Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-463/10/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-24
Teza: Czy cesja (rozchód) wierzytelności na Ubezpieczyciela w wysokości wypłaconego odszkodowania stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych i w jakiej kwocie? /pytanie oznaczone we wniosku nr 2/
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności; odszkodowania; ubezpieczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2009r. (data wpływu do tut. BKIP 28 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów cesji wierzytelności na Ubezpieczyciela w wysokości wypłaconego odszkodowania od firmy ubezpieczeniowej z tytułu nieotrzymanych od kontrahenta należności /pytanie oznaczone we wniosku nr 2/ - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2009r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów cesji wierzytelności na Ubezpieczyciela w wysokości wypłaconego odszkodowania od firmy ubezpieczeniowej z tytułu nieotrzymanych od kontrahenta należności.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe :

Spółka zawarła z towarzystwem ubezpieczeniowym (Ubezpieczycielem) umowę ubezpieczenia własnych należności z tytułu sprzedaży towarów i usług. W umowie tej Ubezpieczyciel zobowiązuje się do wypłaty Spółce odszkodowania, jeżeli Spółka nie otrzyma płatności z tytułu sprzedaży towarów lub usług w wyniku prawnie potwierdzonej bądź faktycznej niewypłacalności klienta.

Wypłatę odszkodowania w przypadku stwierdzenia niewypłacalności klienta poprzedza złożenie przez Spółkę określonego w umowie ubezpieczenia wniosku o odszkodowanie razem ze stosownymi dokumentami oraz wydanie przez ubezpieczeczyciela decyzji o przyznaniu odszkodowania.

Na mocy umowy ubezpieczenia oraz przepisów Kodeksu cywilnego, z chwilą zapłaty odszkodowania, wszystkie prawa Spółki do danej wierzytelności (do wysokości wypłaconego odszkodowania), z mocy prawa przechodzą na Ubezpieczyciela. Na żądanie Ubezpieczyciela, Spółka jest zobowiązana do podjęcia wszelkich działań faktycznych i czynności prawnych koniecznych do przeniesienia tych praw.

Należy nadmienić, że umowa ubezpieczenia należności od kontrahentów, zawarta przez Spółkę z towarzystwem ubezpieczeniowym jest umową zupełnie odrębną od umów sprzedaży zawieranych z kontrahentami. Kontrahenci Spółki nie są w żadnym przypadku stronami tej umowy ubezpieczenia.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy cesja (rozchód) wierzytelności na Ubezpieczyciela w wysokości wypłaconego odszkodowania stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych i w jakiej kwocie? /pytanie oznaczone we wniosku nr 2/

Zdaniem Spółki, w wyniku dokonania przez nią, w związku z otrzymanym odszkodowaniem, cesji wierzytelności, wartość tej wierzytelności w kwocie nieprzekraczającej wysokości otrzymanego odszkodowania i nie wyższej niż zaliczona uprzednio do przychodów opodatkowanych (tzn. wartość netto, bez podatku VAT należnego), stanowi koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.)

Na tle przedstawionego zdarzenie przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określana dalej: updop), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Ze stanu faktycznego wynika, iż Spółka zawarła umowę ubezpieczenia własnych należności z tytułu sprzedaży towarów i usług, w której Ubezpieczyciel zobowiązuje się do wypłaty Spółce odszkodowania, jeżeli Spółka nie otrzyma płatności z tytułu sprzedaży towarów lub usług w wyniku prawnie potwierdzonej bądź faktycznej niewypłacalności klienta.

Zgodnie z art. 828 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania (…). Oznacza to, iż w momencie wypłaty przez ubezpieczyciela odszkodowania pokrywającego wierzytelność, należności objęte tym odszkodowaniem wygasną.

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż wypłata odszkodowania przez ubezpieczyciela w celu zaspokojenia wierzytelności Spółki powinna być potraktowana jako zapłata należności. Innymi słowy, otrzymanie odszkodowania z powyższego tytułu nie spowoduje powstanie przychodu przez Spółkę.

Należy wskazać, iż sam brak zapłaty należności przez kontrahenta, nie wpłynie na możliwość zaliczenia ich w koszty uzyskania przychodów. W takiej sytuacji wierzytelności te można uznać jedynie za niezapłacone w terminie, tym samym nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 oraz wydano odrębną interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.