Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.910.2024.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Umorzenie kredytu hipotecznego oraz wypłata kwoty
dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-kredyt refinansowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 19 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 12 lutego 2025 r. (wpływ 13 lutego 2025 r.)
    oraz pismem z 18 lutego 2025 r. (wpływ 24 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2008 r. XX wraz z XY zawarli umowę kredytu hipotecznego powiązaną z walutą
    CHF z (...) nr (...).
    Zgodnie z zawartą umową kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za zaciągnięte
    zobowiązanie.
    Kredyt, o którym mowa, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów.
    Umowa została zabezpieczona hipoteką, ustanowioną na nieruchomości zlokalizowanej w
    (...) (miejsce zamieszkania kredytobiorców).
    Celem umowy były: remont domu jednorodzinnego, spłata zobowiązań finansowych oraz
    finansowanie kosztów ubezpieczenia ryzyka i utraty pracy.
    Wcześniejsze zobowiązania finansowe, które refinansowała umowa z (...) były wydatkami
    zaciągniętymi na remont tej samej nieruchomości. Na mocy umowy kredytobiorcom
    wypłacono kwotę (...) zł (w umowie określona jako (...) CHF).
    W związku z tym, że umowa zawiera niedozwolone zapisy umowne, kredytobiorcy złożyli
    pozew do Sądu Okręgowego (...) w (...), o unieważnienie umowy oraz o zapłatę na ich rzecz
    rat wpłacanych na poczet umowy.
    Bank zaproponował zawarcie ugody na warunkach przewidujących przeliczenie kredytu
    od początku tak, jakby był kredytem złotówkowym oprocentowanym stopą procentową
    właściwą dla kredytów PLN (WIBOR + marża). Bank chce zwrócić na rzecz klientów kwotę
    dodatkową, która w ocenie Banku stanowi przychód i nie jest zwolniona od podatku.
    W przeszłości kredytobiorcy nie korzystali z prawa do umorzenia wierzytelności z tytułu
    innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych przychodów
    (dochodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2022 poz. 592).
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Celem umowy kredytu z dnia (...) 2008 r. był remont domu jednorodzinnego, wcześniejsze
    zobowiązania finansowe wynikały z uprzednio zawartych trzech umów kredytów
    konsumpcyjnych, których celem był również remont tego samego domu jednorodzinnego.
    We wcześniejszych umowach kredytowych najprawdopodobniej wskazywano, że zostały
    zaciągnięte na cel konsumpcyjny, nie pamięta Pani jednak, czy faktycznie było
    doprecyzowane w umowach, że celem jest remont przedmiotowej nieruchomości.
    Wszystkie uzyskane środki finansowe z kredytów były tylko i wyłącznie przeznaczone na
    cele mieszkaniowe konkretniej na remont domu jednorodzinnego. Bank, z którym zawarła
    Pani umowy kredytów jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi

    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Uprzednio zaciągnięte kredyty konsumpcyjne nie zostały zabezpieczone hipoteką, jedynie
    kredyt z dnia (...) 2008 r. został zabezpieczony hipoteką.
    Umorzenie zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu hipotecznego przez bank będzie
    dotyczyć wszystkich współkredytobiorców i będzie skutkować wygaśnięciem zobowiązania
    wobec banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających
    solidarnie za dług, w tym Pani.
    Bank nie przesłał jeszcze przygotowanego projektu ugody, stąd nie jest Pani wiadome jak
    dokładnie Bank w ramach ugody scharakteryzuje wypłatę w wysokości (...) zł – wskazać
    jednak należy, iż niezależnie czy bank scharakteryzuje tę kwotę jako zwrot środków
    wpłaconych tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, czy zwrot nadpłaty ponad kwotę
    udostępnionego kapitału kredytu, czy nawet jako kwotę dodatkową, którą bank decyduje
    się wypłacić kredytobiorcy to i tak pozostaje to bez znaczenia w kontekście m. in.
    interpretacji indywidualnej w sprawie o sygnaturze 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR z
    dnia 29 listopada 2024 r., w której wskazano, iż: „wypłata świadczenia z tytułu dodatkowej
    kwoty stanowi w rzeczywistości zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy
    umowy finansowania hipotecznego walutowego, Klient przekazał na rzecz Banku w
    ramach spłaty rat kapitałowo- odsetkowych od otrzymanego finansowania. Dodatkowa
    Kwota - bez względu na to, jak jest określana w przepisach wewnętrznych Banku, czy
    Ugodzie – jest w swej istocie zwrotem wpłat dokonanych przez Klienta, podobnie, jak
    takim zwrotem są świadczenia wynikające ze zmiany waluty zadłużenia. Potwierdzeniem
    tego jest to, że przyjęty w Banku sposób ustalania wysokości wypłacanej Klientowi
    Dodatkowej Kwoty nigdy nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek zawarcia Ugody,
    Klient uiściłby na rzecz Banku kwotę niższą aniżeli otrzymana od Banku kwota
    finansowania. Strony negocjując warunki Ugody określają akceptowalne przez nich
    warunki, co nie zmienia faktu, ze dopóki wypłacana kwota „mieści się w wartościach wpłat
    dokonanych uprzednio przez Klienta, w ujęciu ekonomicznym i faktycznym stanowi dla
    tego Klienta zwrot kwot zapłaconych w związku z daną umową finansowania hipoteczne
    walutowego, która jest zmieniana Ugodą”.
    Aktualna suma wpłat dokonanych na rzecz banku z tytułu umowy kredytu
    mieszkaniowego pomniejszona o kwotę otrzymaną z banku na podstawie ugody nie jest
    mniejsza niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy o kredyt mieszkaniowy.
    W uzupełnieniu sprawy doprecyzowała Pani, że kredyt hipoteczny o numerze: (...) z dnia
    (...) 2008 r. waloryzowany kursem CHF został zaciągnięty w celu:
      a) remontu domu jednorodzinnego;
      b) spłaty zobowiązań finansowych;
      c) sfinansowania kasztów ubezpieczenia ryzyka i utraty pracy.
    Pytania
    Czy w świetle opisanego stanu faktycznego podatnicy są zobowiązani zapłacić podatek
    dochodowy od osób fizycznych:
      - od umorzonej części kredytu, która dotyczyła wcześniejszych zobowiązań finansowych
        (na cele remontowe), a także części przeznaczonej na remont domu oraz opłat
        okołokredytowych (tj. finansowanie ubezpieczenia ryzyka i utraty pracy)?
      - od kwoty dodatkowej, którą klienci otrzymają od banku w wyniku ugody?
    Pani stanowisko w sprawie

    W Pani ocenie, zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt. 131. uważa
    się wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udział w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
        gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem;
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
        takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie; (...)
      c) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego (...)
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wskazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Kredyt hipoteczny nr (...) z dnia (...) 2008 r. waloryzowany kursem CHF został zaciągnięty w
    celu uzyskania dalszych środków na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na remont domu jednorodzinnego
    (lokalu mieszkalnego) stanowiącego własność Pani i Pani męża.
    Zważywszy, że nabyliście Państwo dom ze środków własnych w celu zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych, a środki z kredytu hipotecznego przeznaczyliście
    Państwo na refinansowanie kosztów remontu oraz opłat okołokredytowych to w Pani
    ocenie były to wydatki na cele mieszkaniowe, na jedną inwestycję mieszkaniową.
    Co więcej, nie korzystaliście Państwo z mężem z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Stąd w Pani ocenie przychód z umorzenia kwoty salda i odsetek kredytu hipotecznego nr
    (...) z dnia (...) 2008 r. w części dot. refinansowania wcześniejszych zobowiązań
    finansowych w postaci kredytu na cele mieszkaniowe także podlega zaniechaniu poboru
    podatku.
    Nadto, w Pani ocenie „kwota dodatkowa" w wysokości (...) zł zaproponowana przez bank
    nie stanowi przychodu do opodatkowania w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy, albowiem
    kwoty stanowiące zwrot wypłaconego przez kredytobiorcę kapitału nie stanowią
    przychodu i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W Pani sytuacji otrzymana kwota nie przysporzy Pani dodatkowych korzyści, gdyż wpłaciła
    Pani z mężem do banku na poczet umowy kredytu hipotecznego kwotę dużo wyższą niż tą
    proponowaną w ramach umowy kredytu.
    W ramach ugody otrzymacie Państwo bowiem środki będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc żadnego
    faktycznego przyrostu w Państwa budżecie, a zatem wypłata kwoty z ugody będzie
    neutralna podatkowo.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Odnosząc się do pierwszej kwestii jaką jest przeznaczenie kredytu na remont domu
    jednorodzinnego wskazać należy, iż zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na cele, o których mowa
    w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione także na budowę, rozbudowę, nadbudowę,
    przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu
    mieszkalnego, a dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w

    zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu
    skarbowego. Stąd w Pani ocenie organ podatkowy powinien zaniechać poboru podatku w
    tym zakresie.
    Po drugie, w kontekście spłaty innych zobowiązań finansowych strona wskazała już, że te
    wynikały z uprzednio zawartych trzech umów kredytów konsumpcyjnych, których celem
    był remont tego samego domu jednorodzinnego. W kontekście powyższego, w Pani
    ocenie zasadnym jest przytoczenie treści § 1 ust. 4. Rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe zgodnie, z którym: „w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został
    zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt
    konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego”. Zatem w Pani
    ocenie kwoty z tego tytułu również podlegają zaniechaniu poboru podatku, gdyż były to
    wydatki na cele mieszkaniowe, dokładniej na jedną inwestycję mieszkaniową.
    Końcowo wskazać należy, iż sfinansowanie kosztów ubezpieczenia ryzyka i utraty pracy –
    jako cel kredytu, wskazany w umowie przez bank – było nierozłącznym elementem umowy
    i warunkiem koniecznym by kredytobiorcy mogli faktycznie zawrzeć sporną umowę
    kredytu. Jednakże, koszty te nigdy realnie nie zostały wypłacone kredytobiorcom, a zostały
    arbitralnie pobrane przez bank z kwoty udostępnionej Pani kwoty kredytu. W Pani ocenie
    kwota ta również nie powinna dawać podstaw do możliwości naliczenia podatku, gdyż cała
    kwota wypłaconego faktycznie kredytu została przeznaczona tylko na jeden cel
    mieszkaniowy – remont domu jednorodzinnego. Kwota z tytułu wypłaconego
    ubezpieczenia de facto stanowiła dodatkowy zysk dla banku, który to sprzedał niejako
    gotowy produkt konsumentowi – kredyt z dodatkowym ubezpieczeniem, kosztami
    obarczając kredytobiorcę. Wynika to także wprost z zaświadczenia banku (...) dotyczącego
    wpłaty przedmiotowego kredytu hipotecznego: „Środki z kredytu zostały wypłacone w
    następujących transzach:
      · w dniu 29 października 2008 kwota w wysokości: (...) CHF. została pobrana tytułem
        ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy, całkowitej niezdolności do pracy i pobytu w
        szpitalu.
      · w dniu 29 października 2008 kwota w wysokości: (...) CHF, co stanowiło równowartość
        (...) PLN (zastosowany kurs (...))”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane

      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego przez Panią, wskazać należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy wskazać na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
          w przypadku gdy:
            a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
            mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
            realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

            b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
            realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
          mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
          nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
          powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych,
          w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.2)),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca
          1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji

    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2008 r. bank udzielił Pani kredytu hipotecznego w
    walucie CHF. Celem umowy były: remont domu jednorodzinnego, spłata zobowiązań
    finansowych oraz finansowanie kosztów ubezpieczenia ryzyka i utraty pracy. Wcześniejsze
    zobowiązania finansowe wynikały z uprzednio zawartych trzech umów kredytów
    konsumpcyjnych, których celem był również remont tego samego domu jednorodzinnego.
    We wcześniejszych umowach kredytowych najprawdopodobniej wskazywano, że zostały
    zaciągnięte na cel konsumpcyjny, nie pamięta Pani jednak, czy faktycznie było
    doprecyzowane w umowach, że celem jest remont przedmiotowej nieruchomości.
    Wszystkie uzyskane środki finansowe z kredytów były tylko i wyłącznie przeznaczone na
    cele mieszkaniowe konkretniej na remont domu jednorodzinnego. Uprzednio zaciągnięte
    kredyty konsumpcyjne nie zostały zabezpieczone hipoteką, jedynie kredyt z dnia (...) 2008
    r. został zabezpieczony hipoteką.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego przez Panią w 2008 r., stanowić będzie dla Pani przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w
    części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na remont domu pozostaje do całkowitej
    kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie
    przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części
    umorzonego kredyt.
    W tym zakresie uznałem Pani stanowisko za prawidłowe.
    Zaniechanie to nie będzie jednak miało zastosowania do tej części umorzonego długu, w
    zakresie którego kwota uzyskana w ramach kredytu zaciągniętego w 2008 r., została
    przeznaczona na spłatę wcześniejszych zobowiązań, tj. kredytów konsumpcyjnych.
    W przywołanym wcześniej rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3 wskazano, że ilekroć w
    rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt,
    który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia
    zaznaczono, że przez kredyt mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który został
    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie.
    Przepis § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowi, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy
    został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota

    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi
    się natomiast do kredytów konsumpcyjnych oraz do kredytów hipotecznych zaciągniętych
    na dowolny cel.
    Zauważyć bowiem należy, że zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku
    umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku
    umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie
    (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast skoro środki z kredytu hipotecznego w części zostały przeznaczone – zgodnie z
    zapisem umowy kredytowej – na spłatę zobowiązań finansowych (kredytów
    konsumpcyjnych niezabezpieczonych hipotecznie) – mimo że środki te zostały
    przeznaczone na remont domu wskazanego we wniosku – w tej części ww. kredyt nie
    dotyczy refinansowania kredytów mieszkaniowych, a tym samym wyklucza możliwość
    skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem zaniechanie poboru podatku nie będzie dotyczyło kwoty umorzonej
    wierzytelności, która będzie odpowiadała części kredytu hipotecznego, w jakiej został
    on zaciągnięty na spłatę wcześniejszych zobowiązań (kredytów konsumpcyjnych).
    Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami
    stanowi ona dla Pani przychód, winna Pani zapłacić podatek dochodowy.
    W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wskazanych przez Panią opłat okołokredytowych, tj.
    finansowania ubezpieczenia ryzyka i utraty pracy należy mieć na uwadze, że z literalnego
    brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia wynika, że kwotami
    umorzonych wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału,
    odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty
    usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
    W konsekwencji powyższego stwierdzam, że umorzenie przez bank kwoty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego przez Panią w 2008 r. w części, w jakiej kwota kredytu
    zaciągnięta na opłaty okołokredytowe pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu hipotecznego, stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Nie ma w tym zakresie zastosowania zaniechanie poboru podatku. Przychód z tego tytułu
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W tym zakresie uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie
    dodatkowej kwoty wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść
    można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków

    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w ramach ugody bank dodatkowo zaproponował
    zwrot na rzecz kredytobiorców kwoty dodatkowej. Wskazała Pani również, że suma
    wpłat dokonanych na rzecz banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego
    pomniejszona o kwotę otrzymaną z banku na podstawie ugody nie jest mniejsza niż
    kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy o kredyt mieszkaniowy.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzyma Pani środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego
    przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank kwoty dodatkowej nie będzie stanowił dla Pani
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art.
    20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zatem nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank
    kwoty.
    W tym zakresie uznałem Pani stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.