Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.231.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności
wydzierżawienia składników majątku w postaci Nieruchomości
wraz z naniesieniami.
Słowa kluczowe: budynek
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług czynności wydzierżawienia składników majątku w postaci Nieruchomości
    1 wraz z naniesieniami jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności
    wydzierżawienia składników majątku w postaci Nieruchomości 1 wraz z naniesieniami.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni (zwana także jako „Wydzierżawiająca”) prowadzi działalność
    gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe ... i jest podatnikiem
    czynnym podatku od towarów i usług. Działalność prowadzona jest od 2000 roku i polega
    w głównej mierze na sprzedaży hurtowej zboża, łuski słonecznikowej, pelletu oraz paszy
    dla zwierząt. Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości położonych w A, w
    województwie ..., powiat ..., gm. ... (dalej „Nieruchomości 2”) oraz w B w województwie ...,
    powiat ..., gmina ..., dalej „Nieruchomości 1”.
    Wnioskodawczyni w 2024 roku otrzymała diagnozę: nowotwór złośliwy mózgu, płat
    czołowy i ze względu na obecny stan zdrowia podjęła decyzję o zakończeniu prowadzenia
    podstawowego przedmiotu swojej działalności gospodarczej, tj. działalności handlowej,
    aby skoncentrować się na kontynuacji leczenia po zabiegu resekcji oponiaka mózgu i
    poprawie zdrowia. W związku z powyższym planuje rozwiązać umowy z pracownikami,
    wyprzedać surowiec znajdujący się na magazynach (silosach) oraz część środków trwałych,
    pozostałe składniki majątku firmowego, ściśle związane z Nieruchomościami 1, w tym
    same Nieruchomości 1 Wnioskodawczyni zamierza wydzierżawić firmie ... spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (spółka córki i męża).
    Firma C sp. z o.o. sp.k (dalej, to firma założona przez męża Wnioskodawczyni w 2016 roku,
    która działa na tym samym rynku od wielu lat. Jest czynnym podatnikiem VAT. Dotychczas
    na podstawie umowy dzierżawy z czerwca 2024 roku ma prawo zajmować część
    Nieruchomości 1.
    Wnioskodawczyni dodatkowo wydzierżawiła spółce C sp. z o.o. sp.k. (zwanemu dalej
    „Dzierżawcą”), pozostałą, dotychczas nie wydzierżawioną część Nieruchomości 1 wraz ze
    wszystkim naniesieniami znajdującymi się na Nieruchomości 1 (budynek magazynowy,
    budynek usługowo-biurowy, suszarnię zboża oraz silosy), jak również wyposażeniem
    tychże budynków/budowli celem ich wykorzystania w działalności gospodarczej
    Wydzierżawiającego.
    Zawarta umowa dzierżawy ułatwi i umożliwi Spółce dalsze prowadzenie dotychczasowej
    działalności i jej rozwój. Będzie ona uprawniona do używania Nieruchomości 1 wraz z
    budynkami/budowlami wraz z ich wyposażeniem oraz pobierania pożytków na potrzeby
    prowadzonej działalności.
    Na moment podpisania umowy w przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni nie będzie
    pracowników (nie wykluczone, że Dzierżawca zdecyduje się zatrudnić zwolniony personel
    Wnioskodawczyni, zależnie od swoich aktualnych potrzeb kadrowych), towary znajdujące
    się na magazynie zostaną wyprzedane, a ponadto część środków trwałych zostanie zbyta
    na rzecz Dzierżawcy z uwagi na ich przydatność w prowadzonej przez niego działalności.
    Z tytułu zawartej w przyszłości umowy dzierżawy Wydzierżawiająca będzie uzyskiwała
    miesięczny czynsz dzierżawny, który będzie powiększony o podatek VAT.
    Zgodnie z ustaleniami dokonanymi pomiędzy Stronami Dzierżawca po zawarciu umowy
    przepisze na swoją spółkę wszelkie media.

## Pytanie

Czy czynności polegające na wydzierżawieniu przez Wnioskodawczynię składników
    majątku w postaci Nieruchomości 1 wraz z naniesieniami są opodatkowane podatkiem
    VAT w wysokości 23% zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o
    podatku VAT?

    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym, planowanym stanie faktycznym, dzierżawa
    nieruchomości wraz z naniesieniami stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa
    w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże Ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W
    myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej (...), które
    nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również (...).
    Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, wydzierżawiając Nieruchomość 1 z naniesieniami
    na rzecz Dzierżawcy, Wnioskodawczyni świadczy odpłatne usługi dzierżawy podlegające
    opodatkowaniu VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców (..). Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (...) w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analiza transakcji dzierżawy nieruchomości z naniesieniem na rzecz Dzierżawcy pozwala
    stwierdzić, iż mieści się ona w pojęciu działalności gospodarczej Wydzierżawiającej,
    obejmującej czynności polegające na wykorzystywaniu składników majątkowych w postaci
    Nieruchomości z naniesieniami w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a zatem powinna
    ona podlegać opodatkowaniu wg stawki podstawowej 23%.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 693 par. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu
    cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z póź. zm.) - przez umowę dzierżawy
    wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania
    pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić
    wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania jest
    świadczenie dzierżawcy polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Przedmiotowa transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania, którym
    objęte są m.in. usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele
    mieszkaniowe (art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT). Jak również z wyłączenia z
    opodatkowania na podstawie art. 6 ustawy o VAT.
    Innym przykładem zwolnienia, które również nie będzie miało zastosowania w
    przedmiotowej sprawie są czynności zakwaterowania lub dzierżawy gruntów
    przeznaczonych na cele rolnicze (§ 13 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów w
    sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 4
    kwietnia 2011 r. - Dz. U. Nr 73, poz. 392 z późn.).
    Dzierżawa gruntów stanowi świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług według stawki podstawowej, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt
    1 ustawy o VAT. Wyjątek stanowi dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze,
    która korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie przywołanego
    rozporządzenia wykonawczego do ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże te
    przepisy nie znajdą zastosowania.

    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że dzierżawa będąca usługą,
    wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicje działalności gospodarczej.
    Stanowisko potwierdzające, iż dzierżawa nieruchomości jest opodatkowane podatkiem
    VAT zostało wielokrotnie wyrażone w licznych interpretacjach: 0114-KDIP4-
    1.4012.281.2021.2.SL, 0111-KDIB3-1.4012.224.2023.2.AB, 0112-KDIL1-3.4012.269.2020.1.
    AKR, 0112-KDIL1-3.4012.320.2020.2.TK, 0111-KDIB3-2.4012.576.2020.1.ASZ, ponadto w
    wyroku WSA w Gliwicach I SA/Gl 1047/23.
    Dzierżawa nieruchomości z naniesieniem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym, przyszłym stanie faktycznym, dzierżawa
    nieruchomości wraz z naniesieniami przedstawiona we wniosku stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże
    Ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług czynności wydzierżawienia składników majątku w postaci Nieruchomości
    1 wraz z naniesieniami, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
      osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które
      nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.

    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Nie każde świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy wskazać, że umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Wskazania wymaga, że dzierżawa została zdefiniowana w art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za
    używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.
    W konsekwencji dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do
    tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy (od ogólnej zasady
    powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej,
    natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W
    efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter
    czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług.

    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 790 i 1114).
    Ponadto zauważyć należy, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
    Jak wynika z wyżej powołanych przepisów, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe.
    W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze innym niż
    mieszkalny oraz nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem dzierżawy są Nieruchomości 1 wraz ze wszystkim
    naniesieniami znajdującymi się na Nieruchomościach 1 (budynek magazynowy, budynek
    usługowo-biurowy, suszarnię zboża oraz silosy), jak również wyposażeniem tychże
    budynków/budowli. Wobec tego Nieruchomości 1 nie stanowią nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzam, że ani przepisy
    ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od
    podatku dla usługi polegającej na dzierżawie składników majątku, w związku z czym,
    usługa ta nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    Wobec powyższego, odpłatna dzierżawa przez Panią składników majątku w postaci
    Nieruchomości 1 wraz z naniesieniami, tj. budynkiem magazynowym, budynkiem
    usługowo-biurowym, suszarnią zboża oraz silosami, stanowi usługę podlegającą
    opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy,
    niekorzystającą ze zwolnienia z podatku VAT.
    Tym samym, dzierżawa ww. składników majątku podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług według właściwej stawki.
    Przy czym, zaznaczam, że zastosowanie 23% stawki podatku VAT dla czynności odpłatnej
    dzierżawy przez Panią składników majątku w postaci Nieruchomości 1 wraz z
    naniesieniami nie było przedmiotem oceny. W zakresie określenia stawki podatku VAT w
    stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    nie wydaje interpretacji indywidualnych. Kwestia ta rozstrzygana jest w ramach odrębnej
    instytucji – wiążących informacjami stawkowych (WIS), które wydaje się na podstawie art.
    42a-42i ustawy, i nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnych.
    Zatem, Pani stanowisko w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    czynności wydzierżawienia składników majątku w postaci Nieruchomości 1 wraz z
    naniesieniami uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie
      w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
    Z tytułu złożenia niniejszego wniosku wniosła Pani opłatę w wysokości 120 zł. Analiza
    wniosku wskazuje, iż dotyczy on 1 stanu faktycznego. Zatem opłata należna od Pani
    wniosku wynosi 40 zł (40 zł x 1 stan faktyczny). W związku z tym, opłata w wysokości 80 zł
    zostanie zwrócona – stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – na rachunek
    bankowy wskazany przez Panią we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.