Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-604/15-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-04
Teza: Obowiązek płatnika.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; przychód-przychód ze stosunku służbowego; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polską spółką prawa handlowego świadczącą usługi z zakresu e-commerce, umożliwiające zawieranie transakcji on-line.

Zgodnie z obowiązującym w Spółce Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, każdy pracownik uprawniony jest do korzystania ze środków z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: Fundusz, ZFŚS). Wysokość świadczeń rzeczowych finansowanych z Funduszu ustalana jest z uwzględnieniem zasad wynikających z ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 111 z późn. zm.), tj. w szczególności mając na uwadze kryteria socjalne: sytuacja życiowa, rodzinna i materialna.

Spółka zamierza, na podstawie umowy z zewnętrznym dostawcą, wdrożyć specjalistyczne rozwiązanie informatyczne obsługujące za pośrednictwem platformy internetowej system kafeteryjny (dalej: System), zawierający szereg świadczeń rzeczowych z zakresu sportu, rekreacji i kultury, umożliwiający pracownikom wybór świadczeń oraz ich opłacanie zgodnie z obowiązującym Regulaminem Funduszu. Całość świadczeń będzie sfinansowana przez Spółkę ze środków pochodzących z ZFŚS. W przypadku chęci skorzystania przez pracownika z większej ilości świadczeń w ramach Systemu, pracownik będzie miał również możliwość współfinansowania ww. świadczeń z własnych środków (płatność online kartą płatniczą lub przelew online) lub z przyznanych wcześniej pracownikowi punktów w ramach innego programu kafeteryjnego dostarczanego przez tego samego zewnętrznego dostawcę (MyBenefit). Spółka nadmienia, iż w sytuacji wyboru przez pracownika powyższej opcji współfinansowania, sposób dofinansowania przez Spółkę się nie zmienia, tj. środki przeznaczone przez Spółkę na opłacenie części świadczeń będą w dalszym ciągu pochodziły tylko ze środków ZFŚS.

Każdy pracownik będzie miał możliwość skorzystania z ww. świadczeń. W tym celu pracownikom zostaną założone indywidualne konta, które będą co rok zasilane odpowiednią kwotą środków z ZFŚS. Wartość zasilenia (za pośrednictwem Systemu) indywidualnego konta pracownika będzie zależała od regulaminu Funduszu i zróżnicowana będzie w zależności od wysokości przychodu brutto przypadającego na jednego członka rodziny pracownika. Kwota zasilenia zostanie zamieniona na punkty, które pracownik będzie mógł wykorzystać na wybrane przez siebie świadczenia oferowane w Systemie.

Wśród świadczeń rzeczowych oferowanych w Systemie ze środków Funduszu, pracownicy będą mogli wybierać przykładowo następujące świadczenia:

*   kody wstępu, bilety elektroniczne, bilety – np. do kina, teatru, na imprezy artystyczne, koncerty i kabarety;
*   kody wstępu na skorzystanie z usług sportowo-rekreacyjnych, np.: aqua aerobic, basen, fitness, grota solna, joga, kosmetyka i dieta, kręgle, bilard, lodowisko, masaże, nordic walking, sauna, siłownia, spinning, sporty halowe, squash, skoki narciarskie, sztuki walki, ścianka wspinaczkowa, taniec, tenis i badminton, trening personalny, jogging.

Cena poszczególnych świadczeń w Systemie określana jest przez dostawcę platformy internetowej w punktach, które mają przeliczenie na określoną wartość pieniężną. Otrzymane przez pracownika punkty stanowią podstawę do nabywania ww. świadczeń.

Należy jednocześnie podkreślić, iż pracownik nie będzie miał możliwości skorzystania z opisanych powyżej świadczeń wcześniej niż z chwilą złożenia odpowiedniego zamówienia w Systemie.

Oferta świadczeń rzeczowych dostępnych w Systemie może być w przyszłości modyfikowana w zależności od zainteresowania pracowników poszczególnymi rodzajami świadczeń. Jednakże w dalszym ciągu dostępne świadczenia będą dotyczyły różnych form działalności kulturalno-oświatowej, sportowej, rekreacyjnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy PIT finansowane przez Spółkę ze środków zgromadzonych w ZFŚS świadczenie w postaci przyznania punktów podlegających wymianie na karnety/wejściówki/bilety/kody wstępu na wydarzenia artystyczne, kulturalne oraz na usługi sportowe, rekreacyjne korzysta ze zwolnienia od opodatkowania, w związku z czym na Spółce nie będzie ciążył obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, przy założeniu, że wartość świadczeń socjalnych na rzecz jednego pracownika nie będzie przekraczała w roku podatkowym kwoty 380 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, finansowane przez Spółkę świadczenia na rzecz pracowników będą korzystały ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT do limitu 380 zł w roku podatkowym, w związku z czym na Spółce nie będzie ciążył obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Stanowisko Spółki oparte jest na szeregu argumentów, wynikających z przepisów prawa, przedstawionych poniżej.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Powyższa definicja przychodów pracownika pokazuje, iż ustawodawca zaliczył do niej nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia rzeczowe, bądź udostępnianie rzeczy lub praw. Przychodem ze stosunku pracy zatem nie jest tylko wynagrodzenie za pracę, ale także inne przysporzenie majątkowe, takie jak nieodpłatne świadczenia, czy też świadczenia częściowo odpłatne.

Dodatkowo zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o ZFŚS, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380,00 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Mając na uwadze powyższe, z ww. przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy PIT wynika, że zwolnienie od podatku dochodowego rzeczowych świadczeń czy też świadczeń pieniężnych otrzymanych przez pracowników, możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej,
2.  świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub pieniężnego i nie są to bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi,
3.  źródłem finansowania są w całości środki z ZFŚS lub funduszy związków zawodowych,
4.  świadczenia nie przekraczają w roku podatkowym kwoty 380,00 zł na pracownika.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o ZFŚS (Dz. U. z 2015 r., poz. 111 z późn. zm.), działalność socjalna to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W opinii Spółki, przekazanie swoim pracownikom w Systemie punktów podlegających wymianie na kody wstępu/bilety do kina, teatru, na koncerty oraz na skorzystanie z usług sportowo-rekreacyjnych wypełnia definicję działalności socjalnej zawartej w ustawie o ZFŚS.

Ponadto, powyższe świadczenia, tj. przekazanie pracownikom punktów podlegających wymianie na bilety, bilety elektroniczne, specjalne kody wstępu oraz karnety wstępu w celu skorzystania z usług z zakresu kultury, sportu i rekreacji, stanowią świadczenia rzeczowe. Wyżej wymienionych świadczeń nie można również utożsamiać z przekazaniem bonów, talonów i innych znaków, uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi. Pracownik bowiem będzie miał możliwość skorzystania z ww. świadczeń tylko w wyznaczonych obiektach w określonym czasie. Tym samym, nie uprawniają one pracowników do ich wymiany na dowolnie wybraną usługę i towar, lecz umożliwiają im skorzystanie ze ściśle określonego świadczenia. Spółka podkreśla, iż powyższe zostało potwierdzone w licznych interpretacjach organów skarbowych. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 29 października 2015 r. (znak IPPB4/415-651/12-3) uznał, iż w sytuacji gdy pracownikom jest udostępniona platforma internetowa, na której gromadzone są punkty podlegające wymianie na świadczenia typu bilety wstępu do obiektów kulturalnych i sportowych, pobyty wypoczynkowe, to takie świadczenia będą spełniały przesłanki z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy PIT do kwoty 380 zł.

Nadto należy uznać, iż trzecia przesłanka również zostanie spełniona, gdyż ww. świadczenia będą sfinansowane przez Spółkę ze środków ZFŚS. W opinii Spółki, nawet w sytuacji skorzystania przez pracownika z możliwości dokonania zakupu ww. świadczeń z własnych środków lub za pomocą wcześniej przyznanych punktów w ramach innego programu kafeteryjnego, fakt ten nie będzie miał wpływu na zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy PIT. Bowiem przepis ten odnosi się tylko do części finansowanej przez pracodawcę i oznacza, iż pracodawca jest zobligowany do finansowania lub współfinansowania świadczeń na rzecz pracownika wyłącznie z wymienionych w tym przepisie funduszy. Tym samym, koniecznym jest, aby pracodawca nie finansował tych świadczeń z innych źródeł niż ZFŚS, czyli przykładowo ze środków obrotowych. Przepisy ustawy PIT nie odnoszą się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych. W związku z tym, możliwe jest zarówno pokrycie przez Spółkę 100% wartości świadczeń, bądź częściowe ich finansowanie z wymienionych w przepisie źródeł. Spółka zaznacza, iż powyższe zostało potwierdzone przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2013 r., znak ILPB1/415-1016/12-5/AP uznano, iż „świadczenia (\`(...)\`) korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy, gdyż jednym z warunków niezbędnych do zastosowaniu tego zwolnienia jest właściwe źródło finansowania wymienione w tym przepisie – w przedmiotowej sprawie jest to zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Natomiast udział procentowy finansowania przez Wnioskodawcę tych świadczeń pozostaje bez znaczenia”. Podobny pogląd wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 7 marca 2014 r. w wydanej indywidualnej interpretacji (znak IPTPB1/415-748/13-4/AP) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r. w wydanej indywidualnej interpretacji (znak IPPB4/415-63/13-2/MS).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że świadczenia w postaci sfinansowania ze środków ZFŚS usług dostępnych w ramach Systemu są świadczeniami rzeczowymi stanowiącymi przychód pracownika ze stosunku pracy, jednakże na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy PIT podlega on zwolnieniu do kwoty 380 zł w skali roku. W konsekwencji na Spółce nie będzie ciążył obowiązek poboru zaliczki na podatek od ww. świadczeń jeżeli wartość świadczenia nie będzie przekraczała 380 zł w skali roku.

Spółka nadmienia, iż powyższy pogląd został zaprezentowany w licznych interpretacjach wydanych przez organy podatkowe w analogicznym stanie faktycznym. Mianowicie:

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 marca 2013 r., znak ITPB2/415-1171/12/IL organ podatkowy stwierdził, iż „(\`(...)\`) przekazane pracownikom świadczenia w formie świadczeń pieniężnych, oraz świadczeń rzeczowych tj. biletów do kina i teatru sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych są przychodem zwolnionym od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kwoty 380 zł”;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lutego 2014 r., znak: IPPB2/415-836/13-2/MK1 stwierdzono, iż: „(\`(...)\`) świadczenia w postaci sfinansowania ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kart kinowych stanowią przychód pracowników ze stosunku pracy zwolniony – do kwoty 380 zł w skali roku – z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zaliczki na podatek od ww. świadczeń jeżeli wartość świadczenia nie przekracza 380 zł w skali roku”;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 lipca 2013 r., znak: IBPBII/1/415-476/13/MK uznano, iż „świadczenia w postaci sfinansowania ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kart wstępu do obiektów sportowych stanowi przychód pracowników ze stosunku pracy zwolniony – do kwoty 380 zł w skali roku – z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2012 r., znak IPPB4/415-714/10-2/MP wyrażono pogląd, iż: „dofinansowanie przez pracodawcę ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych zakupu świadczeń takich jak zapewnienie pracownikom dostępu do świadczeń sportowo-rekreacyjnych, w sytuacji gdy pracownik otrzymuje dokument uprawniający do skorzystania z nich, tj. w niniejszej sprawie Kartę, stanowi przychód ze stosunku pracy, podlegający zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380,00 zł”.

Mając na uwadze wyżej wskazane przepisy Ustawy PIT oraz powyższą argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska w opisanej powyżej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.