Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-218/15/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-11
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur
Słowa kluczowe: faktura; korekta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 6 maja 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 13 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2015 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną (przedsiębiorcą) prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, świadczącym usługi w zakresie opieki nad osobami w podeszłym wieku oraz osobami niepełnosprawnymi (dalej: „Klient”). Umowy o świadczenie usług opiekuńczych zawierane są na terytorium Niemiec, z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Są to osoby w podeszłym wieku lub ich opiekunowie prawni, mającymi miejsce zamieszkania poza terytorium RP. Osoby te nie są podatnikami podatku od wartości dodanej. Usługa opieki jest zatem opodatkowana w Polsce, na podstawie art. 28c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawy o VAT”). W związku z powyższym Wnioskodawczyni jest obowiązana opodatkować ww. usługi w Polsce stawką obowiązującą tego rodzaju usługi. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT, usługi te, jako zaliczone do grupy wymienionej w tym przepisie, zwolnione są z podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Jednocześnie, na terenie Niemiec, gdzie Wnioskodawczyni zawiera umowy na świadczenie usług opieki, zawiera ona także umowy pośrednictwa w sprzedaży usług opieki, z koordynatorami mającymi siedzibę na terenie Niemiec, zlecając im wyszukiwanie klientów na usługi opiekuńcze (osoby w podeszłym wieku lub chore). Koordynatorzy są podatnikami podatku od wartości dodanej i wystawiają na rzecz Wnioskodawczyni faktury VAT dokumentujące usługi niepodlegające opodatkowaniu na terenie Niemiec. Ww. usługi pośrednictwa są świadczone dla Wnioskodawczyni jako usługobiorcy i jednocześnie podatnika VAT mającego siedzibę na terytorium Polski. Wnioskodawczyni, jako usługobiorca oraz podatnik VAT, opodatkowuje ww. usługi na terytorium Polski 23% stawką podatku VAT (na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT - import usług).

Wnioskodawczyni dokumentuje ww. usługi fakturą wewnętrzną (lub innym dokumentem), wykazując podatek VAT należny od tych transakcji w stawce VAT 23%. Jednak podatek należny nie przekształca się automatycznie w podatek naliczony (na zasadzie reverse - charge), albowiem usługi pośrednictwa (opodatkowane) nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną, lecz sprzedażą zwolnioną. W związku z tym Wnioskodawczyni nie ma prawa do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy podatek VAT (wynikający z usług świadczonych przez koordynatorów z siedzibą w Niemczech - import usług - a wykazany w ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawczynię jako podatek należny) w przedstawionym stanie faktycznym może stanowić dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć podatek VAT należny z tytułu importu usług w przedstawionym stanie faktycznym do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma ona prawo zaliczyć podatek należny VAT z tytułu importu usług w przedstawionym stanie faktycznym do kosztów uzyskania przychodu. Powyższe wynika z treści art. 23 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „Ustawa o PIT”). Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

a.podatek naliczony:

*   jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
*   w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

b.podatek należny:

*   w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

W przedstawionym stanie faktycznym sytuacja Wnioskodawczyni wpisuje się w treść ww. przepisu, ponieważ:

*   mamy do czynienia z importem usług,
*   podatek należny, wykazany (i zapłacony) przez Wnioskodawczynię nie stanowi podatku naliczonego w rozumieniu ustawy o VAT, albowiem nabyte usługi pośrednictwa, opodatkowane w Polsce są związane ze sprzedażą zwolnioną od podatku (opodatkowaną w Polsce).

Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Nabyte przez Wnioskodawczynię usługi pośrednictwa nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, zatem nie przysługuje mu prawo do odliczenia.

Reasumując, Wnioskodawczyni ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów należny podatek od importu usług - usług pośrednictwa świadczonych przez koordynatorów -podatników z siedzibą na terytorium Niemiec.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Zauważyć także należy, że (co do zasady) należny podatek od towarów i usług, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Jednakże ustawodawca przewidział pewne wyjątki od tej zasady.

Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek należny:

*   w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
*   w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
*   od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną (przedsiębiorcą) prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, świadczącym usługi w zakresie opieki nad osobami w podeszłym wieku oraz osobami niepełnosprawnymi. Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawiera m.in. umowy pośrednictwa w sprzedaży usług opieki z koordynatorami mającymi siedzibę na terenie Niemiec, zlecając im wyszukiwanie klientów na usługi opiekuńcze. Koordynatorzy są podatnikami podatku od wartości dodanej i wystawiają na rzecz Wnioskodawczyni faktury VAT dokumentujące usługi niepodlegające opodatkowaniu na terenie Niemiec. Ww. usługi pośrednictwa są świadczone dla Wnioskodawczyni jako usługobiorcy i jednocześnie podatnika VAT mającego siedzibę na terytorium Polski. Jako usługobiorca oraz podatnik VAT, Wnioskodawczyni opodatkowuje ww. usługi na terytorium Polski 23% stawką podatku VAT i dokumentuje ww. usługi fakturą wewnętrzną (lub innym dokumentem), wykazując podatek VAT należny od tych transakcji w stawce VAT 23%.

Biorąc po uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że zgodnie z powyżej cytowanym art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. b tiret pierwsze – podatek należny od towarów i usług może być kosztem uzyskania przychodów w przypadku importu usług, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w świetle odrębnych przepisów, tj. przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – nie będących przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, na gruncie przedmiotowej sprawy mamy do czynienia z importem usług, a podatek należny wykazany i zapłacony w związku z tym importem usług nie stanowi podatku naliczonego, to w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazana we wniosku kwota podatku należnego, może być kosztem uzyskania przychodów spełniając przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku z tytułu importu usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Z ww. zastrzeżeniem przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.