Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.538.2025.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
wydatków poniesionych na realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi
gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Gmina realizuje zadania własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w
    szczególności w sprawach gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu
    drogowego.
    Gmina zamierza zrealizować inwestycję w zakresie zadania pn.: „(...)” (dalej: Inwestycja lub
    Droga). Inwestycja polegać będzie na przebudowie drogi (...). Inwestycja ma się zakończyć
    (...).
    Inwestycja będzie realizowana przez Gminę ze środków własnych oraz ze środków
    przyznanych jej w ramach pomocy na operację typu „(...)” poddziałanie „(...)” objętego
    Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów
    Wiejskich na lata 2014-2020.
    W wyniku realizacji Inwestycji powstanie ogólnodostępna droga publiczna. Obecnie droga
    ta stanowi drogę wewnętrzną, jednak po realizacji Inwestycji uzyska status drogi
    publicznej na mocy uchwały, którą Gmina już podjęła.
    Po oddaniu Drogi do użytkowania, będzie ona wykorzystywana przez Gminę do realizacji
    jej zadań własnych polegających w szczególności na organizacji ruchu drogowego, tj. do
    czynności, które zdaniem Gminy, pozostają poza zakresem ustawy o VAT. Droga nie
    będzie służyła Gminie do wykonywania odpłatnych czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych (Gmina nie będzie przykładowo odpłatnie udostępniać Drogi).
    Wnioskodawca nie przewiduje, aby efekty Inwestycji przyniosły Gminie jakiekolwiek
    wpływy pieniężne. W związku z powyższym w ramach realizacji Inwestycji w zakresie
    przedmiotowego zadania, Gmina nie przewiduje żadnych dochodów.
    Wydatki poniesione w związku z realizacją Inwestycji zostaną udokumentowane fakturami,
    na których jako nabywca wskazana będzie Gmina.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków
    poniesionych w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, zadania własne gminy obejmują sprawy w
    zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
        wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT,
        nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Nie jest przy tym
    możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków
    poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.
    W związku z faktem, że realizując Inwestycję Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT -
    będzie wykonywała zadania własne w ramach reżimu publicznoprawnego (poza
    działalnością gospodarczą), przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie zostaną
    spełnione. Tym samym z uwagi na brak związku ponoszonych na Inwestycję wydatków z
    występującymi po stronie Gminy czynnościami opodatkowanymi VAT, Gmina nie będzie
    miała możliwości odliczenia VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: DKIS).
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 8 maja 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.54.2017.1.MK, DKIS wskazał, że: „W omawianych okolicznościach sprawy, zdaniem
    Organu, nie wystąpi więc związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do
    odliczenia podatku związanego z wydatkami Wnioskodawcy. Wnioskodawca będzie
    ponosił bowiem wydatki związane z budową infrastruktury drogowej, która służy realizacji
    zadań publicznych należących do właściwości powiatu”.
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej DKIS z 8
    maja 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.39.2017.1.MC, w której Organ stwierdził, że:

    „towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu (tj. przebudowa dróg gminnych)
    w żaden sposób nie będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W
    związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma i nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty
    naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji
    tego projektu”.
    Podobnie wypowiedział się DKIS w interpretacji indywidualnej z 27 kwietnia 2017 r., sygn.
    0114- KDIP4.4012.131.2017.1.MP, w której wskazał, że: „Planowana przez Gminę
    inwestycja należy do zakresu jej zadań własnych, do realizacji których Gmina jest
    zobowiązana ustawą o samorządzie gminnym. Budowa dróg gminnych nie stanowi
    czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Należy zatem stwierdzić, że Gmina wykonując przedmiotowe zadanie
    inwestycyjne nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT. (...) Tym samym
    zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Gminie nie będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na realizację
    opisanego we wniosku zadania inwestycyjnego w całości ani w części, zarówno w trakcie
    realizowania inwestycji jak i po jej zakończeniu”.
    Ponadto analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacjach
    indywidualnych DKIS:
        z 28 kwietnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.113.2017.1.MC,
        z 26 kwietnia 2017 r., sygn. 0115-KDIT1-3.4012.104.2017.1.EB,
        z 25 kwietnia 2017 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.40.2017.1,
        z 25 kwietnia 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.93.2017.1.WL,
        z 20 kwietnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.15.2017.1.EJU,
        z 19 kwietnia 2017 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.71.2017.1.KN,
        z 14 kwietnia 2017 r., sygn. 0112-KDIL4.4012.1.2017.1.AR,
        z 14 kwietnia 2017 r., sygn. 0112-KDIL2-3.4012.18.2017.2.IP,
        z 10 kwietnia 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.48.2017.1.MSU,
        z 28 marca 2017 r., sygn. 3063-ILPP1-2.45412.59.2017.1.NF,
        z 24 marca 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.4.2017.1.MD.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego z
    tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 775), zwanej dalej ustawą.
    Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:

      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
      zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu

    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji (...).
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
        podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa oraz
        podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że realizacja zadań własnych ma służyć zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde
    działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane
    przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, z tytułu których gmina nie uzyskuje
    wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, a gmina realizując te czynności, co do zasady, nie występuje w
    charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)”.
    Jak wykazano powyżej, tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Ponadto warunkiem, którego spełnienie należy
    analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych
    nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia,
    czyli sprzedażą generującą podatek należny.
    W omawianej sprawie, jak wynika z okoliczności przedstawionego zdarzenia przyszłego w
    odniesieniu do realizacji inwestycji pn. „(...)” nie będą Państwo działali w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, lecz jako
    organ władzy publicznej, w zakresie zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa (art. 15 ust. 6 ustawy), w ramach czynności publicznoprawnych. Przedmiotowa
    Inwestycja będzie realizowana w ramach zadań własnych nałożonych na Państwa ustawą
    o samorządzie gminnym. W wyniku realizacji Inwestycji powstanie ogólnodostępna droga
    publiczna. Droga nie będzie służyła Gminie do wykonywania odpłatnych czynności na
    podstawie umów cywilnoprawnych - nie będą Państwo odpłatnie udostępniać drogi. W
    ramach realizacji Inwestycji nie przewidują Państwo żadnych dochodów.
    W sprawie nie będą więc Państwo podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a
    także nie będzie występował związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    W konsekwencji ze względu na niespełnienie przesłanek warunkujących prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o których mowa w art.
    86 ust. 1 ustawy, nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „(...)”.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.