Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.77.2017.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-14
Teza: Zwolnienie z opodatkowania kieszonkowego na wyżywienie, otrzymanego na stażu w ramach Programu Leonardo da Vinci
Słowa kluczowe: programy; projekt; staż; uczestnicy; uczniowie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania kieszonkowego na wyżywienie, otrzymanego na stażu w ramach Programu Leonardo da Vinci **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania kieszonkowego na wyżywienie, otrzymanego na stażu w ramach Programu Leonardo da Vinci.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca był w 2014 r. uczniem Niepublicznego Technikum … w …. W okresie od dnia 3 marca 2014 r. do dnia 28 marca 2014 r. Wnioskodawca przebywał na stażu finansowanym ze środków Unii Europejskiej w ramach projektu Leonardo da Vinci. W ramach stażu Wnioskodawca otrzymywał kieszonkowe przeznaczone na wyżywienie (dieta). Staż był nagrodą za dobre wyniki w nauce. Staż odbył się w Niemczech. Staż występował pod nazwą „…”.

Płatnik wystawił dokument PIT-8C, z którego wynika, że przychód został w nim zdefiniowany jako - „kieszonkowe w ramach stażu”. Kwota wypłacona w ramach wyżywienia (kieszonkowe) to 589,30 Euro.

Program Leonardo da Vinci jest częścią programu edukacyjnego Unii Europejskiej „Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme). Wspiera działania w obszarze kształcenia i szkolenia zawodowego. Program pobytu w Niemczech obejmował poznanie atrakcji turystycznych, kultury, walorów historycznych i gospodarczych, odmiennych zwyczajów, tradycji i zachowań Niemców. W czasie wolnym uczniowie mieli zorganizowanych wiele atrakcyjnych zajęć. Zwiedzili … i przekonali się, że jest to ciekawe miasto, które oferuje swoim gościom i mieszkańcom różne atrakcje. Uczniowie zobaczyli …, znak rozpoznawczy i symbol …. Widzieli też bardzo charakterystyczną wieżę telewizyjną wysoką na 368 m, ze słynną obrotową restauracją. Obejrzeli również Kościół Pamięci, Katedrę Niemiecką i Katedrę Francuską. Odwiedzili także malowniczy, emanujący harmonią i pięknem zespół architektoniczny Domu Koncertowego. Będąc w … uczniowie nie mogli przeoczyć …, fascynującej architektury z widokiem na dzielnicę rządową oraz centrum …, jak również ciągu dziedzińców …, …. Wykonawcą i realizatorem programu była szkoła. Ostatecznym odbiorcą bezzwrotnej pomocy była szkoła. Wnioskodawca był uczestnikiem projektu i świadczenie (kieszonkowe) pochodziło ze środków realizowanego projektu. Świadczenie (kieszonkowe) stanowiło pomoc udzieloną w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie o finansach publicznych. Świadczenie Wnioskodawca otrzymał od szkoły.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy otrzymane kieszonkowe w ramach stażu w wysokości 589,30 Euro podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku ze zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 46 lub pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, kieszonkowe w ramach stażu w wysokości 539,30 Euro nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód ten jest zwolniony na podstawie:

1.  art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub
2.  art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Świadczenie (kieszonkowe, dieta, stypendium), o którym mowa, może korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu, wolna od podatku jest część dochodów osób mających miejsce zamieszkania w Polsce, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu stypendiów. Stypendia te są wolne od podatku w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2014 r., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca był w 2014 r. uczniem Niepublicznego Technikum … w …. W okresie od dnia 3 marca 2014 r. do dnia 28 marca 2014 r. Wnioskodawca przebywał na stażu w Niemczech, finansowanym z środków Unii Europejskiej w ramach programu Leonardo da Vinci będącego częścią programu edukacyjnego Unii Europejskiej „Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme). W ramach stażu Wnioskodawca otrzymywał od szkoły kieszonkowe przeznaczone na wyżywienie (dieta). Kwota wypłacona w ramach wyżywienia (kieszonkowe) to 589,30 Euro. Staż był nagrodą za dobre wyniki w nauce. Staż występował pod nazwą „…”. Wykonawcą i realizatorem programu była szkoła. Ostatecznym odbiorcą bezzwrotnej pomocy była szkoła. Wnioskodawca był uczestnikiem projektu i świadczenie (kieszonkowe) pochodziło ze środków realizowanego projektu. Świadczenie (kieszonkowe) stanowiło pomoc udzieloną w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie o finansach publicznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu stypendiów – w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

Zatem, powyższym zwolnieniem od podatku dochodowego od osób fizycznych objęte są wyłącznie stypendia i tylko takie, które spełniają kryteria określone w cytowanym przepisie.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

1.  pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz
2.  podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca − bez względu na rodzaj umowy − wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

W świetle ww. przepisu dochody podatników korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego w sytuacji, gdy spełnione są łącznie dwie przesłanki:

*   środki finansowe pochodzą od podmiotów wskazanych w analizowanym przepisie i zostały przekazane na podstawie, o której mowa w tym przepisie,

*   podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy.

Oznacza to, że niedopełnienie któregokolwiek z warunków uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia. Przesłankami warunkującymi przedmiotowe zwolnienie jest więc zagraniczne pochodzenie i bezzwrotny charakter środków finansowych, z których podatnik jest wynagradzany oraz ustalenie podmiotu, któremu przyznano pomoc zagraniczną i który bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy.

Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.).

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich - rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5c.

Zauważyć należy również, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęci są uczestnicy projektu. Przez uczestników projektu, o których mowa w przywołanym wyżej przepisie, należy rozumieć osoby, dla których faktycznie przeznaczona jest pomoc udzielona w ramach projektu. Użyte w powyższym przepisie pojęcie „z udziałem środków europejskich” należy rozumieć, jako współfinansowanie pomocy z tych środków.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do zwolnienia winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca był uczestnikiem projektu i otrzymał świadczenie (kieszonkowe na wyżywienie) będące pomocą udzieloną w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, to otrzymane świadczenie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy oparte na zastosowaniu art. 21 ust. 1 pkt 46 lub art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pomimo korzystnego pod względem ekonomicznym rozstrzygnięcia skutkującego zwolnieniem od podatku dochodowego przedmiotowego świadczenia (kieszonkowego na wyżywienie) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy – należało uznać za nieprawidłowe, ze względu na błędnie wskazaną przez Wnioskodawcę podstawę prawną zwolnienia od podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.