Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.472.2019.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-05
Teza: W zakresie ustalenia, w którym momencie Spółka ma obowiązek rozpoznać przychód z tytułu udziału w należnych jej korzyściach, w sytuacji gdy odpłatnej licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z rozwiązania chronionego.
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa; licencja; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 września 2019 r. (data wpływu 6 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w którym momencie Spółka ma obowiązek rozpoznać przychód z tytułu udziału w należnych jej korzyściach, w sytuacji gdy odpłatnej licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z rozwiązania chronionego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, w którym momencie Spółka ma obowiązek rozpoznać przychód z tytułu udziału w należnych jej korzyściach, w sytuacji gdy odpłatnej licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z rozwiązania chronionego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka akcyjna oraz określone spółki od niej zależne (dalej łącznie: „Spółki”), na podstawie zawartej umowy, tworzą podatkową grupę kapitałową (dalej: „PGK”), w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Rokiem podatkowym PGK jest rok kalendarzowy, zaś spółką reprezentującą PGK jest Spółka akcyjna - jako spółka dominująca. Podstawa opodatkowania PGK jest obliczana zgodnie z art. 7a, w związku z art. 7 ust. 1-3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865 ze zm., dalej: „UPDOP”). Spółka wchodząca w skład PGK (dalej: „Spółka”), na potrzeby prowadzonej działalności, zleca innym podmiotom gospodarczym, jak również uczelniom (dalej: „Wykonawca”) realizację prac w zakresie badawczo-rozwojowym (dalej: „Praca”), których celem jest co do zasady dążenie do usprawnienia procesów produkcyjnych, obniżenia kosztów produkcji oraz zwiększenia dochodowości Spółki. Efektem wykonania Pracy jest m.in. dokumentacja, która zawiera opis pożądanego rozwiązania oraz ewentualnie możliwości jego realizacji. Wykonanie tych Prac na rzecz Spółki dokonywane jest odpłatnie, co dokumentowane jest fakturą wystawianą przez Wykonawcę. Nadmienić przy tym należy, że zapłata za fakturę regulowana jest przez Spółkę za pośrednictwem rachunków bankowych (Spółki i otrzymującego płatność), zgłoszonych do właściwych urzędów skarbowych (vide: art. 15d ust. 1 UPDOP w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1018). W związku z realizacją Pracy, w niektórych przypadkach, dochodzi do powstania wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego, które mogą być przedmiotem ochrony na podstawie art. 10 i dalszych ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1410, dalej: „Rozwiązanie chronione”), poprzez udzielenie uprawnionym odpowiednio patentu bądź prawa ochronnego.

W takim przypadku Spółka i Wykonawca, jako strony współuprawnione do Rozwiązania chronionego, w drodze umowy określają wzajemne prawa, m.in.:

*   określają udział % każdej ze stron w prawie do patentu lub prawa ochronnego przysługującego z Rozwiązania chronionego,
*   przyznają wzajemne prawo do korzystania każdej ze stron z Rozwiązania chronionego we własnym zakresie, bez ponoszenia odpłatności przez drugą stronę (co wynika z art. 72 ust. 1 Prawa własności przemysłowej),
*   przyznają każdemu współuprawnionemu prawo do odpłatnego licencjonowania/udostępniania Rozwiązania chronionego (dalej: „Licencja”) na rzecz podmiotów trzecich. W takiej sytuacji ta strona, która udziela Licencji (poprzez zawarcie umowy z podmiotem trzecim) zobowiązana jest do przekazania drugiej uprawnionej stronie części uzyskanych korzyści z tego tytułu za dany okres rozliczeniowy (np. rok kalendarzowy) po potrąceniu poniesionych nakładów (co reguluje art. 72 ust. 2 Prawa własności przemysłowej), przy czym:
    *   ustalenie wysokości osiąganych korzyści po potrąceniu nakładów oraz należnej części dla drugiej strony oraz dostarczenie raportu dokumentującego tą wielkość, następować ma do końca trzeciego miesiąca po zakończeniu każdego roku kalendarzowego, w którym miało miejsce Licencjonowanie Rozwiązania chronionego przez daną stronę; do daty dostarczenia w/w raportu strona uprawniona do udziału w korzyściach nie posiada wiedzy co do wysokości należnej jej części korzyści, z uwagi na fakt, iż wielkość ta ma być ustalana na podstawie rzeczywistych efektów, które osiągnie licencjobiorca w wyniku wykorzystania Rozwiązania chronionego;
    *   przekazanie środków pieniężnych należnych drugiej stronie ma nastąpić w terminie X dni od daty sporządzenia dokumentu obciążeniowego, który jest wystawiany nie wcześniej niż po otrzymaniu raportu, dokumentującego wysokość należnego udziału w korzyściach.

Odpłatne udzielanie Licencji nie stanowi celu prowadzonej działalności gospodarczej Spółki a jedynie możliwość uzyskiwania dodatkowych przysporzeń/dochodów, w związku z uzyskaniem praw do Rozwiązań chronionych.

Wnioskodawca ponadto informuje, że w latach ubiegłych, tj. 2016-2018 Spółka K. wraz z określonymi spółkami zależnymi, tworzyła podatkową grupę kapitałową PGK; podatnik ten stracił byt w wyniku upływu terminu, na jaki zastała utworzona ówczesna PGK (tj. lata 2016-2018). PGK, jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych w sprawie identycznej jak będąca przedmiotem niniejszego Wniosku zwrócił się o wydanie interpretacji indywidualnej. Nadmienić ponadto należy, że prawidłowość stanowiska zaprezentowanego przez Wnioskodawcę w złożonym wówczas wniosku potwierdzona została w interpretacjach indywidulanych z dnia 5 lipca 2017 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.132.2017.1.APO oraz nr 0111-KDIB1-3.4010.133.2017.1.APO. Z uwagi na fakt, iż od dnia 1 stycznia 2019 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest nowa PGK, ponowne wystąpienie z niniejszym wnioskiem jest uzasadnione.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

W którym momencie Spółka ma obowiązek rozpoznać przychód z tytułu udziału w należnych jej korzyściach, w sytuacji gdy odpłatnej Licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z Rozwiązania chronionego?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z tytułu udziału w należnych jej korzyściach, w sytuacji gdy odpłatnej Licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z Rozwiązania chronionego winien być rozpoznany w dacie faktycznego otrzymania korzyści (kasowo).

W ocenie Wnioskodawcy, korzyści jakie ma prawo otrzymać Spółka stają się jej należne, w dacie w której płatność ma nastąpić na jej rachunek bankowy, zgodnie z umową zawartą z drugim współuprawnionym. Bowiem dopiero z tą datą korzyści te stają się wymagalne i istnieje możliwość wystąpienia z roszczeniem do drugiego współuprawnionego o zapłatę. Stąd też w opinii Wnioskodawcy, korzyści jakie ma prawo otrzymać Spółka, gdy odpłatnej Licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z tj. w dacie faktycznego ich otrzymania (kasowo). Rozwiązania chronionego, winny być rozpoznane jako przychód podlegający opodatkowaniu, zgodnie z art. 12 ust. 3e UPDOP,

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865 ze zm., dalej: „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do treści art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Za przychody należne uważa się kwoty należne powstałe wskutek prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, na podstawie których podatnik może domagać się zapłaty lub w ramach kompensaty otrzymania innych ekwiwalentnych świadczeń. Należne przychody to zatem takie, które wynikają z działalności gospodarczej i stały się w jej następstwie należnością (wierzytelnością), tyle tylko, że jeszcze faktycznie nie uzyskaną przez podatnika.

Moment zaliczenia uzyskanych przysporzeń do przychodów określają przepisy art. 12 ust. 3a-3g updop.

W myśl art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

*   wystawienia faktury albo
*   uregulowania należności.

Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu. Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Zastosowanie ma wówczas art. 12 ust. 3c updop, zgodnie z którym za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ten ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3e updop, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka wchodząca w skład PGK na potrzeby prowadzonej działalności zleca innym podmiotom gospodarczym, jak również uczelniom, realizację prac w zakresie badawczo-rozwojowym, w związku z którymi, w niektórych przypadkach, dochodzi do powstania wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego, które mogą być przedmiotem ochrony na podstawie art. 10 i dalszych ustawy Prawo własności przemysłowej, poprzez udzielenie uprawnionym odpowiednio patentu bądź prawa ochronnego. W takim przypadku Spółka i Wykonawca, jako strony współuprawnione do Rozwiązania chronionego, w drodze umowy przyznają każdemu współuprawnionemu prawo do odpłatnego licencjonowania/udostępniania Rozwiązania chronionego na rzecz podmiotów trzecich. W takiej sytuacji, ta strona, która udziela Licencji (poprzez zawarcie umowy z podmiotem trzecim) zobowiązana jest do przekazania drugiej uprawnionej stronie części uzyskanych korzyści z tego tytułu za dany okres rozliczeniowy (np. rok kalendarzowy) po potrąceniu poniesionych nakładów, przy czym ustalenie wysokości osiąganych korzyści po potrąceniu nakładów oraz należnej części dla drugiej strony oraz dostarczenie raportu dokumentującego tą wielkość, następować ma do końca trzeciego miesiąca po zakończeniu każdego roku kalendarzowego, w którym miało miejsce licencjonowanie Rozwiązania chronionego przez daną stronę. Do daty dostarczenia ww. raportu strona uprawniona do udziału w korzyściach nie posiada wiedzy co do wysokości należnej jej części korzyści, z uwagi na fakt, że wielkość ta ma być ustalana na podstawie rzeczywistych efektów, które osiągnie licencjobiorca w wyniku wykorzystania Rozwiązania chronionego. Przekazanie środków pieniężnych należnych drugiej stronie ma nastąpić w terminie X dni od daty sporządzenia dokumentu obciążeniowego, który jest wystawiany nie wcześniej niż po otrzymaniu raportu, dokumentującego wysokość należnego udziału w korzyściach.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą momentu powstania przychodu z tytułu udziału Spółki w należnych jej korzyściach, w sytuacji gdy odpłatnej Licencji podmiotowi trzeciemu udzieli drugi współuprawniony z Rozwiązania chronionego.

W świetle powyższych przepisów oraz w oparciu o przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3e updop i obowiązek podatkowy z tytułu udziału Spółki w należnych korzyściach związanych z udzieleniem podmiotowi trzeciemu odpłatnej licencji przez drugiego współuprawnionego powstanie w momencie faktycznego wpływu środków pieniężnych z tego tytułu na rachunek bankowy Spółki.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.