Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-732/14/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-01
Teza: Czy środki finansowe przekazywane przez męża na zaspokojenie potrzeb rodziny w rozumieniu art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego będą podlegały opodatkowaniu?
Słowa kluczowe: małżeństwo; utrzymanie; wspólność-wspólność majątkowa; środek-środek finansowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 7 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 11 września 2014 r.), uzupełnionym 14 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przelewu środków pieniężnych przez małżonka na wspólne konto małżonków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie skutków podatkowych przelewu środków pieniężnych przez małżonka na wspólne konto małżonków.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 3 listopada 2014 r. znak: IBPB II/1/415-732/14/AŻ wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 14 listopada 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni ma zamiar poślubić w 2014 r. obywatela Wielkiej Brytanii. Związek małżeński zamierza zawrzeć w Wielkiej Brytanii i następnie zgodnie z obowiązującymi przepisami zarejestrować zawarte małżeństwo w Polsce. Głównym miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni, po zawarciu małżeństwa, będzie Polska, gdzie będzie nadal rozliczała podatki od osób fizycznych według obowiązujących przepisów polskich. Przyszły mąż Wnioskodawczyni będzie na stałe zamieszkiwał w Wielkiej Brytanii, gdzie również nadal będzie rozliczał się według przepisów angielskich .

Wnioskodawczyni wraz z mężem zamierzają otworzyć wspólny rachunek bankowy w Polsce, który w zależności od okoliczności będzie użytkowany na bieżąco wspólnie lub indywidualnie przez każdego z nich.

Z uzupełnienia wniosku z 14 listopada 2014 r. wynika, że małżonkowie będą pozostawali w ustroju wspólności małżeńskiej. Środki pieniężne wpłacane przez męża Wnioskodawczyni na wspólne konto, a które Wnioskodawczyni będzie wypłacać z konta, będą objęte wspólnością majątkową małżeńską. Środki wpłacane na wspólne konto będą przeznaczone na zaspokojenie potrzeb rodziny w rozumieniu art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przekazywanie środków pieniężnych przez męża Wnioskodawczyni i korzystanie z nich przez oboje małżonków nie będzie wynikało z umowy, bowiem żadnej umowy małżonkowie nie będą zawierali.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy istnieje limit kwoty, która może być wpłacana na wspólne konto przez męża?
2.  Czy z tytułu przelewu pieniędzy na wspólne konto oraz transferu gotówki (wpłat i wypłat), będzie na małżonkach, lub na jednym z małżonków, ciążył obowiązek podatkowy w rozumieniu podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z przelewem środków pieniężnych na wspólne konto, nie będzie ciążył na niej obowiązek podatkowy tytułem podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ wpłacane przez męża środki nie są w rozumieniu przepisów podatkowych "dochodem", a służą zaspokojeniu potrzeb rodziny zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Wnioskodawczyni wskazała również, że wpłaty nie będą miały formy „darowizny”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska w zakresie skutków podatkowych wynikających dla Wnioskodawczyni z tytułu przelewu środków pieniężnych przez męża Wnioskodawczyni na wspólne konto małżonków (część pytania nr 2). W zakresie pytania nr 1 oraz pozostałej części pytania nr 2 dotyczącego skutków podatkowych wynikających dla małżonka Wnioskodawczyni, wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednakże zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów tej ustawy nie stosuje się do świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r., poz. 788 ze zm.). Stosownie do art. 27 Kodeksu oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.

Obowiązek ten – jako wynikający z przepisu powszechnie obowiązującego – powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania, orzeczenia separacji lub unieważnienia. Rodzaj i zakres potrzeb, które powinny zostać zaspokojone, zależą od uzasadnionych indywidualnych okoliczności dotyczących każdego z członków rodziny.

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami powstaje z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Natomiast art. 31 § 2 Kodeksu stanowi, że do majątku wspólnego należą w szczególności:

1.  pobrane wynagrodzenia za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków;
2.  dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków;
3.  środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków;
4.  kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585, ze zm.).

Z kolei w myśl art. 43 § 1 Kodeksu oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni ma zamiar poślubić w 2014 r. obywatela Wielkiej Brytanii. Związek małżeński zamierza zawrzeć w Wielkiej Brytanii i następnie zgodnie z obowiązującymi przepisami zarejestrować zawarte małżeństwo w Polsce. Małżonkowie będą pozostawali w ustroju wspólności małżeńskiej. Małżonkowie zamierzają otworzyć wspólny rachunek bankowy w Polsce, który w zależności od okoliczności będzie użytkowany wspólnie lub indywidualnie przez każdego z małżonków. Środki pieniężne wpłacane przez męża Wnioskodawczyni na wspólne konto, wypłacane przez Wnioskodawczynię, będą objęte wspólnością majątkową małżeńską. Środki wpłacane na wspólne konto będą przeznaczone na zaspokojenie potrzeb rodziny w rozumieniu art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przekazywanie środków pieniężnych przez męża Wnioskodawczyni i korzystanie z nich przez oboje małżonków nie będzie wynikało z umowy bowiem żadnej umowy małżonkowie nie będą zawierali.

Skoro zatem jak wskazuje Wnioskodawczyni – wpłacane przez męża na wspólne konto środki finansowe będą służyły zaspokajaniu potrzeb rodziny – w rozumieniu Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, to w niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z powołanym wyżej art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów tej ustawy nie stosuje się do świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowiecka 10, 31-512 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.