Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1021/08-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-02
Teza: Korekta podatku z faktur otrzymanych za wykonanie usługi.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-duplikat faktury; faktura-otrzymanie faktury; korekta; korekta-korekta podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu…, przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2008 r. (data wpływu 6 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 9 stycznia 2009 r. o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 10 stycznia 2006 r. Wnioskodawca podpisał umowę na wykonanie całości więźby dachowej i dachu na budynku. Podczas realizacji przedmiotu umowy wykonawca wystawił Zainteresowanemu, jako zamawiającemu, zgodnie z umową cztery faktury częściowe, za które otrzymał zapłatę. Ponieważ wykonawca nie zakończył robót obejmujących zakres umowy, nie doszło do podpisania protokołu końcowego oraz nie zostały wystawione przez wykonawcę faktury końcowe. W dniu 14 kwietnia 2006 r. wykonawca wezwał Wnioskodawcę do odbioru robót, a ponieważ nie były zakończone, pismem z dnia 23 kwietnia 2006 r. Zainteresowany odmówił odbioru podając przyczyny. Mimo tego wykonawca sporządził sobie jednostronny protokół końcowy robót i przesłał Wnioskodawcy kopię dwóch faktur końcowych. Ponieważ zgodnie z umową nie podpisano protokołu końcowego oraz wysłano Zainteresowanemu kopie faktur a nie oryginały, więc nie zaksięgował on wystawionych przez wykonawcę dwóch faktur z dnia 24 kwietnia 2006 r. Dodatkowo, listownie zwrócił wykonawcy te kopie faktur. Dnia 30 maja 2006 r. wykonawca pozwał Zainteresowanego do sądu okręgowego, domagając się zasądzenia na swoją rzecz kwoty z faktur wraz z odsetkami umownymi. Proces, trwający dwa lata, zakończył się wydaniem wyroku w dniu 8 lutego 2008 r. Sąd zasądził dla wykonawcy kwotę wraz z odsetkami. Po odwołaniu do sądu apelacyjnego wyrok pierwszej instancji został utrzymany w mocy, oraz została nadana klauzula wykonalności. W związku z tym, że wykonawca nigdy nie dostarczył oryginałów faktur końcowych, po niekorzystnym dla Wnioskodawcy wyroku zwrócił się on do wykonawcy o wydanie tych faktur. W odpowiedzi otrzymał faktury z dopiskiem duplikat oraz fakturę korygującą z dnia 31 lipca 2007 r., której nigdy nie otrzymał z dopisaniem daty 24 kwiecień 2006 r. z dopisem duplikat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób robić korekty w podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy skorygować wszystkie miesiące w deklaracjach VAT-7, począwszy od miesiąca maja 2006 r. do okresu, gdzie nie występuje nadwyżka podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11,12,16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy – art. 86 ust. 11 ustawy.

Z kolei, na mocy art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Ponadto w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3 – art. 96 ust. 1 ustawy.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej wynika prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Wszelkie ograniczenia tego prawa wpływają na neutralność podatku, mogą zatem wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w styczniu 2006 r. Wnioskodawca podpisał umowę z wykonawcą na wykonanie całości więźby dachowej i dachu na budynku. Podczas realizacji przedmiotu umowy wykonawca wystawił Zainteresowanemu, zgodnie z umową, cztery faktury częściowe.

W kwietniu 2006 r. wykonawca wezwał Wnioskodawcę do odbioru robót, który odmówił ich odbioru, uważając, iż nie doszło do ich zakończenia. Wykonawca sporządził jednostronny protokół końcowy robót i przesłał Zainteresowanemu kopię dwóch faktur końcowych, które ten nie zaksięgował, a później listownie zwrócił.

Wykonawca natomiast pozwał Wnioskodawcę do sądu. W dniu 8 lutego 2008 r. została zasądzona kwota wraz z odsetkami na rzecz wykonawcy. Zainteresowany zwrócił się więc do wykonawcy o wydanie faktur VAT. W odpowiedzi otrzymał on dwie faktury z dopiskiem „DUPLIKAT” oraz fakturę korygującą z dopiskiem „DUPLIKAT”, do jednej z ww. faktur.

Stosownie do § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), jeżeli oryginał faktury lub faktury korygującej ulegnie zniszczeniu albo zaginie, sprzedawca na wniosek nabywcy ponownie wystawia fakturę lub fakturę korygującą, zgodnie z danymi zawartymi w kopii tej faktury lub faktury korygującej. W myśl § 2 ww. rozporządzenia, faktura i faktura korygująca wystawiona ponownie musi dodatkowo zawierać wyraz „DUPLIKAT” oraz datę jej wystawienia. Duplikat faktury i faktury korygującej wystawia się w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, iż Wnioskodawca otrzymał w 2006 r. kopie faktur VAT. Skoro więc nie otrzymał on oryginałów faktur nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w terminie otrzymania kopii faktur. Postąpił zatem prawidłowo nie odliczając podatku naliczonego z nich wynikającego.

Powołując się na treść przytoczonych przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. tut. Organ stwierdza, iż w zakresie prawa do odliczenia, duplikat faktury, ma moc prawną równą fakturze pierwotnej, stanowiąc na równi z nią podstawę do odliczenia podatku naliczonego.

A więc, w zakresie, w jakim nabyte usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, Zainteresowany jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z duplikatów faktur w rozliczeniu za miesiąc, w którym je otrzymał lub za miesiąc następny. Jeżeli jednak Wnioskodawca nie dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w art. 86 ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym miał prawo do obniżenia podatku należnego, a więc za okres otrzymania duplikatów faktur dokumentujących zakończenie nabytych usług.

Natomiast kwestie dotyczące korygowania podatku naliczonego na podstawie otrzymanych faktur korygujących reguluje § 17 ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r., zgodnie z którym nabywca otrzymujący fakturę korygującą jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc, w którym fakturę otrzymał, a w przypadku nabywców, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy, w rozliczeniu za kwartał, w którym fakturę otrzymali – jeżeli ujęcie jej w rozliczeniu spowoduje obniżenie podatku naliczonego.

Zatem, Zainteresowany jest zobowiązany dokonać korekty deklaracji za miesiąc, w którym otrzymał duplikat faktury korygującej.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo dokonania korekty deklaracji podatkowej VAT-7 za okres, w którym otrzymał duplikaty faktur, oraz obowiązek dokonania korekty deklaracji VAT-7 za okres, z którym otrzymał duplikat faktury korygującej (ewentualnie następnych deklaracji, jeżeli w wyniku korekt zmianie uległa kwota do przeniesienia).

W związku z powyższym, stanowisko Zainteresowanego, iż powinien dokonać korekt deklaracji VAT-7 począwszy już od miesiąca maja 2006 r., uznać należy za nieprawidłowe.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320).

I tak, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r., zmianie uległy powołane w niniejszej interpretacji przepisy art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz art. 86 ust. 11 ustawy. Dodatkowo, od dnia 1 grudnia 2008 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku.

Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu działalności gospodarczej został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem Nr ILPB1/415-919/08-3/IM z dnia 30 stycznia 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.