Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.722.2024.6.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: WIS USŁUGA – dostarczanie drogą elektroniczną poprzez
stronę internetową publikacji wraz z udzieleniem licencji.
Słowa kluczowe: internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
licencja
usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 5%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
usługa
Klasyfikacja PKWiU: bez względu na PKWiU
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-
Załącznik Nr 10

## Dodatkowe informacje

.
    W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

    Wnioskodawca (Licencjodawca) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym,
    prowadzi działalność gospodarczą. Działalność sklasyfikowana jest pod kodem PKD 58.51.
    Z Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych, która
    skupia się na promowaniu akrobatyki (...).
    Wnioskodawca zamierza udzielać odpłatnej, rocznej licencji zainteresowanym podmiotom
    (dalej: Licencjobiorcy). Licencja obejmuje prawo do korzystania z (...), będącego utworem
    w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    zapisany jest w postaci cyfrowej (plik elektroniczny). Wnioskodawca jest twórcą (...) i
    posiada pełnię autorskich praw majątkowych i osobistych. (...) udostępniony będzie drogą
    elektroniczną, tj. poprzez stronę internetową. Nabycie licencji przez zainteresowanych
    Licencjobiorców będzie możliwe wyłącznie elektronicznie. Aby uzyskać i zakupić licencję
    Licencjobiorca będzie musiał:
    (...).
    Zakres licencji uprawnia Licencjobiorców do wykorzystywania Utworu na własny użytek, tj.
    zapoznania się z jego zawartością, drukowania bądź przechowywania na nośnikach
    zewnętrznych lub cyfrowych. W razie chęci korzystania z (...) po okresie obowiązywania
    licencji Licencjobiorca będzie zobowiązany do zakupienia przez stronę internetową
    kolejnej licencji.
    Cena licencji będzie określona wartością brutto. Płatność za licencję następuje z góry, za
    pośrednictwem zewnętrznego operatora płatności elektronicznych.
    (...)
    W piśmie z dnia 31 stycznia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca
    na zadane w wezwaniu z dnia 27 stycznia 2025 r. nr 0112-KDSL2-1.440.722.2024.1.MC
    pytania, udzielił następujących odpowiedzi:
    1. Jaki cel realizuje świadczenie? Jakie są oczekiwania nabywcy „(...)”?
    Celem realizowanego świadczenia jest dostarczenie nabywcy katalogu zawierającego
    wykaz oryginalnych figur/elementów na szarfie (chuście wertykalnej) wraz ze
    szczegółowym opisem słownym tych elementów, który pozwoli m.in. na poprawne
    przygotowanie do zawodów (...). Opis graficzny oraz słowny umożliwia nabywcy „(...)”
    zrozumienie w jaki sposób poprawnie technicznie wykonać elementy (...). Same
    wskazówki dotyczące prawidłowego wykonania elementów mogą być dla Nabywcy (...)
    również przydatne dla doskonalenia własnego warsztatu i umiejętności w akrobatyce
    (...). W większości elementów w opisie słownym znajduje się pozycja „wskazówka”, w
    której opisane są najczęściej występujące błędy podczas wykonania tego elementu. W
    tej pozycji Wnioskodawca wskazuje także na co zwrócić szczególną uwagę podczas
    wykonywania elementu. Elementy w (...) zostały przyporządkowane do różnych
    kategorii takich jak: (...). Dodatkowo elementy w (...) zostały sklasyfikowane wg poziomu
    trudności: (...). Dzięki takiemu rozwiązaniu każdy nabywca będzie mógł dopasować
    poziom trudności elementów do swoich umiejętności w akrobatyce (...).
    Oczekiwania nabywcy to: pozyskanie wiarygodnego źródła wiedzy na temat elementów
    z zakresu akrobatyki (...) zawierającego szczegółowy opis elementów oraz ich grafikę, a
    także przydatne wskazówki dotyczące techniki wykonania tych elementów.
    2. Na czym polega oryginalny, twórczy charakter utworzonego przez Wnioskodawcę „(...)”?
    Wnioskodawca stworzył oryginalny styl rysunków/grafik, za pomocą którego zostały one
    w czytelny i zrozumiały sposób zaprezentowane w (...), co stanowi wartość dodaną dla
    nabywców. Dodatkowo Wnioskodawca sklasyfikował dostępne w (...) elementy
    wymyślając własny system kodów. Każdy kod zawiera w sobie unikalną cechę
    konkretnego elementu. Dzięki takiemu rozwiązaniu słysząc kod elementu,
    Licencjobiorca od razu może stwierdzić do jakiej kategorii element z (...) należy.
    Np.: (...).

    Opis  słowny  elementów  zamieszczony  przy  każdej  grafice  w  (...)  jest  spójny  z
    oryginalnym, unikatowym systemem sędziowskim stworzonym przez Wnioskodawcę.
    Sposób wykonania przez zawodników podczas zawodów poszczególnych elementów z
    (...) może zostać z łatwością oceniony przez sędziów, dzięki wytycznym sędziowskim,
    które korelują z grafikami oraz opisami z (...). Stworzony przez Wnioskodawcę „(...)”
    stanowi więc spójną całość z (...).
    (...).
    Podsumowując, twórczy i oryginalny charakter „(...)” przejawia się w kreatywnym
    zaprezentowaniu figur akrobatycznych (...), specyficznym ich dobraniu i zestawieniu w
    całość, stworzeniu dla nich specjalnej punktacji i nadaniu (...) użytecznej formy m.in. dla
    zawodników przygotowujących się do zawodów w zakresie akrobatyki (...).
    3. Czy „(...)” jest produktem szablonowym, często spotykanym, czy też posiada cechy
    odróżniające od innych, podobnych produktów? Jeżeli posiada cechy odróżniające,
    należy je wskazać i opisać.
    Nie istnieje inny znany Wnioskodawcy (...) zawierający sklasyfikowane, opisane i
    narysowane elementy akrobatyki (...). Akrobatyka (...) jest dość młodą dyscypliną sportu,
    (...). Oryginalne cechy „(...)” zostały omówione w odpowiedzi na pytanie nr 2.
    4. Czy jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiego samego „(...)”
    przez inną osobę?
    „(...)” koreluje z autorskim, wymyślonym przez Wnioskodawcę systemem punktacyjnym
    w zakresie akrobatyki (...). Jeżeli inna osoba miałaby stworzyć taki sam (...), musiałaby
    dopuścić się w tym zakresie powielenia autorskich, oryginalnych rozwiązań
    Wnioskodawcy.
    5. Czy Wnioskodawca przy tworzeniu „(...)” miał swobodę w kształtowaniu ostatecznego
    kształtu produktu (treść, układ, szata graficzna)?
    Tak. (...).
    Szata graficzna została stworzona własnoręcznie przez Wnioskodawcę. (...).
    Podsumowując: wszelkie opisy, grafiki oraz forma umieszczenia poszczególnych grafik,
    rozmieszczenie ich w (...) jest wytworem intelektu Wnioskodawcy. Pracując nad „(...)”,
    Wnioskodawca niejednokrotnie dokonywał autorskich wyborów twórczych, które
    wpływają na wartość i postrzeganie (...) przez jego nabywców.
    (...)
    6. Czy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w związku z napisaniem „(...)”? Jeśli tak, to
    należy wskazać za co i wobec kogo?
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec nabywców „(...)” za zgodność zasad
    przedstawionych w „(...)” z zasadami punktacyjnymi w zakresie akrobatyki (...)
    obowiązującymi podczas zawodów (...), które to zasady punktacyjne są (...).
    7. Czy napisanie „(...)” wymagało specjalistycznej wiedzy/umiejętności? Jeżeli tak, to jakich?
    Sporządzenie „(...)” jest poparte (...) doświadczeniem Wnioskodawcy z pracy z dziećmi w
    sporcie jakim jest akrobatyka (...). Celem Wnioskodawcy przy tworzeniu „(...)” nie było
    jednak wyłącznie uporządkowanie zdobytej wiedzy i umiejętności w zakresie akrobatyki
    (...), (...). Stworzenie (...) wymagało kreatywności i dokonywania licznych wyborów
    twórczych w celu zaprezentowania specjalistycznej wiedzy i umiejętności
    Wnioskodawcy w sposób przystępny dla potencjalnych nabywców (...).
    W piśmie z dnia 3 lutego 2025 r. Wnioskodawca poinformował, że nie posiada opinii
    Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącej klasyfikacji statystycznej dla usługi będącej
    przedmiotem wniosku.
    Z kolei, w piśmie z dnia 31 marca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że:

    1. Przedmiotem wniosku jest świadczenie polegające na udzieleniu licencji do korzystania
    z utworu jakim jest „(...)”, dostarczony drogą elektroniczną poprzez stronę internetową.
    Jest to jedno świadczenie kompleksowe, nie można rozdzielić licencji od utworu, do
    której jest ona udzielona.
    Odpłatność pobierana jest za prawo do korzystania z ww. utworu, co wiąże się z
    dostępem do treści „(...)”.
    2. Z punktu widzenia Licencjobiorcy jest on zainteresowany nabyciem jednego świadczenia
    jakim jest prawo do skorzystanie z treści „(...)” i wykorzystanie w sposób opisany w
    odpowiedzi do wezwania I.
    3. Udzielenie  licencji  musi  wiązać  się  z  konkretnym  utworem  chronionym  prawem
    autorskim. Jeśli twórca – Wnioskodawca – nie stworzyłby utworu jakim jest „(...)”, to nie
    mógłby udzielać licencji do tego utworu, jedno bez drugiego nie mogłoby występować.
    To dzięki stworzeniu utworu Wnioskodawca realizuje swoje prawa wynikające z ustawy
    z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U.2025.24 t.j. z
    dnia 2025.01.09).
                1Jak stanowi art. 47  ww. ustawy:
    „Twórca ma prawo do regularnego otrzymywania od osoby, na którą przeniósł
    autorskie prawa majątkowe lub od osoby, której udzielił licencji, aktualnej informacji o
    przychodach z korzystania ze swojego utworu oraz o wynagrodzeniu należnym w
    związku z tym korzystaniem, odrębnie dla każdego ze sposobów korzystania.
    Informacja może być wykorzystana przez twórcę wyłącznie w celu ustalenia wartości
    majątkowej praw przeniesionych albo stanowiących przedmiot licencji.”
    4. Prawa  twórcy  są  w  bezpośrednim  związku  z  wytworzonym  utworem,  brak  utworu
    skutkowałby  brakiem  możliwości  pobierania  wynagrodzenia  przez  twórcę  –
    Wnioskodawcę – za korzystanie z utworu. Aby korzystający mógł zapoznać się z treścią
    utworu – „(...)” – musi mieć do niego dostęp, co wiąże się z przekazaniem jego treści.
    Samo  jednak  dostarczenie  ww.  (...)  bez  możliwości  wykorzystania  jego  zawartości
    byłoby nieracjonalne i niepotrzebne z punktu widzenia odbiorcy – korzystającego.
    5. Organ otrzymał „(...)”, do którego udzielana jest licencja. Nie ma wiedzy czy można
    przedmiotowy (...) zaliczyć do publikacji określonej w poz. 24 załącznika nr 10. Przepis
    ten odwołuje się do poz. 19 z wyłączeniem:
      - publikacji, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub
        możliwej do odsłuchania muzyki,
      - czasopism regionalnych lub lokalnych.
      W poz. 19 znajdują się:
      Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane;
      manuskrypty, maszynopisy i plany - wyłącznie towary objęte następującymi CN:
      1) ex  4901  Książki,  broszury,  ulotki  i  podobne  materiały,  drukowane,  nawet  w
        pojedynczych arkuszach - z wyłączeniem ulotek,
      2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały
        reklamowe - wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,
      3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,
      4) 4904 00 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,
      5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając
        atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,
      6) ex  4911  Pozostałe  artykuły  drukowane,  włącznie  z  drukowanymi  obrazkami  i
        fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne.

      W ocenie Wnioskodawcy, wytworzony „(...)” mógłby być zaliczony do książki
      (podręcznika) lub broszury. Jednak Wnioskodawca nie posiada kodu CN.
    6. Wnioskodawca nie posiada kodu CN. Przedmiotem wniosku nie jest dostawa towaru.
    Jednak w jego ocenie, gdyby (...) nie był chroniony prawem autorskim, mógłby jako
    towar być objęty kodem 4901.
    W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową,
    postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2025 r., znak 0112-KDSL2-1.440.722.2024.5.MC,
    tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w
    zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone
    Wnioskodawcy w dniu 14 kwietnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego
    Wnioskodawca nie skorzystał.
    Uzasadnienie klasyfikacji usługi
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Natomiast stosownie do art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”,
    jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu
    towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która
    zawiera:
    1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
    2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej
    (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii,
    podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
      a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
      b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej
      podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
    3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym
    mowa w art. 42b ust. 4.
    Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od
    zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub
    PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub
    pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest
    ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w
    tym opisie.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.
    83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

    Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do
    końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
    11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615,
    1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym
    na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych
    przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
    albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony
    Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony
    zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w
    ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto
    określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
    1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust.
      3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
    2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika
      nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
    3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
    4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr
    10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z
    zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.
    W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych
    stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i
    pozostałe  wyroby  przemysłu  poligraficznego,  drukowane;  manuskrypty,  maszynopisy  i
    plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:
    1) ex  4901  Książki,  broszury,  ulotki  i  podobne  materiały,  drukowane,  nawet  w
      pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,
    2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały
      reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,
    3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,
    4) 4904 00 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,
    5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając
      atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,
    6) ex  4911  Pozostałe  artykuły  drukowane,  włącznie  z  drukowanymi  obrazkami  i
      fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.
    Przez  oznaczenie  ex  –  rozumie  się  zakres  towarów  i  usług  węższy  niż  określony
    odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN)
    lub  danym  grupowaniu  klasyfikacji  wydanych  na  podstawie  przepisów  o  statystyce
    publicznej.  Zatem  umieszczenie  ww.  oznaczenia  przy  konkretnym  dziale,  pozycji,
    podpozycji  lub  kodzie  Nomenklatury  scalonej  (CN)  ma  na  celu  zawężenie  stosowania
    obniżonej  stawki  podatku  od  towarów  i  usług  tylko  do  towarów  należących  do
    wymienionego  działu,  pozycji,  podpozycji  lub  kodu  Nomenklatury  scalonej  (CN),
    spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa
    towaru (grupy towarów)”.
    Natomiast w poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy wskazano – bez względu na PKWiU –
    dostarczanie drogą elektroniczną publikacji objętych poz. 19, z wyłączeniem:
    - publikacji, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub
      możliwej do odsłuchania muzyki,

    - czasopism regionalnych lub lokalnych.
    Na podstawie ww. przepisów stawka w wysokości 5% ma zastosowanie dla usług
    dostarczania drogą elektroniczną publikacji takich jak m.in. książki sklasyfikowane w CN
    4901.
    Zaznaczyć należy, że powołane wyżej przepisy w zakresie obniżonych stawek VAT są
    odzwierciedleniem dyrektywy Rady (UE) 2018/1713 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej
    dyrektywę 2006/112/WE (Dz. Urz. UE L z 2018 r. nr 286/20) w odniesieniu do stawek
    podatku od wartości dodanej stosowanego do książek, gazet i czasopism.
    Zgodnie z art. 1 dyrektywy Rady (UE) 2018/1713 – w dyrektywie 2006/112/WE wprowadza
    się następujące zmiany:
    1) w art. 98 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
      „Stawki obniżone nie mają zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z
      wyjątkiem usług określonych w załączniku III pkt 6.”;
    2) w art. 99 dodaje się ustęp w brzmieniu:
      „3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, oprócz stawek, o których
      mowa w art. 98 ust. 1, państwa członkowskie, które w dniu 1 stycznia 2017 r. stosowały
      – zgodnie z prawem Unii – stawki obniżone niższe niż stawka minimalna określona w
      niniejszym artykule lub przyznawały zwolnienia z prawem do odliczenia VAT
      zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw określonych towarów, o
      których mowa w załączniku III pkt 6, mogą również stosować takie samo
      opodatkowanie VAT w przypadku, gdy dostawa odbywa się drogą elektroniczną,
      zgodnie z załącznikiem III pkt 6.”;
    3) załącznik III pkt 6 otrzymuje brzmienie:
      „(6) dostarczanie, w tym w formie wypożyczeń w bibliotekach, książek, gazet i
      czasopism, na nośnikach fizycznych, dostarczanych drogą elektroniczną albo na oba
      sposoby (łącznie z broszurami, ulotkami i podobnymi materiałami drukowanymi,
      albumami, książeczkami do rysowania lub kolorowania dla dzieci, nutami
      drukowanymi lub w postaci rękopisu, mapami, mapami hydrograficznymi lub
      podobnymi), innych niż publikacje, które w całości lub w przeważającej mierze służą
      celom reklamowym, oraz innych niż publikacje, które w całości lub w przeważającej
      mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki;”.
    Ponadto, w kwestii opodatkowania książek na nośnikach cyfrowych wypowiedział się
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w orzeczeniu w sprawie C-390/15
    Rzecznik Praw Obywatelskich (RPO), ECLI:EU:C:2017:174, w pkt 41 wskazał, że: „(...)
    zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału zasada równego traktowania wymaga,
    aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w odmienny sposób, a sytuacje
    odmienne nie były traktowane w sposób jednakowy, chyba że takie traktowanie jest
    obiektywnie uzasadnione (wyroki: z dnia 12 listopada 2014 r., Guardian Industries i
    Guardian Europe/Komisja, C#580/12 P, EU:C:2014:2363, pkt 51; z dnia 4 maja 2016 r.,
    Pillbox 38, C#477/14, EU:C:2016:324, pkt 35). (...)
    W konsekwencji należy stwierdzić, że w świetle celu art. 98 ust. 2 zmienionej dyrektywy
    2006/112 w związku z pkt 6 załącznika III do tej dyrektywy dostawa książek cyfrowych na
    wszystkich nośnikach fizycznych, z jednej strony, oraz dostawa książek cyfrowych drogą
    elektroniczną, z drugiej strony, stanowią sytuacje podobne” (pkt 49).
    W związku z tym publikacje dostarczane drogą elektroniczną powinny być objęte tym
    samym preferencyjnym traktowaniem pod względem stawki podatku od towarów i usług
    jak publikacje dostarczane na wszelkich nośnikach fizycznych. Uzasadnionym przy tym
    jest, aby zakres przedmiotowy publikacji drukowanych oraz dostarczanych na innych

    nośnikach fizycznych, jak również dostarczanych drogą elektroniczną był tożsamy. Stąd
    też poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy odwołuje się do tak określonego zakresu również w
    odniesieniu do wydawnictw dostarczanych drogą elektroniczną.
    Przy czym przez usługi elektroniczne – na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy – rozumie się
    usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z
    późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011, do „usług świadczonych drogą
    elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za
    pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich
    charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a
    ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    W myśl ust. 2 ww. artykułu, ust. 1 obejmuje w szczególności:
    a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
    b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci
      elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
    c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub
      sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
    d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
    e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
    f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    W ww. załączniku I w pozycji „3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE”
    wyszczególniono usługi dotyczące zawartości książek w formie cyfrowej i innych publikacji
    elektronicznych.
    Uwzględniając powyższe, należy uznać, że przepisy dotyczące wydawnictw książkowych,
    nut, map i wydawnictw prasowych drukowanych odwołują się w sposób tożsamy do ww.
    wydawnictw dostarczanych drogą elektroniczną. Określone przedmiotowo wydawnictwa
    mogą korzystać ze stawek obniżonych, gdy są dostarczane na nośnikach fizycznych, drogą
    elektroniczną albo na oba te sposoby. W przypadku publikacji dostarczanych drogą
    elektroniczną istotna jest nie forma, a treść udostępniana czytelnikom. W pierwszej
    kolejności należy zatem dokonać zidentyfikowania treści klasyfikowanej publikacji pod
    kątem cech wskazanych w CN, niezbędnych do uznania publikacji za publikacje książkowe
    lub prasowe. Jak bowiem wynika z przywołanych przepisów, stawka obniżona ma
    zastosowanie do dostarczania drogą elektroniczną publikacji, które są klasyfikowane do
    odpowiednich wskazanych w ustawie pozycji Nomenklatury Scalonej (CN). Taka sytuacja
    wymaga zawsze porównania, czy dostęp elektroniczny jest odwzorowaniem publikacji,
    ewentualnie – w szczególności, gdy publikacja jest dostarczana wyłącznie w formie
    elektronicznej – czy posiada cechy publikacji o określonym kodzie CN.

    Przedmiotem wniosku jest udostępnianie drogą elektroniczną w postaci cyfrowej „(...)”.
    Celem jest dostarczenie nabywcy katalogu zawierającego wykaz oryginalnych figur
    /elementów na szarfie (chuście wertykalnej) wraz ze szczegółowym opisem słownym tych
    elementów, który pozwoli m.in. na poprawne przygotowanie do zawodów. Wnioskodawca
    ponadto, będąc autorem „(...)”, zamierza udzielać odpłatnej, rocznej licencji nabywcom (...),
    który będzie dostępny poprzez stronę internetową (sklep online).
    Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu, proces nabycia „(...)” wygląda
    następująco(...). (...). Zakres licencji uprawnia nabywców do wykorzystywania (...)u na
    własny użytek, tj. zapoznania się z jego zawartością, drukowania, bądź przechowywania na
    nośnikach zewnętrznych lub cyfrowych.
    W analizowanym przypadku mamy zatem do czynienia z usługą dostarczania publikacji
    drogą elektroniczną.
    Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, nabycie „(...)” i licencji możliwe będzie
    wyłącznie drogą elektroniczną. Wnioskodawca ponadto poinformował, że stworzył
    oryginalny styl rysunków/grafik, za pomocą których zostały one w czytelny i zrozumiały
    sposób zaprezentowane w (...). Opis graficzny i słowny umożliwia nabywcy (...) zrozumienie
    w jaki sposób poprawnie technicznie wykonać elementy zaprezentowane w (...).
    Ponadto, w uzupełnieniu z dnia 31 marca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie
    „(...)” mógłby być zaliczony do książki (podręcznika) lub broszury. Wnioskodawca
    poinformował również, że nie posiada kodu CN, jednak w jego ocenie (...) jako towar
    mógłby być objęty kodem 4901.
    Tutejszy organ dokonał analizy przesłanego przez Wnioskodawcę w formacie pdf. „(...)”.
    Z dokonanej analizy wynika, że publikacja ta składa się ze xxx stron i podzielona jest na
    następujące „bloki”:
    (...).
    Elementy w „(...)” zostały sklasyfikowane wg poziomu trudności: (...). Dodatkowo zostały
    przyporządkowane do różnych kategorii takich jak: (...). Wnioskodawca wprowadził
    ponadto kolorystykę dla poszczególnych kategorii elementów, np.: (...). (...)
    (...).
    Publikacja nie zawiera materiałów reklamowych oraz w żadnej części nie składa się z treści
    wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z tytułem działu 49 Nomenklatury scalonej,
    dział ten obejmuje „KSIĄŻKI, GAZETY, OBRAZKI I POZOSTAŁE WYROBY PRZEMYSŁU
    POLIGRAFICZNEGO, DRUKOWANE; MANUSKRYPTY, MASZYNOPISY I PLANY”.
    Natomiast zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu 49, z kilkoma wyjątkami, o których
    mowa poniżej, dział ten obejmuje wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy
    charakter i zastosowanie wyznaczone są przez fakt, że są one zadrukowane motywami,
    znakami lub prezentacjami graficznymi.
    Do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi
    metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż
    oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia,
    rotograwiura itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod
    kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie,
    fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego
    działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery
    dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse’a lub innych
    kodów, znaki Braille’a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje
    drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni.

    Pozycja 4901 działu 49 obejmuje „Książki, broszury, ulotki i podobne materiały,
    drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach”.
    Z not wyjaśniających do tej pozycji wynika, że pozycja ta obejmuje praktycznie wszystkie
    publikacje i materiały drukowane do czytania, ilustrowane lub nie, z wyjątkiem materiałów
    reklamowych oraz wyrobów w sposób bardziej szczegółowy objętych innymi pozycjami
    niniejszego działu (zwłaszcza pozycją 4902, 4903 lub 4904). Obejmuje:
    (A) Książki i książeczki, składające się głównie z materiału tekstowego dowolnego rodzaju i
      wydrukowane w dowolnym języku lub dowolnymi znakami, włącznie z alfabetem
      Braille’a lub znakami stenograficznymi. Zaliczają się tu dzieła literackie wszelkiego
      rodzaju, podręczniki (włączając edukacyjne książki ćwiczeń), z tekstem narracyjnym lub
      bez, które zawierają pytania lub ćwiczenia (zazwyczaj z miejscem na odręczne
      wypełnienie); publikacje techniczne; książki źródłowe, takie jak słowniki, encyklopedie i
      informatory (np. książki telefoniczne zawierające „żółte strony”); katalogi muzealne i
      bibliotek publicznych (ale nie katalogi handlowe); książki liturgiczne, takie jak
      modlitewniki i śpiewniki (inne niż śpiewniki muzyczne objęte pozycją 4904); książki dla
      dzieci (inne niż książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania
      objęte pozycją 4903). Książki takie mogą być oprawione (w papier lub miękkie lub
      sztywne okładki), jedno-lub wielotomowe, lub mogą być w postaci drukowanych
      arkuszy obejmujących całość lub część kompletnego dzieła przeznaczonych do
      oprawienia.
      Obwoluty, obejmy, zakładki i inne drobne dodatki występujące łącznie z książkami
      uważane są za stanowiące część książki.
    (B) Broszury, pamflety i ulotki, które składają się z wielu kartek z materiałem do czytania
      połączonych razem (np. zszywkami) lub z kartek niepołączonych, lub nawet z
      pojedynczych kartek.
      Obejmuje publikacje, takie jak: krótsze rozprawy i monografie, instrukcje itd. wydane
      przez organy rządowe lub inne ciała, traktaty, arkusze śpiewnikowe itd.
      Grupa ta nie obejmuje drukowanych kart z osobistymi pozdrowieniami,
      wiadomościami lub zawiadomieniami (pozycja 4909) oraz drukowanych formularzy,
      które wymagają wprowadzenia pewnych dodatkowych informacji do ich wypełnienia
      (pozycja 4911).
    (C) Materiały tekstowe w postaci kartek do włożenia w skoroszyty.
    Pozycja ta obejmuje również:
    1) Gazety, dzienniki i periodyki oprawione inaczej niż w papier oraz komplety gazet,
      dzienników lub periodyków obejmujące więcej niż jeden numer, oprawione w jedną
      okładkę, nawet zawierające materiały reklamowe.
    2) Oprawione książki obrazkowe (inne niż książki obrazkowe dla dzieci objęte pozycją
      4903).
    3) Zbiory drukowanych reprodukcji dzieł sztuki, rysunków itd. wraz z odnośnym tekstem
      (na przykład biografią artysty), z numerowanymi stronami i tworzące całość
      przystosowaną do oprawienia.
    4) Wkładki ilustrowane występujące razem z oprawionymi książkami zawierającymi
      odnośny tekst i stanowiące ich uzupełnienie.
    Jak wskazano powyżej, „(...)” liczy xxx strony oraz zawiera szczegółowy opis elementów
    oraz grafikę, a także przydatne wskazówki dotyczące techniki wykonywania tych
    elementów pozwalające m.in. na poprawne przygotowanie do zawodów (...). Opis słowny i
    grafiki, wzajemnie się uzupełniają umożliwiając nabywcy „(...)” zrozumienie w jaki sposób
    poprawnie technicznie wykonać elementy zaprezentowane w (...), (...). Same wskazówki
    dotyczące prawidłowego wykonania elementów mogą być dla nabywcy „(...)” również

    przydatne dla doskonalenia własnego warsztatu i umiejętności w akrobatyce (...).
    Publikacja nie zawiera materiałów wideo oraz audio, lecz stanowi materiał do czytania.
    Zatem, zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy, posiada ona cechy i właściwości towarów
    objętych CN 4901.
    W tym miejscu należy nawiązać do zawartego w uzupełnieniu wniosku z dnia 31 marca
    2025 r. stwierdzenia Wnioskodawcy, iż jego przedmiotem jest świadczenie polegające na
    udzieleniu  licencji  do  korzystania  z  utworu  jakim  jest  „(...)”,  dostarczony  drogą
    elektroniczną poprzez stronę internetową, a także do zapisów zawartych (...) Odnosząc się
    do powyższego, Organ wyjaśni zagadnienie dotyczące praw autorskich i utworu.
    W  załączniku  nr  3  do  ustawy  zawierającym wykaz  towarów  i  usług  opodatkowanych
    stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU
    „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego
    1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (Dz.  U.  z  2022  r.,  poz.  2509)
    wynagradzane  w  formie  honorariów  za  przekazanie  lub  udzielenie  licencji  do  praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest
    każdy  przejaw  działalności  twórczej  o  indywidualnym  charakterze,  ustalony  w
    jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:
    1) wyrażone  słowem,  symbolami  matematycznymi,  znakami  graficznymi  (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
    2) plastyczne;
    3) fotograficzne;
    4) lutnicze;
    5) wzornictwa przemysłowego;
    6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
    7) muzyczne i słowno-muzyczne;
    8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
    9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór
    musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:
    1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);
    2) stanowić przejaw działalności twórczej;
    3) mieć indywidualny charakter.
    O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny.
    Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór
    powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy
    określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj.
    odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy
    wytwór  intelektu.  Nie  może  natomiast  być  uznany  za  utwór  i  objęty  ochroną  prawa
    autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy
    lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i
    pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do
    zakwalifikowania  określonego  wytworu  jako  przedmiotu  prawa  autorskiego.  Konieczne

    jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością.
    Muszą  zatem  charakteryzować  go  dostatecznie  doniosłe  różnice  w  porównaniu  z
    uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.
    Jak  stanowi  art.  8  ust.  1  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,  prawo
    autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Na  podstawie  art.  8  ust.  2  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,
    domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono
    na  egzemplarzach  utworu  lub  której  autorstwo  podano  do  publicznej  wiadomości  w
    jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca
    utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia
    systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany
    utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.
    Natomiast podstawą do udzielania licencji jest art. 67 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, że:
    1. Twórca  może  udzielić  upoważnienia  do  korzystania  z  utworu  na  wymienionych  w
    umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania.
    2. Jeżeli  umowa  nie  zastrzega  wyłączności  korzystania  z  utworu  w  określony  sposób
    (licencja  wyłączna),  udzielenie  licencji  nie  ogranicza  udzielenia  przez  twórcę
    upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu na tym samym polu eksploatacji
    (licencja niewyłączna).
    3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca nie może upoważnić innej osoby do
    korzystania z utworu w zakresie uzyskanej licencji.
    4. Jeżeli  umowa  nie  stanowi  inaczej,  uprawniony  z  licencji  wyłącznej  może  dochodzić
    roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w zakresie objętym umową
    licencyjną.
    5. Umowa  licencyjna  wyłączna  wymaga  zachowania  formy  pisemnej  pod  rygorem
    nieważności.
    Co do zasady licencji udziela się na okres 5 lat (art. 66 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach  pokrewnych).  Termin  ten  jest  określony  w  ustawie  o  prawach  autorskich  i
    prawach  pokrewnych.  Można  jednak  czas  trwania  licencji  skrócić  do  np.  1  roku  lub
    wydłużyć go na czas nieokreślony.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że Wnioskodawca będąc autorem (...) dokonuje sprzedaży
    na rzecz jego nabywcy – gotowy, już wcześniej przez siebie przygotowany/stworzony „(...)”.
    Wnioskodawca nie wytworzył go bowiem dla konkretnego klienta, na jego zamówienie.
    Usługa realizowana przez Wnioskodawcę polega w istocie na udostępnianiu gotowego już
    (...) poprzez stronę internetową. Nabywca po dokonaniu płatności otrzymuje gotowy „(...)”
    w  formacie  pdf.  oraz  licencję  uprawniającą  nabywcę  do  wykorzystania  (...)  na  własny
    użytek. Zatem  po  zakupie  licencji,  nabywcy  sprzedawany  jest  „nieoryginalny”  produkt
    (oryginałem  jest  bowiem  projekt  (...)  wykonany  przez  Wnioskodawcę  pierwotnie,  na
    komputerze)  i  ma  tu  miejsce  prawo  dostępu  do  kolejnych  egzemplarzy  tego  samego
    wcześniej  stworzonego  (...).  Wnioskodawca  w  analizowanej  sprawie  jedynie  umożliwia
    dostęp do „(...)” wielu osobom – za odpłatnością. Prawa autorskie, o których mowa w
    ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przypisane są zatem do oryginału,
    pierwotnego projektu (...) i przysługują podatnikom.
    Zatem, po zakupie licencji sprzedawany nie jest oryginalny utwór (...), lecz ma miejsce
    udostępnianie dostępu do kolejnych egzemplarzy (...). Wnioskodawca nie wykonuje żadnej
    usługi, a jedynie umożliwia dostęp do „(...)” wielu osobom – za odpłatnością.

    Dokonując oceny przedmiotowej usługi należy mieć ponadto na uwadze, że nie dotyczy
    ona, wbrew twierdzeniu Strony, udzielania licencji do korzystania z utworu jakim jest „(...)”
    dostarczany drogą elektroniczną poprzez stronę internetową. Należy wyjaśnić, że pozycja
    63 załącznika nr 3 do ustawy odnosi się do usług twórców i artystów wykonawców w
    rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie
    honorariów  za  przekazanie  lub  udzielenie  licencji  do  praw  autorskich  lub  praw  do
    artystycznego wykonania. Licencja zatem, w świetle powyższej pozycji 63 załącznika nr 3
    do  ustawy,  dotyczy  usług  twórców  oraz  artystów  wykonawców  i  jej  udzielenie  jest
    związane z możliwością korzystania z utworu przez nabywcę.
    W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z utworem, zatem nie występuje tu
    licencja, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy. Licencja, o której mowa we
    wniosku i której udziela Wnioskodawca, obejmuje prawo do korzystania z „(...)” i określa
    jedynie czas dostępu do przedmiotowej publikacji, tj. daje nabywcy prawo do rocznego jej
    wykorzystywania na określonych polach eksploatacji. W analizowanej sprawie ponadto,
    skoro nie mamy do czynienia z utworem, to nie występuje również honorarium.
    Podsumowując, usługa będąca przedmiotem wniosku polega w istocie na udostępnianiu
    nabywcy drogą elektroniczną egzemplarza, stworzonego już wcześniej przez
    Wnioskodawcę „(...)” poprzez stronę internetową. W analizowanej sprawie mamy zatem
    jedynie prawo dostępu do (...) i prawo do skorzystania z niego – po wykupieniu dostępu.
    W konsekwencji, świadczona przez Wnioskodawcę usługa – dostarczanie drogą
    elektroniczną poprzez stronę internetową publikacji, tj. „(...)”, który nie składa się ani z
    treści wideo ani z możliwej do odsłuchania muzyki – podlega opodatkowaniu stawką
    podatku w wysokości 5% – na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 24 oraz poz.
    19 załącznika nr 10 do ustawy.
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W
    zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych
    pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej
    jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2
    ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
    przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
    podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
    rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
    42b ust. 3 ustawy),
    - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym
    mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
      albo

    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej
    przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
    - klasyfikacja usługi, lub
    - stawka podatku właściwa dla usługi lub
    - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej
    Ordynacją podatkową.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2
    Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).