Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1100/14/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-11
Teza: Klub sportowy nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z organizacją turnieju piłkarskiego.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; projekt; sport-klub sportowy; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 5 września 2014 r. (data wpływu 9 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z 17 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do otrzymania zwrotu podatku w związku z realizacją operacji pt. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku braku prawa do otrzymania zwrotu podatku w związku z realizacją operacji pt. „\`(...)\`”. Wniosek został uzupełniony pismem z 17 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Biura nr IBPP3/443-1100/14/UH z 6 listopada 2014 r.

W przedmiotowym wniosku, ostatecznie doprecyzowanym w piśmie z 17 listopada 2014 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Ludowy Klub Sportowy (Wnioskodawca) jest stowarzyszeniem dobrowolnym, którego celem jest prowadzenie działalności w zakresie sportu i rekreacji ruchowej oraz prowadzenie działalności wychowawczej i popularyzatorskiej w zakresie kultury fizycznej.

Cele te Wnioskodawca realizuje przez:

1.  współdziałanie z władzami sportowymi państwowymi i samorządowymi w celu zapewnienia członkom właściwych warunków do uprawiania sportu;
2.  uczestniczenie w rozgrywkach i zawodach sportowych rangi krajowej i międzynarodowej;
3.  organizowanie zawodów, imprez sportowych i rekreacyjnych;
4.  prowadzenie działalności szkoleniowej, sprawowanie opieki wychowawczej i szkoleniowej nad członkami klubu;
5.  współpracę z władzami Gminy K., dyrekcjami szkół oraz podmiotów gospodarczych działających na terenie gminy K. oraz władzami Starostwa powiatu.

Wnioskodawca podpisał umowę przyznania pomocy nr XXX w ramach działania „Małe Projekty”, objętego PROW na lata 2007–2013 zawartą w dniu 7 lipca 2014 r. w Katowicach pomiędzy Samorządem Województwa a Wnioskodawcą. Celem operacji była promocja zdrowego trybu życia na terenie LGD „P.” przez organizację wydarzenia sportowego jakim jest turniej piłkarski. W tym celu konieczne było poniesienie kosztów dotyczących promocji projektu (druk plakatów), organizacji turnieju sportowego (wynajem nagłośnienia na wydarzenie, wynagrodzenie sędziów, zakup pucharów, zakup nagród dla zwycięzców konkursu dla kibiców, wyżywienie dla uczestników turnieju, dla zawodników biorących udział w turnieju, osób pomagających w obsłudze organizacji turnieju oraz gości zaproszonych. W ramach tego projektu poniesiony został koszt 12.153,50 zł (VAT 23%).

Projekt został zrealizowany w sierpniu 2014 r. i nie generował żadnych dochodów, nie powstała sprzedaż opodatkowana. Usługi nabyte w ww. projekcie nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Interpretacja indywidualna stanowić będzie niezbędny załącznik do wniosku o płatność.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

Dokumenty księgowe zostały wystawione na Wnioskodawcę w związku z realizacją ww. zadania.

Dokonywane w związku z realizacją projektu pt. „\`(...)\`” towary i usługi nie miały związku ze sprzedażą opodatkowaną. Z efektów zrealizowanego projektu nieodpłatnie korzystali uczestnicy turnieju i mieszkańcy zamieszkujący teren powiatu. Zakup pucharów, nagród oraz wyżywienia jest udokumentowany fakturami VAT, w których Wnioskodawca figuruje jako nabywca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do otrzymania zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on prawa do otrzymania zwrotu podatku VAT z tytułu realizacji wydatków w ramach realizowania Małego Projektu pt. „\`(...)\`”. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podmiot VAT.

Zasadą jest, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W opisywanym przypadku zasada ta nie ma zastosowania. Dlatego w ocenie Wnioskodawcy podatek VAT jest kosztem kwalifikowalnym w projekcie, gdyż nie ma możliwości jego odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2–10a ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje – co do zasady – wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: odliczenia dokonuje czynny podatnik, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 1656). Przepisy rozdziału 4 tego rozporządzenia regulują przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawcy nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pt. „\`(...)\`”, gdyż nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, a zakupy – jak wskazuje treść wniosku – nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nie miały związku ze sprzedażą opodatkowaną. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do uzyskania zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. Nie będzie Wnioskodawcy przysługiwało również prawo otrzymania zwrotu na podstawie wskazanego wyżej rozporządzenia z 16 grudnia 2013 r., gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wymienionymi w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga, czy Wnioskodawca faktycznie nie prowadzi działalność gospodarczej. Powyższe stwierdzenie przyjęto jako element opisanego stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, a w szczególności prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Końcowo należy zauważyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Pojęcie to należy rozumieć zgodnie z przepisami regulującymi zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu przez Wnioskodawcę kwalifikacji, czy podatek VAT od zakupów objętych dofinansowaniem ze środków unijnych w związku z realizacją projektu, będącego przedmiotem ww. wniosku może być zaliczony do kosztów kwalifikowanych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.