Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.83.2025.1.NC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Możliwość zastosowania zryczałtowanego podatku
dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez
osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu
świadczenia usługi najmu.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
stawka-stawka ryczałtowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Najem, podnajem, dzierżawa.
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu świadczenia usługi
    najmu. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
                                                    2W 2013 r. Wnioskodawczyni nabyła prywatnie lokal mieszkalny o powierzchni 34,36 m w
    X, przy ul. A1, (dalej apartament), który później wprowadziła do ewidencji środków
    trwałych celem zorganizowania tam (...) w ramach prowadzonej wówczas działalności
    gospodarczej. Wnioskodawczyni mieszkała wówczas w innym lokalu mieszkalnym w X,
    którego była współwłaścicielem. Kiedy ten został sprzedany w 2016 r., zaprzestała
    wykorzystywania lokalu na ul. A1 na cele działalności gospodarczej i przeznaczyła go
    wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych począwszy od 2017 r.
    Prowadzona działalność gospodarcza po dłuższym okresie zawieszenia została całkowicie
    zamknięta w styczniu 2021 r. Wnioskodawczyni obecnie nie prowadzi działalności
    gospodarczej w rozumieniu obowiązujących przepisów. Główne źródło dochodów
    Wnioskodawczyni pochodzi z prowadzonej działalności rolniczej.
    W apartamencie obecnie zameldowana jest Wnioskodawczyni i jej córka. Obecnie córka
    Wnioskodawczyni wynajmuje mieszkanie poza X w związku z wykonywaną tam pracą i
    sytuacja ta prawdopodobnie utrzyma się przez dłuższy okres. Wnioskodawczyni posiada
    także budynek użytkowy, który został przekazany na cele własne po likwidacji działalności
    gospodarczej, w którym, w wydzielonej części dokonała zmiany sposobu użytkowania na
    pomieszczenia mieszkalne i tam również ma możliwość czasowego zamieszkiwania.
    Budynek ten znajduje się (...) km od X, a częste przebywanie Wnioskodawczyni w tej
    lokalizacji spowodowane jest tym, że budynek ten razem z działką wymagają jej
    osobistego nadzoru i pielęgnacji. Ponadto, Wnioskodawczyni w związku z wykonywaniem
    działalności rolniczej często przebywa poza X, we wsi (...), gdzie samotnie zamieszkuje jej
    81 letni ojciec. Stan zdrowia ojca sprawia, że potrzebuje on coraz więcej pomocy i opieki,
    którą dzielą między siebie córki, w tym Wnioskodawczyni, więc w ostatnich dwóch latach
    często przebywa także w jego domu (...) km poza X.
    Z uwagi na opisane sytuacje, mieszkanie w X często jest nieużytkowane, dlatego
    Wnioskodawczyni wystawiła apartament na sprzedaż. Konieczność ponoszenia stałych
    opłat związanych z utrzymaniem apartamentu, które sama ponosi, tj. czynsz, energia,
    koszty wywozu odpadów, skłoniły Wnioskodawczynię do rozpoczęcia wynajmowania
    apartamentu innym osobom w ramach najmu krótkoterminowego. Wnioskodawczyni
    począwszy od lutego 2024 r. rozpoczęła okazjonalnie oferować lokal na wynajem
    krótkoterminowy, głównie turystom odwiedzającym X, ponieważ jego lokalizacja jest
    atrakcyjna turystycznie. Pozyskane z najmu środki służą bieżącemu zaspokojeniu
    podstawowych potrzeb finansowych Wnioskodawczyni, utrzymaniu mienia oraz
    ponoszeniu kosztów egzystencji. Wynajmem Wnioskodawczyni zajmuje się osobiście,
    sporadycznie korzystając z pomocy córki, która od czasu do czasu także zamieszkuje w
    apartamencie podczas swoich przyjazdów do X. Wnioskodawczyni przygotowuje
    mieszkanie dla gości, sprząta oraz przygotowuje pościel i ręczniki. Wnioskodawczyni nie
    świadczy i nie zamierza świadczyć na rzecz najemców jakichkolwiek usług dodatkowych
    (np. prowadzenia recepcji, biura, oferowania posiłków, okresowego sprzątania, czy
    wymiany ręczników i pościeli w trakcie pobytu), ani korzystać z pomocy osób trzecich, tj.
    pracowników lub zleceniobiorców. Częstotliwość wynajmu mieszkania jest trudna do
    przewidzenia z uwagi na jego okazjonalny i krótkoterminowy charakter, sezonowość oraz

    wykorzystywanie mieszkania także do własnych potrzeb mieszkaniowych. Ponadto z
    uwagi na to, że apartament jest wystawiony na sprzedaż, trudno określić kiedy znajdzie
    nabywców a przedmiotowy wynajem zostanie zakończony.
    Początkowo Wnioskodawczyni najem apartamentu oferowała wyłącznie na platformach
    ogłoszeń prywatnych typu (...). Po czterech miesiącach, począwszy od maja 2024 r., z
    powodu uciążliwości w obsłudze ciągłych zapytań dotyczących także okresów kiedy
    Wnioskodawczyni sama zajmowała apartament, uciążliwości w pobieraniu opłat
    gotówkowych i wpływających rezerwacji dotyczących różnych terminów wynajmu,
    Wnioskodawczyni zdecydowała się skorzystać także z opcji poszukiwania najemców za
    pośrednictwem platformy (...). Platforma (...) pozwala oferować lokal na wynajem,
    dokonywać rezerwacji przez zainteresowanych oraz dokonywać płatności za pobyt.
    Pośrednictwo wynajmu nie ma jednak charakteru zarządu, pozbawione jest całkowicie
    charakteru decyzyjności. To Wnioskodawczyni ustala cenę za każdy dzień wynajmu oraz
    każdorazowo zgłasza gotowość mieszkania do najmu poprzez udostępniony przez
    platformę kalendarz, gdzie może zgłaszać dostępność na konkretne dni, także z dnia na
    dzień, co ułatwia okazjonalny wynajem na czas opuszczania mieszkania przez
    Wnioskodawczynię. Umieszczanie tylko dostępnych dni do wynajmu na platformie nie
    generuje też ciągłych zapytań dotyczących okresów kiedy Wnioskodawczyni przebywa w X,
    gdyż wówczas są one zablokowane w kalendarzu na platformie. Ponadto, w sposób
    czytelny i łatwy pobierana jest przez (...) ustalona cena i przekazywana na konto
    Wnioskodawczyni, po potrąceniu prowizji. Wnioskodawczyni całość opłat wnoszonych
    przez najemców, (brutto, łącznie z potrącaną prowizją pobieraną przez (...)) podaje jako
    przychód z tytułu najmu prywatnego i opodatkowuje stawką 8,5% zryczałtowanego
    podatku. Z platformą nie wiąże Wnioskodawczyni żadna umowa, współpraca odbywa się
    poprzez utworzenie konta, z którego może w każdej chwili zrezygnować, nie jest także w
    żaden sposób zobowiązana udostępniać apartament. Dodatkowo do korzystania z
    umieszczenia oferty najmu apartamentu na popularnej platformie (...) skłoniły
    Wnioskodawczynię popularność i zaufanie klientów do ogłoszeń tam umieszczanych.
    Często bowiem występują na rynku nadużycia i oszustwa w ogłoszeniach prywatnych, jak
    choćby wynajem mieszkań nieistniejących, skłania to turystów do korzystania z
    wiarygodnych źródeł jak platforma (...).

## Pytanie

Czy uzyskiwane przez Wnioskodawczynię przychody z najmu krótkoterminowego
    apartamentu, w tym uzyskanego przez najem na platformie (...) w miesiącu ich
    otrzymania, w wartości brutto, (łącznie z potrąconą prowizją) właściwie są opodatkowane
    ryczałtem 8,5% do wysokości 100 000 złotych przychodów?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni, zgodnie z obowiązującymi przepisami, może skorzystać ze stawki 8,5%
    podatku określonej w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i traktować ww. najem jako najem prywatny
    bez konieczności rejestracji działalności gospodarczej.
    W ocenie Wnioskodawczyni, przedstawiona forma wynajmu krótkoterminowego
    apartamentu stanowi najem prywatny podlegający opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych zarówno za rok 2024, jak i okresy przyszłe. Na
    Wnioskodawczyni ciąży obowiązek odprowadzania podatku w stawce 8,5% (dla
    przychodów do kwoty 100.000 zł w skali roku) oraz 12,5% (od nadwyżki ponad kwotę
    100.000 zł) w okresach miesięcznych oraz złożenia zeznania podatkowego na formularzu
    PIT-28 za dany rok podatkowy.
    Opisany we wniosku wynajem krótkoterminowy apartamentu nie spełnia, w ocenie
    Wnioskodawczyni, przesłanek z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PDOF”), które kwalifikowałyby go jako działalność
    gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza ze wszystkimi tego

    konsekwencjami, co więcej składnik majątku Wnioskodawczyni (apartament) nie jest
    związany z działalnością gospodarczą, a tym samym przychód z tego tytułu nie może być
    rozpoznany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 PDOF odrębnymi źródłami przychodów są m.in.: pozarolnicza
    działalność gospodarcza (pkt 3) oraz najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz
    inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów
    specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
    nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
    składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Art. 5a pkt 6 „PDOF” zawiera definicję pojęcia działalności gospodarczej albo pozarolniczej
    działalności gospodarczej, która w rozumieniu tego przepisu oznacza działalność
    zarobkową:
    a. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych –
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9.
    Do grupy przychodów z działalności gospodarczej należą także przychody z najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze,
    składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 tej
    ustawy).
    Natomiast stosownie do treści art. 9a ust. 6 „PDOF” dochody osiągane przez podatników
    ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym
    podatku dochodowym. Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane zostały w
    przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W świetle art. 2 ust. 1 a ww.
    ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 PDOF,
    opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
    podatku dochodowym. Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
    wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
    kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1.
    Z analizy powołanych przepisów wynika, że najem dla celów podatkowych może być
    traktowany dwojako: jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło
    przychodów (tzw. najem prywatny). Jeśli najem faktycznie spełnia obiektywne przesłanki
    uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy lub jego
    przedmiotem są składniki majątku związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to
    powinien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności, niezależnie od
    tego czy podatnik dokonał jej rejestracji. Jednakże, aby daną działalność uznać za
    działalność gospodarczą, musi ona być prowadzona we własnym imieniu i łącznie spełniać
    warunki celu zarobkowego, ciągłości oraz zorganizowanego charakteru. Działalność
    zarobkowa to działalność, która daje możliwość wygenerowania zysku i ma na celu
    zapewnienie określonego dochodu. Jednak nawet ewentualna strata będąca wynikiem

    działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż istotny jest tu
    sam zamiar osiągnięcia dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają natomiast czynności
    nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby, która je podejmuje, co
    ma miejsce w przypadku Wnioskodawczyni, która dochód z wynajmu przeznacza na
    zaspokojenie podstawowych potrzeb własnych oraz koszty utrzymania nieruchomości.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły
    zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Przesłanki ciągłości nie
    należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy – do jej
    zachowania wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikała intencja
    powtarzania określonego zespołu konkretnych czynności w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne,
    systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie
    dobranych środków służących uzyskaniu dochodu. Na takie zorganizowanie w odniesieniu
    do najmu mogą wskazywać (chociaż nie są decydujące) zwłaszcza niektóre okoliczności,
    takie jak dopełnienie obowiązków formalnych w zakresie zarejestrowania przedsiębiorcy.
    Należy przy tym podkreślić, że nie ma podstaw, aby kwalifikować do pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu podejmowanych przez podatnika art. 5a pkt 6
    Ustawy o PIT działań, które mają na celu zwyczajowe gospodarowanie majątkiem oraz
    zaspokajanie potrzeb osobistych podatnika. Działań z zachowaniem normalnych,
    zwyczajowo przyjętych w takich przypadkach reguł gospodarności nie należy utożsamiać z
    działalnością gospodarczą.
    W przedmiotowym przypadku prowadzony przez Wnioskodawczynię najem
    krótkoterminowy nie jest prowadzony w sposób stały, nieokazjonalny, profesjonalny,
    metodyczny, systematyczny i uporządkowany. Prowadzony najem prywatnego mieszkania
    będącego miejscem stałego pobytu Wnioskodawczyni i jej córki ma charakter ograniczony
    czasowo i zakończyć się może w sytuacji kiedy Wnioskodawczyni zacznie ponownie
    systematycznie korzystać z mieszkania, lub w sytuacji ewentualnego powrotu córki do X
    lub też trwać będzie do momentu pozyskania nabywcy dla oferty sprzedaży tegoż
    apartamentu. Czynności związane z najmem nie są i nie będą podejmowane w sposób
    zorganizowany. Wnioskodawczyni nie zatrudnia pracowników i nie korzysta z obsługi
    księgowej, ani nie oferuje dodatkowych usług, nie zamierza także czynić tego w przyszłości.
    Najem apartamentu stanowi, w ocenie Wnioskodawczyni, źródło przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT (tzw. najem prywatny).
    Wnioskodawczyni przeznacza własne mieszkanie pod wynajem, w którym jest
    zameldowana na pobyt stały razem z córką. Nie prowadzi działalności gospodarczej w
    zakresie najmu. Mieszkanie nie stanowi składnika majątkowego związanego z
    działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni nie świadczy i nie zamierza świadczyć na
    rzecz osób wynajmujących mieszkanie jakichkolwiek innych usług (np. usługi
    gastronomiczne, usługi sprzątania, usługi rekreacyjne czy rozrywkowe). Przedmiotem
    najmu jest mieszkanie, a opłata pobierana jest za pobyt. Wnioskodawczyni nie zatrudnia
    innych osób do obsługi najmu (recepcji, sprzątania), nie korzysta z obsługi księgowej. W
    związku z tym, że najem mieszkania nie odbywa się w warunkach prowadzenia
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni przysługuje prawo do kwalifikowania
    najmu tego mieszkania do odrębnego źródła przychodów, jakim jest najem i dzierżawa,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Tym samym przychody, jakie uzyska ze
    wskazanego źródła podlegać będą opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 2 ust. 1
    a oraz art. 6 ust. 1 a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Jeśli przychód w danym roku podatkowym
    nie przekroczył i – w odniesieniu do kolejnych lat – nie przekroczy kwoty 100.000 zł,
    wówczas ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wyniesie 8,5%. Natomiast po

    przekroczeniu tego limitu Wnioskodawczyni ma obowiązek odprowadzenia od nadwyżki
    ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 12,5%
    przychodów.
    Wnioskodawczyni przytacza przykłady wydanych interpretacji w podobnych sprawach:
    1. Interpretacja ze stycznia 2024 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.774.2023.1.MR):
      Właścicielka domu w miejscowości turystycznej zamierza wynajmować jego część
      turystom w sezonie wiosenno-letnim. Chce współpracować z platformą rezerwacyjną,
      która będzie jedynym sposobem reklamy usług.
      Organ, przede wszystkim na bazie Uchwały NSA z maja 2024 r., potwierdził możliwość
      rozliczania takiej aktywności w ramach źródła najem prywatny.
    2. Interpretacja z marca 2024 r. (0115-KDIT1.4011.774.2023.1.MR):
      Współwłaściciel mieszkania chce wynajmować je na krótsze (2-3 dni) jak i dłuższe
      pobyty za pośrednictwem platformy rezerwacyjnej, która będzie pobierać od gości
      opłaty i przekazywać wynajmującym. Sam będzie wykonywał czynności typu
      sprzątanie, przygotowanie na przyjazd najemcy, naprawy, utrzymanie. Umową najmu
      ma być rejestracja najemcy przez portal pośredniczący.
    Ponownie, organ pozwolił podatnikowi ten najem rozliczać prywatnie, także na podstawie
    Uchwały NSA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        · pozarolnicza działalność gospodarcza;
        · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:

      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:
    · zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy,
      pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
    · nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz
    · wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy
    dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.

    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności
    gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem
    najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest
    przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła
    przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia
      z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został
      przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w
      której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii
      „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności
      gospodarczej.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
      przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
        1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
        2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i
        232), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym”.
    Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
      podatku dochodowym.

    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
        · 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
        kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w 2013 r. nabyła Pani prywatnie lokal
    mieszkalny, który następnie wprowadziła do ewidencji środków trwałych celem
    zorganizowania tam (...) w ramach prowadzonej wówczas działalności gospodarczej.
    Prowadzona działalność gospodarcza po dłuższym okresie zawieszenia została całkowicie
    zamknięta w styczniu 2021 r., obecnie nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Głównym źródłem Pani dochodów jest prowadzona działalność rolnicza. Konieczność
    ponoszenia stałych opłat związanych z utrzymaniem ww. lokalu mieszkalnego, które sama
    Pani ponosi, tj.: czynsz, energia, koszty wywozu odpadów, skłoniły Panią do rozpoczęcia
    wynajmowania lokalu innym osobom w ramach najmu krótkoterminowego. Począwszy od
    lutego 2024 r. rozpoczęła Pani okazjonalnie oferować lokal na wynajem krótkoterminowy,
    głównie turystom odwiedzającym X. Pozyskane z najmu środki służą bieżącemu
    zaspokojeniu podstawowych potrzeb finansowych, utrzymaniu mienia oraz ponoszeniu
    kosztów egzystencji. Wynajmem zajmuje się Pani osobiście, nie świadczy i nie zamierza
    Pani świadczyć na rzecz najemców jakichkolwiek usług dodatkowych (np. prowadzenia
    recepcji, biura, oferowania posiłków, okresowego sprzątania, czy wymiany ręczników i
    pościeli w trakcie pobytu), ani też korzystać z pomocy osób trzecich, tj. pracowników lub
    zleceniobiorców. Częstotliwość wynajmu mieszkania jest trudna do przewidzenia z uwagi
    na jego okazjonalny i krótkoterminowy charakter, sezonowość oraz wykorzystywanie
    mieszkania także do własnych potrzeb mieszkaniowych. Zdecydowała się Pani skorzystać z
    możliwości poszukiwania najemców za pośrednictwem platformy (...).
    Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że przychody,
    które uzyskuje Pani z tytułu najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego,
    niezwiązanego z działalnością gospodarczą, zalicza się do źródła przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem,
    podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym
    również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
    rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
    a tym samym podlegają one opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 1a ww. ustawy. Właściwą stawką ryczałtu dla przychodów
    uzyskiwanych z tytułu najmu krótkoterminowego, w tym uzyskanego za pośrednictwem
    platformy (...) w miesiącu ich otrzymania w wartości brutto (łącznie z potrąconą prowizją) –
    jak słusznie Pani wskazała – jest stawka w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000
    zł, zaś od nadwyżki ponad tę kwotę w wysokości 12,5% przychodów, zgodnie z art. 12 ust.
    1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.

    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego,
    natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku, w szczególności we
    własnym stanowisku, które nie odnoszą się do tego pytania.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one
    w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.