Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-165/15-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-25
Teza: Czy w przypadku rezygnacji z pobierania opłat za udostępnienie pracownikom samochodów służbowych w celach prywatnych i doliczania do przychodu ze stosunku pracy przychodu z nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 2a-2c ustawy o PIT, Spółka ma prawo zaliczania w poczet kosztów uzyskania przychodów pełne koszty związane z użytkowaniem samochodu (tj. raty leasingowe, koszty ubezpieczenia samochodów, wydatki eksploatacyjne)?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-raty leasingowe; przychód-przychód ze stosunku pracy; samochód-samochód służbowy; wydatek; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2015 r. (data wpływu 26 lutego 2015 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 26 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe

Wnioskodawca jest spółką świadczącą usługi w branży logistycznej - specjalizuje się w organizacji międzynarodowego transportu drogą lotniczą i morską. Spółka w toku swojej działalności udostępnia pracownikom, od których wymagana jest największa mobilność oraz dyspozycyjność, w związku z charakterem pełnionych obowiązków, samochody służbowe do wykorzystywania do celów wykonywania pracy na rzecz Spółki. W odniesieniu do części samochodów Spółka umożliwia wybranym pracownikom wykorzystywanie samochodów służbowych również do celów prywatnych (niezwiązanych z wykonywaniem pracy na rzecz Spółki).

Osoby te korzystają z samochodów służbowych do celów prywatnych odpłatnie. Spółka wystawia na rzecz przedmiotowych osób faktury VAT z przedmiotowego tytułu. Wynagrodzenie Spółki kalkulowane jest w oparciu o stawkę godzinową wynikającą z ofert długoterminowego wynajmu samochodów przedstawionego Spółce przez zewnętrzne firmy leasingowe oraz limit czasowy (maksymalna liczba godzin) przyznany danemu pracownikowi.

Obecnie Spółka rozważa również udostępnienie pracownikom samochodów służbowych na cele prywatne nieodpłatnie. Przedmiotowe działanie ma na celu zmotywowanie pracowników, wynagrodzenie ich za dotychczasową pracę oraz wzmocnienie więzi łączących pracowników ze Spółką.

W związku z udostępnianymi pracownikom samochodami służbowymi Spółka ponosi szereg kosztów z tym związanych, w tym, w szczególności w zależności od sytuacji:

1.  koszt zakupu, najmu, leasingu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze, dalej zwane „kosztami związanymi z nabyciem samochodu”
2.  koszty ubezpieczeń obowiązkowych i nieobowiązkowych oraz wydatki eksploatacyjne (np. paliwo, wymiana i zakup opon, koszty serwisowania), dalej zwane „kosztami związanymi z użytkowaniem samochodów służbowych”.

Wymienione wyżej koszty w całości ponosi Spółka, w tym również koszty związane z użytkowaniem samochodów służbowych powstające w związku z użytkowaniem tych samochodów przez osoby uprawnione do celów prywatnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku rezygnacji z pobierania opłat za udostępnienie pracownikom samochodów służbowych w celach prywatnych i doliczania do przychodu ze stosunku pracy przychodu z nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 2a-2c ustawy o PIT, Spółka ma prawo zaliczania w poczet kosztów uzyskania przychodów pełne koszty związane z użytkowaniem samochodu (tj. raty leasingowe, koszty ubezpieczenia samochodów, wydatki eksploatacyjne)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przypadku rezygnacji z pobierania opłat za udostępnienie pracownikom samochodów służbowych w celach prywatnych i doliczania do przychodu ze stosunku pracy przychodu z nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 2a-2c ustawy o PIT, Spółka ma prawo zaliczania w poczet kosztów uzyskania przychodów w całości wydatki związane z użytkowaniem samochodu (tj. raty leasingowe, koszty ubezpieczenia samochodów, wydatki eksploatacyjne).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ustawy o CIT.

Tym samym, podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek tego kosztu z przychodem (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów). Innymi słowy za koszt podatkowy może zostać uznany wyłącznie taki wydatek, który pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z prowadzoną działalnością. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Co więcej, wydatek zaliczony do kosztów uzyskania przychodów powinien mieć charakter definitywny tzn. musi być dokonany z majątku podatnika. Dodatkowo ponoszony koszt nie może być kosztem wymienionym na tzw. liście kosztów negatywnych, zawartej w art. 16 ustawy o CIT.

Reasumując, aby wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu musi on spełnić następujące warunki:

*   wydatek musi być definitywnie dokonany;
*   wydatek musi mieć na celu uzyskanie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów;
*   wydatek powinien mieć związek z działalnością gospodarczą podatnika;
*   wydatek powinien być właściwie udokumentowany;
*   wydatek nie został wymieniony w katalogu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Związek wydatku z (uzyskanymi lub racjonalnie oczekiwanymi) przychodami podatkowymi może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

Jakkolwiek ustawodawca nie zdefiniował wprost dwóch ww. pojęć, powszechnie przyjmuje się, że bezpośrednimi kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu osiągniętego w danym momencie. Z kolei, jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z prowadzeniem działalności. Tego rodzaju wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jednakże ich ponoszenie warunkuje możliwość uzyskania przychodów lub zabezpieczenia źródeł przychodów.

Należy przy tym podkreślić, iż posługując się pojęciem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” ustawodawca przypisuje cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika podporządkowanego osiągnięciu przychodów.

Takim działaniem jest w omawianym przypadku udostępnienie pracownikom samochodu służbowego do korzystania tak w celach służbowych jak i prywatnych.

Udostępnienie pracownikom samochodu służbowego do celów prywatnych służy wzmocnieniu więzi pracowników ze Spółką i pełni funkcję motywacyjną. Innymi słowy, jest w rzeczywistości rzeczową formą wynagrodzenia pracownika. Przedmiotowy wniosek wynika z faktu, iż udostępnienie pracownikowi samochodu służbowego traktowane jest zgodnie z art. 12 ust. 2a ustawy o PIT jako przychód ze stosunku pracy (przychód z nieodpłatnych świadczeń). W konsekwencji podobnie jak w przypadku wynagrodzeń pieniężnych, koszt wynagrodzenia rzeczowego powinien stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu. Nie ma bowiem podstaw, aby inaczej traktowane było wynagrodzenie w formie rzeczowej, inaczej wynagrodzenie w formie pieniężnej. Zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku związek między przychodem a kosztem w postaci wynagrodzenia jest taki sam.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych m. in.:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 13 listopada 2014 r. (nr IPPB5/423-894/14-4/AM);
*   w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. (sygn. ILPB4/423-169/10-6/DS) na tle podobnego stanu faktycznego. W powołanej interpretacji Dyrektor stwierdził, że „(\`(...)\`) w sytuacji gdy samochód służbowy - będący w leasingu spełniającym warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest wykorzystywany zarówno w związku z działalnością gospodarczą spółki, jak i dla celów prywatnych jej pracownika, koszty związane z uiszczeniem opłat i rat leasingowych są kosztem uzyskania przychodów spółki”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy wszelkie ponoszone przez niego koszty związane z samochodami udostępnionymi nieodpłatnie pracownikom (w tym koszty nabycia, raty leasingowej, napraw, ubezpieczenia, koszty paliwa w części pokrywanej przez Spółkę itp.) będą stanowiły koszt uzyskania przychodów Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie kosztów uzyskania przychodów jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock