Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-150/08-2/MŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-27
Teza: Czy Spółka powinna potraktować dobudowane skrzydło budynku jako jego ulepszenie i naliczać amortyzację według dotychczasowej metody i tej samej stawki?
Słowa kluczowe: amortyzacja; budynek; grunty; nieruchomości; spółki; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30.10.2008r. (data wpływu 3.11.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji środka trwałego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3.11.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji ulepszonego środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zakupiła nieruchomość składającą się z gruntu i budynku w roku 2003. Budynek przed przyjęciem go do użytkowania został ulepszony poprzez przebudowę, aby dostosować go do prowadzonej działalności Spółki. Po wprowadzeniu budynku do ewidencji środków trwałych ustalona została - na podst. art. 16j ustawy - indywidualna stawka amortyzacyjna w wysokości 10%. Obecnie spółka dokonała rozbudowy obiektu zgodnie z decyzją Starosty \`(...)\`. z dnia 10.10.2007r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę budynku laboratoryjnego) poprzez dobudowanie nowej części, zwiększając tym samym jego powierzchnię użytkową. Oddając do używania nowe skrzydło budynku Spółka dokonała zwiększenia jego dotychczasowej wartości i zamierza dokonywać dalszych odpisów amortyzacyjnych od zwiększonej wartości początkowej według stawki amortyzacyjnej - indywidualnej - ustalonej na początku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka powinna potraktować dobudowane skrzydło budynku jako jego ulepszenie i naliczać amortyzację według dotychczasowej metody i tej samej stawki?

Zdaniem Spółki dostawione nowe skrzydło budynku, który jest złączony z budynkiem istniejącym dotychczas jest jego rozbudową a nie nową inwestycją. Zgodnie więc z art. 16g ust. 3 ustawy - jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji wartość początkową tych środkow powiększy się o sumę wydatków na ich ulepszenie. Rozbudowa środka trwałego powoduje modyfikację jego pierwotnie przyjętej wartości początkowej. Ta dodatkowa wartość jest podstawą dokonywania dalszych odpisów amortyzacyjnych od powiększonej wartości początkowej środka. Jak wynika z treści art. 16h ust. 2 ustawy podatnik dokonuje wyboru jednej z metod amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji. Wybrana metoda nie noże ulec zmianie przez cały okres amortyzacji. Powyższe oznacza, że budynek, który przez cały okres stanowi środek trwały Spółki, pozostaje w ewidencji środków trwałych i został rozbudowany poprzez dostawienie nowego skrzydła, zwiększa jego pierwotną wartość początkową i podlega amortyzacji od zwiększonej wartości początkowej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończono rozbudowę według wybranej w momencie przyjęcia do używania tego środka metody i stawki amortyzacyjnej - to jest w przypadku Spółki - 10%.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych (…). Wydatki te w momencie ich poniesienia nie stanowią bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów. Jednakże zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne), dokonane zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Stosownie do art. 16g ust. 13 ww. ustawy, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Przyjętym w doktrynie poglądem jest, że z ulepszeniem środków trwałych mamy do czynienia gdy następuje ich:

1.  przebudowa, czyli zmiana (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
2.  rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
3.  adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych,
4.  rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
5.  modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym mamy do czynienia z rozbudową, tj. powiększeniem budynku, w tym wypadku dostawiono nowe skrzydło budynku.

Środki trwałe uważa się za ulepszone (w wyniku czego następuje zwiększenie ich wartości początkowej) przy łącznym spełnieniu następujących warunków:

*   wydatki na ulepszenie muszą być związane z przebudową, rozbudową, rekonstrukcją, adaptacją lub modernizacją danego środka trwałego,
*   wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania,
*   suma tych wydatków w roku przekracza 3.500 zł.

Tak więc nakłady na ulepszenie środka trwałego zwiększają wartość początkową środka trwałego, a tym samym podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia zwiększenia do ewidencji (art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Jeżeli zatem suma wydatków poniesionych przez Spółkę w roku podatkowym na rozbudowę środka trwałego przekroczyła kwotę 3.500,00 zł (we wniosku z dnia 30.10.2008 r. nie zawarto żadnej informacji w tym zakresie) należy uznać, że stanowisko Spółki zawarte we wniosku jest prawidłowe.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w wyniku dokonanego ulepszenia środków trwałych podatnik nie może zmienić wybranej pierwotnie metody amortyzacji, bowiem - zgodnie z art. 16h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i - 16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.