Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-58/09/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-08
Teza: Towar handlowy otrzymany w formie darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; towar-towar handlowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2009 r. (data wpływu 26 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży wysyłkowej monet zastępczych (żetonów kolekcjonerskich). Dokonywane zakupy księgowane są w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na podstawie faktur wystawionych przez kontrahentów. Jednak w miesiącu styczniu 2009 r. Stowarzyszenie, jako emitent sprzedawca takich monet poinformowało, że zapłata (przelew na konto) Pana ma charakter darowizny, a monety mają charakter cegiełki i w związku z tym nie otrzymał Pan żadnego dokumentu potwierdzającego zakup towaru (faktury, rachunku, jakiegokolwiek innego dokumentu). Dysponuje Pan jedynie potwierdzeniem przelewu dokonanego na konto Stowarzyszenia i korespondencją e-mailową, tj. zamówieniem i odpowiedzią o sposobie potraktowania zapłaty oraz pocztowym potwierdzeniem otrzymania przesyłki (towaru od Stowarzyszenia).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży monet zastępczych, może Pan „darowiznę” uznać za koszt uzyskania przychodów i wpisać do kolumny 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie posiadanego dowodu przelewu i korespondencji ze Stowarzyszeniem prawidłowe jest sporządzenie dokument przyjęcia PZ i ujęcia „darowizny” w kosztach zyskania przychodów, gdyż stanowi to dla Pana towar handlowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Powyższy przepis uzależnia zatem możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia łącznie wymienionych warunków:

*   musi on zostać poniesiony przez podatnika,

*   między poniesionym wydatkiem a osiągniętym lub możliwym do osiągnięcia przychodem (źródłem przychodu) musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy,

*   nie może on być wymieniony w art. 23 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   musi być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

W myśl postanowień art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Użyte w cytowanym przepisie wyrażenie: „świadczenie bezpłatne” należy rozumieć w ten sposób, że darczyńca dokonuje przysporzenia majątkowego, nie otrzymując od drugiej strony transakcji żadnego ekwiwalentu ekonomicznego. W konsekwencji dana transakcja może być kwalifikowana jako darowizna wyłącznie wtedy, gdy motywacja podmiotu dokonującego przysporzenia nie jest uwarunkowana ekonomicznie.

Zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku należy do istoty umowy darowizny. Przy świadczeniu w pełni odpłatnym (przy ekwiwalentnym świadczeniu drugiej strony) nie ma mowy o umowie darowizny.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Szczegółowe zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, określenie „towary” oznacza towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby, wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że: towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nie przerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z Objaśnieniami do podatkowej księgi przychodów i rozchodów zawartymi w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia, kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu.

Stosownie do § 3 pkt 2 tego rozporządzenia przez cenę zakupu, według której ewidencjonuje się zakup towarów handlowych, rozumie się cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

W złożonym wniosku wskazuje Pan, iż od Stowarzyszenia nabył monety kolekcjonerskie. Stowarzyszenie, jako emitent takich monet poinformowało, że zapłata (przelew na konto) Pana ma charakter darowizny, a monety mają charakter cegiełki i w związku z tym nie otrzymał Pan żadnego dokumentu potwierdzającego zakup towaru (faktury, rachunku, jakiegokolwiek innego dokumentu).

Skoro kolumna 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów służy do ewidencjonowania zakupu m.in. towarów handlowych według cen zakupu to nieprawidłowe jest ewidencjonowanie w tej kolumnie wartości towarów handlowych otrzymanych nieodpłatnie.

Z uwagi na brak innych możliwości zaewidencjonowania wartości towarów nabytych nieodpłatnie, wartość tych towarów należy wpisać w kolumnie 16 „Uwagi”, podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Biorąc po uwagę cytowane powyżej przepisy, stwierdzić należy, iż skoro monety zostały nabyte jako „cegiełka”, zaś istotą transakcji było przekazanie darowizny, to kwota przekazana na rzecz Stowarzyszenia nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, ze względu na to, iż art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyłącza z kosztów uzyskania przychodów darowizny i ofiary wszelkiego rodzaju.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.