Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.89.2025.1.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Nabycie przez Wnioskodawcę darowizn od matki nie
podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: Ukraina
darowizna
rodzina
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Nabycie rzeczy i praw majątkowych za
granicą
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny
    środków pieniężnych od matki. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jest Pan obywatelem Ukrainy posiadającym kartę pobytu czasowego i jest Pan polskim
    rezydentem podatkowym od października 2023 r. Pracuje Pan i mieszka w Polsce, spłaca
    Pan kredyt hipoteczny na mieszkanie w Polsce oraz ma Pan tutaj dziecko. Pana centrum
    interesów życiowych znajduje się w Polsce.
    Pana matka, będąca obywatelką Ukrainy i rezydentem podatkowym Ukrainy, regularnie
    przesyła Panu środki pieniężne w formie darowizny. Darowizny te są przekazywane na
    Pana ukraińskie konto bankowe. Pierwszą taką darowiznę otrzymał Pan w dniu 29 lipca
    2024 r. Od tego czasu otrzymuje Pan darowizny od matki co miesiąc, w kwotach około 9
    000 PLN miesięcznie. Łączna kwota otrzymanych darowizn od Pana matki od 29 lipca 2024
    r. przekroczyła już próg 36 120 PLN. Nie otrzymał Pan żadnych innych darowizn od matki
    w ciągu pięciu lat poprzedzających 29 lipca 2024 r.
    W celu uregulowania Pana zobowiązań podatkowych wynikających z otrzymanych
    darowizn, udał się Pan do Urzędu Skarbowego (...). Podczas wizyty, złożył Pan formularze
    SD-Z2 dla darowizn, których łączna wartość nie przekroczyła progu zwolnienia 36 120 PLN,
    i te formularze zostały przez urząd przyjęte.
    Następnie, dla kolejnych darowizn od matki, których łączna wartość przekroczyła już próg
    36 120 PLN (a każda miesięczna darowizna wynosi około 9 000 PLN), próbował Pan złożyć
    formularze SD-3. Jednakże, przedstawicielka urzędu odmówiła przyjęcia tych formularzy,
    informując Pana ustnie, że w związku z tym, iż operacja przelewu środków pieniężnych
    (darowizna) „rozpoczęła się i zakończyła poza Polską”, urząd nie ma jurysdykcji i nie ma
    Pan obowiązku płacenia podatku od tych darowizn w Polsce. Poinformował Pan
    urzędniczkę o Pana statusie polskiego rezydenta podatkowego oraz o obywatelstwie Pana
    i Pana matki. Nie otrzymał Pan żadnego pisemnego potwierdzenia tej ustnej informacji o
    braku jurysdykcji. Pomimo przyjęcia formularzy SD-Z2 dla początkowych darowizn oraz
    ustnej informacji o braku jurysdykcji dla pozostałych darowizn, obawia się Pan, że jako
    polski rezydent podatkowy, jest Pan zobowiązany do rozliczenia wszystkich otrzymanych
    darowizn w Polsce. Zależy Panu na pełnej zgodności z obowiązującymi przepisami prawa
    podatkowego i uzyskaniu wiążącej interpretacji w Pana sprawie, aby uniknąć
    potencjalnych konsekwencji podatkowych w przyszłości.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, otrzymywanie cyklicznych darowizn
    pieniężnych od matki (obywatelki Ukrainy, rezydenta podatkowego Ukrainy) na ukraińskie
    konto bankowe, przez polskiego rezydenta podatkowego (obywatela Ukrainy), podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce, a jeśli tak, to czy złożone
    przez Pana formularze SD-Z2 są wystarczające do skorzystania ze zwolnienia z art. 4a
    ustawy o podatku od spadków i darowizn dla darowizn do progu 36 120 PLN, a dla
    darowizn powyżej tego progu, czy jest Pan zobowiązany do ich zgłoszenia i
    opodatkowania w Polsce? Czy też miejsce przeprowadzenia transakcji (poza Polską)
    zwalnia Pana z wszelkich polskich obowiązków podatkowych w tym zakresie, w świetle
    Pana statusu rezydenta podatkowego? W przypadku stwierdzenia obowiązku
    zgłoszeniowego lub podatkowego dla darowizn ponad próg, jakie dokumenty źródłowe
    (np. potwierdzenia przelewów) należy przedłożyć i czy wymagane jest ich tłumaczenie
    przysięgłe na język polski?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, jako polski rezydent podatkowy, podlega Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce, co oznacza, że darowizny otrzymane zarówno w
    Polsce, jak i za granicą, co do zasady powinny być rozliczane zgodnie z polskimi
    przepisami prawa podatkowego.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 183 ze zm.) w art. 1 ust. 1
    pkt 2 jasno stanowi, że nabycie przez osoby fizyczne tytułem darowizny podlega
    opodatkowaniu. Jednocześnie, art. 4a ustawy przewiduje całkowite zwolnienie z podatku
    od darowizn dla nabywców zaliczonych do tzw. „grupy zerowej” (do której zalicza się m.in.

    matka) pod warunkiem zgłoszenia nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Z
    Pana strony obowiązek ten został spełniony poprzez złożenie stosownych formularzy SD-
    Z2 dla darowizn do kwoty 36 120 PLN, które zostały przyjęte przez Urząd Skarbowy.
    Pana wątpliwości budzi odmowa przyjęcia formularzy SD-3 dla darowizn przekraczających
    próg zwolnienia, oraz ustna informacja otrzymana w Urzędzie Skarbowym (...), która
    sugerowała brak obowiązku podatkowego z uwagi na „zewnętrzny” charakter operacji
    bankowej. Uważa Pan, że miejsce dokonania przelewu lub lokalizacja konta bankowego
    nie powinny wyłączać obowiązku podatkowego w Polsce dla polskiego rezydenta
    podatkowego, który podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów/nabyć,
    niezależnie od miejsca ich położenia. W przypadku, gdy wartość darowizn przekracza próg
    zwolnienia z art. 4a, a warunki zwolnienia (np. zgłoszenie SD-Z2) nie są spełnione dla całej
    kwoty, darowizny powinny podlegać opodatkowaniu zgodnie z właściwą grupą
    podatkową. Dlatego, w Pana przekonaniu, otrzymane darowizny od matki powinny być
    objęte polskim podatkiem od spadków i darowizn. Darowizny do progu 36 120 PLN
    powinny korzystać z pełnego zwolnienia na podstawie art. 4a ustawy, skoro dopełnił Pan
    obowiązków zgłoszeniowych poprzez złożenie SD-Z2, które zostały przyjęte. Natomiast dla
    darowizn przekraczających ten próg, w świetle odmowy przyjęcia SD-3, prosi Pan o
    potwierdzenie, czy powinny one być opodatkowane w Polsce zgodnie z właściwymi
    stawkami podatkowymi (grupa I), czy też faktycznie, jak poinformowano Pana ustnie, nie
    podlegają polskiemu opodatkowaniu. Zależy Panu na uzyskaniu wiążącej interpretacji w
    celu prawidłowego uregulowania sytuacji podatkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    W myśl art. 2 ww. ustawy:
      Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
      wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
      zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
      stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających
      wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani
      nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie
      mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

    Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw
    majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
    - nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane
      prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
    - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za
      granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem
      polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Natomiast nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny nie
    podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
    - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za
      granicą, jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca nie jest obywatelem
      polskim lub nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub,
    - nabywane rzeczy ruchome znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
      nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      ale w dniu nabycia zarówno darczyńca jak i obdarowany nie są obywatelami polskimi i
      nie mają miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Uogólniając, należy stwierdzić, że ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i
    darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w
    zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku
    podatkowego. Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy
    lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też
    miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Drugi stan prawny, określony w art. 2
    cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawodawca jako wiodącą przyjął zasadę
    domicylu, zgodnie z którą obowiązek podatkowy ciąży na osobie mającej stałe miejsce
    zamieszkania w Polsce, nawet gdy chodzi o nabycie rzeczy lub praw majątkowych za
    granicą. Drugą zaś z zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania jest zasada
    obywatelstwa i miejsca stałego pobytu, stosownie do której obowiązek podatkowy
    powstaje z momentem otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny, jeżeli nabywca
    jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pan obywatelem
    Ukrainy posiadającym kartę pobytu czasowego i jest Pan polskim rezydentem
    podatkowym. Pana matka, będąca obywatelką Ukrainy i rezydentem podatkowym
    Ukrainy, regularnie przesyła Panu środki pieniężne w formie darowizny. Darowizny te są
    przekazywane na Pana ukraińskie konto bankowe. Pierwszą taką darowiznę otrzymał Pan
    w dniu 29 lipca 2024 r. Od tego czasu otrzymuje Pan darowizny od matki co miesiąc, w
    kwotach około 9 000 PLN miesięcznie. Łączna kwota otrzymanych darowizn od Pana matki
    od 29 lipca 2024 r. przekroczyła już próg 36 120 PLN.
    Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że
    przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny
    znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż
    w chwili zawarcia umowy darowizny środki pieniężne znajdowały na terenie Ukrainy. W
    przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z powyższego wynika również, że w opisanej sprawie nie może mieć zastosowania
    wyłączenie zawarte w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ
    wyłączenie to ma zastosowanie m.in. do nabycia rzeczy ruchomych, które znajdują się na
    terytorium Polski.

    Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od
    spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za
    granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma
    zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był
    obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego
    pobytu.
    Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o
    cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 769 ze zm.). Warunki udzielania zezwolenia na
    pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
    Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach:
      Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o
      których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli
      spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności,
      które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
    Jak wynika z wniosku, jest Pan obywatelem Ukrainy i nie posiada Pan polskiego
    obywatelstwa. Posiada Pan wyłącznie zezwolenie na pobyt czasowy i nie uzyskał Pan
    zezwolenia na pobyt stały w rozumieniu art. 195 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Tym
    samym nabycie przez Pana darowizn od matki nie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    W związku z powyższym, nie był Pan zobowiązany do złożenia formularzy SD-Z2 w związku
    z otrzymanymi darowiznami, które to formularze składają osoby chcące skorzystać ze
    zwolnienia określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Nie jest Pan
    również zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu darowizny (SD-3).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.