Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-99/14/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-05
Teza: Czy przyznana rekompensata i wypłacone świadczenie pieniężne jako forma realizacji prawa do rekompensaty podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn oraz czy wymagane jest złożenie w tym zakresie jakiejkolwiek deklaracji?
Słowa kluczowe: mienie; rekompensata; zwolnienie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) − Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 13 marca 2014 r. (data wpływu do Organu - 13 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 5 i 6 maja 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania rekompensaty za mienie pozostawione za granicą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2014 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania rekompensaty za mienie pozostawione za granicą.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z 29 kwietnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-220/14/ASz oraz IBPB II/1/436-99/14/ASz wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 5 maja 2014 r. (wpływ pisma) i 6 maja 2014 r. (data wpłaty brakującej opłaty).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskiem z 27 maja 2005 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do Wojewody o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez ojca Wnioskodawczyni nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Poza Wnioskodawczynią stronami w ww. postępowaniu byli również jej bracia, którzy wraz z Wnioskodawczynią są jedynymi spadkobiercami, po zmarłym w dniu 27 lipca 1961 r. ojcu, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z 19 marca 1991 r. o stwierdzeniu nabycia spadku (po 1/3 części każdy).

Decyzją z 29 listopada 2013 r., wydaną na podstawie art. 5, art. 6, art. 7 ust. 2, art. 8, art. 13 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Wojewoda potwierdził przysługujące Wnioskodawczyni prawo do rekompensaty w 1/3 części z tytułu pozostawienia przez ojca nieruchomości we wsi (…), obecnie Ukraina.

Wysokość rekompensaty wyniosła 177.688,00 zł, co stanowi 20% wartości pozostawionej nieruchomości, natomiast wysokość przysługującej Wnioskodawczyni 1/3 części wyniosła 59.229,33 zł. W związku z wybraną przez Wnioskodawczynię formą realizacji prawa do rekompensaty w postaci świadczenia pieniężnego wypłacanego ze środków funduszu rekompensacyjnego, w dniu 26 lutego 2014 r. bank dokonał wypłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 59.229,33 zł na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przyznana rekompensata i wypłacone świadczenie pieniężne jako forma realizacji prawa do rekompensaty podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy wymagane jest złożenie w tym zakresie jakiejkolwiek deklaracji?
2.  Czy przyznana rekompensata i wypłacone świadczenie pieniężne jako forma realizacji prawa do rekompensaty podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn oraz czy wymagane jest złożenie w tym zakresie jakiejkolwiek deklaracji?

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 30a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu realizacji prawa do rekompensaty na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby uprawnione na podstawie tej ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie w drodze spadku prawa do rekompensaty w rozumieniu ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawczyni, przyznana rekompensata i wypłacone świadczenie pieniężne w wysokości 59.229,33 zł jako forma realizacji prawa do rekompensaty wolna jest od podatku, zarówno w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jak i ustawy o podatku od spadków i darowizn, a co za tym idzie brak jest obowiązku złożenia jakiejkolwiek deklaracji w tym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku od spadków i darowizn, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie znak: IBPB II/1/415-220/14/ASz.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn(Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121). W myśl przepisu art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Zgodnie natomiast z § 2 ww. przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wystąpiła do Wojewody o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez jej ojca nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Poza Wnioskodawczynią stronami w ww. postępowaniu byli również jej bracia, którzy wraz z Wnioskodawczynią są jedynymi spadkobiercami, po zmarłym w dniu 27 lipca 1961 r. ojcu, na mocy postanowienia sądu rejonowego z 19 marca 1991 r. o stwierdzeniu nabycia spadku (po 1/3 części każdy).

Decyzją z 29 listopada 2013 r., wydaną na podstawie art. 5, art. 6, art. 7 ust. 2, art. 8, art. 13 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Wojewoda potwierdził przysługujące Wnioskodawczyni prawo do rekompensaty w 1/3 części z tytułu pozostawienia przez ojca nieruchomości we wsi (…), obecnie Ukraina.

Wysokość rekompensaty wyniosła 177.688,00 zł, co stanowi 20% wartości pozostawionej nieruchomości, natomiast wysokość przysługującej Wnioskodawczyni 1/3 części wyniosła 59.229,33 zł. W związku z wybraną przez Wnioskodawczynię formą realizacji prawa do rekompensaty w postaci świadczenia pieniężnego wypłacanego ze środków funduszu rekompensacyjnego, w dniu 26 lutego 2014 r. bank dokonał wypłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 59.229,33 zł na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

W świetle powyższego należy wskazać, iż na podstawie art. 2 ustawy z dnia 08 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.) prawo do rekompensaty przysługuje właścicielowi nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskie, jeżeli spełnia on łącznie następujące wymogi:

1.  był w dniu 1 września 1939 r. obywatelem polskim, zamieszkiwał w tym dniu na byłym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz opuścił je z przyczyn, o których mowa w art. 1,
2.  posiada obywatelstwo polskie.

Natomiast art. 3 ust. 2 tej ustawy stanowi, że w przypadku śmierci właściciela nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, prawo do rekompensaty przysługuje wszystkim spadkobiercom albo niektórym z nich, wskazanym przez pozostałych spadkobierców, jeżeli spełniają wymóg określony w art. 2 pkt 2. Wskazanie osoby uprawnionej do rekompensaty następuje przez złożenie oświadczenia z podpisem poświadczonym notarialnie lub przed organem administracji publicznej albo przez złożenie oświadczenia w polskiej placówce konsularnej.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni na mocy postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku odziedziczyła prawo do rekompensaty w 1/3 części.

Prawo do rekompensaty jest prawem majątkowym wchodzącym w skład spadku, którego nabycie co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie w drodze spadku prawa do rekompensaty w rozumieniu ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawczyni skorzystała jako spadkobierczyni byłego właściciela z prawa do rekompensaty na podstawie przepisów ww. ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, to nabycie tego prawa tytułem dziedziczenia stanowi składnik masy spadkowej i podlega podatkowi od spadków i darowizn, jednakże zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 16 tej ustawy nabycie to zwolnione jest z opodatkowania.

Wskazać także należy, że prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości (mienia) poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej korzysta bezwarunkowo z opisanego zwolnienia wynikającego z ustawy o podatku od spadków i darowizn, w rezultacie czego na Wnioskodawcy nie będzie spoczywał obowiązek złożenia zeznania podatkowego w związku z omawianym nabyciem prawa do rekompensaty, gdyż przepisy ustawy nie nakładają takiego obowiązku.

Jednocześnie zauważyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, co wskazano wyżej, podlega jedynie nabycie prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Prawo to odróżnić należy od otrzymania samej rekompensaty, czyli, tak jak w opisanym stanie faktycznym, kwoty pieniężnej przyznanej na podstawie decyzji właściwego organu administracji, do której zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.