Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-47/12/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-25
Teza: Czy interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowa?
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku; dzieci i młodzież; fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09 stycznia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 19 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 14 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 06 marca 2012 r. znak: IBPB II/1/415-47/12/BJ wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 14 marca 2012 r.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka działa w oparciu o Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy, w którym w Dziale IX została opisana działalność socjalna.

Art. 101 Dz. IX stanowi, że „Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1994 r. Nr 43, poz. 163 ze zm.) strony ustalają, że w Spółce nie tworzy się zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jednak świadczenia socjalne nie będą niższe, niż przewiduje ustawa.

Natomiast art. 103 Dz. IX stanowi, że „Spółka zobowiązuje się do założenia odrębnego konta w zakładowym wykazie kont, przeznaczonego na tzw. cele socjalne…”, czyli funduszu na cele socjalno-bytowe.

Z funduszu socjalnego-bytowego finansowanie są m. in. dopłaty do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży do 18 lat.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18:

1.  z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra – niezależnie od ich wysokości,
2.  z innych źródeł – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Wnioskodawca nie pobiera od pracowników podatku dochodowego od dopłat do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży do 18 lat.

W piśmie, które wpłynęło w dniu 14 marca 2012 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że żadne przepisy nie zobowiązują pracodawcy nietworzącego zakładowego funduszu świadczeń socjalnych do zakładania odrębnego rachunku dla środków przeznaczonych na cele funduszu socjalno-bytowego. W Spółce jest tylko utworzone odrębne konto w zakładowym wykazie kont, z którego to realizowane są wypłaty na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Cele i ogólne zasady wydatkowania środków z tego konta określone są także w Dziale IX „Działalność socjalna” ZUZP, z którego wyciąg dołączono do wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowa?

Zdaniem Wnioskodawcy, fundusz socjalno-bytowy - odrębne konto w zakładowym wykazie kont przeznaczone, na tzw. cele socjalne spełnia warunki art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie finansowane z niego dopłaty do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych. Tak więc Spółka nie pobierając zaliczek na podatek dochodowy postępuje w sposób prawidłowy.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki z tego konta są wolne od podatku dochodowego, niezależnie od ich wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

1.  z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
2.  z innych źródeł - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł;

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   wypoczynek powinien być zorganizowany,
*   organizatorem wypoczynku musi być podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
*   wypoczynek powinien przybrać formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych,
*   dopłata powinna dotyczyć dzieci i młodzieży uczestniczącej w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.

Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane m. in. z funduszu socjalnego lub zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) Fundusz (zakładowy fundusz świadczeń socjalnych) tworzą, z zastrzeżeniem ust. 2, pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.

W myśl art. 3b ww. ustawy u pracodawców, o których mowa w ust. 3, zatrudniających co najmniej 20 pracowników, objętych układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawie nietworzenia Funduszu i niewypłacania świadczenia urlopowego zawiera się w układzie zbiorowym pracy (…).

Stosownie do art. 4 ust. 1 cyt. ustawy u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.

Z wniosku wynika, że Spółka (Wnioskodawca) działa w oparciu o Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy, w którym w Dziale IX została opisana działalność socjalna. Art. 101 Dz. IX stanowi, że „Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych strony ustalają, że w Spółce nie tworzy się zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jednak świadczenia socjalne nie będą niższe, niż przewiduje ustawa. Natomiast art. 103 Dz. IX stanowi, że „Spółka zobowiązuje się do założenia odrębnego konta w zakładowym wykazie kont, przeznaczonego na tzw. cele socjalne…”, czyli funduszu na cele socjalno-bytowe. Z funduszu socjalno-bytowego finansowanie są m. in. dopłaty do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży do 18 lat.

Wnioskodawca uważa, iż wydatki z tego konta są wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od ich wysokości.

Zarówno powołany wyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy jak również inne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „fundusz socjalny”. W orzecznictwie podatkowym zasadą jest, że w sytuacji, gdy w prawie podatkowym termin użyty w przepisach nie jest bliżej określony to wykładnia takiego pojęcia winna odbywać przy zastosowaniu wykładni językowej lub zgodnie ze znaczeniem jakie ma ono w języku potocznym.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego, „fundusz” to pieniądze zgromadzone z przeznaczeniem na określony cel; „fundusz socjalny” to fundusz, z którego wypłacane są w przedsiębiorstwie zapomogi, zwroty za wczasy itp.

Stosownie do art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.

Podstawową zasadą w ich tworzeniu jest to, by postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie były mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. Na mocy art. 9 Kodeksu pracy te wewnątrzzakładowe akty zostały uznane za źródło prawa pracy obowiązujące u konkretnego pracodawcy.

Dla oceny przedmiotowego zwolnienia istotna jest okoliczność, iż zakładowy układ zbiorowy pracy stanowi źródło prawa pracy, do którego przestrzegania przedsiębiorcy są zobligowani. W niniejszej sprawie Wnioskodawca na podstawie Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dokonuje dopłat do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży ze specjalnie utworzonego odrębnego konta przeznaczonego na tzw. cele socjalne, czyli funduszu na cele socjalno-bytowe.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej uregulowania prawne należy więc przyjąć, iż dopłaty do wypoczynku dzieci i młodzieży do 18 lat otrzymane na podstawie Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy, wypłacane z funduszu socjalno-bytowego (konta utworzonego do gromadzenia środków na tzw. cele socjalne), korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w tym przepisie.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.