Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.513.2025.2.SH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: 1. Ustalenie,czy czynsz dzierżawny opłacany przez Spółkę z
tytułu dzierżawy gruntu, na którym ma być realizowana
inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej,
może zostać zaliczony do kosztu wytworzenia środka trwałego
do czasu zakończenia inwestycji i oddania jej do użytkowania
na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
dochodowym od osób prawnych, zwiększając wartość
początkową zadania, od której Spółka będzie mogła
dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów
uzyskania przychodów.
2. Ustalenie, czy Spółka, która w okresie realizacji inwestycji w
farmę fotowoltaiczną ponosi opłaty z tytułu podatku od
nieruchomości oraz podatku rolnego — może zaliczyć te
wydatki bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w
rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
osób prawnych, bez konieczności zwiększania wartości
początkowej środka trwałego.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
czynsz
dzierżawa
inwestycje
koszt-koszt wytworzenia
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-podatek od nieruchomości
podatek-podatek rolny
wartość-wartość początkowa-wartość początkowa
środka trwałego
wydatek
1

środek-środek trwały-własny środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
związane ze składnikami majątku
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1-lit. b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16c-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z
    29 października 2025 r. (data wpływu 4 listopada 2025 r.).

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której 100% udziałów
    posiada Miasto A. Spółka dzierżawi od Gminy Miejskiej A. nieruchomości gruntowe w celu
    realizacji inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej. Grunty te pozostają
    własnością gminy, natomiast Spółka korzysta z nich na podstawie odpłatnej umowy
    dzierżawy zawartej (...) 2023 r. Umowa została zawarta na (...) lat. Są to działki: nr
    ewidencyjny (...) o powierzchni (...) ha i nr (...) o powierzchni (...) ha położonych w B. (...)
    oraz działkę ewid. nr (...) o powierzchni (...) położoną w B. (...) .
    Z tytułu dzierżawy tych gruntów Spółka ponosi dwa obowiązki podatkowe:
    1. uiszcza czynsz dzierżawny, który ujmuje jako składnik kosztu wytworzenia inwestycji, tj.
    wartości początkowej środka trwałego,
    2. uiszcza podatek od nieruchomości oraz podatek rolny od dzierżawionych działek.
    Zadanie inwestycyjne nie zostało jeszcze zakończone i oddane do używania.
    Spółka nie ujmuje podatku od nieruchomości ani podatku rolnego w wartości początkowej
    środka trwałego, tylko zalicza te kwoty bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.
    W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 29 października 2025 r., doprecyzowując opis
    sprawy i odpowiadając na zadane pytania wskazali Państwo m.in., że:
    - C. Sp. z o.o. , której 100 % udziałów posiada Miasto A. wydzierżawiła od Miasta A. grunty
    w celu realizacji inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej. Umowa
    dzierżawy została zawarta (...) 2023 r. Umowa została zawarta na (...) lat do dnia (...) (...) r.
    Są to działki: nr ewidencyjny (...) o powierzchni (...) ha i nr (...) o powierzchni (...) ha
    położonych w B., (...) oraz działkę ewid. nr (...) o powierzchni (...) położoną w B. (...).
    - Spółka planuje na tych dzierżawionych działkach zrealizować zadanie inwestycyjne
    polegające na budowie (posadowieniu) farmy fotowoltaicznej. Dzierżawa gruntów była
    niezbędna, aby Spółka mogła wykazać prawo do gruntu, na którym postawiona będzie
    inwestycja, aby móc ubiegać się o środki zewnętrzne jak również mieć podstawę do
    przygotowania dokumentacji projektowych, technicznych, niezbędnych pozwoleń,
    ekspertyz.
    Na dzień składania wniosku nie wyłoniono żadnego wykonawcy oraz nie przystąpiono do
    zadań budowlanych.
    Spółka na wydzierżawionym aktualnie gruncie będzie realizowała inwestycję polegającą na
    budowie farmy fotowoltaicznej we własnym zakresie. Art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych mówi, że za wartość początkową środków
    trwałych uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.
    Spółka planuje zlecić część budowlaną farmy fotowoltaicznej, firmie zewnętrznej po
    uzyskaniu wszelkich niezbędnych planów, pozwoleń, środków zewnętrznych.
    - Farma fotowoltaiczna po zakończeniu jej budowy będzie stanowić środek trwały Spółki.
    Podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku od nieruchomości i podatku rolnego jest
    spółka C. Sp. z o.o.
    W podpisanej umowie dzierżawy nr (...) z dnia (...) 2023 r. w § 6 zapisane jest cyt.:
    „1. W związku z dzierżawą nieruchomości, o której mowa w § 1 niniejszej umowy,
    Dzierżawca zobowiązuje się do ponoszenia opłat publiczno-prawnych, w tym podatku
    rolnego i podatku od nieruchomości.
    2. Koszty związane z wyłączeniem gruntu z produkcji rolnej ponosi Dzierżawca.”;
    gdzie § 1 brzmi: „Wydzierżawiający oświadcza, że jest właścicielem nieruchomości,
    obejmujących:

    - działki ewid. (...) o pow. (...) ha i nr (...) o pow. (...) ha, (...), dla których Sąd Rejonowy w B.
    prowadzi księgę wieczystą nr (...),
    - działkę ewid. Nr (...) o pow. (...) ha, (...), dla której Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę
    wieczystą nr (...)”.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4a (winno być: art. 3 ust. 1) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o
    podatkach i opłatach lokalnych ze zmianami cyt. „Podatnikami podatku od nieruchomości
    są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające
    osobowości prawnej, będące:
    1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;
    2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;
    3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
    4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części,
    stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli
    posiadanie:
    a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub
    z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali
    mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,
    b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2”.
    Spółka jest zobowiązana do zapłaty podatku od nieruchomości i podatku rolnego,
    ponieważ Stroną umowy jest jednostka samorządu terytorialnego.
    - Z umowy dzierżawy nr (...) z (...) 2023 r. nie wynika, że Spółka C. jest zobowiązana do
    zwrotu kosztów poniesionych przez Wydzierżawiającego (Miasto A.), tj. kosztów
    poniesionych na podatek od nieruchomości i podatek rolny.
    - Na pytanie zawarte w wezwaniu: „Czy Strony umowy dzierżawy, o której mowa we
    wniosku, zawarły w umowie informację dotyczącą, kto jest odpowiedzialny za ponoszenie
    kosztów podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego?, odpowiedzieli Państwo: Tak,
    zawarły taką informację. W § 6 Umowy jest zapis, że Dzierżawca (C. sp. z o.o.) zobowiązuje
    się do ponoszenia opłat publiczno-prawnych, w tym podatku rolnego i podatku od
    nieruchomości.
    - Spółka nie posiada informacji czy wysokość podatku od nieruchomości i podatku rolnego
    została wkalkulowana w cenę czynszu za dzierżawę nieruchomości.
    - Nie ma zwrotu podatku od nieruchomości i podatku rolnego, nie ma takich zapisów w
    umowie dzierżawy z (...) 2023 r. Spółka płaci podatek ponieważ jest podatnikiem podatku
    zgodnie z Ustawą o podatkach i opłatach lokalnych.
    - C. sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) w dniu (...) 2023 r. zawarło umowę dzierżawy gruntów, na
    których planowana jest budowa instalacji fotowoltaicznej. Zawarcie umowy dzierżawy było
    niezbędne, aby Spółka mogła:
      wykazać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
      opracować dokumentację projektową i techniczną niezbędną do realizacji inwestycji,
      ubiegać się o dofinansowanie zewnętrzne (środki krajowe lub unijne),
      w dalszym etapie - zrealizować inwestycję polegającą na budowie farmy
      fotowoltaicznej i prowadzić działalność w zakresie produkcji i sprzedaży energii
      elektrycznej do przedsiębiorstwa energetycznego.
    W związku z zawartą umową Spółka ponosi:
    - czynsz dzierżawny na rzecz właściciela gruntów - Miasta A.,

    - podatek od nieruchomości,
    - podatek rolny.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.),
    „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1”.
    - Analiza związku przyczynowo-skutkowego:
    a) Czynsz dzierżawny
    Wydatki na czynsz dzierżawny gruntu pozostają w bezpośrednim związku z przyszłymi
    przychodami z działalności gospodarczej.
    Dzierżawa gruntów stanowi warunek konieczny dla realizacji inwestycji w farmę
    fotowoltaiczną. Bez posiadania tytułu prawnego do gruntu Spółka nie mogłaby:
      przygotować dokumentacji projektowej,
      uzyskać decyzji administracyjnych,
      rozpocząć budowy,
      a w konsekwencji - prowadzić działalności w zakresie produkcji i sprzedaży energii
      elektrycznej.
    Czynsz dzierżawny ponoszony jest w celu osiągnięcia przychodów z planowanej
    działalności wytwórczej i spełnia przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
    b) Podatek od nieruchomości i podatek rolny
    Podatek od nieruchomości i podatek rolny jest obowiązkowym świadczeniem
    publicznoprawnym związanym z posiadaniem nieruchomości w przypadku Spółki-
    gruntowej wykorzystywanej w działalności gospodarczej. Wydatki te mają charakter
    pośredni - nie przekładają się wprost na wielkość przychodów, ale są niezbędne dla
    zachowania źródła przychodów, ponieważ umożliwiają utrzymanie prawa do
    nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej.
    Ponoszone wydatki są racjonalne, celowe i gospodarczo uzasadnione ponieważ stanowią
    element procesu inwestycyjnego, są niezbędne dla uzyskania wszystkich formalnych i
    prawnych podstaw do rozpoczęcia działalności wytwórczej, umożliwiają zachowanie
    prawa do nieruchomości oraz zapewniają ciągłość przygotowania inwestycji.
    Wszystkie wskazane wydatki służą więc osiągnięciu lub zabezpieczeniu źródła
    przychodów, co oznacza, że spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania
    przychodów.
    Pytania
    1. Czy czynsz dzierżawny opłacany przez Spółkę z tytułu dzierżawy gruntu, na którym ma
      być realizowana inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej, może zostać
      zaliczony do kosztu wytworzenia środka trwałego do czasu zakończenia inwestycji i
      oddania jej do użytkowania na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych, zwiększając wartość początkową zadania, od której
      Spółka będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów
      uzyskania przychodów? (Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z
      29 października 2025 r.)
    2. Czy Spółka, która w okresie realizacji inwestycji w farmę fotowoltaiczną ponosi opłaty z
      tytułu podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego — może zaliczyć te wydatki
      bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o

      podatku dochodowym od osób prawnych, bez konieczności zwiększania wartości
      początkowej środka trwałego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Stanowisko do pytania Nr 1 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 29
    października 2025 r.
    Spółka uważa, że czynsz dzierżawny płacony za grunt dzierżawiony od Miasta A. , na
    którym będzie realizowana inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej,
    stanowi koszt wytworzenia środka trwałego do dnia oddania go do użytkowania, o którym
    mowa w art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Czynsz dzierżawny, jako koszt bezpośrednio związany z dostępem do gruntu niezbędnego
    do realizacji inwestycji, jest kosztem funkcjonalnie powiązanym z budową farmy
    fotowoltaicznej. Czynsz ten powinien stanowić koszt wytworzenia środka trwałego (do
    czasu zakończenia inwestycji i oddania jej do użytkowania) zwiększając jego wartość
    początkową, od której Spółka będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych i
    zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno podatek od nieruchomości, jak i podatek rolny,
    opłacane przez Spółkę w okresie budowy farmy fotowoltaicznej, mogą być zaliczane
    bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wyłączonych w art. 16 ust. 1. Ani podatek od
    nieruchomości, ani podatek rolny nie są ujęte w katalogu kosztów niestanowiących
    kosztów uzyskania przychodów - zatem co do zasady mogą być kwalifikowane jako koszty
    uzyskania przychodów.
    Spółka dzierżawi grunty, które są niezbędne do realizacji inwestycji - czyli do budowy
    farmy fotowoltaicznej, która w przyszłości będzie generować przychody z działalności
    gospodarczej. Oba podatki są więc kosztami funkcjonalnie powiązanymi z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Ich ponoszenie wynika wprost z przepisów prawa oraz
    zawartej umowy dzierżawy.
    Jednocześnie, grunty pozostają własnością Miasta i nie będą ujmowane w ewidencji
    środków trwałych Spółki. Dlatego podatki związane z tymi gruntami nie mogą zwiększać
    wartości początkowej farmy fotowoltaicznej jako środka trwałego - nie wpływają bowiem
    na techniczne lub użytkowe cechy budowanej instalacji.
    Wydatki te mają charakter ogólny (pośredni) i powinny być ujmowane na bieżąco w
    kosztach podatkowych, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Taka praktyka znajduje również potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    dotyczących podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego ponoszonych przez
    dzierżawców terenów pod inwestycje. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie
    w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez organy podatkowe m.in.:
      interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 października
      2013 r., Znak: ILPB3/423-337/13-2/KS, w której organ potwierdził, że podatek od
      nieruchomości oraz podatek rolny mogą być traktowane jako koszty pośrednie i
      rozpoznawane w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 22 czerwca
      2010 r., Znak: ITPB3/423-134c/10/AW, gdzie organ uznał, że podatek od

      nieruchomości związany z działalnością gospodarczą może być zaliczony do kosztów
      pośrednich i rozliczony podatkowo na bieżąco,
      interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 9 listopada 2018 r., Znak: 0113-KDIPT2-
      1.4011. 499.2018.1.KO, odnosząca się do podatku rolnego oraz opłaty za wyłączenie
      gruntów z produkcji rolnej - organ potwierdził, że opłaty te mogą być zaliczone do
      kosztów uzyskania przychodów.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zarówno: podatek od nieruchomości, jak i podatek
    rolny, ponoszone w związku z dzierżawą gruntów przeznaczonych pod budowę farmy
    fotowoltaicznej, mogą być zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, bez
    konieczności zwiększania wartości początkowej środka trwałego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,

    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
      wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części -
      wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    W zależności od rodzaju wydatku, wydatki poniesione przez podatnika mogą być zaliczane
    do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio, albo poprzez odpisy amortyzacyjne od
    wartości początkowej środka trwałego.
    Jak wynika bowiem z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania::
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Przy czym, stosownie do art. 16c ust. 1 ustawy o CIT:
      amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie
      koszt wytworzenia.
    Ze wskazanych wyżej przepisów wynika zatem, że w przypadku wytworzenia składnika
    majątku, który spełnia warunki do uznania go za środek trwały, jego wartość początkową,
    od której dokonywane będą odpisy amortyzacyjne ustala się według kosztu jego
    wytworzenia.
    Zgodnie natomiast z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,

      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT katalog wydatków, które stanowią o wartości
    początkowej wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie
    tylko literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość
    początkową środka trwałego, stanowią element kalkulacji tej wartości. Z tego powodu
    wszystkie koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego,
    stanowią składnik wartości początkowej tego środka trwałego.
    Z wyżej przytoczonych regulacji ustawowych wynika zatem, iż decydujące znaczenie dla
    zaliczenia określonego wydatku do wydatków stanowiących koszt wytworzenia środka
    trwałego (inwestycji w obcym środku trwałym) ma możliwość powiązania danego wydatku
    z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym. Wszelkie wydatki pozostające w związku z
    wytworzeniem środka trwałego (inwestycji w obcym środku trwałym) mają wpływ na jego
    koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej, od której dokonuje
    się następnie odpisów amortyzacyjnych.
    Ad 1
    Państwa wątpliwości określone pytaniem nr 1 dotyczą ustalenia, czy czynsz dzierżawny
    opłacany przez Spółkę z tytułu dzierżawy gruntu, na którym ma być realizowana
    inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej, może zostać zaliczony do kosztu
    wytworzenia środka trwałego do czasu zakończenia inwestycji i oddania jej do
    użytkowania na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, zwiększając wartość początkową zadania, od której Spółka będzie mogła
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że możliwość powiązania danego wydatku z
    konkretnym środkiem trwałym ma decydujące znaczenie dla jego właściwej kwalifikacji.
    Wydatek taki może być poniesiony nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego
    w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do
    wytworzenia środka trwałego.
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z etapem projektowania farmy
    fotowoltaicznej. W tym celu Spółka ponosi wydatki na czynsz dzierżawny.
    Dzierżawa gruntów, o której mowa w opisie sprawy nie służy ogólnej działalności Państwa
    Spółki, lecz realizacji konkretnej inwestycji budowlanej. Do poniesienia czynszu
    dzierżawnego nie doszłoby gdyby Spółka nie realizowała inwestycji polegającej na
    budowie farmy fotowoltaicznej, tj. gdyby nie wytwarzała środka trwałego. W związku z
    powyższym nie zalicza się kosztów z nią związanych do kosztów ogólnych zarządu, czy
    pozostałych kosztów operacyjnych, gdyż nie ma wątpliwości, że ww. koszty nie powstałby,
    gdyby Spółka nie wytworzyła środka trwałego w postaci instalacji fotowoltaicznej.
    W celu prawidłowego, na gruncie podatkowym, rozliczenia wydatków kreujących wartość
    środka trwałego, decydujące znaczenie ma moment zakończenia inwestycji i przekazanie
    tego środka do używania. Wydatki poniesione do dnia przekazania wytworzonego środka
    trwałego powiększają jego wartość początkową. Wydatki poniesione po tym dniu,
    stanowią koszt na tzw. zasadach ogólnych.
    Podsumowując wykładnię przepisów dotyczących ustalenia wartości początkowej środków
    trwałych należy stwierdzić, że do jej elementów należy zaliczać te koszty, które są
    powiązane z inwestycją, której efektem będzie wytworzenie amortyzowanego środka
    trwałego, przy czym katalog wydatków dających się przyporządkować do danego
    przedsięwzięcia ma charakter otwarty. Wydatki takie stanowią element procesu

    wytwarzania składników majątku podatnika i mają wpływ na koszt wytworzenia środka
    trwałego. Bez tych wydatków nie powstałyby środek trwały. Wydatki na wytworzenie
    środka trwałego nie zostałyby natomiast poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o jego
    wytworzeniu. Zaliczony do wartości początkowej koszt czynszu dzierżawnego poniesiony
    do dnia oddania środka trwałego do używania może zostać zatem zaliczony do kosztu
    wytworzenia środka trwałego (wartości początkowej farmy fotowoltaicznej). Wydatek ten
    nie stanowi bowiem kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych
    kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych.
    Jak wynika z wniosku zadanie inwestycyjne polegające na budowie farmy fotowoltaicznej
    nie zostało jeszcze przez Państwa zakończone, a farma fotowoltaiczna oddana do
    używania. Jesteście bowiem Państwo na etapie planowania inwestycji.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że koszty czynszu dzierżawnego
    wynikające z umowy dzierżawy gruntów zawartej z Gminą związane są bezpośrednio z
    realizacją inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej. Zatem skoro
    inwestycja nie została jeszcze zakończona i oddana do użytkowania, to poniesione do dnia
    przekazania inwestycji do użytkowania koszty czynszu dzierżawnego są objęte zakresem
    przedmiotowym cytowanego wyżej art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych. Zatem płacony czynsz stanowi koszt wytworzenia środków trwałych
    zwiększając ich wartość początkową, od której będziecie Państwo mogli (po oddaniu
    środków trwałych do używania), dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości
    początkowej tych środków i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów.
    Reasumując, czynsz dzierżawny płacony przez Spółkę za grunt dzierżawiony od Miasta A.,
    na którym będzie realizowana inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej,
    stanowi koszt wytworzenia środka trwałego do dnia oddania go do użytkowania, o którym
    mowa w art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy czynsz dzierżawny
    opłacany przez Spółkę z tytułu dzierżawy gruntu, na którym ma być realizowana
    inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej, może zostać zaliczony do kosztu
    wytworzenia środka trwałego do czasu zakończenia inwestycji i oddania jej do
    użytkowania na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, zwiększając wartość początkową zadania, od której Spółka będzie mogła
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów,
    uznano za prawidłowe.
    Ad 2
    W kwestii objętej pytaniem nr 2, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka, która
    w okresie realizacji inwestycji w farmę fotowoltaiczną ponosi opłaty z tytułu podatku od
    nieruchomości oraz podatku rolnego — może zaliczyć te wydatki bezpośrednio do
    kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, bez konieczności zwiększania wartości początkowej
    środka trwałego.
    Odnosząc się do powołanego na wstępie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazać należy, że do
    kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te
    bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo
    udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów
    uzyskania przychodów.
    Wskazać należy, że podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów,
    winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że
    poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że
    wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

    Z opisu sprawy wynika, że z tytułu dzierżawy gruntów, o których mowa we wniosku Spółka
    na mocy zawartej umowy zobowiązana jest również ponosić wydatki tytułem podatku od
    nieruchomości oraz podatku rolnego.
    Spółka nie ujmuje podatku od nieruchomości ani podatku rolnego w wartości początkowej
    środka trwałego, tylko zalicza te kwoty bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.
    W tym miejscu wskazać, ze zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o
    podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 707 ze zm.):
      podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki
      organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:
      1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;
      2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;
      3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
      4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich
      części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
      terytorialnego, jeżeli posiadanie:
      a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Krajowym Ośrodkiem Wsparcia
      Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne
      lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,
      b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.
    W myśl natomiast art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1344):
      Podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki
      organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:
      1) właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;
      2) posiadaczami samoistnymi gruntów;
      3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
      4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
      a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia
      Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, a także jeżeli dotyczy nieruchomości
      znajdujących się w Zasobie, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o
      Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2025 r. poz. 834), albo
      b) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład Zasobu
      Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych; w
      tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Krajowego
      Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i Lasów Państwowych.
    Obowiązek uiszczania podatku od nieruchomości lub podatku rolnego jest więc związany
    z posiadaniem odpowiedniego, określonego w ustawie władztwa/tytułu prawnego do
    nieruchomości/gruntu i jest uiszczany niezależne od sposobu wykorzystania
    nieruchomości.
    Podatki te nie są tyko płacone przez właściciela gruntu, ale właściciel ten może scedować
    obowiązek płacenia tych podatków na inne podmioty.
    W przedmiotowej sprawie, podatek od nieruchomości i podatek rolny uiszczany przez
    Spółkę od dzierżawionych działek jest obowiązkowym świadczeniem publicznoprawnym
    związanym z posiadaniem prawa do nieruchomości gruntowych wykorzystywanych w
    działalności gospodarczej na podstawie zawartej umowy dzierżawy. Wydatki te mają

    zatem charakter pośredni, nie przekładają się wprost na wielkość przychodów osiąganych
    przez Spółkę, ale są niezbędne dla zachowania źródła przychodów, ponieważ umożliwiają
    utrzymanie prawa do nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej.
    Jednocześnie nie są bezpośrednio związane z prowadzoną inwestycją budowlaną.
    Ponoszone wydatki są racjonalne, celowe i gospodarczo uzasadnione ponieważ są
    niezbędne dla uzyskania wszystkich formalnych i prawnych podstaw do rozpoczęcia
    działalności wytwórczej, umożliwiają zachowanie prawa do nieruchomości oraz
    zapewniają ciągłość przygotowania inwestycji. Wszystkie wskazane wydatki służą
    osiągnięciu lub zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki.
    Tym samym, mając na względzie powyższe, w ocenie organu, prawidłowo
    udokumentowane wydatki, zarówno z tytułu podatku od nieruchomości, jak i podatku
    rolnego, opłacane przez Spółkę zarówno przed jak i w okresie budowy farmy
    fotowoltaicznej, mogą zostać zaliczone przez Państwa bezpośrednio do kosztów uzyskania
    przychodów. Wydatki z tego tytułu nie będą przy tym stanowiły elementu kalkulacji
    wartości początkowej planowanej Inwestycji. Spełnione bowiem zostaną przesłanki
    wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – przedmiotowe wydatki będą pozostawały
    bowiem w związku przyczynowo-skutkowym z całokształtem działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy i osiąganymi przychodami z tej działalności.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.