Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-299/07-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-04
Teza: Czy poniesione przez Spółkę koszty związane z podwyższeniem kapitału zakładowego i emisją akcji, stanowić będą koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w momencie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zakładowy; kapitał-podwyższenie kapitału; kodeks-kodeks spółek handlowych; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka akcyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2007 r. (data wpływu 04.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego i emisją akcji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego i emisją akcji.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Spółka obecnie funkcjonuje jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i zamierza przekształcić się w spółkę akcyjną, po czym zadebiutować na Giełdzie Papierów Wartościowych (dalej: GPW). Poprzez emisję własnych akcji Spółka zamierza pozyskać kapitał z emisji pierwotnej na dalszy rozwój, akwizycje nowych podmiotów z tej samej branży, procesy optymalizacyjne kosztów, zwiększenie zysku operacyjnego, a w konsekwencji zysku netto. W związku z tym Spółka ponosi określone wydatki (m.in. na obsługę prawną, audyt księgowy, audyt planu przekształcenia, doradztwo finansowe, sporządzenie prospektu emisyjnego, opłaty związane z wprowadzeniem akcji do publicznego obrotu, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę notarialną i opłatę skarbową, doradztwo prawne, ogłoszenia prospektu na łamach prasy, koszty promocji prospektu i Zarządu Spółki wobec przyszłych inwestorów przez wyspecjalizowany podmiot PR, prowizję biura maklerskiego oferującą akcje dla przyszłych inwestorów) związane z przygotowaniem emisji pierwotnej swoich akcji na GPW.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy poniesione przez Spółkę koszty, związane z podwyższeniem kapitału zakładowego i emisją akcji, stanowić będą koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w momencie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) brak jest bezpośredniego odniesienia do tematyki związanej z podwyższeniem kapitału zakładowego, a ściślej rzecz ujmując, jego wpływu na koszt uzyskania przychodów, przez co – jak należy sądzić – ustawodawca odnosi powyższy problem do ogólnych unormowań zawartych w art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej. Zgodnie z treścią tego przepisu podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych wszelkich wydatków mających wpływ na osiągnięcie przychodu, w tym również służących zachowaniu źródła przychodu. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem, a przychodem musi istnieć określony związek. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. W omawianym stanie faktycznym taki związek wydaje się bezsporny, bowiem pozyskanie kapitału skutkować będzie środkami finansowymi przeznaczonymi na dalszy rozwój firmy. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, że emisja akcji jest jednym ze sposobów na pozyskanie nowego kapitału – zdaniem Spółki – najbardziej efektywnym w odróżnieniu od np. kredytu bankowego (którego koszty pozyskania są bez wątpienia kosztem podatkowym), będącego źródłem droższym, a ponadto warunkującym podmiot od różnego rodzaju czynników zewnętrznych.

Zdaniem Spółki, opisane w stanie faktycznym koszty nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Konsekwentnie, zdaniem Spółki, jeżeli koszty takie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, stanowią koszt uzyskania przychodów. Spółka stoi na stanowisku, że podnosi kapitał, aby uzyskać środki na dalszy rozwój, dalsze inwestycje, aby w ten sposób zwiększyć swoje przychody, a więc wydatki są ponoszone w celu uzyskania przychodu. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r. (sygn. II FSK 191/2005). Ponadto, Spółka podkreśla, iż istotą podjęcia decyzji o emisji akcji przez organy zarządzające podmiotem nie jest sam zamiar podniesienia kapitału w celu jego posiadania, czy też uwiarygodnienia podmiotu w celu uzyskania efektu korzystniejszego jego postrzegania przez kontrahentów, ale zwiększenie przychodów i efektywności ekonomicznej. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku spółki, której walory notowane są na Giełdzie Papierów Wartościowych i której wszelkie działania podlegają rygorystycznej weryfikacji poprzez organy nadzoru, za taką decyzją stoją starannie przygotowane, zbadane i przeanalizowane cele inwestycyjne, które zawsze mają na celu zwiększenie najpierw zysku operacyjnego, a następnie zysku netto podmiotu, i które pozwolą inwestorom na uzyskanie końcowego efektu w postaci wypłaty dywidendy lub wzrostu notowań akcji spółki na GPW – lub obu tych efektów równocześnie. Spółka pragnie także zwrócić uwagę na fakt, iż w analogicznym – jak opisany we wniosku – stanie faktycznym, w dniu 7 marca 2007 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. I SA/Lu 82/07. W przedmiotowym wyroku Sąd przychylił się do stanowiska zaprezentowanego przez Wnioskodawcę we wniosku. Równocześnie na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołuje analogiczną decyzję w sprawie interpretacji prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 24 maja 2005 r. (sygn. PDI-42181/2/EP/05), postanowienie Urzędu Skarbowego Warszawa-Wola z dnia 27.08.2004 r. (sygn. US40/DP/423/EN/21/2004), postanowienie Lubelskiego Urzędu Skarbowego z dnia 31.03.2005 r. (sygn. PD.423-36/05), interpretację Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 maja 2004 r. (sygn. PD-005U-365/04/BB).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (spółka przekształcana) może być przekształcona w spółkę akcyjną (spółkę przekształconą). Spółce przekształconej przysługują wszelkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej (art. 553 § 1 ustawy).

Jak stanowi art. 431 § 1 ww. ustawy, podwyższenie kapitału zakładowego spółek akcyjnych wymaga zmiany statutu i następuje w drodze emisji nowych akcji lub podwyższenia wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Przy czym emisja nowych akcji sama w sobie nie prowadzi do podwyższenia kapitału zakładowego, niezbędne jest objęcie akcji nowej emisji.

W świetle powyższego należy uznać, iż wszelkie ponoszone przez Spółkę wydatki związane z funkcjonalnie powiązanymi czynnościami przekształcenia spółki z o.o. w spółkę akcyjną oraz podwyższenia kapitału zakładowego spółki akcyjnej w celu emisji giełdowej, służą umożliwieniu Spółce emisji akcji i notowania ich na Giełdzie Papierów Wartościowych, a więc pozostają w bezpośrednim związku z przychodem otrzymanym na podwyższenie kapitału zakładowego.

O możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego do kosztów uzyskania przychodów decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Jak stanowi art. 15 ust. 1 tej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 cyt. ustawy. Oznacza to, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, musi on mieć bezpośredni związek z uzyskanym przychodem, czyli winien być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub mieć związek pośredni, tj. winien być poniesiony na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Należy zauważyć, że nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością stanowić może koszt uzyskania przychodu. W myśl powołanego przepisu koszt uzyskania przychodu związany jest z celem jego osiągnięcia. Cel ten powinien być zdefiniowany, a ponoszone koszty winny go bezpośrednio realizować lub co najmniej zakładać jako realny.

Z treści art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Związane z tymi przychodami koszty nie mogą, stosownie do pkt 3 tego przepisu, pomniejszać przychodów uzyskiwanych z innych źródeł.

Z kolei w myśl art. 12 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.

Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, stwierdzić należy, iż ponieważ przychód otrzymany przez Spółkę na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych, to wydatków związanych z powiększeniem tego kapitału, co do zasady, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki akcyjnej, takie jak:

*   koszty obsługi i doradztwa prawnego,
*   koszty audytu księgowego, audytu planu przekształcenia,
*   koszty doradztwa finansowego,
*   koszty sporządzenia prospektu emisyjnego,
*   opłaty związane z wprowadzeniem akcji do publicznego obrotu,
*   podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata notarialna i skarbowa,
*   koszty ogłoszenia prospektu na łamach prasy,
*   koszty promocji prospektu,
*   prowizja biura maklerskiego,

nie stanowią kosztów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż są one związane z przychodem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się również, że powołane przez Spółkę rozstrzygnięcia organów podatkowych oraz sądów administracyjnych wydane zostały w indywidualnej sprawie konkretnego zainteresowanego i w oparciu o przedstawiony przez niego stan faktyczny. Rozstrzygnięcia dokonane przez sąd, czy inne organy podatkowe nie posiadają waloru wykładni powszechnej, co oznacza, iż nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.