Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.1087.2021.10.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Skutki podatkowe wypłaty zaliczek na poczet zysku.
Słowa kluczowe: komplementariusz
płatnik
spółki-spółka jawna
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili Państwo wniosek pismem z 9 grudnia 2021 r. (data wpływu 9 grudnia 2021 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest spółką jawną w trakcie przekształcenia w spółkę komandytową
    (dalej również: „Spółka”). W Spółce po przekształceniu będzie co najmniej jeden
    komplementariusz będący osobą fizyczną. Spółka będzie podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) i rozliczać się będzie uiszczając do
    urzędu skarbowego zaliczki na poczet podatku.
    Jednocześnie, na podstawie art. 41 ust. 4e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”)
    Spółka będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „podatek PIT”)
    należnego od komplementariusza z tytułu wypłaty zysku na jego rzecz. W trakcie trwania
    roku, w ramach uzyskiwanego zysku oraz możliwości płynnościowych, Spółka wypłacać
    będzie wspólnikom zaliczki na poczet zysku. Spółka nie będzie zaciągać zobowiązań w celu
    wypłaty wspólnikom ww. zaliczek. Będą one zatem wypłacane z bieżących środków
    obrotowych należących do Spółki.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni, jako płatnik podatku PIT, wypłacając komplementariuszowi w
    trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, zobowiązana będzie do pobierania
    zaliczek na ten podatek lub podatku PIT od faktycznie wypłacanych
    komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, będącej płatnikiem podatku PIT, nie będzie Ona
    zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek ani podatku PIT od faktycznie
    wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku zaliczek na poczet zysku.
    Podatek może zostać pobrany przez płatnika dopiero po złożeniu przez Spółkę zeznania
    CIT-8 oraz podjęciu uchwały wspólników o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i
    podziale zysku za dany rok.

    Jak stanowi art. 41 ust. 4e w zw. z ust. 1 ustawy o PIT, płatnicy zobowiązani są pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub
    stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z różnych
    tytułów.
    Wśród wymienionych tytułów otrzymywanych wypłat znajduje się także art. 30a ust. 1
    pkt 4 ustawy o PIT, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) z
    dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się
    19% zryczałtowany podatek dochodowy.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o
    PIT, zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu
    udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą
    iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku
    należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Powyższe
    oznacza zatem, że podatek PIT, pobierany przez płatnika od komplementariusza z
    tytułu jego udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejszany jest o odpowiednią
    część podatku CIT zapłaconego przez spółkę zgodnie z art. 19 ustawy o CIT. Z treści ww.
    przepisów wynika zatem dosłownie, że podatek PIT płacony jest z uwzględnieniem
    zapłaconego podatku CIT, który to podatek znany jest dopiero po zakończeniu roku
    obrotowego i złożeniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty)
    przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (zeznanie CIT-8). Z kolei
    wysokość osiągniętego dochodu, a co za tym idzie podatku CIT, nie jest znana przed
    ukończeniem tego roku.
    Skoro przesłanki konieczne do obliczenia podatku PIT, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 w
    zw. z ust. 6a ustawy o PIT, powstają dopiero w związku ze złożeniem zeznania CIT-8, to
    nie sposób uznać, aby Spółka jako płatnik była zobowiązana do pobierania zaliczek na
    ten podatek albo podatku w trakcie roku w związku z wypłatą komplementariuszowi
    zaliczek na zysk. Przed tą chwilą nie jest bowiem znana wartość, o jaką zostanie
    pomniejszony zryczałtowany podatek, zgodnie z dyspozycją art. 30a ust. 6a ustawy o
    PIT.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia
    2020 r. (sygn. akt: II FSK 2048/18), tyle że w odniesieniu do spółki komandytowo-
    akcyjnej: „Problem jednak w tym, że żaden z tych przepisów nie nakłada obowiązku
    pobrania przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłaty części zysku
    spółki komandytowo-akcyjnej komplementariuszowi. Co więcej Sąd pierwszej instancji
    nie powołał jakichkolwiek przepisów, które nakładałyby na Spółkę obowiązek pobrania
    nie tylko zaliczek na podatek dochodowy, lecz także zryczałtowanego podatku
    dochodowego z tytułu udziału komplementariusza w zyskach S.K.A. (...) Jednym z
    warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest to,
    że podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia
    tego elementu nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe,
    prowadzące do konieczności zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma
    obowiązek pobrania podatku powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia,
    czyli musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi
    zatem wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe.
    Bez takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze
    swojego obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku,
    który powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu.
    (...) Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a
    ust. 6a u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego S.K.A., to
    obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na
    poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie
    obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana

    będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. W konsekwencji w tym
    momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia
    podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi
    podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.
    f. obowiązek pobrania podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-
    6e.u.p.d.o.f. Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na
    poczet zysku, spółka komandytowo-akcyjna nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.
    f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek
    przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu
    podatku należnego spółki komandytowo-akcyjnej za rok podatkowy, z którego przychód
    z tytułu udziału w zysku został uzyskany”.
    Powyższe stanowisko powtórzone zostało również przez Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 lipca 2021 r. (sygn. akt: I SA/Kr 793/21),
    tym razem już w odniesieniu do spółki komandytowej: „Wypłacając
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
    komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku
    nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości
    podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.
    Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki
    komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
    uzyskany. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm., dalej: „o.p.”), obowiązkiem podatkowym jest
    wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego
    świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych
    ustawach. Z kolei jak stanowi art. 5 o.p., zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z
    obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu
    Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w
    miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Tym samym, zobowiązanie
    podatkowe powstaje dopiero w momencie, w którym można precyzyjnie określić jego
    wysokość. Natomiast dopiero z przekształceniem obowiązku podatkowego w
    zobowiązanie podatkowe powstaje konieczność uiszczenia należnego podatku i
    możliwość jego poboru przez płatnika”.
    Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, Spółka nie będzie mogła pobrać
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od zysku
    komplementariusza lub zaliczek na ten podatek, jeśli nie będzie znała wysokości tego
    podatku. Do precyzyjnego określenia wysokości tego podatku konieczne będzie
    bowiem poznanie najpierw wysokości podatku CIT dla Spółki, który znany będzie
    dopiero wskutek złożenia zeznania CIT-8 po zakończonym roku podatkowym. Biorąc
    zatem powyższe pod uwagę, nie sposób uznać, aby Spółka była zobowiązana do
    pobierania podatku albo zaliczek na podatek PIT od zaliczek na poczet zysku
    wypłacanych komplementariuszowi. Zgodnie bowiem z regulacją z art. 30a ust. 6a
    ustawy o PIT, wysokość podatku podlegającego poborowi znana jest dopiero po
    określeniu wysokości podatku CIT spółki komandytowej, z której zysk jest wypłacany. Co
    więcej, dopiero z podjęciem przez spółkę uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania
    finansowego i podziale zysku za dany rok przeznaczonego do wypłaty wspólnikom
    znany będzie przychód należny komplementariuszowi z tytułu udziału w zyskach spółki.
    Do tego momentu, wypłacane na rzecz komplementariusza środki mają bowiem
    wyłącznie charakter zaliczek na poczet zysku. Z chwilą podjęcia przez wspólników
    uchwały o podziale zysku, zysk ten staje się definitywny, natomiast do tego momentu
    jego wysokość może się zmieniać. Obliczenie podatku będzie zatem możliwe dopiero
    po uprzednim poznaniu wysokości zarówno podatku CIT, o który zostanie

    pomniejszony podatek PIT, zgodnie z brzmieniem art. 30a ust. 6a, jak i wysokości zysku
    przysługującego komplementariuszowi. Zatem dopiero po złożeniu deklaracji CIT-8 oraz
    podjęciu uchwały o podziale zysku wypracowanego przez spółkę można poznać
    wysokość zobowiązania podatkowego podlegającego poborowi. Żaden z przepisów
    ustawy o PIT nie nakłada natomiast obowiązku pobierania zaliczek na podatek
    dochodowy z tytułu wypłaty części zysku komplementariuszowi spółki komandytowej.
    Pobór takich zaliczek byłby sprzeczny z zasadą nullum tributum sine lege z art. 217
    Konstytucji RP, zgodnie z którą nakładanie podatków i innych danin może następować
    wyłącznie w drodze ustawy.
    Oznacza to więc, że Spółka nie będzie miała obowiązku poboru podatku PIT albo
    zaliczek na podatek z tytułu wypłat częściowych, które będzie dokonywać na poczet
    zysku komplementariusza. Dopiero po zakończonym roku podatkowym i złożeniu
    zeznania CIT-8 oraz podziale zysku w drodze uchwały powstanie po Jej stronie
    obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, z uwzględnieniem
    pomniejszenia podatku o odpowiednią część podatku CIT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 18 lutego 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT2-3.4011.1087.2021.1.NM, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 18 lutego 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    10 marca 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego z
    dnia 18 lutego 2022 r. oraz o zasądzenie od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na
    rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego
    świadczonego przez radcę prawnego, według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem
    z 26 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 203/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 24 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK 1298/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 24 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 1467):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania
      spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz),
      a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest
      ograniczona.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10
    ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z jej art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Zgodnie z art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółkę kapitałową w organizacji,

      c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    Należy zauważyć, że od dnia 1 stycznia 2021 r., na mocy ustawy z dnia 28 listopada 2020 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 2123), spółki komandytowe zostały podatnikami podatku dochodowego
    od osób prawnych.
    Co do zasady, spółki komandytowe status podatników podatku dochodowego od osób
    prawnych uzyskały z dniem 1 stycznia 2021 r. Innymi słowy spółka komandytowa przestała
    być spółką transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez
    spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez
    wspólnika. Zaś wspólnicy tych spółek (w tym komplementariusze) będący osobami
    fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów
    pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 analizowanej ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
        emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
        ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Uszczegółowieniem powołanego przepisu jest art. 24 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału (...).
    Stosownie do treści art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Jednocześnie należy zauważyć, że konsekwencją nadania spółce komandytowej
    podmiotowości na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest
    wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego przez tę spółkę
    – podobnie, jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek – podatników podatku
    dochodowego od osób prawnych, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki
    akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej. Wspólnicy spółki komandytowej, tj. m.in. jej
    komplementariusze, zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu
    z uczestnictwa w zysku takiej spółki.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w trakcie trwania roku, w
    ramach uzyskiwanego zysku oraz możliwości płynnościowych, Spółka wypłacać będzie
    wspólnikom zaliczki na poczet zysku. Spółka nie będzie zaciągać zobowiązań w celu
    wypłaty wspólnikom ww. zaliczek. Będą one zatem wypłacane z bieżących środków
    obrotowych należących do Spółki.
    Jak orzekł WSA we Wrocławiu w rozpatrywanej sprawie:
      Wypłata zaliczki na poczet zysku powoduje powstanie u wspólnika spółki
      komandytowej przychodu, a w przypadku osoby fizycznej jest to przychód, o którym
      mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. u.p.d.o.f. W myśl art. 30a ust. 1 pkt 4 u.o.d.o.f., od
      uzyskanych dochodów (przychodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
      Natomiast zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., zryczałtowany podatek, obliczony
      zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z
      tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c) (w tym
      komandytowej), pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego
      udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej

      spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany. Zgodnie zaś z treścią art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f., spółki komandytowe
      obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym
      mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-
      6e.
      Spór objęty wydaną przez DKIS 18 lutego 2022 r. interpretacją dotyczy momentu, w
      którym podatek objęty ww. regulacjami Spółka jako płatnik powinna pobrać od
      wypłacanych w trakcie roku zaliczek na poczet zysku Spółki. W momencie wypłaty
      komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku Spółki po stronie komplementariusza
      pojawia się przychód i powstaje obowiązek podatkowy. Powstanie obowiązku
      podatkowego nie jest jednak tożsame z obowiązkiem zapłaty podatku, albowiem
      obowiązek zapłaty podatku wystąpi dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy
      przekształci się w zobowiązanie podatkowe.
      Zgodnie z art. 4 o.p. obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Natomiast zobowiązaniem
      podatkowym (art. 5 o.p.) jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie
      podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
      terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w
      przepisach prawa podatkowego.
      Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 grudnia 2020 r. o sygn. akt II
      FSK 2048/18 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – w
      skrócie CBOSA): „Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w
      zobowiązanie podatkowe jest to, że podatnik jest w stanie określić wysokość
      należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego elementu nie można zasadnie
      twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do konieczności
      zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku
      powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego
      wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy
      obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego
      przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego
      obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który
      powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu.”
      Skoro Spółka ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek od wypłat
      komplementariuszowi udziału w zysku, to powinna go wyliczyć z uwzględnieniem
      art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f., a więc o czym mowa wprost w tym przepisie - z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f., czyli z
      zastosowaniem pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego

      udziału komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od Jej dochodu,
      obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za
      rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany (ust. 6a).
      Zdaniem Sądu Spółka zasadnie twierdzi, że: „Określenie wysokości podatku jest
      zatem Jednym z warunków przewidzianych, aby powstało zobowiązanie podatkowe
      w rozumieniu art. 5 o.p. W realiach sprawy niniejszej nie Jest możliwe ustalenie w
      trakcie roku obrotowego wysokości podatku CIT należnego od dochodów Spółki. (...).
      Zdaniem Skarżącej, w sytuacji, w której nie jest możliwe określenie wysokości
      podatku, nie jest również możliwe pobranie tego podatku przez płatnika.”
      Skoro do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a
      ust. 6a u.p.d.o.f., niezbędne jest poznanie wysokości podatku należnego Spółki, to
      obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na
      poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie
      obliczenia dochodu tej Spółki na podstawie art. 19 ustawy o podatku dochodowym
      od osób prawnych. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty
      przez komplementariusza - tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Szczecinie z 21 października 2021 r. o sygn. akt I SA/Sz 672/21 (LEK nr 3257850).
      Brak jest podstaw do pobawienia w opisanym zdarzeniu przyszłym, wartości
      normatywnej art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. w zakresie odwoływania się do zasad art. 30a
      ust. 6a-6e u.p.d.o.f.
      „W powoływanym wyroku z 3 grudnia 2020 r. o sygn. akt II FSK 2048/18, Naczelny
      Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. nie tylko zawiera
      sformułowanie „podatku należnego”, ale także „podatku za rok podatkowy”. Podatek
      należny w odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, iż
      odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu
      komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez
      Spółkę odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
      został uzyskany. Skoro art 30a ust 6a u.p.d.o.f odnosi się do podatku należnego
      obliczonego według art. 19 u.p.d.o.p., to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na
      poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu
      udziału w zysku Spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego
      odzwierciedlenie/wynikające z zeznania rocznego Spółki (CIT-8). Jeżeli do obliczenia
      wysokości podatku od komplementariusza zgodnie z art. 30a ust 6a u.p.d.o.f.
      konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego Spółki, to obowiązek
      podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet
      udziału w zyskach, przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie
      obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Wówczas znana będzie
      wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza i równocześnie płatnik
      będzie mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej
      kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Powtórzyć
      zatem należy, że wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego

      zaliczki na poczet zysku. Spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego
      podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.” (wyrok
      Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 23 czerwca 2022 r. o sygn.
      akt I SA/Rz 256/22)
      Przedstawiony sposób rozumienia relacji między art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt 4
      oraz 6a-6e u.p.d.o.f., odpowiada zakazowi podwójnego opodatkowania zysku
      komplementariusza spółki komandytowej. Wspólnicy spółki komandytowej zostaną
      opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku
      takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza
      przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z
      zysku kwoty podatku zapłaconego przez spółkę komandytową od własnych
      dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał
      wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Ani Spółka, ani komplementariusz
      nie będą opodatkowani na bieżąco z tytułu prowadzonej przez Spółkę działalności
      gospodarczej.
    Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia
    przyszłego i stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w
    prawomocnym wyroku z 26 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 203/22 należy stwierdzić, że
    Spółka, jako płatnik – zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – nie będzie obowiązana pobierać zryczałtowanego podatku dochodowego od
    przychodów wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczek na
    poczet zysku.
    Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach Spółki powoduje powstanie przychodu, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy i powstanie obowiązku podatkowego.
    Powstanie obowiązku podatkowego nie jest jednak tożsame z obowiązkiem zapłaty
    podatku, albowiem obowiązek zapłaty podatku wystąpi dopiero wówczas, gdy
    obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe.
    Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez
    nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku
    na rzecz komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od podatku
    naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego przez spółkę komandytową
    od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez spółkę podatek
    ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Ani Spółka, ani
    komplementariusz nie będą opodatkowani na bieżąco z tytułu prowadzonej przez
    Spółkę działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, Spółka nie będzie miała obowiązku poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych albo zaliczek na podatek z tytułu wypłat częściowych, które będzie
    dokonywać na poczet zysku komplementariusza. Dopiero po zakończonym roku
    podatkowym i złożeniu zeznania CIT-8 oraz podziale zysku w drodze uchwały powstanie
    po Jej stronie obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, z
    uwzględnieniem pomniejszenia podatku o odpowiednią część podatku dochodowego
    od osób prawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.

    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków sądowych, wskazać
    należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w
    określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy
    podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego, tym bardziej jeśli zapadły w innym stanie prawnym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.