Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.688.2021.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-26
Teza: Skutki podatkowe otrzymania środków pieniężnych na podstawie uchwały w sprawie wypłaty zysków osiągniętych przez spółkę komandytową.
Słowa kluczowe: spadkodawca; spółki-spółka komandytowa; zyski-wypłata z zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu 27 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych na podstawie uchwały w sprawie wypłaty zysków osiągniętych przez spółkę komandytową – **jest prawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

27 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych na podstawie uchwały w sprawie wypłaty zysków osiągniętych przez spółkę komandytową.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową i wspólniczką spółki komandytowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o historii przedstawionej poniżej.

W roku 1993 ojciec Wnioskodawczyni („Wspólnik 1”) zawarł z drugą osobą fizyczną („Wspólnik 2”) umowę spółki cywilnej („Spółka cywilna”). Spółka cywilna przekształciła się w roku 2001 w spółkę jawną („Spółka jawna”). Następnie, w roku 2020, Spółka jawna przekształciła się w spółkę komandytową („Spółka komandytowa”). W dalszej części wniosku słowo „Spółka” będzie obejmowało zarówno Spółkę komandytową działającą w obecnej formie prawnej, jak i poprzednie formy prawne tejże spółki, tj. Spółkę jawną i Spółkę cywilną.

Spółka komandytowa uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.

Wspólnik 1 i Wspólnik 2 są nieprzerwanie wspólnikami Spółki (najpierw działającej jako Spółka cywilna, następnie jako Spółka jawna, a obecnie jako Spółka komandytowa). W Spółce komandytowej posiadają oni status komandytariuszy. Oprócz Wspólnika 1 i Wspólnika 2 wspólnikami Spółki komandytowej są jeszcze: osoba prawna („Wspólnik 3”), Wnioskodawczyni („Wspólniczka 4”) oraz siostra Wnioskodawczyni będąca także córką Wspólnika 1 („Wspólniczka 5”).

Wspólnik 3 przystąpił do Spółki jawnej w roku 2019, a wskutek przekształcenia Spółki jawnej w Spółkę komandytową stał się on komplementariuszem Spółki komandytowej. Wspólniczka 4 i Wspólniczka 5 posiadają status komandytariuszek Spółki komandytowej, a ich przystąpienie do Spółki komandytowej ma swe źródło w opisanych poniżej zdarzeniach.

Udział (ogół praw i obowiązków) Wspólnika 1 w Spółce wchodził w skład majątku wspólnego małżeńskiego Wspólnika 1 oraz jego małżonki, będącej zarazem matką Wspólniczki 4 i Wspólniczki 5. Małżonka Wspólnika 1 zmarła w roku 2020, a jej jedynymi spadkobiercami są Wspólnik 1, Wspólniczka 4 i Wspólniczka 5.

W lipcu 2021 r. Wspólnik 1, Wspólniczka 4 i Wspólniczka 5 dokonali podziału udziału (praw i obowiązków) przypisanego w umowie Spółki komandytowej Wspólnikowi 1 (stanowiącego w części majątek Wspólnika 1 i w 1/2 części majątek spadkobierców małżonki Wspólnika 1), w wyniku czego status odrębnego komandytariusza Spółki komandytowej przyznany został także Wspólniczce 4 i Wspólniczce 5, tj. spadkobierczyniom małżonki Wspólnika 1 („Podział udziału Wspólnika 1”). Przedmiotowy Podział udziału Wspólnika 1 został dokonany w formie aktu notarialnego za zgodą wszystkich wspólników Spółki komandytowej. Podstawą Podziału udziału Wspólnika 1 był art. 124 § 2 Kodeksu spółek handlowych oraz umowa o dział spadku i zniesienia współwłasności po zmarłej małżonce Wspólnika 1.

Bezpośrednio przed Podziałem udziału Wspólnika 1 prawo do zysku Spółki komandytowej przysługiwało jej wspólnikom w następujących proporcjach: Wspólnik 1 - 49%, Wspólnik 2 - 49%, Wspólnik 3 -2%. Proporcje te nie były jednak cały czas takie same przez okres istnienia Spółki.

Wskutek Podziału udziału Wspólnika 1 prawo do zysku Spółki komandytowej przypisane wcześniej Wspólnikowi 1 w wysokości 49% zostało rozdzielone pomiędzy Wspólnika 1, Wspólniczkę 4 i Wspólniczkę 5 w ten sposób, że: Wspólnikowi 1 przysługuje prawo do zysku Spółki komandytowej w wysokości 25%, Wspólniczce 4 przysługuje prawo do zysku Spółki komandytowej w wysokości 12%, Wspólniczce 5 przysługuje prawo do zysku Spółki komandytowej w wysokości 12% (Wspólnikowi 1 przysługuje zatem prawo do 51,02% zysku przypadającego wcześniej na Wspólnika 1, a Wspólniczce 4 i Wspólniczce 5 przysługuje prawo do 24,49% zysku przypadającego wcześniej na Wspólnika 1).

Przed 1 maja 2021 r. Spółka osiągała w wielu latach zyski bilansowe. Częściowo zostały one wypłacone wspólnikom, a częściowo zatrzymano je w Spółce („Zyski zatrzymane”).

Wspólnicy Spółki komandytowej nie wykluczają, że podejmą uchwałę (lub więcej uchwał) w sprawie wypłaty na swoją rzecz Zysków zatrzymanych, osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 - proporcjonalnie do udziału wspólników w zysku w poszczególnych latach, w których osiągane były Zyski zatrzymane podlegające wypłacie na podstawie tejże uchwały, z tym zastrzeżeniem, iż zyski przypadające w poszczególnych latach (przed 1 maja 2021) na Wspólnika 1 zostaną wypłacone Wspólnikowi 1, Wspólniczce 4 i Wspólniczce 5 - proporcjonalnie do wysokości, w jakiej rozdzielono pomiędzy nich zysk przypisany Wspólnikowi 1 na podstawie Podziału udziału Wspólnika 1 („Uchwała w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021”).

Przykład (podane w nim dane są fikcyjne): W roku X (przed rokiem 2021) Spółka osiągnęła zysk netto w wysokości 500.000 zł. Wspólnicy podjęli uchwałę, na mocy której część tego zysku w kwocie 200.000 zł przeznaczono na pokrycie wypłat wspólników, a część zysku w kwocie 300.000 zł została zatrzymana w Spółce. W roku X wspólnikami Spółki byli tylko Wspólnik 1 i Wspólnik 2, a każdy wspólnik miał prawo do 50% zysku. W razie podjęcia Uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 wspólnicy Spółki komandytowej mogą postanowić, że Zysk zatrzymany osiągnięty przez Spółkę w roku X podlega wypłacie w zakresie kwoty 300.000 zł, przy czym Wspólnik 2 otrzyma 150.000 zł (tj. 50% tej kwoty), a drugie 150.000 zł zostanie podzielone pomiędzy Wspólnika 1, Wspólniczkę 4 i Wspólniczkę 5 w ten sposób, że: Wspólnik 1 otrzyma 76.530 zł (tj. 51,02% ze 150.000 zł), Wspólniczka 4 otrzyma 36.735 zł (tj. 24,49% ze 150.000 zł), Wspólniczka 5 otrzyma 36.735 zł (tj. 24,49% ze 150.000 zł).

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie**.

Czy otrzymanie przez Wnioskodawczynię (tj. Wspólniczkę 4) środków pieniężnych na podstawie Uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 r. spowoduje powstanie po jej stronie przychodu na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

**Zdaniem Wnioskodawczyni**, otrzymanie przez nią środków pieniężnych na podstawie Uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 r. nie spowoduje powstania po jej stronie przychodu na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („Ustawa PIT”).

W dniu 1 stycznia 2021 r. wszedł w życie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123) („Ustawa nowelizująca”). Zgodnie z tym przepisem, do dochodów wspólników spółki komandytowej lub spółki jawnej uzyskanych z udziału w zyskach takiej spółki, osiągniętych przez taką spółkę przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle treści przywołanego art. 13 ust. 1 Ustawy nowelizującej, dochód Wnioskodawczyni uzyskany z udziału w Zyskach zatrzymanych, osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 (a więc przed dniem, w którym Spółka komandytowa stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych), będzie podlegał przepisom dotychczasowym, tj. przepisom obowiązującym przed wejściem w życie Ustawy nowelizującej. Dla zastosowania w tym zakresie przepisów dotychczasowych kluczowe znaczenie ma data osiągnięcia przez Spółkę Zysków zatrzymanych. Data podjęcia uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych oraz data ich faktycznej wypłaty nie są natomiast w tym kontekście istotne.

Wobec powyższego, jeżeli Zyski zatrzymane zostały osiągnięte przez Spółkę przed 1 maja 2021 r. (przed uzyskaniem przez Spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych), to ich wypłata na rzecz Wnioskodawczyni będzie podlegała przepisom dotychczasowym niezależnie od daty podjęcia uchwały w sprawie ich wypłaty oraz niezależnie od daty ich faktycznej wypłaty.

O ile przepisy wprowadzane Ustawą nowelizującą zakładają, że wypłata z zysku spółki komandytowej będzie podlegać opodatkowaniu po stronie jej wspólników, tak treść przepisów obowiązujących przed wejściem w życie Ustawy nowelizującej nie przewiduje opodatkowania wypłat z zysku spółki komandytowej, spółki jawnej czy spółki cywilnej na rzecz wspólników.

W świetle przepisów obowiązujących przed wejściem w życie Ustawy nowelizującej spółka komandytowa jest spółką niebędącą osobą prawną w rozumieniu Ustawy PIT, co wynika z art. 5a pkt 26 w zw. z art. 5a pkt 28 Ustawy PIT.

Stosownie do art. 8 ust. 1 Ustawy PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału).

Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że dla określenia przychodu podatnika z udziału w spółce niebędącej osobą prawną kluczowe znaczenie ma jego prawo do udziału w zysku, a nie to, czy zysk ten został mu rzeczywiście wypłacony. Innymi słowy: przychody spółki niebędącej osobą prawną w rozumieniu Ustawy PIT są opodatkowane na poziomie jej wspólników niezależnie od dokonania wypłaty ze spółki, tzn. niezależnie od tego, czy wspólnicy rzeczywiście uzyskali realne przysporzenia majątkowe. Ustawa PIT nie przewiduje natomiast opodatkowania samych wypłat z zysku spółki niebędącej osobą prawną w rozumieniu tej ustawy.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym. Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2019 r. (II FSK 3716/17) wskazano, że faktyczne przepływy pieniężne między spółką niebędącą osobą prawną a wspólnikami są neutralne podatkowo. W przeciwnym razie mogłoby dojść do podwójnego opodatkowania - dochód z udziału w spółce niebędącej osobą prawną opodatkowany byłby „na bieżąco” według zasady memoriałowej, a następnie podlegałby ponownemu opodatkowaniu w przypadku faktycznych przepływów pieniężnych między taką spółką a wspólnikiem według zasady kasowej.

Nie powinno jednocześnie ulegać wątpliwości, że środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawczynię na podstawie Uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 będą podlegać kwalifikacji jako zysk Spółki przypadający na Wnioskodawczynię, do którego zastosowanie znajduje art. 13 ust. 1 Ustawy nowelizującej. Wprawdzie Wnioskodawczyni nie była wspólnikiem Spółki, gdy osiągała ona Zyski zatrzymane, jednakże w czasie osiągania przez Spółkę Zysków zatrzymanych udział (ogół praw i obowiązków) w Spółce stanowił składnik majątku nie tylko ojca Wnioskodawczyni (Wspólnika 1), lecz także zmarłej matki Wnioskodawczyni, po której Wnioskodawczyni odziedziczyła część przedmiotowego udziału - co było podstawą przyznania Wnioskodawczyni statusu wspólnika Spółki i prawa do jej zysku.

W literaturze wskazuje się, że prawa wspólnika w spółce komandytowej mogą wchodzić do majątku wspólnego w rozumieniu art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W takiej sytuacji wspólnikiem spółki jest ten z małżonków, który przystąpił do umowy. Jeżeli uczynił to tylko jeden z nich, to drugi nie ma statusu wspólnika, ale mimo to udział w spółce należy do majątku dorobkowego. Po śmierci wspólnika wspólność łączna majątku dorobkowego ustaje, a udział małżonka w majątku objętym tą wspólnością przekształca się w odpowiedni udział ułamkowy (J. Bieniak, M. Bieniak, G. Nita-Jagielski, Kodeks spółek handlowych. Komentarz. Wyd. 7, Warszawa 2020, art. 124, Legalis). Do majątku wspólnego nie wchodzą prawa o charakterze organizacyjnym, natomiast prawa o charakterze majątkowym (takie jak prawo do zysku) mogą wejść do majątku wspólnego (E. Skowrońska-Bocian \[w:\] Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, red. J. Wierciński, Warszawa 2014, art. 31, Lex).

W ocenie Wnioskodawczyni powyższe sprawia, że uzyskując status wspólnika Spółki w wyniku spadkobrania po zmarłej matce i Podziału udziału Wspólnika 1 Wnioskodawczyni nabyła nie tylko prawo do bieżącego zysku Spółki, lecz także prawo do Zysku zatrzymanego - w proporcji wynikającej z Podziału udziału Wspólnika 1. Prawo do Zysku zatrzymanego wchodziło bowiem w skład spadku po zmarłej matce Wnioskodawczyni, który to spadek stanowił podstawę dokonania Podziału udziału Wspólnika 1 i przyznania Wnioskodawczyni statusu wspólnika Spółki.

Jak już wspomniano, w świetle treści przepisów obowiązujących przed wejściem w życie Ustawy nowelizującej, wypłata zysku spółki komandytowej przypadającego na danego wspólnika jest dla niego neutralna podatkowo. Otrzymanie przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych na podstawie Uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 nie spowoduje zatem powstania po jej stronie przychodu na gruncie ustawy PIT.

Kwoty zysku wypłacane Wnioskodawczyni na podstawie Uchwały w sprawie wypłaty Zysków zatrzymanych osiągniętych przez Spółkę przed 1 maja 2021 podlegały opodatkowaniu już w momencie osiągnięcia zysku przez Spółkę i nie powinny być opodatkowane po raz drugi.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe**.

Z dniem 1 stycznia 2021 r. w wyniku nowelizacji przepisów wprowadzonej ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „ustawa nowelizująca”) w systemie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i podatkiem dochodowym od osób prawnych zmienił się status podatkowy spółek komandytowych.

Na gruncie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2020 r.:

\- spółki komandytowe mieściły się w pojęciu „spółki niebędącej osobą prawną” z art. 5a pkt 26 ustawy,

\- skutki podatkowe zdarzeń gospodarczych związanych z działalnością spółek były przypisywane jej wspólnikom jako skutki podatkowe posiadania udziału w spółce niebędącej osobą prawną, stosownie do zasad określonych w art. 8 ust. 1-2 ustawy.

Wypłaty zysku z tego rodzaju spółek (ustalane w stosunku odpowiadającym jego prawu do udziału w zysku tej spółki) niewątpliwie były otrzymaniem przez wspólnika przysporzenia majątkowego – określona kwota pieniężna była przenoszona z majątku spółki do majątku wspólnika. Niemniej jednak, ponieważ zysk osiągnięty przez spółkę niebędącą osobą prawną był wynikiem jej działalności, a działalność ta (tj. wszystkie zdarzenia gospodarcze, jakie mają miejsce w spółce w toku jej działalności) była na bieżąco opodatkowywana po stronie wspólników, wypłata zysku ze spółki niebędącej osobą prawną była traktowana na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako neutralna podatkowo. Rozwiązanie to było realizacją zasady zakazu podwójnego opodatkowania.

Na gruncie przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2021 r. spółki komandytowe przestały być transparentne podatkowo. Uzyskały status spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, wypłaty zysków z tego rodzaju spółek nie są już neutralne podatkowo i stanowią przychody ze źródła kapitały pieniężne jako przychody z udziału w zyskach osób prawnych (art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Jednocześnie, z uwagi na istotny charakter zmian wprowadzonych w systemie opodatkowania spółek komandytowych i ich wspólników ustawodawca przewidział przepisy o charakterze przejściowym. I tak:

\- spółki komandytowe mogły podjąć decyzję, że chcą stać się „spółkami” nie od 1 stycznia, ale od 1 maja 2021 r. (art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej);

\- ustawa nowelizująca wprowadziła szczególne regulacje dotyczące rozliczeń wspólników tych spółek.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej, do dochodów wspólników spółki komandytowej uzyskanych z udziału w zyskach takiej spółki, osiągniętych przez taką spółkę przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, stosuje się przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Oznacza to, że jeśli spółka komandytowa osiągnęła zyski przed dniem, w którym stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, to przysporzenia wspólników tej spółki z udziału w tych zyskach są rozliczane podatkowo na zasadach, jakie obowiązywały przed 1 stycznia 2021 r.

W opisanym zdarzeniu przyszłym w spółce komandytowej zostanie podjęta uchwała o wypłacie zysków osiągniętych przez tę spółkę przed 1 maja 2021 r. Wnioskodawczyni uzyskała status komandytariusza w wyniku Podziału udziału Wspólnika 1 na podstawie art. 124 § 2 Kodeksu spółek handlowych.

Podkreślić w tym miejscu wypada, że na ogół praw i obowiązków wspólnika spółki komandytowej składają się wszystkie przysługujące mu prawa (do prowadzenia spraw, reprezentacji, udziału w zyskach itd.), jak również obowiązki (prowadzenie spraw, udział w stratach, powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej).

W spółce komandytowej prawo do zysku powstaje – zgodnie z art. 52 § 1 w związku z art. 103 § 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych – na skutek uzyskania statusu wspólnika. Jeśli zatem wypłacane kwoty – przypadające na rozdzielony udział Wspólnika 1 – faktycznie będą miały charakter wypłaty zysków w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych to w przypadku Wnioskodawczyni – odpowiednio do wielkości jej udziału w spółce – nie będą stanowiły przychodów, stosownie do art. 13 ust. 1 Ustawy nowelizującej, z uwagi że wcześniej podlegały opodatkowaniu w trybie art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotem tej interpretacji jest wyłącznie ocena skutków podatkowych okoliczności podanych przez Wnioskodawczynię. Nie oceniano w niej natomiast kwestii podstawy prawnej dla uzyskania statusu komandytariusza na gruncie przepisów Kodeksu spółek handlowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na tą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.