Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.495.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości po
rozszerzeniu wspólności majątkowej i podziale majątku.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku
majątek-rozdzielność majątkowa
małżonkowie
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

3 czerwca 2016 r. zawarł Pan związek małżeński z A. A. Do 27 stycznia 2025 r. w
    małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
                                        2Nabył Pan 28 grudnia 2011 r. lokal mieszkalny o powierzchni 129 m położony w A przy ul.
    B 1 oznaczony numerem I. Lokal ten w chwili nabycia do 27 stycznia 2025 r. stanowił Pana
    indywidualną własność.
                                                    2Pana małżonka Pani A. A 7 sierpnia 2013 r. nabyła lokal mieszkalny o powierzchni 58 m
    położony w A przy ul. C 2 oznaczony numerem II. Lokal ten w chwili nabycia do 27 stycznia
    2025 r. stanowił indywidualną własność Pana małżonki.
    27 stycznia 2025 r. podpisali Państwo umowę rozszerzającą wspólność majątkową o
    nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego lokale wymienione wyżej. 27 stycznia 2025
    r. lokale te stanowiły współwłasność małżeńską. 27 stycznia 2025 r. podpisali Państwo
    umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej. W wyniku podziału majątku wspólnego
    lokal położony w A przy ul. C 2 oznaczony numerem II przypadł na wyłączność Panu,
    natomiast lokal położony w A przy ul. B 1 oznaczony numerem I przypadł Pana małżonce.
    Zamierza Pan w ciągu roku sprzedać lokal położony w A przy ul. C 2 oznaczony numerem
    II.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego położonego w A przy ul. C 2 oznaczonego
    numerem II będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w związku z podpisaniem rozszerzającej umowy majątkowej pomiędzy
    małżonkami, a później podpisaniem umowy o rozdzielności majątkowej, nabycie lokalu
    mieszkalnego położonego w A przy ul. C 2 oznaczonego numerem II dla celów
    podatkowych nastąpiło z dniem zakupu lokalu przez Pana współmałżonkę - to jest na
    podstawie art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ma Pan
    prawo do skorzystania ze zwolnienia w momencie sprzedaży lokalu to jest zwolnienia
    opisanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż lokalu w terminie najbliższego roku będzie korzystać ze zwolnienia opisanego
    wyżej i nie będzie musiał Pan opodatkowywać przychodu ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Zgodnie zaś z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
          zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
          majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
          roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
          rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
          nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
          dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Z opisu sprawy wynika w szczególności, że 28 grudnia 2011 r. nabył Pan lokal mieszkalny o
              2powierzchni 129 m położony w A przy ul. B 1 oznaczony numerem I. Lokal ten w chwili
    nabycia do 27 stycznia 2025 r. stanowił Pana indywidualną własność. Pani A. A 7 sierpnia
                                22013 r. nabyła lokal mieszkalny o powierzchni 58 m położony w A przy ul. C 2 oznaczony
    numerem II. Lokal ten w chwili nabycia do 27 stycznia 2025 r. stanowił indywidualną
    własność Pana małżonki. 3 czerwca 2016 r. zawarł Pan związek małżeński z A. A. Do 27
    stycznia 2025 r. w małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. 27
    stycznia 2025 r. podpisali Pan i Pana małżonka umowę rozszerzającą wspólność
    majątkową o nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego lokale wymienione wyżej. 27
    stycznia 2025 r. lokale te stanowiły współwłasność małżeńską. 27 stycznia 2025 r.
    podpisali Państwo umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej. W wyniku podziału
    majątku wspólnego lokal położony w A przy ul. C 2 oznaczony numerem II przypadł na

    wyłączność Panu, natomiast lokal położony w A przy ul. B 1 oznaczony numerem I
    przypadł Pana małżonce. Zamierza Pan w ciągu roku sprzedać lokal położony w A przy ul.
    C 2 oznaczony numerem II.
    Aby zatem ustalić, czy odpłatne zbycie przez Pana nieruchomości położonej w A przy ul. C
    2/II podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne
    jest ustalenie, czy zbycie to nastąpi po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Należy
    zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy
    której na osobę fizyczną – nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na
    to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Odnosząc powyższe do opisu sprawy konieczne jest powołanie przepisów ustawy z dnia
    25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.),
    normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przed powstaniem wspólności ustawowej.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 i § 2 ww. ustawy:

      § 1. Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
      § 2. Umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej
      rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność
      ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy –
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016 r. sygn.
    akt II FSK 1110/14, podkreślając, że małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie
    aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić
    rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa
    majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została
    w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest
    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Tym samym, włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową
    wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka,
    nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Odnosząc się natomiast do kwestii podziału majątku małżonków wskazuję, że stosownie
        1do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 §
      2 i 3.
    Zgodnie zaś z art. 1037 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
      małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Z powyższych przepisów wynika, że wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem
    współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie
    jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego
    jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw
    majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej
    tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.
    Podział majątku wspólnego może zostać dokonany zarówno w drodze umowy, jak i na
    podstawie orzeczenia sądu, a co do zasady małżonkowie mają równe udziały w majątku
    wspólnym, chyba że zostanie to odmiennie uregulowane. Podział ten polega na
    rozdysponowaniu składników majątku wspólnego pomiędzy małżonków.
    Zatem za datę nabycia nieruchomości, które małżonkowie pierwotnie nabyli do swoich
    majątków osobistych, następnie włączyli do majątku wspólnego, a które w wyniku
    podziału majątku wspólnego przypadły jednemu z nich — niezależnie od tego, czy
    nieruchomość pierwotnie należała do drugiego małżonka — należy przyjąć datę ich
    pierwotnego nabycia do majątków osobistych.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    W konsekwencji, bazując na przedstawionym przez Pana opisie zdarzenia, stwierdzam, że
    za datę nabycia przez Pana lokalu położonego w A przy ul. C 2/II należy uznać dzień jego
    pierwotnego nabycia przez Pana małżonkę, tj. 7 sierpnia 2013 r., a nie dzień późniejszego
    rozszerzenia wspólności majątkowej ani dokonania podziału majątku wspólnego.
    W rezultacie nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej planowane przez
    Pana odpłatne zbycie tego lokalu nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na
    upływ okresu wskazanego w powyższym przepisie, i nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem
    zdarzenia. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia podanym przez Pan w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.