Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.358.2019.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-05
Teza: Skutki podatkowe sfinansowania pracownikom udziału w studium.
Słowa kluczowe: pracownik; płatnik; studia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2019 r. (data wpływu 11 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sfinansowania studium – **jest nieprawidłowe** w części dotyczącej braku powstania przychodu po stronie pracowników (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), **jest prawidłowe** – w części dotyczącej zastosowania zwolnienia przedmiotowego oraz obowiązków płatnika (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sfinansowania studium.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Spółka) jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego i jako przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą. Regulamin organizacyjny Wnioskodawcy określa między innymi zasady zarządzania Wnioskodawcą. Zarząd jest organem wykonawczym i zarządzającym Spółki, kieruje jej działalnością i reprezentuje ją na zewnątrz. Spółkę reprezentuje Prezes Zarządu w przypadku zarządu jednoosobowego, a w przypadku Zarządu wieloosobowego dwóch członków Zarządu lub jeden członek Zarządu i Prokurent. Do wykonywania czynności Zarząd może ustanowić prokurentów działających samodzielnie lub łącznie w granicach umocowania. Prezes Zarządu jest zarazem Dyrektorem Naczelnym. Osobami uprawnionymi do składania oświadczeń w imieniu Spółki jest Zarząd i osoby przez niego upoważnione. Prezesa Zarządu w czasie jego nieobecności zastępują Dyrektorzy w zakresie wewnętrznego zarządzania firmą i Prokurent lub Prokurenci w sprawach zewnętrznych Spółki. Głównego Księgowego, Dyrektorów, kierowników działów i komórek organizacyjnych ustanawia, powołuje i odwołuje Prezes Zarządu - Dyrektor Naczelny. Spółką zarządza Prezes Zarządu - Dyrektor Naczelny poprzez Głównego Księgowego, Dyrektora ds. Handlu i Marketingu, Dyrektora ds. Technicznych, Dyrektora ds. Inwestycji, Dyrektora ds. Personalnych i Prawnych, kierowników działów i komórek organizacyjnych. Przez komórkę organizacyjną należy rozumieć wyodrębnione stanowisko pracy, działu, oddziału terenowego itp.

U Wnioskodawcy funkcjonują działy, oddziały terenowe i samodzielne stanowiska pracy zgrupowane w następujących pionach:

*   pion Sprzedaży i Obsługi Odbiorców,
*   pion Techniczny,
*   pion Inwestycji,
*   pion Finansowo-Księgowy,
*   pion Personalny.

Na czele działu, komórki stoi kierownik lub osoba wyznaczona, w przypadku gdy dział liczy powyżej 15 pracowników może być utworzony etat zastępcy kierownika. Działalność komórki organizacyjnej winna być przez kierownika bieżąco analizowana, aby przeciwdziałać nieprawidłowościom, a wyniki tej działalności przekazywane za pośrednictwem Dyrektorów Prezesowi Zarządu do omówienia na okresowych naradach z pracownikami. Wszystkie działy i komórki zobowiązane są do ścisłego współdziałania i koordynacji swych zadań. Wszystkie działy i komórki są zobowiązane do prowadzenia działalności w sposób zapewniający stałą poprawę rentowności, terminowego fakturowania i świadczenia usług. We wszystkich komórkach organizacyjnych i na każdym stanowisku pracy winien panować ład i porządek, a praca powinna być tak zorganizowana, aby pod nieobecność właściwego funkcjonalnie pracownika sprawy mogły być załatwione.

Strukturę wewnętrzną Spółki obrazuje graficznie ramowy schemat organizacyjny stanowiący integralną część regulaminu organizacyjnego. Układ organizacyjny Spółki jest układem mogącym ulegać zmianom na skutek przedsięwzięć organizacyjnych zmierzających do usprawnienia działalności.

Wykaz działów i komórek organizacyjnych i ich symbole w Spółce:

1.  Prezesowi - Dyrektorowi Naczelnemu (DN) podlegają bezpośrednio:
    1.  dyrektor ds. Handlu i Marketingu, który kieruje pionem sprzedaży i obsługi odbiorców (DO),
    2.  dyrektor ds. Technicznych, który kieruje pionem technicznym (DT),
    3.  dyrektor ds. Inwestycji, który kieruje pionem inwestycji (DI),
    4.  główny księgowy, który kieruje pionem finansowo-księgowym (GK),
    5.  dyrektor ds. Personalnych i Prawnych, który kieruje pionem personalnym (DP),
2.  Dyrektorowi ds. Handlu i Marketingu (DO) podlegają:
    1.  dział obsługi odbiorców (DOO),
    2.  specjaliści ds. Obsługi Odbiorców (DOO),
    3.  dział Windykacji (DW),
    4.  Dział Zaopatrzenia (DZ),
    5.  magazyn (DZ),
3.  Dyrektorowi ds. Technicznych (DT) podlegają:
    1.  dział głównego mechanika (TU),
    2.  dział eksploatacji (TE),
    3.  dział ochrony środowiska (TOS),
    4.  laboratorium (TL),
    5.  oddziały terenowe (OT),
4.  Dyrektorowi ds. Inwestycji (DI) podlegają:
    1.  dział inwestycji (II),
    2.  brygady inwestycyjne (IB),
5.  Głównemu Księgowemu (GK) podlega bezpośrednio:
    1.  księgowość finansowa (KF),
    2.  księgowość opłat (KO),
    3.  księgowość materiałowa (KM),
    4.  kasa (KK)
6.  Dyrektorowi ds. Personalnych i Prawnych (DP) podlegają bezpośrednio:
    1.  kancelaria zarządu (NS),
    2.  dział kadr i płac (NKP),
    3.  komórka ds. BHP i p.poż. (NB),
    4.  dział zamówień publicznych (NZP).

Niniejszy wniosek o interpretację w zakresie pytań dotyczy dwóch stanowisk pracy: Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu. Pytania dotyczą osób aktualnie pełniących ww. funkcje u Wnioskodawcy i każdorazowych dalszych osób, które będą pełniły takie funkcje u Wnioskodawcy. Aktualnie osoby pełniące te funkcje zatrudnione są u Wnioskodawcy na umowę o pracę.

Zgodnie z wyżej wskazanym regulaminem organizacyjnym do zakresu działania Dyrektora ds. Handlu i Marketingu - Pion Sprzedaży i Obsługi Odbiorców należy w szczególności:

1.  zorganizowanie w podległym pionie nowoczesnej organizacji pracy (m.in. opracowanie zakresów czynności wszystkich kierowników działów),
2.  szczegółowe opracowanie zadań planowanych w ujęciu rocznym, kwartalnym, miesięcznym wyznaczonych do wykonania w podległym pionie,
3.  nadzór i kontrola nad realizacją zadań powierzonych poszczególnym służbom, ścisłym przestrzeganiem tajemnicy służbowej,
4.  nadzór i kontrola nad terminowym i prawidłowym załatwianiem spraw dotyczących:
    1.  korespondencji,
    2.  informacji, wniosków pokontrolnych,
    3.  realizacji obowiązujących aktów normatywnych,
    4.  uchwał Zarządu i Rady Nadzorczej,
    5.  sprawozdawczości,
    6.  bieżących zadań funkcjonalnych,
    7.  windykacji należności,
5.  bieżący nadzór nad fakturowaniem w procesie terminowości i prawidłowości,
6.  nadzór nad windykacją w zakresie prowadzenia systemu dłużników,
7.  koordynacja i realizacja działań marketingowych, akcji promocyjnych i informacyjnych,
8.  analiza i monitoring rynku,
9.  zabieganie o rozszerzenie obszaru działalności w ramach zaakceptowanych przez Zarząd planów rozwoju spółki,
10.  budowa zasad kreowania i rozwoju marki,
11.  nadzorowanie właściwej gospodarki materiałami,
12.  nadzorowanie rozliczeń zużycia materiałowego,
13.  koordynowanie działalności komórek organizacyjnych ds. Sprzedaży i Obsługi Odbiorców i współpraca z komórkami organizacyjnymi ds. Technicznych, ds. Personalnych oraz Finansowo- Księgowych,
14.  nadzór i kontrola nad wprowadzeniem i przestrzeganiem zasad, obowiązujących przepisów o ochronie zdrowia i życia pracowników oraz przepisów przeciwpożarowych w podległym pionie,
15.  nadzór i kontrola nad wypełnianiem przez pracowników w podległym pionie zadań wynikających z przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz wszystkich aktów prawnych z ustaw powiązanych,
16.  nadzór i kontrola nad prawidłowym przebiegiem procesu tworzenia oraz zatwierdzania taryf opłat za wodę i ścieki,
17.  nadzór i kontrola nad opracowaniem i realizacją planów sprzedaży,
18.  nadzór i kontrola nad prawidłową obsługą klientów Spółki,
19.  zabezpieczenie właściwej eksploatacji majątku trwałego Spółki przed marnotrawstwem, zniszczeniem, pożarem i kradzieżą,
20.  prowadzenie kontroli wewnętrznej podległych komórek organizacyjnych co do właściwego dysponowania środkami i zasobami Spółki, ich wykorzystywaniem przez podległych pracowników,
21.  kontrolowanie przestrzegania dyscypliny pracy na stanowiskach roboczych oraz proponowanie środków zaradczych zapewniających likwidację strat czasu pracy i maksymalne wykorzystanie czasu pracy przez pracowników Spółki.

Zgodnie z wyżej wskazanym regulaminem organizacyjnym do zakresu działania Dyrektora ds. Technicznych - Pion Techniczny należy w szczególności:

1.  zorganizowanie w podległym pionie nowoczesnej organizacji pracy (opracowywanie zakresów czynności wszystkich kierowników działów),
2.  szczegółowe opracowanie zadań planowanych w ujęciu rocznym, kwartalnym, miesięcznym wyznaczonych do wykonania w podległym pionie,
3.  nadzór i kontrola nad realizacją zadań powierzonych poszczególnym służbom, ścisłym przestrzeganiem tajemnicy służbowej,
4.  nadzór i kontrola nad terminowym i prawidłowym załatwianiem spraw dotyczących:
    1.  korespondencji,
    2.  informacji, wniosków pokontrolnych,
    3.  realizacji obowiązujących aktów normatywnych,
    4.  uchwał Zarządu i Rady Nadzorczej,
    5.  sprawozdawczości,
    6.  bieżących zadań funkcjonalnych,
5.  organizowanie i kierowanie pracy pionu technicznego w sposób zabezpieczający prawidłowe realizowanie działalności podstawowej i pomocniczej Spółki,
6.  koordynowanie działalności komórek organizacyjnych pionu technicznego i współpraca z komórkami organizacyjnymi ds. Sprzedaży i Obsługi Odbiorców, ds. Personalnych oraz Finansowo- Księgowych,
7.  zapewnienie podległym pracownikom odpowiednich warunków w zakresie BHP, szkolenie i kontrola przestrzegania przez pracowników BHP,
8.  nadzór i kontrola nad wprowadzeniem i przestrzeganiem zasad, obowiązujących przepisów o ochronie zdrowia i życia pracowników oraz przepisów przeciwpożarowych w podległym pionie,
9.  nadzór i kontrola nad wypełnianiem przez pracowników w podległym pionie zadań wynikających z przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz wszystkich aktów prawnych z tą ustawą powiązanych,
10.  zabezpieczenie i nadzorowanie racjonalnego gospodarowania wody, energii i właściwej eksploatacji sieci i urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych i oczyszczalni ścieków,
11.  podejmowanie decyzji w zakresie różnych rozwiązań technicznych i prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej,
12.  sprawowanie nadzoru technicznego i kontroli w zakresie eksploatacji i konserwacji sprzętu, maszyn specjalistycznych, środków transportu,
13.  zabezpieczenie majątku Spółki przed marnotrawstwem, zniszczeniem, pożarem i kradzieżą
14.  nadzorowanie właściwej gospodarki materiałami, częściami zamiennymi i urządzeniami, paliwami płynnymi,
15.  kontrolowanie rozliczeń zużycia materiałowego pionu technicznego,
16.  sprawowanie nadzoru technicznego i organizacyjnego nad pracą pogotowia technicznego, ekip remontowych i działalności w zakresie sprawnego usuwania awarii sieci i urządzeń wod.-kan.,
17.  prowadzenie kontroli wewnętrznej podległych komórek organizacyjnych co do właściwego dysponowania środkami i zasobami Spółki, ich wykorzystywaniem przez podległych pracowników,
18.  kontrolowanie przestrzegania dyscypliny pracy na stanowiskach roboczych oraz proponowanie środków zaradczych zapewniających likwidację strat czasu pracy i maksymalne wykorzystanie czasu pracy przez pracowników Spółki.

Spółka zamierza ponieść (uiścić) opłaty należne organizatorowi studium, a związane z udziałem w opisanym poniżej studium swoich dwóch pracowników to jest: Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu.

Na stronie internetowej organizatora studium zostały zawarte następujące informacje: Wyżej wskazane studium stanowi studium podyplomowe i zostało zatytułowane: „A.”. Studium powstało w oparciu o autorski program 9…) i zespołu (…), oparty na modelu (…) wieloletnim doświadczeniu w pracy z polskimi top-managerami. Studium to intensywny, skondensowany program z obszaru psychologii biznesu dla top managerów, zarządzających przedsiębiorców oraz samodzielnej kadry średniego szczebla. Program nastawiony jest na pracę nad sobą w roli liderki/lidera, budowanie osobistego autorytetu, umacnianie morale zespołu/załogi, zarządzanie relacjami i zmianami w dynamicznym otoczeniu biznesowym. Realizowany od 2010 r. przez (…), to jedyne w kraju - jak wskazuje organizator - studia na poziomie MBA/post MBA, w których uczestnicy mają możliwość pogłębionej, psychologicznej pracy nad sobą. Organizator zapewnia na stronie internetowej, że program jest mocno osadzony biznesowo, praktyczny i dostosowany do realiów firm i otoczenia społeczno-gospodarczego. Wg organizatora zalety studium to:

*   autorskie, unikalne opracowania tematów zajęć,
*   wybitni, polscy oraz zagraniczni wykładowcy, z doświadczeniem akademickim i biznesowym,
*   marka i dorobek (…) oraz partnerów grupy (…) – w tym (…) - uznanego doradcy biznesowego,
*   dbałość o wysokie standardy,
*   zajęcia zawsze gruntownie przygotowane i dostosowane do specyfiki oraz potrzeb słuchaczy,
*   wykorzystanie zawsze najlepszych możliwych zasobów - własnych i z zewnątrz - aby utrzymać najwyższą jakość.

Organizator zapewnia także, że (…) to platforma wymiany doświadczeń, inspiracji autorytetów i laboratorium zespołowego coachingu - dla doświadczonych managerów, którzy chcą umocnić cechy przywódcze, stawać się naturalnymi i budzącymi szacunek liderami. W trakcie studium słuchacze nauczą się zarządzania sobą, relacjami, jak zdobywać serca i umysły ludzi, wspierać liderów wprowadzających nowe strategie i przemiany w firmach. Program oparty jest o model (…), pogłębiony psychologicznie i adaptowany do polskich realiów.

Plan studium (…) jest następujący:

Sesja pierwsza dotyczy następującego wątku głównego: (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy (…).

Sesja druga dotyczy następującego wątku głównego: (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy (…).

Sesja trzecia dotyczy następującego wątku głównego (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy (…).

Sesja czwarta dotyczy następującego wątku głównego: (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy: (…).

Sesja piąta dotyczy następującego wątku głównego: (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy: (…).

Sesja szósta dotyczy następującego wątku głównego: (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy (…).

Sesja siódma dotyczy następującego wątku głównego: (…). W ramach tej sesji realizowane będą następujące tematy: (…).

Udział w studium jest odpłatny (… za każdą osobę). Opłata składa się z kwoty netto i doliczonego podatku VAT. Program studium obejmuje 7 sesji weekendowych (od piątku do niedzieli). Program studium obejmuje zajęcia wykładowe i godziny laboratoriów.

W związku z powyższym opisem - w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych - zadano następujące pytania.

1.  Czy osoby pełniące funkcje Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu jako pracownicy uzyskają przychód w postaci nieodpłatnych świadczeń od pracodawcy związany z udziałem w opisanym studium (…) w przypadku poniesienia przez Wnioskodawcę wydatku w postaci opłaty za udział w studium i czy w związku z tym Wnioskodawca będzie zobowiązany jako płatnik pobrać i odprowadzić do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie przychodu z tego nieodpłatnego świadczenia?
2.  Czy w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2 i uznania przez organ, że pracownicy Wnioskodawcy uzyskują przychód związany z udziałem w studium (…) wynikający z poniesieniem przez Wnioskodawcę wydatku w postaci opłaty za udział w studium to czy ten przychód korzysta ze zwolnienia zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 tej ustawy i czy w związku z tym Wnioskodawca będzie zobowiązany jako płatnik pobrać i odprowadzić do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, osoby pełniące funkcje Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu jako pracownicy nie uzyskają przychodu w postaci nieodpłatnych świadczeń od pracodawcy związanych z udziałem w opisanym studium (…) w przypadku poniesienia przez Wnioskodawcę wydatku w postaci opłaty za udział w studium. W związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany jako płatnik pobrać i odprowadzić do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Aby ocenić czy po stronie uczestnika studium powstanie przychód należałoby sięgnąć do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie "innych nieodpłatnych świadczeń" jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

1.  po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (pracownik skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
2.  po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
3.  po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób będących członkami zarządu (menedżerów) (tak: pismo z dnia 5 stycznia 2018 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0115-KDIT2-2.4011.373.2017.1.HD, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 44/17, pismo z dnia 29 stycznia 2018 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0113-KDIPT2-3.4011.462.2017.1.AC). Zgodnie z przyjętą linią interpretacyjną organów podatkowych koszty konferencji, w której uczestniczą członkowie zarządu spółki, pokryte przez spółkę stanowią niejako koszt jej reprezentowania na zewnątrz i nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu dla Zarządzającego. Nie będą zatem stanowić nieodpłatnego świadczenia dla Zarządzającego koszty konferencji, w których występuje on z ramienia Spółki. Podobne stanowisko prezentuje interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. IPTPB1/415-167/13-4/DS, zgodnie z którą: „wartość pokrywanych przez Wnioskodawcę kosztów udziału Prezesa Zarządu w konferencji ciepłowniczej, której celem jest debata, wymiana poglądów, możliwość nawiązania współpracy z innymi podmiotami czy osobami z branży ciepłowniczej, skoro związana jest z wykonywaniem przez Prezesa obowiązków na rzecz Spółki i wynika z zapisów umowy menadżerskiej, nie będzie stanowiła dla Prezesa Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu. Zatem, Wnioskodawca nie będzie obowiązany do wykonywania obowiązków płatnika z tego tytułu”.

Z podobną sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Niewątpliwie udział dyrektorów w studium przyczyni się do rozwoju działalności Wnioskodawcy a zatem brak jest podstaw do twierdzenia, że po stronie Dyrektorów powstanie przychód z nieodpłatnych świadczeń.

Należy przede wszystkich podkreślić (co wynika z opisu do pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych), że korzyści z udziału w studium powstają po stronie Wnioskodawcy. Wiążą się one z możliwością zwiększenia przychodów firmy, poprawy relacji z kontrahentami, poprawy wizerunku firmy, usprawnienia organizacji spółki i zarządzania zespołem, poprawy jakości świadczonych usług itd. Zatem beneficjentem udziału w studium jest Wnioskodawca. W takim przypadku nie można mówić o tym że został spełniony drugi z wyżej wskazanych przez Trybunał Konstytucyjny warunków a więc, fakt iż to pracownik otrzymał korzyść. Brak jest tym samym podstaw do twierdzenia, że udział w studium przyniesie dyrektorom korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musieliby ponieść. Wydatki na studium czynione są bowiem w celu zwiększenia produktywności i rentowności w obszarze zarządzania ludźmi i organizacji pracy u Wnioskodawcy.

Co bowiem bardzo istotne udział w studium nastąpi w interesie Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest bowiem zainteresowany tym, by jego kadra zarządzająca posiadała kompetencje miękkie niezbędne do zarządzania firmą. Temu też służy zorganizowanie przez Wnioskodawcę (a nie przez dyrektorów) ich udziału w studium.

We wskazanym powyżej wyroku TK sygn. akt K 7/13 Trybunał wskazał: „Zarówno dokształcanie pracowników, jak i organizowanie spotkań (wyjazdów) integracyjnych, ubezpieczanie pracowników czy organizowanie ich dowozu do pracy, leży przede wszystkim w interesie pracodawców. Z ich punktu widzenia tego rodzaju działania zwiększają atrakcyjność zatrudnienia i tym samym służą przyciągnięciu i rekrutacji najlepszych kandydatów, podnoszą kwalifikacje zawodowe osób zatrudnionych, zmniejszają absencję, a także tworzą dobrą atmosferę w zespole. W konsekwencji nie sposób zaprzeczyć, że świadczenia oferowane przez pracodawców pracownikom, będące przedmiotem oceny w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych, najczęściej służą podniesieniu jakości pracy i jej wydajności, a w ostatecznym rachunku - tworzeniu zysku pracodawcy. Natomiast z punktu widzenia indywidualnych pracowników korzystanie ze świadczeń oferowanych przez pracodawcę może się przedstawiać jako uciążliwy obowiązek, nieobjęty zakresem zadań, który trzeba podjąć w godzinach nadliczbowych. Ostateczne przełożenie wskazanych korzyści pracodawcy na wynagrodzenie pracownika jest zupełnie nieuchwytne dla tego ostatniego, jest skutkiem odblaskowym o niewymiernej wartości majątkowej”.

Mając na względzie powyższe należy uznać, że osoby pełniące funkcje Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu nie uzyskają nieodpłatnych świadczeń związanych z udziałem w opisanym studium (…) w przypadku poniesienia przez Wnioskodawcę wydatku w postaci opłaty za udział w studium i w związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany jako płatnik pobrać i odprowadzić do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie nieodpłatnego świadczenia.

Niemniej jednak w przypadku odmiennej oceny przez organ, to jest uznania, że przychód związany z udziałem w studium „wynikający z poniesienia przez Wnioskodawcę wydatku w postaci opłaty za udział w studium będzie stanowił przychód ze stosunku pracy to w ocenie Wnioskodawcy taki przychód korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany jako płatnik pobrać i odprowadzić do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o PIT: wolne od podatku dochodowego są: wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego. Niewątpliwie do odrębnych przepisów można zaliczyć ustawę - Kodeks pracy, gdzie w art. 103(1) - 103(6) uregulowano kwestie dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników. Jak stanowi art. 1031 § 1 k.p. przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Pracownikowi przysługuje wówczas urlop szkoleniowy i zwolnienie z całości lub z części dnia pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Ponadto, stosownie do art. 103(3) k.p., pracodawca może przyznać pracownikowi dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd, podręczniki i zakwaterowanie, które korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Niewątpliwie fakt, iż aktualni dyrektorzy Wnioskodawcy, są zatrudnieni na umowę o pracę powoduje że powyższe przepisy mogą mieć zastosowanie. To zaś oznacza, że powyższe zwolnienie z PIT również będzie miało zastosowanie a zatem Wnioskodawca nie wystąpi w roli płatnika.

O zastosowaniu art. 103(1) i nast. Kodeksu pracy w związku z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o PIT wskazał w interpretacji z 2 czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (IBPBII/1/4511- 246/15/MD).

W powyższej interpretacji wskazano, że: „zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koresponduje z przepisami innymi niż przepisy prawa podatkowego; w tym przypadku będą to przepisy ustawy - Kodeksu pracy. Podnoszenie kwalifikacji zawodowych w rozumieniu Kodeksu pracy oznacza zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Takie rozumienie podnoszenia kwalifikacji zawodowych współgra z innymi przepisami Kodeksu pracy, zgodnie z którymi kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku są ustalane w przepisach wewnątrzzakładowych (np. w układzie zbiorowym pracy) lub w przepisach szczególnych. Przepisy te wskazują zatem, jakich kwalifikacji pracodawca może oczekiwać od pracowników przy wykonywaniu pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku. Zatem nowe przepisy Kodeksu pracy dotyczą przede wszystkim podnoszenia kwalifikacji zawodowych w ramach pracy aktualnie wykonywanej przez pracownika, ale również będą mogły mieć zastosowanie w przypadku, gdy planowany jest awans pracownika lub też pracodawca zamierza zaproponować mu inne warunki pracy, np. pracę na innym stanowisku, ze względu na zmianę profilu działalności firmy (patrz pismo Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej - Lex 37833).”

Jak zostało to szczegółowo opisane w zakresie pytania pierwszego (dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych) i drugiego niewątpliwie umiejętności, które nabędą dyrektorzy w trakcie studium przyczynią się do podniesienia ich kwalifikacji zawodowych jako kadry zarządzającej.

Program studium adresowany jest do kadry zarządzającej, a niewątpliwie wyżej wskazani pracownicy Wnioskodawcy do tej kadry należą. Obie te funkcje dotyczą stanowisk związanych z zarządzaniem ludźmi/zespołem i tego też dotyczy studium i takich kompetencji uczy. Celem studium jest bowiem rozwój kompetencji miękkich kadry wyższego szczebla zarządzania, a więc również wyżej opisanych stanowisk u Wnioskodawcy. W ocenie Wnioskodawcy program studium wykazuje związek z zakresem obowiązków uczestników stadium pełniących funkcje Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu. Zadania realizowane przez każdego z dyrektorów związane są z zarządzaniem ludźmi, a do tego niezbędne są kompetencje lidera/menadżera które można nabyć/udoskonalić/szkolić w trakcie studium. Zatem rodzaj stanowiska pracy i program studium jako elementy komplementarne pozwalają wnioskować, że uczestnicy studium delegowani ze strony Wnioskodawcy uzyskają potrzebne do wykonywania swoich obowiązków kompetencje.

Z tego też względu powyższe zwolnienie w realiach niniejszej sprawy znajdzie zastosowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku powstania przychodu po stronie pracowników (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), jest prawidłowe w części dotyczącej zastosowania zwolnienia przedmiotowego oraz obowiązków płatnika (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 11 ust. 2a ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art.11 ust. 2b ustawy).

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Stosownie do art. 31 ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego i jako przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą. Regulamin organizacyjny Wnioskodawcy określa między innymi zasady zarządzania Wnioskodawcą. Prezesa Zarządu w czasie jego nieobecności zastopują Dyrektorzy w zakresie wewnętrznego zarządzania firmą i Prokurent lub Prokurenci w sprawach zewnętrznych Spółki. Spółką zarządza Prezes Zarządu - Dyrektor Naczelny poprzez Głównego Księgowego, Dyrektora ds. Handlu i Marketingu, Dyrektora ds. Technicznych, Dyrektora ds. Inwestycji, Dyrektora ds. Personalnych i Prawnych, kierowników działów i komórek organizacyjnych. Przez komórkę organizacyjną należy rozumieć wyodrębnione stanowisko pracy, działu, oddziału terenowego itp.

Na czele działu, komórki stoi kierownik lub osoba wyznaczona, w przypadku gdy dział liczy powyżej 15 pracowników może być utworzony etat zastępcy kierownika. Działalność komórki organizacyjnej winna być przez kierownika bieżąco analizowana, aby przeciwdziałać nieprawidłowościom, a wyniki tej działalności przekazywane za pośrednictwem Dyrektorów Prezesowi Zarządu do omówienia na okresowych naradach z pracownikami. Wszystkie działy i komórki zobowiązane są do ścisłego współdziałania i koordynacji swych zadań. Wszystkie działy i komórki są zobowiązane do prowadzenia działalności w sposób zapewniający stałą poprawę rentowności, terminowego fakturowania i świadczenia usług. We wszystkich komórkach organizacyjnych i na każdym stanowisku pracy winien panować ład i porządek, a praca powinna być tak zorganizowana, aby pod nieobecność właściwego funkcjonalnie pracownika sprawy mogły być załatwione.

Wniosek o interpretację dotyczy dwóch stanowisk pracy: Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu. Pytania dotyczą osób aktualnie pełniących ww. funkcje u Wnioskodawcy i każdorazowych dalszych osób, które będą pełniły takie funkcje u Wnioskodawcy. Aktualnie osoby pełniące te funkcje zatrudnione są u Wnioskodawcy na umowę o pracę.

Spółka zamierza ponieść (uiścić) opłaty należne organizatorowi studium, a związane z udziałem w opisanym poniżej studium swoich dwóch pracowników to jest: Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu.

Na stronie internetowej organizatora studium zostały zawarte następujące informacje: Wyżej wskazane studium stanowi studium podyplomowe i zostało zatytułowane: (…). Studium powstało w oparciu o autorski program (…), oparty na modelu (…) i wieloletnim doświadczeniu w pracy z polskimi top-managerami. Studium to intensywny, skondensowany program z obszaru psychologii biznesu dla top managerów, zarządzających przedsiębiorców oraz samodzielnej kadry średniego szczebla. Program nastawiony jest na pracę nad sobą w roli liderki/lidera, budowanie osobistego autorytetu, umacnianie morale zespołu/załogi, zarządzanie relacjami i zmianami w dynamicznym otoczeniu biznesowym. Realizowany od 2010 r. przez (…), to jedyne w kraju - jak wskazuje organizator - studia na poziomie MBA/post MBA, w których uczestnicy mają możliwość pogłębionej, psychologicznej pracy nad sobą. Organizator zapewnia na stronie internetowej, że program jest mocno osadzony biznesowo, praktyczny i dostosowany do realiów firm i otoczenia społeczno-gospodarczego.

Organizator zapewnia, że (…) to platforma wymiany doświadczeń, inspiracji autorytetów i laboratorium zespołowego coachingu - dla doświadczonych managerów, którzy chcą umocnić cechy przywódcze, stawać się naturalnymi i budzącymi szacunek liderami. W trakcie studium słuchacze nauczą się zarządzania sobą, relacjami, jak zdobywać serca i umysły ludzi, wspierać liderów wprowadzających nowe strategie i przemiany w firmach. Program oparty jest o model (…), pogłębiony psychologicznie i adaptowany do polskich realiów.

Udział w studium jest odpłatny (…za każdą osobę). Opłata składa się z kwoty netto i doliczonego podatku VAT. Program studium obejmuje 7 sesji weekendowych (od piątku do niedzieli). Program studium obejmuje zajęcia wykładowe i godziny laboratoriów.

W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ponadto kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń pracowniczych - była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy, mogą być uznane takie świadczenia, które:

*   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
*   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
*   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.

Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała, opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.

Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Mając powyższe na uwadze Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że w przedstawionej we wniosku sytuacji świadczenie zostanie spełnione za zgodą pracownika.

Ponadto świadczenie w postaci nieodpłatnego uczestnictwa w studium zostanie spełnione niewątpliwie w interesie pracowników. Co prawda, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że zdobyte przez pracowników umiejętności mogą wpłynąć na polepszenie jakości usług świadczonych przez Wnioskodawcę, niemniej jednak, nie sposób nie zauważyć, że wiedza i kompetencje zdobyte przez pracowników podnoszą ich kwalifikacje, a umiejętności z nich wynikające będą mogły być wykorzystywane przez pracowników nie tylko podczas pracy wykonywanej u Wnioskodawcy ale również w dalszej karierze zawodowej. Co więcej należy mieć na uwadze, że pracownicy otrzymają konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie kosztów studium przez Wnioskodawcę, to pracownicy chcąc wziąć udział w takim przedsięwzięciu sami musieliby ponieść ten koszt z własnych środków. W sytuacji, w której Wnioskodawca sfinansuje pracownikom udział w studium podyplomowym możemy zatem mówić o uniknięciu wydatku przez pracowników co skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto korzyść ta, w przedstawionej we wniosku sytuacji jest wymierna i przypisana indywidualnie do pracownika. Wnioskodawca wie bowiem który z pracowników będzie uczestniczył w studium, oraz wie jaki będzie koszt studium

W konsekwencji uznać należy, że wskazani we wniosku pracownicy, którym Wnioskodawca sfinansuje udział w studium podyplomowym uzyskają przychód ze stosunku pracy w postaci nieodpłatnego świadczenia.

Jednakże na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.

Użyte w cytowanym powyżej przepisie sformułowanie „odrębne przepisy” obejmuje m.in. ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r., poz. 1040, z późn. zm.).

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych w rozumieniu Kodeksu pracy oznacza zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Takie rozumienie podnoszenia kwalifikacji zawodowych współgra z innymi przepisami Kodeksu pracy, zgodnie z którymi kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku są ustalane w przepisach wewnątrzzakładowych (np. w układzie zbiorowym pracy) lub w przepisach szczególnych. Przepisy te wskazują zatem, jakich kwalifikacji pracodawca może oczekiwać od pracowników przy wykonywaniu pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku. Zatem przepisy Kodeksu pracy dotyczą przede wszystkim podnoszenia kwalifikacji zawodowych w ramach pracy aktualnie wykonywanej przez pracownika, ale również będą mogły mieć zastosowanie w przypadku, gdy planowany jest awans pracownika lub też pracodawca zamierza zaproponować mu inne warunki pracy, np. pracę na innym stanowisku, ze względu na zmianę profilu działalności firmy.

W myśl art. 17 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Stosownie do art. 1031 § 1 Kodeksu pracy przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.

Regulacje zawarte w art. 1031\-1036 Kodeksu pracy różnicują zakres świadczeń przysługujących pracownikom w zależności od tego, czy pracownik:

1.  podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą, bądź
2.  zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności z własnej inicjatywy.

Pracownikowi, który podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą, przysługuje urlop szkoleniowy i zwolnienie z całości lub z części dnia pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, które nie korzysta ze zwolnienia. Ponadto pracodawca może mu przyznać dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd, podręczniki i zakwaterowanie (art. 1033 Kodeksu pracy), które w takich okolicznościach korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zatem z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza ponieść opłaty należne organizatorowi studium, którego celem jest rozwój kompetencji miękkich kadry wyższego szczebla zarządzania, a ponadto – jak wskazuje Wnioskodawca - program studium wykazuje związek z zakresem obowiązków pracowników pełniących funkcje Dyrektora ds. Technicznych i Dyrektora ds. Handlu i Marketingu to uznać należy, że zostały spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie ww. zwolnienia przedmiotowego.

W konsekwencji wartość świadczenia w postaci nieodpłatnego uczestnictwa w studium podyplomowym będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku ze sfinansowaniem tych świadczeń.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej braku powstania przychodu po stronie pracowników (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) należało uznać za nieprawidłowe, natomiast w części dotyczącej zastosowania zwolnienia przedmiotowego oraz obowiązków płatnika (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) należało uznać za prawidłowe.

Ponadto należy dodać, że wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) został rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

W odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku sądu oraz interpretacji indywidualnych tutejszy organ informuje, że wydane zostały one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.