Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.762.2016.TJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-12-02
Teza: Sprzedaż nieruchomości w części nabytej w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, do majątku wspólnego, nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2016 r. (data wpływu 8 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 24 grudnia 1992 r. Wnioskodawczyni oraz Jej partner zawarli związek małżeński. W związku małżeńskim Wnioskodawczynię i Jej męża przez cały czas trwania małżeństwa obowiązywała ustawowa wspólność małżeńska. W trakcie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli nieruchomość, która to nieruchomość jest przedmiotem niniejszego wniosku. Nabycie nastąpiło wcześniej niż 5 lat przed datą ustania wspólności małżeńskiej. W dniu 29 grudnia 2014 r. doszło między Wnioskodawczynią a Jej mężem do podziału majątku wspólnego, w tym do zniesienia współwłasności ww. nieruchomości w ten sposób, że Wnioskodawczyni, jak i Jej były mąż otrzymali dwie części nieruchomości wcześniej wspólnej i nabytej pierwotnie w okresie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, wcześniej niż przed pięcioma latami od dnia rozwodu, który miał miejsce 17 lutego 2014 r. Jednocześnie w orzeczeniu sądowym o podziale majątku wspólnego Wnioskodawczyni została zobowiązana przez Sąd do dokonania dopłaty na rzecz byłego męża w kwocie 5 000 zł tytułem wyrównania udziału w majątku wspólnym z powodu podwyższonej wartości Jej udziału po dokonanym podziale majątku wspólnego i konieczności wyrównania udziału byłego męża powstałego po zniesieniu współwłasności między Wnioskodawczynią a nim. Wnioskodawczyni zapłaciła byłemu mężowi 5000 zł dopłaty do jego udziału w wyznaczonym terminie do dnia 1 lipca 2015 r.

Obecnie Wnioskodawczyni ma zamiar sprzedać byłemu mężowi przyznaną Jej wyrokiem Sądu z dnia 29 grudnia 2014 r. nieruchomość za kwotę 70 000 zł. Nieruchomość ta wchodzi w skład udziału będącego własnością Wnioskodawczyni powstałego na skutek zniesienia współwłasności i podziału majątku wspólnego między Wnioskodawczynią a Jej byłym mężem. Odpłatne zbycie nieruchomości wchodzącej w skład udziału Wnioskodawczyni nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię opisanej w stanie faktycznym nieruchomości nabytej pierwotnie podczas trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, ale wcześniej niż przed pięcioma latami od dnia rozwodu, na rzecz Jej byłego męża, w jakikolwiek sposób wpłynie na obowiązek zapłaty przez Wnioskodawczynię podatku dochodowego od osób fizycznych?
2.  Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących współwłasności, odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię opisanej w stanie faktycznym nieruchomości nabytej podczas trwania ustawowej wspólności małżeńskiej (wcześniej niż przed pięcioma latami od daty rozwodu) na rzecz Jej byłego męża spowoduje konieczność zapłaty przez Wnioskodawczynię podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości całego przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości, czy też tylko i wyłącznie od wartości przychodu przekraczającego wartość udziału pierwotnie przysługującego Wnioskodawczyni w nieruchomości (pierwotnie tzn. w okresie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, wcześniej niż 5 lat przed datą zakończenia ustawowej wspólności małżeńskiej), a więc wystąpi obowiązek rozliczenia podatku dochodowego od kwoty 5000 zł jako dopłaty dokonanej przez Wnioskodawczynię na rzecz udziału byłego męża?

Zdaniem Wnioskodawczyni podstawą odpowiedzi na zadane pytania jest treść art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odpowiednie jego zastosowanie. Zgodnie z treścią tego przepisu, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i jest dokonywane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W kwestii podatkowej, istotne jest ustalenie chwili nabycia nieruchomości. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment i sposób jej nabycia (treść interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 17 maja 2016 r., sygn. IPTPB2.4511.110.2016.2.IL).

W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 210 ww. ustawy, każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy wspólnej. Wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. W wyniku podziału fizycznego powstają nowe rzeczy. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Zdaniem Wnioskodawczyni, za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Natomiast gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu poprzez dokonaną dopłatę od drugiego współwłaściciela, to takie powiększenie udziału powinno być traktowane w kategorii nabycia, od którego należy zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych.

Tym samym Wnioskodawczyni wskazuje, że z powodu powiększenia Jej udziału pierwotnie nabytego w trakcie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, ale wcześniej niż przed pięcioma latami od daty ustania małżeństwa, o kwotę 5000 zł, to w przypadku sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem Jej udziału przed upływem pięciu lat kalendarzowych od chwili dokonania sądowego zniesienia współwłasności między małżonkami, ale po upływie pięciu lat kalendarzowych od pierwotnego nabycia nieruchomości przez małżonków w trakcie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, będzie zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego od kwoty dokonanej dopłaty do udziału byłego męża w wysokości 5 000 zł. Od kwoty 5000 zł Wnioskodawczyni w przedmiotowej sprawie będzie płacić podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyjęcie jako prawidłowego założenia, by Wnioskodawczyni płaciła podatek od całości przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia jej udziału w nieruchomości pierwotnie nabytej w trakcie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, ale wcześniej niż przed pięcioma latami od daty rozwodu, powodowałoby naruszenie podstawowych zasad wynikających z treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tak więc co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik – Wnioskodawczyni – otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie Jej przysługiwał. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku Wnioskodawczyni ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpił podział majątku wspólnego, tj. dzień 29 grudnia 2014 r. jako dzień wydania orzeczenia sądowego o podziale majątku. Tą częścią będzie w przedmiotowej sprawie kwota 5000 zł dokonanej dopłaty przez Wnioskodawczynię na rzecz udziału byłego męża. W przypadku Wnioskodawczyni, jeżeli zatem, w wyniku częściowo odpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości otrzymała ona nieruchomość, której wartość nie odpowiadała wartości przysługującego Jej udziału we współwłasności (uzyskała bowiem nieruchomość, za którą musiała dokonać spłaty wobec byłego męża o kwotę 5000 zł), to doszło po stronie Wnioskodawczyni do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika ze stanu faktycznego zniesienie współwłasności odbyło się z dopłatą 5 000 zł, w wyniku czego Wnioskodawczyni otrzymała większy udział w nieruchomości niż Jej przysługiwał przed dokonaniem czynności zniesienia współwłasności. Zatem, sprzedaż nieruchomości, w części przekraczającej udział we współwłasności (tj. udział powyżej połowy wartości nieruchomości), który został nabyty pierwotnie podczas małżeństwa, stanowi źródło przychodu dla Wnioskodawczyni w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 powołanej ustawy, ze względu na to, że nie upłynął określony w ww. przepisie okres 5 lat pomiędzy końcem roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału w nieruchomości na mocy wyroku sądu z 2014 r, a jego sprzedażą.

Reasumując, należy podkreślić, że planowana sprzedaż przez Wnioskodawczynię całości udziału w nieruchomości, nabytego w okresie małżeństwa, nastąpiła po upływie pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej sytuacji na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze sprzedaży tej nieruchomości, proporcjonalnie przypadający na udział nabyty w okresie małżeństwa, ponieważ jego sprzedaż nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości przewyższającej wartość udziału Wnioskodawczyni z czasu trwania małżeństwa o kwotę 5000 zł dopłaty wobec byłego męża, tj. nabycie tej części w wyniku zniesienia współwłasności w grudniu 2014 r., na podstawie której Wnioskodawczyni otrzymała większą część nieruchomości niż Jej przysługiwała przed dokonaniem czynności zniesienia współwłasności, po stronie Wnioskodawczyni powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego, bowiem nie upłynął termin 5 lat od końca roku kalendarzowego jego nabycia do dnia sprzedaży nieruchomości, który to termin określony został w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Wnioskodawczyni w swej analizie i swoim stanowisku kierowała się linią dotychczasowego orzecznictwa podatkowego, m.in. stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 3 kwietnia 2014 r. (sygn. IPTPB2/415-763/13-6/KKu), zgodnie z którym sprzedaż nieruchomości powstałej po zniesieniu współwłasności nie podlega opodatkowaniu PIT, jeżeli ma miejsce po upływie 5 lat od jej nabycia, a zniesienie współwłasności nie skutkowało zwiększeniem udziału w tej nieruchomości i nie towarzyszy jej obowiązek dokonywania spłat czy dopłat. Jeżeli jednak przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział. Wtedy datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu zniesienia współwłasności będzie data zniesienia współwłasności. Zgodnie z wyrokiem NSA z 3 kwietnia 2014 r., sygn. II FSK 984/12, zniesienie współwłasności, w skład której wchodzi prawo własności nieruchomości może nastąpić w ten sposób, że każdy z współwłaścicieli nabędzie prawo własności którejś z nieruchomości, przy czym wartość tej rzeczy nie będzie przekraczała wartości udziału, a zatem nie powstanie obowiązek zapłaty dopłaty lub spłaty. Wówczas podmiot ten, pomimo uzyskania prawa własności nieruchomości, nie zwiększy swych aktywów majątkowych. Stąd też nie nabywa nieruchomości w rozumieniu określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odmienna sytuacja zachodzi wtedy, gdy podział majątku wspólnego następuje poprzez przyznanie współwłaścicielowi nieruchomości o wartości przekraczającej jego udział we współwłasności. Wówczas należy wyrównać udziały poprzez dopłatę lub spłatę. Zatem następuje wzrost aktywów majątku. W tej części bowiem, w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podmiot musi zapłacić odpowiednią kwotę tytułem wyrównania udziałów w postaci dopłaty pieniężnej. W tym zakresie niewątpliwie podatnik nabywa prawo własności nieruchomości w rozumieniu analizowanego przepisu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment jej nabycia.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 24 grudnia 1992 r. Wnioskodawczyni oraz Jej partner zawarli związek małżeński. W związku małżeńskim Wnioskodawczynię i Jej męża przez cały czas trwania małżeństwa obowiązywała ustawowa wspólność małżeńska. W trakcie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli nieruchomość. Nabycie nastąpiło wcześniej niż 5 lat przed datą ustania wspólności małżeńskiej. W dniu 29 grudnia 2014 r. doszło między Wnioskodawczynią a Jej mężem do podziału majątku wspólnego, w tym do zniesienia współwłasności ww. nieruchomości w ten sposób, że Wnioskodawczyni, jak i Jej były mąż otrzymali dwie części nieruchomości wcześniej wspólnej i nabytej pierwotnie w okresie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej, wcześniej niż przed pięcioma latami od dnia rozwodu, który miał miejsce 17 lutego 2014 r. Jednocześnie w orzeczeniu sądowym o podziale majątku wspólnego Wnioskodawczyni została zobowiązana przez Sąd do dokonania dopłaty na rzecz byłego męża w kwocie 5 000 zł tytułem wyrównania udziału w majątku wspólnym z powodu podwyższonej wartości Jej udziału po dokonanym podziale majątku wspólnego i konieczności wyrównania udziału byłego męża powstałego po zniesieniu współwłasności między Wnioskodawczynią a nim. Wnioskodawczyni zapłaciła byłemu mężowi 5000 zł dopłaty do jego udziału w wyznaczonym terminie do dnia 1 lipca 2015 r. Obecnie Wnioskodawczyni ma zamiar sprzedać byłemu mężowi przyznaną Jej wyrokiem Sądu z dnia 29 grudnia 2014 r. nieruchomość za kwotę 70 000 zł. Odpłatne zbycie nieruchomości wchodzącej w skład udziału Wnioskodawczyni nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tak przedstawionego opisu wyjaśnić należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz.2082 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego:

1.  małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
2.  z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
3.  wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Z art. 43 § 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.

Z zacytowanych przepisów wynika, że co do zasady w trakcie trwania związku małżeńskiego wszystkie składniki majątkowe nabyte przez małżonków stanowią ich majątek wspólny. Stan ten trwa jednak tylko do momentu ustania wspólności majątkowej, po którym to małżonkom przysługują udziały w takim majątku – co do zasady równe, jednak ich wielkość może zostać ustalona inaczej.

Zgodnie natomiast z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia na współwłasność (do majątku wspólnego), ale tylko pod warunkiem, że podział taki jest ekwiwalentny w naturze, odbył się bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast dokonany podział odbył się w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty lub gdy wartość otrzymanych przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku wspólnym, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości lub prawie, który przekracza udział w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału tego majątku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (prawem) jak też stan jej majątku osobistego. W tej części, w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość lub prawo przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podatnik niewątpliwie nabywa prawo własności w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Co więcej, w sytuacji, gdy z nabyciem takim związane jest jakiekolwiek świadczenie wzajemne na rzecz strony zbywającej – w tym jak w niniejszej sprawie dopłata przez Wnioskodawczynię na rzecz byłego męża – nabycie takie nabiera charakteru odpłatnego. Odpłatnością jest bowiem każde świadczenie ze strony nabywcy powodujące zwiększenie aktywów zbywającego lub powodujące zmniejszenie jego pasywów (zobowiązań).

W świetle powyższych wyjaśnień stwierdzić należy, że skoro z podziałem majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej byłego męża związany był obowiązek dokonania przez Wnioskodawczynię dopłaty na rzecz byłego męża, to na jego skutek Wnioskodawczyni nabyła na wyłączną własność składniki majątkowe, o wartości przekraczającej wartość przysługującego Jej udziału w majątku wspólnym.

Powyższe oznacza, że do nabycia nieruchomości w części przekraczającej wartość udziału, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w majątku wspólnym doszło na skutek dokonanego w 2014 r. jego podziału. To z kolei prowadzi do wniosku, że sprzedaż nieruchomości byłemu mężowi w tej części przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia, stanowić będzie źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Przy czym nie można podzielić poglądu Wnioskodawczyni, że przychodem tym będzie wartość dopłaty dokonana na rzecz byłego męża. Przychodem takim będzie bowiem wartość rynkowa udziału nabytego na skutek podziału majątku wspólnego. Wartość ta odpowiadać natomiast powinna wartości wynikającej z proporcji, w jakiej pozostawać będzie wartość nabytego przez Nią na skutek podziału majątku wspólnego udziału w wartości całej nieruchomości.

Natomiast sprzedaż nieruchomości w części nabytej w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, do majątku wspólnego, nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie ona bowiem stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, ponieważ dojdzie do niej po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym doszło do jego nabycia. W konsekwencji od tej części przychodu Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.