Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-647/16-2/RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-09-21
Teza: zakresie obowiązku stosowania proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
Słowa kluczowe: proporcja; współczynnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2016 r. (data wpływu 12 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku stosowania proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2016 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku stosowania proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny :

Dom Kultury, zwany dalej "Domem Kultury", jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie:

1.  ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity Dz, U. z 2012 r. poz. 406, z póżn. zm.),
2.  ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz. U, z 2013 r, poz. 885, z późn. zm. ) oraz statutu.

Zgodnie ze statutem:

1.  Dom Kultury prowadzi wielokierunkową działalność w zakresie upowszechniania kultury.
2.  Celem działalności Domu Kultury jest przygotowanie i pozyskanie społeczności do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenia jej wartości.

1.  Do podstawowych zadań Domu Kultury należy w szczególności:
    1.  edukacja kulturalna i wychowanie przez sztukę;
    2.  rozpoznawanie, rozbudzanie i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań kulturalnych;
    3.  tworzenie warunków dla rozwoju amatorskiego ruchu artystycznego oraz zainteresowania wiedzą i sztuką;
    4.  tworzenie warunków dla rozwoju folkloru, a także rękodzieła ludowego i artystycznego;
    5.  gromadzenie, dokumentowanie, tworzenie, ochrona i udostępnianie dóbr kultury;
    6.  prowadzenie telewizji lokalnej „Kronika" dokumentującej działalność społeczno-gospodarczą, kulturalną oraz sportową;
    7.  bieżące utrzymanie, konserwacja, modernizacja oraz rozbudowa istniejącej bazy związanej z prowadzoną działalnością.
2.  Cele wymienione w ust. 1 Dom Kultury realizuje poprzez organizowanie i tworzenie warunków do zespołowego uczestnictwa w kulturze, różnorodnych form edukacji kulturalnej, indywidualnej aktywności kulturalnej, imprez kulturalnych. Między innymi organizuje:
    1.  spektakle, koncerty, festiwale, wystawy, odczyty, spotkania i inne imprezy o charakterze artystycznym, edukacyjnym i rekreacyjnym;
    2.  sekcje i zespoły zainteresowań;
    3.  kursy, warsztaty, seminaria.
3.  Dom Kultury może prowadzić impresariat artystyczny, działalność wydawniczą, poligraficzną, fotograficzną, fonograficzną, filmową, plastyczną, sprzedaż dzieł sztuki i artykułów użytku kulturalnego, wypożyczalnię kostiumów, rekwizytów, sprzętu technicznego itp., realizować imprezy zlecone, prowadzić działalność w zakresie krajowej i międzynarodowej wymiany kulturalnej.
4.  Dom Kultury prowadzi działalność instruktażowo-metodyczną.
5.  Dom Kultury współpracuje ze społecznym ruchem kulturalnym. Dom Kultury może prowadzić działalność gospodarczą w celu finansowania działalności statutowej. Przychodami Domu Kultury są:
    1.  przychody z tytułu sprzedaży biletów wstępu do kina i na seanse teatralne (8%),
    2.  przychody ze sprzedaży towarów w kawiarni (5%, 8%, 23%),
    3.  przychody z tytułu sprzedaży wydawnictw (23%, 5%),
    4.  przychody z tytułu reklam podczas różnych wydarzeń kulturalnych na podstawie zawartych umów sponsoringowych (23%),
    5.  przychody z tytułu wynajmu sprzętu (23%),
    6.  przychody z tytułu odpłatności za usługi kulturalne ( zw. art. 43 ust.1 pkt 33 ustawy o VAT),
    7.  przychody z tytułu odpłatności za usługi związane ze sportem (np. gimnastyka, tenis, aquaerobic - 23%) wnoszone przez słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku,
    8.  przychody z tytułu reklam, ogłoszeń emitowanych w telewizji lokalnej "Kronika" oraz w kinie przed seansami(23%),
    9.  przychody z tytułu wpłaty wpisowego na festiwale i inne wydarzenia kulturalne (zw, art. 43 ust.1 pkt 33 ustawy o VAT),
    10.  dotacja podmiotowa z budżetu Gminy (stanowiąca średnio ok. 80% przychodów ogółem Domu Kultury), która nie stanowi dopłat do cen w rozumieniu art. 29a ust. 1 o VAT.
    11.  inne przychody tj. pozostałe przchody operacyjne (równoległe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych zakupionych z dotacji celowych, roczna korekta podatku VAT, wynagrodzenie płatnika składek ZUS i podatku dochodowego od osób fizycznych).

Dom Kultury, w ramach co roku aktualizowanej oferty, prowadzi zajęcia stałe, które są nieodpłatne takie jak zajęcia plastyczne, teatralne, filmowe, muzyczne, taneczne, dziennikarskie, z rysynku i rysowania komiksów, zabawa z jogą, tańce w kręgu dla młodzieży. Bezpłatnie prowadzone są sekcje takie jak estrada piosenki,balet, breack dance, chór, klub wolontariatu, grupy twórcze z dziedziny poezji, literatury, sztuki ludowej. Bezpłatny jest również wstęp na organizowane wystawy.

Odpłatna oferta Domu Kultury to również zajęcia stałe z jogi, tańce w kręgu dla dorosłych, kurs tańca, kurs fotograficzny. Opisane usługi nieodpłatne w przypadku ich sprzedaży byłyby opodatkowane stawką zw na podstawie art. 43 ust.1 pkt 33 lub stawką 23% (joga).

W okresie ferii i wakacji Dom Kultury przygotowuje bezpłatną ofertę różnorodnych warsztatów i zajęć dla dzieci i młodzieży zachęcającą do spędzenia wolnego czasu w Domu Kultury.

Cała bezpłatna oferta Domu Kultury z założenia ma na celu rozwijanie różnych zainteresowań dzieci, młodzieży i dorosłych, aktywizację społeczeństwa oraz realizację i propagowanie szerokiej, zgodnej ze statuem, działalności Domu Kultury.

Ponadto budynek będący siedzibą Domu Kultury posiada odnawialne źródło energii w postaci instalacji fotowoltaiczej. Nadwyżka energii elektrycznej (o ile wystąpi) może być sprzedana przez Dom Kultury do P.. Zgodnie ze statutem Dom Kultury może prowadzić działalność gospodarczą,w szczególności w zakresie: poligrafii, wypożyczania kostiumów, rekwizytów, sprzętu technicznego itp., organizacji i obsługi imprez zleconych, wynajmu pomieszczeń, gastronomii, prowadzenia sprzedaży dzieł sztuki oraz innych produktów i towarów, o ile działalność ta nie spowoduje ograniczenia realizacji zadań statutowych. Dochody uzyskane z działalności gospodarczej przeznaczane są na realizację celów statutowych. Obecnie Dom Kultury prowadzi działalność gospodarczą w zakresie gastronomii (prowadzi kawiarnię) oraz w zakresie sprzedaży towarów (mapy, widokówki, okulary 3D na potrzeby kina).

Podatek VAT od zakupów jest klasyfikowany jako:

Przypadek 1: służący sprzedaży wyłącznie opodatkowanej i odliczany zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT (odliczenie w 100%),

Przypadek 2: służący sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej - odliczany zgodnie z art. 86a i art. 90 ustawy o VAT, ponieważ część oferty zarówno opodatkowanej (np.joga) jak i zwolnionej (art. 43 ust.1 pkt 33) jest świadczona nieodpłatnie. Zgodnie z zapisami w cenniku ceny za kursy, warsztaty, lekcje, zajęcia, fakultety sa ustalane indywidualnie i podawane w ogłoszeniu ofertowym Domu Kultury, dlatego też część zajęć jest odpłatna (głównie dla dorosłych), a część nieodpłatna (głównie dla dzieci i młodzieży) W tym przypadku VAT odliczany jest prewspółczynnikiem 18% a ,następnie współczynnikiem 91%; dotyczy to w szczególności zakupów mediów, zakupów związanych z utrzymaniem budynku (np. serwisy, konserwacje, materiały eksploatacyjne) oraz zakupów materiałów na zajęcia stałe, odpłatne i nieodpłatne,

Przypadek 3: służący sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej - odliczany zgodnie z art, 90 ustawy o VAT (współczynnikiem 91%, dotyczy to m.in. imprez plenerowych, gdzie występuje sprzedaż opodatkowana i zwolniona)

Przypadek 4: bez prawa do odliczenia - w przypadku zakupów służących sprzedaży wyłącznie zwolnionej.

Do obliczenia prewspółczynnika Dom Kultury zastosował wzór, o którym mowa w paragrafie 4 ust.1 Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. (w liczniku przychody ze sprzedaży opodatkowane i zwolnione x 100, w mianowniku - przychody ogółem za rok 2015 tj. przychody ze sprzedaży, dotacja podmiotowa, przychody finansowe, pozostałe przychody operacyjne - łącznie z równoległymi odpisami amortyzacyjnymi od środków trwałych zakupionych z dotacji celowej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Dom Kultury postępuje prawidłowo odliczając VAT prewspółczynnikiem, o którym mowa w art. 86a ustawy o VAT w przypadku 2 opisanym powyżej, od zakupów służących zarówno sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej, z której część oferty zarówno opodatkowanej (np. joga) jak i zwolnionej (art. 43 ust.1 pkt 33) jest świadczona odpłatnie i nieodpłatnie?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Domu Kultury postępuje on prawidłowo odliczając VAT prewspółczynnikiem, o którym mowa w art. 86a ustawy o VAT w przypadku zakupów służących zarówno sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej, gdzie część oferty zarówno opodatkowanej (np. joga) jak i zwolnionej (art. 43 ust.1 pkt 33) jest świadczona odpłatnie i nieodpłatnie, w oparciu o zapisy w cenniku usług Domu Kultury.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicję działalności gospodarczej spełnia odpłatna oferta Domu Kultury (udział sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem wynosi 91% za rok 2015) natomiast zajęcia nieodpłatne (chociaż w przypadku ich sprzedaży byłyby opodatkowane stawkami VAT 8%, 23% i zw) zalicza się do nieodpłatnej działalności statutowej.

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (w przypadku Domu Kultury jest to nieodpłatna działalność statutowa), z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z przepisami określonymi w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. W przypadku zakupu mediów, materiałów na zajęcia plastyczne, teatralne itp, wykorzystywane do realizacji zajęć odpłatnych i nieodpłatnych rozdzielenie kwoty podatku naliczonego na część przypadającą na działalność gospodarczą (zajęcia odpłatne) i na nieodpłatną działalność statutową (zajęcia nieodpłatne) nie jest możliwe. W takim przypadku Dom Kultury stosuje prewspółczynnik (art. 86 ust. 2a) i współczynnik (art. 90) do odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

W myśl art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Jak stanowi art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy (art. 86 ust. 2d ustawy).

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, przy wyznaczaniu sposobu określania proporcji, przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W tym miejscu należy zauważyć, że w świetle art. 90 ust. 5 ustawy – wskazanym w cyt. art. 86 ust. 2g ustawy – do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Ponadto, stosownie do treści art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych oraz usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą

Natomiast przez wykorzystanie towarów i usług do celów innych niż działalność gospodarcza rozumie się wykorzystanie tych towarów i usług w sferze działalności danego podmiotu niebędącej działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatna działalność statutowa).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie:

1.  ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity Dz, U. z 2012 r. poz. 406, z póżn. zm.),
2.  ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz. U, z 2013 r, poz. 885, z późn. zm. ) oraz statutu.

Zgodnie ze statutem:

1.  Dom Kultury prowadzi wielokierunkową działalność w zakresie upowszechniania kułtury.
2.  Celem działalności Domu Kultury jest przygotowanie i pozyskanie społeczności do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenia jej wartości.

1.  Do podstawowych zadań Domu Kultury należy w szczególności:
    1.  edukacja kulturalna i wychowanie przez sztukę;
    2.  rozpoznawanie, rozbudzanie i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań kulturalnych;
    3.  tworzenie warunków dla rozwoju amatorskiego ruchu artystycznego oraz zainteresowania wiedzą i sztuką;
    4.  tworzenie warunków dla rozwoju folkloru, a także rękodzieła ludowego i artystycznego;
    5.  gromadzenie, dokumentowanie, tworzenie, ochrona i udostępnianie dóbr kultury;
    6.  prowadzenie telewizji lokalnej „Kronika" dokumentującej działalność społeczno-gospodarczą, kulturalną oraz sportową;
    7.  bieżące utrzymanie, konserwacja, modernizacja oraz rozbudowa istniejącej bazy związanej z prowadzoną działalnością.
2.  Cele wymienione w ust. 1 Dom Kultury realizuje poprzez organizowanie i tworzenie warunków do zespołowego uczestnictwa w kulturze, różnorodnych form edukacji kulturalnej, indywidualnej aktywności kulturalnej, imprez kulturalnych. Między innymi organizuje:
    1.  spektakle, koncerty, festiwale, wystawy, odczyty, spotkania i inne imprezy o charakterze artystycznym, edukacyjnym i rekreacyjnym;
    2.  sekcje i zespoły zainteresowań;
    3.  kursy, warsztaty, seminaria.
3.  Dom Kultury może prowadzić impresariat artystyczny, działalność wydawniczą, poligraficzną, fotograficzną, fonograficzną, filmową, plastyczną, sprzedaż dzieł sztuki i artykułów użytku kulturalnego, wypożyczalnię kostiumów, rekwizytów, sprzętu technicznego itp., realizować imprezy zlecone, prowadzić działalność w zakresie krajowej i międzynarodowej wymiany kulturalnej.
4.  Dom Kultury prowadzi działalność instruktażowo-metodyczną.
5.  Dom Kultury współpracuje ze społecznym ruchem kulturalnym. Dom Kultury może prowadzić działalność gospodarczą w celu finansowania działalności statutowej. Przychodami Domu Kultury są:
    1.  przychody z tytułu sprzedaży biletów wstępu do kina i na seanse teatralne (8%),
    2.  przychody ze sprzedaży towarów w kawiarni (5%, 8%, 23%),
    3.  przychody z tytułu sprzedaży wydawnictw (23%, 5%),
    4.  przychody z tytułu reklam podczas różnych wydarzeń kulturalnych na podstawie zawartych umów sponsoringowych (23%),
    5.  przychody z tytułu wynajmu sprzętu (23%),
    6.  przychody z tytułu odpłatności za usługi kulturalne ( zw, art. 43 ust.1 pkt 33 ustawy o VAT),
    7.  przychody z tytułu odpłatności za usługi związane ze sportem (np. gimnanstyka, tenis, aquaerobic - 23%) wnoszone przez słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku,
    8.  przychody z tytułu reklam, ogłoszeń emitowanych w telewizji lokalnej "Kronika" oraz w kinie przed seansami(23%),
    9.  przychody z tytułu wpłaty wpisowego na festiwale i inne wydarzenia kulturalne (zw. art. 43 ust.1 pkt 33 ustawy o VAT),
    10.  dotacja podmiotowa z budżetu Gminy (stanowiąca średnio ok. 80% przychodów ogółem Domu Kultury), która nie stanowi dopłat do cen w rozumieniu art. 29a ust. 1 o VAT.
    11.  inne przychody tj. pozostałe przchody operacyjne (równoległe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych zakupionych z dotacji celowych, roczna korekta podatku VAT, wynagrodzenie płatnika składek ZUS i podatku dochodowego od osób fizycznych).

Dom Kultury, w ramach co roku aktualizowanej oferty, prowadzi zajęcia stałe, które są nieodpłatne takie jak zajęcia plastyczne, teatralne, filmowe, muzyczne, taneczne, dziennikarskie, z rysynku i rysowania komiksów, zabawa z jogą, tańce w kręgu dla młodzieży. Bezpłatnie prowadzone są sekcje takie jak estrada piosenki,balet, breack dance, chór, klub wolontariatu, grupy twórcze z dziedziny poezji, literatury, sztuki ludowej. Bezpłatny jest również wstęp na organizowane wystawy.

Odpłatna oferta Domu Kultury to również zajęcia stałe z jogi, tańce w kręgu dla dorosłych, kurs tańca, kurs fotograficzny. Opisane usługi nieodpłatne w przypadku ich sprzedaży byłyby opodatkowane stawką zw na podstawie art. 43 ust.1 pkt 33 lub stawką 23% (joga).

W okresie ferii i wakacji Dom Kultury przygotowuje bezpłatną ofertę różnorodnych warsztatów i zajęć dla dzieci i młodzieży zachęcającą do spędzenia wolnego czasu w Domu Kultury,

Cała bezpłatna oferta Domu Kultury z założenia ma na celu rozwijanie różnych zainteresowań dzieci, młodzieży i dorosłych, aktywizację społeczeństwa oraz realizację i propagowanie szerokiej, zgodnej ze statuem ,działalności Domu Kultury.

Ponadto budynek będący siedzibą Domu Kultury posiada odnawialne źródło energii w postaci instalacji fotowoltaiczej. Nadwyżka energii elektrycznej (o ile wystąpi) może być sprzedana przez Dom Kultury do P.. Zgodnie ze statutem Dom Kultury może prowadzić działalność gospodarczą,w szczególności w zakresie: poligrafii, wypożyczania kostiumów, rekwizytów, sprzętu technicznego itp., organizacji i obsługi imprez zleconych, wynajmu pomieszczeń, gastronomii, prowadzenia sprzedaży dzieł sztuki oraz innych produktów i towarów, o ile działalność ta nie spowoduje ograniczenia realizacji zadań statutowych. Dochody uzyskane z działalności gospodarczej przeznaczane są na realizację celów statutowych. Obecnie Dom Kultury prowadzi działalność gospodarczą w zakresie gastronomii (prowadzi kawiarnię) oraz w zakresie sprzedaży towarów (mapy, widokówki, okulary 3D na potrzeby kina).

Podatek VAT od zakupów jest klasyfikowany jako:

Przypadek 1:służący sprzedaży wyłącznie opodatkowanej i odliczany zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT (odliczenie w 100%),

Przypadek 2: służący sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej - odliczany zgodnie z art, 86a i art,90 ustawy o VAT, ponieważ część oferty zarówno opodatkowanej (np.joga) jak i zwolnionej (art. 43 ust.1 pkt 33) jest świadczona nieodpłatnie. Zgodnie z zapisami w cenniku ceny za kursy, warsztaty, lekcje, zajęcia, fakultety sa ustalane indywidualnie i podawane w ogłoszeniu ofertowym Domu Kultury, dlatego też część zajęć jest odpłatna (głównie dla dorosłych), a część nieodpłatna (głównie dla dzieci i młodzieży) W tym przypadku VAT odliczany jest prewspółczynnikiem 18% a ,następnie współczynnikiem 91%; dotyczy to w szczególności zakupów mediów, zakupów związanych z utrzymaniem budynku (np. serwisy, konserwacje, materiały eksploatacyjne) oraz zakupów materiałów na zajęcia stałe, odpłatne i nieodpłatne,

Przypadek 3: służący sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej - odliczany zgodnie z art, 90 ustawy o VAT (współczynnikiem 91%, dotyczy to m.in. imprez plenerowych, gdzie występuje sprzedaż opodatkowana i zwolniona),

Przypadek 4: bez prawa do odliczenia - w przypadku zakupów służących sprzedaży wyłącznie zwolnionej.

Do obliczenia prewspółczynnika Dom Kultury zastosował wzór, o którym mowa w paragrafie 4 ust.1 Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. (w liczniku przychody ze sprzedaży opodatkowane i zwolnione x 100, w mianowniku - przychody ogółem za rok 2015 tj. przychody ze sprzedaży, dotacja podmiotowa, przychody finansowe, pozostałe przychody operacyjne - łącznie z równoległymi odpisami amortyzacyjnymi od środków trwałych zakupionych z dotacji celowej).

Wnioskodawaca ma wątpliwości czy w przypakdu 2 opisanym we wniosku jest zobowiązany do stosowania proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

Z uwagi na treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

W konsekwencji, w przypadku zakupu towarów i usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do celów działalności gospodarczej jak i do celów pozostających poza taką działalnością, których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe Wnioskodawca może dokonać odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Powołane bowiem przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy będą miały zastosowanie wyłącznie do sytuacji – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane będą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zatem, Wnioskodawca zobowiązany jest do stosowania proporcji wynikającej z art. 86 ust. 2a ustawy - w przypadku 2 opisanym we wniosku, gdyż wśród czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę znajdują się czynności służące nieodpłatnej działalności statutowej, a tę sferę działalności należy uznać za wykonywaną poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Ponadto jak Wnioskodawca wskazał we wniosku, nie ma możliwości przyporządkowania dokonywanych nabyć odrebnie do działalności gospodarczej i do czynności wykonywanych nieodpłatnie.

Należy zaznaczyć, że Wnioskodawca, w przypadku zakupów służących zarówno sporzedaży opodatkowanej jak i zwolnionej z której część jest świadczona odpłatnie (w ramach dzialalności gospodarczej) i nieodpłatnie (wykonywana poza dzialalnością gospodarczą) odliczając podatek naliczony stosuje art. 86 ust. 2a ustawy oraz art. 90 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym

Końcowo, tut. Organ pragnie zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy. Wobec powyższego Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Należy zauważyć, że prawidłowość sposobu określenia propocji nie była przedmiotem wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.