Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.520.2020.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-25
Teza: obowiązki płatnika
Słowa kluczowe: nagrody; obowiązek-obowiązek płatnika; programy-programy lojalnościowe; płatnik; sprzedaż-sprzedaż premiowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2020 r. (data wpływu 17 marca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2020 r. (data wpływu 26 maja 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 15 maja 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.314.2020.2.MM, 0113-KDIPT1-2.4012.198.2020.3.KW, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 15 maja 2020 r. (data doręczenia 15 maja 2020 r.; identyfikator poświadczenia doręczenia UPD…). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 22 maja 2020 r. (data wpływu 26 maja 2020 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 22 maja 2020 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie:

1.  Sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia - PKD 46.42.Z (działalność podstawowa);
2.  Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi - PKD 46,
3.  Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi - PKD 47,
4.  Transport drogowy towarów oraz działalność usługowa związana z przeprowadzkami -PKD 49.4,
5.  Magazynowanie i przechowywanie towarów - PKD 52.1,
6.  Działalność usługowa wspomagająca transport - PKD 52.2,
7.  Działalność związana z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz działalność powiązana - PKD 62,
8.  Pozostała finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych - PKD 64.9,
9.  Reklama, badanie rynku i opinii publicznej - PKD 73,
10.  Wynajem i dzierżawa - PKD 77.

Wnioskodawca planuje przeprowadzenie dwóch akcji promocyjnych (sprzedaży premiowej oraz programu lojalnościowego).

Pierwsza akcja promocyjna (dalej zwana również jako: „sprzedaż premiowa”) przeznaczona będzie dla wszystkich:

1.  pełnoletnich osób fizycznych, posiadających pełną zdolność do czynności prawnych, zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej działalność gospodarczą, w ramach której kupują towary Wnioskodawcy na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (sprzedaż B2B),
2.  osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną (spółki jawne, spółki partnerskie, spółki komandytowe, spółki komandytowo-akcyjne), mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą, w ramach której kupują towary Organizatora na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (sprzedaż B2B),
3.  pełnoletnich osób fizycznych, posiadających pełną zdolność do czynności prawnych, zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nieprowadzących na terytorium Rzeczypospolitej działalności gospodarczej (sprzedaż B2C)

\- które jednorazowo, bądź w określonym przedziale czasu (np. tydzień/miesiąc/kwartał) dokonają zakupów towarów będących w asortymencie Wnioskodawcy na kwotę przekraczającą poziom określony przez Wnioskodawcę (poziom zakupów uprawniających do nagrody będzie każdorazowo określony przez Wnioskodawcę w regulaminie sprzedaży premiowej dostępnym na stronie internetowej Wnioskodawcy i może być zmieniany).

Druga akcja promocyjna (dalej zwana również jako: „program lojalnościowy”) przeznaczona jest dla wybranych (subiektywny wybór Wnioskodawcy):

1.  pełnoletnich osób fizycznych, posiadających pełną zdolność do czynności prawnych, zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej działalność gospodarczą, w ramach której kupują towary Organizatora na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (sprzedaż B2B);
2.  osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną (spółki jawne, spółki partnerskie, spółki komandytowe, spółki komandytowo-akcyjne), mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą, w ramach której kupują towary Organizatora na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (sprzedaż B2B)

\- które dokonają zakupów towarów, będących w asortymencie Wnioskodawcy na kwoty nieprzekraczające poziomu zakupów uprawniającego do otrzymania nagrody w programie sprzedaży premiowej (opisanej we stanie faktycznym jako pierwsza akcja promocyjna), które jednak Wnioskodawca poprzez wręczenie nagrody chciałby zachęcić do zwiększenia poziomu zakupów towarów będących w asortymencie Wnioskodawcy. Programem lojalnościowym objęci będą wyłącznie klienci dokonujący zakupów na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Sprzedaż premiowa oraz program lojalnościowy będą zachęcały do zakupu wszystkich towarów, będących w asortymencie Wnioskodawcy. Do towarów, będących w asortymencie Wnioskodawcy, zalicza się szerokiego rozumiany asortyment środków ochrony osobistej m.in. środki służące ochronie rąk, środki służące ochronie ciała, środki służące ochronie przed upadkiem z wysokości, środki służące ochronie głowy, środki służące ochronie słuchu, środki służące ochronie oczu i twarzy, środki służące ochronie dróg oddechowych, środki służące ochronie nóg, środki higieny i czystości, wyposażenia zakładów i narzędzia, środki ochrony przeciwpożarowej oraz pozostałe artykuły będące w asortymencie Wnioskodawcy. Nagrodami w ramach tych programów (sprzedaż premiowa i program lojalnościowy), będą nagrody w postaci bonów …., uprawniających na wymianę na nagrodę. Bony …. nie będą opatrzone logo Wnioskodawcy.

Wartość nagród przekazanych jednorazowo uczestnikowi nie będzie przekraczała kwoty 2 000 zł netto. Wnioskodawca dopuszcza jednak sytuację wręczenia jednemu uczestnikowi kilkukrotnie w ciągu jednego roku nagrody jednorazowo nieprzekraczającej kwoty 2 000 zł, jednak o łącznej wartości przekazanych nagród przekraczających 2 000 zł.

Pierwszą akcję promocyjną (sprzedaż premiową) będzie cechowało to, że:

*   ma ona na celu uatrakcyjnienie zakupu danych towarów lub usług lub zachęcenie uczestników programu do dalszej współpracy,

*   polega na nieodpłatnym przekazaniu bonów …. lub voucherów w związku ze spełnieniem przez nabywcę pewnych z góry określonych przez Wnioskodawcę warunków,

*   wiąże przekazanie nagród z faktem zakupu będących w asortymencie Wnioskodawcy,

*   nagroda przysługuje każdemu nabywcy - jej przyznanie nie jest zatem wynikiem przypadku lub odgadywania zaistniałych zdarzeń losowych,

*   nagrody przyznawane są za dokonanie zakupów o określonej wartości lub ilości.

Nagrody w ramach pierwszej i drugiej akcji promocyjnej nie będą przyznawane na rzecz pracowników Wnioskodawcy, ani na rzecz osób pozostających z Wnioskodawcą w stosunku cywilnoprawnym (np. umowa zlecenia, umowa o dzieło). Głównym celem akcji promocyjnych jest zwiększenie sprzedaży towarów. Wnioskodawca będzie ponosił koszty związane z akcjami promocyjnymi, w tym finansował nagrody. Jednorazowa wartość przedmiotowych nagród będzie mieściła się w przedziale od kilkudziesięciu złotych do dwóch tysięcy złotych. Wysokość nagród w przypadku pierwszej akcji promocyjnej (sprzedaż premiowa) będzie uzależniona od wysokości zakupów dokonanych w danym czasie przez uczestnika akcji promocyjnej w trakcie trwania akcji. Wysokość nagród w drugiej akcji promocyjnej (program lojalnościowy) nie będzie uzależniona od wysokości zakupów dokonanych w danym czasie przez uczestnika akcji promocyjnej, jednak wręczenie nagrody będzie uzależnione od dokonania zakupu asortymentu należącego do Wnioskodawcy. Zakup bonów …. udokumentowany będzie fakturą wystawioną przez dystrybutora tych bonów. Wydanie nagród w ramach wskazanych akcji promocyjnych każdorazowo udokumentowane będzie przez Wnioskodawcę dokumentem magazynowym wydania (WZ). Wnioskodawca nie będzie prowadził odrębnej ewidencji kontrahentów, którym przekazał nagrody w ramach sprzedaży premiowej i programu lojalnościowego.

W piśmie z dnia 22 maja 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że będzie On głównym organizatorem akcji promocyjnych (sprzedaży premiowej oraz programu lojalnościowego). Głównym celem sprzedaży akcji promocyjnych będzie zwiększenie sprzedaży produktów Wnioskodawcy. Sprzedaż premiowa oraz program lojalnościowy będą organizowane na terytorium Polski. Wnioskodawca będzie ponosił koszty związane z akcjami promocyjnymi, w tym będzie finansował nagrody w postaci bonów ….

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (pytanie Nr 3 przeformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy wymienione wydatki na zakup bonów … nieodpłatnie wydanych, jako nagrody w prowadzonej przez Wnioskodawcę sprzedaży premiowej, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w kwocie brutto?
2.  Czy wymienione wydatki na zakup bonów … nieodpłatnie wydanych, jako nagrody w prowadzonym przez Wnioskodawcę programie lojalnościowym, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w kwocie brutto?
3.  Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na Wnioskodawcy w związku z przekazaniem bonów … w ramach sprzedaży premiowej i programu lojalnościowego będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku we właściwym terminie do organu podatkowego?
4.  Czy nieodpłatne przekazanie bonów …. podarunkowych nie podlega opodatkowaniu VAT, w konsekwencji czego Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup nagród?

Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest pytanie oznaczone Nr 3 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz Nr 4 podatku od towarów i usług wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na Wnioskodawcy w związku z przekazaniem bonów …. w ramach sprzedaży premiowej i programu lojalnościowego nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie do organu podatkowego.

Zgodnie z art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Należy zauważyć, że w zakresie świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, funkcjonują zwolnienia podatkowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności. W konsekwencji na Wnioskodawcy w związku z wydaniem nagród w programie sprzedaży premiowej nie będzie ciążyć obowiązek pobrania podatku (w charakterze płatnika) od osoby fizycznej otrzymującej nagrodę.

Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W myśl art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zatem dla podmiotów gospodarczych nagrody w sprzedaży premiowej i programie lojalnościowym premiowej będą stanowiły przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, które winny zostać opodatkowane w ramach tej działalności, zgodnie z wybraną formą opodatkowania. Dlatego na Wnioskodawcy w związku z przekazaniem bonów …. w ramach sprzedaży premiowej i programu lojalnościowego nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie do organu podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Odnosząc się na wstępie do kwestii obowiązków płatnika należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki.

Konkretyzacja tych obowiązków znalazła swój wyraz w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Na mocy art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

W świetle natomiast zapisu art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wynika, że źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.

Spośród źródeł przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, ustawodawca wymienił tzw. „inne źródła”.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Natomiast zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia niezbędne jest zatem, aby:

*   nagroda otrzymana przez klienta była związana ze sprzedażą premiową towarów lub usług,

*   jednorazowa wartość nagrody nie przekroczyła kwoty 2 000 zł,

*   nagroda nie została otrzymana przez klienta w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie zdefiniował tego pojęcia w ustawie, wskazał jedynie, że sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów, jak i usług. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży.

W związku z powyższym, dla potrzeb zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 cytowanej ustawy konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni.

Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Z definicji słownikowej internetowego wielkiego słownika języka polskiego (http://www.wsjp.pl) wynika, że sprzedaż to „oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy.”

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane w art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn zm.). Ww. przepis stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Natomiast za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś – internetowy Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Wskazać przy tym należy, że rozumienie pojęcia „sprzedaży premiowej” zostało wypracowane w judykaturze. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, według którego sprzedaż premiowa to sprzedaż towarów i usług związana z otrzymaniem nagrody przez nabywcę. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt II FPS 5/06 stwierdził, że pojęcie „sprzedaż premiowa” składa się z dwóch wyrazów i oznacza sprzedaż, z którą związane jest przyznawanie nagród. „Sprzedaż” jest pojęciem cywilistycznym i oznacza odstąpienie czegoś przez sprzedawcę na własność kupującego za określoną cenę, natomiast określenie „premia” oznacza nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś, często mającą zachęcić do czegoś osobę nagrodzoną. Ponadto w uchwale tej Sąd wskazał, że sprzedaż premiowa to sprzedaż konsumencka, jednostkowa, incydentalna, niezwiązana z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Zatem można wskazać, że sprzedaż premiową cechuje:

*   powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę, bądź zebrania określonej ilości punktów,

*   gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że przedmiotowe akcje promocyjne (sprzedaż premiowa oraz program lojalnościowy) organizowane przez Wnioskodawcę spełniają wskazane powyżej cechy sprzedaży premiowej. Podstawowym warunkiem przyznania Uczestnikowi nagrody, jest zakup towarów u Wnioskodawcy. Przyznawana Uczestnikowi nagroda jest ściśle powiązana ze sprzedażą, bowiem wystąpienie sprzedaży jest warunkiem przyznania Uczestnikowi nagrody w postaci bonów. Tym samym, nagroda, czy to w postaci nagrody bonu, czy vouchera stanowi nagrodę związaną ze sprzedażą premiową towarów, o której mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 21 ust. 1 pkt 68 tej ustawy).

Mając na uwadze powyższe należy zatem uznać, że nagrody - w postaci bonów, których jednorazowa wartość nie przekroczy kwoty 2 000 zł – przekazywane przez Wnioskodawcę osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej (sprzedaż B2C) - są związane ze sprzedażą premiową usług, tym samym objęte są zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego od ww. nagród Wnioskodawca nie ma obowiązku poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie ciążą na nim obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 4 ww. ustawy.

Wobec powyższego, w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Natomiast w sytuacji otrzymania nagrody przez osobę fizyczną w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (sprzedaż B2B), zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy, nie może mieć zastosowania, co jednoznacznie wynika z przywołanego przepisu. Świadczenie takie wówczas stosownie do art. 14 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód z prowadzonej działalności gospodarczej, który osoba prowadząca działalność gospodarczą winna opodatkować według przyjętej przez siebie formy opodatkowania.

Systematyka ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakłada, że przychody osób fizycznych podlegające opodatkowaniu przyporządkowane są źródłom przychodów wymienionych w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Każde źródło przychodów ma przypisane zasady opodatkowania. Zatem nie jest konieczne wprowadzanie zastrzeżeń, że zasady opodatkowania przychodów z jednego źródła nie mogą być stosowane do opodatkowania przychodów z innego źródła. Tym samym jeżeli - nie budzi wątpliwości, że przychody (nagrody w postaci bonów) z tytułu udziału w konkursach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią przychód z tej działalności, to należy uznać, że przychody takie podlegają opodatkowaniu na tych samych zasadach jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej prowadzonej przez uczestnika konkursu.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Mając na uwadze powyżej powołane przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że nagrody otrzymywane w przeprowadzonej przez Wnioskodawcę sprzedaży premiowej oraz programie lojalnościowym przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą stanowią przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej i podlegają samodzielnemu opodatkowaniu przez te osoby, według tych samych zasad jak dochód podatnika z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W konsekwencji, nagrody otrzymywane w przedmiotowej sprzedaży premiowej przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą w związku z prowadzoną przez te osoby działalnością gospodarczą nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowaną stawką 10% wartości nagrody, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że na Wnioskodawcy (Spółce) nie ciąży obowiązek płatnika.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Ponadto, wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.