobowo przez osobę fizyczną. Od 1994 roku podstawowy przedmiot działalności przedsiębiorcy stanowią: handel narzędziami. maszynami, urządzeniami i środkami technicznymi oraz świadczenie usług zabudowy pojazdów użytkowych oraz serwis wyposażenia warsztatowego. Drugi segment działalności stanowi najem powierzchni biurowych, magazynowych. W 2006 roku, w związku z rozwojem przedsiębiorstwa właściciel rozpoczął inwestycję polegającą na budowie obiektu magazynowo-biurowego. Na dzień składania wniosku, jeden z budynków jest w całości przeznaczony pod najem, w drugim poza najmowanymi pomieszczeniami znajduje się siedziba firmy i główne miejsce prowadzonej działalności. Ponadto, przedsiębiorca dysponuje wolnymi powierzchniami i poszukuje kolejnych najemców.

Przedsiębiorca zobowiązany jest do prowadzenia ksiąg rachunkowych, gdzie ewidencjonuje przychody i koszty związane zarówno z działalnością handlowo-usługową jak i operacje finansowe związane z posiadanymi nieruchomościami. Analiza poszczególnych kont analitycznych umożliwia wydzielenie przychodów i kosztów związanych bezpośrednio z utrzymaniem nieruchomości. Decyzją właściciela przedsiębiorstwa od dnia 1 stycznia 2013 r. prowadzona jest wewnętrzna analiza wyników finansowych w podziale na działalność handlowo-usługową (działalność operacyjna ZCP) oraz wyniki finansowe związane z nieruchomościami (przychody z tytułu najmu oraz media, podatki, bieżąca konserwacja i inne). Celem tworzonych zestawień i analiz jest zobrazowanie wyników ekonomicznych działalności handlowo-usługowej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) przy założeniu, że działalność jest prowadzona w obcym obiekcie na podstawie umowy najmu.

Od dnia 1 stycznia 2013 r. poza księgami handlowymi, w samodzielnie opracowanych arkuszach, prowadzona jest niezależna ewidencja będąca symulacją wyników finansowych planowanej ZCP, gdzie wyłączono faktyczne koszty utrzymania obiektów biurowo- magazynowych, a uwzględniono faktyczne (lub rynkowe – w zależności od okresu) ceny najmu powierzchni magazynowo-biurowych. Arkusze zostały uzupełnione o dane historyczne określające wartość składowych ZCP, np.: wartość środków trwałych, wartości niematerialne i prawne. Dodatkowo, prowadzona jest ewidencja kosztów zasobów ludzkich związanych z działalnością handlowo-usługową. Kalkulacje uzupełniające i szczegółowo obrazujące przychody, koszty, majątek działu handlowo-usługowego pozwalają na sporządzanie niezależnego zestawienia wyników na działalności, w tym zestawiania danych bilansowych związanych wyłącznie z ZCP.

Właściciel przedsiębiorstwa planuje z dniem 1 stycznia 2015 r. aport ZCP do istniejącej już spółki komandytowej, w której jest komandytariuszem. Wraz z majątkiem rzeczowym i wartością niematerialną działu element aportowanego ZCP będą stanowić pozostające na dzień 31 grudnia 2014 r. należności, zobowiązania, kontrakty handlowe, baza odbiorców, znak firmowy. Pracownicy przedsiębiorstwa świadczący obecnie pracę w dziale handlowo- usługowym na rzecz właściciela prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, z dniem 1 stycznia 2015 r. staną się pracownikami spółki komandytowej, jako jeden z elementów aportowanej ZCP.

Niezależnie, obiekt biurowy oraz obiekt magazynowo-biurowy pozostaną własnością przedsiębiorstwa prosperującego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej i przedsiębiorca będzie świadczył usługi najmu powierzchni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy aport ZCP do istniejącej spółki komandytowej w której przedsiębiorca aportujący ZCP jest komandytariuszem spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, aport ZCP do istniejącej spółki komandytowej, w której przedsiębiorca aportujący ZCP jest komandytariuszem nie spowoduje powstanie obowiązku podatkowego ani w podatku VAT ani w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z brzmieniem ustawowej definicji zawartej w art. 2 pkt 27e) ustawy o podatku od towarów i usług oraz w art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność handlowo-usługowa przedsiębiorcy i sposób jej klasyfikacji finansowej oraz organizacyjnej spełnia wymogi dla traktowania działu jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przychody z tytułu aportu wniesionego do spółki komandytowej są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych – art. 21 ust. 1 pkt 50b) ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

Z uwagi na fakt, że spółka komandytowa jest osobową spółką prawa cywilnego, która nie ma osobowości prawnej, z punktu widzenia prawa podatkowego na gruncie podatków dochodowych podatnikami są poszczególni wspólnicy takiej spółki, a nie sama spółka. Zatem to na nich, a nie na spółce, ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Należy jednak wskazać, że w przypadku aportu wnoszonego do spółki osobowej, jego wniesienie nie powoduje przyrostu majątkowego po stronie wnoszącej go osoby. W zamian za wniesiony aport osoba fizyczna otrzymuje bowiem jedynie uprawnienia do udziału w zyskach i stratach spółki oraz prawa związane z prowadzeniem spółki i wpływaniem na jej działalność. One natomiast, mimo że istotnie posiadają wartość materialną, nie stanowią ceny nabycia, bowiem wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym sfinalizowanym w ramach spółki.

Aby jednak mówić o sytuacji „odpłatnego zbycia”, w zamian za świadczenie polegające na wniesieniu aportu, osoba go wnosząca winna otrzymać ekwiwalent świadczenia w postaci zapłaty ceny nabycia. Taka sytuacja miałaby miejsce w razie sprzedaży przedmiotu aportu. W związku z tym, wniesienie aportu do spółki osobowej nie rodzi z tego tytułu obowiązku podatkowego, jest to czynność prawna neutralna podatkowo.

Należy przy tym wskazać, że w art. 21 ust. 1 pkt 50b powołanej ustawy, ustawodawca doprecyzował obowiązujące przepisy, poprzez jednoznaczne wskazanie neutralności podatkowej czynności wniesienia aportu do spółek niemających osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że właściciel przedsiębiorstwa planuje z dniem 1 stycznia 2015 r. aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) do istniejącej już spółki komandytowej, w której jest komandytariuszem. Wraz z majątkiem rzeczowym i wartością niematerialną działu element aportowanego ZCP będą stanowić pozostające na dzień 31 grudnia 2014 r. należności, zobowiązania, kontrakty handlowe, baza odbiorców, znak firmowy. Pracownicy przedsiębiorstwa świadczący obecnie pracę w dziale handlowo – usługowym na rzecz właściciela prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, z dniem 1 stycznia 2015 r. staną się pracownikami spółki komandytowej, jako jeden z elementów aportowanej ZCP.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe w świetle cytowanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że czynność wniesienia organizowanej części przedsiębiorstwa, jako wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej – jest czynnością neutralną podatkowo. Oznacza to, że dla Wnioskodawcy, jako wnoszącego aport, czynność ta nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Zainteresowanego w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony osobnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.