Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/436-139/10/TJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-09-30
Teza: Opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy pożyczki zawartej za granicą, której przedmiot w momencie dokonania czynności również znajdował się poza terytorium RP.
Słowa kluczowe: pożyczka; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2010 r. (data wpływu 5 lipca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. (data wpływu 25 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - **jest prawidłowe,** jednakże z innych względów, niż wskazane we wniosku.

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. (Wnioskodawca) została zawiązana na mocy umowy z dnia 25 marca 2010 r. Z uwagi na zamierzoną działalność (wytwarzanie energii elektrycznej), kosztowną w zakresie jej rozpoczęcia m.in. poprzez poniesienie dużych kosztów dzierżawy gruntów oraz budowy elektrowni wiatrowych, Spółka zawarła umowę pożyczki, służącą zapewnieniu jej płynności płatniczej. Pożyczka zawarta została z osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Niemczech. Osoba ta nie jest bezpośrednim udziałowcem Spółki, jest jednak prezesem innej spółki, która reprezentuje jednego z udziałowców Wnioskodawcy. Pożyczkodawca nie jest podmiotem zarejestrowanym dla celów podatku od towarów i usług w Polsce, nie podlega też opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej w żadnym z krajów Unii Europejskiej. Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym dla podatku od towarów i usług w Polsce. Umowa pożyczki zawarta została na terytorium Niemiec. W dniu zawarcia umowy jej przedmiot znajdował się na rachunku bankowym pożyczkodawcy w Niemczech. Strony umowy uzgodniły, że kwota pożyczki zostanie przekazana z konta pożyczkodawcy w Niemczech na konto pożyczkobiorcy w Polsce, a konkretnie na jego rachunek walutowy. Przedmiotową umową zostało ustalone także wynagrodzenie pożyczkodawcy z tytułu udzielenia pożyczki w postaci odsetek w wysokości 6% naliczanych w skali roku, a płatnych na koniec każdego roku kalendarzowego. W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazuje, że udzielenie przez pożyczkodawcę przedmiotowej pożyczki mieści się w grupowaniu 65.22.10 PKWiU, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. jako usługa udzielania pożyczek świadczonych poza systemem bankowym. Pożyczkodawca prowadzi działalność gospodarczą co powoduje, że spełnia on definicję podatnika zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie sprostowano wniosek podkreślając, że pożyczkodawca jest udziałowcem Wnioskodawcy, a nie reprezentantem udziałowca, oraz że jest podatnikiem podatku od wartości dodanej. Odsetki określone w umowie pożyczki, należne pożyczkodawcy, będą wymagalne na koniec stycznia roku następnego i przekazywane na konto pożyczkodawcy w banku, który nie ma siedziby na terytorium Polski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zawarcie przedmiotowej umowy pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy umowa pożyczki jest usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług. Wynika to z faktu, że udzielenie pożyczki za wynagrodzeniem w postaci odsetek, na rzecz Spółki stanowi usługę finansową. Tego rodzaju usługi, jako wymienione w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego od podatku od towarów i usług. Spółka jako usługobiorca tej usługi zobowiązana będzie rozpoznać ją jako import usług, stosownie do art. 28b ustawy o VAT i wykazać w kwocie należnych odsetek w deklaracji VAT-7 w poz. 37 i 39, w miesiącu, w którym odsetki są należne. Z uwagi na powyższe, przedmiotowa umowa pożyczki podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Co do zasady umowa pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, jednakże art. 2 pkt 4 przewiduje sytuacje, w których czynności objęte zakresem ustawy podlegają wyłączeniu z opodatkowania. Nie podlegają podatkowi czynności (w tym umowy pożyczki) jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy spółki i jej zmiany
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zatem w tej konkretnej sytuacji czynność pożyczki, jako zwolniona z podatku VAT nie rodzi obowiązku podatkowego po stronie pożyczkobiorcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, jednakże z innych względów, niż wskazane we wniosku.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649) podatkowi temu podlegają:

1.  następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

3.  zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
4.  orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Stosownie do art. 1 ust. 4 ww. ustawy czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle powyższego przepisu opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega umowa pożyczki, której przedmiot w chwili zawarcia umowy znajduje się na terytorium Polski. W przypadku gdy przedmiotem pożyczki są rzeczy, w tym pieniądze, znajdujące się za granicą, umowa pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych o ile pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Polski i umowę zawarto na terytorium Polski. Konstrukcja tego przepisu wskazuje, że oba ww. warunki muszą być spełnione kumulatywnie. Nie wystąpienie jednego z nich powoduje, że czynność taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że dla potrzeb sfinansowania swojej działalności Spółka zawarła umowę pożyczki z osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania w Niemczech. Przedmiot umowy – pieniądze – w chwili jej zawarcia znajdowały się za granicą, pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa została zawarta w Niemczech. Taki stan sprawia, że opisana we wniosku czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z uwagi na niespełnienie przesłanek określonych w art. 1 ust. 4 pkt 2.

Dlatego też, w związku z faktem, że umowa pożyczki w opisanym stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych bezprzedmiotowe jest rozstrzyganie w przedmiocie wyłączenia z opodatkowania tej czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w powiązaniu z regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.