Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.214.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Rekompensata stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu
przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o CIT
kwalifikowany jako przychód ze źródła innego niż zyski
kapitałowe, natomiast przychód z tytułu Rekompensaty
powstanie dla Spółki w momencie otrzymania środków
pieniężnych przez Spółkę.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
polecenie
produkcja
przychód
przychód-moment powstania przychodów
rekompensata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 23 kwietnia
    2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Rekompensata stanowi dla Spółki
    niepodlegający zwolnieniu przychód podatkowy w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy w przypadku uznania, że
    Rekompensata stanowi przychód w rozumieniu ustawy o CIT, Spółka powinna rozpoznać
    przychód z otrzymanej Rekompensaty na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. w
    momencie otrzymania środków pieniężnych przez Spółkę.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka), polski rezydent podatkowy, czynny i
    zarejestrowany podatnik VAT w Polsce, należy do grupy kapitałowej (dalej: Grupa X)
    specjalizującej się w działalności z obszaru odnawialnych źródeł energii (...).
    Głównym przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z wpisem do KRS, jest wytwarzanie
    energii elektrycznej (PKD 35.11.Z).
    Zgodnie z treścią art. 9c ust. 7a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne, w
    zw. z art. 30 ust. 5 ustawy zmieniającej ww. ustawę. Wnioskodawca, na polecenie (dalej
    Polecenie) operatora systemu dystrybucji energii (dalej OSD), zobowiązany jest do
    wstrzymania wytwarzania energii elektrycznej w instalacji, w sytuacjach, gdy będzie to
    niezbędne do zapewnienia ciągłości pracy i bezpieczeństwa systemu
    elektroenergetycznego. Wnioskodawca nie ma możliwości kwestionowania zasadności
    nałożenia na niego żądania wskazanego w Poleceniu i dobrowolnego niewykonania
    Polecenia. Polecenia mogą być również wydawane prze OSD.
    Wnioskodawca wykonał zobowiązania, o którym mowa powyżej i nabył uprawnienie do
    rekompensaty finansowej z tytułu utraconego przychody ze sprzedaży energii
    elektrycznej, w ilości w jakiej energia ta zostałaby wyprodukowana przez instalację, w
    przypadku niewydania Polecenia przez OSD (dalej Rekompensata).
    Zgodnie z art. 13 ust. 7 Rozporządzenia UE w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa energetycznego, w
    przypadku zastosowania redysponowania=wstrzymania produkcji energii przez instalację,
    które nie opiera się na zasadach rynkowych, takie redysponowanie podlega
    rekompensacie finansowej wypłacanej przez OSD, który wydał Polecenie na rzecz OSD
    objętej redysponowaniem jednostki wytwarzania, magazynowania energii, z wyjątkiem
    wytwórców, którzy zaakceptowali umowę przyłączeniową niegwarantującą niezawodnych
    dostaw energii. Tak opisana Rekompensata finansowa musi być co najmniej równa

    wyższej z następujących kwot lub jest ich połączeniem, jeżeli zastosowanie jedynie wyższej
    kwoty prowadziłoby do nieuzasadnienie niskiej lub nieuzasadnienie wysokiej
    rekompensaty.
    Żądanie wypłaty Rekompensaty wraz z danymi stanowiącymi podstawę ustalenia jej
    wysokości zgłasza się OSD, do którego sieci jest przyłączony wytwórca lub posiadacz
    magazynu energii elektrycznej, w terminie i zgodnie z warunkami określonymi w instrukcji,
    o której mowa we właściwych przepisach. Rekompensata jest konsekwencją
    przymusowego ograniczenia produkcji energii, a jej celem jest rekompensata przychodów
    netto ze sprzedaży energii, które wytwórca energii wygenerowałby, gdyby nie wydano
    Polecenia oraz kwoty dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku
    redysponowania nierynkowego.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7g Prawa energetycznego oraz art. 30 ust. 6 ustawy o zmianie Prawa
    energetycznego Rekompensata nie przysługuje w zakresie, w jakim umowa o przyłączenie
    jednostki wytwórczej zawiera postanowienia uprawniające przedsiębiorstwo energetyczne
    zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej do ograniczania
    gwarantowanej mocy przyłączeniowej lub wprowadzania ograniczeń operacyjnych,
    skutkujące brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7j Prawa energetycznego Rekompensatę oblicza i wypłaca OSD, do
    którego sieci jest przyłączony wytwórca lub OSD, za pośrednictwem, którego
    przekazywane jest Polecenie. Rekompensata jest rozliczana w ramach umowy o
    świadczenie usług przesłania albo dystrybucji energii.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7l Prawa energetycznego, OSD, który wydał Polecenie zwraca środki
    finansowe z tytułu Rekompensaty, o której mowa w art. 13 ust. 7 rozporządzenia 2019
    /943 Rady UE, wypłacone przez OSD, o którym mowa w ust. 7j pkt 2 Prawa
    energetycznego.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7n Prawa energetycznego, OSD, do którego sieci przyłączony jest
    wytwórca lub posiadacz magazynu energii elektrycznej, którego dotyczyło Polecenie,
    przekazuje OSD, który wydał Polecenie, dane umożliwiające weryfikację obliczania
    Rekompensaty, w tym informacje, czy i w jakim zakresie umowa o przyłączenie jednostki
    wytwórczej lub magazynu energii elektrycznej zawiera postanowienia skutkujące brakiem
    gwarancji niezawodnych dostaw energii elektrycznej, o których mowa w art. 7 ust. 2e.
    Zakres oraz terminy przekazywania danych określa instrukcja, o której mowa w art. 9g ust.
    1 Prawo energetyczne.
    Aby otrzymać Rekompensatę, właściciel instalacji fotowoltaicznej musi złożyć do
    wydzielonego podmiotu, tj. spółki Y S A. (dalej Y) wniosek o wypłatę Rekompensaty. Wzór
    wniosku opublikowany jest na stronie internetowej Y. Wniosek ten, zgodnie z
    informacjami publikowanymi przez Y, powinien zawierać informacje i dane niezbędne do
    wyznaczenia oraz wypłacenia Rekompensaty, w szczególności dane identyfikacyjne
    właściciela instalacji, parametry instalacji oraz dane służące do wyznaczenia ilości oraz
    wartości energii elektrycznej niewyprodukowanej w instalacji.
    Wypłata Rekompensaty następuje na podstawie dokumentu księgowego, przelewem, na
    rachunek bankowy wnioskującego wytwórcy (Spółki).
    W dacie wnioskowania o wypłatę Rekompensaty, Spółka nie zna wysokości ewentualnej
    Rekompensaty, ani nie ma pewności czy złożony wniosek zostanie rozpatrzony
    pozytywnie. Spółka nie oblicza kwot Rekompensaty, nie dysponuje bowiem danymi
    niezbędnymi do jej wyliczenia. O przyznanej Rekompensacie Spółka dowiaduje się dopiero
    poprzez otrzymanie informacji rozliczeniowej, co następuje zazwyczaj po upływie kilku
    miesięcy od dnia wykonania Polecenia, jak i złożenia przez Spółkę wniosku o wypłatę
    Rekompensaty.
    Spółka ponadto korzysta z aukcyjnego systemu wsparcia (dalej System Aukcyjny), o
    którym mowa w art. 92 ust. 5 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach

    energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 z późn. zm., dalej: ustawa o OZE).
    Korzystanie z Systemu Aukcyjnego w kontekście wydawanych Poleceń i otrzymywanych
    Rekompensat ma znaczenie z uwagi na wartość przyznawanej Rekompensaty. Przychody z
    Systemu Aukcyjnego, które Spółka mogłaby uzyskać, gdyby nie wydanie Polecenia, są
    wliczane w wartość Rekompensaty. System Aukcyjny, poza możliwym wpływem na
    wartość przyznawanych Rekompensat nie wpływa na prawo Spółki do otrzymania
    Rekompensaty ani na konieczność przymusowego zaniżenia wytwarzania energii
    elektrycznej.
    Zgodnie z art. 93 ust. 18 ustawy o OZE, z zastrzeżeniem ust. 19, Spółka ma obowiązek w
    terminie 14 dni od daty wydania Polecenia poinformowania OSD, do którego sieci jest
    przyłączona, czy i jaka część zredukowanej energii powinna zostać rozliczona w Systemie
    Aukcyjnym.
    Zgodnie z ww. przepisami, w przypadku nieprzekazania przez Spółkę powyższej informacji
    w terminie 14 dni od daty wydania Polecenia, zredukowana energia nie zostanie zaliczona
    do realizacji zobowiązania wynikającego z Aukcyjnego Systemu wsparcia. W związku z
    powyższym, brak przekazania ww. informacji w ustawowym terminie będzie skutkował
    tym, że zredukowana energia nie zostanie uwzględniona w wyliczeniu Rekompensaty w
    części dotyczącej utraconych przychodów z Aukcyjnego Systemu wsparcia.
    Wnioskodawca wskazuje, że sytuacje związane z wykonaniem Poleceń, a co za tym idzie
    otrzymywaniem Rekompensat występowały już dotychczas (zaistniały stan faktyczny) oraz
    będą występowały w przyszłości (zdarzenie przyszłe).
    Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
      1) Czy Rekompensata stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód
        podatkowy w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
        od osób prawnych?
      2) W przypadku uznania, że Rekompensata stanowi przychód w rozumieniu ustawy o
        CIT – czy Spółka powinna rozpoznać przychód z otrzymanej Rekompensaty na
        gruncie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. w momencie otrzymania środków
        pieniężnych przez Spółkę?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    Państwa zdaniem Rekompensata stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód
    podatkowy w rozumieniu ustawy o CIT kwalifikowany jako przychód ze źródła innego niż
    zyski kapitałowe, natomiast przychód z tytułu Rekompensaty powstanie dla Spółki w
    momencie otrzymania środków pieniężnych przez Spółkę.
    Państwa zdaniem, stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach
    organów podatkowych, min. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej:
      - z 15 października 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.391.2024.2.MF,
      - z 15 października 2024 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.414.2024.1.IK,
      - z 7 marca 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.494.2020 8.DK,
      - z 8 stycznia 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-1.4012.797.2024.1 AR.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania Nr 1

    Zdaniem Wnioskodawcy Rekompensata stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu
    przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o CIT kwalifikowany jako przychód ze źródła
    innego niż zyski kapitałowe.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art.
    11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f ustawy o CIT, jest nadwyżka
    sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania,
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Tym samym na gruncie ustawy o CIT ustawodawca wyodrębnił dwa źródła przychodów –
    przychód z zysków kapitałowych oraz przychód z innych źródeł. Wydzielając odrębne
    źródła przychodów w przypadku tego pierwszego ustawodawca zamieścił w art. 7b ustawy
    o CIT katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych do takiego źródła. Należy
    mieć na uwadze, że kwalifikacja danego przychodu do źródła przychodów z zysków
    kapitałowych powinna następować w oparciu o zamknięty katalog takich przychodów
    wymieniony w ww. przepisie.
    W ocenie Wnioskodawcy przychody z tytułu otrzymania Rekompensaty przyznanej z uwagi
    na ograniczenie produkcji energii w wyniku wydanego Polecenia, nie należą do katalogu
    przychodów z zysków kapitałowych. Przychód taki nie został wskazany przez ustawodawcę
    w zamkniętym katalogu przychodów z zysków kapitałowych, określonych w art. 7b ustawy
    o CIT.
    Wobec tego, przychód taki – a contrario – powinien stanowić przychód osiągnięty z innych
    źródeł przychodów.
    Ustawa o CIT nie definiuje wprost pojęcia przychodów, a jedynie ogranicza się do
    wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowego katalogu, zaliczanego do kategorii
    przychodów.
    Na podstawie treści art. 12 powołanej ustawy można określić przychód jako wszelkie
    trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków
    pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego
    ich uzyskania przez podatnika.
    Ponadto, ustawa o CIT zawiera katalog przysporzeń, które nie są uznawane za przychód
    podatkowy lub są wolne od podatku. Dotyczy to m.in.:
      - przysporzeń z katalogu z art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Szczególną uwagę należy
        poświęcić art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym do przychodów
        podatkowych nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
        odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu
        państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych,
        agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych,
        organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w
        ramach rządowych programów.
        W ocenie Wnioskodawcy art. 12 ust. 4 pkt 14 nie może mieć zastosowania w
        opisanej sytuacji, ponieważ Spółka realizując Polecenie, ma prawo do
        rekompensaty finansowej z tytułu niewyprodukowania energii elektrycznej w ilości,
        w jakiej zostałaby ona wyprodukowana w przypadku niewydania Polecenia.
        Rekompensata jest więc konsekwencją przymusowego ograniczenia produkcji
        energii, a jej celem jest rekompensata przychodów netto ze sprzedaży energii, które
        wytwórca energii wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia oraz kwoty
        dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania
        nierynkowego.

        Wobec powyższego, Spółka nie otrzymuje wartości tych nieodpłatnie lub częściowo
        nieodpłatnie, lecz uzyskuje je w zamian za wykonanie usługi polegającej na
        ograniczeniu produkcji energii. Ponadto, Rekompensaty nie są pokrywane ze
        środków publicznych.
      - przysporzeń wolnych od podatku z katalogu z art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z
        art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu
        państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do
        oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych
        ustawach.
        Powyższy przepis zastrzega, że dotacje są wolne od podatku, o ile otrzymane są z
        budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Z kolei otrzymane
        Rekompensaty w opinii Wnioskodawcy nie mają charakteru dotacji – nie są
        przeznaczone na konkretny cel (można dysponować tymi środkami dobrowolnie).
    Zdaniem Wnioskodawcy Rekompensaty stanowią przychód podatkowy w wysokości
    faktycznie przyznanej.
    W ocenie Wnioskodawcy w przypadku przyznania Rekompensaty po stronie Spółki
    powstanie przychód podatkowy. Art. 13 ust. 7 Rozporządzenia UE gwarantuje Spółce
    prawo do Rekompensaty z uwagi na wykonanie zobowiązania do ograniczenia produkcji
    energii. W związku z tym zdaniem Wnioskodawcy będzie on osiągał przychód z tytułu
    Rekompensaty wypłacanej w wyniku zastosowania się do wydanego Polecenia.
    Podsumowując w ocenie Wnioskodawcy, Rekompensata stanowi dla Spółki
    niepodlegający zwolnieniu przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o CIT kwalifikowany
    jako przychód ze źródła innego niż zyski kapitałowe.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania Nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy przychód z tytułu Rekompensaty powstanie dla Spółki w
    momencie otrzymania środków pieniężnych przez Spółkę.
    Jak wskazano powyżej ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu, a jedynie wskazuje w
    art. 12 ust. 1 i 3, co w szczególności jest przychodem, wymieniając rodzaje przychodu.
    Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wskazuje, że co do zasady, przysporzenie majątkowe
    uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie
    kasowej.
    Wyjątek od tej zasady wprowadza art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, który stanowi, że za
    przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej,
    osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z
    wyłączeniem przychodów o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne
    przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
    zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Aby dany przychód można było przyporządkować do źródła przychodów, jakim jest
    działalność gospodarcza, musi być on związany z taką działalnością. Chodzi tu o wszystkie
    te przychody, które nie powstałyby, gdyby podatnik nie prowadził działalności.
    Ustawodawca wyraźnie bowiem wskazał w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, że dla
    zakwalifikowania danych przychodów do źródła przychodów, jakim jest działalność
    gospodarcza, wystarczy, że będą one związane z taką działalnością, a więc pomiędzy jej
    wykonywaniem a powstaniem takiego przychodu powinien istnieć związek przyczynowo-
    skutkowy, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez
    podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością
    gospodarczą o ile nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy
    o CIT.

    Przychody z działalności gospodarczej powstają na zasadzie kasowej albo memoriałowej,
    co zostało uregulowane w art. 12 ust. 3-3e ustawy o CIT, zawierającym zasady określające
    moment powstania tych przychodów.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ww. ustawy. Na mocy tego przepisu, za datę
    powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz
    3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo
    częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Przytoczony przepis w odniesieniu do podmiotów uzyskujących przychody z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej ustanawia generalną zasadę określającą moment
    powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Tak więc, regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydania
    rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania
    usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności.
    Zasadą jest, że opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować
    przychód dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków
    pieniężnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT: Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w
    okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku.
    Przepis art. 12 ust. 3d ustawy o CIT wskazuje natomiast, że przepis ust. 3c stosuje się
    odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego. Istnieją
    również sytuacje szczególne, w których dopiero otrzymanie środków pieniężnych rodzi
    obowiązek zadeklarowania przychodu podatkowego z tytułu prowadzonej działalności
    gospodarczej. Kwestię tą reguluje art. 12 ust. 3e ustawy o CIT zgodnie z którym, w
    przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust.
    3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 3f ustawy o CIT, za datę powstania przychodu z tytułu
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment
    realizacji tych praw.
    Zdaniem Spółki, w przedstawionych we wniosku okolicznościach do przychodów z
    rekompensaty zastosowania nie będzie miał zastosowania art. 12 ust. 3a ustawy o CIT,
    bowiem odnosi się on do momentu powstania przychodów, o których mowa w ust. 3, tj.
    przychodów z działalności gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej, a także z
    pewnymi wyjątkami do przychodów z zysków kapitałowych. Zgodnie z jego brzmieniem za
    datę powstania przychodu uważa się zasadniczo dzień wydania rzeczy, zbycia prawa
    majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi.
    Nie ulega wątpliwości, że otrzymanie Rekompensaty nie stanowi żadnego z tych zdarzeń.
    Rekompensata nie stanowi bowiem przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o
    CIT. Rekompensata jest konsekwencją przymusowego ograniczenia produkcji energii
    elektrycznej i z tego tytułu jest wypłacana na podstawie art. 13 ust. 7 Rozporządzenia
    Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
    wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. U. UE.L.2019.158.54 z późn. zm.).
    Celem jej udzielenia, jak wskazała Spółka w opisie sprawy, jest rekompensata przychodów
    netto ze sprzedaży energii, które Spółka wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia oraz

    kwoty dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania
    nierynkowego.
    W ocenie Spółki zatem, w odniesieniu do Rekompensat należy stosować regulację ogólną
    zawartą w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, bowiem najpierw dochodzi do wykonania usługi, a
    uregulowanie należności jest ostatnim elementem rozliczenia usługi.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie zdaniem Spółki, w odniesieniu do przychodów z
    tytułu Rekompensaty zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Z uwagi na powyższe, rzeczony przychód w tytułu Rekompensat, powstanie dla Spółki w
    momencie otrzymania środków pieniężnych przez Spółkę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera definicji przychodu
    podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1
    przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można więc stwierdzić, że co do zasady,
    przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego
    aktywa. Przy czym, sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i
    inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie
    podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa). Przychód
    powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje przy tym wyjątki od
    powyższej reguły. Dotyczą one m.in.:
      - przychodów z działalności gospodarczej (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT),
      - przypadków, w których przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią
        jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT).
    W myśl art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
      odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu
      państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych,
      agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych,
      organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w
      ramach rządowych programów.

    Należy zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o CIT, przychody podatników tego podatku
    zostały rozdzielone na źródła:
      - z zysków kapitałowych oraz
      - z pozostałych źródeł, tzw. „działalności operacyjnej”.
    Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów
    alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Ponadto wskazać należy, że nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika
    wpływają na podstawę opodatkowania.
    W art. 17 ww. ustawy, wymienione są dochody, które na mocy tego przepisu korzystają ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów
      bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Zgodnie z art. 13 ust. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z
    dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. U. UE.L.
    2019.158.54 ze zm.; dalej: „Rozporządzenie UE”):
      „W przypadku zastosowania redysponowania, które nie opiera się na zasadach
      rynkowych, takie redysponowanie podlega rekompensacie finansowej wypłacanej
      przez operatora systemu, który wydał polecenie redysponowania, na rzecz
      operatora objętej redysponowaniem jednostki wytwarzania, magazynowania energii
      lub odpowiedzi odbioru, z wyjątkiem wytwórców, którzy zaakceptowali umowę
      przyłączeniową niegwarantującą niezawodnych dostaw energii. Taka rekompensata
      finansowa musi być co najmniej równa wyższej z następujących kwot lub jest ich
      połączeniem, jeżeli zastosowanie jedynie wyższej kwoty prowadziłoby do
      nieuzasadnienie niskiej lub nieuzasadnienie wysokiej rekompensaty:
      a) kwota dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku
      redysponowania, takich jak dodatkowe koszty paliwa w przypadku redysponowania
      prowadzącego do zwiększenia mocy lub koszty zapewnienia ciepła zapasowego w
      przypadku redysponowania prowadzącego do obniżenia mocy jednostek
      wytwarzania energii wykorzystujących wysokosprawną kogenerację;
      b) przychody netto ze sprzedaży energii elektrycznej na rynku dnia następnego,
      które jednostka wytwarzania energii, magazynowania energii lub odpowiedzi
      odbioru wygenerowałaby, gdyby nie wydano polecenia redysponowania; w
      przypadku gdy jednostkom wytwarzania energii, magazynowania energii lub
      odpowiedzi odbioru przyznano wsparcie finansowe na podstawie ilości wytworzonej
      lub zużytej energii elektrycznej, wsparcie finansowe, które byłoby otrzymane, gdyby
      nie wydano polecenia redysponowania, uznaje się za część przychodów netto”.
    Z powyższych przepisów wynika, że w celu równoważenia dostaw energii elektrycznej z
    zapotrzebowaniem na tę energię lub zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci
    elektroenergetycznej operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego może, w
    określonych przypadkach, wydać polecenie wyłączenia jednostki wytwórczej
    wykorzystującej energię wiatru lub słońca, przyłączonej do sieci dystrybucyjnej, lub
    zmniejszenia mocy wytwarzanej przez tę jednostkę wytwórczą, lub wyłączenia magazynu
    energii elektrycznej lub zmiany mocy pobieranej lub wprowadzanej przez ten magazyn.
    Polecenie to podlega rekompensacie.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych dotyczą
    ustalenia:

      - czy Rekompensata stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód podatkowy
        w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
        prawnych
    oraz
      - czy w przypadku uznania, że Rekompensata stanowi przychód w rozumieniu ustawy o
        CIT –Spółka powinna rozpoznać przychód z otrzymanej Rekompensaty na gruncie
        art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. w momencie otrzymania środków pieniężnych
        przez Spółkę.
    Zatem odnosząc się do pierwszej z Państwa wątpliwości należy wskazać, że w przypadku
    przyznania ww. Rekompensaty po Państwa stronie powstanie przychód podatkowy.
    Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, Spółka jako właściciel instalacji fotowoltaicznej musi
    stosować się do wydawanych Poleceń i nie ma możliwości dobrowolnego niewykonania
    Polecenia. W przypadku wydania Polecenia, Spółka musi odpowiednio zaniżyć wytwarzaną
    energię elektryczną, a następnie ma prawo do Rekompensaty finansowej z tytułu
    niewyprodukowania energii elektrycznej w ilości, w jakiej zostałaby ona wyprodukowana
    w przypadku niewydania Polecenia.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że art. 13 ust. 7 Rozporządzenia UE
    gwarantuje Państwu prawo do Rekompensaty z uwagi na wykonanie zobowiązania do
    ograniczenia produkcji energii. W związku z tym będziecie Państwo osiągać przychód z
    tytułu Rekompensaty wypłacanej w wyniku zastosowania się do wydanego Polecenia.
    Oznacza to tym samym, że Rekompensata, którą Państwo otrzymają będzie stanowiła
    przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
    Przychód osiągany przez Państwa z tytułu Rekompensaty – nie stanowi przychodu z
    zysków kapitałowych, albowiem przychód taki nie został wskazany przez ustawodawcę w
    zamkniętym katalogu przychodów z zysków kapitałowych, określonych w art. 7b ustawy o
    CIT. Wobec tego, uzyskany przez Państwa przychód podatkowy powinien stanowić
    przychód osiągnięty z innych źródeł przychodów.
    Jednocześnie wskazać należy, że przychód z ww. tytułu nie będzie objęty wyłączeniem z
    przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT, ponieważ Państwo realizując
    ww. Polecenie, mają prawo do rekompensaty finansowej z tytułu niewyprodukowania
    energii elektrycznej w ilości, w jakiej zostałaby ona wyprodukowana w przypadku
    niewydania Polecenia. Rekompensata jest więc konsekwencją przymusowego
    ograniczenia produkcji energii, a jej celem jest rekompensata przychodów netto ze
    sprzedaży energii, które wytwórca energii wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia
    oraz kwoty dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania
    nierynkowego.
    Natomiast przepis art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT, odnosi się do wartości otrzymanych
    nieodpłatnie (lub częściowo odpłatnie) rzeczy lub prawa, a także innych nieodpłatnych (lub
    częściowo odpłatnych) świadczeń finansowych. Zatem otrzymane pieniądze w formie ww.
    Rekompensaty nie mogą stanowić nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w tym
    przepisie.
    Ponadto nieodpłatne świadczenia stanowią odrębną, od środków pieniężnych, kategorię
    przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Otrzymane pieniądze
    stanowią przychód z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zatem przepis art. 12 ust. 4 pkt 14
    ustawy o CIT, nie może mieć zastosowania w opisanej sytuacji.
    Wskazać również należy, iż w sprawie nie mamy do czynienia z dotacją z budżetu państwa
    i zastosowaniem art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.
    Ustawodawca posługując się pojęciem „rekompensaty” jednoznacznie wskazuje, że
    otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie lub
    wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie

    wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem
    „rekompensaty”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.
    Brak określenia omawianej rekompensaty pojęciem „dotacja” stanowi dodatkowy
    argument przemawiający za wykluczeniem stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47
    ustawy o CIT, w opisanym przypadku.
    Zauważyć przy tym należy, iż gdyby wolą ustawodawcy było uznanie, że środki określone
    w art. 13 ust. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5
    czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej, stanowią dotację, to
    stosowałby właśnie takie pojęcie w cyt. rozporządzeniu. Ustawodawca posługując się
    pojęciem „rekompensata” jednoznacznie przesądził, że otrzymana przez podatnika na
    jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub
    ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli
    bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem „rekompensata”, a nie pojęciem „dotacja”
    należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.
    Podsumowując, wykładnia literalna (językowa) jak i wykładnia systemowa prowadzą do
    jednoznacznego wniosku, że otrzymana Rekompensata, którą Państwo uzyskają, nie
    będzie stanowiła dotacji, a co za tym idzie nie została objęta dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt
    47 ustawy o CIT. W konsekwencji Rekompensata nie może być traktowana jako dochód
    wolny od podatku na podstawie ww. przepisu.
    Zatem, Rekompensata stanowi dla Państwa przychód podatkowy w rozumieniu art. 12
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kwalifikowany jako przychód ze
    źródła innego niż zyski kapitałowe.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    dotyczące pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 jest prawidłowe.
    Jednocześnie poddali Państwo w wątpliwość, w którym momencie powinni Państwo
    rozpoznać przychód z tytułu otrzymanej Rekompensaty na gruncie ustawy o CIT.
    Jak już powyżej wskazano ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu, a jedynie wskazuje
    w art. 12 ust. 1 i 3, co w szczególności jest przychodem, wymieniając rodzaje przychodu.
    Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wskazuje, że co do zasady przysporzenie majątkowe
    uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie
    kasowej.
    Wyjątek od tej zasady wprowadza art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, który stanowi, że:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Aby dany przychód można było przyporządkować do źródła przychodów, jakim jest
    działalność gospodarcza, musi być on związany z taką działalnością. Chodzi tu o wszystkie
    te przychody, które nie powstałyby, gdyby podatnik nie prowadził działalności.
    Ustawodawca wyraźnie bowiem wskazał w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, że dla
    zakwalifikowania danych przychodów do źródła przychodów, jakim jest działalność
    gospodarcza, wystarczy, że będą one związane z taką działalnością, a więc pomiędzy jej
    wykonywaniem a powstaniem takiego przychodu powinien istnieć związek przyczynowo-
    skutkowy, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez
    podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością
    gospodarczą o ile nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy
    o CIT.

    Przychody z działalności gospodarczej powstają na zasadzie kasowej albo memoriałowej,
    co zostało uregulowane w art. 12 ust. 3-3e ustawy o CIT, zawierającym zasady określające
    moment powstania tych przychodów.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ww. ustawy. Na mocy tego przepisu:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Przytoczony przepis w odniesieniu do podmiotów uzyskujących przychody z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej ustanawia generalną zasadę określającą moment
    powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Tak więc, regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydania
    rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania
    usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zasadą
    jest, że opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować przychód
    dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:
      Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    Przepis art. 12 ust. 3d ustawy o CIT wskazuje natomiast, że:
      Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej
      oraz gazu przewodowego.
    Istnieją również sytuacje szczególne, w których dopiero otrzymanie środków pieniężnych
    rodzi obowiązek zadeklarowania przychodu podatkowego z tytułu prowadzonej
    działalności gospodarczej. Kwestię tą reguluje art. 12 ust. 3e ustawy o CIT zgodnie z
    którym:
      W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 3f ustawy o CIT:
      Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych
      instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.
    Nie ulega wątpliwości, że Rekompensata nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 12
    ust. 3 ustawy o CIT. Ograniczając produkcję energii elektrycznej Spółka nie wykonuje
    żadnej usługi, co więcej, Rekompensata jest wypłacana dlatego, że usługa produkcji
    energii właśnie nie będzie świadczona lub zostanie ograniczona.
    A zatem, Rekompensata jest konsekwencją przymusowego ograniczenia produkcji energii
    elektrycznej i z tego tytułu jest wypłacana (na podstawie art. 13 ust. 7 Rozporządzenia
    Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
    wewnętrznego energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2019.158.54 z późn. zm.). Celem jej
    udzielenia, jak Państwo wskazali w opisie sprawy, jest rekompensata przychodów netto ze
    sprzedaży energii, które wytwórca energii wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia
    oraz kwoty dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania
    nierynkowego.

    W przedstawionych we wniosku okolicznościach w odniesieniu do przychodów z tytułu
    Rekompensaty, zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W związku z powyższym, należało zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych dotyczącym pytania oznaczonego we wniosku Nr 2,
    zgodnie z którym przychód powstanie w momencie otrzymania środków pieniężnych
    przez Spółkę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo, zauważyć należy, że w uzasadnieniu Państwa stanowiska odnośnie pytania
    oznaczonego we wniosku Nr 2 znalazł się fragment o treści:
    W ocenie Spółki zatem, w odniesieniu do Rekompensat należy stosować regulację
    ogólną zawartą w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, bowiem najpierw dochodzi do wykonania
    usługi, a uregulowanie należności jest ostatnim elementem rozliczenia usługi.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie zdaniem Spółki, w odniesieniu do przychodów
    z tytułu Rekompensaty zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w
    szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Jest on wewnętrznie sprzeczny, jednak biorąc pod uwagę Państwa stanowisko w sprawie
    wyartykułowane w części głównej stanowiska, jak również pogląd wyrażony w
    podsumowaniu uzasadnienia Państwa stanowiska, Organ uznał, że pierwszy akapit
    powyższego fragmentu znalazł się tam przypadkowo.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych (

## Pytanie

oznaczone we wniosku Nr 1 i Nr 2), natomiast w zakresie podatku od towarów i usług
    wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.