Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.927.2025.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Opodatkowanie nieruchomości nabytej w darowiźnie.
Słowa kluczowe: darowizna
data
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub
praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie,
a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
świadczeń.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni, A.A., będąca nierezydentem podatkowym w Polsce (rezydentem
    podatkowym w Niemczech), dokonała odpłatnego zbycia nieruchomości mieszkalnej
    położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 31 stycznia 2025 r.
    Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię w drodze
    darowizny od rodziców – B. i C. D. – na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 lipca 2023 r.
    W akcie notarialnym darowizny określono wartość rynkową nieruchomości z dnia
    darowizny na kwotę 123 000 PLN. W łańcuchu nabyć nieruchomość była wcześniej:
    pierwotnie nabyta odpłatnie przez E. D. (dziadek) w dniu 19 września 1996 r. za kwotę 7
    489,09 PLN, następnie przekazana w drodze darowizny rodzicom Wnioskodawczyni w
    dniu 11 kwietnia 1997 r. (wartość z aktu: 12 919,60 PLN).
    Cena sprzedaży nieruchomości w 2025 r. wyniosła 166 000 PLN. Wnioskodawczyni
    poniosła udokumentowane koszty związane ze sprzedażą (wynagrodzenie pośrednika,
    koszty notarialne) w łącznej wysokości 4 250,88 PLN.
    Darowizna na rzecz Wnioskodawczyni została dokonana po wejściu w życie przepisu art.
    22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. po dniu 1 stycznia 2023 r.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce ani nie uzyskuje w
    2025 r. innych przychodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Zbycie nieruchomości
    ma charakter jednorazowy i nie jest związane z działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawczyni zwraca się o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości
    nabytej w drodze darowizny, w szczególności w kontekście: sposobu liczenia
    pięcioletniego terminu z art. 10 ust. 1 pkt 8 i ust. 5 ww. ustawy, możliwości zastosowania
    zwolnienia z podatku w 2025 r., określenia kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22
    ust. 6f ww. ustawy, ewentualnego obowiązku złożenia deklaracji PIT-39 przez nierezydenta.

    Pytania
    1. Czy w świetle art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, termin
      5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, należy liczyć od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwsze nabycie nieruchomości w łańcuchu
      nabyć (tj. nabycie przez darczyńców w 1997 r.), co skutkowałoby zwolnieniem z
      opodatkowania przychodu w 2025 r.?
    2. W razie uznania, że sprzedaż korzysta ze zwolnienia z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, czy Wnioskodawczyni – jako nierezydent podatkowy
      – ma obowiązek złożyć deklarację PIT-39 za rok 2025?
    3. Czy w świetle art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      (obowiązującego od dnia 1 stycznia 2023 r.), w przypadku odpłatnego zbycia
      nieruchomości nabytej w drodze darowizny, kosztem uzyskania przychodu jest
      wartość rynkowa nieruchomości z dnia darowizny, powiększona o udokumentowane
      koszty zbycia (notariusz, pośrednik)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Podstawa prawna zwolnienia - Wnioskodawczyni wskazuje - że w przypadku
    nieruchomości nabytych w drodze darowizny w łańcuchu nabyć, termin 5 lat określony w
    art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwsze nabycie w tym łańcuchu. Taka
    interpretacja znajduje odzwierciedlenie w piśmiennictwie i praktyce interpretacyjnej
    organów podatkowych, choć podlega ocenie organu podatkowego.
    Wartość kosztu uzyskania przychodu Wnioskodawczyni wskazuje, że w świetle art. 22 ust.
    6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującego od dnia 1 stycznia
    2023 r., w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze darowizny
    kosztem uzyskania przychodu jest jej wartość rynkowa z dnia darowizny. W
    przedmiotowej sprawie darowizna miała miejsce w dniu 19 lipca 2023 r., czyli po wejściu w
    życie wskazanego przepisu. Wartość rynkową nieruchomości z dnia darowizny ustalono w
    akcie notarialnym darowizny na kwotę 123 000 PLN. Wartość ta powinna zostać uznana za
    koszt uzyskania przychodu, powiększony o udokumentowane koszty związane ze zbyciem
    nieruchomości, w tym koszty notarialne i pośrednictwa w łącznej wysokości 4 250,88 PLN.
    Zgodnie z praktyką interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, stanowisko
    to znajduje potwierdzenie w dotychczasowych interpretacjach indywidualnych, które
    wskazują, że w takich przypadkach właściwym kosztem jest wartość rynkowa z dnia
    darowizny, powiększona o poniesione koszty zbycia. Tym samym stanowisko
    Wnioskodawczyni znajduje uzasadnienie w przepisach prawa oraz w praktyce
    interpretacyjnej organów podatkowych.
    Obowiązek deklaracyjny Wnioskodawczyni, będącej nierezydentem podatkowym w Polsce
    i nie uzyskującej w 2025 r. innych dochodów opodatkowanych w Polsce, przyjmuje
    stanowisko, że dla zachowania bezpieczeństwa prawnego wskazane byłoby złożenie
    deklaracji PIT-39 za 2025 r., nawet w przypadku wykazania podatku 0 zł, jednak wnosi o
    jednoznaczne ustalenie przez Dyrektora KIS obowiązku w tym zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).

    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że w momencie sprzedaży wskazanej
    we wniosku nieruchomości mieszkalnej, posiadała Pani w Polsce ograniczony obowiązek
    podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na dzień sprzedaży ww. nieruchomości, tj. 31 stycznia 2025 r. miała Pani miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) w Niemczech.
    W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 4a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska
    Zatem, w przedmiotowej sprawie należy przytoczyć przepisy zawarte w Umowie między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (t. j.
    Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90).
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 wskazanej Umowy:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w
      rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Użyty w tym przepisie zwrot „mogą być opodatkowane” oznacza, że dochody, o których w
    nim mowa, są opodatkowane w kraju miejsca położenia nieruchomości zawsze, o ile
    prawo podatkowe tego państwa przewiduje opodatkowanie takiego dochodu.
    Sformułowanie, iż dochód ten „może” być opodatkowany nie zezwala na dowolne
    wybranie państwa, w którym dochód ten ma zostać opodatkowany. Przepis ten oznacza,
    iż dochód taki oprócz tego, że podlega opodatkowaniu w państwie, w którym osoba
    osiągająca ten dochód ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, to podlega również
    opodatkowaniu w tym państwie, w którym położony jest dany majątek, zgodnie z prawem
    tego państwa.

    W świetle zapisów cytowanej Umowy, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w
    Niemczech z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Polsce może być
    opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Niemczech, jak i w Polsce, według
    zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna oraz moment ich nabycia.
    W swoim stanowisku powołuje się Pani na przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Pani zdaniem przepis ten powinien mieć zastosowanie
    również w przedmiotowej sprawie.
    Wskazuję, że ustawą o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia
    23 października 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159 ze zm.) 1 stycznia 2019 r. został dodany
    do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepis art. 10 ust. 5, który
    stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Zatem przepis ten ma odniesienie do odpłatnego zbycia (dokonanego poza działalnością
    gospodarczą) nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, a nie w
    drodze darowizny.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1610 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której, na osobę
    fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Zgodnie z art. 888 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Z treści wniosku wynika, że 19 września 1996 r. Pani dziadek nabył przedmiotową
    nieruchomość odpłatnie. Natomiast w dniu 11 kwietnia 1997 r. ww. nieruchomość została
    przekazana w darowiźnie Pani rodzicom, którzy następnie, przekazali ją Pani w darowiźnie
    19 lipca 2023 r.
    Zatem, wskazać należy, że Pani nabyła ww. nieruchomość w drodze darowizny
    (nieodpłatnie) od rodziców i datą nabycia przez Panią ww. nieruchomości jest dzień 19
    lipca 2023 r. - nabycie tej nieruchomości na podstawie umowy darowizny.
    W związku z tym, że przedmiotową nieruchomość mieszkalną nabyła Pani w drodze
    umowy darowizny, a nie w drodze spadku, to wskazany powyżej art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji sprzedaży tej nieruchomości nie ma
    zastosowania. Literalne brzmienie tego przepisu jest jednoznaczne i niedopuszczalna jest
    jego wykładnia rozszerzająca na inne formy nabycia bezpłatnego.
    Wobec powyższego wskazać należy, że nienastępująca w wykonaniu działalności
    gospodarczej, sprzedaż przez Panią 31 stycznia 2025 r. opisanej we wniosku
    nieruchomości mieszkalnej na terytorium Polski, którą nabyła Pani w drodze darowizny 19
    lipca 2023 r., stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła przed upływem
    pięcioletniego terminu określonego w ww. przepisie. W konsekwencji, przychód z
    powyższego odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na
    zasadach określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 przywołanej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Można do takich kosztów m.in. zaliczyć:
    · związane ze zbyciem koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę
      majątkowego;
    · prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości;
    · koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości;
    · wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej;
    · opłatę notarialną, koszty i opłaty sądowe.
    Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają
    przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadku i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa

      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Natomiast, przepis art. 22 ust. 6f stanowi, że:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub ust. 6d tej ustawy.
    Wskazać również należy, że przepisy art. 22 ust. 6c i art. 22 ust. 6f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w Pani nie mają sprawie zastosowania, ponieważ
    przedmiotową nieruchomość nabyła Pani nieodpłatnie, tj. w drodze darowizny.
    Pani wątpliwości dotyczą m.in. kwestii ustalenia kosztów uzyskania przychodu w związku z
    odpłatnym zbyciem nieruchomości nabytej w drodze darowizny, należy więc wyjaśnić, że
    kwota ceny sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nabytej w powyższy sposób może
    być pomniejszona o:
    · koszty odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych oraz
    · koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.
    Jak już wyżej wskazano, do kosztów odpłatnego zbycia zalicza się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku, a zatem tylko takie wydatki, które są bezpośrednio związane z czynnością
    sprzedaży. W opisanym przypadku do kosztów odpłatnego zbycia może Pani zaliczyć
    wydatki poniesione na wynagrodzenie pośrednika oraz koszty notarialne, gdyż koszty te
    były niezbędne do przeprowadzenia przez Panią transakcji sprzedaży nieruchomości.
    Natomiast, w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodu w związku z przedmiotową
    transakcją sprzedaży, należy podkreślić, że art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia koszty, które mogą zostać uwzględnione przy
    sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny. Z brzmienia ww. przepisu wynika,

    że do tej kategorii kosztów ustawodawca zaliczył wyłącznie udokumentowane nakłady,
    które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania
    oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn, w takiej części, w jakiej wartość
    zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn
    odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn. Jednocześnie przepis ten wskazuje, że do kosztów
    uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze
    spadku zalicza się m.in. udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione
    przez spadkodawcę. Zatem, tylko w przypadku nieruchomości nabytych w drodze spadku,
    kosztem uzyskania przychodu, w przypadku odpłatnego zbycia tej nieruchomości, może
    być koszt nabycia tej nieruchomości poniesiony przez spadkodawcę.
    W konsekwencji, nie ma podstaw prawnych, żeby kwotę 123 000 zł, która odpowiada
    wartości rynkowej nieruchomości mieszkalnej z dnia przekazania Pani darowizny, zaliczyć
    do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży przez Panią przedmiotowej
    nieruchomości mieszkalnej. Wskazana kwota nie znajduje potwierdzenia w żadnej z
    kategorii - wskazanych w art. 22 ust. 6d ww. ustawy - kosztów. Zatem, nie może zostać
    uwzględniona przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w
    przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny.
    W konsekwencji, kwota 123 000 zł, która odpowiada wartości rynkowej nieruchomości z
    dnia darowizny, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, gdyż nie jest to koszt, o którym mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdza to orzecznictwo sądów, m.in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Kielcach, który w wyroku z 4 lutego 2016 roku sygn. akt I SA/Ke 718/15 stwierdził, że:
      Przepis art. 22 ust. 6d w sposób jednoznaczny wskazuje, co może być kosztem
      uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości (udziału) nabytej w drodze
      darowizny. Kosztami uzyskania przychodu są tylko udokumentowane nakłady oraz
      kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn. Za nakłady poniesione na
      nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające, modernizujące daną nieruchomość,
      czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają wartość rynkową nieruchomości
      poczynione w czasie jej posiadania.
    W kwestii obowiązku złożenia przez Panią, jako osoby posiadającej w Polsce ograniczony
    obowiązek podatkowy, zeznania PIT-39 o wysokości osiągniętego dochodu ze sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości należy wskazać, że stosownie do treści art. 30e ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione

      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    W związku z tym, że z tytułu sprzedaży nieruchomości mieszkalnej położonej na
    terytorium Polski uzyskała Pani w 2025 r. przychód, który zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa powinien być opodatkowany w Polsce, to jest Pani zobowiązana do
    wykazania przychodu z tej sprzedaży i złożenia zeznania o wysokości osiągniętego
    dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, tj. formularza PIT-39 za 2025 r.
    Podsumowując, sprzedaż przez Panią 31 stycznia 2025 r. nieruchomości mieszkalnej,
    nabytej 19 lipca 2023 r. w drodze darowizny, stanowi źródło przychodu w myśl art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a)-b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie. Przepis art. 10 ust. 5 tej ustawy nie ma w Pani sprawie zastosowania, ponieważ
    przedmiotową nieruchomość nabyła Pani w drodze umowy darowizny, a nie w drodze
    spadku.
    Przychód z powyższej sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na
    zasadach określonych w art. 30e tej ustawy. Podstawą obliczenia podatku, będzie dochód
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem uzyskanym przez Panią z odpłatnego zbycia
    nieruchomości mieszkalnej, określonym zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. cena sprzedaży ww. nieruchomości pomniejszona o
    koszty odpłatnego zbycia np. prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, opłata
    notarialna) a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ww.
    ustawy. Natomiast przepisy art. 22 ust. 6c i art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie mają w sprawie zastosowania, ponieważ nieruchomość nabyła Pani
    w drodze darowizny. Kwota, która odpowiada wartości rynkowej nieruchomości z dnia
    darowizny, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia ww.
    nieruchomości, gdyż nie jest to koszt, o którym mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzyskany z ww. odpłatnego zbycia nieruchomości przychód, powinna Pani wykazać w
    zeznaniu rocznym PIT-39 składanym w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia
    2026 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Niniejsza interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pani pytań i
    własnego stanowiska. Inne kwestie nie podlegały ocenie.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.