Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.694.2025.2.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: W zakresie określenia źródła przychodu ze sprzedaży
nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działki
małżonkowie
przychód-źródła przychodu
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 31 sierpnia 2025 r. (wpływ 3 września 2025 r.)
    - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Na podstawie notarialnego aktu
    poświadczenia dziedziczenia z dnia 9 września 2013 r. sporządzonego przed notariuszem
    (...) w (...) (Rep. A Nr (...)), jako uprawniona do dziedziczenia po swoim zmarłym mężu w
    udziale w 1/3 części nabyła Pani do majątku prywatnego udziały we współwłasności
    niezabudowanej nieruchomości położonej w (...), w dzielnicy (...), stanowiącej działki
                                            2ewidencyjne nr A/4 oraz A/3 z obrębu (...), o łącznej powierzchni 20.211 m, dla której to
    nieruchomości Sąd Rejonowy (...), Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą
    KW nr (...) („Nieruchomość 1”).
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 9 września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem (...) w (...) (Rep. A Nr (...)), jako uprawniona do
    dziedziczenia po swoim zmarłym mężu w udziale w 1/3 części nabyła Pani do majątku
    prywatnego udziały we współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w (...), w
    dzielnicy (...), stanowiącej działki ewidencyjne nr B/4 oraz B/3 z obrębu (...), o łącznej
                  2powierzchni 21 185,00 m, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy (...), Wydział Ksiąg
    Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („Nieruchomość 2”).
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 9 września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem (...) w (...) (Rep. A Nr (...)), jako uprawniona do
    dziedziczenia po swoim zmarłym mężu w udziale w 1/3 części nabyła Pani do majątku
    prywatnego udziały we współwłasności niezabudowanej nieruchomości położonej w (...),
    dzielnicy (...), stanowiącej działki ewidencyjne nr C/6 oraz C/7 z obrębu (...), o łącznej
                2powierzchni 20.890 m, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy (...), Wydział Ksiąg
    Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („Nieruchomość 3”).
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 1 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: Pani
    teściowa - L.L. w udziale w 3/6 części, Pani córka - D.D. w udziale w 1/6 części, Pani syn - E.
    E. w udziale w 1/6 części oraz Pani w udziale w 1/6 części. Powyższy stan wpisów
    ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 1 odpowiada
    rzeczywistemu stanowi prawnemu.
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 2 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: Pani
    teściowa - L.L. w udziale w 3/6 części, Pani córka - D.D. w udziale w 1/6 części, Pani syn E.E.
    w udziale w 1/6 części oraz Pani w udziale w 1/6 części. Powyższy stan wpisów
    ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 2 nie odpowiada

    rzeczywistemu stanowi prawnemu albowiem nabycie jakie miało historycznie miejsce w
    związku z wydaniem aktu własności ziemi na rzecz Pani teściowej - L.L. pomijało wejście
    tego prawa również do majątku A.A. - Pani teścia ,co nie tylko wpływa na wysokość
    udziałów jakie przypadać będą na rzecz poszczególnych współwłaścicieli, ale powoduje
    również, że jako kolejny współwłaściciel wpisana powinna być siostra Pani zmarłego
    małżonka - G.G. Stan wpisów jaki powinien zostać ujawniony w księdze wieczystej (...)
    objęty został powództwem G.G. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym
    stanem prawnym skutkiem czego prawidłowe wpisy, a co za tym idzie udziały we
    współwłasności Nieruchomości 2 winny przypadać na rzecz: Pani teściowej - L.L. w udziale
    w 12/36 części, Pani córki - D.D. w udziale w 7/36 części, Pani syna - E.E. w udziale w 7/36
    części, Pani w udziale w 7/36 części oraz Pani szwagierki - G.G. w udziale w 3/36 części.
    Pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej złożony został w dniu 17 kwietnia 2025 r. i do
    daty skierowania zapytania powództwo nie zostało rozpoznane.
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 3 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: Pani
    teściowa - L.L. w udziale w 3/6 części, Pani córka - D.D. w udziale w 1/6 części, Pani syn - E.
    E. w udziale w 1/6 części oraz Pani w udziale w 1/6 części. Powyższy stan wpisów
    ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 3 odpowiada
    rzeczywistemu stanowi prawnemu.
    Wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
    Nieruchomości 3 („Sprzedający") planuje Pani podpisać przedwstępną umowę sprzedaży
    (dalej: „Umowa Przedwstępna") z X. S.A. z siedzibą (...) („Kupujący"), na mocy której strony
    zobowiążą się zawrzeć umowę sprzedaży części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i
    Nieruchomości 3 („Umowa Sprzedaży"). Z inicjatywą zawarcia Umowy Przedwstępnej
    wyszedł podmiot zainteresowany nabyciem (złożył ofertę nabycia przedmiotowych
    nieruchomości oraz przedstawił Sprzedającym oczekiwany przez niego przebieg
    transakcji) oferta taka spotkała się z akceptacją ze strony Sprzedających.
    Zgodnie z Umową Przedwstępną, zawarcie umowy sprzedaży zastrzeżone zostanie
    warunkami zawieszającymi łącznego spełnienia się (lub zrzeczenia się przez Kupującego)
    m.in. takimi jak:
        doprowadzenie do prawomocnego zakończenia postępowania na mocy którego
        stan wpisów ujawnionych w treści księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości
        2 będzie pozostawał zgodny z rzeczywistym stanem prawnym;
        strony uzyskają interpretacje podatkowe, które określą sposób opodatkowania
        czynności zbycia przedmiotowych nieruchomości;
        Kupujący uzyska decyzję środowiskową;
        Kupujący doprowadzi do objęcia przedmiotowych nieruchomości uchwałą o
        ustalaniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, uzyskanej w trybie ustawy z dnia 5
        lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu inwestycji mieszkaniowych oraz
        inwestycji towarzyszących albo też doprowadzi do objęcia terenu przedmiotowych
        nieruchomości Zintegrowanym Planem Inwestycyjnym na mocy którego będzie
        mógł on zrealizować zamierzoną przez siebie inwestycję w trybie ustawy z dnia 27
        marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na podstawie
        projektu przygotowanego przez Kupującego zostanie wydana ostateczna i
        prawomocna decyzja podziałowa, która doprowadzi do podziału poszczególnych
        działek w sposób, który będzie odpowiadał funkcjom przewidzianym w
        obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i polegał
        będzie na podziale (i) działki ewidencyjnej nr B/3 z obrębu (...) na działkę

        ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na mapie sytuacyjnej która stanowić
        będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej (ii) działki ewidencyjnej nr C/7 z obrębu
        (...) na działkę ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na mapie sytuacyjnej
        która stanowić będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej, (iii) działki ewidencyjnej
        nr B/4 z obrębu (...) na działkę ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na
        mapie sytuacyjnej która stanowić będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej;
        Kupujący uzyska wszelkie docelowe techniczne warunki przyłączenia do sieci
        ciepłowniczej, elektro-energetycznej oraz wodno-kanalizacyjnej oraz pozwolenie na
        budowę zgodne z założeniami planowanej przez Kupującego inwestycji.
    Wraz z pozostałymi współwłaścicielami zobowiąże się Pani wobec Kupującego do
    wyrażenia zgody na dysponowanie nieruchomościami na cele budowlane oraz do
    udzielania wg uznania Kupującego wszelkich zgód, pełnomocnictw i formalności o jakich
    pozyskanie będzie zwracał się do Sprzedających Kupujący, gdy będzie to niezbędne dla
    spełnienia warunków określonych w Umowie Przedwstępnej, z tym zastrzeżeniem, że na
    każdym etapie spraw inicjatorem uzyskania zgód, pozwoleń i innych decyzji tego rodzaju
    będzie wyłącznie Kupujący.
    Samodzielnie nie będzie Pani podejmowała żadnych decyzji w zakresie inicjowania i
    prowadzenia jakichkolwiek postępowań, ani też nie będzie ich Pani zlecała
    pełnomocnikom, względnie podejmowała decyzji co do ich losu. Wszelkie czynności
    zmierzające do umożliwienia realizacji planowanej przez Kupującego inwestycji na
    Nieruchomości będą dokonywane przez Kupującego i na jego wyłączny koszt.
    Środków pieniężnych uzyskanych w wyniku sprzedaży nie zamierza Pani przeznaczyć na
    cele inwestycyjne, w szczególności nie wykorzysta ich do podjęcia działalności
    gospodarczej.
    Nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.
    W odniesieniu do Nieruchomości nie podejmowała Pani działań o charakterze
    marketingowym bądź reklamowym - nie dawała Pani ogłoszeń dotyczących zamiaru ich
    zbycia, ani też nie zatrudniała Pani pośredników w obrocie nieruchomościami, w
    szczególności nie ogłaszała Pani zamiaru zbycia - to Kupujący z własnej inicjatywy zgłosił
    się do Pani z ofertą zakupu.
    Nie była Pani nigdy aktywna na rynku nieruchomości, tj.:
    a) nie zatrudnia (oraz nie zatrudniała) Pani pracowników trudniących się w Pani imieniu
      zakupem lub sprzedażą nieruchomości;
    b) nie otworzyła Pani biura sprzedaży nieruchomości, w którym ci pracownicy
      prowadziliby działania sprzedażowe;
    c) nie korzystała Pani z usług doradców w zakresie reklamy i marketingu, ani też żadnych
      innych doradców zewnętrznych, którzy mieliby pomagać w efektywnej sprzedaży
      nieruchomości;
    d) nie stworzyła Pani biznesplanu dla działalności w zakresie obrotu nieruchomościami;
    e) nie posiada Pani bazy danych kontrahentów i klienteli (gdyż nie ma Pani ani
      kontrahentów, ani klientów);
    f) nie posiada Pani strony internetowej, ani też systemu organizacji pracy.
    Jedynym w istocie kosztem w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej po Pani stronie
    będzie uzyskanie porady prawnika związanej z zapisami tej umowy albowiem nie posiada
    Pani w tym zakresie wiedzy, przygotowania, ani też doświadczenia.

    Zarówno Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 jak i Nieruchomość 3 nie były wykorzystywane
    przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Nie podejmowała Pani także żadnych profesjonalnych działań mających na celu
    ulepszenie Nieruchomości, w tym na potrzeby zawarcia Umowy Przedwstępnej, działania
    jakie poczyniła Pani po śmierci małżonka - ograniczone zostały do wspólnych z
    pozostałymi współwłaścicielami wydatków na uporządkowanie terenu oraz
    doprowadzenie do poprawy jego estetyki.
    Udziały w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3 weszły do Pani majątku
    prywatnego z tytułu dziedziczenia po zmarłym mężu i dotyczyły jego rodzinnego
    gospodarstwa rolnego wraz z siedliskiem.
    Ponieważ koszty i trudność utrzymywania odziedziczonych Nieruchomości były dla Pani
    zbyt dużym obciążeniem, a załamanie się struktury dochodowej wynikającej z faktu, że
    zmarły małżonek w przeważającej części utrzymywał rodzinę zmusiło Panią do wynajęcia
    części odziedziczonych Nieruchomości. Głównymi środkami utrzymania po Pani stronie
    pozostają: renta rodzinna KRUS, dopłaty za grunty rolne z ARMiR, dochód z wynajmu
    nieruchomości oraz odsetki przypadające z ulokowanych oszczędności.
    Obok praw do Nieruchomości 1, 2 i 3 jest Pani właścicielką:
    1. działki rolnej położonej w (...) otrzymanej w roku 2006 w darowiźnie od matki,
      nieruchomość ta obecnie nie jest w żaden sposób wykorzystywana, ani też
      wynajmowana zaś w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
      przeznaczona jest pod tereny zieleni urządzonej, nie ma Pani wobec tego terenu
      żadnych planów, ani też nie podejmuje Pani żadnych starań inwestycyjnych;
    2. lokalu mieszkalnego położonego w (...) w budynku wielorodzinnym, które zostało
      wynajęte osobie trzeciej;
    3. udziałów we współwłasności siedliska swoich rodziców (Pani ojciec zmarł w 2021 r.,
      darowizna od Pani matki miała miejsce w 2023 r.). Siedlisko użytkowane było w sposób
      rolniczy i stanowi miejsce zamieszkania Pani matki. Część tej nieruchomości
      wykorzystywana jest rolniczo, a część przez pozostałych jej współwłaścicieli na
      potrzeby prowadzenia przez nich ich działalności gospodarczej.
    Nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. W związku ze śmiercią męża, który
    był udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odziedziczyła Pani część
    udziałów w tej spółce i w związku z brakiem woli do kontynuowania jej działalności
    zarówno przez Panią, jak też wspólnika Pani zmarłego męża, w 2014 r. odkupiła Pani
    udziały od wspólnika celem doprowadzenia do zakończenia działalności tej spółki i
    faktycznie nie prowadziła Pani spraw tej spółki. Formalnie działalność spółki była
    wielokrotnie zawieszana (przyczyny formalne związane z okresami na które można było
    zawieszać działalność Spółki), a następnie w dniu 3 grudnia 2019 r. miała miejsce
    likwidacja spółki i wykreślenie jej z rejestru KRS. Niezależnie od powyższego przedmiotem
    działalności tej spółki była sprzedaż drewna i materiałów budowlanych. Spółka ta nigdy
    faktycznie nie prowadziła działalności polegającej na zarządzaniu i obrocie
    nieruchomościami.
    W dniu 1 lipca 2023 r. została Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny co wynikało z
    okoliczności, że osiągnęła pani próg dochodowy z tytułu przychodów z najmu i stanowiło
    to Pani obowiązek prawny, a z pewnością nie stanowiło Pani deklaracji, co do stania się
    przedsiębiorcą.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Wskazała Pani, że Pani mąż C.C. zmarł 10 marca 2013 r. Pozostawała Pani z mężem w
    ustawowym ustroju majątkowym za zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Nieruchomość 1 w udziale 1/2 części została nabyta przez Pani męża na podstawie
    darowizny jaką otrzymał od swoich rodziców (A.A i L.L.) w dniu 30 marca 1989 r. aktem

    notarialnym Rep. Nr (...) sporządzonym przed notariuszem B.B. A.A. zmarł w dniu 21
    grudnia 1995 r. spadek po nim, stosownie do treści postanowienia Sądu Rejonowego (...) z
    dnia 13 grudnia 1996 r. (sygn. akt (...)), nabyli: żona L.L., córka G.G. oraz syn C.C. w
    udziałach po 1/3 części. Następnie pomiędzy spadkobiercami A.A. dokonany został podział
    praw do Nieruchomości 1 (akt notarialny - częściowy dział spadku - zawarty pomiędzy
    wszystkimi spadkobiercami A.A. w dniu 5 maja 1997 r. - Rep. A Nr (...) przed notariuszem I.
    I.) w ten sposób, że prawo w udziale w 1/2 części, które pozostało na zasadach wspólności
    ustawowej A. A i L.L. przypadło na wyłączną rzecz L.L. W związku z powyższym przyjąć
    należy, że na podstawie tej czynności w dniu 5 maja 1997 r. powstał stan zgodnie z którym
    C.C. posiadał prawa do 1/2 części Nieruchomości 1, a jego matka L.L. pozostałą część
    (udział w 1/2 w Nieruchomości 1). Tak jak wyżej wskazano ojciec C.C. - A.A. zmarł w dniu 21
    grudnia 1995 r., a jego matka - L.L. żyje.
    Nieruchomość 2 (Uzgadniana Wieczystoksięgowo) w udziale w 1/2 części została nabyta
    przez Pani Męża na podstawie darowizny jaką otrzymał od swoich rodziców (A.A. i L.L.) w
    dniu 30 marca 1989 r. aktem notarialnym Rep. Nr (...) sporządzonym przed notariuszem B.
    B.. Ojciec C.C. - A.A. zmarł w dniu 21 grudnia 1995 r. a spadek po nim, stosownie do treści
    postanowienia Sądu Rejonowego (...) z dnia 13 grudnia 1996 r. (sygn. akt (...)), nabyli: żona
    L.L., córka G.G. oraz syn C.C. w udziałach po 1/3 części. Nieruchomość 2, odmiennie do
    Nieruchomości 1 i 3 nie została objęta umową o częściowy dział spadku po A.A. W związku
    z powyższym Nieruchomość 2 przypadła według ogólnych zasad dziedziczenia - po 1/3 -
    spadkobiercom A.A. - C.C., L.L. oraz G. G. Wobec śmierci C.C. po którym nastąpiło
    dziedziczenie ustawowe na Pani rzecz w udziale w 1/3 części, córki D.D. w udziale w 1/3
    części oraz syna E.E. w udziale w 1/3 części finalnie L.L. przysługują obecnie udziały w 12
    /36 części, D.D. udziały w 7/36 części, E.E. udziały w 7/36 części, Pani udziały w 7/36 części
    oraz G.G. udziały w 3/36 części. Z Pani perspektywy uzyskane przez Panią udziały
    pochodzą wprost z dziedziczenia po Pani mężu, który zmarł w dniu 10 marca 2013 r.
    Nieruchomość 3 - stanowiła współwłasność ustawową małżeńską A.A. i L.L. (rodziców Pani
    męża). A.A. zmarł w dniu 21 grudnia 1995 r., a spadek po nim, stosownie do treści
    postanowienia Sądu Rejonowego (...) z dnia 13 grudnia 1996 r. (sygn. akt (...)) nabyli: żona
    L.L., córka G. G. oraz syn C.C. w udziałach po 1/3 części. Następnie pomiędzy
    spadkobiercami A.A. dokonany został podział praw do Nieruchomości 3 (akt notarialny -
    częściowy dział spadku - zawarty pomiędzy wszystkimi spadkobiercami A.A. w dniu 5 maja
    1997 r. - Rep. A Nr (...) przed notariuszem I. I.) w ten sposób, że prawo w udziale w 1/2
    części należące do A.A. przypadło na wyłączną rzecz C.C. a druga część praw do
    Nieruchomości 3 (udział w 1/2 części) pozostała własnością L.L.. W związku z powyższym
    przyjąć należy, że na podstawie tej czynności w dniu 5 maja 1997 r. powstał stan zgodnie z
    którym C.C. posiadał prawa do 1/2 części Nieruchomości 3, a jego matka L.L. pozostałą
    część (udział w 1/2 w Nieruchomości 1). Tak jak wyżej wskazano ojciec C.C. - A.A. zmarł w
    dniu 21 grudnia 1995 r. a jego matka - L.L. żyje.
    Składniki spadku po C.C. (zgodne ze zgłoszeniem SD-Z2) były następujące:
        w zakresie nieruchomości wyżej opisane udziały w Nieruchomości 1,
        Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) oraz Nieruchomość 3, przy
        czym na terenie Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) budynki
        produkcyjno-usługowe i gospodarcze dla rolnictwa oraz budynek mieszkalny;
        udziały 50% w spółce z o.o. "Y” która zajmowała się sprzedażą materiałów
        budowlanych i drewna, spółka została objęta likwidacją;
        środki pieniężne;
        jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym;
        samochód osobowy (...) z 2008 r.;
        samochód ciężarowy (...) z 1995 r.;

        samochód osobowy (...) z 1997 r.;
        ciągnik rolniczy (...) z 1984 r.;
        przyczepa ciężarowa (...) z 1983 r.;
        przyczepa ciężarowa (...) z 1974 r.;
        pamiątki rodzinne.
    Nie brała Pani udziału w dziale spadku po A.A., ponieważ nie jest Pani spadkobiercą A.A. W
    podziale praw po Pani mężu C.C. wszystko, co Pani przypadło jest zgodne co do wartości z
    udziałem spadkowym w dziedziczeniu po nim.
    Najmem, w ramach którego jest Pani jedną z wynajmujących objęte są:
        część Nieruchomości 1 - ok. 9% powierzchni Nieruchomości 1;
        część Nieruchomości 2 - ok. 13% powierzchni Nieruchomości 2 (Uzgadnianej
        Wieczystoksięgowo);
        nadto jedyną wynajmującą jest Pani w ramach lokalu mieszkalnego położonego w
        (...),
    Wszystkie przychody z powyższych stosunków najmu stanowią najem prywatny i są
    rozliczane przez Panią w ramach źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie występowała Pani o uchwalenie, ani też zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego wobec Nieruchomości 1, Nieruchomości 2
    (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo), ani Nieruchomości 3, uwagi Pani oraz innych
    współwłaścicieli w okresie po wyłożeniu projektu miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego ograniczyły się jedynie do powielenia wniosków jakie składali Państwa
    sąsiedzi, tzn. żeby na terenie nieruchomości dopuścić zabudowę mieszkaniową, jednakże
    Państwa wniosek nie został uwzględniony bo przeznaczenie Nieruchomości 1,
    Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i Nieruchomości 3 pozostało w takim
    stanie w jakim przewidział je Urząd (...), tzn. w przeważającej części są to tereny o funkcji
    publicznej, w tym zieleń urządzona, tereny usług sportu i rekreacji, drogi oraz tereny usług
    kultu religijnego. Uchwały o miejscowym planie zagospodarowania Pani nie skarżyła, jak
    czynili to deweloperzy, ponadto nie lobbowała Pani w procesie uchwalania planu
    zagospodarowania, ani też nie korzystała Pani w tym celu z pomocy specjalistów,
    prawników, czy pracowni architektonicznych. Celem Pani prośby do urzędu było jedynie to
    aby nie pozostała Pani bez prawa do zabudowy.
    W okresie, gdy zasadnym jeszcze było rozważanie prowadzenia gospodarstwa rolnego
    wraz z L.L., E.E. i D.D. występowała Pani o wydanie warunków zabudowy dla części
    Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo), w celu budowy i rozbudowy
    magazynu i budynku gospodarczo-produkcyjnego na potrzeby gospodarstwa rolnego.
    Decyzję uzyskali Państwo w dniu 31 lipca 2015 r., a analogiczne decyzje na cele budowy
    powierzchni magazynowej dla części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 3 zostały
    uzyskane w dniu 4 i 5 kwietnia 2019 r., jednakże nigdy nie skorzystali Państwo z tych
    decyzji (decyzje te wygasły wskutek wejścia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego), a jednocześnie nigdy nie występowaliście Państwo o żadne pozwolenie
    na budowę i nie prowadziliście żadnej inwestycji, w tym nie działaliście w celu sprzedaży w
    oparciu o ustalenia decyzji o warunkach zabudowy.
    Według Pani wiedzy z wnioskami o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na terenie
    siedliska Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) występował Pani syn E.E. i
    dotyczyły one możliwości rozbudowy istniejących budynków gospodarczych o część
    mieszkalną oraz rozbudowy budynków gospodarczych i budowie hali na potrzeby
    prowadzenia gospodarstwa rolnego. Powyższe decyzje E.E. uzyskał w dniu 26 września

    2019 r., ale pomimo ich uzyskania nigdy z nich nie skorzystał (ani on ani pozostali
    współwłaściciele) (decyzje te wygasły wskutek wejścia mpzp), a także nie występował (ani
    on ani pozostali współwłaściciele) o żadne pozwolenie na budowę i nie prowadziliście
    Państwo żadnej inwestycji, w tym nie działaliście w celu sprzedaży w oparciu o ustalenia
    tych decyzji.
    Nigdy nie dokonywała Pani sprzedaży żadnych nieruchomości.
    Za środki ze sprzedaży Nieruchomości 1, 3 i Nieruchomości 2 (Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo) nie zamierza Pani nabywać nieruchomości.
    Pytania
    1. Czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o PIT?
    2. Czy w związku ze sprzedażą części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
      Nieruchomości 3 po Pani stronie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu
      podatkiem PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Pani zdaniem, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów
    ustawy o PIT.
    W odniesieniu do pytania nr 1 - Pani zdaniem, sprzedaż części Nieruchomości 1, 2 i 3
    zostanie dokonana poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT, tj. z Pani majątku prywatnego.
    W pierwszej kolejności wskazuje Pani, że zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, pod
    pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową:
    1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową;
    2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż;
    3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w ustawie o PIT, w tym w szczególności do przychodów z najmu lub
    dzierżawy.
    Pani zdaniem, z powyższego wynika, że dla uznania, iż dany podmiot prowadzi działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, w tym w szczególności działalność
    polegającą na zarządzaniu i obrocie nieruchomościami, konieczne jest łączne spełnienie
    przesłanek: ciągłości, zorganizowania, a także zarobkowego charakteru podejmowanych
    czynności.
    W przeciwnym wypadku, tj. wówczas, gdy w danej sprawie nie jest spełniony choćby jeden
    z powyższych warunków, nie mamy do czynienia z wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, a co za tym idzie - z dokonywaniem
    transakcji w ramach takiej działalności.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 20 czerwca 2025 r. znak
        0115-KDIT3.4011.412.2025.4.AD „W świetle powyższego, na podstawie treści
        wniosku nie można uznać, by sprzedaż działek miała nastąpić w ramach
        działalności handlowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Tym samym
        zbycie działek nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art.
        10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie

        sprzedaż ta nie będzie stanowiła przychodu do opodatkowania w związku z treścią
        art. 10 ust. 1 pkt 8 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
        uwagi na niewątpliwy upływ terminów, o których mowa w tych przepisach.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2020 r. (0111-KDIB1-
        1.4011.51.2020.1.MF) za prawidłowe uznał, iż „Definicja pozarolniczej działalności
        gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, działalność gospodarcza albo pozarolnicza
        działalność gospodarcza to działalność zarobkowa: a. wytwórcza, budowlana,
        handlowa, usługowa, (...) c. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości
        niematerialnych i prawnych, - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej
        rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, [...]”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. (0114-
        KDIP3-2.4011.273.2019.4.MZ) uznał, że „[...] dla uznania określonej działalności za
        działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie,
        działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta
        musi być wykonywana w sposób ciągły.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 2 września 2019 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.338.2019.1.KU) za prawidłowe uznał, iż „Definicja pozarolniczej działalności
        gospodarczej zawarta została w odrębnym przepisie, tj. w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., w
        myśl którego oznacza ona działalność zarobkową, wykonywaną w sposób
        zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu, [...].”
    Pani zdaniem, sprzedaż części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie nastąpi w ramach działalności
    gospodarczej, albowiem prowadzone przez Panią działania w zakresie sprzedaży
    nieruchomości nie spełniają żadnej z przesłanek do uznania, że prowadzi Pani działalność
    gospodarczą w tym zakresie, tj. nie spełnia ona przesłanki:
    a) ciągłości;
    b) zorganizowania, a także
    c) zarobkowego charakteru podejmowanych czynności - co wykazuje Pani poniżej.
    Ad. a) Brak ciągłego charakteru działań podejmowanych przez Panią
    Pani zdaniem, czynności podejmowane przez Panią w zakresie sprzedaży nabytych w
    drodze dziedziczenia nieruchomości nie przybierają ciągłego charakteru. Tym samym, w
    sprawie nie jest spełniona pierwsza z przesłanek warunkujących uznanie Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT w odniesieniu do
    nieruchomości.
    Wyjaśniając powyższe, wskazuje Pani, iż w Pani ocenie, pod pojęciem „ciągłości” dla celów
    ustawy o PIT należy rozumieć względnie stały zamiar wykonywania szeregu określonych,
    profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności, ukierunkowanych na osiągnięcie zysku.
    Innymi słowy, dla spełnienia kryterium ciągłości działań niezbędne jest to, aby z
    całokształtu podejmowanych przez dany podmiot czynności zasadniczo wynikał
    ustawiczny zamiar wykonywania działalności gospodarczej. Pani zdaniem, o ciągłości
    możemy mówić wówczas, gdy dany podmiot w sposób względnie stały dokonuje szeregu
    powtarzalnych czynności, które zmierzają do osiągnięcia określonego rezultatu. W
    przypadku działalności związanej z obrotem i zarządzaniem nieruchomościami mogą to
    być działania polegające na wielokrotnym i powtarzalnym nabywaniu nieruchomości, a

    następnie na wykorzystywaniu ich w ramach prowadzonej działalności (ich sprzedaży). O
    ciągłym prowadzeniu działalności w zakresie obrotu nieruchomościami można mówić
    także, gdy po nabyciu nieruchomości podatnik, w celu zwiększenia ich wartości rynkowej,
    dokonuje przekształcenia lub ulepszenia nieruchomości, a następnie (najczęściej w
    krótkim odstępie czasu) w wyniku podjętych czynności marketingowo-reklamowych
    dokonuje ich sprzedaży.
    Innymi słowy, działalność gospodarczą w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami
    należy uznać za ciągłą, jeżeli w jej wyniku dochodzi do wykonywania powtarzalnych
    działań, wynikających ze stałego zamiaru dokonywania powtarzalnych czynności zakupu i
    sprzedaży nieruchomości i osiągania z tego tytułu stałych (a nie okazjonalnych) zysków.
    Z drugiej zaś strony, Pani zdaniem, za działania dokonywane w sposób ciągły nie sposób
    uznać działań, które są jedynie jednorazowe, dokonywane są wyjątkowo. W takich
    przypadkach, wyraźny jest bowiem brak zamiaru wykonywania szeregu określonych,
    profesjonalnych czynności, ukierunkowanych na osiągnięcie zysku, a zatem - brak
    ciągłości podejmowanych działań, który to brak charakteryzuje czynności o charakterze
    incydentalnym. W tym zakresie należy wskazać, iż wykonanie jednorazowej czynności i
    osiągnięcie z niej zysku nie przesądza o spełnieniu kryterium ciągłości wykonywanych
    działań. W tym aspekcie należy bowiem zwrócić uwagę na brak występowania stałego
    zamiaru osiągania zysku z tego rodzaju działalności (zapewnienia sobie stałego źródła
    zarobkowania), który warunkuje dokonywanie przez podatnika powtarzalnych,
    wykonywanych w określonych odstępach czasu działań. Działaniami o charakterze ciągłym
    nie będą zatem działania okazjonalne, które mimo, iż w rezultacie przynoszą zysk, to nie
    wynikają one ze stałego zamiaru prowadzenia określonej działalności.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wyrokach sądów oraz interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. znak 0115-
        KDIT3.4011.315.2025.2.KP wskazał, że: „Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu
        działalności gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu
        wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze
        incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej
        oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak
        możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
        osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w
        którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest,
        aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego
        zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez
        powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
        podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
        czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
        sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
        zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności
        gospodarczej.”
        NSA w wyroku z dnia 1 października 2020 r (Il FSK 1652/18) wskazał, iż: „Kolejną
        przesłanką uznania ekonomicznej aktywności osób fizycznych za działalność
        gospodarczą jest jej ciągłość. Przesłanka ta ma na celu wyeliminowanie z pojęcia
        działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych (względnie

        podejmowanych sporadycznie, okazjonalnie). Nie należy jej jednak rozumieć jako
        konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Działalność ma charakter ciągły
        jeżeli w jej ramach podejmowane są powtarzalne czynności o podobnym
        przebiegu.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2019 r. (0112-KDIL3-
        2.4011.255.2019.2.KP) stwierdził, iż: „Wymóg "ciągłości" działalności gospodarczych
        powinien być zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozumiany jako stałość
        (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. Cechy
        ciągłości nie mają z pewnością czynności o charakterze incydentalnym lub
        sporadycznym, a taki charakter będzie miało w przedstawionych powyżej
        okolicznościach zbycie przez Wnioskodawcę Nieruchomości oraz towarzyszące tej
        transakcji czynności.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2020 r. (0113-KDlPT2-
        1.4011.169.2020.2.MGR) stwierdził, iż: „W przypadku ciągłości chodzi o zamiar jej
        wykonywania w sposób stały, niemający charakteru sporadycznego. Do zachowania
        ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar
        powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
        postaci zysku.”
    Odnosząc się do powyższego, wskazuje Pani, że Pani działania nie spełniają pierwszej
    przesłanki uznania za działalność gospodarczą.
    Powyższe wynika z następujących okoliczności:
        Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 i Nieruchomość 3 zostały nabyte przez Panią w
        udziałach w drodze dziedziczenia po zmarłym mężu i dotyczą gospodarstwa
        rolnego wraz z siedliskiem w którym razem z mężem, jego rodzicami oraz z dziećmi
        zamieszkiwała Pani przez 33 lata, zaś nabycie udziałów w Nieruchomościach było
        zdarzeniem niezależnym od Pani i nieplanowanym;
        nie korzystała Pani również z usług osób trzecich w zakresie reklamy lub
        prowadzenia akcji marketingowych w celu sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości,
        w szczególności nie ogłaszała Pani zamiaru zbycia - to Kupujący z własnej inicjatywy
        zgłosił się do Pani (oraz do pozostałych współwłaścicieli) z ofertą zakupu;
        nie była Pani nigdy aktywna na rynku nieruchomości, w związku z czym nie
        zatrudniała Pani pracowników/podwykonawców zajmujących się w jej imieniu
        sprzedażą lub kupnem nieruchomości oraz nie posiadała biura sprzedaży
        nieruchomości.
    Gdyby nie oczekiwania ze strony Kupującego, który posiada własny zamysł, jak
    zagospodarować nabywane nieruchomości nie rozważałaby Pani podziału Nieruchomości
    na mniejsze działki. W szczególności czynności związane z podziałem nie są skierowane na
    uzyskanie przez Panią dodatkowych korzyści (np. w postaci podwyższonej ceny
    sprzedaży), projekt dokonania podziału nieruchomości objętych Umową Przedwstępną
    przedstawił Kupujący i jest on zbieżny z aktualnymi ustaleniami miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, z tak projektowanym podziałem dla Pani nie wiążą się
    żadne dodatkowe przychody - cena sprzedaży zaproponowana przez Kupującego nie była

    zależna od kształtu i wariantu podziału, w szczególności nie były to działania
    ukierunkowane na powiększenie przychodów ze sprzedaży.
    Dotychczas nie dokonała Pani żadnej sprzedaży nieruchomości.
    Dodatkowo, wskazuje Pani, że w Pani ocenie fakt objęcia najmem Pani prywatnego
    mieszkania oraz oddawania wraz z pozostałymi współwłaścicielami części Nieruchomości
    1 i 2 w najem (z którego przychody są opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych), nie powinien przesądzać o prowadzeniu przez Panią działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Wynika to z faktu, że umowa najmu
    ma charakter prywatny, odnosi się do nieznacznej części powierzchni nieruchomości
    posiadanych przez Panią, zaś przychody z tytułu najmu Nieruchomości przypadają Pani, w
    związku z posiadaniem udziałów w Nieruchomościach odziedziczonych po mężu oraz na
    mocy umowy użyczenia na podstawie której Pani teściowa upoważniła Panią (oraz swoje
    wnuki) do zawarcia umów najmu części Nieruchomości oraz do pobierania przez nich
    dochodów z tytułu najmu. Z powyższego wynika, iż nie podejmowała Pani czynności
    polegających na wielokrotnym zakupie nieruchomości, ich przygotowaniu do sprzedaży w
    sposób przekraczający zwykły zarząd, a następnie na sprzedaży tych nieruchomości.
    Oznacza to, że nie podejmowała Pani żadnego rodzaju działań charakterystycznych dla
    podmiotu działającego w zakresie obrotu nieruchomościami.
    W powyższym zakresie należy zatem wskazać, iż Pani działania ograniczać się będą do
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i polegają na wykonaniu czynności, które nie
    odbiegają od zwykłych czynności podjętych w celu sfinalizowania transakcji sprzedaży
    składnika należącego do majątku prywatnego.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe. Przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 27 maja 2025 r. znak: 0115-KDIT3.
        4011.390.2025.1.PS „Pamiętać trzeba, że sprzedaż, nawet wielokrotna,
        przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z
        działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi
        działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych. W tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w
        wyroku z 9 marca 2016 r., sygn. akt Il FSK 1423/14, w którym wskazał, że "do
        naturalnych zachowań należy lokowanie wolnych środków finansowych w różne
        dobra, które w określonej perspektywie czasowej mogą zostać korzystnie
        spieniężone. Do takich dóbr należą m.in. nieruchomości. Samo tylko wyodrębnienie
        z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z koniecznością
        uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych (zatwierdzenie
        podziału, ustalenie warunków zabudowy - w przypadku braku miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
        zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi.”
        NSA w wyroku z dnia 15 stycznia 2015 r. (Il FSK 70/13), w którym za tezę przyjęto:
        „Sam podział nieruchomości i sprzedaż wydzielonych wskutek tego działek gruntu
        nie przesądza o rozpoznaniu przychodów uzyskanych z ich sprzedaży, jako
        pochodzących z pozarolniczej działalności gospodarczej.”
        Dyrektor KIS w interpretacji Indywidualnej z dnia 25 stycznia 2021 r. (0115-KDIT3.
        4011.595.2020.4.JG) wskazał, że: „W tych okolicznościach zamiar podziału działki A
        docelowo na (...) działek, dla których Wnioskodawca wystąpi o warunki zabudowy, a

        które mają zostać w przyszłości sprzedane, w sytuacji gdy Wnioskodawca nie
        poczyni innych działań dotyczących zwiększenia ich wartości poza dokonanym
        podziałem i uzyskaniem warunków zabudowy, nie stanowi okoliczności
        przesądzającej o zorganizowanym i celowym działaniu charaktertyzującym, m.in.
        prowadzenie działalności gospodarczej.”
    Pani zdaniem, skoro organy podatkowe oraz sądy administracyjne uznają, że nawet
    czynności podziału oraz uzyskania warunków zabudowy sprzedawanych nieruchomości
    dokonywane przez samego podatnika w celu zwiększenia ich wartości nie stanowią
    okoliczności przesądzających o uznaniu jego działań za podejmowane w ramach
    działalności gospodarczej, to tym bardziej w przedmiotowej sprawie planowanie przez
    Kupującego (dewelopera) działań inwestycyjnych, nie może stanowić przesłanki do oceny
    Pani charakteru i statusu podatkowego.
    Wskazuje pani, że środków pieniężnych jakie uzyska Pani w wyniku sprzedaży części
    Nieruchomości 1, 2 i 3 nie przeznaczy Pani, ani nie zamierza przeznaczyć na cele
    inwestycyjne, w szczególności nie zamierza Pani nabywać ona za te środki nieruchomości
    w celu wykorzystywania ich do podjęcia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.
    Podsumowując, nie prowadzi Pani, a wskutek zamierzonej czynności sprzedaży nie będzie
    uzasadnione uznanie, że podjęła się Pani prowadzenia działalności w zakresie obrotu i
    zarządu nieruchomościami w sposób ciągły, ponieważ brak jest w przedmiotowej sprawie
    takich elementów, jak:
        wielokrotności;
        regularności - czynność sprzedaży udziałów dokonana będzie na rzecz jednego
        podmiotu przez Panią po upływie kilkunastu lat od śmierci męża oraz w terminie co
        najmniej 33 lat od daty zamieszkania na terenie siedliska rodzinnego, które to
        dopiero następczo w ramach dziedziczenia weszło do Pani majątku;
        zamiaru systematycznego osiągania przychodów - z wyłączeniem nabycia jednego
        lokalu mieszkalnego na cele prywatne - nie dokonywała Pani innych transakcji i za
        wyjątkiem sprzedaży udziałów w Nieruchomościach objętych Umową
        Przedwstępną nie planuje Pani innych sprzedaży w obszarze nieruchomości.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
        Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2024 r. sygn. Il FSK 1016
        /21, w którym Sąd stwierdził, że: „Nie można oczekiwać od osoby, która zbywa
        składnik swojego majątku, aby nie kierowała się rachunkiem ekonomicznym i
        powstrzymywała się od działań, które pozwolą jej uzyskać jak najwyższą cenę, tylko
        w obawie przed opodatkowaniem transakcji z racji uznania, że stanowi to wyraz
        prowadzonej działalności gospodarczej.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2020 r. (0114-KDIP3-
        2.4011.540.2020.4.AK) stwierdził, iż: „Nie sposób uznać, że aktywność
        Wnioskodawcy w zakresie opisanej przyszłej transakcji sprzedaży działki X ma
        charakter powtarzalny i ciągły. Uwagę należy przede wszystkim zwrócić na czas,
        który upłynął między datą nabycia, a planowanym odpłatnym zbyciem
        nieruchomości, który jak wskazał Wnioskodawca wynosi 12 lat. Należy także

        podkreślić, że Wnioskodawca nie nabywał nieruchomości w celu późniejszego ich
        spieniężenia. Wnioskodawca wyraźnie wskazuje, że nieruchomości nabywał w celu
        zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, w celu zabezpieczenia przyszłości
        /sytuacji materialnej swojej i swoich dzieci.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2019 r. (0112-KDIL3-
        3.4011.243.2019.2.WS) wskazał, że: „Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych
        działań w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży, czy też powodujących
        zwiększenie jej wartości. [...] Obecnie do Wnioskodawców zgłosił się nabywca,
        chcący kupić Nieruchomość w celu wybudowania obiektu handlowego. [...] We
        wskazanych okolicznościach sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości
        nie ma charakteru ciągłego - jest to sprzedaż okazjonalna i ma charakter
        pojedynczej transakcji. Brak tu w szczególności elementu wielokrotności,
        regularności i zamiaru systematycznego osiągania przychodów z tego rodzaju
        operacji.”
        W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 22 maja 2020 r. (0112-KDWL.
        4011.4.2020.1.DK) organ za prawidłowe uznał następujące stanowisko
        wnioskodawcy, że: „Za uznaniem, że przychód uzyskany ze sprzedaży Działki będzie
        przychodem z działalności gospodarczej nie może również przemawiać fakt, iż
        Wnioskodawca udzielił pełnomocnictw do dokonywania czynności, o których mowa
        w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Te czynności przyszły nabywca (Kupujący)
        dokonywał z własnej inicjatywy, na swój koszt i na swoje ryzyko, a nie z inicjatywy,
        na koszt i ryzyko Wnioskodawcy. Ponadto nie można uznać, że te czynności są i
        będą dokonywane w celu zwiększenia wartości Działki, ponieważ cena została
        ustalona już w Umowie przedwstępnej, w której Wnioskodawca dopiero udzielił
        tych pełnomocnictw.”
    Ad. b) Brak zorganizowanego charakteru działań podejmowanych przez Panią
    W Pani ocenie, czynności podejmowane przez Panią w zakresie obrotu i zarządzania
    nieruchomościami nie przybierają również charakteru zorganizowanego, co oznacza, że w
    sprawie nie jest spełniona także druga z przesłanek warunkujących konieczność uznania
    Pani za podmiot wykonywujący działalność gospodarczą w rozumieniu PIT. W tym zakresie
    w pierwszej kolejności wskazuje Pani, że w jej ocenie, pod pojęciem „zorganizowania" dla
    celów ustawy o PIT należy rozumieć ustrukturyzowanie prowadzonej działalności poprzez
    stworzenie odpowiednich warunków do jej wykonywania - zarówno prawnych
    (formalnych), jak i faktycznych (materialnych). Innymi słowy, o zorganizowaniu działalności
    można mówić wówczas, gdy jej prowadzenie wiąże się z podjęciem określonych działań o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach określonej struktury, które w
    zamiarze mają przynieść określony efekt.
    Odnosząc się do formalnego aspektu kryterium zorganizowania, wskazuje Pani, że w Pani
    ocenie, na zorganizowany charakter prowadzonej działalności może wskazywać wybór
    najkorzystniejszej formy organizacyjno-prawnej prowadzenia tejże działalności, jej
    rejestracja, czy też uzyskanie określonych aktów administracyjnych (koncesji, zezwoleń
    itp.). Jeżeli zaś chodzi o wymiar materialny, przesądzający o wykonywaniu działalności w
    sposób zorganizowany, w Pani ocenie, można w tym zakresie wskazać przykładowo na
    posiadanie biura, zespołu pracowników lub podwykonawców, biznesplanu, utworzenie

    bazy danych kontrahentów i klienteli, utworzenie strony internetowej, korzystanie z usług
    profesjonalnych pełnomocników, podejmowanie działań reklamowych, czy też wdrożenie
    systemu organizacji pracy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w Pani ocenie, o zorganizowanym charakterze prowadzonej
    działalności świadczy sposób ustrukturyzowania prowadzonej działalności, który znajduje
    odzwierciedlenie na dwóch płaszczyznach:
        formalnej (polegającej np. na rejestracji działalności, uzyskaniu odpowiednich
        wpisów w rejestrach działalności gospodarczych, czy też ustalenie formalnego
        przedmiotu działalności gospodarczej), oraz
        materialnej, która polega na stworzeniu warunków technicznych i organizacyjnych
        do prowadzenia danego rodzaju działalności w sposób zarobkowy i ciągły.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe oraz w orzecznictwie. Przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2020 r. (0115-
        KDIT3.4011.445.2020.2.JG) stwierdził, że „Na organizację formalną przedsięwzięcia
        kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa sią m.in. wybór formy
        organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie prowadzona (np. na
        podstawie zgłoszenia osoby fizycznej do ewidencji działalności gospodarczej, czy
        też przez powołanie spółki prawa handlowego). W związku z tym, dla oceny czy
        aktywność spełniłaby cechy "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6ustawy o
        PIT, istotne byłoby wykazanie, czy występować będzie element faktycznego
        zorganizowania działalności. Uwzględniając wymieniony aspekt faktyczny, mający
        znaczenie dla scharakteryzowania mojej aktywności, należy stwierdzić, że na
        pojęcie "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych
        czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub
        bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie
        przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie
        realizacyjnej.”
        Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. III SA/Wa 2603
        /20, Źródło przychodu z najmu: „Każdy najem prowadzony jest w celu zarobkowym
        i wykazuje cechę ciągłości, jednak nie zawsze można mu przypisać cechę
        odpowiedniego zorganizowania.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2024 r. znak 0114-
        KDlP3-2.4011.459.2020.8.MT „Samo wskazanie na zarobkowy cel, co wyżej
        zaakcentowano, nie przesądza o profesjonalnym, wykonywanym w ramach
        działalności gospodarczej, charakterze podejmowanych czynności. Także
        wskazywany przez organ sposób działania, a zatem działanie systematyczne i
        uporządkowane oraz ciągłe, w tym z udziałem Operatora (pośrednika), nie może
        stanowić wystarczającej podstawy dla zakwalifikowania Pani działań jako
        prowadzonych w ramach swojej działalności gospodarczej.”

        NSA w wyroku z dnia 20 października 2020 r. (Il FSK 1648/18) wskazał, że „Pojęcie
        "zorganizowania" można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
        formalnego oraz zorganizowania funkcjonalnego (faktycznego). Na organizację
        formalną przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się
        przede wszystkim wybór formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta
        będzie uskuteczniana. Decydujące znaczenie dla oceny spełnienia omawianej
        przesłanki [...] ma kryterium funkcjonalne, czyli jej faktycznego wykonywania. To zaś
        wiąże się bezpośrednio z rozróżnieniem reguł gospodarności od zasad
        prowadzenia i wykonywania działalności gospodarczej.”
        NSA w wyroku z dnia 23 października 2019 r. (Il FSK 3508/17) wskazał, iż „Pojęcie
        "zorganizowanie" można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
        formalnego oraz zorganizowania faktycznego. Na organizację formalną
        przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się m.in.:
        wybór formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie uskuteczniana
        ([...]); uzyskanie właściwego numeru statystycznego; zgłoszenie działalności
        organowi podatkowemu oraz spełnienie innych warunków prawnych, związanych z
        podjęciem określonego rodzaju działalności gospodarczej. [...] Dla oceny, czy
        aktywność podatnika spełnia cechy "zorganizowania” istotne jest wykazanie, że
        występuje tutaj element faktycznego zorganizowania działalności. W konsekwencji
        formę prawną działalności gospodarczej podatnika ("zorganizowanie prawne”)
        można ustalić dopiero po stwierdzeniu, że prowadzi on samodzielnie (we własnym
        imieniu) działalność funkcjonalnie, organizacyjnie przygotowaną do realizacji celu
        zarobkowego i ma ona charakter ciągły.”
    Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, wskazuje Pani, że podejmowane przez Panią
    czynności w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają i nie będą
    przybierały zorganizowanego charakteru. Całokształt okoliczności nie pozwala bowiem na
    uznanie, że ustrukturyzowała lub też stwarza Pani warunki ku wykonywaniu przez siebie
    działalności.
    Odnosząc się do zorganizowania prowadzonej działalności w aspekcie formalnym, należy
    wskazać, że nie podejmowała Pani formalnych działań organizacyjnych, odnoszących się
    do podejmowanych przez Panią działań. W szczególności, nie założyła Pani spółki, w
    ramach której miałaby Pani prowadzić swą działalność, jak również nie jest Pani
    zarejestrowana w CEIDG. Pod kątem formalnym Pani działalność nie wykazuje zatem cech
    zorganizowania.
    Pani rejestracja, jako podatnika VAT czynnego, wynika z okoliczności osiągnięcia przez
    Panią przychodu określonego ustawowo (rejestracja obligatoryjna), a równocześnie za
    wysokość takiego dochodu odpowiada w tym wypadku nie ilość nieruchomości objętych
    umowami najmu, ani też osobiste starania, czy Pani inwestycje, a wyłącznie atrakcyjność
    położenia dawnego siedliska rodziny Pani męża, co niesie za sobą relatywnie wysokie
    stawki czynszów najmu i to pomimo określania tych stawek przez Panią (łącznie z innymi
    współwłaścicielami) poniżej poziomu rynkowego.
    Stoi Pani na stanowisku, że Pani działania nie spełniają również przesłanki zorganizowania
    w sferze materialnej.
    Uzasadniając powyższe, należy wskazać, iż w zakresie działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami o zorganizowanej działalności w wymiarze materialnym można

    mówić, gdy podatnik podjął czynności o charakterze profesjonalnym, realizowane w
    ramach wyodrębnionej struktury, które wiążą się z rozpoczęciem działalności związanej z
    obrotem nieruchomościami i jej późniejszą realizacją. Przykładowo takimi działaniami
    będzie wyodrębnienie struktur, które byłyby przeznaczone do prowadzenia działalności w
    zakresie obrotu nieruchomościami. Przez wyodrębnienie takiej struktury należy rozumieć
    np. otwarcie biura sprzedaży nieruchomości, zatrudnienie pracowników, których
    zadaniem byłoby poszukiwanie nieruchomości, ich zakup w imieniu pracodawcy, a
    następnie sprzedaż z zyskiem. Tego rodzaju działaniami będzie również nabycie usług
    doradczych, np. usług reklamowych, które miałyby wspomagać proces zakupu i sprzedaży
    nieruchomości, np. poprzez prowadzenie akcji marketingowej.
    Nie wyodrębniła i nie planuje wyodrębnić Pani żadnej struktury w celu prowadzenia
    działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, nie planuje Pani również pozlecać
    jakichkolwiek działań w tym zakresie. Powyższej kwalifikacji nie zmienia w szczególności
    to, iż Kupujący zastrzega w Umowie Przedwstępnej, że warunkiem nabycia przez niego
    części Nieruchomości 1, 2 i 3 będzie to, aby uzyskał on (Kupujący) wymagane uzgodnienia,
    decyzje i inne prawem przewidziane formalności albowiem podmioty profesjonalnie
    trudniące się nabywaniem nieruchomości (w tym wypadku Kupujący, który jest spółką o
    charakterze deweloperskim) warunkują własne zobowiązanie do nabycia nieruchomości
    od pozyskania i potwierdzenia odpowiednimi dokumentami (decyzjami, uchwałami itp.)
    przydatność nieruchomości dla swojej działalności profesjonalnej. Podkreślenia jednak
    wymaga, że aktywność w tym zakresie będzie aktywnością Kupującego na jego wyłączny
    koszt i ryzyko.
    Podobny stan faktyczny przedstawiono przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 22 maja 2020 r. (0112-KDWL.4011.4.2020.1.DK): „Wnioskodawca w
    maju 2019 r. zawarł przedwstępną umowę sprzedaży wyżej wymienionej działki. Przed
    sprzedażą działki Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmować (osobiście
    bądź za pośrednictwem osób trzecich) działań wymagających od niego zaangażowania
    środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości działki. Ponadto
    Wnioskodawca na prośbę kupującego udzielił pełnomocnictw do uzyskania decyzji i
    pozwoleń. Czynności te będą dokonywane z inicjatywy kupującego i na jego koszt." W
    powołanej sprawie organ stwierdził, że: „Okoliczności przedstawione we wniosku
    wskazują, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę dla
    celów prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności
    wykorzystywana", uznając tym samym stanowisko podatnika za prawidłowe.
    Reasumując, Pani zdaniem, biorąc pod uwagę fakt, iż nie podejmowała Pani żadnych
    działań mających na celu ustrukturyzowanie Pani działalności, tj. ani działań: formalnych,
    ani też działań materialnych - należy uznać, że w sprawie objętej wnioskiem nie doszło do
    spełnienia również drugiego z kryteriów warunkujących konieczność uznania Pani za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT, tj. przesłanki
    zorganizowania albowiem całokształt okoliczności nie pozwala na wskazanie, iż
    zorganizowała Pani prowadzone przez siebie czynności poprzez stworzenie odpowiednich
    warunków do ich wykonywania.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, przykładowo:
        w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 5 czerwca 2019 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.179.2019.2.KO), w której organ stwierdził, iż: „W przedmiotowej sprawie,
        czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one
        charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą
        się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
        [...] Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży
        działek, zajmuje się produkcją mebli. Nie planuje także kupować nieruchomości w

        celu ich odsprzedaży, ani sprzedawać już posiadanych. Zatem, całokształt
        okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania
        Wnioskodawcy wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu
        majątkiem prywatnym.”
        w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 25 stycznia 2021 r. (0115-KDIT3.
        4011.594.2020.4.JG), w której organ wskazał, że: „Mając na uwadze powyższe, w
        oparciu o okoliczności przedstawione przez Wnioskodawcę, a w szczególności fakt,
        że Wnioskodawca nie podejmował i nie ma zamiaru podejmować aktywnie do
        momentu zbycia, specjalnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia
        sprzedawanych działek, tj. jak stwierdził w opisie zdarzenia przyszłego
        Wnioskodawca, nie czynił na będące przedmiotem zapytania nieruchomości
        żadnych nakładów, w szczególności, zaś nie uzbrajał oraz nie podejmował działań
        zwiększających ich wartość, czyli potwierdzających profesjonalny, zarobkowy
        charakter działań, [...] - należy stwierdzić, iż sprzedaż działek wydzielonych z działki
        A i udziałów w działkach B mieści się w zwykłych działaniach związanych z
        właściwym zarządem własnym majątkiem.”
        W interpretacji Dyrektora KIS z dnia 21 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT2-
        1.4011.643.2019.4.DJD, wskazano: „Na związek uzyskiwanych przychodów ze
        źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze
        sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie
        prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na
        wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do
        sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym
        zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak
        jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące
        się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe,
        racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie
        pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.”
    Ad. c) Brak zarobkowego charakteru działań podejmowanych przez Panią
    Pani zdaniem, podejmowane przez Panią czynności w zakresie obrotu i zarządzania
    nieruchomościami nie przybierają także charakteru zarobkowego. Tym samym, w sprawie
    nie została spełniona również ostatnia z przesłanek warunkujących konieczność uznania
    Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT w
    zakresie obrotu nieruchomościami.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż cecha zarobkowości, jako cecha działalności
    gospodarczej, polega nie na tym, że nieruchomość sprzedawana jest z zyskiem, ale na
    tym, że ze sprzedaży nieruchomości dany podmiot uczynił lub usiłuje uczynić względnie
    stałe źródło dochodów. W ten sposób w spójną całość łączy się zarobkowy charakter
    działalności oraz jej ciągłość i zorganizowany charakter. Powyższe wiąże się z tym, iż cecha
    zarobkowości występuje tylko wówczas, gdy podatnik posiada zamiar prowadzenia danej
    działalności w taki sposób, żeby stanowiła ona jedno z głównych źródeł przychodów
    podatnika, które będą generowane w sposób względnie stały. Charakteryzuje się ona
    dokonywaniem przez podatnika działań przekraczających zwykłe zarządzanie własnością,
    zatem takie które można przypisać podmiotom zajmującym się zawodowo i

    profesjonalnie daną działalnością. Mogą to być przykładowo działania mające na celu
    zwiększenie wartości posiadanych składników majątkowych lub przyciągnięcie uwagi
    potencjalnych ich nabywców, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia przyszłych
    zysków z ich sprzedaży. Pod pojęciem „zarobkowości” należy zatem rozumieć podjęcie i
    prowadzenie danej działalności w celach zarobkowych, a więc z zamiarem osiągnięcia
    zysku. Przy czym, w ocenie Wnioskodawczyni, o zarobkowym charakterze prowadzonej
    działalności nie decyduje faktycznie osiągnięty zarobek, lecz sam zamiar jego osiągnięcia.
    Wobec powyższego, w Pani ocenie, zarobkowy charakter działań nie wystąpi m.in. wtedy,
    gdy przysporzenie majątkowe lub wzrost wartości posiadanych przez dany podmiot
    składników majątkowych następuje niezależnie od działań tegoż podmiotu. Podobnie, o
    braku spełnienia kryterium zarobkowości świadczyć może to, iż dany podmiot zaniechuje
    działań mogących korzystnie wpłynąć na jego sytuację finansową lub nie podejmuje
    aktywnych działań marketingowych, mających na celu zwiększenie wartości sprzedawanej
    nieruchomości lub udziałów w nieruchomości.
    W przypadku działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, czynności świadczące
    o zarobkowym charakterze mogą polegać przykładowo na:
        wielokrotnym i względnie stałym nabywaniu i zbywaniu nieruchomości, które
        odbywa się w stosunkowo krótkim przedziale czasu i następuje w celach
        zarobkowych, tj. w celu uzyskiwania stałych, a nie okazjonalnych zysków;
        zaawansowanym przygotowaniu nieruchomości do sprzedaży (tzn. w sposób
        wykraczający poza zwykły zarząd mieniem) - np. poprzez dokonanie ulepszeń, które
        skutkują zwiększeniem wartości nieruchomości;
        inwestowaniu uzyskanych zysków ze sprzedaży nieruchomości na nabycie
        kolejnych nieruchomości w celu dokonywania stałego obrotu.
    Pani zdaniem, kryterium zarobkowości nie zostaje spełnione, jeżeli podatnik dokona
    jednej lub nawet kilku transakcji (np. transakcji sprzedaży nieruchomości), lecz nie
    podejmuje w związku z tym żadnych dodatkowych działań wykraczających poza zwykły
    zarząd. Przykładowo, nie zostanie spełnione kryterium zarobkowości, gdy podatnik będzie
    utrzymywał w stanie niepogorszonym posiadaną przez siebie nieruchomość, a następnie
    sprzeda ją z zyskiem - ale dokona tego nie dzięki swoim działaniom ukierunkowanym na
    osiągnięcie tego zysku, lecz w wyniku zmiany warunków rynkowych.
    Z powyższego wynika, iż z zarobkowością przy sprzedaży nieruchomości nie mamy do
    czynienia, gdy sprzedaż nieruchomości jest czynnością incydentalną, która nie wynika ze
    stałego zamiaru dokonywania transakcji zakupu i sprzedaży nieruchomości. W takiej
    bowiem sytuacji ewentualny zysk uzyskany z takiej sprzedaży nie jest wynikiem działań
    podjętych przez podatnika, np. ulepszeń, lecz wynika z okoliczności od niego niezależnych,
    np. ze zmiany warunków rynkowych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2019 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.447.2019.1.KS) uznał, że: „[...] sprzedaż nieruchomości znajdujących się w
        majątku prywatnym może zostać zaliczona do przychodów z działalności
        gospodarczej wyłącznie wtedy, gdy sprzedawca uczyni z tych transakcji stałe,
        zorganizowane źródło zarobkowania.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2019 r. (0115-KDlT3.
        4011.111.2019.1.PSZ) wskazał, iż „[...] cecha zarobkowości występuje tylko
        wówczas, gdy podatnik posiada zamiar prowadzenia czynności w taki sposób,

        ażeby stanowiły one jedno z głównych źródeł przychodów, które będzie generowało
        przychody w sposób względnie stały podejmowane przez Wnioskodawcę czynności
        w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają zarobkowego
        charakteru, albowiem Wnioskodawca nie uczynił sobie ze sprzedaży nieruchomości
        stałego źródła dochodu. [...l Sprzedaż nieruchomości z zyskiem jest działaniem
        normalnym, które należy uznać za prawidłowe wykonywanie prawa własności, a nie
        działanie o charakterze zarobkowym.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2018 r. (0114-KDIP3-
        1.4011.478.2018.1.KS) za prawidłowe uznał stanowisko wnioskodawcy, w którym
        stwierdzono, że „działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność
        składników majątkowych, wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu
        art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z
        zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały
        od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych
        uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia formę stałego, ciągłego (nie okazjonalnego)
        źródła zarobkowania.”
    Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, należy wskazać, iż podejmowane przez Panią
    czynności w obszarze nieruchomości nie przybierają zarobkowego charakteru, albowiem:
        nie podjęła Pani żadnych aktywnych działań, mających na celu zwiększenie wartości
        sprzedawanej nieruchomości, w szczególności nie zabudowywała Pani, nie
        uzbrajała i nie inwestowała Pani w sprzedawane nieruchomości,
        dochody uzyskiwane z wynajmu nieruchomości nie wynikały z faktu nabywania
        nieruchomości w celu i z zamiarem ich wynajmowania. Za wyjątkiem nabycia
        jednego mieszkania na cele własne (obecnie wynajętego) prawa do nieruchomości
        przypadły Pani w formie dziedziczenia, zaś podstawowym celem ich wynajmowania
        była konieczność pokrywania kosztów utrzymania odziedziczonych z innymi
        współwłaścicielami Nieruchomości, które z uwagi na rozmiar i charakter
        gospodarstwa rolnego były znaczne.
    Sama sprzedaż nieruchomości z zyskiem nie wskazuje również na zarobkowy charakter
    prowadzonej działalności. Po pierwsze, z uwagi na fakt, iż nabyła Pani udziały w
    Nieruchomościach w drodze dziedziczenia powoduje, iż nawet ich sprzedaż za
    symboliczną złotówkę wiązałaby się z rozpoznaniem przez Panią zysku na tej transakcji.
    Abstrahując od powyższego wskazać jednakże należy, iż sprzedaż nieruchomości z
    zyskiem jest działaniem normalnym, które należy uznać za prawidłowe wykonywanie
    prawa własności, a nie działanie o charakterze zarobkowym. Sprzedając część
    Nieruchomości 1, 2 i 3 za cenę odpowiadającą ich wartości rynkowej (a więc zaoferowaną
    przez Kupującego, który jest podmiotem profesjonalnym, działającym w branży
    deweloperskiej), kieruje się bowiem zasadami gospodarności, które są charakterystyczne
    przy rozporządzaniu majątkiem prywatnym. Nie sposób zatem sądzić, iż skoro sprzedaje
    Pani posiadaną przez siebie nieruchomość po cenie rynkowej (a w związku z tym
    rozpoznała Pani zysk, mając na względzie, iż otrzymała Pani nieruchomość w drodze
    dziedziczenia), to Pani działalność miała charakter zarobkowy.
    Tym samym, w sprawie nie doszło do spełnienia także trzeciego z kryteriów
    warunkujących konieczność uznania Pani za podmiot prowadzący działalność

    gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT (działania Pani nie miały charakteru
    zarobkowego).
    Podsumowując, stoi Pani na stanowisku, iż planowana przez Panią sprzedaż udziałów w
    części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie będzie stanowiła czynności wykonanych w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu PIT. Pani zdaniem, obecnie nie prowadzi Pani
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, ani też - w przypadku
    zawarcia Umowy Sprzedaży - nie doprowadzi Pani do takiego statusu, gdyż Pani czynności
    nie spełniają żadnego z trzech warunków koniecznych do uznania, iż prowadzi Pani
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Nie podejmowała i nie
    będzie podejmowała Pani w odniesieniu do posiadanych przez siebie udziałów w
    Nieruchomości 1, 2 i 3 profesjonalnych działań o charakterze:
        ciągłym, albowiem nie miała i nie ma Pani stałego zamiaru wykonywania szeregu
        określonych, profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności, ukierunkowanych
        na osiągnięcie zysku, w tym zysku ze sprzedaży Nieruchomości,
        zorganizowanym, albowiem nie podejmowała i nie planuje Pani w związku ze
        sprzedażą prowadzić żadnych działań mających na celu ustrukturyzowanie jej
        działalności,
        zarobkowym, albowiem nie podejmowała i nie prowadzi Pani swej działalności w
        celu osiągnięcia dochodu, o czym świadczy fakt, iż nie uczyniła Pani ze sprzedaży
        lub nabywania nieruchomości stałego źródła dochodu.
    Wobec powyższego, na pytanie oznaczone we wniosku numerem 1, należy odpowiedzieć
    w ten sposób, że sprzedaż przez Panią udziałów w części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie
    doprowadzi do stanu w którym czynności takie stanowić będą prowadzenie działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Na powyższe wnioski (a zatem i status podatnika w zakresie podatku PIT) nie wpłynie
    również Pani status, jako podatnika VAT.
    Zaznacza Pani, że sam fakt, że pozostaje Pani zarejestrowanym podatnikiem w zakresie
    VAT nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego w podatku PIT. W tym bowiem
    zakresie stwierdzić należy, iż statusu podatnika VAT uzyskanego na gruncie przepisów
    ustawy o VAT nie należy utożsamiać z prowadzeniem działalności gospodarczej w
    rozumieniu podatku PIT (są to dwie odrębne instytucje prawne).
    Jak bowiem poprzednio wskazano, w myśl definicji zawartej w przepisach ustawy o PIT,
    działalność gospodarcza cechuje się zarobkowym charakterem, ciągłością oraz
    odpowiednim sposobem zorganizowania - przy czym wszystkie te przesłanki muszą być
    spełnione łącznie. Definicja działalności gospodarczej wynikająca z ustawy o VAT zakłada
    natomiast, że taką działalnością jest wykonywanie czynności polegających na
    wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zestawiając ze sobą
    przytoczone definicje działalności gospodarczej należy zatem wskazać, iż elementem
    różniącym te definicje jest kryterium zorganizowania, które występuje w definicji ustawy o
    PIT, a nie ma go w definicji ustawy o VAT.
    Potwierdza to przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 22
    grudnia 2016 r. (3063-ILPP2-1.4512.151.2016.2.SS) wskazując, iż: „w odróżnieniu od
    ustawy o PIT, ustawa o VAT za działalność gospodarczą uznaje jedynie wykorzystywanie
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powoduje to, że działanie, niemające charakteru zorganizowanego, na gruncie ustawy o
    PIT, nie będzie uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej lecz w ustawie o VAT -
    już tak.”

    Nadto, definicja działalności gospodarczej wynikająca z przepisów ustawy o VAT jest
    szersza - bardziej pojemna - niż definicja tej działalności obowiązująca na gruncie ustawy
    PIT. Wynika to w szczególności z faktu, iż przesłanki ciągłości i zarobkowości należy w
    przypadku ustawy o VAT odczytywać inaczej niż w przypadku ustawy o PIT. Przesłankę
    zarobkowości i ciągłości w rozumieniu VAT należy bowiem rozpatrywać w odniesieniu do
    pojedynczej czynności, podczas gdy te same przesłanki na gruncie przepisów ustawy o PIT
    odnoszą się do ogółu działalności podatnika. Zatem, nawet w sytuacji, gdy działania danej
    osoby nie mają zorganizowanego charakteru, a sprowadzają się wyłącznie do
    wykorzystywania danego składnika majątkowego w celu jego sprzedaży - mogą zostać
    uznane za działanie skutkujące uznaniem tej osoby za podatnika VAT.
    W związku z powyższym, pragnie Pani wskazać, że definicja działalności gospodarczej na
    gruncie przepisów ustawy o VAT ma o wiele szerszy zakres, niż definicja działalności
    gospodarczej funkcjonująca dla celów ustawy o PIT. Są to pojęcia autonomiczne -
    niezależne od siebie, wobec tego, w ocenie Wnioskodawczyni, analiza w zakresie tego, czy
    sprzedaż Nieruchomości stanowi transakcję wykonywaną w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT powinna zostać dokonana niezależnie od oceny z
    punktu widzenia przepisów o VAT.
    Powyższe Pani stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 2 czerwca 2020 r. (0113-KDIPT2-
        2.4011.291.2020.3.MK), w której organ uznał, iż: „Na powstanie obowiązku
        podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu
        wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług.
        Kwestie związane z podatkiem od towarów i usług są regulowane poprzez odrębne
        przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
        (Dz. U. z 2020 r. poz. 1 06, z późn. zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w
        zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług zasadniczo nie mają
        wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.”
        w wyroku NSA z dnia 9 września 2014 r. (l FSK 1366/13), w którym za tezę przyjęto:
        „Definicja działalności gospodarczej z art. 5a ust. 6 ustawy o PIT ma znaczenie tylko
        na gruncie tego podatku i tylko częściowo pokrywa się z definicją z art. 1 5 ust. 2
        ustawy o VAT. Nie można więc wykluczyć, że określona osoba fizyczna będzie
        prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, a nie będzie
        prowadziła jej w rozumieniu ustawy o PIT.”
    Mając na uwadze powyższe, Pani zdaniem, posiadanie przez Panią statusu
    zarejestrowanego podatnika VAT nie może świadczyć o tym, że sprzedaż ww.
    Nieruchomości, zostanie przez Panią dokonana w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o PIT.
    Reasumując, Pani zdaniem, na pytanie oznaczone w niniejszym wniosku numerem 1
    należy odpowiedzieć w ten sposób, że sprzedaż na podstawie Umowy Przedwstępnej nie
    będzie przejawem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Ad. 2
    Pani zdaniem, w związku ze sprzedażą części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie powstanie
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT.

    W odniesieniu do pytania nr 2 - Pani zdaniem, planowane transakcje sprzedaży udziałów
    w częściach Nieruchomości 1, 2 i 3 nie podlegają opodatkowaniu podatkiem PIT,
    albowiem nastąpią one po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nabyła
    Pani udziały w ich współwłasności zaś sprzedaż ta nie nastąpiła w ramach działalności
    gospodarczej wykonywanej przez Panią.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o
    PIT źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie
    nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym przychód uzyskany z
    odpłatnego zbycia nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, wskazuje, że dotyczy przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, które nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej. Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie
    powstanie w podatku PIT, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe. Przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2020 r. (0112-KDIL2-
        2.4011.163.2020.4.WS) stwierdził, iż: „W świetle powyższego każda czynność
        prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw
        wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, stanowi źródło przychodów w
        rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed
        upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
        nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lipca 2018 r. (0112-KDIL3-
        1.4011.239.2018.2.AGR) wskazał, że: „Zatem przychód z odpłatnego zbycia
        nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne
        zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
        stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostanie dokonane po upływie
        pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.”
    W Pani ocenie, w związku ze sprzedażą udziałów w częściach Nieruchomości 1, 2 i 3, po
    Pani stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT,
    ponieważ przedmiotowa sprzedaż zostanie dokonana:

    a) poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT,
      tj. z Pani majątku prywatnego, co zostało wyjaśnione w uzasadnieniu Pani stanowiska
      w zakresie pytania numer 1, gdzie wykazano, iż nie prowadzi Pani działalności
      gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT, i jednocześnie
    b) po upływie 5 lat od jej nabycia, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nabycie to nastąpiło.
    Wyjaśniając powyższe, wskazuje Pani, że przepisy ustawy o PIT nie zawierają definicji
    legalnej pojęcia „nabycia" nieruchomości. W związku z powyższym, Pani zdaniem, w celu
    ustalenia zakresu tego terminu, należy odwołać się do jego potocznego, szerokiego
    rozumienia, posiłkując się jego znaczeniem w innych gałęziach prawa. I tak, nabyciem jest
    uzyskanie własności lub innego prawa majątkowego w każdy prawem przewidziany
    sposób, np. w drodze umowy (w tym w szczególności umowy sprzedaży oraz darowizny),
    dziedziczenia, czy też zasiedzenia.
    Odnosząc powyższe do sprawy będącej przedmiotem niniejszego wniosku, stoi Pani na
    stanowisku, że przesłanka polegająca na upływie 5 lat od daty nabycia nieruchomości
    została spełniona, ponieważ nabyła Pani udziały w Nieruchomości 1, 2 i 3 w drodze
    dziedziczenia w dacie otwarcia spadku w 2013 r., a sprzedaż nastąpi po upływie 5 lat.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo:
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 20 stycznia 2021 r. (0114-KDIP3-
        2.4011.779.2020.2.MM) stwierdził, iż: „Zatem odpłatne zbycie przez
        Wnioskodawczynię przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie będzie stanowić dla
        Niej źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust.
        5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne
        zbycie ww. lokalu mieszkalnego nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Spadkodawczynię.”
        Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2020 r. (0112-
        KDIL2-1.4011.724.2020.1.KF) wskazał: „Podsumowując, [...] sprzedaż przez
        Wnioskodawcę, opisanej we wniosku nieruchomości, nie będzie stanowić źródła
        przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ww.
        nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
        w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawców. W związku z
        powyższym, na Wnioskodawcy nie będzie ciążyć obowiązek zapłaty podatku
        dochodowego od osób fizycznych z tytułu rzeczonej sprzedaży.”
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 17
        stycznia 2020 r. (0113-KDIPT2-3.4011.627.2019.3.GG) wskazał: „Mając na uwadze
        powyższe oraz przyjmując za Wnioskodawczynią, że wartość nabytego udziału w
        działce nr... odpowiada dokładnie wartości udziału nabytego w spadku, stwierdzić
        należy, że odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię ww. udziału w działce nr... nie
        stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10
        ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem
        okresu pięciu lat liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło

        nabycie przez spadkodawcę, a tym samym Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana
        z tego tytułu do zapłaty podatku dochodowego.".
    Reasumując, Pani zdaniem, na pytanie oznaczone w niniejszym wniosku numerem 2
    należy odpowiedzieć w ten sposób, że w związku ze sprzedażą udziałów w częściach
    Nieruchomości 1, 2 i 3 po Pani stronie nie powstanie przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem PIT. W Pani ocenie, wynika to z faktu, iż sprzedaż udziałów w
    częściach Nieruchomości 1, 2 i 3 zostanie dokonana:
        poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o
        PIT, oraz
        po upływie 5 lat od jej nabycia (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
        nastąpiło to nabycie, tj. od końca roku 2013 r., w którym to nabyła Pani do majątku
        prywatnego spadek na podstawie dziedziczenia ustawowego po swoim mężu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz.163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -

      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest
    źródłem przychodu, a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:

    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z
    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie
    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do
    zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie

      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.
    10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne
    znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania, możliwość
    odliczenia kosztów uzyskania przychodu, możliwość skorzystania ze zwolnień
    przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do
    jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym,
    jeden przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa
    sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego
    źródła, a częściowo do innego.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem
    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie
    działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa
    nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

    Powzięła Pani wątpliwość, czy przychód ze sprzedaży udziałów w Nieruchomości Nr 1, 2
    (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i 3 stanowić będzie dla Pani przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższych
    nieruchomości zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem
    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować
    takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie
    zysku, doprowadzenie przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków
    zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy wynajęcie agencji
    nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż
    przez Panią udziałów w Nieruchomości Nr 1, 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i 3
    wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pani działania, fakt, że: sprzedaż
    udziałów w Nieruchomości Nr 1, 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i 3 nastąpi po upływie
    długiego czasu od ich nabycia, nie podejmowała Pani ponadstandardowych działań
    zmierzających do sprzedaży przedmiotowych udziałów Nieruchomościach (ponoszenia
    nakładów, dzięki którym stałyby się one szczególnie atrakcyjne dla potencjalnych
    nabywców; podejmowania działań marketingowych) sugeruje, że są to działania należące
    do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pani działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono,
    zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.
    W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one
    charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabyła
    Pani udziałów w Nieruchomościach Nr 1, 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i 3 w celu ich
    odsprzedaży, nie prowadziła i nie prowadzi Pani w sposób profesjonalny
    zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży.

    Także, udzielenie przez właściciela nieruchomości pełnomocnictwa do działania w jego
    imieniu bez wykazania przesłanek o których mowa w art. 5a pkt 6 ww. ustawy nie może
    przesądzać o zakwalifikowaniu przychodów do pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Całokształt okoliczności, zakres, stopień zaangażowania i cel Pani działania wskazuje, że są
    to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Okoliczności dotyczące nabycia udziałów w Nieruchomości Nr 1, 2 (Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo) i 3 i planowanej sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że
    spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności
    gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania
    podejmowane przez Panią pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży udziałów w
    Nieruchomościach do kategorii przychodu z działalności gospodarczej. Nie rozpoczęła
    Pani na tych Nieruchomościach działalności gospodarczej, a sprzedaż udziałów w
    Nieruchomości Nr 1, 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i 3 nastąpi po upływie długiego
    okresu czasu od ich nabycia. Zatem jest to zarząd majątkiem prywatnym. Sprzedaż przez
    Panią wskazanych we wniosku udziałów w Nieruchomości Nr 1, 2 (Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo) i 3 nie będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej.
    Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1, 2 (Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo) i 3 nie będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    W związku z tym, skutki podatkowe planowanej transakcji sprzedaży należy ocenić w
    kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, w przedmiotowej sprawie istotne staje się rozstrzygnięcie kwestii, czy ustalenie
    rzeczywistego stanu prawnego dotyczącego Nieruchomości Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo i zmiana wpisu w księgach wieczystych, będzie stanowić nabycie
    udziałów w Nieruchomości Uzgadnianej Wieczystoksięgowo w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy rozstrzygnięciu tego problemu należy mieć na uwadze nie tylko przepisy prawa
    podatkowego, ale przede wszystkim przepisy prawa cywilnego dotyczące nabycia, czy też
    utraty prawa własności.
    Niezależnie od powyższego, na stan prawny nieruchomości istotny wpływ mogą wywierać,
    wydawane zarówno na gruncie prawa cywilnego jak i administracyjnego - orzeczenia
    sądowe i decyzje administracyjne, stanowiące dokumenty o szczególnym znaczeniu. Waga
    tych orzeczeń wynika z pozycji jaką zajmują sądy i organy administracji publicznej.
    Ustalenie daty nabycia udziałów w nieruchomości oraz skutków podatkowych sprzedaży
    udziałów w nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia w
    drodze spadku” dlatego należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

    Z treści ww. przepisów jednoznacznie wynika, że przy otrzymaniu spadku, przeniesienie
    własności nieruchomości następuje z chwilą otwarcia spadku, czyli z chwilą śmierci
    spadkodawcy.
    Jednocześnie wskazać należy, że księga wieczysta powinna dawać pełny i wierny obraz
    stanu prawnego nieruchomości.
    Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i
    hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):
      Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ww. ustawy:
      Księgi wieczyste są jawne. Nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze
      wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę.
    Z kolei art. 3 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z
      rzeczywistym stanem prawnym.
    W myśl z art. 5 ww. ustawy:
      W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w
      księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na
      korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi
      nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg
      wieczystych).
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
      W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w
      księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest
      wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego
      obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności.
    Stosownie zaś do art. 10 ust. 2 ww. ustawy:
      Roszczenie o usunięcie niezgodności może być ujawnione przez ostrzeżenie.
      Podstawą wpisu ostrzeżenia jest nieprawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie
      o udzieleniu zabezpieczenia. Do udzielenia zabezpieczenia nie jest potrzebne
      wykazanie, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
    Wskazać zatem należy, że księgi wieczyste służą do ewidencji praw rzeczowych oraz
    innych praw na nieruchomości. Wpis do księgi wieczystej nie stanowi przesłanki
    przeniesienia własności nieruchomości. Zmiana właściciela nie jest więc ujawniana w
    księdze wieczystej w momencie jej dokonania, ma bowiem charakter deklaratoryjny, to
    znaczy, że nie tworzy ani nie zmienia istniejącego stosunku prawnego lecz potwierdza
    istniejące prawa, w tym przypadku - prawo własności.
    Natomiast w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem

    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Jak już wskazano, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od

    osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia. Przy czym, w
    przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma
    ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
    Jak już wcześniej wskazano, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też
    zasadnym było odwołanie się do regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny, tj. art. 922
    § 1, art. 924 i art. 925.
    Z ww. przepisów wynika, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od
    momentu jego otwarcia.
    W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z
      testamentu.
    Z kolei z art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny wynika:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości,
    udział w nich zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data
    działu będzie również datą nabycia tego udziału w nieruchomościach, o który zwiększył się
    udział w nich po dokonaniu tej czynności. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku,
    który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy więc traktować jako
    nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak uprzednio wskazano, do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest
    opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze
    spadku, wliczany jest nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw
    majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym

    nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych)
    przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości (
    lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przez spadkodawcę,
    który tę nieruchomość (lub ww. prawa majątkowe) nabył również w drodze spadku, jest
    moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się nabycie
    nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.
    Jak wynika z treści wniosku - swój udział w spadku nabyła Pani z chwilą śmierci Pani męża,
    tj. 10 marca w 2013 r. Z kolei Pani mąż nabył udziały w ww. Nieruchomościach w drodze
    darowizny od rodziców w 1989 r., w spadku po ojcu zmarłym 21 grudnia 1995 r. oraz w
    wyniku częściowego działu spadku dokonanego w dniu 5 maja 1997 r.
    W tym miejscu wskazać należy, że do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w
    przedmiotowej sprawie momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę
    nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości
    zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawców.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odpłatne zbycie przez Panią udziałów
    ww. udziałów w Nieruchomości1, 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i 3 nie stanowi
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat
    liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez
    spadkodawcę, a tym samym nie będzie Pani zobowiązana z tego tytułu do zapłaty podatku
    dochodowego.
    Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych
    sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się
    odnoszących.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.