Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1475/11-4/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-09
Teza: Dokonana przez Wnioskodawcę zmiana konstrukcyjna samochodu, w wyniku której samochód ten przestał spełniać wymagania określone w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej, miała wpływ na nabyte uprzednio prawo do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych. W takim przypadku bowiem art. 3 ust. 4 tej ustawy przewiduje konieczność skorygowania odliczonego podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; samochód; samochód-samochód ciężarowy; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26.09.2011r. (data wpływu 05.10.2011r.) – uzupełnionym w dniu 02.12.2011r. na wezwanie Organu z dnia 22.11.2011r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe za użytkowany samochód oraz korekty podatku w przypadku zmian dokonanych w użytkowanym samochodzie – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.10.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe za użytkowany samochód oraz korekty podatku w przypadku zmian dokonanych w użytkowanym samochodzie.

Wniosek uzupełniony został pismem (data wpływu 02.12.2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 22.11.2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 29.12.2010r. Wnioskodawca podpisał umowę leasingu operacyjnego z firmą I. Przedmiotem leasingu był samochód ciężarowy V, który posiadał jeden rząd siedzeń oddzielony od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą, masa całkowita nie przekraczała 3,5 tony, lecz ładowność przekraczała 500 kg. Pojazd posiadał homologację ciężarową (dotyczy tzw. samochodów „z kratką”) oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr x z dnia 12.01.2011r. VAT-1.

W grudniu wpłacono I ratę FV x od, której odliczono VAT. Samochód po raz pierwszy został zarejestrowany w kraju w dniu 05.01.2011r. W dniu 13.01.2011r. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów wydała opis zmian dokonanych w pojeździe, które polegały na zamontowaniu drugiego rzędu siedzeń i zamontowaniu za nim przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Wydano zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr x z dnia 13.01.2011r. informujące o utracie VAT-1. W dniu 17.01.2011r. Umowa została zarejestrowana w Urzędzie skarbowym. Po dokonaniu zmian i utracie VAT-1 dokonano korekty VAT w oparciu o art. 3 ust. 4 Ustawy. W homologacji pojazdu widnieje informacja, iż pojazd jest pojazdem ciężarowym.

W piśmie będącym uzupełnieniem do wniosku Wnioskodawca wskazał, że po dokonanej zmianie konstrukcyjnej samochód służy obecnie wyłącznie czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. W chwili obecnej Wnioskodawca nie przewiduje zmiany zakresu działalności, który wpłynąłby na zmianę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zmiana konstrukcyjna pojazdu, pozostaje bez wpływu na nabyte uprzednio prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z rat leasingowych pojazdu?
2.  Czy dokonana zmiana konstrukcyjna pojazdu, powoduje konieczność korekty wcześniejszego rozliczenia podatku VAT?
3.  Czy po zmianie konstrukcyjnej pojazdu można odliczać jedynie 60% kwoty podatku od rat leasingowych, nie więcej jednak niż 6.000 zł w całym okresie użytkowania samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonana zmiana rodzaju samochodu na ciężarowo-osobowy, nie wywołuje skutków odnośnie minionych okresów rozliczeniowych. Skoro Wnioskodawca dysponuje stosownymi dokumentami, które w momencie zakupu uprawniały go do odliczenia podatku naliczonego, a ponadto występował związek pomiędzy tym zakupem, a sprzedażą opodatkowaną, to Wnioskodawca prawidłowo skorzystał z przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast późniejsze zmiany rodzaju pojazdu nie wpływają na rozliczenie podatku, jak również nie mogą mieć wpływu na prawa nabyte i w związku z tym nie ma powodów do korekty podatku naliczonego oraz umożliwiają Wnioskodawcy dalsze pełne odliczenie VAT od rat leasingowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z ogólną zasadą prawa podatkowego, podatnik dokonuje obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na podstawie przepisów obowiązujących w dacie rozliczania podatku. Oznacza to, że późniejsza zmiana przepisów w danym zakresie nie powoduje utraty prawa do dokonanego już obniżenia kwoty podatku należnego, a zatem nie powoduje konieczności dokonywania korekty podatku, chyba że przepisy stanowią inaczej.

Do dnia 31 grudnia 2010 r., zasady odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy, które na podstawie art. 1 pkt 11 lit. b) ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zostały uchylone.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. zasady odliczenia podatku związanego z nabyciem oraz użytkowaniem samochodów osobowych i pojazdów samochodowych regulują odpowiednio zapisy art. 3 i art. 6 ustawy nowelizującej.

W myśl postanowień ust. 1 ww. artykułu, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei ust. 2 tegoż artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ww. ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4).

Na podstawie art. 3 ust. 6 ww. ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Należy zauważyć, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług obowiązujące do dnia 30 kwietnia 2004r. nie formułowały obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w sytuacji takiej jak przedstawiona w przedmiotowej sprawie. Wskazać też trzeba, że treść przywołanych wyżej przepisów art. 3 ust. 4 obowiązującej od 1 stycznia 2011r. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, wskazuje, iż mają one zastosowanie w odniesieniu do pojazdów samochodowych, dla których uprzednio wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że dnia 29.12.2010r. Wnioskodawca podpisał umowę leasingu operacyjnego nr xxx z firmą I. Przedmiotem leasingu był samochód ciężarowy V, który posiadał jeden rząd siedzeń oddzielony od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą, masa całkowita nie przekraczała 3,5 tony, lecz ładowność przekraczała 500 kg. Pojazd posiadał homologację ciężarową (dotyczy tzw. samochodów „z kratką”) oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr x z dnia 12.01.2011r. VAT-1.

W grudniu wpłacono I ratę FV x od, której odliczono VAT. Samochód po raz pierwszy został zarejestrowany w kraju w dniu 05.01.2011r. W dniu 13.01.2011r. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów wydała opis zmian dokonanych w pojeździe, które polegały na zamontowaniu drugiego rzędu siedzeń i zamontowaniu za nim przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Wydano zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr x z dnia 13.01.2011r. informujące o utracie VAT-1. W dniu 17.01.2011r. Umowa została zarejestrowana w Urzędzie skarbowym. Po dokonaniu zmian i utracie VAT-1 dokonano korekty VAT w oparciu o art. 3 ust. 4 Ustawy. W homologacji pojazdu widnieje informacja, iż pojazd jest pojazdem ciężarowym. Po dokonanej zmianie konstrukcyjnej samochód służy obecnie wyłącznie czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie przewiduje zmiany zakresu działalności, który wpłynąłby na zmianę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazano powyżej, powołane przepisy mają zastosowanie w odniesieniu do pojazdów samochodowych, dla których uprzednio wydano zaświadczenie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 cyt. ustawy nowelizującej. Dla samochodu użytkowanego przez Wnioskodawcę wydane zostało takie zaświadczenie (VAT-1) po przeprowadzonym badaniu technicznym. W samochodzie tym dokonano zmian polegających na zamontowaniu drugiego rzędu siedzeń i zamontowaniu za nim przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej - w wyniku których, po przeprowadzeniu kolejnego badania technicznego wydano zaświadczenie o utracie VAT-1 (samochód stracił cechy pozwalające na pełne odliczenie podatku naliczonego).

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku, dokonana przez Wnioskodawcę zmiana konstrukcyjna samochodu, w wyniku której samochód ten przestał spełniać wymagania określone w art. 3 ust. 2 cyt. ustawy nowelizującej, miała wpływ na nabyte uprzednio prawo do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych. W takim przypadku bowiem art. 3 ust. 4 tej ustawy przewiduje konieczność skorygowania odliczonego podatku naliczonego. A zatem mimo, iż Wnioskodawca był uprawniony do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego od raty leasingowej za grudzień (dysponował stosownymi dokumentami uprawniającymi do odliczenia, a samochód służył działalności opodatkowanej), późniejsze zmiany dokonane w samochodzie, w wyniku których stracił on cechy umożliwiające odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego, miały wpływ na nabyte wcześniej prawo do odliczenia i na mocy ww. przepisu powstał obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.

W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego po dokonanych zmianach w pojeździe należy stwierdzić, iż w wyniku tych zmian do 31 grudnia 2012r. Wnioskodawca zachowuje prawo do odliczenia 60% podatku naliczonego od rat leasingowych, nie więcej niż 6.000 zł w całym okresie użytkowania samochodu - tak jak w przypadku samochodu osobowego, na podstawie cyt. art. 3 ust. 6 ww. ustawy nowelizującej.

Od dnia 1 stycznia 2013 r. prawo to będzie przysługiwało (biorąc pod uwagę obecne brzmienie przepisów) na podstawie dodanego art. 86a ust. 2 pkt 6 w związku z art. 86a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.