Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.247.2016.1.MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-05-06
Teza: Czy przekazanie budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni na jej cele osobiste będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2016 r. (data wpływu 15 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania środka trwałego na cele osobiste **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi przedsiębiorstwo w formie jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą Apteka … z siedzibą w …. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatek dochodowy rozlicza na zasadach przewidzianych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), tj. w formie podatku liniowego 19%. Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W ramach działalności, Wnioskodawczyni prowadzi aptekę ogólnodostępną.

Dnia 27 października 1994 r. Wnioskodawczyni nabyła prawo do użytkowania wieczystego niezabudowanej działki gruntu, położonej w … o powierzchni 0,0430 ha. Nabycie to nastąpiło do wspólności ustawowej z mężem …. Nabycie nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższa nieruchomość gruntowa została wniesiona do działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Na wspomnianej nieruchomości Wnioskodawczyni wybudowała budynek usługowy. Decyzją z dnia 10 września 1997 r., Prezydent Miasta … udzielił Wnioskodawczyni pozwolenia na użytkowanie apteki mieszczącej się w ww. budynku. Od faktur dotyczących budowy Wnioskodawczyni odliczyła podatek VAT. Z dniem 3 listopada 1998 r. została wydana decyzja, na mocy której prawo użytkowania wieczystego zostało przekształcone w prawo własności na rzecz … i jej męża …. Od tego dnia cała nieruchomość jest użytkowana w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni obecnie planuje albo wycofać nieruchomość z prowadzonej działalności na potrzeby własne lub przekazać ją w formie darowizny synowi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przekazanie budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni na jej cele osobiste będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy przekazanie budynku na cele osobiste Wnioskodawczyni będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
3.  Czy przekazanie nieruchomości zabudowanej w formie darowizny synowi będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytań Nr 2 i Nr 3 dotyczących podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przekazanie na potrzeby własne opisanej nieruchomości nie spowoduje powstania przychodu i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.f”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f stanowi, że źródłem przychodów jest odpłatne zbycie (\`(...)\`), m.in. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychód z działalności gospodarczej uznaje się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei z art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. wynika, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością (\`(...)\`) składników majątku będących m.in. środkami trwałymi.

Wnioskodawczyni rozważa przekazanie ww. nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej na cele osobiste. Zdaniem Wnioskodawczyni, przekazanie to nie spowoduje żadnego przysporzenia majątkowego, bowiem majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego. Nastąpi tu wyłącznie przesunięcie rzeczy z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego. Brak jest także jakiejkolwiek odpłatności opisanego przesunięcia majątkowego. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych, ponieważ nie ma charakteru odpłatnego.

Zdaniem Wnioskodawczyni, stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 października 2012 r., Nr IBPBI/1/415-916/12/WRz oraz w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 24 kwietnia 2012 r., Nr ITPB1/415-114a/12/AD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 powołanej ustawy, źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Wyjaśnić należy, że z treści przywoływanych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku wskazano, że Wnioskodawczyni prowadzi przedsiębiorstwo w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatek dochodowy rozlicza w formie podatku liniowego 19%. Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Dnia 27 października 1994 r. Wnioskodawczyni nabyła prawo do użytkowania wieczystego niezabudowanej działki gruntu. Nabycie to nastąpiło do wspólności ustawowej z mężem. Powyższa nieruchomość gruntowa została wniesiona do działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Na wspomnianej nieruchomości Wnioskodawczyni wybudowała budynek usługowy. Z dniem 3 listopada 1998 r. została wydana decyzja, na mocy której prawo użytkowania wieczystego zostało przekształcone w prawo własności na rzecz Wnioskodawczyni i jej męża. Od tego dnia cała nieruchomość jest użytkowana w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni planuje wycofać nieruchomość z prowadzonej działalności na potrzeby własne lub przekazać ją w formie darowizny synowi.

Tak więc, przekazanie przez podatnika danego środka trwałego na potrzeby własne jest czynnością, która w myśl przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wywoła żadnych skutków, ponieważ nie stanowi ono odpłatnego zbycia.

Zatem, w przedmiotowej sprawie przekazanie nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej, będzie czynnością neutralną podatkowo w zakresie powstania przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawczyni. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego, dlatego też przekazanie składników majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby osobiste nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawczyni. Poprzez tę czynność nie uzyska Ona żadnego przysporzenia majątkowego. Nastąpi wyłącznie przesunięcie składnika majątku z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego. Uzyskanie przychodu nastąpi dopiero w razie odpłatnego zbycia środka trwałego, o ile pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności gospodarczej i dniem jego zbycia nie upłynie sześć lat. Po upływie tego okresu dochód ze sprzedaży będzie wolny od podatku.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że przekazanie nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni na Jej cele osobiste nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różnić się będzie od zdarzenia, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.