Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.789.2025.2.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
ewidencja
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 23
    października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 5 maja 2024 r. pod
    firmą A.A., zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...).
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2020 poz. 1426 ze zm., dalej zwana ustawa o PIT) i
    rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Nią
    forma opodatkowania to podatek liniowy 19%.
    Wnioskodawczyni wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT. Wniosek dotyczy okresu od maja 2024 roku do
    chwili obecnej oraz Wnioskodawczyni zamierza skorzystać z ulgi IP Box w okresach
    przyszłych, jeżeli opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie. Głównym przedmiotem
    działalności Wnioskodawczyni jest wytwarzanie oprogramowania. Wnioskodawczyni
    realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta,
    poprzez projektowanie, tworzenie oprogramowania, dokumentację oraz testy. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta.
    Wnioskodawczyni ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz
    czasie, a także nie jest Ona związana sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na
    specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji
    zlecenia pomiędzy Wnioskodawczynią, a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawczyni ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych
    oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów. Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawczyni podzieliła swoją
    działalność na poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
    indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się
    ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie
    odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji.
    2. Prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych - prace badawcze
    mające na celu zidentyfikowanie problemów występujących w procesie biznesowym
    Kontrahenta lub użytkownika programu i opracowanie systemu optymalizacji.
    3. Praca nad wytwarzaniem oprogramowania - tworzenie nowych funkcjonalności w
    oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika końcowego programu
    komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków
    programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania.
    Wnioskodawczyni bierze również udział w przygotowywaniu automatycznych testów
    jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
    oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniających możliwość wykonania
    testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też

    optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych,
    wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wnioskodawca
    wspiera Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania w trakcie użytkowania
    oprogramowania w związku z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego
    działania oprogramowania oraz przygotowaniem struktury poprawy tychże błędów.
    Wnioskodawczyni realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności tworzy oprogramowanie. Wnioskodawczyni tworzy lub współtworzy
    oprogramowanie, tworzy specyfikacje techniczne, testuje i weryfikuje oprogramowanie.
    Aplikacja służy do tworzenia i rozwoju platformy/konfiguratora za pomocą którego klienci
    mogą tworzyć własne sklepy internetowe. Program napisany jest w językach (...) i (...), przy
    wykorzystaniu biblioteki (...). Klient końcowy wykorzystuje konfigurator tworzenia sklepu
    internetowego dla własnych celów biznesowych. Funkcjonalności które wprowadzała
    dotychczas do aplikacji Wnioskodawczyni to m.in.: - poprawa responsywności, - rozwijanie
    skrótów klawiszowych, przyspieszających pracę z konfiguratorem sklepu internetowego, -
    rozwój i tworzenie formularzy oraz zbiorów danych, - rozwój menu bocznego, - rozwój
    konfiguratora do nowej wersji wizualnej. W wyniku prowadzonych prac powstają
    programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako
    ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą
    być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z
    dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie program
    komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując
    interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z
    oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym
    przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs., a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: -
    materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo
    programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację
    za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); - Nie ma
    natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w (...) z 4.2.2010 r., I
    ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w (...) z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12). Wobec tego, mając na
    względzie szeroką definicję programu komputerowego Wnioskodawczyni twierdzi, że
    efekt jej prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie
    potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu.
    Pracując nad wytwarzaniem oprogramowania Wnioskodawczyni nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w

    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawczyni zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    nią systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawczynię oprogramowanie oraz
    dokumentacja opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach. Prace polegające na
    ich wytwarzaniu obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, tworzenie kodu źródłowego
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawczyni w ramach
    działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, jak i Kontrahenta, na
    rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Wnioskodawczyni w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Ona tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawczyni wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jej wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Nią zaprojektowany. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawczyni uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawczyni nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawczyni jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy
    zawarte pomiędzy Wnioskodawczynią a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem programów komputerowych przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawczynię
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych
    praw autorskich do programu komputerowego jest każdorazowo określana na koniec
    okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawczyni w prace nad
    określonym programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    dokumentacji technicznej oprogramowania, Wnioskodawczyni ponosi następujące
    wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawczynię na
    księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z
    preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
    oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki

    prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawczyni ma więcej czasu na
    wykonywanie swojej pracy, co przekłada się na jakość i trafność sporządzanej
    dokumentacji; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do
    prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy
    możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście
    Wnioskodawczyni będzie miała możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jej działalność
    gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawczyni
    traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności gospodarczej;
    b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawczyni dba o
    ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
    wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
    pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
    odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawczyni kosztami niezbędnymi w
    prowadzonej przez nią działalności gospodarczej; przez koszty zakupu wyposażenia
    biurowego i artykułów biurowych Wnioskodawczyni rozumie zakup krzesła, biurka,
    papieru, długopisów, tonera do drukarki,
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż zakup
    sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
    prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie programu
    komputerowego zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu (zarówno
    komputerowego, jak i elektronicznego); komputer jest podstawowym narzędziem pracy
    każdej osoby zajmującej się zawodowo tworzeniem oprogramowania, natomiast
    pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; z
    całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem
    wykonywanym przez Wnioskodawczynię i są niezbędne do prowadzenia działalności
    związanej z tworzeniem oprogramowania; przez koszty zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego Wnioskodawczyni rozumie zakup smartfona, laptopa, komputera
    stacjonarnego, drukarki, monitora, myszy, klawiatury, słuchawek;
    d) składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawczyni pod tym pojęciem rozumie takie
    wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
    wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
    jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawczyni
    przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
    zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
    pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawczynię, co w
    dłuższej perspektywie może wydłużyć jej zdolność zawodową;
    e) koszty dokształcenia zawodowego - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
    branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy
    podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
    Wnioskodawczyni w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie
    wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
    Wnioskodawczyni; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają posiadane przez
    Wnioskodawczynię informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu
    Wnioskodawczyni ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie, co
    przyczynia się do poszerzenia jej oferty.
    Od maja 2024 roku Wnioskodawczyni prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego
    Wnioskodawczyni ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w

    tejże Ewidencji Wnioskodawczyni wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w
    zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1) W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi samodzielne prace
      programistyczne o charakterze twórczym, ukierunkowane na opracowywanie oraz
      rozwój autorskiego oprogramowania (...), obejmującego projektowanie,
      implementację oraz testowanie nowych funkcjonalności.
    Twórczy charakter działań Wnioskodawczyni przejawia się w tym, że:
        samodzielnie projektuje i implementuje nowe fragmenty kodu źródłowego, które
        nie istniały wcześniej w praktyce gospodarczej kontrahenta,
        wymyśla i opracowuje własne koncepcje architektoniczne (np. wzorce przepływu
        danych, komunikacji komponentów, struktur stanów aplikacji), tworzy algorytmy i
        logikę biznesową od podstaw, a nie poprzez proste konfigurowanie lub
        odtwarzanie gotowych rozwiązań,
        rozwiązuje problemy, dla których brak jest gotowych bibliotek lub dokumentacji,
        opracowując unikalne implementacje dopasowane do potrzeb konkretnego
        systemu,
        eksperymentuje z różnymi technologiami ((...), (...), (...), (...)), w celu opracowania
        nowych sposobów komunikacji komponentów i optymalizacji wydajności aplikacji.
    W ramach prowadzonych prac Wnioskodawczyni opracowała m.in.:
        własne rozwiązania w zakresie reaktywnego zarządzania stanem aplikacji,
        autorski system skrótów klawiszowych (...) oraz detekcji krawędzi ekranu (...),
        autorski moduł powiększania i dopasowywania widoku (...), opracowany w celu
        umożliwienia interaktywnego skalowania i lepszego dopasowania interfejsu
        konfiguratora do różnych rozdzielczości ekranu.
    Działania te nie polegają na powielaniu istniejącego kodu, lecz na tworzeniu od podstaw
    nowych modułów i funkcji, wymagających oryginalnych decyzji koncepcyjnych i twórczej
    analizy.
    Każdy nowy moduł jest efektem procesu, w którym Wnioskodawczyni definiuje problem,
    testuje różne podejścia i opracowuje finalne rozwiązanie o charakterze innowacyjnym.
    a) W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni opracowuje i
      rozwija oprogramowanie, a w szczególności konfigurator sklepów internetowych (...),
      szeroko wykorzystywany w środowisku systemów e-commerce, z autorskimi
      modułami (...) oraz (...).
    W praktyce gospodarczej wcześniej funkcjonowały standardowe moduły (...) platformy,
    które nie zapewniały wymaganej elastyczności i ergonomii. W celu realizacji projektu
    Wnioskodawczyni opracowała i rozwinęła autorskie komponenty (...) oraz bibliotekę (...)
    (która stanowi zestaw komponentów i narzędzi wspomagających tworzenie dynamicznych
    interfejsów użytkownika), które usprawniają działanie sklepu i wprowadzają funkcje
    niedostępne w gotowych rozwiązaniach.

    W szczególności Wnioskodawczyni podjęła prace obejmujące:
        opracowanie autorskiego systemu obsługi skrótów klawiszowych (...), który
        umożliwia przypisywanie i rozpoznawanie złożonych kombinacji klawiszy wewnątrz
        aplikacji webowej,
        rozwój modułu (...), który wykrywa ruch kursora przy krawędziach ekranu i inicjuje
        automatyczne przewijanie lub inne akcje — rozwiązanie niedostępne w
        standardowym oprogramowaniu,
        modyfikację i rozwój komponentu (...), służącego do powiększania i dopasowania
        obrazów produktów, opartego o interaktywny mechanizm skalowania (...),
    Każda z tych zmian wymagała twórczego opracowania kodu źródłowego od podstaw,
    ponieważ nie istniały gotowe rozwiązania czy dokumentacje rozwiązujące te problemy w
    kontekście zastosowanego środowiska przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z
    wymaganiami biznesowymi i technicznymi. Opracowywane rozwiązania są każdorazowo
    efektem autorskiego procesu koncepcyjnego i testowania różnych podejść technicznych,
    co potwierdza ich twórczy charakter.
    b) W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wytwarza i
      rozwija autorskie oprogramowanie (...), służące do obsługi interaktywnych modułów
      edytora konfiguracji sklepów internetowych (...) z rozwiązaniami napisanymi w
      technologiach (...) oraz (...).
    Przykłady opracowanego „Oprogramowania”:
    1. (...) - autorski moduł umożliwiający dynamiczną rejestrację i obsługę złożonych skrótów
      klawiszowych w aplikacjach webowych, niezależnie od przeglądarki i systemu
      operacyjnego. Został opracowany od podstaw w (...), z wykorzystaniem wzorca
      obserwatora i reaktywnego przepływu danych opartego o (...). Umożliwia
      użytkownikowi szybkie wykonywanie operacji bez użycia myszy, co znacząco zwiększa
      ergonomię pracy.
    2. (...) - komponent (...) służący do wykrywania ruchu kursora w pobliżu krawędzi ekranu i
      wywoływania automatycznych akcji (np. przewijania, otwierania menu, zmiany
      widoku). Został opracowany jako rozwiązanie autorskie, nieistniejące w
      standardowych bibliotekach (...). Zastosowano w nim nowatorską logikę detekcji stref
      aktywnych oraz kontrolę z wykorzystaniem (...), co poprawia płynność działania.
    3. (...) oraz (...) - moduły (...) umożliwiające interaktywne powiększanie konfiguratora
      sklepu internetowego (...). Zostały opracowane z wykorzystaniem (...), (...) i własnych
      algorytmów przeliczania proporcji w zależności od rozdzielczości ekranu i wartości (...).
      Rozwiązanie to znacząco poprawia doświadczenie użytkownika (...).
    Zastosowane technologie: (...).
    Na czym polega oryginalność:
    · opracowanie nowych koncepcji architektonicznych w zakresie przepływu danych i
      reaktywnego sterowania interfejsem,
    · stworzenie autorskich algorytmów detekcji ruchu i skrótów klawiszowych,
      niedostępnych w gotowych bibliotekach,
    · połączenie wielu technologii ((...), (...), (...)) w sposób unikalny w praktyce gospodarczej
      Wnioskodawczyni,
    · wprowadzenie nowych sposobów interakcji użytkownika z interfejsem aplikacji,
    · implementacja kodu opartego o czystą, typowaną architekturę (...), co zwiększa
      stabilność i możliwość dalszego rozwoju systemu.

    Wytworzone „Oprogramowanie” różni się od wcześniejszych rozwiązań przede wszystkim
    tym, że:
    · posiada nowe funkcje niedostępne w poprzednich wersjach,
    · zostało opracowane na bazie samodzielnych decyzji koncepcyjnych,
    · jest skalowalne, modułowe i zoptymalizowane,
    · oraz stanowi efekt indywidualnej, twórczej pracy intelektualnej, prowadzonej w sposób
      systematyczny, zorientowany na opracowywanie nowych funkcjonalności i
      rozwiązywanie problemów technologicznych.
    c) W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni nie opracowuje nowych
      technologii informatycznych w sensie globalnym (np. języków programowania), lecz
      tworzy i rozwijam autorskie rozwiązania w oparciu o istniejące środowiska
      technologiczne, takie jak (...) i (...).
    Nowość i twórczy charakter działalności Wnioskodawczyni polegają na autorskim
    sposobie wykorzystania tych narzędzi, ich rozbudowie oraz integracji w unikalnych
    konfiguracjach, które wcześniej nie występowały w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawczyni.
    W szczególności, opracowane modyfikacje i rozszerzenia:
    · łączą różne technologie w nowatorski sposób, np. integracja reaktywnego zarządzania
      stanem (...) z logiką komponentów (...),
    · rozszerzają istniejące funkcjonalności (...) o autorskie mechanizmy, takie jak (...), (...) czy
      (...),
    · zawierają samodzielnie zaprojektowane algorytmy i logikę interfejsu użytkownika, które
      nie istniały wcześniej w projekcie (np. dynamiczne skalowanie konfiguratora sklepu
      internetowego (...), wykrywanie ruchu kursora przy krawędziach ekranu, inteligentne
      przewijanie).
    Choć technologie takie jak (...) czy (...) były już wykorzystywane w projekcie, to sposób ich
    zastosowania, integracji i rozszerzenia jest nowy i autorski - prowadzi do powstania
    funkcjonalności, które nie występowały wcześniej i które znacząco usprawniają działanie
    oprogramowania oraz doświadczenie użytkownika (...).
    Dzięki zastosowaniu własnych rozwiązań w ramach istniejącego ekosystemu
    technologicznego:
    · poprawiono wydajność renderowania i przepływu danych,
    · zwiększono skalowalność i czytelność architektury kodu,
    · umożliwiono reaktywne, dynamiczne interakcje użytkownika z interfejsem,
    · oraz uzyskano nowe funkcjonalności, które odróżniają obecne wersje oprogramowania
      od wcześniejszych implementacji.
    Tym samym, tworzone przez Wnioskodawczynię „Oprogramowanie” ma charakter twórczy
    i oryginalny, ponieważ jego struktura, logika i funkcje stanowią autorski rezultat pracy
    koncepcyjnej i programistycznej, który wnosi wymierną wartość do praktyki gospodarczej
    oraz znacząco podnosi funkcjonalność i konkurencyjność systemu e-commerce.
    2)
    a) Każdorazowo cel był taki sam - stworzenie oprogramowania, które będzie zawierało
      wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    b) Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania spełniające
      ustalone wymagania. Wnioskodawczyni samodzielnie je stworzyła, dysponując jedynie
      swoją wiedzą i doświadczeniem.

    c) Każde oprogramowanie posiada harmonogram prac, które są każdorazowo
      realizowane. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z
      praktyki Wnioskodawczyni, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo
      zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się to ściśle z
      pojęciem działania zaplanowanego, uporządkowanego i metodycznego).
    3) Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
      którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
      rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na
      doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają
      zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    Należy podkreślić, iż programy stworzone przez Wnioskodawczynię na rzecz
    zleceniodawcy ulepszają i rozwijają działanie starych programów, lub też powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Praca Wnioskodawczyni polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    Wnioskodawczyni tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawczyni każdorazowo
    musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów
    wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, Wnioskodawczyni nie byłaby w
    stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania Wnioskodawczyni za
    każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie
    zawodowe.
    Wnioskodawczyni nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością twórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawczyni zawsze stara się dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawczyni podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawczyni przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w
    ten sposób, aby prace odbywały się w ramach przyjętego harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który
    Wnioskodawczyni uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawczyni odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania
    stanowią nowość w działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawczyni nie
    oferowała podobnych rozwiązań.
    4) Wszystkie czynności, które Wnioskodawczyni realizowała w zakresie wytwarzania i
      rozwijania programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadziły do
      powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają
      ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do
      których przenoszone są prawa majątkowe.

    5) Wnioskodawczyni przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
      programów, aż do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz
      kontrahenta.
    6) Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
      spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
      ustawy.
    7) Wnioskodawczyni działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego
      oprogramowania. Własność praw majątkowych do wytworzonych przez siebie
      funkcjonalności, implementowanych do oprogramowania kontrahenta, przenoszona
      jest w zupełności na kontrahenta na podstawie umowy o świadczenie usług, w związku
      z czym Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie.
    8) Na pytanie: Jeśli jest/była Pani użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z
      tego oprogramowania/ części oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej to czy
      z umowy wynika/wynikało, że zastrzeżono wyłączność korzystania przez Panią z tej
      licencji?
      Odpowiedziano: Nie dotyczy.
    9) Wnioskodawczyni działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego
      oprogramowania. Własność praw majątkowych do wytworzonych przez siebie
      funkcjonalności, implementowanych do oprogramowania kontrahenta, przenoszona
      jest w zupełności na kontrahenta na podstawie umowy o świadczenie usług, w związku
      z czym Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie.
    W wyniku rozwinięcia oprogramowania powstaje utwór wypełniający definicje programu
    komputerowego, wskazane w treści wniosku (zgodnie z objaśnieniami MF oraz
    orzecznictwem).
    Wnioskodawczyni każdorazowo przysługują prawa autorskie do wytworzonego przez
    siebie oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej na podstawie art. 74 u.p.a.p.p.
    oraz są w całości przenoszone na kontrahenta na podstawie postanowień umowy.
    10) Wnioskodawczyni oświadcza, że efektem Jej prac, którym są programy komputerowe,
      zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
      tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
      efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą
      realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.
    11) Wnioskodawczyni występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym ponosi
      Ona odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności w
      ramach realizacji zleceń.
    12) Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię obejmuje zarówno
      wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego, jak i
      za inne czynności wykonywane w ramach umowy, zgodnie z którą zobowiązała się do
      tworzenia oraz rozwijania oprogramowania.
    Ulgą IP Box Wnioskodawczyni zamierza objąć tylko te dochody, które są bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawczyni jest w stanie
    ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    13) Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich,
      ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawczyni
      jest w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie prowadzonej na
      bieżąco ewidencji.

    14) Wnioskodawczyni osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, za którą to sprzedaż przysługuje wynagrodzenie określone w umowie o
      świadczenie usług. To w jakiej części wynagrodzenie przysługuje za przeniesienie praw
      autorskich, a w jakiej za pozostałe prace rutynowe (np. spotkania organizacyjne,
      poprawianie własnych błędów itp.) zostaje wyodrębnione w prowadzonej na bieżąco
      ewidencji na podstawie proporcji czasu przeznaczonego na wytwarzanie lub
      rozwijanie oprogramowania w ogólnym czasie pracy Wnioskodawczyni.
    15) W umowach pomiędzy Wnioskodawczynią a kontrahentem, strony ustaliły, iż
      kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
      prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawczynię w ramach świadczonych
      usług:
    a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
      2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
      przekazanie wytworzonego utworu kontrahentowi przez Wnioskodawczynię, co
      bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
    b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz.
      123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
      przez Wnioskodawczynię ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    16) Zleceniodawca jest podmiotem polskim. Jednak w przypadku podjęcia w przyszłości
      współpracy z innym podmiotem niż obecni kontrahenci, nie jest wykluczone, że będą
      to podmioty zagraniczne. Każdorazowo jednak świadczenie usług będzie odbywało się
      z terytorium RP, a Wnioskodawczyni będzie pozostawała polskim rezydentem
      podatkowym.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawczynię działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do dokumentacji oprogramowania
      przez Wnioskodawczynię w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
      7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawczyni osiąga dochód z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o
      PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        d) składki na ubezpieczenia społeczne,
        e) koszty dokształcenia zawodowego,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia

        wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy
        o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach
    Wnioskodawczyni do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania
    5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
    30ca ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jej działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawczyni tworzy oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Kontrahentów, z którym współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu zwiększenie
    innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawczyni współpracuje, oczekują
    od Niej wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
    tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
    istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego
    rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawczyni zobowiązana jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązana jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym
    przez nich planem. Innymi słowy, jej działalność prowadzona jest w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawczyni, w ramach
    wykonywanej bezpośrednio przez Nią działalności gospodarczej, jest przeniesienie
    autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
    wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, prowadzi Ona działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej,
    kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Wnioskodawczyni podejmuje pracę nad jakimś projektem

    posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego
    problemy nakreślone przez Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Wnioskodawczyni prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od
    wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności,
    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z
    należytą uwagą. Wnioskodawczyni zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jej Kontrahenta. Wnioskodawczyni, z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej
    działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    produktów, procesów lub usług programistycznych.
    Wnioskodawczyni wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez
    Nią na rzecz Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też
    powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawczyni, stworzone programy stanowią
    przejaw jej twórczej działalności oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej
    bezpośrednio przez Nią działalności, jak i jej Kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX),
    twórczą działalność Wnioskodawczyni odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawczyni odnosi się również do przejawu jej działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego zdaniem
    Wnioskodawczyni, prowadzi Ona działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    kwalifikowanym prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpecnostnł softwarova asociace, ECLI:EU: C: 2010:816). Do programów komputerowych

    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawczyni prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez Nią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Nią działalności opisanej we wniosku, która, jej zdaniem, stanowi
    działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód: * z opłat lub należności wynikających
    z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP; * ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    * z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; * z
    odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawczyni wytwarzane przez Nią prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawczynię na rzecz danego Kontrahenta wytworzone Oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże Oprogramowań.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawczyni otrzymuje umówione wynagrodzenie -
    należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych
    do programu komputerowego. Zdaniem Wnioskodawczyni, odpłatne zbycie autorskich
    praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania, należy zakwalifikować jako
    kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery
    oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

    c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6
    ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa
    od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy
    Wnioskodawczyni nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy
    Wnioskodawczyni osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawczynię
    działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie programów
    komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach
    wykonania umowy na rzecz określonego Kontrahenta. Za świadczone usługi
    Wnioskodawczyni otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawczynię działalnością, ponosi Ona wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    d) składki na ubezpieczenia społeczne,
    e) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawczynię są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Nią pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawczyni, ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Nią działalność, stanowiącą, jej
    zdaniem, działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawczyni spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem działalności Pani jest
    wytwarzanie oprogramowania. Realizuje Pani projekty programistyczne począwszy od
    etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, tworzenie oprogramowania,
    dokumentację oraz testy. Realizuje Pani zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów, a w szczególności tworzy oprogramowanie. Tworzy Pani lub współtworzy
    oprogramowanie, tworzy specyfikacje techniczne, testuje i weryfikuje oprogramowanie.
    Aplikacja służy do tworzenia i rozwoju platformy/konfiguratora za pomocą którego klienci
    mogą tworzyć własne sklepy internetowe. Program napisany jest w językach (...) i (...), przy
    wykorzystaniu biblioteki (...). Klient końcowy wykorzystuje konfigurator tworzenia sklepu
    internetowego dla własnych celów biznesowych. Funkcjonalności które wprowadzała Pani
    dotychczas do aplikacji to m.in.: - poprawa responsywności, - rozwijanie skrótów
    klawiszowych, przyspieszających pracę z konfiguratorem sklepu internetowego, - rozwój i
    tworzenie formularzy oraz zbiorów danych, - rozwój menu bocznego, - rozwój
    konfiguratora do nowej wersji wizualnej. W wyniku prowadzonych prac powstają
    programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako
    ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Panią efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować

    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że pracując nad wytwarzaniem oprogramowania nabywa
    Pani, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pani, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez nią
    systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Panią oprogramowanie oraz dokumentacja
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach. Prace polegające na ich
    wytwarzaniu obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, tworzenie kodu źródłowego
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Posiada Pani profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ramach
    działalności gospodarczej prowadzi Pani samodzielne prace programistyczne o
    charakterze twórczym, ukierunkowane na opracowywanie oraz rozwój autorskiego
    oprogramowania (...), obejmującego projektowanie, implementację oraz testowanie
    nowych funkcjonalności. Nowość i twórczy charakter działalności Pani polegają na
    autorskim sposobie wykorzystania narzędzi, ich rozbudowie oraz integracji w unikalnych
    konfiguracjach, które wcześniej nie występowały w praktyce gospodarczej Pani. Tworzone
    przez Panią Oprogramowanie ma charakter twórczy i oryginalny, ponieważ jego struktura,
    logika i funkcje stanowią autorski rezultat pracy koncepcyjnej i programistycznej, który
    wnosi wymierną wartość do praktyki gospodarczej oraz znacząco podnosi funkcjonalność
    i konkurencyjność systemu e-commerce. Efektem Pani prac, którym są programy
    komputerowe, zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Panią działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace

    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśniła Pani, że Pani działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. W
    ramach działalności gospodarczej prowadzi Pani w sposób systematyczny prace twórcze
    w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w
    ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Panią, jak i Kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje pani nowe programy komputerowe na rzecz
    danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym,
    gdyż nie weryfikuje Pani tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pani wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pani wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Panią zaprojektowany. W zakresie
    poszczególnych realizowanych Oprogramowań postawiła Pani sobie każdorazowo taki
    sam cel – stworzenie oprogramowania, które będzie zawierało wszelkie zaplanowane
    funkcjonalności. Przy każdym oprogramowaniu zostały osiągnięte te same cele, czyli
    stworzenie oprogramowania spełniającego ustalone wymagania. Samodzielnie je Pani
    stworzyła, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Każde oprogramowanie
    posiada harmonogram prac, które są każdorazowo realizowane. Harmonogram ten nie
    jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z praktyki Pani, tj. obejmuje etapy prac, które
    muszą zostać każdorazowo zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program
    komputerowy (wiąże się to ściśle z pojęciem działania zaplanowanego, uporządkowanego
    i metodycznego).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Panią
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani profesjonalną wiedzę w zakresie programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Łączy Pani wiedzę
    teoretyczną z praktyczną. Zasobami wiedzy, które Pani wykorzystuje przy planowaniu

    projektu są technologie informatyczne, czyli Pani wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Panią zaprojektowany. Tworzy Pani i rozwija
    autorskie rozwiązania w oparciu o istniejące środowiska technologiczne, takie jak (...) i (...).
    Wykorzystywała Pani wiedzę z dziedziny języków programowania i z dziedziny technologii
    programistycznych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badan rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pani we wniosku, pracując nad wytwarzaniem oprogramowania nabywa
    Pani, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pani, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez nią
    systemów i aplikacji.
    Ponadto posiada Pani profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Panią polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym
      (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
        (a + b) * 1,3
        a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł

    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pani
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pani powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Panią działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pani prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pani prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pani ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od maja 2024 r. prowadzi Pani na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pani kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Mogła więc Pani za 2024 r. oraz będzie Pani mogła za 2025 r. i za lata kolejne zastosować
    stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej
    działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 4 również należało uznać za prawidłowe.

    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pani wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów:
    · usługi księgowej i doradczej,
    · zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    · zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    · składek na ubezpieczenie społeczne,
    · dokształcenia zawodowego
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Panią działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    · wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    · kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    · dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być

    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    · wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    · wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Panią na: koszty usługi księgowej i doradczej,
    koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych, koszty zakupu sprzętu
    komputerowego i elektronicznego, koszty składek na ubezpieczenie społeczne oraz koszty
    dokształcenia zawodowego mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art.
    30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez Panią. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
    dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.