Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.431.2020.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-30
Teza: Od dnia oddania do używania przedmiotowej nieruchomości po dokonaniu ulepszeń do dnia planowanej transakcji sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku.
Słowa kluczowe: apteka; lokal-lokal użytkowy; sprzedaż; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2020 r. (data wpływu 9 września 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 października 2020 r. (data wpływu 19 października 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 30 września 2020 r., znak (…) (skutecznie doręczone Stronie w dniu 14 października 2020 r. ) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości wraz z dwoma segmentami gospodarczymi, dla której sporządzono księgę wieczystą nr (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości wraz z dwoma segmentami gospodarczymi, dla której sporządzono księgę wieczystą nr (…).

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 października 2020 r. (data wpływu 19 października 2020 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 4 lipca 1994 roku w (…) został sporządzony akt notarialny (repetytorium (…)) przez Notariusza (…)na podstawie którego, osoby (…);(…) oraz (…), które oświadczyły że działają w tym akcie jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą (…), wpisanej do rejestru prowadzonej działalności gospodarczej Urzędu Miasta i Gminy w (…), nabyły od (…) w (…) lokal użytkowy w postaci apteki (położony w budynku wybudowanym na przełomie XIX/XX wieku) o powierzchni (…) wraz z dwoma segmentami gospodarczymi za kwotę (…)(…)w tym podatek VAT.

Dla powyższej nieruchomości założono księgę wieczystą w Sądzie Rejonowym w (…) nr (…).(…)nie odliczała podatku VAT, zawarcie transakcji nabycia nieruchomości było opisane aktem notarialnym, nie była wystawiona faktura VAT.

Spółka przyjęła w 1994 roku do używania lokal apteczny i określiła jego wartość początkową w ewidencji środków trwałych na kwotę (…) PLN (uwzględniając dodatkowo koszty sporządzonego aktu notarialnego w kwocie (…)PLN). W latach kolejnych dokonano ulepszeń i modernizacji lokalu apteki. W dniu 1997 roku podwyższono wartość początkową środka trwałego w postaci lokalu użytkowego - apteki o dokonane ulepszenia o kwotę netto (…) PLN, ustalając nową wartość początkową na kwotę (…) PLN. Natomiast w (…) 1999 roku ponownie podwyższono wartość początkową środka trwałego w postaci lokalu użytkowego - apteki o kwotę netto poniesionych nakładów modernizacyjnych o łącznej wartości (…) PLN, ustalając nową wartość początkową środka trwałego na kwotę (…) PLN.

Powyższa wartość stanowi podstawę do naliczania odpisów amortyzacyjnych od m-ca stycznia 2000 roku do chwili obecnej.

W (…) 2001 roku Spółka Cywilna przekształciła się w Spółkę Jawną (…). Obecnie Spółka Jawna zamierza sprzedać lokal użytkowy w postaci apteki.

O ile przepisy w podatku dochodowym nie budzą wątpliwości w zakresie rozliczenia przyszłej transakcji sprzedaży lokalu użytkowego, to przepisy ustawy o podatku od towarów i usług budzą wątpliwości.

Zgodnie z treścią ustawy o podatku VAT zwolnienia z zapłaty VAT przy dostawie nieruchomości zostały określone w art. 43 ust. 1 ustawy VAT. W pierwszej kolejności ustawodawca odrębnie sklasyfikował podstawę zwolnienia dla podatników prowadzących działalność zwolnioną z VAT (ust. 1 pkt 2). Zgodnie z tym przepisem sprzedaż nieruchomości korzysta ze zwolnienia z VAT, o ile była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT oraz przy jej nabyciu lub wytworzeniu podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT, co jest typowe dla działalności zwolnionej, co nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie.

Z kolei czynnym podatnikom VAT (spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT od stycznia 1994r.), którzy nie wykorzystują nieruchomości w działalności zwolnionej, może przysługiwać zwolnienie przedmiotowe z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 albo pkt 10a ustawy VAT. Konstrukcja prawna obu zwolnień prowadzi do wniosku, że w pierwszej kolejności możliwość zwolnienia sprzedaż nieruchomości z podatku VAT powinna być weryfikowana pod kątem spełnienia warunków wynikających z pkt 10 ustawy o podatku VAT.

I tak zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części, jeśli nie wystąpiły następujące przesłanki:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z uwagi na zawiłość przepisów, zastosowanie zwolnienia z VAT jest uzależnione między innymi od prawidłowej interpretacji definicji „pierwszego zasiedlenia nieruchomości”.

Zgodnie z komentarzami do ustawy o podatku VAT, ustawodawca przez pierwsze zasiedlenie rozumie oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Powyższa konstrukcja przepisu warunkuje, aby „pierwsze zasiedlenie” nastąpiło w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu (jak np. najem, dzierżawa itp.).

W piśmie uzupełniającym z dnia 15 października 2020 r. Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego i wskazał, że: dwa segmenty budynku gospodarczego są to komórki gospodarcze o konstrukcji metalowej w całości, o powierzchni około (…) każda. Dla komórek - zwanych w akcie notarialnym segmentami budynku gospodarczego nie jest prowadzona odrębna księga wieczysta. Stanowią one miejsce na przechowywanie opału: węgla i drzewa (do dnia dzisiejszego lokal apteczny jest ogrzewany piecem węglowym) oraz w części jednej z komórek są przechowywane opakowania papierowe po dostarczanych lekach. Wnioskodawca od momentu wejścia w posiadanie segmentu gospodarczego nr 1 i nr 2, od dnia nabycia oświadcza, że nigdy nie uległ zmianie sposób wykorzystywania przedmiotowych segmentów. Apteka nie mogłaby funkcjonować ze względu na brak miejsca do składowania opału. Komórki-segmenty gospodarcze nr 1 i nr 2 stoją w ciągu 7 komórek - segmentów o jednakowej powierzchni i konstrukcji. I są przynależne do lokalu aptecznego. Komórki - segmenty pozostałe są przynależne do pozostałych lokali mieszkalnych, które znajdują się w budynku w którym położony jest lokal apteczny. W pozostałych komórkach - segmentach lokatorzy przechowują również przede wszystkim opał. Komórki - segmenty budynku gospodarczego nr 1 i nr 2 nigdy nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze oraz nie były udostępniane odpłatnie osobom trzecim. Spółka Jawna (…) - Wnioskodawca nie ponosiła żadnych wydatków na ulepszenie obiektu zwanego segmenty budynku gospodarczego nr 1 i 2 w okresie jego użytkowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż lokalu użytkowego położonego w (…) , w postaci apteki o pow. (…) wraz z dwoma segmentami gospodarczymi dla której to nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta KW nr (…) w zdarzeniu przyszłym będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Do niedawna organy podatkowe stały na stanowisku, że użytkowanie nieruchomości na potrzeby prowadzenia własnej działalności gospodarczej nie spełnia definicji „pierwszego zasiedlenia” z ustawy VAT, co oznacza, że sprzedaż takiej nieruchomości winna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z orzecznictwem TSUE warunek wystąpienia „pierwszego zasiedlenia” w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu określony w ustawie VAT nie ma uzasadnienia i mija się z celem dyrektywy VAT.

Za decydujący należy uznać wyrok TSUE (sygn. C-308/16) z 16 listopada 2017 r. w sprawie Kozuba Premium Selection sp. z o.o. Z konkluzji tego orzeczenia wynika wprost, iż ograniczenie przewidziane w polskiej ustawie jest sprzeczne z postanowieniami dyrektywy, a pierwsze zasiedlenie należy rozumieć możliwie szeroko jako pierwsze zajęcie, używanie budynku.

Oznacza to, że użytkowanie m.in. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich nabyciu lub wybudowaniu spełnia definicję pierwszego zasiedlenia, a jeśli od tego momentu upłynął okres co najmniej 2 lat, wówczas dostawa takiej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.

Z kolei, jeśli podatnik zdecyduje się sprzedać daną nieruchomość przed upływem 2 lat od pierwszego zasiedlenia, wówczas może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 10a, o ile zostaną spełnione określone w nim przesłanki.

W ocenie Spółki przyszła dostawa lokalu użytkowego w postaci apteki będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT o którym mowa w treści art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z ww. przepisami, budynki i budowle, jak również grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) traktowana jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego przepisu wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części istotnym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o podatków od towarów i usług, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku, gdy nieruchomość nie spełnia przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, istnieje możliwość – po spełnieniu określonych warunków – skorzystania ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Dodatkowo należy wskazać, iż na mocy art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Zatem ustawodawca daje możliwość zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych podatnikom, którzy dokonują dostawy budynków, budowli lub ich części, spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków. Przy czym należy podkreślić prawo to zostało zawężone wyłącznie do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analizując przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, regulujące wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Ważne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności jakie towarzyszą dostawie ww. obiektów. Należy bowiem zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik będzie miał prawo do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu ustanawiającego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy, Wnioskodawca jest czynnym podatkiem podatku VAT. Wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą (…)nabyli w 1994 roku lokal użytkowy o powierzchni (…) m2 wraz z dwoma segmentami gospodarczymi. Dwa segmenty budynku gospodarczego przynależne do lokalu aptecznego są to komórki gospodarcze, stanowiące miejsce na przechowywanie opału i opakowań papierowych po lekach. Ponadto nie były one nigdy przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze oraz nie były udostępniane osobom trzecim. Dla powyższej nieruchomości założono księgę wieczystą nr (…). Z tytułu zawarcia transakcji nabycia nieruchomości nie odliczono podatku VAT oraz nie została wystawiona faktura VAT. Z opisu sprawy wynika, że nie dokonano ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej dla lokalu aptecznego, a na ulepszenie segmentów budynku gospodarczego nr 1 i nr 2 w okresie jego użytkowania Wnioskodawca nie poniósł żadnych wydatków. Obecnie Spółka zamierza sprzedać lokal użytkowy, gdzie znajduje się apteka.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii, czy sprzedaż opisanej nieruchomości może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku dla ustalenia, czy dostawa przedmiotowej nieruchomości znajdzie zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do wskazanej nieruchomości miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Powyższe wynika z faktu, że w analizowanej sprawie ww. dostawa nieruchomości w postaci lokalu apteki wraz z przynależnymi do niego dwoma segmentami gospodarczymi, dla której to nieruchomości prowadzona jest jedna księga wieczysta nastąpi po upływie co najmniej 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca ponosił nakłady w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości przekraczające 30% wartości początkowej nieruchomości. Jednak od dnia oddania do używania przedmiotowej nieruchomości po dokonaniu ulepszeń do dnia planowanej transakcji sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku.

Analogicznie dostawa gruntu, na którym znajduje się lokal apteczny wraz z dwoma segmentami gospodarczymi stanowiącymi nieruchomość jako całość będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.