Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-131/07-2/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-12-28
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych.
Słowa kluczowe: bilety; dochód-dochody wolne od podatku; dochód-opodatkowanie dochodu; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie działalności gospodarczej ; działalność-zezwolenie na prowadzenie działalności; inwestycje-wydatki inwestycyjne; kasa; kierowca; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); koszt; koszt-koszty kwalifikowane; limit; podwykonawstwo; pomoc-pomoc publiczna; sprzedaż; strefy-działalność pozastrefowa (SSE); strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2007 r. (data wpływu 28.09.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych jest:

1.  **prawidłowe** w zakresie pytań nr 1, 2, 3, 4 (w części dotyczącej sprzedaży biletów przy wykorzystaniu własnej kasy), 6, 7 i 9,
2.  **nieprawidłowe** w zakresie pytania nr 4 w części dotyczącej sprzedaży biletów przez kasy biletowe zlokalizowane w innych PKS-ach oraz pytań 5 i 8.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Spółka z o.o. zmieni dotychczasową siedzibę i rozpocznie działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Przedsiębiorstwo świadczyło i będzie świadczyć usługi transportu towarowego w kraju i za granicą, transportu pasażerskiego regularnego i okazjonalnego oraz spedycji krajowej i zagranicznej, polegającej na wykonywaniu transportu poprzez podwykonawców. Dodatkowo zostaną wprowadzone nowe rodzaje usług, tj. usługi mechanicznej myjni, diagnostyka pojazdów, sprzedaż części i oleju napędowego oraz usługi napraw pojazdów. Spółka posiada zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie strefy wydane 26.08.2004 r., które obejmuje: transport lądowy pozostały (60.2), usługi w zakresie prac przeładunkowych, magazynowania i przechowywania towarów (63.1), usługi wspomagające transport pozostałe (63.2) i usługi agencji transportowych pozostałe (63.4). Ponadto zezwolenie określa wymóg poniesienia na terenie strefy wydatków inwestycyjnych przekraczających kwotę 800.000 euro (osiemset tysięcyeuro). Na dzień składania biznesplanu była to kwota 3(…)zł. Faktycznie poniesiona kwota to około 9(…) zł (2(…) euro). Inwestycja obejmuje budowę i wyposażenie: budynku administracyjnego, budynku socjalnego, warsztatów, myjni i stacji paliw. Usługi stacji paliw, diagnostyki, napraw pojazdów, myjni (wspomagające transport) będą wykorzystywane na potrzeby jednostki, jak również będą świadczone dla odbiorców zewnętrznych. Na te rodzaje działalności zezwolenie nie jest wydawane, zatem nie będą objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka posiada 3 oddziały spedycyjne. Są to placówki, w których pracują 4 osoby. Biura dzierżawione są od jednostek zewnętrznych. Spedytorzy pozyskują klientów z okolicy, wprowadzają zlecenia do systemu komputerowego, a fakturowanie odbywa się w siedzibie głównej w S. w dziale Faktur i Rozliczeń. Spółka wykonuje działalność w zakresie regularnego przewozu pasażerów. Bilety jednorazowe na przejazd autobusami sprzedawane są w autobusach przez kierowców, w kasie biletowej należącej do PXX „T” oraz kasach biletowych należących do innych PKS-ów. Bilety miesięczne sprzedawane są wyłącznie w kasach biletowych, zarówno własnej, jak i innych przewoźników. Rozliczenie z innymi PKS-ami następuje poprzez wystawienie not uznaniowych. W przyszłości Spółka chce zbudować dworzec autobusowy.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy Spółka powinna wystąpić do Specjalnej Strefy Ekonomicznej z wnioskiem o zwiększenie limitu wydatków inwestycyjnych, od których będzie jej przysługiwało zwolnienie w podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy przychody z działalności transportowej, która z zasady jest prowadzona poza obszarem strefy są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych?
3.  Czy sprzedaż biletów przez kierowców w autobusach jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych?
4.  Czy przychody ze sprzedaży biletów przez kasy biletowe, zarówno własne, jak i obce, położone poza obszarem strefy są zwolnione podatku dochodowego od osób prawnych?
5.  Czy przychody z działalności dworca autobusowego położonego poza strefą będą zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych?
6.  Czy przychody generowane przez spedytorów w biurach poza strefą będą zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych?
7.  Czy przychody ze spedycji, czyli z transportów wykonywanych przez podwykonawców są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych?
8.  Czy ustalając wielkość kosztów uzyskania przychodów, których nie można w sposób wyraźny przyporządkować do działalności zwolnionej lub opodatkowanej, Spółka może posłużyć się prognozą i skorygować tę wartość dopiero w zeznaniu rocznym?
9.  Czy ustalając limit wydatków kwalifikowanych, od których zależy wielkość zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, Spółka może zaliczyć do tych kosztów całość wydatków na środki trwałe wykorzystywane zarówno do działalności zwolnionej, jak i opodatkowanej? Przy czym nie można ustalić w jakiej proporcji będą służyć obu rodzajom działalności.

Zdanie Wnioskodawcy w zakresie wyżej przedstawionych pytań jest następujące:

Ad. 1

Spółka ma prawo zaliczać wszystkie wydatki inwestycyjne, poniesione ponad poziom określony w zezwoleniu, do tzw. kosztów kwalifikowanych, powiększających wysokość zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy określa poziom minimalny wydatków inwestycyjnych. Przedsiębiorca jest zobowiązany do dokonania inwestycji w kwocie „nie mniejszej niż” określony w zezwoleniu pułap minimalny. Sformułowanie to nie wprowadza ograniczenia górnego limitu tych wydatków. Wzrost nakładów inwestycyjnych związanych z inwestycją, na którą zostało wydane zezwolenie, nie powinien zatem rodzić konieczności w postaci zmiany zezwolenia czy też uzyskania kolejnego zezwolenia. Pomoc publiczna udzielona jest z tytułu nowej inwestycji opisanej w ofercie, w związku z tym każdy wydatek związany z inwestycją, powinien być, w ocenie Spółki, uznany za koszt kwalifikujący się do objęcia pomocą – nawet jeśli przekracza on limity określone w biznesplanie.

Ad. 2

Przepisy strefowe nie wymieniają działalności transportowej jako działalności, co do której Wnioskodawca nie może uzyskać zezwolenia, oznacza to, że sprzedaż usług transportowych jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Działalność transportowa ze swej istoty nie może być wykonywana na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W ocenie Spółki, skoro ustawodawca dopuścił uzyskiwanie zezwoleń na działalność transportową, należy uznać, że przychody z tej działalności są zwolnione, pomimo, że transport jest wykonywany poza strefą. Zdaniem Spółki kryterium, które pozwala wskazać, czy przychód z działalności transportowej jest przychodem strefowym czy pozastrefowym, jest miejsce faktycznej siedziby przedsiębiorstwa (bazy, w której działalność jest organizowana, siedziby zarządu i administracji przedsiębiorstwa transportowego, zakładów naprawczych, miejsca postoju taboru, miejsca gdzie zlokalizowane są zbiorniki z paliwem itd.). Zatem jeśli siedziba jest zlokalizowana w strefie, wówczas przychód z działalności transportowej powinien być zwolniony z opodatkowania, w związku z czym, zdaniem Spółki, dochody uzyskiwane przez nią z działalności transportowej powinny podlegać zwolnieniu.

Ad. 3

Sprzedaż biletów przez kierowców stanowi działalność pomocniczą w transporcie osób. Samej sprzedaży biletów nie powinno się identyfikować z miejscem prowadzenia działalności gospodarczej „poza terenem strefy”. A zatem przychody z opłat za przewóz osób, pobieranych przez kierowcę na przystankach autobusowych poza strefą, powinny zostać uznane za przychody strefowe podlegające zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Miejsce prowadzenia działalności pomocniczej nie wpływa na zachowanie prawa do zwolnienia z opodatkowania przychodów (dochodów) z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Ad. 4

Sprzedaż biletów przez kasy biletowe także stanowi działalność pomocniczą w działalności transportowej, więc nie powinno mieć znaczenia miejsce faktycznej sprzedaży, jeżeli dotyczy transportu osobowego, na które posiada on zezwolenie. W związku z tym, sprzedaż biletów bez względu na umiejscowienie kasy powinna być zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych.

Ad. 5

Działalność dworca autobusowego powinna zostać rozgraniczona. Wszelkie czynności związane z organizacją transportu autobusowego, tzn. przyjmowanie zleceń na przewozy okazjonalne, sprzedaż biletów jednorazowych i miesięcznych powinny być uznawane za działalność pomocniczą w transporcie pasażerskim i zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast działania dodatkowe np. sprzedaż gastronomii, dzierżawa pomieszczeń itp. podlegałyby opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ad. 6

Przychody generowane przez spedytorów powinny być zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych. Spedytorzy pełnią rolę wyłącznie pośredników, pozyskują zlecenia i przekazują je do siedziby głównej w strefie, skąd organizowany jest transport. Wobec tego można przyjąć, w ocenie Spółki, że działalność właściwa jest wykonywana na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Ad. 7

Usługi spedycji polegające na organizacji transportu przy użyciu podwykonawców są klasyfikowane pod innym kodem klasyfikacji niż usługa transportu, tzn. są one klasyfikowane jako usługi agencji transportowych pozostałe (63.40.12). Zezwolenie wydane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną dla Spółki obejmuje całą kategorię „Usługi agencji transportowych pozostałe” – 63.4. Ponadto przepisy ustaw podatkowych nie zwierają warunku, aby działalność prowadzona na terenie strefy wykonywana była jedynie przy użyciu środków trwałych, których Spółka działająca na terenie specjalnej strefy ekonomicznej jest właścicielem. Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane za pośrednictwem podwykonawców powinny być kwalifikowane jako przychody strefowe zwolnione z podatku dochodowego.

Ad. 8

Art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi: „Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów”. Tę samą zasadę należy stosować do przychodów uzyskiwanych z jednego źródła, w przypadku których część jest zwolniona z opodatkowania, a część podlega opodatkowaniu. Zacytowane przepisy nakazują więc dokonać podziału w oparciu o proporcję przychodów zwolnionych do ogólnej kwoty przychodów. Problem jednak stanowi podział przychodów i kosztów w trakcie roku podatkowego, kiedy Spółka zobowiązana jest płacić zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych. Wówczas proporcja przychodów nie jest jeszcze znana. Zatem Spółka chciałaby przyjąć prognozowany poziom przychodów i w konsekwencji kosztów strefowych/pozastrefowych, a dopiero na koniec roku, w zeznaniu rocznym, dokonać stosownej korekty, tak aby wykazane przez Spółkę dane odpowiadały danym rzeczywistym. Za możliwością zastosowania takiego rozwiązania przemawia przede wszystkim to, że podatek dochodowy od osób prawnych jest rozliczany w cyklu rocznym. Zatem proporcja co do zasady powinna być określana w trakcie roku podatkowego.

Ad. 9

W oparciu o stanowisko Małopolskiego Urzędu Skarbowego, Spółka uważa, że do nakładów inwestycyjnych, stanowiących podstawę limitu zwolnienia z podatku dochodowego zaliczyć należy także wydatki na myjnię, diagnostykę, warsztaty oraz stację paliw, gdyż będą one działały na potrzeby jednostki jako działalność wspomagająca transport. Będą one także wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej, jednak nie można ustalić w jakim stopniu, zatem Spółka powinna zaliczyć wydatki na ich wytworzenie lub nabycie w całości do kosztów kwalifikowanych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w części dotyczącej pytań nr 1, 2, 3, 6, 7 i 9, natomiast w zakresie pytania nr 5 i 8 – nieprawidłowe. W części dotyczącej pytania nr 4, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży biletów przy wykorzystaniu własnej kasy jest prawidłowe, a w zakresie sprzedaży biletów przez kasy zlokalizowane w innych PKS-ach – nieprawid0łowe.**

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 188, poz. 1840), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Natomiast, na podstawie art. 17 ust. 4 tej ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Ad. 1

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 1994 r. Nr 123, poz. 600 ze zm.) podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej "zezwoleniem". Zezwolenie, w myśl art. 16 ust. 2 tej ustawy, określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
2.  dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Literalne brzmienie ww. przepisu wskazuje na fakt, iż zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy nakazuje przedsiębiorcy dokonanie inwestycji o wartości większej niż ta wskazana w zezwoleniu. Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych. Zatem jeśli zezwolenie wydane Spółce określa wymóg poniesienia na terenie strefy wydatków inwestycyjnych przekraczających kwotę 800.000 euro i Spółka ten wymóg spełniła (faktycznie poniesiona kwota to około 2(\`(...)\`)euro), to nie ma ona obowiązku występowania do Specjalnej Strefy Ekonomicznej z wnioskiem o zwiększenie limitu wydatków inwestycyjnych. Jednocześnie przypomina się, że wielkość pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Ad. 2

Z treści art. 17 ust. 1 pkt 34 w związku z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że warunkiem korzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jednakże przepisy prawa podatkowego nie precyzują jakie kryteria należy spełnić, by uznać daną działalność za działalność prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników oraz dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie danej strefy o wartości przewyższającej daną kwotę.

Spółka uzyskała zezwolenie, wydane na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, które obejmuje m. in. transport lądowy pozostały. Spółka nie jest więc firmą o charakterze produkcyjnym, w odniesieniu do której możliwe jest ograniczenie działalności wyłącznie do terytorium strefy przez zorganizowanie całego cyklu produkcyjnego bądź zamkniętego technologicznie jego etapu w zakładzie zlokalizowanym na jej terenie.

Rozstrzygając kwestię, czy przychody z działalności transportowej są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, należy zwrócić uwagę na fakt, iż zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wychodząc z tego założenia, należ uznać, że aby Spółka mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, musi prowadzić działalność gospodarczą na terenie strefy. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa) „prowadzić” to znaczy: „wykonywać, kontynuować jakąś czynność, działalność”, „być odpowiedzialnym za funkcjonowanie i przebieg czegoś, zajmować się czymś”. Natomiast „wykonywać” to zrobić coś, wyprodukować coś. Miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku Spółki w zakresie transportu (bazy, w której działalność jest organizowana, zarządzana, która stanowi zaplecze do sprawnego jej funkcjonowania) jest specjalna strefa ekonomiczna. Zatem nie ma znaczenia fakt, iż trasa wykonywanych usług transportowych (przejazd z punktu X do punktu Y) nie jest umiejscowiona na terenie tejże strefy.

Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, iż prowadzi na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej inwestycję, która obejmuje budowę i wyposażenie: budynku administracyjnego, socjalnego, warsztatów, myjni i stacji paliw. Ponadto siedziba Spółki zlokalizowana jest również na terenie strefy.

W związku z powyższym, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny należy uznać, że Spółka prowadzi na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalność gospodarczą w zakresie transportu, bowiem to tam prowadzone są inwestycje, które kwalifikują się do objęcia ich pomocą publiczną, tam znajduje się siedziba zarządu, administracji, zakładów naprawczych, miejsce postoju taboru oraz zlokalizowane zostały zbiorniki z paliwem. Zatem dochody uzyskane przez Spółkę z działalności transportowej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej wolne będą od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 3

W opisanym stanie faktycznym Spółka wskazała, iż prowadzi m. in. autobusowy transport pasażerski (regularny i okazjonalny). Bilety jednorazowe na przejazd autobusem sprzedawane są przez kierowców autobusów i przy wykorzystaniu kasy biletowej należącej do Spółki oraz w kasach biletowych należących do innych PKS-ów. Natomiast bilety miesięczne sprzedawane są w kasie Spółki lub kasach innych PKS-ów. W związku z powyższym, zrodziła się w Spółce wątpliwość, czy sprzedaż biletów przez kierowców dokonywana na przystankach autobusowych poza specjalną strefą ekonomiczną stanowi przychody strefowe, tj. podlegające zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych.

W poprzednim punkcie wskazano Spółce, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza w zakresie transportu lądowego jest działalnością prowadzoną na terenie strefy. Natomiast sprzedaż biletów przez kierowców autobusów stanowi zakup usługi transportowej wykonanej przez Spółkę. Należy bowiem stwierdzić, że to Spółka organizuje regularne przewozy autobusowe przy wykorzystaniu własnego taboru i zatrudnionych pracowników (kierowców). Zatem przychody ze sprzedaży takiej usługi stanowią przychody „strefowe”, które po pomniejszeniu o koszty ich uzyskania stanowią dochód, który w trybie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny jest od podatku dochodowego. Sprzedaż biletów nie jest działalnością pomocniczą, jak to zasugerowała w uzasadnieniu swojego stanowiska Spółka. Jest to działalność gospodarcza w zakresie transportu pasażerskiego objęta zezwoleniem wydanym zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych.

Ad. 4

Odpowiadając na pytanie nr 2 stwierdzono, iż Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność transportową m. in. w zakresie transportu lądowego pozostałego, która została objęta zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Ponadto potwierdzono, iż działalność ta prowadzona jest na terenie strefy, w związku z czym podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka prowadząc pasażerski transport autobusowy uzyskuje dochody z tytułu świadczonych usług poprzez sprzedaż biletów w kasie własnej i w kasach umiejscowionych w innych PKS-ach poza specjalną strefą ekonomiczną.

W przypadku sprzedaży biletów przez własną kasę należy stwierdzić, że jest to działalność prowadzona przez Spółkę na terenie strefy, bowiem to Spółka prowadzi działalność transportową, którą sama organizuje. Zatem sprzedaż usługi, która następuje przy wykorzystaniu własnej kasy biletowej, jest usługą transportową wykonywaną przez Spółkę i stanowi jej przychód podatkowy. Zatem dochód uzyskany ze sprzedaży usług transportowych wolny będzie od podatku dochodowego w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Natomiast sprzedaż biletów przy wykorzystaniu kasy należącej do innego przewoźnika, w sytuacji gdy kasa umiejscowiona jest poza strefą, skutkuje uznaniem, że handel produktem strefowym (usługą transportową) odbywa się poza obszarem strefy. Skoro zatem usługa nie jest realizowana na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wyłącza to możliwość zwolnienia dochodu uzyskanego ze sprzedaży tych usług spod opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych i rodzi obowiązek wyodrębnienia organizacyjnego jednostki prowadzącej działalność w strefie. W myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia z dnia 05 grudnia 2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 236, poz. 1704 ze zm.), zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Ad. 5

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 05 grudnia 2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 236, ze zm.), pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (…) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych odpowiednio w § 6 lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółka zamierza wybudować dworzec autobusowy poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej. Należy więc stwierdzić, że Spółka poszerzy w ten sposób swoją działalność gospodarczą o stałą placówkę (dworzec autobusowy) zlokalizowaną poza terenem strefy. Będzie on stanowił środek trwały Spółki, jednakże wydatki na jego wytworzenie nie będą podstawą do uznania ich za koszty nowej inwestycji stanowiącej pomoc regionalną, która jest udzielana w formie zwolnienia przedmiotowego.

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Oznacza to, iż na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej winna być zorganizowana działalność gospodarcza objęta wydanym zezwoleniem na prowadzenie działalności na terenie tej właśnie strefy. Oddając do użytku nowy dworzec autobusowy poza terenem tej strefy, Spółka nie spełni powyższego warunku. W związku z tym dochody generowane przez dworzec autobusowy zlokalizowany poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej nie będą wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie informuje się, iż w myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Ad. 6

Spółka posiada 3 oddziały spedycyjne. Są to placówki, w których pracują 4 osoby. Biura dzierżawione są od jednostek zewnętrznych. Spedytorzy pozyskują klientów z okolicy, wprowadzają zlecenia do systemu komputerowego, a fakturowanie odbywa się w siedzibie głównej w S. w dziale faktur i rozliczeń.

W ocenie tut. Organu dla uznania, że działalność w zakresie usług transportowych prowadzona jest na terenie specjalnej strefy ekonomicznej nie ma decydującego znaczenia okoliczność, gdzie zlokalizowane są biura spedytorów, których wyłączną rolą jest znalezienie klienta i przesłanie jego zamówienia Spółce, która następnie organizuje transport. Spółka natomiast działalność gospodarczą ma zlokalizowaną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jest też wykonawcą usługi transportowej, w związku z czym przychód z tego tytułu oraz ustalany na jego podstawie dochód wolny jest od podatku dochodowego, jako, że działalność Spółki prowadzona jest na terenie strefy. Spełnione zostały zatem wymogi art. 17 ust. 1 pkt 34 w związku z art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 7

Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, iż świadczy usługi transportu towarowego w kraju i za granicą oraz spedycji krajowej i zagranicznej polegającej na wykonaniu transportu poprzez podwykonawców. Ponadto w uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdziła, że usługi spedycji polegające na organizacji transportu przy użyciu podwykonawców są sklasyfikowane pod innym kodem niż usługa transportowa. Usługi te, zdaniem Wnioskodawcy, klasyfikowane są jako usługi agencji transportowych pozostałe (63.40.12).

Tutejszy organ zauważa, że nie jest uprawniony do dokonywania interpretacji klasyfikacji statystycznych, stąd przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest ocena dotycząca działalności wykonywanej przez Spółkę wg przedstawionego opisu, tj.:

*   usługa transportu jest świadczona przez Spółkę, ale wykonawcą tej usługi jest podwykonawca,
*   usługa ta jest klasyfikowana jako usługa agencji transportowych pozostała.

W związku z powyższym oraz mając na uwadze fakt, iż wydane Spółce zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej obejmuje m. in. usługi agencji transportowych pozostałe (63.4), należy stwierdzić, że przychody uzyskiwane z działalności transportowej przy wykorzystaniu podwykonawców wolne będą od podatku dochodowego od osób prawnych.

Ad. 8

Kolejna kwestia do rozstrzygnięcia dotyczy ustalania w Spółce proporcji przychodów zwolnionych od podatku dochodowego od osób prawnych do ogólnej kwoty przychodów, która służyć ma do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, które dotyczą jednego źródła przychodów (działalność w zakresie transportu), z którego część jest zwolniona z podatku, a część podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W takim przypadku zastosowanie znajdą przepisy art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zgodnie z drugim przepisem, zasadę tę stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (…). Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy). Zatem, zgodnie z ww. generalną zasadą, rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych następuje za rok podatkowy. Jednakże na podstawie art. 25 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3 – 6a oraz art. 21 i 22, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Powyższe oznacza, iż Spółka ma obowiązek rozliczania należnego podatku dochodowego od osób prawnych w ciągu roku podatkowego za poszczególne okresy podatkowe. Rozliczenie takie w trakcie trwania roku podatkowego odbywa się za okresy miesięczne w systemie narastającym, tj. za styczeń, za okres od stycznia do lutego, za okres od stycznia do marca itd. Oczywistym jest, że dokonując takiego rozliczenia za dane okresy podatkowe, Spółka stosuje wprost przepisy wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zarówno w części dotyczącej przychodów, kosztów uzyskania przychodów, zwolnień przedmiotowych, jak też innych zagadnień.

W związku z powyższym, jeżeli Spółka dokonuje rozliczenia podatku należnego za dany okres podatkowy, zobowiązana jest ustalić za ten okres przychody i koszty ich uzyskania, które tworzą dochód wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przychody i odnoszące się do nich koszty uzyskania przychodów wpływające na dochód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Natomiast koszty wspólne dla obu dochodów należy rozliczyć proporcją w jakiej pozostają przychody z działalności zwolnionej i tej opodatkowanej w ogólnej kwocie przychodów za ten okres podatkowy. Niedopuszczalne jest stosowanie jakiejkolwiek prognozy przychodów i udziału w nich przychodów ze źródła, które wolne jest od podatku dochodowego.

Ad. 9

Na podstawie art. 4 ust. 1 oraz ust. 5 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki uzgodniony z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, ustanawia strefę w drodze rozporządzenia i określa wielkość pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, iż podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej.

W § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 05 grudnia 2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 236, ze zm.), wydanego na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 5a ust. 1 ww. ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, określono, że pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (…) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych odpowiednio w § 6 lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Przez nową inwestycję, według § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, należy rozumieć inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, polegającą na utworzeniu nowego lub rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów bądź na zasadniczej zmianie dotyczącej całościowego procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa. Za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane, gdyby nie zostało nabyte, przy czym przedsiębiorstwo jest nabywane przez niezależnego inwestora. Nie jest dopuszczalna pomoc przeznaczona na inwestycje odtworzeniowe (§ 3 ust. 5 rozporządzenia).

Natomiast za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą, zgodnie z § 6 ust. 1 tego rozporządzenia, uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Ww. przepisy, które znajdują zastosowanie w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę w części dotyczącej budowanej inwestycji, określają zatem następujące warunki, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą:

1.  muszą to być koszty inwestycji,
2.  poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia strefowego,
3.  poniesione w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy,
4.  przeznaczone na cele określone w § 6 ust. 1 rozporządzenia,
5.  wydatki muszą być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych, przy czym należy przyjąć, że przez koszty inwestycji należy rozumieć koszty „nowej inwestycji”, o której mowa w § 3 ust. 4 rozporządzenia.

Spółka w złożonym wniosku ORD – IN opisała, iż ponosi, w ramach wydanego zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wydatki inwestycyjne, które obejmują budowę i wyposażenie: budynku administracyjnego, budynku socjalnego, warsztatów, myjni i stacji paliw. Usługi stacji paliw, diagnostyki, napraw pojazdów czy też myjni będą wykorzystywane na potrzeby jednostki. Usługi te będą również świadczone na rzecz odbiorców zewnętrznych. Ten zakres działalności nie został objęty zezwoleniem, zatem dochód z tego tytułu nie będzie podlegał zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych. Jednakże przedmiotowe wydatki inwestycyjne poczynione przez Spółkę spełniają powyższe warunki.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę, należy stwierdzić, że wydatki, o których mowa w pytaniu nr 9, można w całości zaliczyć do kosztów inwestycji stanowiących podstawę wyliczenia dopuszczalnej wielkości zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W dniu 20.09.2007 r. na konto Izby Skarbowej w Poznaniu Spółka wniosła opłatę za wydanie pisemnej interpretacji w kwocie 675,00 zł. W związku z tym, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy jednego zdarzenia przyszłego, a nie jak twierdzi Wnioskodawca dziewięciu, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu prosi o podanie numeru konta bankowego w celu dokonania zwrotu kwoty w wysokości 600,00 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.