Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/4511-270/16/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-05-23
Teza: Czy nieodpłatne zbycie części udziałów przez dotychczasowego Wspólnika - głównego udziałowca - na rzecz Spółki w celu ich dobrowolnego umorzenia w trybie art. 199 § 3 ustawy Kodeks spółek handlowych oraz ich umorzenie bez wynagrodzenia spowoduje u Wnioskodawcy w momencie uzyskania statusu udziałowca powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: przychód; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udział; udział-umorzenie udziałów; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2016 r. (data wpływu 18 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dobrowolnego umorzenia udziałów bez wynagrodzenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dobrowolnego umorzenia udziałów bez wynagrodzenia.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, który podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca ma w przyszłości zamiar objąć udziały w podwyższanym kapitale zakładowym Spółki i zostać Wspólnikiem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która posiada siedzibę i Zarząd na terytorium Polski (zwana dalej: „Spółką”).

W chwili przystępowania do Spółki i obejmowania części udziałów w podwyższanym kapitale zakładowym między innymi przez Wnioskodawcę, jedynym udziałowcem Spółki będzie inna osoba fizyczna - dotychczasowy Wspólnik (zwany dalej: „głównym udziałowcem”), polski rezydent podatkowy podlegający w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu - który mimo objęcia udziałów w Spółce przez Wnioskodawcę zamierza dalej pozostawać udziałowcem Spółki. Dopiero w przyszłości część udziałów, które posiada główny udziałowiec Spółki ma zostać poddana dobrowolnemu (za jego zgodą) zbyciu na rzecz Spółki w celu umorzenia i ulegnie umorzeniu. Umorzenie części udziałów Wspólnika nastąpi bez wynagrodzenia (nieodpłatnie) w trybie, o którym mowa w art. 199 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

W wyniku dobrowolnego umorzenia części udziałów należących do głównego udziałowca, ilość posiadanych przez niego udziałów w Spółce ulegnie zmniejszeniu, jednak w dalszym ciągu pozostanie on obok Wnioskodawcy jednym z udziałowców Spółki. Umorzenie udziałów o którym mowa we wniosku nie spowoduje obniżenia kapitału zakładowego w Spółce.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne zbycie części udziałów przez dotychczasowego Wspólnika - głównego udziałowca - na rzecz Spółki w celu ich dobrowolnego umorzenia w trybie art. 199 § 3 ustawy Kodeks spółek handlowych oraz ich umorzenie bez wynagrodzenia spowoduje u Wnioskodawcy w momencie uzyskania statusu udziałowca powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w przypadku zbycia przez dotychczasowego głównego udziałowca na rzecz Spółki udziałów w celu ich dobrowolnego umorzenia, jak również w przypadku umorzenia tych udziałów bez wynagrodzenia i bez obniżenia kapitału zakładowego, u Wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W świetle art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Zdaniem Wnioskodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie istnieje przepis, który z czynnością nieodpłatnego i dobrowolnego umorzenia udziałów jednego ze wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (oraz nieodpłatnego zbycia udziałów w celu ich dobrowolnego umorzenia) wiązałby skutek w postaci powstania po stronie pozostałych wspólników tej spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu. Co prawda w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych istnieją przepisy, które przewidują możliwość powstania opodatkowanego przychodu w związku z czynnością umorzenia udziałów, jednak nie odnoszą się one do sytuacji opisanej w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku.

Przykładowo zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych. Warto zauważyć, że w przedstawionym stanie faktycznym będziemy mieć do czynienia z czynnością zbycia udziałów - jest to bowiem jeden z etapów składających się na czynność dobrowolnego umorzenia udziałów. Trzeba jednak podkreślić, iż w omawianej sytuacji ma dojść do nieodpłatnego zbycia udziałów, co stoi w sprzeczności z dyspozycją cytowanego przepisu mówiącego wyłącznie o czynnościach odpłatnych.

Co za tym idzie, mając na uwadze iż nie zostały spełnione warunki przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ten nie może stanowić u Wnioskodawcy podstawy do naliczenia jakiegokolwiek przychodu podlegającego opodatkowaniu. Jednocześnie należy podkreślić, iż w opisywanym stanie faktycznym jest mowa o planowanym, nieodpłatnym zbyciu udziałów tylko przez jednego z udziałowców Spółki - mianowicie jej głównego udziałowca. Trzeba przy tym mieć na uwadze, iż fakt zbycia udziałów w spółce kapitałowej przez jednego z jej udziałowców nie jest tożsamy z dokonaniem zbycia udziałów przez pozostałych udziałowców (w tym przypadku Wnioskodawcy), którzy takiego zbycia nie zamierzają dokonywać. Art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wydaje się zatem przydatny do analizy u Wnioskodawcy podatkowych skutków czynności zbycia udziałów, skoro dokonanie takiej czynności nie nastąpi przez zainteresowanego, a przez osobę trzecią (głównego udziałowca). Jednocześnie trzeba zaznaczyć, iż Wnioskodawca, jako udziałowiec mniejszościowy w Spółce nie będzie miał wpływu na decyzje głównego (większościowego) udziałowca w przedmiocie dobrowolnego i nieodpłatnego umorzenia jego udziałów. W związku z powyższym nieracjonalne byłoby rozpatrywanie wpływu czynności pozostających poza kontrolą Wnioskodawcy (zbycie udziałów przez głównego udziałowca) na jego sytuację prawno-podatkową. Podsumowując należy stwierdzić, iż z tytułu dokonania nieodpłatnego zbycia udziałów przez głównego udziałowca na rzecz Spółki w celu ich umorzenia nie dojdzie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do powstania u Wnioskodawcy jakiegokolwiek przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Kolejnym przepisem, który można brać pod uwagę przy analizie pytania postawionego w niniejszym wniosku jest zdaniem Wnioskodawcy art. 24 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także dochód z umorzenia udziałów (akcji). Na wstępie należy zaznaczyć, iż wskazany przepis posługując się pojęciem umorzenia udziałów, nie obejmuje nim czynności zbycia udziałów celu ich umorzenia, czyli dobrowolnego umorzenia udziałów.

Zbycie udziałów w celu umorzenia było objęte dyspozycją art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do 31 grudnia 2010 r. Zgodnie z tym przepisem (w obowiązującym wówczas brzmieniu) dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych był dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji). Jednakże począwszy od 1 stycznia 2011 r. odpłatne zbycie udziałów w celu ich umorzenia (dobrowolne umorzenie udziałów) zostało wyłączone przez ustawodawcę z kategorii dochodów (przychodów) z udziału w zyskach osób prawnych i od tego czasu jest traktowane jak zwykłe zbycie udziałów podlegające kwalifikacji prawnej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Art. 17 nie może natomiast, jak wskazano wyżej, stanowić podstawy do naliczenia Wnioskodawcy jakiegokolwiek przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż nawet przed 2011 r. dobrowolne umorzenie udziałów mogło stanowić przychód po stronie podatników tylko i wyłącznie wówczas, gdy miało charakter odpłatny. Natomiast dobrowolne umorzenie udziałów o charakterze nieodpłatnym nigdy nie mogło skutkować powstaniem przychodu (dochodu) z udziału w zyskach osób prawnych. Warto również zwrócić uwagę, iż dochód podatnika z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 24 ust. 5 jest dochodem, który powinien być powiązany z czynnościami dokonanymi przez tego podatnika lub na jego rzecz. Oznacza to, że ewentualne umorzenie udziałów może rodzić skutki podatkowe wyłącznie po stronie tego podmiotu, którego udziały są umarzane - nie zaś innych wspólników Spółki. Jest to sytuacja zbliżona do tej, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - nieracjonalne byłoby rozpatrywanie wpływu czynności pozostających poza kontrolą Wnioskodawcy (zbycie udziałów przez głównego udziałowca) na jego sytuację prawno-podatkową.

Wreszcie warto zwrócić uwagę, iż 24 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi o dochodach faktycznie uzyskanych z udziału w zyskach osób prawnych. Szukając ewentualnych korzyści po stronie Wnioskodawcy, wynikających z umorzenia części udziałów przez głównego udziałowca trudno jest mówić o jakimkolwiek zysku, a co dopiero o zysku faktycznie uzyskanym. Umorzenie udziałów nabytych przez Spółkę nieodpłatnie od głównego udziałowca nie przynosi realnego, rzeczywistego dochodu Wnioskodawcy, który wynikałby z czynności umorzenia. Owszem, wskutek umorzenia udziałów przez głównego udziałowca bez jednoczesnego obniżania kapitału zakładowego, wartość udziałów Wnioskodawcy może ulec zwiększeniu. Warto jednak zauważyć, iż cechą papierów wartościowych jest to, iż generują one dochód nie w momencie ich objęcia, nabycia, zwiększenia wartości, a w przyszłości: w postaci dywidendy, czy też - w przypadku ich odpłatnego zbycia lub likwidacji spółki. W przypadku ewentualnego zwiększenia wartości i wielkości udziału w kapitale zakładowym danego wspólnika trudno jest w ogóle mówić o dochodzie, jaki z tego tytułu może uzyskać dana osoba - potencjalny dochód z tego tytułu będzie występował w przyszłości (o ile w ogóle) przy okazji dokonywania określonych czynności. Wnioskodawca zyskując większy udział w Spółce wskutek umorzenia części udziałów głównego udziałowca zyskuje określone uprawnienia niemajątkowe i majątkowe, których jednak realizacja dopiero w przyszłości może wiązać się z faktycznymi przysporzeniami majątkowymi (otrzymaniem dywidendy, odpłatnym zbyciem udziałów).

Ponadto należy pamiętać, że zmiana wartości i wielkości udziałów po stronie Wnioskodawcy nie stanowi dla nich dochodu, ponieważ posiadanie udziałów w spółce kapitałowej nie jest równoznaczne z bezpośrednim dysponowaniem udziałami w majątku spółki liczonym bilansowo lub rynkowo. Liczba obejmowanych udziałów w kapitale zakładowym jest istotna o tyle, że wpływa na prawa wspólników w Spółce i to jest istota posiadania udziałów w spółce kapitałowej.

Podsumowując sytuacja Wnioskodawcy na gruncie podatkowym w związku z umorzeniem udziałów głównego udziałowca może zmienić się o tyle, że uzyska on potencjalną możliwość osiągnięcia większego dochodu w przyszłości. Jakkolwiek zatem może wzrosnąć wartość księgowa posiadanych przez niego udziałów Spółki, ewentualny dochód wystąpi dopiero w przypadku zbycia tych udziałów na rzecz osoby trzeciej lub umorzenia posiadanych przez niego udziałów (zbycia w celu umorzenia). Dochód wystąpi oczywiście, jeżeli w następstwie takich zdarzeń Wnioskodawca osiągnie przychód, przewyższający koszty jego uzyskania.

Z tych samych powodów nieodpłatne nabycie części udziałów głównego udziałowca przez Spółkę w celu umorzenia lub umorzenie części udziałów głównego udziałowca w Spółce bez wynagrodzenia nie może prowadzić do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu po stronie wspólników pozostających w Spółce (m.in. Wnioskodawcy) na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (kwalifikowanego jako nieodpłatne świadczenie). W ocenie Wnioskodawcy, art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być podstawą do przypisania przychodu wspólnikom, których udziały nie będą umarzane. W szczególności zbycie na rzecz spółki w celu umorzenia udziałów należących do danego wspólnika nie oznacza otrzymania udziałów danego wspólnika przez pozostałych wspólników. Wspólnicy ci nie otrzymają również żadnego „świadczenia w naturze”, czy „innego nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia”, w tym w szczególności takiego, którego wartość byłaby możliwa do określenia na podstawie art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyjmuje się wszakże, że świadczenie nieodpłatne jest przychodem podatnika wyłącznie wtedy, gdy możliwe jest ustalenie wartości tego świadczenia według metod określonych w art. 11 ust. 2 ww. ustawy (tak np. NSA w wyroku z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1769/11).

Stąd na podstawie art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można mówić o powstaniu przychodu podatkowego, z tego tylko powodu, że umorzenie będzie miało charakter nieodpłatny. Oprócz samej nieodpłatności czynności musiałby bowiem wystąpić skutek w postaci otrzymania przez Wnioskodawcę realnej korzyści w postaci otrzymania nieodpłatnego świadczenia o wymiernej (dającej się określić na podstawie przepisów) wartości.

Warto również zwrócić uwagę, iż w związku z dobrowolnym umorzeniem udziałów bez wynagrodzenia pozostali w Spółce wspólnicy (Wnioskodawca) nie uzyskają przychodu w postaci zwolnienia ich z zobowiązania do zapłaty tego wynagrodzenia, skoro wynagrodzenie takie nie przysługuje w ogóle wspólnikowi, którego udziały są umarzane, jako że wyraził on zgodę na umorzenie bez wynagrodzenia.

Podsumowując w przypadku nieodpłatnego i dobrowolnego umorzenia udziałów jednego ze wspólników (głównego udziałowca) bez obniżania kapitału zakładowego Spółki na podstawie art. 11, art. 17 ust. 1 pkt 6, oraz art. 24 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstanie obowiązek podatkowy po stronie pozostałych wspólników, pozostających w Spółce (w tym Wnioskodawcy). Żaden z wymienionych przepisów nie odnosi się bowiem do sytuacji opisanej w stanie faktycznym. Ponadto, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera żadnych innych regulacji, które pozwalałyby na uznanie, że w związku ze zbyciem udziałów (celem umorzenia) przez jednego z udziałowców po stronie pozostałych udziałowców (których udziały nie są zbywane i umarzane) powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym

Powyższe stanowisko potwierdza również Ministerstwo Finansów w piśmie wyjaśniającym z 7 marca 2002 r., PB4/BA-8214-34-15/02, „Biuletyn Skarbowy” nr 2/2002, s. 15, w którym stwierdzono: „Wobec braku wyraźnych zapisów w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i odpowiednio w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także specjalnych regulacji odnoszących się do poboru podatku od dochodu z tego rodzaju przysporzenia (art. 26 ust. 1 i 2 u.p.d.o.p. i art. 41 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.) nie można było tego przysporzenia - powstałego w związku ze skupem przez spółkę akcyjną jej własnych akcji w celu ich umorzenia lub przez spółkę z o.o. jej własnych udziałów, u akcjonariuszy bądź odpowiednio u udziałowców pozostających w spółce - uznać za dochód, z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, podlegający opodatkowaniu. W przypadku „buy-backu” nie może być mowy o faktycznie uzyskanym dochodzie przez akcjonariuszy (udziałowców), których akcje (udziały) nie zostały umorzone.”

Wnioskodawca zwraca także uwagę na odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów - z upoważnienia ministra - na zapytanie w sprawie skutków podatkowych w związku z umorzeniem udziałów bez wynagrodzenia: „oceniając skutki podatkowe będące następstwem nabycia przez spółkę własnych udziałów w celu ich umorzenia bez wynagrodzenia, stwierdzić należy, że wśród określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zdarzeń powodujących powstanie przychodu sytuacja taka wprost nie jest wskazana. Niezależnie jednak od faktu, że określony w art. 12 tej ustawy katalog przypadków powodujących powstanie przychodu nie jest enumeratywny, zdaniem Ministra Finansów nabycie przez spółkę kapitałową własnych udziałów celem ich umorzenia - nawet bez wynagrodzenia - nie spowoduje powstania przychodu w tej spółce. Podobnie czynność ta nie spowoduje również powstania przychodu u wspólników tej spółki, jakkolwiek wzrośnie wartość księgowa posiadanych przez nich udziałów.”

Powyższe wnioski są również podzielane przez organy podatkowe wydające w imieniu Ministra Finansów pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Przykładowo:

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach

1.  z dnia 23 czerwca 2014 r. (sygn. IBPBII/2/415-305/14/MW), organ potwierdził stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po stronie Wnioskodawcy, będącego akcjonariuszem w spółce komandytowo - akcyjnej, nie wystąpi przychód (dochód) do opodatkowania w związku z dobrowolnym umorzeniem akcji tej spółki należących do innego akcjonariusza (spółki B)”;
2.  z dnia 29 października 2013 r. (sygn. IBPBII/2/415-798/13/JG), organ stwierdził: „W przypadku umorzenia dobrowolnego udziałów bez wynagrodzenia jednego ze wspólników spółki z o.o. nie powstanie przysporzenie majątkowe po stronie innego wspólnika pozostającego w spółce, gdyż nie osiąga on żadnych korzyści, w tym żadnego wynagrodzenia z tego tytułu”;
3.  z dnia 9 września 2013 r. (sygn. IBPBII/2/415-616/13/HS), organ uznał za prawidłowe następujące stanowisko podatnika zgodnie z którym: „W niniejszej sprawie umorzenie udziałów jednego ze wspólników Spółki nie skutkuje otrzymaniem przez pozostałych wspólników żadnych rzeczy, jak również nie wiąże się z otrzymaniem przez nich praw majątkowych. W szczególności umorzenie udziałów należących do danego udziałowca nie oznacza otrzymania udziałów danego udziałowca przez pozostałych wspólników - przeciwnie, posiadają oni tyle samo udziałów (o takiej samej wartości nominalnej), ile posiadali przed umorzeniem. Stąd także na podstawie art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można mówić o powstaniu przychodu podatkowego”;
4.  z dnia 30 kwietnia 2013 r. (sygn. IBPBII/2/415-86/13/ŁCz), w której organ uznał za prawidłowe następujące stanowisko podatnika: „dobrowolne umorzenie udziałów należących do wspólnika L. Sp. z o.o. bez wynagrodzenia w drodze uchwały o obniżeniu kapitału zakładowego, nie będzie skutkowało powstaniem przychodu dla pozostających w Spółce C. Sp. z o.o., tj. wnioskodawcy, wspólników - osób fizycznych I.S. i J.S., na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowych od osób fizycznych”.

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy:

1.  z dnia 13 czerwca 2014 r. (sygn. ITPB1/415-383/14/MR), organ potwierdził stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „na gruncie ustawy o PIT po stronie Wnioskodawcy będącego akcjonariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej, nie wystąpi przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu, powstały w związku z umorzeniem akcji tej spółki należących do innego akcjonariusza”;
2.  z dnia 8 października 2012 r. (nr ITPB1/415-791/12/TK), organ uznał, że: „Oceniając wystąpienie skutków umorzenia udziałów dla udziałowców, których udziały nie są umarzane stwierdzić należy, że po stronie Wnioskodawcy (wspólnika cypryjskiej spółki osobowej) nie powstanie (przychód) dochód do opodatkowania z tytułu umorzenia udziałów bez wynagrodzenia, bądź za wynagrodzeniem niższym od wartości rynkowej umarzanych udziałów”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania wnioskodawcy wyznacza:

1.  stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
2.  stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
3.  zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko wnioskodawcy.

Ponadto informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów (w tym pozostałych wspólników spółki).

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będzie różniło się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja indywidualna nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.