Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.56.2025.2.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Zwolnienie od podatku świadczonych usług (zajęcia muzyczne)
na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
usługi-usługi kulturalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane
do rejestru instytucji kultury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie
    pismem z 3 marca 2025 r. (data wpływu 3 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Fundacja (...) jest podmiotem, który działa w oparciu o Ustawę o fundacjach oraz Ustawę o
    działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Fundacja nie jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Jest instytucją o charakterze kulturalnym na podstawie art. 1
    Ustawy o fundacjach oraz art. 4 Ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.
    Głównym celem Fundacji (...) jest działalność edukacyjna. Fundacja prowadzi Społeczną
    Szkołę Muzyczną I stopnia im. (...) oraz Społeczną Szkołę Muzyczną II st. im. (...). Fundacja
    nie poprzestaje jednak na realizacji tego celu. Organizuje i współorganizuje różnego
    rodzaju wydarzenia kulturalne, cykle koncertów, warsztaty artystyczne. Jest fundatorem
    stypendiów dla uzdolnionych dzieci. Współpracuje z innymi podmiotami w ramach
    projektów służących dzieciom i rozwijających ich zdolności. Wszystkie działania skupione
    są wokół muzyki i mają na celu szeroko pojętą muzyczną edukację.
    Fundacja m.in. prowadzi zajęcia muzyczne dla dzieci od 3 do 6 lat. Zajęcia prowadzone są
    metodą zabawy. Dzieci bardzo dużo śpiewają, grają na instrumentach perkusyjnych,
    tańczą, wykonują różnego rodzaju ćwiczenia melodyczno-rytmiczne w prostych,
    atrakcyjnych dla najmłodszych formach. Zajęcia odbywają się raz w tygodniu po ok. 40
    minut w różnych grupach wiekowych.
    Poza tym Fundacja prowadzi zajęcia nauki gry na instrumentach oraz zajęcia wokalne dla
    dzieci, młodzieży i dorosłych.
    Celem zajęć jest umuzykalnianie, a także realizacja funkcji społecznych w zakresie
    wychowania, edukacji, upowszechniania i ochrony kultury oraz rozwijania i zaspokajania
    potrzeb kulturalnych społeczeństwa.
    Świadczone usługi można zakwalifikować do usług kulturalnych ze względu na element
    upowszechniania i ochrony kultury. Podczas zajęć muzycznych uczniowie przygotowują
    utwory z szerokiego repertuaru muzycznego obejmującego muzykę klasyczną,
    rozrywkową i filmową, w tym także polskich autorów.
    Fundacja pobiera opłaty za zajęcia, ale w całości przeznaczane są one na cele statutowe
    czyli kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Działalność kulturalna w odniesieniu do usługi polegającej na prowadzeniu zajęć
    muzycznych przejawia się przede wszystkim w edukacji i rozwoju artystycznym
    uczestników. Poprzez naukę teorii i praktyki muzycznej, rozwijanie umiejętności
    instrumentalnych i wokalnych oraz kształcenie wrażliwości artystycznej, uczestnicy zyskują
    możliwość głębszego odbioru i interpretacji dzieł muzycznych. Zajęcia te sprzyjają także
    kreatywności i ekspresji twórczej, umożliwiając komponowanie, improwizację oraz
    interpretowanie utworów. Prowadzenie zajęć muzycznych ma także istotny wpływ na
    ochronę i promocję dziedzictwa kulturowego. Upowszechnianie tradycji muzycznych,
    nauka muzyki ludowej, klasycznej oraz współczesnej przyczyniają się do zachowania i
    propagowania wartości artystycznych. Wspieranie twórczości lokalnej i narodowej oraz
    interpretacja dzieł wielkich kompozytorów pomagają rozwijać świadomość kulturową
    uczestników, budując jednocześnie ich tożsamość artystyczną. Istotnym aspektem
    działalności kulturalnej w ramach zajęć muzycznych jest również integracja społeczna i
    popularyzacja kultury. Organizowanie koncertów, występów i prezentacji sprawia, że
    muzyka staje się bardziej dostępna dla szerszej grupy odbiorców. Wspólne muzykowanie
    buduje społeczność artystyczną, sprzyja nawiązywaniu relacji oraz wymianie doświadczeń.
    Ponadto, zajęcia muzyczne mogą mieć wymiar edukacyjny i charytatywny, poprzez
    działania na rzecz szkół, domów kultury czy placówek opiekuńczych. Zajęcia muzyczne
    przyczyniają się również do popularyzacji nowych nurtów i stylów muzycznych.
    Wykorzystanie nowoczesnych technologii, takich jak oprogramowanie muzyczne czy
    aplikacje edukacyjne, umożliwia innowacyjne podejście do nauki. Eksperymentowanie z
    różnymi gatunkami muzycznymi sprawia, że uczestnicy mają szansę na poznanie

    różnorodnych form artystycznych, co dodatkowo rozwija ich świadomość kulturową.
    Prowadzenie zajęć muzycznych jest więc działalnością kulturalną, ponieważ przyczynia się
    do ochrony, rozwoju i upowszechniania kultury muzycznej, rozwija kompetencje
    artystyczne i kreatywność uczestników, promuje tradycję i dziedzictwo kulturowe,
    integruje społeczność poprzez wspólne praktykowanie muzyki oraz poszerza dostęp do
    kultury i edukacji artystycznej. Dzięki temu zajęcia muzyczne odgrywają istotną rolę w
    społeczeństwie, wspierając rozwój kulturalny i artystyczny na wielu płaszczyznach.
    Usługi polegające na prowadzeniu zajęć muzycznych nie należą do żadnej z kategorii
    czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.

## Pytanie

Czy opłaty pobierane przez Fundację za prowadzone zajęcia muzyczne podlegają
    zwolnieniu z podatku VAT opisanemu w art. 43 ust. 1 pkt 33 Ustawy o podatku od
    towarów i usług (dalej jako „ustawa”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Fundacja może skorzystać ze zwolnienia z VAT w ramach
    prowadzonych zajęć muzycznych. Fundacja spełnia warunki art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a
    ustawy, ponieważ po pierwsze jest instytucją o charakterze kulturalnym, na podstawie
    Ustawy o fundacjach oraz Ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, a po
    drugie świadczona usługa jest usługą kulturalną, gdyż polega na upowszechnianiu i
    ochronie kultury.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Podkreślić należy, że dokonana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako
    odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w
    przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach
    wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone
    przez:
    a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
      przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
      kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
      instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności
      kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
    b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za
      przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego
      wykonania utworów.

    Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24,
    26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia
    usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
    1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
      pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
    2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
    W świetle art. 43 ust. 17a ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28,
    29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle
    związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
    podstawowe.
    Jak wynika z art. 43 ust. 18 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit.
    a, stosuje się, pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych
    przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku
    ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie
    świadczonych usług.
    W myśl art. 43 ust. 19 ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma
    zastosowania do:
    1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
    2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
        wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
    3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
      biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
    4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
    5) działalności agencji informacyjnych;
    6) usług wydawniczych;
    7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
    8) usług ochrony praw.
    Odnosząc się do zwolnienia od podatku VAT wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy
    należy wskazać, że przepis ten stanowi odzwierciedlenie regulacji zawartych w art. 132
    ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L, Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 z
    późn. zm.), który stanowi, że: Państwa członkowskie zwalniają od podatku od towarów i
    usług świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi
    związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane
    przez dane państwo członkowskie.
    Należy podkreślić, że ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone
    przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty,
    wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty
    uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub
    podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora
    będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o
    organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści

    wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Jeśli chodzi o grupę innych podmiotów uznanych na podstawie odrębnych przepisów za
    instytucje o charakterze kulturalnym, należy podkreślić, że art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a
    ustawy nie odsyła do ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Czyni
    to jedynie w odniesieniu do grupy podmiotów wpisanych do rejestru instytucji kultury,
    prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w
    rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Zatem
    odrębne przepisy, które uznają dany podmiot za instytucje o charakterze kulturalnym, nie
    muszą być tożsame ze wspomnianą wyżej ustawą o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej.
    Określając katalog podmiotów, które mogą na podstawie odrębnych przepisów zostać
    uznane za instytucje o charakterze kulturalnym, w rozumieniu cytowanego art. 43 ust. 1
    pkt 33 lit. a ustawy, należy przywołać regulacje ustawy z 25 października 1991 r. o
    organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 87),
    definiujące pojęcie działalności kulturalnej jak i krąg podmiotów, które mogą tę
    działalność prowadzić.
    Na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
    upowszechnianiu i ochronie kultury.
    W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej formami
    organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki,
    filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska
    artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach
    kultury.
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać
    finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań
    związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne
    podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.
    Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których
    podstawowym celem statutowym nie jest prowadzenie działalności kulturalnej, mogą
    prowadzić taką działalność w szczególności w formie klubów, świetlic, domów kultury i
    bibliotek.
    Wskazać należy, że ww. ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    dopuszcza świadczenie usług kulturalnych przez inne podmioty.
    W związku z powyższym uzasadnione jest przy określeniu katalogu ww. podmiotów
    również odwołanie się do treści ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
    publicznego i o wolontariacie (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 571).
    W świetle bowiem art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 pkt 16 tej ustawy
    reguluje ona m.in. zasady prowadzenia działalności pożytku publicznego, gdzie
    działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona
    przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie, co w
    szczególności obejmuje zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i
    dziedzictwa narodowego.

    Zgodnie z art. 3 ust. 2 tej ustawy organizacjami pozarządowymi są:
    1) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27
      sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami
      badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub
      samorządowymi osobami prawnymi,
    2) niedziałające w celu osiągnięcia zysku - osoby prawne lub jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność
      prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Mając na uwadze charakter działalności pożytku publicznego (obejmujący m.in. zadania w
    zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego) oraz
    dookreślenie zakresu podmiotowego dla tego typu działalności należy uznać, że
    działalność określona w ww. ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
    prowadzona przez takie podmioty wpisuje się w przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a
    ustawy, uprawniające do zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Analiza art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy prowadzi do wniosku, że regulacja ta zgodna jest z
    art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy, gdyż podobnie jak w przepisie Dyrektywy, skorzystanie ze
    zwolnienia na odstawie polskiej ustawy wymaga spełnienia warunku o charakterze
    przedmiotowym i podmiotowym. Zwalnia się bowiem od podatku usługi kulturalne oraz
    dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną (przesłanka przedmiotowa) świadczone
    przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
    przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
    kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje
    kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    (przesłanka podmiotowa).
    Ponadto, podmioty te nie powinny osiągać w sposób systematyczny zysków z tej
    działalności, a w przypadku ich osiągnięcia powinny je przeznaczać w całości na
    kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Zauważyć należy, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie
    przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług
    kulturalnych, jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Wnioskodawca podkreśla, że jest podmiotem, który działa w oparciu o ustawę o
    fundacjach oraz ustawę o działalności pożytku publicznego i wolontariacie i jest instytucją
    o charakterze kulturalnym na podstawie art. 1 ustawy o fundacjach oraz art. 4 ustawy o
    działalności pożytku publicznego i wolontariacie. W ramach działalności odpłatnej pożytku
    publicznego Wnioskodawca prowadzi zajęcia muzyczne wymienione w opisie stanu
    faktycznego.
    Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tekst jedn.: Dz. U. z
    2023 r. poz. 166): Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z
    podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo
    użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki,
    oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska
    oraz opieka nad zabytkami.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o fundacjach: Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne
    niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające
    siedziby w Polsce lub za granicą.
    Jak wynika z powołanych przepisów, pod pojęciem innych podmiotów uznanych na
    podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym w rozumieniu
    art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy uznaje się również fundacje oraz podmioty wymienione w
    art. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o

    wolontariacie prowadzące działalność pożytku publicznego, tj. działalność w sferze zadań
    publicznych mieszczących się w pojęciu usług kulturalnych pod warunkiem, że podmioty
    te nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich
    osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych
    usług.
    Zatem, w opinii Wnioskodawcy Fundacja jest podmiotem uznanym na podstawie
    odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, a więc w analizowanym
    przypadku spełniona jest przesłanka podmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a
    ustawy w związku z art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy.
    W kwestii spełnienia przesłanki przedmiotowej zwolnienia z podatku VAT Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, że świadczone przez niego usługi, tj. zajęcia muzyczne opisane w
    stanie faktycznym, spełniają przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. a ustawy posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć. Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi
    kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi
    odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura, to „całokształt
    materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm
    współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy
    człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną,
    której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z
    dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń,
    obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność,
    równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmüller "Słownik
    Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska" Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).
    Encyklopedia Popularna w haśle "kultura" podaje, że jest to "całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów,
    przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko
    wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego,
    sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej
    zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN,
    Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności. Zgodnie z regułami wykładni prawa, w sytuacji
    gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgniecie
    do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej.
    Wykładnia systemowa pozwala na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w
    jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia
    systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio
    odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o
    organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu
    o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów
    "kultura" oraz "usługi kulturalne" na potrzeby niniejszej interpretacji.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i
    ochronie kultury. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i
    osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych
    z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym,
    muzycznym).

    Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i
    ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości
    o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i
    sztuki.
    Celem prowadzonych zajęć jest umuzykalnianie dzieci, młodzieży i dorosłych, a także
    realizacja funkcji społecznych w zakresie wychowania, edukacji, upowszechniania i
    ochrony kultury oraz rozwijania i zaspokajania potrzeb kulturalnych społeczeństwa.
    Podczas zajęć muzycznych uczniowie przygotowują utwory z szerokiego repertuaru
    muzycznego obejmującego muzykę klasyczną, rozrywkową i filmową, w tym także polskich
    autorów. Uczą się wykonywania tych utworów i publicznej ich prezentacji podczas
    koncertów. Zgodnie z tym opisem, świadczone usługi można zakwalifikować do usług
    kulturalnych ze względu na element upowszechniania i ochrony kultury. Ponadto
    Wnioskodawca mimo, że pobiera opłaty za zajęcia, to nie osiąga zysków z tej działalności.
    W przypadku osiągnięcia systematycznych zysków z działalności, o której mowa w opisie
    sprawy, są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych
    usług. Jednocześnie usługi w postaci zajęć muzycznych opisanych we wniosku, nie należą
    do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.