Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.20.2019.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-16
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
Słowa kluczowe: mieszkanie; nieruchomości; spadek; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2019 r. (data wpływu 21 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu osiągniętego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2019 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 18 września 2019 r. na podstawie repertorium A nr \`(...)\`, sporządzonym w kancelarii notarialnej notariuszy \`(...)\`, Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży mieszkania znajdującego się w \`(...)\`, przy ulicy \`(...)\` Mieszkanie to Wnioskodawczyni nabyła w spadku po zmarłym w dniu 26 stycznia 2014 r. \`(...)\` po oraz zmarłej w dniu 17 listopada 2018 r. \`(...)\` Spadek po \`(...)\` nabyła na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w \`(...)\`, sygn. akt \`(...)\` z dnia 22 kwietnia 2015 r. Natomiast, spadek po \`(...)\` nabyła na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w \`(...)\`, sygn. akt \`(...)\`. z dnia 23 lipca 2019 r. Wnioskodawczyni jest jedynym spadkobiercą po zmarłych \`(...)\` i \`(...)\` Podatek od nabycia spadku po \`(...)\` (był to mąż babci) został zapłacony, natomiast z podatku od nabycia spadku po \`(...)\` (babci) została zwolniona. Na potwierdzenie Wnioskodawczyni dołączyła kserokopie zaświadczeń wydanych przez Urząd Skarbowy w \`(...)\` Spadkodawca - \`(...)\` zgodnie z zaświadczeniem ze spółdzielni mieszkaniowej „\`(...)\`” z dnia 3 września 2019 r. posiadał lokal mieszkaniowy w \`(...)\`.. przy ulicy \`(...)\`.. na zasadzie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego od dnia 7 kwietnia 1981 r. Na podstawie przydziału z dnia 23 listopada 1999 r. powyższy lokal uzyskał status spółdzielczego własnościowego prawa i przysługiwał w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej \`(...)\` i\`(...)\`. . W dniu 17 grudnia 2013 r. na podstawie repertorium A nr\`(...)\`.., została ustanowiona odrębna własność dla lokalu mieszkalnego przy ul\`(...)\`\`(...)\` Została założona księga wieczysta o numerze\`(...)\`\`(...)\` Zgodnie z powyższymi informacjami i na podstawie przedstawionych dokumentów wynika, że spadkodawcy \`(...)\`. i \`(...)\`. byli właścicielami powyższej nieruchomości od dnia 23 listopada 1999 r., tj. dłużej niż okres 5 lat.

W załączeniu Wnioskodawczyni przedstawiła kserokopie następujących dokumentów:

1.  Kserokopię aktu zgonu pani\`(...)\`.. ;
2.  Kserokopię aktu zgonu pana\`(...)\`.. ;
3.  Kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w\`(...)\`.. , sygn. akt .. z dnia 23 lipca 2019 r.;
4.  Kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w\`(...)\`.. , sygn. \`(...)\`.. z dnia 22 kwietnia 2015 r.;
5.  Kserokopię aktu notarialnego repertorium A nr \`(...)\`.. z dnia 18 września 2019 r. dot. sprzedaży lokalu mieszkalnego znajdującego się w \`(...)\`\`(...)\` przy ul\`(...)\`..;
6.  Kserokopię zaświadczenia z administracji mieszkaniowej „\`(...)\`” z dnia 3 września 2019 r.;
7.  Kserokopię zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w \`(...)\`.. o zapłaconym podatku od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia po\`(...)\`.. ;
8.  Kserokopię zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w \`(...)\`\`(...)\` o zwolnieniu od podatku pod spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia po\`(...)\`. .

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni jest zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej i rozliczenia powyższej sprzedaży? Czy zostanie wobec Niej zastosowane zwolnienie od podatku na podstawie nowelizacji z 2019 r. ustawy o podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości (z uwagi na fakt, że spadkodawcy byli właścicielami wskazanej nieruchomości od dnia 23 listopada 1999 r., czyli dłużej niż okres 5 lat), a także czy w jakikolwiek sposób musi o tym fakcie informować Urząd Skarbowy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z faktem, że spadkodawca \`(...)\`.. posiadał lokal mieszkaniowy w \`(...)\`\`(...)\`..przy ulicy \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`.. na zasadzie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego od dnia 7 kwietnia 1981 r., które na podstawie przydziału z dnia 23 listopada 1999 r. uzyskało status spółdzielczego własnościowego prawa i przysługiwało w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` i\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. , czyli spadkodawcom uważa, że nie powinna zgłaszać, ani składać deklaracji podatkowej i rozliczać powyższej sprzedaży. Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości spadkodawcy byli pełnoprawnymi właścicielami wskazanej nieruchomości od listopada 1999 r. Spadek po zmarłym \`(...)\`.. otrzymała w kwietniu 2015 r. (tj. 16 lat od nabycia nieruchomości), natomiast spadek po zmarłej \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` nabyła w lipcu 2019 r. (tj. 20 lat od nabycia nieruchomości). Nieruchomość została sprzedana we wrześniu 2019 r. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni uważa, że zostały spełnione przesłanki, na podstawie których powinna zostać zwolniona z płacenia podatku od sprzedaży nieruchomości otrzymanej w drodze spadku, gdyż okres w którym spadkodawcy byli właścicielami był dłuższy niż 5 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przepis ten rozstrzyga zatem, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku, pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 18 września 2019 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży mieszkania. Mieszkanie to Wnioskodawczyni nabyła w spadku po zmarłym w dniu 26 stycznia 2014 r. \`(...)\`\`(...)\` oraz zmarłej w dniu 17 listopada 2018 r\`(...)\`\`(...)\`. . Wnioskodawczyni jest jedynym spadkobiercą po ww. zmarłych. Spadkodawca - \`(...)\`\`(...)\` zgodnie z zaświadczeniem ze spółdzielni mieszkaniowej z dnia 3 września 2019 r. posiadał lokal mieszkaniowy na zasadzie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego od dnia 7 kwietnia 1981 r. Na podstawie przydziału z dnia 23 listopada 1999 r. powyższy lokal uzyskał status spółdzielczego własnościowego prawa i przysługiwał w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej \`(...)\`.. i\`(...)\`.. . Spadkodawcy byli właścicielami powyższej nieruchomości od dnia 23 listopada 1999 r., tj. dłużej niż okres 5 lat.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845), przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać osobie, na rzecz której ustanowione jest prawo, lokal mieszkalny do używania, a osoba ta zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być ustanowione na rzecz członka spółdzielni albo członka spółdzielni i jego małżonka. Wskazać należy, że w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.

Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego w żadnym wypadku nie ma więc charakteru własnościowego. Prawa tego nie można nabyć, można je jedynie ustanowić. Osoba posiadająca takie prawo jest jedynie osobą uprawnioną do używania lokalu jako najemca, nie jest natomiast jego właścicielem.

W konsekwencji, ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest nabyciem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków – spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa,
2.  spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Z przepisu tego wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek przenieść własność lokalu na rzecz członka spółdzielni. Nabycie prawa własności następuje zatem dopiero z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność.

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej Kodeksu Cywilnego Własność i inne prawa rzeczowe.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność w formie aktu notarialnego jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania lokalem mieszkalnym. Tak więc, na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia lokalu mieszkalnego należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Ponadto, zważywszy na fakt, że nieruchomość została nabyta przez spadkodawców w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej należy odnieść się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r., poz. 2086).

I tak, zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że datą nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego przez spadkodawców był 1999 r., kiedy to nabyli oni w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształcone następnie w prawo własności.

Zatem, w niniejszej sprawie 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od końca 1999 r., w którym doszło do nabycia lokalu mieszkalnego przez spadkodawców do ich majątku wspólnego i upłynął z dniem 31 grudnia 2004 r.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że dokonane w dniu 18 września 2019 r. odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nabytego przez Wnioskodawczynię w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ jego odpłatne zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. W konsekwencji, na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty 19% podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w danym roku podatkowym (PIT-39).

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie organ podatkowy wydając interpretację indywidualną przepisów prawa opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w……………….., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.