Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.368.2018.1.OA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-17
Teza: Prawo do odliczenia/odzyskania w całości lub części podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2018 r. (data wpływu 25 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia/odzyskania w całości lub części podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia/odzyskania w całości lub części podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina realizuje z udziałem środków Funduszu Morskiego i Rybackiego na lata 2014-2020 projekt polegający na budowie ogólnodostępnych placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach A, B, C.

Wniosek o nazwie ,,Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie gminy A - sołectwa B, A, C” przewiduje powstanie 3 nowych placów zabaw, ogólnodostępnych placów zabaw.

W ramach projektu wyróżniono następujące działania:

1.  Plac zabaw z elementami siłowni zewnętrznej przy budynku OSP: zakup 4 urządzeń zabawowych (huśtawka 2-osobowa, zestaw zabawowy, karuzela krater, bujak na sprężynie); trzy urządzenia siłowe oraz wyposażenie terenu w dwie ławki, dwa kosze na śmieci, tablicę informacyjną oraz stół do tenisa stołowego. Pod urządzeniami do zabawy położona zostanie nawierzchnia zabezpieczająca dzieci przed negatywnymi skutkami upadku Ponadto, projekt przewiduje ogrodzenie placu zabaw oraz obsadzenie trawników.
2.  Plac zabaw - przewiduje się demontaż istniejącego placu zabaw, który uległ zniszczeniu. Projekt przewiduje wykonanie niezbędnych prac ziemnych, zakup i montaż pięciu urządzeń zabawowych (zestaw zabawowy, bujak na sprężynie, bujak ważka, huśtawka dwuosobowa, karuzela krater); dwóch urządzeń siłowych, 2 koszy na śmieci oraz tablicy z regulaminem. Ponadto, przewidziano wymianę na nowe desek w ławkach, które już są na tym terenie zamontowane. Pod urządzeniami do zabawy położona zostanie nawierzchnia zabezpieczająca dzieci przed negatywnymi skutkami upadku. Ponadto, projekt przewiduje ogrodzenie placu zabaw oraz obsadzenie trawników.
3.  Plac zabaw z elementami siłowni zewnętrznej - przewiduje się zakup i montaż pięciu urządzeń zabawowych (zestaw zabawowy, bujak na sprężynie 4-osobowy, karuzela talerzowa z siedziskami, huśtawka 2-osobowa, bujak na sprężynie dwupłaszczyznowy); dwóch urządzeń siłowych oraz wyposażenie terenu w dwie ławki z oparciem, dwa kosze na śmieci i tablice informacyjną. Pod urządzeniami do zabawy położona zostanie nawierzchnia zabezpieczająca dzieci przed negatywnymi skutkami upadku. Ponadto, przygotowano projekt ścieżki pieszej z kostki betonowej oraz ogrodzenie terenu placu zabaw.

Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. projektu będzie ogólnodostępna i udostępniona nieodpłatnie. Właścicielem majątku powstałego w wyniku projektu będzie Gmina. Gmina zapewni trwałość organizacyjną, instytucjonalną oraz finansową przedsięwzięcia, także w zakresie po ukończeniu zadania. Zgodnie z wymogami konkursu całość majątku wytworzona w ramach zadania będzie udostępniona mieszkańcom nieodpłatnie, wyłącznie do czynności nieopodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia/odzyskania części lub całości podatku od towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia z faktur części lub całości podatku od towarów usług w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Wnioskodawca jako podmiot prawa publicznego zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, realizuje zadania użyteczności publicznej, którymi są zadania własne Gminy, polegające na bieżącym i nieprzerwanym zaspokajaniu zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Przy czym art. 7 ust. 1 ustawy określa, że zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. (pkt 10), kultury fizycznej i turystyki. W tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz (pkt 15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

W związku z powyższym zarówno budowa jak i utrzymanie urządzeń rekreacyjnych należy do zadań własnych gminy, a cała infrastruktura, która powstanie w związku z realizacją projektu nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych (w tym nie będzie dzierżawiona lub w inny sposób odpłatnie udostępniona) toteż, towary i usługi nabywane w ramach przedmiotowego projektu nie będą służyć działalności Gminy jako podatnika, lecz będą wykorzystywane do czynności realizowanych w ramach reżimu publiczno-prawnego.

Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy VAT, zgodnie z którym nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W zakresie realizowanych zadań własnych, Gmina nie jest uznawana za podatnika, tym samym nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika natomiast, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Okoliczności sprawy wskazują, że zakupy dokonywane w związku z realizacją opisanych projektów nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych, dlatego też Gmina stoi na stanowisku, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT z faktury od projektowanej inwestycji ani w całości ani w części.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy – w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 10 i 15 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje projekt polegający na budowie ogólnodostępnych placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach A, B, C.

Wniosek o nazwie ,,Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie gminy A - sołectwa B, A, C” przewiduje powstanie 3 nowych placów zabaw, ogólnodostępnych placów zabaw.

W ramach projektu wyróżniono następujące działania:

1.  Plac zabaw z elementami siłowni zewnętrznej przy budynku OSP: zakup 4 urządzeń zabawowych (huśtawka 2-osobowa, zestaw zabawowy, karuzela krater, bujak na sprężynie); trzy urządzenia siłowe oraz wyposażenie terenu w dwie ławki, dwa kosze na śmieci, tablicę informacyjną oraz stół do tenisa stołowego. Pod urządzeniami do zabawy położona zostanie nawierzchnia zabezpieczająca dzieci przed negatywnymi skutkami upadku Ponadto, projekt przewiduje ogrodzenie placu zabaw oraz obsadzenie trawników.
2.  Plac zabaw - przewiduje się demontaż istniejącego placu zabaw, który uległ zniszczeniu. Projekt przewiduje wykonanie niezbędnych prac ziemnych, zakup i montaż pięciu urządzeń zabawowych (zestaw zabawowy, bujak na sprężynie, bujak ważka, huśtawka dwuosobowa, karuzela krater); dwóch urządzeń siłowych, 2 koszy na śmieci oraz tablicy z regulaminem. Ponadto, przewidziano wymianę na nowe desek w ławkach, które już są na tym terenie zamontowane. Pod urządzeniami do zabawy położona zostanie nawierzchnia zabezpieczająca dzieci przed negatywnymi skutkami upadku. Ponadto, projekt przewiduje ogrodzenie placu zabaw oraz obsadzenie trawników.
3.  Plac zabaw z elementami siłowni zewnętrznej - przewiduje się zakup i montaż pięciu urządzeń zabawowych (zestaw zabawowy, bujak na sprężynie 4-osobowy, karuzela talerzowa z siedziskami, huśtawka 2-osobowa, bujak na sprężynie dwupłaszczyznowy); dwóch urządzeń siłowych oraz wyposażenie terenu w dwie ławki z oparciem, dwa kosze na śmieci i tablice informacyjną. Pod urządzeniami do zabawy położona zostanie nawierzchnia zabezpieczająca dzieci przed negatywnymi skutkami upadku. Ponadto, przygotowano projekt ścieżki pieszej z kostki betonowej oraz ogrodzenie terenu placu zabaw.

Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. projektu będzie ogólnodostępna i udostępniona nieodpłatnie. Właścicielem majątku powstałego w wyniku projektu będzie Gmina. Gmina zapewni trwałość organizacyjną, instytucjonalną oraz finansową przedsięwzięcia, także w zakresie po ukończeniu zadania. Zgodnie z wymogami konkursu całość majątku wytworzona w ramach zadania będzie udostępniona mieszkańcom nieodpłatnie, wyłącznie do czynności nieopodatkowanych.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego obniżenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie Wnioskodawca realizuje przedmiotowy projekt w ramach zadań własnych nałożonych na niego ustawą o samorządzie gminnym. Tym samym nabywając towary bądź usługi nie działa w charakterze podatnika VAT. Zatem Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

W zakresie realizowanego zadania, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, w związku z realizacją projektu pn. „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie gminy A - sołectwa B, A, C”, Gmina nie ma możliwości odliczenia/odzyskania w całości lub w części naliczonego podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W świetle powyższego tutejszy organ zaznacza, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile stan faktyczny pokrywać się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tutejszy organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego stanu faktycznego, wydana interpretacja straci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.