Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.794.2024.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt mieszkaniowy
lokal-lokal mieszkalny
lokal-lokal użytkowy
rozporządzenie
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 25 września 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie skutków podatkowych umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego.

    Uzupełnił go Pan pismem z 19 grudnia 2024 r. (wpływ 19 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art.
    3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
    U. 2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21).
    26 sierpnia 2008 r. Wnioskodawca zaciągnął kredyt mieszkaniowy „...”, nr ..., we frankach
    szwajcarskich w banku ... z siedzibą w ... (dalej: „Bank”), czyli w podmiocie, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, i
    który był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
    zasady funkcjonowania takich podmiotów, celem remontu nieruchomości gruntowej
    zabudowanej budynkiem z lokalami o przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym oraz
    spłata kredytu mieszkaniowego. Kredyt był związany z realizacją własnych potrzeb
    mieszkaniowych Wnioskodawcy. Kredytowana nieruchomość zlokalizowana jest w ... przy
    ul. .... Dla kredytowanej nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta KW nr ... przez
    Sąd Rejonowy w .... 30 kwietnia 2008 r. podpisany został Aneks nr 1 do umowy
    kredytowej, zmieniający brzmienie art. 9 ust 6 umowy kredytowej zmieniając termin
    realizacji inwestycji z dnia 31 grudnia 2008 r. na dzień 31 grudnia 2009 r.
    W momencie zawierania umowy kredytowej z Bankiem Wnioskodawca pracował wraz z
    żoną na etatach w Wielkiej Brytanii (od 2005 r.). Wnioskodawca wraz z żoną nie posiadali
    w Polsce żadnego własnego mieszkania ani domu. Przedmiotowy budynek nadawał się do
    kapitalnego remontu, mieszkała w nim matka Wnioskodawcy .... Po remoncie i po
    powrocie do Polski budynek miał służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. W
    budynku Wnioskodawca mieszka z żoną, synem, teściową, córką żony i jej partnerem i
    dwojgiem swoich dzieci. Wnioskodawca wraz z żoną posiadają syna w wieku 16 lat. Żona
    Wnioskodawcy posiada również córkę w wieku 33 lat. Między małżonkami jest wspólność
    majątkowa. Wnioskodawca zaciągnął kredyt w związku z realizacją własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Wnioskodawca wraz z żoną nigdy nie korzystali z ulgi odsetkowej.
    Adres przedmiotowej nieruchomości został użyczony w przeszłości następującym
    działalnościom gospodarczym: ... firma handlowo-usługowa „...”, NIP: ...; ... butik ..., NIP: ...;
    firma handlowo-usługowa ..., NIP: ...; firma handlowo-usługowa ..., NIP: ..., ... „...”, NIP: ...; ...
    NIP: ...; ..., NIP: ...; ..., NIP: ..., ... Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe „...” (nazwa
    skrócona: P.H.U. „...”).
    Nie wszystkie podmioty gospodarcze zarejestrowane w przeszłości pod tym adresem
    prowadziły faktycznie swoją działalność w przedmiotowym budynku.
    Warto zaznaczyć, że dopiero od 30 kwietnia 2018 r. pojawiła się opcja zaznaczenia pola
    brak stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Wnioskodawca na początku
    nie mógł udostępnić adresu nieruchomości jako tylko adresu do doręczeń, a z biegiem lat
    nie został uświadomiony o wprowadzonej nowej opcji wyboru w Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Adres przedmiotowej nieruchomości jest aktualnie użyczany następującym działalnościom
    gospodarczym: ... centrum pielęgnacji ..., NIP: ...; firma usługowa ..., NIP: ...; Klinika Urody
    ..., NIP: ...; Przedsiębiorstwo Usługowe ..., NIP: .... Wymienione działalności są faktycznie
    wykonywane w przedmiotowej nieruchomości.
    Należy jednak zaznaczyć, że Wnioskodawca zaczął udostępniać lokale w 2010 r., kredyt
    natomiast został zaciągnięty w 2008 r. Lokale przed rokiem 2010 nie były wynajmowane, a
    Wnioskodawca zaciągnął kredyt wyłącznie z myślą realizacji własnych potrzeb
    mieszkaniowych.

    Przedmiotowy kredyt (prowizje, część odsetkowa raty) nigdy nie został zaliczony w poczet
    kosztów uzyskania przychodów w ramach żadnej z działalności gospodarczych.
    Prowadzenie tam wskazanych działalności wynikało wyłącznie z rosnących kosztów
    wynajmu oraz niekorzystnej sytuacji na rynku nieruchomości.
    Środki z kredytu zostały przeznaczone na remont dachu, stropów, wymianę stolarki
    okiennej i drzwiowej, założenie CO, wymianę wszystkich instalacji, wykonanie elewacji itp.
    Wszystkie te wydatki były wówczas monitorowane przez pracownika banku.
    Ugoda z Bankiem jest obecnie negocjowana przez Wnioskodawcę. Aktualnie
    zaproponowana ugoda Wnioskodawcy przewiduje umorzenie przez Bank całej kwoty oraz
    wypłacenie dodatkowej kwoty.
    Wnioskodawca nigdy wcześniej nie korzystał z zaniechania poboru podatku z tytułu
    umorzenia jakichkolwiek zobowiązań.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    - Wnioskodawca nie jest jedynym kredytobiorcą kredytu mieszkaniowego „...” (dalej:
      „Kredyt nr 1”) zaciągniętego 26 sierpnia 2008 r. w banku ... (dalej: „Bank”) we frankach
      szwajcarskich. Wnioskodawca zaciągnął ww. kredyt wraz z ..., aktualnie ....
    - Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę
      kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    - Kredyt nr 1 jest kredytem hipotecznym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których
      mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).
    - W umowie kredytowej zawartej z Bankiem cel zaciągnięcia Kredytu nr 1 był następujący:
      remont nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem z lokalami o
      przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym oraz spłata kredytu mieszkaniowego.
    - Zaciągnięty Kredyt nr 1 w całości został przeznaczony na cele wskazane w umowie
      kredytowej.
    - Kredyt nr 1 zabezpieczony został:
    · hipoteką zwykłą na nieruchomości będącej własnością ... oraz ... położonej w ... przy ul.
      ..., dla której jest prowadzona księga wieczysta KW nr ... przez Sąd Rejonowy w ..., V
      Wydział Ksiąg wieczystych w kwocie 142 157,92 CHF;
    · hipoteką kaucyjną na nieruchomości będącej własnością ... oraz ... położonej w ... przy
      ul. ..., dla której jest prowadzona księga wieczysta KW nr ... przez Sąd Rejonowy w ..., V
      Wydział Ksiąg wieczystych w kwocie 42 647,38 CHF.
    - Przedmiotowy Kredyt nr 1 został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej.
    - Wnioskodawca wraz z żoną są współwłaścicielami gruntu i budynku, w którym znajdują
      się lokale mieszkalne i użytkowe. Data nabycia nieruchomości w formie aktu
      notarialnego to 8 grudnia 1999 r. Wnioskodawca wraz z żoną posiadają po 1/2 udziału
      w ww. nieruchomości.
    - Zgodnie z Klasyfikacją Obiektów Budowlanych nieruchomość, o której mowa we
      wniosku, to dom wielomieszkaniowy typu kamienica czynszowa, o dwóch
      kondygnacjach z dwoma lokalami handlowymi − przeznaczony do kapitalnego
      remontu, zajęte częściowo przez lokatorów na podstawie tzw. „szczególnego trybu
      najmu” oraz na podstawie umów cywilnych, budynek oficyny murowany 3-
      kondygnacyjny, oraz zabudowania gospodarcze z częścią mieszkalną. Budynek jest z
      1890 r. − bez remontów przez kilkadziesiąt lat. Wspomniane lokale były wyłączone z
      użytkowania.

    - Powierzchnia użytkowa budynków mieszkalnych, lokali użytkowych i ich części
                                    2(korytarze, klatki schodowe, strychy) to łącznie 677 m.
                                    2Budynek frontowy 1 piętro − 2 mieszkania po 120 m.
                                2Budynek frontowy parter − 1 mieszkanie 44 m.
                                  2Budynek frontowy parter − 2 mieszkania po 55 m.
                              2Budynek oficyny − 2 mieszkania po 50 m.
                                                2Budynek frontowy parter − 2 lokale użytkowe, o łącznej powierzchni 55 m.
    - Na pytanie Organu o treści: ile lokali mieszkalnych znajduje się w tym budynku oraz czy
      wszystkie lokale zostały wyodrębnione, tj. stanowią odrębną własność; czy w
      momencie nabycia przez Pana ww. nieruchomości lokale te były już wyodrębnione czy
      też to Pan dokonał wyodrębnienia lokali; jaka jest powierzchnia użytkowa lokali
      mieszkalnych, Wnioskodawca wskazał: „Lokale mieszkalne były wyodrębnione w
                                              2łącznej ilości 7. Powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych wynosi 380 m.”.
                                              2- Ilość lokali użytkowych na dzień dzisiejszy to 7, o łącznej powierzchni 169 m, korytarze i
                            2  2klatki schodowe, poddasze i strych 128 m. Powierzchnia mieszkalna to 380 m. W
      związku z powyższym, więcej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku
      jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.
    - Lokale w przedmiotowym budynku zamieszkiwane są przez następujące osoby:
        ... (Wnioskodawca) − współwłaściciel 1/2,
        ... (żona Wnioskodawcy) − współwłaściciel 1/2,
        ... − syn właścicieli,
        ... – teściowa/matka właścicieli,
        ... − córka właścicieli,
        ... − syn ..., wnuk właścicieli,
        ... − córka ..., wnuczka właścicieli,
        ... − partner ..., ojciec ....
                2Mieszkanie 120m zamieszkują: ..., .... i syn ....
                2Mieszkanie 120m zamieszkuje córka ... z całą rodziną.
                2Mieszkanie 50m zamieszkuje teściowa ....
                2Mieszkanie 50m do remontu, przewidziane dla nastoletniego syna ....
                2Mieszkanie 40 m kawalerka przeznaczona dla nastoletniej ....
    - Wskazane we wniosku prace remontowe zostały przeprowadzone na przełomie 2008
      /2009 r.
    - W momencie zaciągania Kredytu nr 1 Wnioskodawca planował zamieszkać wraz z
      rodziną w przedmiotowej nieruchomości. W latach 2000 do 2005 r. w
      niewyremontowanym budynku zamieszkiwali: Wnioskodawca, żona Wnioskodawcy
                          2wraz z córką ... − mieszkanie 120 m. Pozostałe lokale puste lub zajmowane jeszcze
      wówczas przez lokatorów z tzw. przydziałów. Nadawały się do kapitalnego remontu.
    - Na pytanie Organu o treści: w jaki sposób realizuje Pan cele mieszkaniowe w ww.
      budynku, czy mieszka Pan w jednym z lokali mieszkalnych znajdujących się w ww.

      budynku, w jaki sposób wykorzystywał Pan poszczególne lokale mieszkalne od
      momentu zaciągnięcia Kredytu nr 1 do chwili obecnej, Wnioskodawca wskazał: „W
      latach 2000 do 2005 r. w niewyremontowanym budynku zamieszkiwali Wnioskodawca,
                          2... wraz z córką ... − mieszkanie 120 m. Pozostałe lokale puste, lub zajmowane jeszcze
      wówczas przez lokatorów z tzw. przydziałów. Nadawały się do kapitalnego remontu.
        W latach 2005-2019 zamieszkiwała ... − matka Wnioskodawcy. Mieszkała samotnie
                                      2  2po rozwodzie. Zajmowała początkowo mieszkanie 120 m, później zajmowała 50 m
        . Na przełomie 2008/2009 Wnioskodawca powrócił z Anglii w związku z remontem
        całego budynku i mieszkań dla rodziny. W 2010 roku w budynku zamieszkała córka
        ... wraz ze swoim dzieckiem, córką ... i partnerem. Początkowo zajmowali
                2mieszkanie 50 m, potem wraz z narodzinami drugiego dziecka syna ... zajęli
                  2mieszkanie 120 m.
        W roku 2014/2015 z Anglii na stałe wróciła żona ... wraz z synem ... i matką ....
                            2Teściowa ... zajmuje mieszkanie 50 m. Wnioskodawca mieszka w lokalu
                  2mieszkalnym 120 m znajdującym się w ww. budynku.”.
    - Kredyt nr 1 został zaciągnięty m.in. na spłatę kredytu mieszkaniowego (dalej: „Kredyt nr
      2”), umowa kredytowa nr ... została zawarta pomiędzy .... oddział w ..., ..., ul. ... a
      Wnioskodawcą oraz .... Jest to kredyt hipoteczny z 18 lutego 2000 r.
    - Kredyt nr 2 został udzielony przez podmiot, którego działalność podlegała nadzorowi
      państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania
      kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
      podmiotów.
    - Kredyt nr 2 jest kredytem hipotecznym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których
      mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    - Ww. Kredyt nr 2 został zaciągnięty na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy.
    - W umowie kredytowej zawartej z bankiem cel zaciągnięcia Kredytu nr 2 był następujący:
      pokrycie części kosztów związanych z zakupem nieruchomości położonej w ... przy ul.
      .... Ww. Kredyt nr 2 w całości został przeznaczony na cele wskazane w umowie
      kredytowej.
    - Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę
      Kredytu nr 2 solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    - Kredyt nr 2 zabezpieczony został hipoteką na nieruchomości położonej w ... przy ul. ...,
      dla której jest prowadzona księga wieczysta KW nr ... przez Sąd Rejonowy w ..., V
      Wydział Ksiąg wieczystych.
    - Aneks nr 1, o którym mowa we wniosku, został podpisany 30 kwietnia 2009 r. do
      umowy kredytowej dotyczącej Kredytu nr 1 (tj. umowy kredytowej z 26 sierpnia 2008
      r.).
    - Wnioskodawca na stałe powrócił do Polski z Wielkiej Brytanii na przełomie roku 2008
      /2009. Żona Wnioskodawcy powróciła do Polski na przełomie roku 2014/2015.
    - 12 grudnia 2024 r. Wnioskodawca podpisał ugodę z Bankiem w sprawie umorzenia
      kwoty Kredytu nr 1. Ugoda została podpisana na podstawie art 19 Kodeksu Cywilnego.
      Ugoda została zawarta pomiędzy Bankiem a ... oraz ... zwanymi dalej łącznie Stronami.
    - Aktualnie Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w
      rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest
      rezydentem podatkowym w Polsce. W związku z powyższym Wnioskodawca
      podpisując ugodę posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i był
      rezydentem podatkowym w Polsce.

    - Umorzenie kwoty kredytu dotyczy wszystkich współkredytobiorców.
      Współkredytobiorcy w ugodzie zobowiązali się solidarnie do zapłaty na rzecz Banku
      kwoty 7 432,82 PLN oraz przyjęli zwolnienie z długu w kwocie 331 972,74 PLN.
    - W ugodzie Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w
      kwocie 331 972,74 PLN. Na kwotę zwolnienia z długu składa się zadłużenie z
      następującego tytułu w poniższych wysokościach:
    · kapitału 312 986,83 PLN,
    · odsetek skapitalizowanych: 0,00 PLN,
    · odsetek zapadłych niespłaconych: 18 985,90 PLN,
    · odsetek od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 PLN,
    · odsetek zawieszonych: 0,00 PLN.
    - W ramach ugody z Bankiem nastąpiło przewalutowanie zaciągniętego Kredytu nr 1 od
      daty zawarcia, tj. od dnia 26 sierpnia 2008 r. na kredyt złotowy.
    - W finalnej wersji ugody podpisanej 12 grudnia 2024 r. Wnioskodawca nie otrzymał
      żadnej kwoty dodatkowej, o której była mowa we wniosku.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa w związku z podpisaniem ugody?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie przesłanki do skorzystania z
    przedmiotowego zwolnienia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 z
    późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności − mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.
    − została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:

    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym,
    należy przez to rozumieć kredyt, który został:

    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    − położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Należy wskazać, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    zrezygnowano z wymogu zaciągnięcia kredytu na „własne” cele mieszkaniowe ze względu
    na fakt, że zabezpieczone hipotecznie kredyty na cele mieszkaniowe zaciągane były
    niejednokrotnie przez osoby blisko ze sobą spokrewnione (np. rodzice na rzecz dzieci, w
    tym w charakterze współkredytobiorców, bez zamiaru zamieszkiwania razem z dziećmi).
    Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie powinno przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych

    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przysługuje Mu prawo
    do skorzystania ze zwolnienia od całości umorzonej przez Bank kwoty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te

    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Panu przez Bank w dniu 12
    grudnia 2024 r. wierzytelności od zaciągniętego w 2008 r. kredytu hipotecznego, wskazać
    należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Tym samym, wartość umorzonej Panu kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej w dniu 12 grudnia 2024 r. ugody z
    Bankiem, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102; w brzmieniu obowiązującym do 23 grudnia 2024 r. ):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.

      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim

      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku
    umorzenia kredytu refinansowego – aby został on zaciągnięty na refinansowanie
    (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że w dniu 26 sierpnia 2008 r. Pan i
    Pana żona zaciągnęli wspólnie w banku ... kredyt hipoteczny, zabezpieczony hipoteką
    zwykłą oraz hipoteką kaucyjną na nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem z
    lokalami o przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym, będącej własnością Pana i Pana żony,
    dla której prowadzona jest przez sąd księga wieczysta. Data nabycia nieruchomości w
    formie aktu notarialnego to 8 grudnia 1999 r. W Polsce nie posiadał Pan ani Pana żona
    żadnego własnego mieszkania, ani domu. Przedmiotowy budynek nadawał się do
    kapitalnego remontu, mieszkała w nim Pana matka.
    Zgodnie z Klasyfikacją Obiektów Budowlanych ww. nieruchomość to dom
    wielomieszkaniowy typu kamienica czynszowa, o dwóch kondygnacjach z dwoma lokalami
    handlowymi − przeznaczony do kapitalnego remontu, zajęte częściowo przez lokatorów
    na podstawie tzw. „szczególnego trybu najmu” oraz na podstawie umów cywilnych,
    budynek oficyny murowany 3-kondygnacyjny, oraz zabudowania gospodarcze z częścią
    mieszkalną. Budynek pochodzi z 1890 r. − bez remontów przez kilkadziesiąt lat.
    Wspomniane lokale były wyłączone z użytkowania.
    Powierzchnia użytkowa budynków mieszkalnych, lokali użytkowych i ich części (korytarze,
                          2klatki schodowe, strychy) to łącznie 677 m. W ww. budynku znajduje 7 lokali
                          2mieszkalnych o łącznej powierzchni 380 m, które były wyodrębnione w momencie
    nabycia przez Pana i Pana żonę przedmiotowej nieruchomości. Ilość lokali użytkowych na
                              2dzień dzisiejszy to 7, o łącznej powierzchni 169 m, korytarze i klatki schodowe, poddasze i
          2strych 128 m.

    W umowie kredytowej z 2008 r. jako cel wskazano: remont nieruchomości gruntowej
    zabudowanej budynkiem z lokalami o przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym oraz
    spłata kredytu mieszkaniowego, który został zaciągnięty w dniu 18 lutego 2000 r. przez
    Pana i Pana żonę w ... na pokrycie części kosztów związanych z zakupem ww.
    nieruchomości. Po remoncie i po powrocie Pana do Polski budynek miał służyć
    zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. W budynku mieszka Pan z żoną i synem, teściową,
    córką żony, jej partnerem i dwojgiem dzieci. W Pana małżeństwie istnieje wspólność
    majątkowa.
    W odniesieniu do kredytu zaciągniętego w 2008 r. podpisano ugodę z Bankiem w dniu 12
    grudnia 2024 r.
    Wskazać należy, że stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
        1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
          rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów
        2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i
          małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków,
          małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
        3) do grupy III - innych nabywców.
    Zatem zauważyć należy, że lokale mieszkalne znajdujące się w przedmiotowym budynku
    zamieszkiwane są przez Pana i Pana członków rodziny, którzy zaliczają się do I grupy
    podatkowej. Zatem spełniony jest warunek wskazany w § 1 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zgodnie z którym przez jedną inwestycję
    mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych więcej niż jednego
    gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie
    jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia budynku mieszkalnego, należy odwołać się w tym przypadku do rozporządzenia
    Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów
    Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), zgodnie z którą budynki
    mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni
    użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż
    połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne,
    budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb
    niemieszkalnych.
    W myśl art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz.
    725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - budynek
      wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej,
      służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie
      samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali
      mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni
      całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

    Każdy budynek mieszkalny, którego nie można uznać za budynek jednorodzinny, stanowi
    budynek wielorodzinny. To oznacza, że budynkiem takim będzie zatem budynek
    mieszkalny, w ramach którego wydzielono więcej niż 2 lokale mieszkalne.
    Ponadto wskazać należy, że kwestie samodzielności lokali mieszkalnych reguluje ustawa z
    dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Na mocy art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    W świetle art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Z treści art. 2 ust. 2 i art. 1 ust. 1 ustawy o własności lokali należy zatem wywnioskować, że
    zarówno lokale mieszkalne i lokale użytkowe, zaprojektowane i wybudowane w celu
    zaspakajania określonych potrzeb ludzi i spełniające wymóg samodzielności, mogą być
    wyodrębniane jako nieruchomości lokalowe.
    Zatem wskazać należy, że opisany we wniosku budynek wielomieszkaniowy (kamienica), w
    którym znajdują się lokale mieszkalne i usługowe łączy funkcję mieszkalną i usługową,
    przeznaczoną na wykonywanie działalności gospodarczej, a tym samym tylko część jego
    powierzchni spełnia funkcję mieszkaniową.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2008 r. Bank udzielił Panu i Pana żonie kredytu
    hipotecznego przeznaczonego na spłatę kredytu mieszkaniowego, który został zaciągnięty
    w 2000 r. przez Pana i Pana żonę na pokrycie części kosztów związanych z zakupem
    nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem z lokalami o przeznaczeniu
    mieszkalnym i użytkowym oraz na remont ww. nieruchomości, tj. budynku z lokalami o
    przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym.
    Wskazać należy, że w związku z uzyskaniem przez Pana przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2008 r. kredytu hipotecznego, w
    części w jakiej kwota kredytu udzielonego w 2008 r. została przeznaczona na:
    · spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2000 r. na pokrycie części kosztów
      związanych z zakupem nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem z lokalami
      o przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym – w części w jakiej spłacany kredyt dotyczył
      nabycia lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku,
    · oraz remont lokali mieszkalnych (zajmowanych w budynku mieszkalnym przez osoby
      tworzące więcej niż jedno gospodarstwo domowe, wśród których nie mniej niż jedna
      osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i
      darowizn),
    znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnia Pan
    bowiem przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania. Dochody, od których
    zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają
    opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

    Zaniechanie to nie będzie jednak miało zastosowania do tej części umorzonego długu, w
    zakresie którego kwota uzyskana w ramach kredytu zaciągniętego w 2008 r. została
    przeznaczona na:
    · spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2000 r. na pokrycie części kosztów
      związanych z zakupem nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem z lokalami
      o przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym – w części w jakiej spłacany kredyt dotyczył
      nabycia lokali użytkowych w przedmiotowym budynku,
    · oraz remont budynku przypadający na powierzchnię lokali użytkowych.
    W przywołanym wcześniej rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3 wskazano, że ilekroć w
    rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt,
    który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego
    części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu; budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę
    lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu
    mieszkalnego. Przepis § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowi, że w przypadku gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Zatem wydatkiem, o którym mowa w przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy nie będzie
    wydatek poniesiony zarówno na nabycie znajdujących się w budynku lokali użytkowych,
    jak i remont budynku przypadający na powierzchnię lokali użytkowych.
    W związku z uzyskanym przez Pana przychodem wynikającym z umorzenia zadłużenia
    dotyczącego kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r. w części w jakiej kwota z tego
    kredytu została wydatkowana na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2000 r.
    na pokrycie części kosztów związanych z zakupem nieruchomości gruntowej zabudowanej
    budynkiem z lokalami o przeznaczeniu mieszkalnym i użytkowym – w części w jakiej
    spłacany kredyt dotyczył nabycia lokali użytkowych w przedmiotowym budynku oraz
    wydatkowana na remont budynku przypadający na powierzchnię lokali użytkowych, nie
    dojdzie do zaniechania poboru podatku dochodowego. W konsekwencji, w tej części
    kwota umorzonego przez Bank kapitału i odsetek, stanowi dla Pana przychód z innych
    źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy i będzie Pan zobowiązany do opodatkowania tego
    przychodu i wykazania go w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy 2024.
    Pana stanowisko uznano w całości za nieprawidłowe, gdyż uważa Pan, że przysługuje Mu
    prawo do skorzystania ze zwolnienia od całości umorzonej przez Bank kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa

    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest sam przepis prawa.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.