Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-55/09/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-24
Teza: Eksport towarów a dostawa krajowa
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; dostawa-dostawa towarów; eksport-eksport towarów; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2009 r. (data wpływu 21 stycznia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie eksportu towarów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie eksportu towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (Sp. z o.o.) z siedzibą w B. dokonała sprzedaży towarów na rzecz kontrahenta krajowego – N. dokumentując sprzedaż stawką w wysokości 22%. Towar został wyeksportowany do Kazachstanu na rzecz tego nabywcy krajowego. Bezpośrednim eksporterem nie był Wnioskodawca, ale firma z Niemiec. Skany dokumentu celnego SAD zostały przesłane do Wnioskodawcy. Nabywca zakwestionował stawkę podatku VAT, twierdząc iż z uwagi na fakt wyeksportowania towaru do Kazachstanu przysługuje stawka w wysokości 0%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę w wysokości 22% jest prawidłowa?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in.:

*   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
*   eksport towarów.

W art. 2 pkt 8 ustawy o podatku VAT zdefiniowano pojęcie „eksport towarów”, przez które należy rozumieć potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty Europejskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonywany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.

W eksporcie towarów stawka podatku VAT wynosi 0% zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się w eksporcie towarów, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopie dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określone w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Dokumentem potwierdzającym wywóz towarów jest jednolity dokument administracyjny – SAD, z którego karta 3 przeznaczona jest dla zgłaszającego. Co do zasady urzędem celnym wyprowadzenia towaru jest ostatni urząd celny zanim towary opuszczą obszar Wspólnoty, który nadzoruje i ostatecznie potwierdza fakt fizycznego wyprowadzenia towarów.

Podatnik polski występujący jako eksporter pośredni nie będzie więc dysponował oryginałem dokumentu celnego SAD. Dokument ten będzie w posiadaniu podmiotu, który bezpośrednio dokonywał zgłoszenia i wywozu towaru poza obszar Wspólnoty.

Fakt ten, nie będzie co do zasady przeszkodą w zastosowaniu przez eksportera pośredniego stawki 0%, pomimo nie figurowania na dokumencie celnym SAD, o ile oczywiście zostaną spełnione warunki określone w art. 41 ust. 11 ustawy.

Oznacza to, jeżeli przed złożeniem deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym Wnioskodawca dokona przedmiotowej dostawy będzie posiadał kopię dokumentu potwierdzającego wywóz towarów, a z dokumentu tego będzie wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. W przypadku braku odpowiednich dokumentów celnych do dnia złożenia deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży, sprzedaż tę należy wykazać ze stawką krajową (22%), a po otrzymaniu dokumentów dokonać stosownej korekty podatku VAT w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzyma kopię dokumentu.

Z posiadanych przez eksportera pośredniego dokumentów celnych powinna wynikać tożsamość towarów będących przedmiotem dostawy i wywozu. Oznacza to, że z dokumentu celnego powinno wynikać, że są to te same towary, które polski dostawca sprzedał. A zatem na dokumencie celnym powinny znaleźć się takie same oznaczenia towaru (co do nazwy, kody, sygnatury towaru, itp.), które umieszczone były na fakturze sprzedaży, jaką wystawił polski sprzedawca. W dokumencie celnym można również zawrzeć odesłanie do faktury wystawionej przez dostawcę.

Z przedstawionego dokumentu celnego wynika, że bezpośrednim eksporterem była firma z Niemiec. Z dokumentu tego nie można jednak w żaden sposób ustalić tożsamości towaru, który podlegał sprzedaży. Być może wynika to również z faktu, ze przedmiotem eksportu do Kazachstanu było więcej towarów, w tym również ten sprzedawany przez Wnioskodawcę.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca nie spełnił wymogów do zastosowania stawki eksportowej 0% i miał obowiązek wykazania tej sprzedaży jako krajowej. Zatem postępowanie Wnioskodawcy było w tej sytuacji prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlega eksport towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1) (…).

Jak wynika z powyższego, ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy towar będący przedmiotem dostawy eksportowej:

*   jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, lub
*   gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Wobec powyższego, aby uznać daną czynność za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce czynność określona w przepisach art. 7 ustawy,
*   następnie, w konsekwencji tej czynności, dochodzi do wywozu towaru z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych przesłanek powoduje, iż nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

W związku z powyższym wywóz towaru winien nastąpić z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium Wspólnoty, a wywozu towarów winien dokonać Wnioskodawca lub podmiot działający na jego rzecz albo też nabywca mający siedzibę poza terytorium kraju lub podmiot działający na jego rzecz.

Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza terytorium UE i na niego wystawione są dokumenty eksportowe jako zgłaszającego towar do odprawy celnej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz. W tym przypadku polski eksporter sprzedaje towary podmiotowi zagranicznemu, który wywozi je lub zleca ich wywóz poza granicę Wspólnoty.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonał sprzedaży towarów na rzecz kontrahenta krajowego, dokumentując sprzedaż stawką podatku VAT w wysokości 22%. W opisanym przez Wnioskodawcę przypadku nie wystąpił eksport bezpośredni, bowiem ani Wnioskodawca ani upoważniony przez niego podmiot, nie dokonał wywozu towarów poza terytoriom UE, w wykonaniu dostawy tych towarów.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku nie wystąpił u Wnioskodawcy również eksport pośredni, bowiem nie dokonał on dostawy na rzecz nabywcy mającego siedzibę poza terytorium kraju, który następnie dokonałby wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty lub zleciłby wywóz towarów osobie trzeciej na swoją rzecz.

W związku z powyższym, dostawa będąca przedmiotem wniosku nie spełnia definicji eksportu. Jest to zatem dostawa krajowa, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, według obowiązujących dla danego towaru stawek podatku VAT.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.