Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.996.2025.2.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
działek.
Słowa kluczowe: najem-najem na cele działalności
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan ... („Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski.
    Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT ani nie prowadzi indywidualnej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym i właścicielem następujących działek
    niezbudowanych numer 2, 3, 4, 5, 1, 6 - księga wieczysta o numerze ... („Działki”,
    „Nieruchomość”). Działki są objęte obowiązującym planem zagospodarowania
    przestrzennego dla dzielnicy ....
    Działki nie były środkiem trwałym i nie podlegały ujęciu w ewidencji środków trwałych i
    wartości niematerialnych i prawnych.
    Przedmiotowe Działki nigdy nie były wykorzystywane w żadnej działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była nieodpłatnie udostępniana osobom trzecim przez Wnioskodawcę.
    Część działki nr 1 jest wynajmowana na potrzebę placu manewrowego i rozliczna
    podatkowo ryczałtem.
    Wnioskodawca nigdy nie podejmował w stosunku do Nieruchomości czynności, które
    kojarzone są z działaniami przedsiębiorców, w szczególności nie dokonywał zmian
    prowadzących do podwyższenia atrakcyjności bądź wartości Nieruchomości (podział na
    działki, uzbrajanie, wytyczanie dróg itp.).
    Wnioskodawca nie angażował środków pieniężnych w celu podniesienia jej wartości.
    Nieruchomość przez cały czas nie zmieniła swojego podstawowego przeznaczenia - zarząd
    majątkiem prywatnym.
    Obecnie Wnioskodawca rozważa sprzedaż Nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego.
    Użytkowanie wieczyste Działek zostało nabyte przez Wnioskodawcę w 2007 roku.
    Przy nabyciu powyższych Działek Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT naliczonego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    Informacje dotyczące wcześniejszych sprzedaży nieruchomości:
      a) Jakie to nieruchomości?
    W przeszłości dokonał Pan jednej sprzedaży nieruchomości - w 2021 roku sprzedał Pan
    działkę rolną.
      b) Kiedy i w jaki sposób nabył Pan nieruchomości?
    Działki wskazane we wniosku zostały nabyte przez Pana w 2007 r. poprzez użytkowanie
    wieczyste i własność.
      c) W jakim celu nieruchomości zostały nabyte?
    Nieruchomości zostały nabyte jako majątek prywatny, bez przeznaczenia na działalność
    gospodarczą, handel ani inwestycje zarobkowe.
      d) W jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane?

    Działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Wyjątek stanowi część działki
    nr 1, która była odpłatnie udostępniana jako plac manewrowy i rozliczana ryczałtem.
      e) Kiedy dokonano sprzedaży i z jakiej przyczyny?
    Sprzedaż nieruchomości działki rolnej w 2021 roku. Przyczyną sprzedaży była decyzja
    prywatna, niezwiązana z działalnością gospodarczą.
      f) Ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakie?
    Sprzedał Pan nieruchomość - działkę rolną - w 2021 roku.
      g) Na co przeznaczono środki ze sprzedaży i czy były opodatkowane?
    Środki ze sprzedaży działki rolnej w 2021 roku zostały przeznaczone na cele prywatne.
    Przychód został rozliczony zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi.
      h) Czy był Pan czynnym podatnikiem VAT?
    Był Pan czynnym podatnikiem podatku VAT, od 08.02.2021 do 30.09.2022.
    W jaki sposób były i są wykorzystywane działki
      a) Czy korzystał Pan z działek dla celów osobistych?
    Nie korzystał Pan z działek dla celów osobistych.
      b) Czy działki były udostępniane osobom trzecim? Jeśli tak, to komu i na jakiej
        podstawie?
      - Udostępniana była jedynie część działki nr 1 — odpłatnie jako plac manewrowy.
      - Umowa dotyczyła wyłącznie odpłatnego udostępnienia miejsca manewrowego.
      - Podatek od tego udostępnienia jest rozliczany ryczałtem od przychodów
        ewidencjonowanych.
      - Pozostałe działki nie były udostępniane osobom trzecim, ani odpłatnie, ani
        nieodpłatnie.
      c) Czy działki były wykorzystywane w działalności gospodarczej innych osób?
    Część działki nr 1 była wykorzystywana w działalności gospodarczej najemcy jako plac
    manewrowy. Pozostałe działki nie były wykorzystywane przez inne podmioty.
      d) Powierzchnia, oznaczenie geodezyjne i rodzaj gruntów
    Dotyczy działek: 2, 3, 4, 5, 1, 6.
    Szczegółowe dane geodezyjne znajdują się w księgach wieczystych ...
    Są to grunty niezabudowane.
    Czy działki zamierza Pan sprzedać jednemu nabywcy czy wielu?
    Planowana jest sprzedaż całego zespołu działek jednemu nabywcy, jednym aktem
    notarialnym.
    Jakie pozwolenia, decyzje, przyłącza zostały wykonane przed sprzedażą?
    Nie uzyskiwał Pan żadnych pozwoleń.
    Nie podejmował Pan żadnych działań zwiększających wartość lub atrakcyjność działek.
    Czy działki miały dostęp do drogi publicznej?
    Działki mają dostęp do drogi publicznej zgodnie z obowiązującym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Dostęp ten wynika z istniejącej infrastruktury gminnej.
    W jaki sposób poszukiwał Pan nabywców?
    Poprzez ogłoszenia w Internecie.

    Czy podejmował Pan działania marketingowe?
    Nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych poza umieszczeniem ogłoszeń w
    Internecie.
    Czy korzystał Pan z pośrednika?
    Sprzedaż prowadzona jest samodzielnie. Nie korzysta Pan z usług pośrednika przy
    sprzedaży.
    Pełnomocnictwa dotyczące sprzedaży
      a) Komu udzielono pełnomocnictwa?
    Pełnomocnictwo zostało udzielone osobie prywatnej współpracującej z rynkiem
    nieruchomości.
      b) Jaki był zakres pełnomocnictwa?
    Pomoc w poszukiwaniu potencjalnych nabywców oraz przekazywanie podstawowych
    informacji o działkach.
      c) Jakie czynności pełnomocnik miał wykonywać?
    Pełnomocnik mógł:
      - informować zainteresowane osoby o możliwości zakupu działek,
      - przekazywać Panu informacje zwrotne o zainteresowanych.
      - Pełnomocnik nie miał prawa do zawarcia umowy sprzedaży ani reprezentowania Pana
        przed notariuszem.
    Na co zamierza Pan przeznaczyć środki ze sprzedaży?
    Na cele prywatne.
    Czy planuje Pan zakup kolejnych nieruchomości?
    Na ten moment nie planuje Pan zakupu kolejnych nieruchomości.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT.
    Sprzedaż Nieruchomości nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem VAT dla
    Wnioskodawcy jako zarząd majątkiem prywatnym.
    Sprzedaż przedmiotowych działek mieści się w granicach zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym, a co za tym idzie - Wnioskodawca nie jest zobowiązana do zapłaty podatku
    VAT.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT stanowi, że Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach
    - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Jak stanowi z kolei art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Podkreślić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu
    art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyżej powołane
    przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot
    mający status podatnika VAT, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne więc dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja
    działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Zbycie nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Nie każda
    jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana
    podatkiem VAT, jeśli została wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W świetle zapisów art. 15 ust.
    1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której
    mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność
    gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Określony
    w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby
    faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako
    podatnik.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób
    fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej.
    "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza

    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji,
    za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Za podatnika podatku należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Dodatkowo należy wskazać, że działalność
    gospodarcza powinna cechować się stałością powtarzalnością i niezależnością jej
    wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest
    natomiast działalnością handlową a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty w celu jego odprzedaży i nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    Jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. W
    kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Biorąc pod uwagę powyższe:
      - planowana sprzedaż Działki będącej w użytkowaniu wieczystym, nie będzie podlegała
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowi ona majątek prywatny
        i nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu
        art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT
      - Na tle niniejszego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nie wystąpi dla tej czynności w
        charakterze podatnika, tym samym planowana sprzedaż ww. działki będzie
        sprzedażą majątku osobistego, do której unormowania Ustawy o VAT nie znajdą
        zastosowania.
      - Zatem planowana sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a tym samym
        nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT przy sprzedaży ww. działki.
      - Przedmiotowa transakcja stanowi jedynie czynność związaną ze zwykłym
        wykonywaniem prawa własności.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane powyżej przepisy
    prawa należy stwierdzić, że sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawcę, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Nieruchomość stanowi
    majątek prywatny Wnioskodawcy, który nie jest wykorzystywany do prowadzenia
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży prawa wieczystego
        użytkowania działki nr 1 – jest nieprawidłowe;
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży prawa wieczystego
        użytkowania działek nr 2, 3, 4, 5, 6– jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Przez odpłatną dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie gruntu
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7
    sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku

    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć
    i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Aby ocenić czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
    podatnik podatku od towarów i usług, wymagana jest ocena każdorazowo odnosząca
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym

    obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Z wniosku wynika, że jest Pan użytkownikiem wieczystym następujących działek
    niezbudowanych numer 2, 3, 4, 5, 1, 6. Część działki nr 1 była odpłatnie udostępniana
    najemcy jako plac manewrowy. Pozostałe działki nie były udostępniane osobom trzecim,
    ani odpłatnie, ani nieodpłatnie. Użytkowanie wieczyste działek zostało nabyte przez Pana
    w 2007 roku. Przy nabyciu powyższych działek nie odliczył Pan podatku VAT naliczonego.
    Nieruchomości zostały nabyte jako majątek prywatny, bez przeznaczenia na działalność
    gospodarczą, handel ani inwestycje zarobkowe. Planowana jest sprzedaż całego zespołu
    działek jednemu nabywcy, jednym aktem notarialnym. Nie uzyskiwał Pan żadnych
    pozwoleń. Nie podejmował Pan żadnych działań zwiększających wartość lub atrakcyjność
    działek. Sprzedaż prowadzona jest samodzielnie. Nie korzysta Pan z usług pośrednika przy
    sprzedaży. Na ten moment nie planuje Pan zakupu kolejnych nieruchomości.
    Istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT -
    co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    Jak już wskazano wcześniej, z wyroku TSUE 291/92 wynika, że podatnik w całym okresie
    posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów prywatnych
    aby uznać, że mamy do czynienia ze sprzedażą majątku prywatnego.
    Należy stwierdzić, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym,
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie
    to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy
    majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z
    przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Wskazał Pan, że część działki nr 1 była odpłatnie udostępniana najemcy jako plac
    manewrowy.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, gdyż wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy przedmiot najmu stanowi składnik
    majątkowy w prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika, czy też stanowi jego
    majątek osobisty. W związku z powyższym oddanie przez Pana części działki nr 1 najemcy
    jako plac manewrowy, spowodowało, że działka nr 1 była wykorzystywana w działalności
    gospodarczej. W konsekwencji wynajmując części działki nr 1 działał Pan jako podatnik
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

    Wobec powyższego wskazać należy, iż najem części działki nr 1 spowodował, że straciła
    ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych przedmiotowej nieruchomości spowodowało, że ww. nieruchomość była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego. Zatem uznać należy, że podejmowane przez Pana działania oraz dokonane
    czynności wykluczają sprzedaż przez Pana prawa wieczystego użytkowania działki nr 1 w
    ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym. Tym samym należy stwierdzić, że ww.
    sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działki nr 1 będzie dostawą dokonaną w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan będzie działał
    jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe, w tej
    konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie Pana składnik
    majątku osobistego, a sprzedaż przez Pana ww. prawa wieczystego użytkowania działki
    będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pana za podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność
    sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania działki nr 1, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do pozostałych działek nr 2, 3, 4, 5, 6, wskazać należy, że – jak
    wynika z okoliczności sprawy - przedmiotem dostawy będą składniki Pana majątku
    prywatnego, a sprzedaż, będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem
    prywatnym. Powyższe działki nie były udostępniane osobom trzecim, ani odpłatnie, ani
    nieodpłatnie. Nie uzyskiwał Pan żadnych pozwoleń. Nie podejmował Pan żadnych działań
    zwiększających wartość lub atrakcyjność działek. Sprzedaż prowadzona jest samodzielnie.
    Nie korzysta Pan z usług pośrednika przy sprzedaży. Z opisu sprawy nie wynika, aby w
    związku z tą dostawą podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotem sprzedaży w postaci prawa wieczystego
    użytkowania działek nr 2, 3, 4, 5, 6, będą składniki majątku prywatnego, a ww. sprzedaż
    prawa wieczystego użytkowania będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania
    majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że ww. sprzedaż prawa
    wieczystego użytkowania działek nr 2, 3, 4, 5, 6, nie będzie dostawą dokonaną w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan nie będzie
    działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, sprzedaż
    prawa wieczystego użytkowania ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania działek nr 2, 3, 4, 5, 6, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.