Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-301/09-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-08-26
Teza: CIT - zakresie art. 5 i 7 umowy z dnia 21 czerwca 1985 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989 roku, Nr. 62. poz. 374)
Słowa kluczowe: dostawa; konsorcjum; koszt; materiały; podwykonawstwo; prace; przychód; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; urządzenie; Włochy; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 15.05.2009r. (data wpływu 15.06.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie art. 5 i 7 umowy z dnia 21 czerwca 1985 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989 roku, Nr. 62. poz. 374, dalej umowa polsko – włoska) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.06.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie art. 5 i 7 umowy polsko – włoskiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: T lub Spółka) jest spółką prawa włoskiego z siedzibą na terytorium Włoch, zarejestrowaną tam dla celów podatku od towarów i usług (dalej: VAT), Spółka planuje również dokonać rejestracji dla celów podatkowych (w tym podatku VAT) w Polsce.

Spółka będzie zaangażowana w prace nad inwestycją realizowaną na terytorium Polski polegającą na zaprojektowaniu, dostawie materiałów, wybudowaniu, przeprowadzeniu prób i testów oraz rozruchu próbnego obiektów dotyczących instalacji do oddzielania ropy naftowej podczas procesu wydobycia gazu ziemnego (dalej: Inwestycja) na rzecz polskiego podmiotu (dalej: Zamawiający). W związku z realizacją inwestycji Spółka, wraz z dwoma innymi podmiotami (polskim podmiotem i zagranicznym rezydentem podatkowym), zawarła umowę konsorcjum (dalej: Konsorcjum).

Inwestycja jest regulowana jedną umową zawartą pomiędzy liderem Konsorcjum a Zamawiającym. Umowa ta zawiera określony zakres prac oraz kwotę wynagrodzenia i nie dokumentuje podziału obowiązków pomiędzy członków Konsorcjum. Podział odpowiedzialności w ramach zakresu prac oraz podział wynagrodzenia pomiędzy członków Konsorcjum jest regulowany umową ustanawiającą Konsorcjum.

W świetle założeń dotyczących realizacji Inwestycji, członkowie Konsorcjum będą zobowiązani do wykonania prac inżynieryjnych, zamawiania materiałów, prac budowlanych, przeprowadzenia prób i testów oraz próbnego rozruchu. W ramach Inwestycji, określona liczba modułów zostanie wybudowana przez Konsorcjum. Zgodnie z umową Konsorcjum, każdy z członków Konsorcjum będzie zobowiązany do wykonania określonego zakresu prac. Funkcje, jakie w ramach Konsorcjum będzie pełnić Spółka, będą obejmowały zaprojektowanie oraz wybudowanie pewnych modułów na terenie realizacji inwestycji oraz dostawę materiałów niezbędnych do ukończenia tych modułów.

Zgodnie ze specyfikacją zawartą w umowie na realizację Inwestycji oraz umową Konsorcjum, w celu dostarczenia tych modułów / systemów, Spółka będzie odpowiedzialna za wykonanie następujących prac:

*   przeprowadzenie podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (w Polsce i we Włoszech),
*   prac instalacyjno-montażowych w Polsce wykonywanych przez polskich podwykonawców pod nadzorem Spółki,

*   dostawa materiałów i urządzeń niezbędnych do wykonania modułów,

*   wykonanie testów oraz rozruchu próbnego modułów, za których wykonanie odpowiedzialna będzie Spółka,
*   przeprowadzenie szkoleń dla personelu Zamawiającego.

Zgodnie z umową Konsorcjum, liderem Konsorcjum będzie polski podmiot, zarejestrowany dla celów podatku VAT w Polsce. Podmiot ten będzie odpowiedzialny za dokonywanie rozliczeń pomiędzy Zamawiającym a członkami Konsorcjum w związku z realizacją Inwestycji. W tym celu lider Konsorcjum będzie. wystawiał faktury VAT na rzecz Zamawiającego, zaś członkowie Konsorcjum będą wystawiać faktury na rzecz lidera Konsorcjum. Na podstawie tych faktur członkowie Konsorcjum będą otrzymywać wynagrodzenie za prace wykonane w ramach realizacji Inwestycji. Za czynności wykonane przez Spółkę w ramach każdego etapu realizacji Inwestycji zostaną wystawione odrębne faktury na rzecz lidera Konsorcjum (zgodnie z harmonogramem fakturowania).

Planowany okres prac prowadzonych przez pracowników Spółki na terenie Polski wyniesie ponad 30 miesięcy. W związku z realizacją Inwestycji, Spółka planuje oddelegować do Polski na czas realizacji Inwestycji około 20 pracowników, którzy będą bezpośrednio zatrudnieni przy jej realizacji. Zadania tych pracowników będą dotyczyły wyłącznie nadzoru nad pracami budowlanymi oraz koordynacji prac z innymi członkami Konsorcjum. Dodatkowo, część pracowników Spółki oddelegowanych do Polski zaangażowana będzie w kwestie administracyjne związane z realizacją Inwestycji (np. kwestie księgowe związane z Inwestycją). W Polsce nie będzie osób bądź organów, które byłyby uprawnione do podejmowania wiążących decyzji dotyczących zarówno działalności Spółki, jak i realizacji głównych założeń Inwestycji, w tym istotnych decyzji dotyczących zakupów (osoby będące w Polsce nie będą podejmowały w szczególności decyzji na temat zakupu materiałów). Spółka pragnie jednocześnie podkreślić, iż uprawnienia tych pracowników będą ograniczone, gdyż wszelkie kluczowe decyzje związane z realizacją Inwestycji (np. zmiany zakresu prac, modyfikacja terminarza itp.), z wyłączeniem decyzji dotyczących bieżącego sposobu wykonania instalacji, będą podejmowane w siedzibie Spółki we Włoszech. Po zakończeniu realizacji Inwestycji, pracownicy Spółki oddelegowani do wykonywania swoich obowiązków w Polsce opuszczą terytorium Polski. Szkolenia dla personelu Zamawiającego mogą być prowadzone przez te same osoby, które zostały oddelegowane do Polski w celu realizacji Inwestycji (szkolenia dotyczyć będą dostarczenia informacji na temat obsługi wybudowanych modułów w początkowym okresie po próbnym rozruchu w ramach Inwestycji). W miejscu realizacji Inwestycji, Spółka będzie również czasowo wynajmować pomieszczenie dla celów administracyjnych i socjalnych. Dodatkowo Spółka pragnie podkreślić, iż w miejscu realizacji Inwestycji nie będzie sprzętu .budowlanego oraz urządzeń będących własnością Spółki. Całość sprzętu budowlanego, wykorzystywanego przy realizacji Inwestycji, będzie należeć do podwykonawców Spółki.

Spółka pragnie wskazać, iż przeważająca część materiałów wykorzystanych w procesie konstrukcyjnym zostanie sprowadzona z zagranicy, ale niewykluczone jest, że pozostała część zostanie nabyta również w Polsce. Przeprowadzenie szkoleń dla personelu Zamawiającego będzie miało na celu dostarczenie informacji na temat wybudowanych modułów w początkowym okresie po próbnym rozruchu w ramach Inwestycji. Możliwym jest, iż szkolenia będą prowadzone przez te same osoby, które były oddelegowane do zakładu w celu realizacji Inwestycji. W związku z faktem, iż prace wykonywane w Polsce przez pracowników Spółki przekroczą 12 miesięcy, na terenie Polski powstanie zakład Spółki. Zgodnie bowiem z art. 5 umowy z dnia 21 czerwca 1985 r. między Rządem Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz.U. z 1989 r., Nr 62, poz. 374; dalej: polsko-włoska UPO lub UPO), zakładem jest budowa lub montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy. Tym samym, zgodnie z postanowieniami polsko-włoskiej UPO, część dochodów Spółki osiągniętych w związku z realizacją Inwestycji, będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: PDOP). Z tego względu, Spółka będzie dokonywać rozliczeń dla celów PDOP w Polsce.

Mając na uwadze powyższe, Spółka pragnie potwierdzić, iż jedynie część dochodów, która jest związana bezpośrednio z budową lub montażem powinna być alokowana do zakładu i opodatkowana PDOP w Polsce.

Prace, które zdaniem Spółki mają źródło w Polsce i przychód oraz koszty z tytułu ich wykonania powinny zostać przyporządkowane do polskiego zakładu i opodatkowane w Polsce to:

*   prace instalacyjno-montażowe w Polsce wykonywane przez polskich podwykonawców pod nadzorem Spółki,

*   wykonanie testów oraz rozruchu próbnego modułów, za których wykonanie odpowiedzialna będzie Spółka, podstawowe oraz zaawansowane prace inżynieryjne i projektowe (wyłącznie w części w jakiej będą one realizowane w Polsce),

*   szkolenia dla personelu Zamawiającego.

Natomiast, pozostałe prace wykonywane przez T w ramach realizacji Inwestycji, w szczególności:

*   dostawa materiałów i urządzeń niezbędnych do wykonania modułów,

*   przeprowadzenie podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (w części w jakiej będą one realizowane we Włoszech),

*   nie powinny zostać przypisane do polskiego zakładu i opodatkowane w Polsce.

Na podstawie umów regulujących relacje oraz zakres odpowiedzialność pomiędzy członkami Konsorcjum Spółka będzie miała możliwość wyodrębnienia części przychodów i kosztów z tytułu prac związanych z polskim zakładem i przychodów oraz kosztów z tytułu prac, które nie powinny zostać przypisane do polskiego zakładu. Dodatkowo, Spółka podkreśla, iż w celu prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce posiada spółkę zależną. Jednak Spółka ta nie będzie w żadnym stopniu zaangażowana w realizację Inwestycji. Podmiot zależny Spółki został utworzony w Polsce w celu prowadzenia odrębnej działalności gospodarczej niż działalność, którą Spółka będzie prowadzić za pośrednictwem zakładu. Pomiędzy polskim podmiotem zależnym a zakładem Spółki w Polsce nie będą zachodzić żadne zależności formalne. Brak będzie również jakichkolwiek stosunków zarządczo-decyzyjnych pomiędzy tymi podmiotami.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1\. Czy wskazane powyżej zasady alokacji przychodów i kosztów do polskiego zakładu Spółki stanowiącego budowę albo montaż są prawidłowe tj. do zakładu powinny zostać przyporządkowane i opodatkowane w Polsce wyłączenie przychody i koszty z tytułu:

*   prac instalacyjno-montażowych w Polsce wykonywanych przez polskich podwykonawców pod nadzorem Spółki,
*   wykonania testów oraz rozruchu próbnego modułów, za których wykonanie odpowiedzialna będzie Spółka,
*   podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (wyłącznie w części w jakiej będą one realizowane w Polsce),
*   przeprowadzenia szkoleń dla personelu Zamawiającego.

2\. Czy wskazane powyżej zasady alokacji przychodów i kosztów do kraju rezydencji Spółki są prawidłowe tj. Spółka powinna opodatkować wyłącznie we Włoszech przychody i koszty z tytułu:

*   dostawy materiałów i urządzeń niezbędnych do wykonania modułów,
*   przeprowadzenia podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (w części w jakiej będą one realizowane we Włoszech).

Stanowisko Spółki

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 3 ust. 2 ustawy o PDOP podatnicy, którzy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają w Polsce obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych na terytorium Polski. Powyższa zasada znajduje również swoje odzwierciedlenie w postanowieniach polsko-włoskiej UPO. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 UPO „,zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.” Na podstawie wyżej wskazanego przepisu należy stwierdzić, iż zakres opodatkowania PDOP w Polsce zysków Spółki, zostanie ograniczony jedynie do tej części zysków, która może być bezpośrednio przypisana jej polskiemu zakładowi. Zgodnie z art. 5 UPO, gdy spółka będąca rezydentem podatkowym na terenie Włoch prowadzi w Polsce budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy, uznaje się, że Spółka ta posiada w Polsce zakład w rozumieniu UPO. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że Spółka będzie posiadać na terenie Polski zakład.

Należy podkreślić, iż tytułem, z którego T będzie posiadać w Polsce zakład, stanowiącym podstawę do obciążenia części jego dochodów PDOP w Polsce, będą prowadzone w Polsce przez okres przekraczający 12 miesięcy prace budowlano - montażowe związane z realizacją Inwestycji. Zatem opodatkowaniu PDOP w Polsce powinny podlegać jedynie dochody Spółki, powstałe w związku posiadanym zakładem, a więc z prowadzoną za pośrednictwem tego zakładu działalnością budowlano - montażową.

Natomiast zyski związane z pozostałymi czynnościami zmierzającymi do realizacji Inwestycji, które nie będą bezpośrednio związane z polskim zakładem, nie powinny być do tego zakładu alokowane. W rezultacie zyski te nie powinny podlegać opodatkowaniu PDOP w Polsce.

Podobnie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 sierpnia 2006 r. (II FSK 392/06), gdzie stwierdzono, że „(\`(...)\`) przedmiotem działalności „zakładu” skarżącej Spółki była jw. budowa i montaż, a więc działalność polegająca na wykonywaniu określonych czynności, a nie wytwór tej działalności” oraz „Pojęcie „budowa i montaż” jako szczególna forma działalności uznawanej za zakład oznacza bowiem działalnością o charakterze usługowym, polegająca na wykonywaniu czynności budowlano - montażowych”. W związku z powyższym sąd stwierdził, iż „zyski wyłącznie z takich usług mogą być przypisane przedsiębiorstwu zagranicznemu jako uzyskane przez prowadzony w drugim państwie zakład wykonujący budowę albo montaż przez okres przekraczający określony Umową czas”. Analogicznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2002 r. (SA/Sz 830/01), w którym stwierdzono, iż „(\`(...)\`) zasadnym jest przyjęcie, iż zakres użytego w Umowie pojęcia „ budowa albo montażu rozciąga się na różnego rodzaju prace budowlano-montażowe, wykonywane w państwie źródła w określonym miejscu i przez określony czas. Pojęcie „budowa albo montaż” jako szczególna forma działalności uznawanej za „zakład” oznacza zatem działalność o charakterze usługowym, polegająca na wykonywaniu czynności budowlano- montażowych, a zatem zyski wyłącznie z takich usług mogą być przypisane przedsiębiorstwu zagranicznemu jako uzyskane przez prowadzony w drugim państwie zakład wykonujący budowę albo montaż przez okres przekraczający określony Umową czas. Tak więc, jakkolwiek zakres pojęcia „.budowa albo montaż” jest maksymalnie szeroki i rozciąga się niewątpliwie na wszelkiego rodzaju prace budowlane i montażowe, obejmując także planowanie i nadzór nad tymi pracami, gdy wykonywane są przez przedsiębiorcę prowadzącego budowę, to niewątpliwie do zakresu tego pojęcia nie daje się zaliczyć takich czynności, które polegają na dostawie /sprzedaży/, na rzecz podmiotu zlecającego wykonanie tych prac, towarów stanowiących materiały i urządzenia użyte do budowy lub montażu.” Ponadto, bezzasadność przypisywania zakładowi stanowiącemu plac budowy (a więc powstałemu na skutek wykonywania prac budowlano - montażowych przez okres dłuższy niż wskazane w UPO 12 miesięcy) zysków innych, niż pochodzące z budowy i montażu, potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym wyroku z 4 sierpnia 2006 r. powołując się na wolę Państw - stron umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, której wyrazem są zapisy umów; „Skoro strony (strony umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania - przyp. Spółki) postanowiły, że przedmiotem opodatkowania będzie zysk „budowy i montażu to nie było powodu, aby takiemu „zakładowi” przypisać inne dochody Spółki nawet te wynikające z czynności związanych z budową i montażem ale ani budową ani montażem niebędącymi.

Na taką metodologię wskazuje również art. 7 ust. 2 UPO, zgodnie z którym (\`(...)\`) jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zysk które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.” Analiza tego przepisu, nie daje podstaw do przypisywania polskiemu zakładowi innych zysków niż te, które zostały osiągnięte za pośrednictwem tego zakładu. Podobne stanowisko w odniesieniu do analogicznego przepisu umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku wyraził Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym wyżej wyroku z 29 października 2002 r., gdzie stwierdzono, że „zasada przypisywania zakładowi takich zysków, jakie możliwe byłyby przezeń do osiągnięcia w przypadku wykonywania takiej samej działalności lub podobnej oraz w warunkach ta ich samych lub podobnych jako podmiot samodzielny, niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem macierzystym, nie oznacza bynajmniej możliwości przypisywania temu zakładowi zysków abstrakcyjnych, lecz odnosi się do zysków rzeczywiście za jego pośrednictwem przez Przedsiębiorstwo zagraniczne osiągniętych.”

Stanowisko Spółki w zakresie pytania 1

Zdaniem Spółki, w świetle przytoczonych argumentów należy uznać, iż do zakładu Spółki mogą zostać przypisane jedynie te zyski, którą wiążą się bezpośrednio z pracami świadczonymi za pośrednictwem tego zakładu tj. z tytułu:

*   prac instalacyjno-montażowych w Polsce wykonywanych przez polskich podwykonawców pod nadzorem Spółki,
*   wykonania testów oraz rozruchu próbnego modułów, za których wykonanie odpowiedzialna będzie Spółka,
*   podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (wyłącznie w części w jakiej będą one realizowane w Polsce),
*   przeprowadzenia szkoleń dla personelu Zamawiającego.

Prace te bowiem będą realizowane w miejscu montażu w Polsce za pośrednictwem zakładu w ramach budowy lub montażu.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania 2

Natomiast, pozostałe prace wykonywane przez T w ramach realizacji Inwestycji, tj.:

1.  dostawa materiałów i urządzeń niezbędnych do wykonania modułów,
2.  przeprowadzenie podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (w części w jakiej będą one realizowane we Włoszech),

*   nie mogą zostać przypisane do zakładu i ze względu na powyższe przychody i koszty z ich tytułu nie mogą zostać opodatkowane w Polsce.

Z przywołanych orzeczeń jasno wynika, iż „budowa i montaż” oznacza działalność o charakterze usługowym, wykonywaną w państwie źródła w określonym miejscu i czasie. Działalność taka nie obejmuje czynności z budową i montażem niezwiązanych, w szczególności polegających na dostawie/sprzedaży towarów użytych do budowy / montażu na rzecz podmiotu zlecającego wykonanie tych prac. W rezultacie, przychody i koszty z tytułu takich dostaw mogą być opodatkowane wyłącznie we Włoszech:

Spółka wzkazuje, iż przeważająca część materiałów zostanie sprowadzona z zagranicy, ale niewykluczone, że część zostanie nabyta również w Polsce. Spółka uważa, iż nawet w takiej sytuacji zysk z tytułu dostaw materiałów na rzecz Zleceniodawcy może podlegać opodatkowaniu wyłącznie we Włoszech. Nie ma bowiem żadnych podstaw dla różnego traktowania dostaw towarów w zależności czy zostały one nabyte w Polsce czy za granicą Należy podkreślić, iż wszelkie istotne decyzje dotyczące zakupów będą dokonywane we Włoszech (osoby będące w Polsce nie będą podejmowały istotnych decyzji dotyczących zakupów materiałów. W Polsce nie będzie osób bądź organów, które byłyby uprawnione do podejmowania wiążących decyzji dotyczących zarówno działalności Spółki, jak i realizacji głównych założeń Inwestycji. W tym miejscu obecni będą jedynie pracownicy (inżynierowie) Spółki, których zadaniem będzie nadzór nad wykonaniem prac zleconym podwykonawcom oraz pracownicy zajmujący się zadaniami czysto administracyjnymi związanymi z prowadzeniem Inwestycji. Jedyne decyzje, które mogą zostać przez nich podjęte dotyczą bieżącego sposobu wykonania prac montażowych.. Natomiast wszelkie istotne decyzje mające wpływ na realizację Inwestycji w części, za którą odpowiedzialna będzie Spółka, będą podejmowane we Włoszech. Spółka uważa, iż przychody i koszty alokowane do części podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych wykonywanych we Włoszech powinny podlegać opodatkowaniu wyłącznie we Włoszech, gdyż będą one realizowane poza terytorium Polski, bez pośrednictwa zakładu.

Podsumowując, z przywołanych orzeczeń oraz argumentacji Spółki jasno wynika, iż do zakładu powstałego z tytułu budowy lub montażu można przypisać dochody uzyskane za pośrednictwem zakładu z działalności o charakterze usługowym, bezpośrednio związanej z budową i montażem, wykonywanej w Polsce (działalność taka nie obejmuje czynności z budową i montażem niezwiązanych, w szczególności polegających na dostawie/sprzedaży towarów używanych do budowy). Ze względu na powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż następujące prace wykonywane w ramach realizacji Inwestycji:

1.  dostawa materiałów i urządzeń niezbędnych do wykonania modułów,
2.  przeprowadzenie podstawowych oraz zaawansowanych prac inżynieryjnych i projektowych (w części w jakiej będą one realizowane we Włoszech), nie mogą zostać przypisane do zakładu Spółki i ze względu na powyższe przychody i koszty z ich tytułu nie mogą zostać opodatkowane w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.