Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-394/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-25
Teza: Czy Wnioskodawca, w przedstawionym stanie faktycznym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym, czy będzie zobowiązany do rozliczania akcyzy?
Słowa kluczowe: gaz; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2014 r. (data wpływu 30 kwietnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku akcyzowego w związku ze sprzedażą wyrobów gazowych na giełdzie towarowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku akcyzowego w związku ze sprzedażą wyrobów gazowych na giełdzie towarowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (,,Wnioskodawca”, ,,Spółka”) jest podmiotem działającym na rynku energetycznym. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje hurtowego obrotu energią elektryczną oraz prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia energii.

Spółka planuje rozszerzenie swojej działalności i sprzedaż wyrobów gazowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 6 grudnia o podatku akcyzowym (j.t. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), tj. gazu ziemnego mokrego skroplonego (CN 2711 11 00), gazu ziemnego mokrego w stanie gazowym (CN 2711 21 00), gazu węglowego, gazu wodnego, gazu generatorowego i podobnego gazu o kodzie CN 2711 21 00 oraz pozostałych węglowodorów gazowych w stanie gazowym (CN 2711 29 00).

Spółka zamierza dokonywać tej sprzedaży m.in. na towarowej giełdzie energii prowadzonej przez X. S.A. („X.”). Spółka spełni wszystkie wymogi przewidziane przepisami prawa do prowadzenia tego rodzaju sprzedaży oraz zawrze stosowną umowę, na podstawie której zostanie dopuszczona do zawierania transakcji giełdowych.

X. działa na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284). Ustawa ta reguluje w szczegółowy sposób funkcjonowanie giełd towarowych oraz obrót towarami giełdowymi.

Zgodnie z zasadami obowiązującymi na rynku towarowym wszystkim uczestnikom obrotu należy zapewnić jednakowe warunki zawierania transakcji giełdowych oraz jednakowy dostęp w tym samym czasie do informacji rynkowych, a w szczególności do informacji o kursach i cenach towarów giełdowych (art. 2 pkt 1 ustawy o giełdach towarowych). W konsekwencji, jest to rynek w pełni anonimowy, gdzie strony transakcji nie znają swoich danych. W związku z tym, podmioty uczestniczące w obrocie giełdowym nie dokonują wzajemnych rozliczeń, ale rozliczeń takich dokonuje spółka prowadząca giełdę towarową. Spółka taka może dokonywać rozliczeń samodzielnie lub poprzez powierzenie tych obowiązków giełdowej izbie obrachunkowej (art. 5 ust. 3 i ust. 3b ustawy o giełdach towarowych). Na polskim rynku podmiotem realizującym rozliczenia transakcji dokonywanych na giełdzie towarowej jest Izba Y. S.A. („Izba”), która prowadzi działalność na podstawie zgody wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na prowadzenie izby rozliczeniowej i rozrachunkowej w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 ze zm.).

Mając na uwadze taki kształt funkcjonowania giełdy towarowej, Izba jest stroną transakcji giełdowych oraz prowadzi rozliczenia i rozrachunki transakcji zawieranych na rynku giełdowym. To Izba występuje zatem na dokumentach zakupowych i sprzedażowych dotyczących transakcji giełdowych (jako nabywca lub sprzedawca wyrobów gazowych). Natomiast Spółka po dokonaniu transakcji nie będzie otrzymywać żadnych informacji pozwalających na identyfikację podmiotu, który nabył gaz oferowany przez Spółkę na giełdzie towarowej. Otrzymywane przez Spółkę informacje będą dotyczyły tylko ilości sprzedanego towaru i danych finansowych z tym związanych (cena lub kurs, liczba jednostek, itp).

Spółka będzie dokonywała transakcji na giełdzie towarowej bezpośrednio (we własnym imieniu) lub za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego.

Fizyczna obsługa transakcji nastąpi poprzez Operatora Systemu Przesyłowego Gazowego (na zasadach wynikających z ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm.)), do którego dostarczana jest odpowiednia ilość wyrobów gazowych, zgodnie z przeprowadzonymi transakcjami sprzedaży.

Spółka zamierza uzyskać status pośredniczącego podmiotu gazowego (PPG) w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Natomiast Izba aktualnie posiada status PPG (zgodnie z wykazem prowadzonym przez Ministerstwo Finansów).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, w przedstawionym stanie faktycznym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym, czy będzie zobowiązany do rozliczania akcyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przedstawionym stanie faktycznym Spółka nie będzie podatnikiem podatku akcyzowego w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym nie będzie zobowiązana do rozliczenia akcyzy. Spółka nie będzie bowiem dokonywać sprzedaży wyrobów gazowych na rzecz finalnego nabywcy gazowego. Transakcje dokonywane przez Spółkę będą dokonywane na rzecz Izby, która będzie podatnikiem podatku akcyzowego.

(i) Regulacje ustawy o podatku akcyzowym

Z dniem 1 listopada 2013 roku opodatkowane podatkiem akcyzowym zostały wyroby gazowe, do których zalicza się wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit b) ustawy podatku akcyzowym, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00 (art. 1 ust. 1 oraz 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (\`(...)\`).

Zgodnie zaś z przepisem art. 9c ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspółnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonaj sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 tub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Przy czym, zgodnie z art. 9c ust. 2 ustawy, za sprzedaż finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8,

Stosownie do art. 9a ust. 2 pkt 18 ustawy za sprzedaż uznaje się:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników.

Jednocześnie, w myśl art. 9c ust. 4 ustawy, w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu.

Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy finalny nabywca gazowy to podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe,

lub

1.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe - niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

W przedmiotowej sprawie należy więc ustalić, czy w sytuacji opisanej w stanie faktycznym, Spółka dokonuje sprzedaży w rozumieniu art. 9c ust. 2 i w art. 9a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym na rzecz finalnego nabywcy gazowego. W przypadku obrotu na giełdzie towarowej tylko taka sytuacja może być rozpatrywana w kontekście czynności opodatkowanych akcyzą.

W ocenie Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym, to Izba dokonuje sprzedaży na rzecz finalnego nabywcy gazowego.

(ii) Regulacje cywilnoprawne i dotyczące zasad obrotu towarowego

a)

Jak Spółka wskazywała w stanie faktycznym, Izba jest stroną transakcji giełdowych oraz prowadzi rozliczenia i rozrachunki transakcji zawieranych na rynku giełdowym. To Izba występuje zatem na dokumentach zakupowych i sprzedażowych dotyczących transakcji giełdowych (jako nabywca lub sprzedawca wyrobów gazowych).

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o giełdach towarowych, giełdową izbę rozrachunkową tworzy się w celu dokonywania obsługi finansowej transakcji giełdowych oraz w celu realizacji zadań określonych w art. 15 ust. 5 i 6 tej ustawy.

Zgodnie z powyższymi przepisami, giełdowa izba rozrachunkowa:

*   zapewnia przeprowadzanie rozliczeń członków z tytułu transakcji giełdowych, w szczególności przez zagwarantowanie ich zobowiązań i wierzytelności wynikających bezpośrednio z tych transakcji,

*   może prowadzić rachunki pieniężne, dokonywać rozliczeń pieniężnych, udzielać pożyczek oraz uczestniczyć - za pośrednictwem swojego banku - w rozrachunkach dokonywanych przez Narodowy Bank Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków międzybankowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 1 oraz w ust. 5 i 6.

Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 2b i 2c ustawy o giełdach towarowych giełdową, giełdowa izba rozrachunkowa może zawierać umowy określające tryb, terminy i warunki przekazywania zbywcom towarów giełdowych środków pieniężnych otrzymanych przez izbę od nabywców tych towarów. Giełdowa izba rozrachunkowa może także dokonywać obsługi finansowej oraz wykonywać zadania określone w art. 15 ust. 5 i 6 w odniesieniu do transakcji innych, niż transakcje giełdowe, jeżeli ich przedmiotem są określone rodzaje energii, paliwa gazowe, limity wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, prawa majątkowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f albo niebędące instrumentami finansowymi prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości danego rodzaju energii lub paliw gazowych lub praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f.

Mając na uwadze powyżej pełnione funkcje, Izba:

*   rejestruje transakcje i przypisuje je poszczególnym podmiotom dokonującym transakcje na giełdzie,

*   wylicza stan zobowiązań i należności z tytułu zawartych transakcji,

*   sporządza raporty rozliczeniowe z tytułu wykonania zawartych transakcji.

Spółka jako uczestnik giełdy towarowej będzie otrzymywać raporty będące dowodem zawarcia transakcji. Z uwagi na zasadę anonimowości dokonywania transakcji na giełdzie towarowej Spółka nie otrzyma w żadnym przypadku od Izby informacji, jaki podmiot nabył wyroby gazowe oferowane przez Spółkę na giełdzie towarowej. Dane kupujących i sprzedawców zna wyłącznie Izba, która wystawia i otrzymuje faktury dokumentujące przeprowadzone na giełdzie transakcje. Tylko takie działanie zapewnia realizację celów funkcjonowania giełdy towarowej, tj. kształtowanie cen odpowiadających równowadze popytu i podaży na rynku.

b)

Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny („Kodeks cywilny”) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Jednocześnie, stosownie do art. 169 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli osoba nie uprawniona do rozporządzania rzeczą ruchomą zbywa rzecz i wydaje ją nabywcy, nabywca uzyskuje własność z chwilą objęcia rzeczy w posiadanie, chyba że działa w złej wierze.

Zatem zgodnie z Kodeksem cywilnym sprzedaż jest umową dwustronnie zobowiązującą. Skutkiem zawarcia umowy sprzedaży jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Przy czym, rzecz lub też prawo będące przedmiotem sprzedaży nie musi stanowić własności sprzedawcy, może on bowiem sprzedać cudze rzeczy lub prawa, jeśli jest do tego upoważniony przez uprawnionego, bądź też liczy na uzyskanie w przyszłości praw, które zobowiązuje się przenieść na kupującego.

c)

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że to nie Wnioskodawca, a Izba - jako podmiot realizujący rozliczenia transakcji dokonywanych na towarowym rynku giełdowym - dokonuje czynności, w wyniku której dochodzi do sprzedaży w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, mimo tego, że to nie Izba jest właścicielem tych wyrobów gazowych. Jednakże to Izba jest podmiotem uprawnionym do rozporządzania wyrobami gazowymi będącymi przedmiotem transakcji dokonywanych na towarowym rynku giełdowym. Tym bardziej, że co do zasady to spółka prowadząca giełdę towarową ostatecznie decyduje o wprowadzeniu danego rodzaju towaru giełdowego do obrotu giełdowego. Spółka ta może również zawiesić, ograniczyć lub zakończyć obrót poszczególnymi towarami giełdowymi.

Na podstawie art. 169 § 1 Kodeksu cywilnego rzecz będąca przedmiotem sprzedaży nie musi stanowić: własności sprzedawcy, może on bowiem sprzedać cudze rzeczy (jeśli jest do tego upoważniony). Skutkiem transakcji dokonanej przez Izbę następuje przejście własności wyrobów gazowych na kupującego będącego finalnym nabywcą gazowym. Wobec tego to Izba dokonuje sprzedaży wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

W konsekwencji, skoro Izba dokonuje sprzedaży wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, to Izba jest podatnikiem podatku akcyzowego zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, w sytuacji, gdy sprzedaż jest dokonywana na rzecz finalnego nabywcy gazowego. Tylko Izba bowiem będzie w stanie spełnić wymogi przewidziane w art. 9c ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i ustalić, czy sprzedaż nastąpiła na rzecz pośredniczącego podmiotu gazowego czy finalnego nabywcy gazowego.

Skoro obowiązek podatkowy powstał w stosunku do Izby, to nie może powstać, zgodnie z art. 9c ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, w odniesieniu do Spółki. Zgodnie z powołanym przepisem „jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości”. Zasady wynikające z tej regulacji są wyrazem jednej z podstawowych reguł opodatkowania podatkiem akcyzowym, tj. jednokrotności opodatkowania. Reguła ta wynika m.in. z art. 1 ust. 1 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U.UE L z dnia 14 stycznia 2009 r.). Z zasady tej wynika, że opodatkowaniu podlega jedynie jedna faza obrotu danego produktu.

Polski ustawodawca zachował zasadę jednofazowości, tj. jednokrotności opodatkowania również w odniesieniu do wyrobów gazowych. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowym stanie faktycznym Izba jest podatnikiem podatku akcyzowego, Spółka nie może być podatnikiem podatku akcyzowego, gdyż byłoby to sprzeczne z konstrukcyjną zasadą opodatkowania podatkiem akcyzowym ustaloną na szczeblu krajowym jak i wspólnotowym.

(iii) Stanowisko organów podatkowych

Stanowisko Spółki znajduje pełne potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych.

W interpretacji indywidualnej z dnia 5 lutego 2014 r. (IPPP3/443-1009/13-3/JK) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, odnosząc się do pytania podmiotu, który prowadzi izbę rozliczeniową i rozrachunkową na giełdowym rynku towarowym (Spółka zakłada, że wnioskodawcą była Izba, gdyż jest ona jedynym podmiotem uprawnionym do tego rodzaju działalności), stwierdził, że „Wnioskodawca jako podmiot realizujący rozliczenia transakcji dokonywanych na towarowym rynku giełdowym dokonuje czynności, w wyniku której dochodzi do sprzedaży w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, chociaż to nie X. jest właścicielem tych wyrobów gazowych ani nawet ich posiadaczem. Wnioskodawca jest bowiem podmiotem uprawnionym do rozporządzania wyrobami gazowymi będącymi przedmiotem transakcji dokonywanych na towarowym rynku giełdowym a jak wskazano zgodnie z art. 169 § 1 Kodeksu cywilnego rzecz będąca przedmiotem sprzedaży nie musi stanowić własności sprzedawcy może on bowiem sprzedać cudze rzeczy, jeśli jest do tego upoważniony. Skutkiem transakcji sprzedaży wyrobów gazowych na rzecz finalnego nabywcy gazowego jest przejście własności wyrobów gazowych na kupującego będącego finalnym nabywcą gazowym. Wobec tego Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu w rozumieniu Kodeksu cywilnego a tym samym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji skoro Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, to jest podatnikiem podatku akcyzowego, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, ponieważ dokonuje czynności podlegającej opodatkowaniu (czynności sprzedaży)”.

Powyższe stanowisko jest w pełni uzasadnione, bowiem żaden inny podmiot oprócz izby rozliczeniowej, nie byłby w stanie spełnić obowiązków zawartych w art. 9c ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, co mogłoby doprowadzić do nieprawidłowości związanych ze stosowaniem ustawy o podatku akcyzowym albo poprzez nieuprawnione opodatkowanie podmiotów akcyzą albo poprzez niezasadne nieobciążenie akcyzą sprzedaży na rzecz finalnego nabywcy gazowego.

Ponadto, w ww. interpretacji, organ wprost potwierdził, że w przypadku, gdy izba rozliczeniowa będzie podatnikiem podatku akcyzowego w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych na rzecz finalnego nabywcy gazowego, zasada jednokrotności opodatkowania zostanie zachowana. Organ stwierdził, że „stosownie zatem do niniejszego przepisu \[ art. 9c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym\] obowiązek podatkowy w akcyzie nie powstaje, jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych obowiązek podatkowy powstał w związku z wykonaniem czynności wymienionej w art. 9c ust. 1 ustawy dokonanej na wcześniejszym etapie obrotu. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że względem przedmiotowych wyrobów gazowych nie powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym przed transakcją sprzedaży na rzecz finalnego nabywcy gazowego. Zatem w analizowanej sytuacji zasada jednokrotnego opodatkowania podatkiem akcyzowym zostanie zachowana”. Organ potwierdził zatem, że podmioty udostępniające do sprzedaży towary na giełdzie towarowej nie są zobowiązane do - rozliczenia akcyzy z tytułu tej czynności.

Organ podkreślił, że w stanie faktycznym sprawy nie będzie miał również zastosowania art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy, zgodnie z którym opodatkowane podatkiem akcyzowym może być użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości. Zatem warunkiem tego opodatkowania jest:

*   brak zapłaty akcyzy w należnej wysokości (co potwierdzone zostaje w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego), oraz

*   brak możliwości ustalenia podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu.

W przedmiotowym przypadku będzie można zawsze ustalić podmiot, który dokonał sprzedaży wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu. Zgodnie ze stanowiskiem organu podatkowego, sprzedawcą wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu w rozumieniu przepisów o ustawy o podatku akcyzowym jest izba rozliczeniowa.

(iv) Moment powstania obowiązku podatkowego

Ponadto, zgodnie z art. 11b ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym jeżeli sprzedaż wyrobów gazowych jest potwierdzona fakturą lub innym dokumentem, z którego wynika zapłata należności za sprzedane przez podatnika wyroby gazowe, wydanie wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub tego dokumentu. Skoro zatem w przedmiotowym stanie faktycznym fakturę sprzedażową wystawia Izba, to w tym momencie powstaje obowiązek podatkowy.

Tylko zatem izba, jako wystawca faktury, posiada informacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego, co dodatkowo potwierdza słuszność stanowiska Spółki przedstawionego w przedmiotowym wniosku.

(v) Podsumowanie

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku Spółka nie dokonuje czynności opodatkowanych akcyzą w rozumieniu art. 9c ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Spółka nie jest więc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży wyrobów gazowych na giełdzie towarowej, bowiem Spółka nie dokonuje sprzedaży na rzecz finalnego nabywcy gazowego. Sprzedaży na rzecz finalnego nabywcy gazowego będzie dokonywać Izba (jeśli podmiot o takim statusie dokona zakupu wyrobów gazowych na giełdzie towarowej).

W przedstawionym stanie faktycznym nie zachodzą również żadne inne okoliczności wskazane w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym uzasadniające traktowanie Spółki jako podatnika. Tym samym Spółka nie jest zobowiązana do rozliczania akcyzy od gazu sprzedanego za pośrednictwem giełdy towarowej.

Stanowisko Spółki należy więc uznać za zasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.