Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.250.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: W przypadku darowizn środków pieniężnych przekazanych w
formie gotówki, na terytorium Polski, zastosowanie znalazło
wyłączenie z art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i
darowizn. Natomiast w przypadku przekazania środków
pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu z rachunku
prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek
prowadzony w banku polskim, zastosowanie znalazł art. 2
ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: darowizna
gotówka
przelew-przelew bankowy
przelew-przelew zagraniczny
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Nabycie rzeczy i praw majątkowych za
granicą
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn m.in. w zakresie skutków
    podatkowych otrzymania darowizn środków pieniężnych. Uzupełniła go Pani – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest obywatelką Ukrainy, na terytorium której posiadała miejsce
    zamieszkania – do końca pierwszych miesięcy 2022 r. W związku z napaścią rosyjską na
    Ukrainę w lutym 2022 r., Wnioskodawczyni wraz z rodziną wyjechała do Polski, gdzie
    postanowiła osiąść na stałe.
    W związku z zamiarem nabycia nieruchomości w Polsce Wnioskodawczyni otrzymywała w
    ostatnich latach (2022-2025) środki pieniężne tytułem darowizn od najbliższych członków
    rodzinny: męża, matki, ojca, szwagra (brata męża) oraz szwagierki (żony brata męża)
    (łącznie jako: „Darczyńcy”). Środki te były przekazywane w formie gotówki, na terytorium
    Polski, bądź w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na
    rachunek prowadzony w banku polskim. Podstawą ich przekazania Wnioskodawczyni był
    tytuł, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    (łącznie jako: „Darowizny”).
    Wnioskodawczyni ma otrzymać również środki pieniężne tytułem dziedziczenia, o którym
    mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn („Spadek”), po śmierci
    ojca („Spadkodawca”). Środki zostaną przekazane z rachunku prowadzonego w banku
    zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim.
    W momencie przekazywania środków w ramach (zawierania umów) Darowizn ani
    Wnioskodawczyni, jako obdarowana, ani Darczyńcy, nie byli obywatelami polskimi i nie
    mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. W szczególności, Wnioskodawczyni oraz
    Darczyńcy, którzy znajdowali się na terytorium Polski w momencie przekazywania
    Darowizn, posiadali wyłącznie status ochrony czasowej na podstawie ustawy z dnia 13
    czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1108 ze zm.) bądź zezwolenie na pobyt czasowy na
    podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz.
    2354 ze zm.).
    Również ojciec Wnioskodawczyni, jako Spadkodawca, w momencie śmierci (otwarcia
    spadku) nie był obywatelem polskim i nie posiadał stałego miejsca pobytu na terytorium
    Polski (posiadał miejsce zamieszkania w Izraelu).
    W związku z zamiarem nabycia nieruchomości na terytorium Polski, Wnioskodawczyni
    wystąpiła do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wydanie zezwolenia na
    nabycie przedmiotowej nieruchomości. W ramach wszczętego w wyniku przedmiotowego
    wniosku postępowania zaistniała konieczność wykazania, że otrzymanie przez
    Wnioskodawczynię Darowizn oraz Spadku po zmarłym ojcu nie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn, w oparciu o przepisy ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.

## Pytanie

Czy otrzymanie środków pieniężnych w sytuacji takiej, jak przedstawiona przez
    Wnioskodawczynię – tj. w drodze Darowizn oraz w formie Spadku – będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (będzie mieściło się w zakresie
    opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn)?

    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, otrzymanie środków pieniężnych w sytuacji takiej, jak przedstawiona – tj. w
    drodze Darowizn oraz w formie Spadku – nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn (nie będzie mieściło się w zakresie opodatkowania podatkiem od
    spadków i darowizn).
    Wskazała Pani, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, „podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega
    nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: 1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
    zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; 2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    (...)”.
    Jednocześnie w art. 3 pkt 1 ww. ustawy ustawodawca ograniczył powyższy zakres
    opodatkowania, wskazując, że: „podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy
    ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w
    dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami
    polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej; (...)”.
    Z kolei art. 2 cyt. ustawy wskazuje, że: „nabycie własności rzeczy znajdujących się za
    granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w
    chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim
    lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Jeżeli zatem rzeczy lub prawa majątkowe nabywane jednym z tytułów wymienionych w
    art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, znajdują się lub są wykonywane na
    terytorium Polski, o ich opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn decyduje to,
    czy w dniu ich nabycia nabywca oraz spadkodawca lub darczyńca byli obywatelami
    polskimi bądź też czy posiadali miejsce stałego pobytu na terytorium Polski (art. 1 ust. 1 w
    zw. z art. 3 pkt 1 cyt. ustawy).
    Jeśli natomiast rzeczy te lub prawa znajdują się lub są wykonywane za granicą, o ich
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn decyduje to, czy w dniu ich nabycia
    nabywca był obywatelem polskim bądź też czy posiadał miejsce stałego pobytu na
    terytorium Polski (art. 2 ww. ustawy).
    Z powyższych przepisów wynika zatem, że nabycie własności rzeczy lub praw
    majątkowych, niezależnie od tego, gdzie się one znajdują lub są wykonywane, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeżeli w chwili ich nabycia (zawarcia
    umowy darowizny, otwarcia spadku) nabywca oraz darczyńca lub spadkodawca nie byli
    obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski.
    Zasady i warunki pobytu cudzoziemców na terytorium Polski reguluje wspomniana w
    opisie stanu faktycznego ustawa o cudzoziemcach. Zasady udzielania cudzoziemcom
    zezwolenia na pobyt stały zawarto w szczególności dziale IV ustawy („Zezwolenie na pobyt
    stały i zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE”; art. 195 i nast.). Natomiast
    w dziale V odrębnie uregulowano kwestię zezwolenia na pobyt czasowy („Zezwolenie na
    pobyt czasowy. Mobilność”; art. 98 i nast.). Z kolei zasady, warunki i tryb udzielania
    cudzoziemcom ochrony na terytorium Polski ustawodawca zawarł w odrębnej ustawie –
    również wspomnianej w opisie stanu faktycznego ustawie o udzielaniu cudzoziemcom
    ochrony.
    Z powyższego wynika, że posiadanie przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt stały na
    terytorium Polski (miejsca stałego pobytu na terytorium Polski), należy odróżnić od

    posiadania zezwolenia na pobyt czasowy. Z posiadaniem miejsca stałego pobytu nie
    należy również mylić przebywania na terytorium Polski w wyniku udzielonej
    cudzoziemcowi ochrony.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, otrzymywała Pani środki pieniężne w formie
    Darowizn. Środki te były przekazywane w formie gotówki, na terytorium Polski, bądź w
    formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek
    prowadzony w banku polskim. W momencie przekazywania środków w ramach
    (zawierania umów) Darowizn ani Pani, jako obdarowana, ani Darczyńcy, nie tylko nie byli
    obywatelami polskimi, ale także nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski.
    Pani i Darczyńcy przebywali na terytorium Polski w oparciu o udzieloną ochronę czasową
    bądź też zezwolenie na pobyt czasowy.
    Ma Pani otrzymać również środki pieniężne tytułem dziedziczenia, w formie Spadku po
    zmarłym ojcu. Również Spadkodawca (Pani ojciec) w momencie śmierci (otwarcia spadku)
    nie był obywatelem polskim i nie posiadał stałego miejsca pobytu na terytorium Polski
    (posiadł miejsce zamieszkania w Izraelu).
    A zatem, w przypadku środków pieniężnych przekazywanych w ramach Darowizn w
    formie gotówki, na terytorium Polski, zastosowanie powinno znaleźć wyłączenie z art. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Chociaż środki te znajdywały się na
    terytorium Polski, to Pani, jako nabywca, ani Darczyńcy, nie byli obywatelami polski i nie
    posiadali miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Polski. Wobec tego ich nabycie
    w drodze Darowizn nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn.
    Natomiast w przypadku przekazania środków pieniężnych tytułem Darowizny w formie
    przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym, odpowiednie zastosowanie
    powinien znaleźć art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Środki te znajdowały się
    w chwili dokonania (zawarcia umowy) Darowizny za granicą (na rachunku w zagranicznym
    banku), a Pani, jako ich nabywca, jak już wskazano, nie była obywatelem polskim i nie
    miała miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Wobec tego nabycie tych środków
    również nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    To samo znajdzie zastosowanie w przypadku otrzymania przez Panią środków pieniężnych
    z zagranicznego rachunku w formie Spadku.
    Niezależnie zatem od tego, gdzie znajdowały się środki pieniężne przekazywane w drodze
    Darowizn lub Spadku, ich otrzymanie przez Panią z tych tytułów nie powinno podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie wyłączeń zawartych w
    art. 2 i art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Dla oceny podlegania
    obowiązkowi podatkowemu w podatku od spadków i darowizn w przedstawionym stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym decydujące znaczenie ma brak obywatelstwa polskiego
    oraz brak miejsca stałego pobytu po stronie zarówno Pani, jak i Darczyńców – niezależnie
    od posiadania przez nich statusu ochrony czasowej czy zezwoleń na pobyt czasowy – czy
    Spadkodawcy.
    Wobec tego należy uznać, że otrzymanie środków pieniężnych w sytuacji takiej, jak
    przedstawiona przez Panią – tj. w drodze Darowizn oraz w formie Spadku – nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (nie będzie mieściło się w
    zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn).
    Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołała Pani kilka interpretacji indywidualnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
    rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
    Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
    umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
    przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
    wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
    zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego
    pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
    Podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też
    spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego
    pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw
    majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
    - nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane
    prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
    - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za
    granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem
    polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany
    prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z
    którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
    Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca
    zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3
    ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy
    ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w
    dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli
    miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania przez nabywcę
    obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy, na
    terytorium której posiadała miejsce zamieszkania – do końca pierwszych miesięcy 2022 r.
    W związku z napaścią Rosyjską na Ukrainę w lutym 2022 r. wraz z rodziną wyjechała Pani

    do Polski, gdzie postanowiła osiąść na stałe. W związku z zamiarem nabycia
    nieruchomości w Polsce otrzymywała Pani w ostatnich latach (2022-2025) środki pieniężne
    tytułem darowizn od najbliższych członków rodzinny: męża, matki, ojca, szwagra (brata
    męża) oraz szwagierki (żony brata męża). Środki te były przekazywane w formie gotówki,
    na terytorium Polski, bądź w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku
    zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim. Podstawą ich przekazania był
    tytuł, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W
    momencie przekazywania środków w ramach (zawierania umów) Darowizn ani Pani, jako
    obdarowana, ani Darczyńcy, nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego
    pobytu na terytorium Polski. W szczególności, Pani oraz Darczyńcy, którzy znajdowali się
    na terytorium Polski w momencie przekazywania Darowizn, posiadali wyłącznie status
    ochrony czasowej na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź zezwolenie na pobyt czasowy na podstawie
    ustawy o cudzoziemcach.
    Pani zdaniem, w przypadku środków pieniężnych przekazywanych tytułem darowizny w
    formie gotówki, na terytorium Polski, zastosowanie powinno znaleźć wyłączenie z art. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Natomiast w przypadku przekazania
    środków pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w
    banku zagranicznym, odpowiednie zastosowanie powinien znaleźć art. 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    Dokonując analizy przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w przypadku darowizny
    środków pieniężnych przekazywanych tytułem darowizny w formie gotówki, przedmiot
    darowizny, w chwili zawarcia umowy znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż otrzymywała Pani środki pieniężne tytułem
    darowizn od najbliższych członków rodzinny: męża, matki, ojca, szwagra (brata męża) oraz
    szwagierki (żony brata męża). Środki te były przekazywane m.in. w formie gotówki na
    terytorium Polski.
    W przedmiotowej sprawie znajduje zatem zastosowanie – co do zasady – ogólna reguła
    opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten
    dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma jednak regulacja zawarta w art. 3 pkt 1
    cytowanej ustawy. Według jego postanowień, nie podlega podatkowi nabycie tytułem
    darowizny własności rzeczy ruchomych (a takimi są środki pieniężne, o których mowa w
    treści wniosku), jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli
    obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium RP.
    Jak wynika z treści wniosku, jest Pani obywatelem Ukrainy, który nie posiada na terytorium
    Polski miejsca stałego pobytu ani nie posiada obywatelstwa polskiego. Również darczyńcy
    są obywatelami Ukrainy i nie mają stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Tym samym, opisane we wniosku nabycia tytułem darowizn były wyłączone z
    opodatkowania na podstawie cytowanego art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn. Nie podlegały więc opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Natomiast dokonując analizy przekazania środków pieniężnych tytułem darowizny w
    formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek
    prowadzony w banku polskim, należy zauważyć, że w takiej sytuacji przedmiot
    przysporzenia (środki pieniężne), w chwili przekazania nie znajdował się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, że w przypadku przekazania
    środków pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu środki pieniężne, stanowiące
    darowizny, znajdowały się na terenie innego państwa niż Rzeczpospolita Polska. W takiej
    sytuacji nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z
    powyższego wynika również, że w opisanym przypadku nie może mieć zastosowania

    wyłączenie zawarte w art. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ
    wyłączenie to ma zastosowanie do nabycia rzeczy ruchomych, które znajdują się na
    terytorium Polski.
    Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od
    spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za
    granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma
    zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był
    obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W tym miejscu podkreślić należy, że przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej bądź też na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z
    miejscem stałego pobytu.
    Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1108 ze zm.) określa zasady, warunki i
    tryb udzielania cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy:
    Cudzoziemcom masowo przybywającym do Rzeczypospolitej Polskiej, którzy opuścili
    swój kraj pochodzenia lub określony obszar geograficzny, z powodu obcej inwazji,
    wojny, wojny domowej, konfliktów etnicznych lub rażących naruszeń praw człowieka,
    można udzielić ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez względu
    na to, czy ich przybycie miało charakter spontaniczny, czy też było wynikiem pomocy
    udzielonej im przez Rzeczpospolitą Polską lub społeczność międzynarodową.
    Natomiast kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o
    cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt
    stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
    Zgodnie z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
    Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o
    których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli
    spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które
    są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
    Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych
    ustawy o cudzoziemcach.
    Jak wynika z wniosku, nie jest Pani obywatelem polskim, ani nie ma Pani miejsca stałego
    pobytu na terytorium Polski. Pani oraz Darczyńcy, którzy znajdowali się na terytorium
    Polski w momencie przekazywania darowizn, posiadali wyłącznie status ochrony czasowej
    na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej bądź zezwolenie na pobyt czasowy na podstawie ustawy o cudzoziemcach.
    Zatem w przypadku darowizn środków pieniężnych przekazanych Pani w formie gotówki,
    na terytorium Polski, zastosowanie znalazło wyłączenie z art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn. Natomiast w przypadku przekazania Pani środków pieniężnych
    tytułem darowizny w formie przelewu z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym
    na rachunek prowadzony w banku polskim, zastosowanie znalazł art. 2 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn. Tym samym nabycie przez Panią darowizn od członków rodziny
    nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych otrzymania darowizn środków
    pieniężnych. W zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych tytułem
    spadku wydano odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.