Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.494.2016.2.RG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-28
Teza: prawo do częściowego odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. … sposób ustalenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia z zastosowaniem przepisów art. 86 ust. 2e-f ustawy.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2016 r. (data wpływu 27 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 października 2016 r. (data wpływu 02 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do częściowego odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. … - **jest nieprawidłowe,**

*   sposobu ustalenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia z zastosowaniem przepisów art. 86 ust. 2e-f ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do częściowego odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. …

*   sposobu ustalenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia z zastosowaniem przepisów art. 86 ust. 2e-f ustawy.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 października 2016 r. (data wpływu 02 listopada 2016 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Zarząd Dróg Powiatowych w … jest realizatorem przedmiotu umowy o dofinansowanie projektu pn. … (droga powiatowa nr …) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa … na lata 2014-2020. Beneficjentem umowy jest Powiat …. Realizacja projektu będzie polegała na przebudowie drogi powiatowej nr … na odcinku o długości 689,83 m wraz z budową kanalizacji deszczowej, przebudową sieci gazowej wraz z przyłączami oraz usunięciem kolizji telekomunikacyjnych.

Studium wykonalności i promocja projektu realizowane są przez Powiat … i faktury za te usługi wystawione zostaną na Powiat, natomiast Zarząd Dróg Powiatowych przeprowadził postępowanie przetargowe na roboty drogowe i nadzór techniczny w celu wyłonienia wykonawców, z którymi zostały zawarte umowy. Wykonawcy za wykonane usługi obciążą fakturami Zarząd Dróg Powiatowych. Płatności realizowane będą z otrzymanych od jednostki nadrzędnej tj. Starostwa Powiatowego środków finansowych.

Zarząd Dróg Powiatowych jest jednostką organizacyjną Powiatu, utworzoną zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 814), na podstawie podjętej Uchwały Rady Powiatu, w celu wykonywania obowiązków zarządcy dróg powiatowych w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg zgodnie z ustawą o drogach publicznych. Zarząd Dróg Powiatowych jest samorządową jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej. Prowadzi gospodarkę finansową na podstawie planu finansowego wydatków i dochodów. Środki finansowe na wydatki otrzymuje z budżetu powiatu, a osiągnięte dochody odprowadza na rachunek budżetu powiatu.

Inwestycja realizowana jest przez Zarząd Dróg Powiatowych w ramach wykonywania zadań statutowych. Rozpoczęcie budowy nastąpiło w dniu 30 czerwca 2016 roku, a termin zakończenia planowany jest na 30 września 2016 r.

Po zrealizowaniu przedsięwzięcia nakłady poniesione przez Powiat … na studium wykonalności i promocję Projektu zostaną przekazane nieodpłatnie Zarządowi Dróg Powiatowych. Powstały majątek po realizacji całego projektu zaewidencjonowany będzie w księgach rachunkowych Zarządu Dróg Powiatowych. Po zakończeniu realizacji zadania Zarząd Dróg Powiatowych odpowiedzialny będzie za obsługę techniczną, konserwację i bieżącą eksploatację drogi powiatowej nr …, co wynika z ustawy z dnia 21 marca 1985 r o drogach publicznych (Dz. U. 2016. poz. 1440). Powiat wykonuje uprawnienia właścicielskie do całego mienia będącego w użytkowaniu jednostek organizacyjnych powiatu.

Projekt ma charakter inwestycji użyteczności publicznej, której głównym celem nie jest przynoszenie zysków, a poprawne wykonywanie powierzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego zadań, które służą zaspokajaniu potrzeb mieszkańców. Z uwagi na charakter projektu nie przewiduje się pobierania jakichkolwiek opłat za korzystanie z wybudowanej infrastruktury. Tym samym projekt nie będzie generował przychodów ale w kosztach projektu będzie partycypowała Spółka, która realizuje inwestycję niedrogową - obiekt handlowy (galerię). Inwestycja Spółki łączy się z przebudową części drogi, budową dodatkowych pasów ruchu, budową odwodnienia ulicy, przebudowa oświetlenia i likwidacją kolizji branży telekomunikacyjnej, gazowej i wodociągowej. Przebudowa tego odcinka nastąpi w ramach Projektu, na który Powiat … otrzymał środki z UE, a jednostką realizującą projekt jest Zarząd Dróg Powiatowych.

Powiat zawarł Umowę i Aneks do umowy ze Spółką dotyczący współpracy w zakresie rozbudowy tej drogi. Na podstawie zawartego Aneksu Spółka będzie partycypować w rzeczywiście poniesionych kosztach projektu wypełniając zobowiązanie wynikające z art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. 2016, poz. 1440). Wielkość udziału Spółki określona została w wysokości 60% wkładu własnego Powiatu. Zgodnie z zawartym aneksem Spółka dokona zapłaty na podstawie wystawionych faktur w trzech ratach:

*   20% wartości po rozpoczęciu budowy,

*   40% wartości po osiągnięciu 50% zaawansowania prac na budowie,

*   pozostałą część wartości po zakończeniu i bezusterkowym odbiorze inwestycji od wykonawcy.

Faktury wystawione są i będą przez Zarząd Dróg Powiatowych w …. Powiat … jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Centralizacja rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług w Powiecie … nastąpi z dniem 01 stycznia 2017 roku.

Zarząd Dróg Powiatowych jest odrębnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Do dnia 13 września 2016 roku korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Pierwszą fakturę Zarząd Dróg Powiatowych wystawił w dniu 18 lipca 2016 r. - jako podatnik zwolniony na mocy art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług - wartość sprzedaży od początku roku nie przekroczyła kwoty 150.000,00 zł.

Druga faktura wystawiona została przez Zarząd Dróg Powiatowych w dniu 14 września 2016r. - wartość sprzedaży przekroczyła w tym momencie 160.000,00 zł. Od dnia 14 września 2016r. Zarząd Dróg Powiatowych utracił prawo do zwolnienia i stał się czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Trzecia ostatnia faktura wystawiona zostanie przez Zarząd Dróg Powiatowych po zakończeniu inwestycji i bezusterkowym jej odbiorze.

Jednocześnie Wnioskodawca nadmienia, że w poprzednim roku podatkowym tj. w roku 2015 Zarząd Dróg Powiatowych nie osiągnął obrotu z działalności gospodarczej.

Zakresem pytań objęte są wydatki ponoszone wyłącznie przed dokonaniem centralizacji rozliczeń Powiatu z jednostkami organizacyjnymi powiatu. Centralizacja rozliczeń VAT nastąpi z dniem 1 stycznia 2017 roku.

W związku z realizacją projektu trzecia ostatnia faktura wystawiona zostanie przez Zarząd Dróg Powiatowych w terminie 14 dni od daty zakończenia budowy i ostatecznego bezusterkowego odbioru oraz oddania do użytkowania w pełnym zakresie, tj. w miesiącu listopadzie 2016 r.

Droga objęta wnioskiem jest własnością Powiatu – art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. 2016 r. poz. 1440). Zarząd Dróg Powiatowych jest jednostką organizacyjną Powiatu powołaną do wykonywania obowiązków zarządcy dróg w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony zgodnie z ustawą o drogach publicznych.

Partycypacja Spółki w kosztach Rozbudowy ulicy … w … (droga powiatowa nr …) stanowi zapłatę za świadczenie usług przez ZDP, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016r. poz. 710 z późn. zm.), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizacja projektu przez Zarząd Dróg Powiatowych obejmuje część czynności dotyczących inwestycji niedrogowej, których wykonanie ciąży na Spółce na podstawie ustawowego obowiązku wynikającego z art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. 1026, poz. 1440) i na wykonanie których Spółka przekaże środki finansowe na warunkach określonych w zawartej umowie cywilnoprawnej.

Rozbudowa odcinka drogi, w którego kosztach partycypuje Spółka jest i będzie drogą publiczną, ogólnodostępną i nieodpłatną dla wszystkich użytkowników.

Wydatki na Rozbudowę ulicy … w … zostały uwzględnione w planie finansowym Zarządu Dróg Powiatowych, który stanowi fragment planu finansowego budżetu Powiatu. Przedmiotowy projekt nie byłby realizowany, gdyby Spółka nie partycypowała w kosztach jego realizacji.

Ponoszone przez ZDP wydatki w związku z realizacją projektu pn. … nie stanowią wydatków w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.). Są to wydatki ponoszone na czynności wykonywane na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ze Spółką i wydatki ponoszone na czynności wykonywane w ramach realizacji zadań statutowych przez Zarząd Dróg Powiatowych w …. Brak możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków w całości do czynności wykonanych na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej.

Efekty powstałe w wyniku realizacji projektu pn. … (droga powiatowa nr …) wykorzystywane będą przez Zarząd Dróg Powiatowych do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Zarząd Dróg Powiatowych ma możliwość odliczenia całości lub części podatku VAT w ramach realizacji projektu pn. … (droga powiatowa nr …)?
2.  Jeśli odzyskanie VAT-u możliwe jest tylko w części, to czy do ustalenia kwoty podatku naliczonego Wnioskodawca powinien zastosować przepisy art. 86 ust. 2e-f ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1.

Zdaniem Wnioskodawcy Zarząd Dróg Powiatowych ma możliwość odzyskania tylko części podatku VAT w ramach realizowanego projektu pn. … (droga powiatowa nr …). Wynika to z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2016, poz.710), zgodnie z którym „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.

Według Wnioskodawcy spełnia on określone w cytowanym przepisie warunki i przysługuje Wnioskodawcy prawo do odzyskania części podatku VAT.

Ad. 2

Kwota podatku naliczonego VAT obliczona powinna być na podstawie art. 86 2e-f ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na to że w poprzednim roku nie osiągnięto obrotu z działalności gospodarczej, dane za rok poprzedni są niereprezentatywne, proporcja powinna zostać ustalona z naczelnikiem US w formie protokołu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:

*   **jest nieprawidłowe** - w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. …,

*   **jest prawidłowe** - w zakresie sposobu ustalenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia z zastosowaniem przepisów art. 86 ust. 2e-f ustawy.

Na wstępie należy wskazać, że 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-276/14 Gmina przeciwko Ministrowi Finansów, zgodnie z którym „artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”. Zdaniem TSUE, jednostki te nie ponoszą ryzyka gospodarczego związanego z działalnością gospodarczą powierzoną im w imieniu i na rachunek gminy oraz nie odpowiadają za szkody spowodowane tą działalnością (odpowiedzialność tą ponosi wyłącznie gmina), ponieważ nie dysponują własnym majątkiem, nie osiągają własnych dochodów i nie ponoszą kosztów dotyczących takiej działalności. Uzyskane dochody są bowiem wpłacane do budżetu Gminy, a wydatki są pokrywane bezpośrednio z tego budżetu.

W konsekwencji tego wyroku należy uznać, że jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, a więc wszelkie czynności przez nie dokonywane na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach jednostki samorządu terytorialnego (pomiędzy jej jednostkami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny.

Mając na uwadze orzeczenie TSUE oraz wystosowane przez Ministerstwo Finansów komunikaty z dnia 29 września 2015 r. oraz 16 grudnia 2015 r. w sprawie objętej ww. wyrokiem TSUE, w których wskazano, że zakłada się obowiązkowe „scentralizowanie” w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT i aby zapewnić samorządom czas na przygotowanie się do nowego modelu rozliczeń, do momentu obowiązkowego „scentralizowania” nie będą kwestionowane rozliczenia dokonywane z zastosowaniem obecnego modelu rozliczeń, Organ udziela odpowiedzi na złożony wniosek.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy również wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Terminy, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego ustawodawca określił w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy).

W myśl art. 86 ust. 10c ustawy o VAT przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d, 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy).

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nich odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 814, z późn. zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zadań publicznych o charakterze ponadgminnym, wykonywanych przez powiat, należą m.in. zadania w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych (art. 4 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy).

W celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami (art. 6 ust. 1 ww. ustawy).

Ponadto w tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 460, z późn. zm.), zgodnie z którym drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

W myśl art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych – drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

1.  drogi krajowe;
2.  drogi wojewódzkie;
3.  drogi powiatowe;
4.  drogi gminne.

Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te drogi.

Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ustawy o drogach publicznych – drogi gminne stanowią uzupełnienie istniejących w danej gminie sieci dróg powiatowych, wojewódzkich lub krajowych. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu, a ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy.

W myśl art. 16 ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia.

Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg publicznych, o których mowa w ust. 1, określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej.

Na podstawie art. 19 ust. 1 cyt. ustawy o drogach publicznych – organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

Jak wynika z art. 19 ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych – zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:

1.  krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2.  wojewódzkich – zarząd województwa;
3.  powiatowych – zarząd powiatu;
4.  gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 20 ww. ustawy o drogach publicznych, do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora (pkt 3), utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (pkt 4), wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (pkt 11).

Należy zwrócić uwagę także na przepis art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym, budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1, określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej.

Z okoliczności sprawy wynika, że Zarząd Dróg Powiatowych jest realizatorem projektu pn. … (droga powiatowa nr …) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa … na lata 2014-2020. Beneficjentem umowy jest Powiat …. Realizacja projektu będzie polegała na przebudowie drogi powiatowej nr … na odcinku o długości 689,83 m wraz z budową kanalizacji deszczowej, przebudową sieci gazowej wraz z przyłączami oraz usunięciem kolizji telekomunikacyjnych. Inwestycja realizowana jest przez Zarząd Dróg Powiatowych w ramach wykonywania zadań statutowych. Rozpoczęcie budowy nastąpiło w dniu 30 czerwca 2016 roku, a termin zakończenia planowany jest na 30 września 2016 r. Po zrealizowaniu przedsięwzięcia nakłady poniesione przez Powiat … na studium wykonalności i promocję Projektu zostaną przekazane nieodpłatnie Zarządowi Dróg Powiatowych. Projekt ma charakter inwestycji użyteczności publicznej, której głównym celem nie jest przynoszenie zysków, a poprawne wykonywanie powierzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego zadań, które służą zaspokajaniu potrzeb mieszkańców. Projekt nie będzie generował przychodów ale w kosztach projektu będzie partycypowała Spółka, która realizuje inwestycję niedrogową - obiekt handlowy (galerię). Inwestycja Spółki łączy się z przebudową części drogi, budową dodatkowych pasów ruchu, budową odwodnienia ulicy, przebudowa oświetlenia i likwidacją kolizji branży telekomunikacyjnej, gazowej i wodociągowej. Powiat zawarł Umowę i Aneks do umowy ze Spółką dotyczący współpracy w zakresie rozbudowy tej drogi. Na podstawie zawartego Aneksu Spółka będzie partycypować w rzeczywiście poniesionych kosztach projektu wypełniając zobowiązanie wynikające z art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.

Partycypacja Spółki w kosztach Rozbudowy ulicy … w … (droga powiatowa nr …) stanowi zapłatę za świadczenie usług przez ZDP, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizacja projektu przez Zarząd Dróg Powiatowych obejmuje część czynności dotyczących inwestycji niedrogowej, których wykonanie ciąży na Spółce na podstawie ustawowego obowiązku wynikającego z art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych i na wykonanie których Spółka przekaże środki finansowe na warunkach określonych w zawartej umowie cywilnoprawnej. Rozbudowa odcinka drogi, w którego kosztach partycypuje Spółka jest i będzie drogą publiczną, ogólnodostępną i nieodpłatną dla wszystkich użytkowników. Wydatki na Rozbudowę ulicy … w … zostały uwzględnione w planie finansowym Zarządu Dróg Powiatowych, który stanowi fragment planu finansowego budżetu Powiatu.

W świetle przedstawionych wyżej przepisów oraz okoliczności sprawy należy wskazać, iż działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.

Skoro Powiat korzystając z przysługujących mu uprawnień powołał jednostkę budżetową, czyli Wnioskodawcę, której zostały powierzone zadania zarządcy drogi, Wnioskodawca wykonuje zadania własne jednostki samorządu terytorialnego określone w przepisach art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie powiatowym. Tym samym do zadań Wnioskodawcy należą w szczególności zadania w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych

A zatem realizacja przez Wnioskodawcę inwestycji polegającej na przebudowie drogi powiatowej nr …, z wyłączeniem świadczenia usług związanych z inwestycją niedrogową, należy do zakresu zadań publicznych. Tym samym realizowane przez Wnioskodawcę czynności związane są z wykonywaniem zadań publicznych. Należy zatem przyjąć, że realizacja przedmiotowej inwestycji, z wyłączeniem świadczenia usług związanych z inwestycją niedrogową, nie będzie miała charakteru, ani celu polegającego na prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca realizując przedstawioną we wniosku inwestycje polegającą na przebudowie drogi powiatowej w części dotyczącej zadań publicznoprawnych nie działa w charakterze podatnika VAT, a nabywanych towarów i usług niezbędnych do zrealizowania inwestycji celu publicznego nie będzie wykorzystywał do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast, realizowana przez Wnioskodawcę inwestycja w części objętej umową ze Spółką, której wykonanie ciąży na inwestorze inwestycji niedrogowej, na podstawie umowy zawartej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, spełnia warunki do uznania jej za świadczenie, przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki, usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano bowiem we wniosku partycypacja Spółki w kosztach rozbudowy ulicy … w … (droga powiatowa nr …) stanowi zapłatę za świadczenie usług przez ZDP, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizacja projektu przez Zarząd Dróg Powiatowych obejmuje część czynności dotyczących inwestycji niedrogowej, których wykonanie ciąży na Spółce na podstawie ustawowego obowiązku wynikającego z art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych i na wykonanie których Spółka przekaże środki finansowe na warunkach określonych w zawartej umowie cywilnoprawnej.

Tym samym, Wnioskodawca z tytułu ww. czynności niewątpliwie działa w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wystawienie przez Wnioskodawcę faktur, jest konsekwencją świadczenia usługi na rzecz Spółki w zamian za otrzymane od Spółki wynagrodzenie. Przy czym należy podkreślić, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jak i rozporządzeń wykonawczych nie przewidują zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dla ww. usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki. Zatem zakupione przez Wnioskodawcę towary i usługi w ramach realizacji inwestycji w tej części są/będą wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki.

Zatem mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy, należy uznać, iż Wnioskodawca realizując przedmiotowy projekt pn. … (droga powiatowa nr …) nabywa towary i usługi wykorzystywane do celów działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (realizacja inwestycji niedrogowej) oraz co celów innych niż działalność gospodarcza, tj. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (o charakterze ponadgminnym w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych).

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, że od dnia 14 września 2016r. Zarząd Dróg Powiatowych utracił prawo do zwolnienia i stał się czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a tym samym począwszy od tego momentu rozpoczął wykonywanie czynności opodatkowanych (w zakresie świadczenia usług związanych z realizacją inwestycji niedrogowej).

Mając na uwadze wyżej powołane przepisy oraz okoliczności sprawy, należy wskazać, iż Wnioskodawca nie może dokonać odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktur zakupu towarów i usług z tytułu świadczenia usług realizacji inwestycji niedrogowej, otrzymanych w okresie kiedy nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Natomiast po zarejestrowaniu się Wnioskodawcy jako czynny podatnik podatku VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z zakupem towarów i usług celem realizacji inwestycji niedrogowej na podstawie ogólnych zasad dotyczących odliczenia zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy z zastrzeżeniem art. 86 ust. 2a ustawy.

Natomiast Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z inwestycją pn. … w części dotyczącej inwestycji realizowanej w ramach władztwa publicznego, w tym zakresie bowiem wydatki związane z realizacją zadania nie służą do działalności gospodarczej i wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. … należy uznać za nieprawidłowe, bowiem Wnioskodawca nie uwzględnił w nim faktu, iż dokonywał realizacji inwestycji również w okresie kiedy nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Odnośnie kwestii sposobu ustalenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu z tytułu realizacji ww. inwestycji należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2016 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 605), do ustawy dodane zostały m.in. przepisy art. 86 ust. 2a-2h, natomiast na podstawie art. 1 pkt 9 dodane zostały przepisy art. 90c.

Jak stanowi art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

W myśl art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h.

Ponadto, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego – art. 86 ust. 22 ustawy.

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193), zwane dalej rozporządzeniem.

Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

W przypadku więc zakupu towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika zarówno do celów działalności gospodarczej jak i do celów pozostających poza taką działalnością, których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w ich cenie tylko w takiej części, którą można proporcjonalnie przypisać do jego działalności gospodarczej i związanej z czynnościami opodatkowanymi.

Jak wynika z opisu sprawy, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca realizując przedmiotowy projekt nabywa towary i usługi celem wykorzystania ich do celów działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza. Przy czym jak wskazał Zainteresowany w opisie sprawy, cyt. „Brak możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków w całości do czynności wykonanych na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej.” Ponadto w poprzednim roku podatkowym, tj. w roku 2015 Zarząd Dróg Powiatowych nie osiągnął obrotu z działalności gospodarczej.

W sytuacji gdy podatnik dopiero rozpoczyna w danym roku podatkowym wykonywanie działalności mieszanej, tj. działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza – do obliczenia kwoty podatku naliczonego winno być zastosowane uregulowanie zawarte w art. 86 ust. 2e ustawy, tj. w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie, skoro – jak wskazał Wnioskodawca - w roku 2015 Zarząd Dróg Powiatowych nie osiągnął obrotu z działalności gospodarczej, natomiast w 2016 r. wystąpiło świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej, to dla wyliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu dotyczącej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT zastosowanie znajdzie proporcja określana szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego, czyli oceny stanowiska w zakresie rozliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego związanego z inwestycją pn. …. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być - zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Tym samym kwestie dotyczące określenia momentu wykonania usług budowlanych oraz terminu wystawienia faktury, w niniejszej interpretacji nie podlegały ocenie.

W związku ze stwierdzeniem Wnioskodawcy, iż: „W związku z realizacją projektu trzecia ostatnia faktura wystawiona zostanie przez Zarząd Dróg Powiatowych w terminie 14 dni od daty zakończenia budowy i ostatecznego bezusterkowego odbioru oraz oddania do użytkowania w pełnym zakresie, tj. w miesiącu listopadzie 2016 r.” należy wskazać na interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 1 kwietnia 2016 r. znak PT3.8101.41.2015.AEW.2016.AMT.141, która dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Należy wskazać, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan rzeczy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga w okolicznościach przedstawionych we wniosku i traci swą aktualność dla okresów, co do których Powiat dokona scentralizowania rozliczeń ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.