Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-654/10/12-7/S/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-21
Teza: W opisanym we wniosku o udzielenie interpretacji stanie faktycznym nie jest możliwe określenie zindywidualizowanej wartości świadczeń uzyskiwanych przez pracownika, a zatem brak jest podstaw ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów spotkania integracyjnego dla pracowników.
Słowa kluczowe: integracja-integracja pracowników; pracownik; przychód; spółki; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 531/11 (data wpływu 24.01.2012 r.) - stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14.07.2010 r. (data wpływu 20.07.2010 r.) uzupełnionym pismem na wezwanie IPPB2/415-654/10-2/MK1 z dnia 14.09.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w spotkaniach integracyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.03. 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką z branży informatycznej, liderem w zakresie doradztwa IT. W ramach prowadzonej działalności spółka realizuje kompleksowe usługi informatyczne dotyczące projektów technologicznych, integracyjnych, utrzymaniowych oraz outsourcingu systemów informatycznych.

Oferowane przez Spółkę usługi obejmują następujące obszary:

1.  Rozwój i integracja aplikacji - spółka tworzy aplikacje zgodnie z indywidualnymi wymaganiami klientów. Proces ten obejmuje analizę potrzeb biznesowych, analizę istniejących systemów informatycznych, projekt i opracowanie systemu, testy i wdrożenie systemu u Klienta oraz jego utrzymanie.
2.  Infrastruktura i bezpieczeństwo IT - spółka odpowiada za utrzymanie istniejącej infrastruktury informatycznej lub też udział w jej modyfikacji zarówno jeśli chodzi o systemy, sieci, jak i bazy danych.
3.  High Tech consulting – S. oferuje doradztwo w zakresie R&D oraz nowoczesnych technologii przy projektach realizowanych w branżach związanych z inżynierią produkcji, biurami projektowymi, a także w branżach: przemysłowej, elektronicznej i wielu innych.

Spółka zatrudnia specjalistów z zakresu IT, począwszy od analityków, poprzez deweloperów, kierowników i koordynatorów projektu, do testerów i administratorów. Projekty realizowane są przez zespoły projektowe złożone z pracowników firmy i/lub podwykonawców. Kluczowym czynnikiem w prowadzonej przez spółkę działalności są pracownicy posiadający wysoko specjalistyczne kwalifikacje, których pozyskanie na rynku pracy jest stosunkowo trudne i kosztowne. Spółka dąży więc do nawiązania z pracownikami trwałej współpracy i dużą wagę przywiązuje do zapewnienia pracownikom odpowiednich warunków pracy m.in. poprzez budowanie przyjaznej atmosfery w pracy i tworzenie więzi między członkami zespołu. Charakter pracy wykonywanej przez pracowników (praca w siedzibie u klienta, poza biurem Spółki) nie daje wszystkim pracownikom możliwości wzajemnego poznania się poprzez codzienny kontakt. Spółka widząc istotną potrzebę zapewnienia pracownikom możliwości nawiązania więzi, które umocnią ich wzajemną współpracę, organizuje spotkania integracyjne, w których uczestniczą pracownicy i/lub ich osoby towarzyszące (mąż, żona, partner).

Spotkania integracyjne obejmują następujące rodzaje spotkań pracowników:

1.  Spotkania integracyjne dla pracowników - jedno - lub kilkudniowe wyjazdy o charakterze integracyjnym, w trakcie którego organizowane są wspólne zajęcia mające na celu wzmacnianie więzi pracowniczych, zwiększenie efektywności pracy zespołowej (tzw. team-building);
2.  Spotkania integracyjno-szkoleniowe dla pracowników - jedno - lub kilkudniowe wyjazdy o charakterze integracyjno-szkoleniowym - poza zajęciami integracyjnymi jak opisane w punkcie 1, w trakcie wyjazdu pracownicy uczestniczą również w szkoleniach podnoszących ich kwalifikacje zawodowe lub szkoleniach w zakresie procedur obowiązujących w firmie (np. zasady rozliczania delegacji, procedura obiegu dokumentów, obsługa płatności w systemie bankowym);
3.  Spotkania integracyjne pracowników z poszczególnych działów firmy, w trakcie których pracownicy wymieniają się doświadczeniami i omawiana jest bieżąca działalność operacyjna, na przykład:
    1.  spotkania inżynierów i managerów projektów, na których omawiane są wyniki za ostatnie miesiące i strategia sprzedaży na kolejne miesiące;
    2.  spotkania kadry zarządzającej, na których omawiane są wyniki spółki za rok obrotowy, wyniki rekrutacji, struktura organizacyjna firmy;
    3.  spotkania managerów i dyrektorów placówek firmy z W, G. i W., w trakcie których następuje wymiana doświadczeń w zdobywaniu nowych klientów i współpraca z już pozyskanymi klientami;
4.  Spotkania integracyjne dla pracowników i/lub ich osób towarzyszących (członków rodzin) w siedzibie Spółki, gdzie obsługę zapewnia firma cateringowa, lub organizowane poza biurem firmy (np. w restauracji). Spotkania nie mają charakteru wystawnych przyjęć. Firma zapewnia uczestnikom posiłek oraz napoje, a czas spędzony przez pracowników i podwykonawców na spotkaniu poświęcony jest na wzajemne poznanie się, wymianę doświadczeń.

W przypadku spotkań opisanych w punkcie 1, 2 i 3 powyżej, Spółka posiada listę pracowników uczestniczących w wyjeździe i koszt jego organizacji jest ściśle uzależniony od ilości uczestników. Najczęściej wyjazd jest organizowany w dni robocze (choć zdarzają się też wyjazdy w soboty i w niedziele), a pracownicy są zobowiązani do udziału w spotkaniu, ze względu na odbywające się w jego trakcie zajęcia integracyjne lub szkolenia. Dodatkowo uczestnictwo pracowników w spotkaniach integracyjnych jest jednym z elementów procesu ewaluacji pracowników. Pracownicy w procesie oceny ich pracy w formie corocznej ankiety (oraz rozmowy z przełożonym) są pytani o udział w spotkaniach integracyjnych lub szkoleniowych, organizowanych w trakcie roku przez firmę. Aktywne uczestnictwo pracownika w spotkaniach integracyjnych stanowi dla firmy miarę zaangażowania w wykonywaną pracę i identyfikacji pracownika z firmą i może mieć wpływ na jego awans lub wynagrodzenie (np. wysokość przyznanej premii).

W przypadku spotkań opisanych w punkcie 4, spotkania mają charakter otwarty, a Spółka nie posiada dokładnej informacji, kto z pracowników uczestniczył w spotkaniu. Dodatkowo, w przypadku tego rodzaju spotkań Spółka ponosi opłatę ryczałtowo na podstawie ogólnie oszacowanej ilości uczestników (liczbę uczestników ustala się w celu określenia skali imprezy integracyjnej, tak aby firma zewnętrzna organizująca spotkanie odpowiednio przygotowała imprezę).

Wydatki ponoszone na zorganizowanie spotkań integracyjnych obejmują m.in.: wynajęcie sali, usługi cateringowe i/lub gastronomiczne, koszty rejestracji fotograficznej, usługi firm zajmujących się organizowaniem integracji (tzw. „team building”), koszty szkolenia oraz koszty dojazdu pracowników i/lub noclegów (w przypadku wyjazdów integracyjnych). Koszty spotkań integracyjnych finansowane są przez Spółkę z bieżących środków obrotowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją spotkań integracyjnych wymienionych w punkcie 1 w opisie stanu faktycznego stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją spotkań integracyjnych wymienionych w punkcie 2 w opisie stanu faktycznego stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją spotkań integracyjnych wymienionych w punkcie 3 w opisie stanu faktycznego stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją spotkań integracyjnych wymienionych w punkcie 4 w opisie stanu faktycznego stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
5.  Jeśli odpowiedź na pytanie 4 byłaby twierdząca, Spółka prosi dodatkowo o wyjaśnienie: w jaki sposób Spółka powinna ustalić przychód pracownika powstały w wyniku wzięcia przez niego udziału w imprezie integracyjnej, skoro Spółka nie prowadzi żadnych ewidencji pozwalających na ustalenie wartości świadczenia, a w wielu wypadkach Spółka nie posiada informacji, jakie osoby faktycznie były obecne na imprezie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „updof”) „przychodami (\`(...)\`) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.” Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych”.

W przypadku otrzymania przez pracownika, w ramach stosunku pracy, nieodpłatnego świadczenia, wartość pieniężną tego świadczenia ustala się na podstawie art. 11 ust. 2a updof:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.”

Zgodnie z powołanymi przepisami aby zatem doszło do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia po stronie pracownika, muszą zaistnieć co najmniej dwie przesłanki:

1.  Pracownik otrzymuje świadczenie całkowicie pod tytułem darmowym, tzn. w zamian za to świadczenie nic nie świadczy oraz nie zobowiązuje się do przyszłych świadczeń;
2.  Pracownik faktycznie otrzymuje nieodpłatne świadczenie, którego wartość pieniężna jest możliwa do ustalenia zgodnie z zasadami art. 11 ust. 2a updof.

W ocenie Spółki uczestnictwo pracowników w spotkaniach integracyjnych przedstawionych w punkcie 1, 2 i 3 w opisie stanu faktycznego nie prowadzi do powstania u pracownika przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w przepisie art. 12 ust. 1 updof.

Spółka organizuje spotkania integracyjne dla pracowników bowiem widzi istotną potrzebę wzmacniania więzi między pracownikami i zwiększenie umiejętności pracy zespołowej. Charakter pracy wykonywanej przez pracowników (praca w siedzibie u klienta, poza biurem Spółki) nie daje wszystkim pracownikom możliwości wzajemnego poznania się poprzez codzienny kontakt. Natomiast współpraca między pracownikami staje się szczególnie ważna w przypadku jeśli zostaną oddelegowani do wspólnego projektu. Realizacja projektów informatycznych wymaga sprawnej współpracy członków zespołu projektowego ze względu na potrzebę zapewnienia wysokiej jakości usług jak również terminowe wykonanie prac. Ponadto, zdaniem Spółki atmosfera w pracy, tworzenie więzi między pracownikami wpływa na efektywność pracowników i ich zadowolenie z wykonywanych obowiązków, a te z kolei na jakość świadczonych przez Spółkę usług. Ze względu na tak zdefiniowane cele wyjazdów integracyjnych (opisanych w punkcie 1, 2 i 3 w opisie stanu faktycznego), w trakcie wyjazdów odbywają się zajęcia integracyjne (tzw. „team-building”), szkolenia oraz spotkania pracowników, na których omawiana jest działalność operacyjna Spółki i następuje wymiana doświadczeń.

Uczestnictwo pracowników w spotkaniach jest obowiązkowe (w sposób oczywisty nie dotyczy to urlopów lub usprawiedliwionych nieobecności). Zatem celem tych wyjazdów nie jest spowodowanie przysporzenia po stronie pracownika, lecz osiągnięcie oczekiwanych rezultatów związanych z działalnością firmy (zwiększenie motywacji i zaangażowania pracowników, podniesienie ich kompetencji związanych z pracą zespołową, zwiększenie kwalifikacji zawodowych, opracowanie strategii działalności firmy). W ocenie Spółki nie jest zatem spełniona podstawowa przesłanka zaistnienia nieodpłatnego świadczenia, bowiem pracownicy nie otrzymują świadczenia w sposób darmowy (bez zobowiązania do świadczenia wzajemnego). W zamian za uczestnictwo w szkoleniu firma oczekuje od pracowników aktywnego uczestnictwa w zajęciach odbywających się w trakcie wyjazdów integracyjnych.

W przypadku spotkań integracyjnych opisanych w punkcie 3 stanu faktycznego, pracownicy są również zobowiązani do uczestniczenia w spotkaniach, w trakcie których omawiane są wyniki firmy i strategia działalności działu/spółki. Mniej bezpośrednim rezultatem takich wyjazdów, oczekiwanym przez firmę jest zwiększenie efektywności pracy zespołowej oraz korzystanie przez pracownika z umiejętności i doświadczeń zdobytych w trakcie wyjazdów. Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego, uczestnictwo w spotkaniach integracyjnych jest elementem procesu ewaluacji pracownika. Aktywne uczestnictwo pracownika w spotkaniach integracyjnych stanowi dla firmy miarę zaangażowania w wykonywaną pracę i identyfikacji pracownika z firmą i może mieć wpływ na jego awans lub wynagrodzenie (np. wysokość przyznanej premii).

Podkreślić należy, że spotkania pracowników nie mają charakteru typowo rozrywkowego czy konsumpcyjnego. Nie jest również ich celem zapewnienie pracownikom atrakcji turystycznych czy wypoczynku, itp. Za każdym razem Spółka jest w stanie udokumentować integracyjny i motywacyjny charakter imprezy (program imprezy integracyjnej, lista pracowników biorących udział w spotkaniu). Zatem opisywane wyjazdy integracyjne służą bieżącej działalności firmy i nie wiążą się z konkretną korzyścią majątkową po stronie pracownika.

Podsumowując, pracownicy w trakcie wyjazdów integracyjnych (punkt 1-3 stanu faktycznego) nie otrzymują, przysporzenia z tytułu nieodpłatnego świadczenia, bowiem zobowiązani są do uczestnictwa w organizowanych wyjazdach a Spółka pośrednio uzyskuje korzyści z ich uczestnictwa (opracowanie strategii, podniesienie kompetencji pracowników, zwiększenie umiejętności pracy zespołowej).

W odniesieniu do spotkań integracyjnych przedstawionych w punkcie 4, zdaniem Spółki, nie powodują one obowiązku doliczenia wartości świadczenia do przychodu podlegającego opodatkowaniu. Nawet gdyby uznać, że ze względu na charakter spotkania pracownik osiąga jakieś korzyści np. z tytułu konsumpcji (spotkanie w restauracji, brak konkretnego programu, który uzasadniałby jego wpływ na zwiększenie kompetencji pracowników), to zdaniem Spółki konieczne byłoby ustalenie konkretnej wartości takiego świadczenia. Z definicji przychodów pracownika, zawartej w art. 12 ust. 1 (w związku z art. 11 ust. 1) wyraźnie wynika, że przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia powstaje w przypadku jeśli pracownik otrzyma z tego tytułu realną korzyść, której wartość pieniężna jest możliwa do określenia. W przypadku spotkania w restauracji (lub biurze firmy), które nie ma obowiązkowego charakteru i wszyscy pracownicy (i osoby towarzyszące) mogą brać w nim udział, trudne lub wręcz niemożliwe ustalenie jest, które konkretnie osoby brały udział w spotkaniu oraz jaka jest wartość wykorzystanych przez nie usług gastronomicznych/cateringowych. Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie, jaką wartość miała konsumpcja przypadająca na daną osobę. Spółka przygotowuje listę osób zaproszonych na dane spotkanie integracyjne, nie ma jednak gwarancji, że wszystkie osoby, których nazwiska znajdują się na liście, faktycznie wzięły udział w imprezie. Wynagrodzenie dla firm zewnętrznych obsługujących imprezę jest ustalane ryczałtowo, na podstawie ogólnie oszacowanej liczby osób, dla których ma być przygotowana obsługa cateringowa lub restauracyjna. W takiej sytuacji, zdaniem Spółki nie jest możliwe przyporządkowanie i ustalenie wartości pieniężnej świadczeń otrzymanych przez konkretnego pracownika, gdzie opłata jest wznoszona ryczałtowo, bez względu na to, czy pracownik z usług korzystał czy też nie. W konsekwencji nie jest spełniona przesłanka, mówiąca o tym, że aby u pracownika powstał przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, musi być ono faktycznie przez tego pracownika otrzymane. Zatem brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu spotkania integracyjnego.

Powyższe potwierdza również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2009 r. (sygn. I SA/Wr 1326/2008), w którym sąd stwierdził, że „świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. Sąd zwrócił uwagę, że skarżąca kupuje towary i usługi, jednak nie jest w stanie wskazać, w jakim rozmiarze poszczególni uczestnicy imprezy z zakupionych usług i towarów korzystali. Zatem w istocie zakupione towary i usługi są postawione do dyspozycji pracowników. Nie ma żadnych informacji, czy dana osoba z tego świadczenia skorzystała, a nawet jeśli, to w jakim zakresie. Nie można wykluczyć, że nie każdy pracownik ze świadczenia skorzysta. Sąd nie zgodził się, że opodatkowaniu podlega prawo do skorzystania ze świadczeń, bez względu na to, czy pracownik z niego skorzystał. W przypadku świadczeń nieodpłatnych opodatkowaniu może podlegać tylko przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania (wartość otrzymanego świadczenia, a nie możliwość skorzystania ze świadczenia).”

Podsumowując, zdaniem Spółki, wartość wydatków poniesionych przez Spółkę na organizację spotkań integracyjnych wymienionych w punkcie 1-4 w opisie stanu faktycznego nie stanowi dla pracowników przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów wydał na podstawie ww. wniosku interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Nr IPPB2/415-654/10-4/MK1 z dnia 08.10.2010 r., w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W powyższej interpretacji organ podatkowy wskazał, że jego zdaniem nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko Spółki, zgodnie z którym pracownicy w trakcie wyjazdów integracyjnych nie otrzymują przysporzenia z tytułu nieodpłatnego świadczenia, ponieważ zobowiązani są do uczestnictwa w organizowanych wyjazdach, a Spółka pośrednio uzyskuje korzyści z ich uczestnictwa np. podniesienie kompetencji pracowników, zwiększenie umiejętności pracy zespołowej. Organ zauważył, iż opisane we wniosku spotkania integracyjne obejmują część integracyjną (team building), a także część szkoleniową, czy też polegającą na wymianie doświadczeń.

Team building – to wszelkiego rodzaju formy integracji grupy sprawiające, że poszczególni jej członkowie wzajemnie poznają swoje mocne i słabe strony. Team building dzielimy na dwie kategorie: piknikowy i przygodowy. Pierwsza grupa imprez to szereg konkurencji takich jak np. przeciąganie liny, strzelanie do celu itp., rozgrywanych na rozległej polanie w formie pikniku. Team building przygodowy to impreza opisana o scenariusz pisany na zamówienie, którego fabuła rozgrywa się np. w lasach, na bagnach, w powietrzu, a nawet w pociągu.

Wnioskodawca wskazał, że imprezy integracyjne zawierają elementy szkoleniowe bądź informacyjne, jednakże w ocenie tutejszego organu oznacza to, że ewentualne szkolenie jest jedynie dodatkiem do głównego celu spotkania, jakim jest integracja pracowników. W takiej sytuacji rozgraniczenie rodzajów imprez integracyjnych, które mają na celu rozrywkę nie jest istotne, bowiem skutki podatkowe dla uczestników są identyczne, uzyskują oni przychód podlegający opodatkowaniu.

Indywidualizacja świadczenia w opisanych powyżej spotkaniach nie jest sprawą problematyczną, bowiem jak wskazał Wnioskodawca Spółka posiada listy pracowników uczestniczących w wyjeździe i koszt jego organizacji jest ściśle uzależniony od ilości uczestników.

W odniesieniu do pozostałych organizowanych przez Spółkę spotkań dla pracowników i/lub ich osób towarzyszących, członków rodzin organ podatkowy również nie podzielił stanowiska Spółki, iż uczestnictwo w nich nie rodzi po stronie pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ryczałtowy sposób opłacania przez pracodawcę kosztów związanych z organizacją spotkania integracyjnego dla pracowników i osób towarzyszących nie stanowi przeszkody w ustaleniu wartości świadczenia przypadającego na każdego uprawnionego pracownika. Łączna wartość kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę przypadająca na pracownika i osoby towarzyszące stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy. Organ wskazał, iż należy zwrócić uwagę, że gdyby nie łączący pracownika z pracodawcą stosunek pracy, osoba towarzysząca nie otrzymałaby tego świadczenia. Nieistotne jest przy tym, kto w jakim stopniu i czy w ogóle skorzystał z oferowanych świadczeń, gdyż koszty zakupu poszczególnych postawionych do dyspozycji świadczeń ponoszone są niezależnie od tego, czy pracownicy skorzystają z nich w pełnym zakresie, czy też nie. Istotnym dla celów podatkowych jest to, że pracownik wraz z osobą towarzyszącą miał możliwość skorzystania z udziału w poszczególnych spotkaniach integracyjnych zaoferowanych mu przez pracodawcę – zostały mu one postawione do dyspozycji.

Zdaniem tut. organu możliwe jest ustalenie wysokości przychodu osiągniętego przez poszczególnych, mogących wziąć udział w danym spotkaniu pracowników, bez względu na to, czy dany pracownik weźmie udział w imprezie, czy też nie, oraz czy w ogóle skorzysta z oferowanych świadczeń. Spółka jest w stanie ustalić, do których pracowników dane spotkanie zostało skierowane, nawet jeśli nie wymagano potwierdzenia obecności, ponieważ Spółka organizując takie spotkanie przygotowuje listę osób zaproszonych na dane spotkanie integracyjne.

Zatem możliwość wzięcia udziału w spotkaniu integracyjnym zorganizowanym przez pracodawcę, tj. w spotkaniu integracyjnym, prowadzi do powstania u pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Spółka, jako płatnik ma obowiązek poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wartość świadczenia, jaką Spółka winna doliczyć do przychodu danego pracownika należy obliczyć dzieląc łączną kwotę wynikającą z wystawionych przez firmy zewnętrzne faktur lub rachunków za poszczególne spotkania integracyjne, w posiadaniu których będzie Spółka przez liczbę pracowników zaproszonych - mogących wziąć udział w danym spotkaniu integracyjnym.

Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, iż wartość wydatków poniesionych przez spółkę na organizację spotkań integracyjnych opisanych w punktach 1-4 stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy.

Interpretacja została doręczona w dniu 12.10.2010 r.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 26.10.2010 r. (data wpływu 29.10.2010 r. ) Wnioskodawca wezwał tut. Organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe tut. Organ pismem z dnia 29.11.2010 r. Nr IPPB2/415-654/10-6/MK1 (skutecznie doręczonym w dniu 06.12.2010 r.) stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podtrzymując argumentację zawartą w interpretacji.

W dniu 05.01.2011 r. (data wpływu 10.01.2011 r.) Strona złożyła za pośrednictwem tut. Organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydaną interpretację indywidualną Nr IPPB2/415-654/10-4/MK1 z dnia 08.10.2010 r.

Wyrokiem z dnia 26.10.2011 r. sygn. akt III SA/Wa 531/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację i stwierdził, że uchylona interpretacja nie może być wykonana w całości ponieważ w rozpatrywanej sprawie doszło do wydania rozszerzającej interpretacji przepisów prawa.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż dokonując oceny zgodności z prawem stanowiska organu podatkowego w zakresie udzielonej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, należy podkreślić, że spór sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją spotkań integracyjnych oraz integracyjno- szkoleniowych, wymienionych w pkt 1-4 wniosku o interpretację stanowi dla pracowników spółki przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia „o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8 u.pd.o.f., a w konsekwencji, czy Spółka jako pracodawca jest zobowiązana obliczyć, pobrać odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych przychodów.

Oceny skutków podatkowych organizowanych przez Skarżącą spotkań integracyjnych nie można wywodzić w oderwaniu od literalnego brzmienia przepisów u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 - u.p.d.o.f za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., stanowi, iż przychodamt, z zastrzeżeniem art. 14- 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychodem nie są same „nieodpłatne świadczenia”, lecz ich wartość. O sposobie określania tej wartości stanowi art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f. Wartość innych świadczeń nieodpłatnych ustalana jest w zależności od rodzaju usług, jakie są przedmiotem świadczenia.

Świadczenie nieodpłatne, to takie, które podatnik otrzymuje pod tytułem darmym, co oznacza, iż w zamian nić nie świadczy, ani nie zobowiązuje się do przyszłych świadczeń.

W praktyce zdarzają się sytuacje, że świadczenie uzyskiwane przez podatnika ma charakter częściowo odpłatny. Otóż określając wartość świadczeń częściowo odpłatnych, należy obliczyć różnice pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Różnica ta stanowi przychód podatnika.

Według powołanej wyżej regulacji zawartej w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. ażeby pieniądze i wartości pieniężne mogły być traktowane jako przychód, wystarczy, by były one postawione do dyspozycji podatnika, natomiast świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. Zgodnie z językowym znaczeniem, słowo „otrzymać”, to dostać coś w darze, dostać coś, co się należy, na co się zasługuje, do czego się dąży, uzyskać coś z czegoś (Uniwersalny słownik język polskiego pod red. S. Dubisza, warszawa,2003, s. 602). Oznacza to ni mniej ni więcej, jak powstanie skutku polegającego na faktycznym otrzymaniu tego świadczenia, skoro otrzymanie ma być konsekwencją tego, co się należało, na co się zasłużyło, albo do czego się dążyło. Trudno nie dostrzec istniejących różnic znaczeniowych między pojęciami „otrzymać” a „postawić do dyspozycji”. Skoro ustawodawca te pojęcia rozróżnia, to nie można zwrotom „otrzymać” i „postawić do dyspozycji” nadawać tych samych znaczeń.

W ocenie Sądu trudno — w świetle uregulowań u.p.d.o.f. uznać, że o powstaniu przychodu ze stosunku pracy nie przesądza fakt skorzystania przez pracownika z oferowanych mu przez pracodawcę świadczeń, lecz samo pozostawienie pracownikowi możliwości skorzystania z tych świadczeń.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, iż nie jest możliwe ustalenie, czy pracownicy faktycznie otrzymali dane świadczenie, oraz jaka ewentualnie jest indywidualna wartość otrzymanego świadczenia.

W przypadku spotkań opisanych przez Skarżącą w pkt 4 wniosku o udzielenie interpretacji, spotkania mają charakter otwarty, a Spółka nie posiada dokładne informacji, który z pracowników uczestniczył w spotkaniu. W spotkaniach tych mogą uczestniczyć także członkowie rodzin pracowników. Dodatkowo, w przypadku tego rodzaju spotkań Spółka ponosi opłatę ryczałtową, na podstawie ogólnie oszacowanej ilości uczestników.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu nie sposób podzielić stanowiska organu, iż pracownikowi należy doliczyć przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia w wartości wynikającej ze „statystycznie” przypadającej na niego wartości usług, z których nie korzystał wcale, lub w stopniu znacznie mniejszym niż inni uczestnicy. Obliczenie zobowiązania podatkowego, które musi być skonkretyzowane co do podmiotu i wysokości, w oparciu o ogólną kwotę poniesionych wydatków, jest wątpliwe, gdyż lekceważy zasadę, iż przedmiotem opodatkowania jest rzeczywista wartość świadczenia.

W stanie faktycznym, w odniesieniu do wyjazdów i spotkań opisanych w pkt 1 — 3 wniosku o udzielenie interpretacji, Skarżąca wskazywała, iż wyjazdy organizowane są najczęściej w dni robocze, a pracownicy zobowiązani są do uczestniczenia w tych wyjazdach, ze względu na odbywające się w ich trakcie zajęcia integracyjne lub szkoleniowe. Wyjazdy te postrzegane są jako nieodłączny element stosunku pracy i wykonywanych przez nich obowiązków służbowych. Pracownik nie może więc odmówić wzięcia udziału w organizowanych przez Skarżącą spotkaniach. Celem wyjazdów nie jest spowodowanie przysporzenia po stronie pracownika, lecz osiągnięcie oczekiwanych rezultatów związanych z działalnością firmy.

W tak przedstawionym stanie faktycznym, którym zarówno organ jak Sąd jest związany, trudno uznać, aby działania pracodawcy były nakierowane działaniem na rzecz pracownika, który stosuje się do poleceń pracodawcy i wykonuje w ten sposób nałożone na niego obowiązki. Spółka działa tu przede wszystkim we własnym interesie. Zgodzić należy się ze Skarżącą, iż po stronie pracownika nie dochodzi do osiągnięcia wymiernych korzyści, które miałyby dla niego konkretny wymiar finansowy. Sytuacja pracownika w przedstawionym stanie faktycznym różni się od sytuacji, gdy pracownik ma prawo decydowania, czy chce otrzymać przysporzenie majątkowe, w wyniku pokrywania przez pracodawcę określonych wydatków i gdy wartość tego świadczenia jest możliwa do ustalenia dla konkretnego pracownika (np. w przypadku organizowanego przez pracodawcę wyjścia do kina, czy na koncert można przypisać konkretnemu pracownikowi wartość nieodpłatnie otrzymanego świadczenia, w postaci ceny biletu).

Reasumując stwierdzić należy, iż w opisanym we wniosku o udzielenie interpretacji stanie faktycznym nie jest możliwe określenie zindywidualizowanej wartości świadczeń uzyskiwanych przez pracownika, a zatem brak jest podstaw ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów spotkania integracyjnego dla pracowników. Wykładnia przedstawiona przez Ministra Finansów, która utożsamia otrzymanie nieodpłatnego świadczenia z możliwością wzięcia przez pracownika udziału w spotkaniu organizowanym przez pracodawcę i która nie uwzględnia, czy pracownik wziął udział w spotkaniu oraz czy i w jakim stopniu skorzystał z oferowanych świadczeń, stanowi rozszerzającą interpretację przepisów prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26.10.2011 r., sygn. akt III SA/Wa 531/11 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.