Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.901.2024.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; podatek-rozliczenie podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie

    możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 stycznia 2025 r. (wpływ 4
    lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest ojcem 19-to letniego .... Jest osobą samotną, mieszka sam. W 2024 r.
    osiągnął dochody z tytułu umowy o pracę, opodatkowane zgodnie z ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Po rozwodzie z matką ... Wnioskodawca nie zrezygnował
    z aktywnego uczestnictwa w jego życiu i w tworzeniu bliskich z nim relacji, co dla
    Wnioskodawcy i dla matki dziecka jest naturalne i nie stanowi żadnego problemu. W
    związku z tym, że definicja „opieki nad dzieckiem” oraz „wychowania dziecka” zawierają w
    sobie wszelkie działania mające na celu dbanie o prawidłowy, harmonijny rozwój dziecka,
    zarówno fizyczny, emocjonalny, jak i społeczny, w pełni poskutkowało i skutkuje w nim
    wzbudzanie aktywności poznawczej, co przygotuje dziecko i pozwala na samodzielne
    podejmowanie decyzji zarówno w przyszłym życiu rodzinnym, społecznym jak i
    zawodowym - Wnioskodawca jest ojcem samotnie wychowującym dziecko.
    Zgodnie z orzeczeniem Sądu Okręgowego w ... Wydział Cywilny zawartego w wyroku z dnia
    ... lipca 2016 r., sygn. akt ..., władza rodzicielska nad małoletnim wówczas ... powierzona
    została obojgu rodzicom.
    Wyrok potwierdził faktyczny stan opieki nad ... trwający od chwili rozwodu. Bliska więź
    Wnioskodawcy z ... na co dzień nie ogranicza się do sporadycznych spotkań;
    Wnioskodawca stale uczestniczy w jego życiu codziennym, a także pomaga mu decydować
    lub współdecydować o ważnych dla niego bieżących sprawach. Obok naturalnych działań
    polegających na często wspólnie spędzanym ze sobą czasie, Wnioskodawca skupia się
    przede wszystkim na zaspokajaniu jego potrzeb psychicznych, takich jak potrzeby miłości,
    bezpieczeństwa, aktywności, samodzielności i samorealizacji. Wnioskodawca poświęca
    synowi maksymalną dużą ilość czasu na rozmowy z nim, na rozwijanie jego oraz waszych
    wspólnych zainteresowań. W dni wolne stara się rozwijać w nim chęć poznawania innych
    miejsc, środowisk, innych kultur. Często syn przebywa u Wnioskodawcy co drugi weekend,
    czasami zdarza się co weekend i kilka dni w tygodniu, nierzadko całe tygodnie z
    weekendami, nocuje w domu Wnioskodawcy, je posiłki, ma swój pokój, swoje obowiązki
    itd. Wnioskodawca interesuje się nauką syna i jego zachowaniem. W tym roku zakończył
    edukację w technikum dziennym z bardzo dobrymi ocenami, następnie zdał maturę z
    bardzo dobrymi wynikami. Obecnie syn jest studentem pierwszego roku studiów
    zaocznych na ... . Wybór uczelni i kierunku studiów był częstym wspólnym tematem.
    Podczas wspólnie spędzonego czasu Wnioskodawca zaspokaja potrzeby materialne syna,
    ponosi koszty w formie rzeczowej, kupuje ubrania, obuwie, sprzęt sportowy i pomoce
    szkolne (poza alimentami, które płaci zgodnie z wyrokiem Sądu) oraz ponosi koszty
    wyposażenia i utrzymania części domu związanych z jego pobytem i wychowaniem. Kiedy
    ... jest chory, Wnioskodawca wspólnie z jego matką zawozi syna do lekarza, w czasie kiedy
    jest z Wnioskodawcą robi to sam, pokrywa koszty jego leczenia. Wnioskodawca zawsze
    jest dla niego dostępny, większość wolnego czasu spędzają wspólnie, nie jest to trudne.
    Syn jest z Wnioskodawcą silnie związany emocjonalnie, co uważa sprzyja właściwemu
    kształtowaniu się poczucia jego własnej wartości, sprzyja kształtowaniu się właściwości
    postaw ..., odpowiedzialności, a także pozwala Wnioskodawcy na pełną orientację w
    bliższych i dalszych planach dziecka.
    Wnioskodawca uważa, że w każdym aspekcie przedstawionej na początku wniosku
    definicji, pełni rolę rodzica opiekującego się oraz wychowującego swoje dziecko. Starając
    się obiektywnie ocenić sytuację Wnioskodawca uważa, iż syn przebywa z Nim połowę
    czasu. Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+) nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a
    ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, obojgu
    rodzicom. Pobierała je wyłącznie matka ... . Nie zostało zawarte między Wnioskodawcą i

    matką ... żadne porozumienie dotyczące korzystania z ulgi na dziecko. Wnioskodawca nie
    korzystał z takiej ulgi.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że w 2022 r. i 2023 r. osiągnął dochody
    opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W 2022 r. i 2023 r. nie uzyskał innych dochodów. W
    2022 r., 2023 r. i 2024 r. Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie jest ojcem, opiekunem prawnym innych dzieci niż wymienionego w
    treści wniosku syna. Nie wykonywał w latach podatkowych, których dotyczy wniosek
    władzy rodzicielskiej nad innymi dziećmi wspólnie z drugim rodzicem, opiekunem
    prawnym. Wychowywał tylko swojego syna wymienionego w treści wniosku.
    Data uprawomocnienia się wyroku rozwodowego to ... sierpień 2016 r. Po rozwodzie stan
    cywilny Wnioskodawcy nie uległ zmianie.
    Do osiągnięcia pełnoletności przez syna zarówno Wnioskodawca i matka dziecka (była
    żona) posiadali pełną władzę rodzicielską wobec syna. Do osiągnięcia pełnoletności przez
    syna matka dziecka (była żona) posiadała pełną władzę rodzicielską wobec syna (nie
    została pozbawiona przez Sąd władzy rodzicielskiej wobec syna). Do chwili obecnej syn nie
    wstąpił w związek małżeński.
    Do osiągnięcia przez syna pełnoletności matka dziecka (była żona) osobno wykonywała
    władzę rodzicielską w stosunku do syna, tj. uczestniczyła w wychowaniu syna, dbała o
    prawidłowy rozwój syna kształtując jego właściwe zachowania, rozwijała jego
    zainteresowania, sprawowała nad nim pieczę/opiekę, troszczyła się o jego rozwój fizyczny
    i duchowy, ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, ponosiła koszty jego utrzymania,
    zabezpieczała potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagała w edukacji szkolnej,
    brała czynny udział w sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem.
    W 2022 r. syn nie osiągnął dochodu. W 2023 r. syn uzyskał przychód z tytułu umowy
    zlecenia (w kwocie ... zł ... gr) i w 2024 r. syn osiągnął przychód z tytułu umowy o pracę (w
    kwocie ... zł ... gr) - zwolnione od opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W latach 2022 - 2024 w stosunku do Wnioskodawcy i Jego syna nie miały zastosowania
    przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie
    osiągniętych w roku podatkowym, o którym mowa we wniosku, przychodów,
    poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
    zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania
    lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
    W latach 2022 - 2024 Wnioskodawca i Jego syn nie podlegali opodatkowaniu na zasadach
    wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym i ustawy z dnia 6
    lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Pytania
    Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego stanu prawnego
    Wnioskodawca spełnia warunki zawarte w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, przewidziane dla osoby samotnie wychowującej dzieci, a w
    konsekwencji powyższego, czy przysługuje Mu prawo do preferencyjnego rozliczenia się z
    podatku dochodowego od osób fizycznych za rok podatkowy 2022, 2023 i 2024 do chwili
    zmiany stanu faktycznego lub zmian w prawie podatkowym jako osobie samotnie
    wychowującej dziecko?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zważywszy na to, że Wnioskodawca:
    - jest osobą samotnie wychowującą dziecko,

    - jest ojcem pełnoletniego dziecka,
    - wychowuje i opiekuje się swoim dzieckiem,
    - nie mają w Jego przypadku ani Jego syna, zastosowania zapisy art. 6 ust. 8 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące podlegania zapisom art. 30c
      ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
      r. o podatku tonażowym,
    - wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 570/23,
      Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FSK 182/24, Wojewódzkiego Sądu
      Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1099/18, Naczelnego Sądu
      Administracyjnego, sygn. akt II FSK 1513/19 potwierdzają Jego stanowisko.
    Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z zapisu art. 6 ust. 4d dotyczącego
    preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
          (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których
          mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
          obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      – podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
          określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r.

      poz. 240 i 2476; Dz. U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140, Dz. U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
          ustawy
      – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r.
      o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie następujących warunków:
    · posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko),
    · wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecko),
    · nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu
      prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
      kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
    · nie podlegania przez rodzica i dzieci (dziecko) opodatkowaniu na zasadach wynikających
      z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Ustawodawca używając w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych sformułowania „Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego”
    przywrócił od 1 stycznia 2022 r. do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych uszczegółowienie, że „jeden rodzic lub opiekun prawny” może skorzystać
    z preferencyjnego rozliczenia. W związku z tym, w sytuacji, w której oboje rodzice

    uczestniczą w procesie wychowania dziecka, żadnemu z nich nie będzie przysługiwała ta
    preferencja.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez
    udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego,
    ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego
    wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww.
    ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób
    samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego
    osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi
    faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza
    to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a
    nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w
    wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka – nie można mówić o
    samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej
    preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je

    konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia
    powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich
    przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Niezbędną przesłanką w przedmiotowej
    sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby osoba, która chce skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego - faktycznie
    samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dzieci.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dzieci jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dzieci.
    Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 6 ust. 4c
    pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika wprost z przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2020 r. poz.
    1359 ze zm.).
    Zgodnie z art. 128 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.
    Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. ustawy:
      § 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które
      nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku
      dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
      § 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka
      pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli
      dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.
    Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia
    tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.
    Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem
    dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z
    majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres
    obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb
    uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
    Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb
    uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych
    przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp.
    Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie
    uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia
    wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan ojcem 19-to letniego syna. Jest osobą samotną,
    mieszka sam. W 2024 r. osiągnął Pan dochody z tytułu umowy o pracę, opodatkowane
    zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po rozwodzie z matką syna
    nie zrezygnował Pan z aktywnego uczestnictwa w jego życiu i w tworzeniu bliskich z nim
    relacji. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Okręgowego, władza rodzicielska nad małoletnim
    wówczas synem powierzona została obojgu rodzicom. Bliska więź Pana z synem na co
    dzień nie ogranicza się do sporadycznych spotkań; stale uczestniczy Pan w jego życiu
    codziennym, a także pomaga mu decydować lub współdecydować o ważnych dla niego
    bieżących sprawach. Poświęca Pan synowi maksymalną dużą ilość czasu na rozmowy z
    nim, na rozwijanie jego oraz waszych wspólnych zainteresowań. W dni wolne stara się

    rozwijać w nim chęć poznawania innych miejsc, środowisk, innych kultur. Często syn
    przebywa u Pana co drugi weekend, czasami zdarza się co weekend i kilka dni w tygodniu,
    nierzadko całe tygodnie z weekendami, nocuje w Pana domu, je posiłki, ma swój pokój,
    swoje obowiązki itd. Interesuje się Pan nauką syna i jego zachowaniem. W tym roku
    zakończył edukację w technikum dziennym z bardzo dobrymi ocenami, następnie zdał
    maturę z bardzo dobrymi wynikami. Obecnie syn jest studentem pierwszego roku studiów
    zaocznych. Wybór uczelni i kierunku studiów był częstym wspólnym tematem. Podczas
    wspólnie spędzonego czasu zaspokaja Pan potrzeby materialne syna, ponosi koszty w
    formie rzeczowej, kupuje ubrania, obuwie, sprzęt sportowy i pomoce szkolne (poza
    alimentami, które płaci zgodnie z wyrokiem Sądu) oraz ponosi koszty wyposażenia i
    utrzymania części domu związanych z jego pobytem i wychowaniem. Uważa Pan, że w
    każdym aspekcie przedstawionej na początku wniosku definicji, pełni rolę rodzica
    opiekującego się oraz wychowującego swoje dziecko. Starając się obiektywnie ocenić
    sytuację, syn przebywa z Panem połowę czasu. Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+) nie
    zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci, obojgu rodzicom. Pobierała je wyłącznie matka. Nie
    zostało zawarte żadne porozumienie dotyczące korzystania z ulgi na dziecko. Nie korzystał
    Pan z takiej ulgi. W 2022 r. i 2023 r. osiągnął dochody opodatkowane według skali
    podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W 2022 r. i 2023 r. nie uzyskał innych dochodów. W 2022 r., 2023 r. i 2024 r. Nie prowadził
    Pan działalności gospodarczej. Nie jest Pan ojcem, opiekunem prawnym innych dzieci niż
    wymienionego w treści wniosku syna. Nie wykonywał w latach podatkowych, których
    dotyczy wniosek władzy rodzicielskiej nad innymi dziećmi wspólnie z drugim rodzicem,
    opiekunem prawnym. Wychowywał tylko swojego syna wymienionego w treści wniosku.
    Do osiągnięcia pełnoletności przez syna zarówno Pan i matka dziecka (była żona) posiadali
    pełną władzę rodzicielską wobec syna. Do osiągnięcia pełnoletności przez syna matka
    dziecka (była żona) posiadała pełną władzę rodzicielską wobec syna (nie została
    pozbawiona przez Sąd władzy rodzicielskiej wobec syna). Do chwili obecnej syn nie wstąpił
    w związek małżeński. W 2022 r. syn nie osiągnął dochodu. W 2023 r. syn uzyskał przychód
    z tytułu umowy zlecenia (w kwocie ... zł ... gr) i w 2024 r. syn osiągnął przychód z tytułu
    umowy o pracę (w kwocie ... zł ... gr) - zwolnione od opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1
    pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W latach 2022 - 2024 w
    stosunku do Pana i Jego syna nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z
    wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym, o którym
    mowa we wniosku, przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
    zobowiązania lub uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy
    opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych
    doliczeń lub odliczeń. W latach 2022 - 2024 Pan i syn nie podlegali opodatkowaniu na
    zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym i ustawy
    z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    Wobec powyższego bezsprzeczny pozostaje fakt, że w latach podatkowych 2022-2024 nie
    wychowywał Pan oraz nie spełniał obowiązku alimentacyjnego po uzyskaniu pełnoletności
    przez syna samotnie, tzn. bez udziału drugiego z rodziców. Okoliczność, że dwie osoby
    wychowują/ponoszą obowiązek alimentacyjny względem tego samego dziecka wyklucza
    możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób wychowuje/ponosi obowiązek
    alimentacyjny samotnie. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym syn jest
    wychowywany przez oboje rodziców, jak również oboje rodzice ponoszą obowiązek
    alimentacyjny wspólnie, tylko każde w czasie, gdy syn przebywa z nim.
    Jak Pan wskazał, do osiągnięcia przez syna pełnoletności matka dziecka (była żona)
    osobno wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do syna, tj. uczestniczyła w
    wychowaniu syna, dbała o prawidłowy rozwój syna kształtując jego właściwe zachowania,
    rozwijała jego zainteresowania, sprawowała nad nim pieczę/opiekę, troszczyła się o jego

    rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, ponosiła koszty
    jego utrzymania, zabezpieczała potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagała w
    edukacji szkolnej, brała czynny udział w sprawach dotyczących syna związanych z jego
    kształceniem.
    Należy podkreślić, że samodzielna opieka nad dzieckiem małoletnim nie jest
    równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że w przedstawionej sytuacji każdy z rodziców
    zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie, i w tym czasie drugi rodzic
    nie uczestniczy w jego wychowaniu, nie oznacza, że mamy do czynienia z samotnym
    wychowaniem dziecka. W przedstawionym stanie faktycznym należy zatem stwierdzić, że
    nie był Pan zdany tylko na siebie podczas wychowania małoletniego dziecka, a po
    uzyskaniu przez syna pełnoletności nie tylko Pan wypełnia obowiązek alimentacyjny, gdyż
    jego matka w porównywalnym stopniu uczestniczy w tym procesie.
    Nie sposób bowiem uznać, że w przedstawionym przez Pana stanie faktycznym, w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej, zachodzą dwa odrębne
    procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadzała matka, gdy małoletni syn
    przebywał z nią, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy małoletni
    syn przebywał z Panem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców
    dzieci.
    W rodzinach pełnych, złożonych z małżonków z dziećmi również zdarzają się sytuacje, w
    których rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się
    dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców
    pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może
    zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet
    w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec,
    jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dziecka przez
    któregokolwiek z rodziców.
    Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pan warunków określonych w art. 6 ust. 4c w
    związku z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie
    może Pan zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko i nie przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia, o którym mowa w tym przepisie za
    lata 2022-2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanych wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że
    niewątpliwie rozstrzygnięcia te kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa,
    jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy
    podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i
    tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie

    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.