Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-325a/10/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-18
Teza: Czy Spółdzielnia Mieszkaniowa w ostatecznym rozliczeniu zadania inwestycyjnego do umowy o budowę lokalu mieszkalnego i garażu w celu ustanowienia prawa odrębnej własności, prawidłowo ustaliła koszt budowy 1m2 powierzchni użytkowej ze stawką podatku od towarów i usług 7% dla lokalu mieszkalnego i 22% dla garażu?
Słowa kluczowe: dom-dom jednorodzinny; dostawa; garaż; lokal-lokal mieszkalny; opodatkowanie; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2010 r. (data wpływu 2 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla dostawy domów jednorodzinnych wraz z garażem w zabudowie bliźniaczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla dostawy domów jednorodzinnych wraz z garażem w zabudowie bliźniaczej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność statutową, zgodnie z ustawą z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. W ramach swojej działalności buduje budynki, w których znajdują się lokale mieszkalne wraz z garażami, ustanawiając na rzecz właścicieli lokali prawo odrębnej własności.

Spółdzielnia wybudowała 4 budynki jednorodzinne o dwóch lokalach mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej z garażami znajdującymi się w podziemnej części budynku mieszkalnego. Lokale mieszkalne i garaże usytuowane są w bryle budynku i oddzielone stropem. Garaż stanowi integralną część lokalu mieszkalnego, wejście do niego prowadzi z mieszkania poprzez klatkę schodową. Ponadto, lokal mieszkalny posiada z garażem wspólną instalację elektryczną. Garaż nie stanowi odrębnego obiektu budowlanego. W projekcie budowlanym dotyczącym zadania inwestycyjnego 4 budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej udział powierzchni użytkowej garażu w całkowitej powierzchni użytkowej budynku wynosi 21%, lokali mieszkalnych 72%, pomieszczeń gospodarczych 7%. Po podpisaniu aktu notarialnego o ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz odrębnej własności garażu zostanie założona księga wieczysta dla tego lokalu z garażem. Wybudowane budynki według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych sklasyfikowane są w dziale 11. Spółdzielnia Mieszkaniowa w ostatecznym rozliczeniu zadania inwestycyjnego do odrębnej własności ustaliła koszt budowy 1m² powierzchni użytkowej ze stawką 7% VAT dla lokali mieszkalnych i 22% VAT dla garaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółdzielnia Mieszkaniowa w ostatecznym rozliczeniu zadania inwestycyjnego do umowy o budowę lokalu mieszkalnego i garażu w celu ustanowienia prawa odrębnej własności, prawidłowo ustaliła koszt budowy 1m2 powierzchni użytkowej ze stawką podatku od towarów i usług 7% dla lokalu mieszkalnego i 22% dla garażu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w ostatecznym rozliczeniu zadania inwestycyjnego do umowy o budowę lokalu mieszkalnego i garażu w celu ustanowienia prawa odrębnej własności należy ustalić koszt budowy 1m² powierzchni użytkowej ze stawką podatku od towarów i usług 7% dla lokalu mieszkalnego i garażu.

W ocenie Wnioskodawcy, wybudowane budynki, według pojęć podstawowych w PKOB, stanowią budynki mieszkalne, czyli obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.

Według Wnioskodawcy, ponieważ garaż usytuowany jest w bryle budynku i nie stanowi odrębnego obiektu budowlanego, naliczenie podatku od towarów i usług dla lokalu mieszkalnego i garażu przy ustaleniu kosztu 1m² powierzchni użytkowej winno być dokonane z zastosowaniem 7% stawki podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 12-12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast pod pojęciem towarów rozumieć należy, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

I tak, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z ust. 12 wskazanego artykułu, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Wskazane zastrzeżenie odnosi się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, do którego nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

W okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7 % w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy, o czym stanowi § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799).

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Zgodnie z objaśnieniami Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

*   powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;
*   powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;
*   powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie itp.).

Z treści wniosku wynika, iż Spółdzielnia wybudowała 4 budynki jednorodzinne o dwóch lokalach mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej z garażami znajdującymi się w podziemnej części budynku mieszkalnego. Lokale te oraz garaże usytuowane zostały w bryle budynku i oddzielone stropem, przy czym garaż stanowi integralną część lokalu mieszkalnego – wejście do niego prowadzi z mieszkania poprzez klatkę schodową (nie stanowi on odrębnego obiektu budowlanego). Dodatkowo, lokal mieszkalny posiada z garażem wspólną instalację elektryczną. Po podpisaniu aktu notarialnego o ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz odrębnej własności garażu zostanie założona księga wieczysta dla tego lokalu z garażem. Opisane we wniosku budynki Spółdzielnia zaklasyfikowała według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych do działu 11. W ostatecznym rozliczeniu zadania inwestycyjnego do odrębnej własności ustalono koszt budowy 1m² powierzchni użytkowej ze stawką 7% VAT dla lokali mieszkalnych i 22% VAT dla garaży.

Na tle powyższego, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy dla 1m² powierzchni użytkowej winna być ustalona stawka podatku od towarów i usług w wysokości 7% dla lokalu mieszkalnego i 22% dla garażu.

Należy zauważyć, że dom jednorodzinny (budynek mieszkalny jednorodzinny) zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. 2007 Nr 191 poz. 1373 ze zm.) Prawo budowlane, to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), grupa 111 – klasa 1110 obejmuje budynki mieszkalne jednorodzinne, w tym samodzielne budynki oraz domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu. Jeżeli więc, w bryle budynku mieszkalnego jednorodzinnego mieści się garaż, to mamy do czynienia z obiektem stanowiącym jeden niepodzielny budynek (jedna bryłę architektoniczną). Tak więc, garaż taki jest nierozerwalną częścią domu jednorodzinnego i nie może być przedmiotem odrębnego obrotu, gdyż nie jest możliwa jego sprzedaż jako samodzielnego pomieszczenia. Zatem dostawa budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowiącego całość (jedną bryłę) wraz z garażem będzie podlegała opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług od całej wartości sprzedaży.

Biorąc pod uwagę treść wskazanego we wniosku stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego i garażu podlega opodatkowaniu jednolitą 7% stawką podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.