Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-228/08/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-06-04
Teza: Czy dostawy dokonywane przez Wnioskodawcę we wskazanych okolicznościach stanowią eksport bezpośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; eksport-eksport bezpośredni; stawka-stawki podatku; zgłoszenie-zgłoszenie celne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2008 r. (data wpływu 7 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania eksportu za bezpośredni - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2008 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania eksportu za bezpośredni.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje dostaw towarów na rzecz podmiotów spoza Wspólnoty. Wywóz towarów poza teren Wspólnoty jest zgłaszany do właściwego urzędu celnego przez Wnioskodawcę lub agencję celną działającą w Jego imieniu i na Jego rzecz. W polu 2 zgłoszenia wywozowego Wnioskodawca jest wskazany jako nadawca/eksporter. Zgodnie z umowami z odbiorcami towarów, dostawy w ramach eksportu są organizowane na warunkach Incoterms 2000 – FCA. Wnioskodawca dostarcza towary zgłoszone do procedury eksportu przewoźnikowi wskazanemu przez odbiorcę w wyznaczonym miejscu, co do zasady w zakładzie produkcyjnym Wnioskodawcy, i ponosi związane z tym koszty. Wszelkie koszty ryzyka związane z towarami (ich własnością) do momentu załadunku na środek transportowy przewoźnika ponosi Wnioskodawca. Od momentu załadunku towarów, koszty i ryzyka oraz własność towarów są przenoszone na nabywcę. Odbiorca ponosi koszty transportu towarów. Wybór przewoźnika realizującego transport towarów jest dokonywany przez odbiorcę, natomiast samo zlecenie transportu (wskazanie daty i miejsca odbioru) jest dokonywane przez Wnioskodawcę. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach przewozowych CMR, w których Wnioskodawca jest wskazany jako nadawca towarów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy dostawy dokonywane przez Wnioskodawcę we wskazanych powyżej okolicznościach stanowią eksport bezpośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy dokonywany przez niego eksport towarów we wskazanych powyżej okolicznościach stanowi eksport bezpośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. a) ustawy VAT. Wskazują na to również, oprócz przytoczonego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług, przepisy celne. Co prawda nie zawierają one definicji eksportu bezpośredniego, to jednak wskazują wyraźnie, że o uznaniu wywozu za eksport bezpośredni decydują okoliczności dotyczące faktu dokonania zgłoszenia celnego na rzecz danego podmiotu (dostawcy) oraz fakt pozostawania właścicielem towarów (posiadania prawa do dysponowania towarem) w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Zasadnicze znaczenie dla omawianego zagadnienia ma fakt, na czyją rzecz jest zgłaszany towar. Innymi słowy jeżeli podmiotem, na rzecz którego dokonywane jest zgłoszenie celne jest Wnioskodawca, jest on również eksporterem bezpośrednim. Zorganizowanie dostawy na warunkach FCA nie wyklucza możliwości zorganizowania wywozu i dokonania eksportu bezpośredniego. Wnioskodawca jest bowiem podmiotem zlecającym przewoźnikowi transport eksportowanych towarów, a rola nabywcy sprowadza się do pokrycia kosztów wywozu i ponoszenia ryzyka uszkodzenia towarów w transporcie. Jeśli organizacją wywozu zajmuje się dostawca i to on widnieje jako eksporter na dokumencie SAD i jako nadawca na dokumencie przewozowym to należy uznać, że eksport jest dokonywany na jego rzecz, a sam eksport jest eksportem bezpośrednim.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów.

Eksportem towarów - w świetle art. 2 pkt 8 cytowanej ustawy - jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych, wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonywany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu.

Przepisy art. 41 ust. 6, 7, 8 i 11 cytowanej ustawy, określając warunki stosowania stawki podatku w eksporcie, odnoszą się do uregulowań zawartych w przepisach prawa celnego. Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki 0% jest bowiem posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza granicę Wspólnoty.

Ustawodawca definiując pojecie eksportu towarów dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy towar będący przedmiotem wywozu jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz i na niego są wystawiane dokumenty eksportowe – eksport bezpośredni, od sytuacji gdy towar będący przedmiotem wywozu jest wywożony przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz i na niego są wystawiane dokumenty eksportowe – eksport pośredni.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonując eksportu towarów, załatwia wszelkie formalności związane z procedurą wywozu lub na jego rzecz formalności tych dokonuje upoważniona agencja celna. Na Wnioskodawcę, jako na eksportera wystawiane są dokumenty celne, zatem to on posiada oryginały tych dokumentów (karta 3 SAD). W związku z powyższym stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tzw. eksportem bezpośrednim, który zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta z preferencyjnej stawki podatku 0%, pod warunkiem spełnienia przesłanki określonej w art. 41 ust. 6 cytowanej ustawy. Kwestia dokonywania zgłoszeń celnych została uregulowana rozporządzeniem Komisji (EWG) Nr 2454 z dnia 2 lipca 1994 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 93.253.1 ze zm.).

Reasumując, stwierdzić należy, że w opisywanym przypadku występuje eksport bezpośredni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.