Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.816.2025.2.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania
wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie.
Słowa kluczowe: banki-bank hipoteczny
odsetki-odsetki ustawowe
przychód-przychody z innych źródeł
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 października 2025 r. (wpływ
    13 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni w dniu (...) 2008 roku zawarła z Bankiem (...) umowę kredytu
    hipotecznego nr (...) (kredyt frankowy). W 2024 roku Wnioskodawczyni wniosła pozew
    przeciwko bankowi tytułem nienależnego świadczenia związanego z nieważnością umowy
    kredytu (...). Sąd Okręgowy w (...) wydał wyrok w dniu (...) 2025 r., w którym orzekł:
    I. nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z Umowy Kredytu,
    II. zasądzenie od Banku na rzecz Wnioskodawczyni kwoty (...) PLN oraz (...) CHF wraz z
      odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia (...) 2024 r. do dnia zapłaty;
    III. oddalenie dalej idące powództwo;
    IV. zasądzenie od Banku na rzecz Kredytobiorcy kwotę (...) zł tytułem zwrotu kosztów wraz
      z odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
    Przed uprawomocnieniem się wyroku Wnioskodawczyni podpisała z Bankiem
    Porozumienie w dniu (...) 2025 r., przy zastosowaniu, zgodnie z uchwałami Sądu
    Najwyższego (...), tzw. teorii dwóch kondykcji.
    Zgodnie z tym Porozumieniem Bank zobowiązał się do zwrotu:
    - kapitału w wysokości (...) PLN;
    - odsetek ustawowych w wysokości (...) PLN;
    - kosztów sądowych w wysokości (...) PLN;
    - składek ubezpieczenia pomostowego w wysokości (...) PLN;
    - składek ubezpieczenia niskiego wkładu w wysokości (...) PLN;
    - prowizji przygotowawczej w wysokości (...) PLN.
    W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzowała Pani opis sprawy o niżej
    wskazane informacje.
    Prawidłowa data zawarcia kredytu hipotecznego, o którym mowa we wniosku to (...) 2008
    r.
    Roszczenia wobec Banku zawarte w pozwie:
    · Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej - Kwota zgłoszona (...) zł, Kwota uzyskana
      (...) zł.
    · Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej w walucie obcej - Kwota zgłoszona (...),
      Kwota uzyskana 0,00.
    · Roszczenie o zwrot prowizji/ubezpieczenia/opłaty - Kwota zgłoszona (...) zł, Kwota
      uzyskana (...) zł.
    · Roszczenie o zwrot UNWW - Kwota zgłoszona (...) zł, Kwota uzyskana (...) zł.

    · Roszczenie o zwrot ubezpieczenia pomostowego - Kwota zgłoszona (...) zł, Kwota
      uzyskana (...) zł.
    · Odsetki - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł.
    · Zwrot opłaty sądowej - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł.
    · Zwrot opłaty skarbowej - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł.
    · KZP dla Kancelarii - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł.
    Wyrok o unieważnieniu umowy kredytu frankowego zawiera następujące postanowienia.
    Wyrokiem Sąd orzekł:
    I. ustala, że nie istnieje stosunek prawny kredytu wynikający z umowy o kredyt numer (...)
      zawartej w dniu (...) 2008 roku pomiędzy powódką X, Bankiem (...) z siedzibą w (...),
      którego następcą prawnym jest (...) Bank (...) z siedzibą w (...);
    II. zasądza od strony pozwanej (...) Bank (...) z siedzibą w (...) na rzecz powódki X kwotę (...)
      złotych (...) i (...) franków szwajcarskich (...) wraz z odsetkami ustawowymi za
      opóźnienie liczonymi od dnia (...) 2024 roku do dnia zapłaty;
    III. dalej idące powództwo oddala;
    IV. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę (...) zł tytułem zwrotu kosztów
      procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
      prawomocności wyroku do dnia zapłaty.
    Odnośnie uprawomocnienia wyroku w Porozumieniu z Bankiem (...) z dnia (...) 2025 r.:
    „Strony oświadczają, że nie będą kwestionować Wyroku, tj. każda ze Stron rezygnuje z
    prawa do wniesienia apelacji i postanawiają rozliczyć wszystkie wzajemne roszczenia
    Stron wynikające z Umowy Kredytu jak i Wyroku. Strony przyjmują do wiadomości i
    akceptują, że Wyrok stanie się prawomocny, zaś jego treść będzie obowiązująca w
    relacjach między Klientem a Bankiem i/lub innymi podmiotami. Prawomocny Wyrok
    będzie stanowił podstawę do zwolnienia wszystkich ustanowionych zabezpieczeń."
    Zawarcie przez Panią Porozumienia z bankiem wykonywało postanowienia wyroku sądu o
    unieważnieniu umowy kredytu w całości.
    Porozumienie opierało się na mechanizmie kompensaty/rozliczenia wzajemnych roszczeń:
    5. Strony potwierdzają, że żadna z nich nie dokonała cesji wierzytelności, których dotyczy
      Porozumienie, w jakimkolwiek zakresie.
    6. Do dnia zawarcia Porozumienia Klient na podstawie Umowy Kredytu wpłacił na rzecz
      Banku (...) CHF oraz (...) zł.
    7. Na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił Klientowi kapitał w kwocie (...) zł.
    8. Strony uznają, że na dzień poprzedzający zawarcie niniejszego Porozumienia Klientowi
      przysługuje od Banku również kwota (...) zł, (...) CHF tytułem odsetek ustawowych za
      opóźnienie, (...) zł tytułem składki ubezpieczenia pomostowego, (...) zł tytułem składki
      ubezpieczenia niskiego wkładu, (...) zł tytułem prowizji przygotowawczej oraz (...) zł
      tytułem kosztów procesu.
    9. Mając na uwadze powyższe, w celu kompleksowego uregulowania rozliczeń stron
      wynikających z Umowy Kredytu uznanej za nieważną i Wyroku Strony zgodnie
      oświadczają, że:
      1) uznają wzajemnie swoje wierzytelności, o których mowa w pkt 6-8 powyżej;
      2) dokonują zgodnego rozliczenia wzajemnych wierzytelności określonych
        odpowiednio w pkt 6-7 oraz pkt 8 w zakresie kwot (...) zł, (...) CHF tytułem odsetek
        ustawowych za opóźnienie, (...) zł tytułem składki ubezpieczenia pomostowego, (...)

        zł tytułem składki ubezpieczenia niskiego wkładu, (...) zł tytułem prowizji
        przygotowawczej poprzez ich umowne potrącenie,
      3) wszelkie wierzytelności Klienta w walucie CHF zostały przeliczone na walutę PLN
        przy zastosowaniu kursu średniego NBP z dnia (...) 2025 r. w wysokości 1 CHF/(...)
        PLN;
      4) na skutek dokonanego potrącenia Bank jest zobowiązany do zapłaty na rzecz
        Klienta kwoty (...) zł oraz kwoty (...) zł, którą zobowiązuje się zapłacić w terminie 30
        dni od dnia zawarcia Porozumienia, na rachunek bankowy nr.: (...) należący do (...)
        (Kancelaria, która prowadziła Pani sprawę).
    Podpisanie Porozumienia dotyczyło zrzeczenia się wszystkich roszczeń wynikających z
    umowy kredytowej.
    Bank zwrócił środki, które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem spłaty kapitału,
    odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w
    wyniku Porozumienia stały się nienależne bankowi.
    Odsetki w kwocie (...) PLN wynikają z zawarcia Porozumienia: „Strony uznają, że na dzień
    poprzedzający zawarcie niniejszego Porozumienia Klientowi przysługuje od Banku również
    kwota (...) zł, (...) CHF tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie".
    Kwota zwrotu kosztów sądowych w wysokości (...) zł, które Bank zwróci Pani, jest równa
    kwocie poniesionych opłat i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Panią wydatków
    z tego tytułu. W skład kosztów sądowych wchodzą:
    · zwrot opłaty sądowej - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł;
    · zwrot opłaty skarbowej - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł;
    · KZP dla Kancelarii - Kwota zgłoszona 0,00 zł, Kwota uzyskana (...) zł.

## Pytanie

Czy przedmiotowy zwrot odsetek ustawowych za opóźnienie w kwocie (...) PLN stanowi
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych i w związku z tym otrzymanie ich podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych źródła
    przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1. Jednym z nich są „inne źródła”, czyli źródła
    inne niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b przedmiotowej ustawy.
    Przy czym, zgodnie z art. 20 ust. 1 tejże ustawy, za przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde

    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Z kolei zgodnie z interpretacją art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Zgodnie z wyrokiem Sądu (...) stosunek prawny kredytu wynikający z umowy o kredyt
    numer (...) zawartej w dniu (...) 2008 r. pomiędzy X a Bankiem (...) z siedzibą w (...), którego
    następcą prawnym jest (...) Bank (...) z siedzibą w (...) - nie istnieje, a więc zasądzona kwota
    (...) zł i (...) franków szwajcarskich ma charakter zwrotny.
    Na mocy porozumienia zawartego pomiędzy Wnioskodawczynią a Bankiem, wzajemne
    wierzytelności zostały skompensowane a Bank zwrócił Wnioskodawczyni następujące
    kwoty:
    - zwrot kosztów procesu w wysokości (...) zł;
    - zwrot kapitału (stwierdzenie nieważności umowy kredytowej) w wysokości (...) zł;
    - zwrot składki na ubezpieczenie pomostowe w wysokości (...) zł;
    - zwrot składki na ubezpieczenie niskiego wkładu w wysokości (...) zł;
    - zwrot prowizji przygotowawczej w wysokości (...) zł;
    - zwrot odsetek ustawowych za opóźnienie w wysokości (...) zł.
    Na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe -
    zwrot kapitału w wysokości (...) zł oraz zwrot prowizji przygotowawczej w wysokości (...) zł
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zadane pytanie dotyczyło kwestii otrzymanych odsetek ustawowych za opóźnienie w
    wysokości (...) zł. Wnioskodawczyni uważa, że kwota ta jest wolna od podatku
    dochodowego od osób fizycznych, ponieważ podlega przepisowi zawartemu w art. 21 ust.
    1 pkt 95b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są „odsetki z tytułu nieterminowej
    wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych
    od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku”.
    Jeżeli od kwoty zwrotu kapitału w wysokości (...) zł oraz zwrotu prowizji przygotowawczej w
    wysokości (...) zł zaniechano poboru podatku zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, to kwota odsetek ustawowych za opóźnienie w ich wypłacie przez
    Bank, jest wolna od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Odrębnym
    źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych dokonanych przez Panią z bankiem
    potrąceń wierzytelności na podstawie zawartego porozumienia opierającego się na

    mechanizmie kompensaty/rozliczenia wzajemnych roszczeń, w pierwszej kolejności
    wskazać należy na art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.), z którego wynika, że:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt
    hipoteczny, sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny
    zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego
    wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego.
    Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy
    nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną
    umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki
    prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia
    umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu
    jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do
    czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w

    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje natomiast art. 498 ustawy
    Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony.
    Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych),
    prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do
    zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek
    potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    W Pani przypadku – jak sama Pani wskazała w uzupełnieniu podania – bank zwrócił środki,
    które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat
    kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku
    porozumienia stały się nienależne bankowi. Wobec powyższego, zwrot przez bank ww.
    kwot w wyniku rozliczenia wzajemnych wierzytelności będzie neutralny podatkowo. W
    wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a
    więc zwrot ten nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do kwestii zwrotu na Pani rzecz kosztów postępowania sądowego, wskazuję,
    że stosownie do art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zatem – skoro jak wskazała Pani we wniosku: Kwota zwrotu kosztów sądowych w
    wysokości (...) zł, które Bank zwróci Pani, jest równa kwocie poniesionych opłat i nie
    przewyższa poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu – to zwrócone Pani koszty
    sądowe, o których mowa we wniosku nie powodują powstania po Pani stronie przychodu,
    o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe, odnosząc się zatem do zadanego przez Panią pytania,
    dotyczącego skutków podatkowych wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie wskazuję,
    że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia
    zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze
    świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych (co ma miejsce w niniejszej sprawie) lub od których zaniechano poboru
    podatku.

    Skoro – jak już wyżej wspomniano – zwrócone Pani przez bank kwoty nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu
    odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na mocy
    przepisu art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.