Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.624.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki
nabycie
nieruchomości
opodatkowanie
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 listopada 2025 r. (wpływ
    25 listopada 2025 r.).Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(wynikający z wniosku oraz jego uzupełnienia)
    W 2020 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli w formie aktów notarialnych umowy,
    których przedmiotem był zakup działek (...). Małżonkowie dokonali zakupu
    przedmiotowych nieruchomości do majątku wspólnego. W 2025 roku małżonkowie
    zawarli umowę majątkową małżeńską w formie Aktu notarialnego, zgodnie z którą
    oświadczyli, że wyłączają ustawową wspólność majątkową małżeńską z dniem zawarcia
    umowy i postanawiają, że do ich relacji majątkowych, będą miały zastosowanie przepisy
    KRO o rozdzielności majątkowej. Zgodnie z umową małżonkowie dokonali podziału
    majątku wspólnego, w ten sposób, że Wnioskodawczyni nabywa na wyłączną własność m.
    in. wyżej wymienione działki.
    W dniu 18 września 2025 r. została wydana dla Wnioskodawczyni interpretacja (...),
    potwierdzająca, iż nie będzie miało miejsce powtórne nabycie w związku z ustanowieniem
    rozdzielności majątkowej, a więc data nabycia działek to 2020 r.
    W 2026 roku, a więc po upływie 5 lat od daty nabycia Wnioskodawczyni zamierza sprzedać
    wyżej wymienione działki, które zostaną podzielone na mniejsze działki, jednak będą one
    stanowiły integralną całość. Działki te stanowią jej majątek prywatny. Nie dokonywała
    uzbrojeń terenu ani działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami (takich jak budowa dróg, kompleksowe uzbrajanie, prowadzenie
    szerokiej kampanii marketingowej). Podział geodezyjny i sprzedaż służy jedynie
    racjonalnemu gospodarowaniu własnym majątkiem.
    W 2024 r. Wnioskodawczyni sprzedała już kilka działek, które również powstały w wyniku
    podziału, ale stanowiły integralną część.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT, nie
    jest wpisana do CEIDG. Jest czynnym podatnikiem VAT.
    W związku z powyższymi Wnioskodawczyni powzięła wątpliwości odnośnie
    opodatkowania wyżej opisanej sprzedaży.
    W piśmie z 25 listopada 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zadane pytania:
      1) Data zawarcia umowy wyłączającej ustawową wspólność majątkową to 11 marca
        2025 r.
      2) Data dokonania podziału majątku wspólnego to 14 lipca 2025 r.
      3) Działki zostały nabyte w celu lokaty kapitału. Nie były wykorzystywane w celach
        zarobkowych tzn. nie było dzierżawy, wynajmu. Nie były czerpane żadne korzyści.
      4) Działki służyły tylko potrzebom osobistym Wnioskodawczyni i jej Męża. Służyły jako
        lokata/zabezpieczenie kapitału.
      5) Działki nie były/nie są wykorzystywane w celach gospodarczych.
      6) Działka (...): powierzchnia - 0,1749 ha, działka (...): powierzchnia - 0,0664 ha, działka
        (...): powierzchnia - 0,4349 ha.

      7) Dla terenu, na którym znajdują się działki nie ma obowiązującego planu
        zagospodarowania przestrzennego.
      8) Wnioskodawczyni nie wystąpiła o opracowanie planu zagospodarowania
        przestrzennego/decyzji o warunkach zabudowy dla działek.
      9) Nie zostaną wydane pozwolenia, decyzje, umowy, decyzje na budowę wjazdu,
        warunki techniczne przyłączy przed sprzedażą działek.
      10) Wnioskodawczyni nie zamierza ponosić nakładów w związku z przygotowaniem do
        sprzedaży działek w celu ich uatrakcyjnienia.
      11) Przedmiotem zbycia będzie część przedmiotowych działek (...).
      12) Wnioskodawczyni zamierza sprzedać działki jednemu nabywcy, jednym aktem.
      13) Wnioskodawczyni nie zamierza zawierać umowy przedwstępnej umowy sprzedaży
        działek.
      14) Wnioskodawczyni nie zamierza udzielać żadnych pełnomocnictw nabywcy.
      15) Pieniądze ze sprzedaży działek zostaną wpłacone na konto lub lokatę bankową.
      16) Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży dwóch nieruchomości (podczas trwania
        wspólności majątkowej małżeńskiej):
      PIERWSZA NIERUCHOMOŚĆ:
      a) Wnioskodawczyni weszła w posiadanie tej nieruchomości 25 października 2022 r.
        Akt notarialny.
      b) Nieruchomość ta została nabyta przez Wnioskodawczynię w celu lokaty kapitału.
      c) Działka od momentu wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży nie była
        wykorzystywana w sposób zarobkowy. Służyła jako lokata kapitału.
      d) Przyczyną sprzedaży było rozsądne rozporządzanie własnym majątkiem.
      e) Sprzedaży działki dokonano 19 czerwca 2024 r. (Akt notarialny). Łącznie sprzedano
        dwie nieruchomości:
        1. działka (...) - działka zabudowana, nieruchomość mieszkalna i budynek
        niemieszkalny (garaż);
        2. działka (...) - działka niezabudowana.
      f) Środki uzyskane ze sprzedaży zostały wpłacone na lokatę bankową.
    DRUGA NIERUCHOMOŚĆ:
      a) Wnioskodawczyni weszła w posiadanie tej nieruchomości 25 października 2022 r.
        Akt notarialny.
      b) Nieruchomość ta została nabyta przez Wnioskodawczynię w celu lokaty kapitału.
      c) Działka od momentu wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży nie była
        wykorzystywana w sposób zarobkowy. Służyła jako lokata kapitału.
      d) Przyczyną sprzedaży było rozsądne rozporządzanie własnym majątkiem.
      e) Sprzedaży działki dokonano 19 czerwca 2024 r. (Akt notarialny). Łącznie sprzedano
        dwie działki:
        1. działka (...) - działka zabudowana, nieruchomość mieszkalna i budynek
        niemieszkalny (garaż);

        2. działka (...) - działka niezabudowana.
      f) Środki uzyskane ze sprzedaży zostały wpłacone na lokatę bankową.
    17) Wnioskodawczyni nie posiada innych działek przeznaczonych do sprzedaży.

## Pytanie

Czy sprzedaż działek w 2026 r., dokonana po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło ich nabycie, będzie traktowana jako sprzedaż majątku prywatnego i
    tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w ramach sprzedaży nieruchomości nie będzie ona
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 „źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego
    użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w
    którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
    dokonującej zamiany.”
    Sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych
    w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego, jeżeli sprzedaż następuje po upływie 5 lat od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie - nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nie podlega opodatkowaniu, o ile nie jest dokonywana w
    ramach działalności gospodarczej.
    W orzecznictwie i interpretacjach organów podatkowych (np. interpretacja Dyrektora
    KIS z 16 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.278.2024.3.MJ) potwierdzono, że
    sprzedaż nieruchomości po upływie 5 lat od nabycia, dokonana przez osobę fizyczną w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie podlega opodatkowaniu PIT.
    Definicję działalności gospodarczej zawiera art. 5a pkt 6 ustawy o PIT „... działalności
    gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność
    zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na
    poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na
    wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we
    własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której
    uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9”.
    Aby sprzedaż została uznana za działalność gospodarczą, musi mieć cechy
    profesjonalnego, zorganizowanego i ciągłego działania ukierunkowanego na zarobek.

    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni nie podejmuje działań o
    charakterze profesjonalnym. Podział nieruchomości na działki oraz ich sukcesywna
    sprzedaż nie wykracza poza zwykłe wykonywanie prawa własności i racjonalne
    zarządzanie majątkiem prywatnym. Fakt bycia podatnikiem VAT nie przesądza
    automatycznie, że na gruncie ustawy o PIT sprzedaż ta stanowi działalność gospodarczą.
    Powyższe potwierdza wyrok NSA z dnia 28 marca 2024 r. II FSK 485/21 (wydany w
    sprawie dotyczącej wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, prowadzonej przez
    Pełnomocnika), Sąd wskazuje, że „... o odpłatnym zbyciu następującym w wykonaniu
    działalności gospodarczej po upływie owego pięcioletniego okresu można mówić tylko
    wówczas, gdy podatnik uzewnętrzni swoją wolę tego rodzaju zbycia w sposób wyraźny,
    tj. poprzez spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 updof.
    Natomiast organ podatkowy oceniając w ramach procesu stosowania prawa owo
    uzewnętrznienie woli obowiązany jest każdorazowo przyjąć, że w przypadku
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c updof, po upływie pięcioletniego okresu przewidzianego dla ich
    zastosowania, o zbyciu następującym w wykonaniu działalności gospodarczej decyduje
    łączne spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 updof, oceniane
    w sposób obiektywny oraz gwarantujący podatnikowi jego bezpieczeństwo prawne w
    rozumieniu art. 2 Konstytucji RP. Wnioskując a contrario na funkcjonalny związek
    normatywnych pojęć użytych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c updof (w wykonaniu
    działalności gospodarczej” oraz „przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    podatkowego, w ramach wykładni w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie")
    wskazuje nadto językowo-logicznej tych przepisów - użycie przez ustawodawcę spójnika
    „i” łączącego owe przesłanki (koniunkcji)” - po upływie 5 lat od nabycia nieruchomości
    sprzedaż może być uznana za dokonaną w ramach działalności gospodarczej tylko
    wtedy, gdy podatnik faktycznie działa jak przedsiębiorca — spełniając łącznie przesłanki
    z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT (m.in. zorganizowanie, ciągłość, cel zarobkowy).
    Biorąc pod uwagę dalszą część wyroku NSA: „Jak już wspomniano, istotne znaczenie ma
    wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 updof in fine, związane
    z upływem 5 lat między nabyciem, a sprzedażą nieruchomości. Wymieniony okres
    traktować można jako przyjętą przez ustawodawcę klauzulę czasową, której ziszczenie
    powoduje brak możliwości kwalifikowania dokonanej sprzedaży nieruchomości (co do
    której oczywiście nie były podejmowane czynności przekraczające zwykły zarząd) do
    źródła przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof (tj. transakcji spekulacyjnych). Samo
    tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości mniejszych, a przez to łatwiej zbywalnych
    działek gruntu, nawet powiązane z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych
    decyzji administracyjnych, czy uregulowania prawidłowego dostępu do nich, nie
    wykracza zaś poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami
    majątkowymi (por. wyroki NSA: z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14 oraz z 5
    marca 2019 r., sygn. akt II FSK 829/17)”. W wyroku podkreślono, że 5-letni termin z art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT to granica czasowa, po której sprzedaż nieruchomości nie
    podlega PIT, o ile nie przekracza zwykłego zarządu majątkiem.
    Sam podział działki to nadal zwykłe działania właściciela, nie dowód prowadzenia
    działalności gospodarczej. Zwykłe przygotowanie nieruchomości do sprzedaży (np.
    podział, dostęp do drogi) nie przesądza o działalności gospodarczej.
    NSA stwierdza: „Należy zatem podkreślić, że gospodarowanie „osobistym" majątkiem
    nie może być zarezerwowane wyłącznie dla czynności jednorazowych, w tym
    rozumianych jako wyzbywanie się części większego zbioru składników majątkowych
    nabytych okazjonalnie i incydentalnie w ramach lokaty kapitału (oszczędności), a nie w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego przy ocenie charakteru sprzedaży dokonywanej przez podatnika nie
    może decydować liczba i zakres transakcji”. Co za tym idzie gospodarowanie własnym
    majątkiem może obejmować także wielokrotne transakcje - nie musi to być czynność

    jednorazowa. O kwalifikacji sprzedaży nie decyduje liczba transakcji, lecz sposób
    działania podatnika. Nawet wielokrotna sprzedaż działek może być uznana za zarząd
    majątkiem prywatnym, jeśli brak jest elementów typowych dla działalności
    gospodarczej.
    W związku z tym Wnioskodawczyni uważa, że planowana sprzedaż działek w 2026 r., nie
    będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT
    (sprzedaż ta nie stanowi znamion prowadzenia działalności gospodarczej), tylko jako
    sprzedaż majątku prywatnego po upływie 5 lat od daty nabycia (art. 10. ust. 1 pkt 8
    ustawy PIT) i tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Odrębnym źródłem przychodów jest określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W przedstawionej sprawie należy rozważyć czy przychód z planowanej sprzedaży
    nieruchomości mieści się w źródłach przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 i pkt
    3 ww. ustawy.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że dokonane poza
    działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, j
    eżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw

    następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Tak więc, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy.
      Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się
      działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy,
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana
    działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w
    sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób
    ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.

    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z
    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie
    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do
    zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r., sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy, składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma istotne
    znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu,
    możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień
    przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach, możliwe jest występowanie wątpliwości, do
    jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym,
    jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto
    nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości (działki) działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np.
    nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z planowanym odpłatnym zbyciem działek, o których mowa we wniosku.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2020 r. wraz z mężem zawarła Pani w formie aktów
    notarialnych umowy, których przedmiotem był zakup działek nr: (...). Dokonaliście
    Państwo zakupu przedmiotowych nieruchomości do majątku wspólnego. W 2025 r.
    zawarliście Państwo umowę majątkową małżeńską w formie aktu notarialnego, zgodnie z
    którą oświadczyliście, że wyłączacie ustawową wspólność majątkową małżeńską z dniem
    zawarcia umowy i postanawiacie, że do relacji majątkowych, będą miały zastosowanie
    przepisy KRO o rozdzielności majątkowej.
    Zgodnie z umową dokonaliście Państwo podziału majątku wspólnego, w ten sposób, że
    nabyła Pani na wyłączną własność m.in. działki nr: (...). W 2026 r. zamierza Pani zbyć
    powyższe nieruchomości na rzecz osób trzecich. Działki zostały nabyte w celu lokaty
    kapitału. Nie były wykorzystywane w sposób zarobkowy tzn. nie było dzierżawy, wynajmu.
    Nie były czerpane żadne korzyści. Działki służyły tylko potrzebom osobistym. Służyły jako
    lokata kapitału. Działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej.
    Dla terenu, na którym znajdują się działki nie ma obowiązującego planu
    zagospodarowania przestrzennego. Nie wystąpiła Pani o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego/decyzji o warunkach zabudowy dla działek. Nie
    zostaną wydane pozwolenia, decyzje, umowy, decyzje na budowę wjazdu, warunki
    techniczne przyłączy przed sprzedażą działek. Nie zamierza Pani ponosić nakładów w
    związku z przygotowaniem do sprzedaży działek w celu ich uatrakcyjnienia.
    Przedmiotem planowanego zbycia będą wszystkie wyżej wskazane nieruchomości
    (działki). Zamierza Pani sprzedać działki jednemu nabywcy, jednym aktem. Nie zamierza
    Pani zawierać umowy przedwstępnej umowy sprzedaży działek. Nie zamierza Pani
    udzielać żadnych pełnomocnictw nabywcy. Pieniądze ze sprzedaży działek zostaną
    wpłacone na lokatę bankową. Dokonała Pani sprzedaży dwóch nieruchomości (podczas
    trwania wspólności majątkowej małżeńskiej): działki nr (...). Sprzedaży dokonano 19
    czerwca 2024 r. (akt notarialny). Środki ze sprzedaży zostały wpłacone na lokatę bankową.
    Nie posiada Pani innych działek przeznaczonych do sprzedaży.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych z
    planowanej w 2026 r. sprzedaży nieruchomości należy rozważyć, czy czynność sprzedaży
    tej nieruchomości zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań

    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. W
    szczególności cel nabycia nieruchomości, oraz fakt, że jest Pani osobą nietrudniącą się
    obrotem nieruchomościami, sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W konsekwencji, istotą Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz
    zwykły zarząd majątkiem. Zatem, kwota przychodu uzyskana z planowanej sprzedaży
    nieruchomości nie będzie stanowiła przychodu ze źródła pozarolnicza działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe sprzedaży
    nieruchomości należy więc ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania

      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa np.
    ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy Kodeks cywilny, podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie bowiem z tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku

    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    Z powyższych przepisów wynika również, że z chwilą ustania wspólności majątkowej
    między małżonkami, współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w
    częściach ułamkowych.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w
    składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd
    stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), nabytych przez współmałżonka w wyniku
    dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień
    nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność
    majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili
    nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin
    biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia
    wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w
    momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu, bądź drugiemu małżonkowi
    w udziałach o określonej wielkości.
    Argumenty zawarte w ww. uchwale są aktualne także w sytuacji, gdy do nabycia
    nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dojdzie po ustaniu małżeńskiej wspólności ustawowej w
    wyniku zawarcia umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową i dokonaniu sądowego
    podziału majątku wspólnego małżonków. Zarówno w wyniku rozwodu i podziału majątku
    wspólnego małżonków, jak i w wyniku ustania wspólności ustawowej wobec śmierci
    jednego z małżonków, następuje nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego
    wcześniej nabytego do ustawowej wspólności małżeńskiej i za datę nabycia w świetle
    uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17,
    należy uznać tę datę. Późniejsze/następcze zdarzenia prawne (sposób ustania ustawowej
    wspólności małżeńskiej) nie mają zatem, w tym aspekcie, prawnopodatkowego znaczenia
    dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego.
    W rozpatrywanej sprawie należy więc zwrócić uwagę, że w przypadku gdy ww.
    nieruchomości (działki nr: (...)) należały do majątku wspólnego Pani i Pani męża, to w
    wyniku przeprowadzenia podziału majątku wspólnego nie nastąpiło nabycie udziału w
    ww. nieruchomościach (działkach) przez Panią. W przypadku podziału majątku wspólnego
    nie dochodzi bowiem do nabycia udziału w nieruchomości przez małżonka, jeżeli
    nieruchomość należała do ich majątku wspólnego.
    Zatem, za datę nabycia ww. nieruchomości (działki nr: (...)), należy w Pani sytuacji przyjąć
    datę nabycia ww. nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, czyli Pani i Pani
    męża, tj. 2020 r.
    W konsekwencji przychód z planowanej w 2026 r. sprzedaży działek powstałych w wyniku
    podziału działek nr (...) nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczonego
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. 2020 r.). Ww. pięcioletni
    termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, upłynie z końcem 2025 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, Pani
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.