Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-547/09-5/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-17
Teza: Co powinno tworzyć wartość podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru i wg jakiego kursu (z jakiego dnia) powinna być ona ustalona?
Słowa kluczowe: import-import towarów; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; odprawy-odprawa celna; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przedstawiciel-przedstawiciel podatkowy; towar-przemieszczanie towarów; waluta-kurs walut
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2009 r. (data wpływu 27 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 lipca 2009 r. (data wpływu 9 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru oraz przeliczania walut obcych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru oraz przeliczania walut obcych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 lipca 2009 r. (data wpływu 9 lipca 2009 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 29 listopada 2008 r. kontrahent koreański, który ma firmę zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii wystawił Wnioskodawczyni fakturę na sprzedaż tkaniny na kwotę 6.246,9 dolarów.

Towar, którego sprzedaż została udokumentowana ww. fakturą, został dostarczony bezpośrednio do portu w Hamburgu w Niemczech.

W Hamburgu Agencja celna dokonała odprawy celnej przedmiotowego towaru, w wyniku której w dniu 5 stycznia 2009 r. został on dopuszczony do obrotu na terenie Unii.

Natychmiast po ocleniu firma przewozowa przywiozła towar do firmy Zainteresowanej w Polsce.

W dniu 5 stycznia 2009 r. firma transportowa wystawiła Wnioskodawczyni fakturę za transport, składowanie, opłaty portowe, cło związane z odprawą celną towaru w Hamburgu.

Zapłatę za towar zakupiony od kontrahenta koreańskiego Zainteresowana przelała na jego konto w Londynie.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, iż Agencja celna dokonała odprawy celnej towaru w imieniu i na rzecz Wnioskodawczyni. Cło bezpośrednio w Niemieckim Urzędzie Celnym opłaca Agencja celna, która następnie obciąża nim firmę przewozową, a ta z kolei wystawia faktury obciążające Zainteresowaną. Pozostałe koszty, tj.: transport, składowanie, opłaty portowe, płaci w Niemczech firma przewozowa, którymi również obciąża Wnioskodawczynię.

Agencja celna jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, posiada numer dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Co powinno tworzyć wartość podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru i wg jakiego kursu (z jakiego dnia) powinna być ona ustalona?

Zdaniem Wnioskodawczyni, do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy wliczyć: wartość nabytych towarów wynikającą z faktury wystawionej przez kontrahenta koreańskiego powiększoną o zapłacone cło, przeliczona na złoty wg kursu ogłoszonego przez NBP z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Przez import towarów, w myśl art. 2 pkt 7 ustawy, rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że tylko wtedy, gdy określona procedura celna zostanie zakończona na terytorium Polski, będziemy mieli do czynienia z importem towarów (art. 36 ust. 1 ustawy). Jeśli natomiast procedura celna zostanie zakończona na terytorium innego państwa członkowskiego, import będzie dokonany w tym państwie. W przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W art. 9 ust. 2 ustawy postanowiono, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a\- z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Z przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa, nabyła w kraju trzecim towar (tkanina), który został dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec.

Podkreślić należy, że Zainteresowana w wskutek zaimportowania towaru do innego państwa członkowskiego stała się podatnikiem podatku od wartości dodanej z tytułu importu tego towaru, a tym samym na mocy art. 11 ust. 1 ustawy przemieszczenie do kraju towaru uprzednio zaimportowanego i dopuszczonego do obrotu na obszarze Wspólnoty (w Niemczech) jest dla niej wewnątrzwspólnotowym nabyciem, co rodzi skutki w zakresie obowiązku rozliczenia w Polsce podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W myśl art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne, za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonanie w tym okresie (…).

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1 – stosownie do art. 31 ust. 2 ustawy – obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2.  wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Art. 31 ust. 5 ustawy stanowi, iż w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie nabycia tych towarów, Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 11 ustawy, określa się na podstawie ceny nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje – kosztu wytworzenia przemieszczanych towarów. Na konieczność doliczania do podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w przemieszczeniu także dodatkowych wydatków, wskazuje nakaz odpowiedniego stosowania przepisu art. 31 ust. 2 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie podstawa opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powinna obejmować cenę nabycia towaru, tj. kwotę należną dostawcy z kraju trzeciego (Korea), a także cło.

W myśl art. 31a ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W art. 20 ust. 6 ustawy postanowiono, iż w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

W przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy powstał, zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miał miejsce przywóz towaru do Polski, tj. w dniu 15 lutego 2009 r. Zastosowanie zasady ogólnej wskazane jest z uwagi na fakt, iż takiemu przemieszczeniu nie towarzyszy faktura handlowa.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie kwoty wyrażone w walucie obcej z tytułu ww. transakcji winny zostać przeliczone na złote, zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy, według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, (tj. na dzień 13 lutego 2009 r.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru oraz przeliczania walut obcych. Natomiast w kwestii dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie wykazania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru w informacji podsumowującej VAT-UE oraz w zakresie powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru, zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia nr ILPP2/443-547/09-4/EN, nr ILPP2/443-547/09-6/EN z dnia 17 lipca 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.