Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-1489/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-26
Teza: Czy wnioskodawczyni musi płacić zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu sprzedaży nieruchomości – jeżeli przedmiotem umowy było zbycie praw i obowiązków na zasadzie cesji do umowy z dnia 12 kwietnia 2006r.?
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności; wierzytelność-przelew wierzytelności; zbycie-zbycie praw
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani M. przedstawione we wniosku z dnia 05 września 2008r. (data wpływu do tut. Biura - 08 września 2008r.), uzupełnionym w dniu 05 listopada 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia prawa do mieszkania Towarzystwa Budownictwa Społecznego – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 08 września 2008r. do tut. Biura wpłynął Pani wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia prawa do mieszkania Towarzystwa Budownictwa Społecznego.

Z uwagi na fakt, iż wniosek zawierał braki formalne pismem z dnia 31 października 2008r. Znak: IBPB2/415-1489/08/ASz wezwano do ich uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 05 listopada 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 23 czerwca 2006r. wnioskodawczyni wraz z mężem na podstawie umowy cesji przelewu wierzytelności nabyła prawa do mieszkania Towarzystwa Budownictwa Społecznego od poprzedniego użytkownika za kwotę 85.000 zł. Jako nabywcy praw – zgodnie ze statusem TBS – jako najemcę lokalu wnioskodawczyni z mężem wskazali swojego syna. Syn wnioskodawczyni zameldowany był w ww. mieszkaniu w okresie od 01 lipca 2006r. do 28 sierpnia 2008r. W związku ze zmianą sytuacji życiowej syna, ww. mieszkanie małżonkowie postanowili sprzedać na tych samych zasadach, na jakich zostało nabyte.

W dniu 29 sierpnia 2008r. notarialnie umową cesji – przelewu wierzytelności wnioskodawczyni wraz z mężem zbyła prawa i obowiązki na kolejnego nabywcę za kwotę 85.000 zł.

Wobec tego nabycie praw nastąpiło za 85.000 zł. i zbycie tych praw nastąpiło również za 85.000 zł. Zgodnie ze statusem TBS wnioskodawczyni wraz z mężem byli tylko nabywcami praw i obowiązków na zasadzie cesji-przelewu wierzytelności. Nie byli właścicielami mieszkania jako nieruchomości z księgą wieczystą. Syn był zameldowany na pobyt stały, dłuższy niż rok.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wnioskodawczyni musi płacić zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu sprzedaży nieruchomości – jeżeli przedmiotem umowy było zbycie praw i obowiązków na zasadzie cesji do umowy partycypacji z dnia 12 kwietnia 2006r., jeżeli dochodu z tytułu zbycia tych praw nie było?

Zdaniem wnioskodawczyni zawarta w dniu 29 sierpnia 2008r. umowa cesji przelewu wierzytelności nie stanowi źródła przychodu, o którym w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym, a zatem nie podlega opodatkowaniu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli w 2006r. prawa do mieszkania TBS za 85.000 zł., a następnie prawa te zbyli w 2008r. za 85.000 zł. Nabycie oraz zbycie tych praw nastąpiło na podstawie umów cesji przelewu wierzytelności. Wobec tego należy stwierdzić, że przedmiotem zbycia w 2008r. nie były nieruchomości, prawa czy rzeczy wymienione w cytowanym powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym zbycie praw do mieszkania TBS nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w tym przepisie. Powyższe jednak nie powoduje, że zbycie praw do mieszkania TBS w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast art. 18 ustawy stanowi, iż za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte w tym przepisie wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich sprzedaży lub zamiany.

Wierzytelność jest prawem podmiotowym, które w stosunku zobowiązaniowym przysługuje wierzycielowi. Przy podziale praw na majątkowe i niemajątkowe podstawę stanowi interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu. Są to więc także wierzytelności, wynikające ze stosunków zobowiązaniowych, w wysokości wartości świadczeń majątkowych

Instytucja zmiany wierzyciela została określona w art. 509 - 518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Przeniesienie takie w prawie cywilnym jest określane jako przelew wierzytelności (cesja). Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew wierzytelności powinien być dokonany też w formie pisemnej. W wyniku przeniesienia (przelewu, cesji) wierzytelności, wygasa u dotychczasowego wierzyciela (cedenta) stosunek zobowiązaniowy z dłużnikiem, powstają natomiast nowe stosunki zobowiązaniowe w rozumieniu cywilnoprawnym pomiędzy nabywcą wierzytelności (cesjonariuszem) a dłużnikiem oraz pomiędzy zbywcą a nabywcą wierzytelności, jeżeli przeniesienie wierzytelności jest odpłatne. Na gruncie przepisów podatkowych transakcja odpłatnego zbycia wierzytelności jest zdarzeniem wywołującym określone skutki podatkowe.

Otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w związku z dokonaną cesją wierzytelności pieniądze, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią przychód, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z zasadą zawartą w art. 9 ust. 2 ww. ustawy dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem w dniu 29 sierpnia 2008r. zbyła prawa i obowiązki dotyczące lokalu mieszkalnego na zasadzie cesji – przelewu wierzytelności za kwotę 85. 000 zł. Ww. prawa i obowiązki nabyto w dniu 23 czerwca 2006r. również za kwotę 85. 000 zł.

W związku z powyższym w myśl obowiązujących przepisów w analizowanym przypadku nie wystąpił dochód do opodatkowania, gdyż uzyskany przychód z tytułu umowy cesji - przelewu wierzytelności praw i obowiązków dotyczących lokalu mieszkalnego równoważy się z poniesionymi kosztami związanymi z nabyciem ww. praw.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawczyni, że umowa cesji przelewu wierzytelności nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlega opodatkowaniu należało uznać za **nieprawidłowe** gdyż umowa cesji przelewu wierzytelności nie podlega co prawda opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy ale podlega opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.