Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.909.2021.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-16
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z budową infrastruktury sportowej w ramach inwestycji
Słowa kluczowe: dzierżawa; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że stanowisko Państwa Gminy w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

14 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z budową infrastruktury sportowej w ramach inwestycji pn. „\`(...)\`”.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 stycznia 2022 r. (wpływ 31 stycznia 2022 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz podpis.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Gmina \`(...)\`. jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Gmina \`(...)\` wykonuje zadania dla których została powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Większość tych zadań realizowana jest przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego. Część czynności Gmina wykonuje na podstawie umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom ustawy o VAT.

Gmina \`(...)\` realizuje inwestycję pn.: „\`(...)\`.”. Inwestycja zostanie zrealizowana przy udziale środków własnych Gminy oraz środków zewnętrznych. Gmina otrzyma dofinansowanie z „covidowego” Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych. Planowane zakończenie inwestycji będzie miało miejsce w 2023 roku.

Całkowita wartość inwestycji wynosi ok. \`(...)\` zł, z czego z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych Gmina uzyska ok. \`(...)\` złotych.

Inwestycja jest realizowana na działkach \`(...)\`. w \`(...)\`.. Zakres inwestycji obejmuje budowę sali gimnastycznej, boiska sportowego oraz sektora sportowo-rekreacyjnego wraz z budową instalacji wewnętrznych elektrycznych, słaboprądowych, c.o. i budowę wentylacji mechanicznej i pozabudynkowej instalacji deszczowej ze zbiornikami ZR3 I ZR4, drenażu boiska oraz piłkochwytów, ogrodzenia boiska, podnośnika zewnętrznego dla niepełnosprawnych, pochylni dla niepełnosprawnych i ciągu pieszo jezdnego.

Faktury za realizację inwestycji są wystawiane na Gminę. Gmina będzie miała możliwość przyporządkowania poszczególnych faktur do realizowanej inwestycji.

Po zrealizowaniu inwestycji Gmina planuje wydzierżawić wskazaną infrastrukturę na rzecz spółki komunalnej (ze 100% udziałem Gminy) \`(...)\`. Sp. z o.o.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

Gmina otrzymała pierwszą fakturę dot. realizowanej inwestycji w dniu 30 września 2021 roku.

Wskazana infrastruktura będzie gminie służyć do czynności opodatkowanych, zostanie w całości wydzierżawiona na rzecz spółki. Gmina nie wyklucza możliwości wykorzystania wskazanej infrastruktury przez nią samą - na podstawie umowy cywilnoprawnej, odpłatnej.

Wskazana infrastruktura będzie gminie służyć do czynności opodatkowanych, zostanie w całości wydzierżawiona na rzecz spółki. Gmina nie wyklucza możliwości wykorzystania wskazanej infrastruktury przez jednostki gminne - na podstawie umowy cywilnoprawnej, odpłatnej.

Sala sportowa będzie służyć w pierwszej kolejności czynnościom komercyjnym, tj. świadczenia usług odpłatnego udostępniania hali na rzecz mieszkańców oraz podmiotów gospodarczych na podstawie umów cywilnoprawnych (zawieranych przez spółkę).

Gmina będzie dzierżawić wskazaną infrastrukturę w całości, w związku z czym w ocenie gminy należy uznać, że będzie ona wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Gmina będzie dzierżawić wskazaną infrastrukturę w całości, w związku z czym w ocenie gminy należy uznać, że będzie ona wykorzystywana do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy o VAT.

W odpowiedzi na zadane przez tut. organ pytanie o treści „W sytuacji, gdy infrastruktura sportowa jest/będzie wykorzystywana przez Państwa Gminę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, należy wskazać czy istnieje możliwość przyporządkowania wydatków w całości do celów wykonywanej przez Państwa Gminę działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?”, Państwa Gmina odpowiedziała: „N/d.”

Na następne pytanie o treści: „W sytuacji, gdy infrastruktura sportowa jest/będzie wykorzystywana przez Państwa Gminę do czynności opodatkowanych i zwolnionych, czy będzie istniała możliwość przyporządkowania całości kwot podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów czynności?”, Państwa Gmina wskazała: „N/d.”

Umowa dzierżawy zostanie podpisana w momencie oddania infrastruktury sportowej do użytkowania, umowa będzie umową wieloletnią z opcją przedłużenia. Pierwsza umowa będzie na min. 10 lat.

Na dzień udzielania odpowiedzi wartość nakładów zakładana do poniesienia przez Gminę na wskazaną infrastrukturę wynosi ok. \`(...)\`. zł.

Gmina będzie pobierała czynsz z tytułu dzierżawy infrastruktury sportowej na poziomie nie niższym niż 2% wartości inwestycji rocznie.

Do czasu podpisania umowy dzierżawy i ustalenia konkretnie czynszu - na podstawie kryteriów i czynników, wskazanych w odpowiedziach na kolejne pytania nie jest możliwe w tym momencie wskazanie kwoty obrotu ze wskazanej dzierżawy.

Dochód z tytułu dzierżawy nie będzie znaczny dla budżetu Gminy. Należy jednak wskazać, że będzie on stanowił dochód własny Gminy, który będzie mógł zostać wykorzystany na działalność bieżącą Gminy.

Ustalona kwota czynszu dzierżawnego będzie przez pewien okres stała, natomiast strony umowy dzierżawy zrewidują wartość czynszu (jego podniesienie) po upływie określonego czasu.

Wysokość czynszu dzierżawy będzie uzależniona od wartości dzierżawionej nieruchomości, koniecznych nakładów na ich funkcjonowanie oraz czynników wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 16.

Przy kalkulacji wysokości czynszu dzierżawnego Gmina przeprowadzi analizę szeregu czynników, które obejmują w szczególności:

\- zakres zobowiązań stron wynikający z umowy,

\- wysokość kosztów ponoszonych w związku z funkcjonowaniem Sali sportowej przez każdą ze stron,

\- koszty ubezpieczenia majątku dzierżawionego na rzecz spółki,

\- koszty obsługi finansowania działalności sportowej realizowanej przy zastosowaniu wskazanej infrastruktury.

Podstawa obliczenia wartość czynszu będzie wartość inwestycji, tj. kwota wydatków poniesionych na realizację inwestycji.

Kwota czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych, tj. na poziomie porównywalnym z wartością czynszu stosowana dla obiektów tego typu w innych gminach.

Gmina zakłada, ze wartość czynszu w stosunku rocznym będzie stanowić nie mniej niż 2% wartości całej inwestycji.

Kwoty uzyskane z dzierżawy infrastruktury umożliwią zwrot poniesionych nakładów w okresie wieloletnim nie dłuższym niż 40-50 lat.

Wskazana infrastruktura sportowa będzie wydzierżawiona w całości.

### Pytanie

Czy Gmina \`(...)\` będzie posiadać pełne prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją inwestycji budowy infrastruktury sportowej w ramach inwestycji „\`(...)\`.”?

### Państwa stanowisko w sprawie

Gmina będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją ww. inwestycji, gdyż w tym zakresie działa w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2020.106 t.j. z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT, a tym samym spełnia przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, który mówi, że prawo do odliczenia podatku VAT występuje wyłącznie gdy świadczone usługi są związane ze sprzedażą opodatkowaną.

W konsekwencji, posiada prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dotyczących zakupów inwestycyjnych związanych z realizacją od wydatków inwestycyjnych dotyczących realizacji inwestycji „\`(...)\`.”. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że przekazanie dla spółki \`(...)\`. sp. z o.o. w formie odpłatnej dzierżawy przedmiotu umowy dzierżawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, dokonując dzierżawy wybudowanej inwestycji, powstałej w efekcie przedmiotowego projektu świadczy usługi, które nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku, ponieważ przedmiotowe czynności będą wykonywane w ramach zawartej umowy cywilnoprawnej (umowa dzierżawy).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego realizowana w ramach projektu inwestycja związana z odpłatnym świadczeniem usług (dzierżawa na rzecz podmiotu trzeciego), a więc z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Zatem, ze względu na związek poniesionych wydatków na realizację przedmiotowego projektu, związanych ze świadczeniem usług opodatkowanych podatkiem VAT (odpłatna umowa dzierżawy), Wnioskodawca nabył prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie. Została bowiem spełniona podstawowa przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie potwierdzał zarówno uznanie Gmin jako podatników VAT jak i prawo do odliczenia VAT w przypadku stosowania umów dzierżawy. Między innymi w:

· interpretacji indywidualnej z dnia 29 listopada 2019 r. - sygn. 0112-KDIL4.4012.436.2019.2.TKLI, gdzie stwierdzono: „(\`(...)\`) Wnioskodawca w związku z czynnością odpłatnej dzierżawy (\`(...)\`) będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a wydatki na realizację projektu będą miały związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, tj. z odpłatnym udostępnieniem (dzierżawą) przez Gminę (\`(...)\`). Zatem w omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego będą spełnione, a Wnioskodawca - zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy - będzie miał prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację projektu, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.”

· interpretacji indywidualnej z dnia 15 marca 2018 r. - sygn. 0111-KDIB3.2.4012.63.2018.2.AZ, gdzie stwierdzono: „W konsekwencji z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Mając na uwadze przywołane powyżej unormowania należy stwierdzić, że dla czynności odpłatnego udostępniania przez Gminę infrastruktury wytworzonej w ramach zrealizowanej inwestycji na podstawie umowy dzierżawy, z tyt. której Gmina pobiera wynagrodzenie, Gmina występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy - podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT, gdyż ani ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują w takim przypadku zwolnienia od podatku.” Zawarcie umowy dzierżawy daje Gminie możliwość uzyskiwania przychodów, które Gmina może przeznaczyć na realizację innych zadań własnych, w tym z zakresu użyteczności publicznej.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Państwa Gmina we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021r. poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną. Natomiast podatnikowi nie przysługuje takie prawo przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą niepodlegającą opodatkowaniu albo zwolnioną od podatku.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372 z późn. zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Gmina realizuje inwestycję pn.: „\`(...)\`.”. Zakres inwestycji obejmuje budowę sali gimnastycznej, boiska sportowego oraz sektora sportowo-rekreacyjnego wraz z budową instalacji wewnętrznych elektrycznych, słaboprądowych, c.o. i budowę wentylacji mechanicznej i pozabudynkowej instalacji deszczowej ze zbiornikami ZR3 I ZR4, drenażu boiska oraz piłkochwytów, ogrodzenia boiska, podnośnika zewnętrznego dla niepełnosprawnych, pochylni dla niepełnosprawnych i ciągu pieszo jezdnego. Faktury za realizację inwestycji są wystawiane na Gminę. Wskazana infrastruktura będzie Gminie służyć do czynności opodatkowanych, zostanie w całości wydzierżawiona na rzecz spółki. Gmina nie wyklucza możliwości wykorzystania wskazanej infrastruktury przez nią samą - na podstawie umowy cywilnoprawnej, odpłatnej. Umowa dzierżawy zostanie podpisana w momencie oddania infrastruktury sportowej do użytkowania, umowa będzie umową wieloletnią z opcją przedłużenia. Pierwsza umowa będzie na min. 10 lat. Na dzień udzielania odpowiedzi wartość nakładów zakładana do poniesienia przez Gminę na wskazaną infrastrukturę wynosi ok. \`(...)\` zł. Gmina będzie pobierała czynsz z tytułu dzierżawy infrastruktury sportowej na poziomie nie niższym niż 2% wartości inwestycji rocznie. Wysokość czynszu dzierżawy będzie uzależniona od wartości dzierżawionej nieruchomości, koniecznych nakładów na ich funkcjonowanie. Ponadto przy kalkulacji wysokości czynszu dzierżawnego Gmina przeprowadzi analizę szeregu czynników, które obejmują w szczególności: zakres zobowiązań stron wynikający z umowy, wysokość kosztów ponoszonych w związku z funkcjonowaniem sali sportowej przez każdą ze stron, koszty ubezpieczenia majątku dzierżawionego na rzecz spółki, koszty obsługi finansowania działalności sportowej realizowanej przy zastosowaniu wskazanej infrastruktury. Podstawą obliczenia wartości czynszu będzie wartość inwestycji, tj. kwota wydatków poniesionych na realizację inwestycji. Kwota czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych, tj. na poziomie porównywalnym z wartością czynszu stosowaną dla obiektów tego typu w innych gminach. Gmina zakłada, ze wartość czynszu w stosunku rocznym będzie stanowić nie mniej niż 2% wartości całej inwestycji. Kwoty uzyskane z dzierżawy infrastruktury umożliwią zwrot poniesionych nakładów w okresie wieloletnim nie dłuższym niż 40-50 lat. Wskazana infrastruktura sportowa będzie wydzierżawiona w całości.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.):

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

Wątpliwości Państwa Gminy w analizowanej sprawie dotyczą prawa do odliczenia pełnych kwot podatku VAT od wydatków związanych z budową infrastruktury sportowej w ramach inwestycji pn. „\`(...)\`.”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ wskazana infrastruktura będzie Państwa Gminie służyć do czynności opodatkowanych, zostanie w całości wydzierżawiona na rzecz spółki. Państwa Gmina nie wyklucza możliwości wykorzystania wskazanej infrastruktury przez nią samą - na podstawie umowy cywilnoprawnej odpłatnej, a ponadto Państwa Gmina w związku z realizacją inwestycji działa jako podatnik VAT.

Zatem, Państwa Gmina ma prawo do odliczenia pełnych kwot podatku VAT od wydatków związanych z budową infrastruktury sportowej w ramach inwestycji pn. „\`(...)\`.”, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który przedstawiła Państwa Gmina i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że wysokość czynszu z tytułu dzierżawy będzie odbiegała od realiów rynkowych, czy też będzie uniemożliwiała zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych i będzie skalkulowana na zbyt niskim poziomie lub też, że inwestycja nie będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych, interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Odnośnie powołanych przez Państwa Gminę interpretacji indywidualnych, zauważenia wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Ponadto należy wskazać, że publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazany we wniosku przez Państwa Gminę, tj. Dz. U. 2020.106 t.j. z późn. zm jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: sytuacja Państwa Gminy będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i Państwa Gmina zastosuje się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).