Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.680.2024.4.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Przychód związany z prowizją z tytułu usług pośrednictwa sprzedaży w modelu dropshipping stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 12. Skoro - jak wynika z opisu sprawy - wykonanie usługi jest najwcześniejszym ze zdarzeń wymienionych w art. 12 ust. 3a, to przychód podatkowy należy rozpoznać w tym momencie.
Słowa kluczowe: dropshipping; internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu; podmiot-podmiot pośredniczący; prowizje; przychód-moment powstania przychodów; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychód z działalności gospodarczej; sprzedaż-sprzedaż za pośrednictwem; usługi-usługi pośrednictwa; usługi-wykonanie usługi; wynagrodzenia-wynagrodzenie prowizyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Przychody z innych tytułów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 3a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 stycznia 2025 r. (wpływ 31
    stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, działając jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zamierza
    świadczyć usługi polegające na pośrednictwie handlowym, w tym w modelu dropshipping.
    W ramach tej działalności Wnioskodawca organizował będzie dostawy towarów, zbierał
    zamówienia oraz pobierał płatności od nabywców końcowych na rzecz dostawców z
    krajów trzecich (np. Chin). Dostawcy będą wystawiać faktury sprzedaży (lub inne
    dokumenty sprzedażowe) bezpośrednio ostatecznym nabywcom. W ramach tej
    działalności Wnioskodawca będzie pełnić funkcję pośrednika. Klientami będą osoby
    fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej (dalej jako: „Klienci”). Wnioskodawca
    jest czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca będzie otrzymywał prowizję, która będzie stanowić różnicę między kwotą
    otrzymaną od nabywców końcowych a kwotą przekazaną dostawcy. Wnioskodawca działa
    jako czynny podatnik VAT i zgodnie z przepisami ustawy o VAT będzie wystawiał
    zagranicznym kontrahentom (będącymi dostawcami towarów) faktury z adnotacją, że
    transakcja nie podlega opodatkowaniu w Polsce – za usługi pośrednictwa.
    Działalność Wnioskodawcy będzie się opierać na świadczeniu usług pośrednictwa,
    obejmujących zamawianie towarów od zagranicznych dostawców, głównie z krajów
    azjatyckich, w imieniu i na rzecz Klientów. Towary będą pozyskiwane z platform
    sprzedażowych, a Wnioskodawca skupi się na wyszukiwaniu dostawców o wysokiej jakości
    produktów i dobrej reputacji. Przedstawiany na stronie internetowej asortyment obejmie
    m.in. (...). Opisy produktów będą przygotowywane przez Wnioskodawcę, który zamierza
    tłumaczyć treści ofert, dodawać spersonalizowane informacje oraz edytować zdjęcia w
    sposób dostosowany do potrzeb polskich odbiorców.
    Klienci będą składali zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy, w ramach której proces zamówienia będzie wymagał akceptacji
    regulaminu. Klienci zobowiązani będą do uiszczenia pełnej płatności za towar oraz
    przekazania swoich danych do dostawy, które następnie będą przesyłane do dostawców.
    Na podstawie regulaminu zamieszczonego na stronie Wnioskodawcy, który Klient będzie
    musiał zaakceptować przed dokonaniem zamówienia, wynikać będzie między innymi, że:

    - Wnioskodawca będzie realizował usługę pośrednictwa, umożliwiającego zamówienie
      towaru oraz dokonanie płatności za ten towar;
    - Klient będzie upoważniał Wnioskodawcę do opłacenia kosztów zakupu oraz przesyłki w
      jego imieniu i na jego rzecz;
    - Wnioskodawca, pełniąc funkcję pośrednika, będzie zobowiązany do zapewnienia
      Klientowi wsparcia w procesie reklamacyjnym, dostarczania niezbędnych informacji o
      zakupionym produkcie oraz koordynowania procesu zwrotów.
    Dostawy towarów będą realizowane przez dostawców (sprzedawców głównie z krajów
    azjatyckich) bezpośrednio do Klientów na ich adresy podane podczas składania
    zamówienia. W związku z tym, że paczki będą wysyłane z krajów spoza UE, Klient ponosić
    będzie odpowiedzialność podatkową wynikającą z importu towaru. Klientom zostanie
    również przekazana informacja o terminie realizacji dostawy oraz numer nadania
    przesyłki, umożliwiający jej śledzenie.
    Płatność za zamówienie, obejmująca cenę towaru i koszty transportu, będzie dokonywana
    przez Klienta na zasadzie przedpłaty. Wnioskodawca przewiduje możliwość wyboru
    metody płatności przez Klienta – przelewem bankowym lub za pośrednictwem bramki
    płatniczej. Każdorazowa płatność będzie obejmować prowizję dla Wnioskodawcy oraz
    koszt samego towaru.
    Towary będą zamawiane bezpośrednio na dane Klienta, który stanie się ich właścicielem w
    momencie złożenia zamówienia u sprzedawcy. W związku z tym, Wnioskodawca nie
    będzie fizycznie angażować się w proces transportu i dostawy, nie będzie ani przez chwilę
    władał towarem jak właściciel, ograniczając swoje działania do pośrednictwa. Formalności
    związane z procedurą celną będą spoczywać na Kliencie lub sprzedawcy. Zakupiony w ten
    sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy jako pośrednika handlowego, lecz zawsze
    bezpośrednio do Klienta.
    Wnioskodawca w tym miejscu zaznacza, że nie ma w zakresie naliczania podatku VAT
    przez sprzedawców (dostawców) pełnej i pewnej wiedzy. Opiera się wyłącznie na
    informacjach umieszczonych na platformach sprzedażowych. To czy podatek VAT będzie
    rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez sprzedawcę, czy też inny podmiot i od jakich
    wartości jest poza jego gestią. W ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie
    wystąpi jako importer towaru.
    Od chińskiego sprzedawcy Wnioskodawca nie będzie otrzymywał faktur VAT za zakup,
    rachunku, czy innego dokumentu potwierdzającego zakup. Jedynym potwierdzeniem
    zakupu będzie potwierdzenie przelewu bankowego za zakup produktów po potrąceniu
    prowizji lub wygenerowanie przez specjalny program dowodu zakupu. Sprzedaż produktu
    będzie udokumentowana poprzez pobranie dowodów sprzedaży ze sklepu lub portalu
    aukcyjnego, albo poprzez potwierdzenie wpłat bankowych za sprzedaż na konto bankowe
    Wnioskodawcy. W ten sposób będą sporządzane miesięczne zestawienia zrealizowanych
    transakcji. Wnioskodawca nie będzie wystawiał paragonów, a jedynie rachunek na rzecz
    chińskiego sprzedawcy na kwotę prowizji oraz dodatkowo na prośbę Klienta informacje o
    zrealizowanej prowizji.
    Wnioskodawca nie będzie zawierał pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania
    wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń będzie wynikiem zawiązania stosunku
    prawnego z Klientem (elementy stosunku prawnego określone są przez regulamin strony
    internetowej). Zawarcie umowy zakupu towaru w serwisie aukcyjnym nastąpi w imieniu
    Klienta za pośrednictwem konta Wnioskodawcy w tym serwisie.
    Wnioskodawca sam nie jest i nie zamierza się zarejestrować w procedurze importu One-
    Stop Shop (IOSS).
    Podsumowując – forma współpracy podatnika będzie polega wyłącznie na świadczeniu
    usługi pośrednictwa handlowego. Nie będzie prowadził on sprzedaży we własnym imieniu,
    ani na własny rachunek, ani dokonywał zakupu towarów będących przedmiotem

    transakcji, a jego rola ograniczy się wyłącznie do zbierania zamówień dla dostawcy oraz
    przyjmowania od Klientów zapłaty i przekazywaniu jej dostawcy, po pomniejszeniu
    otrzymanej kwoty o należną mu prowizję za pośrednictwo.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    1. Usługi pośrednictwa handlowego będą świadczone na rzecz dostawców towarów z
      krajów trzecich. Spółka nie zawiera umów z dostawcami z Chin.
    2. Proces dostawy towarów przedstawia się następująco:
      - Klient składa zamówienie za pośrednictwem strony internetowej Spółki.
      - Klient akceptuje regulamin, z którego wynika, że Spółka nie sprzedaje towarów we
        własnym imieniu, a jedynie świadczy usługi pośrednictwa.
      - Klient wpłaca należność za zamówienie na konto Spółki.
      - Spółka zamawia towar u dostawcy, podaje dane klienta jako adresata przesyłki i
        dokonuje płatności.
      - Dostawca przesyła towar bezpośrednio do klienta, a Spółka przekazuje klientowi
        numer przesyłki do śledzenia.
      - Klient ponosi wszelkie opłaty celne, podatki importowe i inne należności związane z
        zakupem.
    3. Spółka składając zamówienie u dostawców z krajów trzecich, nie posługuje się danymi
      swojej firmy, wskazując jedynie dane klienta do wysyłki.
    4. Dostawcy z krajów trzecich będą mieli świadomość, że Spółka nie jest ostatecznym
      nabywcą towarów.
    5. Klienci będą mogli kupować jedynie towary zamieszczone na stronie internetowej
      Spółki; nie będzie możliwości indywidualnego zamówienia konkretnych towarów.
    6. Dostawcy z krajów trzecich nie będą mieli możliwości ingerencji w opisy towarów po ich
      umieszczeniu na stronie internetowej Spółki.
    7. Za transport towarów do ostatecznych klientów odpowiadają dostawcy z krajów
      trzecich lub podmioty trzecie działające na ich rzecz. Spółka nie uczestniczy w procesie
      transportu i nie ponosi odpowiedzialności za dostawę.
    8. Spółka nie posiada informacji, czy zagraniczni dostawcy są podatnikami VAT w
      rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Na fakturach doliczany jest podatek VAT, a np.
      jeden z dostawców A. wystawia fakturę zgodnie z przepisami podatkowymi w Holandii.
      Klienci (nabywcy) są osobami fizycznymi niebędącymi podatnikami VAT.
    9. Klienci to głównie osoby fizyczne posiadające stałe miejsce zamieszkania w Polsce lub
      innym kraju Unii Europejskiej.
    10. Dopuszczenie towarów do obrotu w UE następuje w kraju odbiorcy. Klient ponosi
      odpowiedzialność za odprawę celną i inne opłaty związane z importem.
    11. Wysokość wynagrodzenia dla Spółki nie wynika z uzgodnień z dostawcami z krajów
      trzecich i dostawcy nie mają na nią wpływu.
    12. Spółka zobowiązuje się do pomocy klientowi w procesie reklamacyjnym i zwrotach,
      zgodnie z polityką dostawcy. Reklamacje zgłaszane są na adres Spółki, która
      kontaktuje się z dostawcą, pobiera etykietę zwrotną i przekazuje ją klientowi. Po
      otrzymaniu przez Spółkę zwrotu środków od dostawcy Spółka dokonuje zwrotu
      środków klientowi. Koszty zwrotu (jeśli nie będzie darmowy) pokrywa Spółka (Spółka
      otrzyma wówczas zwrot za produkt pomniejszony o koszty zwrotu, klient otrzyma od
      Spółki pełną kwotę za zwrócony produkt).
    13. Klienci wpłacają należności za towary na konto Spółki.

    14. Usługa pośrednictwa jest wykonana w momencie zapłaty na rzecz dostawcy z Chin.
    15. Prowizja za świadczoną usługę pośrednictwa staje się wymagalna w momencie
      złożenia przez Spółkę zamówienia na portalu dostawy (zagranicznego dostawcy np. z
      Chin), akceptacji regulaminu jego sklepu internetowego oraz zapłaty na jego rzecz.
    16. W momencie zapłaty wystawiana będzie faktura na rzecz dostawcy z Chin,
      dokumentująca prowizję Spółki, będącą różnicą między ceną płaconą przez klienta a
      ceną zakupu u dostawcy.
    17. Usługi nie będą rozliczane w okresach rozliczeniowych; każda usługa będzie rozliczana
      indywidualnie w momencie jej wykonania.
    Pytania
    1. Czy przychód związany z prowizją z tytułu usług pośrednictwa stanowi przychód
      podatkowy w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      (ustawa o CIT)? (pytanie oznaczone we wniosku numerem 3).
    2. W jakim momencie należy rozpoznać przychód podatkowy z tytułu prowizji za usługi
      pośrednictwa? (pytanie oznaczone we wniosku numerem 4).
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany z tytułu prowizji za usługi pośrednictwa
    handlowego stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że moment rozpoznania przychodu podatkowego z
    tytułu prowizji za świadczone usługi pośrednictwa powinien przypadać na dzień
    wykonania usługi, co w tym przypadku oznacza zakończenie procesu pośrednictwa, tj.
    skuteczne przekazanie zamówienia do dostawcy i uiszczenie płatności w imieniu Klienta.
    W tym momencie będzie również wystawiana faktura na rzecz dostawcy. W ocenie
    Wnioskodawcy obowiązek podatkowy powstaje w momencie zakończenia świadczenia
    usługi, ponieważ wtedy staje się ona wymagalna, a wynikająca z niej prowizja jest należna.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody
    podatkowe uważa się w szczególności należne kwoty wynikające z wykonania świadczeń,
    chociażby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, pod warunkiem że są wymagalne.
    W przedstawionym stanie faktycznym [powinno być: zdarzeniu przyszłym – przyp. organu]
    prowizja Wnioskodawcy stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi pośrednictwa
    handlowego. W związku z tym przychód z tego tytułu powinien być rozpoznany zgodnie z
    art. 12 ustawy o CIT w momencie, gdy stanie się należny, tj. w chwili, gdy Wnioskodawca
    zrealizuje świadczenie i uzyska roszczenie o wynagrodzenie.
    Prowizja, choć opodatkowana podatkiem VAT w kraju siedziby kontrahenta, jest
    wynagrodzeniem za działalność Wnioskodawcy prowadzoną w Polsce. W konsekwencji
    należy ją uwzględnić w przychodach podatkowych Wnioskodawcy, ponieważ spełnia
    przesłanki określone w ustawie o CIT.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody podatkowe uznaje się przede
    wszystkim przychody należne, nawet jeśli nie zostały faktycznie otrzymane, z wyjątkiem
    przypadków, gdy przepisy stanowią inaczej. Art. 12 ust. 3a wskazuje, że datą powstania
    przychodu jest, co do zasady, dzień wykonania usługi, wydania rzeczy, zbycia prawa

    majątkowego lub częściowego wykonania usługi, nie później jednak niż dzień wystawienia
    faktury lub uregulowania należności. W przypadku działalności Wnioskodawcy usługa
    pośrednictwa jest wykonana w momencie przekazania zamówienia dostawcy w imieniu
    Klienta, uiszczenia płatności za zamówiony towar i transport w imieniu Klienta oraz
    udostępnienia Klientowi informacji o statusie zamówienia i możliwości jego śledzenia. Na
    ten moment usługę pośrednictwa można uznać za zakończoną, ponieważ Wnioskodawca
    wywiązał się ze swojego zobowiązania wobec Klienta. Prowizja Wnioskodawcy stanowi
    wynagrodzenie za pośrednictwo handlowe, którego wysokość jest z góry określona jako
    różnica między kwotą otrzymaną od Klienta a kwotą przekazaną dostawcy. W związku z
    tym, przychód podatkowy z tytułu prowizji staje się należny w momencie zakończenia
    usługi pośrednictwa, co oznacza przekazanie zamówienia do realizacji przez dostawcę. W
    tym momencie będzie również wystawiana faktura na rzecz dostawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera definicji przychodu. W art. 12
    ustawy o CIT, wymienione zostały jednak przykładowe rodzaje przychodów, moment ich
    powstania i wyłączenia z katalogu przychodów. Jako zasadę wyrażoną w art. 12 ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT ustawodawca przyjął, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych podatnik
    winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek
    przychody lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo
    do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do
    zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika lub pomniejsza jego pasywa.
    Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone zostały przez
    ustawodawcę wyjątki. Katalog przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów
    podatkowych jest zamknięty i zawarto go w art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych.
    I tak w myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:

      Do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na
      poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach
      sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym
      również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
      pożyczek (kredytów).
    W przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą przychodem są również
    kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie otrzymane, pod warunkiem że kwoty te
    spełniają warunki wymienione powyżej (trwały, bezzwrotny i definitywny charakter).
    Dany przychód zostaje przyporządkowany do źródła przychodów, jakim jest działalność
    gospodarcza, kiedy jest on związany z taką działalnością. Chodzi tu o wszystkie te
    przychody, które nie powstałyby, gdyby podatnik nie prowadził działalności gospodarczej.
    Ustawodawca wyraźnie bowiem wskazał w art. 12 ust. 3 wymienionej ustawy, że dla
    zakwalifikowania danych przychodów do źródła przychodów, jakim jest działalność
    gospodarcza, wystarczy, że będą one związane z taką działalnością, a więc pomiędzy jej
    wykonywaniem a powstaniem takiego przychodu powinien istnieć związek przyczynowo-
    skutkowy, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez
    podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością
    gospodarczą.
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego
    stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Spółka będzie prowadzić działalność gospodarczą i
    jedynie pośredniczyć w sprzedaży towarów handlowych (nie będzie dokonywać sprzedaży
    we własnym imieniu oraz nie będzie właścicielem zamówionych przez klientów towarów),
    to przychodem uzyskanym z tego tytułu będzie wartość prowizji, która będzie stanowić
    różnicę między kwotą otrzymaną od nabywców końcowych a kwotą przekazaną dostawcy.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się do momentu powstania przychodu wskazać należy, że podstawowa zasada
    określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami
    specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust.
    3a ustawy o CIT, stosownie do którego:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Dla rozpoznania przychodu osiąganego przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą istotne zatem pozostają daty zaistnienia następujących zdarzeń:
    - w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego
      lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;
    - wystawienia faktury;
    - uregulowania należności.
    Przychód osiągany przez podatnika co do zasady powstaje w dacie zajścia
    najwcześniejszej z ww. okoliczności.
    Zgodnie z cytowanym wyżej art. 12 ust. 3a ustawy o CIT pierwszeństwo w kształtowaniu
    daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa
    majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień
    wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który
    stanowi o dacie powstania przychodu.
    Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia
    faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu
    decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

    Z opisu sprawy wynika, że płatność za zamówienie, obejmująca cenę towaru i koszty
    transportu, będzie dokonywana przez Klienta na zasadzie przedpłaty. Każdorazowa
    płatność za zamówienie będzie obejmować prowizję dla Wnioskodawcy oraz koszt
    samego towaru.
    Prowizja za świadczoną usługę pośrednictwa staje się wymagalna w momencie złożenia
    przez Spółkę zamówienia na portalu dostawy (zagranicznego dostawcy), akceptacji
    regulaminu jego sklepu internetowego oraz zapłaty na jego rzecz.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy wskazać należy, że skoro jak
    wynika z opisu sprawy wykonanie usługi jest najwcześniejszym ze zdarzeń wymienionych
    w art. 12 ust. 3a, to przychód podatkowy należy rozpoznać w tym momencie.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Ponadto organ informuje, że w pozostałej kwestii objętej wnioskiem dotyczącej podatku
    od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.