Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.101.2016.2.MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-05-06
Teza: Prawo do odliczenia 50 % podatku VAT naliczonego z faktury VAT otrzymanej na podstawie umowy leasingu finansowego samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; czynności-czynności opodatkowane; leasing; odliczenia; parafia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2016 r. (data wpływu 9 marca 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 kwietnia 2016 r. (data wpływu 15 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50 % podatku VAT naliczonego z faktury VAT otrzymanej na podstawie umowy leasingu finansowego samochodu osobowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia 50 % podatku VAT naliczonego z faktury VAT otrzymanej na podstawie umowy leasingu finansowego samochodu osobowego,

*   prawa do odliczenia 50 % podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na eksploatację samochodu osobowego bez konieczności prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu dla celów podatku VAT.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 kwietnia 2016 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz wskazania oznaczenia przepisów wraz z nazwą aktu prawnego do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Parafia ….. jest kościelną osobą prawną. Jej organem zarządzającym jest Proboszcz. Wiodącym celem Parafii jest działalność religijna, nie będąca działalnością gospodarczą. Odnośnie tej części, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a, lit. a ustawy o PDOP, dochody Parafii zwolnione są z podatku dochodowego od osób prawnych. W odniesieniu do tych dochodów, Parafia nie prowadzi dokumentacji zgodnie z przepisami Ordynacji Podatkowej.

Parafia jest również organem prowadzącym Zespół Szkół Katolickich, który jest zespołem szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, ujętych w ewidencji szkół i placówek prowadzonych przez Urząd Miasta …. i Starostwo Powiatowe …\`(...)\` Usługi oświatowe, świadczone przez ZSK zwolnione są z podatku VAT (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a, ustawy o VAT). Usługi oświatowe na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz art. 55 uspdk są zwolnione z podatku dochodowego.

Poza działalnością religijną i oświatowo-wychowawczą, Parafia uzyskuje dochody z najmu lokali. Odnośnie tej części działalności gospodarczej, prowadzi stosowną dokumentację zgodnie z przepisami Ordynacji Podatkowej, oraz ustawy o Rachunkowości. Składa zeznania roczne, zgodnie z ustawą o PDOP. Dochody z najmu lokali, na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o PDOP, zwolnione są od podatku dochodowego, gdyż przeznaczane są zgodnie z celami, w tymże artykule. W odniesieniu do działalności gospodarczej, jakim jest wynajem lokali i uzyskiwaniu z tego tytułu dochodów opodatkowanych podatkiem VAT, Parafia jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Składa miesięczne deklaracje VAT-7, do Urzędu Skarbowego.

Parafia jest właścicielem nieruchomości, budynku w którym mieści się ZSK oraz hali sportowej. W obiektach tych prowadzony jest wynajem lokali użytkowych, opodatkowanych stawką podstawową - 23% VAT, zgodnie z ustawą o VAT. W jednym z budynków wynajmowane są lokale o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Usługa ta, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwolniona jest z podatku VAT. W najbliższej przyszłości Parafia będzie wynajmować lokal dla przedszkola, opodatkowany stawką podstawową 23% VAT.

W związku z wykonywaną działalnością gospodarczą-wynajmem lokali, Wnioskodawca chce nabyć pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, typu SUV. Pojazd ten używany będzie w celach mieszanych, tzn. do działalności gospodarczej, ale dopuszcza się również możliwość użycia go do celów prywatnych. Wyżej wymieniony pojazd zostanie nabyty na podstawie umowy leasingu finansowego i ujęty w księgach rachunkowych na działalności gospodarczej, w Ewidencji Środków Trwałych. Amortyzowany będzie metodą liniową przez okres 5 lat.

W związku z wyżej wymienionym zdarzeniem przyszłym, wnioskodawca zwraca się z uprzejmym zapytaniem:

1.  Czy Parafia, nabywając wyżej wymieniony pojazd samochodowy, wykorzystywany w celach mieszanych, będzie mogła odliczyć 50% podatku VAT naliczonego, od zakupionego pojazdu. Art. 86a ust. 1 ustawy o VAT. Art. 86a ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
2.  Czy Parafia, używając wyżej wymieniony pojazd samochodowy w systemie mieszanym, będzie mogła odliczać 50% podatku VAT naliczonego, od wszystkich wydatków związanych z eksploatacją tegoż pojazdu, bez konieczności prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu, o którym mówi ustawa o VAT.

Art. 86a ust. 1 ustawy o VAT. Art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT. Art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o VAT

W uzupełnieniu wniosku wskazano, pojazd będący przedmiotem wniosku, będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowy pojazd będzie pojazdem samochodowym do 3,5 tony (osobowym) typu SUV, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, nie będzie więc pojazdem o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3. Przedmiotowy pojazd nie będzie pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ust. 9 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (we wniosku oznaczone jako nr 1):

Czy nabywając wyżej wymieniony samochód na podstawie umowy leasingu finansowego, który będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej w tzw. celu mieszanym, a więc głównie do działalności gospodarczej, ale również marginalnie w celach prywatnych, Parafia będzie mogła odliczyć 50% podatku VAT naliczonego, od zakupionego samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia Rzymskokatolicka ….. z chwilą podjęcia działalności gospodarczej uzyskuje status przedsiębiorcy, a działalność gospodarcza opodatkowana podatkiem VAT nadaje jej status podatnika VAT. W części dotyczącej działalności gospodarczej, Wnioskodawca prowadzi dokumentację zgodnie z przepisami Ordynacji Podatkowej oraz ustawą o Rachunkowości. Składa zeznania roczne, o których mowa w ustawie o PDOP.

Usługi najmu lokali użytkowych opodatkowane są 23% podatkiem VAT, a lokali o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe zwolnione są od podatku VAT.

W części dotyczącej działalności gospodarczej prowadzone są wszystkie ewidencje i rozliczenia zgodnie z ustawą o VAT i CIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia powinna mieć możliwość do odliczenia 50% podatku VAT-naliczonego od nabywanego pojazdu samochodowego SUV. Zakupiony w przyszłości samochód na podstawie umowy leasingu finansowego, używany będzie w tzw. systemie mieszanym, czyli do działalności gospodarczej. Będą to czynności związane z zaopatrywaniem w niezbędne materiały potrzebne do utrzymania i eksploatacji wynajmowanych lokali, oraz załatwianiem szeregu innych niezbędnych czynności przy prowadzeniu tego typu działalności gospodarczej.

Dopuszcza się też możliwość użycia tegoż samochodu w celach prywatnych, które pośrednio również związane są z działalnością gospodarczą, takich jak pozyskiwanie nowych najemców i innych kontrahentów. Wyżej wymieniony samochód, nabyty przez Parafię, ujęty będzie w księgach rachunkowych na działalności gospodarczej oraz w Ewidencji Środków Trwałych. Amortyzowany będzie metodą liniową przez okres 5 lat.

Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia używając wyżej wymieniony pojazd w systemie mieszanym, powinna mieć możliwość do odliczenia 50% podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na jego eksploatację, bez konieczności prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu dla celów podatku VAT. Art. 86a ust. 1. Art. 86a ust. 2 pkt 2. Art. 86a ust. 2 pkt 3. Art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca przyznał zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca ponosi wydatki, w związku z którymi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, to zgodnie z cytowanym przepisem art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy, będącemu podatnikiem VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w części w jakiej poniesione wydatki służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy zaznaczyć, że od 1 kwietnia 2014 r., kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z tymi pojazdami zostały uregulowane w przepisach art. 86a ust. 1-10 ustawy.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

I tak, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Na mocy art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Mocą art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Powołane przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do „użytku mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca uzyskuje dochody z najmu lokali. W odniesieniu do działalności gospodarczej, jakim jest wynajem lokali i uzyskiwaniu z tego tytułu dochodów opodatkowanych podatkiem VAT, Parafia jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Składa miesięczne deklaracje VAT-7, do Urzędu Skarbowego. W związku z wykonywaną działalnością gospodarczą - wynajmem lokali, Wnioskodawca chce nabyć pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, typu SUV. Pojazd ten używany będzie w celach mieszanych, tzn. do działalności gospodarczej, ale dopuszcza się również możliwość użycia go do celów prywatnych. Wyżej wymieniony pojazd zostanie nabyty na podstawie umowy leasingu finansowego. Pojazd będący przedmiotem wniosku będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowy pojazd będzie pojazdem samochodowym do 3,5 tony (osobowym) typu SUV, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą prawa do odliczenia 50 % podatku VAT naliczonego z faktury VAT otrzymanej na podstawie umowy leasingu finansowego samochodu osobowego bez konieczności prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu.

W odniesieniu do opisanego wyżej zdarzenie przyszłego, tj. sytuacji, w której nabyty samochód będzie pojazdem samochodowym o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, do których nie ma zastosowania art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy, wskazać należy, że kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich naprawą, konserwacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazuje, że pojazd będący przedmiotem wniosku będzie wykorzystywany do działalności gospodarczej i do celów prywatnych. Tym samym w niniejszej sprawie kwota podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu stanowi 50% kwoty podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury.

Z uwagi na przedstawiony opis stanu faktycznego, należy przeanalizować czy w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku w związku z zakupem samochodu osobowego, zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art. 86a ust. 1 ustawy.

W przypadkach gdy podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności uprawniające do odliczenia podatku VAT i nieuprawniające do tego odliczenia i nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków do czynności opodatkowanych i zwolnionych, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ustawy o VAT, który ma na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 90 ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zatem, dokonując analizy cytowanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Przepisy art. 90 ustawy stanowią, że obliczając podatek naliczony od zakupów mieszanych (tj. związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi) należy czynić to w dwóch etapach:

1.  wstępnie odliczyć podatek naliczony według wskaźnika określonego na podstawie sprzedaży z poprzedniego roku, albo wskaźnika ustalonego w formie prognozy ustalonej z naczelnikiem urzędu skarbowego,
2.  po zakończeniu roku, na podstawie rzeczywistych obrotów osiągniętych w danym roku, podatnik będzie zobowiązany do obliczenia proporcji ostatecznej, która służy ustaleniu wysokości korekty podatku naliczonego.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy poniesiony wydatek związany z zakupem przez Wnioskodawcę pojazdu samochodowego, o którym mowa we wniosku, będzie służył czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT i zwolnionym od tego podatku, tzw. „wydatkom mieszanym”, a Wnioskodawca nie będzie miał możliwości faktycznego wyodrębnienia kwoty podatku naliczonego do poszczególnych czynności, to będzie miał prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie pojazdu będącego własnością Wnioskodawcy, w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. Przy czym kwotą przyjmowaną do proporcji powinna być kwota 50% kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie wykorzystywał pojazd zarówno do czynności opodatkowanych jak i zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie podlega przepisom ustawy.

W sytuacji przedstawionej we wniosku, kwotę podatku naliczonego będzie stanowił nie cały wykazany na fakturze podatek, lecz tylko 50% powyższego podatku związanego z zakupem przedmiotowego pojazdu na podstawie umowy leasingu finansowego.

Zatem jeżeli będzie istniała możliwość przyporządkowania wydatku związanego z zakupem samochodu do poszczególnych rodzajów czynności, tj. opodatkowanych i zwolnionych od podatku, to Wnioskodawca, zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art. 86a ust. 1 ustawy, będzie miał możliwość odliczenia podatku naliczonego w wysokości stanowiącej 50% kwoty podatku naliczonego przyporządkowanej do czynności opodatkowanych. Natomiast Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w części, w jakiej poniesiony wydatek będzie służył do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

W sytuacji natomiast gdy Wnioskodawca nie będzie miał możliwości określenia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi i czynnościami zwolnionymi to podatek naliczony podlegający odliczeniu w związku z zakupem pojazdu powinien zostać obliczony według wzoru: kwota podatku na fakturach zakupu x 50% x wskaźnik proporcji.

Zatem w przypadku wydatku związanego z zakupem samochodu wykorzystywanego do działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych i zwolnionych oraz do czynności innych niż działalność gospodarcza – oprócz ograniczenia zawartego w art. 86a ust. 1 ustawy - Wnioskodawca będzie zobowiązany do nałożenia dodatkowego ograniczenia, wynikającego z ogólnej zasady wyrażonej w art. 90 ust. 2 (odliczenie wg proporcji sprzedaży).

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono sprawę w zakresie prawa do odliczenia 50 % podatku VAT naliczonego z faktury VAT otrzymanej na podstawie umowy leasingu finansowego samochodu osobowego. Natomiast w pozostałym zakresie wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ……, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.