Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-222/13-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-08-27
Teza: Czy Zainteresowana jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej będzie miała obowiązek zapłacenia podatku VAT od sprzedanych działek?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2013 r. (data wpływu 20 maja 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia – brak daty sporządzenia (data wpływu 19 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia – brak daty sporządzenia (data wpływu 19 czerwca 2013 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy i własnego stanowiska oraz przeformułowanie pytania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 7 lipca 2009 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni, a jej mama zmarła w 1991 r. Po śmierci ojca Zainteresowana wspólnie z bratem nabyła spadek po rodzicach (gospodarstwo rolne). Budynek mieszkalny przejął brat, a ziemią podzielili się po połowie. Wnioskodawczyni swoją połowę gruntu podzieliła na działki budowlane. W 2012 r. Zainteresowana sprzedała 4 działki budowlane. Za pozyskane pieniądze rozpoczyna ona w tym roku budowę domu jednorodzinnego na użytek własny. Pieniądze te zrekompensują budowę tego domu w stanie surowym.

W złożonym uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że ziemia nabyta po zmarłym ojcu i mamie będąca przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani rolniczej. Z tego gruntu nie dokonywano zbioru i sprzedaży płodów rolnych. Ww. nieruchomość nie była i nie jest udostępniania odpłatnie innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia. Zainteresowana nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Przedmiotowa nieruchomość została podzielona na 15 działek. Wnioskodawczyni w spadku otrzymała grunt, który nie był podzielony na działki. Koszt geodety – ok. 20 000 zł. W 2011 r. Zainteresowana wystąpiła z wnioskiem do Burmistrza Gminy i Miasta o zaopiniowanie projektu nieruchomości. Każda działka została sprzedana innemu nabywcy. Wnioskodawczyni umieściła ogłoszenie parokrotnie w gazecie ostrowskiej i internecie. Zainteresowana nie dokonała sprzedaży innych gruntów. Nie zamierza ona nabywać innych nieruchomości. Pieniądze ze spadku (gruntu) przeznaczy ona na budowę domu. Wnioskodawczyni planuje jeszcze sprzedać część działek, nie umie powiedzieć ile (wszystko będzie zależało jakie będą koszty w trakcie budowy domu). Te cztery sprzedane działki starczą zaledwie na stan surowy. Zainteresowana w lipcu tego roku rozpoczyna budowę. W jakim okresie dokona dalszej sprzedaży trudno odpowiedzieć, ponieważ nie wie kiedy będzie miała kupców. Zależy jej na szybkim wykończeniu i wprowadzeniu się, dlatego też zdecydowała się sprzedawać działki przed upływem pięciu lat od śmierci ojca (dom po rodzicach oddała bratu). Wnioskodawczyni wskazała, że na dwóch działkach będzie jej dom. Nie chce ona sprzedawać wszystkich działek, ponieważ ma dzieci.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku).

Czy Zainteresowana jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej będzie miała obowiązek zapłacenia podatku VAT od sprzedanych działek?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna ona płacić podatku VAT od sumy uzyskanej ze sprzedaży ww. działek, ponieważ:

*   nieruchomość nabyła w drodze spadku;
*   jest to jej majątek osobisty;
*   nie prowadzi ona działalności gospodarczej;
*   grunty te należały do jej dziadków, potem rodziców.

Z pieniędzy tych nie zostaną zakupione dobra luksusowe ani nie zostaną one przeznaczone na konsumpcję. Suma w całości zostanie zainwestowana w budowę domu jednorodzinnego w stanie surowym na użytek własny. Jest to czynność związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem – w świetle przytoczonych powyżej przepisów – grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak bowiem stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższego – uwzględniając definicję działalności gospodarczej – dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów, stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.

Konsekwentnie, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Aby przyjąć, że dany podmiot przy sprzedaży gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) trzeba ustalić, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, wskazującej, że czynności danego podmiotu przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest stwierdzenie, czy w świetle zaprezentowanego stanu sprawy Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu (a więc za podatnika podatku od towarów i usług), czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wskazać bowiem należy, że zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności – konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 140 ww. Kodeksu, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Wskazać należy, że rozporządzanie rzeczą jest drugim spośród wymienionych wyraźnie w art. 140 Kodeksu cywilnego uprawnień właściciela do rozporządzania rzeczą (ius disponendi). Wymaga również podkreślenia, że ustawodawca nie definiuje używanego pojęcia rozporządzenia. Nie klasyfikuje też postaci rozporządzenia. W literaturze zaś podkreśla się zazwyczaj, że chodzi o uprawnienie do wyzbycia się własności i uprawnienie do obciążania prawa własności. Wyzbycie się własności w pierwszym rzędzie obejmuje dokonywaną (inter vivos) czynność przeniesienia własności, dalej zaś czynność rozporządzenia testamentowego (…) (Edward Gniewek „Kodeks cywilny, Księga Druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze, 2001, Komentarz do art. 140 Kodeksu cywilnego).

Z powyższego wynika zatem, że dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonywania prawa własności.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że 7 lipca 2009 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni, a jej mama zmarła w 1991 r. Po śmierci ojca Zainteresowana wspólnie z bratem nabyła spadek po rodzicach (gospodarstwo rolne). Budynek mieszkalny przejął brat, a ziemią podzielili się po połowie. Wnioskodawczyni swoją połowę gruntu podzieliła na działki budowlane. W 2012 r. Zainteresowana sprzedała 4 działki budowlane. Za pozyskane pieniądze rozpoczyna ona w tym roku budowę domu jednorodzinnego na użytek własny. Pieniądze te zrekompensują budowę tego domu w stanie surowym. Ziemia nabyta po zmarłym ojcu i mamie będąca przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani rolniczej. Z tego gruntu nie dokonywano zbioru i sprzedaży płodów rolnych. Ww. nieruchomość nie była i nie jest udostępniania odpłatnie innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia. Zainteresowana nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Przedmiotowa nieruchomość została podzielona na 15 działek. Wnioskodawczyni w spadku otrzymała grunt, który nie był podzielony na działki. Koszt geodety – ok. 20 000 zł. W 2011 r. Zainteresowana wystąpiła z wnioskiem do Burmistrza Gminy i Miasta o zaopiniowanie projektu nieruchomości. Każda działka została sprzedana innemu nabywcy. Wnioskodawczyni umieściła ogłoszenie parokrotnie w gazecie ostrowskiej, internecie. Zainteresowana nie dokonała sprzedaży innych gruntów. Nie zamierza ona nabywać innych nieruchomości. Pieniądze ze spadku (gruntu) przeznaczy ona na budowę domu. Wnioskodawczyni planuje jeszcze sprzedać część działek, nie umie powiedzieć ile (wszystko będzie zależało jakie będą koszty w trakcie budowy domu). Te cztery sprzedane działki starczą zaledwie na stan surowy. Zainteresowana w lipcu tego roku rozpoczęła budowę. W jakim okresie dokona dalszej sprzedaży trudno odpowiedzieć ponieważ nie wie kiedy będzie miała kupców. Zależy jej na szybkim wykończeniu i wprowadzeniu się, dlatego też zdecydowała się sprzedawać działki przed upływem pięciu lat od śmierci ojca (dom po rodzicach oddała bratu). Wnioskodawczyni wskazała, że na dwóch działkach będzie jej dom. Nie chce ona sprzedawać wszystkich działek, ponieważ ma dzieci.

Uwzględniają powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania Zainteresowanej za podatnika podatku od towarów i usług dla dokonanej dostawy 4 działek.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni nabyła przedmiotowe działki w drodze spadku po rodzicach. Nie jest ona czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Ziemia będąca przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani rolniczej. Z gruntu tego nie dokonywano zbioru i sprzedaży płodów rolnych. Ww. nieruchomość nie była i nie jest udostępniania odpłatnie innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia. Wnioskodawczyni nie dokonała sprzedaży innych gruntów. Nie zamierza ona nabywać innych nieruchomości. Pieniądze ze spadku (gruntu) Zainteresowana przeznaczy na budowę domu. Co prawda dokonała ona podziału gruntu oraz umieściła parokrotnie ogłodzenie w gazecie ostrowskiej i w internecie, jednak takich zachowań nie można uznać za działania wykraczające poza zakres działań zwyczajowo czynionych celem sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawczyni nie ponosiła również nakładów w celu uatrakcyjnienia działek, tj. nie ogradzała i nie uzbrajała działek, nie występowała także o warunki zabudowy.

Zatem w niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy przedmiotowych działek Zainteresowana wystąpiła w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując, Zainteresowana jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej nie będzie miała obowiązku zapłacenia podatku VAT od sprzedanych 4 działek.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.