Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.873.2025.3.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Zwolnienie z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia
udziału nieruchomości; cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: budowa
cel-cele mieszkaniowe
działki-działki rolne
wspólność-wspólność majątkowa
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślam, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.

    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że 15 grudnia 2022 r. nabyli Państwo do majątku wspólnego
    małżonków 50% udziału w nieruchomości składającej się z dwóch działek, w tym jednej
    zabudowanej garażem. Następnie, zdecydowali się Państwo na sprzedaż tej
    nieruchomości, do której doszło 28 marca 2024 r. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu
    działalności gospodarczej.
    W świetle powyższego stwierdzam, że nienastępująca w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, sprzedaż 28 marca 2024 r. przez Państwa 50% udziału w nieruchomości,
    nabytej w 2022 r., czyli przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jej nabycie, stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie nieruchomości
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Ustalenie kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub
    6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Na gruncie art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:

      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada

    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z ww. odpłatnego zbycia
    zostanie w całości przeznaczony na określone w ustawie cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust.
    30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,

      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Wskazuję w tym miejscu, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
    W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i
    określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a
    szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Celem takim może być, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, wydatek
    poniesiony na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
    lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
    także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu
    lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem. Natomiast, w myśl
    21 ust. 25 pkt 1 lit. d) do własnych celów mieszkaniowych ustawodawca zaliczył także
    budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
    mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Wskazali Państwo, że cały przychód uzyskany ze sprzedaży w 2024 r. 50% udziału w
    nieruchomości, wydatkują nie później niż do końca 2027 r., tj. w okresie do trzech lat, w
    którym nastąpiła sprzedaż na własne cele mieszkaniowe. Wydatki dotyczyły/będą
    dotyczyły: remontu lokalu mieszkalnego, w którym obecnie Państwo mieszkają, nabycia
    nieruchomości pod budowę domu, budowę i wykończenie domu oraz zakup lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Wyjaśnili Państwo także, że
    zamieszkają Państwo w wybudowanym domu. Również zakupiony lokal mieszkalny będą
    Państwo wykorzystywali do własnych celów mieszkaniowych – ponieważ obecne
    mieszkanie znajduje się na terenie lotniska NATO – na wypadek wojny zamieszkacie w
    nowym mieszkaniu na stałe. Do czasu wybuchu wojny będą Państwo w nim mieszkać w
    weekendy. Zainteresowana jest wykładowcą na uczelni i będzie szukać pracy w okolicy

    nowego mieszkania, jak będzie mieć tam wykłady, to będzie nocować w tym mieszkaniu.
    Będą Państwo zaspokajać w tym lokalu wyłącznie własne potrzeby mieszkaniowe.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną
    na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego.
    Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego zwolnienie.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane
    na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie czasu.
    Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było
    ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza
    to, że w momencie poniesienia wydatku celem podatnika powinno być dążenie, aby w tej
    nowej nieruchomości (lokalu) zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy
    odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania
    przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie nieruchomości (mieszkania) w
    znaczeniu przedmiotowym.
    Wskazuję również, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników,
    którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie
    limituje celów które można zrealizować, czy też liczby budynków/lokali, które podatnik
    może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych
    nieruchomości mieszkalnych, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Intencją ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zachęcanie podatników do
    nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych
    nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych, a nie realizacja jakichkolwiek i czyichkolwiek celów mieszkaniowych.
    Potwierdza to poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”.

    Zwolnienie dotyczy zatem realizowania przez podatnika swoich celów mieszkaniowych,
    czyli własnych potrzeb mieszkaniowych.
    W tym miejscu jeszcze raz podkreślam, że ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez
    przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o
    jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z art. 21 ust. 25 pkt 1. Niemniej jednak, aby podatnik mógł wywodzić prawo do
    zastosowania przedmiotowego zwolnienia, a tym samym z niego skorzystać, to musi
    bezwzględnie spełnić wynikające z tego przepisu warunki.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, przychód, jaki uzyskali ze sprzedaży 50% udziału w
    nieruchomości, przeznaczycie na: remont lokalu mieszkalnego, w którym obecnie
    Państwo mieszkają, nabycie nieruchomości pod budowę domu, budowę i wykończenie
    domu jednorodzinnego, zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
    Z podanych wyjaśnień wynika, że zamieszkają Państwo w wybudowanym domu. Także
    zakupiony lokal mieszkalny będą Państwo wykorzystywali wyłącznie do własnych celów
    mieszkaniowych – na wypadek wojny zamieszkacie w nowym mieszkaniu na stałe. A do
    czasu wybuchu wojny będą Państwo w nim mieszkać w weekendy. Zainteresowana jest
    wykładowcą na uczelni i będzie szukać pracy w okolicy nowego mieszkania, jak będzie
    mieć tam wykłady, to będzie nocować w tym mieszkaniu.
    Odnosząc zatem przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej
    sprawy stwierdzam, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej,
    odpłatne zbycie 28 marca 2024 r. przez Państwa 50% udziału w nieruchomości, nabytego
    15 grudnia 2022 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy, gdyż
    zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie.
    Jednakże wydatkowanie części przychodu uzyskanego z ww. sprzedaży nieruchomości na:
    nabycie do wspólności ustawowej małżeńskiej nieruchomości pod budowę domu, budowę
    i wykończenie domu jednorodzinnego oraz zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość, poniesione w ustawowym terminie, w celu realizacji własnych
    potrzeb mieszkaniowych, są wydatkami, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniającymi do zwolnienia na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
    Wydatkowanie przychodu na remont lokalu mieszkalnego będącego wyłączną własnością
    Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost w katalogu
    wydatków mieszkaniowych wydatków na remont lokalu mieszkalnego, nie definiuje też
    pojęcia „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu,
    służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności
    użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. W każdym przypadku remont
    dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi,
    wyposażenia technicznego, takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna,
    grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z
    elementami budowlanymi budynku.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku/lokalu
    mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego). W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i
    wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Natomiast, przepis art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 25 pkt
    1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
    współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Również w przypadku, gdy podatnik w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym uzyskał przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, stanie się m.in. właścicielem/współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, na
    rzecz którego poniósł wydatki remontowe, to uzyska prawo do odliczenia tych wydatków
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nadmienić również należy, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne. Jednakże powołane wyżej przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, odnosząc się do wydatków na cele mieszkaniowe, nie
    przewidują ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku.
    Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod
    uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zatem, organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia
    poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek
    poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy,
    akt notarialny, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny
    potwierdzić.

    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt
    131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji,
    gdy za środki uzyskane po sprzedaży udziału w nieruchomości ponieśli Państwo wydatki
    na remont lokalu mieszkalnego, będącego wyłączną własnością Pana żony. Nie planują
    Państwo rozszerzenia wspólności ustawowej małżeńskiej na ww. lokal mieszkalny.
    W kontekście Państwa wątpliwości wyjaśnić należy, że stosunki majątkowe między
    małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Na podstawie art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 1 i 2 cytowanego Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
          że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Należy podkreślić, że przedmioty, o których mowa w art. 33 ww. Kodeksu, tj. należące do
    majątku osobistego danego małżonka, pomimo istnienia wspólnoty majątkowej między
    małżonkami nie stanowią ich majątku wspólnego. Przedmioty takie stanowią majątek
    odrębny danego małżonka. Innymi słowy sam fakt, że między małżonkami istnieje
    wspólność ustawowa nie czyni małżonków współwłaścicielami majątku osobistego
    jednego z nich. Zatem, zgodnie z przepisami prawa rodzinnego, o zaliczeniu przedmiotów
    majątkowych do wspólnego czy też odrębnego majątku decyduje przede wszystkim
    moment oraz sposób ich nabycia.
    Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską została uregulowana w ww.
    Kodeksie.
    Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
    Jest to zatem umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między
    małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności
    ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają
    zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są stricte umowami majątkowymi małżeńskimi,
    działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    W Państwa przypadku, jak zostało wskazane w opisie sprawy, będą Państwo posiadali
    faktury VAT potwierdzające poniesione wydatki na prace remontowe. Część faktur jest
    wystawiona na Zainteresowanego, a część na oboje Państwa. W ramach wydatków na
    remont lokalu mieszkalnego kupili i wymienili Państwo panele podłogowe, płytki
    podłogowe i ścienne do korytarza, kuchni i łazienki, kabinę prysznicową oraz kable i
    rozdzielnie, bezpieczniki do rozdzielni, gniazda i włączniki. Wydatki te można uznać za
    wydatki na remont lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) w
    zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, z powyższych przepisów wynika również wprost, że aby podatnik mógł
    skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z remontem lokalu mieszkalnego,
    poniesione wydatki muszą dotyczyć lokalu mieszkalnego będącego własnością

    (współwłasnością) podatnika. Tylko wówczas uznać można, że poniesiony wydatek spełnia
    ustawowe warunki, a więc został poniesiony na remont własnego lokalu mieszkalnego.
    Tymczasem, w rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że lokal mieszkalny, w którym
    przeprowadzony został remont stanowi wyłącznie majątek osobisty Zainteresowanej. Nie
    planują Państwo zawierać umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską o ww.
    lokal mieszkalny. Zatem, w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych Zainteresowany nie stanie się współwłaścicielem ww.
    lokalu. Tym samym – w odniesieniu do Zainteresowanego – nie zostanie spełniony
    ustawowy warunek do skorzystania ze wskazanego powyżej zwolnienia przedmiotowego.
    Dla przyznania ww. zwolnienia nie jest wystarczające poniesienie wydatków na remont
    lokalu mieszkalnego. Zakres zwolnienia ograniczony został do lokali, do których podatnik
    posiada odpowiedni tytuł prawny pozwalający na uznanie lokalu mieszkalnego za
    własność (współwłasność) podatnika, który poniósł nakłady na jego budowę. Z wykładni
    językowej powołanego przepisu wynika oczywista konstatacja, że niezbędną przesłanką
    zastosowania jest legitymowanie się przez podatnika prawem własności (lub udziałem w
    takim prawie) lokalu, na który poniesiono wydatki.
    Zatem, skoro wydatki na remont poniesione przez Zainteresowanego dotyczą lokalu
    mieszkalnego, do którego Zainteresowanemu nie przysługuje i nie będzie przysługiwać
    tytuł własności lub współwłasności (np. w związku z zawarciem umowy małżeńskiej
    obejmującej wspólnością majątkową małżeńską ww. lokal mieszkalny), oznacza to, że
    wydatki te nie zostały przeznaczone na własny lokal mieszkalny Zainteresowanego, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W rezultacie, wydatkowanie części przychodu uzyskanego przez Zainteresowanego z
    odpłatnego zbycia 28 marca 2024 r. 50% udziału w nieruchomości, nabytego 15 grudnia
    2022 r. w drodze kupna, na remont lokalu mieszkalnego, w którym obecnie Państwo
    mieszkają, nie uprawnia Zainteresowanego do zwolnienia od podatku dochodu
    uzyskanego z powyższego odpłatnego zbycia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w
    związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wynika to z faktu, że ww. lokal mieszkalny był i jest nadal wyłączną własnością Jego
    małżonki (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) i jednocześnie,
    Zainteresowany nie uzyska do tego lokalu tytułu własności bądź współwłasności w
    terminie wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy (np. w związku z zawarciem
    umowy małżeńskiej obejmującej wspólnością majątkową małżeńską prawo do lokalu
    mieszkalnego).
    Natomiast, Zainteresowana niebędąca stroną postępowania jako właścicielka powyższego
    lokalu może skorzystać z odliczenia wydatków poniesionych na jego remont na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Podstawą do odliczenia tych wydatków będą faktury
    wystawione na Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia

    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    Wyjaśnić również należy, że Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy
    Ordynacja podatkowa nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z
    zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na
    podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a
    po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.