Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.256.2017.1.WB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-05
Teza: Brak opodatkowania otrzymanej przez Wnioskodawcę dotacji oraz prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: dotacja; kształcenie; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2017 r. (data wpływu 5 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku opodatkowania otrzymanej przez Wnioskodawcę dotacji – **jest nieprawidłowe** oraz
*   prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania otrzymanej przez Wnioskodawcę dotacji oraz prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem VAT. Rodzajem przeważającej działalności Spółki są pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane, oznaczone PKD 8559B. Działalność Spółki została poszerzona o Placówki Kształcenia Ustawicznego, które zostały wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, działających na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).

Główną działalnością Spółki są szkolenia, które zgodnie z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, z późn. zm.; dalej: Ustawa VAT), są opodatkowane podstawową stawką podatkową 23%. Szkolenia realizowane są w formie stacjonarnej, jak i realizowane są w formie kursów e-learningowych.

Natomiast kursy i seminaria realizowane przez Placówkę Kształcenia Ustawicznego podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca obniża podatek należny o podatek naliczony w oparciu o zasady ogóle określone w art. 86 i art. 90 ustawy VAT.

Wnioskodawca (Grantobiorca) złożył wniosek o przyznanie grantu w ramach pierwszej edycji naboru grantobiorców do projektu pt. „Inkubacja innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego osób dorosłych” ogłoszonego przez Stowarzyszenie. Stowarzyszenie jest beneficjentem środków otrzymanych od Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju (w skrócie MIR), będącego Instytucją Zarządzającą. MIR ogłosił konkurs na inkubację innowacji społecznych, który został zorganizowany w ramach IV Osi Priorytetowej Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja (PO WER). Jest ona dedykowana innowacjom społecznym, mobilności i współpracy ponadnarodowej. Wyodrębnienie Osi IV w programie krajowym to wynik doświadczeń z wdrażania innowacji społecznych w dwóch poprzednich perspektywach finansowych: Programie Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL w latach 2004-2006 i Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki w latach 2007-2013. Celem szczegółowym przypisanym innowacjom społecznym w Osi IV PO WER jest zwiększenie wykorzystania innowacji społecznych na rzecz poprawy skuteczności wybranych aspektów polityk publicznych w obszarze oddziaływania EFS. Jednym z typów wdrożenia innowacji społecznych jest inkubacja nowych zalążkowych pomysłów, w tym ich opracowanie i rozwinięcie oraz przetestowanie i upowszechnienie. Konkurs miał na celu wyselekcjonowanie podmiotów, które wesprą proces tworzenia nowatorskich rozwiązań problemów społecznych. Konkurs zorganizowany przez MIR, na inkubację innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego, polegał na wyborze beneficjentów projektów. Projekt grantowy z kolei jest przedsięwzięciem, w ramach którego jego realizator – beneficjent udziela grantów na przeprowadzenie zadań służących osiągnięciu celu tego projektu przez grantobiorców. Grantem są środki finansowe programu operacyjnego pochodzące ze środków EFS oraz budżetu państwa, które beneficjent projektu grantowego powierza grantobiorcy, na realizację zadań, o których mowa powyżej.

W wyniku wygranego konkursu Wnioskodawca – grantobiorca, będzie mógł podpisać umowę z Beneficjentem projektu grantowego, tj. Stowarzyszeniem, na wytworzenie w ramach przyznanych środków finansowych PO WER, narzędzia do diagnozowania kompetencji pracowników i projektowania ich drogi rozwoju zawodowego. Projektem finalnym będzie narzędzie on-line – symulator badania kompetencji, za pomocą którego zostanie rozpoznany poziom kompetencji sprzedażowych pracowników oraz zostanie wskazana ścieżka dalszego ich rozwoju. Wytworzone narzędzie – symulator badania kompetencji, nie będzie własnością grantobiorcy – Wnioskodawcy, zostanie ono przekazane protokołem na rzecz Beneficjenta – Stowarzyszenia. Grantobiorca przekaże Beneficjentowi również wyłączne, nieograniczone autorskie prawa majątkowe do utworu wytworzonego z dotacji, które Beneficjent przekazuje do MIR. Uregulowania dotyczące przekazania praw autorskich mają przede wszystkim na celu zapewnienie możliwie najszerszego nieodpłatnego dostępu do utworów, które zostaną wypracowane w projektach. Wytworzone bowiem narzędzie zostanie przez MIR umieszczone w elektronicznej bazie produktów innowacyjnych. Po umieszczeniu w bazie każdy, również grantobiorca realizujący projekt, będzie mógł pobrać narzędzie akceptując jednocześnie warunki licencji w formie licencji sieciowej (bez podpisywania umowy licencyjnej w tradycyjnej formie pisemnej lub uzyskania sublicencji). Licencja będzie zezwalać na komercyjne wykorzystanie narzędzia.

Wobec powyższego, tj. ogólnodostępności, Wnioskodawca planuje w przyszłości wykorzystać wytworzone narzędzie i umieścić je w swojej ofercie produktowej, który przysporzy przychód z tytułu sprzedaży swoim klientom dostępów, tj. nadawanie loginów, do narzędzia diagnostycznego. Sprzedaż dostępów jako narzędzia on-line spowoduje wystąpienie sprzedaży opodatkowanej. W chwili obecnej nie jest możliwe oszacowanie wartości oraz zakresu sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymanie wyżej opisanej Dotacji będzie stanowić dla Spółki świadczenie, objęte opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług, w szczególności na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, z późn. zm.)?
2.  Czy w związku z realizacją projektu Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

W opisanej sytuacji nie występuje świadczenie usług czy dostawa towarów na rzecz Beneficjenta – Stowarzyszenia, a zatem otrzymana kwota grantu w związku z realizacją projektu nie stanowi wynagrodzenia dla Wnioskodawcy. Jest ona natomiast formą dotacji, która nie ma wpływu na cenę dostarczonego towaru, a tym samym otrzymane środki nie stanowią dla Wnioskodawcy obrotu podlegającego opodatkowaniu na mocy art. 29a ust. 1 ustawy VAT. Ponadto otrzymany grant pozostaje bez związku z realizowaną opodatkowaną sprzedażą usług szkoleniowych przez Wnioskodawcę, a więc nie wpływa na cenę świadczonych usług, czy dostawę towarów. Otrzymana dotacja – grant to środki, które są przeznaczone na konkretny cel określony w regulaminie konkursowym organizowanym przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju. Środki otrzymywane przez Wnioskodawcę będą realizowane w transzach cząstkowych po spełnieniu przez Grantobiorcę warunków określonych w Regulaminie przyznawania grantu. Beneficjent monitorować będzie wykorzystanie środków. Jeśli Grantobiorca wykorzysta środki w sposób niezgodny z przeznaczeniem jest zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków Beneficjentowi.

Wartość realizowanego projektu jest w 100% finansowana ze środków unijnych i budżetu państwa. Dotacja, będzie w całości przeznaczona i wykorzystana na wytworzenie narzędzia diagnostycznego, jw., w tym w szczególności na zapłatę faktur z tytułu dostawy towarów i usług wykonanych przez podmioty zewnętrzne (m.in. opracowanie kontentu merytorycznego, wykonanie prac programistycznych, itp.). Dotacja nie będzie wykorzystana na dofinansowanie bieżącej działalności Wnioskodawcy, nie wpłynie więc na cenę usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach działalności szkoleniowej, tj. cena usług nie będzie pomniejszana w żadnej części, z tytułu otrzymanych środków pochodzących z Dotacji. Zwiększenie podstawy opodatkowania o dotację czy subwencję ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja przedmiotowa, bezpośrednio przeznaczona na dofinansowanie ceny konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi i mająca bezpośredni wpływ na cenę towarów lub usługi. Wówczas dotacja powinna być opodatkowana VAT. Jeśli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, wówczas dotacja ogólna nie podlega opodatkowaniu VAT.

W ocenie Wnioskodawcy otrzymany grant stanowi formę dotacji pozostającej bez wpływu na ceną świadczonych usług lub dostarczanych towarów, przez co w myśl art. 29a ust. 1 ustawy VAT nie uwzględnia się jej w obrocie stanowiącym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ad 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, z późn. zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy precyzuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7 tego artykułu, suma kwot podatku określona w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Powyższe regulacje oznaczają, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT oraz czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT).

W planie działania Wnioskodawcy jest umieszczenie na własnej platformie e-learningowej symulatora i odpłatne nadawanie loginów dostępu do tegoż narzędzia. Należy więc przyjąć, że dziś wytworzone narzędzie w przyszłości przyniesie opodatkowany przychód.

Odnosząc powyższe zasady do przedstawionego stanu przyszłego Wnioskodawca jest w przekonaniu, że jest on uprawniony względem wydatków projektowych – do odliczania podatku naliczonego w całości w zakresie dokonanych zakupów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie braku opodatkowania otrzymanej przez Wnioskodawcę dotacji oraz
*   **nieprawidłowe** – w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie nie będące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca (Grantobiorca) złożył wniosek o przyznanie grantu w ramach pierwszej edycji naboru grantobiorców do projektu ogłoszonego przez Stowarzyszenie. Stowarzyszenie jest beneficjentem środków otrzymanych od Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju (MIR), będącego Instytucją Zarządzającą. MIR ogłosił konkurs na inkubację innowacji społecznych, który został zorganizowany w ramach IV Osi Priorytetowej Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja (PO WER). Jednym z typów wdrożenia innowacji społecznych jest inkubacja nowych zalążkowych pomysłów, w tym ich opracowanie i rozwinięcie oraz przetestowanie i upowszechnienie. Konkurs miał na celu wyselekcjonowanie podmiotów, które wesprą proces tworzenia nowatorskich rozwiązań problemów społecznych. Konkurs zorganizowany przez MIR, na inkubację innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego polegał na wyborze beneficjentów projektów. Projekt grantowy z kolei jest przedsięwzięciem, w ramach którego jego realizator – beneficjent udziela grantów na przeprowadzenie zadań służących osiągnięciu celu tego projektu przez grantobiorców. Grantem są środki finansowe programu operacyjnego pochodzące ze środków EFS oraz budżetu państwa, które beneficjent projektu grantowego powierza grantobiorcy, na realizację zadań, o których mowa powyżej. W wyniku wygranego konkursu Wnioskodawca – grantobiorca, będzie mógł podpisać umowę z Beneficjentem projektu grantowego, tj. Stowarzyszeniem Instytut Nowych Technologii, na wytworzenie w ramach przyznanych środków finansowych PO WER, narzędzia do diagnozowania kompetencji pracowników i projektowana ich drogi rozwoju zawodowego. Projektem finalnym będzie narzędzie on-line – symulator badania kompetencji, za pomocą którego zostanie rozpoznany poziom kompetencji sprzedażowych pracowników oraz zostanie wskazana ścieżka dalszego ich rozwoju. Wytworzone narzędzie – symulator badania kompetencji, nie będzie własnością grantobiorcy – Wnioskodawcy, zostanie ono przekazane protokołem na rzecz Beneficjenta – Stowarzyszenia. Grantobiorca przekaże Beneficjentowi również wyłączne, nieograniczone autorskie prawa majątkowe do utworu wytworzonego z dotacji, które Beneficjent przekazuje do MIR. Uregulowania dotyczące przekazania praw autorskich mają przede wszystkim na celu zapewnienie możliwie najszerszego nieodpłatnego dostępu do utworów, które zostaną wypracowane w projektach. Wytworzone bowiem narzędzie zostanie przez MIR umieszczone w elektronicznej bazie produktów innowacyjnych. Po umieszczeniu w bazie każdy, również grantobiorca realizujący projekt, będzie mógł pobrać narzędzie akceptując jednocześnie warunki licencji w formie licencji sieciowej (bez podpisywania umowy licencyjnej w tradycyjnej formie pisemnej lub uzyskania sublicencji). Licencja będzie zezwalać na komercyjne wykorzystanie narzędzia. Wobec powyższego, tj. ogólnodostępności, Wnioskodawca planuje w przyszłości wykorzystać wytworzone narzędzie i umieścić je w swojej ofercie produktowej, który przysporzy przychód z tytułu sprzedaży swoim klientom dostępów, tj. nadawanie loginów do narzędzia diagnostycznego. Sprzedaż dostępów jako narzędzia on-line spowoduje wystąpienie sprzedaży opodatkowanej. W chwili obecnej nie jest możliwe oszacowanie wartości oraz zakresu sprzedaży.

Wątpliwości Zainteresowanego w rozpatrywanej sprawie dotyczą m.in. opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej od Stowarzyszenia dotacji.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a -30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi. Ponadto przepis ten wskazuje, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Cytowany przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, z treści którego wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Związane jest to z tym, że podstawa opodatkowania stanowi wartość faktycznie uzyskaną przez sprzedawcę z tytułu danej opodatkowanej czynności. Należy jednocześnie wskazać, że nie ma tu znaczenia status podmiotu wypłacającego subwencję ani pochodzenie środków, z których ta subwencja jest wypłacana.

Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.

W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do podstawy opodatkowania VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, m.in. przyznane podatnikom subwencje bezpośrednio związane z ceną dostawy lub świadczenia. Przepis ten zmierza do obciążenia VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji (zob. np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02). TSUE wskazywał wielokrotnie, że aby subwencja była uznana za bezpośrednio związaną z ceną danej transakcji, powinna ona być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu (zob. np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).

Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy (zob. np. wyrok w sprawie C-184/00 pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda (zob. pkt 29 wyroku C-144/02).

Należy zauważyć, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że jak już zaznaczono powyżej, aby dana czynność (dostawa lub usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dokonywaną dostawą towarów lub świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za dokonaną dostawę towarów lub wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści cytowanych przepisów prawa podatkowego oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do stwierdzenia, że w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane świadczenie usług w zamian za określone wynagrodzenie. Środki finansowe otrzymane przez Wnioskodawcę od Beneficjenta (Stowarzyszenia) na realizację projektu grantowego stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług, jakie będą świadczone przez Spółkę na rzecz Beneficjenta, tj. przeniesienie nieograniczonego autorskiego prawa majątkowego do narzędzia on-line – symulatora badania kompetencji – będącego jednym z efektów realizacji całego projektu pn.: „Inkubacja innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego osób dorosłych”.

Środki otrzymywane od Beneficjenta projektu są zatem przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z realizacją całego projektu, i mają na celu wsparcie innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego osób dorosłych. Poza tym, jak sam wskazał Zainteresowany we wniosku – projekt grantowy, w którym bierze udział – jest przedsięwzięciem, w ramach, którego Beneficjent projektu (Stowarzyszenie) udziela grantów na przeprowadzenie zadań służących osiągnięciu celu tego projektu. W ramach umowy zawartej pomiędzy Beneficjentem projektu a Wnioskodawcą (grantobiorcą) powstanie autorskie prawo majątkowe do wytworzonego przez Zainteresowanego symulatora badań kompetencji, które następnie zostanie przeniesione na rzecz Stowarzyszenia. Ww. środki są zatem zapłatą (dotacją, subwencją lub inną dopłatą o podobnym charakterze) otrzymaną od instytucji finansującej, mającą bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Spółkę usług.

Należy bowiem zauważyć, że otrzymane środki od instytucji finansującej projekt nie zostaną przeznaczone na ogólną działalność Wnioskodawcy, lecz będą wykorzystywane tylko i wyłącznie na realizację zadania służącego wykonaniu projektu pn.: „Inkubacja innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego osób dorosłych”.

Mając na uwadze dokonaną wyżej analizę przepisów prawa, stwierdzić należy, że pomiędzy przekazaniem nieograniczonego prawa autorskiego do wytworzonego w ramach projektu narzędzia on-line – symulatora badań kompetencji a otrzymaną dotacją istnieje bezpośredni związek i w efekcie środki otrzymane przez Spółkę stanowią zapłatę za ww. usługę przekazania prawa autorskiego.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że otrzymana dotacja na sfinansowanie stworzenia symulatora badań kompetencji w ramach ww. projektu będzie wchodziła do podstawy opodatkowania podatkiem VAT.

Otrzymane bowiem środki od Stowarzyszenia (Beneficjenta) na realizację projektu będą stanowiły w istocie należności za świadczoną usługę. Zatem przeniesienie autorskich praw majątkowych należy uznać za podlegające opodatkowaniu świadczenie usług, gdyż w rozpatrywanej sprawie zostaną spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach projektu czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. W efekcie otrzymana dotacja, jako zapłata za świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie ma przy tym znaczenia, czy dofinansowanie, dotacja pokryje całość kosztów związanych z realizacją projektu.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, powołane przepisy prawa oraz dokonaną analizę należy stwierdzić, że otrzymanie opisanej we wniosku dotacji, będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, i w konsekwencji będzie stanowić podstawę opodatkowania – zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako nieprawidłowe.

W przedmiotowym wniosku wątpliwości Zainteresowanego dotyczą także kwestii prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.

I tak, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie, warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione, gdyż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz – co rozstrzygnięto powyżej – w wyniku realizacji projektu dojdzie u Wnioskodawcy do odpłatnego świadczenia usług, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym ustawodawca w treści ustawy, przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku od towarów i usług. Jednakże w analizowanej sprawie przepisy te nie znajdą zastosowania, w konsekwencji świadczona przez Wnioskodawcę odpłatna usługa będzie opodatkowana podatkiem VAT. Zatem Zainteresowany będzie mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją planowanego projektu.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, w związku z realizacją ww. projektu Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedmiotowego projektu. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT i wydatki ponoszone na realizacją ww. projektu (wytworzenie w ramach projektu narzędzia on-line – symulatora badania kompetencji) będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Należy jednak zaznaczyć, że pomimo potwierdzenia prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy z zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu, dokonując całościowej oceny zaprezentowanego przez Zainteresowanego własnego stanowiska w przedmiotowej sprawie należało uznać je za nieprawidłowe.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.