Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.749.2020.3.MPE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-15
Teza: Możliwości zastosowania zwolnienia do sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na jego remont.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2020 r. (data wpływu 15 grudnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 lutego 2021 r. (data wpływu 26 lutego 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 lutego 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.749.2020.2.MPE (doręczone Stronie w dniu 15 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług do sprzedaży opisanego lokalu mieszkalnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi np. na remont (odnowienie) lokalu mieszkalnego.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług do sprzedaży opisanego lokalu mieszkalnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na jego remont (odnowienie). Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 lutego 2021 r. (data wpływu 26 lutego 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 lutego 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.749.2020.2.MPE.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, który planuje rozszerzenie prowadzonej na własne nazwisko działalności gospodarczej o działalność polegającą na kupnie oraz późniejszej odsprzedaży lokali mieszkalnych, lokali użytkowych i domów jednorodzinnych (zwanych dalej „budynki”). Wszystkie budynki stanowiące przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy będą kupowane oraz sprzedawane na rynku wtórnym i w związku z tym:

*   lokal mieszkalny będzie kupowany od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą jak i nieprowadzących działalności gospodarczej lub na licytacjach;

*   lokal mieszkalny będzie sprzedawany przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych;

*   lokale mieszkalne będą kupowane od sprzedających zawsze po upływie 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia - zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

*   lokale mieszkalne będą sprzedawane i dostarczane Kupującym po upływie co najmniej 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia;

*   w lokalu mieszkalnym Wnioskodawca nie będzie dokonywał ulepszeń w których koszt przekroczy 30% wartości początkowej. Nabycie budynków będzie każdorazowo potwierdzone aktem notarialnym, bądź w przypadku nabyć w postępowaniu licytacji prawomocnym postanowieniem o nabyciu.

Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie aktu notarialnego nieruchomość zabudowaną - lokal mieszkalny, z zamiarem zbycia (sprzedaży). Pierwsze zasiedlenie lokalu nastąpiło zgodnie z definicją pierwszego zasiedlenia zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT w 2008 roku. Będą ponoszone nakłady na ulepszenie w wysokości nieprzekraczającej bądź równej 30% wartości początkowej. Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia przy nabyciu lokalu - zakup na podstawie aktu notarialnego strona sprzedająca reprezentowana jest przez syndyka masy upadłości. Nabyty lokal będzie stanowił u Wnioskodawcy towar handlowy.

Na dzień dzisiejszy nie ma możliwości wskazania numeru działki, na której posadowiony jest przyszły przedmiot nabycia.

Nabywany lokal mieszkalny stanowi budynek w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 roz.1186 z późn.zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego przez Wnioskodawcę, przebiegająca według wyżej opisanego stanu faktycznego, będzie podlegać zastosowaniu zwolnienia od podatku towarów i usług?
2.  W jakiej wysokości należy opodatkować sprzedaż lokali i budynków w przypadku braku zwolnienia na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy wartość początkową należy rozpoznawać w przytoczonym przypadku jako cenę nabycia budynku od sprzedającego przez Wnioskodawcę?
4.  Czy w przypadku poniesienia wydatków na ulepszenie, o których mowa w art. 2 ust. 14 Ustawy o podatku od towarów i usług w kwocie nieprzekraczającej 30% wartości ceny nabycia, transakcja sprzedaży może być objęta podatkiem od towarów i usług ze względu na fakt, że kwoty wydatków poniesionych na ulepszenie obciążone były podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Dostawa lokalu przebiegająca według opisanego stanu faktycznego powinna być zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1.

Ad 2

W przypadku, w którym przeprowadzone przez Wnioskodawcę transakcje sprzedaży Budynków nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług to będą one podlegały podatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 12b.

Ad 3

Wartość początkową należy rozumieć jako wartość nabycia - powołując się na art. 2 ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 22g ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 4

Art. 2 ust. 14 Ustawy od podatku od towarów i usług transakcje sprzedaży budynku przebiegającą według opisanego faktu, na którego ulepszenie Wnioskodawca poniósł nakłady nieprzekraczające 30% wartości początkowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nawet jeśli kwoty wydatków na ulepszenie takiemu podatkowi podlegały. Zdaniem Wnioskodawcy, kwoty podatku od towarów i usług zapłacone w związku z wydatkami poniesionymi na ulepszenie Budynku będą podlegały potrąceniu z kwotami podatku od towarów i usług należnymi od Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe - w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług do sprzedaży opisanego lokalu mieszkalnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, nieprawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi np. na remont (odnowienie) lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami preferencyjnymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli i ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własne oraz prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w takich przypadkach doszło do korzystania z budynku.

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U z 2020 r., poz. 1426 z późn. zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ww. ustawy podatkowej – jest więc:

*   przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

*   rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

*   rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

*   adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

*   modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Tym samym nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodującą istotną zmianę cech użytkowych.

Zatem nieruchomości jak np. lokale mieszkalne, które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również dostawa gruntu na którym są posadowione korzysta ze zwolnienia od podatku.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów, zarówno nieruchomości jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu), których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest sytuacja, w której Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie aktu notarialnego lokal mieszkalny. Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia przy nabyciu lokalu - zakup na podstawie aktu notarialnego strona sprzedająca reprezentowana jest przez syndyka masy upadłości. Nabyty lokal będzie stanowił u Wnioskodawcy towar handlowy.

Pierwsze zasiedlenie lokalu nastąpiło w 2008 roku. Wnioskodawca będzie ponosił nakłady na ulepszenie lokalu w wysokości nieprzekraczającej bądź równej 30% wartości początkowej. Nabywany lokal mieszkalny stanowi budynek w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT do sprzedaży opisanego lokalu mieszkalnego.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, aby planowana przez Wnioskodawcę dostawa opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego podlegała zwolnieniu od podatku należy rozpatrzeć warunki zawarte w art. 43 ust. 1, pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.

A zatem dla stwierdzenia, czy dostawa opisanego lokalu może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Należy jednocześnie podkreślić, że – jak wynika z opisu sprawy – ww. lokal mieszkalny stanowi dla Wnioskodawcy towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży. Tym samym skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Wnioskodawcę na ww. lokal mieszkalny nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na ulepszenie lokalu nie mają wpływu na kwestię pierwszego zasiedlenia przedmiotowego lokalu, gdyż sprzedawany lokal stanowi towar handlowy, co oznacza, że nie może one ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Analizując zatem okoliczności sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do sprzedaży lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że w odniesieniu do przedmiotowego lokalu mieszkalnego – jak wynika z opisu sprawy – doszło do pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. lokalu mieszkalnego, a dokonaną przez Wnioskodawcę dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji uznać należy, że dostawa ww. lokalu mieszkalnego, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, w związku z czym, zostaną spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do dostawy przedmiotowego lokalu mieszkalnego, bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy prawa, odpowiadając na pytanie Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że dostawa opisanego lokalu mieszkalnego nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, ponieważ do pierwszego zasiedlenia doszło już w 2008 roku oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dniem dokonania transakcji upłynie więcej niż 2 lata. Oznacza to, że przedmiotowa sprzedaż korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Z uwagi na przedstawione w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 1 odpowiedź na pytanie nr 2 stała się bezprzedmiotowa. Jednocześnie, mając na uwadze fakt, że opisany we wniosku lokal mieszkalny stanowi dla Wnioskodawcy towar handlowy i nie jest środkiem trwałym odpowiedź na pytanie nr 3 również stała się bezprzedmiotowa.

Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 4 dotyczą tego czy w przypadku poniesienia wydatków na ulepszenie w kwocie nieprzekraczającej 30% wartości ceny nabycia, transakcja sprzedaży może być objęta podatkiem od towarów i usług ze względu na fakt, że kwoty wydatków poniesionych na ulepszenie obciążone były podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu mieszkalnego przebiegająca według przedstawionego opisu, na którego ulepszenie Wnioskodawca poniósł nakłady nieprzekraczające 30% wartości początkowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nawet jeśli kwoty wydatków na ulepszenie takiemu podatkowi podlegały.

Jednocześnie Wnioskodawca jest zdania, że kwoty podatku od towarów i usług zapłacone w związku z wydatkami poniesionymi na ulepszenie Budynku będą podlegały potrąceniu z kwotami podatku od towarów i usług należnymi od Wnioskodawcy.

Jak już wskazano w niniejszej interpretacji sprzedaż lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem wniosku będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ponieważ, jak Wnioskodawca wskazał, do pierwszego zasiedlenia lokalu mieszkalnego doszło już w 2008 roku a dokonywane przez Wnioskodawcę wydatki nie stanowią ulepszeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym ze względu na traktowanie lokalu jako towar handlowy, to już w momencie nabycia towarów i usług wykorzystywanych do remontu (odnowienia) lokalu Wnioskodawca posiada wiedzę, że sprzedaż lokalu będzie zwolniona od podatku VAT.

Należy wskazać, że podstawowa zasada dotycząca odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak powyżej rozstrzygnięto planowana przez Wnioskodawcę transakcja dostawy przedmiotowego lokalu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, nabyte przez Wnioskodawcę towary i usługi, związane np. z remontem (odnowieniem) tego lokalu, zostaną ostatecznie wykorzystane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. W konsekwencji nie będzie spełniony podstawowy warunek uprawniający Wnioskodawcę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem nabywane towary i usługi na remont (odnowienie) przedmiotowego lokalu nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wobec powyższego, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na remont (odnowienie) ww. lokalu mieszkalnego, ponieważ towary i usługi nabywane w związku z remontem (odnowieniem) ww. lokalu będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawca pomimo ponoszenia nakładów na remont (odnowienie) lokalu mieszkalnego będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT do sprzedaży tego lokalu, jednakże nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT od nabywanych towarów i usług wykorzystywanych do tego remontu (odnowienia) ze względu na brak związku tych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4, zgodnie z którym transakcja sprzedaży lokalu nie będzie opodatkowana pomimo poniesienia nakładów należało uznać za prawidłowe w tej części, natomiast w części dotyczącej możliwości potrącenia kwot podatku zapłaconego w związku z nabyciem towarów i usług poniesionych na ulepszenie lokalu należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ wskazuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Należy nadmienić, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestię sprzedaży lokalu będącego przedmiotem wniosku i nie odnosi się do innych budynków i lokali, które ewentualnie Wnioskodawca będzie sprzedawał w przyszłości.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.