Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.343.2020.9.S.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Uznanie, nabywanych usług w ramach importu usług jako
zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
12 lit. a ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny
zarządzanie
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi zarządzania
funduszami, portfelami, pracowniczymi programami
emerytalnymi i pracowniczymi planami kapitałowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 lipca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania usług nabywanych w ramach importu usług jako
    zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest towarzystwem funduszy inwestycyjnych w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 95 ze zm., dalej: „ustawa o
    funduszach inwestycyjnych”) i prowadzi działalność na podstawie stosownego zezwolenia
    Komisji Nadzoru Finansowego.
    Podstawowym obszarem działalności Wnioskodawcy jest tworzenie i zarządzanie różnego
    rodzaju funduszami inwestycyjnymi przewidzianymi w przepisach ustawy o funduszach
    inwestycyjnych. W ograniczonym zakresie Spółka wykonuje również usługi zarządzania
    portfelami instrumentów finansowych należącymi do inwestorów instytucjonalnych lub
    indywidualnych.
    Wnioskodawca jest zasadniczo odpowiedzialny za zarządzanie całością działalności
    funduszy, znajdujących się w jego ofercie. Oznacza to, że A. zarządza funduszami zarówno
    poprzez prowadzenie ich działalności inwestycyjnej (oferowanie jednostek uczestnictwa
    /certyfikatów inwestycyjnych funduszu oraz inwestowanie aktywów funduszu),
    reprezentowanie funduszy w relacjach z podmiotami zewnętrznymi, jak również obsługę
    funduszy pod kątem administracyjnym/formalnym (tj. m.in. zapewnienie personelu,
    siedziby, zgodności działalności funduszu z regulacjami prawnymi, zapewnienie, że
    fundusze wywiązują się z obowiązków raportowania etc.).
    Zarządzanie funduszami inwestycyjnymi (w obszarze zarządzania działalnością
    inwestycyjną funduszy) przez Spółkę w praktyce polega na lokowaniu środków funduszy
    (zgromadzonych poprzez oferowanie przez fundusze swoich jednostek uczestnictwa
    /certyfikatów inwestycyjnych inwestorom) w określone w ustawie o funduszach
    inwestycyjnych (i zgodne z polityką inwestycyjną danego funduszu) papiery wartościowe,
    instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe.
    W ramach zarządzania funduszami inwestycyjnymi, Spółka wyznacza spośród swoich
    pracowników/współpracowników zespół osób odpowiedzialnych za funkcjonowanie
    danego funduszu. Osoby te są odpowiedzialne za prawidłowe i korzystne dla
    zarządzanego podmiotu, lokowanie aktywów funduszu (tj. aktywów przekazanych przez
    inwestorów). Innymi słowy, osoby zarządzające danym funduszem z ramienia
    Wnioskodawcy są odpowiedzialne za podejmowanie konkretnych decyzji inwestycyjnych
    (tj. podejmowanie decyzji odnośnie nabycia konkretnych papierów wartościowych lub
    innych praw majątkowych), które są zgodne z ustalonym przez fundusz celem
    inwestycyjnym oraz które są możliwe, mając na uwadze aktywa, które dany fundusz może
    nabywać (zgodnie z przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych i przyjętą polityką
    inwestycyjną).
    Podsumowując, A. zwykle w momencie tworzenia danego funduszu ustala jego cele
    inwestycyjne (tj. cele do jakich będzie dążył dany fundusz w swojej działalności
    inwestycyjnej) oraz określa rodzaje papierów wartościowych/innych praw majątkowych, w
    które dany fundusz będzie inwestował (mając na uwadze m.in. rodzaj danego funduszu i
    przepisy powszechnie obowiązującego prawa). Następnie, w toku działalności, określony
    zespół w ramach Spółki jest odpowiedzialny za podejmowanie konkretnych decyzji

    inwestycyjnych, tj. decyzji o nabyciu konkretnego pakietu papierów wartościowych/prawa
    majątkowego, w zgodzie z przyjętymi poprzednio (opisanymi wyżej) celami/założeniami.
    Następnie, po dokonaniu inwestycji Wnioskodawca również na bieżąco monitoruje
    wartości lokat funduszu oraz sytuację na rynku pod kątem oceny zasadności dokonania
    ewentualnych modyfikacji zawartości portfela inwestycyjnego funduszu. Innymi słowy,
    Spółka na bieżąco śledzi informacje rynkowe, aby zdecydować czy dokonane przez dany
    fundusz inwestycje były prawidłowe/korzystne dla funduszu i aby na bieżąco reagować na
    zmiany na rynku, tj. aby np. dokonać zbycia aktywów funduszu, nabyć inne aktywa, etc.
    Aby Spółka mogła prawidłowo realizować swoje zadania, tj. aby była w stanie podejmować
    przemyślane i prawidłowe decyzje inwestycyjne, osoby zaangażowane z ramienia
    Wnioskodawcy w zarządzanie funduszami muszą posiadać odpowiednią wiedzę w
    zakresie istniejących na dany moment na rynku uwarunkowań ekonomicznych oraz
    gospodarczych. Osoby te muszą posiadać przede wszystkim informacje o aktualnej
    sytuacji ekonomicznej występującej na rynku, na którym dany fundusz lokuje swoje
    aktywa (tj. np. w spółki z danego kraju czy danej branży), dane o aktualnych kursach walut,
    sytuacji politycznej w poszczególnych krajach, etc.
    Bez tych danych prowadzenie działalności w zakresie zarządzania funduszami przez
    Spółkę byłoby w istocie niemożliwe. Osoby zarządzające funduszami nie dysponowałyby
    bowiem odpowiednimi informacjami, pozwalającymi im podejmować prawidłowe i
    korzystne decyzje inwestycyjne.
    Przykładowo, w sytuacji jeśli polityka danego funduszu określałaby, że może on
    inwestować swoje aktywa jedynie w akcje spółek o niskim poziomie ryzyka, brak
    informacji o sytuacji finansowej konkretnych spółek (ich notowaniach giełdowych) czy o
    sytuacji ekonomicznej i politycznej kraju, w którym mają one siedzibę, nie pozwoliłby
    określić w prawidłowy sposób poziomu tego ryzyka. W konsekwencji niemożliwym byłoby
    w istocie podjęcie decyzji inwestycyjnej.
    W związku z dynamiką działalności inwestycyjnej (gdzie w wielu wypadkach decyzje co do
    podjęcia lub niepodjęcia danej inwestycji muszą być podejmowane niezwłocznie/na
    bieżąco) Spółka musi dysponować ww. informacjami/danymi właściwie w czasie
    rzeczywistym. Innymi słowy, Wnioskodawca nie może sobie pozwolić na to, żeby nie
    posiadać dostępu do danych o sytuacji na rynkach finansowych, notowań, analiz,
    wykresów czy wskaźników ekonomicznych, który byłby możliwy do wykorzystania przez
    zespół Spółki w każdym momencie działalności. Praktycznie niemożliwym jest również,
    żeby Wnioskodawca dane te gromadził jednostkowo, we własnym zakresie, przed
    dokonaniem poszczególnej decyzji inwestycyjnej (działanie takie w praktyce byłoby
    bowiem nieefektywne i wymagało zaangażowania znacznych zasobów ludzkich Spółki
    jedynie do tego celu, jak również w niektórych sytuacjach mogłoby być zbyt długotrwałe
    lub niemożliwe).
    W konsekwencji, przede wszystkim w celu umożliwienia podejmowania prawidłowych
    decyzji inwestycyjnych i monitorowania poczynionych już inwestycji, Spółka nabywa
    szereg usług, umożliwiających jej otrzymywanie w czasie rzeczywistym dostępu do danych
    źródłowych, bez których prowadzenie przez A. działalności byłoby w praktyce niemożliwe.
    Sporadycznie, Spółka wykorzystuje również te usługi do innych obszarów działalności niż
    zarządzanie działalnością inwestycyjną funduszy. Usługi takie świadczą przede wszystkim
    podmioty gospodarcze, wyspecjalizowane w dostarczaniu tego typu informacji/danych
    /analiz dla uczestników rynku finansowego (a zatem dla towarzystw funduszy
    inwestycyjnych, doradców inwestycyjnych, banków inwestycyjnych, etc.). W wielu
    sytuacjach usługi tego typu są świadczone przez podmioty zagraniczne, nieposiadające
    siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce (dalej: „Dostawcy”). Co
    ważne, nabywanie takich usług od wyspecjalizowanych w tym zakresie podmiotów (tj. m.
    in. Dostawców) jest standardem występującym w działalności inwestycyjnej.

    Wśród nabywanych przez Wnioskodawcę usług od Dostawców są usługi polegające na
    zapewnieniu:
    a) dostępu do danych transakcyjnych w zakresie obrotu instrumentami finansowymi
      (dostęp w czasie rzeczywistym do bieżących notowań instrumentów finansowych,
      indeksów giełdowych itp.). Usługi powyższe obejmują udostępnianie informacji
      odnośnie bieżących notowań na wybranych rynkach finansowych w różnych
      państwach na świecie, np. danych odnośnie kursów papierów wartościowych,
      notowań instrumentów pochodnych czy różnych indeksów giełdowych itp. Informacje
      te są przekazywane w formie zagregowanych danych, przedstawionych w formie m.in.
      wykresów czy tabel, dostępnych dla Spółki „na bieżąco” poprzez specjalistyczne,
      udostępnione Wnioskodawcy terminale (tj. przez specjalistyczny system komputerowy
      udostępniany przez Dostawcę). Powyższe usługi Spółka nabywa od (...),
    b) dostępu do informacji o sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstw w (...) (tj. danych o
      spółkach wchodzących w skład tzw. (...)) oraz danych dla potrzeb świadczenia usług dla
      (...) Banku Narodowego polegających na zarządzaniu portfelem aktywów należących
      do funduszu (...) na polskim rynku kapitałowym. W celu świadczenia usług dla (...)
      Banku Narodowego Spółka nabywa dostęp do danych o wskaźnikach specjalnego
      indeksu stworzonego dla tego Banku (...). Usługi te Spółka nabywa od (...),
    c) dostępu do aktualnych raportów zawierających dane ekonomiczne w zakresie obrotu
      towarów, kondycji rynków, strategii kredytowych i sytuacji politycznej związanych z
      podmiotami będącymi celami inwestycyjnymi funduszy zarządzanych przez Spółkę (tj.
      przede wszystkim spółek, w które Wnioskodawca planuje zainwestować środki
      funduszy). Usługi te świadczone są przez (...),
    d) dostępu do danych zawierających kompleksowe informacje o podmiotach będących
      celami inwestycyjnymi funduszy zarządzanych przez Spółkę (Dostawca udostępnia
      Spółce raporty w tym zakresie). Dane te pozwalają ocenić poziom ryzyka
      podejmowanych inwestycji. Usługi wykonywane są przez (...).
    Wskazane powyżej usługi stanowią odrębne świadczenia realizowane przez
    poszczególnych Dostawców na rzecz Wnioskodawcy.
    Co istotne, dane przekazywane przez Dostawców nie mają wyłącznie wymiaru
    informacyjnego, tzn. nie ograniczają się do przekazania prostych komunikatów w
    odniesieniu do określonych danych finansowych. Dane przekazywane Spółce przez
    Dostawców są zestawione w sposób spełniający wymagania Spółki (np. zawierają analizy
    spełniające określone kryteria ustanowione przez Spółkę w zakresie doboru instrumentów
    finansowych, regionów geograficznych, określonych giełd i platform obrotu, wybranych
    indeksów itp.).
    Wiedza nabywana przez Spółkę w ramach usług nabywanych od Dostawców jest zatem
    ściśle dedykowana potrzebom Spółki, które odzwierciedlają politykę inwestycyjną
    funduszy zarządzanych przez Spółkę. Odpowiedni dobór danych, informacji, analiz itp.
    dokonywany jest przez Dostawców w sposób, który pozwala na maksymalne dopasowanie
    tych danych do potrzeb Spółki. Dane nabywane przez Spółkę są zatem w tym zakresie
    powiązane z działalnością polegającą na dokonywaniu inwestycji w papiery wartościowe i
    inne prawa majątkowe, czyli z działalnością która jest wykonywana przez konkretne
    fundusze inwestycyjne. Nabywanie usług od Dostawców przekłada się zatem
    bezpośrednio na prawidłowe wykonywanie przez Spółkę usług, polegających na
    zarządzaniu konkretnymi funduszami - tj. funduszami z konkretną polityką inwestycyjną
    /celem inwestycyjnym, spójnym z danymi, które Spółka otrzymuje od Dostawców.
    W konsekwencji, dzięki nabywanym usługom Spółka otrzymuje w czasie rzeczywistym
    komplet danych, analiz i rekomendacji niezbędnych do świadomego podejmowania
    decyzji inwestycyjnych w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników finansowych w interesie
    swoich klientów, tj. uczestników funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez Spółkę.

    Nabywane usługi są w praktyce również niezbędne dla pracowników Spółki
    odpowiedzialnych za zarządzanie funduszami w zakresie tworzenia portfeli
    inwestycyjnych zgodnych z polityką inwestycyjną danych funduszy oraz dopuszczalnym
    poziomem ryzyka.
    Co istotne, usługi świadczone przez Dostawców są kierowane przez nich przede wszystkim
    do podmiotów działających na rynku finansowym, tj. do doradców inwestycyjnych,
    banków inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, etc. Są to bowiem
    specjalistyczne usługi, przydatne przede wszystkim do dokonania analiz w zakresie
    planowanych zamierzeń inwestycyjnych.
    Na fakt ten wskazuje również sposób prezentowania danych w ramach nabywanych
    usług. Co do zasady bowiem jedynie osoby dysponujące odpowiednim poziomem wiedzy i
    doświadczenia na rynku finansowym są w stanie wykorzystać dane przekazywane przez
    Dostawców.
    W przekazywanych danych używane są bowiem pojęcia, zawarte są odniesienia czy
    przedstawione są statystyki, których zrozumienie i wykorzystanie w praktyce (przy
    podejmowaniu decyzji inwestycyjnych) wymaga posiadania szczegółowej wiedzy
    specjalistycznej w zakresie rynków finansowych. Innymi słowy, co do zasady korzystanie z
    usług przez osoby, które nie specjalizują się w rynku finansowym jest w praktyce
    bezcelowe. Usługi te są zatem specyficznie kierowane na potrzeby podmiotów
    specjalizujących się w prowadzeniu działalności inwestycyjnej na rynku finansowym, tj. m.
    in. funduszy inwestycyjnych/podmiotów zarządzających funduszami.
    Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, że w istocie nabywa on usługi w celu prowadzenia
    działalności inwestycyjnej, a zatem w celu umożliwienia skutecznego i prawidłowego
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Innymi słowy, bez nabywania usług objętych
    niniejszym Wnioskiem, efektywne zarządzanie funduszami przez Spółkę byłoby
    niemożliwe (Spółka nie byłaby w stanie podejmować decyzji inwestycyjnych). Nabywane
    usługi są zatem bezpośrednio przekładane na świadczone przez A. usługi zarządzania
    funduszami w tym znaczeniu, że informacje uzyskiwane przez Spółkę od Dostawców są
    następnie wykorzystywane bezpośrednio przy świadczeniu usług zarządzania funduszami
    (nabyte usługi są de facto przenoszone na usługi świadczone przez Spółkę w ramach
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi). Usługi świadczone przez Dostawców są zatem
    bezpośrednio związane z inwestycjami dokonywanymi przez fundusze zarządzane przez
    Spółkę w tym zakresie, że fakt ich nabycia i wykorzystania stanowi w istocie jeden z
    elementów podjęcia decyzji i dokonania zamierzania inwestycyjnego przez dany fundusz.
    W konsekwencji, nabycie usług od Dostawców i wykorzystywanie ich przez Spółkę - tj.
    analizowanie danych udostępnianych przez Dostawców w świetle polityki inwestycyjnej
    /celu inwestycyjnego zarządzanych przez Spółkę funduszy i możliwych do dokonania
    inwestycji - stanowi element procesu zarządzania tymi funduszami. Na proces zarządzania
    funduszami, poza kwestiami administracyjnymi (które nie są objęte niniejszym wnioskiem)
    składa się przede wszystkim element podejmowania decyzji w zakresie dokonania lub
    niedokonania danej inwestycji przez fundusz lub wyjścia z jakiejś inwestycji, który to
    natomiast wymaga zgromadzenia i dokonania analizy szczegółowych danych
    gospodarczych/finansowych. Usługi nabywane od Dostawców stanowią zatem
    bezpośrednio element tego procesu, tj. element procesu podejmowania decyzji co do
    zamierzeń inwestycyjnych danego funduszu inwestycyjnego.
    Spółka planuje również nabywanie opisanych powyżej usług od Dostawców w przyszłości.
    Niniejszy wniosek dotyczy przy tym usług nabywanych przez Spółkę począwszy od 1 lipca
    2020 r.

## Pytanie

Czy import usług określonych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przez
    Wnioskodawcę będącego towarzystwem funduszy inwestycyjnych zarządzającym
    funduszami inwestycyjnymi, podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Import usług określonych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przez
    Wnioskodawcę będącego towarzystwem funduszy inwestycyjnych zarządzającym
    funduszami inwestycyjnymi, podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT.
      1. Zasady opodatkowania VAT importu usług
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m. in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług została zawarta w art. 28b ust. 1
    ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na
    rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę
    działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a , art.
    28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Powyższe zastrzeżenia nie mają zastosowania w przypadku opisanych w niniejszym
    wniosku usług nabywanych przez Spółkę. Miejscem świadczenia usług nabywanych przez
    Spółkę od podmiotów zagranicznych, opisanych w niniejszym wniosku, jest terytorium
    kraju.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium kraju. Powyższy przepis ma zastosowanie, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o
    którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również
    osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE,
    zgodnie z art. 97 ustawy o VAT.
    W powyższym przypadku, podatek VAT podlega rozliczeniu przez nabywcę usługi na
    zasadach odwrotnego obciążenia, z kolei usługodawca nie rozlicza podatku należnego.
    W świetle art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, świadczenie usług, z tytułu wykonania których
    podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, stanowi import usług.
    Mając na względzie przedstawiony powyżej przepis ustawy o VAT, Spółka, nabywając
    usługi od Dostawcy nieposiadającego siedziby ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności w Polsce jest obowiązana do rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu
    importu usług.
    Stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22% z zastrzeżeniem
    ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Jednak na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do
    dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art.
    41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 23%. Jednocześnie, określone w ustawie o VAT usługi
    podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    Zwolnieniem z VAT objęte są w szczególności usługi zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT.
    W dalszej części uzasadnienia niniejszego wniosku o interpretację Spółka przedstawia
    argumenty przemawiające za możliwością zastosowania ww. zwolnienia z VAT do importu
    usług przedstawionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

    2. Zasady opodatkowania VAT usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi - stan
      prawny
      2.1. Zwolnienie z opodatkowania przewidziane w przepisach ustawy o VAT
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT, zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    VAT podlegają usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami
    inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów
    o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Powyższa regulacja jest odzwierciedleniem art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z
    opodatkowania podatkiem VAT zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi,
    określonymi przez państwa członkowskie.
    Zarówno w regulacjach ustawy o VAT jak i Dyrektywy VAT nie zawarto definicji usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi podlegających zwolnieniu z VAT. Z tego względu
    dla ustalenia zakresu zwolnienia podatkowego z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT w
    związku z art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy VAT należy odwołać się regulacji dotyczących
    działalności funduszy inwestycyjnych oraz do poglądów prezentowanych w orzecznictwie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
      2.2. Zarządzanie funduszem inwestycyjnym według dyrektywy UCITS
    W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w
    sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
    odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe (Dz. U.UE.L 2009.302.32, dalej: „UCITS”), działalność związaną z zarządzaniem
    UCITS, dla celów tej dyrektywy zdefiniowano w Załączniku nr II - Funkcje wchodzące w
    skład zbiorowego zarządzania portfelem jako:
    · zarządzanie inwestycjami,
    · administracja:
      a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania funduszem;
      b) zapytania klientów;
      c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
      d) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
      e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
      f) wypłata zysków;
      g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
      h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
      i) prowadzenie ksiąg;
    · wprowadzanie do obrotu.
    Na podstawie UCITS należy zatem wskazać, że zarządzanie funduszami inwestycyjnymi
    obejmuje zarówno zarządzanie samymi inwestycjami, jak i czynności administracyjne,
    niezbędne do wywiązywania się z zobowiązań wobec klientów.
      2.3. Orzecznictwo TSUE w zakresie zwolnienia z VAT dla usług zarządzania funduszami
        inwestycyjnymi
    Kwestia zakresu przewidzianego w przepisach Dyrektywy VAT zwolnienia z VAT dla usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi była kilkukrotnie analizowana przez TSUE.
    W wyroku z 7 marca 2013 r. zapadłym w sprawie GfBk Gesellschaft fur
    Bórsenkommunikation mbH (sygn. akt C-275/11) Trybunał stwierdził, że: „Artykuł 13 część

    B lit. d) pkt 6 Szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że usługi doradztwa inwestycyjnego
    w zakresie inwestowania w zbywalne papiery wartościowe świadczone przez osobę trzecią
    na rzecz spółki inwestycyjnej zarządzającej specjalnym funduszem inwestycyjnym
    mieszczą się w zakresie pojęcia „zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi” do
    celów zwolnienia ustanowionego we wskazanym przepisie”.
    Powyższy wyrok TSUE zapadł na gruncie artykułu 13 część B lit. d pkt 6 Szóstej dyrektywy
    Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od
    wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE. L 1977.145.1, ze.
    zm., dalej jako: „szósta dyrektywa”).
    Jednakże z uwagi na analogiczne brzmienie regulacji art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy 112
    zachowuje on swoją aktualność również w odniesieniu do obecnie obowiązującego stanu
    prawnego. Co więcej, wyrok ten obrazuje szeroki zakres znaczeniowy, jaki na gruncie
    prawa wspólnotowego TSUE nadaje pojęciu „zarządzania specjalnymi funduszami
    inwestycyjnymi” w kontekście zwolnienia od podatku VAT.
    Z kolei w wyroku z 4 maja 2006 r. w sprawie Abbey National Plc (sygn. nr C-169/04) TSUE
    wskazał, iż „treść art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy nie wyklucza co do zasady,
    by na zarządzanie funduszami powierniczymi składały się różne odrębne usługi
    wchodzące w zakres pojęcia „zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi
    [zarządzania funduszami powierniczymi]” w rozumieniu tego przepisu oraz by korzystały
    one z przewidzianego w nim zwolnienia z opodatkowania, nawet wówczas gdy świadczący
    te usługi jest podmiotem zarządzającym będącym osobą trzecią (...)”.
    Dalej Trybunał wskazał, że pojęcie zarządzania funduszami powierniczymi, o których
    mowa w tym przepisie obejmuje usługi w zakresie administracyjnego zarządzania i
    prowadzenia rachunkowości funduszy świadczone przez podmiot zarządzający będący
    osobą trzecią, jeżeli - gdy oceniać je globalnie - tworzą one odrębną całość oraz są
    specyficzne i istotne dla zarządzania tymi funduszami. Trybunał zaznaczył, że „odnosząc
    się do usług w zakresie zarządzania administracyjnego i prowadzenia rachunkowości
    funduszy świadczonych przez podmiot zarządzający będący osobą trzecią, należy najpierw
    zaznaczyć, że tak jak w przypadku transakcji zwolnionych z opodatkowania na mocy art.
    13 część B lit. d pkt 3 i 5 VI Dyrektywy, zarządzanie funduszami powierniczymi, o których
    mowa w pkt 6 tego artykułu, jest określane w zależności od rodzaju świadczonych usług, a
    nie w zależności od osoby świadczącej lub odbiorcy usług”.
    W uzasadnieniu Trybunał podkreślił, że aby móc zakwalifikować transakcje w zakresie
    zarządzania administracyjnego i prowadzenia rachunkowości funduszy świadczone przez
    podmiot zarządzający będący osobą trzecią, jako zwolnione od podatku na mocy art. 13
    część B lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną całość, która w
    konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi zwolnionej.
    3. Zwolnienie z VAT usług nabywanych przez Wnioskodawcę
      3.1. Usługi nabywane przez Wnioskodawcę jako stanowiące odrębną całość
    Aby możliwe było zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a
    ustawy o VAT, nabywana przez Wnioskodawcę usługa musi stanowić odrębną całość.
    Wskazane przez Spółkę usługi nabywane od podmiotów zagranicznych, mimo iż faktycznie
    są wykorzystywane do świadczenia usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi,
    niewątpliwie mają charakter odrębnych świadczeń realizowanych przez podmioty trzecie
    na rzecz Spółki. Usługi te nabywane są od wyspecjalizowanych podmiotów. Spółka nie
    byłaby w stanie wytworzyć takich usług samodzielnie.

    Oznacza to, że w przypadku opisanych w niniejszym wniosku usług nabywanych przez
    Wnioskodawcę od Dostawców spełniony jest warunek odrębności tych usług.
      3.2. Usługi nabywane przez Wnioskodawcę jako specyficzne i istotne dla świadczenia
        usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi
    Aby możliwe było zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a
    ustawy o VAT, nabywane przez Spółkę usługi musiałyby być specyficzne oraz istotne dla
    usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Weryfikacja spełnienia powyższych
    warunków wymaga przeanalizowania przebiegu procesu zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi - na tej podstawie będzie bowiem możliwe określenie, czy usługi
    nabywane przez Wnioskodawcę:
        odpowiadają specyfice usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi, oraz
        są niezbędne do świadczenia usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi.
    Wnioskodawca wskazuje (co wynika również z przedstawionego powyżej opisu stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego), że zarządzanie funduszem inwestycyjnym w pewnym
    uproszczeniu sprowadza się zasadniczo do następujących czynności:
        Etap 1: ustalenie celów inwestycyjnych danego funduszu inwestycyjnego (np.
        poprzez określenie planowanej stopy zwrotu z inwestycji czy akceptowalnego
        poziomu ryzyka),
        Etap 2: określenie dopuszczalnych klas aktywów, w które inwestuje fundusz
        inwestycyjny z uwzględnieniem akceptowalnego poziomu ryzyka oraz innych
        uwarunkowań wynikających ze statutu funduszu (wskazanie rodzajów papierów
        wartościowych lub innych praw majątkowych mogących być przedmiotem lokat
        funduszu, regionów geograficznych, konkretnych platform obrotu giełdowego - np.
        giełdy papierów wartościowych zlokalizowane w konkretnych regionach
        geograficznych, itp.),
        Etap 3: podjęcie decyzji przez osoby zarządzające funduszem inwestycyjnym
        odnośnie inwestycji w konkretne aktywa spełniające założone kryteria określone na
        Etapie 2,
        Etap 4: bieżące monitorowanie wartości lokat funduszu oraz sytuacji na rynku
        kapitałowym pod kątem oceny zasadności dokonania ewentualnych modyfikacji
        zawartości portfela inwestycyjnego funduszu.
    Nie ulega wątpliwości, że podjęcie decyzji przez osoby zarządzające funduszem
    inwestycyjnym pod kątem wyboru konkretnych aktywów, w które zostaną ulokowane
    środki funduszu, wymaga uzyskania szczegółowych specjalistycznych danych finansowych.
    W przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę profesjonalnych usług zarządzania
    funduszami inwestycyjnymi odpowiednim rozwiązaniem jest w takim wypadku
    skorzystanie z analiz i rekomendacji dostarczanych przez dostawców, takich jak (...) (...),
    (...), czy (...).
    Dzięki usługom nabywanym od Dostawców Spółka otrzymuje w czasie rzeczywistym
    komplet danych, analiz i rekomendacji (np. kursy papierów wartościowych, dane odnośnie
    wybranych indeksów giełdowych) niezbędnych do świadomego podejmowania decyzji
    inwestycyjnych w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników finansowych w interesie
    uczestników funduszy inwestycyjnych, którymi zarządza Spółka. Co szczególnie istotne,
    usługi świadczone przez Dostawców zapewniają ponadto wsparcie dla pracowników

    Spółki w zakresie tworzenia portfeli inwestycyjnych zgodnych z polityką inwestycyjną
    danych funduszy oraz dopuszczalnym poziomem ryzyka - zestawienia danych
    dostarczanych przez Dostawców odzwierciedlają określone wymagania Spółki, np.
    wyłącznie wybrane indeksy giełd papierów wartościowych z określonych regionów
    geograficznych. Dane te w oczywisty sposób stanowią istotny i specyficzny element
    czynności realizowanych w ramach opisanego powyżej Etapu 3 w procesie zarządzania
    funduszami inwestycyjnymi.
    Zestawienia danych uzyskanych od Dostawców niewątpliwie są również kluczowym
    elementem monitorowania bieżącego stanu lokat funduszy inwestycyjnych zarządzanych
    przez Spółkę (uzyskanie danych odnośnie bieżących kursów wybranych papierów
    wartościowych, indeksów giełdowych, poziomu ryzyka etc. ma bezpośrednie przełożenie
    na monitorowanie bieżącej sytuacji na rynku kapitałowym pod kątem oceny zasadności
    dokonania ewentualnych modyfikacji zawartości portfela inwestycyjnego funduszu przez
    Wnioskodawcę). Pozyskiwanie aktualnych danych służy osiągnięciu oczekiwanego
    poziomu korzyści z inwestycji, pozwala bowiem podejmować natychmiastowe działania w
    przypadku zmiany trendów rynkowych mogących prowadzić do zmiany wyceny aktywów
    znajdujących się w portfelach funduszy. Niewątpliwie usługi świadczone przez Dostawców
    stanowią zatem specyficzny i istotny element czynności wykonywanych w ramach
    opisanego powyżej Etapu 4 zarządzania funduszami inwestycyjnymi.
    Trzeba podkreślić, że obowiązek działania na korzyść uczestników funduszy oraz zgodnie z
    przyjętą przez fundusz polityką inwestycyjną wynika z samej ustawy o funduszach
    inwestycyjnych i został sformułowany w art. 10 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Jak
    wskazano w komentarzu do ustawy o funduszach inwestycyjnych, „Na gruncie ustawy o
    funduszach inwestycyjnych przez działanie w interesie uczestników należy rozumieć
    podejmowanie przez (...), działające w imieniu funduszu, wszelkich czynności w celu
    zapewnienia możliwie najszerszej ochrony praw inwestorów. Działania te powinny być
    dokonywane w trosce o powierzone przez osoby trzecie środki, w szczególności zaś
    powinny być zgodne z zakładaną polityką inwestycyjną oraz powszechnie obowiązującymi
    przepisami prawa, statutem funduszu, jak i z obowiązującymi (...) regulacjami
    wewnętrznymi.
    Zapewnienie podejmowania decyzji zgodnie z celami inwestycyjnymi i polityką
    inwestycyjną, przy uwzględnieniu ustalonych limitów ryzyka niezaprzeczalnie wymaga
    posiadania bieżących danych rynkowych, które pozwalają ustalić trendy rynkowe mogące
    wpływać na przyszłą wartość aktywów należących do funduszu inwestycyjnego oraz ich
    zgodność z przyjętymi założeniami. Nabywane od Dostawców usługi są zatem istotne i
    specyficzne dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi.
    3.3. Brak możliwości zakwalifikowania usług świadczonych przez Dostawców jako usług
    wyłącznie o charakterze administracyjno-technicznym
    Należy również podkreślić, iż usługi świadczone przez Dostawców ze względu na swój
    specjalistyczny charakter, nie mogą być uznane za usługi administracyjne lub techniczne.
    Dane przekazywane przez Dostawców nie mają wyłącznie wymiaru informacyjnego, tzn.
    nie ograniczają się do przekazania prostych komunikatów odnośnie określonych danych
    finansowych. Dane przekazywane Spółce przez Dostawców zostały zestawione w sposób
    spełniający wymagania Spółki (np. zawierają analizy spełniające określone kryteria
    ustanowione przez Spółkę w zakresie doboru instrumentów finansowych, regionów
    geograficznych, określonych giełd i platform obrotu, wybranych indeksów itp.).
    Wiedza nabywana przez Spółkę w ramach usług nabywanych od Dostawców ma zatem
    charakter kreatywny i jest ściśle dedykowana potrzebom Spółki, które odzwierciedlają
    politykę inwestycyjną funduszy zarządzanych przez Spółkę. Odpowiedni dobór danych,
    informacji, analiz itp. dokonywany jest przez Dostawców z wykorzystaniem odpowiednich
    algorytmów pozwalających na maksymalne dopasowanie do potrzeb klienta.

    Należy także podkreślić, że usługą jaką Spółka nabywa jest dostęp do informacji, nie jest
    to usługa techniczna. Terminale dostarczane Spółce są wyłącznie narzędziem niezbędnym
    do wykonania na jej rzecz właściwego świadczenia, jakim jest dostarczenie informacji i
    analiz niezbędnych do podejmowania decyzji inwestycyjnych.
    3.4. Usługi świadczone przez Dostawców jako alternatywa dla czynności wchodzących w
    skład zarządzania funduszami inwestycyjnymi wykonywanych samodzielnie przez
    pracowników Spółki.
    Teoretycznie, usługi wskazane w złożonym przez Spółkę wniosku o interpretację mogłyby
    być wykonane przez Spółkę samodzielnie, tj. przez pracowników zatrudnionych przez
    Spółkę, bez korzystania z zewnętrznych dostawców. Przykładowo, pracownicy Spółki
    mogliby samodzielnie, manualnie uzyskiwać dane odnośnie aktualnych kursów
    instrumentów finansowych w celu kształtowania portfela aktywów danego funduszu
    inwestycyjnego. W ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, iż w powyższych przypadkach
    czynności wykonywane samodzielnie przez Spółkę, jako czynności wchodzące w zakres
    usług zarządzania wykonywanych przez Spółkę, byłyby objęte zwolnieniem z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT (jako czynności wchodzące w zakres
    usług zarządzania funduszem inwestycyjnym).
    Niemniej jednak, z uwagi na wysoki stopień skomplikowania opisanych powyżej usług (i co
    Spółka wskazywała już w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) zgodnie z
    przyjętą praktyką rynkową, wykonywane są one z reguły przez podmioty, które
    specjalizują się w danym obszarze czynności wchodzących w zakres standardowego
    pakietu usług zarządzania funduszem inwestycyjnym.
    Ponadto dane dostarczane przez Dostawców mają najbardziej kompleksowy charakter, są
    najpełniejszym dostępnym na rynku źródłem danych finansowych. Zawierają także
    zestawienia, do których utrudnione byłoby dotarcie w inny sposób, na przykład dotyczące
    spółek położonych w krajach nieanglojęzycznych, bądź w których nie są powszechne
    elektroniczne rejestry podmiotów.
    Współcześnie, transakcje kupna/sprzedaży instrumentów finansowych na rynku
    regulowanym realizowane są w czasie rzeczywistym. Nowoczesne systemy transakcyjne
    pozwalają na przeprowadzenie transakcji w ciągu ułamków sekund. W związku z tym, w
    celu realizacji decyzji inwestycyjnych zgodnie z interesem uczestników funduszy,
    uzyskanie informacji odnośnie bieżących danych w zakresie obrotu instrumentami
    finansowymi na danym rynku jest niezbędne. Przykładowo platformy udostępniane przez
    (...) umożliwiają szybkie reakcje także poprzez komunikatory, za pomocą których istnieje
    możliwość kontaktowania się z brokerami.
    Nabywane przez Spółkę od Dostawców usługi polegające na zapewnieniu dostępu do
    publicznych danych transakcyjnych w zakresie obrotu instrumentami finansowymi, tj.
    gromadzenia i analizy danych inwestycyjnych oraz przygotowywanie prognoz dotyczących
    gospodarek światowych, jak i poszczególnych sektorów i spółek notowanych na giełdach,
    czy przekazywanie rekomendacji niezbędnych do podejmowania świadomych decyzji
    inwestycyjnych, stanowią specjalistyczne świadczenia, nierozerwalnie związane z
    zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi. Są zatem specyficzne i istotne dla tej
    działalności. Należy podkreślić, że nieuzyskanie analiz i rekomendacji otrzymanych w
    wyniku wykonania przedmiotowej usługi ograniczyłoby lub wręcz uniemożliwiłoby
    należyte zarządzanie funduszami inwestycyjnymi. Przy obecnym poziomie rozwoju
    technologicznego oraz tempie obiegu informacji, korzystanie ze wskazanych usług stanowi
    niezbędny standard w zakresie świadczenia usług finansowych.
    Z uwagi na powyższe nie ulega wątpliwości, że nabycie przez Spółkę wymienionych we
    wniosku usług jest konieczne i właściwe dla prawidłowego wykonywania przez Spółkę
    usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi.
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 6 października 2020 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0114-KDIP4-3.4012.343.2020.1.RK, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 15 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    16 listopada 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 17 listopada 2020 r.
    Wnieśli Państwo o:
        uchylenie zaskarżonej Interpretacji oraz
        zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według
        norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na interpretację
    indywidualną – wyrokiem z 29 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2539/20.
    Wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt I FSK 2281/21
    uchylił ww. wyrok WSA w Warszawie i zaskarżoną interpretację.
    Odpis wyroku NSA wpłynął 1 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.
    Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art.
    8 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo towarzystwem funduszy inwestycyjnych
    zarządzającym całością działalności funduszy znajdujących się w Państwa ofercie. Aby
    mogli Państwo prawidłowo realizować swoje zadania, tj. aby byli Państwo w stanie
    podejmować przemyślane i prawidłowe decyzje inwestycyjne, osoby zaangażowane w
    zarządzanie funduszami muszą posiadać odpowiednią wiedzę w zakresie istniejących na
    dany moment na rynku uwarunkowań ekonomicznych oraz gospodarczych. Osoby te
    muszą posiadać przede wszystkim informacje o aktualnej sytuacji ekonomicznej
    występującej na rynku, na którym dany fundusz lokuje swoje aktywa (tj. np. w spółki z
    danego kraju czy danej branży), dane o aktualnych kursach walut, sytuacji politycznej w
    poszczególnych krajach, etc. Bez tych danych prowadzenie działalności w zakresie
    zarządzania funduszami przez Państwa byłoby w istocie niemożliwe. Osoby zarządzające
    funduszami nie dysponowałyby bowiem odpowiednimi informacjami, pozwalającymi im
    podejmować prawidłowe i korzystne decyzje inwestycyjne.
    W celu umożliwienia podejmowania prawidłowych decyzji inwestycyjnych i monitorowania
    poczynionych już inwestycji, nabywają Państwo szereg usług, umożliwiających
    otrzymywanie w czasie rzeczywistym dostępu do danych źródłowych, bez których
    prowadzenie przez Państwa działalności byłoby w praktyce niemożliwe. Usługi takie
    świadczą przede wszystkim podmioty gospodarcze, wyspecjalizowane w dostarczaniu
    tego typu informacji/danych/analiz dla uczestników rynku finansowego (a zatem dla
    towarzystw funduszy inwestycyjnych, doradców inwestycyjnych, banków inwestycyjnych,
    etc.). W wielu sytuacjach usługi tego typu są świadczone przez podmioty zagraniczne,
    nieposiadające siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce
    („Dostawcy”).
    Wśród nabywanych przez Państwa usług od Dostawców są usługi polegające na
    zapewnieniu:
    a) dostępu do danych transakcyjnych w zakresie obrotu instrumentami finansowymi
      (dostęp w czasie rzeczywistym do bieżących notowań instrumentów finansowych,
      indeksów giełdowych itp.). Usługi powyższe obejmują udostępnianie informacji
      odnośnie bieżących notowań na wybranych rynkach finansowych w różnych
      państwach na świecie, np. danych odnośnie kursów papierów wartościowych,
      notowań instrumentów pochodnych czy różnych indeksów giełdowych itp.
      Informacje te są przekazywane w formie zagregowanych danych, przedstawionych w
      formie m.in. wykresów czy tabel, dostępnych dla Państwa „na bieżąco” poprzez
      specjalistyczne, udostępnione Państwu terminale (tj. przez specjalistyczny system
      komputerowy udostępniany przez Dostawcę). Powyższe usługi nabywają Państwo od
      (...),
    b) dostępu do informacji o sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstw w (...) (tj. danych o
      spółkach wchodzących w skład tzw. (...)) oraz danych dla potrzeb świadczenia usług
      dla (...) Banku Narodowego polegających na zarządzaniu portfelem aktywów
      należących do funduszu (...) na polskim rynku kapitałowym. W celu świadczenia
      usług dla (...) Banku Narodowego nabywają Państwo dostęp do danych o
      wskaźnikach specjalnego indeksu stworzonego dla tego Banku (...). Usługi te
      nabywają Państwo od (...),
    c) dostępu do aktualnych raportów zawierających dane ekonomiczne w zakresie obrotu
      towarów, kondycji rynków, strategii kredytowych i sytuacji politycznej związanych z
      podmiotami będącymi celami inwestycyjnymi funduszy zarządzanych przez Państwa
      (tj. przede wszystkim spółek, w które planują Państwo zainwestować środki
      funduszy). Usługi te świadczone są przez (...),
    d) dostępu do danych zawierających kompleksowe informacje o podmiotach będących
      celami inwestycyjnymi funduszy zarządzanych przez Państwa (Dostawca udostępnia
      Państwu raporty w tym zakresie). Dane te pozwalają ocenić poziom ryzyka
      podejmowanych inwestycji. Usługi wykonywane są przez (...).

    Dane przekazywane Państwu przez Dostawców są zestawione w sposób spełniający
    Państwa wymagania (np. zawierają analizy spełniające określone kryteria ustanowione
    przez Państwa w zakresie doboru instrumentów finansowych, regionów geograficznych,
    określonych giełd i platform obrotu, wybranych indeksów itp.).
    Wiedza nabywana przez Państwa w ramach usług nabywanych od Dostawców jest ściśle
    dedykowana Państwa potrzebom, które odzwierciedlają politykę inwestycyjną
    zarządzanych przez Państwa funduszy. Odpowiedni dobór danych, informacji, analiz itp.
    dokonywany jest przez Dostawców w sposób, który pozwala na maksymalne dopasowanie
    tych danych do Państwa potrzeb. Dane nabywane przez Państwa są w tym zakresie
    powiązane z działalnością polegającą na dokonywaniu inwestycji w papiery wartościowe i
    inne prawa majątkowe, czyli z działalnością która jest wykonywana przez konkretne
    fundusze inwestycyjne. Nabywanie usług od Dostawców przekłada się zatem
    bezpośrednio na prawidłowe wykonywanie przez Państwa usług, polegających na
    zarządzaniu konkretnymi funduszami - tj. funduszami z konkretną polityką inwestycyjną
    /celem inwestycyjnym, spójnym z danymi, które otrzymują Państwo od Dostawców.
    Dzięki nabywanym usługom otrzymują Państwo w czasie rzeczywistym komplet danych,
    analiz i rekomendacji niezbędnych do świadomego podejmowania decyzji inwestycyjnych
    w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników finansowych w interesie swoich klientów, tj.
    uczestników funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez Państwa. Nabywane usługi są w
    praktyce również niezbędne dla pracowników Spółki odpowiedzialnych za zarządzanie
    funduszami w zakresie tworzenia portfeli inwestycyjnych zgodnych z polityką inwestycyjną
    danych funduszy oraz dopuszczalnym poziomem ryzyka.
    Nabywają Państwo ww. usługi w celu prowadzenia działalności inwestycyjnej, a zatem w
    celu umożliwienia skutecznego i prawidłowego zarządzania funduszami inwestycyjnymi.
    Nabywane usługi są bezpośrednio przekładane na świadczone przez Państwa usługi
    zarządzania funduszami w tym znaczeniu, że informacje uzyskiwane przez Państwa od
    Dostawców są następnie wykorzystywane bezpośrednio przy świadczeniu usług
    zarządzania funduszami (nabyte usługi są de facto przenoszone na usługi świadczone
    przez Państwa w ramach zarządzania funduszami inwestycyjnymi). Usługi świadczone
    przez Dostawców są zatem bezpośrednio związane z inwestycjami dokonywanymi przez
    zarządzane przez Państwa fundusze w tym zakresie, że fakt ich nabycia i wykorzystania
    stanowi w istocie jeden z elementów podjęcia decyzji i dokonania zamierzania
    inwestycyjnego przez dany fundusz.
    Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą kwestii rozpoznania nabywanych przez
    Państwa usług od Dostawców jako import usług zwolnionych od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku świadczenia usług, gdy jedna ze stron
    posiada siedzibę poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. I tak, na podstawie
    art. 2 pkt 1 ustawy,
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy. Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy,
      miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Stosownie natomiast art. 28b ust. 3 ustawy:
      W przypadku, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności
    gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem
    świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną
    powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a
    przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca
    świadczenia usług. Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca
    przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia
    usług, jednakże w przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.
    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:

      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
          w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa
          w art. 15 lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
          w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju –
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15,
          w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Według art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Z treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wynika, że rozliczenia podatku z tytułu importu
    usług dokonuje nabywca jedynie w przypadku, gdy łącznie są spełnione warunki o których
    to mowa w lit. a) i b) powyższej regulacji, dotyczące odpowiednio usługodawcy jak i
    usługobiorcy. W sytuacji niespełnienia chociażby jednego z nich nabywca usług nie jest
    podatnikiem z tytułu dokonanego importu usług.
    Z uwagi na to, że posiadają Państwo siedzibę na terytorium kraju, to zgodnie z art. 28b
    ust. 1 ustawy, miejscem opodatkowania nabywanych przez Państwa usług od podmiotów
    zagranicznych nieposiadających siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w
    Polsce (Dostawców) - jest terytorium kraju, tj. Polski.
    Wobec powyższego usługi nabywane przez Państwa od Dostawców (podmiotów
    zagranicznych) stanowią import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego
    podatnikiem, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, są Państwo i to na Państwu ciąży
    obowiązek rozliczenia tych usług.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie
    zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi,
      alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów
      wartościowych – w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
      alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni
    rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji
    jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w kwestii zwolnienia od podatku usług nabywanych
    przez Państwa od Dostawców należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 12 lit. a) ustawy uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch warunków:
        przedmiotowego – świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi
        zarządzania oraz
        podmiotowego – ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu m.
        in. do funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i
        zbiorczych portfeli papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o
        funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
        inwestycyjnymi.
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43
    ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT stanowi implementację do krajowego porządku prawnego
    przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1
    ze zm.), zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają zarządzanie specjalnymi funduszami
      inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie.
    W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE, TSUE
    wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem
    kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem
    zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że
    zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez
    podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że
    zwolnienia przewidziane w art. 13 Szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa
    wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku
    VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
    Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13)
    wynika, że celem zwolnienia od opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem
    funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy
    (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE), jest w szczególności ułatwienie

    małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą przedsiębiorstw
    zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie neutralności
    podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między inwestowaniem
    bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za pośrednictwem
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Z powyższego wynika, że transakcje, których
    dotyczy to zwolnienie, są typowe dla działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa
    zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy poza
    czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem obejmuje czynności,
    które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w
    papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy
    Rady 85/611/EWG z 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych,
    wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
    inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce
    „Administracja”, które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego
    inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z 13
    lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
    administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w
    zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE:
      Działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania
      w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w
      załączniku II.
    Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania
    portfelem. Są to odpowiednio:
          zarządzanie inwestycjami,
          administracja:
      a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania
      funduszem;
      b) zapytania klientów;
      c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
      d) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
      e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
      f) wypłata zysków;
      g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
      h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
      i) prowadzenie ksiąg,
          wprowadzanie do obrotu.
    Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 95 ze zm.) – dalej jako u.f.i., a także akty wykonawcze wydane na
    podstawie przepisów tej ustawy.
    Zgodnie z art. 1 u.f.i.:
      Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających
      siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na

      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki
      zarządzające.
    W myśl art. 38 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwem funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie spółka akcyjna z
      siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji
      na wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie
      działalności przez towarzystwo).
    Jak stanowi art. 39 ust. 1 u.f.i.:
      Siedziba zarządu towarzystwa powinna znajdować się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Natomiast art. 5 u.f.i. stanowi, że:
      Siedzibą i adresem funduszu inwestycyjnego jest siedziba i adres towarzystwa
      będącego jego organem.
    Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 9 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszu zagranicznym - rozumie się przez to fundusz
      inwestycyjny otwarty lub spółkę inwestycyjną, które uzyskały zezwolenie właściwego
      organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności zgodnie z prawem
      wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery
      wartościowe.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 7 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się przez to
      państwo inne niż Rzeczpospolita Polska, które jest członkiem Unii Europejskiej.
    U.f.i. wyraźnie rozróżnia zatem pojęcie „funduszu inwestycyjnego” oraz „funduszu
    zagranicznego”.
    Zagraniczne alternatywne fundusze inwestycyjne zostały zdefiniowane w u.f.i. pod
    pojęciem „unijnego AFI”. Zgodnie z art. 2 pkt 10b u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o unijnym AFI – rozumie się przez to alternatywny
      fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz
      inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie
      właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako
      alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania
      zezwolenia lub rejestracji - prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium
      państwa członkowskiego.
    Natomiast na potrzeby u.f.i. za alternatywny fundusz inwestycyjny uznaje się fundusze
    inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty” oraz „fundusz
    inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i.) oraz alternatywną spółkę inwestycyjną
    (art. 8a ust. 1 u.f.i.).
    Mając powyższe na uwadze, fundusze zagraniczne oraz unijne AFI nie mieszczą się w
    zakresie pojęciowym „fundusze inwestycyjne, alternatywne fundusze inwestycyjne (...) w
    rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT.
    Uwzględniając powyższe, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT mogą korzystać czynności zarządzania funduszami z
    siedzibą w Polsce. W konsekwencji, powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania do
    funduszy mających siedzibę za granicą.
    W myśl art. 3 ust. 1 u.f.i.:

      Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem
      działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania
      nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w
      ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa
      majątkowe.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem
      interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego
      określonych w ustawie.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
      1) fundusz inwestycyjny otwarty;
      2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty
      albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, podstawowym obszarem Państwa działalności jest
    tworzenie i zarządzanie różnego rodzaju funduszami inwestycyjnymi przewidzianymi w
    przepisach ustawy o funduszach inwestycyjnych. Tym samym, warunek podmiotowy do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług w myśl art. 43 ust. 1 pkt 12
    ustawy VAT należy uznać za spełniony.
    W kwestii wyjaśnienia pojęcia „zarzadzania funduszem” w odniesieniu do przedmiotowej
    sprawy, należy również wskazać ugruntowane orzecznictwo TSUE (m.in. w sprawach C-8
    /03, Banque Bruxelles Lambert S.A. z 21 października 2004 r., C-169/04 z 4 maja 2006 r. w
    sprawie Abbey National plc., czy C-275/11 GfBk z 7 marca 2013 r.).
    Z orzeczenia w sprawie C-8/03, Banque Bruxelles Lambert SA, wynika, że zwolnienie
    dotyczy tych transakcji, które są ściśle związane z prowadzeniem funduszu, to znaczy do
    określania polityki inwestycyjnej, kupna i sprzedaży aktywów. O ile zwolnione transakcje
    nie ograniczają się do podejmowania decyzji, o tyle jednak muszą one bezpośrednio
    dotyczyć transakcji handlowych papierami wartościowymi.
    Doprecyzowania powyższej definicji dokonał TSUE w orzeczeniu z 4 maja 2006 r. w
    sprawie C-169/04, Abbey National. TSUE w tym wyroku, w pkt 26, 63 i 64, orzekł, że nie
    tylko zarządzanie inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących
    przedmiotem takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie
    jak obliczanie kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu,
    wycena aktywów, rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów,
    dostarczanie informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji
    podatkowych, statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów,
    wchodzą w zakres pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym. TSUE
    wyraźnie wskazał, że aby usługi te podlegały zwolnieniu od opodatkowania VAT, powinny
    tworzyć odrębną całość, która – jeśli ją oceniać globalnie – w konsekwencji wypełnia
    specyficzne i istotne funkcje usługi zarzadzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi w
    rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE.
    W powyższym wyroku TSUE wskazał zatem na to, że zwolnienie wynikające z
    analizowanego przepisu dyrektywy 2006/112/WE ma charakter przedmiotowy, nie zaś
    podmiotowy. Oznacza to, że niezależnie od statusu i formy prawnej podmiotu
    świadczącego usługi na rzecz funduszu inwestycyjnego, jeśli czynności te jako
    kompleksowy zespół specyficznych dla funduszu świadczeń wpisywać się będą w zakres
    czynności, które podmiot bezpośrednio zarządzający funduszami wykonuje w ramach
    swojej działalności inwestycyjnej, to usługa taka powinna podlegać zwolnieniu z
    opodatkowania VAT.

    Natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia TSUE w orzeczeniu z 7 marca 2013 r. w sprawie C-
    275/11, GfBk, była kwestia możliwości zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT usług
    doradczych świadczonych przez GfBk na rzecz funduszu inwestycyjnego. W tej sprawie
    Trybunał rozważył kwestię możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT dla
    świadczenia usług doradztwa inwestycyjnego przez spółkę świadczącą usługi doradztwa
    giełdowego, które jednak nie mieściły się w katalogu funkcji wchodzących w skład
    zbiorowego zarządzania portfelem w rozumieniu Załącznika II do dyrektywy 2009/65/WE
    w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych,
    odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe. Jakie czynności wchodzące w skład zbiorowego zarzadzania portfelem
    zawiera Załącznik II Dyrektywy UCITS wymieniono powyżej. Trybunał w orzeczeniu tym
    podkreślił konieczność szerokiego interpretowania pojęcia czynności „zarządzania
    specjalnym funduszem inwestycyjnym” i stwierdził, że „okoliczność, że usługi doradcze i
    informacyjne nie zostały wymienione w załączniku II do dyrektywy 85/611, nie stanowi
    przeszkody w zaliczeniu ich do kategorii specyficznych usług objętych zakresem czynności
    „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d)
    pkt 6 szóstej dyrektywy (...). Fakt, iż usługi doradcze i informacyjne świadczone przez
    osobę trzecią nie wiążą się z dokonaniem zmian w sytuacji prawnej lub finansowej
    funduszu również nie stoi na przeszkodzie objęciu ich pojęciem „zarządzania” specjalnym
    funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d)”.
    W odniesieniu do analizowanej sprawy, szczególną uwagę należy zwrócić na wyrok TSUE z
    2 lipca 2020 r., w sprawie BlackRock Investment Management (UK), C-231/19. W
    powyższym wyroku Trybunał orzekł, że artykuł 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE
    należy interpretować w ten sposób, że jedno świadczenie usług zarządzania realizowane
    poprzez platformę informatyczną należącą do usługodawcy będącego osobą trzecią na
    rzecz spółki zarządzającej funduszami, obejmujące zarówno specjalne fundusze
    inwestycyjne, jak i inne fundusze, nie jest objęte przewidzianym w tym przepisie
    zwolnieniem. Odwołując się do stanu faktycznego, analizowanego przez TSUE, należy
    przytoczyć, że z pkt 11-16 wyroku wynika, że BlackRock jest członkiem i przedstawicielem
    grupy podatkowej VAT z siedzibą w Zjednoczonym Królestwie, do której należą spółki
    zajmujące się zarządzaniem funduszami. BlackRock zarządza zarówno specjalnymi
    funduszami inwestycyjnymi, jak i innymi funduszami, przy czym te pierwsze nie stanowią
    większości zarządzanych funduszy, zarówno pod względem liczby, jak i wartości
    zarządzanych aktywów. Aby zarządzać wszystkimi tymi funduszami, BlackRock korzysta z
    usług BlackRock Financial Management Inc. (dalej BFMI), spółki prawa amerykańskiego
    należącej do tej samej grupy kapitałowej. Wspomniane usługi świadczone są za
    pośrednictwem tzw. platformy informatycznej Aladdin, na którą składają się sprzęt,
    oprogramowanie i zasoby ludzkie. Aladdin dostarcza zarządzającym portfelami wyniki
    analiz rynkowych i monitorowania wyników i ryzyka, zapewniając wsparcie przy
    podejmowaniu decyzji inwestycyjnych, nadzoruje zgodność z przepisami i pozwala
    wdrażać decyzje dotyczące transakcji. Zgodnie z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie
    prejudycjalnym jest to jedno i to samo świadczenie, niezależnie od zarządzanych środków.
    W pkt 33 wyroku wskazano, że z postanowienia odsyłającego nie wynika, by w ramach
    usługi świadczonej przez platformę taką jak rozpatrywana w postępowaniu głównym
    możliwe było rozróżnienie między usługami głównymi a pomocniczymi. Analiza rynku,
    monitorowanie wyników, ocena ryzyka, kontrola zgodności z przepisami i usługi w
    zakresie realizacji transakcji są kolejnymi etapami świadczenia, które są na równi
    niezbędne do pomyślnego przeprowadzenia transakcji inwestycyjnych. W związku z tym
    takie świadczenie ma postać jednego świadczenia składającego się z różnych elementów o
    równoważnym znaczeniu.
    W pkt 39 uzasadnienia powyższego wyroku TSUE wskazał, że zwolnienie, o którym mowa
    w art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE, jest określone wyłącznie poprzez
    odniesienie do charakteru danego świadczenia, w tym przypadku zarządzania specjalnymi

    funduszami inwestycyjnymi. Brzmienie tego przepisu nie pozwala zatem na rozdzielenie
    traktowania podatkowego jednego świadczenia w zależności od jego przeznaczenia.
    Stosowanie jednej stawki w zależności od głównego przeznaczenia usług świadczonych za
    pośrednictwem platformy takiej jak Aladdin mogłoby bowiem prowadzić do tego, że
    zwolnienie dotyczące zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi zostałoby
    przyznane na inne fundusze. W takiej sytuacji podmiot zarządzający głównie specjalnymi
    funduszami inwestycyjnymi mógłby korzystać ze zwolnienia dla całej swojej działalności w
    zakresie zarządzania funduszami, w tym funduszami innymi niż specjalne fundusze
    inwestycyjne. Taka konsekwencja byłaby sprzeczna ze ścisłym charakterem wykładni
    zwolnienia przewidzianego w art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy VAT, podobnie jak innych
    zwolnień, o których mowa w tym samym ustępie, o czym przypomniano w pkt 22
    niniejszego wyroku. Zatem w okolicznościach takich jak te rozpatrywane w postępowaniu
    głównym o traktowaniu podatkowym usług nie może rozstrzygać charakter większości
    funduszy zarządzanych przez daną spółkę. (pkt 44-46 powyższego wyroku).
    Dodatkowo w pkt 47 Trybunał przypomniał, że aby usługi zarządzania świadczone przez
    osobę trzecią można było zakwalifikować jako transakcje podlegające zwolnieniu w
    rozumieniu tego przepisu, muszą one stanowić w globalnej ocenie odrębną całość oraz
    spełniać szczególne i istotne funkcje z zakresu zarządzania specjalnymi funduszami
    inwestycyjnymi (podobnie wyroki: z 4 maja 2006 r., Abbey National, C-169/04, EU:C:2006:
    289, pkt 70, 71; z 7 marca 2013 r., GfBk, C-275/11, EU:C:2013:141, pkt 21).
    Jak wskazano w pkt 48-51 uzasadnienia wyroku TSUE, rozpatrywana usługa była
    przeznaczona do zarządzania różnego rodzaju inwestycjami, a w szczególności może być
    wykorzystywana bez rozróżnienia do zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi
    oraz innymi funduszami. Dlatego też usługi tej nie można uznać za szczególną usługę
    zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi. W konsekwencji świadczenie usług
    takie jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym nie spełnia przesłanek do zwolnienia
    przewidzianego w art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE.
    Należy również wskazać na opinię Rzecznika Generalnego Priita Pikamäego, który w pkt 65
    stwierdził:
      „Zważywszy, że zarządzanie funduszami innymi niż SFI nie jest objęte zwolnieniem
      przewidzianym w art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112, zwolnienie, choćby
      częściowe, takiego świadczenia, z którego w przeważającej części korzystają
      fundusze inne niż SFI, nie jest zgodne ze wspomnianym celem, do którego
      osiągnięcia zmierza to zwolnienie. Ponadto przyznanie zwolnienia z tytułu
      świadczenia usług, z którego korzystają zarówno fundusze inne niż SFI, jak i SFI,
      prowadziłoby do odejścia od orzecznictwa przytoczonego w pkt 36 i 37 niniejszej
      opinii, które z uwagi na ten sam cel wymaga, aby usługi zarządzania świadczone
      przez podmiot zarządzający będący osobą trzecią tworzyły odrębną całość, ocenianą
      globalnie, oraz pełniły szczególną i istotną funkcję w zarządzaniu SFI.”
    I końcowo, w pkt 71 opinii wskazał:
      „Pragnę jednak podkreślić, że w okolicznościach innych niż te, które zostały
      przedstawione Trybunałowi w niniejszej sprawie, rzeczone zwolnienie mogłoby
      ewentualnie zostać przyznane na rzecz usług świadczonych zarządzającemu
      funduszami przez osobę trzecią, pod warunkiem że usługodawca dostarczy
      szczegółowych danych umożliwiających organom podatkowym określenie w sposób
      precyzyjny i obiektywny usług świadczonych konkretnie na rzecz SFI. W takiej sytuacji
      bowiem usługi świadczone wyłącznie na rzecz SFI mogłyby być zwolnione na
      podstawie art. 135 ust. 1 dyrektywy 2006/112, pod warunkiem że podmiot
      świadczący usługi zarządzania funduszami (lub korzystający z tych usług w
      przypadku odwrotnego obciążenia) zdoła dostarczyć organom podatkowym takie
      dane, co z podatkowego punktu widzenia skutkowałoby tym, że podobne sytuacje są
      traktowane w sposób obiektywny. Ponieważ w niniejszej sprawie brak jest takich

      danych, sytuacja ta nie zachodzi i nie można przyznać zwolnienia przewidzianego w
      art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112.”
    Podsumowując, biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz wnioski
    płynące z powołanych powyżej przepisów jak również orzecznictwa TSUE należy
    stwierdzić, że nabywane przez Państwa od Dostawców usługi, umożliwiające Państwu
    otrzymywanie w czasie rzeczywistym dostępu do danych źródłowych, polegające na
    zapewnieniu:
    a) dostępu do danych transakcyjnych w zakresie obrotu instrumentami finansowymi
      (dostęp w czasie rzeczywistym do bieżących notowań instrumentów finansowych,
      indeksów giełdowych itp.); usługi powyższe obejmują udostępnianie informacji
      odnośnie bieżących notowań na wybranych rynkach finansowych w różnych
      państwach na świecie, np. danych odnośnie kursów papierów wartościowych,
      notowań instrumentów pochodnych czy różnych indeksów giełdowych itp.;
    b) dostępu do informacji o sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstw w (...), (tj. danych o
      spółkach wchodzących w skład tzw. (...)) oraz danych dla potrzeb świadczenia usług dla
      (...) Banku Narodowego (nabywają Państwo dostęp do danych o wskaźnikach
      specjalnego indeksu stworzonego dla tego Banku (...);
    c) dostępu do aktualnych raportów zawierających dane ekonomiczne w zakresie obrotu
      towarów, kondycji rynków, strategii kredytowych i sytuacji politycznej związanych z
      podmiotami będącymi celami inwestycyjnymi funduszy zarządzanych przez Państwa;
    d) dostępu do danych zawierających kompleksowe informacje o podmiotach będących
      celami inwestycyjnymi funduszy zarządzanych przez Państwa
    mieszczą się w definicji zarządzania w rozumieniu tego określenia zdefiniowanego przez
    TSUE. Jednocześnie mieszczą się one w zakresie czynności zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, są one bowiem
    nieodzownym elementem prowadzonego przez Państwa procesu zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi. W konsekwencji ww. usługi podlegają zwolnieniu od podatku VAT na
    podstawie ww. artykułu.
    Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w zapadłym w niniejszej
    sprawie wyroku z 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt I FSK 2281/21 wskazując, że:
      (...) usługi świadczone przez podmioty wskazane przez Stronę, tj. (...), (...), (...) oraz (...)
      na jej rzecz spełniają kryteria wypracowane przez Trybunał w celu ustalenia, czy
      usługi świadczone przez podmiot trzeci na rzecz podmiotu zarządzającego
      funduszami mogą być zwolnione na podstawie art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy VAT
      (art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT), a mianowicie że usługi te stanowią w
      globalnej ocenie odrębną całość oraz spełniają szczególne i istotne funkcje z zakresu
      „zarządzania” SFI.
      Zauważyć bowiem należy, że usługi świadczone na rzecz Spółki przez (...), (...), (...)
      oraz (...) podobnie jak funkcje platformy Aladdin w sprawie C-231/19 BlackRock,
      obejmują swoim zakresem cały cykl inwestycyjny, wspierając zarządzających
      portfelami przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych oraz we wdrażaniu decyzji
      dotyczących transakcji, umożliwiając przy tym komunikowanie się z innymi
      uczestnikami rynków finansowych.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej
    interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.