Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-317/10-3/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-15
Teza: 1. Czy w świetle znowelizowanego art. 21 ust. 1 pkt 67 oraz art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a) dofinansowania do świadczeń socjalnych wymienionych w punktach od 1 do 6, będą korzystały ze zwolnienia w części do kwoty 380 zł lub w całości z podatku dochodowego od osób fizycznych? 2. Czy użyte w art. 21 ust. 1 pkt 67 sformułowanie „… sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu socjalnego …”, należy rozumieć zgodnie z poniższym przykładem (a) czy też zgodnie z przykładem (b): pracownik zakupił wczasy zorganizowane dla siebie oraz dwóch członków rodziny oraz współmałżonka lub konkubenta w kwocie 4.000 zł. Z funduszu socjalnego otrzymał zwrot w wysokości 2.500 zł – w tym przypadku świadczenie nie zostało w całości sfinansowane z funduszu socjalnego w rozumieniu tego artykułu i zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł nie przysługuje, pracownik zakupił wczasy zorganizowane dla siebie oraz dwóch członków rodziny oraz współmałżonka lub konkubenta w kwocie 2.000 zł. Z funduszu socjalnego otrzymał zwrot w całości, tj. w kwocie 2.000 zł. W tym przypadku świadczenie zostało w całości sfinansowane z funduszu socjalnego i pracownikowi przysługuje zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł? 3. Czy w przypadku świadczeń socjalnych otrzymanych przez pracownika i członków jego rodziny, przychód, a zatem i jego zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł, należy odnieść tylko do tej części przychodu przypadającego na pracownika?
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku; dopłata; dzieci i młodzież; fundusz; przychód-przychód ze stosunku pracy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 15 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest:**

*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej sfinansowania w całości lub części i zorganizowania przez Wnioskodawcę lub na jego zlecenie na rzecz pracowników, członków ich rodzin oraz konkubentów, form wypoczynku wymienionych w pkt 1a, 2 i 3 opisu zdarzenia przyszłego,

*   **prawidłowe** w pozostałej części.

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. u. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.). w ramach tego funduszu Wnioskodawca określił przeznaczenie środków na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej w regulaminie ustalonym w trybie określonym w ustawie. Fundusz jest przeznaczony na finansowanie działalności socjalnej polegającej na m.in.:

1.  dofinansowaniu na wniosek pracownika do wczasów zorganizowanych przez uprawnionych organizatorów, przy czym dofinansowanie przebiega w dwóch formach:
    1.  w przypadku zakupienia wczasów przez Wnioskodawcę to on ponosi w całości koszt, a pracownikowi jest potrącana z wynagrodzenia kwota, na którą nie przysługuje dofinansowanie,
    2.  pracownik za zgodą Wnioskodawcy sam zakupuje usługi w postaci wczasów zorganizowanych u uprawnionego organizatora. Pracownik po przedstawieniu prawidłowych faktur, otrzymuje częściowy przysługujący mu zwrot poniesionych wydatków,
2.  dofinansowaniu do wycieczek jednodniowych lub kilkudniowych organizowanych na zlecenie Zainteresowanego przez uprawniony podmiot,
3.  dofinansowaniu do wypoczynku zorganizowanego dla młodzieży powyżej 18 roku życia w formie kolonii, obozów, wczasów,
4.  bezzwrotnych zapomogach finansowych i rzeczowych. Przy czym zapomogi rzeczowe nie dotyczą bonów, talonów i innych znaków uprawniających do wymiany na towary lub usługi,
5.  świadczeniach rzeczowych w postaci paczek choinkowych dla dzieci,
6.  innych świadczeniach rzeczowych takich jak np. wartość biletów do kina, wartość karnetu na siłownię, basen itp.

Zainteresowany podaje, że z tych form świadczeń socjalnych korzystają pracownicy i członkowie ich rodzin, w tym współmałżonkowie oraz dzieci i młodzież ucząca się do 24 roku życia, będąca na utrzymaniu rodziców. Zgodnie z regulaminem funduszu, prawo do świadczeń mają także konkubenci pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle znowelizowanego art. 21 ust. 1 pkt 67 oraz art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a) dofinansowania do świadczeń socjalnych wymienionych w punktach od 1 do 6, będą korzystały ze zwolnienia w części do kwoty 380 zł lub w całości z podatku dochodowego od osób fizycznych?
2.  Czy użyte w art. 21 ust. 1 pkt 67 sformułowanie „… sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu socjalnego …”, należy rozumieć zgodnie z poniższym przykładem (a) czy też zgodnie z przykładem (b):
    1.  pracownik zakupił wczasy zorganizowane dla siebie oraz dwóch członków rodziny oraz współmałżonka lub konkubenta w kwocie 4.000 zł. z funduszu socjalnego otrzymał zwrot w wysokości 2.500 zł – w tym przypadku świadczenie nie zostało w całości sfinansowane z funduszu socjalnego w rozumieniu tego artykułu i zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł nie przysługuje,
    2.  pracownik zakupił wczasy zorganizowane dla siebie oraz dwóch członków rodziny oraz współmałżonka lub konkubenta w kwocie 2.000 zł. z funduszu socjalnego otrzymał zwrot w całości, tj. w kwocie 2.000 zł. w tym przypadku świadczenie zostało w całości sfinansowane z funduszu socjalnego i pracownikowi przysługuje zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł?
3.  Czy w przypadku świadczeń socjalnych otrzymanych przez pracownika i członków jego rodziny, przychód, a zatem i jego zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł, należy odnieść tylko do tej części przychodu przypadającego na pracownika?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  w świetle znowelizowanego art. 21 ust. 1 pkt 67, dofinansowanie do świadczeń socjalnych wymienionych w pkt 1a i b będą korzystały ze zwolnienia w części do kwoty 380 zł rocznie. Nie jest tu ważna forma zakupu świadczenia czy przez pracodawcę czy też przez pracownika. Ze zwolnienia w części do kwoty 380 zł będą również korzystały świadczenia socjalne polegające na dofinansowaniu pracownikom i członkom ich rodzin oraz konkubentom do wycieczek wymienionych w pkt 2 stanu faktycznego a także dofinansowanie do świadczeń socjalnych wymienionych w pkt 3, 4, 5, i 6. Z całkowitego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a) korzysta dofinansowanie do świadczeń socjalnych polegających na organizowaniu wczasów dla dzieci i młodzieży do lat 18. przy czym jeżeli np. z dofinansowania do wczasów korzysta pracownik wraz ze swoją rodziną złożoną z dwojga dzieci, w tym jedno jest niepełnoletnie, to wówczas wartość dofinansowania przypadająca na dziecko niepełnoletnie nie jest w całości doliczana do przychodu pracownika.
2.  Użyte w art. 21 ust. 1 pkt 67 sformułowanie „… sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu socjalnego …” należy rozumieć w ten sposób, że źródłem dofinansowania do świadczeń socjalnych jest zakładowy fundusz socjalny a nie np. fundusz obrotowy Wnioskodawcy. Stąd bez znaczenia jest fakt, czy dane świadczenie np. wczasy dla pracownika były w całości czy też częściowo zrefundowane z funduszu socjalnego. Odnosząc się do przykładu wymienionego w pkt 2 a) i b) pytania należy stwierdzić, że w obu przypadkach mamy do czynienia z dofinansowaniem do świadczenia w całości sfinansowanego z funduszu socjalnego. w obu przypadkach można zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł.
3.  W przypadku świadczeń socjalnych otrzymanych przez pracownika i członków jego rodziny a także konkubenta, dochód należy przypisać w całości pracownikowi. w przypadku tych świadczeń przychód powstaje u pracownika, który wnioskował o ich przyznanie, niezależnie od tego czy korzystającym ze świadczeń jest bezpośrednio pracownik czy członkowie jego rodziny bądź konkubent. Dlatego przychód uzyskuje pracownik, a nie jego rodzina. Stąd przychód ten należy odnieść w całości do przysługującego zwolnienia do kwoty 380 zł, a nie tylko do części dochodu przypadającego stricto na pracownika, pod warunkiem, że dany rodzaj świadczenia rzeczowego bądź pieniężnego z takiego zwolnienia korzysta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej sfinansowania w całości lub części i zorganizowania przez Wnioskodawcę lub na jego zlecenie na rzecz pracowników, członków ich rodzin oraz konkubentów, form wypoczynku wymienionych w pkt 1a, 2 i 3 opisu zdarzenia przyszłego,

*   **prawidłowe** w pozostałej części.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do przepisu art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z wyżej wymienionych przepisów, jednoznacznie wynika, że do przychodów ze stosunku pracy zalicza się praktycznie wszystkie świadczenia otrzymane przez pracownika, w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą.

Tak też jest w przypadku dofinansowania świadczeń socjalnych otrzymanych przez pracownika, członków jego rodziny oraz konkubenta, bowiem to dofinansowanie przyznawane jest w związku z istniejącym stosunkiem służbowym pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, którego wypoczynek został dofinansowany. Zatem przychód z tego tytułu należy zaliczyć do źródła określonego w treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie przesądza to jednak o tym, że wszystkie z nich podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wskazać bowiem należy, że stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymywanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Jak wynika z powyższego, zwolniona od podatku jest wartość rzeczowych oraz pieniężnych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

*   świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub pieniężnego,

*   jest w całości sfinansowane ze środków ZFŚS lub funduszy związków zawodowych,

*   wysokość tych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

W związku z tym, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa definicji rzeczy ani świadczenia rzeczowego, należy odwołać się do znaczenia tych pojęć w języku potocznym lub definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.) rzeczami są tylko przedmioty materialne.

Uwzględniając powyższą definicję, materialny charakter, dający podstawę do zakwalifikowania jako świadczenie rzeczowe mają, np. paczki świąteczne, wartość biletów do kina, wartość karnetu na basen czy siłownię.

W świetle powyższego nie można uznać, iż wartość wczasów, wycieczek lub innych form wypoczynku finansowanych przez zakład pracy z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych jest świadczeniem rzeczowym lub pieniężnym, bowiem uczestnicy nie otrzymują świadczenia o charakterze materialnym, tj. rzeczowym ani pieniędzy. Przedmiotem świadczenia jest usługa turystyczna, a nie rzecz czy pieniądze.

Nieistotny jest ponadto sposób sfinansowania np. wycieczki, tzn. to czy 100% kosztów wycieczki opłaci pracodawca ze środków ZFŚS, a pracownicy zwrócą na konto ZFŚS tę część kosztów, którą muszą opłacić z własnych środków, czy pracodawca opłaci tylko tę część kosztów, która ma być sfinansowana z ZFŚS, a pozostałą część opłacą pracownicy we własnym zakresie. Pracownicy nie otrzymują ani świadczenia rzeczowego ani pieniężnego, mają bowiem prawo do skorzystania z usługi turystycznej zakupionej przez pracodawcę.

Zatem wartość takiego świadczenia stanowi w całości przychód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku pracy.

Natomiast w przypadku gdy pracownicy sami organizują dla siebie np. wycieczki, wczasy turystyczne i wnioskują do pracodawcy o dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, wówczas dofinansowanie to stanowić będzie świadczenie pieniężne, do którego ma zastosowanie zwolnienie określone w znowelizowanej treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy podkreślić, iż użyte w tym przepisie sformułowanie „sfinansowane w całości z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych” oznacza, że pracodawca bądź związki zawodowe są ze swej strony zobligowane do finansowania lub współfinansowania świadczeń na rzecz pracownika wyłącznie z wymienionych w tym przepisie funduszy. Przepis ten zatem określa źródło finansowania świadczeń rzeczowych, uznając że dla zastosowania zwolnienia od podatku koniecznym jest, aby pracodawca nie sfinansował tych świadczeń z innych źródeł niż zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Ustawodawca nie odnosi się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych, tj. możliwe jest zarówno pokrycie przez zakład pracy 100% wartości świadczeń, bądź częściowe jego sfinansowanie z wymienionych w przepisie źródeł.

Ponadto zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 78 lit a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18: z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra – niezależnie od ich wysokości.

Z powyższego przepisu wynika, iż aby dopłata do wypoczynku mogła być zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   wypoczynek ma być zorganizowany przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie,

*   dziecko korzysta z wypoczynku w formie wczasów, kolonii, obozów lub zimowisk, w tym również połączonych z nauką,

*   dziecko jest w wieku do 18 lat.

Jeżeli finansowanie tego wypoczynku następuje:

*   z funduszu socjalnego,

*   z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,

*   zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra

*   i spełnione są powyższe warunki, ustawodawca nie ogranicza kwotowo świadczenia podlegającego zwolnieniu.

W oparciu o powyższy przepis prawa należy stwierdzić, iż przyznawane przez Wnioskodawcę kwoty dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 z funduszu świadczeń socjalnych z tytułu pobytu dzieci i młodzieży na zorganizowanym wypoczynku korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są wszystkie przesłanki wskazane w tym przepisie.

Mając na uwadze przedstawione przez Wnioskodawcę informacje oraz powołane uregulowania prawne stwierdzić należy, że formy wypoczynku wymienione w pkt 1a, 2 i 3 opisu zdarzenia przyszłego, sfinansowane w całości lub części i zorganizowane przez Wnioskodawcę lub na jego zlecenie na rzecz pracowników członków ich rodzin oraz konkubentów nie są świadczeniami rzeczowymi. Wydatki te, sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast kwoty dofinansowań do wypoczynku, wypłacone w gotówce z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (punkt 1b, 2, 3 opisu zdarzenia przyszłego) są świadczeniami pieniężnymi i korzystają ze zwolnienia na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej 380 zł w roku podatkowym.

Z kolei świadczenia wymienione w pkt 4, 5, 6 opisu zdarzenia przyszłego korzystają ze zwolnienia na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej 380 zł w roku podatkowym. Przy czym z całkowitego zwolnienia od podatku dochodowego korzystają dopłaty do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 z funduszu świadczeń socjalnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 lit a) cyt. ustawy.

Uznać należy, iż świadczenia wymienione w pkt 2a i 2b pytania korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy, gdyż jednym z warunków niezbędnych do zastosowania tego zwolnienia jest właściwe źródło finansowania wymienione w tym przepisie, w przedmiotowej sprawie jest to Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. Natomiast udział procentowy finansowania przez Wnioskodawcę tych świadczeń pozostaje bez znaczenia.

W przypadku świadczeń socjalnych otrzymanych przez pracownika i członków jego rodziny, przychód, a zatem i jego ewentualne zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł w roku podatkowym, należy odnieść do całej kwoty przychodu przypadającego na pracownika.

Wniosek dotyczący stanu faktycznego został rozstrzygnięty w dniu 15 czerwca 2010 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-317/10-2/TW.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.