Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.245.2019.9.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; opodatkowanie; sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 1 lipca 2019 r. o wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    działek A, B, C, D, E, F i G, wpłynął 4 lipca 2019 r. Ww. wniosek został uzupełniony pismem
    z 26 sierpnia 2019 r. (data wpływu – 28 sierpnia 2019 r.) będącym odpowiedzią na
    wezwanie Organu z 13 sierpnia 2019 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.245.2019.1.MPU.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca w roku (...) na podstawie darowizny od rodziców otrzymał nieruchomość
    gruntową niezabudowana o pow. (...) ha. Aktualnie Wnioskodawca zmuszony jest do
    sprzedaży części otrzymanej nieruchomości. Ze względu na dużą powierzchnię
    Wnioskodawca nie mógł znaleźć nabywcy. Działka jest nieuzbrojona, posiada wadliwą sieć
    kanalizacji sanitarnej oraz brak kanalizacji deszczowej. Wobec powyższego Wnioskodawca
    zmuszony był do podziału nieruchomości i nosi się z zamiarem sprzedaży od (...)-(...)
    małych działek. Środki pieniężne są niezbędne Wnioskodawcy na remont starych
    budynków gospodarczych, drogie lekarstwa oraz rehabilitację dla ojca Wnioskodawcy,
    kształcenie córek oraz stałe leczenie żony. Wnioskodawca nie prowadzi działalności
    gospodarczej.
    W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że jego rodzice byli rolnikami indywidualnymi,
    mieli gospodarstwo rolne o areale ok. (...) ha, które do ok. (...) r. samodzielnie obrabiali. W
    skład gospodarstwa w (...) r., zgodnie z umową darowizny, wchodziły budynki
    gospodarskie, (...) sztuk (...) (...), (...) sztuk (...) (...), dwa (...) (...) przyczepy rolnicze i inne
    mniejsze urządzenia rolnicze (pługi, brony rozrzutniki itp.).
    W (...) r. rodzice przekazali Wnioskodawcy darowizną ww. gospodarstwo. Wnioskodawca
    początkowo (do ok. (...) r.) też obrabiał gospodarstwo, pobierał z tego tytułu dopłaty
    bezpośrednie jako rolnik indywidualny, jednakże po ok. dwóch latach uznał, że
    prowadzenie gospodarstwa trudno jest pogodzić z pracą zawodową. Od tego czasu
    gospodarstwo było obrabiane na podstawie ustnej umowy dzierżawy przez jednego z
    sąsiadów, również rolnika, który z tego tytułu otrzymywał dopłaty bezpośrednie.

    Większa część gospodarstwa, z wyjątkiem (...) działek objętych wnioskiem o interpretację
    podatkową do dzisiaj jest przeznaczona na produkcję rolną (w tej chwili w większości jest
    obsiana kukurydzą).
    Gospodarstwo rolne trafiło do rąk rodziców Wnioskodawcy w drodze dziedziczenia po
    dziadkach Wnioskodawcy i wcześniej też stanowiło gospodarstwo rolne. Wnioskodawca
    nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Nieruchomość główna (działka „macierzysta” nosi numer X), poszczególne działki noszą
    numery: A, B, C, D, E (wcześniej wymienione działki zostały już sprzedane) i G, F (co do tych
    działek jest planowana sprzedaż).
    Nieruchomość główna została dodatkowo podzielona na działkę stanowiącą drogę
    wewnętrzną (Z, ZA. i ZAA.), zostały z niej wydzielone też inne działki, które być może w
    przyszłości będą również sprzedane, jednak nie stanowią one przedmiotu wniosku. Działki
    te nie będą sprzedane w chwili obecnej, albowiem Wnioskodawca nosi się z zamiarem
    rozdzielenia ich między córki i przekazanie ich darowizną a zamiary córek nie są dzisiaj
    jeszcze sprecyzowane.
    Dla wszystkich działek uchwalony jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
    uchwalony dla wschodniej części dzielnicy C. przez G. M. (...). (Uchwała nr (...) Rady Miasta
    (...) z dnia (...) (...) (...) r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    dla obszaru położonego w rejonie ulicy (...), rzeki (...), kompleksu leśnego oraz ulicy (...) (...) i
    (...) w (...)- etap (...); Dziennik Urzędowy Województwa (...) (...), dnia (...) (...) (...) r., poz. (...)).
    Przedmiotem już dokonanych sprzedaży były działki niezabudowane, przedmiotem
    planowanych sprzedaży również są działki niezabudowane.
    Po podziale działki macierzystej już sprzedane są działki nr A, B, C, D i E oraz odpowiednie
    udziały w drodze wewnętrznej. Przedmiotem przyszłej sprzedaży będą działki F i G.
    W roku (...) Gmina (...) realizowała program rozdziału kanalizacji sanitarnej i burzowej i
    skanalizowania osiedli wiejskich. W ramach tego programu przeprowadziła przez działkę
    ówczesnych właścicieli - rodziców Wnioskodawcy - kanalizację burzową i sanitarną przez
    działkę nr MM., stanowiącą całość gospodarstwa rolnego. Zgodnie z porozumieniem z
    dnia (...) r., strony oświadczają że na działce znajdują się: „zasiewy pszenicy, buraków
    pastewnych, ziemniaków i pastwisko. Po zakończonej naprawie przerwane połączenia
    drenów”. Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić jak w danym roku była obrabiane
    gospodarstwo, ale jak wynika z tego dokumentu, była to zazwyczaj mieszana produkcja
    rolna z elementami hodowli (pastwisko). Rodzice Wnioskodawcy byli rolnikami
    indywidualnymi. Sam Wnioskodawca, po (...) r., prowadził tam produkcję rolną w bardziej
    ograniczonym charakterze, ze względu na fakt pracy poza rolnictwem, jednak co najmniej
    część działki była przeznaczona na zasiew zboża. Wnioskodawca nie był rolnikiem
    indywidualnym ani ryczałtowym. Wnioskodawca początkowo przeznaczał uprawy na
    potrzeby własne (hodowla trzody chlewnej i bydła rogatego). Po likwidacji hodowli
    uprawiał tam jedynie zboże. O ile Wnioskodawca pamięta, to było one sprzedawane.
    Wnioskodawca nie jest w stanie tego precyzyjnie określić, ponieważ stale pomagał
    rodzicom przy prowadzeniu gospodarstwa i po przekazaniu jemu gospodarstwa nie
    doszło do jakiejś jednorazowej zmiany przeznaczenia gruntu, chociaż, jak to wspomniano
    wcześniej, po jakimś czasie Wnioskodawca sprzedał inwentarz żywy wchodzący w skład

    gospodarstwa. W tamtym czasie Wnioskodawca (na pewno jeszcze za rok (...)) pobierał
    dopłaty indywidualne.
    Obecnie dzierżawca działki prowadzi tam produkcję rolną w różnorakim zakresie, w tym
    roku obsiał on pole kukurydzą.
    Co do działki „macierzystej” zawarta jest ustna umowa dzierżawy, jej czas nie jest
    określony, można powiedzieć, że co rok jest odnawiana. Z tytułu dzierżawy Wnioskodawca
    nie pobiera czynszu, albowiem wolą rodziców Wnioskodawcy jest, aby „ziemia nie leżała
    ugorem” a jak już wspomniano wcześniej, sam Wnioskodawca rolnikiem nie jest. Co do
    działek będących przedmiotem wniosku Wnioskodawca ustalił z dzierżawcą wygaśnięcie
    dzierżawy przed sprzedażą lub przyszłą sprzedaż działek.
    Działki objęte wnioskiem są one objęte miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego jako działki pod zabudowę jednorodzinną (oznaczenie MN 12, MN 5),
    część działki macierzystej nadal jest zakwalifikowana pod produkcję rolną (R5) i w
    niewielkim zakresie pod drogi wewnętrzne (KDW3).
    Wnioskodawca nie wystąpił o warunki zabudowy dla działek będących przedmiotem
    wniosku, jest to zbędne w kontekście uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego.
    Działki objęte wnioskiem mają dostęp do drogi publicznej za pośrednictwem dróg
    wewnętrznych - działek o nr ZAA., ZA. i Z.
    Wnioskodawca wytyczył drogi wewnętrzne ze względu na sygnalizowany zamiar budowy
    przez przyszłych kupujących domów jednorodzinnych na wybudowanych działkach i
    wymogi prawa budowlanego w zakresie dostępu do drogi publicznej.
    Wnioskodawca pozyskał część kupców przez ogłoszenia w Internecie a część z nich
    nabywców „pocztą pantoflową" znalazło Wnioskodawcę i zaproponowało kupno.
    Wnioskodawca nadal jest właścicielem pozostałej części gospodarstwa rolnego, z którego
    część podzielił na działki, jednak sam nie nosi się z zamiarem ich sprzedaży.
    Poza działkami objętymi wnioskiem Wnioskodawca sprzedał na początku (...) r. dwie inne
    działki z tej nieruchomości (z działki „macierzystej”).
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu:
    Czy sprzedaż działek objętych wnioskiem stanowi zarząd majątkiem własnym, czy też czy
    stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu
    Zdaniem Wnioskodawcy, jego działania stanowią zarząd majątkiem własnym. Działania
    przez niego podjęte nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług, a jedynie zarząd majątkiem własnym.

    Wnioskodawca nabył własność nieruchomości rolnych od swoich rodziców w drodze
    darowizny a sama nieruchomość, od kiedy Wnioskodawca pamięta, zawsze stanowiła
    rodzinne gospodarstwo rolne. W latach poprzednich gospodarstwo to miało większy areał
    (ok. (...) ha), ale rodzice Wnioskodawcy część darowali bratu Wnioskodawcy i pozostało
    jedynie ok. (...)ha. Powierzchnia ta, dość duża jak na zabudowę miejską jako gospodarstwo
    rolne, jest jednak niewystarczające dla prowadzenia samodzielnej działalności. Rodzice
    Wnioskodawcy, będą „rolnikami z krwi i kości” mimo to prowadzili tam produkcję rolną
    dopóki ich wiek i zdrowie im na to pozwalały. Po przekazaniu ziemi synowi on też
    próbował prowadzić tam działalność, jednak okazało się to zbyt trudne, gdy próbował to
    łączyć z zatrudnieniem poza rolnictwem. Z kolei gospodarstwo o powierzchni (...) ha jest
    niewystarczające dla utrzymania rodziny jako samodzielne źródło dochodu. Dodatkowo
    wszędzie dookoła grunty rolne były w ostatnich latach sukcesywnie przeznaczane pod
    zabudowę jednorodzinną i wiejski charakter C. i W. (wsi w ramach (...) do których na
    których jest położona gospodarstwo rolne Wnioskodawcy) zaczął się zmieniać na
    mieszkaniowo-rekreacyjny. Z kolei ceny nieruchomości sąsiednich zaczęły rosnąc w takim
    stopniu, że ewentualne powiększenie gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy do rozmiarów
    pozwalających na rzeczywistą produkcję rolną czyli ok. (...) ha, przekraczało w znacznym
    stopniu jego możliwości.
    W ostatnim czasie ze względu na swoją sytuację rodzinną Wnioskodawca był zmuszony
    podjąć decyzję o sprzedaży części działek. W tym celu wydzielił kilka działek, wytyczył też
    drogi wewnętrzne. Wnioskodawca nosi się też z zamiarem przekazania gospodarstwa
    swoim córkom, które prawdopodobnie też nie będą tam uprawiały ziemi. Przygotowując
    dla nich ziemię, Wnioskodawca wydzielił też kolejne działki by córki mogły w sposób
    logiczny je sprzedać pod zabudowę jednorodzinną w bliżej nieokreślonej przyszłości.
    Wnioskodawca ani sam nie prowadzi działalności gospodarczej, ani też nie nabył działek w
    celu ich odsprzedaży. Działania Wnioskodawcy polegające na podziale działek i wytyczeniu
    drogi wewnętrznej są logiczną konsekwencją decyzji i ich sprzedaży, albowiem sprzedaż
    całości nieruchomości byłaby trudna do przeprowadzenia ze względu na jej rozmiar.
    Konsekwentnie rzecz ujmując po podziale nieruchomości na mniejsze działki
    Wnioskodawca doprowadził wytyczył do nich drogę wewnętrzną.
    Wnioskodawca nie dokonywał przyłączy energii elektrycznej, wody, gazu czy kanalizacji na
    swojej działce. Kupujący samodzielnie dokonują przyłączy z ulicy (...). Jak już wspomniano
    wcześniej, w (...)r. Gmina Miasto (...) przeprowadziła przez działkę Wnioskodawcy
    kanalizację sanitarną i burzową a zatem część (choć nie wszystkie) wydzielonych działek
    mogą z niej skorzystać. Spad gruntu na wschodnią stronę powoduje, że część działek
    będzie musiała korzystać z alternatywnych metod odprowadzania ścieków i deszczówki -
    część działek znajduje się poniżej biegnącej kanalizacji. We wschodniej części
    nieruchomości biegnie wodociąg przelotowy (średnica (...)), z którego Wnioskodawca nie
    może korzystać, najprawdopodobniej doszło do zasiedzenia służebności gruntowej przez
    przedsiębiorstwo przesyłowe (budowa wodociągu w latach 70 lub 80). Przez

    nieruchomość biegnie też od lat napowietrzna linia energetyczna, najprawdopodobniej
    średnia linia wysokiego napięcia. Najpewniej również doszło do zasiedzenia służebności
    gruntowej przez przedsiębiorstwo przesyłowe. Linia ta stanowi linię wysokiego napięcia i
    gospodarstwo Wnioskodawcy bezpośrednio z niej nie może korzystać.
    Krótko mówiąc, zdaniem Wnioskodawcy, jego działania stanowią jedynie racjonalny
    zarząd majątkiem własnym wobec zmian otaczającej go rzeczywistości. Dalsze
    prowadzenie produkcji rolnej okazało się zbyt utrudnione, a z kolei sprzedaż całości
    gospodarstwa byłaby trudna do przeprowadzenia. W tej sytuacji wydzielenie działek i ich
    sprzedaż przy wytyczeniu drogi wewnętrznej nie stanowi, w opinii Wnioskodawcy,
    wystarczających przesłanek do przyjęcia, ażeby Wnioskodawca „podejmował aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 dyrektywy 2006/112 (patrz wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 20.06.2017 r. I SA/Bd 540
    /17), czyli ażeby podejmował działania wykraczające poza racjonalny zarząd majątkiem
    własnym.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 18 września 2019 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB3-3.4012.245.2019.2.MPU, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 27 września 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 15 października 2019 r. (data wpływu 29 października 2019 r.) wniósł Pan skargę
    na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację – wyrokiem
    z6sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/GL 1615/19.
    Od tego wyroku wniosłem skargę kasacyjną pismem z 19 października 2020 r.
    W wyniku rozpatrzenia kasacji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 września 2024
    r. sygn. akt I FSK 20/21 oddalił skargę kasacyjną Organu.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7
    stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/GL 1615/19 wpłynął do Krajowej Informacji Skarbowej 9
    stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z 7 stycznia 2025 r.;
    - ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnego rozstrzygnięcia, tj.
    interpretacji indywidualnej z18 września 2019 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi
    ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 7 stycznia 2025 r, sygn. akt I SA/GL 1615/19.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą,
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowej, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jak natomiast stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z
    2019 r., poz. 1145):
      rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne
    i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy, a te z kolei dzieli się
    na nieruchomości i rzeczy ruchome.
    Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W świetle powyższej analizy grunt spełnia definicję towaru określoną art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 cyt. ustawy.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K.
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności.

    Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy sprzedaż działek objętych wnioskiem stanowi zarząd
    majątkiem własnym, czy też czy stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Dokonując oceny Pana stanowiska we wskazanym zakresie należy mieć na uwadze wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/GL
    1615/19, będący rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie.
    W powyższym wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny odwołał się do art. 9 Dyrektywy
    2006/112 uwzględniającego wskazówki wynikające z orzecznictwa TSUE, a w szczególności
    stanowiska wyrażonego w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C- 180
    /10 i C-181/10, ECLI:EU:C:2011:589 odnośnie różnicy pomiędzy sprzedażą gruntu w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym a w ramach działalności gospodarczej. Odniósł się
    do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z 29 października
    2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w której wskazano na kryteria, jakimi należy kierować się przy
    określaniu, czy w danym przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy
    też z zarządem majątkiem prywatnym oraz z 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 45/18, czy
    dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od
    towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych
    danej sprawy. Powołał się także na orzecznictwo krajowe (por. np. wyroki Naczelnego
    Sądu Administracyjnego: z 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08; z 7
    października 2011 r., sygn. akt I FSK 1289/10; z 16 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1654
    /11), dotyczące uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług, konieczne jest ustalenie, że prowadzi on zawodowo, w sposób
    profesjonalny działalność gospodarczą w danym zakresie.
    W każdej sprawie konieczne jest więc ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności
    podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne
    do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w
    stosunku do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie
    ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się tak jak
    handlowiec.
    W ocenie Sądu, „(...) skarżący w przedstawionym przez siebie zdarzeniu (sprzedaż (...)
    działek, zamierzona sprzedaż (...) działek) nie zachowywał się jak handlowiec. Skarżący nie
    kupił działki po to by ją podzielić i sprzedać z zyskiem, wręcz przeciwnie - działka ta
    stanowi „ojcowiznę” - gospodarstwo rolne prowadzone przez pokolenia. Skarżący nie
    poszukiwał wspólników, ani kapitału do prowadzenia działalności - ulepszania działek,
    poprawy ich jakości itd. Co więcej nie ma racji organ interpretacyjny, że skarżący wystąpił
    do właściwego organu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Owszem działki zostały
    objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ale nie nastąpiło to z
    inicjatywy skarżącego, po prostu taki plan zagospodarowania przestrzennego uchwaliła
    Rada Miasta.

    Nie ma także racji organ interpretacyjny, że skarżący wykonywał czynności zmierzające do
    podniesienia wartości nieruchomości, np. uzbrojenie terenu. Takich działań skarżący nie
    podjął. Natomiast jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji Gmina (...) w (...)r.
    realizowała program rozdziału kanalizacji sanitarnej i burzowej i skanalizowania osiedli
    wiejskich. W ramach tego programu przeprowadziła przez działkę ówczesnych właścicieli -
    rodziców wnioskodawcy, stanowiącą całość gospodarstwa rolnego - kanalizację burzową i
    sanitarną.
    W ocenie Sądu sam podział działek i wytyczenie do nich dróg dojazdowych nie może
    świadczyć o realizacji przez skarżącego czynności charakterystycznych dla osoby
    zawodowo trudniącej się obrotem nieruchomościami. Wydzielenie dróg tego rodzaju jest
    bowiem obowiązkiem związanym z zapewnieniem nowym działkom dostępu do drogi
    publicznej, warunkującym dopuszczalność dokonania podziału. Zatem właściciel realizując
    swoje uprawnienie do korzystania oraz dysponowania przedmiotem tego prawa może
    podejmować działania zmierzające do podziału nieruchomości. Okoliczności te same w
    sobie, podejmowane nawet znaczną ilość razy nie mogą przemawiać za uznaniem, że
    późniejsza sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej (por.
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 16 listopada 2018 r., sygn.
    akt I SA/Po 594/18)
    Sąd wskazuje także, że skarżący nie ustalał jakichkolwiek biznesowych celów swoich
    działań. Skarżący nie wydawał uzyskanych ze sprzedaży środków na reinwestowanie ale
    „zużywał” je na rzeczy takie jak remont domu, wynajem mieszkania dla córki, leczenie
    żony i rehabilitację ojca itp. Skarżący nie angażował szczególnych środków, czy zasobów w
    proces sprzedaży. Nabywcy trafili do niego „pocztą pantoflową” oraz dał ogłoszenie w
    Internecie, co obecnie jest praktyką powszechną tak jak kiedyś ogłoszenie w gazecie i nie
    świadczy o żadnym profesjonalnym działaniu. Działania skarżącego nie wykroczyły poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie przybrały
    formy zawodowej (profesjonalnej).
    Reasumując, nie można się zgodzić z organem interpretacyjnym, że działania skarżącego
    stanowią ciąg zdarzeń, które wskazują na jego aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem. Takiego wniosku nie da się wyprowadzić z przedstawionego
    zdarzenia we wniosku o wydanie interpretacji. Brak jest podstaw do kwalifikowania jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., podejmowanych przez
    skarżącego czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn.
    mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie swoich
    potrzeb. Działań z zachowaniem - normalnych w takich przypadkach - reguł
    gospodarności nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.
    W ocenie Sądu analizując argumenty stron postępowania, w świetle obwiązujących
    przepisów prawa i wypracowanego stanowiska judykatury, należy przyznać rację stronie

    skarżącej iż tego rodzaju rozporządzenie - w okolicznościach faktyczno-prawnych tej
    konkretnej sprawy - jest rozporządzeniem majątkiem prywatnym”.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy,
    sprzedaż działek nr A, B, C, D i E oraz zamiaru zbycia działek G, F przez Pana nie będzie
    stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest
    przesłanek świadczących o Pana takiej aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która
    to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem.
    Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że
    dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek wystąpi Pan w charakterze podatnika
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby
    uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić
    jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego
    dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i
    usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż ww. działek będzie czynnością związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, będzie Pan korzystał z
    przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania. Skutkiem powyższego sprzedaż działek nr A, B, C,
    D i E oraz zamiar zbycia działek G, F nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Podsumowując, Pan z tytułu ww. transakcji zbycia działek nr A, B, C, D i E oraz zamiaru
    zbycia działek G, F nie będzie działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1
    ustawy – podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy.
    Mając na uwadze związanie Organu oceną prawną przedstawioną przez WSA w
    orzeczeniu z7sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/GL 1615/19, stwierdzić należy, że Pana
    działania stanowią jedynie racjonalny zarząd majątkiem własnym.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa – Prawo o postępowaniu
    przed sądami administracyjnymi.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.