Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.33.2025.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Możliwości dokonania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej
kosztów poniesionych na adaptację budynku mieszkalnego.
Słowa kluczowe: adaptacja
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 maja 2025 r.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą z orzeczoną niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym. Ma Pani
    problemy z kręgosłupem (...). Pani stan zdrowia istotnie ogranicza codzienne
    funkcjonowanie, nie może Pani dźwigać ciężkich rzeczy, ma ograniczone możliwości
    schylania się jak i obrotu całego ciała. Musi Pani prowadzić oszczędny tryb życia.
    Zamieszkuje Pani sama w domu jednorodzinnym (rok budowy ok. 1970). Budynek jest
    ogrzewany starym kotłem na paliwo stałe – poniżej klasy 3 (na drewno kawałkowe i
    węgiel). Kocioł jest zamontowany w pomieszczeniu piwnicznym, o wysokości ok. 1,30 m.
    Opał z wielkim trudem nosi Pani samodzielnie do piwnicy, w małych ilościach z garażu,
    umiejscowionego poza domem mieszkalnym. Aktualnie ma pani 52 lata, jest Pani panną,
    przynoszenie opału sprawia Pani coraz większe kłopoty, tak samo jest z codziennym
    czyszczeniem pieca i wynoszeniem popiołu. Codziennie, kilka razy dziennie schodzi Pani
    do niskiego pomieszczenia, aby dołożyć opał do pieca. Sukcesywnie budynek przechodzi
    modernizację. W 2023 r. podjęła Pani decyzję o przystosowaniu domu jednorodzinnego, w
    którym mieszka, do zmiany systemu ogrzewania, co wiąże się adaptacją i dostosowaniem
    ponad 50-letniego budynku do wymogów nowego systemu ogrzewania.
    W 2023 r. zaczęła Pani również pierwszy etap adaptacji i modernizacji budynku. Podpisała
    Pani nową umowę z operatorem energii o przyłączenie do sieci, przebudowując przyłącze
    (wzrost mocy o 20kW). Dotychczas budynek miał tylko 3kW. Wiązało się to z następującymi
    kosztami: opłata przyłączeniowa – 2.690, 31 zł (Faktura VAT nr P(...) z dnia 19.09.2023 r),
    kable i przewody – 1.624,47 zł + 828, 02 zł (F-ra VAT nr (...) z dnia 26.09.2023 r. i Faktura
    VAT nr (...) z dnia 24.08.2023 r., montaż i podłączenie WLZ do budynku mieszkalnego
    1.000, 00 zł (Faktura VAT nr (...) z dnia 19.09.2023 r.). Łącznie – 6.142,80 zł.
    Omawiana adaptacja i modernizacja została zaplanowana stosownie do Pani osobistych
    potrzeb wynikających z niepełnosprawności (symbol niepełnosprawności 05-R). Wszystkie
    prace i ponoszone koszty przyczynią się do instalacji nowego źródła ogrzewania i wpłynie
    to na Pani bezpieczeństwo i ułatwi funkcjonowanie. Pracuje Pani zawodowo, otrzymuje
    wynagrodzenie i nie korzysta i nigdy nie korzystała z żadnych programów dotacyjnych
    związanych z remontem czy adaptacją tego budynku. Oświadcza Pani, iż koszty adaptacji i
    modernizacji domu są w całości pokryte z Pani dochodów. W 2025 r. planuje Pani kolejny
    etap adaptacji i modernizacji budynku (przyłącze gazowe - zakup i montaż kotła na gaz
    wraz z niezbędną modernizacją pomieszczeń).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Uzupełniając złożony wniosek wskazuje Pani, że:
    1. Orzeczenie wydane jest przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o
      Niepełnosprawności nr (...) z dnia 25.05.2011 r. Zaliczono Panią do umiarkowanego
      stopnia niepełnosprawności – symbol przyczyny niepełnosprawności – 05R.
      Orzeczenie wydane jest na stałe.
    2. Niepełnosprawność istnieje przed 16 rokiem życia. Ustalony stopień
      niepełnosprawności datuje się od 31.10.2002 r.
    3. Faktury są wystawione imiennie na Pani nazwisko. Jest Pani jedynym właścicielem tej
      nieruchomości. Umowa z X również zawarta jest na Pani nazwisko.

## Pytanie

Czy może Pani w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych w korekcie zeznania rocznego za 2023 r.
    odliczyć od dochodu ww. koszty?
    Pani stanowisko w sprawie

    Uważa Pani, że zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej dokonując korekty zeznania rocznego za
    2023 r. i odliczyć od dochodu wskazane koszty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności
      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację
      i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób
      niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu
      Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
      Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone
      podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo
      sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica
      pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
      funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
        1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej
            egzystencji albo
          aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
          b) znaczny stopień niepełnosprawności;
        2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy albo
          b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Z cytowanych powyżej przepisów w szczególności wynika, że warunkiem odliczenia
    wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
    orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
    niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z
    tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę
    socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
    wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają
    jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Jednocześnie podkreślić należy, że
    przepis ten nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i
    wyposażenie lokalu/budynku mieszkalnego podlegają odliczeniu ani też nie zawiera
    żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania
    tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) lokalu/budynku mieszkalnego
    odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są
    okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia
    budynku spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.
    Dokonując wykładni zawartego w przytoczonym na wstępie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz
    budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności
    wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że: „przez adaptację i wyposażenie, o
    których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania
    (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej” (por. A.
    Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że
    pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie
    oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym
    przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej - wyrok WSA
    we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.
    Zgodnie z językowym znaczeniem terminu – „adaptacja” to „przystosowanie do innego
    użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka

    budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to
    urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
    Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”,
    które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego
    stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby
    niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr
    667/11.
    Adaptacją mieszkania/budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny
    charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie budynku mieszkalnego
    – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem,
    adaptacja i wyposażenie budynku mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej
    egzystowanie w tym budynku, biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też, w
    przypadku każdej osoby niepełnosprawnej wydatki na adaptację i wyposażenie budynku
    mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z
    niepełnosprawności.
    Wskazać również należy, że przy spełnieniu warunków określonych we wskazanych wyżej
    przepisach osoba niepełnosprawna lub osoba posiadająca na utrzymaniu osobę
    niepełnosprawną może odliczyć poniesiony wydatek niezależnie od tego jakie schorzenie
    jest podstawą wydania orzeczenia o niepełnosprawności. Warunkiem jest wykazanie
    związku pomiędzy tym wydatkiem a niepełnosprawnością w taki sposób, by organy
    podatkowe mogły uznać, że został on poniesiony w związku z potrzebami wynikającymi z
    niepełnosprawności oraz, że pomiędzy rodzajem poniesionego wydatku a
    niepełnosprawnością istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim
    wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby
    niepełnosprawnej.
    Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pani osobą z orzeczonym umiarkowanym stopniem
    niepełnosprawności (symbol niepełnosprawności -05R). Mieszka Pani sama w domu
    jednorodzinnym z lat 70, który jest ogrzewany starym kotłem na paliwo stałe (drewno
    kawałkowe i węgiel). Opał nosi Pani samodzielnie do piwnicy, w małych ilościach z garażu
    umiejscowionego poza domem. Codziennie, kilka razy dziennie schodzi Pani do niskiego
    pomieszczenia, aby dołożyć opał do pieca. Sukcesywnie w budynku tym dokonuje Pani
    adaptacji i modernizacji, aby przystosować go do zmiany systemu ogrzewania. Podpisała
    Pani umowę z operatorem energii o przyłączenie do sieci, przebudowując przyłącze
    (wzrost mocy kW). Wiązało się to z poniesionymi kosztami: opłata przyłączeniowa –
    2.690,31 zł, kable i przewody -1.624, 47 zł + 828, 02 zł, montaż i podłączenie WLZ do
    budynku mieszkalnego – 1.000,00 zł. W 2025 r. planuje Pani kolejny etap adaptacji i
    modernizacji budynku (przyłącze gazowe - zakup i montaż kotła na gaz wraz z niezbędną
    modernizacją pomieszczeń). Wszystkie faktury są wystawione imiennie na Pani nazwisko.
    Omawiana adaptacja i modernizacja została zaplanowana stosownie do Pani osobistych
    potrzeb wynikających z niepełnosprawności (symbol niepełnosprawności 05-R). Wszystkie
    prace i ponoszone koszty przyczynią się do instalacji nowego źródła ogrzewania i wpłynie
    to na Pani bezpieczeństwo i ułatwi funkcjonowanie.
    W opisanej sytuacji poniesiony przez Panią wydatek na przyłączenie do sieci elektrycznej,
    stanowiące pierwszy etap prac związanych ze zmianą sposobu ogrzewania domu – z
    węglowego na gazowe – należy uznać za wydatek na adaptację domu i jego wyposażenie,
    stosownie do Pani potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Zatem, w oparciu o przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu opis stanu faktycznego
    stwierdzić należy, że wydatki poniesione przez Panią w 2023 r. na adaptację budynku
    mieszkalnego można uznać za wydatki podlegające odliczeniu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym może Pani dokonać korekty
    zeznania rocznego za ten rok.

    Odnosząc się do kwestii korekty rozliczeń lat poprzednich należy wskazać, że zgodnie z
    art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej.
    Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z
    zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej
    deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Podatnik, który
    dokonuje korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie
    uiszczony podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku
    dochodowego, musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje do tego
    art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać
    rodzaj zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz
    okoliczności powstania.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.