Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.205.2025.3.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Rozwiązanie spółki cywilnej i najem prywatny.
Słowa kluczowe: najem
najem-najem prywatny
spółki-likwidacja spółki cywilnej
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 3 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych/zryczałtowanego
    podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A (dalej „Wnioskodawca”) posiada obywatelstwo polskie i podlega nieograniczonemu
    obowiązku podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca jest w związku małżeńskim z ustawową wspólnością majątkową z B.
    Wnioskodawca wraz z małżonką zawiązał w 2003 r. spółkę cywilną. Spółka ta jest czynnym
    podatnikiem VAT, a jej główny przedmiot działalności opisuje kod: 10.71.Z Produkcja
    pieczywa; produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek.
    Dnia 29 grudnia 2003 r. Wnioskodawca i jego małżonka zakupili do majątku wspólnego
    działkę nr (...), znajdującą się w (...). Na nieruchomości tej znajduje się budynek piekarni
    oraz dobudowany do niego budynek garażu. Zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego działka ta przeznaczona jest pod zabudowę
    mieszkaniową i usługi dla ludności. Małżonkowie nigdy nie zawierali żadnych umów
    majątkowych.
    Dla nieruchomości Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę
    Wieczystą numer (...). Na podstawie zapisów w dziale II, właścicielami nieruchomości, we
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, są:
    • A,
    • B.
    Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana przez spółkę do prowadzenia
    działalności gospodarczej i jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki.
    Małżonkowie w dn. 01.04.2025 r. zamierzają rozwiązać spółkę cywilną oraz zaprzestać
    wykonywania działalności gospodarczej. Po rozwiązaniu spółki cywilnej małżonkowie
    planują wynająć przedmiotową nieruchomość spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w
    ramach tzw. najmu prywatnego.

## Pytanie

Czy małżonkowie mają prawo do ryczałtu z tytułu wynajmu prywatnego nieruchomości
    opodatkowanej według stawki 8,5% do wysokości przychodu 100 000 zł (lub 200 000 zł
    łącznie)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem – małżonkowie mają prawo do ryczałtu z tytułu wynajmu prywatnego
    nieruchomości opodatkowanej według stawki 8,5% do wysokości 100 000 zł (lub 200 000
    zł łącznie).
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT źródłami przychodu są najem, podnajem,
    dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również
    dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego

    lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca oraz jego małżonka nie będą świadczyć profesjonalnych usług najmu
    lokalu użytkowego, lecz będą wynajmować lokal, wchodzący w skład ich majątku
    wspólnego.
    Najem będzie wynikał z racjonalnego i zdroworozsądkowego gospodarowania majątkiem
    przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę. Zatem należy uznać, iż czynność ta mieści się w
    zakresie zwykłego zarządu majątkiem własnym oraz nie nosi znamion działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego w uchwale siedmiu sędziów z
    dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt: II FPS 1/21 przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy,
    poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do
    źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia
    osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z
    wykonywaniem działalności gospodarczej.
    Sąd ten wskazał, że z najmem prywatnym będziemy mieć do czynienia wtedy, gdy:
    · lokale nie będą stanowić aktywów działalności gospodarczej (nie będą ujawnione w
      ewidencji środków trwałych),
    · podatnik nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia
      przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników
      materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności,
    · nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną
      częścią majątku,
    · nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod
      kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątku do tych
      potrzeb), ale jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych
      źródeł przychodu) w zakup nieruchomości (w tym także lokali), które następnie
      wynajmuje.
    Natomiast, jak podaje art. 9a ust. 6 ustawy o PIT, dochody osiągane przez podatników ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym
    podatku dochodowym.
    W przedstawionej sytuacji Wnioskodawca spełnia wszystkie kryteria przedstawione w
    uchwale siedmiu sędziów z dnia 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21, co oznacza, że
    zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o PIT Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania
    przychodów z najmu prywatnego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Powyższe stanowisko potwierdza również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z 29 grudnia 2016 r., nr 1462-IPPB1.4511.1100.2016.1 KS:
    „Mając na uwadze zaprezentowane przepisy prawa podatkowego oraz opisane zdarzenie
    przyszłe stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca nie będzie zawierał umów
    najmu budynków w warunkach prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w
    rozumieniu w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (a więc
    przyjmując za Wnioskodawcą, że zamierza on z dniem 31 grudnia 2016 r. zakończyć
    działalność gospodarczą, a po likwidacji działalności i wykreśleniu z ewidencji środków
    trwałych – przychód z wynajmu tegoż majątku niezwiązanego już z działalnością
    gospodarczą, będzie uzyskiwany jako najem prywatny), to przychody uzyskiwane z tego
    tytułu należy zakwalifikować do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako tzw. najem prywatny. W takim
    przypadku Wnioskodawca może korzystać z opodatkowania uzyskiwanych przychodów z

    tytułu najmu nieruchomości w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w
    wysokości 8,5%”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego
    katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą bądź
    najem stanowi przedmiot tej działalności, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są
      opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776
    ze zm.) wynika, że:
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające
      przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej
      dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    W świetle art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    W myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Zatem przychody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są opodatkowane w formie
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o
    zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany
      został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku

      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku
      podatkowego.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 8a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków,
      wyrażony w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych,
      chyba że w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      został otrzymany pierwszy w roku podatkowym przychód, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód otrzymany został w grudniu roku
      podatkowego, małżonkowie zawiadomią na piśmie właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez jednego z
      małżonków.
    W myśl art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      W przypadku małżonków, którzy złożyli oświadczenie określone w ust. 6, kwota
      przychodów, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 200 000 zł.
    Zasadą jest, że każdy małżonek opłaca ryczałt od przychodów z najmu prywatnego w
    wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki
    ponad 100 000 zł.
    Jednocześnie, przychody z tytułu najmu zaliczone do przychodów, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może opodatkowywać
    w całości – na podstawie sporządzonego na piśmie oświadczenia o opodatkowaniu całości
    przychodów przez jednego z małżonków – jeden z małżonków. W takim przypadku ryczałt
    wynosi 8,5% przychodów do kwoty 200 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
    kwotę 200 0000 zł.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan w związku małżeńskim z
    ustawową wspólnością majątkową. Wraz z małżonką zawiązał Pan w 2003 r. spółkę
    cywilną (dalej: Spółka). W grudniu 2003 r. zakupili Państwo do majątku wspólnego działkę.
    Na nieruchomości tej znajduje się budynek piekarni oraz dobudowany do niego budynek
    garażu. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka ta
    przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową i usługi dla ludności. Nigdy nie zawierali
    Państwo żadnych umów majątkowych. Nieruchomość ta była wykorzystywana przez
    Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej i jest wprowadzona do ewidencji
    środków trwałych Spółki. W kwietniu 2025 r. zamierzają Państwo rozwiązać Spółkę oraz
    zaprzestać wykonywania działalności gospodarczej. Po rozwiązaniu Spółki planują
    Państwo wynająć opisaną nieruchomość spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w
    ramach tzw. najmu prywatnego.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że Pana
    przychody (w wysokości 50%) z najmu nieruchomości, w związku z rozwiązaniem Spółki,
    uzyskiwane będą przez Pana w ramach tzw. najmu prywatnego, określonego w art. 10 ust.
    1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychody te
    będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według
    stawki 8,5% w ramach przysługującego Panu limitu 100 000 zł bądź też – w sytuacji, gdy
    Państwo w złożonym oświadczeniu wskażą Pana jako małżonka opodatkowującego całość
    przychodów z najmu majątku wspólnego – 200 000 zł. Powyżej limitu 100 000 zł (200 000
    zł) ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5%.
    Podsumowanie: ma Pan prawo do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z tytułu
    wynajmu prywatnego nieruchomości opodatkowanej według stawki 8,5% do wysokości
    przychodu 100 000 zł lub 200 000 zł, jeśli złożą Państwo oświadczenie o opodatkowaniu
    całości przychodów z najmu przez Pana.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja została wydana wyłącznie w Pana indywidualnej sprawie i dotyczy skutków
    podatkowych (opisanego zdarzenia przyszłego) powstałych wyłącznie po Pana stronie. Ta
    interpretacja nie odnosi się więc do Pana żony.
    Wskazuję też, że w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.