Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.747.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Możliwość ponownego skorzystania ze zwolnienia
podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy oraz
wystawienia faktur korygujących do wystawionych faktur za
rok 2021 i 2022 do „zera”.
Słowa kluczowe: faktura-korekta faktury
zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Utrata zwolnienia podmiotowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - obliczanie obortu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości ponownego skorzystania ze zwolnienia
    podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy oraz wystawienia faktur korygujących
    do wystawionych faktur za rok 2021 i 2022 do „zera”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    14 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni podjęła działalność gospodarczą (jednoosobowa
    działalność gospodarcza) zarejestrowana w Urzędzie Miasta (...). Wnioskodawczyni
    wykonywała działalność w zakresie usług ogólnobudowlanych z przeważającą
    działalnością wg PKD4339Z. Za wykonywane usługi Wnioskodawczyni wystawiała faktury
    dla podatników zwolnionych podmiotowo z podatku od towarów i usług zgodnie z ustawą
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.).
    W roku 2021 Wnioskodawczyni uzyskała przychód w kwocie (...) zł (...) od czynności
    przychodu wykazanego w fakturze nr (...) – 25.000,00 zł z 8 listopada 2021 r.
    Wnioskodawczyni przekroczyła ustawowe zwolnienie od podatku VAT.
    Przekroczenie to nastąpiło na skutek niewiedzy, iż zwolnienie w danym roku
    kalendarzowo niepełnym rozlicza się proporcjonalnie w stosunku do kwoty zwolnienia tj.
    200.000,00 zł oraz liczby dni prowadzonej w danym roku działalności. Dotyczy to roku
    2021. W następnych latach Wnioskodawczyni uzyskała przychód wykazany poniżej:
    2022 – 190.284,21 zł
    2023 – 200.000,00 zł
    2024 – 198.932,20 zł
    2025 – 77.000,00 zł.
    Wnioskodawczyni pragnie podkreślić, iż w tych latach tj. w roku 2022, 2023, 2024, 2025 nie
    przekroczyła kwoty przychodu zwolnionego z VAT, co Wnioskodawczyni wykazała w
    zestawieniu powyżej.
    Weryfikacja przychodów Wnioskodawczyni wykonana przez Naczelnika Urzędu
    Skarbowego w (...) za lata: 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 w sierpniu 2025 r. stwierdziła, iż z
    chwilą przekroczenia przychodu w roku 2021 Wnioskodawczyni stała się podatnikiem VAT
    i zażądano zapłaty podatku pomimo, iż Wnioskodawczyni nie obciążała tym podatkiem
    wystawianym zleceniodawcom usług na fakturach.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni informuje, iż od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od
    14 kwietnia 2021 r. do chwili obecnej wystawiała faktury sprzedaży dokumentujące
    świadczenie usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez wykazywania
    kwoty podatku VAT. Na fakturach zawarta była tylko „Cena jednostkowa” i „Wartość
    towarów (usług)” oraz adnotacja: „Sprzedawca zwolniony podmiotowo z podatku od
    towarów i usług - dostawa towarów lub świadczenie usług zwolnione na podstawie art.

    113 ust. 1 (albo ust. 9) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.).
    Wnioskodawczyni informuje, iż od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od
    14 kwietnia 2021 r. do chwili obecnej nie dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
    usług związanych z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawczyni informuje, iż od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od
    14 kwietnia 2021 r. do chwili obecnej nie wykonywała i nie wykonuje w ramach
    działalności gospodarczej czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku
    od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)
    Wnioskodawczyni wyjaśnia, iż 2 października 2025 r. do Urzędu Skarbowego w (...) złożyła
    dwa wnioski VAT-R: jeden wniosek o dokonanie rejestracji jako podatnik VAT czynny z
    uwzględnieniem daty, od której utraciła prawo do zwolnienie - tj. 8 listopada 2021 r. oraz
    drugi wniosek o ponowne korzystanie ze zwolnienia - od 1 stycznia 2023 r.
    W związku z powyższym za okres od listopada 2021 do grudnia 2022 r. Wnioskodawczyni
    ma obowiązek złożyć zaległe deklaracje VAT-7 oraz zapłacić wraz z odsetkami podatek
    należny. Tym samym za ww. okres, tj. listopad 2021 - grudzień 2022 r. Wnioskodawczyni
    chciałaby dokonać korekty wystawionych przez siebie faktur, od momentu przekroczenia
    limitu zwolnienia z VAT, poprzez wystawienie faktur korygujących zmniejszających wartość
    usług do „zera” (nazwanych przez Wnioskodawczynię „zerowe faktury korygujące VAT”).
    Zatem kwota zrealizowanych usług będzie po korekcie wynosić 0,00 zł. Następnie zostaną
    przez Wnioskodawczynię wystawione za ten okres faktury VAT z naliczeniem podatku VAT
    z datą wystawienia bieżącą i z datą sprzedaży z 2021 r. i 2022 r.
    Pytania
      1. Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do ponownego zwolnienia z podatku VAT
        za rok 2023, 2024 i 2025?
      2. Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wystawienia faktur korygujących do
        wystawionych faktur za rok 2021 i 2022 („zerowe faktury korygujące VAT”)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Po zapoznaniu się z przepisami w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni ma prawo do
    ponownego zwolnienia z podatku VAT od początku roku 2023 i za rok 2024 i za rok 2025.
    Zasady powrotu do ponownego zwolnienia z VAT określa art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.
    Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku VAT może ponownie skorzystać z
    tego zwolnienia nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku w którym utracił to
    prawo. Zdaniem Wnioskodawczyni, spełnia Ona warunek o czym informowała w tym
    piśmie, iż w pozostałych latach nie przekroczyła przychodu zwolnionego w danym roku.
    Za okres przekroczenia z roku 2021 oraz za rok 2022 Wnioskodawczyni ma prawo do
    wystawienia faktur korygujących VAT do „zera” (zerowa faktura korygująca VAT) do faktur
    wystawionych dla zleceniodawców usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Przepis art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT
      UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
      zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
      sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
      art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z
      tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
      rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
      czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:
      Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż
      została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie
      zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na
      podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
    Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
      Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest
      obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc
      od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy
      następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie
      ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
      podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy
      zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
    Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT
    dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113
    ustawy.
    Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze
      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej
      czynności.
    W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w
    trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym
    utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym
    roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do
    zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
    W myśl art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
          energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
          wyrobów tytoniowych,

          samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
          podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
          trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
      1 pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
          preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
          komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
          urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
          maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
          pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
          motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    Zatem, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad
    określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje
    czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że 14 kwietnia 2021 r. rozpoczęła Pani prowadzić jednoosobową
    działalność gospodarczą w zakresie usług ogólnobudowlanych z przeważającą
    działalnością wg PKD 4339Z. W roku 2021 przekroczyła Pani ustawowe zwolnienie od
    podatku VAT. Przekroczenie to nastąpiło na skutek niewiedzy, iż zwolnienie w danym
    roku kalendarzowo niepełnym rozlicza się proporcjonalnie w stosunku do kwoty
    zwolnienia tj. 200.000,00 zł oraz liczby dni prowadzonej w danym roku działalności.
    Dotyczy to roku 2021. W latach 2022, 2023, 2024, 2025 nie przekroczyła Pani kwoty
    przychodu zwolnionego z VAT. Od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj.
    od 14 kwietnia 2021 r. do chwili obecnej nie wykonywała Pani i nie wykonuje w ramach
    działalności gospodarczej czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o
    podatku od towarów i usług. 2 października 2025 r. do Urzędu Skarbowego złożyła Pani
    dwa wnioski VAT-R: jeden wniosek o dokonanie rejestracji jako podatnik VAT czynny z
    uwzględnieniem daty, od której utraciła prawo do zwolnienie - tj. 8 listopada 2021 r.
    oraz drugi wniosek o ponowne korzystanie ze zwolnienia - od 1 stycznia 2023 r.

    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Pani prawo do ponownego
    zwolnienia z podatku VAT za rok 2023, 2024 i 2025.
    Z przytoczonego wyżej art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo
    do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie
    powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc
    od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego
    zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku
    dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe
    przesłanki skorzystania ze zwolnienia. Przepis ten, nie określa w jakim terminie
    podatnik jest zobowiązany o zamiarze wyboru zwolnienia poinformować urząd. W
    związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikająca
    z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych
    zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni,
    licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika
    zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R.
    Wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia jednak prawa wyboru zwolnienia od
    terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika
    zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego
    mu zwolnienia.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania
    prawne w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skoro utraciła Pani prawo do
    zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez Panią usług, z uwagi na
    przekroczenie limitu sprzedaży i 2 października 2025 r. do Urzędu Skarbowego złożyła
    Pani wniosek VAT-R o dokonanie rejestracji jako podatnik VAT czynny z uwzględnieniem
    daty, od której utraciła prawo do zwolnienie - tj. 8 listopada 2021 r., to okres, o którym
    mowa w art. 113 ust. 11 ustawy, minął wraz z zakończeniem roku 2022.
    Po tym czasie może Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w
    sytuacji, jeżeli spełnione są następujące warunki:
        wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym nie może
        przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
        podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Z wniosku wynika, że w 2022 r. nie przekroczyła Pani limitu 200 000 zł. Ponadto w
    ramach prowadzonej działalności nie wykonuje Pani czynności wymienionych w art. 113
    ust. 13 ustawy. Tym samym skoro wraz z końcem 2022 r. upłynął okres, o którym mowa
    w art. 113 ust. 11 ustawy, to miała Pani prawo skorzystać ze zwolnienia podmiotowego
    w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej za lata 2023, 2024, 2025.
    Zatem, chcąc skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa
    w art. 113 ust. 1 ustawy, 2 października 2025 r. do Urzędu Skarbowego złożyła Pani
    wniosek VAT-R o ponowne korzystanie ze zwolnienia - od 1 stycznia 2023 r. Jak już wyżej
    wskazano, fakt złożenia tego zawiadomienia po upływie 7 dni nie pozbawia Pani prawa
    do wyboru przysługującego Pani zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku
    rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie.
    Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe w zakresie prawa do ponownego
    skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy od 1
    stycznia 2023 r.
    Jednocześnie należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje
    ostatecznie o sposobie rejestracji podatnika jako podatnik VAT zwolniony.

    Ponadto Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy przysługuje Pani prawo do
    wystawienia faktur korygujących do wystawionych faktur za rok 2021 i 2022 („zerowe
    faktury korygujące VAT”).
    Odnośnie udokumentowania zdarzeń poprzez wystawienie faktur, należy wskazać, że w
    myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT,
    dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Przez wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do
    obrotu prawnego.
    W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują
    zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera
    błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na obowiązek skorygowania takiej
    faktury przez wystawienie faktury korygującej.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących zostały określone w
    przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać
    faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 - 15 ustawy:
        Faktura powinna zawierać:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
          jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
          adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
          zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
          potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
          towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
          otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
          określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową
          netto);
        10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
          wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
          netto;
        11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją,
          bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

        12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
          korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
          6a, 7 i 9;
        13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą
          poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
        14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
          dotyczące poszczególnych stawek podatku;
        15) kwotę należności ogółem.
    Zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden
      otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący
      sprzedaży.
    Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
      w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    W myśl art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
        pozycji.
    Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub
    kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu
    podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

    Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z
    rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego
    dokumentu.
    Istotą faktur korygujących jest więc korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały
    rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Pani jako podatnik zwolniony podmiotowo za
    wykonywane usługi wystawiała faktury bez wykazywania kwoty podatku VAT dla
    podatników podatku od towarów i usług. Na fakturach zawarta była tylko „Cena
    jednostkowa” i „Wartość towarów (usług)” oraz adnotacja: „Sprzedawca zwolniony
    podmiotowo z podatku od towarów i usług - dostawa towarów lub świadczenie usług
    zwolnione na podstawie art. 113 ust. 1 (albo ust. 9) ustawy. Z opisu sprawy wynika, że w
    roku 2021 przekroczyła Pani ustawowe zwolnienie od podatku VAT. W związku z
    powyższym za okres od listopada 2021 do grudnia 2022 r. miała Pani obowiązek złożyć
    zaległe deklaracje VAT-7 oraz zapłacić wraz z odsetkami podatek należny. Tym samym za
    ww. okres, tj. listopad 2021 - grudzień 2022 r. chciałaby Pani dokonać korekty
    wystawionych przez siebie faktur, od momentu przekroczenia limitu zwolnienia z VAT,
    poprzez wystawienie faktur korygujących zmniejszających wartość usług do „zera”
    (nazwanych przeze Panią „zerowe faktury korygujące VAT”). Zatem kwota zrealizowanych
    usług będzie po korekcie wynosić 0,00 zł. Następnie zostaną przez Panią wystawione za
    ten okres faktury VAT z naliczeniem podatku VAT z datą wystawienia bieżącą i z datą
    sprzedaży z 2021 r.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności wskazać, że w
    przypadku, gdyby wystawioną przez upoważniony do tego podmiot fakturę lub fakturę
    korygującą otrzymał podmiot, który w rzeczywistości nie był stroną transakcji - nie nabył
    faktycznie towaru/usługi - skorygowanie tego błędu powinno nastąpić poprzez
    wystawienie faktury korygującej „do zera”, gdyż w takiej sytuacji faktura dokumentuje
    transakcję, która nie miała miejsca. Podmiot, który ją otrzymał i figuruje na dokumencie
    jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem, jeżeli faktura byłaby wystawiona na
    podmiot, który nie był stroną transakcji i dokument został do niego doręczony, to
    sprzedawca będzie obowiązany do wystawienia faktury korygującej „do zera”.
    Wystawiona faktura lub faktura korygująca dokumentuje bowiem transakcję, która w
    rzeczywistości nie miała miejsca. Błędnie wskazany na fakturze kontrahent nie nabył
    towaru ani usługi.
    Jednak w opisanej sytuacji dochodzi do wykonanej usługi na rzecz podmiotu, który
    prawidłowo był wykazany na fakturze, i do którego doręczono dokument. Transakcje
    gospodarcze zrealizowane były z fatycznym odbiorcą, który nabywa od Pani usługę.
    Czyli do rzeczywistej transakcji dochodzi z faktycznym odbiorcą usługi, a nie z
    podmiotem, wykazanym błędnie na fakturze. Tym samym, w opisanym przypadku
    wystawione przez Panią faktury dokumentują czynność, która miała miejsce.
    Zatem, w ww. sytuacji nie ma przyczyny, która powodowałaby obowiązek dokonania
    korekty do zera wystawionej faktury. Czynność udokumentowana fakturą została
    faktycznie wykonana a faktura została wprowadzona do obiegu prawnego.
    Jednocześnie z powołanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią
    zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona
    faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą.
    Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub
    kwocie podatku, bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
    Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno
    nastąpić poprzez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura
    korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z
    rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego
    dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby

    dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Przy czym, podatnik ma
    obowiązek dokonać korekty faktur wyłącznie do momentu upływu okresu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera np. pomyłki, to
    powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną
    transakcję między określonymi podmiotami.
    W analizowanej sprawie wystąpiła przesłanka wskazująca na konieczność skorygowania
    przez Panią faktur dokumentujących świadczenie usług ogólnobudowlanych, gdyż jak
    wynika z okoliczności sprawy, w roku 2021 przekroczyła Pani ustawowe zwolnienie od
    podatku VAT.
    W konsekwencji, w wyniku przekroczenia przez Panią zwolnienia od podatku VAT
    zobowiązana jest Pani do wystawienia faktur korygujących do pierwotnie wystawionych
    faktur dokumentujących świadczenie usług, w których wykaże Pani prawidłową stawkę
    podatku i kwoty podatku należnego. W omawianej sprawie nie ma podstaw aby Pani
    wystawiała faktury korygujące do wystawionych faktur za rok 2021 i 2022 „do zera”,
    gdyż dokumentują one rzeczywiste transakcje na prawidłowo wykazanego na fakturze
    nabywcę.
    Zatem Pani stanowisko, zgodnie z którym za okres 2021 r. i 2022 r. ma Pani prawo do
    wystawienia faktur korygujących VAT do „zera” uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawiła Pani i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.