Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-1.4011.107.2019.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-13
Teza: Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w 2018 r. ze sprzedaży akcji powinien zostać opodatkowany podatkiem dochodowym wg stawki 19% na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten nie mógł bowiem zostać objęty zwolnieniem od podatku przewidzianym w art. 52 pkt 1 lit. b tej ustawy, gdyż akcje nie zostały nabyte na podstawie publicznej oferty, a tym samym nie został spełniony jeden z warunków koniecznych do skorzystania ze zwolnienia od podatku.
Słowa kluczowe: akcja-akcje pracownicze; oferta-oferta publiczna; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2019 r. (data wpływu 14 marca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył akcje pracownicze przed 31 grudnia 2003 r. Przeniesienie własności akcji nastąpiło nieodpłatnie na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Do 2018 roku akcje były zdeponowane przez Wnioskodawcę w Domu Maklerskim X S.A. W 2018 roku Wnioskodawca wydał dyspozycję sprzedaży dotychczas zdeponowanych akcji, które były dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi i ich nabycie zostało dokonane przed 1 stycznia 2004 roku. Ze sprzedaży akcji Wnioskodawca w 2018 roku uzyskał dochód. Akcje pracownicze, które przed 31 grudnia 2003 r., a tym samym przed 1 stycznia 2004 roku były w sposób jawny publikowane w wielu źródłach powszechnie dostępnych, skierowane do uprawnionych pracowników, których liczba w dniu oferty wynosiła od kilku do kilkunastu tysięcy osób, gdyż chodzi o Zakład Ubezpieczeń, który w latach 1952-1990 ze względu na przyznany w 1952 roku monopol był największym przedsiębiorstwem ubezpieczeniowym w kraju.

Przepisy zwalniające z podatku dochodowego sprzedaż akcji nabytych przed 1 stycznia 2004 r. są niejasne, gdyż nie było przed 2004 rokiem definicji oferty publicznej. Ponieważ definicja oferty publicznej została wprowadzona dopiero ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, nie można bezpośrednio stosować tego przepisu do akcji nabytych przed 2004 r. W pierwszej kolejności w takich przypadkach istotną zasadą jest prymat wykładni językowej i próba interpretowania przepisu w sposób dosłowny. Nie ma wątpliwości, że Wnioskodawca nabył akcje w drodze oferty, bo akcje zostały zaoferowane tak jak pozostałej grupie osób i każda z tych osób nie musiała z oferty skorzystać. Oferta była jawna, ogólnodostępna, publikowana i rozpowszechniana. O ofercie wiedział ogół społeczności polskiej, zwłaszcza że poprzedzała ją ustawa z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw. Oferta bezpośrednio dotyczyła tysięcy osób, czyli odpowiedni procent społeczeństwa, a procent społeczeństwa to też społeczeństwo. Oferta publiczna jest ofertą jawną, opublikowaną, skierowaną do społeczeństwa lub jego części zwłaszcza jeżeli jest to liczna grupa osób. Ponieważ nie było przed 2005 rokiem zdefiniowanego pojęcia oferty publicznej interpretacja przepisu zwalniającego z podatku dochodowego sprzedaż akcji w 2018 roku nabytych przed 1 stycznia 2004 roku pozostawia pole do interpretacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, który nabył akcje pracownicze bo skorzystał z oferty jawnej, powszechnie dostępnej, z którą mógł się zapoznać każdy, również osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego, analizując swoją sytuację co do przysługujących praw lub ich braku do nabycia akcji, gdzie nabycie akcji nastąpiło przed 1 stycznia 2004 r. oraz akcje te zostały dopuszczone do publicznego obrotu – jest zwolniony z odprowadzenia 19% podatku dochodowego ze sprzedaży tych akcji w 2018 roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, akcje które posiadał Wnioskodawca są papierami wartościowymi dopuszczonymi do obrotu papierami wartościowymi i nabyte na podstawie publicznej oferty – zgodnie z interpretacją w świetle prymatu wykładni językowej. Wnioskodawca spełnia warunki do zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży w 2018 r. akcji, gdyż były one papierami wartościowymi, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów, wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są kapitały pieniężne.

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

W świetle art. 5a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Papierami wartościowymi są w rozumieniu tej ustawy m.in. akcje.

Z kolei art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Jednakże zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956, z późn. zm.), przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do opodatkowania dochodów (poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r., z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r.

Zgodnie z ustępem 2 powyższego artykułu, przepisu ust. 1 nie stosuje się do odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, dokonywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z przywołanym art. 52 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwalnia się od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. poz. 754 i 945, z 1998 r. poz. 669 i 715 oraz z 2000 r. poz. 270, 702, 703, 1037 i 1099) - przy czym zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli sprzedaż tych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej.

W świetle ww. przepisów, dochody ze sprzedaży akcji nie podlegają podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, jeśli równocześnie zostały spełnione następujące warunki:

*   akcje dopuszczono do publicznego obrotu papierami wartościowymi;
*   nabycia dokonano przed dniem 1 stycznia 2004 r.;
*   nabycie nastąpiło na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi;
*   sprzedaż tych akcji nie jest przedmiotem działalności gospodarczej.

Dla oceny, czy sprzedaż akcji podlega dyspozycji art. 52 pkt 1 lit. b) ustawy istotne jest zatem nie tylko to kiedy akcje te zostały nabyte i okoliczność czy akcje zostały dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi. Znaczenie ma także tryb nabycia akcji będących przedmiotem sprzedaży – musiały być one nabyte np. w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym.

Formułując w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki zwolnienia wskazano, w odniesieniu do papierów wartościowych, że mają one nie tylko być dopuszczone do publicznego obrotu, ale jednocześnie nabyte na podstawie oferty publicznej. Skoro zróżnicowano „dopuszczenie do publicznego obrotu” i „publiczną ofertę”, to pojęcia te muszą mieć odmienne znaczenie.

Pojęcie „publicznej oferty” nie zostało zdefiniowane przez ustawę podatkową. Publiczny charakter oferty ma miejsce wtedy, gdy oferta adresowana jest do wszystkich, a nie tylko do ograniczonego kręgu osób. Skierowanie oferty do określonej grupy osób wyklucza jej publiczny charakter. Kierując się tymi zasadami należy określić, czy nabycie akcji w omawianym przypadku nastąpiło na podstawie publicznej oferty. W świetle definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego, „publiczny” oznacza: dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Mówiąc o publicznym charakterze oferty należy bowiem mieć na względzie powszechny dostęp do akcji bez względu na liczbę osób, do których skierowana jest oferta.

Jeżeli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie (arbitralnie) oznaczonych adresatów, tj. pracowników - nawet jeżeli ich liczba wynosi kilkanaście tysięcy osób - to nie sposób mówić o ofercie publicznej w rozumieniu art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawodawca nie użył w przepisie art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych terminu „jawny” lecz „publiczny”. Słownikowo „jawny” oznacza widoczny dla wszystkich, powszechnie znany. „Publiczny” oznacza dotyczący ogółu, przeznaczony, dostępny dla wszystkich, ogólny, powszechny. Wynika z tego, że dla „publiczności” oferty nie wystarczy jej jawność.

W konsekwencji, dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w 2018 r. ze sprzedaży akcji powinien zostać opodatkowany podatkiem dochodowym wg stawki 19% na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten nie mógł bowiem zostać objęty zwolnieniem od podatku przewidzianym w art. 52 pkt 1 lit. b tej ustawy, gdyż akcje nie zostały nabyte na podstawie publicznej oferty, a tym samym nie został spełniony jeden z warunków koniecznych do skorzystania ze zwolnienia od podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.