Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1535/13/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-03-25
Teza: Uznanie przenoszonej w ramach planowanej darowizny części struktury przedsiębiorstwa za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenie jej darowizny z opodatkowania
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 203r.), uzupełnionym pismem z 5 marca 2014 r. (data wpływu 12 marca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy przenoszona w ramach planowanej darowizny część struktury przedsiębiorstwa w postaci myjni samochodowej będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ustalenia czy darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy o VAT  **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy przenoszona w ramach planowanej darowizny część struktury przedsiębiorstwa w postaci myjni samochodowej będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ustalenia czy darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy o VAT. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 marca 2014 r. (data wpływu 12 marca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 28 lutego 2014 r. nr IBPP3/443-1535/13/JP.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma Handlowo-Usługowa „…”, której Wnioskodawca jest właścicielem działa od 1 czerwca 1994 r. Przeważającym rodzajem działalności jest konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli sklasyfikowana pod numerem PKD 45.20.Z. Działalność Wnioskodawcy obejmuje funkcjonowanie dwóch myjni samochodowych zlokalizowanych w M przy ul. B … . Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim i nie posiada rozdzielności majątkowej. Dla celów podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Od początku działalności Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dla całości działalności gospodarczej prowadzony jest wspólny rejestr zakupu i sprzedaży VAT oraz jedna księga przychodów i rozchodów. Jednakże na podstawie prowadzonych ewidencji Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić należności i zobowiązania przypadające na poszczególne myjnie. W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza podarować synowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci myjni oddanej do użytkowania w lutym 2013 r. wraz z gruntem, na którym jest zlokalizowana. Grunt został wydzielony na podstawie decyzji Prezydenta Miasta M w kwietniu 2013 r. Budowę myjni Wnioskodawca rozpoczął w 2011 r. W lutym 2013 r. inwestycja została ukończona i Wnioskodawca uzyskał pozwolenie na jej użytkowanie. Budynek wyposażony jest w podnośnik na trwałe w nim zamontowany. Wartość nakładów na budowę tej myjni wyniosła 638 034,70 zł. W budynku myjni znajduje się również zestaw urządzeń czyszcząco-filtrujacych zakupiony w październiku 2013 r. Z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług na potrzeby inwestycji Wnioskodawca odliczył podatek naliczony. Syn, któremu Wnioskodawca zamierza podarować działkę gruntu wraz z budynkiem myjni prowadzi obecnie działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT oraz wykorzystuje ową nieruchomość na podstawie umowy najmu dla celów działalności.

Na przeznaczoną do darowania zorganizowaną część przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 551 k.c.) składać się będzie następujący majątek przeznaczony do prowadzenia działalności:

*   własność nieruchomości  gruntu i budynku myjni,
*   dokumentacja inwestycyjna,
*   dokumentacja związana z funkcjonowaniem myjni,
*   prawa wynikające z zawartych umów,
*   dokumentacja księgowa,
*   zobowiązania i należności.

Przekazana w formie darowizny zorganizowana część przedsiębiorstwa będzie stanowić zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół czynników materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Po dokonaniu darowizny jako darczyńca Wnioskodawca nadal będzie prowadził działalność w drugiej myjni.

Ponadto, w piśmie z 5 marca 2014 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że budynek myjni samochodowej, który ma być przedmiotem darowizny jest organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie. Jest to nieruchomość, która samodzielnie funkcjonuje i stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Budynek myjni jest przeznaczony do realizacji określonych zadań i mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze.

Nieruchomość, która ma być przedmiotem darowizny stanowi zespół składników wyodrębniony finansowo. Na chwilę obecną dla całości działalności gospodarczej prowadzona jest wspólna ewidencja sprzedaży i zakupu VAT oraz jedna księga przychodów i rozchodów. Jednakże Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować przychody i koszty oraz należności i zobowiązania do zorganizowanej części poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych w systemach księgowych.

Na podstawie takiego wyodrębnienia możliwa będzie analiza finansów myjni będącej przedmiotem darowizny oraz bieżąca analiza stanu rozrachunków i wyniku finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Budynek myjni wraz z gruntem, na którym się znajduje posiada zdolność samodzielnego działania. Jest odpowiednio wyposażony i przystosowany do niezależnego działania gospodarczego. Obecnie jest użytkowany w działalności syna Wnioskodawcy na podstawie umowy najmu. Zorganizowana część przedsiębiorstwa w postaci myjni może realizować określone zadania na rynku, gdyż może działać niezależnie od pozostałej części firmy Wnioskodawcy.

Po dokonaniu darowizny części przedsiębiorstwa nie nastąpi zmiana przeznaczenia wykorzystywania nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Syn Wnioskodawcy będzie wykorzystywał do własnej działalności ową nieruchomość i będzie to działalność zgodna z obecnym przeznaczeniem nieruchomości.

Obecnie w myjni jest zatrudniony jeden pracownik na ½ etatu.

Jest to pracownik zatrudniony przez syna Wnioskodawcy, który prowadzi działalność i wykorzystuje ww. nieruchomość na podstawie umowy najmu. Po dokonaniu darowizny pracownik ten nadal będzie zatrudniony.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego zespół składników materialnych oraz niematerialnych w postaci myjni będzie stanowił zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz syna nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz syna nie spowoduje konieczności dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiony powyżej zespół składników niematerialnych i materialnych będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym artykułem przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Wyodrębniony majątek będzie organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącej firmie, będzie przeznaczony do realizacji określonych zadań i mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze. Składniki tworzące przedmiot darowizny pozostają we wzajemnych relacjach, dlatego też można o nich mówić jako o zespole, który odznacza się odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Podarowana zorganizowana część przedsiębiorstwa będzie posiadała zdolność do niezależnego działania gospodarczego poprzez zgromadzone w niej składniki majątkowe.

Ad. 2

Skoro ww. majątek stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zastosowanie znajdzie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu.

Ad. 3 (stanowisko doprecyzowane w piśmie z 5 marca 2014 r.)

Darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie spowoduje u Wnioskodawcy konieczności dokonania korekty podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Ww. przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT natomiast stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest także wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

W ocenie tut. organu wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT powinien być interpretowany z uwzględnieniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości WE w sprawie C-497/01 odnoszącego się do treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.)

Należy zauważyć, iż prawodawca unijny stanowiąc regulację ww. art. 19 Dyrektywy 112 nie zdefiniował jednak użytego w niej pojęcia prawnego „całości lub części majątku”.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de lenregistrement et des domaines (publ.: „Przegląd Podatkowy” 2004/4/50, ECR 2003/11B/I-14393) Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Tym bardziej, elementem tym nie mogą być obciążające zorganizowaną część przedsiębiorstwa zobowiązania. W tym zakresie Trybunał uznał bowiem, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

W ocenie organu, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Firma Handlowo-Usługowa, której Wnioskodawca jest właścicielem, działa od 1 czerwca 1994 r. Przeważającym rodzajem działalności jest konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli sklasyfikowana pod numerem PKD 45.20.Z. Działalność Wnioskodawcy obejmuje funkcjonowanie dwóch myjni samochodowych. Wnioskodawca zamierza podarować synowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci myjni oddanej do użytkowania w lutym 2013 r. wraz z gruntem, na którym jest zlokalizowana. Grunt został wydzielony na podstawie decyzji Prezydenta Miasta M w kwietniu 2013 r. Budynek wyposażony jest w podnośnik na trwałe w nim zamontowany. W budynku myjni znajduje się również zestaw urządzeń czyszcząco-filtrujacych zakupiony w październiku 2013 r. Z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług na potrzeby inwestycji Wnioskodawca odliczył podatek naliczony. Syn, któremu Wnioskodawca zamierza podarować działkę gruntu wraz z budynkiem myjni prowadzi obecnie działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT oraz wykorzystuje ową nieruchomość na podstawie umowy najmu dla celów działalności.

Budynek myjni samochodowej, który ma być przedmiotem darowizny jest organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie. Jest to nieruchomość, która samodzielnie funkcjonuje i stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Budynek myjni jest przeznaczony do realizacji określonych zadań i mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze.

Nieruchomość, która ma być przedmiotem darowizny stanowi zespół składników wyodrębniony finansowo. Na chwilę obecną dla całości działalności gospodarczej prowadzona jest wspólna ewidencja sprzedaży i zakupu VAT oraz jedna księga przychodów i rozchodów. Jednakże Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować przychody i koszty oraz należności i zobowiązania do zorganizowanej części poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych w systemach księgowych. Na podstawie takiego wyodrębnienia możliwa będzie analiza finansów myjni będącej przedmiotem darowizny oraz bieżąca analiza stanu rozrachunków i wyniku finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Budynek myjni wraz z gruntem, na którym się znajduje posiada zdolność samodzielnego działania. Jest odpowiednio wyposażony i przystosowany do niezależnego działania gospodarczego. Zorganizowana część przedsiębiorstwa w postaci myjni może realizować określone zadania na rynku, gdyż może działać niezależnie od pozostałej części firmy Wnioskodawcy.

Po dokonaniu darowizny części przedsiębiorstwa nie nastąpi zmiana przeznaczenia wykorzystywania nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Syn Wnioskodawcy będzie wykorzystywał do własnej działalności ową nieruchomość i będzie to działalność zgodna z obecnym przeznaczeniem nieruchomości. Obecnie w myjni jest zatrudniony przez syna Wnioskodawcy jeden pracownik na ½ etatu. Po dokonaniu darowizny pracownik ten nadal będzie zatrudniony.

Stwierdzić zatem należy, że część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy – myjnia samochodowa  będąca zespołem określonych składników materialnych i niematerialnych jest wyodrębniona pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym. Bowiem jak wyżej zaznaczono wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do danej zorganizowanej części. Biorąc natomiast po uwagę aspekt wyodrębnienia organizacyjnego i funkcjonalnego tego zespołu składników w strukturze przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jest ona niewątpliwie jednostką wyodrębnioną pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym przede wszystkim ze względu na charakter działalności jakiemu służy ten zespół składników, który może samodzielnie funkcjonować w obrocie gospodarczym.

Odnosząc wyżej przedstawiony opis sprawy do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że zespół składników materialnych i niematerialnych mający być przedmiotem darowizny (myjnia samochodowa), który będzie realizował określone zadania gospodarcze jest zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, gdyż jak przedstawił Wnioskodawca stanowi ona organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół czynników materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Tym samym część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy (tj. mająca być przedmiotem darowizny myjnia samochodowa) spełnia wymogi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, które zostały zawarte w art. 2 pkt 27e ustawy.

Prawidłowe jest zatem stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej uznania zespołu składników materialnych oraz niematerialnych w postaci myjni samochodowej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie wyłączona spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w kwestii wyłączenia z zakresu opodatkowania darowizny na rzecz syna zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest prawidłowe.

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy budzi konieczność dokonania korekty podatku naliczonego, na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Ponadto, w świetle art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1 - 6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów lub środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia przedsiębiorstwa, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1–8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem korekta podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1–8 ustawy, dotyczy podatku naliczonego od zakupów związanych jednocześnie z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego oraz z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, jeżeli podatnik nie jest w stanie wyodrębnić całości lub części kwot podatku, które posłużyłyby tylko czynnościom opodatkowanym oraz gdy zmianie uległo przeznaczenie towaru, od którego podatek został odliczony lub nieodliczony w całości. Ponadto, korekta ta jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, będącego następcą prawnym (beneficjentem praw i obowiązków zbywcy), który w tym zakresie przejmuje, wynikające z art. 91 ust. 1–8 ustawy, obowiązki swojego poprzednika.

Zatem prawidłowo Wnioskodawca uznał, że darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie spowoduje u Wnioskodawcy konieczności dokonania korekty podatku naliczonego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo zaznacza się, że w zakresie ustalenia czy darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa skutkować będzie obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn przez syna Wnioskodawcy wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.