Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-821/08/EŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-16
Teza: Opodatkowanie łącznej dostawy budynku i gruntu.
Słowa kluczowe: dostawa; dostawa-dostawa towarów; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2008 r. (data wpływu 22 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. (data wpływu 16 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania łącznej dostawy budynku i gruntu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 12 grudnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania łącznej dostawy budynku i gruntu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W miesiącu sierpniu 2008 r. Gmina dokonała zbycia nieruchomości gruntowej, stanowiącej Jej własność, zabudowanej budynkiem usługowo–mieszkalnym (zgodnie z oświadczeniem stawiających zabudowania). Budynek ten został pobudowany przez małżonków P. długoletnich dzierżawców przedmiotowej działki, z ich własnych środków, na podstawie pozwolenia na budowę. Dzierżawcom przysługiwało w momencie zbycia nieruchomości roszczenie o zwrot nakładów na nieruchomość, które stanowią wartość budynku. Według oświadczenia państwa P. budowę ukończono w 1980 r. Strony określiły, że wartość całej nieruchomości wynosi 228.414 zł, z tego 164.394 zł stanowi wartość budynku, a 64.020 zł stanowi wartość gruntu. Cała wartość nieruchomości została pomniejszona o wartość budynku stanowiącą wartość poczynionych nakładów. Cena sprzedaży została ustalona na 64.020 zł i obejmuje podatek od towarów i usług. Gmina w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała, iż przedmiotowy budynek sklasyfikowany został w PKOB 111 jako budynek mieszkalny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można uznać, że nastąpiła sprzedaż łączona nieruchomości gruntowej i wzniesionego na niej budynku w myśl art. 29 ust. 5 ustawy i czy przysługuje Gminie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 ustawy jako, że budowę zakończono w 1980 r., czy też należy uznać, że dokonano sprzedaży działki gruntu i od sprzedaży tej należy odprowadzić podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, nastąpiła sprzedaż łączona budynku wraz z gruntem, w myśl art. 29 ust. 5 ustawy, o wartości 228.414 zł, z czego 164.394 zł stanowi wartość budynku wzniesionego przez dzierżawców (stanowi to równowartość przysługującego im zwrotu nakładów), a 64.020 zł stanowi wartość działki.

Z uwagi na fakt, że budowa obiektu została ukończona w 1980 r., w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 ustawy, jego sprzedaż jest zwolniona z podatku, a w związku z tym biorąc pod uwagę art. 29 ust. 5, cała sprzedaż jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 wskazanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

W myśl art. 43 ust. 6 ww. ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów używanych wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 cyt. ustawy wyłączający zwolnienie od podatku od towarów i usług znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 10 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy. Zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe.

Obiektami budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy, są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W myśl art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będący właścicielem nieruchomości zabudowanej, sprzedał grunt zabudowany budynkiem usługowo–mieszkalnym. Budynek - zgodnie z oświadczeniem Gminy – sklasyfikowany został w PKOB 111 jako budynek mieszkalny. Dzierżawca gruntu, budowę budynku ukończył w 1980 r., a zgodnie z ustaleniami, w chwili sprzedaży przysługiwał mu zwrot nakładów poczynionych na budowę.

W przedmiotowej sytuacji stwierdzić należy, iż w myśl art. 2 pkt 14 cyt. ustawy, Gmina nie dokonuje dostawy obiektu budownictwa mieszkaniowego (w części mieszkalnej), który ma być zasiedlony po raz pierwszy. Nie będzie miało również zastosowanie wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 powołanej ustawy – dotyczące części usługowej - ponieważ nie zostały spełnione łącznie przesłanki zawarte w tym przepisie, tj. budynek użytkowany były w okresie dłuższym niż 5 lat, Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynków znajdujących się na tej nieruchomości, jak również nie korzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej nabyciem.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w oparciu o powołane przepisy prawa, tut. organ stwierdza, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (budynku usługowo-mieszkalnego sklasyfikowanego w grupowaniu PKOB 111 wraz z gruntem) jest zwolniona od podatku na mocy art. 43 ust. 10 (w części mieszkalnej) i art. 43 ust. 1 pkt 2 (w części usługowej) w powiązaniu z art. 29 ust. 5 cyt. ustawy, a nie - jak wskazuje Wnioskodawca – w całości tylko na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i art. 29 ust. 5 ustawy.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo wskazać należy, iż w myśl z art. 14b § 3 ww. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Tut. organ wydając interpretację nie jest uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku dokumentów, zatem przedłożony przez Gminę akt notarialny nie podlegał merytorycznej ocenie, a niniejszą interpretację wydano w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.