Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.579.2025.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Uznanie, że Rozliczenie Czynszów Najmu i Opłat
Eksploatacyjnych od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca
Transakcji nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8
ust. 1 ustawy o VAT i tym samym, nie podlega opodatkowaniu
VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, że
Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia VAT
należnego z tytułu świadczenia usług najmu na podstawie
umów najmu za okres od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca
Transakcji, oraz że Zbywca będzie zobowiązany do dokonania
korekty faktur uprzednio wystawionych na najemców na
podstawie art. 106j ust. 1 ustawy o VAT oraz do obniżenia
podstawy opodatkowania i VAT należnego zgodnie z art. 29a
ust. 13 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim czynsz najmu za ten
okres zostanie wykazany i rozliczony przez Wnioskodawcę.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
najem-najem na cele działalności
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
świadczenie-świadczenie usług
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 5

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym w zakresie:
        uznania, że Rozliczenie Czynszów Najmu i Opłat Eksploatacyjnych od Dnia
        Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji nie stanowi świadczenia usług w
        rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym, nie podlega opodatkowaniu
        VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT - jest prawidłowe
        uznania, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia VAT należnego z
        tytułu świadczenia usług najmu na podstawie umów najmu za okres od Dnia
        Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji - jest nieprawidłowe,
        uznania, że Zbywca będzie zobowiązany do dokonania korekty faktur uprzednio
        wystawionych na najemców na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy o VAT oraz do
        obniżenia podstawy opodatkowania i VAT należnego zgodnie z art. 29a ust. 13
        ustawy o VAT, w zakresie, w jakim czynsz najmu za ten okres zostanie wykazany i
        rozliczony przez Wnioskodawcę - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o
    VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś),
    jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy
    tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt I
    SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko
    wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie
    którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi
    podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie,
    przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą), a wynagrodzeniem
    otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny
    związek”.
    W wyroku z 29 października 2009 r. C-246/08 Europejski Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na
    świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy
    opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie
    usług tylko wtedy dokonywane jest odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy,
    jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
    dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez

    usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy
    (teza 44).
    Kwestia odpłatności i bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Trybunału
    (por. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86, wyrok z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-
    305/01, wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93).
    Pogląd, co do braku podstaw opodatkowania podatkiem VAT danego świadczenia w
    przypadku braku odpowiadającego mu wzajemnego świadczenia, został podzielony
    również w szeregu orzeczeń m.in. przez: WSA w Warszawie (wyrok z 1 czerwca 2012 r.
    sygn. akt III SA/Wa 2112/11, wyrok z 4 września 2013 r. III SA/Wa 9/13, wyrok z 4 września
    2013 r. sygn. akt III SA/Wa 10/13), WSA we Wrocławiu (wyrok z 4 lipca 2012 r. sygn. akt I SA
    /Wr 545/12).
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca i Zbywca są czynnymi podatnikami podatku VAT.
    Wnioskodawca nabył od Zbywcy nieruchomość zabudowaną budynkiem biurowym wraz z
    częścią garażową - Transakcja - umowa sprzedaży zawarta w marcu 2025 r. Na podstawie
    tej umowy Zbywca przeniósł na Wnioskodawcę prawo własności Nieruchomości, jak
    również inne prawa i obowiązki w zamian za zapłatę uzgodnionej ceny przez
    Wnioskodawcę.
    Z chwilą zawarcia Umowy Sprzedaży, na podstawie art. 678 Kodeksu cywilnego
    Wnioskodawca wstąpił w miejsce Zbywcy we wszelkie prawa i obowiązki wynajmującego
    wynikające z umów najmu zawartych w stosunku do Nieruchomości.
    W związku z powyższym, w ramach Umowy Sprzedaży zostały także ustalone rozliczenia
    wszelkich obciążeń i kosztów związanych z Nieruchomością, w tym w szczególności
    podatków i kosztów świadczenia usług oraz dostawy mediów („Koszty Eksploatacji”) za
    miesiąc dokonania Transakcji pomiędzy Wnioskodawcą i Zbywcą w następujący sposób:
        Koszty Eksploatacji będą pokrywane przez Zbywcę do Dnia Transakcji (włącznie), a
        od dnia Transakcji przez Kupującego, z zastrzeżeniem poniżej opisanych ustaleń.
        W ciągu 4 miesięcy od dnia Transakcji Zbywca prześle Wnioskodawcy szczegółową
        informację dotyczącą kwoty obciążeń do podziału oraz istotnych dokumentów
        stanowiących podstawę ich wyliczenia dotyczących okresu od 1 stycznia 2025 r. do
        Dnia Transakcji.
        Jeżeli Zbywca pokryje jakiekolwiek płatności lub koszty dotyczące okresu od Dnia
        Transakcji, Wnioskodawca dokona ich zwrotu na rzecz Zbywcy na podstawie
        powyżej opisanej szczegółowej informacji.
    Ponadto, w ramach Umowy Sprzedaży Wnioskodawca i Zbywca ustalili, że rozliczenie
    czynszów najmu i opłat eksploatacyjnych należnych na podstawie umów najmu za miesiąc
    dokonania Transakcji będzie odbywać się w następujący sposób:
        Zbywca ma prawo do fakturowania najemców za czynsz i opłaty eksploatacyjne i do
        pobierania wynikających z nich należności za cały miesiąc, w którym doszło do
        Transakcji tj. także za część danego miesiąca przypadającą po Dniu Transakcji;
        w konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie wystawiał faktur na najemców za czynsz
        i opłaty eksploatacyjne za okres od dnia Transakcji do końca miesiąca Transakcji i
        przeleje na Zbywcę wszelkie kwoty otrzymane (omyłkowo lub inaczej) od najemców
        w tym zakresie;

        w związku z powstrzymaniem się przez Wnioskodawcę od fakturowania czynszu i
        opłat eksploatacyjnych za okres od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji, w
        celu rozliczenia czynszów i opłat eksploatacyjnych zafakturowanych i otrzymanych
        przez Zbywcę za okres od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji, Zbywca
        zapłaci Wnioskodawcy kwotę równą czynszom i opłatom eksploatacyjnym za ten
        okres. Zbywca dokona zapłaty tej kwoty w terminie 5 dni roboczych od otrzymania
        odpowiedniego dokumentu księgowego wystawionego na rzecz Zbywcy przez
        Wnioskodawcę (dalej: „Rozliczenie Czynszów Najmu i Opłat Eksploatacyjnych od
        Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji”).
    Natomiast od miesiąca przypadającego po miesiącu Transakcji Zbywca nie będzie już
    fakturował i pobierał czynszów i opłat eksploatacyjnych, a wszelkie kwoty otrzymane w
    tym zakresie od najemców (omyłkowo lub inaczej) przeleje na rzecz Wnioskodawcy.
    W związku z powyższym oraz w oparciu o obowiązujące umowy najmu, w odniesieniu do
    usług najmu wykonanych w marcu 2025 r. Zbywca wystawił na najemców faktury za
    przedmiotowe usługi przed dniem Transakcji.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Rozliczenie Czynszów Najmu i Opłat
    Eksploatacyjnych od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji nie stanowi
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym, nie podlega
    opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy na tle obowiązujących przepisów prawa
    stwierdzić należy, że Rozliczenie Czynszów Najmu i Opłat Eksploatacyjnych od Dnia
    Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji, nie stanowi na gruncie ustawy o podatku od
    towarów świadczenia usług. Pomiędzy Wnioskodawcą a Zbywającym nie wystąpi żaden
    stosunek zobowiązaniowy. Wnioskodawca nie wykonywał na rzecz Zbywcy żadnego
    świadczenia, za które należne byłoby wynagrodzenie.
    W analizowanej sprawie nie jest spełniona przesłanka istnienia związku pomiędzy wpłatą
    należności, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do
    uznania, że wypłata tej kwoty jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Otrzymując od Zbywcy kwotę równą
    czynszom i opłatom eksploatacyjnym za okres do Dnia Transakcji do Końca Miesiąca
    Transakcji, Wnioskodawca nie wykonuje żadnego świadczenia na rzecz Zbywcy, które
    mogłoby stanowić świadczenie usług w rozumieniu wskazanej regulacji.
    W konsekwencji, płatności jaka będzie dokonana przez Zbywcę na rzecz Wnioskodawcy z
    tytułu rozliczenia Czynszów Najmu i Opłat Eksploatacyjnych nie można uznać za zapłatę za
    usługę - będzie to płatność, która ma na celu wyrównanie wzajemnych rozliczeń pomiędzy
    Wnioskodawcą i Zbywcą i wynikających z wejścia Wnioskodawcy w funkcjonujące umowy
    najmu jako wynajmującego w miejsce Zbywcy.
    Zatem dokonanie płatności - Rozliczenie Czynszów Najmu i Opłat Eksploatacyjnych od
    Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji, nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie
    usług rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji nie stanowi wynagrodzenia za
    czynności opodatkowane podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaje za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy Wnioskodawca nie jest zobowiązany do
    rozliczenia VAT należnego z tytułu świadczenia usług najmu na podstawie umów najmu za
    okres od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji .
    W tym miejscu wskazać trzeba, że w myśl art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa najmu wypełnia definicję
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż w
    wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym
    pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Z kolei zgodnie z art. 678 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu nabywca wstępuje w stosunek
      najmu na miejsce zbywcy (...).
    Oznacza to, że w razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu następuje z mocy
    prawa zmiana osoby wynajmującego, nie są wymagane żadne dodatkowe oświadczenia.
    Nabywca uzyskuje więc prawo wynajmowania rzeczy, a zbywca traci takie prawo. Najem
    trwa nadal, a do nabywcy odnoszą się od chwili nabycia wynikające z tego stosunku
    uprawnienia i obowiązki wynajmującego, w szczególności od momentu zbycia rzeczy to
    nabywcy jako nowemu wynajmującemu przysługuje czynsz z tytułu najmu. Natomiast
    czynsz zaległy w chwili zbycia rzeczy (za okres poprzedzający zbycie przedmiotu najmu)
    należy się zbywcy.
    W złożonym wniosku Państwo wskazali, że: „Wnioskodawca wstąpił w miejsce Zbywcy we
    wszelkie prawa i obowiązki wynajmującego wynikające z umów najmu zawartych w
    stosunku do Nieruchomości.”
    Zarówno treść powołanego art. 678 § 1 Kodeksu cywilnego, jak i opis sprawy w sposób
    jednoznaczny potwierdza, że od dnia sprzedaży (Transakcji) to Wnioskodawca, jako
    właściciel Nieruchomości, jest podmiotem, który świadczy na rzecz najemców usługi
    najmu, które do Dnia Transakcji świadczył na ich rzecz Zbywca. Wnioskodawca, jako
    wynajmujący z mocy prawa stał się od Dnia Transakcji stroną umów najmu z najemcami,
    zobowiązanym oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony.
    W sprawie, na podstawie zawartej umowy, w celu rozliczenia czynszów i opłat
    eksploatacyjnych zafakturowanych i otrzymanych przez Zbywcę za okres od Dnia
    Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji, Zbywca zapłaci Wnioskodawcy kwotę równą
    czynszom i opłatom eksploatacyjnym za ten okres.
    Jak wcześniej wskazałem z tytułu otrzymania od Zbywcy kwoty równej czynszom i opłatom
    eksploatacyjnym za okres do Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji,
    Wnioskodawca nie wykonuje żadnego świadczenia na rzecz Zbywcy, które mogłoby
    stanowić świadczenie usług w rozumieniu wskazanej regulacji.
    Zauważyć jednak trzeba, że otrzymana od Zbywcy kwota równa czynszom najmu za okres
    od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji stanowi za ten okres w istocie
    wynagrodzenie przysługujące Wnioskodawcy jako wynajmującemu za usługę najmu
    świadczoną na rzecz najemców.
    Od dnia Transakcji pomiędzy Wnioskodawcą, który stał się z mocy prawa stroną umów
    najmu zawartych przed dniem Transakcji a najemcami powstał związek o charakterze
    zobowiązaniowym - Wnioskodawca - udostępnia najemcom przedmiot najmu, a najemcy
    płacą Wnioskodawcy umówiony czynsz. To, że najemcy za okres od Dnia Transakcji do
    Końca Miesiąca Transakcji wpłacają kwotę czynszu na konto Zbywcy pozostaje bez wpływu
    na istotę tego zobowiązania. Przypomnieć należy, że kwoty czynszu najmu za okres od
    Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji, które pobiera Zbywca są następnie
    przekazywane Wnioskodawcy w formie Rozliczeń Czynszów Najmu.

    Wobec powyższego stwierdzić należy, że świadczona przez Wnioskodawcę od Dnia
    Transakcji usługa najmu, za którą otrzymuje wynagrodzenie wypełnia dyspozycję art. 8
    ust. 1 ustawy, a tym samym stanowi czynność podlegająca opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że podatek należny to wartość podatku wynikająca ze
    sprzedaży towarów lub usług. Podatek ten „należy się” Skarbowi Państwa. Jego wysokość
    zależy od kwoty (cenny) netto towaru/usługi i stosowanej stawki podatku VAT. Co do
    zasady kwota podatku należnego wynika z wystawionej przez podatnika faktury.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Stosownie do zapisu art. 103 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania
      naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy
      miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem
      ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że Wnioskodawca zobowiązany
    jest do rozliczenia podatku należnego z tytułu świadczonych od Dnia Transakcji do Końca
    Miesiąca Transakcji usług najmu. Świadczone w tym okresie usługi najmu stanowią
    odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym stanowią
    sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, która, co do zasady, powinna być przez
    Wnioskodawcę udokumentowana fakturą.
    Bez znaczenia dla tego obowiązku jest okoliczność wystawienia faktury przez Zbywcę
    dokumentującej usługę najmu za cały miesiąc, w którym doszło do Transakcji.
    To na podatniku dokonującym sprzedaży (w tym wypadku odpłatnego świadczenia usług
    najmu) ciąży obowiązek prawidłowego jej udokumentowania i rozliczenia związanego z nią
    podatku należnego.
    Tym samym nie można zgodzić się z Państwem, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany
    do rozliczenia VAT należnego z tytułu świadczenia usług najmu na podstawie umów najmu
    za okres od Dnia Transakcji do Końca Miesiąca Transakcji. Bez znaczenia dla
    prawidłowego rozpoznania stron umów najmu - podmiotu faktycznie świadczącego usługę
    najmu - Wnioskodawcy - są zapisy zawarte w umowie sprzedaży Nieruchomości.
    Interpretacja indywidualna z 23 maja 2024 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.193.2024.1.MSO),
    powołana, jako argument potwierdzający w tym zakresie Państwa stanowisko nie odnosi
    się do zagadnienia, które jest przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie
    sformułowanego we wniosku pytania nr 2.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za nieprawidłowe.
    W przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe,
    oczekują Państwa rozstrzygnięcia dotyczącego uznania, czy Zbywca będzie zobowiązany

    do dokonania korekty faktur uprzednio wystawionych na najemców na podstawie art.
    106j ust. 1 ustawy o VAT oraz do obniżenia podstawy opodatkowania i VAT należnego
    zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Co do zasady, w myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1
    Stosownie do zapisu art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
      której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
      okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Zbywca, mimo, że od Dnia Transakcji nie jest już stroną
    zawartych umów najmu wystawił fakturę dokumentującą usługę najmu za cały miesiąc
    Transakcji.
    Od Dnia Transakcji, jak wcześnie wskazałem, podmiotem świadczącym usługę najmu jest
    Wnioskodawca.
    Jak słusznie Państwo wskazali faktura jest dokumentem potwierdzającym rzeczywiste
    zdarzenie gospodarcze, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów

    biorących w niej udział. O jej prawidłowość pod względem materialnoprawnym można
    mówić wtedy, gdy odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, tj. rzeczywistą
    dostawę towarów lub świadczenie usług pomiędzy określonymi podmiotami.
    Uwzględniając powyższe w kontekście okoliczności sprawy stwierdzić należy, że
    wystawiona przez Zbywcę faktura za usługę najmu za cały miesiąc, w którym doszło do
    Transakcji nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia przyszłego, ponieważ od Dnia
    Transakcji Zbywca nie występuje już jako podmiot świadczący usługę najmu na rzecz
    najemcy. Konieczne jest zatem wystawienia przez Zbywcę faktury korygującej, która
    będzie potwierdzała faktyczne, rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, tj. świadczenie przez
    Zbywcę usługi najmu wyłącznie do Dnia Transakcji.
    W konsekwencji, po wystawieniu faktury korygującej, Zbywca ma prawo do obniżenia
    podstawy opodatkowania z tytułu świadczonych usług najmu na zasadach określonych w
    art. 29a ust. 13 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Stosownie do zapisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Zaznaczyć należy, że integralną częścią opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest
    przyporządkowane do niego pytanie/pytania.
    Niniejsza interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem wniosku (pytań). Nie
    odnosi się do innych kwestii przedstawionych w Państwa stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej -
    rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług najmu.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się ze
    stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.