Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.356.2025.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej (pełnoletni, zasiłek
pielęgnacyjny, niepełnosprawny).
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
rodzice
rodzice-władza rodzicielska
ulga-ulga prorodzinna
wykonanie (wykonywanie)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 6
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem złożonym 12 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Pani dochód z umowy o
    pracę za 2024 r. wyniósł (...) zł, a dochód Pani męża z umowy o pracę za 2024 r. wyniósł (...)
    zł. Macie Państwo na utrzymaniu małoletniego syna A ur. 17 listopada 2007 r. oraz
    pełnoletniego syna B ur. 25 września 2000 r. Syn B jest kawalerem. Mieszka sam. We
    wrześniu 2023 r. pełnoletni syn podjął pracę jako osoba niepełnosprawna z orzeczeniem o
    umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Pobiera on zasiłek pielęgnacyjny. Z tytułu
    umowy o pracę jego dochód wyniósł (...) zł i przychód z umowy zlecenia (...) zł. Jego zarobki
    nie wystarczają na utrzymanie, opłaty za mieszkanie, prąd, gaz, telefon, zakup leków,
    wizyty u lekarzy specjalistów, rehabilitację. Niezbędna jest Pani pomoc w jego utrzymaniu.
    Z tego tytułu ponosi Pani wydatki na zakup leków, wizyty u lekarzy specjalistów. Przelewa
    Pani mu środki na konto oraz daje Pani gotówkę. Miesięcznie jest to kwota rzędu ok. (...)
    tys. zł.
    Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pełnoletni syn B ur. 23 września 2000 r. otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny od 1 kwietnia
    2013 r. do 28 lutego 2025 r. na podstawie decyzji (...) oraz od 1 marca 2025 r. na
    podstawie decyzji (...) zgodnie z art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 i ust. 4, art. 20 ust. 1, ust. 2
    i ust. 3 art. 23 ust.1 i ust. 2 art. 24 ust. 2a i ust. 4, art. 26 ust. 1, art. 32 ust. 1d i ust. 2
    ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 323).
    W roku podatkowym 2024 oraz w przyszłych latach będzie otrzymywał zasiłek
    pielęgnacyjny, gdyż jest osobą niepełnosprawną i jego stan zdrowa nie ulegnie poprawie.
    Syn posiada orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane przez (...): z
    dnia 17 kwietnia 2013 r. przyznane na okres do 30 kwietnia 2014 r., z dnia 7 maja 2014 r.
    przyznane do 24 września 2016 r., z dnia 19 października 2016 r. przyznane do 31
    października 2019 r., z dnia 4 listopada 2019 r. przyznane do 31 października 2022 r., z
    dnia 9 listopada 2022 r. przyznane do 30 listopada 2024 r. oraz z dnia 5 lutego 2025 r.
    wydane przez (...) przyznane na okres do 28 lutego 2027 r. Syn B jest kawalerem. W
    stosunku do Pani, Pani męża i do Pani dzieci w 2024 r. oraz w pozostałych latach nie mają
    zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych ani
    przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6
    lipca 2016 r. o aktywacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Syn B
    nie jest i nie będzie umieszczony w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w
    rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Nie ma takiego orzeczenia sądowego.

    Syn B był i nadal pozostaje na utrzymaniu Pani i Pani męża, ponieważ nie jest w stanie
    samodzielnie się utrzymywać. Jego minimalne wynagrodzenie jakie otrzymuje ze stosunku
    pracy nie wystarcza na pokrycie wszystkich kosztów jego utrzymania, na opłaty, ubiór,
    żywność, leki, dojazd do lekarzy, opłacenie prywatnych wizyt u lekarzy specjalistów oraz
    rehabilitację. Pani wraz z mężem partycypujecie w kosztach jego utrzymania. Dostarczacie
    mu Państwo niezbędne środki do życia: żywność, leki. Otrzymuje od Was środki finansowe
    niezbędne na opłaty za mieszkanie, gaz, prąd, internet, telefon, a także na zakup żywności
    i ubioru. Zawozicie Państwo syna do lekarzy specjalistów i na rehabilitację. Opłacacie
    Państwo prywatne wizyty u lekarzy, oraz prywatne zabiegi rehabilitacyjne. Pozostaje Pani
    w związku małżeńskim od 2000 r. i nadal w nim pozostaje. Pani wraz z mężem ustaliliście,
    że z prawa do dokonania odliczenia w ramach ulgi na dwoje dzieci w 2024 r. i przyszłych
    latach będzie korzystać Pani w 100 procentach, Pani mąż nigdy nie korzystał z tej ulgi.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w zeznaniu podatkowym za 2024 r. i przyszłe lata ma Pani prawo do dokonania
    odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej na pełnoletniego syna otrzymującego jako osoba
    niepełnosprawna zasiłek pielęgnacyjny oraz dochód z tytułu wynagrodzenia z umowy o
    pracę?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie, przysługuje Pani w 2024 r. oraz w przyszłych latach prawo do ulgi
    prorodzinnej na pełnoletniego syna B, który zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymuje
    zasiłek pielęgnacyjny bez względu na jego wiek i otrzymywane dochody, w związku z
    wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, do czasu kiedy syn będzie
    w stanie samodzielnie się utrzymać.
    Stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego oparła Pani na art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) oraz art. 133 i art. 135 Kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego z dnia 25 lutego 1964 r. (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.
    ):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
          orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Natomiast, jak stanowi art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
        a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
          nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

        b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
          podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
          wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
          wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
          określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
        a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
        b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
        c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    Stosownie do art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    W myśl art. 27f ust. 2b ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Na mocy art. 27f ust. 2c ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
          całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
          przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został
          pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    W myśl art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Artykuł 26 ust. 7d ww. ustawy wskazuje, że:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
          stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
          pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
          wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z kolei art. 27f ust. 3 ww. ustawy stanowi:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Według art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
          1) odpis aktu urodzenia dziecka;
          2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
          3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą
            między rodziną zastępczą a starostą;
          4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Wedle art. 27f ust. 6 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
      dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w
      związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku
      alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
    Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
          1) małoletnie,

          2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
            (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
          3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których
            mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo
            wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
        - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
          zeznaniu podatkowym.
    Do osób o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ww. ustawy zalicza więc się dzieci:
    · pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
    · pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
      przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w
      Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie.
    Stosownie do art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
          określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
        - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
          określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023
          r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu
          roku podatkowego.
    Jak wynika z art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Na mocy art. 6 ust. 8 omawianej ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
          ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
          uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
          pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
          uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
          2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
          przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich
    ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Zgodnie z zacytowanymi wyżej przepisami ulga prorodzinna, przy spełnieniu określonych
    wymogów, przysługuje między innymi podatnikowi utrzymującemu pełnoletnie dzieci bez
    względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)

    pielęgnacyjny lub rentę socjalną, w związku z wykonywaniem ciążącego na podatniku
    obowiązku alimentacyjnego.
    Przy czym, powołany wyżej przepis art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na obowiązek przedstawienia przez podatnika dokumentów
    potwierdzających prawo do skorzystania z ulgi. Poza zaświadczeniami i oświadczeniami
    wymienia on też inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W przypadku
    pełnoletniego niepełnosprawnego dziecka należy posiadać dokumenty potwierdzające, że
    dziecko otrzymywało zasiłek pielęgnacyjny lub rentę socjalną, oraz że na podatniku ciążył
    obowiązek alimentacyjny wobec dziecka i był on wykonywany.
    Jeżeli oboje rodzice utrzymują pełnoletnie dziecko, tzn. wypełniają swoje obowiązki
    alimentacyjne, wówczas decyzję o sposobie podziału przysługującej kwoty ustawodawca
    pozostawił rodzicom, zaznaczając, że kwota ulgi na dziecko dotyczy łącznie ich obojga i
    mogą oni odliczyć ją w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
    Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.) jako:
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.
    Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo dostarczania tak
    wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.
    Z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że rodzice obowiązani są do
    świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się
    samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego
    utrzymania i wychowania. Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci
    zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych
    możliwości zobowiązanego. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie
    normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania,
    opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w
    rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność
    starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości
    zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.
    W myśl art. 129 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Obowiązek alimentacyjny obciąża zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed
      rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych - obciąża bliższych stopniem
      przed dalszymi.
    Art. 133 § 1 powołanego Kodeksu stanowi natomiast, że:
      Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie
      jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka
      wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
    W myśl art. 133 § 2 ww. Kodeksu:
      Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko
      ten, kto znajduje się w niedostatku.
    Z kolei stosownie do art. 133 § 3 ww. Kodeksu:
      Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka
      pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli
      dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

    W orzecznictwie został utrwalony pogląd, że kwestia niedostatku osoby uprawnionej do
    alimentacji musi być oceniana w sposób zindywidualizowany, poprzez porównanie czy
    posiadane przez nią środki są wystarczające na pokrycie życiowych i zdrowotnych potrzeb
    niezbędnych w jej sytuacji.
    Jak stanowi art. 135 § 1 ww. Kodeksu:
      Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb
      uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
    Przy czym stosownie do treści art. 135 § 2 ww. Kodeksu:
      Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w
      stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać
      w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie
      uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych
      zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub
      wychowania uprawnionego.
    Zatem, do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dorosłe niepełnosprawne dziecko,
    określonej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest
    zaistnienie jednocześnie dwóch warunków:
    · musi mieć miejsce wykonywanie ciążącego obowiązku alimentacyjnego,
    · musi mieć miejsce utrzymywanie.
    Jak wynika z powyższych uregulowań prawnych, uprawnionymi do skorzystania z ulgi
    prorodzinnej określonej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    przypadku dzieci pełnoletnich, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
    (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, lub do ukończenia 25. roku życia, które uczą
    się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub
    szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie,
    są podatnicy utrzymujący te dzieci, w związku z wykonywaniem przez nich, nawet
    przymusowo – zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym – ciążącego na nich
    obowiązku alimentacyjnego.
    Jak wskazano powyżej, obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których
    mowa w art. 27 ust. 6 i art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wynika wprost z przepisów ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy – art. 128 i
    następne.
    Wobec powyższego, prawo do ulgi z tytułu utrzymywania dziecka pełnoletniego jest
    uzależnione od wykonywania przez rodzica ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w zeznaniu podatkowym za 2024 r. i przyszłe lata ma Pani
    prawo skorzystać z ulgi prorodzinnej na pełnoletniego niepełnosprawnego syna.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że pozostaje Pani w związku małżeńskim od
    2000 r. i nadal w nim pozostaje. Pani i Pani mąż macie na utrzymaniu małoletniego syna
    oraz pełnoletniego syna ur. w 2000 r. Pełnoletni syn jest kawalerem. Mieszka sam. We
    wrześniu 2023 r. pełnoletni syn podjął pracę jako osoba niepełnosprawna z orzeczeniem o
    umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Pani pełnoletni syn posiada orzeczenia o
    umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane przez (...): z dnia 17 kwietnia 2013 r.
    przyznane na okres do 30 kwietnia 2014 r., z dnia 7 maja 2014 r. przyznane do 24
    września 2016 r., z dnia 19 października 2016 r. przyznane do 31 października 2019 r., z
    dnia 4 listopada 2019 r. przyznane do 31 października 2022 r., z dnia 9 listopada 2022 r.
    przyznane do 30 listopada 2024 r. oraz z dnia 5 lutego 2025 r. wydane przez (...) przyznane
    na okres do 28 lutego 2027 r. Pani pełnoletni syn pobiera zasiłek pielęgnacyjny.
    Otrzymywał On zasiłek pielęgnacyjny od 1 kwietnia 2013 r. do 28 lutego 2025 r. na
    podstawie decyzji (...) oraz od 1 marca 2025 r. na podstawie decyzji (...) zgodnie z art. 16
    ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 i ust. 4, art. 20 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 art. 23 ust.1 i ust. 2 art. 24 ust.

    2a i ust. 4, art. 26 ust. 1, art. 32 ust. 1d i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o
    świadczeniach rodzinnych. W roku podatkowym 2024 oraz w przyszłych latach będzie
    otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny, gdyż jest osobą niepełnosprawną i jego stan zdrowa nie
    ulegnie poprawie. Pełnoletni syn nie jest i nie będzie umieszczony w instytucji
    zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach
    rodzinnych. Nie ma takiego orzeczenia sądowego. Z tytułu umowy o pracę jego dochód
    wyniósł (...) zł i przychód z umowy zlecenia (...) zł. Jego zarobki nie wystarczają na
    utrzymanie, opłaty za mieszkanie, prąd, gaz, telefon, zakup leków, wizyty u lekarzy
    specjalistów, rehabilitację. Niezbędna jest Pani pomoc w jego utrzymaniu. Z tego tytułu
    ponosi Pani wydatki na zakup leków, wizyty u lekarzy specjalistów. Przelewa Pani mu
    środki na konto oraz daje Pani gotówkę. Miesięcznie jest to kwota rzędu ok. (...) tys. zł.
    Pełnoletni syn był i nadal pozostaje na utrzymaniu Pani i Pani męża, ponieważ nie jest w
    stanie samodzielnie się utrzymywać. Jego minimalne wynagrodzenie jakie otrzymuje ze
    stosunku pracy nie wystarcza na pokrycie wszystkich kosztów jego utrzymania, na opłaty,
    ubiór, żywność, leki, dojazd do lekarzy, opłacenie prywatnych wizyt u lekarzy specjalistów
    oraz rehabilitację. Pani wraz z mężem partycypujecie w kosztach jego utrzymania.
    Dostarczacie mu Państwo niezbędne środki do życia: żywność, leki. Otrzymuje od Was
    środki finansowe niezbędne na opłaty za mieszkanie, gaz, prąd, internet, telefon a także
    na zakup żywności i ubioru. Zawozicie Państwo syna do lekarzy specjalistów i na
    rehabilitację. Opłacacie Państwo prywatne wizyty u lekarzy, oraz prywatne zabiegi
    rehabilitacyjne. W stosunku do Pani, Pani męża i do Pani dzieci w 2024 r. oraz w
    pozostałych latach nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym osób fizycznych ani przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku
    tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywacji przemysłu okrętowego i
    przemysłów komplementarnych. Pani wraz z mężem ustaliliście, że z prawa do dokonania
    odliczenia w ramach ulgi na dwoje dzieci w 2024 r. i przyszłych latach będzie korzystać
    Pani w 100 procentach, Pani mąż nigdy nie korzystał z tej ulgi.
    Zatem starszy Pani syn jest dzieckiem, o którym mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dzieckiem pełnoletnim, które zgodnie z
    odrębnymi przepisami otrzymywało w 2024 r. oraz w przyszłych latach będzie
    otrzymywało, zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny.
    Jako rodzice (Pani i Pani mąż) sprawujecie Państwo piecze nad synem stosownie do art.
    27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje, że rodzicom
    wykonującym obowiązek alimentacyjny w stosunku do pełnoletniego dziecka
    pobierającego zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny przysługuje wspólnie roczna kwota ulgi.
    Ulgę tę mogą oni odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnie ustalonej przez
    rodziców proporcji. Istotne jest jednak to, aby odliczona kwota przez oboje rodziców nie
    przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego ustawą.
    Skoro w 2024 r. ciążył na Pani obowiązek alimentacyjny w stosunku do pobierającego
    zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny Pani niepełnosprawnego pełnoletniego syna i rzeczywiście
    Pani go wykonywała i utrzymywała syna oraz w latach przyszłych będzie ciążył na Pani
    obowiązek alimentacyjny w stosunku do Pani niepełnosprawnego pełnoletniego syna i
    rzeczywiście będzie Pani go wykonywała i utrzymywała syna, to wówczas w zeznaniu
    podatkowym za rok 2024 i w zeznaniach podatkowych za kolejne lata, przysługuje/będzie
    przysługiwać Pani prawo do uwzględnienia ulgi prorodzinnej w wysokości 100% na
    niepełnosprawnego pełnoletniego syna pobierającego zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny.
    W związku z powyższym, jest Pani uprawniona do skorzystania z ulgi – wynikającej z art.
    27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na pełnoletniego
    niepełnosprawnego syna pobierającego zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny za 2024 r. i lata
    przyszłe (jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa
    podatkowego w tym zakresie).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym
    stanie faktycznym.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu tutejszy Organ
    nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.