Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.782.2024.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia, od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy, usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki zarządzającej ASI.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz alimentacyjny; fundusz-fundusz inwestycyjny; spółki-alternatywna spółka inwestycyjna (ASI); spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; usługi-usługi księgowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit.
    b) ustawy dla świadczonych przez Spółkę usług na rzecz wewnętrznie oraz zewnętrznie
    zarządzanych ASI.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”) jest spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością, wpisaną do KRS pod numerem: (...). Zgodnie z danymi zawartymi w
    Krajowym Rejestrze Sądowym Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. pod
    następującymi kodami PKD: pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności
    gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22.Z), działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo
    podatkowe (PKD 69.20.Z). Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (VAT). Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    Wnioskodawca zamierza zawierać umowy o świadczenie usług (dalej: Umowa) z
    podmiotami będącymi zarządzającymi Alternatywnymi Spółkami Inwestycyjnymi, przy
    czym mogą to być zarówno zewnętrznie zarządzający jak i wewnętrznie zarządzający
    (dalej: ZASI), o których mowa w art. 8b ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dalej: ustawa o
    funduszach).
    ZASI są podmiotami wpisanymi do rejestru zarządzających Alternatywnymi Spółkami
    Inwestycyjnymi prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego zgodnie z ustawą o
    funduszach. ZASI są podmiotami mającymi siedzibę i adres na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy o funduszach, alternatywna spółka inwestycyjna

    (dalej: ASI) jest rodzajem alternatywnego funduszu inwestycyjnego innym niż
    specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Wyłącznym przedmiotem działalności ASI na podstawie art. 8a ust. 3 ustawy o funduszach
    jest, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, zbieranie aktywów od wielu
    inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką
    inwestycyjną. W przypadku wewnętrznie zarządzanych ASI, stroną umowy zawartej z
    Wnioskodawcą będzie de facto sama ASI, niemniej – na potrzeby przejrzystości złożonego
    wniosku – Wnioskodawca posługuje się pojęciem ZASI dla określenia usługobiorcy
    Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy jest on podmiotem zewnętrznym wobec spółki
    inwestycyjnej, czy też – jak w przypadku ASI wewnętrznie zarządzanych – samą spółką
    inwestycyjną.
    W ramach usług zarządzania ASI, ZASI wykonuje usługi o charakterze kompleksowym,
    zarządczym, administracyjno-organizacyjnym oraz doradczym polegające w szczególności
    na:
    a) zarządzaniu portfelami inwestycyjnymi;
    b) zarządzaniu ryzykiem;
    c) wykonywaniu na rzecz ASI czynności administracyjnych;
    d) podejmowaniu decyzji odnośnie polityk oraz procedur w zakresie procesów
      inwestycyjnych podejmowanych w ramach ASI;
    e) podejmowaniu decyzji zarządczych, mających na celu optymalizację ryzyk
      inwestycyjnych;
    f) sourcingu, selekcji oraz ocenie projektów i podmiotów do inwestycji;
    g) zarządzaniu procesem due diligence technologicznego w oparciu o zespół ekspercki;
    h) mentoringu w procesie preakceleracji;
    i) strukturyzacji inwestycji;
    j) udziale i reprezentowaniu ASI w negocjacjach dotyczących inwestycji;
    k) podejmowaniu decyzji w przedmiocie inwestycji i wyjść inwestycyjnych;
    l) zarządzaniu projektami;
    m)opracowywaniu strategii wyjść z inwestycji;
    n) doborze odpowiedniej strategii budowy wartości spółek portfelowych;
    o) strukturyzacji biznesu spółek portfelowych pod kątem wybranej strategii wyjścia;
    p) poszukiwaniu podmiotów zainteresowanych inwestycją kapitału na potrzeby kolejnych
      rund finansowania spółek portfelowych.
    Część zadań, składających się na usługę zarządzania ZASI wykonują – na podstawie art.
    70g ustawy o funduszach – wspólnie lub za pośrednictwem podmiotów zewnętrznych,
    posiadających wiedzę specjalistyczną wymaganą do realizacji powierzonego zakresu usług.
    Jednym z podmiotów, z którymi ZASI będą miały zawartą umowę, będzie Wnioskodawca.
    W ramach usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz ZASI, Wnioskodawca będzie
    wykonywał usługi, polegające, w szczególności na:
    a) kompleksowa obsługa finansowo-księgowa ASI, w tym:
    · przygotowywanie polityki rachunkowości ASI;
    · bieżąca wycena aktywów i pasywów ASI, obejmująca zarządzanie ryzykiem;
    · prowadzenie ksiąg rachunkowych ASI;
    · audyt dokumentów księgowych ASI;

    · sporządzanie sprawozdań ASI, wymaganych przepisami oraz wewnętrznymi wymogami
      Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) oraz Narodowego Centrum Badań i
      Rozwoju (dalej: NCBiR);
    · sporządzanie okresowych sprawozdań finansowych;
    · współpraca z biegłym rewidentem;
    · prowadzenie rozliczeń z Urzędem Skarbowym;
    b) raportowanie zarządcze;
    c) rozliczanie dotacji;
    d) zadania z zakresu wnioskowania o pomoc de minimis;
    e) przygotowywanie dokumentacji na potrzeby odbiorców zewnętrznych np: bank,
      inwestor;
    f) doradztwo i wsparcie w ramach rejestracji ASI/ZASI w Krajowym Rejestrze Sądowym
      oraz w rejestrach prowadzonych przez KNF;
    g) przygotowywanie dokumentacji inwestycyjnej wymaganej przez program (...), zgodnie z
      regulaminem funkcjonowania funduszu (...);
    h) wykonywanie na rzecz ZASI czynności administracyjnych, (wsparcie w komunikacji z
      audytorem spółki, KNF, US, PFR i inne instytucje);
    i) tworzenie szczegółowych modeli finansowych, analiz finansowych i raportów
      analitycznych;
    j) modelowanie wyniku funduszy inwestycyjnych bazując na projekcjach przychodów z
      inwestycji, analiza wyników inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych.
    Wymienione wyżej usługi będą świadczone przez Spółkę na podstawie umów zawartych z
    ZASI. Usługi, które będą świadczone przez Wnioskodawcę, spełniają szczególne i istotne
    funkcje dla całej działalności ZASI, w konsekwencji czego mają realny wpływ na
    funkcjonowanie funduszu.
    Usługi te stanowią wsparcie ZASI w jej bieżącej działalności, a także wsparcie w
    zarządzaniu portfelem inwestycyjnymi ZASI i ryzykiem inwestycyjnym. Wskazane usługi
    będą świadczone na rzecz ZASI i stanowią świadczenia w zakresie czynności zarządzania
    oraz obsługi finansowo – księgowej – związanych z zarządzaniem ASI.
    Pytaniem Wnioskodawcy objęte są wyłącznie te usługi, które Spółka będzie świadczyć
    bezpośrednio na rzecz ZASI na podstawie umów zawartych z ZASI.
    Pytanie o zwolnienie z podatku VAT nie dotyczy pozostałej działalności Spółki, jaką jest
    świadczenie usług obsługi finansowo-księgowej innych podmiotów (niebędących
    funduszami inwestycyjnymi ani podmiotami zarządzającymi takimi funduszami).
    Wnioskodawca nie zamierza korzystać ze wskazanej w art. 43 ust. 22 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług możliwości zrezygnowania ze zwolnienia od
    podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

## Pytanie

Czy wskazane w opisie usługi, które będą świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz
    wewnętrznie oraz zewnętrznie zarządzanych ASI, wynikające z zawartych w przyszłości
    pomiędzy stronami umów, będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
    i usług (dalej: ustawa o VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Państwa zdaniem, opisane we wniosku usługi świadczone przez Spółkę na podstawie
    umów zawartych w przyszłości z ZASI skorzystają ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit. b) ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT, zwolnieniu z opodatkowania
    podlega świadczenie usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych – w
    rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. b) ustawy o VAT, zwolnione z opodatkowania są
    usługi zarządzania portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych
    funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a) tegoż przepisu prawa, lub ich częścią.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności
    Wnioskodawca zamierza świadczyć opisane w stanie faktycznym usługi. Wnioskodawca
    zawrze Umowy z podmiotami będącymi zarządzającym Alternatywną Spółką Inwestycyjną,
    o których mowa w art. 8b ust. 1 ustawy o funduszach.
    Na podstawie literalnego brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT, w celu stosowania
    zwolnienia z VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
    a) warunek przedmiotowy – wykonywane czynności powinny stanowić usługi zarządzania,
    b) warunek podmiotowy – usługi zarządzania powinny dotyczyć funduszy inwestycyjnych,
      alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych portfeli papierów wartościowych
      w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
      funduszami inwestycyjnymi.
    Zdaniem Wnioskodawcy, oba warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione, a to z
    następujących opisanych poniżej względów.
    Stanowisko w sprawie warunku przedmiotowego pierwszego opisanego w pkt a).
    Podstawą do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o
    VAT, jest art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa
    członkowskie UE zwalniają z opodatkowania podatkiem VAT transakcje zarządzania
    specjalnymi funduszami inwestycyjnymi (dalej: Dyrektywa VAT). Z brzmienia art. 135 ust. 1
    lit. g Dyrektywy VAT wynika, że prawodawca unijny pozostawił ustawodawcom państw
    członkowskich swobodę w zakresie określenia, jakich podmiotów mogą dotyczyć usługi
    zarządzania objęte zwolnieniem z VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT,
    ustawodawca polski zadecydował o zastosowaniu zwolnienia z VAT do czynności
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
    zbiorczymi portfelami papierów wartościowych – w rozumieniu przepisów o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    W Dyrektywie VAT nie została przewidziana definicja pojęcia zarządzania specjalnymi
    funduszami inwestycyjnymi. Pojęcie zarządzania definiowane jest w Załączniku II do
    Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
    koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się
    do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)
    (dalej: Dyrektywa UCITS). W artykule 6 ust. 2 zdanie ostatnie Dyrektywy UCITS określono:
    „Działalność związana z zarządzaniem UCITS obejmuje, do celów niniejszej dyrektywy,
    obowiązki, o których mowa w załączniku II”.
    Zgodnie z przywołanym Załącznikiem II do Dyrektywy UCITS, funkcje zarządzania obejmują:
    1) zarządzanie inwestycjami;
    2) administrację, w tym:

    - obsługę prawną i obsługę rachunkowo-księgową w zakresie zarządzania funduszem;
    - zapytania klientów;
    - wycenę i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
    - monitorowanie przestrzegania uregulowań;
    - prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
    - wypłatę zysków;
    - emisję i umarzanie jednostek uczestnictwa;
    - rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
    - prowadzenie ksiąg;
    3) wprowadzanie do obrotu.
    Analogicznie funkcję zarządzania definiuje także Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i
    Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz
    rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (dalej: Dyrektywa ZAFI). Zgodnie z
    art. 4 ust. 1 lit. w) Dyrektywy ZAFI: „«zarządzanie AFI» oznacza wykonywanie przynajmniej
    funkcji w zakresie zarządzania portfelem, o których mowa w pkt 1 lit. a) lub b) załącznika I,
    na rzecz jednego lub większej liczby AFI”.
    Zgodnie z pkt 1 załącznika I do Dyrektywy ZAFI, minimalny zakres funkcji w zakresie
    zarządzania inwestycyjnego, które musi wykonywać ZAFI, zarządzając AFI, to (a)
    zarządzanie portfelami inwestycyjnymi; (b) zarządzanie ryzykiem, zaś w pkt 2 załącznika I
    zawarty został katalog innych czynności, jakie ZAFI może wykonywać dodatkowo w
    ramach usługi zarządzania.
    Co istotne, wskazany minimalny zakres funkcji w zakresie zarządzania inwestycyjnego
    służy określeniu, czy dany podmiot może być uznany za ZAFI (analogicznie: za ZASI), nie
    ogranicza natomiast katalogu czynności wchodzących w zakres zarządzania, co wynika
    wprost z pkt 2 załącznika I. Z załącznika I do Dyrektywy ZAFI oraz z załącznika II do
    Dyrektywy UCITS wynika zatem, że na czynności zarządzania funduszami inwestycyjnymi
    składają się nie tylko działania polegające na zarządzaniu inwestycjami (realizacją polityki
    inwestycyjnej funduszy), lecz również czynności z zakresu administracji, w tym
    zapewnienia obsługi prawnej i obsługi rachunkowo-księgowej. Powyższe stanowisko
    znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (dalej: TSUE), w którym wskazuje się ponadto, iż pojęcie zarządzania specjalnymi
    funduszami inwestycyjnymi, o którym mowa w art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy VAT jest
    autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego treść nie może być zmieniana
    przez państwa członkowskie. W konsekwencji, zakres zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT przewidzianego w art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy VAT (a w konsekwencji
    również zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12) lit. a) ustawy o VAT należy
    interpretować zgodnie z prawem wspólnotowym oraz orzecznictwem TSUE.
    W wyroku w sprawie C-169/04 Abbey National plc TSUE wskazał, że zarządzanie
    funduszami powierniczymi (obecnie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi): „jest
    określane w zależności od rodzaju świadczonych usług, a nie w zależności od osoby
    świadczącej lub odbiorcy usług”, co oznacza, że zwolnienie z opodatkowania podatkiem
    VAT dla usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi ma charakter przedmiotowy, a nie
    podmiotowy. O możliwości zastosowania zwolnienia decyduje zakres czynności
    świadczonych przez usługodawcę, bez względu na status usługodawcy. W konsekwencji
    zajętego przez TSUE stanowiska, stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do zawężania
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a)
    ustawy o VAT jedynie do usług świadczonych na rzecz ASI przez ZASI. Co więcej,
    interpretacja ta współgra z przyznanym ZASI na podstawie art. 70g ustawy o funduszach

    uprawnieniem do outsourcingu części czynności związanych z działalnością prowadzoną
    przez ZASI.
    Brak jest zatem możliwości uznania, aby istniały jakiekolwiek przeszkody, do stosowania
    zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT do usług świadczonych
    przez inne (poza samymi ZASI) podmioty, pod warunkiem, że podejmowane przez nie
    czynności wpisują się w katalog działań objętych zakresem usługi zarządzania funduszami.
    Stanowisko to potwierdza także późniejsze orzecznictwo TSUE, m.in. wyrok z dnia 7 marca
    2013 r. w sprawie C-275/11 GfBk Gesellschaft fur Borsenkommunikation mbH, w którym
    potwierdzono możliwość stosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dla
    usług doradztwa inwestycyjnego świadczonych przez osobę trzecią na rzecz spółki
    inwestycyjnej zarządzającej specjalnym funduszem inwestycyjnym.
    W wyroku wydanym w sprawie C-275/11 GfBk Gesellschaft fur Borsenkommunikation
    mbH, TSUE wskazał ponadto, iż: „(...) poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu
    portfelem, do szczególnych funkcji przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą
    funkcje administrowania samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak
    te wymienione w załączniku II do dyrektywy 85/611 zmienionej dyrektywą 2001/107 w
    rubryce «Administracja» (...)”.
    Dodatkowo, jak wynika z przywołanego powyżej wyroku TSUE, wyliczenie zawarte w
    załączniku II do Dyrektywy UCITS nie jest wyczerpujące. Także w przypadku, gdyby dane
    usługi nie były wymienione we wskazanym załączniku II, mogą one zostać objęte
    zwolnieniem z opodatkowania podatkiem VAT, jako usług zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi. W wymienionym powyżej wyroku TSUE wskazał: „Fakt, iż usługi doradcze i
    informacyjne świadczone przez osobę trzecią nie wiążą się z dokonaniem zmian w sytuacji
    prawnej lub finansowej funduszu również nie stoi na przeszkodzie objęciu ich pojęciem
    «zarządzania» specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d)
    pkt 6 szóstej dyrektywy. Należy bowiem przypomnieć, że w pkt 26, 63 i 64 ww. wyroku w
    sprawie Abbey National Trybunał orzekł, iż nie tylko zarządzanie inwestycjami, wiążące się
    z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem takiego zarządzania, lecz
    również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie kwoty dochodów i ceny
    jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów, rachunkowość,
    przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie informacji i
    dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych, statystyk i
    podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów, wchodzą w zakres pojęcia
    «zarządzania» specjalnym funduszem inwestycyjnym. Nie ma więc większego znaczenia
    fakt, że – jak to miało miejsce w sprawie będącej przedmiotem postępowania głównego –
    zadanie wykonywania udzielanych przez GfBk zaleceń kupna i sprzedaży aktywów, po
    weryfikacji ich zgodności z ograniczeniami w zakresie inwestowania, należało do
    wspomnianego TFI”.
    Wskazać należy także wyrok c. C-595/13 – Staatssecretaris van Financien przeciwko Fiscale
    Eenheid X NV cs, w którym TSUE wskazał dodatkowo, że pod pojęciem zarządzania
    rozumieć należy również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie kwoty
    dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów,
    rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie
    informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych,
    statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów. Stanowisko
    prezentowane w orzecznictwie TSUE jest potwierdzane także w wyrokach sądów
    administracyjnych.
    Przykładowo, w wyroku z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Po 168/19 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Poznaniu uzasadniając stanowisko prawne odwołał się do innego
    orzeczenia TSUE: „W orzeczeniu z 21 października 2004 r. w sprawie C-8/03 (Banque
    Bruxelles Lambert SA (BBL) v. Państwo Belgijskie), definiującym pojęcie zarządzania,
    Rzecznik Generalny podkreślił: «Otóż cel ten wymaga takiego zakreślenia zwolnienia, aby
    nie naruszało ono zasady powszechności podatku, bez czynienia go jednak

    bezprzedmiotowym. Z tego punktu widzenia dopuszczalne jest objęcie zwolnieniem
    wszystkich transakcji bezpośrednio związanych z systemem zarządzania funduszami
    powierniczymi. Tym samym nie można ograniczać zwolnienia tylko do podejmowania
    decyzji. Niemniej jednak nie można rozciągnąć go na wszystkie usługi świadczone na rzecz
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które znajdują się w takiej sytuacji, jak
    fundusze powiernicze». Zdaniem pełnomocnika «transakcje, które obejmują zwolnienie,
    winny ograniczać się do tych, które są ściśle związane z prowadzeniem funduszu, to
    znaczy do określania polityki inwestycyjnej, kupna i sprzedaży aktywów. O ile zwolnione
    transakcje nie ograniczają się do podejmowania decyzji, o tyle jednak muszą one
    bezpośrednio dotyczyć transakcji handlowych papierami wartościowymi. Aby móc
    zastosować zwolnienie, należy ustalić, że dane świadczenia są nierozerwalnie związane z
    transakcjami bezpośrednio zwolnionymi przez szóstą dyrektywę. Z kolei świadczenia,
    które można łatwo oddzielić od zarządzania funduszem w ścisłym tego słowa znaczeniu,
    należy uznać za podlegające podatkowi VAT». (...) Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę
    w pełni podziela powyższe stanowisko. Nie ulega bowiem wątpliwości, że to usługi
    doradcze tworzące odrębną całość oraz dotyczące specyficznych i istotnych elementów
    związanych z zarządzaniem funduszami powierniczymi objęte są przedmiotowym
    zwolnieniem (usługi dedykowane). Usługi tego typu – zarządzania funduszem
    inwestycyjnym – mogą być ponadto powierzone osobom trzecim i powierzenie takie samo
    w sobie nie ma wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego – nie
    wyklucza bowiem takiej możliwości”.
    W podobnym tonie wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w
    wyroku z dnia 1 sierpnia 2019 r., sygn. I SA/Kr 609/19, który wprost stwierdził:
    „Okoliczność, iż usługi doradcze i informacyjne świadczone przez osobę trzecią nie wiążą
    się z dokonaniem zmian w sytuacji prawno-finansowej funduszu, nie stoi na przeszkodzie
    objęciu ich pojęciem «zarządzania» specjalnym funduszem inwestycyjnym”, a także
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia 2018 r., sygn. I FSK 1028/16:
    „(...) Również to, że usługa nie wpływa bezpośrednio na prawną i ekonomiczną sytuację
    nabywającego (odpowiedzialność za ostateczną decyzję inwestycyjną ponosi
    zarządzający), nie czyni zasadnym oddalenia skargi. Kwestię tę analizował Rzecznik
    Generalny w sprawie C- 275/11 GfBk, badając zarzut podniesiony przez Republikę
    Federalną Niemiec i Komisję, iż decyzje rodzące skutki prawne podejmowała spółka
    zarządzająca, a nie GfBk, co potwierdzałoby brak «zarządzania» jako usługi specyficznej i
    wyodrębnionej dla celów art. 13 część B lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy. Rzecznik Generalny
    zarzutu tego nie uwzględnił, uznając, że można przyjąć, że został on w dorozumiany
    sposób odrzucony także w wyroku w sprawie Abbey National, gdzie celnie wskazano, że
    «gdyby zwolnienie ograniczone było do czynności mających wpływ na skład portfela, to
    zwolniona od podatku byłaby jedynie szczątkowa część czynności funduszu
    powierniczego»”.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie usługi przedstawione w opisie stanu faktycznego
    mieszczą się łącznie w pojęciu zarządzania funduszem inwestycyjnym. Przedstawiony
    przez Wnioskodawcę katalog czynności zawiera zarówno czynności o charakterze
    zarządczym jak i decyzyjnym, a także czynności o charakterze zarządzania ryzykiem ASI.
    Zakres obowiązków Wnioskodawcy obejmował będzie m.in. raportowanie zarządcze czy
    też zarządzanie ryzykiem w obszarze wyceny aktywów i pasywów ZASI. Zdaniem
    Wnioskodawcy, wszystkie wskazane czynności mają kluczowe znaczenie z perspektywy
    funkcjonowania i zarządzania ASI (jako wehikułu inwestycyjnego). Usługi wykonywane
    przez Wnioskodawcę na rzecz ZASI spełniają warunek, na który wskazał Trybunał w
    wyroku w sprawie GfBk (C-275/11) – stanowią kompleksową usługę tworzącą odrębną
    całość i są niezbędne dla prawidłowego zarządzania alternatywnym funduszem
    inwestycyjnym.
    W praktyce, z uwagi na charakter ASI jako masy majątkowej inwestowanej zgodnie z
    polityką inwestycyjną zaakceptowaną przez inwestorów, usługi Wnioskodawcy są
    niezbędne z perspektywy możliwości prawidłowego i sprawnego funkcjonowania ZASI.

    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi określić można jako warunek konieczny
    zaistnienia właściwego procesu inwestycyjnego środków ASI. Bez świadczonych przez
    Wnioskodawcę usług, zarządzający ASI, nie będą w stanie wykonywać na oczekiwanym
    poziomie usług zarządzania. Z tego wynika wniosek, że czynności Wnioskodawcy są
    właściwe dla działalności polegającej na zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi oraz
    tworzą odrębną całość, charakteryzującą się wartością dodaną dla ASI.
    Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, jego usługom ze względu na niezastępowalny i stały
    charakter oraz powiązanie z przedmiotem działalności ASI i zarządzającego ASI nie można
    przypisać charakteru wyłącznie usług doradczych/administracyjnych – tego rodzaju
    podejście do usług Wnioskodawcy prowadziłoby bowiem do błędnego postrzegania
    faktycznej treści tych usług jako działalności drugorzędnej i wspierającej, co mogłoby
    powodować przyjęcie błędnego podejścia do ich opodatkowania podatkiem VAT.
    Stanowisko w sprawie warunku drugiego – podmiotowego opisanego w pkt b) powyżej.
    Przechodząc do analizy drugiego ze wskazanych na początku uzasadnienia warunków,
    wskazać należy, iż przedmiotowemu zwolnieniu podlegają usługi zarządzania świadczone
    na rzecz funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych lub zbiorczych
    portfeli papierów wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i
    zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, a także usługi zarządzania
    portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy
    inwestycyjnych, o których mowa wyżej lub ich częścią.
    Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 681 z późn. zm.), a także akty wykonawcze wydane na
    podstawie przepisów tej ustawy.
    Zgodnie z art. 1 ustawy o funduszach: ustawa określa zasady tworzenia i działania
    funduszy inwestycyjnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
    zasady prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze
    zagraniczne i spółki zarządzające. Na potrzeby ww. ustawy za alternatywny fundusz
    inwestycyjny uznaje się fundusze inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny
    otwarty” oraz „fundusz inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 ustawy) oraz
    alternatywną spółkę inwestycyjną (art. 8a ust. 1 ustawy o funduszach). Zgodnie z art. 2 pkt
    10a ustawy o funduszach – ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnym funduszu
    inwestycyjnym – rozumie się przez to instytucję wspólnego inwestowania, której
    przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie
    aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z
    określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem
    wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
    Zgodnie z art. 8a ustawy o funduszach:
    1. Alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym,
      innym niż określony w art. 3 ust. 4 pkt 2.
    2. Alternatywna spółka inwestycyjna może prowadzić działalność w formie:
    a) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej albo spółki europejskiej;
    b) spółki komandytowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, w których jedynym
      komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna
      albo spółka europejska.
    3. Wyłącznym przedmiotem działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej, z
      zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, jest zbieranie aktywów od wielu
      inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną
      polityką inwestycyjną.

    Jak wynika z opisu stanu faktycznego sprawy, ASI jako spółka akcyjna jest alternatywną
    spółką inwestycyjną, a tym samym jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym. Na
    podstawie art. 8b ust. 1 ustawy o funduszach: zarządzający ASI zarządza alternatywną
    spółką inwestycyjną, w tym co najmniej portfelem inwestycyjnym tej spółki oraz ryzykiem.
    W myśl art. 8b ust. 2 ustawy o funduszach zarządzającym ASI może być, wyłącznie:
    1) w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 1 – spółka kapitałowa będąca
      alternatywną spółką inwestycyjną, prowadząca działalność jako wewnętrznie
      zarządzający ASI;
    2) w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 2 – spółka kapitałowa będąca
      komplementariuszem alternatywnej spółki inwestycyjnej, prowadząca działalność jako
      zewnętrznie zarządzający ASI.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zawierać opisane w
    we wniosku Umowy z podmiotami będącymi wewnętrznie i zewnętrznie zarządzającymi
    Alternatywną Spółką Inwestycyjną, o której mowa w art. 8b ust. 1 ustawy o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Z uwagi na szczegółowe przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych przesłanka
    podmiotowa uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku, dotycząca
    świadczenia opisanych usług – będzie spełniona.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych.
    · Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 grudnia
      2019 r., sygn. III SA/Wa 1187/19.
    · Identyczne stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
      wyroku z dnia 23 października 2019 r., sygn. III SA/Wa 530/19 oraz Wojewódzki Sąd
      Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 2 października 2019 r., sygn. I SA/Wr
      370/19.
    Wskazane powyżej wyroki choć odnoszą się do usług prawnych znajdują zastosowanie
    także do usług księgowych. Co istotne, w związku z przewidzianą w art. 70g ustawy o
    funduszach możliwością powierzenia przez ZASI części czynności wchodzących w skład
    usługi zarządzania ASI podmiotom zewnętrznym, zwolnienie z opodatkowania podatkiem
    VAT obejmuje wszystkie podmioty, wykonujące przedmiotowe czynności na podstawie
    umowy z ZASI.
    W zakres zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust 1 pkt 12 lit a) oraz lit. b) ustawy o VAT
    wchodzą wszelkie czynności związane z działalnością funduszu, pod warunkiem, że – jak
    wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. I FSK
    634/16 – stanowią one w globalnej ocenie odrębną całość oraz spełniają szczególne i
    istotne funkcje z zakresu zarządzania funduszami inwestycyjnymi (tak też: Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. I FSK 1915/14).
    Dodatkowo, jak wynika z orzecznictwa TSUE, w celu ustalenia, czy dane usługi świadczone
    przez osobę trzecią podlegają zwolnieniu z VAT, należy każdorazowo badać, czy są one
    nierozerwalnie związane z działalnością właściwą dla funduszy, a ich skutkiem jest
    realizacja szczególnych i istotnych funkcji zarządzania specjalnym funduszem
    inwestycyjnym. W odniesieniu do powyższego, w kontekście opisu zdarzenia przyszłego
    przedstawionego w złożonym wniosku, Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do
    czynności, jakie Spółka będzie wykonywać na rzecz ZASI na podstawie zawartych Umów,
    wszystkie przedstawione powyżej kryteria zostają spełnione, a zatem w pełni uzasadniony
    jest pogląd Wnioskodawcy, iż możliwe jest zastosowanie do tych czynności zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit. b) ustawy
    o VAT.

    W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że usługi, jakie będą świadczone na rzecz
    ZASI polegają nie tylko na kompleksowej obsłudze finansowo-księgowej funduszu oraz
    realizowanych inwestycji, ale zawierają także czynności potrzebne ZASI do zarządzania
    portfelem inwestycyjnym oraz zarządzania ryzykiem.
    Dodatkowo, usługi wykonywane przez Wnioskodawcę będą obejmowały sytuacje
    podejmowania wiążących decyzji w imieniu czy też na rzecz ZASI np. poprzez
    reprezentowanie ASI na zewnątrz wobec organów administracji publicznej. Po drugie,
    usługi świadczone przez Wnioskodawcę są niewątpliwie czynnościami stanowiącymi
    dającą się wyodrębnić całość, a także pełnią one specyficzne i istotne funkcje w kontekście
    działalności funduszu inwestycyjnego – odnoszą się bowiem do kluczowego aspektu
    działalności ASI, jakim jest podejmowanie i realizacja procesu inwestycyjnego. Należy
    bowiem podkreślić, że bez analiz finansowych, analiz wyników inwestycyjnych, raportów
    analitycznych związanych z inwestycją, tworzenia stosownych dokumentów związanych z
    ZASI umów o dofinansowanie, reprezentowaniem ZASI na zewnątrz wobec organów
    administracji publicznej itp. nie jest bowiem możliwe poprawne i skuteczne zarządzanie
    ZASI.
    Podkreślenia wymaga, że bez czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę, ZASI nie
    byłyby w stanie realizować działalności inwestycyjnej. Oferowane usługi mają realny wpływ
    na funkcjonowanie funduszu – co więcej, ich realizacja jest niezbędna celem zapewnienia
    działalności funduszu. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy
    zawartej z ZASI należy uznać za specyficzne, gdyż pozostają nierozerwalnie związane z
    zarządzaniem i działalnością funduszu. Usługi te wykonywane są przy uwzględnieniu
    rodzaju działalności ZASI, a w osi świadczonych usług pozostaje prowadzona działalność
    inwestycyjna.
    Prezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje zatem potwierdzenie zarówno w
    orzecznictwie TSUE oraz sądów administracyjnych, jak również w wydawanych aktualnie
    przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych, które to interpretacje
    potwierdzają możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit. b) ustawy o VAT szeroko rozumianych usług
    wykonywanych na rzecz funduszy inwestycyjnych, świadczonych na podstawie umów
    zawartych z ZASI.
    Stanowisko takie zostało przedstawione m.in. w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z dnia 25 września 2024 r. Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.531.2024.1.WK;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z dnia 7 grudnia 2023 r. Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.708.2023.1.JS;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z dnia 30 października 2023 r. Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.389.2023.2.AK;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z 8 czerwca 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej 0114-KDIP4 3.4012.234.2021.1.KM;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z 18 czerwca 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej 0114-KDIP4-3.4012.236.2021.1.IG.
    · pismo z dnia 21 stycznia 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-
      KDIP4.4012.671.2019.2.AK;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z 14 lipca 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej 0111-KDIB3-1.4012.293.2020.1.IK;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z 30 listopada 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej – 0114-KDIP4.4012.9.2019.9.RK;

    · Interpretacja Indywidualna – pismo z 6 listopada 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej – 0111-KDIB3-1.4012.633.2020.1.KO;
    · Interpretacja Indywidualna – pismo z 1 grudnia 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej – 0114-KDIP4-3.4012.478.2020.1. DS.
    Mając powyższe na względzie, niewątpliwie, świadczenie usług opisanych w stanie
    faktycznym złożonego wniosku o interpretację dla ZASI będącej alternatywnym
    funduszem inwestycyjnym korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    12 lit. a) oraz lit. b) ustawy o podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.

    Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art.
    8 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wskazane w opisie usługi, które świadczone
    będą przez Wnioskodawcę na rzecz wewnętrznie oraz zewnętrznie zarządzanych ASI,
    wynikające z zawartych w przyszłości pomiędzy stronami umów, będą korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit. b) ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie
    zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi zarządzania:
        a) funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
          zbiorczymi portfelami papierów wartościowych – w rozumieniu przepisów o
          funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
          inwestycyjnymi,
        b) portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy
          inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią.
    Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
        1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
        2) usług doradztwa;
        3) usług w zakresie leasingu.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni
    rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji
    jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie zwrócić należy uwagę na przepis art. 43 ust. 22 ustawy, zgodnie z którym:

      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38–41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
        1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
        2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
          opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od
          którego rezygnuje ze zwolnienia.
    Zgodnie z art. 43 ust. 23 ww. przepisu:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi, przy czym możliwość wyboru opcji
    opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy
    zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej
    odpłatnie przez podatnika.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy, uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch
    warunków:
    - przedmiotowego – świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi
      zarządzania, oraz
    - podmiotowego – ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu do
      funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych portfeli
      papierów wartościowych – w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i
      zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, a także portfeli
      inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o
      których mowa wyżej lub ich części.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43 ust. 1 pkt
    12 ustawy stanowi implementację do krajowego porządku prawnego przepisu art. 135
    ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.) zwanej
    dalej: Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym: „Państwa członkowskie zwalniają
    zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa
    członkowskie”.
    W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, TSUE
    wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem
    kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem
    zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że
    zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez
    podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że
    zwolnienia przewidziane w art. 13 Szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa

    wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku
    VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
    Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13)
    wynika, że celem zwolnienia z opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem
    funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy
    (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady), jest w szczególności
    ułatwienie małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie
    neutralności podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między
    inwestowaniem bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za
    pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania.
    Z powyższego wynika, że transakcje, których dotyczy to zwolnienie, są typowe dla
    działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania. Zatem, art. 13
    część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu
    zbiorowym portfelem obejmuje czynności, które polegają na zarządzaniu samymi
    przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe, takie jak te
    zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy Rady 85/611/EWG z 20 grudnia
    1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
    odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce „Administracja”, które są czynnościami
    właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została
    zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów
    ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw
    zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
    Stosownie do art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE:
      Działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania
      w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w
      załączniku II.
    Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania
    portfelem. Są to odpowiednio:
      – zarządzanie inwestycjami,
      – administracja:
        a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania
          funduszem;
        b) zapytania klientów;
        c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
        d) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
        e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
        f) wypłata zysków;
        g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
        h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
        i) prowadzenie ksiąg,
      – wprowadzanie do obrotu.
    Wskazana wyżej definicja zarządzania ma zastosowanie również w odniesieniu do
    specjalnych funduszy inwestycyjnych innych niż objęte dyrektywą UCITS. W pkt 38 wyroku
    w sprawie C-595/13 TSUE stwierdził, że spółki takie jak będące przedmiotem
    postępowania głównego, które zostały utworzone przez wielu inwestorów wyłącznie w

    celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości, nie mogą zostać uznane
    za przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w rozumieniu dyrektywy UCITS. W takich
    okolicznościach faktycznych, tj. w odniesieniu do funduszy innych niż objętych dyrektywą
    UCITS, TSUE przytoczył definicję zarządzania funduszami, którą podał w wyroku C-169/04,
    a więc nawiązującą do dyrektywy UCITS. W ww. wyroku w sprawie C-595/13 TSUE wskazał,
    że poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu portfelem do szczególnych funkcji
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą funkcje administrowania samymi
    przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak te wymienione w załączniku II do
    dyrektywy UCITS w rubryce „Administracja”. Zdaniem TSUE, nie tylko zarządzanie
    inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem
    takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie
    kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów,
    rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie
    informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych,
    statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów wchodzą w zakres
    pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B
    lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy.
    W kwestii wyjaśnienia pojęcia „zarządzania funduszem” w odniesieniu do przedmiotowej
    sprawy, należy również wskazać kolejne ugruntowane orzecznictwo TSUE (m.in. w
    sprawach C-8/03, Banque Bruxelles Lambert S.A. z 21 października 2004 r., C-169/04 z 4
    maja 2006 r. w sprawie Abbey National plc., czy C-275/11 GfBk z 7 marca 2013 r.).
    Z orzeczenia w sprawie C-8/03, Banque Bruxelles Lambert SA, wynika, że zwolnienie
    dotyczy tych transakcji, które są ściśle związane z prowadzeniem funduszu, to znaczy do
    określania polityki inwestycyjnej, kupna i sprzedaży aktywów. O ile zwolnione transakcje
    nie ograniczają się do podejmowania decyzji, o tyle jednak muszą one bezpośrednio
    dotyczyć transakcji handlowych papierami wartościowymi.
    Doprecyzowania powyższej definicji dokonał TSUE w orzeczeniu z 4 maja 2006 r. w
    sprawie C-169/04, Abbey National. TSUE w tym wyroku, w pkt 26, 63 i 64 orzekł, że nie
    tylko zarządzanie inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących
    przedmiotem takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie
    jak obliczanie kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu,
    wycena aktywów, rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów,
    dostarczanie informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji
    podatkowych, statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów,
    wchodzą w zakres pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym. TSUE
    wyraźnie wskazał, że aby usługi te podlegały zwolnieniu od opodatkowania VAT, powinny
    tworzyć odrębną całość, która – jeśli ją oceniać globalnie – w konsekwencji wypełnia
    specyficzne i istotne funkcje usługi zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi w
    rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE.
    W powyższym wyroku TSUE wskazał zatem na to, że zwolnienie wynikające z
    analizowanego przepisu Dyrektywy 2006/112/WE ma charakter przedmiotowy, nie zaś
    podmiotowy. Oznacza to, że niezależnie od statusu i formy prawnej podmiotu
    świadczącego usługi na rzecz funduszu inwestycyjnego, jeśli czynności te jako
    kompleksowy zespół specyficznych dla funduszu świadczeń wpisywać się będą w zakres
    czynności, które podmiot bezpośrednio zarządzający funduszami wykonuje w ramach
    swojej działalności inwestycyjnej, to usługa taka powinna podlegać zwolnieniu z
    opodatkowania VAT.
    Natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia TSUE w orzeczeniu z 7 marca 2013 r. w sprawie C-
    275/11, GfBk, była kwestia możliwości zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT usług
    doradczych świadczonych przez GfBk na rzecz funduszu inwestycyjnego. W tej sprawie
    Trybunał rozważył kwestię możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT dla
    świadczenia usług doradztwa inwestycyjnego przez spółkę świadczącą usługi doradztwa
    giełdowego, które jednak nie mieściły się w katalogu funkcji wchodzących w skład

    zbiorowego zarządzania portfelem w rozumieniu Załącznika II do dyrektywy 2009/65/WE
    w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych,
    odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe. Jakie czynności wchodzące w skład zbiorowego zarządzania portfelem
    zawiera Załącznik II Dyrektywy UCITS wymieniono powyżej. Trybunał w orzeczeniu tym
    podkreślił konieczność szerokiego interpretowania pojęcia czynności „zarządzania
    specjalnym funduszem inwestycyjnym” i stwierdził, że „okoliczność, że usługi doradcze i
    informacyjne nie zostały wymienione w załączniku II do dyrektywy 85/611, nie stanowi
    przeszkody w zaliczeniu ich do kategorii specyficznych usług objętych zakresem czynności
    »zarządzania« specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d)
    pkt 6 szóstej dyrektywy (...). Fakt, iż usługi doradcze i informacyjne świadczone przez
    osobę trzecią nie wiążą się z dokonaniem zmian w sytuacji prawnej lub finansowej
    funduszu również nie stoi na przeszkodzie objęciu ich pojęciem »zarządzania« specjalnym
    funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d)”.
    Z uwagi na powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, że
    czynności, które będą Państwo świadczyć, tj.:
    a) kompleksowa obsługa finansowo-księgowa ASI, w tym:
    · przygotowywanie polityki rachunkowości ASI;
    · bieżąca wycena aktywów i pasywów ASI, obejmująca zarządzanie ryzykiem;
    · prowadzenie ksiąg rachunkowych ASI;
    · audyt dokumentów księgowych ASI;
    · sporządzanie sprawozdań ASI, wymaganych przepisami oraz wewnętrznymi wymogami
      Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) oraz Narodowego Centrum Badań i
      Rozwoju (dalej: NCBiR);
    · sporządzanie okresowych sprawozdań finansowych;
    · współpraca z biegłym rewidentem;
    · prowadzenie rozliczeń z Urzędem Skarbowym;
    b) raportowanie zarządcze;
    c) rozliczanie dotacji;
    d) zadania z zakresu wnioskowania o pomoc de minimis;
    e) przygotowywanie dokumentacji na potrzeby odbiorców zewnętrznych np: bank,
      inwestor;
    f) doradztwo i wsparcie w ramach rejestracji ASI/ZASI w Krajowym Rejestrze Sądowym
      oraz w rejestrach prowadzonych przez KNF;
    g) przygotowywanie dokumentacji inwestycyjnej wymaganej przez program (...), zgodnie z
      regulaminem funkcjonowania funduszu (...);
    h) wykonywanie na rzecz ZASI czynności administracyjnych, (wsparcie w komunikacji z
      audytorem spółki, KNF, US, PFR i inne instytucje);
    i) tworzenie szczegółowych modeli finansowych, analiz finansowych i raportów
      analitycznych;
    j) modelowanie wyniku funduszy inwestycyjnych bazując na projekcjach przychodów z
      inwestycji, analiza wyników inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych,
    mieszczą się w definicji zarządzania w rozumieniu tego określenia zdefiniowanego przez
    TSUE.
    Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, wymienione wyżej usługi będą świadczone przez
    Spółkę na podstawie umów zawartych z ZASI. Usługi, które będą świadczone przez Spółkę

    spełniają szczególne i istotne funkcje dla całej działalności ZASI, w konsekwencji czego
    mają realny wpływ na funkcjonowanie funduszu. Usługi te stanowią wsparcie ZASI w jej
    bieżącej działalności, a także wsparcie w zarządzaniu portfelem inwestycyjnymi ZASI i
    ryzykiem inwestycyjnym. Wskazane usługi będą świadczone na rzecz ZASI i stanowią
    świadczenia w zakresie czynności zarządzania oraz obsługi finansowo-księgowej –
    związanych z zarządzaniem ASI.
    Opisane usługi zawierają się w załączniku II do Dyrektywy 2009/65/WE. W konsekwencji,
    spełniony zostanie warunek przedmiotowy dla zastosowania zwolnienia wynikającego z
    art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy dla ww. usług.
    Usługi te będą zwolnione od podatku pod warunkiem, że spełnione będzie kryterium
    podmiotowe.
    Drugim bowiem warunkiem określonym w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy jest warunek
    podmiotowy.
    Ww. zwolnieniu podlegają usługi zarządzania świadczone na rzecz funduszy
    inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych portfeli papierów
    wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, a także usługi zarządzania portfelami
    inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o
    których mowa w lit. a, lub ich częścią.
    Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 ze zm.) – dalej jako u.f.i., a także akty wykonawcze wydane na
    podstawie przepisów tej ustawy.
    Zgodnie z art. 1 u.f.i.:
      Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających
      siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki
      zarządzające.
    W myśl art. 38 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwem funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie spółka akcyjna z
      siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji
      na wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie
      działalności przez towarzystwo).
    Jak stanowi art. 39 ust. 1 u.f.i.:
      Siedziba zarządu towarzystwa powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Natomiast art. 5 u.f.i. stanowi, że:
      Siedzibą i adresem funduszu inwestycyjnego jest siedziba i adres towarzystwa
      będącego jego organem.
    Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 9 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszu zagranicznym – rozumie się przez to
      fundusz inwestycyjny otwarty lub spółkę inwestycyjną, które uzyskały zezwolenie
      właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności zgodnie z
      prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery
      wartościowe.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 7 u.f.i.:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się przez to
      państwo inne niż Rzeczpospolita Polska, które jest członkiem Unii Europejskiej.
    U.f.i. wyraźnie rozróżnia zatem pojęcie „funduszu inwestycyjnego” oraz „funduszu
    zagranicznego”.
    Zagraniczne alternatywne fundusze inwestycyjne zostały zdefiniowane w u.f.i. pod
    pojęciem „unijnego AFI”. Zgodnie z art. 2 pkt 10b u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o unijnym AFI – rozumie się przez to alternatywny
      fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz
      inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie
      właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako
      alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania
      zezwolenia lub rejestracji – prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium
      państwa członkowskiego.
    Natomiast na potrzeby u.f.i. za alternatywny fundusz inwestycyjny uznaje się fundusze
    inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty” oraz „fundusz
    inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i.) oraz alternatywną spółkę inwestycyjną
    (art. 8a ust. 1 u.f.i.).
    Mając powyższe na uwadze, fundusze zagraniczne oraz unijne AFI nie mieszczą się w
    zakresie pojęciowym „fundusze inwestycyjne, alternatywne fundusze inwestycyjne (...) w
    rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy.
    Uwzględniając powyższe, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy, mogą korzystać czynności zarządzania funduszami z
    siedzibą w Polsce. W konsekwencji, powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania do
    funduszy mających siedzibę za granicą.
    Działalność alternatywnych funduszy inwestycyjnych jest regulowana przepisami ww.
    ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 10a u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnym funduszu inwestycyjnym – rozumie się
      przez to instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym
      w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w
      celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką
      inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym
      regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
    W myśl art. 3 ust. 1 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem
      działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania
      nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w
      ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa
      majątkowe.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem
      interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego
      określonych w ustawie.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
        1) fundusz inwestycyjny otwarty;

        2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny
          otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Według art. 8a ust. 1 u.f.i.:
      Alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym,
      innym niż określony w art. 3 ust. 4 pkt 2.
    Stosownie do art. 8a ust. 2 u.f.i.:
      Alternatywna spółka inwestycyjna może prowadzić działalność w formie:
      1) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej albo spółki europejskiej;
      2) spółki komandytowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, w których jedynym
      komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna
      albo spółka europejska.
    W oparciu o treść art. 8a ust. 3 u.f.i.:
      Wyłącznym przedmiotem działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej, z
      zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, jest zbieranie aktywów od wielu
      inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną
      polityką inwestycyjną.
    Na podstawie art. 8b ust. 1 u.f.i.:
      Zarządzający ASI zarządza alternatywną spółką inwestycyjną, w tym co najmniej
      portfelem inwestycyjnym tej spółki oraz ryzykiem.
    W myśl art. 8b ust. 2 u.f.i.:
      Zarządzającym ASI może być, wyłącznie:
        1) w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 1 – spółka kapitałowa będąca
          alternatywną spółką inwestycyjną, prowadząca działalność jako wewnętrznie
          zarządzający ASI;
        2) w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 2 – spółka kapitałowa będąca
          komplementariuszem alternatywnej spółki inwestycyjnej, prowadząca
          działalność jako zewnętrznie zarządzający ASI.
    Zgodnie z art. 70a ust. 1 u.f.i.:
      Zarządzającym ASI może być wyłącznie spółka kapitałowa, o której mowa w art. 8b
      ust. 2, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie
      Komisji na wykonywanie działalności określonej w art. 70e ust. 1 (zezwolenie na
      wykonywanie działalności przez zarządzającego ASI).
    Stosownie do art. 70a ust. 2 u.f.i.:
      Na warunkach określonych w rozdziale 3, w przypadku zarządzania portfelami
      inwestycyjnymi o niskiej wartości, spółka kapitałowa, o której mowa w art. 8b ust. 2, z
      siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może wykonywać działalność
      określoną w art. 70e ust. 1 jako zarządzający ASI bez zezwolenia Komisji, po
      uzyskaniu wpisu do rejestru zarządzających ASI.
    Ponadto, w myśl art. 70e ust. 1 i 2 u.f.i.:
        1. Przedmiotem działalności zarządzającego ASI może być wyłącznie zarządzanie
          alternatywną spółką inwestycyjną, w tym wprowadzanie tej spółki do obrotu,
          oraz, z zastrzeżeniem ust. 2, zarządzanie unijnym AFI, w tym wprowadzanie tych
          AFI do obrotu.
        2. Zarządzanie unijnym AFI może być przedmiotem działalności wyłącznie
          zewnętrznie zarządzającego ASI, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie
          działalności przez zarządzającego ASI.

    Stosownie do art. 70g ust. 1 u.f.i.:
      Zarządzający ASI może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, z
      uwzględnieniem art. 75-82 rozporządzenia 231/2013, powierzyć przedsiębiorcy lub
      przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z działalnością
      prowadzoną przez tego zarządzającego.
    W analizowanej sprawie zamierzają Państwo zawierać umowy o świadczenie usług z
    podmiotami będącymi zarządzającymi Alternatywnymi Spółkami Inwestycyjnymi, przy
    czym mogą to być zarówno zewnętrznie zarządzający jak i wewnętrznie zarządzający, o
    których mowa w art. 8b ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. ZASI są podmiotami wpisanymi do rejestru
    zarządzających Alternatywnymi Spółkami Inwestycyjnymi prowadzonego przez Komisję
    Nadzoru Finansowego zgodnie z ustawą o funduszach. ZASI są podmiotami mającymi
    siedzibę i adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem, biorąc pod uwagę wyżej powołane przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych
    stwierdzić należy, że również przesłanka podmiotowa uprawniająca do zastosowania
    zwolnienia od podatku, dotycząca świadczenia opisanych usług będzie spełniona.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz wnioski płynące z powołanych
    powyżej przepisów jak również orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że usługi, które będą
    świadczone przez Państwa na rzecz wewnętrznie oraz zewnętrznie zarządzanych ASI,
    wynikające z zawartych w przyszłości pomiędzy stronami umów, będą korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) oraz lit. b) ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.