Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.773.2024.2.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Nieuznanie Sprzedających za podatników podatku VAT w
związku z dostawą Nieruchomości oraz prawo Kupującego do
odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem ww.
Nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

## Opis zdarzenia przyszłego

C.C., B.B., D.D. i A.A. (dalej: Sprzedający) są współwłaścicielami działek oznaczonych
    numerami 1, 2, 3 objętych księgą wieczystą nr (...). Księga wieczysta obejmuje inne działki,

    ale przedmiotem transakcji będą tylko działki wskazane powyżej. Nad działką 2 przechodzi
    linia energetyczna. Stanowi ona własność przedsiębiorstwa przesyłowego.
    C.C. jest właścicielem 12/64, B.B. 9/64, D.D. 9/64, a A.A. 25/64 Nieruchomości.
    Sprzedający Nieruchomość odziedziczyli częściowo w 1976 roku (A.A.) a częściowo w 2012
    r. (A.A., B.B., D.D.).
    Dla Nieruchomości w chwili obecnej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, ale dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż w momencie
    dokonania sprzedaży nieruchomości plan będzie uchwalony i będzie przeznaczona pod
    zabudowę zgodnie art. 2 pkt 33 ustawy VAT.
    Działka jest wykorzystywana przez A.A. do celów rolniczych, a płody rolne wykorzystywane
    są na własne potrzeby.
    Obecnie Sprzedający planują sprzedać działki nr 1 i 2 oraz wydzielony fragment działki 3.
    Na wydzielonym fragmencie działki 3, która nie będzie przedmiotem sprzedaży znajdują
    się zabudowania, ale one nie będą przedmiotem transakcji (dalej: Nieruchomość). W tym
    celu Sprzedający 22 lipca 2022 r. zawarli umowę przedwstępną kupna sprzedaży z (...) sp.
    z o.o. (dalej: Kupujący). Przedwstępna umowa kupna sprzedaży przewiduje, iż umowa
    przyrzeczona zostanie zawarta o ile:
    (a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
    obciążeń (w tym hipotek), a także w działach III i IV Księgi Wieczystej Nieruchomości nie
    będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z Umowy
    Przedwstępnej);
    (b) Przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
    Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującą;
    (c) Kupująca uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla inwestycji,
    polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub
    obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami
    drogowymi („Inwestycja”) - w terminie do 22 kwietnia 2025 r.;
    (d) Kupująca uzyska ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany i
    udzielającą pozwolenia na budowę na Przedmiocie Umowy (także w połączeniu z innymi
    nieruchomościami sąsiednimi) inwestycji, polegającej na wybudowaniu obiektu
    magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie
    dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w lit.
    (c) powyżej, wraz z wszystkimi niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów zgodami,
    decyzjami i zezwoleniami koniecznymi do rozpoczęcia budowy zgodnie z taką decyzją;
    (e) Sprzedający uzyskają ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wyłączenie
    części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub zaświadczenie
    wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające wcześniejsze wyłączenie tej
    części Przedmiotu Umowy z produkcji rolnej lub brak konieczności uzyskania takiego
    zezwolenia w odniesieniu do Przedmiotu Umowy;
    (f) Oświadczenia Sprzedających zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne i
    zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
    Sprzedający powtórzą je w Umowie Przyrzeczonej.
    Powyższe warunki zostały przedstawione przez Kupującego.
    Ponadto strony postanowiły, iż powyższe warunki zastrzeżone zostały wyłącznie na
    korzyść Kupującego, który może żądać zawarcia Umowy Przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia któregokolwiek z tych warunków.

    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielili na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    (a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
    administracyjnych (zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących
    postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
    pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
    wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania
    pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację
    planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-prawnych oraz
    innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń, zezwoleń, zaświadczeń,
    uzgodnień, itp.) związanych z planowaną inwestycją, jak również reprezentowania
    właścicieli ww. nieruchomości wobec osób fizycznych, prawnych oraz jednostek
    organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej w sprawie uzyskania warunków
    technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury technicznej i drogowej, w trakcie
    realizacji planowanej inwestycji;
    (b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
    postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt (a);
    (c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
    podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    (d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
    zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    (e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism,
    które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego
    Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielili także Kupującemu zgody na dysponowanie nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności zakresie:
    1) występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działkach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo-produkcyjnych;
    2) składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3) składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomości zostaną wyłączone z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    złoży je Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa), dokona podziału działki,
    zgodnie z granicami planu zagospodarowania przestrzennego (prawdopodobnie złoży je
    Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa) oraz planuje złożyć wniosek o
    wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na
    budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa).
    Dodatkowo Sprzedający oświadczają, że:
    1) Nabywca zgłosił się sam;

    2) W stosunku do Nieruchomości, Sprzedawcy nie prowadzili jakichkolwiek działań
      mających na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości, ani
      nie podejmowali jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
      Nieruchomości;
    3) Sprzedający nie zajmowali się obrotem nieruchomościami;
    4) Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o podobnym
      charakterze;
    5) Sprzedający sprzedali wcześniej następujące nieruchomości:
        A.A. - ponad 30 lat temu pod drogę publiczną, oraz ok. 15 lat temu pod zalew;
        C.C. - około 1985 r. sprzedała działkę niezabudowaną otrzymaną w spadku po
        rodzicach i ok. 2000 r. sprzedała działkę niezabudowaną, również otrzymaną w
        spadku po rodzicach;
        B.B. - sprzedała działkę zabudowaną domem w Poznaniu w 2014 r., otrzymany w
        darowiźnie od Mamy - C.C.;
        D.D. nie sprzedawał wcześniej nieruchomości.
    6) Sprzedający nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są czynnymi i
      zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT;
    7) Sprzedający nie posiadają obecnie innych nieruchomości, które zamierzają sprzedać.
    Kupujący natomiast, po zakupie Nieruchomości oraz innych okolicznych działek planuje ją
    wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie została jeszcze
    podjęta decyzja, czy Nieruchomość zostanie sprzedana (jeżeli będzie sprzedana, to nie
    zmieni się nic w budowlach/zabudowaniach), czy będzie wykorzystywana w inny sposób
    (dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż ta ewentualna działalność będzie
    opodatkowana podatkiem VAT). Kupujący jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    C.C. również odziedziczyła swój udział w działkach 1, 2 i 3 w 2012 r. C.C. w związku z
    nabyciem tego udziału 12/64 w ww. działkach nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż C.C. nie była podatnikiem podatku
    VAT i nie otrzymała w związku ze spadkobraniem faktury.
    Działki nr 1 i 2 oraz wydzielony fragment działki 3 będący przedmiotem transakcji na dzień
    transakcji działki będą objęte planem zagospodarowania przestrzennego. W chwili
    obecnej nie jest do końca znana treść miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, natomiast Kupujący wnioskował o ustalenia przeznaczenia
    nieruchomości na cele produkcyjne, magazynowe i usługowe. Dla celów niniejszego
    wniosku należy przyjąć, iż takie będzie przeznaczenie działek w uchwalonym miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego i będzie z niego wynikała możliwość zabudowy
    każdej z działek.
    Wszystkie ww. działki wykorzystywane są przez A.A. do celów rolniczych. Działki będące
    przedmiotem sprzedaży nie są i nie były wykorzystywane również przez pozostałych
    Sprzedających.
    W całym okresie posiadania, działki nr 1, 2 oraz 3, były wyłącznie przez A.A.
    wykorzystywane wyłącznie na cele niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT -
    przeznaczenie na własne potrzeby.

    Nad działką 2 przechodzi linia energetyczna. Stanowi ona własność przedsiębiorstwa
    przesyłowego. Działka 1 jest niezabudowana. Wydzielony fragment działki 3, który ma być
    przedmiotem sprzedaży również jest niezabudowany.
    Pytania
    1) Czy sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług?
    2) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Kupujący ma prawo do
      odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedających?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1) Zdaniem Sprzedających, sprzedaż przez nich Nieruchomości nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2) W przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący ma prawo do odliczenia podatku
      naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedających.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikiem podatku od towarów i usług są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. W świetle powyższych regulacji podatnikiem jest więc każdy podmiot,
    który wykonuje działalność gospodarczą, przy czym nie jest ważny cel lub skutek takiej
    działalności, ale musi ona być prowadzona samodzielnie.
    W praktyce stosowania wyżej wymienionych przepisów ujawnił się problem dotyczący
    kryteriów ustalenia podmiotowości prawnopodatkowej w przypadkach odnoszących się
    do zarządu majątkiem prywatnym i granic tego zarządu, poza którymi znajduje się już
    obrót profesjonalny. Problem ten znalazł swoje rozstrzygnięcie w orzecznictwie TSUE. W
    kluczowym dla polskiego systemu prawnego wyroku z dnia 15 września 2011 r. Słaby i in.:
    C-180/10, C-181/10, TSUE zauważył, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę
    należy uznać za objętą podatkiem od towarów i usług na podstawie prawa krajowego
    państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art.
    12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od
    kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy,
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Jednocześnie TSUE wskazał, że osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z VAT i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w

    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit 2 dyrektyw 2006/112/WE należy uznać ją za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    TSUE stanowisko to konsekwentnie prezentował także w innych orzeczeniach (sprawy: C-
    263/11, C-331/14, C-72/137). Poglądy TSUE zyskały pełną aprobatę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który wielokrotnie wyrażał pogląd, że stwierdzenie czy dany podmiot
    w odniesieniu do danej czynności, działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy,
    albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych
    wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli.
    W każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot
    występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do
    wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku
    do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika,
    że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (wyroki NSA: w
    składzie 7 sędziów z 29 października 2007 r., I FPS 3/07; z 22 października 2013 r., I FSK
    1323/12; z 14 marca 2014 r., I FSK 319/13; z 16 kwietnia 2014 r., I FSK 781/13; z 29 kwietnia
    2014 r., I FSK 621/13; z 11 września 2014 r. I FSK 1352/13; z 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13;
    z 8 lipca 2015 r., I FSK 729/14; z 5 czerwca 2019 r., I FSK 983/17; podobnie wyroki WSA: z
    10 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 379/13; z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/OI
    249/19; z 25 września 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 352/2019).
    Jednocześnie sądy administracyjne wypowiadają zgodny pogląd co do tego, że
    ustawodawca polski nie skorzystał z możliwości określonej w art. 12 ust. 1 i ust. 3
    dyrektywy 2006/112/WE umożliwiającej uznanie za podatnika każdego, kto okazjonalnie
    dokonuje transakcji związanej z działalnością gospodarczą w zakresie pojedynczej
    dostawy budynku lub terenu budowlanego (wyroki NSA z: 30 listopada 2011 r., sygn. akt I
    FSK 1684/11; z 9 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1655/11; z 14 maja 2015 r., sygn. akt I
    FSK 382/14).
    Powyższe prowadzi do wniosku, że dokonując oceny zamierzonej sprzedaży gruntu w
    okolicznościach takich jak w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, niezbędne jest
    każdorazowo ustalenie, czy zbywca działał lub będzie działał będzie w ramach zarządu
    swoim majątkiem prywatnym, czy też w celu dokonania tej sprzedaży podjął aktywne
    działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, co w tym
    przypadku skutkowałoby koniecznością uznania, że zbycie nastąpiło w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu tego przepisu, a zbywca działał jako podatnik podatku od
    towarów i usług.
    Podejmowane przez Sprzedających działania, nie wskazują, że skala ich aktywności w celu
    zbycia Nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami (nie angażują środków podobnych do tych,
    jakie angażują producenci, handlowcy czy usługodawcy). Wskazać należy, iż Sprzedający
    stali się właścicielami na podstawie umowy spadku i są jej właścicielami od wielu lat. Od
    początku posiadania Nieruchomości Sprzedający nie wykonywali żadnych działań, które
    mogłyby być rozpatrywane jako działania jak profesjonalista. W szczególności nie były
    podejmowane żadne działania, które służyłyby zwiększeniu wartości Nieruchomości.
    Wnioskodawcy nie mieli w planach również sprzedawać Nieruchomości. To Kupujący sam
    do nich dotarł.
    O zawodowym charakterze sprzedaży nie może również świadczyć okoliczność udzielenia
    pełnomocnictwa czy zgody na dysponowanie nieruchomością ani dokonanie podziału
    działki, czy wyłączenie jej z produkcji rolnej. W związku z tym, że planowana jest duża
    inwestycja, Kupujący chce mieć pewność, iż będzie ona możliwa do przeprowadzenia.
    Dlatego też nie może zostać uznane, za działanie jak profesjonalista udzielenie
    pełnomocnictwa/zgody na dysponowanie nieruchomością, podmiotowi, który zamierza

    przeprowadzić inwestycję w celu umożliwienia uzyskania odpowiednich zgód i pozwoleń.
    Analogicznie wygląda sprawa w związku z wyłączeniem działek z produkcji rolnej, czy też
    dokonaniem podziału działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego. Wszystkie te działania mają służyć w ogóle możliwości sprzedaży
    Nieruchomości, a nie zwiększeniu ich wartości, czy też w jakikolwiek sposób byłyby
    związane z zawodowym czy profesjonalnym charakterem podejmowanych działań. Innymi
    słowy, są to działania warunkujące sprzedaż, bez których nie doszłaby ona do skutku.
    Naturalnym jest bowiem, że w przypadku braku posiadania odpowiednich zgód, decyzji,
    pozwoleń, itp. Kupujący może zrezygnować z zakupu działek. Działania te nie mogą zostać
    uznane za działania jak podejmowane przez profesjonalistę, czy też za wskazujące na ich
    zawodowy charakter. Trudno za profesjonalne działanie uznać bierne oczekiwanie na
    zgłoszenie się chętnego do nabycia działki czy udzielenia mu pełnomocnictwa do
    załatwienia przez niego (nawet w imieniu Sprzedających) podjęcia działań niezbędnych mu
    do celów, dla których zamierza nabyć te działki.
    Podsumowując, zdaniem Sprzedających, w związku ze sprzedażą Nieruchomości,
    dokonują oni zarządu majątkiem osobistym i nie angażują środków podobnych do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jeżeli zatem
    dokonują oni zarządu majątkiem osobistym, to w związku z tym nie działają oni w
    charakterze podatnika podatku VAT. W związku z tym sprzedaż Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2.
    Z daleko idącej ostrożności, w całości podtrzymując argumentację wskazaną w pkt 1, w
    przypadku uznania, iż transakcja jednak podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    Kupujący wnosi o potwierdzenie, iż będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedających.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124. W związku z tym, że Kupujący zamierza Nieruchomości wykorzystywać do działalności
    opodatkowanej (sprzedaż lub inna, opodatkowana działalność), zakup tych działek przez
    Kupującego, będzie związany z jego sprzedażą opodatkowaną. Mając na uwadze
    powyższe, w przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentującej sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów oraz
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W świetle
    przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z
    okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Ponadto, dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W związku z powyższym, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku
    osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej
    stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna
    zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności.
    Poza tym, wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Zgodnie z tym, każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    Co istotne, pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych
    przepisów ustawy, ale wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku
    osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W analizowanej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że
    dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od
    wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności
    związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Ponadto, przyjęcie iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu

    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną
    w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt
    działań jakie Sprzedający podjęli w odniesieniu do sprzedaży ww. działek (udziałów w nich).
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej Kodeksem
    cywilnym.
    W myśl art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, zgodnie z którym:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Stosownie do art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

    Zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma również
    kwestia udzielonych Kupującemu przez Sprzedających pełnomocnictwa i zgody do
    działania w ich imieniu i na ich rzecz.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu
      mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu
      na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli
      ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Oznacza to, że każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w
    zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający są właścicielami udziałów w działkach oznaczonych
    numerami 1, 2 i 3, z której zostanie wydzielony niezabudowany fragment, będący
    przedmiotem sprzedaży (Nieruchomość). Nad działką 2 przechodzi linia energetyczna.

    Stanowi ona własność przedsiębiorstwa przesyłowego. Działka 1 jest niezabudowana.
    Wydzielony fragment działki 3, który ma być przedmiotem sprzedaży również jest
    niezabudowany.
    Wszystkie ww. działki wykorzystywane są przez A.A. do celów rolniczych. Działki będące
    przedmiotem sprzedaży nie są i nie były wykorzystywane również przez pozostałych
    Sprzedających. W całym okresie posiadania, działki nr 1, 2 oraz 3, były wyłącznie przez A.A.
    wykorzystywane wyłącznie na cele niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT -
    przeznaczenie na własne potrzeby.
    22 lipca 2022 r. Sprzedający zawarli umowę przedwstępną kupna sprzedaży z (...) sp. z o.o.
    (Kupujący). Przedwstępna umowa kupna sprzedaży przewiduje, iż umowa przyrzeczona
    zostanie zawarta o ile:
    (a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
    obciążeń (w tym hipotek), a także w działach III i IV Księgi Wieczystej Nieruchomości nie
    będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z Umowy
    Przedwstępnej);
    (b) Przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
    Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującą;
    (c) Kupująca uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla Inwestycji,
    polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub
    obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami
    drogowymi - w terminie do 22 kwietnia 2025 r.;
    (d) Kupująca uzyska ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany i
    udzielającą pozwolenia na budowę na Przedmiocie Umowy (także w połączeniu z innymi
    nieruchomościami sąsiednimi) inwestycji, polegającej na wybudowaniu obiektu
    magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie
    dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w lit.
    (c) powyżej, wraz z wszystkimi niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów zgodami,
    decyzjami i zezwoleniami koniecznymi do rozpoczęcia budowy zgodnie z taką decyzją;
    (e) Sprzedający uzyskają ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wyłączenie
    części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub zaświadczenie
    wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające wcześniejsze wyłączenie tej
    części Przedmiotu Umowy z produkcji rolnej lub brak konieczności uzyskania takiego
    zezwolenia w odniesieniu do Przedmiotu Umowy;
    (f) Oświadczenia Sprzedających zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne i
    zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
    Sprzedający powtórzą je w Umowie Przyrzeczonej.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielili na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    (a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
    administracyjnych (zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących
    postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
    pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
    wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania
    pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację
    planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-prawnych oraz
    innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń, zezwoleń, zaświadczeń,
    uzgodnień, itp.) związanych z planowaną inwestycją, jak również reprezentowania
    właścicieli ww. nieruchomości wobec osób fizycznych, prawnych oraz jednostek

    organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej w sprawie uzyskania warunków
    technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury technicznej i drogowej, w trakcie
    realizacji planowanej inwestycji;
    (b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
    postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt (a);
    (c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
    podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    (d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
    zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    (e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism,
    które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego
    Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielili także Kupującemu zgody na dysponowanie nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności zakresie:
    1. występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
    elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci (w
    tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na działkach
    na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo-produkcyjnych;
    2. składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
    ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
    inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń) na
    rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
    ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3. składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
    budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomości zostaną wyłączone z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    złoży je Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa), dokona podziału działki,
    zgodnie z granicami planu zagospodarowania przestrzennego (prawdopodobnie złoży je
    Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa) oraz planuje złożyć wniosek o
    wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na
    budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa.
    Sprzedający oświadczyli, że Nabywca zgłosił się sam. W stosunku do Nieruchomości,
    Sprzedawcy nie prowadzili jakichkolwiek działań mających na celu zachęcenie
    potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości ani nie podejmowali jakichkolwiek
    aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości. Sprzedający nie
    zajmowali się obrotem nieruchomościami. Działki nie były przedmiotem umów najmu,
    dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Sprzedający sprzedali wcześniej
    następujące nieruchomości:
        A.A. - ponad 30 lat temu pod drogę publiczną oraz ok. 15 lat temu pod zalew;
        C.C. - około 1985 r. sprzedała działkę niezabudowaną otrzymaną w spadku po
        rodzicach i ok. 2000 r. sprzedała działkę niezabudowaną, również otrzymaną w
        spadku po rodzicach;
        B.B. - sprzedała działkę zabudowaną domem w Poznaniu w 2014 r., otrzymany w
        darowiźnie od Mamy - C.C.;
        D.D. nie sprzedawał wcześniej nieruchomości.

    Sprzedający nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są czynnymi i zarejestrowanymi
    podatnikami podatku VAT. Sprzedający nie posiadają obecnie innych nieruchomości, które
    zamierzają sprzedać.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy sprzedaż udziałów w
    działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w wydzielonym fragmencie działki 3 podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy mieć na uwadze, że Kupujący dokonując
    wskazanych we wniosku działań, dokona uatrakcyjnienia przedmiotowej Nieruchomości -
    stanowiącej do dnia sprzedaży nadal własność Sprzedających - skutkujące wzrostem jej
    wartości. Czynności te będą dokonywane za pełną zgodą Sprzedających, czego przejawem
    jest udzielone Kupującemu pełnomocnictwo. Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony
    zakres przygotowania Nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy do działań
    podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym.
    Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedających,
    ale przez osoby trzecie (przedstawiciela Kupującego), nie oznacza, że pozostają bez
    wpływu na sytuację prawną Sprzedających. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności
    wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    W efekcie wykonywanych czynności, dostawie będzie podlegała Nieruchomość o zupełnie
    innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Przedstawiona we wniosku aktywność Sprzedających wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do przedmiotowej
    Nieruchomości, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, Sprzedający będą działać jak podatnicy podatku VAT.
    Sprzedający dokonując sprzedaży Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz
    udziałów w wydzielonym fragmencie działki 3), nie będą korzystać z prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe)
    rozporządzanie prawem własności. Sposób wykorzystywania Nieruchomości oraz
    podejmowane przez Sprzedających działania i dokonywane czynności, wykluczają
    sprzedaż Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem osobistym.
    Tym samym, sprzedaż opisanej Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz
    udziałów w wydzielonym fragmencie działki 3) będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy,
    dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Sprzedający dokonując opisanych we wniosku czynności, będą podejmować
    działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami.
    Zatem sprzedaż ww. Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w
    wydzielonym fragmencie działki 3) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest nieprawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą prawa Kupującego do odliczenia
    podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych przez Sprzedających, dokumentujących
    sprzedaż Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w wydzielonym
    fragmencie działki 3).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Zatem, aby udzielić odpowiedzi na Państwa pytanie należy przeanalizować, czy dostawa
    opisanej Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w wydzielonym
    fragmencie działki 3) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    Istotnym jest, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W konsekwencji, zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem
    jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Oznacza
    to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym,
    leśnym, itp.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.

    Generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych
    ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli
    tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe dostawy gruntów niezabudowanych, dla
    których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o
    warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że działka nr 1 oraz
    wydzielony fragment działki nr 3, który ma być przedmiotem sprzedaży, są
    niezabudowane. Jednakże na dzień transakcji działki te będą objęte planem
    zagospodarowania przestrzennego. W chwili obecnej nie jest do końca znana treść
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast Kupujący wnioskował o
    ustalenia przeznaczenia nieruchomości na cele produkcyjne, magazynowe i usługowe. Na
    dzień dokonania transakcji, takie będzie przeznaczenie działek w uchwalonym
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zatem w analizowanym przypadku dostawa opisanej Nieruchomości (udziałów w działce
    nr 1 oraz udziałów w wydzielonym fragmencie działki 3) nie może zostać objęta
    zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ na dzień
    sprzedaży działki nr 1 i wydzielony fragment działki nr 3 będący przedmiotem sprzedaży
    stanowić będą teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Skoro do sprzedaży ww. działek nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
      podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
      podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie

      podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04
      Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego,
      z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu udziałów w działkach nr 1 i 3 przez Sprzedających
    nie wystąpił podatek naliczony - udziały w działkach nr 1 i 3 Sprzedający nabyli w ramach
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (odziedziczyli). Tym samym,
    nie można uznać, że Sprzedającym nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT,
    skoro dostawa ww. nieruchomości na ich rzecz nie była objęta tym podatkiem (czynność
    nabycia udziałów w działkach nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, iż nie zostanie spełniony
    jeden z warunków zawartych w tym przepisie. Zatem w przedmiotowej sprawie,
    dokonanie przez Sprzedających dostawy Nieruchomości (udziałów w działce nr 1 oraz
    udziałów w wydzielonym fragmencie działki 3) nie będzie mogło korzystać także ze
    zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.
    Z opisu sprawy wynika, że nad działką 2 przechodzi linia energetyczna i że stanowi ona
    własność przedsiębiorstwa przesyłowego.
    Należy zatem ustalić, co będzie przedmiotem planowanej sprzedaży, tj. czy grunt
    zabudowany, czy też niezabudowany.
    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia budowli. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), zwanej dalej ustawą
    Prawo budowlane.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
      stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe
      i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
      hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
      techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
      konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
      terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Stosownie zaś do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,

      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa,
      przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale
      technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii
      kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani
      urządzenia budowlanego.
    Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
    Stosownie do art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
      elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce sieci (linie) są własnością
    przedsiębiorstwa przesyłowego to stanowią własność tego przedsiębiorstwa.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu jest również właścicielem
    wzniesionych na nim budynków i budowli. Przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz
    ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi - ale jeśli
    przebiegające przez działkę sieci infrastruktury technicznej są przyłączone do
    przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.
    Pojęcie „dostawa towarów” w ustawie o VAT nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć
    sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności. Zatem nie można utożsamiać dostawy
    towarów w rozumieniu ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. Właściwa interpretacja pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” uwzględnia, że dotyczy ono czynności, które dają nabywcy prawo
    do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą
    dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do
    rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z
    10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88
    Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W
    orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:
      „Wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1).
    Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:
      „Zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu
      rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu
      artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).

    Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, która nie
    stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi
    część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy o VAT nie dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie
    ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim
    przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    W analizowanej sprawie mamy do czynienia z planowaną sprzedażą działki 2, na której
    znajduje się naniesienie, czyli linia energetyczna. Jest ona obiektem liniowym, czyli
    budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego. Nie jest własnością Sprzedających, lecz
    należy do przedsiębiorstwa przesyłowego.
    Skoro znajdująca się na działce linia energetyczna jest własnością przedsiębiorstwa
    przesyłowego, to nie można przyjąć, że Sprzedający dokonają dostawy gruntu wraz ze
    znajdującym się na nim naniesieniem. Bowiem to podmiot trzeci, a nie Sprzedający,
    faktycznie posiada te naniesienie i korzysta z niego jak właściciel. Zatem dostawa linii
    energetycznej nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tak więc, w przypadku planowanej dostawy działki 2, przedmiotem dostawy będzie
    wyłącznie grunt. Jednak nie można go uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowiona jest na nim budowla - linia energetyczna.
    Zatem dostawa działki 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest
    już zabudowany.
    W rozpatrywanej sprawie nie będzie miał także zastosowania art. 29a ust. 8 ustawy w zw.
    z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy - dotyczące zwolnienia od podatku m.in. dostaw
    budowli, ponieważ dostawa budowli nie będzie miała tu miejsca.
    Skoro nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować, czy do planowanej
    transakcji można zastosować zwolnienie od podatku na podstawie cyt. wyżej art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu udziałów w działce 2 przez Sprzedających nie
    wystąpił podatek naliczony - udziały w działce 2 Sprzedający nabyli w ramach czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (odziedziczyli). Tym samym, nie można
    uznać, że Sprzedającym nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro
    dostawa ww. nieruchomości na ich rzecz nie była objęta tym podatkiem (czynność nabycia
    udziałów w ww. działce nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, iż nie zostanie spełniony
    jeden z warunków zawartych w tym przepisie. Zatem w przedmiotowej sprawie,
    dokonanie przez Sprzedających dostawy Nieruchomości (udziałów w działce 2) nie będzie
    mogło korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.
    Zatem, sprzedaż Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w
    wydzielonym fragmencie działki 3) przez Sprzedających będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9, 10, 10a ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa Nieruchomości
    (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w wydzielonym fragmencie działki 3) na rzecz
    Kupującego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, Kupujący jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Po zakupie Nieruchomości planuje ją wykorzystać w prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej. Działalność ta będzie opodatkowana podatkiem VAT.

    Zatem, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy wskazać,
    że skoro dostawa Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2 oraz udziałów w
    wydzielonym fragmencie działki nr 3) będzie podlegała opodatkowaniu i nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, to Kupujący - jako zarejestrowany, czynny
    podatnik podatku od towarów i usług - który będzie wykorzystywał tę Nieruchomość
    (udziały w działkach nr 1 i 2 oraz udziały w wydzielonym fragmencie działki nr 3) do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, będzie miał
    prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy. Uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego Kupujący będzie mógł
    zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia innych przesłanek negatywnych określonych w
    art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska
    wyroków sądów należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego
    stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena omawianej
    kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią uniwersalną, dającą się
    odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu
    przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z
    punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego. Specyfika działalności
    podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności faktyczne nie
    spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym nie mogą być
    tożsamo traktowane. Zatem, z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności
    faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa
    orzeczenia sądowe, choć stanowią element argumentacji, to nie mogą stanowić podstawy
    do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.