Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.20.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zaliczenia
czynszu dzierżawy gruntu do wartości początkowej środka
trwałego.
Słowa kluczowe: amortyzacja
dzierżawa
wartość-wartość początkowa
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1-lit. b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16c-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W ramach
    swojej działalności Wnioskodawca rozwija projekty polegające na budowie (...) (dalej:
    „Projekty OZE”). Po realizacji i oddaniu Projektów OZE do użytkowania Wnioskodawca
    zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie (...).
    Wnioskodawca w związku z rozwojem Projektów OZE będzie zawierał umowy dzierżawy
    gruntu z osobami fizycznymi. Będą to wieloletnie umowy, a czynsz dzierżawny należny po
    ich zawarciu ustalony zostanie w sposób rynkowy. Z kolei na dzierżawionych gruntach
    Wnioskodawca (...).
    Wybór gruntów pod Projekty OZE dokonuje się na podstawie szczegółowej analizy
    lokalnych warunków środowiskowych oraz przestrzennych. Kluczowymi kryteriami w
    procesie decyzyjnym są m.in. (...). Dodatkowo, Wnioskodawca kieruje się zasadą (...), co
    jest (...).
    Dzierżawiony grunt w całości przeznaczony będzie pod omawiane wyżej inwestycje w
    Projekty OZE. Jednocześnie, wydatek na czynsz dzierżawny wynikający z zawartych umów
    dzierżawy gruntu nie zostałby poniesiony gdyby nie rozbudowa konkretnego projektu OZE.

## Pytanie

Czy wymieniony w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wydatek na
    czynsz dzierżawny związany z zawieranymi umowami dzierżawy, ponoszony do momentu
    oddania Projektów OZE do użytkowania, powiększa wartość początkową środka trwałego,
    od której Wnioskodawca będzie miała prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych
    stanowiących koszt uzyskania przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 2805 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła
    przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
    kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszt uzyskania przychodu,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym
    służą zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie

    innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanych części.
    Jednocześnie zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są
    odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z
    uwzględnieniem art. 16.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z
    zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub
    wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do
    używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością; amortyzacji
    podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu
    używania budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie.
    Podstawę naliczenia odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa składników
    majątku trwałego. Sposób jej ustalenia jest zróżnicowany i uzależniony jest w
    szczególności od sposobu ich nabycia (wytworzenia). Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym
    zakresie koszt wytworzenia.
    Natomiast w myśl art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, za koszt wytworzenia uważa się wartość,
    w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników
    majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z
    pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków
    trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów
    sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w
    szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i
    prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.
    Wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT katalog wydatków, które powinny podwyższyć
    wartość wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem, wszystkie wydatki, a nie
    tylko literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które są związane z
    procesem wytworzenia środka trwałego (lub inwestycji w obcym środku trwałym),
    kształtują jego koszt wytworzenia. Ten koszt z kolei determinuje wartość początkową
    środka trwałego, która stanowi podstawę do późniejszych odpisów amortyzacyjnych.
    Najważniejszym aspektem w określeniu danego wydatku jako kosztu wytworzenia
    środka trwałego (lub inwestycji w obcym środku trwałym) jest jego bezpośrednie
    powiązanie z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym. Wydatki ponoszone przez
    Wnioskodawcę na czynsz dzierżawny mają bezpośredni związek z realizacją konkretnej
    inwestycji – są one ściśle związane z procesem wytwarzania środka trwałego, którym
    jest dany Projekt OZE. Nie mają one charakteru wydatków dotyczących ogólnej
    działalności Wnioskodawcy, ponieważ ich ponoszenie jest ściśle uwarunkowane
    realizacją inwestycji, jaką jest budowa (...).
    Zawarcie umowy dzierżawy jest kluczowym krokiem w rozpoczęciu realizacji inwestycji.
    Bez dostępu do odpowiedniego gruntu (...) nie mogłyby być w ogóle zbudowane, co
    wskazuje na bezpośrednią zależność między ponoszeniem tych wydatków a
    możliwością wytworzenia środka trwałego. Co więcej, grunt dzierżawiony jest w całości
    wykorzystywany na potrzeby Projektu OZE. Nie ma alternatywnego zastosowania tego
    gruntu w ogólnej działalności Wnioskodawcy.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynsz dzierżawny, jako
    koszt związany z przedsięwzięciem inwestycyjnym, powiększa koszt wytworzenia środka
    trwałego. Takie podejście znajduje swoje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych,
    na przykład:

    - w interpretacji z dnia 18 października 2024 r., znak pisma: 0111-KDIB1-3.4010.427.2024.1.
      JG, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że: „koszty czynszu
      dzierżawnego wynikające z umowy dzierżawy gruntu związane są bezpośrednio z
      realizacją inwestycji polegającej na posadowieniu na nim paneli (...), poniesione do
      dnia przekazania inwestycji do użytkowania, są objęte zakresem przedmiotowym
      cytowanego wyżej art. 16g ust. 4 ustawy o CIT. Zatem, stanowią one koszt wytworzenia
      środka trwałego zwiększając jego wartość początkową, od której będziecie Państwo
      mogli dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania
      przychodów.”
    - w interpretacji z 4 stycznia 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.489.2020.2.SK Dyrektor
      Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż: „w konsekwencji powyższego stwierdzić
      należy, że koszty dzierżawy gruntu związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji
      polegającej na budowie nowego bloku energetycznego a poniesione do dnia
      przekazania inwestycji do użytkowania są objęte zakresem przedmiotowym
      cytowanego wyżej art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a
      zatem stanowią koszt wytworzenia środków trwałych zwiększając ich wartość
      początkową. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki z tytułu
      czynszu dzierżawnego za grunty związane z realizacją inwestycji polegającej na
      budowie nowego bloku energetycznego poniesione do dnia przekazania inwestycji do
      użytkowania stanowią koszt wytworzenia środków trwałych i jako takie powinny zostać
      ujęte w ich wartości początkowej uznano za prawidłowe.”
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, powyższe wydatki, ponoszone aż do chwili
    przekazania Projektu OZE do użytkowania, zwiększają wartość początkową środka
    trwałego. Wartość ta będzie stanowić podstawę do dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych, które będą uznane za koszt uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednost
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub
      wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
      nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.
    W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Przy czym, stosownie do art. 16c pkt 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie
      koszt wytworzenia.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT katalog wydatków, które powinny podwyższyć
    wartość wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie tylko

    literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość
    początkową środka trwałego, powinny podwyższać tą wartość. Z tego powodu wszystkie
    koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, stanowią
    składnik wartości początkowej.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy wydatek na czynsz dzierżawny związany z
    zawartymi umowami dzierżawy, ponoszony do momentu oddania Projektów OZE do
    użytkowania, powiększa wartość początkową środka trwałego, od której Spółka będzie
    miała prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt uzyskania
    przychodów.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że możliwość powiązania danego wydatku z
    konkretnym środkiem trwałym ma decydujące znaczenie dla jego właściwej kwalifikacji.
    Wydatek taki może być poniesiony nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego
    w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do
    wytworzenia środka trwałego.
    Należy zauważyć, że dzierżawa gruntów nie służy ogólnej działalności Państwa, lecz
    realizacji konkretnej inwestycji. W związku z powyższym nie zalicza się powyższych
    wydatków do kosztów ogólnych zarządu, czy pozostałych kosztów operacyjnych, gdyż nie
    ma wątpliwości, że ww. koszty nie powstałyby, gdyby Spółka nie budowała (wytworzyła)
    środka trwałego w postaci farmy.
    W celu prawidłowego, na gruncie podatkowym, rozliczenia wydatków kreujących wartość
    środka trwałego, decydujące znaczenie ma moment zakończenia inwestycji i przekazanie
    tego środka do używania. Wydatki poniesione do dnia przekazania wytworzonego środka
    trwałego powiększają jego wartość początkową.
    Podsumowując wykładnię przepisów dotyczących ustalenia wartości początkowej środków
    trwałych należy stwierdzić, że do jej elementów należy zaliczać te koszty, które są
    powiązane z inwestycją, której efektem było wytworzenie amortyzowanych środków
    trwałych, przy czym katalog wydatków dających się przyporządkować do danego
    przedsięwzięcia ma charakter otwarty; stanowiły element procesu wytwarzania
    składników majątku podatnika; wydatki miały wpływ na koszt wytworzenia środków
    trwałych; bez tych wydatków nie powstałyby środki trwałe, a wydatki na wytworzenie
    środków trwałych nie zostałyby poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o ich wytworzeniu;
    dzięki poniesionym wydatkom środki trwałe są kompletne i zdatne do użytku; wszelkie
    zaliczone do wartości początkowej koszty zostały poniesione do dnia oddania środków
    trwałych do używania; żaden z poniesionych wydatków nie jest zaliczony do kosztów
    ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów
    operacji finansowych.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że koszty czynszu dzierżawnego
    wynikające z umowy dzierżawy gruntów związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji
    polegającej na budowie (...), poniesione do dnia przekazania inwestycji do użytkowania są
    objęte zakresem przedmiotowym cytowanego wyżej art. 16g ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Zatem stanowią one koszt wytworzenia środków
    trwałych zwiększając ich wartość początkową, od której będą Państwo mogli dokonywać
    odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym
    oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
    w dniu wydania interpretacji.

    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.