Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.414.2025.4.JPO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-13
Teza: Skutki podatkowe planowanego podpisania ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
rozporządzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 3 września, 13 października oraz 10
    listopada 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Ugoda proponowana przez bank zawiera kwotę zwrotu w wysokości „97.700 zł”, z których
    na Pani konto ma wpłynąć: 50.706,30 zł (kwotę rozdzieli w przelewach kancelaria) oraz
    kwotę zwrotu kosztów sądowych, których ostateczną wysokość orzeknie Sąd.
    Uzupełnienie
    Potwierdziła Pani, że kredyt, o którym mowa we wniosku, to kredyt mieszkaniowy
    zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze
    zm.).
    Umowa kredytowa została zawarta (...) 2008 r. na okres 30 lat (2008-2038 r.).
    Kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkania, był to kredyt hipoteczny.
    Wyjaśniając, jakiej nieruchomości dotyczył kredyt, o którym mowa we wniosku, wskazała
    Pani, że dotyczył on lokalu mieszkalnego, przy ulicy A1, w X, na kondygnacji (...), o
                2powierzchni 46,21 m; numer mieszkania 1.
    Bank, który udzielił kredytu to Y., obecnie Z.
    Wyjaśniając, czy jest Pani właścicielem/współwłaścicielem nieruchomości, na nabycie
    której został zaciągnięty wskazany we wniosku kredyt, wskazała Pani, że jest Pani
    współwłaścicielką.
    Jest Pani współkredytobiorcą wraz z byłym mężem, który w momencie zaciągania kredytu
    był Pani partnerem. W małżeństwie byli Państwo w okresie 2010-2022 r. Każdy z
    kredytobiorców odpowiada solidarnie za spłatę, do pełnej wysokości.
    Ugodę planuje Pani podpisać w 2025 roku, nie ma jeszcze określonej daty podpisania.
    Kredy został zaciągnięty w walucie CHF, w przeliczeniu na PLN otrzymała Pani od banku
    299.637,00 zł.
    Wyjaśniając, ile łącznie spłaciła Pani kredytu, tj. jaką łączną kwotę wpłaciła Pani na rzecz
    banku z tytułu wszystkich należności wchodzących w skład kwoty wierzytelności, wskazała
    Pani, że ok. 206.146,39 zł; współkredytobiorca wpłacił łącznie ok. 191.119,12 zł.
    Wyjaśniając, dlaczego bank wypłaci Pani kwotę „97.700,00 zł” – jakim tytułem ją wypłaci, z
    czego wynika ta wypłata, jaki ma charakter – w szczególności, czy jest to:
    a) zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-
      odsetkowych, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych
      według kursów waluty przyjętych w ugodzie zostały uznane za nadpłatę kredytu,
    b) zwrot środków wpłaconych wcześniej do banku, które zostały w ugodzie uznane za
      nienależne bankowi z innych powodów (jakich),
    wskazała Pani, że bank wypłaca środki uznane za nadpłatę kredytu.
    Wskazując, co składa się na kwotę zadłużenia w przypadku, jeśli ugoda przewiduje
    również umorzenie części kredytu, w szczególności czy są to wierzytelności obejmujące:
    a) kwotę kapitału kredytu;
    b) odsetki od kredytu (w tym odsetki skapitalizowane);
    c) prowizje lub inne opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu;
    d) koszty usług dodatkowych związanych z kredytem (np. ubezpieczenia kredytu – należy
      wymienić, jakie są to koszty)?
    podała Pani, że ugoda obejmuje umorzenie kwoty kapitału oraz odsetek wyliczonych na
    dzień sformułowania treści ugody przez bank.
    Nieruchomość, na zakup/budowę której został zaciągnięty kredyt, o którym mowa we
    wniosku położona jest w Polsce.

    Potwierdziła Pani, że kredyt, o którym mowa we wniosku został zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej. Był to kredyt zaciągnięty na potrzeby jednego
    gospodarstwa domowego.
    Zabezpieczeniem kredytu był wpis do hipoteki – na nabywanej nieruchomości, tj. lokal
    mieszkalny na ul. A1.
    Nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu.
    W piśmie z 10 listopada 2025 r., wyjaśniając, jaki faktycznie charakter będzie miała
    wypłacona przez bank na podstawie ugody kwota w wysokości „97 700 zł”, skoro w części
    – tj. kwoty 71,49 zł – nie może ona stanowić zwrotu części nadpłaconych, ponad
    wypłacony kapitał, rat kapitałowo-odsetkowych, wskazała Pani, że ugoda proponowana
    przez bank wskazywała kwotę 97.700 zł w pierwszej propozycji banku. Bank określał ją
    jako kwotę zwrotu słowami: „Bank dodatkowo zwróci na rzecz Kredytobiorcy/ów ustalaną
    przez Strony kwotę 97 700,00 PLN”.
    Wskazała Pani, że – jak rozumie – jest to kwota określona nadmiernie przez bank o
    wyliczoną w wezwaniu kwotę 71,49 zł.
    Kolejne propozycje ze strony banku zawierały mniejszą kwotę zwrotu, np. 88.000 zł lub
    92.000 zł.
    Niestety, nie zna Pani ostatecznej wysokości, którą bank obecnie Pani i
    współkredytobiorcy zaproponuje. Każda propozycja banku ma okres ważności, po którym
    bank może zaproponować kolejne, zwykle różniące się od poprzednich, rozwiązania.
    Prosi Pani o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej ugody, która jako
    kwotę zwrotu zawierać będzie kwotę wynoszącą maksymalnie 97.000 zł.
    O taką kwotę będzie Pani wnioskować w negocjowaniu ugody z bankiem.

## Pytanie

Czy rozporządzenie obejmuje treść Państwa ugody? Czy od wszystkich kwot
    wymienionych w ugodzie obowiązuje zaniechanie poboru podatku dochodowego?
    W piśmie z 13 października 2025 r. doprecyzowała Pani, że ugoda dotyczy obu
    kredytobiorców, wnosi Pani jednak o interpretację indywidualną dotyczącą Pani sytuacji i
    kwot zaplanowanych wobec Pani osoby. Kwoty wskazane w ugodzie zostaną podzielone
    według procentów ustalonych wspólnie z drugim kredytobiorcą. Kwota umorzenia dotyczy
    w całości każdego z Państwa. Kwota wypłaty wskazana w ugodzie będzie rozdzielona tak,
    że Pani osobie przypadnie 51,9% z kwoty wypłaty.
    Ponadto w ww. piśmie z 13 października 2025 r. doprecyzowała Pani, że na podstawie
    uzupełnionych informacji, prosi o wskazanie, czy ugoda z bankiem dotycząca opisanego
    wyżej kredytu podlega podatkowi dochodowemu.
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, rozporządzenie stosuje się do treści ugody.
    Według Pani interpretacji rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.), ugoda oraz wynikające z niej umorzenie zadłużenia i
    zwrot kwoty 51,9% z „97 700 zł” na Pani rzecz nie podlegają opodatkowaniu, na podstawie
    zwolnienia wynikającego z przytoczonego rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie miało miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na

      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 ww. rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 rozporządzenia). Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2008 r. została zawarta umowa kredytu hipotecznego z Y,
    obecnie Z, na zakup mieszkania. Kredyt, o którym mowa we wniosku został zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, na potrzeby jednego gospodarstwa domowego.
    Jest Pani współkredytobiorcą wraz z byłym mężem, który w momencie zaciągania kredytu
    był Pani partnerem. W małżeństwie byli Państwo w okresie 2010-2022 r. Zabezpieczeniem
    kredytu był wpis do hipoteki – na nabywanej nieruchomości, tj. lokal mieszkalny na ul. A1.
    Nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu.
    Kredyt został zaciągnięty w walucie CHF, w przeliczeniu na PLN otrzymała Pani od banku
    299.637,00 zł. Wskazała Pani, że spłaciła ok. 206.146,39 zł kredytu; współkredytobiorca
    wpłacił łącznie ok. 191.119,12 zł. Ugoda obejmuje umorzenie kwoty kapitału oraz odsetek
    wyliczonych na dzień sformułowania treści ugody przez bank. W odniesieniu do
    planowanej wypłaty kwoty, wynoszącej maksymalnie 97.000,00 zł, wskazała Pani, że bank
    wypłaca środki uznane za nadpłatę kredytu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na podstawie
    zawartej ugody z bankiem będzie stanowić dla Pani – w przypadającym Pani udziale –

    przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do
    powstałego przychodu zastosowanie znajdzie jednak zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Tym samym nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego z tego tytułu.
    Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty zwrotu, należy
    ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody podatkowe uznaje się takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają
    charakteru zwrotnego. Jak wskazała Pani w okolicznościach sprawy, kwota, która ma
    zostać wypłacona przez bank stanowi środki uznane za nadpłatę kredytu, czyli stanowi
    zwrot na Pani i drugiego kredytobiorcę rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na
    mocy umowy kredytu, przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty kredytu (spłaty
    kapitału oraz odsetek).
    Wobec tego, ww. świadczenie pieniężne, jakie otrzyma Pani od banku na skutek zawartej
    ugody nie spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, tj. faktycznego przyrostu
    majątku. Otrzymana kwota stanowić będzie zwrot własnych pieniędzy, które wpłaciła Pani
    wraz ze współkredytobiorcą wcześniej do banku w ramach spłaty kredytu. Tym samym, z
    tego tytułu nie powstanie przychód w rozumieniu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta będzie neutralna podatkowo, zatem
    nie powstanie obowiązek jej rozliczenia dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pomimo, że w niniejszym rozstrzygnięciu podzielono Pani stanowisko, że zarówno z tytułu
    umorzenia wierzytelności wynikającej z umowy kredytu, jak również z tytułu zwrotu części
    środków, uiszczonych bankowi w wykonaniu ww. umowy kredytu nie powstanie
    obowiązek zapłaty podatku, to z uwagi na przedstawioną argumentację, opartą na
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zarówno w stosunku do umorzenia, jak i
    otrzymania zwrotu od banku – oceniając całościowo – uznano je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku
    do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna
    dotyczy wyłącznie Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (Pani byłego męża).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek

    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.