Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.200.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Opodatkowanie darowizny
Słowa kluczowe: darowizna
podatnik
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny.
    Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwania - pismem z 16 kwietnia 2025 r. oraz pismem
    5 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w kwietniu 2024 r. nabył w wyniku dziedziczenia udział w prawach
    użytkowania wieczystego gruntów, prawie własności nieruchomości zabudowanych na
    ww. gruntach, a także prawo własności nieruchomości gruntowej, tworzących ośrodek
    rekreacyjno-wypoczynkowy.
    Ww. nieruchomości nigdy nie stanowiły składnika przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej, a działalność która była
    przez niego prowadzona w latach 2016 i 2017 nie miała żadnego związku z ww.
    nieruchomościami. Wnioskodawca nigdy też nie pobierał opłat z tytułu najmu czy
    dzierżawy ww. praw własności czy użytkowania wieczystego. Wnioskodawca nigdy nie
    dokonywał nakładów na ww. nieruchomości, a mając na uwadze fakt, że ww. prawa
    użytkowania wieczystego i własności nieruchomości nabył w wyniku dziedziczenia (jako
    udział w nich) będąc osobą nie prowadzącą żadnej działalności gospodarczej, ani nie
    czerpiącą korzyści z ww. praw na zasadzie najmu lub dzierżawy, nie przysługiwało mu, w
    całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia towarów lub ich części składowych.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
      1. W jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan odziedziczone: udział w prawach
      użytkowania wieczystego gruntów, prawo własności nieruchomości zabudowanych
      na ww. gruntach, prawo własności nieruchomości gruntowej?
      Wnioskodawca nie wykorzystuje w żaden sposób praw opisanych we wniosku.
      Postępowanie spadkowe nie zostało jeszcze przeprowadzone. Wnioskodawca
      planuje dokonać wyłącznie rozporządzenia prawami, o którym mowa we wniosku i
      oczekuje na to rozporządzenie do czasu przeprowadzenia postępowania
      spadkowego.
      2. Czy Ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy kiedykolwiek działał, funkcjonował? Jeżeli
      tak, to proszę wskazać kiedy i przez kogo był wykorzystywany?
      Ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy działał i funkcjonował za życia ojca
      Wnioskodawcy. Działalność ośrodka była obsługiwana poprzez spółkę z o.o.
      prowadzoną przez ojca Wnioskodawcy. W dalszym ciągu działalność ośrodka jest
      obsługiwana przez tą spółkę z o.o.
    3. Czy od momentu odziedziczenia przez Pana opisanych we wniosku składników
      majątkowych ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy:
        - działa, funkcjonuje nieprzerwanie,
        - działa funkcjonuje okresowo,
        - nie działa, nie funkcjonuje?
      Od momentu odziedziczenia przez Wnioskodawcę opisanych we wniosku składników
      majątkowych ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy działa i funkcjonuje nieprzerwanie.
      4. Czy od momentu odziedziczenia ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy był
      kiedykolwiek wykorzystywany przez osoby trzecie (np. turystów)?

      Od momentu odziedziczenia ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy był
      wykorzystywany przez osoby trzecie (np. turystów).
      5. Czy czerpie/czerpał Pan jakiekolwiek korzyści z ośrodka rekreacyjno-
      wypoczynkowego? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie to korzyści?
      Ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy jest dla Wnioskodawcy odziedziczonym
      aktywem. Sam Wnioskodawca nie czerpie z ośrodka jakichkolwiek korzyści, w tym
      nie dzierżawi go, nie wynajmuje, ośrodek nie jest składnikiem jego przedsiębiorstwa,
      nie otrzymuje on również żadnych zysków z działalności ośrodka. Tym bardziej, że
      nie zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe, które potwierdziłoby prawa
      Wnioskodawcy do objętego wnioskiem mienia, którymi na ten moment mógłby się
      legitymować.
    W kolejnym uzupełnieniu wskazano, że:
    1. W jaki sposób od momentu nabycia spadku będzie Pan wykorzystywał odziedziczone:
      udział w prawach użytkowania wieczystego gruntów, prawo własności
      nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, prawo własności nieruchomości
      gruntowej?
      W pierwszej kolejności wskazać należy, że nabycie określonego we wniosku spadku
      przez Wnioskodawcę wciąż nie zostało stwierdzone. Twierdzenie o nabyciu spadku
      przez Wnioskodawcę wynika wyłącznie z takiego faktu, że doszło do otwarcia spadku
      z chwilą śmierci ojca Wnioskodawcy, Wnioskodawca należy do kręgu jego
      spadkobierców i nie odrzucił spadku w terminie ustawowym. Tym samym z chwilą
      śmierci ojca nabył spadek zgodnie z dyspozycją art. 925 k.c., wedle którego
      spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W związku z brakiem
      stwierdzenia nabycia spadku, Wnioskodawca nie ma możliwości dysponowania tym
      spadkiem. Jeżeli nabycie spadku zostanie stwierdzone, możliwe będzie
      zadysponowanie składnikami majątkowymi wchodzącymi w skład spadku. Moment
      stwierdzenia nabycia spadku nie jest jednak możliwy do określenia przez
      Wnioskodawcę z uwagi na fakt, że w tym zakresie toczy się postępowanie sądowe i
      czas procedowania tej sprawy nie jest możliwy do określenia czy przewidzenia. Do
      momentu dokonania przez Wnioskodawcę darowizny nie zamierza on
      wykorzystywać wchodzących w skład spadku praw, z uwagi na to, że jego jedynym
      zamiarem w ich odniesieniu jest tylko i wyłącznie wyzbycie się.
    2. Czy od momentu nabycia przez Pana spadku, ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy
      będzie nadal działał i funkcjonował? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy odziedziczony
      przez Pana udział w prawach użytkowania wieczystego gruntów, prawo własności
      nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, prawo własności nieruchomości
      gruntowej będzie wykorzystywany w działalności ośrodka.
      Ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy od momentu otwarcia spadku działa i
      funkcjonuje oraz będzie nadal działał i funkcjonował. Udział w prawach użytkowania
      wieczystego gruntów, prawo własności nieruchomości zabudowanych na ww.
      gruntach, prawo własności nieruchomości gruntowej przysługujące Wnioskodawcy
      są wykorzystywane w działalności ośrodka. Ośrodek prowadzony jest przez podmiot
      trzeci - spółkę, zarządzaną wcześniej przez ojca Wnioskodawcy, i zmiana właściciela
      składników majątkowych tworzących ośrodek w zasadzie nic nie zmieniła w zakresie
      funkcjonowania tej spółki.
    3. Czy od momentu nabycia przez Pana spadku ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy
      będzie wykorzystywany przez osoby trzecie (np. turystów)?

      Od momentu nabycia przez Wnioskodawcę spadku ośrodek rekreacyjno-
      wypoczynkowy jest wykorzystywany przez osoby trzecie (np. turystów).
    4. Czy od momentu nabycia spadku będzie Pan czerpał jakiekolwiek korzyści z ośrodka
      rekreacyjno-wypoczynkowego? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie to korzyści?
      Od momentu nabycia spadku Wnioskodawca nie czerpał jakiekolwiek korzyści z
      ośrodka rekreacyjno-wypoczynkowego i nie zamierza ich czerpać w przyszłości.
    5. Czy od momentu nabycia spadku, będzie Pan wykorzystywał w jakikolwiek sposób
      udział w prawach użytkowania wieczystego gruntów, prawo własności
      nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, prawo własności nieruchomości
      gruntowej? Jeżeli tak, to proszę wskazać w jaki sposób?
      Jak wskazano w odpowiedzi ad. 1 bez stwierdzenia nabycia spadku niemożliwe jest
      wykorzystywanie w jakikolwiek sposób udziału w prawach użytkowania wieczystego
      gruntów, prawa własności nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, prawa
      własności nieruchomości gruntowej przez Wnioskodawcę. Jeszcze raz należy
      podkreślić, że jedyna czynność jaka w odniesieniu do ww. praw jest planowana przez
      Wnioskodawcę, to zbycie ww. praw w drodze darowizny.
    6. Kiedy dojdzie do darowizny na rzecz żony? Proszę wskazać miesiąc i rok.
      Jak  wskazano  w  odpowiedzi  ad.  1  powyżej,  określenie  momentu  dokonania
      darowizny na ten moment jest niemożliwe.

## Pytanie

Czy w sytuacji, w której spadkobierca - Wnioskodawca - któremu nie przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku VAT od nabytych udziałów w prawach użytkowania wieczystego
    oraz prawie własności nieruchomości budynkowych i gruntowej, chciałby zawrzeć z żoną
    umowę darowizny całości udziałów w tych prawach, rodziłoby to na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług obowiązek odprowadzenia podatku od dokonanej darowizny?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy zawarcie umowy darowizny odziedziczonych przez niego
    udziałów w prawach użytkowania wieczystego oraz prawie własności nieruchomości
    budynkowych i gruntowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy do majątku osobistego każdego z małżonków należą
    przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
    spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. W przypadku spadkodawcy
    Wnioskodawcy żadnego dodatkowego zastrzeżenia nie było, a więc zastosowanie ma
    ogólna zasada wynikająca z ww. przepisu.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje
    się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Jej
    cechą charakterystyczną jest brak świadczenia ze strony obdarowanego na rzecz
    darczyńcy w zamian za otrzymane przysporzenie.
    Przepis art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej jako „Ustawa”) na równi z odpłatną dostawą towarów traktuje nieodpłatne
    przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w

    szczególności wszelkie darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części,
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów bądź ich części składowych.
    Z wyżej powołanego art. 7 ust. 2 pkt 2 Ustawy wynika, że darowizna towarów należących
    do podatnika podatku od towarów i usług, może być uznana za odpłatną dostawę
    towarów jedynie w sytuacji, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku z
    tytułu nabycia, wytworzenia bądź importu towaru, który jest przedmiotem darowizny.
    Z okoliczności zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku z tytułu nabycia wskazanych we wniosku udziałów w prawach (prawa
    użytkowania wieczystego i prawa własności), gdyż Wnioskodawca nabył je w 2024 r. na
    podstawie dziedziczenia. Tym samym darowizna wskazanych we wniosku udziałów w
    prawach nie będzie stanowić odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 2
    Ustawy, a w konsekwencji czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z uwagi na niespełnienie przez wskazane
    we wniosku prawa tej przesłanki, przede wszystkim ze względu na tytuł prawny, na
    podstawie którego nastąpiło ich nabycie przez Wnioskodawcę, zbędna jest analiza czy
    Wnioskodawca w związku z przysługiwaniem mu tych praw posiada bądź posiadał
    przedsiębiorstwo, którego byłyby one składnikiem, a tym samym czy przysługiwanie
    Wnioskodawcy wskazanych we wniosku praw i korzystanie z nich odpowiada wskazanemu
    w art. 15 ust. 2 Ustawy rodzajowi działalności gospodarczej, polegającej na
    wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 z dnia 11 grudnia 2006 r., s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”,
    który stanowi, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega jednak
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosowanie do ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności

    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, nabędzie Pan spadek. Twierdzenie o nabyciu spadku
    przez Pana wynika wyłącznie z takiego faktu, że doszło do otwarcia spadku z chwilą
    śmierci Pana. Tym samym z chwilą śmierci ojca nabył Pan spadek zgodnie z dyspozycją
    art. 925 k.c., wedle którego spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W
    związku z brakiem stwierdzenia nabycia spadku, nie ma Pan możliwości dysponowania
    tym spadkiem. Jeżeli nabycie spadku zostanie stwierdzone, możliwe będzie
    zadysponowanie składnikami majątkowymi wchodzącymi w skład spadku. Moment
    stwierdzenia nabycia spadku nie jest jednak możliwy do określenia przez Wnioskodawcę z
    uwagi na fakt, że w tym zakresie toczy się postępowanie sądowe i czas procedowania tej
    sprawy nie jest możliwy do określenia czy przewidzenia. Do momentu dokonania przez
    Pana darowizny nie zamierza Pan wykorzystywać wchodzących w skład spadku praw, z
    uwagi na to, że Pana jedynym zamiarem jest tylko i wyłącznie wyzbycie się.
    W skład spadku będą wchodzić udział w prawach użytkowania wieczystego gruntów,
    prawie własności nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, a także prawo
    własności nieruchomości gruntowej, tworzących ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy. Ww.

    nieruchomości nigdy nie stanowiły składników Pana przedsiębiorstwa. Nie prowadzi Pan
    obecnie działalności gospodarczej, a działalność która była przez Pana prowadzona w
    latach 2016 i 2017 nie miała żadnego związku z ww. nieruchomościami.
    Ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy od momentu otwarcia spadku działa i funkcjonuje
    oraz będzie nadal działał i funkcjonował. Udział w prawach użytkowania wieczystego
    gruntów, prawo własności nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, prawo
    własności nieruchomości gruntowej przysługujące Panu są wykorzystywane w działalności
    ośrodka. Ośrodek prowadzony jest przez podmiot trzeci - spółkę, zarządzaną wcześniej
    przez Pana ojca, i zmiana właściciela składników majątkowych tworzących ośrodek w
    zasadzie nic nie zmieniła w zakresie funkcjonowania tej spółki.
    Od momentu nabycia przez Pana spadku ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy jest
    wykorzystywany przez osoby trzecie (np. turystów). Od momentu nabycia spadku nie
    czerpał Pan jakiekolwiek korzyści z ośrodka rekreacyjno-wypoczynkowego i nie zamierza
    ich czerpać w przyszłości.
    Podkreślił Pan też, że jedyna czynność jaka w odniesieniu do ww. praw jest planowana
    przez Pana, to zbycie ww. praw w drodze darowizny.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do darowizny
    na rzecz współmałżonki udziałów w prawach użytkowania wieczystego gruntów, prawie
    własności nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, a także prawa własności
    nieruchomości gruntowej nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby, że
    darowizna ta wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nabytych udziałów nie
    wykorzysta Pan w ramach prowadzonej działalności, nie będzie Pan czerpał z nich żadnych
    korzyści. Jedyna planowana przez Pana czynność do ww. praw to zbycie praw w drodze
    darowizny.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym.
    Dokonując darowizny udziałów w prawach użytkowania wieczystego gruntów, prawie
    własności nieruchomości zabudowanych na ww. gruntach, a także prawa własności
    nieruchomości gruntowej będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie darowizny ww.
    praw, a dostawę (darowiznę) - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o których
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując darowizny ww. praw będzie Pan korzystać z przysługującego
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    Z uwagi na powyższe zapis art. 7 ust. 2 pkt 2 nie będzie miał zastosowania w sprawie.
    Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe. Jednakże prawidłowość Pana
    stanowiska wynika z innej podstawy prawnej niż wskazana przez Pana.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku

    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.