Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.420.2021.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-22
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania zbywanego majątku za przedsiębiorstwo i wyłączenia z opodatkowania ww. zbycia na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; spółki; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2021 r. (data wpływu 1 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 września 2021 r. (data wpływu 15 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zbywanego majątku za przedsiębiorstwo i wyłączenia z opodatkowania ww. zbycia na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zbywanego majątku za przedsiębiorstwo i wyłączenia z opodatkowania ww. zbycia na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Wniosek uzupełniono w dniu 15 września 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytań i stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowany/sformułowane w uzupełnieniu z dnia 14 września 2021 r.).

Pan AW prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: (…) Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe (\`(...)\`) posiadający numer NIP: (\`(...)\`) i numer REGON: (\`(...)\`) oraz Pan TP prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: „ZAKŁAD PRODUKCYJNO HANDLOWO USŁUGOWY ,,(\`(...)\`)” TP, posiadający numer NIP: (\`(...)\`) i numer REGON: (\`(...)\`) (zwani dalej łącznie jako: „Wspólnicy”), w celu wspólnego prowadzenia zarobkowej działalności gospodarczej zawarli umowę spółki cywilnej pod nazwą: ZAKŁAD PRODUKCYJNO HANDLOWO USŁUGOWY ,,(\`(...)\`)” TP AW S. C. ((\`(...)\`), dalej jako: „Wnioskodawca”).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności):

1.  22.19.Z – Produkcja pozostałych wyrobów z gumy (jako działalność główna);
2.  16.29.Z – Produkcja pozostałych wyrobów z drewna; produkcja wyrobów z korka, słomy i materiałów używanych do wyplatania;
3.  25.50.Z – Kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali; metalurgia proszków;
4.  25.61.Z – Obróbka metali i nakładanie powłok na metale;
5.  25.62.Z – Obróbka mechaniczna elementów metalowych;
6.  25.99.Z – Produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Wnioskodawca od (\`(...)\`) 2014 r. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

W skład majątku Wspólników wchodzi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy), będący przedmiotem współwłasności łącznej obydwu Wspólników.

Wspólnicy zamierzają dokonać zbycia zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia przez Wspólników działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy) na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również jako: „Nabywca”), na podstawie umowy zawartej we właściwej formie prawnej (dalej jako: „Transakcja”). Strony planowanej Transakcji zakładają również, że w jej ramach nastąpi także przejście zakładu pracy na Nabywcę, w trybie art. 231 Kodeksu pracy, przez co Nabywca ma stać się z mocy prawa pracodawcą względem pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy Wnioskodawcy.

Nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji od Wspólników Wnioskodawcy, przy czym nie można wykluczyć, że Nabywca będzie poszerzał zakres prowadzonej działalności, w tym również o nowe składniki nabywane przez Nabywcę w toku prowadzonej działalności gospodarczej (nie zmienia to jednak faktu, że Nabywca będzie kontynuował działalność gospodarczą Wnioskodawcy w oparciu o nabyty w ramach planowanej Transakcji zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych). W celu faktycznego kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Wnioskodawcę Nabywca posiada identyczne jak Wnioskodawca, a wymienione wyżej, rodzaje prowadzonej działalności sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Działalności.

Definicja przedsiębiorstwa zawarta w art. 551 k.c. opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, tj. jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiących przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w treści art. 551 k.c. określenie „w szczególności” wskazuje na jedynie przykładowe i niezamknięte wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w skład przedsiębiorstwa mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w art. 551 k.c., a z drugiej – brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zorganizowanego zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. Powyższe stanowisko potwierdza doktryna prawa, która wskazuje, że: „Zawarte w art. 55\[1\] k.c. wyliczenie składników przedsiębiorstwa ma wskazywać te elementy, które są najbardziej istotne dla istnienia przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym. Nie oznacza to, że każde przedsiębiorstwo musi obejmować przynajmniej te składniki, które zawarto w wyliczeniu, ani też że nie może zawierać innych składników”. (tak: M. Habdas \[w:\] „Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna (art. 1-125)”, red. M. Fras, Warszawa 2018, art. 55(1\]). Należy podkreślić, że na gruncie cywilistycznym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Składniki materialne i niematerialne tworzą więc pewien zorganizowany kompleks przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych i mogący być przedmiotem obrotu. Celem planowanej Transakcji jest zbycie przez Wspólników Wnioskodawcy zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonego do prowadzenia przez nich działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy). Wnioskodawca wskazuje, że w ramach planowanej Transakcji mogą nie wystąpić wszystkie elementy wymienione w otwartym katalogu sformułowanym przez ustawodawcę w treści art. 551 k.c., np. patenty i inne prawa własności przemysłowej, co jednak, w ocenie Wnioskodawcy, nie będzie powodowało, że przedmiot Transakcji utraci przymiot przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 k.c.

Przyjmując powyższe rozumowanie, w ocenie Wnioskodawcy, zasadne jest twierdzenie, że przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c., w związku z czym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu Transakcji.

Wnioskodawca w kontekście powyższych wyjaśnień precyzuje, że skierowanie przez Wnioskodawcę przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zmierzało do wyjaśnienia wątpliwości Wnioskodawcy odnośnie tego, czy w sytuacji gdy przedmiotem zbycia (Transakcji) jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 k.c., lecz stanowiące współwłasność wspólników spółki cywilnej na zasadzie współwłasności łącznej – transakcja taka powinna być traktowana na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (Ustawy o VAT) jako transakcja zbycia przedsiębiorstwa, o której jest mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. W tym kontekście należy zauważyć, że jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, „z istoty współwłasności łącznej wynika jej bezudziałowy charakter” (J. Gudowski, J. Rudnicka, G. Rudnicki, S. Rudnicki \[w:\] J. Gudowski, J. Rudnicka, G. Rudnicki, S. Rudnicki, „Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe, wyd. II”, Warszawa 2016 r., art. 196), co powoduje, że Wspólnicy mogą przeprowadzić planowaną Transakcję jedynie łącznie (wspólnie).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu z dnia 14 września 2021 r.).

1.  Czy w uwarunkowaniach zaprezentowanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego zbycie przez Wspólników Wnioskodawcy w ramach planowanej Transakcji zorganizowanego zespołu składników majątku (niematerialnych i materialnych) służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej i stanowiących współwłasność Wspólników Wnioskodawcy na zasadzie współwłasności łącznej (jako wspólników spółki cywilnej) będzie traktowane na gruncie opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jako zbycie przedsiębiorstwa, skutkiem czego Transakcja nie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, co będzie miało wpływ na brak powstania zobowiązania podatkowego po stronie Wnioskodawcy w odniesieniu do planowanej Transakcji?
2.  Czy w związku z planowaną Transakcją, tj. zbyciem zorganizowanego zespołu składników majątku (niematerialnych i materialnych) należących do Wspólników Spółki i służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy), Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu Transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu z dnia 14 września 2021 r.) okoliczności zaistniałe w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym uzasadniają przyjęcie następujących stanowisk:

W zakresie Pytania Nr 1:

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej ,,podatkiem”, podlegają (\`(...)\`) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT: „Przepisów ustawy nie stosuje się do: (\`(...)\`) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Zgodnie z art. 551 zdanie pierwsze Kodeksu cywilnego (dalej jako: „k.c.”): „Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. (\`(...)\`)”. Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT ma miejsce wówczas, gdy przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część przechodzi co do zasady na własność nabywcy, który kontynuuje działalność zbywcy.

Definicja przedsiębiorstwa zawarta w art. 551 k.c. opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiących przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w treści art. 551 k.c. określenie „w szczególności” wskazuje na jedynie przykładowe i niezamknięte wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w skład przedsiębiorstwa mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w art. 551 k.c., a z drugiej - brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zorganizowanego zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. Powyższe stanowisko potwierdza doktryna prawa, która wskazuje: „Zawarte w art. 55\[1\] k.c. wyliczenie składników przedsiębiorstwa ma wskazywać te elementy, które są najbardziej istotne dla istnienia przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym. Nie oznacza to, że każde przedsiębiorstwo musi obejmować przynajmniej te składniki, które zawarto w wyliczeniu, ani też że nie może zawierać innych składników” (tak: M. Habdas \[w:\] „Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna (art. 1-125)”, red. M. Fras, Warszawa 2018, art. 55\[1\]). Należy podkreślić, że na gruncie cywilistycznym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Składniki materialne i niematerialne tworzą więc pewien zorganizowany kompleks przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych i mogący być przedmiotem obrotu. Celem planowanej Transakcji jest zbycie przez Wspólników Wnioskodawcy na rzecz Nabywcy zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy). W ocenie Wnioskodawcy, zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wspólników w ramach Spółki posiada cechy predysponujące do uznania go za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c., tym bardziej, że Nabywca zamierza kontynuować na podstawie m.in. zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych dotychczasową działalności Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c., przy czym Wnioskodawca wskazuje, że w ramach planowanej Transakcji mogą nie wystąpić wszystkie elementy wymienione w otwartym katalogu sformułowanym przez ustawodawcę w treści art. 551 k.c. np. patenty i inne prawa własności przemysłowej. Nie będzie to jednak, że w ocenie Wnioskodawcy, powodowało, że przedmiot Transakcji utraci przymiot przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c.

Podkreślić jednakże należy, że w ramach przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca powziął wątpliwość (która jest zasadniczym powodem zwrócenia się z przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego) czy w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży (Transakcji) jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c. stanowiące współwłasność wspólników spółki cywilnej na zasadzie współwłasności łącznej – transakcja taka powinna być traktowana na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (Ustawy o VAT) jako transakcja zbycia przedsiębiorstwa, o której jest mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. W tym kontekście należy zauważyć, że jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, „z istoty współwłasności łącznej wynika jej bezudziałowy charakter” (J. Gudowski, J. Rudnicka, G. Rudnicki, S. Rudnicki \[w:\] J. Gudowski, J. Rudnicka, G. Rudnicki, S. Rudnicki, „Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe, wyd. II”, Warszawa 2016, art. 196), co powoduje, że Wspólnicy mogą przeprowadzić planowaną Transakcję jedynie łącznie (wspólnie).

Jak wcześniej wskazano, planowana Transakcja dotyczyć będzie sprzedaży zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia przez Wspólników Wnioskodawcy działalności w ramach spółki cywilnej przysługującego Wspólnikom na zasadzie współwłasności łącznej (jako wspólnikom spółki cywilnej). Z istoty współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej wynika, iż każdy ze Wspólników posiada niepodzielne i bezudziałowe prawo do całości majątku. Ustawodawca w treści art. 863 § 1 k.c. zakazuje wspólnikom spółki cywilnej rozporządzania udziałem we wspólnym majątku wspólników oraz udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W praktyce oznacza to, że wspólnik w spółce cywilnej nie jest wyłącznym właścicielem konkretnej części majątku przysługującego tejże spółce, toteż nie może samodzielnie rozporządzać swoim udziałem.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że z uwagi na brak możliwości samodzielnego i swobodnego dysponowania jednoosobowo przez każdego ze Wspólników majątkiem posiadanym przez nich w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy) z powodu istnienia współwłasności łącznej przysługującej Wspólnikom Wnioskodawcy w stosunku do całości majątku posiadanego przez nich w ramach tejże spółki, dysponują Oni prawem do zbycia całości majątku w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy) wyłącznie w sposób niepodzielny. Powyższe powoduje, że, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c., a nie udziały w tymże przedsiębiorstwie. Zdaniem Wnioskodawcy, fakt, iż jedną ze stron planowanej Transakcji będą Wspólnicy spółki cywilnej (tj. wspólnicy Wnioskodawcy) nie ma wpływu na odmienną ocenę charakteru planowanej Transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa, o którym jest mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Nabywca zamierzający nabyć od Wspólników spółki cywilnej (Wnioskodawcy) przedmiotowy zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej (w rozumieniu Wnioskodawcy będzie to przedsiębiorstwo o którym jest mowa w art. 551 zdanie pierwsze k.c.) wyraża wolę kontynuacji działalności gospodarczej m.in. w oparciu o składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji.

Uwzględniając powyższe – w szczególności fakt, iż przedmiotem planowanej Transakcji ma być zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, tj. w rozumieniu Wnioskodawcy przedsiębiorstwo, o którym jest mowa w art. 551 k.c., a nie udziały w tymże przedsiębiorstwie, jak również fakt, że Nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą m.in. w oparciu o składniki majątkowe nabyte od Wspólników Wnioskodawcy w ramach planowanej Transakcji – w ocenie Wnioskodawcy, planowana Transakcja nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT, z uwagi na spełnienie przesłanki do uznania ją za transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której jest mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, co będzie miało wpływ na brak powstania po stronie Wnioskodawcy w odniesieniu do planowanej Transakcji zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów usług (VAT).

W zakresie Pytania Nr 2:

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT: ,,Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej ,,podatkiem”, podlegają (\`(...)\`) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju".

Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT: „Przepisów ustawy nie stosuje się do: (\`(...)\`) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Z uwagi na okoliczność, iż planowana Transakcja będzie dotyczyła sprzedaży przez wszystkich Wspólników Wnioskodawcy zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej będących przedmiotem współwłasności łącznej Wspólników na rzecz Wnioskodawcy, który zamierza kontynuować dotychczasową działalności Spółki wykorzystując do tego celu m.in. nabyte w ramach planowanej Transakcji składniki majątku, przedmiotem planowanej Transakcji, w ocenie Wnioskodawcy, będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c.

Okoliczności zaistniałe w uwarunkowaniach przedmiotowej sprawy uzasadniają, w ocenie Wnioskodawcy, zastosowanie wyłączenia wynikającego z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT albowiem przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c., tj. zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wspólników Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność, że przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c. będące na zasadzie współwłasności łącznej własnością Wspólników Wnioskodawcy nie będzie miało żadnego wpływu na wyłączenie planowanej Transakcji zbycia przedsiębiorstwa spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, gdyż przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo jako byt niepodzielny, nie zaś udziały w tymże przedsiębiorstwie.

W ocenie Wnioskodawcy, planowana Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż z uwagi na fakt, że jej przedmiotem będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c., a działalność przedsiębiorstwa będzie kontynuowana przez Wnioskodawcę. Planowana Transakcja będzie zatem objęta, w ocenie Wnioskodawcy, wyłączeniem spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana Transakcja, z uwagi na spełnienie przesłanek do uznania jej za transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której jest mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, brak będzie po stronie Wnioskodawcy w odniesieniu do planowanej Transakcji zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów usług (VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Jednocześnie w myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).

Stosownie do art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Nie wszystkie jednak elementy tworzące przedsiębiorstwo są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, przedsiębiorstwem jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym.

Przy tym, co istotne, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.

W wyroku C-497/01 (w sprawie Zita Modes z Luksemburga) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) stwierdził, iż „pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, łącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Ponadto TSUE stwierdził, iż fakt, że VI Dyrektywa nie zawiera definicji pojęcia przedsiębiorstwa lub jego części, nie oznacza, że państwa członkowskie mają swobodę jego interpretacji. Pojęcia w niej używane powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny od innych przepisów, z wyjątkiem sytuacji, gdy sama Dyrektywa daje państwom członkowskim jasną dyspozycję do zdefiniowania pojęcia w krajowej legislacji. TSUE wskazał też, iż nabywca musi jednak posiadać zamiar kontynuowania działalności gospodarczej przejmowanego przedsiębiorstwa lub jego części, nie zaś jedynie natychmiast likwidować daną działalność i sprzedać przejęte mienie.

Na tę ostatnią okoliczność, czyli przydatność zespołu składników do prowadzenia (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98 (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r., który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne: gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.

W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta przekazanie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo lub jego część zdolne do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli istnieją.

Z opisu sprawy wynika, że Pan AW oraz Pan TP, w celu wspólnego prowadzenia zarobkowej działalności gospodarczej zawarli umowę spółki cywilnej pod nazwą: ZAKŁAD PRODUKCYJNO HANDLOWO USŁUGOWY ,,(\`(...)\`)” TP AW S. C.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności):

1.  22.19.Z – Produkcja pozostałych wyrobów z gumy (jako działalność główna);
2.  16.29.Z – Produkcja pozostałych wyrobów z drewna; produkcja wyrobów z korka, słomy i materiałów używanych do wyplatania;
3.  25.50.Z – Kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali; metalurgia proszków;
4.  25.61.Z – Obróbka metali i nakładanie powłok na metale;
5.  25.62.Z – Obróbka mechaniczna elementów metalowych;
6.  25.99.Z – Produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Wnioskodawca od (\`(...)\`) 2014 r. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

W skład majątku Wspólników wchodzi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy), będący przedmiotem współwłasności łącznej obydwu Wspólników.

Wspólnicy zamierzają dokonać zbycia zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia przez Wspólników działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej (Wnioskodawcy) na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również jako: „Nabywca”), na podstawie umowy zawartej we właściwej formie prawnej (dalej jako: „Transakcja”). Strony planowanej Transakcji zakładają również, że w jej ramach nastąpi także przejście zakładu pracy na Nabywcę, w trybie art. 231 Kodeksu pracy, przez co Nabywca ma stać się z mocy prawa pracodawcą względem pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy Wnioskodawcy.

Nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji od Wspólników Wnioskodawcy, przy czym nie można wykluczyć, że Nabywca będzie poszerzał zakres prowadzonej działalności, w tym również o nowe składniki nabywane przez Nabywcę w toku prowadzonej działalności gospodarczej (nie zmienia to jednak faktu, że Nabywca będzie kontynuował działalność gospodarczą Wnioskodawcy w oparciu o nabyty w ramach planowanej Transakcji zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych). W celu faktycznego kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Wnioskodawcę Nabywca posiada identyczne jak Wnioskodawca, a wymienione wyżej, rodzaje prowadzonej działalności sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Działalności.

W ocenie Wnioskodawcy, zasadne jest twierdzenie, że przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c.

Wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy w ramach planowanej Transakcji sprzedaży zorganizowanego zespołu składników majątku (niematerialnych i materialnych) służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej i stanowiących współwłasność Wspólników Wnioskodawcy na zasadzie współwłasności łącznej (jako wspólników spółki cywilnej) będzie traktowane jako zbycie przedsiębiorstwa na gruncie ustawy i w konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, czynność ta będzie wyłączona spod opodatkowania podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że planowana transakcja sprzedaży zespołu składników majątku (niematerialnych i materialnych) służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej i stanowiących współwłasność Wspólników Wnioskodawcy na zasadzie współwłasności łącznej (jako wspólników spółki cywilnej) stanowić będzie zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu Kodeksu cywilnego i w konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy będzie wyłączona spod opodatkowania podatkiem VAT. Z opisu sprawy wynika bowiem, że Wspólnicy zamierzają dokonać zbycia zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych służących do prowadzenia przez Wspólników działalności gospodarczej, w ramach spółki cywilnej, na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie umowy zawartej we właściwej formie prawnej. Ponadto Strony planowanej Transakcji zakładają również, że w jej ramach nastąpi także przejście zakładu pracy na Nabywcę, w trybie art. 231 Kodeksu pracy, przez co Nabywca ma stać się z mocy prawa pracodawcą względem pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy Wnioskodawcy. Należy podkreślić, że Nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji od Wspólników Wnioskodawcy. W celu faktycznego kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Wnioskodawcę Nabywca posiada identyczne jak Wnioskodawca, rodzaje prowadzonej działalności sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Działalności. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, przedmiotem planowanej Transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 zdanie pierwsze k.c.

Zatem uznać należy, że przedmiot Transakcji stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, o którym mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, pozwalający na samodzielne realizowanie celów gospodarczych.

W konsekwencji skoro przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego oraz co istotne, działalność Wnioskodawcy będzie kontynuowana w dotychczasowym zakresie przez Nabywcę, to czynność zbycia przez Wspólników w ramach planowanej Transakcji zorganizowanego zespołu składników majątku (niematerialnych i materialnych) służących do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej i stanowiących współwłasność Wspólników Wnioskodawcy na zasadzie współwłasności łącznej (jako wspólników spółki cywilnej) będzie wyłączona spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 6 pkt 1 ustawy.

Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu tej Transakcji.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.