Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.178.2019.1.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-21
Teza: Czy zwolnieniem o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest objęty - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia podatkowego - całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej, jeśli spełnia ona łącznie poniższe przesłanki: -mieści się w kodach PKWiU wskazanych w Decyzji, -jest prowadzona na terenie (działkach) wskazanym w Decyzji?
Słowa kluczowe: decyzja; inwestycje-wydatki inwestycyjne; limit; moment; wydatek; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 kwietnia 2019 r. (data wpływu do tut. Organu 24 kwietnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest objęty - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia podatkowego - całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2019 r., wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest objęty - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia podatkowego - całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Grupa X jest światowym liderem w produkcji wyrobów węglowych i grafitowych dla przemysłu produkcji aluminium i żelaza oraz innych procesów hutniczych. W Polsce, w ramach Grupy X działalność prowadzi Sp. z o.o., która posiada aktualnie 2 zakłady produkcyjne - zakład w R. i zakład w N. Podstawowym obszarem działalności Spółki jest produkcja wyrobów z uszlachetnianego węgla i grafitu.

W związku z rozwojem działalności Spółki, w 31 stycznia 2019 r. uzyskała ona Decyzję o wsparciu nr X/2019 (dalej: „Decyzja”) wydaną na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1162, dalej: „Ustawa PSI”). Zgodnie z Decyzją, Spółka uprawniona jest do pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) działalności wchodzącej w zakres kodów Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. z 2015 r., poz. 1676; dalej: „PKWiU”), wymienionych w Decyzji, prowadzonej na terenie działek objętych Decyzją.

Inwestycja, w związku z którą wydana została Decyzja, dotyczy dywersyfikacji produkcji zakładu w R., w którym Spółka prowadzi już aktualnie działalność gospodarczą, w przeważającej części zbieżną z zakresem działalności objętej Decyzją.

Inwestycja realizowana jest na terenie zakładu w R. od 1 lutego 2019 r., natomiast jej zakończenie planowane jest na 30 czerwca 2021 r.

Zgodnie z warunkami określonymi Decyzją, Spółka zobowiązana jest do:

*   poniesienia na terenie realizacji inwestycji kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, w rozumieniu § 4 oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowej inwestycji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1713, dalej: „Rozporządzenie PSI”), o łącznej wartości co najmniej 175 000 000,00 zł w terminie od dnia wydania Decyzji do dnia 30 czerwca 2021 r.,
*   zwiększenia dotychczasowego zatrudnienia kształtującego się na poziomie 319,92 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty poprzez zatrudnienie po dniu wydania decyzji, na terenie realizacji nowej inwestycji, co najmniej 24 pracowników w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. i utrzymanie zatrudnienia na terenie realizacji nowej inwestycji co najmniej 343,92 pracowników w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r.;
*   zakończenia realizacji nowej inwestycji w terminie do 30 czerwca 2021 r.

Ponadto, Decyzja określa również maksymalny poziom kosztów kwalifikowanych w następujący sposób:

*   w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji o których mowa w § 8 ust. 7 Rozporządzenia PSI wyniesie 227 500 000,00 zł.
*   w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia PSI do obliczenia maksymalnej wysokości dwuletnich kosztów pracy przyjmuje się koszty pracy 31 nowo zatrudnionych pracowników.

Decyzja przyznana Wnioskodawcy obejmuje działalność w zakresie określonym w następujących pozycjach PKWiU:

1.  23.20 - Produkcja wyrobów ogniotrwałych,
2.  23.99 - Pozostałe wyroby z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowane,
3.  27.90 - Produkcja pozostałego sprzętu elektrycznego,
4.  38.11.5 - Odpady inne niż niebezpieczne, nadające się do recyklingu.

Jak wskazano powyżej, na moment aplikowania o wydanie Decyzji, jak również obecnie, Spółka prowadzi na terenie objętym Decyzją działalność w przeważającej części zbieżną z zakresem działalności scharakteryzowanej kodami PKWiU wskazanymi w Decyzji. W związku z tą działalnością Spółka uzyskuje na bieżąco przychody oraz ponosi koszty ich uzyskania.

Poza realizowaną obecnie inwestycją, Spółka rozważa także kolejne inwestycje związane z rozbudową zakładu w R. lub N., w związku z którymi zakłada ubieganie się o decyzję o wsparciu. W związku z poziomem złożoności realizowanych tam procesów produkcyjnych, założeniem Spółki jest, iż również w przypadku kolejnych inwestycji, nową / nowymi decyzjami o wsparciu również objęty byłby cały teren, odpowiednio zakładu w R. lub w N.

W związku z realizowaną aktualnie inwestycją, według warunków określonych Decyzją oraz przysługującym w przyszłości na jej podstawie zwolnieniem z CIT, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowego podejścia w kwestii określenia zakresu jej działalności prowadzonej na terenie określonym w Decyzji i mieszczącej się w zakresie kodów PKWiU w niej wymienionych, podlegającego zwolnieniu z CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zwolnieniem o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest objęty - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia podatkowego - całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej, jeśli spełnia ona łącznie poniższe przesłanki:

*   mieści się w kodach PKWiU wskazanych w Decyzji,
*   jest prowadzona na terenie (działkach) wskazanym w Decyzji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnieniem z CIT - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia - winien być objęty całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej mieszczącej się w zakresie kodów PKWiU wymienionych w Decyzji i prowadzonej na terenie (działkach) wskazanym w Decyzji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 Ustawy PSI, jako nową inwestycję należy rozumieć (\`(...)\`) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego przedsiębiorstwa, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa, z wyłączeniem przedsiębiorstwa, wobec którego wszczęte zostało postępowanie upadłościowe lub został złożony wniosek do sądu o ogłoszenie upadłości (dalej: „Nowa Inwestycja”).

Realizowana przez Spółkę inwestycja polega na dywersyfikacji produkcji poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych, niemniej wchodzących w zakres tej samej klasyfikacji PKWiU, co działalność prowadzona dotychczas w zakładzie w R.

Zgodnie z art. 3 Ustawy PSI, wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. (…).

Mające zastosowanie w przypadku Spółki przepisy Ustawy CIT wskazują natomiast w art. 17 ust.1 pkt 34a, że wolne od podatku są: (\`(...)\`) dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1162), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Ust. 4 przywołanego artykułu wskazuje dodatkowo, iż: Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Powyżej wskazana regulacja przewiduje zatem jedynie dwa warunki, których spełnienie jest konieczne dla celów uznania, że osiągnięty dochód może korzystać z dostępnego dla przedsiębiorcy limitu zwolnienia podatkowego - musi to być dochód:

1.  pochodzący z działalności określonej kodami PKWiU wskazanymi w Decyzji oraz
2.  osiągnięty w wyniku działalności zlokalizowanej fizycznie na terenie określonym w Decyzji.

Tylko w takim wypadku, zgodnie z przytoczoną zasadą ogólną, możliwe będzie zwolnienie dochodu osiąganego przez uprawniony podmiot na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że w ramach realizowanej inwestycji, Spółka planuje uzyskiwanie dochodów z działalności gospodarczej określonej w Decyzji w oparciu o kody PKWiU oraz na terenie wskazanym w Decyzji. Należy zaznaczyć, że działalność prowadzona w następstwie realizacji nowej inwestycji wpisywać się będzie w większości w te same kody klasyfikacji PKWiU, co dotychczasowa działalność, zatem przeważająca część działalności prowadzonej aktualnie w zakładzie w R. jest zbieżna z działalnością określoną kodami PKWiU w Decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zwolnienia z CIT całości dochodu generowanego z działalności gospodarczej prowadzonej w zakładzie w R., w zakresie kodów PKWiU wymienionych w Decyzji.

W przypadku osiągnięcia dochodu, który nie będzie się kwalifikował pod określone w Decyzji kody PKWiU lub będzie osiągany poza terenem określonym w Decyzji, nie będzie on dochodem zwolnionym w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34a, a co za tym idzie będzie to działalność opodatkowana CIT. W takim wypadku Spółka dokona odrębnej kalkulacji dochodu z działalności zwolnionej i opodatkowanej (w tym, w przypadku działalności prowadzonej poza terenem określonym w Decyzji, dokona wyodrębnienia organizacyjnego w myśl art. 17 ust. 6a Ustawy CIT), a tym samym przyporządkuje przychody i koszty do każdej z ww. działalności.

Na poparcie powyższego stanowiska, Spółka przedstawia poniżej przykłady interpretacji wydanych w zbliżonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w oparciu o przepisy Ustawy PSI oraz Rozporządzenia PSI:

*   interpretacja indywidualna z 7 marca 2019 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.618.2018.2.MD), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził stanowisko wnioskodawcy poprzez stwierdzenie, że: Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, stwierdzić należy, że skoro Spółka, w której Wnioskodawczym jest wspólnikiem, na podstawie ustawy o wspieraniu nowych inwestycji uzyska Decyzję uprawniającą do korzystania z pomocy publicznej, polegającej na zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, to przy założeniu, że Spółka spełni warunki wskazane w Decyzji, zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie podlegał cały dochód Wnioskodawczym z działalności Spółki wykazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do wysokości limitu przyznanej pomocy publicznej. Jakkolwiek przytoczona interpretacja indywidualna opiera się na przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1991 r., nr 80, poz. 350 z późn. zm.; dalej: „Ustawa PIT”), mając na uwadze identyczne brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT i art. 21 ust. 1 pkt 63b Ustawy PIT, interpretacja obu powyższych norm prawnych winna być zbieżna.
*   interpretacja indywidualna z 7 lutego 2019 r. (sygn. 0114-KDIP2-3.4010.288.2018.1.MS), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy podnoszącego, że: treść przepisów związanych ze zwolnieniem podatkowym przewidzianym dla dochodów z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, jak również sposób rozliczania pomocy publicznej określony w przepisach wskazują na to, że zwolnieniem podatkowym, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jest objęty całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej, określonej w Decyzji, prowadzonej na Terenie wskazanym w Decyzji (z zastrzeżeniem dostępności odpowiedniego limitu zwolnienia).

Dodatkowo, Wnioskodawca zwraca uwagę na utrwaloną praktykę organów podatkowych wskazującą warunki zwolnienia z podatku dochodowego całego dochodu osiąganego przez przedsiębiorcę w związku z realizowaną nową inwestycją, a która dotyczy funkcjonującego jeszcze obecnie systemu udzielania zwolnień z podatku dochodowego wprowadzonego Ustawą z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 1994 r., nr 123, poz. 600 z późn. zm.; dalej: „Ustawa SSE”).

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż system zwolnień podatkowych wprowadzony Ustawą PSI ma docelowo zastąpić funkcjonujący jeszcze obecnie system zwolnień funkcjonujący na podstawie Ustawy SSE. Biorąc pod uwagę ten sam charakter pomocy udzielanej przedsiębiorcom na podstawie ww. ustaw, warto również podkreślić, że przepisy Ustawy PSI w dużej części opierają się na przepisach Ustawy SSE oraz ukształtowanej praktyce jej stosowania. W związku z powyższym, niejednokrotnie przepisy Ustawy SSE czy Rozporządzenia SSE mają swoje bliźniacze odzwierciedlenie w przepisach Ustawy PSI oraz Rozporządzania PSI. Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, można wprost przyjąć, że interpretacje organów podatkowych odnośnie odpowiednich przepisów Ustawy SSE oraz aktów wykonawczych do Ustawy SSE (o ile nie zostały one w Ustawie PSI lub Rozporządzeniu PSI sformułowane w inny sposób), można przytoczyć na uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

W związku z tym, w dalszej części uzasadnienia Wnioskodawca przytacza argumenty oraz linię orzeczniczą i interpretacyjną odnoszącą się do zagadnienia będącego przedmiotem niniejszego wniosku w ramach regulacji odnoszących się do SSE. Zagadnienie to było w przeszłości przedmiotem licznych interpretacji indywidualnych, z których wynika, iż zwolnienie podatkowe ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT w ramach dostępnego limitu, będzie miało zastosowanie do całości dochodu podatnika osiąganego z działalności prowadzonej na terenie SSE i wpisującego się w określone w zezwoleniu kody statystyczne PKWiU.

W powyższym kontekście, potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy można odnaleźć m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych organów podatkowych:

*   w interpretacji indywidualnej z 13 stycznia 2014 r. (sygn. ITPB3/423-496/13/MK), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę, należy wskazać, że inwestycja polegająca na rozbudowie istniejącego zakładu produkcyjnego jest realizowana na działce Wnioskodawcy objętej statusem Strefy, a zakres prowadzonej w tej rozbudowanej części budynku działalności gospodarczej mieścić się będzie w zakresie przedmiotowym posiadanego Zezwolenia. W konsekwencji, jeżeli po zrealizowaniu inwestycji polegającej na rozbudowie na terenie Strefy istniejącego zakładu produkcyjnego. Spółka będzie prowadziła przy jego wykorzystaniu działalność gospodarczą wskazaną w treści Zezwolenia oraz będzie dysponować limitem dostępnej pomocy publicznej, brak będzie formalnych przeszkód do zwolnienia od p.d.o.p. uzyskiwanych z tej działalności dochodów. Tym samym, dochody uzyskiwane z całej działalności gospodarczej Spółki objętej Zezwoleniem i prowadzonej na terenie SSE, w tym również z działalności prowadzonej przy wykorzystaniu rozbudowanej części zakładu produkcyjnego wzniesionego na terenie Strefy, będą podlegały zwolnieniu od p.d.o.p.
*   w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2012 r. (sygn. IBPBI/2/423-650/12/SD) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, iż: Jak wynika z powołanych wcześniej przepisów prawa możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych uzależniona jest od tego czy dochód został uzyskany z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz od tego czy działalność generująca ten dochód objęta została zezwoleniem. Istotnym jest także to, aby wielkość dochodu zwolnionego nie przekroczyła dopuszczalnego limitu pomocy ustalonego dla przedsiębiorcy. Bez wpływu na możliwość skorzystania ze zwolnienia o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o p.d.o.p., pozostaje natomiast okoliczność przy pomocy jakich inwestycji dochód ten zastał osiągnięty. W związku z powyższym, zwolnienie podatkowe z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o p.d.o.p., będzie miało zastosowanie do dochodów Spółki z produkcji wygenerowanej zarówno na istniejącym majątku jak i majątku związanym z nową inwestycją (przy spełnieniu warunków wskazanych powyżej).
*   w interpretacji indywidualnej z 10 października 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-925/10/AK) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że z powyższych przepisów wynika, że warunkami skorzystania ze zwolnienia podatkowego jest uzyskanie stosownego zezwolenia oraz poniesienie określonych wydatków inwestycyjnych i osiągnięcie poziomu zatrudnienia. Brak jest natomiast wymogu, aby zwolnienie podatkowe odnosić wyłącznie do przychodów wygenerowanych w oparciu o nową inwestycję, tj. w opisanym zdarzeniu przyszłym projekt inwestycyjny NW-1, z tym jednak zastrzeżeniem, iż zwolnienie jest ograniczone do dochodów z działalności prowadzonej na terenie strefy. W związku z powyższym, dochód Spółki uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w zakresie określonym w zezwoleniu będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych, niezależnie od tego czy zostanie on wygenerowany za pomocą obecnie funkcjonującej instalacji W-2, czy w oparciu o nową instalację NW-1.

Ponadto, Wnioskodawca przywołuje orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2012 r. (sygn. II FSK 1979/11) wydane w podobnym stanie faktycznym, w którym Sąd rozstrzygając kwestie, czy wymóg wdrożenia przez stronę nowych technologii, będący warunkiem uzyskania zezwolenia i rozszerzenia specjalnej strefy ekonomicznej na tereny spółki, jednocześnie zawęża zakres przedmiotowy zwolnienia od podatku do dochodu osiąganego wyłącznie w oparciu o te nowe technologie, stwierdził, że interpretacja przywoływanych zgodnie przez obie strony przepisów prawa materialnego, uwzględniająca ich wykładnię literalną, systemową i funkcjonalną, prowadzi do wniosku, że zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p - pod warunkiem spełniania wymogów określonych w zezwoleniu na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej - podlega cały dochód uzyskany przez podatnika na terenie tej strefy.

Zdaniem Wnioskodawcy, analogiczne stosowanie aktów odnoszących się do PSI oraz SSE jest prawidłowe oraz pozwala na zachowanie ciągłości linii interpretacyjnych, jak również jest zgodne z wolą i intencją ustawodawcy, który nadał analizowanym przepisom w ramach PSI brzmienie analogiczne do treści tych przepisów obowiązujących w odniesieniu do SSE.

Konsekwentnie, na podstawie powyższego, zwolnienie podatkowe ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT w ramach dostępnego limitu, będzie miało zastosowanie do całości dochodu osiąganego przez Spółkę w odniesieniu do działalności objętej kodami statystycznymi PKWiU określonymi w Decyzji i prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji. Nie ma zatem znaczenia, czy dochód został wygenerowany z wykorzystaniem majątku wytworzonego/nabytego w ramach nowej inwestycji, w związku z którą wydana została Decyzja, czy też w efekcie dotychczasowej działalności objętej kodami PKWiU wymienionymi w Decyzji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. poz. 1162, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, dalej: „ustawa o CIT”), wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. poz. 1162), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienie podatkowe, o którym mowa w pkt 34a do ust. 1, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Na podstawie art. 3 ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego. Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu. Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że w związku z rozwojem działalności Spółka uzyskała decyzję o wsparciu na realizację nowej inwestycji, o której mowa w art. 3 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji. Spółka prowadzi na terenie objętym Decyzją działalność w przeważającej części zbieżną z zakresem działalności scharakteryzowanej kodami PKWiU wskazanymi w Decyzji.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy zwolnieniem o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT jest objęty - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia podatkowego - całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej, jeśli spełnia ona łącznie poniższe przesłanki:

*   mieści się w kodach PKWiU wskazanych w Decyzji,
*   jest prowadzona na terenie (działkach) wskazanym w Decyzji.

Z zestawienia przedstawionych powyżej regulacji wynika, że zgodnie z ustawą o WNI, decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji w ramach działalności gospodarczej, zaś ustawa o CIT zwalnia z podatku dochody uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Z tego względu, biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI, i art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, zwolnienie podatkowe należałoby odnosić do całego dochodu podatnika z działalności gospodarczej prowadzonej zgodnie z decyzją o wsparciu nowej inwestycji, oczywiście pod warunkiem, że podatnik prowadzi działalność gospodarczą na terenie określonym w uzyskanej przez niego decyzji oraz osiąga dochód z działalności gospodarczej określonej w tej decyzji.

Jednakże, w opinii tut. Organu, zagadnienie to należy rozpatrywać w szerszym kontekście, a w szczególności z uwzględnieniem celu określonego w ustawie o WNI, jakim jest stymulowanie wzrostu inwestycji prywatnych poprzez wprowadzenie nowego mechanizmu udzielania przedsiębiorcom wsparcia w podejmowaniu nowych inwestycji na terytorium RP.

Z treści oceny skutków realizacji (OSR) sporządzonej do ustawy o WNI wynika, że „instrument zwolnień podatkowych dostępny będzie dla nowych inwestycji, które zgodnie z ustawodawstwem polskim oraz definicją Komisji Europejskiej obejmują utworzenie nowego zakładu produkcyjnego oraz reinwestycje. Dotyczy to inwestycji spełniających kryteria ilościowe: nakłady inwestycyjne i kryteria jakościowe zgodne ze Strategią na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR), weryfikujące wpływ inwestycji na wzrost konkurencyjności polskiej gospodarki oraz wpływ na rozwój gospodarczy regionu”. Zważywszy więc na cel udzielania wsparcia – analogiczny do zastosowanego w ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych – to treść art. 3 ustawy o WNI, odnosi się do wsparcia (w postaci zwolnienia), które udzielane jest na realizację nowej inwestycji. Oznacza to, że jedynie dochody uzyskane w związku z realizacją nowej inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, a decyzja o wsparciu jedynie umożliwia stosowanie tego zwolnienia. W konsekwencji, brak jest możliwości stosowania zwolnienia podatkowego w stosunku do innych dochodów uzyskiwanych z pozostałej działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy rodzaj prowadzonej działalności jest zbieżny z określonym w decyzji o wsparciu albo czy nowa inwestycja realizowana jest na tym samym terenie.

W związku z powyższym, zdaniem tut. Organu, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, według którego wskazane regulacje przewidują jedynie dwa warunki, których spełnienie jest konieczne dla celów uznania, że osiągnięty dochód może korzystać z dostępnego dla przedsiębiorcy limitu zwolnienia podatkowego - musi to być dochód:

1.  pochodzący z działalności określonej kodami PKWiU wskazanymi w Decyzji oraz
2.  osiągnięty w wyniku działalności zlokalizowanej fizycznie na terenie określonym w Decyzji.

Zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, stanowi regionalną pomoc publiczną i również w tym kontekście należy je rozpatrywać. Decyzja o wsparciu jest podstawą udzielania pomocy, gdyż umożliwia po spełnieniu wszystkich warunków, stosowanie ulgi podatkowej. Tak więc brak jest podstaw do udzielenia pomocy publicznej w stosunku do dochodów generowanych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej nie będącej realizacją nowej inwestycji. Ponadto, treść § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz.U. poz. 1713), wskazuje sposób wyliczania dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji, biorąc pod uwagę poniesione koszty kwalifikowane, co wskazuje, że korzystanie z pomocy publicznej (zwolnienia) jest związane z realizacją nowej inwestycji.

Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia, do kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji można zaliczyć również koszty rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych.

Nie bez znaczenia dla interpretacji zakresu stosowania zwolnienia pozostaje fakt, że art. 17 ust. 6a ustawy o CIT, wprowadza, w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji, obowiązek wyodrębniania organizacyjnego i ustalania wielkości zwolnienia w oparciu o przychody i koszty jednostki prowadzącej działalność na tym terenie.

Przyjęcie odrębnego rozwiązania (zwolnienie całości dochodów) w przypadku prowadzenia działalności na tym samym terenie byłoby więc sprzeczne z zasadą równości przedsiębiorców i wprowadzałoby dualizm rozwiązań podatkowych, co mogłoby powodować nadużycia podatkowe.

Ponadto, w opinii tut. Organu, zastosowanie wskazanego przez Wnioskodawcę rozwiązania byłoby sprzeczne ze Strategią na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (załącznik do uchwały nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r., M.P. poz. 260), która zakłada rozwój wszystkich terytoriów przez wzmacnianie ich potencjałów endogenicznych i czynników rozwoju oraz likwidacje barier i włączenie w procesy rozwojowe regionów zmagających się z trudnościami, gdyż spowoduje koncentrację prowadzonej działalności w jednym miejscu, a nie jak zakłada SOR włączenie miast i wsi o wysokim wskaźniku bezrobocia.

W świetle powyższego, stanowisko Spółki zgodnie, z którym zwolnieniem z CIT - w ramach dostępnego dla Spółki limitu zwolnienia - winien być objęty całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej mieszczącej się w zakresie kodów PKWiU wymienionych w Decyzji i prowadzonej na terenie (działkach) wskazanym w Decyzji, jest nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych z 7 marca 2019 r. znak: 0113-KDIPT2-1.4011.618.2018.2.MD i z 7 lutego 2019 r. znak: 0114-KDIP2-3.4010.288.2018.1.MS potwierdzających stanowisko Wnioskodawcy wskazać należy, że zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Dodatkowo należy wskazać, że cel instytucji interpretacji indywidualnej, jakim jest zapewnienie jednolitego stosowania prawa podatkowego, nie może być realizowany z pominięciem zasady praworządności (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; art. 120 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej). Podstawowym zadaniem każdego organu administracji podatkowej jest działanie zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Odmienne zatem rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy Wnioskodawcy, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 23 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 113/12: Fakt wydania w tym samym stanie faktycznym odmiennej interpretacji sam w sobie nie może być uznany za argument przemawiający za niezgodnością z prawem interpretacji wydanej w stosunku do strony skarżącej. Organ nie tylko ma prawo a przede wszystkim ma obowiązek wydać odmienną interpretacje, gdy uzna że wcześniejsza interpretacja była błędna (por. wyrok I FSK 1036/08 z dnia 16 lipca 2009 r.).

Ustosunkowując się natomiast do pozostałych powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych i orzeczenia NSA zauważyć należy, że zostały one wydane w innym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym od przedstawionego w niniejszym wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.