Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.25.2025.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Właściwą grupą podatkową do ustalenia wysokości podatku
PSD od spadku po zmarłym wuju (mężu siostry Pani matki)
będzie III a nie II grupa podatkowa.
Słowa kluczowe: grupa-grupa podatkowa
spadek
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 4 Wysokość
podatku-Grupy podatkowe
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
4-art. 14-ust. 3-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów
    prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie kwalifikacji do
    właściwej grupy podatkowej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zgodnie z testamentem notarialnym została Pani jedynym spadkobiercą całości spadku po
    wujku (mężu siostry matki). Spadek składa się z nieruchomości – mieszkania, w którym
    zamieszkiwał (wujek). Wuj przez ostatnie 2,5 roku przed śmiercią był pod Pani opieką ze
    względu na nowotwór. Była Pani jego pełnomocnikiem w sprawach formalnych i
    występowała również o formy wsparcia dla wujka do gminnego ośrodka pomocy
    społecznej. Nie mieszkała Pani z wujem.
    Testament został otwarty i ogłoszony przez sąd; sprawa o stwierdzenie i nabycie spadku
    jest w trakcie procedowania. Wuj nie pozostawił żyjącego małżonka i rodziców, nie
    posiadał też dzieci. Pozostawił żyjące rodzeństwo oraz bratanicę po zmarłym bracie.
    Zgodnie z przepisami po zakończonej sprawie spadkowej należy od wartości spadku
    odprowadzić podatek.

## Pytanie

Według jakiej grupy podatkowej powinna Pani rozliczyć podatek od spadków i darowizn
    po zakończonej sprawie spadkowej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, wuj formalnie był Pani dalszą rodziną, ale utrzymywali Państwo bardzo
    bliskie kontakty, dlatego stoi Pani na stanowisku, że właściwą grupą podatkową dla
    rozliczenia podatku od spadków i darowizn jest II grupa podatkowa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
    testamentowego.
    Z kolei przepis art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:
    Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia
    spadku.
    Stosownie do art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
    Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie
    sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W
    przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt
    nabycia.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

    Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest
    nabywca.
    Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
    1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
      ojczyma, macochę i teściów;
    2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
      pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa
      małżonków, małżonków innych zstępnych;
    3) do grupy III – innych nabywców.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że zmarły wuj – mąż siostry Pani matki
    ustanowił Panią spadkobiercą testamentowym całości spadku po nim. Testament został
    otwarty i ogłoszony przez sąd, sprawa o stwierdzenie i nabycie spadku jest w trakcie
    procedowania. Wskazała Pani, że wuj przez ostatnie 2,5 roku przed śmiercią był pod Pani
    opieką ze względu na nowotwór. Była Pani jego pełnomocnikiem w sprawach formalnych i
    występowała również o formy wsparcia dla wujka do gminnego ośrodka pomocy
    społecznej. Nie mieszkała Pani z wujem.
    Pani zdaniem, wuj formalnie był Pani dalszą rodziną, ale utrzymywali Państwo bardzo
    bliskie kontakty, dlatego właściwą grupą podatkową dla rozliczenia podatku od spadków i
    darowizn jest II grupa podatkowa.
    Takie stanowisko jest nieprawidłowe.
    Analiza treści przepisu art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn wyraźnie
    wskazuje, że ustawodawca w sposób jednoznaczny określił, że do I i II grupy podatkowej w
    podatku od spadków i darowizn zaliczone mogą zostać wyłącznie osoby enumeratywnie
    wymienione w treści tego przepisu. I tak, w pierwszej grupie podatkowej ustawodawca
    umieścił: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma,
    macochę i teściów, natomiast w drugiej grupie podatkowej umieścił: zstępnych
    rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków
    rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków
    innych zstępnych.
    W drugiej grupie podatkowej (ani też w pierwszej) ustawodawca nie umieścił małżonka
    rodzeństwa rodziców (np. męża siostry matki/ojca czy żony brata matki/ojca). Tym samym,
    w Pani przypadku nie można ustalić podatku od spadków i darowizn według zasad
    dotyczących II grupy podatkowej, gdyż – jak wynika z przedstawionego we wniosku
    zdarzenia przyszłego – jest Pani spadkobierczynią po zmarłym wuju, który był mężem
    siostry Pani matki. Zaliczona jest więc Pani do trzeciej grupy podatkowej. Bliskie kontakty,
    które Pani utrzymywała z wujem (mężem siostry Pani matki) pozostają, w świetle
    obowiązujących przepisów, bez wpływu na zaliczenie Pani do danej grupy podatkowej.

    A zatem, właściwą grupą podatkową do ustalenia wysokości podatku od spadków i
    darowizn od spadku po zmarłym wuju (mężu siostry Pani matki) będzie III a nie II grupa
    podatkowa.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy –
    Ordynacja podatkowa.