Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1062.2025.1.AKO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT. Brak obowiązku
naliczania podatku należnego. Prawo do odliczenia części
podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących Wydatki
bieżące związane z infrastrukturą kanalizacyjną.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
instalacja-instalacja wodno-kanalizacyjna
odliczenia-prawo do odliczenia
współczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    · opodatkowania odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych,
    · prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki mieszane przy
      zastosowaniu prewspółczynnika metrażowego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1153, dalej: „ustawa o
    samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność
    do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone wart. 7
    ustawy o samorządnie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane obejmują m.in.
    sprawy wodociągowi zaopatrzenia w wodę.
    Obecnie w strukturze organizacyjnej Gminy występują następujące jednostki budżetowe:
    jednostki oświatowe, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej (dalej: „GOPS”) oraz Gminny
    Zakład Usług Wodnych (dalej: „GZUW” lub „Zakład”). Jednostki te objęte są centralizacją
    rozliczeń VAT i wykazują osiągany obrót łącznie z Urzędem Gminy w jednej deklaracji VAT
    (pliku JPK_V7M) składanej z podaniem danych Gminy.
    Gmina, za pośrednictwem Zakładu, w zakresie swojej działalności świadczy usługi m.in. w
    zakresie dostawy wody. Usługi te świadczone są na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców
    oraz innych instytucji spoza scentralizowanej dla celów VAT struktury organizacyjnej
    Gminy, dalej nazywanych w niniejszym wniosku łącznie: „Odbiorcami zewnętrznymi”.
    Dostarczanie wody ma jednak miejsce również w ramach struktury organizacyjnej Gminy,
    tj. woda jest dostarczana:
      -do scentralizowanych dla celów VAT jednostek organizacyjnych Gminy (jednostki
        oświatowe, GOPS), oraz
      -w ramach zużycia własnego Gminy, tj. w szczególności do budynku Urzędu Gminy
        (który jest jednocześnie siedzibą pomieszczeń administracyjnych GZUW) oraz
        zużycia w obiektach (zasadniczo nieruchomościach komunalnych Gminy), za które
        Gmina nie pobiera wynagrodzenia od innych podmiotów (mieszkańców,
        przedsiębiorców oraz innych instytucji spoza scentralizowanej dla celów VAT
        struktury organizacyjnej Gminy). W przypadku powyższych podmiotów Zakład
        zasadniczo wystawia noty obciążeniowe za dostarczanie wody. W dalszej części
        niniejszego wniosku scentralizowane dla celów VAT jednostki Gminy, Urząd Gminy i
        GZUW (mający siedzibę w Urzędzie Gminy), a także nieruchomości komunalne w
        zakresie zużycia, od którego Wnioskodawca nie pobiera wynagrodzenia od innych
        podmiotów spoza scentralizowanej dla celów VAT struktury organizacyjnej Gminy,
        nazywane będą łącznie „Odbiorcami wewnętrznymi”. Ponadto, do zużycia na rzecz
        Odbiorców wewnętrznych zaliczone jest także incydentalne zużycie wody na cele
        przeciwpożarowe poprzez hydranty (ilość m3 w tym zakresie Gmina określa na
        bazie danych udostępnianych przez Państwową Straż Pożarną).
    Do realizacji powyższych zadań, tj. świadczenia usług dostarczania wody do Odbiorców
    zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych służy posiadana przez Gminę infrastruktura
    wodociągowa (dalej: „infrastruktura wodociągowa”). Natomiast jednostką organizacyjną
    odpowiedzialną za zarządzanie tą infrastrukturą jest Zakład.

    I. Opis przedmiotu wniosku
    Wnioskodawca zakresem wniosku obejmuje wydatki ponoszone w związku z realizacją
    inwestycji pn. „..." (dalej: „Inwestycja”) w zakresie infrastruktury wodociągowej, dalej
    określanej w niniejszym wniosku jako: „Infrastruktura” lub „SUW”.
    Należy podkreślić, że Infrastruktura jest/będzie wykorzystywana w ramach działalności
    Zakładu, który za pomocą tej infrastruktury wykonuje / będzie wykonywał zadania z
    zakresu dostarczania wody. Co istotne, ww. wydatki są/będą każdorazowo
    dokumentowane wystawianymi przez dostawców i usługodawców na Gminę fakturami
    VAT, na których Gmina oznaczona jest/będzie jako nabywca towarów i usług.
    Gmina podkreśla, że przedmiotem wniosku są wyłącznie te wydatki inwestycyjne związane
    bezpośrednio i wyłącznie z Infrastrukturą, nazywane dalej łącznie w niniejszym wniosku
    „Wydatkami", w zakresie których Gmina nie jest/nie będzie w stanie dokonać alokacji
    bezpośredniej, tj. przyporządkowania do prowadzonej przez Gminę działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT, zwolnionej z opodatkowania lub działalności innej niż
    gospodarcza, gdy przynajmniej w części służyć one będą działalności gospodarczej Gminy
    opodatkowanej VAT.
    II. Sposób wykorzystania Infrastruktury
    Infrastruktura, której dotyczą objęte wnioskiem Wydatki, jest/będzie wykorzystywana w
    ten sposób, że w przytłaczającej większości służy/będzie służyć do działalności
    gospodarczej Gminy opodatkowanej VAT, polegającej na odpłatnym świadczeniu usług
    dostarczania wody do Odbiorców zewnętrznych. Świadczenie tych usług jest/będzie
    dokumentowane przez Gminę zasadniczo wystawianymi na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych fakturami z wykazanym na nich podatkiem VAT należnym.
    Niemniej, w zasadniczo marginalnej części Infrastruktura ta jest/będzie również
    wykorzystywana na potrzeby dostarczania wody do Odbiorców wewnętrznych.
    Przedmiotowa Infrastruktura jest/będzie zatem również wykorzystywana w zasadniczo
    marginalnym zakresie do działalności innej niż działalność gospodarcza Gminy.
    III. Metoda kalkulacji prewspółczynnika rozważana przez Gminę
    Mając powyższe na uwadze. Gmina rozważa odliczanie podatku VAT naliczonego
    wykazanego na fakturach dokumentujących Wydatki w oparciu o prewspółczynnik
    kalkulowany na bazie następującego wzoru uwzględniającego udział dostarczonej wody w
    m3 do Odbiorców zewnętrznych w całości dostarczonej wody w m3, tj. łącznie do
    Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych w danym roku kalendarzowym:
    PRE = woda dostarczona do OZ(m3) /woda dostarczona do OZi OW(m3)
    gdzie:
    PRE - oznacza prewspółczynnik,
    OZ - oznacza Odbiorców zewnętrznych,
    OW - oznacza Odbiorców wewnętrznych.
    Przedstawiony przez Gminę wzór kalkulacji proporcji oparty na danych w zakresie ilości
    metrów sześciennych dostarczonej wody będzie na potrzeby niniejszego wniosku
    określany jako „prewspółczynnik metrażowy”.
    IV. Informacje dodatkowe dot. pomiaru ilości dostarczonej wody
    Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i
    zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 757), określanej dalej jako
    „ustawa o zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków”:
    „3. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia,
    przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych odbiorców usług, które stanowią
    podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku wodomierza, biorąc pod uwagę

    specyfikę poszczególnych odbiorców usług oraz wskaźniki średniego zużycia wody
    określone w szczególności dla gospodarstw domowych, usług oraz innej działalności w
    miastach i na wsiach. ”
    Na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków,
    wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie
    określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz.U. z 2002 r„ nr 8 poz. 70), dalej określane
    jako: „rozporządzenie ws. norm zużycia”, w którym ustalono przeciętne normy zużycia
    wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej
    wody w razie braku wodomierza głównego.
    Gmina zaznacza, że w przypadku części Odbiorców wewnętrznych, jak i Odbiorców
    zewnętrznych, kalkulacja dostarczonej wody ustalana jest na podstawie przeciętnej normy
    zużycia wody, określonej w przytoczonym wcześniej rozporządzeniu ws. norm zużycia i
    zależnej od wskazanych w tym rozporządzeniu kryteriów (np. w przypadku Odbiorców
    zewnętrznych - od ilości mieszkańców w danym gospodarstwie). Co istotne, takie
    postępowanie jest powszechne i znajduje oparcie - poza przytoczonymi aktami prawnymi
    - również w szczególności w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki Wodnej i
    Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o
    zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i
    zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. z 2018 r., poz. 472).
    W przypadku pozostałej części Odbiorców wewnętrznych, jak i Odbiorców zewnętrznych,
    określenie ilości dostarczonej wody (wm3) dokonywane jest poprzez dokonanie
    odpowiednich odczytów zużycia wody z wodomierzy.
    Gmina szacuje, że prewspółczynnik metrażowy w każdym roku powinien znacznie
    przekroczyć 90%. Wnioskodawca na marginesie podkreśla, że sama ilość budynków
    należących do Odbiorców zewnętrznych, które są podłączone do Infrastruktury jest dużo
    większa od ilości budynków zajmowanych przez Odbiorców wewnętrznych.
    Jednocześnie Gmina zaznacza, że na przestrzeni lat prewspółczynnik metrażowy może
    ulegać niewielkim wahaniom, niemniej jednak w każdym roku będzie zasadniczo -
    zdaniem Gminy - możliwie jak najbardziej odzwierciedlać rzeczywisty stopień
    wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej Gminy opodatkowanej VAT oraz
    do działalności innej niż gospodarcza.
    Gmina dodatkowo informuje, że w skład infrastruktury wodociągowej wchodzą/mogą
    wchodzić hydranty, zamontowane na/przy sieciach wodociągowych, przez które
    przepływa woda, która została/zostanie uzdatniona w SUW. Przedmiotowe hydranty służą
    /mogą służyć w szczególności:
        - odpowietrzaniu sieci wodociągowej (odpowietrzanie takie ma na celu m.in.
          zapewnienie prawidłowego ciśnienia wody w sieci wodociągowej),
        - płukaniu wodociągów celem usunięcia osadów.
    Oznacza to, że hydranty - analogicznie jak infrastruktura wodociągowa (w tym SUW) -
    służą dostawie wody do Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych.
    Niemniej, może się zdarzyć, że hydranty wchodzące w skład infrastruktury wodociągowej
    są/będą wykorzystywane również dla celów przeciwpożarowych. Gmina bowiem na
    podstawie art. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 188) realizuje m.in. przedsięwzięcia mające na celu ochronę życia,
    zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem poprzez zapobieganie powstawaniu i
    rozprzestrzenianiu się pożaru. Gmina jednocześnie podkreśla, że jakiekolwiek
    wykorzystanie hydrantów wchodzących w skład infrastruktury wodociągowej w celach
    przeciwpożarowych jest hipotetyczne (może w ogóle nie wystąpić), zwłaszcza że
    funkcjonujące na terenie Gminy jednostki straży pożarnej mogą korzystać z punktów

    poboru wody zlokalizowanych poza obszarem infrastruktury wodociągowej, a jeżeli już
    występuje, to wykorzystanie ich jest absolutnie marginalne (pożary wymagające użycia
    hydrantów i wody przez nie dostarczanej zdarzają się niezwykle rzadko).
    Aby podkreślić marginalny charakter używania hydrantów na cele przeciwpożarowe,
    Gmina pragnie przedstawić dane porównawcze. W odniesieniu do całej sieci
    wodociągowej, znajdującej się na terenie Gminy, w 2024 r. łączna ilość wody dostarczonej
    wyniosła ok. ... m3, z czego - zgodnie z danymi udostępnianymi przez Państwową Straż
    Pożarną, w2024 r. dogaszenia pożarów na terenie całej Gminy zużyto ... m3 wody
    pochodzącej z hydrantów (łącznie z całej sieci wodociągowej), czyli ok. 0,037%(!) wody
    dostarczonej. Niemniej, zużycie wody na cele przeciwpożarowe Gmina ostrożnościowo
    traktuje jako zużycie własne w ramach hydrantów, tj. powiększające ilość m3 wody
    doprowadzonej na rzecz Odbiorców wewnętrznych. Takie ostrożnościowe działanie Gminy
    zapewnia w szczególności zdaniem Gminy, że:
        - Gmina stosując prewspółczynnik metrażowy nie dokona odliczenia VAT
          naliczonego w wysokości większej, niż proporcjonalnie przypadająca na
          działalność gospodarczą opodatkowaną VAT,
        - sposób obliczenia prewspółczynnika metrażowego zapewnia dokonanie
          obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie
          w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
          przypadającej na wykonywane przez Gminę w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane.
    Na marginesie Gmina zaznacza, że wykorzystanie wody w celach związanych z
    funkcjonowaniem samej Infrastruktury (np. wody zużywanej na cele technologiczne) jest
    uwzględniane w opisanym sposobie określenia proporcji w taki sposób, że nie zwiększa
    ani licznika ani mianownika, gdyż woda ta służy działalności opodatkowanej VAT (Odbiorcy
    zewnętrzni), jak i działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT (Odbiorcy wewnętrzni)
    dokładnie w takim stopniu, jaki odpowiada udziałowi wody zużytej na cele opodatkowane
    VAT w sumie zużycia na cele opodatkowane VAT i niepodlegające VAT. W konsekwencji,
    niezasadne byłoby uwzględnianie jej w danych dot. obrotu wewnętrznego,
    pomniejszających proporcję jako dane niezwiązane z działalnością gospodarczą. Podobna
    sytuacja zachodzi w przypadku strat na sieci, które również są naturalną konsekwencją
    dostaw wody do obu kategorii odbiorców, przez co również nie są uwzględniane w
    kalkulacji prewspółczynnika metrażowego.
    Tytułem przykładu Gmina pragnie wskazać, że według danych zebranych w 2024 r.
    przedmiotowy prewspółczynnik metrażowy wyliczony dla posiadanej przez Gminę
    infrastruktury wodociągowej kształtuje się za 2024 r. następująco:
      • ilość m3 wody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych („z VAT”): ... m3;
      • ilość m3 wody dostarczonej na rzecz Odbiorców wewnętrznych („bezVAT”): ... m3;
    tym samym, prewspółczynnik metrażowy za 2024 r. wyniósł:
    ... / (... + ...) = 99,06%
    W związku z powyższym, prewspółczynnik metrażowy za 2024 r. wynosi (po zaokrągleniu):
    100%.
    V. Informacje dodatkowe dot. prewspółczynnika Urzędu Gminy
    Obrót z działalności gospodarczej Urzędu Gminy (stanowiący licznik prewspółczynnika z
    Rozporządzenia) realizowany jest m.in. w ramach dostawy nieruchomości oraz dochodów
    z najmu i dzierżawy składników majątkowych. Pozycje te nie mają żadnego związku z
    wykorzystaniem Infrastruktury ani ponoszonych w związku z nią przez Gminę wydatków
    (w tym Wydatków, których dotyczy niniejszy wniosek).

    Dochody wykonane Gminy stanowiące podstawę do obliczenia dochodów wykonanych
    urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego w rozumieniu rozporządzenia
    ws. prewspółczynnika mogą obejmować np. następujące pozycje:
      •część wyrównawcza subwencji ogólnej,
      •część oświatowa subwencji ogólnej,
      •udział w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa,
      •wpływy z podatku rolnego, podatku leśnego, podatku od spadków i darowizn, podatku
        od czynności cywilnoprawnych oraz podatków i opłat lokalnych od osób fizycznych,
      •wpływy z podatku rolnego, podatku leśnego, podatku od czynności cywilnoprawnych,
        podatków i opłat lokalnych od osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych,
      •świadczenia wychowawcze-dotacje,
      •świadczenia rodzinne, świadczenie z funduszu alimentacyjnego oraz składki na
        ubezpieczenia emerytalne i rentowe z ubezpieczenia społecznego.
    Są to największe wartościowo pozycje mogące składać się na zdecydowaną większość
    dochodów wykonanych Urzędu Gminy i nie mają one żadnego związku z Infrastrukturą.
    Jednocześnie Gmina podkreśla, że realizowane dochody osiągane z tytułu świadczenia
    usług w zakresie dostarczania wody stanowią wobec wszystkich wpływów osiąganych
    przez Gminę w różnych obszarach działalności zasadniczo niewielki procent, a tym samym
    ich udział w preproporcji dochodowej jest niewielki.
    Gmina wskazuje również, że prewspółczynnik obliczony wg rozporządzenia ws.
    prewspółczynnika dla Urzędu Gminy wynosi / powinien wynieść nie więcej niż zaledwie
    kilkanaście procent.
    VI. Informacje dodatkowe dot. prewspółczynnika GZUW
    Prewspółczynnik w przypadku jednostki budżetowej kalkuluje się zgodnie z
    rozporządzeniem ws. prewspółczynnika jako stosunek rocznego obrotu z działalności
    gospodarczej zrealizowanego przez jednostkę budżetową, stanowiącego część rocznego
    obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej do dochodów
    wykonanych jednostki budżetowej. Według wyliczeń Gminy, prewspółczynnik obliczony w
    sposób zgodny z literalnym brzmieniem przepisów rozporządzenia ws. prewspółczynnika
    dla GZUW (posiadającego status jednostki budżetowej) kształtuje się w wysokości ok. 50%,
    tj. znacznie odbiega od prewspółczynnika metrażowego.
    VII. Charakterystyka działalności Odbiorców wewnętrznych
    Gmina informuje, że Odbiorcy wewnętrzni, na rzecz których jest dostarczana woda
    zasadniczo korzystają z przedmiotowych usług przede wszystkim w celu realizacji zadań
    publicznoprawnych (niepodlegających opodatkowaniu VAT), a także - choć w stosunkowo
    znikomym zakresie - zadań mieszczących się w zakresie działalności gospodarczej, tj.
    zadań opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT.
    W ramach działalności Urzędu Gminy realizowane są przede wszystkim czynności
    związane z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT, polegającą na realizacji
    zadań publicznoprawnych, obejmujących przykładowo zadania z zakresu poboru podatku
    od nieruchomości czy wydawania dowodów osobistych. Niemniej, w Urzędzie Gminy
    dokonywane są/mogą być również czynności związane z działalnością zwolnioną z
    opodatkowania VAT (np. w postaci dzierżawy gruntów gminnych przeznaczonych na cele
    rolnicze) oraz z działalnością opodatkowaną VAT (np. w postaci sprzedaży należących do
    Gminy gruntów budowlanych).
    W przypadku jednostek oświatowych Gmina wskazuje, że realizowane są w nich przede
    wszystkim statutowe zadania w zakresie edukacji i wychowania, które, jako zadania
    publicznoprawne, nie podlegają opodatkowaniu VAT. Niemniej jednak, w obrębie

    wspomnianych jednostek prowadzona jest/może być także działalność opodatkowana
    VAT (np. incydentalny wynajem pomieszczeń).
    Jeśli chodzi o GOPS, w jego ramach wykonywane są przede wszystkim zadania
    publicznoprawne związane z pomocą społeczną. Nie można wykluczyć prowadzenia w tej
    jednostce również czynności zwolnionych z zakresu niektórych działań opiekuńczych.
    GZUW realizuje działalność opodatkowaną w formie odpłatnego odbioru ścieków Z
    dostawy wody na rzecz Odbiorców zewnętrznych. Wykonuje on jednak również czynności
    poza VAT, świadcząc usługi na rzecz Gminy (usługi z zakresu odbioru ścieków/dostawy
    wody).
    Jeśli chodzi z kolei o dostarczenie wody do obiektów Gminy (zasadniczo nieruchomości
    komunalnych), za którą to dostawę Gmina nie pobiera wynagrodzenia od innych
    podmiotów, tj. mieszkańców, przedsiębiorców oraz innych instytucji spoza
    scentralizowanej dla celów VAT struktury organizacyjnej Gminy, a za które sama jest
    obciążana przez Zakład (np. na podstawie noty księgowej), należy wskazać, że dotyczyć
    ono może zwłaszcza działalności publicznoprawnej (np. z zakresu ochrony
    przeciwpożarowej) lub wykonywaniu czynności opodatkowanych (np. wynajem
    pomieszczeń) - niemniej, w przypadku braku obciążania (udokumentowanego fakturą z
    wykazanym VAT należnym) najemców za usługi dostawy wody do takich obiektów - usługi
    te traktowane są/będą przez Gminę ostrożnościowo na równi z dostarczeniem wody do
    Odbiorców wewnętrznych.
    Pytania
    1. Czy świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie
      dostarczania wody stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku?
    2. Czy Gmina ma/będzie mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur
      dokumentujących Wydatki, o których mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym,
      stosując przy tym odliczeniu przedstawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
      prewspółczynnik metrażowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Świadczenie odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    2. Gmina ma/będzie mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur
      dokumentujących Wydatki, o których mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu
      przyszłym, stosując przy tym odliczeniu przedstawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu
      przyszłym prewspółczynnik metrażowy.
    Ad 1
    I. Pojęcie podatnika VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję

    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na realizacji
    odpłatnych usług dostarczania wody jest działalnością gospodarczą („wszelka działalność
    usługodawców”).
    II. Czynności podlegające opodatkowaniu VAT
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów.
    W konsekwencji, należy uznać, iż świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody stanowi czynności podlegające
    opodatkowaniu VAT wykonywane w ramach prowadzonej przez Gminę działalności
    gospodarczej.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności dostarczania wody,
    czynności te nie będą podlegać takiemu zwolnieniu.
    III. Stanowisko organów podatkowych
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie, przykładowo, w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 1 kwietnia 2025 r. o sygn.
    0112-KDIL1-1.4012.21.2025.2.EB, w której DKIS zgodził się w pełni ze stanowiskiem
    wnioskodawcy, zgodnie z którym „świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków stanowi
    /stanowić będzie czynności podlegające opodatkowaniu VAT wykonywane w ramach
    prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej. Zważywszy natomiast, że ani ustawa
    o VAT ani też wydane na jej podstawie rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla
    czynności dostarczania wody czy odprowadzania ścieków, czynności powyższe nie będą
    podlegać takiemu zwolnieniu.".
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia
    17 czerwca 2025 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.224.2025.2.EJU, w której w zasadniczo
    analogicznym stanie faktycznym stwierdzono, że „usługi dostarczania wody do Odbiorców
    zewnętrznych są wykonywane odpłatnie w ramach stosunku cywilnoprawnego. Zatem w
    odniesieniu do tych usług nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i w
    konsekwencji nie mogą Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa wart. 15 ust. 6
    ustawy.

    W analizowanym przypadku działają Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, a ww. czynności - jako usługi zdefiniowane wart. 8 ust. 1 ustawy - podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT. (...) Odpłatne świadczenie usług dostawy wody nie zostało
    przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji
    podlega opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla tych usług".
    Oprócz powyższych interpretacji, stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w wielu
    innych interpretacjach, przykładowo w interpretacjach indywidualnych DKIS z dnia:
      - 29 listopada 2024 r. o sygn. 0111 -KDIB3-2.4012.591.2024.2.AR;
      - 7 października 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.368.2024.2.DS;
      - 13 października 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.470.2023.2.KK;
      - 6 lutego 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.759.2022.2.DK;
      - 3 listopada 2022 r. o sygn. 0113-KDIPT1 -2.4012.634.2022.1 .MC;
      - 25 października 2022 r. o sygn. 0112-KDIL1-2.4012.325.2022.2.WP;
      - 5 września 2022 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.399.2022.2.PS.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności dostarczania wody na
    rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowią działalność gospodarczą oraz czynności te są
    usługami opodatkowanymi VAT po stronie Gminy, niekorzystającymi ze zwolnienia z tego
    podatku.
    Ad 2
    I. Uwagi ogólne: Prawo do odliczenia w świetle ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa wart. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego (z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej
    sytuacji).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      • zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      • pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
        opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W niniejszej sprawie Infrastruktura niewątpliwie jest/będzie wykorzystywana w
    (zdecydowanie przeważającej) części do czynności opodatkowanych VAT, w zakresie
    działalności gospodarczej Gminy. Tym samym Gminie przysługuje/będzie przysługiwać
    prawo do odliczenia VAT naliczonego od Wydatków. Pozostaje jednak kwestia ustalenia
    zakresu tego prawa.
    II. Możliwość stosowania prewspółczynnika metrażowego (uwagi wstępne)
    Gmina podkreśla, że- jak wskazała powyżej - wykorzystuje/będzie wykorzystywać
    Infrastrukturę w przeważającej części na potrzeby świadczenia odpłatnych usług w
    zakresie dostarczania wody do Odbiorców zewnętrznych (tj. do czynności

    opodatkowanych VAT), jak również w niewielkim (zasadniczo marginalnym) stopniu w
    zakresie dostarczania wody do Odbiorców wewnętrznych (tj. w przeważającej części do
    czynności pozostających zdaniem Gminy poza zakresem regulacji ustawy o VAT).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, Infrastruktura jest/będzie przez nią wykorzystywana
    jednocześnie do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza.
    Gmina w zakresie objętych przedmiotem niniejszego wniosku Wydatków nie jest/nie
    będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania ponoszonych
    wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności jej
    zdaniem opodatkowanych VAT, zwolnionych z opodatkowania VAT lub niepodlegających
    ustawie o VAT.
    Niemniej, jak już wyżej wspomniano, Gmina jest/będzie w stanie precyzyjnie określić
    przestawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prewspółczynnik metrażowy, tj.
    procentowy udział dostarczonej wody w m3 do podmiotów spoza struktury organizacyjnej
    Gminy (działalność gospodarcza, czynności opodatkowane VAT) w całości dostarczonej
    wody w m3 w danym roku kalendarzowym.
    W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe możliwie najdokładniej
    odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury na terenie Gminy w
    odniesieniu do Wydatków (tj. wydatków inwestycyjnych dot. Infrastruktury, których Gmina
    nie jest/nie będzie w stanie jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów
    wykonywanej działalności).
    W ocenie Gminy zaproponowana przez nią metoda odpowiada specyfice wykonywanej
    przez Gminę działalności i dokonywanych przez nią nabyć w zakresie gospodarki
    wodociągowej (w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT), jak również oparta jest o
    zasadę neutralności podatku VAT.
    Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i rzetelnego
    wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z
    rodzajów czynności, do wykonywania których jest/ma być wykorzystywana Infrastruktura,
    a zatem w szczególności jest ona zdecydowanie bardziej reprezentatywna niż
    prewspółczynnik kalkulowany na bazie rozporządzenia ws. prewspółczynnika (w
    rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Gminy, w odniesieniu do Wydatków będących
    przedmiotem niniejszego wniosku, przysługuje/będzie przysługiwać jej prawo do
    odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących Wydatki w
    zakresie, w jakim Infrastruktura jest/będzie wykorzystywana do czynności
    opodatkowanych VAT przy zastosowaniu proporcji wyliczonej w przedstawiony w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym sposób (prewspółczynnik metrażowy).
    Obligatoryjne cechy prewspółczynnika w świetle Dyrektywy 112 (Dyrektywa Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej Dz.U.UEL347/1 z 11 grudnia 2006 r.) i orzecznictwa TSUE.
    Pokreślić należy, że głównym celem wprowadzenia do ustawy o VAT przepisów art. 86 ust.
    2a-2h dotyczących metody wyliczenia prewspółczynnika jest zobowiązanie podatników do
    dokonywania odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do czynności
    opodatkowanych - wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Ma to pozwolić na
    pełniejsze dostosowanie przepisów ustawy o VAT do prawa unijnego i orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). TSUE w wydanych wyrokach,
    przedstawia konieczność obliczania podatku naliczonego stosując prewspółczynnik, ale
    przy poszanowaniu prawa unijnego. Przykładowo w wyroku w sprawie C-437/06 Securenta
    Góttinger Immobilienanlagen und Vermógensmanagement AG przeciwko Finanzamt
    Góttingen: „(...) przepisy szóstej dyrektywy nie obejmują zasad, których przedmiotem są
    metody lub kryteria jakie państwa członkowskie są zobowiązane stosować, gdy przyjmują

    przepisy pozwalające na podział kwot podatku naliczonego - według których odpowiednie
    wydatki mają związek z działalnością gospodarczą lub działalnością niemającą charakteru
    gospodarczego. (...) W tych okolicznościach aby podatnicy mogli dokonywać koniecznych
    obliczeń, do państw członkowskich należy ustalenie metod i kryteriów właściwych dla tego
    celu, z poszanowaniem zasad, które stanowią podstawę wspólnego systemu podatku VAT.”
    W tym zakresie TSUE orzekł, że skoro szósta dyrektywa nie zawiera niezbędnych
    wskazówek dla takich liczbowych ustaleń, państwa członkowskie są zobowiązane do
    wykonywania swoich kompetencji z uwzględnieniem celu i struktury tej dyrektywy (zob.
    podobnie wyrok z dnia 14 września 2006 r. w sprawie C-72/05 Woliny).
    W szczególności, jak stwierdził rzecznik generalny w pkt 47 swojej opinii, „instrumenty,
    które państwa członkowskie mają przyjąć w tym zakresie, powinny szanować zasadę
    neutralności podatkowej, na której opiera się wspólny system podatku VAT (...) ustalenie
    metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność gospodarczą i
    działalność niemającą charakteru gospodarczego w rozumieniu szóstej dyrektywy należy
    do swobodnego uznania państw członkowskich, które korzystając z tego uprawnienia
    powinny uwzględniać cel i strukturę tej dyrektywy i na tej podstawie określić sposób
    obliczania obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie przypadających
    odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności".
    TSUE w wydanych wyrokach także wskazuje możliwość stosowania wielu metod wyliczania
    prewspółczynników. W cytowanym powyżej wyroku w sprawie C-437/06 TSUE w
    następujący sposób wypowiedział się odnośnie do różnych metod ustalenia
    prewspółczynnika: „Zatem państwa członkowskie powinny korzystać z przysługującego im
    swobodnego uznania w taki sposób, aby zapewnić, że odliczenie będzie dokonywane
    wyłącznie w odniesieniu do tej części podatku VAT, która jest proporcjonalna do kwoty
    przypadającej na czynności uprawniające do odliczenia. (...) Należy dodać, że w ramach
    korzystania złego uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w
    danym przypadku klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze
    innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej
    z tych metod".
    Powyższe uwagi należy rozpatrywać w kontekście zasady neutralności VAT, która
    stanowiła niejednokrotnie przedmiot rozważań TSUE. W cytowanym wcześniej wyroku
    TSUE w sprawie C-437/06 Securenta, wskazano, że: „System odliczeń ustanowiony przez
    szóstą dyrektywę ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT
    należnego lub zapłaconego w ramach jego całej działalności gospodarczej. Wspólny
    system podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatkowego
    neutralność każdej działalności gospodarczej - niezależnie od jej celu lub wyników (zob.
    wyroki: z dnia 14 lutego 1985 r. w sprawie 268/83 Rompelman, Rec. s. 655, pkt 19; z dnia
    15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 Ghent Coal Terminal, Rec. s. 1-1, pkt 15; i z dnia 21
    lutego 2006 r. w sprawie C-223/03 University of Huddersfield, Zb.Orz. s. 1-1751, pkt 47)’’.
    Należy podkreślić, iż zasada neutralności wymaga, aby sposób obliczenia odzwierciedlał
    obiektywnie rzeczywistą część wydatków na nabycie towarów i usług o mieszanym
    wykorzystaniu, które dają prawo do odliczenia.
    Podsumowując, w świetle orzecznictwa TSUE sposób określenia proporcji musi po
    pierwsze realizować zasadę neutralności VAT, po drugie ustalenie metod i kryteriów
    podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność gospodarczą i działalność
    niemającą charakteru gospodarczego, musi uwzględniać cel i strukturę Dyrektywy 112, a
    więc musi być to sposób obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie
    przypadających odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności, po trzecie możliwe
    jest stosowanie wielu metod wyliczania sposobu określenia proporcji.
    Przesłanka z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (konieczność stosowania preproporcji
    najbardziej odpowiadającej specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych nabyć).

    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Podstawową kwestią dla poprawnego zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT jest
    właściwe obliczenie sposobu określenia proporcji. Gmina pragnie podkreślić, iż w ustawie
    o VAT nie przewidziano jednego ściśle określonego sposobu kalkulacji proporcji.
    Równocześnie w art. 86 ust. 2c ustawy o VAT wskazano jedynie przykładowe dane, które
    można wykorzystać przy wyborze sposobu określenia proporcji. Należy jednak podkreślić,
    iż przepis ten wskazuje na dane, które podatnik może wykorzystać, nie wskazując
    jednocześnie na samą metodę obliczenia sposobu określenia proporcji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, danymi służącymi do obliczenia sposobu określenia
    proporcji mogą być w szczególności:
    - średnioroczna liczba osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    - średnioroczna liczba godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    - roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    - średnioroczna powierzchnia wykorzystywana do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Wskazane dane nie mają charakteru więżącego i stanowią jedynie wskazówki dla
    podatników, w oparciu o jakie metody możliwe jest obliczenie sposobu określenia
    proporcji. W tym zakresie stanowisko doktryny jednolicie prezentuje pogląd tożsamy ze
    stanowiskiem Gminy, jak wskazuje bowiem, przykładowo:
      - Tomasz Michalik: „Lista ujęta w ust. 2c ma charakter jedynie przykładowy i może być
        wykorzystywana przez podatnika jako pomoc. Podatnik może wybrać wszystkie
        dane z tych ujętych w ust. 2c albo też pominąć je, jeżeli uzna, że inna metoda w
        lepszym stopniu odnosi się do jego rodzaju działalności i dokonywanych nabyć
        towarów i usług." (T. Michalik, VAT. Komentarz, wyd. 13 Warszawa 2017, komentarz
        do art. 86);
      - Adam Bartosiewicz: „Jeśli wziąć pod uwagę, że określone wyżej sposoby liczenia
        prestruktury są jedynie przykładowe (zgodnie z ustawą), podatnik może
        przyjmować inne sposoby, w tym oparte na sui geneńs mutacji powyższych czy też
        ich połączeniu (na podstawie działań na macierzach, np. macierzy łączącej
        średnioroczne zatrudnienie ze sposobem wykorzystania powierzchni).’’ (A.
        Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. 11, komentarz do art. 86).

    W tym miejscu należy zaznaczyć, że niezależnie od tego, według jakiej metody sposób
    określenia proporcji został obliczony, w każdym przypadku musi on realizować kryteria
    wskazane w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, zgodnie z którym sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      • zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane; oraz
      • obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    Gmina wskazuje, że zgodnie z wykładnią językową powyższego przepisu, wskazane w nim
    przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, aby uznać, że dany sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć. Przesłanki te mają charakter klauzul generalnych, a
    więc nie jest możliwe wyinterpretowanie na ich podstawie jednoznacznej i uniwersalnej
    normy prawnej, która rozstrzygałaby, czy dany sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności. Jednakże, w opinii
    Gminy, wskazane powyżej przesłanki mają bardzo istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia,
    czy dany sposób określenia proporcji w pełni realizuje fundamentalne zasady podatku od
    towarów i usług (w tym w szczególności zasadę neutralności), a więc warunkują możliwość
    zastosowania przyjętego sposobu określenia proporcji. Dlatego też każdorazowo
    przyjmowany sposób określenia proporcji winien być przeanalizowany pod kątem
    zgodności z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    III. Przesłanka z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT (możliwość wyboru przez podatnika
      alternatywnej, bardziej reprezentatywnej proporcji)
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika.
    Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wprost jednak stanowi, że w przypadku, gdy podatnik (np.
    gmina), dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia uzna,
    że wskazany tam sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej działalności i nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji.
    Podkreślić więc należy w tym miejscu, że przepisy ustawy o VAT nie przewidują
    obowiązkowej dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego metody
    ustalania prewspółczynnika, choć metody takie zaproponował Minister Finansów w
    Rozporządzeniu. Warunkiem zastosowania innego prewspółczynnika jest jedynie
    wykazanie przez podatnika, że prewspółczynnik z rozporządzenia ws. prewspółczynnika
    nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i nabyć, a inny
    sposób określenia proporcji będzie bardziej reprezentatywny.
    TSUE w wydanych wyrokach także wskazuje możliwość stosowania wielu metod wyliczania
    prewspółczynników. W cytowanym powyżej wyroku w sprawie C- 437/06 TSUE w
    następujący sposób wypowiedział się odnośnie do różnych metod ustalenia
    prewspółczynnika: „Zatem państwa członkowskie powinny korzystać z przysługującego im

    swobodnego uznania w taki sposób, aby zapewnić, że odliczenie będzie dokonywane
    wyłącznie w odniesieniu do tej części podatku VAT, która jest proporcjonalna do kwoty
    przypadającej na czynności uprawniające do odliczenia. (...) Należy dodać, że w ramach
    korzystania z tego uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w
    danym przypadku klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze
    innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej
    z tych metod”.
    Dodatkowo, Gmina wskazuje, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z dnia 17
    lutego 2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez podatników
    prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, iż jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury
    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodą określenia
    prewspółczynnika, aniżeli ta przedstawiona w rozporządzeniu „pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą".
    W tej samej broszurze podkreślono również, że „Możliwe jest także zastosowanie kilku
    różnych metod w zależności od różnorodności prowadzonych przez podatnika rodzajów
    działalności lub w zależności od rodzajów dokonywanych nabyć, jeśli jest to uzasadnione
    ekonomicznie".
    Tym samym, w świetle powyższego Gmina jest zdania, że może zastosować inny sposób
    określenia proporcji niż ten przedstawiony w rozporządzeniu w sprawie
    prewspółczynnika, o ile będzie on bardziej reprezentatywny. Szczegółowe uzasadnienie w
    tym zakresie przedstawiono poniżej.
    IV. Niereprezentatywność prewspółczynnika kalkulowanego zgodnie z przepisami
      Rozporządzenia w stosunku do nabyć związanych z Infrastrukturą
    Zdaniem Gminy sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu ws.
    prewspółczynnika jest nieodpowiedni dla potrzeb ustalenia udziału działalności
    gospodarczej wykonywanej przez Gminę z wykorzystaniem Infrastruktury w całości
    działalności Gminy wykonywanej z użyciem tej Infrastruktury, bowiem nie odpowiada on
    specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie dostarczania wody i nie
    odzwierciedla właściwie skali wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy
    zakupów dotyczących tej Infrastruktury.
    Wynika to z faktu, że rozporządzenie ws. prewspółczynnika przewiduje konieczność
    zastosowania prewspółczynnika dochodowego, który opiera się na założeniu, iż jednostki
    samorządu terytorialnego „w pewnym tylko minimalnym zakresie podejmują działania
    podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, uregulowane w związku z tym w sposób
    specyficzny w ustawie o VAT (cyt. za: „Uzasadnienie Rządowego projektu ustawy o zmianie
    ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo zamówień publicznych",
    wprowadzającego regulacje w zakresie prewspółczynnika), czego w oczywisty sposób nie
    można odnieść do działalności związanej z dostarczaniem wody, w wyraźnie przeważający
    sposób będącej działalnością opodatkowaną.
    W tym zakresie przykładowo wskazać można, iż literalnie w świetle Rozporządzenia
    dochody wykonane Gminy stanowiące podstawę do obliczenia preproporcji kalkulowanej
    dla Urzędu Gminy, jako jednostki ponoszącej wydatki inwestycyjne, mogą obejmować m.
    in. następujące pozycje: część oświatową subwencji ogólnej, część wyrównawczą
    subwencji ogólnej, wpływy z podatków, dotacje celowe otrzymane z budżetu państwa na
    realizację zadań bieżących z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych
    Gminie.
    Z powyższego wynika, że większość dochodów wykonanych Urzędu Gminy nie ma
    żadnego związku z wykorzystaniem infrastruktury wodociągowej. Dochody te zwiększają

    jednak znacząco mianownik preproporcji z Rozporządzenia. Tym samym stosowanie
    rzeczonej proporcji prowadziłoby do nieproporcjonalnego (w praktyce nieproporcjonalnie
    niskiego) odliczenia VAT naliczonego. Jednocześnie Gmina pragnie zauważyć, że dochody
    osiągane z tytułu świadczenia usług w zakresie dostarczania wody stanowią wobec
    wszystkich wpływów osiąganych przez Gminę w różnych obszarach działalności niewielki
    procent, a tym samym ich udział w preproporcji dochodowej jest niewielki. Już z tego
    względu wydaje się oczywiste, że przy określaniu zakresu odliczenia VAT od Wydatków
    będących przedmiotem wniosku taka sytuacja jest nieprawidłowa i wręcz sprzeczna z
    wymogami określonymi wart. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT. Proporcja dochodowa nie tylko
    bowiem nie odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w sferze
    wodociągowej i specyfice związanych z nią nabyć, ale zupełnie tej specyfiki nie bierze pod
    uwagę.
    Z kolei wartość proporcji kalkulowanej dla GZUW, jako jednostki budżetowej
    wykorzystującej Infrastrukturę, może być obniżana poprzez uwzględnianie w mianowniku
    dochodów wykonanych jednostki budżetowej niezwiązanych z działalnością jednostki dot.
    gospodarki wodnej. Ponadto wskazać należy, że jednostka budżetowa uzyskuje/może
    uzyskiwać dochody także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli
    działalność polegająca na dostarczaniu wody. Jeśli wśród dochodów wykonanych
    jednostki budżetowej pojawiają się dochody z innych tytułów, włączanie ich w kalkulację
    proporcji czyni ją niereprezentatywną w odniesieniu do wydatków na Infrastrukturę - tak
    skalkulowany prewspółczynnik nie uwzględnia specyfiki nabyć związanych z działalnością,
    jaką jest dostarczanie wody.
    O ile zatem zastosowanie proporcji z rozporządzenia ws. prewspółczynnika może być
    uzasadnione w stosunku do wydatków ogólnych takich jak wydatki na używane przez
    pracowników materiały biurowe, które w przypadku podatnika, jakim jest Gmina zwykle
    służą całokształtowi działalności Gminy i wyliczenie możliwie rzetelnego stopnia ich
    wykorzystania do działalności gospodarczej może być nierealne, to w przypadku
    wydatków związanych z działalnością Zakładu w obszarze gospodarki wodnej sytuacja jest
    całkowicie odmienna. Gmina jest tutaj wstanie w możliwie precyzyjny sposób obliczyć,
    jaka część wydatków służy wyłącznie działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) za
    pomocą obiektywnego jej zdaniem kryterium, jakim jest ilość metrów sześciennych
    dostarczonej przy pomocy Infrastruktury wody.
    Powyższą okoliczność potwierdzają także wskazane przez Gminę w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego przykładowe dane. Należy bowiem zauważyć, że
    prewspółczynnik Urzędu nie powinien przekraczać kilkunastu procent, a prewspółczynnik
    Zakładu oscyluje wokół wartości 50%. Tymczasem wysokość prewspółczynnika
    metrażowego dla wydatków na gospodarkę wodną - wedle kalkulacji za 2024 r. -
    wynosiłaby (po zaokrągleniu) 100%.
    Tym samym, przy zobowiązaniu Gminy do stosowania proporcji określonej przepisami
    rozporządzenia ws. prewspółczynnika, Gmina mogłaby odliczyć jedynie pewien ułamek
    podatku VAT naliczonego od Wydatków, które służą niemalże wyłącznie działalności
    gospodarczej Gminy (czynnościom opodatkowanym VAT).
    Podsumowując - zdaniem Gminy - sposób określenia proporcji wskazany w
    rozporządzeniu w sprawie prewspółczynnika w sposób ewidentny nie odpowiada
    najbardziej specyfice działalności Gminy i dokonywanych nabyć w zakresie Infrastruktury.
    Opiera się on na założeniu, iż działalność Gminy w przeważającym stopniu jest
    działalnością niepodlegającą opodatkowaniu, co w żadnej mierze nie odpowiada specyfice
    działalności w obszarze gospodarki wodociągowej i dokonywanych w związku z tym nabyć.
    V. Reprezentatywność prewspółczynnika metrażowego w stosunku do Wydatków
    Zdaniem Gminy, prewspółczynnik metrażowy jest właściwą metodą obliczenia zakresu
    wykorzystania infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda ta bowiem:
      - opiera się na danych właściwych dla tej działalności,

      - eliminuje wpływ czynników niezwiązanych z wykorzystaniem Infrastruktury,
      - pozwala na możliwie najdokładniejsze ustalenie zakresu faktycznego zakresu
        wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej,
      - jest mierzalna za pomocą obiektywnych kryteriów i danych (ilość m3),
    - odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym (opiera się na realnym wykorzystaniu
      Infrastruktury),
      - pozostaje w zgodzie z zasadą neutralności i równości.
    Co więcej, to Wnioskodawca najlepiej zna specyfikę swojej działalności w zakresie
    świadczenia usług dostarczania wody. Uznać należy, że to właśnie on powinien wybierać
    metodę ustalenia sposobu określenia proporcji, która najlepiej odzwierciedli jej charakter.
    Organy podatkowe mogłyby zakwestionować prawidłowość przyjętej metody, gdyby
    prowadziła ona do ewidentnego zafałszowania obrazu działalności podatnika przez
    nieuzasadnione, wybiórcze ujęcie danych bądź ich zniekształcenie w taki sposób, aby
    sztucznie zawyżyć kwotę podatku VAT przypadającą na działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca poczynił wszelkie możliwe działania ku temu, aby możliwie najlepiej zostały
    spełnione warunki, o których mowa wart. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT w odniesieniu
    do Infrastruktury. Sposób określenia proporcji zaproponowany w Rozporządzeniu nie
    odnosi się stricte do danego rodzaju działalności (którą w tym przypadku jest działalność
    w zakresie świadczenia usług dostarczania wody), lecz jest uproszczoną, uniwersalną
    metodą, która powinna być stosowana, gdy podatnik nie jest wstanie ustalić bardziej
    reprezentatywnego sposobu określenia proporcji.
    W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, zdaniem Gminy zastosowanie
    sposobu określenia proporcji zaproponowanego w rozporządzeniu ws. prewspółczynnika
    w stosunku do Infrastruktury byłoby nieobiektywne, gdyż istnieje proporcja (metrażowa),
    która zdecydowanie pełniej i dokładniej oddaje specyfikę wykonywanej za pomocą
    Infrastruktury działalności.
    Należy podkreślić, że prewspółczynnik metrażowy odpowiada specyfice działalności
    Gminy związanej z dostarczaniem wody, bowiem w zdecydowanie przeważającej
    większości, już „na pierwszy rzut oka” Infrastruktura jest używana przede wszystkim do
    czynności opodatkowanych. Liczba budynków publicznych, które są podłączone do sieci
    wodociągowej jednostek samorządu terytorialnego najczęściej stanowi skrajnie
    nieznaczny ułamek wszystkich budynków, do których dostarcza się wodę (czasami jest to
    nawet stosunek jeden do stu lub kilkuset budynków). Jednocześnie oczywistym jest, że
    ilość wody dostarczonej do budynków prywatnych, których właściciele są obciążani „z
    VAT”, jest przytłaczająco większa niż ilość wody dostarczonej do budynków publicznych,
    których użytkownicy nie są obciążani w ogóle lub są obciążani „bez VAT” (zasadniczo w
    związku z centralizacją rozliczeń VAT). Samo intuicyjne więc spojrzenie prima facie
    wskazuje, żęto proporcja „metrażowa” wydaje się najodpowiedniejsza i bardzo precyzyjna,
    szczególnie że - jak wskazano w stanie faktycznym - Gmina jest wstanie w możliwie
    rzetelny sposób wskazać, ile wody dostarczanej jest do Odbiorców zewnętrznych
    (zasadniczo budynków prywatnych), a ile do Odbiorców wewnętrznych (zasadniczo
    budynków publicznych).
    Za prewspółczynnikiem metrażowym przemawia również fakt, że pozwala on na
    wyeliminowanie nierówności, do których nieuchronnie prowadziłoby stosowanie
    odliczenia na poziomie wynikającym z rozporządzenia ws. prewspółczynnika. W niemal
    identycznych sytuacjach faktycznych podatnicy bowiem doświadczaliby diametralnie
    różnych skutków podatkowych. Przykładowo, wybudowanie infrastruktury wodociągowej,
    która w 100% dostarczałaby wodę wyłącznie do budynków prywatnych, skutkowałyby
    odliczeniem 100% podatku VAT naliczonego, zaś wybudowanie infrastruktury
    wodociągowej, za pomocą której 99% wody byłoby dostarczane „komercyjnie”,
    umożliwiałoby odliczenie na poziomie kilku, kilkunastu lub kilkudziesięciu procent - w

    zależności od jednostki zarządzającej infrastrukturą (urząd obsługujący JST, jednostka
    budżetowa albo samorządowy zakład budżetowy), a bez jakiegokolwiek związku z
    faktycznym wykorzystaniem takiej infrastruktury. Prewspółczynnik metrażowy pozwala na
    uniknięcie tego typu dysproporcji, opierając się na możliwie rzetelnych danych związanych
    z faktycznym wykorzystaniem infrastruktury.
    W tym miejscu podkreślenia wymaga również to, iż w świetle brzmienia art. 86 ust. 2h
    ustawy o VAT proporcja inna niż określona w Rozporządzeniu nie musi być najbardziej
    adekwatna - wystarczy, aby wybrana przez podatnika metodologia była bardziej
    reprezentatywna niż proporcja wskazana w Rozporządzeniu. Oznacza to, że w sytuacji,
    gdy podatnik zaproponuje sposób, który pełniej odpowiada „specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności” oraz „dokonywanych przez niego nabyć” - a więc kryteriom
    wskazanym zarówno w art. 86 ust. 2b, jak również w art. 86 ust. 2a i 2h ustawy o VAT -
    może go jak najbardziej zastosować.
    Ponadto, zdaniem Gminy, na odpowiedniość prewspółczynnika metrażowego w
    zaistniałym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie mają również wpływu okoliczności
    związane z przyjętą metodologią pomiaru ilości dostarczonej wody. W szczególności
    Gmina zaznacza, że mimo braku zamontowania liczników u poszczególnych odbiorców
    dochodzi do w pełni miarodajnego ustalenia zużycia wody, przy czym stosowane są w tym
    celu przepisy powszechnie obowiązującego prawa, tj. ww. rozporządzenie ws. norm
    zużycia.
    Zgodnie z§ 1 tego rozporządzenia ustala się przeciętne normy zużycia wody dla
    poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej wody w
    razie braku wodomierza głównego. Normy te określa załącznik do rozporządzenia i są one
    obligatoryjne, tj. Gmina nie może tu posługiwać się innymi metodami, nie ma żadnej
    swobody, dowolności. Na ich podstawie Gmina jest w stanie możliwie precyzyjnie i w pełni
    zgodnie nakazem ustawodawcy obliczyć wysokość miesięcznej czy rocznej ilości
    dostarczonej wody do odbiorców. Co ważne, odbiorcy usług dostawy wody opłacają
    należne Gminie wynagrodzenie za usługi dostawy wody właśnie na podstawie tak
    ustalonych wartości zużycia. Wskazania te przekładają się zatem bezpośrednio na
    wysokość obrotu opodatkowanego VAT analogicznie jak wskazania wodomierzy.
    W konsekwencji, brak zamontowania wodomierzy nie wpływa zasadniczo w żaden sposób
    na prawidłowość czy dokładność zaproponowanej przez Gminę metody obliczenia
    prewspółczynnika. Bez względu na to, czy uwzględnione w liczniku prewspółczynnika
    zużycie (metry sześcienne) odbiorców wynika ze wskazań wodomierzy czy z przeciętnych
    norm zużycia narzuconych przez prawo, obie te wartości przekładają się bezpośrednio na
    obrót opodatkowany VAT, a zatem możliwie precyzyjnie reprezentują udział czynności
    opodatkowanych VAT w ogóle czynności, do których wykorzystywana jest Infrastruktura.
    Ponadto, w ocenie Gminy proporcja metrażowa jest reprezentatywna w przypadku, gdy jej
    mianownik oraz licznik nie są powiększane o zużycie wody na cele technologiczne czy też
    straty wody na sieci. Zużycia wody na ww. potrzeby nie da się jednoznacznie powiązać ani
    z dostawą wody do Odbiorców zewnętrznych, ani z dostawą wody na rzecz Odbiorców
    wewnętrznych - zużywana w ten sposób woda jest bowiem niezbędna dla prawidłowego
    funkcjonowania Infrastruktury, a tym samym, pośrednio służąc dostarczaniu wody na
    rzecz obu kategorii odbiorców, wykazuje związek z działalnością opodatkowaną Gminy na
    takim samym poziomie jak cała Infrastruktura. Nie bez znaczenia jest fakt, iż woda
    zużywana na cele technologiczne oraz straty na sieci nie generują obrotów, które mogłyby
    podlegać ocenie pod kątem opodatkowania VAT (innymi słowy, woda ta w ogóle nie jest
    przedmiotem dostawy). Niezasadne byłoby zatem uwzględnianie jej wdanych dot. obrotu
    wewnętrznego (pomniejszających proporcję jako dane niezwiązane z działalnością
    gospodarczą) czy też w danych dot. obrotu zewnętrznego (powiększających proporcję jako
    dane związane z działalnością opodatkowaną VAT).
    Podsumowując, zdaniem Gminy metoda metrażowa jest właściwą metodą obliczenia
    zakresu wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda ta bowiem

    opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie eliminuje wpływ
    czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta pozwala na możliwie
    dokładne ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania Infrastruktury do działalności
    gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych kryteriów i
    danych i możliwie odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym. Metoda ta pozostaje
    również w zgodzie z zasadami neutralności. I co najważniejsze - metoda ta bezsprzecznie
    jest bardziej reprezentatywna niż proporcja wskazana w Rozporządzeniu.
    VI. Działalność gospodarcza wykonywana przez Odbiorców wewnętrznych
    Ponadto, Gmina wskazuje, że zdaje sobie sprawę, że Wydatki służą również wykonywanej
    przez Odbiorców wewnętrznych działalności gospodarczej opodatkowanej VAT i
    zwolnionej z opodatkowania. Niemniej jednak podkreślić należy, że uwzględnienie tego
    faktu w kalkulacji prewspółczynnika metrażowego prowadziłoby do zwiększenia poziomu
    odliczenia, a tym samym nie stanowi obowiązku Wnioskodawcy. Gmina - mając na uwadze
    znikomy udział działalności gospodarczej w całości działalności wykonywanej przez
    Odbiorców wewnętrznych - założyła, że nie dokona nawet częściowego odliczenia VAT od
    wydatków na Infrastrukturę w zakresie, w jakim służy ona dostarczaniu wody do
    Odbiorców wewnętrznych (tj. intencją Gminy jest odliczenie podatku VAT naliczonego
    jedynie w części, w jakiej wydatki - zgodnie z prewspółczynnikiem metrażowym -
    przypadają na Odbiorców zewnętrznych). Pozostaje to w zgodzie z art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, z którego wynika pośrednio, iż podatnik - o ile taki jest jego wybór - może dokonać
    odliczenia na poziomie niższym niż rzeczywiście należny.
    Warto podkreślić, że powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie,
    w tym w wyroku NSA z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. I FSK 1457/19, gdzie uznano, iż
    „Podniesiony przez organ interpretacyjny zarzut, że proporcja ustalona przez Gminę jest
    nieadekwatna, gdyż nie uwzględnia tego, że "woda i ścieki zużyte/wytworzone przez
    własne jednostki organizacyjne mają pośredni związek nie tylko z działalnością inną niż
    gospodarcza, ale również - w pewnym zakresie – z działalnością gospodarczą" (s. 14
    uzasadnienia skargi kasacyjnej) jest o tyle nietrafiony, że prowadzi w istocie do wniosku o
    konieczności ustalenia szerszego niż zakłada to Gmina zakresu odliczenia
    (prewspółczynnik proponowany przez Gminę nie uwzględnia bowiem, że usługi
    świadczone na rzecz jednostek wewnętrznych Gminy mogą być pośrednio związane z
    dokonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych)”. Podobnie uznano w
    uzasadnieniach wyroku NSA z dnia 17 września 2020 r., sygn. I FSK 1417/18 oraz wyroku
    NSA z dnia 27 Lipca 2020 r., sygn. I FSK 772/18, a także sześciu wyroków NSA z dnia 19
    grudnia 2018 r. o sygn. IFSK 425/18, I FSK 715/18, I FSK 794/18, I FSK 795/18,1 FSK 1448/18
    oraz I FSK 1532/18.
    VII. Orzecznictwo sądów administracyjnych
    Końcowo, Gmina pragnie także zwrócić uwagę na fakt, że możliwość stosowania
    prewspółczynników innych niż ten określony rozporządzeniem ws. prewspółczynnika, jest
    potwierdzana przez sądy administracyjne. Przykładowo, w stanach faktycznych
    przedstawianych przez jednostki samorządu terytorialnego, NSA w wyrokach z dnia:
      - 14 maja 2021 r. o sygn. I FSK 1259/20,
      - 26 listopada 2020 r. o sygn. I FSK 926/19,
      - 15 października 2020 r. o sygn. I FSK 152/18,
      - 19 lutego 2020 r. o sygn. I FSK 1609/17,
      - 28 stycznia 2020 r. o sygn. I FSK 1114/19,
      - 17 grudnia 2019 r. o sygn. I FSK 1621/18,
      - 3 października 2019 r. o sygn. I FSK 654/19,
      - 16 lipca 2019 r. o sygn. I FSK 732/18

      - 9 lipca 2019 r. o sygn. I FSK 448/19 oraz I FSK 388/18,
      - 10 maja 2019 r. o sygn. akt I FSK 2220/18 oraz I FSK 1971/18,
      - 19 grudnia 2018 r. o sygn. I FSK 425/18, I FSK 715/18, I FSK 794/18, I FSK 795/18, I FSK
        1448/18 oraz I FSK 1532/18
    potwierdził, że jednostka samorządu terytorialnego może stosować inny
    prewspółczynnik aniżeli wynikający z Rozporządzenia.
    W uzasadnieniach powyższych orzeczeń podzielono stanowisko wyrażone w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2018 r., sygn. I FSK 219/18, w którym
    stwierdzono, że „Sąd odwoławczy nie podziela w tym względzie stanowiska
    prezentowanego w zaskarżonym wyroku, jakoby podatnik nie wykazał, by sugerowana
    przez niego metoda była reprezentatywna, a proporcja przewidziana w rozporządzeniu
    była nieodpowiednia. Podkreślenia wymaga, że prewspółczynnik obliczony przez Gminę
    opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (wielkość obrotu ustalona w oparciu o
    ilość zużytej wody i odprowadzonych ścieków) obrazujących specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej i- co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych - pozwala na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze. Nie sposób zgodzić się z
    twierdzeniem Sądu pierwszej instancji, jakoby porównanie wielkości prewspółczynników
    ustalonych na podstawie rozporządzenia (11%) i w oparciu o metodę przyjętą rzez Gminę
    (98-99%) nie miało znaczenia dla weryfikacji reprezentatywności poszczególnych
    sposobów ustalania proporcji, w sytuacji, gdy nie jest kwestionowana specyfika
    działalności wodno-kanalizacyjnej stanowiącej w przeważającej mierze działalność
    gospodarczą. (...) o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu odpowiada
    charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia specyfiki
    działalności wodno-kanalizacyjnej.” NSA podkreślał również w ww. wyrokach, że
    „Argument, że proporcja ustalona przez skarżącą jest nieadekwatna, gdyż nie uwzględnia,
    że "woda i ścieki zużyte/wytworzone przez własne jednostki organizacyjne mają pośredni
    związek nie tylko z działalnością inną niż gospodarcza, ale również - w pewnym zakresie –
    z działalnością gospodarczą" (s. 13 uzasadnienia) jest otyłe nietrafny, że prowadzi w istocie
    do wniosku o konieczności ustalenia szerszego niż zakłada to Gmina zakresu odliczenia
    (prewspółczynnik proponowany przez skarżącą nie uwzględnia bowiem, że usługi
    świadczone na rzecz jednostek wewnętrznych gminy mogą być pośrednio związane z
    dokonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych). ’’.
    Podobne stanowisko przedstawiono w licznych wyrokach wojewódzkich sądów
    administracyjnych, przykładowo w wyrokach:
    • WSA w Bydgoszczy z 15 grudnia 2020 r. o sygn. ISA/Bd 616/20: „W ocenie Sądu,
      zastosowanie metody wskazanej przez Gminę, w powiązaniu z przedstawioną
      argumentacją jest miarodajne, czytelne, opiera się na jednoznacznych kryteriach,
      obrazujących specyfikę prowadzonej przez Zakład działalności wodno-kanalizacyjnej, a
      w konsekwencji jest prawidłowe z perspektywy przepisów art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust.
      2h ustawy o VAT. Gmina w złożonym wniosku precyzyjnie wskazała zakres
      prowadzonej działalności i związanej wyłącznie z tą działalnością inwestycji w
      infrastrukturę wodnokanalizacyjną, której dotyczą nabywane towary i usługi, a także
      wskazała możliwość dokładnego obliczenia ilości wody dostarczanej do podmiotów
      zewnętrznych i wewnętrznych oraz odprowadzanych od tych podmiotów ścieków.
      Zaproponowany sposób określenia proporcji w oparciu o możliwe do ustalenia dane
      najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności
      wodnokanalizacyjnej i dokonywanych, związanych z tą działalnością nabyć towarów i
      usług. ”;
    • WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 sierpnia 2020 r. o sygn. I SA/Go 262/20: „Słusznie
      Gmina wskazuje, że zastosowanie klucza odliczenia, jakim jest pomiar metrów
      sześciennych wody i ścieków, będzie odzwierciedlał rzeczywiste wykorzystanie

      Infrastruktury w odniesieniu do wydatków, których Gmina nie jest w stanie
      jednoznacznie przyporządkować. Infrastruktura wykorzystywana będzie wyłącznie
      poprzez przesyłaną przez nią wodę i ścieki. Wydatki ponoszone w związku z budową a
      następnie z eksploatacją infrastruktury wiązać się będą wyłącznie z dostawą wody i
      odprowadzaniem ścieków, a zatem obliczając na podstawie zużytych metrów
      sześciennych udział wykorzystania infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT
      ustala się jednocześnie zakres wykorzystania tych wydatków do czynności
      opodatkowanych”;
    • WSA w Kielcach z 27 maja 2020 r. o sygn. I SA/Ke 48/20: „Gmina przedstawiła
      wystarczającą argumentację na potwierdzenie, że zaproponowany prewspółczynnik
      spełnia ustawowe przesłanki - odpowiada specyfice wykonywanej działalności i
      dokonywanych nabyć. We wniosku o wydanie interpretacji wskazała na możliwość, w
      przypadku zadań wodnokanalizacyjnych, przypisania wydatków inwestycyjnych i
      bieżących do działalności opodatkowanej, podkreślając ścisły, bezpośredni związek
      dokonywanych nabyć z prowadzoną działalnością gospodarczą w ramach dostarczania
      wody/odprowadzania ścieków, który to zakres może być procentowo wyodrębniony.
      Wskazała, że metoda kalkulacji prewspółczynnika odnosi się do obiektywnych,
      rzeczywistych danych dotyczących zużycia wody, odprowadzenia ścieków przez
      poszczególne kategorie odbiorców.";
    • WSA w Białymstoku z 26 lutego 2020 r. o sygn. I SA/Bk 736/19: „Tym samym Gmina, w
      celu dokładnego przyporządkowania podatku naliczonego do czynności dających
      prawo do odliczenia opracowała i w konsekwencji zaprezentowała we wniosku sposób
      określenia proporcji, który w ocenie Sądu w sposób bardziej obiektywny odzwierciedla
      część wydatków przypadających na działalność gospodarczą, tj. metody obliczenia
      proporcji ustalone w oparciu o udział, w jakim pozostają przychody z tytułu
      świadczonych usług dostawy wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków,
      wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich (świadczenia komercyjne) w ogóle
      przychodów z tytułu usług dostawy wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków
      wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich oraz Urzędu Gminy i jednostek
      organizacyjnych Gminy”.
    Analogiczne do powyższych wnioski płyną także z orzecznictwa sądowego w podobnych
    sprawach, w tym np. w wyrokach:
    • WSA w Warszawie z 27 marca 2019 r. o sygn. III SA/Wa 1944/18,
    • WSA w Łodzi z 3 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Łd 812/18,
    • WSA w Łodzi z 4 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/ Łd 50/19,
    • WSA w Warszawie z 9 kwietnia2019 r. o sygn. III SA/Wa 1943/18,
    • WSA w Łodzi z 9 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Łd 821/18,
    • WSA w Rzeszowie z 9 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Rz 69/19,
    • WSA w Poznaniu z 11 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Po 204/19,
    • WSA w Krakowie z 11 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Kr 171/19,
    • WSA w Rzeszowie z 16 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Rz 179/19,
    • WSA w Bydgoszczy z 17 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Bd 82/19,
    • WSA w Gliwicach z 24 kwietnia 2019 r. o sygn. III SA/Gl 18/19,
    • WSA w Łodzi z 25 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Łd 151/19,
    • WSA w Rzeszowie z 25 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Rz 180/19,
    • WSA w Łodzi z 29 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Łd 74/19,
    • WSA w Łodzi z 7 maja 2019 r. o sygn. I SA/Łd 49/19,

    • WSA we Wrocławiu z 23 maja 2019 r. o sygn. I SA/Wr 24/19,
    • WSA w Gdańsku z 28 maja 2019 r. o sygn. I SA/Gd 488/19,
    • wyroków WSA w Łodzi z 28 maja 2019 r. o sygn. I SA/Łd 204/19,1 SA/Łd 75/19,
    • WSA w Rzeszowie z 29 maja 2019 r. o sygn. I SA/Rz 228/19,
    • WSA w Krakowie z 4 czerwca 2019 r. o sygn. I SA/Kr 409/19,
    • WSA w Łodzi z 6 czerwca 2019 r. o sygn. I SA/Łd 171/19,
    • WSA w Warszawie z 10 czerwca 2019 r. o sygn. III SA/Wa 3092/18,
    • WSA w Rzeszowie z 2 lipca 2019 r. o sygn. I SA/Rz 303/19,
    • WSA we Wrocławiu z 13 sierpnia 2019 r. o sygn. I SA/Wr 168/19,
    • WSA w Rzeszowie z 12września 2019 r. o sygn. I SA/Rz412/19,
    • WSA w Rzeszowie z 4 października 2019 r. o sygn. I SA/Rz 545/19,
    • WSA w Lublinie z 9 października 2019 r. o sygn. I SA/Lu 13/19,
    • WSA w Białymstoku z 13 listopada 2019 r. o sygn. I SA/Bk465/19,
    • WSA w Gliwicach z 27 listopada 2019 r. o sygn. I SA/Gl 863/19,
    • WSA w Łodzi z 6 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Łd 720/19,
    • WSA w Krakowie z 11 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Kr 1205/19,
    • WSA w Gdańsku z 11 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Gd 1459/19,
    • WSA w Poznaniu z 11 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Po 659/19,
    • WSA w Rzeszowie z 21 stycznia 2020 r. o sygn. I SA/Rz 869/19,
    • WSA w Rzeszowie z 23 stycznia 2020 r. o sygn. I SA/Rz 858/19,
    • WSA w Rzeszowie z 11 lutego 2020 r. o sygn. I SA/Sz 908/19,
    • WSA w Szczecinie z 19 lutego 2020 r. o sygn. I SA/Sz 908/19,
    • WSA w Olsztynie z 12 marca 2020 r. o sygn. I SA/Ol 60/20,
    • WSA w Bydgoszczy z 28 lipca 2020 r. o sygn. I SA/Bd 222/20,
    • WSA w Warszawie z 22 października 2020 r. o sygn. VIII SA/Wa 282/20.
    Orzeczenia te zapadły w zasadniczo zbliżonych stanach faktycznych/zdarzeniach
    przyszłych jak te będące przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację. W
    uzasadnieniach wskazanych orzeczeń sądy podkreśliły, że wybór metody ustalenia
    prewspółczynnika w wypadku wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną należy do
    podatnika, a jeżeli organ uważa, że zastosowana metoda jest nieadekwatna powinien
    wskazać metodę lepszą (bardziej reprezentatywną) i wyczerpująco uzasadnić swoje
    stanowisko. Co więcej, sądy administracyjne potwierdzały możliwość zastosowania
    prewspółczynnika metrażowego także w przypadku, gdy odbiorców obciążano na
    podstawie przeciętnych norm zużycia wody, tak jak ma to miejsce w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym (zob. np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Łd
    720/19, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. I SA/Rz 869/19, wyrok
    WSA w Szczecinie z 19 lutego 2020 r., sygn. I SA/Sz 908/19, wyrok WSA w Białymstoku z 26
    lutego 2020 r., sygn. ISA/Bk 736/19).
    VIII. Stanowisko organów podatkowych
    Gmina zaznacza ponadto, że znane są jej przykłady korzystnych interpretacji
    indywidualnych, potwierdzających możliwość stosowania prewspółczynnika metrażowego.
    Wśród nich zaprezentować można m.in. interpretację DKIS z dnia 9 lipca 2024 r. o sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.247.2024.2.MK, w której uznano, że „metoda ta zapewnia/będzie

    zapewniać dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane.
    Wskazany przez Państwa sposób obliczenia proporcji opiera się na jednoznacznych i
    jasnych kryteriach (tj. w oparciu o faktyczną ilość dostarczanej wody i odebranych ścieków
    ustaloną na podstawie: wodomierzy, przeciętnych norm zużycia, ilości ścieków
    odebranych beczką asenizacyjną oraz danych ewidencjonowanych). Wskazany sposób
    kalkulacji prewspółczynnika odzwierciedla/będzie odzwierciedlał, w jakim stopniu
    wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną do
    działalności gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza.”.
    Podobne wnioski przedstawiono m.in. w interpretacjach DKIS z dnia 5 września 2022 r. o
    sygn. 0114-KDIP4- 1.4012.399.2022.2.PS oraz z dnia 29 sierpnia 2022 r. o sygn. 0113-
    KDIPT1 -2.4012.462.2022.2.AJB.
    Gmina podkreśla również, że stanowisko organów podatkowych potwierdzające
    możliwość stosowania prewspółczynnika metrażowego dotyczy także przypadków, kiedy
    przy pomiarze metrów sześciennych wody/ścieków stosowane są przeciętne normy
    zużycia wody. Co istotne, znane Gminie pozytywne interpretacje dotyczyły również stanów
    faktycznych, w których przeciętne normy zużycia wody stosowano do zdecydowanej
    większości odbiorców (zob. np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.757.2019.1.AZ). Odnosząc się do kwestii
    reprezentatywności prewspółczynnika kalkulowanego w oparciu o m3 przyjęte na
    podstawie przeciętnych norm zużycia wody. Organ w znanych Gminie interpretacjach
    stwierdza, że bez względu na to, czy uwzględnione w liczniku prewspółczynnika zużycie
    (metry sześcienne) odbiorców zewnętrznych wynika ze wskazań wodomierzy czy z
    przeciętnych norm zużycia narzuconych przez prawo, obie te wartości przekładają się
    bezpośrednio na obrót opodatkowany VAT, a zatem precyzyjnie reprezentują udział
    czynności opodatkowanych VAT w ogóle czynności, do których wykorzystywana jest
    Infrastruktura. Takie stanowisko przyjęto m.in. w interpretacjach z dnia:
    - 19 października 2022 r. o sygn. 0112-KDIL1 -1.4012.470.2022.2.AW,
    - 24 lutego 2021 r. 0 sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.926.2020.2.ALN,
    - 16 listopada 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.725.2020.2.KK,
    - 20 maja 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1 -1.4012.277.2020.2.MSU,
    - 9 kwietnia 2020 r. o sygn. 0112-KDIL3.4012.34.2020.2.JK,
    - 6 kwietnia 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1 -1.4012.115.2020.1 .WL,
    - 25 marca 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1 -3.4012.67.2020.1 .OS,
    - 23 marca 2020 r. O sygn. 0113-KDIPT1 -1.4012.52.2020.1 .WL,
    - 18 marca 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1 -3.4012.774.2019.2.MJ,
    - 12 lutego 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.854.2019.1.WL,
    - 11 lutego 2020 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.36.2019.2.EK,
    - 6 lutego 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1 -1.4012.724.2019.2.WL,
    - 10 stycznia 2020 r. o sygn. 0112-KDIL1-2.4012.599.2019.3.AW,
    - 7 stycznia 2020 r. o sygn. 0111 -KDIB3-2.4012.692.2019.1 .ASZ.
    Gmina zwraca uwagę również na wydaną w zakresie infrastruktury wodociągowej
    interpretację DKIS z dnia 17 czerwca 2025 r., w której stwierdzono, że „w związku z
    wykorzystaniem przez Państwa Infrastruktury, zarówno w celu odpłatnego świadczenia
    usług w zakresie dostawy wody do Odbiorców zewnętrznych, jak i do dostawy wody do

    Odbiorców wewnętrznych, przysługuje Państwu prawo do odliczenia części podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących Wydatki mieszane, obliczonego przy zastosowaniu
    prewspółczynnika metrażowego”.
    Takie samo stanowisko jak wyżej zostało zaprezentowane również w interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 25 września 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.352.2024.2.SKJ.
    Analogiczne rozstrzygnięcie wydano w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej w
    interpretacji DKIS z dnia 25 czerwca 2025 r. o sygn. 0111 -KDIB3-2.4012.285.2025.2.DK, w
    której DKIS wskazał, że „przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. (...) Prewspółczynnik
    wskazany przez Państwa dotyczący Infrastruktury, jak wynika z treści wniosku, opiera się
    na jednoznacznych i jasnych kryteriach. Zatem (...) przysługuje/będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    wydatki związane z Infrastrukturą, obliczonego według udziału procentowego, w jakim
    przedmiotowa Infrastruktura wykorzystywana będzie do wykonywania działalności
    gospodarczej, tj. według klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów
    sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane
    VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od Odbiorców
    zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych)”.
    Gmina pragnie również wskazać, że w świetle znanego jej stanowiska organów
    podatkowych prawidłowo nie powiększa ani licznika, ani mianownika proporcji o wodę
    zużywaną na cele technologiczne/straty na sieci. Przykładowo, w interpretacji z dnia 6
    grudnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.509.2024.2.AK DKIS uznał prewspółczynnik
    metrażowy za reprezentatywny, w przypadku, gdy wnioskodawca w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego wprost zaznaczył, że „zużycie dla celów
    technologicznych jest niezbędne zarówno do świadczenia usług dla Odbiorców
    zewnętrznych, jak i dla Odbiorców wewnętrznych. Tym samym, w ocenie Gminy, wartość
    tego zużycia nie wpływa na wartość pre-współczynnika metrażowego”.
    Reasumując, zdaniem Gminy, przedstawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    prewspółczynnik metrażowy powinien zostać uznany za „bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.
    W konsekwencji, Gmina ma/będzie mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących Wydatki, o których mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym,
    stosując przy tym odliczeniu przedstawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    prewspółczynnik metrażowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Interpretacja została wydana na podstawie wskazania we wniosku, że :
      Gmina jest/będzie w stanie precyzyjnie określić przedstawiony w stanie faktycznym
      /zdarzeniu przyszłym prewspółczynnik metrażowy, tj. procentowy udział
      dostarczonej wody w m3 do podmiotów spoza struktury organizacyjnej Gminy
      (działalność gospodarcza, czynności opodatkowane VAT) w całości dostarczonej
      wody w m3 w danym roku kalendarzowym.
      W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe możliwie
      najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury na terenie
      Gminy w odniesieniu do Wydatków (tj. wydatków inwestycyjnych dot. Infrastruktury,
      których Gmina nie jest/nie będzie w stanie jednoznacznie przyporządkować do
      poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności).
    oraz, że
      (...) metoda odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności i
      dokonywanych przez nią nabyć w zakresie gospodarki wodociągowej (w rozumieniu
      art. 86 ust. 2a ustawy o VAT), jak również oparta jest o zasadę neutralności podatku
      VAT. Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i rzetelnego
      wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z
      rodzajów czynności, do wykonywania których jest/ma być wykorzystywana
      Infrastruktura, a zatem w szczególności jest ona zdecydowanie bardziej
      reprezentatywna niż prewspółczynnik kalkulowany na bazie rozporządzenia ws.
      prewspółczynnika (w rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
      (...) metoda metrażowa jest właściwą metodą obliczenia zakresu wykorzystania
      Infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda ta bowiem opiera się na danych
      właściwych dla tej działalności i jednocześnie eliminuje wpływ czynników
      niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta pozwala na możliwie
      dokładne ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania Infrastruktury do działalności
      gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych kryteriów
      i danych i możliwie odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym. Metoda ta
      pozostaje również w zgodzie z zasadami neutralności. I co najważniejsze - metoda ta
      bezsprzecznie jest bardziej reprezentatywna niż proporcja wskazana w
      Rozporządzeniu.
    W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Zastrzegam, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona we wniosku, oceniona przez
    Państwo jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni dokonania odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy związanych bezpośrednio z
    infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną wyłącznie w części przypadającej na
    działalność gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków
    przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą
    najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i
    dokonywanych przez Państwa nabyć, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.

    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, zauważam,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i
    należy je traktować indywidualnie.
    Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Państwa w przedmiotowym wniosku
    wyroków sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych
    sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają.
    Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej
    interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.