Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-415/10/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z dokonaniem dopłat do wody i ścieków oraz sposobu ich dokumentowania.
Słowa kluczowe: dopłata; dowód-dowód księgowy; gmina; odliczenia; ścieki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2010r. (data wpływu 16 marca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z dokonaniem dopłat oraz sposobu ich dokumentowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z dokonaniem dopłat oraz sposobu ich dokumentowania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach realizacji zadań własnych Gminy, dotyczących spraw wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych zgodnie z zapisem art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy i art. 18 ust. 2 pkt 8 o samorządzie gminnym z dnia 3 marca 1990r. oraz art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, na mocy uchwały, Rada Miejska w S. podjęła w dniu 27 listopada 2009r. decyzję w sprawie dopłaty do ceny 1m3 dostarczonej wody i 1m3 odprowadzonych ścieków dla odbiorców z terenu miasta S.

Dopłata określona w uchwale będzie przekazywana Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w S.

Planowana kwota dopłaty w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia wyniesie 900 000,00 zł.

Rozliczenia z tytułu dopłaty, o której mowa następować będą w okresach miesięcznych, w terminie do dnia 10 każdego następnego miesiąca za miesiąc poprzedni, na podstawie wystawionych przez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji not obciążeniowych (z zastosowaniem analogii do postanowień art. 106 ust. 7 ustawy o podatku VAT) wraz z załączonymi wydrukami zbiorczymi pn. „Raport Sprzedaży wg. Grup-Dopłaty”. Gmina będzie dokonywać wpłat należności z tytułu rzeczowej dopłaty na rachunek bankowy Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w terminie określonym w nocie obciążeniowej, który nie może być krótszy niż 14 dni od daty wysłania lub dostarczenia noty obciążeniowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy w związku z dokonaniem dopłaty Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego?
2.  Czy dokumentowanie przyznanych dopłat powinno odbywać się na podstawie innych dokumentów księgowych niż faktury VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Skoro realizowanie rzeczonej dopłaty odbywa się w zakresie realizacji zadań własnych gminy na podstawie zapisów zawartych w ustawie o samorządzie gminnym, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, gdyż czynności te nie podlegają ustawie o VAT.
2.  Udzielona dopłata nie stanowi czynności określonych w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku VAT, a tym samym na udokumentowanie powyższych dopłat powinny być wystawiane inne dokumenty księgowe niż faktury VAT, w tym przypadku noty obciążeniowe wraz z załączonymi wydrukami zbiorczymi pn. „Raport Sprzedaży wg. Grup-Dopłata”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosowanie do postanowień zawartych w art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Ponieważ z treści przepisu art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE Nr 347, str. 1 ze zm.) wynika, że postawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostarczenie lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z treści powołanych powyżej przepisów dotyczących podstawy opodatkowania wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, to dofinansowanie to stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub usługi.

Dla uznania dotacji za element zwiększający obrót istotne jest ustalenie, czy ma ona na celu sfinansowanie lub dofinansowanie konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem lub mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie stanowią obrotu w rozumieniu ww. przepisu, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będący jednostką samorządu terytorialnego na mocy uchwały Rady Miejskiej będzie dokonywał dopłaty do ceny 1m wody oraz 1m odprowadzanych ścieków dla odbiorców z terenu miasta. Planowa kwota dopłaty w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia wyniesie 900.000zł, a jej rozliczanie następować będzie w okresach miesięcznych, w terminie do 10 każdego następnego miesiąca za miesiąc poprzedni.

Przenosząc powołany powyżej stan prawny na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego należy podkreślić, iż świadczenie pieniężne przekazywane przez Gminę będzie dofinansowaniem o charakterze ogólnym, będzie stanowiło dopłatę do każdego m dostarczanej wody oraz m odprowadzanych ścieków. Nie będzie miało ono wpływu na cenę świadczonych usług, nie będzie ono stanowiło również żadnej rekompensaty z tytułu ewentualnej utraty wpływów.

Fakt przekazania przez Wnioskodawcę dotacji do świadczonych usług, tj. dopłaty do m dostarczanej wody oraz m odprowadzanych ścieków nie jest równoznaczny ze świadczeniem usług czy dostawą towarów dokonywanym na rzecz Gminy przez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Spółka otrzymująca od Wnioskodawcy dopłatę do m świadczy bowiem usługi na rzecz osób trzecich (odbiorców końcowych z terenu miasta), a zatem brak jest podstaw do dokumentowania tej czynności fakturą VAT wystawioną na rzecz Wnioskodawcy. Przekazanie przez Wnioskodawcę dopłat do m dostarczanej wody oraz m odprowadzanych ścieków powinno zostać udokumentowane dowodem księgowym stwierdzającym dokonanie operacji gospodarczej, dopuszczonym przez ustawę o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy są zobowiązani do wystawiania faktur stwierdzających w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W rozpatrywanej sytuacji nie dochodzi do świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy, które jako czynności opodatkowane podatkiem VAT muszą zostać udokumentowane fakturami VAT.

Zgodnie art. 21 i 22 cytowanej wyżej ustawy o rachunkowości, dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1.  określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
2.  określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
3.  opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;
4.  datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą – także datę sporządzenia dowodu;
5.  podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;
6.  stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

Dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające co najmniej dane określone w art. 21, oraz wolne od błędów rachunkowych. Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek.

W świetle powyższego, w opisanych okolicznościach prawidłowym i wystarczającym dokumentem stwierdzającym dokonanie operacji gospodarczej, będzie dowód księgowy, np. nota.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle powyższego skoro w omawianej sprawie nie można mówić o udokumentowanym fakturą VAT, świadczeniu usług dokonywanym przez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji na rzecz Gminy w zamian za otrzymaną dopłatę do m dostarczanej wody oraz m odprowadzanych ścieków to bezprzedmiotowe staje się rozpatrywanie kwestii prawo do ewentualnego odliczenia podatku naliczonego, bowiem ww. przepis art. 86 ust. 1 ustawy VAT będzie miał tutaj zastosowania. W sprawie nie wystąpi nabycie usług, które można by było rozpatrywać w kontekście ewentualnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w cenie usług będących przedmiotem tego nabycia.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz dopłaty powinny być dokumentowane innymi dokumentami księgowymi niż faktury VAT, uznać należało za prawidłowe.

Organ podatkowy pragnie podkreślić, iż Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny w postaci braku prawa do odliczenia, jednakże w oparciu o inne podstawy prawne. Bowiem brak prawa do odliczenia nie jest spowodowany tym, „iż realizowanie rocznej dopłaty odbywa się w zakresie realizacji zadań własnych Gminy na podstawie zapisów zawartych w ustawie o samorządzie gminnym” lecz tym, iż jak już wskazano powyżej w sprawie nie można mówić o udokumentowanym fakturą VAT, świadczeniu usług dokonywanym na rzecz Gminy.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy, i nie rozstrzyga w zakresie ewentualnego obowiązku opodatkowania przedmiotowych dopłat do ceny m dostarczanej wody oraz m odprowadzanych ścieków przez podmiot je otrzymujący tj. Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki podatkowo-prawne należy rozstrzygać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.