Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.457.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Opodatkowanie darowizny budynku wraz z działką.
Słowa kluczowe: budynek
darowizna
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT w związku z
    przekazaniem nieruchomości w formie darowizny oraz braku obowiązku korekty podatku
    VAT od wydatków związanych z nakładami poniesionymi na budynek.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej w
    sklepie spożywczym oraz organizacji przyjęć okolicznościowych. Jest Pan zarejestrowany
    jako podatnik VAT czynny.
    W latach 2001-2005 na posiadanej nieruchomości wybudował Pan budynek użytkowy jako
    własną inwestycję. Odliczał Pan VAT naliczony od wydatków związanych z budową
    budynku. Od 2006 r. we wspomnianym budynku na zlecenie klientów organizował Pan
    przyjęcia okolicznościowe (np. wesela). Usługi organizacji przez Pana przyjęć w budynku
    stanowiły odpłatne świadczenie usług opodatkowane VAT.
    Mimo w praktyce zakończonych prac budowlanych, budynek nie został nigdy formalnie
    odebrany, tzn. nie uzyskał Pan pozwolenia na użytkowanie, lecz złożył zawiadomienie o
    zakończeniu budowy ze skutkiem dalszych zaleceń z nadzoru budowlanego, które nie
    zostały zrealizowane do dnia dzisiejszego.
    Budynek nigdy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Od 2021 r.
    budynek nie jest wykorzystywany przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej, w
    szczególności w budynku nie są już organizowane przyjęcia. Od 2016 r. nie ponosił Pan
    nakładów na budynek.
    Zamierza Pan przekazać synowi w ramach darowizny budynek wraz z gruntem, na którym
    jest posadowiony.
    Pytania
    Czy darowizna będzie stanowiła dostawę towarów zwolnioną z VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Czy w związku z darowizną będzie Pan zobowiązany do korekty odliczonego podatku VAT
    od wydatków związanych z nakładami poniesionymi na budynek?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym:
    Darowizna będzie stanowiła dostawę towarów zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W związku z darowizną nie będzie Pan zobowiązany do korekty odliczonego podatku VAT
    od wydatków związanych z nakładami poniesionymi na budynek.
    Uzasadnienie stanowiska
    Ad 1
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez
    podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części,
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Skoro przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu wytworzenia budynku, to darowizna Nieruchomości będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jednak wskazana dostawa towarów powinna być zwolniona z podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie ze wskazanym przepisem zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli
    lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Pierwszym zasiedleniem jest zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.
    W analizowanej sprawie upłynęły już ponad dwa lata od rozpoczęcia użytkowania
    budynku na Pana własne potrzeby. W budynku, bowiem na zlecenie klientów organizował
    Pan przyjęcia okolicznościowe (np. wesela) już od 2006 r.
    Dodatkowo, w okresie ostatnich dwóch lat nie ponosił Pan nakładów na budynek, a w
    szczególności nie ulepszał budynku w zakresie przekraczającym 30% jego wartości
    początkowej. Z tego powodu planowana darowizna nie będzie następowała w ramach
    pierwszego zasiedlenia, ani w okresie dwóch lat po pierwszym zasiedleniu, lecz później.
    Mając powyższe na uwadze, Pana zdaniem, darowizna będzie stanowiło dostawę towarów
    zwolnioną z VAT.
    Ad 2
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik jest zobowiązany do
    skorygowania wcześniej odliczonego podatku VAT od wydatków poniesionych na te
    towary i usługi, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez
    podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy.
    Jak zostało to wskazane w opisie stanu faktycznego, nigdy nie wprowadził Pan budynku do
    ewidencji środków trwałych. W związku z tym art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług nie będzie miał zastosowania w analizowanej sprawie, a w konsekwencji nie będzie
    Pan zobowiązany do korekty podatku naliczonego w przypadku darowizny budynku.
    Mając powyższe na uwadze, Pana zdaniem, w związku z darowizną nie będzie Pan
    zobowiązany do korekty odliczonego podatku VAT od wydatków związanych z nakładami
    poniesionymi na budynek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
        1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
          pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
          akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
          stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
        2) wszelkie inne darowizny
        - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia
          kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
          importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 14a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem
    opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na
    który zostały one przekazane (darowane).
    W tym miejscu należy odnieść się do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) – zwanej dalej Kodeks cywilny, zgodnie z
    którym:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

    Z powołanego powyżej przepisu prawa cywilnego wynika zatem, że umowa darowizny
    należy do umów cywilnoprawnych przenoszących prawo własności na nabywcę
    określonych towarów (rzeczy).
    Umowa darowizny jest czynnością prawną, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do
    jednostronnego bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku na rzecz
    obdarowanego, przy równoczesnym braku nałożenia na niego obowiązku świadczenia w
    zamian za uczynioną darowiznę. Korzyść osiągana przez jedną stronę umowy nie znajduje
    odpowiednika po drugiej stronie.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do
    zasady, za podatnika podatku od towarów i usług.
    Z wniosku wynika, że zamierza Pan przekazać w darowiźnie synowi budynek.
    Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana na cele prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej. Od wydatków związanych z wybudowaniem budynku odliczył
    Pan podatek VAT.
    W związku z powyższym w odniesieniu do nieruchomości przekazanej w formie darowizny
    będzie działał Pan jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    prowadzący działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, a dostawa ta będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2
    ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości
    zabudowanych zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.
    I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedlenie - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust.
    8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków
    albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Pana wątpliwości w złożonym wniosku dotyczą możliwości zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT dostawy (darowizny) nieruchomości.
    Wskazał Pan, że w latach 2001-2005 wybudował budynek użytkowy jako własną
    inwestycję. Od 2006 r. organizował Pan w tym budynku, na zlecenie klientów, przyjęcia
    okolicznościowe (np. wesela). Usługi organizacji przez Pana przyjęć w budynku stanowiły
    odpłatne świadczenie usług opodatkowane VAT. Od 2016 r. nie ponosił Pan nakładów na
    budynek.

    W związku z powyższym w odniesieniu do ww. budynku nastąpiło pierwsze zasiedlenie i
    od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minie okres dłuższy niż dwa lata.
    Ponadto wskazał Pan, że na przestrzeni ostatnich dwóch lat budynek nie był ulepszany.
    Zatem, dla transakcji dostawy (darowizny) budynku usługowego wykorzystywanego w
    prowadzonej działalności gospodarczej zostaną spełnione warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W konsekwencji dostawa gruntu, na którym posadowiony jest budynek przy
    uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta będzie zwolnieniem od
    podatku od towarów i usług.
    Z uwagi na fakt, że dostawa ww. nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy
    wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
    Pana kolejne wątpliwości dotyczą tego czy w związku z darowizną nieruchomości będzie
    Pan zobowiązany do korekty odliczonego podatku VAT od wydatków związanych z
    nakładami poniesionymi na budynek.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90
      ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
      zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:

      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W myśl art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
        1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze
          wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami
          opodatkowanymi;
        2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
          korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
          związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
          niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W myśl art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że podatnik ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz jest zobowiązany do dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany
    przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Jednocześnie ww. przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych
    składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników
    majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę

    dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie tj. dla nieruchomości
    przez 10 lat.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w latach 2001-2005 wybudował Pan budynek
    użytkowy. Odliczał Pan VAT naliczony od wydatków związanych z budową budynku. Od
    2006 r. we wspomnianym budynku na zlecenie klientów organizował Pan przyjęcia
    okolicznościowe (np. wesela). Od 2021 r. budynek nie jest wykorzystywany przez Pana w
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Odnosząc się więc do Pana wątpliwości wskazać należy, że licząc od roku, w którym
    budynek został oddany do użytkowania (2006 r.) do momentu jego darowizny na rzecz
    Pana syna, nieruchomość ta była przez Pana wykorzystywana w działalności gospodarczej
    przez około 15 lat. Stwierdzić zatem należy, że w omawianym przypadku minął 10-letni
    okres korekty i w konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty
    odliczonego podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budynek.
    Pana stanowisko, z którego wynika, że w związku z darowizną nie będzie Pan zobowiązany
    do korekty odliczonego podatku VAT od wydatków związanych z nakładami poniesionymi
    na budynek uznałem za prawidłowe. Jednakże nadmieniam, że bez znaczenia pozostaje w
    niniejszej sprawie fakt, że omawianego budynku nie wprowadził Pan do ewidencji
    środków trwałych. Brak obowiązku dokonania korekty w Pana sytuacji wynika bowiem z
    uwagi na to, że dla zbywanej nieruchomości okres korekty wynosi 10 lat niezależnie czy
    została ona wprowadzona do ewidencji środków trwałych, a okres ten w przedstawionych
    okolicznościach już minął.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.