Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-949/14/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-17
Teza: Czy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą może do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć wydatki poniesione na czynsze z tyt. najmu samochodu osobowego?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 22 sierpnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej całości wydatków wynikających z zawartej umowy najmu samochodu osobowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej całości wydatków wynikających z zawartej umowy najmu samochodu osobowego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na potrzeb prowadzonej działalności gospodarcze (Indywidualnej Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej), Wnioskodawca używa samochod osobowy marki Opel Insignia, pozyskany na podstawie umowy zawartej 23 maja 2014 r., (trzyletni najem samochodu osobowego). Wydatki ponoszone z tytułu używania tego samochodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodaca zalicza do kosztów uzyskania przychodów w części nieprzekraczającej kwoty wynikającej z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu ustalonej na podstawie ewidencji tego przebiegu oraz stawki za kilometr przebiegu określonej w odrębnych przepisach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy czynsz inicjalny oraz czynsz miesięczny płacony przez Wnioskodawcę, za najem długoterminowy samochodu, jest w całości kosztem podatkowym i nie stanowi kosztu używania rozliczanego na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynsz inicjalny i czynsz miesięczny za najem samochodu służącego do prowadzonej działalności jest wydatkiem ponoszonym na uzyskanie tytułu prawnego umożliwiającego używanie samochodu i nie powinien być kwalifikowany do kosztów jego używania. Natomiast do kosztów używania należą wszelkie wydatki związane z eksploatacją samochodu, a więc koszty wykorzystania i posługiwania się tym pojazdem (paliwo, materiały eksploatacyjne, opłaty za przejazdy i parkowanie itp.).

Na potwierzenie przedstawionego stanowiska Wnioskodawca powołal wyrok NSA z 17 października 2012 r. sygn. akt II FSK 467/11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

*   celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
*   wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Przytoczony wyżej przepis odnosi się wyłącznie do limitowania kosztów eksploatacji samochodu osobowego, przeznaczonego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a więc nie dotyczy wydatków poniesionych przez przedsiębiorcę z tytułu uiszczanych czynszów wynikających z zawartej umowy najmu tego samochodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w ramach, której korzysta z wynajmowanego samochodu osobowego. Wydatki ponoszone z tytułu używania tego samochodu, zalicza do kosztów uzyskania przychodów, ustalanych w sposób stosowny do art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (a więc rozlicza je tzw. kilometrówką).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydatki z tytułu najmu samochodu osobowego (czynsz inicjalny, czynsze miesięczne), używanego dla potrzeb działalności gospodarczej, nie są ograniczone limitem określonym w tym przepisie. Przedmiotowe wydatki nie mieszczą się bowiem w kategorii wydatków, o których mowa w ww. art. 23 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy. Wydatki związane z używaniem samochodu osobowego, to koszty posługiwania się tym samochodem, wykorzystywania go. Koszty te nie obejmują więc kosztów związanych z uzyskaniem możliwości używania takiego samochodu. Oznacza to, że do kosztów używania wynajętego samochodu osobowego dla potrzeb działalności gospodarczej zaliczane są wszelkiego rodzaju wydatki eksploatacyjne. Wydatkami o charakterze eksploatacyjnym nie są wydatki poniesione z tytułu czynszu najmu samochodu osobowego dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem są to wydatki na uzyskanie samego tytułu prawnego umożliwiającego używanie samochodu, a zatem są kategorią odrębną od kosztów eksploatacji samochodu.

W związku z tym, Wnioskodawca może w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki poniesione tytułem czynszu najmu, zgodnie z zawartą umową najmu samochodu osobowego.

Natomiast udokumentowane wydatki związane z eksploatacją ww. samochodu, mogą podlegać zaliczeniu do kosztów podatkowych, tylko do wysokości nieprzekraczającej kwoty wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu (ustalonego w oparciu o prowadzoną ewidencję) oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie zauważyć należy, że niniejszą interpretację indywidualną wydano na gruncie stanu faktycznego, z którego jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca użytkuje wskazany we wniosku samochód osobowy na podstawie zawartej umowy najmu. Jednocześnie z wniosku nie wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę leasingu, lub umowę uznawaną za umowę leasingu, której zawarcie mogłoby rodzić odmienne skutki podatkowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.