Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.727.2025.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Brak opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek wspólny z 23 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku uznania Wnioskodawcy i Uczestnika za
    podatników w związku ze sprzedażą udziałów w prawie własności poszczególnych działek
    ewidencyjnych składających się na Nieruchomość. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi
    na wezwanie – pismem z 3 listopada 2025 r. (data wpływu 3 listopada 2025 r.).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    A.A.

    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B.B.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Uczestnik będący stroną postępowania (zwany dalej Wnioskodawcą) oraz uczestnik
    niebędący postępowania (zwany dalej Uczestnikiem) są współwłaścicielami nieruchomości
    gruntowej, położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla
    której prowadzona jest księga wieczysta nr (...), zwana dalej Nieruchomością.
    Wnioskodawcy i Uczestnikowi postępowania przysługują udziały w prawie własności
    Nieruchomości w częściach równych.
    Nieruchomość składa się z następujących działek ewidencyjnych:
        nr 1, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „nieruchomość niezabudowana”,
        nr 2, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 3, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 4, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 5, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 6, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 7, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 7, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 8, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 9, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 10, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 11, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 12, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”,
        nr 13, dla której sposób korzystania został w księdze wieczystej Nieruchomości
        opisany jako „grunty orne”.
    Wnioskodawca i Uczestnik postępowania, zwani dalej łącznie także Współwłaścicielami,
    nabyli Nieruchomość w drodze spadkobrania po ojcu Współwłaścicieli – C.C. zmarłym (...)
    2025 roku. Wnioskodawca i Uczestnik postępowania byli jedynymi spadkobiercami

    zmarłego ojca. Nabycie przez nich spadku zostało potwierdzone notarialnym aktem
    poświadczenia dziedziczenia z (...) 2025 roku sporządzonym przez notariusz (...), rep. (...).
    Ojciec współwłaścicieli podjął w stosunku do Nieruchomości następujące czynności:
        złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie którego (...)
        2023 roku (...) wydał decyzję nr (...) o warunkach zabudowy Nieruchomości, na
        mocy której:
          ustalono dla Nieruchomości warunki zabudowy polegającej na budowie 9
          budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażem w bryle wraz z
          infrastrukturą towarzyszącą, budową stacji transformatorowej oraz budową
          drogi wewnętrznej;
          ustalono:
            rodzaj inwestycji - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
            funkcja zabudowy i zagospodarowania terenu-budowa 9 budynków
            mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej z garażem w
            bryle wraz z infrastrukturą towarzyszącą, stacją transformatorową,
            rozbudowa drogi wewnętrznej,
            warunki wymagania dotyczące kształtu ładu przestrzennego, w tym
            ustalono linię zabudowy zgodnie z załącznikiem numer jeden do decyzji,
            warunki ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu,
            warunki ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury
            współczesnej,
            obsługę w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej,
            wymagania dotyczące interesów osób trzecich,
            ochronę według przepisów odrębnych,
            linie rozgraniczające teren inwestycji,
            wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu,
            załącznik graficzny do analizy funkcji oraz cech zabudowy i
            zagospodarowania terenu;
          złożył wniosek o wydaniu decyzji orzekającą o zatwierdzeniu podziału działki 5
          zapisanej w księdze wieczystej numer (...), na podstawie którego wydano
          decyzję z (...) 2025 roku orzekającej o zatwierdzeniu podziału działki 16
          zapisanej w księdze wieczystej numer (...) w taki sposób, że powstały działki:
            nr 2,
            nr 3,
            nr 4,
            nr 5,
            nr 6,
            nr 7,
            nr 7,
            nr 8,
            nr 15,
            nr 9,

            nr 10,
            nr 11,
            nr 12,
            nr 13.
    Wszystkie wymienione wyżej czynności podjęte zostały wobec Nieruchomości przez ojca
    Wnioskodawcy i Uczestnika postępowania. (...) 2025 roku Wnioskodawca i Uczestnik
    postępowania nabyli własność Nieruchomości, w stosunku do której ich ojciec uzyskał
    decyzję o warunkach zabudowy oraz decyzję orzekającą o podziale. Zarówno
    Wnioskodawca, jak i Uczestnik postępowania nie podejmowali w stosunku do
    Nieruchomości jakichkolwiek działań mających na celu zmianę jej właściwości formalnych
    bądź fizycznych.
    Żaden ze współwłaścicieli nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Przed nabyciem prawa własności Nieruchomości żaden ze Współwłaścicieli:
        nie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
        podatku od towarów i usług,
        nie czerpał dochodów ze sprzedaży towarów, w szczególności ze sprzedaży
        jakichkolwiek nieruchomości.
    Wnioskodawca oraz Uczestnik postępowania mają zamiar zbyć Nieruchomość. Z uwagi na
    czynności podjęte przez poprzedniego właściciela Nieruchomości, tj. przez ojca
    Współwłaścicieli, Nieruchomość jest podzielona na kilkanaście działek ewidencyjnych.
    Współwłaściciele po nabyciu prawa własności Nieruchomości byliby skłonni sprzedać
    Nieruchomość w całości jednemu nabywcy. Współwłaściciele nie posiadają jednak
    żadnego doświadczenia w zakresie sprzedaży nieruchomości i poszukiwania nabywców.
    Jedyną czynnością podjętą przez współwłaścicieli w celu znalezienia nabywcy było
    zamieszczenie ogłoszenia o zamiarze sprzedaży Nieruchomości. Do Współwłaścicieli nie
    zgłosił się jednak żaden nabywca skłonny nabyć prawo własności całej Nieruchomości.
    Jednocześnie do Współwłaścicieli zaczęli się zgłaszać nabywcy zainteresowani nabyciem
    pojedynczych działek ewidencyjnych, z których składa się Nieruchomość. Z informacji
    otrzymanych przez Współwłaścicieli wynika, że zgłaszanie się do nich wyłącznie nabywców
    zainteresowanych nabywaniem pojedynczych działek ewidencyjnych wynika z działań
    podjętych przez poprzedniego właściciela Nieruchomości, to jest z dokonania jej podziału
    oraz uzyskania warunków zabudowy dla zabudowy jednorodzinnej. Z przyczyn
    faktycznych, wynikających z charakteru Nieruchomości, Współwłaściciele mogą
    zrealizować swój zamiar zbycia Nieruchomości jedynie poprzez sprzedaż poszczególnych
    działek ewidencyjnych na rzecz pojedynczych nabywców. Konieczność zbycia
    Nieruchomości w drodze wielu umów sprzedaży obejmujących pojedyncze działki
    ewidencyjne nie wynika z jakichkolwiek czynności podjętych przez współwłaścicieli.
    Okoliczność ta wynika z:
        charakteru i cech Nieruchomości, to jest dokonania jej udziału oraz uzyskania
        warunków zabudowy przez poprzedniego jej właściciela, i
        braku nabywców chętnych do nabycia Nieruchomości w całości.
    Wnioskodawca oraz Uczestnik postępowania nie podjęli żadnych działań, których efektem
    jest brak możliwości sprzedaży Nieruchomości w drodze jednej czynności. Obaj
    współwłaściciele z mocy ustawy nabyli prawo własności Nieruchomości z chwilą przyjęcia
    spadku. Stan Nieruchomości, w szczególności jej cechy formalne wynikające z decyzji o
    warunkach zabudowy oraz decyzji orzekającej o podziale, istniał już w chwili nabycia
    prawa własności Nieruchomości przez Współwłaścicieli.

    (...) 2025 roku Współwłaściciele sprzedali prawa własności części Nieruchomości - działki
    ewidencyjnej numer 15. Zawarcie tej umowy sprzedaży stanowiło realizację zamiaru obu
    Współwłaścicieli co do zbycia całości Nieruchomości. Po stronie sprzedawców do umowy
    sprzedaży stanęli obaj Współwłaściciele Nieruchomości i przynieśli na rzecz kupujących
    swoje udziały w prawie własności działki ewidencyjnej nr 15. Na moment złożenia
    niniejszego wniosku odłączenie działki nr 15 nie zostało ujawnione w księdze wieczystej
    prowadzonej dla Nieruchomości. Przed zawarciem umowy sprzedaży Współwłaściciele nie
    podjęli w stosunku do Nieruchomości żadnych działań, poza zamieszczeniem ogłoszenia o
    zamiarze sprzedaży Nieruchomości.
    Współwłaściciele nie planowali nabycia Nieruchomości i nie podjęli żadnych działań w celu
    jej nabycia. Stali się jej właścicielami z mocy prawa na skutek przyjęcia spadku.
    Współwłaściciele nie posiadają doświadczenia w prowadzaniu jakiejkolwiek działalności,
    do której mogliby wykorzystywać Nieruchomość. Z tych przyczyn natychmiast po nabyciu
    prawa własności Nieruchomości Współwłaściciele podjęli decyzję, że dokonają sprzedaży
    prawa własności Nieruchomości. Dopiero po podjęciu tej decyzji wyszło na jaw, że z uwagi
    na cechy formalne Nieruchomości, ewentualne zainteresowanie jej nabyciem
    przedstawiają wyłącznie osoby skłonne nabywać pojedyncze działki ewidencyjne. Jest to
    jedyna przyczyna, z powodu której Współwłaściciele, chcąc wyzbyć się prawa własności
    Nieruchomości, muszą dokonać tego w drodze licznych umów sprzedaży obejmujących
    poszczególne działki ewidencyjne.
    Przed sprzedażą kolejnych działek ewidencyjnych, które składają się na Nieruchomość,
    Współwłaściciele nie podejmą żadnych działań w stosunku do Nieruchomości.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Ad. 1) Czy działki były/będą przedmiotem umów najmu, dzierżawy albo innych umów o
    podobnym charakterze? Jeśli tak, to prosimy wskazać: kto był/będzie stroną umowy, w
    jakim okresie były/będą udostępniane działki osobom trzecim, czy odpłatnie czy
    nieodpłatnie?
    Odpowiedź dotycząca A.:
    Działki nie były i nie będą przedmiotem umów najmu, dzierżawy albo innych umów o
    podobnym charakterze.
    Odpowiedź dotycząca B.:
    Działki nie były i nie będą przedmiotem umów najmu, dzierżawy albo innych umów o
    podobnym charakterze.
    Ad. 2) Czy w związku z planowaną transakcją zbycia działek zostanie udzielone
    kupującemu, bądź innej osobie trzeciej, pełnomocnictwo (zgoda, upoważnienie) w celu
    występowania w imieniu Zainteresowanych w sprawach dotyczących ich sprzedaży?
    Odpowiedź dotycząca A.:
    W związku z planowaną transakcją zbycia działek nie zostanie udzielone kupującemu,
    bądź innej osobie trzeciej, pełnomocnictwo (zgoda, upoważnienie) w celu występowania w
    imieniu Zainteresowanych w sprawach dotyczących ich sprzedaży.
    Odpowiedź dotycząca B.:
    W związku z planowaną transakcją zbycia działek nie zostanie udzielone kupującemu,
    bądź innej osobie trzeciej, pełnomocnictwo (zgoda, upoważnienie) w celu występowania w
    imieniu Zainteresowanych w sprawach dotyczących ich sprzedaży.
    Ad. 3) Czy przed sprzedażą działek będzie zawarta z nabywcą umowa przedwstępna
    sprzedaży?
    Odpowiedź dotycząca A.:
    Przed sprzedażą działek nie będzie zawarta z nabywcą umowa przedwstępna sprzedaży.

    Odpowiedź dotycząca B.:
    Przed sprzedażą działek nie będzie zawarta z nabywcą umowa przedwstępna sprzedaży.
    Ad. 4) Czy dla nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego? Czy Zainteresowani występowali o zmianę przeznaczenia gruntu?
    Odpowiedź dotycząca A.:
    Dla nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
    Zainteresowani nie występowali o zmianę przeznaczenia gruntu.
    Odpowiedź dotycząca B.:
    Dla nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
    Zainteresowani nie występowali o zmianę przeznaczenia gruntu.
    Ad. 5)
    Czy decyzja o warunkach zabudowy Nieruchomości nr (...) jest nadal w mocy, czy uległa
    wygaszeniu? Czy Zainteresowani występowali o przeniesienie decyzji w drodze
    administracyjnej na własną rzecz?
    Odpowiedź dotycząca A.:
    Decyzja o warunkach zabudowy Nieruchomości nr (...) jest nadal w mocy. Zainteresowani
    nie występowali o przeniesienie decyzji w drodze administracyjnej na własną rzecz.
    Odpowiedź dotycząca B.:
    Decyzja o warunkach zabudowy Nieruchomości nr (...) jest nadal w mocy. Zainteresowani
    nie występowali o przeniesienie decyzji w drodze administracyjnej na własną rzecz.

## Pytanie

Czy dokonywanie w przyszłości przez Współwłaścicieli sprzedaży ich udziałów w prawie
    własności poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość
    stanowić będzie dokonywanie odpłatnych dostaw towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca oraz Uczestnik postępowania stoją na stanowisku, że dokonywanie w
    przyszłości przez Współwłaścicieli sprzedaży ich udziałów w prawie własności
    poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość nie będzie
    stanowić dokonywania odpłatnych dostaw towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) dalej
    „Kodeks cywilny”.

    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać
    niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego: Nieruchomościami są części powierzchni
    ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z
    gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych
    stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Tym samym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana

    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży prawa własności Nieruchomości
    Sprzedający podejmą aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co będzie skutkowało koniecznością uznania
    Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (...) (C-181/10), dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej,
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,

    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Współwłaściciele:
        nabyli udziały w prawie własności Nieruchomości w drodze spadkobrania,
        nie podejmowali w stosunku do Nieruchomości jakichkolwiek działań mających
        zmienić jej cechy fizyczne bądź formalne, w szczególności nie podjęli działań
        mających uczynić Nieruchomość towarem o wyższej wartości rynkowej,
        nie składali wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji
        orzekającej o podziale Nieruchomości,
        zamierzają sprzedać Nieruchomość,
        z uwagi na istniejące zainteresowanie wyłącznie co do nabywania poszczególnych
        działek ewidencyjnych, mogą zbyć prawo własności Nieruchomości wyłącznie
        poprzez zawieranie szeregu umów sprzedaży obejmujących pojedyncze działki
        ewidencyjne, z których składa się Nieruchomość.
    W kontekście powyższego rozważań istotna jest ocena, czy z przedstawionego we wniosku
    opisu zdarzenia przyszłego wynika, czy Współwłaściciele podejmowali działania
    charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy
    tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji
    określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod
    uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu
    widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
    Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że w stosunku do sprzedaży udziałów w
    Nieruchomości brak jest przesłanek pozwalających uznać Współwłaścicieli za podatników
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Współwłaścicieli w zakresie
    sprzedaży udziałów w Nieruchomości, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, należy uznać, że
    działania podjęte przez Współwłaścicieli nie powodują, że zostaną oni z tego powodu
    uznani za podatników prowadzących działalność gospodarczą.
    Powyższe potwierdza, że planowana sprzedaż udziałów w Nieruchomości stanowić będzie
    zwykłe wykonywanie prawa własności. W opisanej sytuacji, sprzedaż ta będzie stanowiła
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie będą miały zastosowania.
    Brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Współwłaścicieli za podatników w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzących działalność

    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 cyt. ustawy. Całokształt okoliczności, ich zakres, stopień
    zaangażowania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W związku z powyższym, zasadne jest stanowisko, zgodnie z którym dokonywanie w
    przyszłości przez Współwłaścicieli sprzedaży ich udziałów w prawie własności
    poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość nie będzie
    stanowić dokonywania odpłatnych dostaw towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów, budynków), jak również udziału we współwłasności

    nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie
    towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego).
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego

    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w prawie własności
    poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość, istotne jest, czy
    w celu dokonania jej sprzedaży Wnioskodawca i Uczestnik podjęli aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Wnioskodawcy i Uczestnika za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Pan oraz Uczestnik są współwłaścicielami nieruchomości
    gruntowej, składającej się z następujących działek ewidencyjnych nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 7, 8,
    9, 10, 11, 12, 13. Nabył Pan wraz z Uczestnikiem udziały w prawie własności
    poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość w drodze
    spadkobrania po ojcu współwłaścicieli, zmarłym (...) 2025 r. Pana ojciec oraz Uczestnika w
    stosunku do Nieruchomości złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy
    polegającej na budowie m.in. 9 budynków mieszkalnych oraz złożył wniosek o wydanie
    decyzji orzekającej o zatwierdzeniu podziału działki 5, na podstawie którego wydano
    decyzję o zatwierdzeniu podziału działki nr 16 w ten sposób, że powstały działki nr: 2, 3, 4,
    5, 6, 7, 7, 8, 15, 9, 10, 11, 12, 13. Czynności te zostały podjęte przez ojca Pana i Uczestnika.
    Nie jest Pan oraz Uczestnik czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Przed
    nabyciem prawa własności Nieruchomości zarówno Pan, jak i Uczestnik nie prowadził
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz nie czerpał dochodów ze sprzedaży towarów, w szczególności ze sprzedaży
    jakichkolwiek nieruchomości. Ma Pan wraz z Uczestnikiem postępowania zamiar zbycia
    Nieruchomości. Z uwagi na czynności podjęte przez ojca Współwłaścicieli, Nieruchomość
    jest podzielona na kilkanaście działek ewidencyjnych. Pan oraz Uczestnik był skłonny po
    nabyciu prawa własności Nieruchomości sprzedać Nieruchomość w całości jednemu
    nabywcy, jednak nie posiadał Pan oraz Uczestnik żadnego doświadczenia w zakresie
    sprzedaży nieruchomości i poszukiwania nabywcy. Jedyną czynnością podjętą przez Pana
    oraz Uczestnika w celu znalezienia nabywcy było zamieszczenie ogłoszenia o zamiarze
    sprzedaży Nieruchomości. Nie zgłosił się jednak żadnej nabywca skłonny nabyć prawo
    własności całej Nieruchomości i jednocześnie zaczęli się zgłaszać nabywcy zainteresowani
    nabyciem pojedynczych działek ewidencyjnych, z których składa się Nieruchomość. (...)
    2025 r. sprzedał Pan oraz Uczestnik prawo własności części Nieruchomości – działki nr 15.
    Działki nie były i nie będą przedmiotem umów najmu, dzierżawy albo innych umów o
    podobnym charakterze. W związku z planowaną transakcją zbycia działek nie zostanie
    udzielone kupującemu, bądź innej osobie trzeciej, pełnomocnictwo (zgoda, upoważnienie)
    w celu występowania w imieniu Pana oraz Uczestnika w sprawach dotyczących ich
    sprzedaży. Przed sprzedażą działek nie będzie zawarta z nabywcą umowa przedwstępna
    sprzedaży. Dla nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. Zarówno Pan, jak i Uczestnik nie występowaliście o zmianę przeznaczenia
    gruntu. Decyzja o warunkach zabudowy Nieruchomości nr (...) jest nadal w mocy. Nie
    występował Pan oraz Uczestnik o przeniesienie decyzji administracyjnej na własną rzecz.
    Przy tak przedstawionych okolicznościach sprawy, wątpliwości Pana oraz Uczestnika
    dotyczą ustalenia, czy dokonywanie w przyszłości przez Współwłaścicieli sprzedaży ich
    udziałów w prawie własności poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na
    Nieruchomość będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,

    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Pan wraz z Uczestnikiem podjęli/podejmą w
    odniesieniu do planowanej sprzedaży udziałów w działkach ewidencyjnych składających
    się na Nieruchomość.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż udziałów w
    ww. działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż
    brak jest przesłanek, aby w związku z tymi transakcjami uznać Pana i Uczestnika za
    podatników tego podatku.
    Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży
    udziałów w ww. działkach, zarówno Pan, jak i Uczestnik będą działali w charakterze
    handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność i Uczestnika, która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podjął Pan oraz Uczestnik ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność
    w zakresie obrotu nieruchomościami. Działki nie były i nie będą przedmiotem umów
    najmu, dzierżawy albo innych umów o podobnym charakterze. Przed nabyciem prawa
    własności Nieruchomości zarówno Pan, jak i Uczestnik nie prowadził działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz nie
    czerpał dochodów ze sprzedaży towarów, w szczególności ze sprzedaży jakichkolwiek
    nieruchomości. Ponadto, zarówno Pan i Uczestnik nie podejmował w stosunku do
    Nieruchomości jakichkolwiek działań mających na celu zmianę jej właściwości formalnych
    bądź fizycznych. Jedyną czynnością podjętą przez współwłaścicieli w celu znalezienia
    nabywcy było zamieszczenie ogłoszenia o zamiarze sprzedaży Nieruchomości.
    Wszystko to oznacza, że przeznaczone do sprzedaży udziały w prawie własności
    poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość nie były i nie są
    dla Pana i Uczestnika źródłem uzyskiwania korzyści majątkowych i że nie zaangażował Pan
    i Uczestnik środków podobnych do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanym orzeczeniu w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10,
    tj. Pan i Uczestnik nie wykazał aktywności w przedmiocie zbycia udziałów w działkach
    składających się na Nieruchomość porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W przedmiotowej sprawie zatem, planowana przez Pana i Uczestnika sprzedaż udziałów w
    prawie własności poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na
    Nieruchomość nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności Pana i Uczestnika w przedmiocie zbycia udziałów w prawie własności
    poszczególnych działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość, która to
    aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego
    charakteru takiej działalności). Dokonując sprzedaży Pan i Uczestnik skorzysta z
    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania.

    W konsekwencji, brak jest tu przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww.
    sprzedaży Pan i Uczestnik wystąpi w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzących o działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym planowana przez Pana i Uczestnika sprzedaż przysługujących udziałów w
    działkach składających się na Nieruchomość nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.