Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.174.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: cel-cele rehabilitacyjne
niepełnosprawni
niepełnosprawność
ulga-ulga rehabilitacyjna
wydatek-wydatki na rehabilitację
Zagadnienia: rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 13a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7f
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wyrokiem Sądu w 2020 r. Pani syn został ustanowiony opiekunem Pani – jako osoby (...)
    letniej, całkowicie ubezwłasnowolnionej. Jest Pani osobą niepełnosprawną, leżącą z I
    grupą inwalidztwa.
    Przebywa Pani obecnie w A w B. Za Pani pobyt pobierana jest opłata, która przekazywana
    jest bezpośrednio do Ośrodka przez ZUS z Pani emerytury.
    Pani dochód w 2024 r. wynosi około 41.000 zł brutto.
    Na Pani potrzeby syn kupuje: środki higieny osobistej (podkłady, pieluchomajtki, mokre
    chusteczki do higieny) oraz wykupuje w ośrodku, w którym Pani przebywa, dodatkową
    rehabilitację, w celu Pani uruchomienia oraz zapobiegania powstawaniu odleżyn.
    Uzupełnienie stanu faktycznego,
    Orzeczenie o stopniu Pani niepełnosprawności zostało wydane 9 stycznia 1998 r. przez
    Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnoprawności w B. Pani
    niepełnosprawność datowana jest od 1994 r.
    Decyzją ww. organu z 6 marca 2008 r. orzeczono u Pani znaczny stopień
    niepełnosprawności, który ma charakter trwały. Orzeczenie to zostało wydane na stałe.
    Okres wydania orzeczenia o niepełnosprawności: „Bezterminowo”.

    Wydatki na podkłady, pieluchomajtki, mokre chusteczki do higieny, dodatkową
    rehabilitację oraz leki uzupełniające zostały poniesione z Pani emerytury.
    Odpłatność za pobyt w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w B była regulowana przez ZUS
    z Pani emerytury, którą Pani otrzymuje po odliczeniu kosztów pobytu 13-tego dnia
    miesiąca. Pozostałe wydatki były ponoszone w miarę bieżących potrzeb.
    Pełna nazwa ośrodka, w którym Pani przebywa to: B sp. z o.o. ( C).
    Jest Pani w posiadaniu dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Są to:
    paragony (bezimienne), zaświadczenia i faktury (imienne). Dokumenty, oprócz paragonów,
    posiadają dane Pani jako kupującego oraz dane sprzedającego.
    Ww. wydatki nie zostaną sfinansowane z innych funduszy oraz nie będą zwrócone w
    jakiejkolwiek formie.
    Pytania
    1) Czy można odliczyć w zeznaniu PIT udokumentowane koszty: zakupu środków higieny
      osobistej?
    2) Czy można odliczyć w zeznaniu PIT udokumentowane koszty dodatkowej rehabilitacji?
    3) Czy można odliczyć w zeznaniu PIT udokumentowane koszty opłat za Pani pobyt w
      ZOL-u?
    4) Czy koszt zakupu środków higieny osobistej, rehabilitacji i opłaty za pobyt musi być
      udokumentowany fakturą, czy może być potwierdzony umową o usługę z Ośrodkiem
      wraz z zaświadczeniem o wysokości opłat? Ośrodek nie wydaje faktury tylko
      zaświadczenia opłaty wraz z umową.
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, może Pani odliczyć w PIT udokumentowane koszty zakupu środków higieny
    osobistej do kwoty 2280 zł. Może Pani odliczyć w PIT udokumentowane koszty dodatkowej
    rehabilitacji koniecznej z powodu znacznej niepełnosprawności (osoba leżąca oraz
    posiadająca I grupę inwalidztwa). Może Pani odliczyć w PIT udokumentowane koszty
    pobytu w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym.
    W Pani ocenie koszt zakupu środków higieny osobistej może być udokumentowany
    fakturą lub paragonem wydanym do zakupu.
    Koszty rehabilitacji oraz pobytu w ZOL mogą być udokumentowane zaświadczeniem
    wydanym przez ZOL, ponieważ ZOL nie wystawia faktur, a jedynie zaświadczenia. Do
    udokumentowania kosztu rehabilitacji może być załączona umowa wystawiona przez ZOL.
    Rozliczenie powyższych kosztów powinno być ujęte w PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe w części dotyczącej
    możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na zakup mokrych
    chusteczki do higieny oraz wydatków potwierdzonych paragonami i prawidłowe w
    pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności

      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
        1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
        potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
        2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
        niepełnosprawności;
        2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
        wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38
        ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
        specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z
        2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z
        przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch
        anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
        3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
        niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności
        życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz
        wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
        zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z
        wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
        3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
        anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
        4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
        wynikających z niepełnosprawności;
        5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
        6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
        rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
        opiekuńczym;
        6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
        inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
        niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
        uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
        6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
        7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób
        z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w
        kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
        8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
        zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
        9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
        choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
        osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

        10) opłacenie tłumacza języka migowego;
        11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
        niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
        12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo
        farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę
        pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł,
        jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować
        stale lub czasowo te leki;
        13) odpłatny przewóz:
          a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
          b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
            niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż
            wymienione w lit. a;
        14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
        osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
        niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku
        życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
        15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
          a) na turnusie rehabilitacyjnym,
          b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
          c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
          d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub
            dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
            niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa
            uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów
      podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
        nie funkcji przewodnika;
        2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego,
        3) (uchylony)
    Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób
      niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu

      Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
      Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone
      podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo
      sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica
      pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
      funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
        pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
        1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej
            egzystencji albo
          aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
          b) znaczny stopień niepełnosprawności;
        2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy albo
          b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Z cytowanych powyżej przepisów w szczególności wynika, że warunkiem odliczenia
    wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
    orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
    niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z
    tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę
    socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
    wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z opisu zdarzenia wynika m.in., że orzeczenie o stopniu Pani niepełnosprawności zostało
    wydane 9 stycznia 1998 r. przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu
    Niepełnoprawności w B. Decyzją ww. organu z 6 marca 2008 r. orzeczono u Pani znaczny
    stopień niepełnosprawności, który ma charakter trwały. Orzeczenie to zostało wydane na
    stałe.

    Skoro zatem w 2024 r. dysponowała Pani aktualnym orzeczeniem o niepełnosprawności,
    to przysługuje Pani prawo dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku
    z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w art. 26 ust.
    7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić jednak należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w
    orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom
    od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego
    podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane
    bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa
    podatkowego.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają
    jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie
    środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy
    zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w
    ramach omawianej ulgi.
    Z opisu zdarzenia wynika również, że przebywa Pani obecnie w A w B (Zakład Opiekuńczo-
    Leczniczy C). Za Pani pobyt pobierana jest opłata przekazywana bezpośrednio do Ośrodka
    przez ZUS z Pani emerytury.
    Na Pani potrzeby syn kupuje: środki higieny osobistej (podkłady, pieluchomajtki, mokre
    chusteczki do higieny) oraz wykupuje w ośrodku, w którym Pani przebywa, dodatkową
    rehabilitację, w celu uruchomienia Pani oraz zapobiegania powstawaniu odleżyn.
    Do wydatków na cele rehabilitacyjne ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 2a zaliczył zakup,
    naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów
    medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia
    12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia
    żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia
    umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem
    pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów
    anatomicznych.
    Na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego
    przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 930 ze
    zm.) – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w
    sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    500 ze zm.).
    Załącznik do tego rozporządzenia zawiera Wykaz wyrobów medycznych wydawanych na
    zlecenie. W wykazie tym nie zostały jednak wymienione mokre chusteczki do higieny.
    Zatem wydatków, które poniosła Pani na ten cel nie sposób zakwalifikować do wydatków,
    o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast w art. 26 ust. 7a pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
    czynności życiowych ustawodawca zaliczył wydatki ponoszone na pieluchomajtki, pieluchy
    anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej
    w roku podatkowym 2280 zł.
    Zatem prawidłowo udokumentowane wydatki sfinansowane z Pani środków, na zakup
    podkładów oraz pieluchomajtek uprawniają do zastosowania odliczeń w ramach ulgi

    rehabilitacyjnej, gdyż są to wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki poniesione na ten cel podlegają
    odliczeniu maksymalnie do kwoty 2280 zł.
    Mokre chusteczki do higieny nie zostały wymienione również w tym przepisie.
    Ustawodawca nie wskazał ich także w pozostałych wydatkach wymienionych w
    zamkniętym katalogu wydatków uprawniających do odliczeń w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego wydatki na zakup tych chusteczek nie podlegają odliczeniu w ramach
    ulgi rehabilitacyjnej.
    Odnosząc się do wydatków ponoszonych z Pani środków na dodatkową rehabilitację, w
    celu Pani uruchomienia oraz zapobiegania powstawaniu odleżyn wskazać należy, że w
    katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust.
    7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki
    na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak pojęcia „zabieg”,
    „rehabilitacja”, ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem ich wyjaśnienie
    w oparciu o definicje encyklopedyczne. Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i
    Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku,
    zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym. Z
    kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez
    stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia
    w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady
    wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem
    usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo,
    światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
    Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi
    rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza poniesione przez osobę
    niepełnosprawną.
    Wobec powyższego wydatki na dodatkową rehabilitację, w celu uruchomienia Pani oraz
    zapobiegania powstawaniu odleżyn można zakwalifikować do wydatków na zabiegi, o
    których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    a tym samym wydatki te uprawniają do zastosowania odliczeń w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej.
    Natomiast odnosząc się do wydatków na opłacenie Pani pobytu w Zakładzie Opiekuńczo-
    Leczniczym w B należy odnieść się do art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, w którym do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków
    związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych ustawodawca zakwalifikował
    odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji
    leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „zakład opiekuńczo-leczniczy”, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 450).
    W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne mogą polegać w
      szczególności na:
        1) udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim
        zakresem pielęgnację i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji,
        oraz zapewnianiu im produktów leczniczych i wyrobów medycznych,
        pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu

        edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych
        osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;
        2) udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim
        zakresem pielęgnację, opiekę i rehabilitację pacjentów niewymagających
        hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych potrzebnych do
        kontynuacji leczenia, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia,
        a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin
        oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach
        domowych;
        3) udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na działaniach usprawniających,
        które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia;
        4) sprawowaniu wszechstronnej opieki zdrowotnej, psychologicznej i społecznej nad
        pacjentami znajdującymi się w stanie terminalnym oraz opieki nad rodzinami
        tych pacjentów.
    Jak stanowi art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne udziela się
      w przypadku świadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1:
        1) pkt 1 - w zakładzie opiekuńczo-leczniczym;
        2) pkt 2 - w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
        3) pkt 3 - w zakładzie rehabilitacji leczniczej;
        4) pkt 4 - w hospicjum.
    Wobec powyższego wydatki ponoszone z Pani środków, potrącane przez ZUS z Pani
    emerytury i przekazywane do Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego, stanowią wydatki na cele
    rehabilitacyjne uprawniające do dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Odnosząc się do sposobu dokumentowania wydatków na cele rehabilitacyjne należy
    odnieść się do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z
    którego wynika, że wysokość wydatków na cele określone rehabilitacyjne (co do zasady),
    ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
    szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
    sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
    zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Ustawodawca nie wymaga zatem, by wydatki na cele rehabilitacyjne były potwierdzone
    fakturą VAT. Istotne jest jednak, by był to dokument imienny zawierający m.in. dane
    kupującego (w tym przypadku osoby niepełnosprawnej). Takimi dokumentami będą
    rachunki imienne, zaświadczenia potwierdzające poniesienie przez osobę
    niepełnosprawną wydatków na konkretne cele rehabilitacyjne. Natomiast wydatki
    udokumentowane paragonami, które nie są imienne nie podlegają odliczeniu w ramach
    ulgi rehabilitacyjnej.
    Z opisanego zdarzenia wynika, że jest Pani w posiadaniu dokumentów potwierdzających
    poniesione wydatki. Są to: paragony (bezimienne), zaświadczenia i faktury (imienne).
    Dokumenty, oprócz paragonów, posiadają dane Pani jako kupującego oraz dane
    sprzedającego.
    Odnosząc się do opisanego zdarzenia koszt zakupu środków higieny osobistej
    (podkładów, pieluchomajtek) – dla zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej –
    może być udokumentowany fakturą. Natomiast wydatki, których zakup udokumentowany
    został paragonem (bezimiennym) nie uprawniają do odliczeniu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej.

    Skoro Zakład Opiekuńczo-Leczniczy nie wystawia faktur VAT, to koszty rehabilitacji oraz
    Pani pobytu w ZOL mogą być również udokumentowane umową o usługę z ZOL oraz
    zaświadczeniem wydanym przez ten podmiot. Ważne by dokumenty stwierdzające
    poniesienie wydatków zawierały Pani dane – jako kupującego, dane sprzedającego, rodzaj
    zakupionej usługi oraz kwotę zapłaty.
    Reasumując, w opisanym zdarzeniu w zeznaniu rocznym (PIT) może Pani odliczyć od
    dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki przez Panią poniesione i potwierdzone
    dokumentami imiennymi, na zakup podkładów i pieluchomajtek (do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł), opłacenie pobytu w Zakładzie
    Opiekuńczo-Leczniczym oraz wydatki na dodatkową rehabilitację, w celu uruchomienia
    Pani oraz zapobiegania powstawaniu odleżyn.
    Natomiast wydatków potwierdzonych paragonami z uwagi na fakt, że nie są to dokumenty
    imienne oraz wydatków na zakup mokrych chusteczki do higieny, z uwagi, że nie zostały
    one wskazane w katalogu wydatków uprawniających do odliczeń w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej nie może Pani uwzględnić w swoim zeznaniu podatkowym (PIT).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.