Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.47.2020.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-12
Teza: Odpłatne zbycie nieruchomości.
Słowa kluczowe: spadek; wspólność-wspólność majątkowa; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 7 stycznia 2020 r. (data wpływu do tutejszego organu 14 stycznia 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia nieruchomości.

W ww. wniosku złożonym przez:

Zainteresowanego będącego stroną postępowania:

1.  H., zam. ul. (…)

*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:

1.  H., zam. ul. (…)

*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:

1.  H., zam. ul. (…)

przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 20 października 2003 r. Z. i G. H. – na prawach wspólności ustawowej zakupili lokal mieszkalny wraz z udziałami w nieruchomości wspólnej (budynek mieszkalny). G. H. zmarła w dniu 22 marca 2019 r. i na mocy testamentu jedynym właścicielem ww. nieruchomości został Z. H., który zmarł w dniu 18 kwietnia 2019 r. nie zostawiając testamentu. Spadkobiercami zostali Zainteresowani – M. H. (1/2 udziału) oraz T. H. i R. H. – każdy z nich po 1/4 udziału. W dniu 6 grudnia 2019 r. Zainteresowani sprzedali lokal mieszkalny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od transakcji sprzedaży Zainteresowani powinni zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych (jeśli tak, to od jakiego udziału)?

Zdaniem Zainteresowanych, nie powstał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Decyduje o tym okres ponad 5 letni (określony ustawą) pomiędzy nabyciem mieszkania przez G. i Z. H. – 2003 r., a rokiem sprzedaży przez spadkobierców 2019 r., gdyż zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Wątpliwości może budzić termin nabycia udziału 1/2 w mieszkaniu przez Z. H. po śmierci G. H. Zdaniem Zainteresowanych nabycie lokalu mieszkalnego przez Z. H. (swojej części i części żony) nastąpiło jednorazowo w 2003 r. w chwili nabycia mieszkania, a nie w dwóch terminach:

1.  w 2003 r. Jego współudział,
2.  oraz w dniu śmierci G. H. – tj. w 2019 r.

Przemawiają za tym dwie przesłanki. Pierwszą stanowi zakup mieszkania jako współwłasności łącznej, a nie ułamkowej ze wszelkimi skutkami wynikającymi z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (art. 35). Drugą przesłanką jest art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według którego w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa we wskazanym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spadek po zmarłym Z. H. nabyli Zainteresowani – M. H. – w udziale wynoszącym 1/2 oraz T. H. i R. H. – każdy z nich w udziale 1/4 części. Przedmiotem spadku był lokal mieszkalny wraz z udziałami w nieruchomości wspólnej, który Z. i G. H. nabyli w dniu 20 października 2003 r. na prawach ustawowej wspólności majątkowej. W dniu 22 marca 2019 r. zmarła G. H. i Z. H. na mocy testamentu został jedynym właścicielem mieszkania. W dniu 18 kwietnia 2019 r. zmarł Z. H. nie pozostawiając testamentu. Wątpliwość Zainteresowanych budzi kwestia dotycząca obowiązku zapłaty podatku z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku w dniu 6 grudnia 2019 r.

Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Stosownie zaś do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano ust. 5, ust. 6 i ust. 7, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zatem w przypadku dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca nabył lub wybudował te nieruchomości.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie dla określenia skutków podatkowych sprzedaży przez Zainteresowanych nieruchomości nabytej w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty jej nabycia przez spadkodawcę.

W tej kwestii należy odnieść się do przepisów regulujących stosunki majątkowe małżeńskie wskazane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 2086, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ponadto, zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wspólność majątkowa małżonków jest bezudziałowa i w trakcie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym.

Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Podział majątku (zarówno sądowy, jak i umowny) jest możliwy z chwilą, kiedy ustaje wspólność majątkowa.

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie, w czasie jej trwania, nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

W przedmiotowej sprawie lokal mieszkalny wraz z udziałami w nieruchomości wspólnej spadkodawca i jego żona nabyli w trakcie trwania małżeństwa. Nieruchomość ta objęta była małżeńską wspólnością majątkową, co oznacza że nie można wyodrębnić udziałów, które posiadali w chwili jej nabycia. W konsekwencji spadkodawca w momencie śmierci swojej żony nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości na mocy testamentu.

Mając zatem na uwadze, że jeśli zakup lokalu mieszkalnego wraz z udziałami w nieruchomości wspólnej przez spadkodawcę i jego żonę nastąpił w dniu 20 października 2003 r., a sprzedaż przez spadkobierców nastąpiła w dniu 18 kwietnia 2019 r. to między nabyciem ww. lokalu przez spadkodawcę i jego żonę w 2003 r. a sprzedażą w 2019 r. przez Zainteresowanych upłynął okres ponad pięciu lat liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę do majątku wspólnego.

W konsekwencji sprzedaż nieruchomości wskazanej we wniosku przez Zainteresowanych nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę. Zatem, na Zainteresowanych nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z dokonaną sprzedażą.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.