Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.752.2024.3.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Ujęcie w spisie z natury udziału w działce wraz z budynkiem baru, utwardzonym placem oraz obowiązku zapłaty podatku należnego w związku z likwidacją działalności gospodarczej oraz opodatkowania sprzedaży ww. udziału w działce po likwidacji działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; nieruchomości-zbycie nieruchomości; spis-spis z natury
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 20 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ujęcia w spisie z natury udziału w działce nr 1 wraz z budynkiem
    baru, utwardzonym placem oraz obowiązku zapłaty podatku należnego w związku z
    likwidacją działalności gospodarczej oraz opodatkowania sprzedaży ww. udziału w działce
    po likwidacji działalności gospodarczej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 23 stycznia 2025 r. (wpływ 27 stycznia 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Mąż Wnioskodawczyni - (...) od 1 maja 1990 r. do dnia swojej śmierci w październiku 2017
    r. prowadził działalność gospodarczą indywidualną w zakresie usług transportowych.
    W 1996 r. na 64-arowej działce nr 1 położonej (...), stanowiącej współwłasność małżeńską,
    rozpoczął budowę baru wraz z zapleczem gastronomicznym (pozwolenie na budowę, a
    następnie użytkowanie obiektu udzielono dla obojga małżonków - (...). Mąż
    Wnioskodawczyni od czerwca 1996 r. poszerzył działalność indywidualną o usługi
    gastronomiczne.
    W 1999 r. utwardzono nawierzchnię przy barze celem postoju dla samochodów. Mąż
    Wnioskodawczyni wprowadził budynek i plac do ewidencji środków trwałych w
    prowadzonej działalności gospodarczej. Stosował również odpisy amortyzacyjne obu
    środków trwałych:
        baru,
        utwardzenia placu przy barze.
    W związku z nagłą śmiercią męża, Wnioskodawczyni w październiku 2017 r. bezpośrednio
    po jego śmierci zarejestrowała własną indywidualną działalność gospodarczą w zakresie
    usług gastronomicznych, wykorzystując budynek baru i plac przy barze (usługi parkingu).
    Spadkobiercami po zmarłym (...) są: żona (...) (1/3 udziału), córka B. (1/3 udziału) i córka W.
    (1/3 udziału).
    Za zgodą córek Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na majątku
    stanowiącym po śmierci męża współwłasność (udział Wnioskodawczyni w wysokości 4/6,
    udział córki B. 1/6, udział córki W. 1/6).
    Wnioskodawczyni jest zarejestrowana w urzędzie jako podatnik VAT czynny. W stosunku
    do tych obiektów nie przysługiwało Wnioskodawczyni prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na
    ulepszenie baru ani placu, które przekraczałyby 30% wartości początkowej tych obiektów.
    W swojej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych odpisów
    amortyzacyjnych od tych obiektów (budynek baru + plac).
    Ze względu na pogarszający się stan zdrowia Wnioskodawczyni planuje zakończenie
    prowadzenia działalności w 2025 r. a po jej zakończeniu razem z córkami planuje sprzedać
    nieruchomość gruntową (działka nr 1) wraz z posadowionym na niej budynkiem baru i
    utwardzonym placem.

    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawczyni nie kontynuuje działalności gospodarczej męża, ale prowadzi własną
    działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych i na własnym numerze NIP.
    Przedmiot działalności gospodarczej jest tożsamy z przedmiotem działalności męża w
    zakresie usług gastronomicznych. Mąż Wnioskodawczyni prowadził indywidualną
    działalność gospodarczą pod własną firmą z własnym numerem NIP, w zakresie usług
    gastronomicznych, ale również transportowych, czego Wnioskodawczyni nie wykonuje.
    Po likwidacji działalności gospodarczej do momentu sprzedaży, Wnioskodawczyni nie
    zamierza w żaden sposób wykorzystywać działki nr 1 wraz z budynkiem baru oraz
    utwardzonym placem.
    Ww. nieruchomość nie będzie udostępniana innym osobom na podstawie umów
    cywilnoprawnych (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa).
    Wnioskodawczyni nie będzie udzielać żadnemu innemu podmiotowi, (np. developerowi)
    prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
    Przed sprzedażą ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nie planuje udzielić innej osobie
    /innemu podmiotowi pełnomocnictwa, czy jakiegokolwiek innego umocowania prawnego
    do działania w imieniu Wnioskodawczyni w związku z transakcją sprzedaży działek.
    Przed sprzedażą ww. nieruchomości, Wnioskodawczyni nie będzie podejmować
    jakichkolwiek czynności - czy osobiście, czy za pośrednictwem osób trzecich -
    wymagających zaangażowania środków finansowych, zmierzających do podniesienia
    wartości działki.
    Celem Wnioskodawczyni jest sprzedaż nieruchomości, bez uzależniania tej sprzedaży od
    jakichkolwiek warunków, stąd też Wnioskodawczyni nie przewiduje zawierania umów
    przedwstępnych. Wnioskodawczyni nie kontynuuje działalności męża, ale prowadzi
    własną, indywidualną działalność gospodarczą.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani również przedmiot wniosku w zakresie
    podatku od towarów i usług wskazując, że intencją pytania nr 1 jest kwestia obowiązku
    ujęcia w spisie z natury nabytego w drodze dziedziczenia udziału w działce nr 1 wraz z
    budynkiem baru oraz utwardzonym placem zgodnie z art. 14 ustawy VAT i zapłaty
    podatku VAT należnego z tego tytułu.
    Pytania
    1) Czy likwidacja działalności skutkować będzie dla Wnioskodawczyni obowiązkiem
      opodatkowania podatkiem VAT budynku i utwardzonego placu?
    2) Czy sprzedaż działki 1 wraz z posadowionym na nim budynkiem i utwardzonym
      placem po likwidacji działalności gospodarczej będzie zwolniona z VAT, czy też
      opodatkowana podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (w zakresie pytania nr 1 doprecyzowane w uzupełnieniu
    wniosku).
    Pani zdaniem:
    1) w razie likwidacji działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana
      do ujęcia w spisie z natury nabytego w drodze dziedziczenia udziału w działce nr 1
      wraz z budynkiem baru oraz utwardzonym placem, a tym samym nie będzie
      zobowiązana do zapłaty VAT należnego z tego tytułu.
    2) sprzedaż działki 1 wraz z posadowionym na nim budynkiem i utwardzonym placem po
      likwidacji działalności gospodarczej nie będzie opodatkowana podatkiem VAT. Będzie
      to sprzedaż zwolniona z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 5 ust. 3 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w
      art. 14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po
      nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku zaprzestania przez
      podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną albo
      przedsiębiorstwem w spadku wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu,
      obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności
      naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo w art. 113a ust. 1.
    Stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w
      art. 15, będący osobą fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku, nie wykonywał
      czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to
      podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie
      przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.
    Jak stanowi art. 14 ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Na mocy art. 14 ust. 5 ustawy:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis
      z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności
      podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1
      pkt 3, zwany dalej "spisem z natury". Podatnicy są obowiązani złożyć informację o
      dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości towarów i o kwocie
      podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji podatkowej składanej za
      okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności
      podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1
      pkt 3.
    Na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy:
      Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu
      rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających
      opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy:
      Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w
      ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której
      przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez
      okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia
      podatku od towarów objętych spisem z natury.
    Z przywołanych przepisów art. 14 ustawy wynika, że obowiązek sporządzenia spisu z
    natury wiąże się, co do zasady, z zaprzestaniem, w związku z likwidacją działalności
    gospodarczej, wykorzystywania składników majątku przedsiębiorstwa do czynności
    podlegających opodatkowaniu. Natomiast obowiązek opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług dotyczy wszystkich towarów, które po nabyciu/wytworzeniu nie zostały
    odprzedane i w stosunku do których przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia
    podatku należnego o podatek naliczony. A zatem warunkiem koniecznym do
    opodatkowania towarów w zakresie wynikającym z art. 14 ustawy o podatku od towarów i
    usług, jest istnienie po stronie podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony przy zakupie towaru.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani mąż do dnia swojej śmierci w październiku 2017 r.
    prowadził działalność gospodarczą indywidualną w zakresie usług transportowych. Mąż na
    działce nr 1 stanowiącej współwłasność małżeńską, rozpoczął budowę baru wraz z
    zapleczem gastronomicznym, a 1999 r. utwardzono nawierzchnię przy barze celem
    postoju dla samochodów. W związku z nagłą śmiercią męża, w październiku 2017 r.
    bezpośrednio po jego śmierci zarejestrowała Pani własną indywidualną działalność
    gospodarczą, wykorzystując budynek baru i plac przy barze (usługi parkingu). Za zgodą
    córek prowadzi Pani działalność gospodarczą na majątku stanowiącym po śmierci męża
    współwłasność (udział Pani w wysokości 4/6, udział Pani dwóch córek po 1/6).
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że nie kontynuuje działalności męża, ale prowadzi
    własną, indywidualną działalność gospodarczą. Jest Pani zarejestrowana jako podatnik
    VAT czynny. W stosunku do tych obiektów nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nie ponosiła Pani wydatków na
    ulepszenie baru ani placu, które przekraczałyby 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Planuje Pani zakończenie prowadzenia działalności w 2025 r.
    Mając na uwadze wskazane okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy
    stwierdzić, że z tytułu likwidacji działalności gospodarczej, nie ma Pani obowiązku
    sporządzenia spisu z natury przewidzianego w art. 14 ustawy i opodatkowania towarów
    objętych tym spisem.

    W konsekwencji stwierdzić należy, że w związku z likwidacją działalności gospodarczej, nie
    ma Pani obowiązku ujęcia w spisie z natury nabytego w drodze dziedziczenia udziału w
    działce nr 1 wraz z budynkiem baru oraz utwardzonym placem zgodnie z art. 14 ustawy
    VAT i zapłaty podatku VAT należnego z tego tytułu.
    A zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest również ustalenie, czy po likwidacji działalności
    gospodarczej, sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości - działce nr 1 wraz z
    posadowionym budynkiem i placem, będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Wyjaśnienie tej wątpliwości uzależnione jest od stwierdzenia, czy sprzedając ww. udział w
    nieruchomości będzie wykonywała Pani działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy i działała w tym zakresie jako podatnik podatku VAT, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT,
    ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Aby określona czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być dokonana
    przez podatnika podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:
        dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług,
        czynność ta wykonana została przez podmiot, który dla tej właśnie czynności
        występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za
    objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.

    W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że uznanie czy dany podmiot - w
    odniesieniu do konkretnej czynności - działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Istotne jest zatem to, czy w świetle zaprezentowanego stanu sprawy, w celu dokonania
    dostawy udziału w nieruchomościach po likwidacji działalności, podejmie Pani aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący „działalność
    gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu Pani majątkiem prywatnym.
    Jak wynika z opisu sprawy, po zakończeniu prowadzenia działalności w 2025 r. planuje
    Pani sprzedać nieruchomość gruntową (działka nr 1) wraz z posadowionym na niej
    budynkiem baru i utwardzonym placem. Po likwidacji działalności gospodarczej do
    momentu sprzedaży, nie zamierza Pani w żaden sposób wykorzystywać działki nr 1 wraz z
    budynkiem baru oraz utwardzonym placem. Ww. nieruchomość nie będzie udostępniana
    innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (najem, dzierżawa, użyczenie, inna
    umowa). Nie będzie Pani udzielać żadnemu innemu podmiotowi (np. developerowi) prawa
    do dysponowania nieruchomością. Przed sprzedażą ww. nieruchomości nie planuje Pani
    udzielić innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa, czy jakiegokolwiek innego
    umocowania prawnego do działania w Pani imieniu w związku z planowaną transakcją
    sprzedaży. Przed sprzedażą ww. nieruchomości, nie będzie Pani podejmować
    jakichkolwiek czynności - czy osobiście, czy za pośrednictwem osób trzecich -
    wymagających zaangażowania środków finansowych, zmierzających do podniesienia
    wartości działki. Pani celem jest sprzedaż nieruchomości, bez uzależniania tej sprzedaży
    od jakichkolwiek warunków, stąd też nie przewiduje Pani zawierania umów
    przedwstępnych.
    W analizowanej sprawie, brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności
    w przedmiocie planowanego zbycia opisanego udziału w nieruchomości, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż udziału w nieruchomości - działce nr 1 wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podejmie Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedając udział w ww. nieruchomości, będzie
    Pani korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym, sprzedaż udziału w działce nr 1 można uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, gdyż okoliczności sprawy nie
    przesądzają o wykorzystywaniu ww. nieruchomości dla celów zarobkowych.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy
    o podatku od towarów i usług stwierdzam, że sprzedając udział w działce nr 1 wraz z
    posadowionym na nim budynkiem i utwardzonym placem, nie będzie działać Pani w
    charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy - podatnika VAT, prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż udziałów ww.
    nieruchomościach nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawne wyłącznie dla Pani jako
    Wnioskodawcy.
    Wydana interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.