Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.620.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług, określenie
podstawy opodatkowania, określenie momentu powstania
obowiązku podatkowego, obowiązek wystawienia faktury w
związku z wprowadzeniem do sieci energetycznej
wyprodukowanego prądu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
energia-energia elektryczna
faktura-faktura VAT
gmina
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
prosument
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:
    · opodatkowania podatkiem od towarów i usług wprowadzenia do sieci energetycznej
      wyprodukowanego prądu;
    · określenia podstawy opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej
      wyprodukowanego prądu;
    · określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wprowadzenia do
      sieci energetycznej wyprodukowanego prądu;
    · obowiązku wystawienia faktury z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej
      wyprodukowanego prądu.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 14 listopada 2025 r. (wpływ 14 listopada 2025 r.) oraz
    pismem z 3 grudnia 2025 r. (wpływ 3 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) jest jednostką samorządu terytorialnego. Gmina, zgodnie z przepisami ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153), jest organem
    wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji rządowej

    nałożone ustawami. Zdecydowana większość zadań wykonywana jest w ramach reżimu
    publicznoprawnego, jednak niektóre z dokonywanych czynności Wnioskodawca wykonuje
    na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT oraz prowadzi
    działalność mieszaną, tzn. opodatkowaną, zwolnioną oraz niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Gmina zrealizowała inwestycję polegającą na zainstalowaniu na budynkach gminnych
    (dalej: Obiekty) stanowiących własność Gminy, instalacji fotowoltaicznych (dalej: Instalacje
    lub mikroinstalacje). Inwestycja została zrealizowana w celu zapewnienia dodatkowego
    zasilania w energię elektryczną obiektów gminnych. Instalacje, w których Gmina wytwarza
    energię elektryczną, stanowią mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847, 1881 i Dz.
    U. z 2025 r. poz. 303, 759, 1218).
    Instalacja zamontowana w konkretnym Obiekcie będzie wykorzystywana tylko przez dany
    Obiekt na potrzeby realizacji zadań własnych Gminy. Wytwarzanie prądu w przedmiotowej
    Instalacji będzie odbywać się w sposób ciągły. Gmina nie przewiduje sprzedaży prądu
    wytworzonego w Instalacji podmiotom trzecim.
    W związku z powyższym, Gmina zawarła z przedsiębiorstwem energetycznym umowę,
    zgodnie z którą Gmina dokonuje rozliczeń jako prosument, o którym mowa w art. 2 ust.
    27a UOZE. Zgodnie z tym przepisem, przez prosumenta energii odnawialnej należy
    rozumieć: odbiorca końcowy, który wytwarza energię elektryczną wyłącznie z
    odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem, że w
    przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w
    gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności
    gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2
    ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej.
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje również, iż Gmina jest odbiorcą końcowym, to jest
    odbiorcą dokonującym zakupu paliw lub energii na własny użytek w rozumieniu art. 3 pkt
    13a) ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834, 859,
    1847, 1881).
    Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji nie stanowi przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej Gminy określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
    art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. poz. 2024 r.
    poz. 1799).
    W związku z zawartą umową wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie
    Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą ewentualnej zapłacie przez Gminę na
    rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia
    prądu przez Obiekty. Wyprodukowany przez Instalacje prąd będzie w pierwszej kolejności
    zużywany na potrzeby Obiektów, a w przypadku nadwyżki prąd będzie wprowadzany do
    sieci i rozliczany z operatorem sieci wg ustalonej ceny. Rozliczenie to dokonywane jest w
    pieniądzu, przy czym wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci ustalana jest dla
    każdego miesiąca kalendarzowego. Wartość energii wprowadzonej w ten sposób do sieci
    będzie zapisana na indywidualnym koncie Gminy jako tzw. depozyt prosumencki i
    pomniejszy przyszłą należność Gminy wobec operatora sieci wynikającą ze zużycia prądu
    przekraczającego bieżącą produkcję prądu przez Instalacje na Obiektach. W konsekwencji,
    koszty zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektów
    mogą stać się niższe.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalację umieszoną na Obiekcie nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej
    przez Obiekt, stosownie do art. 4 ust. 11 pkt 2 UOZE, nadwyżki energii elektrycznej
    niezużyte w danym miesiącu kalendarzowym i niewykorzystane w okresie 12 kolejnych

    miesięcy kalendarzowych, staną się nadpłatą zwracaną Gminie przez przedsiębiorstwo
    energetyczne. Nadpłata taka nie będzie jednak zwracana w całej kwocie nadwyżki, ale w
    wysokości nie wyższej niż dwadzieścia procent wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W uzupełnieniu do wniosku z 14 listopada 2025 r. wskazali Państwo następujące
    informacje:
    1. Kiedy zawarli Państwo umowę z przedsiębiorstwem energetycznym? Proszę podać
      datę.
      Odp.: Gmina zawarła łącznie pięć umów z przedsiębiorstwem energetycznym. Daty
      zawarcia tych umów to: (...)
    2. W jaki sposób umowa zawarta pomiędzy Państwem a przedsiębiorstwem
      energetycznym reguluje kwestie wzajemnych rozliczeń, tj.:
        a) kiedy i na jakich zasadach, w jakich terminach następuje wzajemne potrącenie
        /kompensata należności, np. czy są to terminy miesięczne, jak ustalana jest
        wartość depozytu prosumenckiego?
        b) proszę podać przykłady liczbowe rozliczeń pomiędzy Państwem a
        przedsiębiorstwem energetycznym.
      Odp.: Zgodnie z zapisami umowy o świadczenie usługi kompleksowej zasady
      rozliczeń dotyczące Klientów będących Prosumentami:
      (...)
    3. Czy w ww. umowie uregulowane zostały kwestie odnośnie wystawiania faktur przez
      Państwa i przedsiębiorstwo energetyczne, jakie określono terminy na wystawienie
      faktury, za jakie okresy wystawiane są faktury?
      Odp.: Zgodnie z (...) płatność z tytułu realizacji Usługi kompleksowej za każdy Okres
      rozliczeniowy będzie odbywała się zgodnie z postanowieniami (...), na podstawie
      wystawionej przez Sprzedawcę faktury lub blankietu zapłaty, na rachunek bankowy
      Sprzedawcy wskazany na fakturze lub blankiecie zapłaty. Sprzedawca wystawi
      fakturę w terminie określonym w odpowiednich przepisach aktualnie obowiązującej
      ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. lub ustawy ją
      zastępującej. Faktura, faktura korygująca lub blankiety zapłaty, płatne będą w
      terminie 14 dni od dnia ich wystawienia, chyba że (...) stanowi inaczej.
      Postanowienia (...) oraz postanowienia (...) nie regulują kwestii wystawiania faktur
      prze Gminę (...).
    4. Od kiedy są Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a
      ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r.
      poz. 1361 ze zm.)? Czy po raz pierwszy wprowadzili Państwo energię do sieci do dnia
      30 czerwca 2024 r.? Jeśli nie, proszę podać datę kiedy.
      Odp.: Gmina zawarła łącznie pięć umów z przedsiębiorstwem energetycznym. Daty
      zawarcia tych umów to: (...) lipca 2022 r. (3 umowy), (...) lutego 2023 r. oraz (...)
      czerwca 2024 r., daty te jednocześnie określają daty pierwszego wprowadzenie
      energii do sieci.
    5. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z
      rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
      art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
      Odp.: Sprzedawca będzie dokonywał rozliczenia:
      1. Ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD w okresie od 1 kwietnia 2022
        roku do 30 czerwca 2022 roku wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci

        w tym okresie w celu jej zużycia na potrzeby własne przez Prosumenta
        wytwarzającego energię elektryczną w Mikroilnstalacji o łącznej Mocy
        zainstalowanej elektrycznej:
        - większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        - nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8,
          W odniesieniu do Mikroinstalacji, w których energia elektryczna została
          wytworzona i wprowadzona do sieci po raz pierwszy w okresie od 1 kwietnia
          2022 r. do 30 czerwca 2022 r.;
      2 Wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD od 1 lipca 2022 r. przez
        Prosumenta wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej
        zużycia na potrzeby własne;
      Kwestia rozliczenia energii elektrycznej w szczegółowy sposób została opisana w
      odpowiedzi na pytanie 2.
    6. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, to czy będą Państwo otrzymywali z
      tego tytułu wynagrodzenie?
      Odp.: Nie, Gmina nie będzie otrzymywać wynagrodzenia z tego tytułu.
    7. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z
      rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu
      o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii [3]? Jeśli tak, to czy jest
      /będzie prowadzone dla Państwa „konto prosumenta”, które zawiera ewidencję ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a
      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną Państwu za
      energię elektryczną wprowadzoną do sieci?
      Odp.:
      1. Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczeń energii elektrycznej, o których mowa w
        § 1 ust. 2 lit. b) prowadzi konto dla Prosumenta, zwane dalej „Kontem
        prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
        elektrycznej, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną
        należną Prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej
        „Depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań Prosumenta z
        tytułu zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy prowadzącego Konto
        prosumenta.
      3. Zobowiązanie Prosumenta, z tytułu zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy
        określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci przez Prosumenta oznaczonej w § 1 ust.
        3 lit. b) symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość Depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do Konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca Depozyt prosumencki może być rozliczana na Koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako Depozyt
        prosumencki na Koncie prosumenta.

      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do Depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie postanowienia
        ust. 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze Sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do Konta prosumenta jako Depozyt prosumencki.
      8. Sprzedawca dolicza do Konta prosumenta wartość energii elektrycznej
        wytworzonej i niezużytej przez Prosumenta, który korzystał z rozliczenia, o którym
        mowa w § 1 ust. 2 lit. a). Postanowienie ust. 2 stosuje się odpowiednio.
      9. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w pkt. 4.8,
        wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z pkt. 3.5.
    8. Proszę o jednoznaczne wskazanie, czy rozliczają się Państwo w systemie net-metering,
      czy net-billing?
      Odp.: Gmina rozlicza się w systemie net-biling.
    9. Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w
      art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to proszę wskazać
      konkretny punkt ww. przepisu.
      Odp.: Instalacje omówione we wniosku mieszczą się w przepisach określonych w art.
      4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacje mieszczą się w ramach
      pkt 1, tj. z rozliczeń korzysta prosument energii odnawialnej, którego mikroinstalacja
      została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po 31 marca 2022
      r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia złożonego w terminie do 31
      grudnia 2022 r., z zastrzeżeniem ust. 3.
    10. Czy rozliczają Państwo wartość energii na podstawie Rynkowej miesięcznej ceny
      energii elektrycznej? Jeśli tak, czy cena RCEm jest ceną brutto, czy netto?
      Odp.: Gmina rozlicza wartość energii na podstawie Rynkowej miesięcznej ceny
      energii elektrycznej dla energii elektrycznej wprowadzonej do sieci od 1 lipca 2024 r.
      co wprost wynika z zapisów umowy kompleksowej i szerzej zostało opisane w
      odpowiedzi na pytanie 2.
    11. Czy wartość depozytu jest zwiększana o współczynnik 1,23? Jeśli tak, z jakiego powodu
      depozyt jest zwiększany o współczynnik 1,23? Czym w istocie jest ten wskaźnik?
      Odp.: Zapisy umowy kompleksyjnej nie regulują kwestii zwiększenia depozytu o
      współczynnik 1,23.
    12. Dlaczego nadpłata nie będzie zwracana w całej kwocie nadwyżki, ale w wysokości nie
      wyższej niż dwadzieścia procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
      miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty? Proszę wyjaśnić.
      Odp.: Taka zasada została uregulowana w zapisach umowy kompleksyjnej.
    13. W jakim terminie przedsiębiorstwo energetyczne jest zobowiązane zwrócić Państwu
      nadpłatę, o której mowa w pytaniu nr 12?
      Odp.: Zgodnie z zapisami umowy kompleksyjnej, w przypadku gdy Prosument w
      ramach rozliczenia, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
      kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      Prosumentowi przez Sprzedawcę, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może

      przekroczyć dwudziestu procent (20%) wartości energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty. Sprzedawca
      zwróci nadpłatę na wskazany przez Prosumenta numer rachunku bankowego.
    W uzupełnieniu do wniosku z 3 grudnia 2025 r. wskazali Państwo następujące informacje:
    1. W jaki sposób umowy zawarte pomiędzy Państwem a przedsiębiorstwem
      energetycznym regulują kwestie wzajemnych rozliczeń, tj.:
        a) kiedy i na jakich zasadach, w jakich terminach następuje wzajemne potrącenie
        /kompensata należności, np. czy są to terminy miesięczne, jak ustalana jest
        wartość depozytu prosumenckiego?
        b) proszę podać przykłady liczbowe rozliczeń pomiędzy Państwem a
        przedsiębiorstwem energetycznym.
      Proszę odnieść się do powyższego pytania bez przytaczania treści umów oraz
      odnieść się odrębnie do każdej umowy zawartej z przedsiębiorstwem
      energetycznym.
      Odp.: Gmina rozliczana jest w ramach tzw. netbillingu, czyli wg wartości energii
      elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      oraz wartości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej. System rozliczeń
      netbilling oparty jest na dwóch etapach. W pierwszym etapie rozliczeń następuje
      saldowanie ilościowe, a następnie dokonywane jest saldowanie wartościowe.
      Rozliczenia Prosumenta ze Sprzedawcą oparte są o konto prosumenta, które służy
      ewidencjonowaniu ilość energii elektrycznej pobranej i wprowadzonej przez
      Prosumenta oraz wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci przez
      Prosumenta w celu jej zużycia na potrzeby własne w oparciu o ustalone dla każdego
      okresu saldowania salda dodatnie, salda ujemne lub zbilansowanie. Rozliczenie
      różnicy wartości może spowodować zobowiązanie Prosumenta wobec Sprzedawcy,
      gdy suma wartości sald dodatnich będzie większa nad sumą sald ujemnych lub
      powstanie depozytu prosumenckiego, gdy suma wartości sald ujemnych będzie
      większa nad sumą sald dodatnich. Celem depozytu jest pomniejszanie zobowiązania
      Prosumenta w następnych okresach rozliczeniowych. Pomniejszenie zobowiązań
      Prosumenta następuje poprzez zmniejszanie zobowiązania wobec Sprzedawcy w
      kolejnych okresach rozliczeniowych, w których występuje nadwyżka sum wartości
      sald dodatnich nad sumą sald ujemnych. Kwota depozytu może być rozliczona przez
      okres kolejnych 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie Prosumenta. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania
      danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane środki w części
      stanowiącej nie więcej niż 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej w danym
      miesiącu kalendarzowym stanowią nadpłatę, którą Sprzedawca zwraca w terminie
      nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu, w którym
      powstał ten depozyt.
      Taki szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują
      przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
      Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE: Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust.
      1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
      sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy
      wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
      Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE: Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o
      którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem energii odnawialnej, prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej

      są prowadzone na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanej w każdej
      godzinie. Sumarycznie zbilansowana ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i
      pobrana z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, jest wyznaczana dla danej godziny metodą
      wektorową według następującego wzoru:
      Eb (t) = Ep (t) – Ew (t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb (t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep (t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew (t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie
      (t) do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
      Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE: Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1
      oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego
      przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
      Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że: W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
        nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
      W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE: W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię
      elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii

      elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego
      miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
      Stosownie do art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a,
      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
      za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem
      prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t)
      przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej

      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    Wartość energii elektrycznej wprowadzonej przez Gminę do sieci OSD, jest wyznaczana
    dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci OSD przez Gminę w poszczególnych okresach rozliczania
    niezbilansowania składających się na dany miesiąc kalendarzowy, przyjmującym
    wartości ujemne i rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej wyznaczonej dla
    danego miesiąca kalendarzowego.
    Wartość energii elektrycznej pobranej przez Gminę z sieci OSD określa się dla danego
    okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania
    niezbilansowania w okresie rozliczeniowym, ilość energii elektrycznej pobranej z sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez Gminę przyjmującym wartość dodatnią, oraz
    ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia
    podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i klientem dla
    tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    będzie zapisywana wartościowo jako tzw. Depozyt prosumencki na indywidualnym
    koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez
    Gminę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z
    tytułu zużycia prądu przez Gminę. Wyprodukowany przez instalacje prąd będzie w
    pierwszej kolejności zużywany na potrzeby Obiektu, a w przypadku nadwyżki prąd
    będzie wprowadzany do sieci i rozliczany z operatorem sieci wg ustalonej ceny.
    Rozliczenie to dokonywane jest w pieniądzu, czyli w PLN, przy czym wartość energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci ustalana jest dla każdego miesiąca kalendarzowego
    wg rynkowej ceny energii elektrycznej, a rozliczenia z zakładem energetycznym
    następują w okresie dwumiesięcznym na podstawie wystawianych przez zakład
    energetycznych faktur.
    Przykłady liczbowe rozliczenia:
    Instalacja na budynku Urzędu Gminy:
      (...)
      Faktura dotycząca okresu rozliczeniowego (...) zawiera dane:
      (...)
      Instalacja na sali wiejskiej w (...):
      (...)
      Faktura dotycząca okresu rozliczeniowego grudzień (...) zawiera dane:
      (...)
    2. Proszę jednoznacznie wskazać, czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku,
      będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

      Odp.: Nie, sprzedawca nie będzie dokonywał rozliczenia ilości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci, w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii. Jednocześnie wskazują Państwo, że sprzedawca będzie dokonywał
      rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD przez Prosumenta
      wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby
      własne na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o OZE.
    3. Proszę jednoznacznie wskazać, czy cena Rynkowej miesięcznej ceny energii
      elektrycznej jest ceną brutto, czy netto?
      Odp.: Cena Rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej (RCEm) jest średnią ważoną
      z rynkowych cen energii elektrycznej (RCE), które nie zawierają podatków od towarów i
      usług (VAT) ani podatku akcyzowego.
    4. W związku ze wskazaniem w uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytanie nr 3,
      że:
      Sprzedawca wystawi fakturę w terminie określonym w odpowiednich przepisach
      aktualnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.
      lub ustawy ją zastępującej.
    - proszę wprost wskazać, jakie terminy określono w umowach na wystawienie faktury
      oraz za jakie okresy wystawiane są faktury?
      Należy odnieść się odrębnie do każdej umowy zawartej z przedsiębiorstwem
      energetycznym.
      Odp.: Rozliczenie za usługi kompleksowe energii elektrycznej w przypadku
      wszystkich umów przeprowadza się w dwumiesięcznych okresach rozliczeniowych.
      Sprzedawca wystawi fakturę w terminie 14 dni po zakończeniu okresu
      rozliczeniowego.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniach do wniosku)
    1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej przez Gminę prądu, który jest produkowany
      w Instalacjach zamontowanych na Obiektach, stanowi odpłatną dostawę towarów
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy podstawę opodatkowania
      dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany za pomocą
      Instalacji zamontowanej na Obiektach, stanowi wartość ustaloną jako iloczyn energii
      elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilość energii elektrycznej wprowadzonej
      w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę – po zbilansowaniu
      międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej i czy kwota ta stanowi wartość
      brutto, tj. zawierająca podatek VAT?
    3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy obowiązek podatkowy z tego
      tytułu powstanie w sposób opisany w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7
      UPTU, czyli z momentem wystawienia faktury, nie później jednak niż termin jej
      płatności?
    4. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy po stronie Gminy występuje
      obowiązek wystawienia faktury VAT z tytułu energii wprowadzonej do sieci w danym
      okresie rozliczeniowym, przy uwzględnieniu zasad i terminów wystawiania faktur
      określonych dla tej sytuacji w art. 106i ust. pkt 4 UPTU?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 14 listopada
    2025 r.
    Ad. 1

    W ocenie Wnioskodawcy, wprowadzenie do sieci energetycznej przez Gminę energii
    elektrycznej, która jest produkowana w mikroinstalacjach, w przypadku rozliczenia w
    systemie net-billing na podstawie zawartych umów kompleksowych z Przedsiębiorstwem
    energetycznym stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPTU, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 UPTU, nie uważa się za podatników organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 UPTU, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. W świetle
    tego zapisu działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci wyprodukowanego z
    pomocą Instalacji prądu stanowi działalnością gospodarczą („wszelka działalność
    producentów”).
    Treść powyższego przepisu znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006
    /112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. U. UE z 11 grudnia 2006 r. L 347/1), zgodnie z którym: podatnikiem jest każda
    osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność
    gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub
    uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z
    kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych
    unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług
    występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jako, że JST są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU, należy uznać, iż
    spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie
    czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez JST, nawet gdy dotyczą one zadań
    własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.

    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 VATU, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 UPTU, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 UPTU, towarami są
    rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 UPTU, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 UPTU. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz
    świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego).
    Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak
    nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako
    świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub
    usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w
    części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w
    pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za
    dostawę towarów lub świadczenie usług.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc, w ocenie Gminy, jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 UPTU, a
    Gminę należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 UPTU,
    gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z
    grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 UPTU – Wnioskodawca dokonywać bowiem
    będzie dostawy energii elektrycznej wytworzonej w Instalacjach nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia
    20 czerwca 2013 r. w sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że: „eksploatacja
    zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego
    modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość
    wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem
    zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest
    dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi «działalność
    gospodarczą» w rozumieniu tych przepisów”.
    Jak wskazano w opisie sprawy, Wnioskodawca rozlicza się z tytułu wprowadzenia energii
    elektrycznej (wytworzonej w mikroinstalacjach) do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej jako prosument na zasadach tzw. net-billingu.

    Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych
    podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego, Gmina będzie spełniała definicję prosumenta, o
    którym mowa w art. 2 pkt 27a UOZE. Zgodnie z tym przepisem, przez prosumenta energii
    odnawialnej należy rozumieć „odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną
    wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod
    warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii
    elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40
    ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773)”.
    Jak wynika z przepisów UOZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 UOZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt.
    art. 4b ust. 1 UOZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
    niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny
    energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 UOZE, wyznaczonej dla danego
    miesiąca kalendarzowego.
    Ww. przepis wyznacza zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie
    energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej określając ją jako iloczyn ilości energii
    elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej. Kwotę tą
    należy uznać za wynagrodzenie należne Gminie za dostawę energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów UOZE wynika również, że wartość depozytu prosumenta jest
    przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie pomniejszać kwotę
    podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie rozliczeniowym. Jak już
    wskazano w przypadku wytworzenia energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii i
    wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Wnioskodawca dokonywać
    będzie dostawy tej energii, za którą będzie przysługiwało wynagrodzenie określone jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez prosumenta – po
    zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a UOZE, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji, Gmina jako prosument – czynny podatnik VAT, poprzez wprowadzanie
    energii do sieci energetycznej będzie dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 UPTU.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    UOZE), w ocenie Wnioskodawcy, pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego
    charakteru dokonywanej przez Gminę dostawy energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacjach. Tym samym, wprowadzenie do sieci energetycznej przez Gminę energii

    elektrycznej, która zostanie wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej znajdującej się na
    dachach Obiektów zakładu budżetowego, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Warto również podkreślić, iż ani przepisy UPTU, ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie będą podlegać takiemu zwolnieniu. W
    konsekwencji, wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej wyprodukowanej w
    Instalacjach do sieci energetycznej należącej do Przedsiębiorstwa energetycznego będzie
    stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w
    analogicznych stanach faktycznych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 26
    lutego 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.870.2023.1.KO DKIS uznał, że: „W konsekwencji
    Państwo, jako prosument – czynny podatnik VAT, poprzez wprowadzanie energii do sieci
    energetycznej będą dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Fakt wzajemnego kompensowania
    zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa energetycznego i tego
    przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3 ustawy o OZE), pozostaje
    bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej przez Państwa dostawy
    energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji. Podsumowując, wprowadzenie do sieci
    przez Państwa prądu, który jest produkowany w Instalacji zamontowanej na Budynku,
    stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT”.
    Analogiczny pogląd został również zaprezentowany przez DKIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 25 marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.32.2024.1.JSU, w której
    wskazano, iż: „w związku z zawartą z X umową i posiadaniem statusu prosumenta, który
    produkuje energię elektryczną wyłącznie na własne potrzeby, z czego wynika konieczność
    wprowadzania energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji do sieci X, Państwa
    Gmina będzie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    zobowiązanego do odpowiedniego rozliczenia podatku należnego z tytułu energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci X”.
    Tożsame stanowisko zostało również zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia
    12 marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.896.2023.1.KO, w której potwierdzono, iż: „W
    konsekwencji jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokonują Państwo (będąc prosumentem
    energii odnawialnej) na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy. Dostawa energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona
    jako zwolniona od podatku, w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Reasumując, wprowadzenie przez Państwa do sieci energetycznej prądu,
    który jest produkowany w Instalacji zamontowanej na terenie PSZOK, stanowi po Państwa
    stronie działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
    podatku”.
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2023 r. o sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.254.2023.2.HW DKIS stwierdził, że: „wprowadzenie przez Gminę energii
    elektrycznej do sieci na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego przez Wnioskodawcę,
    stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy, a Państwo dla tej czynności będą działać w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy”.
    Takie same stanowisko potwierdzają również m.in. interpretacje indywidualne DKIS:
    · z dnia 15 lutego 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.582.2023.2.DP;

    · z dnia 12 grudnia 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.575.2023.1.JM;
    · z dnia 11 października 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.449.2023.1.RMA;
    · z dnia 16 listopada 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.548.2023.2.MG;
    · z dnia 7 czerwca 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.219.2023.2.MG;
    · z dnia 29 grudnia 2022 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.550.2022.1.PS.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane w niniejszym wniosku o wydanie
    interpretacji czynności wprowadzania do sieci energetycznej prądu, który zostanie
    wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na budynkach znajdujących się na
    Obiekcie, stanowi po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z
    tego podatku.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, podstawę
    opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany
    za pomocą Instalacji, stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w
    poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę – po zbilansowaniu międzyfazowym) i
    rynkowej ceny energii elektrycznej. Powyższa kwota stanowi przy tym wartość brutto, tj.
    zawiera w sobie należny podatek VAT. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy
    opodatkowania należy przy tym liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 29a UPTU „podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika”.
    Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 6 UPTU, „podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy”.
    Z kolei, w myśl art. 29a ust. 7 UPTU podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Z przytoczonego powyżej przepisu art. 29a ust. 1 UPTU wynika, że podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania
    jest analiza pojęcia wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę

    otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów
    lub świadczenie usług.
    Przepis zawarty w art. 29a ust. 1 UPTU jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 112,
    zgodnie z treścią którego w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż
    te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi
    zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
    towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu, podstawą opodatkowania jest wszystko co
    stanowi zapłatę za dostarczony towar lub świadczoną usługę. W myśl powołanego
    powyżej przepisu, nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę
    otrzymuje zapłatę – od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to
    wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub dostawę.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 UOZE, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    przez prosumenta energii odnawialnej, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
    sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne prosumenta.
    Stosownie do treści art. 4 ust. 2 pkt 1 UOZE, wspomnianego w powyższym akapicie
    rozliczenia dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
    dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta
    energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a UOZE, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje powyższego
    rozliczenia na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie ze
    stosownymi przepisami ustawy o OZE, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz wartością
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    Stosownie do treści art. 4b ust. 1 UOZE, w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r.,
    w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
    wartość energii elektrycznej jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej w poszczególnych
      okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc
      kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości
      ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, wyznaczonej dla danego miesiąca
      kalendarzowego.
    W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, wskazany przepis, w
    opinii Gminy, określa podstawę opodatkowania VAT z tytułu wprowadzenia do sieci
    energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach. Zdaniem Gminy, podstawę tę
    stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda
    ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do
    sieci przez Gminę – po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii
    elektrycznej. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne Gminie za dostawę energii
    elektrycznej wytworzonej w Instalacjach.
    Powyższe stanowisko jest również prezentowane w licznych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez DKIS. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia
    12 marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.896.2023.1.KO, w której wyjaśniono, że:
    „podstawę opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej – dla
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest wyprodukowany za pomocą

    Instalacji, będzie stanowić wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny
    energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono powyżej – jest wartością należną
    Państwu z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej,
    obejmującą całość należnego Państwu świadczenia od zakładu energetycznego, którą – w
    celu określenia podstawy opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego
    dla tej dostawy podatku należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę
    brutto z tytułu rozliczenia przez Państwa wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej energii
    elektrycznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT”.
    Pogląd ten został również potwierdzony w interpretacji indywidualnej z dnia 25 marca
    2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.32.2024.1.JSU, w której stwierdzono, że: „podstawę
    opodatkowania u Państwa jako prosumenta z tytułu wprowadzenia energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji OZE stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako prosumenta do sieci – po zbilansowaniu
    godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i ceny stosowanej dla
    danego okresu rozliczenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i usług,
    bez pomniejszenia jej o wartość rozliczenia depozytu Prosumenta”.
    Analogiczny pogląd został również zaprezentowany w interpretacji indywidualnej z dnia 29
    stycznia 2024 r. o sygn. 0112-KDIL3.4012.773.2023.1.EW, w której wskazano, iż: „podstawę
    opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej – dla wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest wyprodukowany za pomocą Instalacji, będzie stanowić
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
    Państwa po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana
    wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej)
    – jak stwierdzono powyżej – jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia
    wytworzonej energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej, obejmującą całość należnego
    Państwu świadczenia od zakładu energetycznego, którą – w celu określenia podstawy
    opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia
    przez Państwa wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej, to znaczy
    kwotę zawierającą w sobie podatek VAT”.
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane również m.in w interpretacji indywidualnej:
    · z dnia 26 lutego 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.870.2023.1.KO;
    · z dnia 15 lutego 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.582.2023.2.DP;
    · z dnia 11 października 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.449.2023.1.RMA.
    Reasumując, podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu,
    który został wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi po stronie Gminy wartość
    ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę). W
    ocenie Gminy, wartość wskazana powyżej jako podstawa opodatkowania z tytułu
    wprowadzenia energii elektrycznej do sieci wyprodukowanej w Instalacji stanowi kwotę
    zawierającą w sobie podatek. Podatek z tytułu tej dostawy należy zatem liczyć od sumy
    wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania, iż w opisanym stanie faktycznym Gmina
    występuje jako podatnik VAT zobowiązany do odpowiedniego rozliczenia podatku VAT z
    tytułu wyprodukowanej przez siebie na własne potrzeby energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci, to obowiązek podatkowy z tego tytułu powstanie w sposób

    opisany w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 UPTU, czyli z momentem
    wystawienia faktury, nie później jednak niż termin płatności (wskazany na fakturze).
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 19a ust. 1 UPTU „Obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z
    zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f”.
    Przy czym, w przypadku dostaw energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje na
    zasadach szczególnych zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a. W myśl tego przepisu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
    elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Z kolei, w art. 19a ust. 7 UPTU została uregulowana kwestia powstania obowiązku
    podatkowego w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem.
    Zgodnie z tym przepisem „w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik
    nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w
    przypadku, gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności”.
    Należy również wskazać, iż powyższy pogląd został również wielokrotnie potwierdzony w
    wydawanych przez DKIS interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych
    stanach faktycznych. Przykładowo DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 15 lutego
    2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.582.2023.2.DP wyjaśnił, że: „w przypadku dostaw
    energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być wystawiona najpóźniej z
    chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie wystawił w tym terminie
    faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu
    terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą
    upływu terminu płatności. Zatem obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
    pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 VATU, tj. z chwilą wystawienia faktury, natomiast gdy nie
    wystawią Państwo faktury lub wystawią ją Państwo z opóźnieniem obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności”.
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji indywidualnej z dnia
    16 listopada 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.548.2023.2.MG, w której DKIS podkreślił,
    że: „obowiązek podatkowy z tytułu energii elektrycznej wprowadzonej do sieci B powstaje
    zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą wystawienia
    faktury. Natomiast gdy Państwa Gmina nie wystawiła faktury lub wystawiła ją z
    opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej
    wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu
    płatności”.
    Analogiczne rozstrzygnięcie wydał również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25
    marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.32.2024.1.JSU stwierdzając, że: „zatem
    obowiązek podatkowy z tytułu wyprodukowanej przez siebie na własne potrzeby energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci X powstanie zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 litera «a»
    oraz art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, czyli z momentem wystawienia faktury, nie później
    jednak niż termin płatności (wskazanym na fakturze). Natomiast gdy Państwa Gmina nie
    wystawi faktury lub wystawi ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy będzie powstawał z
    chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego
    terminu – z chwilą upływu terminu płatności”.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanych we wniosku okolicznościach,
    obowiązek podatkowy dla celów VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energii elektrycznej
    wytworzonej w danym okresie (miesiącu) w mikroinstalacji zlokalizowanych na budynkach
    znajdujących się w posiadaniu Gminy powstanie w dacie wystawienia przez Gminę faktury
    na przedsiębiorstwo energetyczne z ww. tytułu.
    Ad. 4

    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania, iż w opisanym stanie faktycznym Gmina
    występuje jako podatnik VAT zobowiązany do odpowiedniego rozliczenia podatku VAT z
    tytułu wyprodukowanej przez siebie na własne potrzeby energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci energetycznej należącej do przedsiębiorstwa energetycznego, po
    stronie Gminy wystąpi obowiązek wystawienia faktury VAT z tytułu dostawy energii
    wprowadzonej do sieci w danym okresie rozliczeniowym.
    Powyższe wynika z regulacji zawartych w art. 106b ust. 1 UPTU. Zgodnie z tym przepisem
    „podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b”.
    Zgodnie z tym przepisem, w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt UPTU (który
    reguluje zasady powstawania obowiązku podatkowego m.in. w związku z dostawą energii
    elektrycznej), fakturę wystawia się nie później, niż z upływem terminu płatności.
    Obowiązek ten będzie zrealizowany przy uwzględnieniu zasad i terminów wystawiania
    faktur określonych, dla tej sytuacji, w art. 106i ust. 3 pkt 4 UPTU. Zgodnie z tym przepisem,
    fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o którym
    mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 UPTU. Jak już zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 3, w
    przypadku dostawy energii elektrycznej po stronie Gminy obowiązek podatkowy
    powstanie na zasadach określonych w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a UPTU. W związku z tym, w
    przedmiotowym stanie faktycznym Gmina jest zobowiązana do wystawienia faktury
    dokumentującej dostawę energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego
    nie później niż z upływem terminu płatności.
    Należy również wskazać, iż zgodnie z art. 19a ust. 7 UPTU „faktury nie mogą być
    wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
    1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
    2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub
      części zapłaty”.
    Przy czym, zgodnie z art. 19 ust. 8 UPTU, „przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania
    faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5
    pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy”.
    Powyższe stanowisko jest również prezentowane w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez DKIS. W interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2023 r. o sygn.
    0113-KDIPT1-1.4012.548.2023.2.MG, w której wskazano, iż: „Państwa Gmina, jako
    podatnik VAT – sprzedający towar innemu podatnikowi VAT – zobowiązana jest, stosownie

    do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii
    elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, przy uwzględnieniu terminów
    wystawiania faktur określonych w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy”.
    Analogiczny pogląd został również zaprezentowany w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 25 marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.32.2024.1.JSU, w której stwierdzono:
    „Wobec powyższego, Państwa Gmina, jako podatnik VAT – sprzedający towar innemu
    podatnikowi VAT –zobowiązana będzie, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do
    udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, przy uwzględnieniu terminów wystawiania faktur określonych w art. 106i
    ust. 3 pkt 4 ustawy”.
    Podsumowując Gmina, jako podatnik VAT – sprzedający towar (energię elektryczną)
    innemu podatnikowi VAT jest zobowiązana, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 UPTU, do
    udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, przy uwzględnieniu terminów wystawiania faktur określonych w art. 106i
    ust. 3 pkt 4 UPTU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    · prawidłowe – w części dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług
      wprowadzenia do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu;
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej określenia podstawy opodatkowania dla
      wprowadzenia do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu;
    · prawidłowe – w części dotyczącej określenia momentu powstania obowiązku
      podatkowego z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu;
    · prawidłowe – w części dotyczącej obowiązku wystawienia faktury z tytułu wprowadzenia
      do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:

    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana odpłatnie.
    Czynność jest odpłatna, gdy jest wykonywana za wynagrodzeniem. Oznacza to, że
    podmiot świadczący usługę jest uprawniony, aby żądać zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np.
    w postaci świadczenia wzajemnego) od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia. Odpłatność określana jest przez strony umowy i
    jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne.
    Z przepisów nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia
    usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Aby uznać czynność za odpłatną wystarczające jest,
    by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    A zatem, świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym
    usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi
    istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę.
    Jeżeli nie istnieje podmiot, który odnosi lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, to świadczenie nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednak nie każda dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu

    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie
    są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
    transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
    gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
    konkurencji (...).
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą
    o OZE”.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
    27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
        elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
        odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
        przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
        przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
        o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).

    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
    Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
    warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
    energii elektrycznej:
    1) w mikroinstalacji;
    2) w małej instalacji;
    3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy – Prawo energetyczne;
    4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022
    r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
    lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną
    w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci
    elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem
    mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z
    art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej
    zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
    odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na
    podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
    energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
    Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
    energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem
    wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości energii sumarycznie
    zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana ilość energii elektrycznej,
    wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, przez
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, jest wyznaczana dla danej godziny
    metodą wektorową według następującego wzoru:
    Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
    podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
    ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
    wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
    Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
    Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla

    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość energii
    elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wyznaczoną zgodnie
    z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w
    ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-
    2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art.
    4c ust. 3.
    Według art. 4 ust. 5 ustawy o OZE:
    Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie
    wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę
    wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca
    kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem,
    że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na
    kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty
    wprowadzenia tej energii do sieci.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
    Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo
    przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
    W przypadku gdy:
    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
      zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
      art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
      ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu.
    Zgodnie z art. 4 ust. 11a pkt 1 ustawy o OZE:
    Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć
    20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
    którego dotyczy zwrot nadpłaty − w przypadku, gdy wartość energii elektrycznej
    wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1.

    W myśl art. 9 ust. 1 ustawa o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz
    niektórych innych ustaw z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1847), dalej jako
    „ustawa zmieniająca”:
    Od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po upływie miesiąca od
    dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wartość energii elektrycznej, o której mowa w art.
    4 ust. 1a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, wyznacza się zgodnie z art. 4b ust. 1 tej
    ustawy oraz, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej i prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 27a i 27c ustawy
    zmienianej w art. 1, stosuje się art. 4 ust. 11a pkt 1 tej ustawy, w przypadku gdy do dnia
    30 czerwca 2024 r. prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej korzystał ze sposobu wyznaczania wartości energii elektrycznej, o którym
    mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
    W art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej wskazano, że:
    Do prosumenta energii odnawialnej i prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, o
    których mowa w ust. 1, stosuje się art. 4b ust. 2a i 2b ustawy zmienianej w art. 1.
    Art. 31 ustawy zmieniającej stanowi, że:
    Przepis art. 4c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
    stosuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po upływie
    miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
    W art. 4b ust. 1 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym przed zmianami
    wprowadzonymi ustawą zmieniającą wskazano, że:
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził
    ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30
    czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    a) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    b) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W art. 4b ust. 1 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym po zmianach wprowadzonych
    ustawą zmieniającą wskazano, że:
    W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
    odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.

    Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym przed zmianami
    wprowadzonymi ustawą zmieniającą:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w
      art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi
      sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
      niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
        tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
        wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
        prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Na podstawie art. 4b ust. 2 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym po zmianach
    wprowadzonych ustawą zmieniającą:
    W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
    wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla
    poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
      tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Zgodnie z art. 4b ust. 4 ustawy o OZE:
    Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
    niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
    i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii
    elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.6.2019, str. 54), zwanego dalej „rozporządzeniem
    2019/943”, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen energii elektrycznej
    określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich sesji notowań danej doby
    w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego, prowadzonych:
    1) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000
      r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 910) oraz
    2) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
      wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej.

    Jak stanowi art. 4b ust. 5 ustawy o OZE:
    Rynkowa cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, jest obliczana według wzoru:
    RCE=∑sεsCGs x EGs/∑sεs x EGs
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    CGs – cenę energii elektrycznej określoną w systemie kursu jednolitego na sesji
    notowań s rynku dnia następnego [zł/MWh],
    EGs – ilość energii elektrycznej stanowiącą wolumen obrotu na sesji notowań s rynku
    dnia następnego z określaniem ceny energii w systemie kursu jednolitego [MWh],
    S – zbiór sesji notowań rynku dnia następnego z określaniem ceny energii w systemie
    kursu jednolitego prowadzonych przez giełdę towarową lub w ramach jednolitego
    łączenia rynków dnia następnego prowadzonych przez wyznaczonych operatorów
    rynku energii elektrycznej.
    Stosownie do art. 4b ust. 6 ustawy o OZE:
    Rynkowa miesięczna cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego miesiąca
    kalendarzowego, jako ważona wolumenem energii elektrycznej wprowadzanej do sieci
    elektroenergetycznej przez prosumentów energii odnawialnej lub prosumentów
    zbiorowych energii odnawialnej wytwarzających energię elektryczną w
    mikroinstalacjach lub małych instalacjach, średnia z rynkowych cen energii elektrycznej,
    o których mowa w ust. 4.
    Zgodnie z art. 4b ust. 7 ustawy o OZE:
    Rynkowa miesięczna cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, jest obliczana
    według wzoru:
    RCEm= ∑tε T(Et x RCEt) / ∑tε TEt
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Et - sumaryczny wolumen energii elektrycznej wprowadzanej do sieci
    elektroenergetycznej w okresie rozliczania niezbilansowania t przez prosumentów
    energii odnawialnej oraz prosumentów zbiorowych energii odnawialnej wytwarzających
    energię elektryczną w mikroinstalacjach lub małych instalacjach, przyłączonych do sieci
    operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, posiadających
    bezpośrednie połączenia z siecią przesyłową oraz posiadających zawartą umowę na
    świadczenie usług dystrybucyjnych z co najmniej 200 000 odbiorcami końcowymi
    [MWh],
    RCEt - rynkową cenę energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, w okresie rozliczania
    niezbilansowania t, przy czym jeżeli RCEt ma wartość ujemną dla danego okresu t, to
    dla tego okresu t przyjmuje się RCEt równą zero [zł/MWh],
    T - zbiór okresów rozliczania niezbilansowania w miesiącu.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii
    elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.

    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego
    konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2,
    określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
    okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
    elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
    energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
    wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
    przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
    uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
    rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
    niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym. (przepis obowiązujący do 31 stycznia 2025 r.).
    Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. (przepis 4c ust. 4 zmieniony
    ustawą z dnia 27.11.2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1847), która weszła w życie 28.12.2024
    r., obowiązujący od 1.02.2025 r.).
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
    prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
    prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11
    pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej
    dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
    prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż
    sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego
    sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
    korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
    energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej lub
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o którym
    mowa w art. 4:
    1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
    2) ust. 1a pkt 1.
    Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
    1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej
      dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
    2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla
      czerwca 2022 r.

    – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
    Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
    art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
    energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o
    której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
    Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia,
    o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje
    sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię
    energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, weszły one w życie 2 lipca 2025 r.
    Wskazane przepisy wyznaczają wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie
    energii elektrycznej do sieci określonej według zasad określonych w przepisach ustawy z
    dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii obowiązujących do 31 stycznia
    2025 r. oraz obowiązujących od 1 lutego 2025 r.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
    Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
    obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
    ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
    ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta
    jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi
    „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub

    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie z dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Zatem sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na Obiektach należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Gminę uznać należy za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie
    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem Gmina dokonuje dostawy energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacjach nie jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie
    umów cywilnoprawnych, które została zawarta z dostawcą energii elektrycznej.
    W przypadku wytworzenia przez Gminę energii elektrycznej w odnawialnych źródłach
    energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina dokonuje
    dostawy tej energii, za którą przysługuje Gminie wynagrodzenie. Depozyt prosumencki,
    który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w
    art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną
    prosumentowi wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy.
    W konsekwencji, Gmina jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT – poprzez
    wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej będącej przedmiotem
    wniosku do sieci energetycznej, dokonuje na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z
    którym Gmina ma zawartą umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, wprowadzanie do sieci przez Gminę energii elektrycznej, która
    jest wyprodukowana w instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na Obiektach
    stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy podstawę opodatkowania dla
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany za pomocą Instalacji
    zamontowanych na Obiektach, stanowi wartość ustaloną jako iloczyn energii elektrycznej
    wynikającej z salda ujemnego (tj. ilość energii elektrycznej wprowadzonej w
    poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę – po zbilansowaniu międzyfazowym) i
    rynkowej ceny energii elektrycznej, i czy kwota ta stanowi wartość brutto, tj. zawierającą
    podatek VAT.
    Odnosząc się do powyższego należy mieć na uwadze art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
    oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
    innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
    towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
    podatku;

    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
    pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
    Natomiast jak stanowi art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
    momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
    wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
    przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
    podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty należnej
    prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Kwotę tę
    należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi) wynagrodzenie za dostawę energii
    elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych.
    Natomiast depozyt prosumencki, pokazujący wartość środków należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci (ilość energii i wartość tej energii),
    przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy (Przedsiębiorstwa energetycznego). Wartość depozytu
    prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana (a od 1 lutego
    2025 r. zwiększana o współczynnik 1,23) i przyporządkowywana do konta prosumenta w
    kolejnym miesiącu kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie prosumenckim służy więc
    wyłącznie do regulowania zobowiązań, natomiast w żaden sposób nie wpływa na kwestię
    ustalania podstawy opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta nie ma wpływu na określenie
    wysokości podstawy opodatkowania.
    Mając na uwadze konstrukcję normatywną podstawy opodatkowania, wyrażoną w
    przytoczonym powyżej art. 29a ust. 1 ustawy oraz powołane przepisy ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, należy podkreślić, że podstawą opodatkowania jest w
    istocie kwota należna, co istotne, pomniejszona o należny z tytułu danej dostawy podatek.
    W stanie prawnym obowiązującym przed 1 lutym 2025 r. kwotę należną dla Państwa jako
    prosumenta z tytułu dostawy wytworzonej energii elektrycznej w instalacjach stanowi
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa do
    sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana
    wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej)
    jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci energii
    elektrycznej wytworzonej w instalacjach, obejmującą całość należnego Państwu
    świadczenia od przedsiębiorstwa energetycznego, którą – w celu określenia podstawy
    opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy
    wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
    Instalacjach, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.

    Podatek z tytułu tej dostawy należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu
    energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    W analizowanej sprawie znajdą zastosowanie także przepisy ustawy o zmianie ustawy o
    odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw z dnia 27 listopada 2024 r.
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1847), zwanej dalej „ustawą zmieniającą”. Weszła ona w życie 28
    grudnia 2024 r.
    Art. 31 ustawy zmieniającej:
    Przepis art. 4c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
    stosuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po upływie
    miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
    Ustawą zmienianą, o której mowa w ww. przepisie, jest ustawa o OZE. Zmiany
    wprowadzone przez ustawę zmieniającą dotyczą m.in. depozytu prosumenckiego. Zmiany
    obejmują wszystkich prosumentów objętych net-billingiem – niezależnie, czy zaczęli
    wytwarzać energię do 30 czerwca 2024 r. czy od 1 lipca 2024 r. Jednym ze skutków
    nowelizacji ustawy o OZE jest zwiększenie wartości depozytu prosumenckiego
    dotyczącego danego miesiąca kalendarzowego o współczynnik korekcyjny 1,23 i
    przyporządkowanie go do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    Oznacza to, że za każdą kilowatogodzinę (kWh) energii wprowadzonej do sieci, prosument
    otrzymuje środki nie tylko za cenę rynkową, ale również powiększone o ten współczynnik.
    Zmienione przepisy ustawy o OZE, w tym art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wyznaczają zatem
    wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci
    według zasad obowiązujących od 1 lutego 2025 r.
    A zatem, podstawą opodatkowania w stanie prawnym obowiązującym od 1 lutego 2025 r.
    jest iloczyn sumy ilości energii elektrycznej, którą Państwo wprowadzili do sieci
    dystrybucyjnej w danym miesiącu oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej,
    przemnożony przez współczynnik 1,23 – co stanowi kwotę brutto, którą – zgodnie z art.
    29a ust. 6 pkt 1 ustawy – należy pomniejszyć o kwotę podatku wyliczoną metodą „w stu”.
    Podsumowując, stwierdzam, że podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany za pomocą instalacji zamontowanej na
    Obiektach:
    · w okresie do 31 stycznia 2025 r. należy wyliczyć jako wartość (iloczyn energii
      wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej), która
      stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta)
      do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji, to znaczy kwotę zawierającą w
      sobie podatek VAT. Zatem, podstawę opodatkowanie przy wprowadzaniu do sieci
      prądu wyprodukowanego w instalacji fotowoltaicznej w okresie do 31 stycznia 2025r.
      stanowi iloczyn ilości energii elektrycznej, którą Państwo wprowadzili do sieci
      dystrybucyjnej w danym miesiącu oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej
      wyliczany metodą „w stu”;
    · w okresie od 1 lutego 2025 r. stanowi iloczyn sumy ilości energii elektrycznej, którą
      Państwo wprowadzili do sieci dystrybucyjnej w danym miesiącu oraz rynkowej
      miesięcznej ceny, przemnożony przez współczynnik 1,23, co stanowi kwotę brutto,
      którą należy pomniejszyć o kwotę podatku wyliczoną metodą „w stu”.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem w całości za
    nieprawidłowe, bowiem nie uwzględnia ono zmian w ustaleniu wartości depozytu
    prosumenckiego, wprowadzonych do ustawy o OZE ustawą zmieniającą, w szczególności
    aktualnego brzmienia art. 4c ust. 4 ustawy o OZE.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, w którym momencie powstanie dla Gminy
    obowiązek podatkowy przy wprowadzaniu do sieci prądu wyprodukowanego w
    instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na Obiektach oraz ustalenia, czy po stronie

    Gminy występuje obowiązek wystawienia faktury z tytułu energii wprowadzonej do sieci w
    danym okresie rozliczeniowym.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Przepis art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy stanowi, że:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
    elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Na mocy art. 19a ust. 7 ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze − rozumie się przez to dokument w
    formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
    przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Przepis art. 106b ust. 1 ustawy stanowi, że:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    Na podstawie art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy:
    Faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub
    wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o
    ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.
    Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
    Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o
    którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na mocy art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:
    Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem dostawy
    towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do treści art. 106i ust. 8 ustawy:

    Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
    usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
    informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz
    innego podatnika podatku VAT, obowiązek podatkowy powstaje, zgodnie z art. 19a ust. 5
    pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury, jednakże faktura
    taka powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji,
    gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem –
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w
    przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Jak wykazano powyżej, wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej przez
    Państwa za wynagrodzeniem, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy. Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika, że postanowienia (...) oraz
    postanowienia(...) nie regulują kwestii wystawiania faktur przez Gminę.
    Jednakże, przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje na rodzaj
    kompensaty wzajemnych zobowiązań i należności z tytułu dostaw energii z
    przedsiębiorstwem energetycznym oraz wartość energii wykazywana jest w formie
    depozytu na Państwa koncie i na fakturach z przedsiębiorstwa energetycznego. Wskazali
    Państwo bowiem, że w związku z zawartą umową wyprodukowana i wprowadzona do
    sieci energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki
    na indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą ewentualnej
    zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekty.
    Wobec powyższego – zgodnie z powołanymi przepisami – zobowiązani są Państwo,
    stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do udokumentowania fakturą ww. sprzedaży
    energii elektrycznej na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego (Sprzedawcy) w terminie
    wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie później niż z upływem terminu płatności.
    W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Zatem, obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa
    jako prosumenta powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, z
    chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawianie
    (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem), a w przypadku gdy nie
    określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że w tym przypadku przez „termin płatności” rozumie się
    termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Zatem, są Państwo zobowiązani, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do
    udokumentowania fakturą sprzedaży energii elektrycznej w terminie wskazanym w art.
    106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie później niż z upływem terminu płatności. Przy czym należy
    podkreślić, że chodzi tu o termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez
    prosumenta.
    Obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa jako
    prosumenta powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy. Dla
    dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy wiąże się z
    chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawianie
    (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem).
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 i 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku
    stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Ponadto wskazuję, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa
    podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot, zatem w
    niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wskazanych rozliczeń.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje powołane przez Państwa w zakresie określenia podstawy
    opodatkowania wydane były w odmiennym stanie prawnym, tj. przed wejściem w życie
    przepisów ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1847) (ustawy zmieniającej).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.