Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4514-156/15-4/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-03
Teza: Przyjmując za Wnioskodawcą, że nabycie działek o numerach 71/23, 82/6, 82/9 zostało opodatkowane podatkiem od towarów i usług, należy wskazać, że powyższa czynność będzie korzystała z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Natomiast nabycie działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, zostało zwolnione od opodatkowania w związku z powyższym czynność nabycia ww. działek będzie objęta podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-nabycie nieruchomości; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 lipca 2015 r. (data nadania 27 lipca 2015 r., data wpływu 29 lipca 2015 r.) na wezwanie Nr IPPB2/4514-156/15-2/LS z dnia 16 lipca 2015 r. (data nadania 16 lipca 2015 r., data doręczenia 20 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 kwietnia 2015 r. B. sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) nabyła nieruchomość składającą się z następujących działek: 71/23, 82/6, 82/9, 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 dla których Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą. Trzy pierwsze z wymienionych działek są działkami niezabudowanymi, na kolejnych znajdują się płyty betonowe pasa startowego, wskazujące na duży stopień zużycia (posiadające wiele ubytków, porośnięte trawą). Działki, które nabył Wnioskodawca w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (aktualny MPZP zatwierdzony uchwałą z dnia 28 października 2004 r.) są oznaczone jako „teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej; minimalna powierzchnia usług brutto - 50.000 m2” (MU 32) oraz „teren zabudowy usługowej” (U33).

Sprzedawca naliczył podatek VAT jedynie od sprzedaży działek o numerach 71/23, 82/6, 82/9, pozostałe potraktował jako zwolnione od opodatkowania (podając jako podstawę zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Spółka, mając na uwadze treść art. 2 pkt 4 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, uiściła podatek od czynności cywilnoprawnych od nabycia działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8. Jednakże analizując przepisy takich ustaw jak: ustawa z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, ustawa z 3 lipca 2003 r. Prawo lotnicze, orzecznictwo krajowych sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał Sprawiedliwości) uznała, iż sprzedaż wszystkich działek powinna być opodatkowana podatkiem VAT, w związku z czym nienależnie zapłaciła podatek od czynności cywilnoprawnych.

Pismem z dnia 16 lipca 2015 r. Nr IPPB2/4514-156/15-2/LS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

\- jednoznaczne wskazanie w zakresie jakich przepisów podatkowych Wnioskodawca oczekuje interpretacji?

Wątpliwości tut. organu budzi fakt, że pytanie zostało sformułowane w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast opis stanu faktycznego i własne stanowisko w sprawie dotyczy rozstrzygnięcia i wątpliwości na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

*   Jeżeli Wnioskodawca oczekuje interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług tut. organ wzywa do uzupełnienia wniosku, poprzez:
    *   doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług,
    *   sformułowanie pytania adekwatnego do przedstawionego stanu faktycznego,
    *   przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego,
    *   uiszczenie opłaty w wysokości odpowiadającej liczbie stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Warszawie Nr 31 1010 1010 0166 4922 3100 0000 i doręczenia dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu,
*   Jeżeli jednak interpretacja ma zostać wydana tylko i wyłącznie na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, proszę jednoznacznie wskazać, czy umowa sprzedaży dotycząca działek o numerach 71/23, 82/6, 82/9, 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pismem z dnia 27 lipca 2015 r. (data nadania 27 lipca 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Złożony wniosek dotyczy uzyskania interpretacji indywidulanej jedynie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Fakt, iż przedstawiając swoje stanowisko Wnioskodawca powołał się na przepisy ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jest konsekwencją ścisłej zależności, jaka ma miejsce przy określaniu przedmiotu opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jak wskazano w treści wniosku, ocena czy dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych wymaga określenia \[kwalifikacji) tej czynności na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zauważa ponadto, iż sprawach analogicznych jak niniejsza wielokrotnie wypowiadał się Minister Finansów, wydając interpretacje indywidualne dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków nabycia nieruchomości. W każdej z wymienionych poniżej interpretacji, Wnioskodawcy - chcąc uzyskać interpretację w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych - przedstawiając stan faktyczny wskazywali na istotne dla celów podatku od towarów i usług elementy stanu faktycznego. Jako pierwszą należy wskazać chociażby interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 maja 2014 r., nr IPPPB2/436-151/14-2/MZ, w której organ wydający interpretację wypowiedział się w kwestii podatku od czynności cywilnoprawnych, choć - jak wskazał Wnioskodawca w treści wniosku - „jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy możliwości opodatkowania umowy sprzedaży nieruchomości podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia opodatkowania powyższej transakcji podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych”. Analogiczna sytuacja miała miejsce w przypadku interpretacji z 19 lipca 2013 r., wydanej przez Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, nr ILPB2/436-103/13-3/WS oraz z 27 czerwca 2013 r. wydanej przez Ministra Finansów- Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, nr IPPB2/436-282/13-4/MZ. Jak już wcześniej wskazano, istnieje ścisła zależność pomiędzy opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych transakcji nabycia nieruchomości od kwalifikacji tej czynności dokonanej na gruncie podatku od towarów i usług. Pokreślić należy, że - poprzez odwołanie się przez ustawodawcą do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - nie ma innej możliwości stwierdzenia, jakie obowiązki ciążą na nabywcy nieruchomości w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

1.  Odpowiadając zaś na drugie pytanie (zadane alternatywnie, jeśli wniosek dotyczy tylko podatku od czynności cywilnoprawnych) Wnioskodawca pragnie zauważyć, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku jednoznacznie wskazano, że:
    1.  „Sprzedawca naliczył podatek VAT jedynie od sprzedaży działek o numerach 71/23, 82/6, 82/9”,
    2.  „pozostałe potraktował jako zwolnione od opodatkowania (podając jako podstawę zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług)”. To oznacza, że do działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 zastosowano zwolnienie z VAT.

Końcowo Wnioskodawca pragnie zauważyć, że w jego ocenie stan faktyczny we wniosku został przedstawiony w taki sposób, aby możliwa była kwalifikacja na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych intersującego go zagadnienia. Wnioskodawca, składając wniosek i przedstawiając stan faktyczny, miał na uwadze gwarancyjną i informacyjną funkcję interpretacji indywidualnych; w następstwie wydania interpretacji indywidualnej Wnioskodawca ma poznać zapatrywania organu podatkowego w zakresie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego na tle sytuacji opisanej we wniosku i będzie miał realną możliwość powołania się na to stanowisko w razie ewentualnych sporów z organami podatkowymi. W jego ocenie, we wniosku o wydanie interpretacji zostały podane wszystkie elementy pozwalające na ocenę zdarzeń w tej konkretnej sprawie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, iż czynność nabycia działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, na których znajdują się betonowe płyty pasa startowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, czynność nabycia działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, na których znajdują się betonowe płyty pasu startowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Sprzedawca dokonał bowiem zbycia gruntu niezabudowanego, w konsekwencji czego transakcja winna podlegać opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie przedstawionego stanowiska

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz, 649 ze zm.; dalej; ustawa o PCC), podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

Zgodnie z powyższym artykułem czynności cywilnoprawne w tym umowy sprzedaży podlegają temu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa o PCC przewiduje jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym tej ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy o PCC nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Jednocześnie podkreślić należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, źe strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub z niego zwolniona, z uwzględnieniem wyjątków, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.

Z powyższego wynika, źe ocena czy dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych wymaga określenia (kwalifikacji) tej czynności na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Istnieje bowiem ścisła zależność pomiędzy opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych a podatkiem od towarów i usług; możliwość objęcia danej czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest jedynie możliwa w sytuacji, gdy dana czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (co wprost wynika z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC). Stanowi to istotne utrudnienie dla nabywcy, gdyż musi on rozważyć, czy sprzedawca (będący podatnikiem VAT) prawidłowo zakwalifikował czynność w świetle przepisów ustawy o VAT. Jednocześnie należy pamiętać, że w polskim prawie podatkowym dominuje zasada jednokrotnego opodatkowania i unikanie kumulowania podatków, obciążających ten sam podmiot, gdyż jest to jeden z warunków zachowania wewnętrznej spójności systemu podatkowego (zob. M. Waluga Komentarz LexPolonica do art. 2 ustawy o PCC). Wyrazem tego jest m.in. treść art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, która wyłącza z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych te stany faktyczne (zdarzenia prawne), gdzie jedna ze stron jest opodatkowana lub zwolniona z podatku od towarów i usług. W związku z powyższym w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia opodatkowania powyższej transakcji podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jak przedstawiono w stanie faktycznym, Wnioskodawca nabył działki o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, na których znajdują się betonowe płyty pasu startowego. Sprzedawca uznał, iż dostawa tych działek jest zwolniona z VAT, podając jako podstawę zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Przepis ten zwalnia od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z tego przepisu, reguluje on kwestię opodatkowania dostawy gruntu zabudowanego, natomiast w ocenie Wnioskodawcy nabyty przez nią grunt winien być potraktowany jako niezabudowany. Takie stanowisko potwierdza także analiza orzecznictwa sądów krajowych oraz Trybunału Sprawiedliwości.

Kwalifikacja nabytych działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane.

Jak przedstawiono w stanie faktycznym, na działkach o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 znajdują się betonowe płyty, które stanowiły w latach 1920-1970 pas startowy. Od roku 1974 r. lotnisko jest nieczynne, nie posiada już infrastruktury wymaganej dla lotniska (pasów do kołowania, budynku lotniska itp.). Obecnie na działkach tych znajdują się płyty betonowe, w stanie wskazującym na bardzo duży stopień zniszczenia (częściowo usunięte, w niektórych miejscach porośnięte trawą); płyty te służą jako miejsca parkingowe okolicznym mieszkańcom i nie jest możliwe używanie ich zgodnie z przeznaczeniem (czyli jako pasa startowego). Dla ustalenia prawidłowego opodatkowania VAT istotne jest czy nieruchomość ta może zostać potraktowana jako zabudowana, czy też jako niezabudowana. Jak stanowi art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W myśl art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: Prawo budowlane) przez budynek należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W świetle tej definicji, nieczynny pas (a w zasadzie jego pozostałość) nie stanowi budynku.

W myśl art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego budowlą jest zaś każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Wyliczenie to, przy braku jednoznacznej definicji pozytywnej, ma bardzo ważne znaczenie normatywne. Oddaje ono bowiem intencje ustawodawcy; zatem niewątpliwie budowlami są tylko te obiekty budowlane, które zostały przykładowo wymienione w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego oraz te obiekty budowlane, które są podobne do nich. Rzeczy, które nie są objęte wyliczeniem zawartym w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, a których konstrukcja, charakter i przeznaczenie różni się od wymienionych przez ustawodawcę, nie można zaliczyć do kategorii budowli. Jednocześnie zauważyć należy, że w pkt 9 tego artykułu zdefiniowano pojęcie urządzenia budowlanego, które należy rozumieć jako urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

W świetle powyższego, dla kwalifikacji nabytych działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 koniecznym jest dokonanie analizy, czy nieczynny pas startowy może być uznany za „budowlę” czy też za „urządzenie budowlane”. W art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego ustawodawca wymienił jako budowlę „lotnisko”. Jednakże w tym akcie tym nie zdefiniowano tego pojęcia, zasadnym jest więc odwołanie się do definicji „lotniska” zawartym w ustawie z 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. 2006 Nr 100, poz. 696 ze zm; dalej: Prawo lotnicze). Zgodnie z art. 2 ust. 4 tej ustawy jest to wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego ruchu statków powietrznych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakterze trwałym (takimi jak: obiekty i urządzenia do kierowania, kontroli, nadzoru i zabezpieczania obsługi ruchu lotniczego), wpisany do rejestru lotnisk (jak stanowi art. 59 ust. 1 Prawa lotniczego eksploatacja lotniska jest możliwa dopiero po wpisaniu lotniska do rejestru lotnisk). Jednocześnie w art. 2 ust. 6 tej ustawy wskazano, że częścią lotniczą lotniska jest obszar trwale przeznaczony do startów i lądowań statków powietrznych oraz do związanego z tym ruchu statków powietrznych, wraz z urządzeniami służącymi do obsługi tego ruchu, do którego dostęp jest kontrolowany. Zauważyć należy, że pas startowy nie jest wpisany do rejestru lotnisk w Polsce. Jednocześnie, jak już wskazywano, pozostałość po pasie startowym nie może także stanowić części lotniczej lotniska z uwagi na stan techniczny (płyty betonowe są podziurawione, z dużymi ubytkami, porośnięte trawą).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że pas startowy nieczynnego lotniska nie spełnia ani definicji „lotniska” ani „części lotniczej lotniska” w rozumieniu przepisów Prawa lotniczego. Skoro nie może być on uznany za lotnisko to oznacza, że nie jest on także budowlą w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, a w konsekwencji działki o numerach ewidencyjnych 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, nie stanowią gruntów zabudowanych. W konsekwencji powyższego, zbycie tego gruntu powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi bowiem przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Przez tereny budowlane, w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zwolnienie przysługuje zatem wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane czy też pod zabudowę. W przedmiotowej sprawie nie wystąpi jednakże sytuacja, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż działki jakie nabył Wnioskodawca w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (aktualny MPZP zatwierdzony uchwałą z dnia 28 października 2004 r.) są oznaczone jako „teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej; minimalna powierzchnia usług brutto - 50.000 m2” (MU 32) oraz „teren zabudowy usługowej” (U33).

Kwalifikacja nabytych działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 uwzględniająca orzecznictwo krajowych sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości UE.

W ocenie Wnioskodawcy dokonując kwalifikacji w kwestii kwalifikacji wymienionych działek dla celów podatku VAT (a która to kwalifikacja jest przesądzająca dla kwestii opodatkowania lub nie podatkiem PCC) nie można pominąć orzecznictwa sądów krajowych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym zwraca się uwagę na aspekt ekonomiczny (gospodarczy) transakcji.

Za takim podejściem przemawia charakter podatku od towarów i usług, który jest podatkiem zharmonizowanym co oznacza, że użytym w przepisach normujących ten podatek terminom, należy przypisywać zasadniczo autonomiczne znaczenie, swoiste dla tego podatku, a tym samym oderwanie od ich rozumienia cywilistycznego w ujęciu prawodawstwa krajowego. Konsekwencją tego jest konieczność jednolitego rozumienia pojęć VAT na całym obszarze państw członkowskich, co wymaga - przy ich definiowaniu - szerszego uwzględniania kryteriów ekonomicznych, jako bardziej uniwersalnych, przy jednoczesnym wykorzystywaniu cywilistycznego unormowania danego terminu w prawie krajowym, jedynie w zakresie w jakim nie będzie ono pozostawało w sprzeczności dla ustalenia zakresu i znaczenia tego pojęcia z uwzględnieniem jego kontekstu oraz celu, jakiemu służy uregulowanie dyrektywy (ustawy), w którym zostało użyte. Przy interpretacji zatem pojęć użytych w ustawie o podatku od towarów i usług, decydujące znaczenie ma walor i skutki ekonomiczne (gospodarcze) danej czynności opodatkowanej. Podkreślić należy, że Trybunał Sprawiedliwości UE w wielu swoich orzeczeniach zwraca głównie uwagę na ekonomiczny sens transakcji wskazując, że kryteria ekonomiczne mają decydujące znaczenie dla określenia prawidłowych skutków w zakresie podatku VAT dla danego zdarzenia gospodarczego (stanowisko takie zawarto np. w wyroku w sprawie C -185/01 Auto Lease Holland B.V.). Analogiczne stanowisko zawarł także Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C - 461/08 Don Bosco, wskazując na konieczność uwzględniania przy dostawie celu gospodarczego tej czynności. Jak stwierdzono w tym wyroku „dostawę działki, na której wciąż stoi stary budynek, który ma zostać rozebrany celem wzniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji i którego rozbiórkę rozpoczęto przed tą dostawą oraz rozbiórkę tego budynku, uważać należy, w świetle podatku VAT, za stanowiące transakcję jednolitą mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego budynku, co niezabudowanej działki”.

Na ekonomiczny charakter transakcji zwrócił także uwagę NSA w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., I FSK 918/11 stwierdzając, że „sprzedaż działki gruntu, ogrodzonej siatką na słupkach betonowych z oczywistych względów nie można traktować jako dostawy budowli w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Sensem ekonomicznym tej czynności jest przecież sprzedaż gruntu, a nie ogrodzenia. Siatka ogrodzeniowa, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie pełni samodzielnych funkcji budowlanych. Jej celem jest wydzielenie granic działki i jej zabezpieczenie”. W wyroku NSA z 1 lipca 2014 r., I FSK 1169/13 uznając, źe doszło do dostawy gruntu niezabudowanego, podkreślono, że „sensem ekonomicznym tej czynności jest przecież dostawa gruntu, po to aby na niej przeprowadzić inwestycję drogową a nie dostawa stawu, który dla nabywcy jest zbędny. Z uwagi na powyższe trafnie autor skargi kasacyjnej wywodzi, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy, będzie miała miejsce dostawa niezabudowanej działki gruntu, a nie dostawa budowli w postaci stawu”. Analogiczny pogląd wyraził NSA w wyroku z 31 maja 2012 r., I FSK 1375/11.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy istnieją argumenty przemawiające za tym, że działki gruntowe o numerach ewidencyjnych 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 stanowią działki gruntowe niezabudowane (pomimo że znajdują się na nim płyty betonowe nieczynnego od 40 lat lotniska). Ekonomicznym celem transakcji był bowiem zakup nieruchomości gruntowych pod zabudowę mieszkaniowo - usługową. Dla nabywcy istniejące obecnie płyty betonowe nie przedstawiają żadnej wartości, zostaną w najbliższej przyszłości zdemontowane by dokonać zabudowy tego gruntu budynkami mieszkaniowo-usługowymi.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, Sprzedawca dokonał zbycia gruntu niezabudowanego, w konsekwencji czego transakcja podlegała powinna podlegać opodatkowaniu VAT. W konsekwencji tego czynność nabycia działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, na których znajdują się betonowe płyty pasu startowego nieczynnego lotniska nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 626), podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym (art. 4 pkt 1 cyt. ustawy).

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W związku z tym podkreślić należy, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania sprzedaży nieruchomości podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Zaznaczyć jednak należy, że w przypadku umów sprzedaży nieruchomości o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stawka podatku od umowy sprzedaży – wynosi 2%, gdy przedmiot umowy stanowią nieruchomości, rzeczy ruchome, prawo użytkowania wieczystego, własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego oraz wynikające z przepisów prawa spółdzielczego: prawo do domu jednorodzinnego oraz prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 1 kwietnia 2015 r. B. sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) nabyła nieruchomość składającą się z następujących działek: 71/23, 82/6, 82/9, 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8 dla których Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą. Sprzedawca naliczył podatek VAT jedynie od sprzedaży działek o numerach 71/23, 82/6, 82/9, pozostałe potraktował jako zwolnione od opodatkowania (podając jako podstawę zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Spółka, mając na uwadze treść art. 2 pkt 4 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, uiściła podatek od czynności cywilnoprawnych od nabycia działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8.

Zatem, przyjmując za Wnioskodawcą, że nabycie działek o numerach 71/23, 82/6, 82/9 zostało opodatkowane podatkiem od towarów i usług, należy wskazać, że powyższa czynność będzie korzystała z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Natomiast nabycie działek o numerach 82/10, 82/13, 93/6 i 93/8, zostało zwolnione od opodatkowania w związku z powyższym czynność nabycia ww. działek będzie objęta podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że wyroki te dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.