Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-96/16-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-04-15
Teza: Czy sprzedaż realizowana przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy może być ewidencjonowana poprzez kasę fiskalną Spółki, jeżeli Spółka i Gmina w stosownej umowie zawrą taki sposób dokumentowania obrotu?
Słowa kluczowe: cmentarze; faktura; faktura-faktura VAT; faktura-wystawienie faktury; gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; kasa; kasa-kasa rejestrująca; osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej; osoba-osoby fizyczne; paragon; paragon-paragon fiskalny; powiat; samorząd-samorząd terytorialny; umowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 1 lutego 2016 r. (data wpływu 3 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży realizowanej przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży realizowanej przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza w trybie ustawy o gospodarce komunalnej powierzyć spółce X Sp. z o.o. realizację zadania własnego w zakresie administrowania, utrzymania i prowadzenia cmentarzy komunalnych. Gmina posiada 100% udziałów w Spółce. Gmina i Spółka są podatnikami podatku VAT. Pomiędzy Gminą a Spółką zostanie zawarte porozumienie, które określi obowiązki Gminy – zleceniodawcy i Spółki – wykonawcy.

Zgodnie z zapisami ww. umowy, Spółka będzie pobierała w imieniu i na rzecz Gminy opłaty cmentarne (opłaty za miejsce pod grób, opłaty za czynności administracyjne, opłaty za korzystanie z infrastruktury cmentarza). Pobrane opłaty będą stanowić w całości dochód Gminy, a Spółka będzie zobowiązana do odprowadzenia po zakończeniu miesiąca pobranych opłat na rachunek Gminy. Spółka, na podstawie stosownego upoważnienia, będzie wystawiała faktury VAT w imieniu Gminy. Pobierane opłaty cmentarne będą opodatkowane stawką 8%. Obrót z tytułu pobranych opłat cmentarnych będzie ujmowany w rejestrach sprzedaży Gminy i to Gmina, a nie Spółka, będzie rozliczała należny podatek VAT.

Spółka uzyskała interpretację indywidualną potwierdzającą przyjęty sposób dokumentowania sprzedaży i ujmowania ich w rejestrach.

W ramach realizacji zadania Spółka, poza poborem opłat na rzecz Gminy, będzie prowadziła i utrzymywała cmentarze komunalne. Za wykonanie zadania Spółka będzie otrzymywała w okresach miesięcznych wynagrodzenie, w wysokości odpowiadającej ponoszonym kosztom utrzymania cmentarza. Wysokość wynagrodzenia nie będzie uzależniona od ilości i wielkości pobranych opłat.

Procedura poboru opłat cmentarnych przedstawia się następująco:

*   klient (osoba nieprowadząca działalności gospodarczej lub podmiot gospodarczy) zgłasza pracownikowi Spółki zamiar wniesienia opłaty;
*   dla każdego klienta wystawiana będzie, zgodnie z jego żądaniem, faktura VAT, gdzie jako sprzedawca zostanie wskazana Gmina;
*   klient dokonuje zapłaty za fakturę gotówką w kasie Spółki lub przelewem na rachunek bankowy Spółki;
*   na koniec miesiąca Spółka odprowadza na rachunek Gminy pobrane w jej imieniu środki pieniężne oraz przekazuje Gminie zestawienie faktur wystawionych w imieniu Gminy i na tej podstawie Gmina ujmuje zrealizowaną sprzedaż w swoich rejestrach sprzedaży.

Gmina nie posiada kasy fiskalnej korzystając ze zwolnienia na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Spółka obecnie prowadzi ewidencję przy pomocy własnej kasy fiskalnej, ewidencjonując za jej pomocą całą sprzedaż z tytułu usług i opłat cmentarnych, którą na dzień dzisiejszy Spółka wykonuje w imieniu własnym i na własną rzecz. Po powierzeniu realizacji zadania przez Gminę i zawarciu stosownego porozumienia, opłaty cmentarne pobierane w imieniu i na rzecz Gminy, Spółka zamierza fiskalizować przy pomocy własnej kasy fiskalnej. Osoby dokonujące opłat cmentarnych otrzymywać będą fakturę potwierdzającą sprzedaż dokonaną przez Gminę oraz paragon z kasy rejestrującej Spółki z nazwą i nr NIP Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż z tytułu opłat cmentarnych realizowana przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy może być ewidencjonowana poprzez kasę fiskalną Spółki, jeżeli Spółka i Gmina w stosownej umowie zawrą taki sposób dokumentowania obrotu?
2.  Czy sprzedaż z tytułu opłat cmentarnych realizowana przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy musi być ewidencjonowana przez kasę fiskalną stanowiącą własność Gminy, a na Gminie ciążyć będzie obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu z tytułu opłat cmentarnych przy pomocy własnej kasy fiskalnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, z dniem powierzenia Spółce zadania w zakresie administrowania, utrzymania i prowadzenia cmentarzy komunalnych obejmującego w szczególności pobór opłat cmentarnych w imieniu i na rzecz Gminy, fiskalizacja tych opłat może odbywać się przy pomocy kasy fiskalnej stanowiącej własność Spółki, co strony uregulują w stosownej umowie. Klient otrzyma fakturę potwierdzającą sprzedaż dokonaną przez Gminę i paragon fiskalny zawierający dane Spółki. Gmina ujmować będzie sprzedaż w swoim rejestrze sprzedaży na podstawie zestawienia faktur przekazanych przez Spółkę. Zdaniem Gminy, zastosowanie w opisanej sytuacji znajdzie art. 111 ust. 3b ustawy o VAT oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących.

Gmina nadmienia, że w analogicznej sprawie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach – IBPP2/443-1262/12/KO oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy – ITPP1/443-188a/13/TS, ITPP1/443-1285/12/KM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy. Stosownie do ust. 1 tego przepisu – podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosownie do art. 111 ust. 1a ustawy – do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem, jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez pojęcie sprzedaży – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie zarówno odpłatną dostawę towarów, jak i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak wynika z art. 111 ust. 3a pkt 1, 5 i 7 ustawy – podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1.  dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
2.  używać kas rejestrujących zgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 1;
3.  stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b.

Stosownie natomiast do treści art. 111 ust. 3b ustawy – podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Powyższy przepis ustanawia wyjątek od zasady, że podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących obowiązani są do stosowania kas wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, nakazując również ewidencjonowanie sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników. Wyjątek ten dotyczy ewidencjonowania za pomocą własnej kasy obrotu innego podmiotu bez prawa do używania przez podatnika kas należących do innego podmiotu. Zatem „pośrednik”, który obok sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników, dokonuje własnej sprzedaży towarów i usług, w sytuacji gdy ciąży na nim obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, ma również obowiązek ewidencjonowania na kasie obrót z tytułu sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników. Z powyższego wynika, że należy odróżnić obowiązek ewidencjonowania, który ciąży na „pośredniku”, od obowiązku ewidencjonowania spoczywającego na zleceniodawcy.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. poz. 363).

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących – podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu.

W myśl § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących – w przypadku gdy inny podmiot obowiązany jest również do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, ewidencjonuje na potrzeby obliczenia osiąganego przez siebie obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej (§ 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących).

Jak wynika z § 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących – ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

*   innym podmiocie – rozumie się przez to agenta, zleceniobiorcę, pośrednika lub inną osobę, która na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze dokonuje sprzedaży w imieniu lub na rzecz podatnika zobowiązanego do prowadzenia ewidencji (pkt 3);
*   kasie powierzonej - rozumie się przez to kasę podatnika obowiązanego do jej stosowania w zakresie prowadzenia ewidencji, który na podstawie umowy przekazuje ją innemu podmiotowi do prowadzenia ewidencji w jego imieniu (pkt 5);
*   kasie własnej – rozumie się przez to kasę podatnika obowiązanego do jej stosowania w zakresie prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży albo prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży i ewidencji prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników (pkt 6).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza w trybie ustawy o gospodarce komunalnej powierzyć Spółce realizację zadania własnego w zakresie administrowania, utrzymania i prowadzenia cmentarzy komunalnych. Gmina i Spółka są podatnikami podatku VAT. Pomiędzy Gminą a Spółką zostanie zawarte porozumienie, które określi obowiązki Gminy – zleceniodawcy i Spółki – wykonawcy. Zgodnie z zapisami ww. umowy, Spółka będzie pobierała w imieniu i na rzecz Gminy opłaty cmentarne (opłaty za miejsce pod grób, opłaty za czynności administracyjne, opłaty za korzystanie z infrastruktury cmentarza). Pobrane opłaty będą stanowić w całości dochód Gminy, a Spółka będzie zobowiązana do odprowadzenia po zakończeniu miesiąca pobranych opłat na rachunek Gminy. Obrót z tytułu pobranych opłat cmentarnych będzie ujmowany w rejestrach sprzedaży Gminy i to Gmina, a nie Spółka, będzie rozliczała należny podatek VAT. Procedura poboru opłat cmentarnych przedstawia się następująco: klient (osoba nieprowadząca działalności gospodarczej lub podmiot gospodarczy) zgłasza pracownikowi Spółki zamiar wniesienia opłaty; dla każdego klienta wystawiana będzie, zgodnie z jego żądaniem, faktura VAT, gdzie jako sprzedawca zostanie wskazana Gmina; klient dokonuje zapłaty za fakturę gotówką w kasie Spółki lub przelewem na rachunek bankowy Spółki; na koniec miesiąca Spółka odprowadza na rachunek Gminy pobrane w jej imieniu środki pieniężne oraz przekazuje Gminie zestawienie faktur wystawionych w imieniu Gminy i na tej podstawie Gmina ujmuje zrealizowaną sprzedaż w swoich rejestrach sprzedaży. Gmina nie posiada kasy fiskalnej korzystając ze zwolnienia na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Spółka obecnie prowadzi ewidencję przy pomocy własnej kasy fiskalnej, ewidencjonując za jej pomocą całą sprzedaż z tytułu usług i opłat cmentarnych, którą na dzień dzisiejszy Spółka wykonuje w imieniu własnym i na własną rzecz. Po powierzeniu realizacji zadania przez Gminę i zawarciu stosownego porozumienia, opłaty cmentarne pobierane w imieniu i na rzecz Gminy, Spółka zamierza fiskalizować przy pomocy własnej kasy fiskalnej. Osoby dokonujące opłat cmentarnych otrzymywać będą fakturę potwierdzającą sprzedaż dokonaną przez Gminę oraz paragon z kasy rejestrującej Spółki z nazwą i nr NIP Spółki.

Mając na uwadze tak przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że to na Spółce spoczywa obowiązek prowadzenia ewidencji ww. opłat cmentarnych przy zastosowaniu własnej kasy rejestrującej. Jak wynika bowiem z wniosku, Gmina nie powierzyła Spółce kasy w celu prowadzenia ewidencji opisanych opłat cmentarnych na jej rzecz, a z kolei Spółka jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży. Dlatego, w myśl art. 111 ust. 3b ustawy, opłaty te powinny być ewidencjonowane przez Spółkę przy zastosowaniu jej kasy rejestrującej.

Reasumując, sprzedaż z tytułu opłat cmentarnych realizowana przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy, w przedmiotowej sprawie powinna być ewidencjonowana za pomocą kasy rejestrującej Spółki, jeżeli Spółka i Gmina w stosownej umowie zawrą taki sposób dokumentowania sprzedaży.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.