Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.499.2025.4.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Brak uznania przekazania składników majątkowych do
nowoutworzonych instytucji za wyłączoną z opodatkowania
VAT transakcję zbycia ZCP oraz brak zwolnienia z
opodatkowania czynności nieodpłatnego wyposażenia w
nieruchomości i majątek ruchomy ww. instytucji kultury.
Słowa kluczowe: dostawa-nieodpłatna dostawa towarów
instytucja-instytucja kultury
nieruchomości
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
usługi-usługi zwolnione
wyposażenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane
do rejestru instytucji kultury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania przekazania składników majątkowych do dwóch
    nowoutworzonych instytucji za wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz zwolnienia z
    opodatkowania czynności nieodpłatnego wyposażenia w nieruchomości i majątek
    ruchomy dwóch instytucji kultury. Uzupełnili go Państwo pismami z 29 września 2025 r.
    (wpływ 30 września 2025 r.) oraz z 23 października 2025 r. (wpływ 24 października 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2025 roku Rada Miasta (...) Uchwałą nr (...) dokonała podziału samorządowej
    instytucji kultury - A. polegającego na utworzeniu dwóch samorządowych instytucji kultury
    - B. w (...) i C. oraz nadała im statuty.
    Przedmiotem działalności B. w (...) jest działalność statutowa polegająca na organizowaniu
    i realizacji wszelkich zadań niezbędnych do prawidłowej ochrony i opieki nad zabytkiem B.
    oraz podejmowanie wszelkich działań mających na celu podniesienie standardu
    użytkowego i funkcjonalnego wykorzystywania tego zabytku.
    B. w (...) wyposaża się nieodpłatnie w mienie służące instytucji kultury.
    W skład wyposażenia wchodzą:
    1. Działka nr (...) - działka zabudowana pozostałymi budynkami niemieszkalnymi,
      budynkiem handlowo-usługowym, budynkiem oświaty, nauki i kultury sportowej.
      Teren o zróżnicowanych wysokościach, dostosowanych do charakteru istniejącej
      zabudowy militarnej, w zachodniej części działki umiejscowiony jest amfiteatr.
    2. Działka (...) - działka zabudowana pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, budynkiem
      przemysłowym i biurowym oraz budynkami oświaty, nauki i kultury sportowej.
    3. Działka (...) - działka zabudowana pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, budynkiem
      przemysłowym i biurowym oraz zbiornikami silosy i budynkami magazynowymi.
    4. Działka (...) - działka zabudowana budynkiem biurowym.
    5. Działka (...) - działka niezabudowana stanowi teren sklasyfikowany jako inne tereny
      zabudowane.
    Ponadto nieodpłatnie wyposaża się instytucję w mienie ruchome.
    Przedmiotem działalności C. jest działalność statutowa polegająca na organizacji życia
    kulturalnego odpowiadającego potrzebom i aspiracjom społeczności lokalnej,
    upowszechnianiu kultury i edukacji kulturalnej, ochrony oraz tworzeniu warunków do

    rozwoju aktywnego uczestnictwa w kulturze mieszkańców. C. wyposaża się nieodpłatnie w
    mienie służące instytucji kultury.
    W skład wyposażenia wchodzą:
    1. Działka nr (...) - działka zabudowana budynkami,
    2. Działka (...) - działka zabudowana budynkami,
    3. Działka (...) - działka niezabudowana,
    4. Działka (...) - działka niezabudowana.
    Ponadto nieodpłatnie wyposaża się instytucję w mienie ruchome.
    Obydwie instytucje kultury jak i Gmina Miejska (...) są czynnymi podatnikami podatku VAT.
    Wszelkie naniesienia znajdujące się na wyżej wymienionych nieruchomościach będą
    przedmiotem nieodpłatnego przekazania wraz z nieruchomościami gruntowymi, na
    których naniesienia te się znajdują.
    Gminie Miejskiej (...) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu ww. działek.
    Gmina Miejska (...) nie ponosiła nakładów na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym o wartości przekraczającej 30% ich wartości
    początkowej.
    Nowopowstałe instytucje kultury będą wyposażone we wszystkie elementy
    dotychczasowej instytucji kultury, tj.:
    1. z dniem ich utworzenia będą miały nadane statuty, stanowiące podstawę
      wyodrębnienia organizacyjnego i funkcjonalnego a przede wszystkim określające ich
      nazwy, siedziby i przedmioty działalności;
    2. pracowników zatrudnionych w dzielonej instytucji kultury, którzy stają się
      pracownikami nowych dwóch instytucji w trybie art. 23 (1) ustawy z dnia 26 czerwca
      1974 roku - Kodeksu Pracy; Nowoutworzone instytucje kultury staną się nowymi
      pracodawcami;
    3. należności i zobowiązania podzielonej instytucji rozdzielone pomiędzy nowopowstałe
      instytucje kultury;
    4. wszystkie środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, stanowiące obecnie
      elementy wyposażenia nowopowstałych instytucji kultury oraz wszystkie elementy
      wyposażenia nie będące środkami trwałymi (przykładowo: meble, komputery,
      pojazdy). Szczegółowa lista sporządzona w wyniku inwentaryzacji stanu majątku
      dzielonej instytucji kultury na rzecz nowopowstałych jednostek;
    5. środki pieniężne na rachunku bankowym i w kasie dzielonej instytucji zostaną
      rozdzielone w ramach zadań statutowych pomiędzy nowopowstałe.
    Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą budynków, budowli lub ich
    części upłynął okres dłuższy niż dwa lata.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Uzupełnienie wniosku z 29 września 2025 r. (data wpływu 30 września 2025 r.)
    1. Co będzie przedmiotem przeniesienia:
    a) czy będzie to wyłącznie majątek trwały w postaci m.in. mienia ruchomego, działek,
      budynków i budowli,
    b) czy oprócz ww. urządzeń planowana transakcja przeniesienia obejmie również inne
      elementy, np. przeniesienie Państwa należności, rachunków bankowych, zobowiązań

      (w tym zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów) czy dojdzie do przeniesienia umów
      o pracę osób zatrudnionych u Państwa – jeśli tak proszę szczegółowo wskazać te
      elementy.
    2. Czy na moment przeniesienia zespołu składników majątkowych do nowoutworzonych
    instytucji:
    a) przedmiot przeniesienia będzie stanowił: dział, wydział, oddział itp. Czy takie
      wyodrębnienie przedmiotu przeniesienia będzie wynikało np. ze statutu, regulaminu
      lub innego dokumentu;
    b) przedmiot przeniesienia będzie posiadał samodzielność finansową, pozwalającą na
      autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz/lub czy na podstawie
      prowadzonej przez Państwa ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie
      nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do tego
      wyodrębnionego przedmiotu aportu, przez co możliwe będzie określenie wyniku
      finansowego?;
    c) w oparciu o przedmiot przeniesienia, bez ponoszenia dodatkowych działań oraz
      nakładów, możliwe będzie prowadzenie działalności gospodarczej?
    Ze względu na wyodrębnione struktury organizacyjne nowopowstałych jednostek zostaną
    one wyposażone w mienie ruchome, działki, budynki i budowle a także należności,
    rachunki bankowe, zobowiązania oraz zespół pracowników zatrudnionych w dzielonej
    jednostce (dojdzie do przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę w trybie art. 23 (1)
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeksu Pracy).
    Z powyższego jasno wynika, że przekazaniu na rzecz nowopowstałych instytucji kultury
    będą podlegać wszystkie elementy składające się na jednostkę i będący w ich dyspozycji
    majątek. Składniki majątku będące przedmiotem podziału, będą wyodrębnione pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym powstałych instytucji.
    Podstawą wyodrębnienia organizacyjnego i funkcjonalnego, a co za tym idzie również
    podstawą wyodrębnienia majątku i samodzielności finansowej (poprzez prowadzenie
    odrębnych ksiąg rachunkowych) jest ich statut. Określa on przede wszystkim, nazwę
    samorządowych instytucji kultury, siedziby i przedmioty ich działalności.
    Statuty B. w (...) oraz C. stanowią załączniki do Uchwały nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...)
    2025 roku w sprawie podziału samorządowej instytucji kultury - A. polegającego na
    utworzeniu dwóch samorządowych instytucji kultury - B. w (...) i C. oraz nadania im
    statutów.
    Zgodnie z postanowieniami Statutu, wyposażone są w mienie niezbędne do realizacji
    celów statutowych. Szczegółowy zakres działalności instytucji kultury określony w statucie
    wyznacza niezbędne wyposażenie w majątek. Środki trwałe i wyposażenie ujęte są w
    odrębnej ewidencji.
    O odrębności organizacyjnej i funkcjonalnej świadczą dobitnie przepisy statutu, zgodnie z
    którym instytucje posiadają odrębną osobowość prawną, kierowane i reprezentowane są
    na zewnątrz przez dyrektora. Dyrektor może zaciągać zobowiązania do wysokości kwot
    określonych w planie finansowym.
    Instytucje Kultury posiadają Regulaminy organizacyjne nadane przez Dyrektora,
    określające organizację wewnętrzną oraz zakres zadań poszczególnych komórek
    organizacyjnych.
    Nowoutworzone instytucje kultury staną się nowymi pracodawcami zespołu
    zatrudnionego w dzielonej instytucji kultury na zasadzie art. 23 (1) kodeksu pracy. Zespół
    ten jest zdolny do niezależnego działania, a więc wykonywania czynności organizacyjnych,
    programowych jak i związanych z eksploatacją i inwestycjami.

    Stosownie do postanowień statutu podstawą gospodarki finansowej jest roczny plan
    finansowy opracowany i zatwierdzony przez dyrektora na podstawie uchwały budżetowej
    Rady Miasta (...). Posiada wyodrębniony plan kont, sporządza osobny rachunek zysków i
    strat oraz bilans, dysponuje przynależnymi mu rachunkami bankowymi.
    3. Czy nowopowstałe instytucje będą mogły prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie
    w oparciu o wniesione do niej składniki majątkowe, czy będą musiały podjąć/wykonać
    działania faktyczne lub prawne (np. zawarcie umów, zapewnienie innych składników
    majątku poza nabytymi, itp.), aby taką działalność prowadzić?
    Przedmiot przeniesienia bez ponoszenia dodatkowych działań oraz nakładów może
    realizować wyłącznie działania statutowe:
    · Zapewnienie prawnych, organizacyjnych i finansowych warunków umożliwiających
      trwałe zachowanie zabytku B. oraz jego zagospodarowanie i utrzymanie;
    · Zapobieganie zagrożeniom mogącym spowodować uszczerbek dla wartości zabytku;
    · Prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku;
    · Propagowanie wśród mieszkańców (...) świadomego i aktywnego korzystania z zabytku,
      popularyzacja wiedzy o zabytku i historii miasta (...);
    · Prowadzenie działalności wystawienniczej w zakresie kultury, twórczości artystycznej
      oraz zbiorów muzealnych;
    · Prowadzenie działalności edukacyjno-oświatowej;
    · Organizację imprez kulturalnych;
    · Organizację oraz realizację praktyk i wolontariatu.
    Nowopowstałe instytucje będą mogły prowadzić działalność statutową w oparciu o
    wniesione do niej składniki majątkowe, nie będą musiały podjąć działań faktycznych lub
    prawnych aby kontynuować działalność statutową. Niemniej jednak będą w przyszłości
    podejmować wszystkie działania w celu pozyskiwania dofinansowań aby móc realizować
    zadanie statutowe w zakresie ochrony zabytków.
    4. Czy nabycie działek podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i zostało
    udokumentowane fakturą? Proszę wskazać odrębnie dla każdej działki.
    Działka nr (...) nabyta na podstawie decyzji Urzędu Wojewódzkiego w (...) z dnia (...) 1991
    roku - ustawa o podatku od towarów i usług nie obowiązywała.
    Działka (...) nabyta na podstawie umowy zamiany z dnia (...) 1993 roku, która nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Działki (...) i (...) nabyte na podstawie umowy sprzedaży z dnia (...) 2017 roku, które
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ze stawką zwolnioną na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Działka (...) nabyta na podstawie decyzji Urzędu Wojewódzkiego w (...) z dnia (...) 1991 roku
    - ustawa o podatku od towarów i usług nie obowiązywała.
    5. W jaki sposób działki i znajdujące się na nich naniesienia były wykorzystywane przez
    Państwa w okresie ich posiadania? W szczególności, czy ww. działki oraz znajdujące się
    na nich naniesienia wykorzystywane były i będą przez Państwa wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług (jakiej? jaka była podstawa
    prawna zwolnienia?)? Proszę wskazać odrębnie dla każdej działki oraz naniesień.
    Zarówno działki jak i znajdujące się na nich naniesienia były wykorzystywane w
    poprzednich okresach do działalności kulturalnej polegającej na biletowanym wstępie na
    teren zabytkowej B., nie korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W
    trakcie prowadzonej działalności instytucji na terenie obiektu zabytkowego odbywały się
    zdarzenia kulturalne nieodpłatne.

    6. Czy dla działek niezabudowanych istnieje/będzie istniał na dzień dokonania
    przeniesienia miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i ewentualnie jakie
    przeznaczenie wynika z niego dla sprzedawanych działek? Proszę wskazać odrębnie dla
    każdej działki.
    Dla działek niezabudowanych nie istnieje i nie będzie istniał na dzień dokonania
    przeniesienia miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
    7. W jaki sposób były wykorzystywane przez Państwa składniki majątku ruchomego? W
    szczególności, czy ww. składniki wykorzystywane były i będą przez Państwa wyłącznie
    na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług (jakiej? jaka była
    podstawa prawna zwolnienia?)?
    Składniki majątku ruchomego były i będą wykorzystywane do odpłatnej działalności
    statutowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jak i działalności nieodpłatnej.
    8. Czy nabycie składników majątku ruchomego podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i
    było udokumentowane fakturami? Jeśli tak, czy mieli Państwo prawo odliczyć podatek
    naliczony wykazany w tych fakturach?
    Nabycie składników majątku ruchomego podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług i odbywało się na podstawie faktur VAT. Przy odliczeniu podatku
    naliczonego VAT stosowano prewskaźnik.
    9. W opisie sprawy wskazali Państwo:
      „działka nr (...) - działka niezabudowana stanowi teren sklasyfikowany jako inne
      tereny zabudowane”.
    Proszę o wyjaśnienie, czy działka nr (...) jest zabudowana, czy niezabudowana.
    Działka nr (...) jest działką niezabudowaną, w ewidencji gruntów i budynków ma
    oznaczenie Bi.
    Uzupełnienie wniosku z 23 października 2025 r. (data wpływu 24 października 2025 r.)
    1. Czy do powstania dwóch samorządowych instytucji kultury, tj. B. w (...) oraz C., dojdzie
      w wyniku podziału dotychczasowej samorządowej instytucji kultury (A.) czy po
      zlikwidowaniu dotychczasowej samorządowej instytucji kultury (A.)?
      W opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego posługują się Państwo naprzemiennie
      stwierdzeniami „...dokonała podziału” oraz „nowopowstałe instytucje”.
    Do powstania dwóch samorządowych instytucji kultury, tj. B. w (...) oraz C. doszło w dniu 1
    września 2025 roku w wyniku podziału dotychczasowej samorządowej instytucji kultury
    (A.).
    2. W jaki majątek (nieruchomości i ruchomości) oraz w jakiej formie prawnej – użyczenia,
      przeniesienia własności, innej (jakiej) wyposażona była dotychczasowa samorządowa
      instytucja kultury – A.?
    Dotychczasowa samorządowa instytucja kultury – A. była wyposażona w ruchomości i
    nieruchomości wskazane w Uchwale nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2025 roku na
    podstawie różnych tytułów prawnych: umowa użyczenia w odniesieniu do nieruchomości,
    zaś w odniesieniu do ruchomości część z nich stanowiła własność A. i była
    zaewidencjonowana w wykazie środków trwałych, część zaś stanowiła własność Gminy
    Miejskiej (...) (z uwagi na założenia umów o dofinansowania) i była użyczona.
    3. Czy i w jaki sposób doszło do rozliczenia z Państwem posiadanego przez
      dotychczasową samorządową instytucję kultury – A. majątku (nieruchomości i
      ruchomości)?
    Nie doszło do rozliczenia z Gminą Miejską (...) jako organizatorem instytucji kultury
    posiadanego przez dotychczasową instytucję kultury A. majątku bowiem na podstawie
    par. 2 ust. 5 Uchwały (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2025 roku w sprawie wyposażenia

    samorządowej instytucji kultury - B. w (...) w majątek - przejęcie mienia od dotychczasowej
    instytucji kultury A. nastąpi na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych według stanu
    na dzień 1 września 2025 roku.
    4. Czy to Państwo wnoszą nieruchomości i ruchomości do B. w (...) oraz C.? Do kogo
      należy ten majątek?
      W opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego wskazują Państwo „wszystkie środki
      trwałe i wartości niematerialne i prawne, stanowiące obecnie elementy wyposażenia
      nowopowstałych instytucji kultury oraz wszystkie elementy wyposażenia niebędące
      środkami trwałymi (przykładowo: meble, komputery, pojazdy). Szczegółowa lista
      sporządzona w wyniku inwentaryzacji stanu majątku dzielonej instytucji kultury na
      rzecz nowopowstałych jednostek”.
    Tak, Gmina Miejska (...) jako właściciel wnosi nieruchomości i ruchomości do B. w (...)
    wykazane w Uchwale Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2025 roku w sprawie wyposażenia
    samorządowej instytucji kultury - B. w (...) w majątek oraz C. wykazane w Uchwale Nr (...)
    Rady Miasta (...) z dnia (...) 2025 roku w sprawie wyposażenia samorządowej instytucji
    kultury - C. w majątek.
    5. Co dokładnie oznacza używany przez Państwa zwrot „wyposaża się nieodpłatnie w
      mienie służące instytucji kultury”?
    Wyposaża się nieodpłatnie oznacza - na podstawie art. 56 w związku z art. 51 ust. 1 i 4
    ustawy o gospodarce nieruchomości przy wyposażeniu samorządowych osób prawnych
    przeniesienie własności nieruchomości następuje nieodpłatnie na mocy wyżej
    wymienionych przepisów.
    W odniesieniu do ruchomości na podstawie art. 12 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej na Organizatorze ciąży obowiązek zapewnienia instytucji kultury
    środków niezbędnych do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do
    utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona.
    6. W jaki majątek (nieruchomości i ruchomości) oraz w jakiej formie prawnej – użyczenia,
      przeniesienia własności, innej (jakiej) zostanie wyposażona B. w (...)? Kto będzie stroną
      zawieranych umów?
    Z mocy prawa oraz na podstawie Uchwały nr (...) z dnia (...) 2025 roku B. w (...) staje się
    właścicielem majątku służącego dotychczasowej instytucji kultury do realizacji zadań w
    zakresie działalności związanej z ochroną zabytków B.
    Przeniesienie własności nieruchomości wraz z ruchomościami wykazanymi w ramach
    Uchwały Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2025 roku w sprawie wyposażenia
    samorządowej instytucji kultury - B. w (...) w majątek jako doposażenie nastąpi w formie
    aktu notarialnego. Stroną zawieranych umów będzie Gmina Miejska (...) i B. w (...).
    7. W jaki majątek (nieruchomości i ruchomości) oraz w jakiej formie prawnej – użyczenia,
      przeniesienia własności, innej (jakiej) zostanie wyposażone C.? Kto będzie stroną
      zawieranych umów?
    Z mocy prawa oraz na podstawie Uchwały Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2025 roku w
    sprawie wyposażenia samorządowej instytucji kultury - C. w majątek, C. staje się
    właścicielem majątku służącego dotychczasowej instytucji kultury do realizacji zadań w
    zakresie działalności kulturalnej.
    Przeniesienie własności nieruchomości wraz z ruchomościami wykazanymi w ramach
    Uchwał jako doposażenie nastąpi w formie aktu notarialnego. Stroną zawieranych umów
    będzie Gmina Miejska (...) i C.
    8. Na kogo były wystawione i kto odliczał (Państwo czy A.) stosownym prewskaźnikiem
      (czyj prewskaźnik stosowano) podatek naliczony od nabytych składników majątku
      ruchomego?

      W opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego wskazują Państwo „Nabycie
      składników majątku ruchomego podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług i odbywało się na podstawie faktur VAT. Przy odliczeniu podatku naliczonego
      VAT stosowano prewskaźnik”.
    W odniesieniu do ruchomości będących wyposażeniem nowych instytucji kultury przez
    Organizatora wykazanych w uchwałach Odbiorcą faktury zakupu była Gmina Miejska (...),
    która nie dokonywała odliczeń podatku VAT.
    Odliczeń podatku VAT przy zastosowaniu prewskaźnika stosowała dotychczasowa
    instytucja kultury w ramach prowadzonej działalności kulturalnej.
    Pytania
    1. Czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od
      towarów i usług (Dz. U. z 2025 poz. 775) czynność nieodpłatnego wyposażenia w
      nieruchomości dwóch nowopowstałych na skutek podziału samorządowych instytucji
      kultury będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług? Natomiast
      nieodpłatne przekazanie majątku ruchomego będzie podlegało opodatkowaniu
      podatkiem VAT w stawce podstawowej (23%)?
    2. Czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a czynność nieodpłatnego wyposażenia w
      nieruchomości i majątek ruchomy dwóch nowopowstałych na skutek podziału
      samorządowych instytucji kultury będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i
      usług?
    3. Czy przekazanie zespołu składników majątkowych do nowoutworzonych instytucji w
      ramach ich pierwszego wyposażenia stanowi zbycie zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 27e ustawy o
      podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie odnoszącym się do pytania nr 2
    doprecyzowane w uzupełnieniu z 23 października 2025 r.)
    Stanowisko do pytania nr 1
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku
    dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z okoliczności sprawy wynika, iż pierwsze zasiedlenia miały miejsce w latach od 1843 -
    1855 roku. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli lub ich części, a
    planowanym [przeniesieniem] nieruchomości nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.
    Gmina Miejska (...) stoi na stanowisku, iż czynność nieodpłatnego wyposażenia w
    nieruchomości nowopowstałych instytucji kultury będzie podlegała zwolnieniu z podatku
    od towarów i usług.
    Stanowisko do pytania nr 2
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się usługi
    kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na
    podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do
    rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem
    tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

    Gmina Miejska (...) stoi na stanowisku, iż przez dostawę towaru należy rozumieć również w
    tych okolicznościach nieodpłatne przekazanie zarówno majątku ruchomego jak i
    nieruchomości, które będą służyły nowopowstałym instytucjom do świadczenia usług
    kulturalnych w ramach zadań statutowych.
    W ocenie Gminy Miejskiej (...) czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT gdyż całość majątku nowych instytucji kultury stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstw w oparciu o art. 56 w związku z art. 51 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami bowiem organizatorem tych instytucji jest Gmina Miejska (...).
    W razie nieuwzględnienia tego stanowiska Gmina Miejska (...) wskazuje, że czynność
    przeniesienia własności nieruchomości i ruchomości będzie zwolniona z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.
    Stanowisko do pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie zespołu składników majątkowych pozostających w
    dyspozycji dzielonej samorządowej instytucji kultury do nowoutworzonych instytucji
    kultury w ramach pierwszego wyposażenia stanowi zbycie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: (1) organizacyjnej, (2) finansowej i
    (3) funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    miejsce w strukturze organizacyjnej jako dział, wydział, oddział itp. i odbywa się na bazie
    statutu.
    Wyodrębnienie finansowe należy rozumieć jako obiektywne istnienie przychodów i
    kosztów uzyskania przychodów ewidencjonowane na podstawie zakładowego planu kont.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych.
    W związku z powyższym, przekazanie przez wnioskodawcę do nowoutworzonej instytucji
    kultury składników majątku wykorzystywanych obecnie do prowadzenia działalności w
    obecnej instytucji stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii,

      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
    · inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
    · mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 8 i 9 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:

      8) edukacji publicznej;
      9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony
        zabytków i opieki nad zabytkami.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87 ze zm.):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery,
      operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy
      kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w
      różnych dziedzinach kultury.
    Art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc
      samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest
      podstawowym celem statutowym.
    Art. 10 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 i 9, zwane są dalej
      organizatorami.
      Ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia - należy
      przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury.
    Art. 18 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      1. Organizator może dokonać połączenia instytucji kultury, w tym instytucji kultury
        prowadzących działalność w różnych formach, lub podziału instytucji kultury.
      2. W przypadku połączenia instytucji artystycznej z instytucją kultury inną niż
        instytucja artystyczna, instytucja kultury powstała w wyniku takiego połączenia
        ma status instytucji artystycznej.
      3. Organizator jest obowiązany na 3 miesiące przed wydaniem aktu o połączeniu lub
        podziale instytucji kultury podać do publicznej wiadomości informację o zamiarze
        i przyczynach takiej decyzji.
    Art. 20 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      1. Podział instytucji kultury polega na utworzeniu dwóch lub więcej instytucji kultury
        w oparciu o załogę i mienie należące do instytucji kultury ulegającej podziałowi.
      2. Podział instytucji kultury może również polegać na wyłączeniu z instytucji kultury
        wyodrębnionej jednostki lub jednostek organizacyjnych w celu włączenia ich do
        innej instytucji kultury lub utworzenia nowej instytucji kultury w oparciu o
        pracowników i mienie tej jednostki lub jednostek. Zasady przekazania składników
        majątkowych ujętych w bilansie wyłączonych jednostek określa organizator.
      3. Akt o podziale instytucji kultury zawiera:
      1) nazwę dzielonej instytucji kultury;
      2) nazwę, rodzaj, siedzibę i przedmiot działania instytucji kultury powstałych w
        wyniku podziału;
      3) określenie jednostek organizacyjnych wyłączonych w celu utworzenia nowej
        instytucji kultury lub włączenia do instytucji tworzonych w wyniku podziału;
      4) ustalenie zasad przejęcia zobowiązań i wierzytelności przez instytucje powstające
        w wyniku podziału.
      4. Przepisy art. 19 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

    Art. 27 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      1. Instytucja kultury gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią mienia
        oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując
        się zasadami efektywności ich wykorzystania.
      2. Instytucja kultury może zbywać środki trwałe. Przy zbywaniu środków trwałych
        stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące przedsiębiorstw państwowych.
      3. Podstawą gospodarki finansowej instytucji kultury jest plan finansowy ustalony
        przez dyrektora, z zachowaniem wysokości dotacji organizatora.
      4. Instytucja kultury sporządza plan finansowy zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27
        sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
    Art. 51 ust. 1, 2 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145
    ze zm.):
      1. Państwowa osoba prawna oraz państwowa jednostka organizacyjna, z dniem ich
        utworzenia, są wyposażane w nieruchomości niezbędne do ich działalności
        odpowiednio przez ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i
        zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, organ założycielski lub
        przez organ nadzorujący.
      2. Wyposażenie polega na przeniesieniu na rzecz państwowej osoby prawnej
        własności nieruchomości albo oddaniu jej nieruchomości gruntowej w
        użytkowanie wieczyste, użytkowanie, w tym użytkowanie nieodpłatne, użyczenie
        lub na oddaniu państwowej jednostce organizacyjnej nieruchomości w trwały
        zarząd.
      4. Przy wyposażaniu państwowych osób prawnych przeniesienie własności
        nieruchomości następuje nieodpłatnie oraz nie pobiera się pierwszej opłaty z
        tytułu użytkowania wieczystego.
    Art. 56 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Przy tworzeniu lub powoływaniu samorządowych osób prawnych lub
      samorządowych jednostek organizacyjnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 51
      i art. 53–55, z tym że na wyposażenie tych osób lub jednostek organ wykonawczy
      gminy, powiatu lub województwa przeznacza nieruchomości odpowiednio z
      gminnego, powiatowego lub wojewódzkiego zasobu nieruchomości.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy przekazanie zespołu składników majątkowych
    do nowoutworzonych instytucji w ramach ich pierwszego wyposażenia stanowi zbycie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w związku z art. 2 pkt
    27e ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przepisy art. 6 ustawy wyłączają określone czynności spod zakresu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może
    nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e ustawy, w
    myśl którego:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem również
    stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że
    najistotniejsze dla tego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na
    tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku
    zakładu lub oddziału osoby prawnej.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.

    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Gdy którakolwiek z przesłanek nie zaistnieje, wówczas nie można uznać zespołu
    składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art.
    2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest
    definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1
    ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników
    majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w
    istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych
    przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl TSUE stwierdził, że
    celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że:
      „Jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
      pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania
      całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to
      zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania
      do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego
      wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
      składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub
      część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
      Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego
      przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
      zapasów”.

    TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być
    interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i
    cel regulacji.
    W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy TSUE
    uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie
    neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym
    zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku
    naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
    funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego
    zadania gospodarczego.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Kwestia zbycia przedsiębiorstwa była również przedmiotem wyroku z 10 listopada 2011 r.
    w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever.
    TSUE wywiódł w nim, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy
    112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym
    składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów.
    Jak wskazał Trybunał:
      „Stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej
      części w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy, wymaga, by całość przekazanych
      składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej”.
    W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga,
    przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta
    wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
    Z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta więc przekazanie przedsiębiorstwa
    (lub jego niezależnej części), w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów
    niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo (lub jego część) zdolne do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi mieć jednak na celu
    prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie
    natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów, zasobów, jeśli
    istnieją.
    Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, należy rozumieć w sposób funkcjonalny. Należy więc przeanalizować,
    czy zespół aktywów, który jest przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie i służy w
    sposób trwały prowadzeniu samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy,
    realizowanej uprzednio w przedsiębiorstwie zbywcy.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa (sprzedaż, darowizna itp.) lub jego
    zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Aby uznać, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa trzeba ocenić, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia

    niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i
    niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na
    prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Możliwość stanowienia przez ten
    zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania
    gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że
    majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy
    realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po
    przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez
    nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.
    Z opisu sprawy wynika, że Rada Miasta (...) Uchwałą nr (...) dokonała podziału
    samorządowej instytucji kultury - A. polegającego na utworzeniu dwóch samorządowych
    instytucji kultury - B. w (...) i C. oraz nadała im statuty.
    Przedmiotem działalności B. w (...) jest działalność statutowa polegająca na organizowaniu
    i realizacji wszelkich zadań niezbędnych do prawidłowej ochrony i opieki nad zabytkiem B.
    oraz podejmowanie wszelkich działań mających na celu podniesienie standardu
    użytkowego i funkcjonalnego wykorzystywania tego zabytku. B. w (...) wyposaża się
    nieodpłatnie w mienie służące instytucji kultury. Ponadto nieodpłatnie wyposaża się
    instytucję w mienie ruchome.
    Przedmiotem działalności C. jest działalność statutowa polegająca na organizacji życia
    kulturalnego odpowiadającego potrzebom i aspiracjom społeczności lokalnej,
    upowszechnianiu kultury i edukacji kulturalnej, ochrony oraz tworzeniu warunków do
    rozwoju aktywnego uczestnictwa w kulturze mieszkańców. C. wyposaża się nieodpłatnie w
    mienie służące instytucji kultury.
    Obydwie instytucje kultury oraz Państwo są czynnymi podatnikami podatku VAT.
    Należy wskazać, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi
    Finansów, zgodnie z którym:
      Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
      wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
      sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe
      będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników
      podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności
      przewidzianego w tym przepisie.
    Zdaniem TSUE, jednostki te nie ponoszą ryzyka gospodarczego związanego z działalnością
    gospodarczą powierzoną im w imieniu i na rachunek gminy oraz nie odpowiadają za
    szkody spowodowane tą działalnością (odpowiedzialność tą ponosi wyłącznie gmina),
    ponieważ nie dysponują własnym majątkiem, nie osiągają własnych dochodów i nie
    ponoszą kosztów dotyczących takiej działalności. Uzyskane dochody są bowiem wpłacane
    do budżetu Gminy, a wydatki są pokrywane bezpośrednio z tego budżetu.
    W konsekwencji tego wyroku należy uznać, że jednostki budżetowe nie posiadają
    odrębności podatkowej na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, a
    więc wszelkie czynności przez nie dokonywane na rzecz osób trzecich powinny być
    rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności
    dokonywane w ramach jednostki samorządu terytorialnego (pomiędzy jej jednostkami
    budżetowymi) mają charakter wewnętrzny. Wyrok TSUE nie dotyczył samorządowych
    zakładów budżetowych, niemniej tezy w nim zawarte znajdują odpowiednie zastosowanie
    do samorządowych zakładów budżetowych.
    Kwestia ta została rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7
    sędziów, który, po rozpatrzeniu zagadnienia prawnego przekazanego przez Naczelny Sąd
    Administracyjny postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. (sygn. akt I FSK 1725), podjął
    uchwałę I FPS 4/15, w której udzielając odpowiedzi na zadane pytanie stwierdził, że w

    świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do
    gminnego zakładu budżetowego, o ile są przez niego wykorzystywane do sprzedaży
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Uzasadniając podjętą uchwałę NSA wskazał powyższy wyrok TSUE z dnia 29 września 2015
    r. i podkreślił, że w wyroku tym TSUE udzielił bardzo szczegółowych wskazówek
    dotyczących warunków, jakie muszą spełniać publiczne jednostki organizacyjne aby mogły
    one być uznane za podatników VAT czynnych, tj. działanie we własnym imieniu i na własny
    rachunek, ponoszenie ryzyka gospodarczego, brak hierarchicznego podporządkowania,
    itp.
    W tym kontekście NSA stwierdził, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia
    samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy
    podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny.
    NSA wskazał również, że dotychczasowe orzecznictwo NSA w tej materii należy uznać za
    nieaktualne. Podatnikiem i stroną w kontaktach na zewnątrz jest wyłącznie gmina.
    W konsekwencji podjętej przez NSA uchwały należy uznać, że zakłady budżetowe – tak jak
    jednostki budżetowe – nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów w
    zakresie podatku od towarów i usług. Zatem wszelkie czynności przez nie wykonywane na
    rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego,
    która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tej jednostki (zarówno pomiędzy
    jednostkami budżetowymi, jak i zakładami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny.
    Art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od
    towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na
    realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii
    Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
    przez jednostki samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 280), zwanej dalej
    ustawą z dnia 5 września 2016 r. wskazuje, że:
      Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania
      podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1
      stycznia 2017 r.
    Art. 4 ustawy z dnia 5 września 2016 r.:
      Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się
      jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze
      wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach
      dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r.:
      Przez jednostkę organizacyjną rozumie się:
      a) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      b) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Zatem instytucje kultury nie są podmiotami podlegającymi powyższej ustawie, a w
    związku z tym nie dokonują wspólnego rozliczenia podatku z jednostką samorządu
    terytorialnego, która je utworzyła.
    Z okoliczności sprawy wynika, że do powstania dwóch samorządowych instytucji kultury,
    tj. B. w (...) oraz C. doszło w wyniku podziału dotychczasowej samorządowej instytucji
    kultury (A.). Dotychczasowa samorządowa instytucja kultury – A. była wyposażona w
    ruchomości i nieruchomości na podstawie różnych tytułów prawnych: umowa użyczenia w
    odniesieniu do nieruchomości, zaś w odniesieniu do ruchomości część z nich stanowiła
    własność A. i była zaewidencjonowana w wykazie środków trwałych, część zaś stanowiła

    Państwa własność (z uwagi na założenia umów o dofinansowania) i była użyczona. Nie
    doszło do rozliczenia z Państwem jako organizatorem instytucji kultury posiadanego przez
    dotychczasową instytucję kultury A. majątku bowiem na podstawie Uchwały (...) Rady
    Miasta (...) w sprawie wyposażenia samorządowej instytucji kultury - B. w (...) w majątek -
    przejęcie mienia od dotychczasowej instytucji kultury A. nastąpi na podstawie protokołów
    zdawczo-odbiorczych według stanu na dzień 1 września 2025 roku.
    Wskazali Państwo, że z mocy prawa oraz na podstawie Uchwały nr (...) B. w (...) staje się
    właścicielem majątku służącego dotychczasowej instytucji kultury do realizacji zadań w
    zakresie działalności związanej z ochroną zabytków B. natomiast z mocy prawa oraz na
    podstawie Uchwały Nr (...) Rady Miasta (...) w sprawie wyposażenia samorządowej
    instytucji kultury - C. w majątek, C. staje się właścicielem majątku służącego
    dotychczasowej instytucji kultury do realizacji zadań w zakresie działalności kulturalnej.
    Ze względu na wyodrębnione struktury organizacyjne nowopowstałych jednostek zostaną
    one wyposażone w mienie ruchome, działki, budynki i budowle a także należności,
    rachunki bankowe, zobowiązania oraz zespół pracowników zatrudnionych w dzielonej
    jednostce (dojdzie do przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę w trybie art. 23 (1)
    Kodeksu Pracy).
    Nowoutworzone instytucje kultury staną się nowymi pracodawcami zespołu
    zatrudnionego w dzielonej instytucji kultury na zasadzie art. 23 (1) Kodeksu pracy. Zespół
    ten jest zdolny do niezależnego działania, a więc wykonywania czynności organizacyjnych,
    programowych jak i związanych z eksploatacją i inwestycjami.
    Statuty B. w (...) oraz C. stanowią załączniki do Uchwały nr (...) Rady Miasta (...) z (...) 2025
    roku w sprawie podziału samorządowej instytucji kultury - A. polegającego na utworzeniu
    dwóch samorządowych instytucji kultury - B. w (...) i C. oraz nadania im statutów.
    Nowopowstałe instytucje kultury będą wyposażone we wszystkie elementy
    dotychczasowej instytucji kultury, tj.:
    1. z dniem ich utworzenia będą miały nadane statuty, stanowiące podstawę
      wyodrębnienia organizacyjnego i funkcjonalnego a przede wszystkim określające ich
      nazwy, siedziby i przedmioty działalności;
    2. pracowników zatrudnionych w dzielonej instytucji kultury, którzy stają się
      pracownikami nowych dwóch instytucji w trybie art. 23 (1) ustawy z dnia 26 czerwca
      1974 roku - Kodeksu Pracy; Nowoutworzone instytucje kultury staną się nowymi
      pracodawcami;
    3. należności i zobowiązania podzielonej instytucji rozdzielone pomiędzy nowopowstałe
      instytucje kultury;
    4. wszystkie środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, stanowiące obecnie
      elementy wyposażenia nowopowstałych instytucji kultury oraz wszystkie elementy
      wyposażenia nie będące środkami trwałymi (przykładowo: meble, komputery,
      pojazdy). Szczegółowa lista sporządzona w wyniku inwentaryzacji stanu majątku
      dzielonej instytucji kultury na rzecz nowopowstałych jednostek;
    5. środki pieniężne na rachunku bankowym i w kasie dzielonej instytucji zostaną
      rozdzielone w ramach zadań statutowych pomiędzy nowopowstałe.
    Państwo, jako właściciel wnoszą nieruchomości i ruchomości do B. w (...) wykazane w
    Uchwale Nr (...) Rady Miasta (...) w sprawie wyposażenia samorządowej instytucji kultury -
    B. w (...) w majątek oraz C. wykazane w Uchwale Nr (...) Rady Miasta (...) w sprawie
    wyposażenia samorządowej instytucji kultury - C. w majątek.
    Z powyższych okoliczności wynika więc, że majątek, w który zostaną wyposażone
    nowopowstałe instytucje kultury będzie pochodził z podziału instytucji kultury - A..
    Państwo wnoszą do nowopowstałych instytucji kultury nieruchomości i ruchomości,
    natomiast należności i zobowiązania podzielonej instytucji zostają rozdzielone pomiędzy

    nowopowstałe instytucje kultury, podobnie jak środki pieniężne na rachunku bankowym i
    w kasie dzielonej instytucji są rozdzielone w ramach zadań statutowych pomiędzy
    nowopowstałe instytucje.
    Zatem to samorządowa instytucja kultury – A. w wyniku podziału przekazuje do
    nowopowstałych samorządowych instytucji kultury – B. w (...) oraz C. takie składniki
    majątku jak: należności i zobowiązania podzielonej instytucji, środki pieniężne na
    rachunku bankowym i w kasie dzielonej instytucji. Również pracownicy zatrudnieni w
    dzielonej instytucji kultury stają się pracownikami nowych dwóch instytucji w trybie art. 23
    (1) Kodeksu Pracy - nowoutworzone instytucje kultury staną się nowymi pracodawcami.
    Powyższe składniki majątkowe są więc przekazywane nowopowstającej samorządowej
    instytucji kultury przez odrębny od Państwa podmiot – A.
    Państwo natomiast wyposażają nowopowstałe instytucje kultury w nieruchomości i w
    zasadzie tylko część ruchomości – jak Państwo wskazali część ruchomości stanowi
    własność A..
    Ponadto, jak wynika z wniosku, na podstawie Uchwały (...) Rady Miasta (...) w sprawie
    wyposażenia samorządowej instytucji kultury - B. w (...) w majątek - przejęcie mienia od
    dotychczasowej instytucji kultury A. nastąpi na podstawie protokołów zdawczo-
    odbiorczych. Zatem pozostałe składniki majątku będące w dyspozycji dotychczasowej A.,
    które nie są przekazywane do B., stają się składnikami majątkowymi nowopowstałego C..
    Nie można więc mówić o wnoszeniu przez Państwa powyższego majątku na rzecz
    nowopowstałej instytucji kultury - C., gdyż nie doszło do rozliczenia z Państwem jako
    organizatorem instytucji kultury posiadanego przez dotychczasową instytucję kultury A.
    majątku. Tym samym mamy do czynienia z sytuacją jedynie zmiany formy prawnej
    władania przekazywanym majątkiem z użyczenia na własność - przeniesienie własności
    nieruchomości wraz z ruchomościami wykazanymi w ramach Uchwał jako doposażenie
    nastąpi w formie aktu notarialnego.
    Zatem przekazywane składniki majątku mające służyć prowadzeniu działalności przez
    nowopowstałe instytucje kultury – B. i C. nie będą stanowiły u Państwa zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, a w związku z tym nie będzie miał do nich zastosowania art. 6 pkt
    1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy czynność nieodpłatnego wyposażenia w nieruchomości dwóch nowopowstałych
    na skutek podziału samorządowych instytucji kultury będzie podlegała zwolnieniu z
    podatku od towarów i usług, a nieodpłatne przekazanie majątku ruchomego będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce podstawowej (23%).
    Dostawa towarów i świadczenie usługi co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione
    łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie

    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty, należy uznać, że zobowiązanie nabywcy może
    mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej
    usługi (usługi wzajemnej)/dostawy towaru. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego,
    na podstawie którego wykonywana jest usługa/dokonywana jest dostawa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę/dokonującego dostawy.
    Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą/dokonaną dostawą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być
    konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie/dokonana dostawa stają się odpłatne. Zatem za czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
    · istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i
      usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
    · wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi na rzecz
      odbiorcy,
    · istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    · odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    · istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne
    przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego
    przekazania towarów (w tym darowizny) - w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako
    wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane (darowane).

    Aby nieodpłatne przekazanie towarów w świetle ww. przepisu podlegało opodatkowaniu
    VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
    · nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
    · przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    · przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego
      części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że ustawodawca zrównuje
    czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu
    warunków wymienionych w tym przepisie. W ten sposób wszelkie nieodpłatne
    przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów, wchodzi w
    zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało, w
    całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, przy nabyciu działek nie przysługiwało Państwu prawo
    do odliczenia podatku naliczonego. Zatem nieodpłatne wyposażenia w nieruchomości
    nowopowstałych instytucji kultury nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem,
    ponieważ nie zostanie spełniony jeden z warunków konieczny do opodatkowania
    powyższej czynności wynikający z art. 7 ust. 2 ustawy, jakim jest przysługiwanie prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towaru.
    Zatem, nieodpłatne przekazanie nieruchomości na rzecz dwóch nowopowstałych
    instytucji kultury nie będzie stanowiło odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust.
    1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Skoro przekazanie powyższych działek nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem,
    nie będzie miał zastosowania przy ich przekazaniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przedmiotem nieodpłatnego przekazania są także składniki mienia ruchomego. Jak
    wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, w odniesieniu do ruchomości będących
    wyposażeniem nowych instytucji kultury przez Organizatora wykazanych w uchwałach
    odbiorcą faktury zakupu byli Państwo i nie dokonywali Państwo odliczeń podatku VAT.
    Odliczenie podatku VAT przy zastosowaniu prewskaźnika stosowała dotychczasowa
    instytucja kultury w ramach prowadzonej działalności kulturalnej.
    Z powyższych okoliczności wynika więc, że nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z nabyciem ruchomości, które zostaną przekazane do
    nowopowstałych instytucji kultury. Tym samym, czynność nieodpłatnego przekazania
    składników mienia ruchomego na rzecz nowopowstałych instytucji kultury nie będzie
    stanowiła odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Analogicznie jak w przypadku
    nieodpłatnego przekazania nieruchomości, nieodpłatne wyposażenia w ruchomości
    nowopowstałych instytucji kultury nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, ponieważ nie będą spełnione wszystkie przesłanki
    wynikające z tego przepisu.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 2 dotyczą uznania czy na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy czynność nieodpłatnego wyposażenia w nieruchomości i

    majątek ruchomy dwóch nowopowstałych instytucji kultury będzie podlegała zwolnieniu z
    podatku od towarów i usług.
    Art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa
      publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za
      instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury,
      prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje
      kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności
      kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.
    Art. 43 ust. 17 i 17a ustawy:
      17. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit.
        a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle
        związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
      1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
      17a. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
        zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
        usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
        podstawowe.
    Warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o
    charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym,
    dotyczącej rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek
    powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
    Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone
    grupy podmiotów. Są to: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie
    odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru
    instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
    instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności
    kulturalnej.
    Za usługi kulturalne uznaje się usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury,
    przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze
    materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
    Zauważyć należy, że to nie Państwo, lecz instytucje kultury świadczą usługi kulturalne i
    mogą zostać uznane za podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy. Zatem
    przekazanie przez Państwa nieruchomości i majątku ruchomego nie mogłoby zostać
    uznane za dostawę towarów ściśle związaną z usługami kulturalnymi. To, że przekazany
    majątek będzie służył nowopowstałym instytucjom kultury do świadczenia usług
    kulturalnych, nie oznacza że przekazanie im majątku przez jakikolwiek podmiot, pozwala
    na stosowanie u tego podmiotu zwolnienia z podatku VAT. Tylko dostawa towarów
    dokonana przez podmiot spełniający warunek podmiotowy określony w art. 43 ust. 1 pkt
    33 lit. a) i świadczący usługi kulturalne, może korzystać ze zwolnienia wskazanego w tym
    przepisie jako dostawa towarów ściśle związana z usługami kulturalnymi.
    Niemniej, jak już wskazano w uzasadnieniu niniejszej interpretacji, zarówno nieodpłatne
    przekazanie przez Państwa nieruchomości na rzecz dwóch nowopowstałych instytucji
    kultury, jak i wyposażenie przez Państwa tych instytucji w ruchomości, nie będzie
    stanowiło odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem do przekazania przez Państwa

    nieruchomości i ruchomości na rzecz nowopowstałych instytucji kultury nie będzie miał
    również zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to m.in. wskazania przez Państwa, że
    „Odliczeń podatku VAT przy zastosowaniu prewskaźnika stosowała dotychczasowa
    instytucja kultury w ramach prowadzonej działalności kulturalnej”. Wydana interpretacja
    nie rozstrzyga prawidłowości powyższej kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego(...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.