Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.348.2025.2.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-15
Teza: W zakresie obowiązku wyodrębniania zysków podzielonych i
niepodzielonych w sprawozdaniu finansowym zgodnie z art.
7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: dywidendy
odliczenia
sprawozdania-sprawozdania finansowe
zyski-zysk niepodzielony
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązki podatnika wybierającego opodatkowanie
ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7aa-ust. 1-pkt 2-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7aa-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie spełnienia obowiązku wynikającego z art. 7aa w związku ze
    zmianą formy opodatkowania na ryczałt od dochodów spółek.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca, A. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (dalej:
    Wnioskodawca bądź Spółka), został wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego dnia (...) r., pod numerem KRS: (...), NIP: (...) oraz numerem REGON: (...).
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w rozumieniu art.
    3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej:
    ustawa o CIT).
    Spółka jest podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek (dalej również jako: estoński CIT),
    uregulowanym w Rozdziale 6b ustawy o CIT. Wnioskodawca spełnia warunki, o których
    mowa w art. 28j ustawy o CIT, a także nie będą zachodziły w jego przypadku przesłanki
    negatywne wykluczające ryczałt od dochodów spółek, wskazane w art. 28k i 28I ustawy
    CIT. Opodatkowanie w reżimie estońskiego CIT Wnioskodawca wybrał z początkiem 2023
    roku, bezpośrednio po zakończeniu przyjętego przez Niego roku podatkowego.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna prowadzona
    przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet (klasyfikacja PKD 2025: 47.91 Z).
    Niepodzielone zyski wypracowane w okresie przed opodatkowaniem estońskim CIT (dalej:
    zyski niepodzielone) zostały w całości przekazane, w drodze stosownej uchwały, na kapitał
    (fundusz) zapasowy. Przenosząc niepodzielone zyski na fundusz zapasowy, Wnioskodawca
    ustalił ich wartość. Spółka jest zatem w stanie na bieżąco ustalać wartość zysków
    niepodzielonych i podzielonych poprzez monitorowanie zmian w wysokości kapitału
    zapasowego.
    Spółka nie posiada niepokrytych strat sprzed podatkowania w formie estońskiego CIT.
    W sprawozdaniu finansowym za rok podatkowy poprzedzający rok opodatkowania
    ryczałtem Wnioskodawca nie dokonał wyszczególnienia zysków niepodzielonych i
    podzielonych, z uwagi na to, że sprawozdanie to dotyczyło roku podatkowego, w którym
    spółka nie była jeszcze opodatkowana ryczałtem. Decyzję o wyborze ryczałtu podjęto z
    początkiem 2023 roku. Wyodrębnienie, o którym mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o
    CIT, zostało zatem dokonane z początkiem 2023 roku, przed złożeniem zawiadomienia
    ZAW-RD.
    W związku z dokonaniem wyodrębnienia w roku 2023, zostało ono zaewidencjonowane
    dopiero w pierwszym sprawozdaniu finansowym za rok 2023, w kolumnie dotyczącej 2022
    roku oraz w kolumnie dotyczącej roku 2023. Sprawozdanie finansowe sporządzone za rok
    2024 również zawiera stosowną pozycję, w której znajdują się informacje o sumie zysków

    niepodzielonych i sumie niepokrytych strat sprzed opodatkowania ryczałtem. Dotychczas
    Wnioskodawca wpłacał wspólnikom zysk z roku 2023 (wypracowany podczas
    opodatkowania estońskim CIT) oraz zamierza wypłacić zysk wygenerowany w roku 2024.
    Wnioskodawca nie przekazywał jeszcze do podziału między wspólników zysku
    osiągniętego w okresie przed opodatkowaniem estońskim CIT. Przy dokonywaniu wypłaty
    zysku po stronie wspólnika powstaje przychód ze źródła kapitały pieniężne, a spółka
    zobowiązana jest pobrać i uiścić zryczałtowany podatek, o którym mowa w art. 30a ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    W myśl art. 30a ust. 19 ustawy o PIT możliwe jest skorzystanie z charakterystycznego
    odliczenia (w odpowiedniej części) podatku dochodowego zapłaconego przez spółkę od
    podatku wspólnika, który spółka powinna pobrać i uiścić do właściwego urzędu
    skarbowego.
    Aby więc Wnioskodawca rzetelnie mógł ustalić wartość podatku dochodowego od osób
    fizycznych, jaką winien pobrać od kwoty zysku brutto przeznaczonego na wypłatę
    wspólnikowi, wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie obejmującym
    poniższe pytania.
    Pytania
    1) Czy skutkiem podatkowym niewypełnienia obowiązku określonego w art. 7aa ust. 1
      pkt. 2 lit. a) ustawy o CIT jest brak prawa do preferencyjnego odliczenia, o którym
      mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT?
    2) Czy obowiązek, o którym mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT może zostać
      spełniony, jeżeli Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić zyski podzielone i
      niepodzielone wyłącznie na podstawie wysokości kapitału zapasowego z kolejnych lat
      podatkowych, bez formalnego wykazania ich w sprawozdaniu finansowym?
    3) Czy w celu uniknięcia sankcji związanych z brakiem prawa do korzystania z odliczenia
      zawartego w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT, poza spełnieniem warunku, o którym mowa
      w art. 7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, należy dodatkowo spełnić warunek określony w
      art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT?
    4) Czy w związku z dokonaniem wyodrębnienia zysków podzielonych i niepodzielonych w
      sprawozdaniu finansowym za rok 2023, w kolumnie dotyczącej roku 2022, obowiązek
      określony w art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT zostaje spełniony?
    5) Czy w przedstawionym stanie faktycznym spółka może zastosować pomniejszenie, o
      którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT w odniesieniu do wypłaty zysków
      wypracowanych w roku 2023 w formie dywidendy?
    6) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spółka będzie mogła zastosować
      pomniejszenie, o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT w odniesieniu do
      wypłaty zysków wypracowanych w roku 2024 w formie dywidendy?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 2 i 4 w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast w zakresie podatku dochodowego
    od osób fizycznych (pytanie nr 1, 3, 5 i 6) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy możliwe jest spełnienie warunku, o którym mowa w art. 7aa ust.
    1 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT bez formalnego wyodrębnienia zysku w sprawozdaniu
    finansowym. Wystarczająca jest faktyczna możliwość ustalenia wysokości zysku
    niepodzielonego sprzed opodatkowania ryczałtem na podstawie

    Co prawda, przepis art. 7aa ust. 7 wskazuje na konieczność wyodrębnienia zysków w
    sprawozdaniu finansowym za rok, w którym dokonano tego wyodrębnienia. Jest to jeden z
    obowiązków, które ustawodawca przewidział dla podmiotów chcących skorzystać z
    opodatkowania estońskim CIT.
    Z uwagi na to, iż jest to względnie nowy model opodatkowania, to nie ma w tym wąskim
    zakresie rozbudowanego orzecznictwa. Możemy posiłkować się jedynie bezpośrednio
    przepisami ustawy oraz wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów.
    Wyjaśnienia te wskazują na fakt, iż wyodrębnienie zysków niepodzielonych sprzed okresu
    opodatkowania ryczałtem ma na celu umożliwienie poboru podatku we właściwej
    wysokości od dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Bowiem
    dochód wypracowany przed wyborem ryczałtu, wcześniej opodatkowany, nie podlega
    ponownemu opodatkowaniu stawkami określonymi w art. 28o ust. 1 w/w ustawy. Jeżeli
    ustalenie wartości tego dochodu na moment wyboru ryczałtu nie zostałoby dokonane, to
    w oczywisty sposób niemożliwe byłoby rzetelne ustalenie wysokości podatku. Ponadto,
    niedokonanie wyodrębnienia tych dochodów skutkuje brakiem prawa do odliczenia, o
    którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT.
    Z wyjaśnień Ministerstwa Finansów Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek, s. 17
    (https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-do-ryczaltu-od-dochodow-spolek) wynika
    jasno, że: Wyodrębnienie zysków i strat jest podstawą do odliczeń przysługujących
    wspólnikom spółki opodatkowanej ryczałtem od podstawy opodatkowania ustalanej od
    otrzymanej dywidendy na gruncie ustawy o PIT. Brak takiego wyodrębnienia skutkować
    będzie brakiem uprawnienia do tych odliczeń.
    Wnioskodawca przekazał w całości niepodzielone zyski wypracowane w okresie przed
    opodatkowaniem estońskim CIT, w drodze stosownej uchwały, na kapitał (fundusz)
    zapasowy. Przenosząc niepodzielone zyski na fundusz zapasowy, Wnioskodawca ustalił
    ich wartość. Spółka jest zatem w stanie na bieżąco ustalać wartość zysków podzielonych i
    niepodzielonych poprzez monitorowanie zmian w wysokości kapitału zapasowego.
    Przy czym nieistotna, z faktycznego punktu widzenia, pozostaje konieczność
    wyodrębnienia tychże zysków w sprawozdaniu finansowym. Celem przepisu art. 7aa ust. 1
    pkt 2 ustawy o CIT nie jest nałożenie obowiązku zaewidencjonowania dokonanego
    wyodrębnienia w sprawozdaniu finansowym, tylko nałożenie obowiązku dokonania
    samego wyodrębnienia. Konieczność zaewidencjonowania do w sprawozdaniu
    finansowym jest kwestią wtórną. Przepis ten został bowiem wprowadzony w celu
    zapobieżenia nierzetelnym rozliczeniom podatkowym, poprzez konieczność ustalenia
    zysku niepodzielonego sprzed opodatkowania ryczałtem. Przy czym ustawodawca nie
    podaje sposobu dokonania tego wyodrębnienia, a jedynie miejsce, w którym
    wyodrębnienie to powinno być technicznie wykazane.
    Dopiero art. 7aa ust. 7 stanowi, że wyodrębnienie powinno zostać wykazane w
    sprawozdaniu finansowym spółki korzystającej z ryczałtu. Fakt niewyodrębnienia lub
    nieprawidłowego wyodrębnienia zysków w sprawozdaniu finansowym nie przeświadcza
    jednak o tym, że wyodrębnienie, o którym mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 2 nie zostało
    dokonane.
    W myśl cytowanego fragmentu wyjaśnień Ministerstwa Finansów, to brak wyodrębnienia
    skutkuje brakiem prawa do dokonania odliczeń w PIT. Zdaniem Wnioskodawcy nie
    powinien mieć znaczenia brak zaewidencjonowania dokonanego wyodrębnienia w
    sprawozdaniu finansowym, jeżeli jest On w stanie ustalić wartość zysków niepodzielonych
    bez wykazywania zysków niepodzielonych w sprawozdaniu.
    Z uwagi na rzeczywistą możliwość ustalenia przez Wnioskodawcę wartości zysków
    niepodzielonych sprzed opodatkowania CIT estońskim, nie powinno mieć znaczenia
    nieprawidłowe wykazanie tegoż wyodrębnienia w sprawozdaniu finansowym.

    W związku z powyższym należy stwierdzić, że przenosząc zyski niepodzielone na kapitał
    własny spółki przed wyborem ryczałtu, Wnioskodawca wypełnił obowiązek, o którym
    mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie pytania
    nr. 2, należy zatem uznać za prawidłowe.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, wyodrębnienia zysków niepodzielonych należy dokonać w
    sprawozdaniu finansowym złożonym za pierwszy rok opodatkowania ryczałtem, w
    kolumnie dotyczącej roku poprzedzającego.
    Jeżeli spółka zamierza wybrać ryczałt od dochodów spółek, czas na złożenie
    zawiadomienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, upływa z końcem
    pierwszego miesiąca, pierwszego roku podatkowego opodatkowania ryczałtem. W
    przypadku Wnioskodawcy decyzja ta zapadła w trakcie pierwszego miesiąca roku
    podatkowego, w którym spółka wybrała po raz pierwszy ryczałt.
    W związku z powyższym, ustalenia zysków niepodzielonych zgodnie z art. 7aa ust. 1 pkt 2
    spółka dokonała z początkiem roku 2023, tuż po zapadnięciu decyzji o wyborze ryczałtu.
    Wydzielenie to, mimo iż dotyczyło doku 2022 oraz lat poprzednich, to nie mogło zostać
    ujęte w sprawozdaniu finansowym za rok 2022, gdyż zostało dokonane w roku 2023.
    Z uwagi na to, że spółka nie miała możliwości dokonania wyodrębnienia bezpośrednio w
    sprawozdaniu finansowym za rok 2022, zrobiła to niezwłocznie w roku 2023, jednak
    zgodnie ze stanem na koniec 2022 roku.
    Przepis art. 7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT mówi jedynie o tym, że wyodrębnienie ma zostać
    dokonane na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Zatem wyodrębnienie ma odpowiadać
    wartość niepodzielonych zysków z 31 grudnia 2022 roku, jednak nic nie stoi na
    przeszkodzie, żeby zostało dokonane w 2023 roku.
    Natomiast art. 7aa ust. 7 stanowi o tym, że wyodrębnienie to należy wykazywać w
    sprawozdaniu finansowym od roku, w którym dokonano tego wyodrębnienia, czyli w
    rzeczonym przypadku, od roku 2023.
    W związku z powyższym, dokonanie wyodrębnienia w sprawozdaniu finansowym za rok
    2023, w kolumnie dotyczącej roku 2022 jest zdaniem Wnioskodawcy wystarczające do
    uznania, że został spełniony warunek, o którym mowa w art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się tylko do sprawy będącej przedmiotem
    wniosku Państwa (zapytań) w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Inne
    kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nr 2 i 4 nie
    mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 7aa ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      1. Podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest
      obowiązany na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok
      opodatkowania tym ryczałtem:
      1) sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz
      podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów
      spółek oraz

      2) wyodrębnić w kapitale własnym spółki na ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:
      a) kwotę zysków niepodzielonych i kwotę zysków podzielonych odniesione na
      kapitały, wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania
      ryczałtem od dochodów spółek oraz
      b) kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok
      opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    Na mocy art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT:
      Podatnik i jego następcy prawni są obowiązani wykazywać wyodrębnienie zysków i
      strat, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniach finansowych sporządzanych
      zgodnie z przepisami o rachunkowości w okresie od roku, w którym dokonano tego
      wyodrębnienia, do roku, w którym wypłacone zostały te zyski lub pokryte zostały te
      straty.
    Z powyższych przepisów wynika zatem obowiązek wyodrębnienia na ostatni dzień roku
    podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem w kapitale
    własnym spółki kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych,
    wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem.
    Wyodrębnienie to powinno znaleźć odzwierciedlenie w sprawozdaniu finansowym
    sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości.
    Dokonanie ewidencyjnych wyodrębnień w kapitale własnym kwoty zysków
    niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych, które odniesiono na kapitały, a zostały
    wypracowane w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od
    dochodów spółek oraz kwoty niepokrytych strat, które zostały poniesione w latach
    poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, na ostatni
    dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania estońskim CIT,
    ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozliczenia w systemie ryczałtu od dochodów
    spółek.
    Państwa wątpliwości przedstawione we wniosku dotyczą spełnienia obowiązku
    wynikającego z art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, w sytuacji gdy Spółka jest w stanie
    wyodrębnić zyski podzielone i niepodzielone wyłącznie na podstawie wysokości kapitału
    zapasowego z kolejnych lat podatkowych, bez formalnego wykazania ich w sprawozdaniu
    finansowym.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że podatnik przed przystąpieniem
    do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek ma obowiązek dokonania
    ewidencyjnych wyodrębnień w kapitale własnym na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania tym ryczałtem w tym celu wyodrębnia w
    kapitale własnym:
        kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych, które odniesiono na
        kapitały, a zostały wypracowane w latach poprzedzających pierwszy rok
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, oraz
        kwoty niepokrytych strat, które zostały poniesione w latach poprzedzających
        pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    Wyodrębnienie zysków i strat powinno być wykazywane w sprawozdaniach finansowych
    sporządzanych przez podatnika i jego następców prawnych, zgodnie z przepisami o
    rachunkowości w okresie od roku, w którym dokonano tego wyodrębnienia, do roku, w
    którym wypłacone zostały te zyski lub pokryte zostały te straty (por. art. 7aa ust. 7 ustawy
    o CIT).

    Jak wynika z art. 28d ustawy o CIT:
      1. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w
      niniejszym rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg
      rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów
      o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:
      1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego
      podatku oraz
      2) w kapitale własnym:
      a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na
      kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz
      b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.
      2. Podatnik i jego następca prawny są obowiązani wykazywać wyodrębnienie w
      kapitale własnym zysków lub strat, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniu
      finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty
      tych zysków lub pokrycia tych strat.
    Powyższy przepis wskazuje na to, że podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów
    spółek jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania
    sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób
    zapewniający prawidłowe określenie wysokości zysku (straty) netto, podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku. Podatnik ten został zobligowany również
    do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na
    podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie
    wyodrębnionych w kapitale własnym kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków
    podzielonych, które odniesiono na kapitały, a które zostały wypracowane w latach
    opodatkowania ryczałtem, a także kwoty niepokrytych strat, które podatnik poniósł w
    latach opodatkowania ryczałtem. Wyodrębnienie zysków i strat jest niezbędne w celu
    kontroli prawidłowości rozliczeń w systemie ryczałtu od dochodów spółek i może zostać
    opisane w sposób bardziej szczegółowy w informacji dodatkowej stanowiącej element
    sprawozdania finansowego.
    W przypadku gdy podatnik posiada niepodzielone zyski oraz niepokryte straty z lat
    poprzedzających pierwszy rok stosowania ryczałtu, a w okresie tego opodatkowania
    dokona podziału zysku (wypłaty dywidendy), wówczas dla celów ustalenia dochodu do
    opodatkowania konieczne jest sprecyzowanie, które zyski (z którego okresu) są lub zostały
    podzielone.
    W związku z tym przepisy podatkowe zobowiązują podatnika podejmującego decyzję o
    opodatkowaniu ryczałtem (i jego następców prawnych) do wyodrębniania w
    sprawozdaniach finansowych sporządzanych zgodnie z przepisami o rachunkowości - w
    kapitale własnym - kwoty zysków i strat wypracowanych w okresie przed przystąpieniem
    do ryczałtu od dochodów spółek (tj. zysków niepodzielonych i podzielonych, które zostały
    odniesione na kapitały rezerwowe oraz niepokrytych strat, w okresie opodatkowania na
    zasadach ogólnych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
    Obowiązek ten występuje aż do roku całkowitej wypłaty tych zysków lub pokrycia strat,
    również w sytuacji, gdy te kategorie finansowe zostaną przejęte w wyniku restrukturyzacji
    podmiotów przez następców prawnych (por. art. 7aa ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy o CIT).
    Z wniosku wynika, że wraz z początkiem 2023 roku Spółka wybrała opodatkowanie
    ryczałtem od dochodów spółek. Niepodzielone zyski wypracowane w okresie
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zostały w całości przekazane w drodze
    stosownej uchwały na kapitał (fundusz) zapasowy. Przenosząc niepodzielone zyski na
    fundusz zapasowy, Spółka ustaliła ich wartość. Spółka jest zatem w stanie na bieżąco
    ustalać wartość zysków niepodzielonych i podzielonych poprzez monitorowanie zmian w
    wysokości kapitału zapasowego. Spółka nie posiada niepokrytych strat sprzed

    opodatkowania w formie estońskiego CIT. W sprawozdaniu finansowym za rok podatkowy
    poprzedzający rok opodatkowania ryczałtem Spółka nie dokonała wyszczególnienia
    zysków niepodzielonych i podzielonych, z uwagi na to, że sprawozdanie to dotyczyło roku
    podatkowego, w którym spółka nie była jeszcze opodatkowana ryczałtem. Wyodrębnienie,
    o którym mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, zostało zatem dokonane z początkiem
    2023 roku. W związku z dokonaniem wyodrębnienia w roku 2023, zostało ono
    zaewidencjonowane dopiero w pierwszym sprawozdaniu finansowym za rok 2023, w
    kolumnie dotyczącej 2022 roku oraz w kolumnie dotyczącej 2023 rok.
    W świetle powyższego, stwierdzić należy, że brak wyodrębnienia zysków podzielonych i
    niepodzielonych bez formalnego ich wykazania w sprawozdaniu finansowym powoduje,
    że warunek, o którym mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT nie może zostać uznany
    za spełniony. Z tego przepisu jasno wynikają obowiązki podatnika chcącego zmienić formę
    opodatkowania na ryczałt od dochodów spółek. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka
    będzie w stanie ustalić wartość zysków niepodzielonych bez wykazywania ich w
    sprawozdaniu.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało
    uznać za nieprawidłowe.
    Ponadto powzięli Państwo wątpliwości dotyczące spełnienia obowiązku wynikającego z
    art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT w związku z dokonaniem przez Spółkę wyodrębnienia zysków
    podzielonych i niepodzielonych w sprawozdaniu finansowym za rok 2023 r., w kolumnie
    dotyczącej 2022 roku.
    Odpowiadając na Państwa wątpliwości, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 . poz. 120 ze zm., dalej: „uor”).
    I tak, zgodnie z art. 45 ust. 1 uor:
      Sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o
      którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio, z
      zastrzeżeniem ust. 1a-1ba, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku
      finansowego, określone w rozdziale 4.
    Natomiast w myśl art. 54 ust. 1 uor:
      Jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego
      zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny
      wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie
      kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona
      odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich
      zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie
      finansowe dotyczy, oraz powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to
      bada lub zbadał. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie powodują
      zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie wyjaśnienia
      zamieszcza się w informacji dodatkowej.
    Jak już wskazano powyżej wyodrębnienie zysków i strat powinno być wykazywane w
    sprawozdaniach finansowych sporządzanych przez podatnika i jego następców prawnych,
    zgodnie z przepisami o rachunkowości w okresie od roku, w którym dokonano tego
    wyodrębnienia, do roku, w którym wypłacone zostały te zyski lub pokryte zostały te straty.
    W konsekwencji, w opisanej sytuacji spółka podejmując decyzję o przejściu na
    opodatkowanie ryczałtem od 2023 roku była zobowiązana do wyodrębnienia w kapitale
    własnym na ostatni dzień 2022 roku w sprawozdaniu za 2022 rok kwoty zysków
    niepodzielonych i podzielonych, wypracowanych przed 2023 rokiem. Z wniosku wynika
    natomiast, że w sprawozdaniu finansowym za 2022 rok spółka nie dokonała ww.
    wyodrębnienia, wobec czego nie zostały spełnione obowiązki wynikające z przywołanych
    przepisów art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 7aa ust. 7 ustawy CIT. Nie ma przy tym
    znaczenia, że - jak wskazano w opisie sprawy - spółka jest w stanie na bieżąco ustalać

    wartość zysków niepodzielonych i podzielonych poprzez monitorowanie zmian w
    wysokości kapitału zapasowego. Na wypełnienie omawianych obowiązków bez wpływu
    pozostaje również okoliczność, iż stosowne wyodrębnienie zostanie uwzględnione w
    sprawozdaniu za 2023 rok w kolumnie dotyczącej 2022 roku. Nie można zatem również
    zgodzić się z wnioskodawcą, że spełnienie warunku określonego w art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit.
    a ustawy CIT możliwe jest bez formalnego wyodrębnienia zysku w sprawozdaniu
    finansowym i wystarczająca jest w tym przypadku faktyczna możliwość ustalenia
    wysokości zysku niepodzielonego sprzed opodatkowania ryczałtem.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia do projektu ustawy
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw z dnia 28 listopada 2020 r. (druk nr 643) wprowadzającej od 2021 roku do porządku
    prawnego powołane przepisy, gdzie wskazano, że podatnik dokonujący wyboru
    opodatkowania ryczałtem: (...) powinien ustalić sumę niepodzielonych w latach ubiegłych
    zysków, kwotę zysków podzielonych odniesioną na kapitały oraz niepokrytych strat. W tym
    zakresie projekt przewiduje również obowiązek wyodrębnienia tych zysków i strat w
    bilansie, w kapitale własnym. Wyodrębnienie to podatnik będzie miał obowiązek
    wykazywać w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z ustawą o
    rachunkowości do roku całkowitej wypłaty tych zysków lub pokrycia tych strat.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 w kwestii
    dotyczącej spełnienia obowiązku wynikającego z art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT w związku z
    dokonaniem przez Spółkę wyodrębnienia zysków podzielonych i niepodzielonych w
    sprawozdaniu finansowym za rok 2023 r., w kolumnie dotyczącej 2022 roku - jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego
        w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.