Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-32/15/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-28
Teza: opodatkowanie sprzedaży działek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nieodpłatne wycofanie działek z majątku firmy na potrzeby własne, opodatkowanie sprzedaży działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika.
Słowa kluczowe: działalność; nieruchomości; podatnik; przekazanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2015 r. (data wpływu 15 stycznia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 9 kwietnia 2015 r. (data wpływu 14 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług - **jest**:

*   **prawidłowe** w zakresie opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej,
*   **prawidłowe** w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy na potrzeby własne podatnika,
*   **nieprawidłowe** w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika.

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej,
*   opodatkowania nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy na potrzeby własne podatnika,
*   opodatkowania sprzedaży działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika.

Wniosek ten został uzupełniony pismem z 9 kwietnia 2015 r. (data wpływu 14 kwietnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 27 marca 2015 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Opłaca podatek dochodowy na zasadach ogólnych wg 19% stawki liniowej. W 2006 roku Wnioskodawca zakupił na cele prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie produkcji nieelektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego nieruchomość składającą się z kilku działek oddanych w użytkowanie wieczyste do dnia 5 grudnia 2089 r. oraz budynków stanowiących odrębną własność, w których jako właściciel działek wpisany jest Skarb Państwa, zaś jako użytkownik wieczysty działek oraz właściciel budynków stanowiących odrębną nieruchomość wpisany jest Wnioskodawca. Ww. nieruchomość Wnioskodawca zakupił od syndyka masy upadłościowej xxx - co zostało udokumentowane aktem notarialnym oraz fakturą VAT - transakcja była zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku. Ww. nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych - budynki były amortyzowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. W 2014 roku Wnioskodawca zmienił profil działalności - zaprzestał prowadzenia działalności w zakresie produkcji - obecnie skupia się wyłącznie na osiąganiu przychodów z tytułu najmu składników majątku będącego własnością firmy Wnioskodawcy (najem majątku ruchomego oraz najem budynków). W związku z faktem, iż część działek - niezabudowanych - zakupionych w ramach ww. transakcji - choć była wprowadzona do ewidencji środków trwałych to tak naprawdę nie była dotychczas i nadal nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej pojawiły się plany ich odsprzedaży lub wycofania z firmy na potrzeby własne podatnika. Dla zrealizowania tego celu dokonano notarialnego podziału części działek - tak aby wyodrębnić działki, które nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego przedmiotowe działki - zostały one określone jako tereny usług komercyjnych w zakresie handlu (symbol planu 3 UC) z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo - mieszkaniową.

W uzupełnieniu wniosku z 9 kwietnia 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1\. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, o której mowa we wniosku od 4 maja 1995 r. 2. Podziału działek dokonano dnia 21 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy - V Wydział Ksiąg Wieczystych potwierdza, że z istniejącej księgi wieczystej odłączono część obszaru, dla którego urządzono nową księgę wieczystą, w której wpisano pięć działek: 180/29, 180/30, 180/31, 180/32, 180/34. Działki te zostały oznaczone na mapie i wpisane w planach zagospodarowania przestrzennego jako tereny usług komercyjnych z zakresu handlu (symbol planu 3UC) z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo - mieszkaniową. Podziału działek dokonano w celu ich ewentualnej sprzedaży lub wynajmu. Na moment dokonania podziału nie było jasno sprecyzowanych planów ich przeznaczenia - działki miały być zabezpieczeniem majątkowym ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej. 3. Przedmiotem ewentualnej sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej byłyby trzy geodezyjnie wyodrębnione działki niezabudowane, o których mowa w pkt 2. 4. Transakcja zakupu nieruchomości od syndyka była zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku (było to zwolnienie od podatku dla dostawy towarów używanych). 5. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie świadczy czynności zwolnionych z podatku VAT - cała działalność gospodarcza jest opodatkowana podatkiem VAT, a zatem działki w użytkowaniu wieczystym, mające być przedmiotem ewentualnej sprzedaży nie były wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych z VAT. 6. W planach Wnioskodawcy byłoby wycofanie na potrzeby własne czterech działek niezabudowanych - dwóch wyodrębnionych geodezyjnie w 2010 r. wskazanych w pkt 2 i dwóch - zakupionych wraz z całym majątkiem od syndyka w 2006 roku - posiadających odrębną księgę wieczystą. Wszystkie ww. działki opisane są na mapie jako wyodrębnione działki - oznaczone w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny usług komercyjnych z zakresu handlu (symbol planu 3 UC) z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo - mieszkaniową. 7. W momencie nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy na potrzeby własne Wnioskodawcy wszystkie działki byłyby niezabudowane. 8. Brak działek zabudowanych. 9. Po wycofaniu przedmiotowych działek z majątku firmy na potrzeby własne Wnioskodawca będzie je traktował jako lokatę kapitału - zabezpieczenie rodziny na przyszłość - nie jest wykluczone, że w przypadku pozyskania intratnej propozycji sprzedaży dokona zbycia jednej lub większej ilości działek. 10. Decyzja sprzedaży działki lub działek będzie uzależniona od sytuacji Wnioskodawcy wynikającej z potrzeb jego i jego rodziny a także od opłacalności takiej sprzedaży. 11. W zależności od sytuacji mogłaby to być sprzedaż jednej, dwóch, trzech lub nawet czterech - a więc wszystkich działek wycofanych na potrzeby własne. Trudno jednoznacznie wskazać w jakim czasie i ile działek mogłoby zostać sprzedanych. Najbardziej prawdopodobny wydaje się być wariant docelowej sprzedaży wszystkich działek ale transakcje sprzedaży byłyby rozciągnięte w czasie, tzn. jednorazowe sprzedaże każdej z działek osobno rozłożone w czasie. 12. Wnioskodawca nie zamierza zabudowywać działek po ich wycofaniu na potrzeby własne, a zatem byłaby to wyłącznie sprzedaż działek niezabudowanych. 13. Trudno określić po jakim okresie Wnioskodawca sprzedałby działki - jak wskazano w pkt 11 - zależy to od potrzeb Wnioskodawcy i pozyskania kupców dla opłacalności sprzedaży działek. 14. Wnioskodawca po wycofaniu działek na potrzeby własne nie będzie dokonywał żadnych działań zmierzających do zmiany przeznaczenia terenu ani nie będzie zabiegał o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Działki są już opisane w planach zagospodarowania terenu i byłyby sprzedane zgodnie z ich przeznaczeniem jako tereny pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo - mieszkaniową. 15. Wnioskodawca po wycofaniu działek z majątku firmy na potrzeby własne nie planuje podejmować żadnych czynności mających na celu uatrakcyjnienia ww. działek - nie będzie budował na nich drogi, ani nie będzie wyposażał ich w dodatkowe urządzenia i sieci. 16. Przedmiotowe działki od momentu wycofania z majątku firmy do momentu ich ewentualnej sprzedaży będą wykorzystywane na cele prywatne Wnioskodawcy jako majątkowe zabezpieczenie finansowe rodziny podatnika. 17. Działki po ich wycofaniu na potrzeby własne Wnioskodawcy nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. 18. Wnioskodawca nie jest i nie zamierza być rolnikiem ryczałtowym. 19. Przedmiotowe działki nie są działkami rolnymi i nie będą wykorzystywane do działalności rolniczej. 20. Przedmiotowe działki po ich wycofaniu z majątku firmy na potrzeby własne nie będą stanowiły przedmiotu najmu i dzierżawy - Wnioskodawca nie zamierza oddawać ich w najem dla czerpania z tego tytułu korzyści. 21. i 22. Wnioskodawca nie przewiduje żadnych szczególnych działań marketingowych dla sprzedaży ww. działek. W planach jest zgłoszenie ofert sprzedaży działek do Biura Obrotu Nieruchomościami dla poszukiwania ewentualnych potencjalnych kupujących gdzie priorytetem będzie uzyskanie opłacalnych warunków ewentualnej transakcji sprzedaży działki lub działek. 23. Podatnik posiada inne nieruchomości , ale nie przewiduje ich odsprzedaży. 24. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości - ani jako osoba fizyczna z majątku prywatnego, ani jako przedsiębiorca z majątku firmy. 25. Środki z ewentualnej sprzedaży działek po ich wycofaniu na potrzeby własne podatnika mają służyć celom prywatnym podatnika - zabezpieczenie finansowe rodziny na przyszłość oraz zaspokojenie bieżących potrzeb gospodarstwa domowego Wnioskodawcy - w tym inwestycja w własne cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (pytanie nr 1 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 kwietnia 2015 r.):

1.  Czy sprzedaż trzech wybranych działek niezabudowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie opodatkowana stawką VAT 23%?
2.  Czy nieodpłatne wycofanie działek z majątku firmy na potrzeby własne podatnika będzie korzystało z wyłączenia od opodatkowania VAT w związku z faktem, iż w momencie ich zakupu podatnik nie odliczył podatku VAT (transakcja była zwolniona z VAT)?
3.  Czy ewentualna sprzedaż którejś z działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika będzie traktowana jak sprzedaż jednego ze składników majątku prywatnego podatnika a zatem nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1:

Odpłatna dostawa gruntów stanowi co do zasady czynność podlegającą opodatkowaniu VAT podstawową stawką w wysokości 23%. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przewidziano możliwość zabudowy ww. gruntów, a zatem nie ma tu możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 pkt 1 ust. 9 ustawy o VAT i pomimo, iż podatnik nie odliczył podatku VAT przy zakupie przedmiotowych działek (czynność była zwolniona z VAT) to w momencie sprzedaży tych działek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako czynny podatnik VAT - zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT opodatkuje tą sprzedaż stawką VAT 23%.

Ad. 2:

Wycofanie składnika majątku z działalności gospodarczej i przekazanie go na potrzeby własne jest generalnie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Warunkiem opodatkowania ww. czynności jest jednak, aby przy nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia VAT. Wynika to z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Skoro zatem przy zakupie działek kwota podatku nie wystąpiła (czynność była zwolniona z VAT) to oznacza to, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. W konsekwencji wycofanie przedmiotowych działek z działalności gospodarczej i przekazanie ich na cele prywatne podatnika nie wywołuje żadnych skutków w podatku VAT.

Ad. 3:

Przedmiotowe działki niezabudowane zostały nabyte w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z zamiarem ich wykorzystania w tejże działalności. W związku jednak z faktem, iż mimo wprowadzenia ich do środków trwałych firmy w rzeczywistości nie zrealizowano planów ich faktycznego wykorzystania w bieżącej działalności gospodarczej - decyzją właściciela nastąpiło ich przekazanie na potrzeby własne - jako gruntów nieprzydatnych do dalszej działalności przedsiębiorstwa. W świetle przepisów ustawy o podatku VAT, w związku z przekazaniem przedmiotowych gruntów na potrzeby osobiste podatnika, majątek ten stał się majątkiem osobistym zainteresowanego. Zainteresowany wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów. Zatem dokonując ewentualnej sprzedaży składnika majątku osobistego, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a więc czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wobec powyższego - planowana sprzedaż działki niezabudowanej wchodzącej w skład majątku osobistego Wnioskodawcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej,**
*   **prawidłowe w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy na potrzeby własne podatnika,**
*   **nieprawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika.**

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Należy zauważyć, iż dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (tj. towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak również w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, tak jak ma to miejsce w przypadku dokonywania sprzedaży gruntu przez właściciela.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Dotyczy to również zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy sprzedaż trzech wybranych działek niezabudowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie opodatkowana stawką VAT 23%.

Odnosząc przedstawione zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż sprzedaż prawa użytkowania wieczystego opisanych we wniosku geodezyjnie wyodrębnionych działek dokonana przez Wnioskodawcę będącego czynnym podatnikiem podatku VAT w ramach prowadzonej przez niego działalności, jako stanowiącego składnik majątkowy tej działalności, stanowić będzie odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nakazują zatem oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego przedmiotowe działki - zostały one określone jako tereny usług komercyjnych w zakresie handlu (symbol planu 3 UC) z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo - mieszkaniową.

Analizując przepisy w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy gruntu niezabudowanego należy podkreślić, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie gruntów niezabudowanych (prawa wieczystego użytkowania gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów (prawa wieczystego użytkowania gruntów) jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym - jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

Uwzględniając opis zdarzenia przyszłego wskazujący, że ww. działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowią tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo – mieszkaniową, stwierdzić należy, że zamierzona sprzedaż prawa wieczystego użytkowania trzech działek niezabudowanych dotyczy działek przeznaczonych pod zabudowę.

Tym samym planowana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaż prawa wieczystego użytkowania trzech działek niezabudowanych nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Reasumując, planowana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaż prawa wieczystego użytkowania trzech działek niezabudowanych będzie opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT.

Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, zamierzającym opodatkować przedmiotową transakcję stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii uznania, czy nieodpłatne wycofanie działek z majątku firmy na potrzeby własne podatnika będzie korzystało z wyłączenia od opodatkowania VAT, jak również czy ewentualna sprzedaż którejś z działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika będzie traktowana jak sprzedaż jednego ze składników majątku prywatnego podatnika a zatem nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Odnosząc się do powyższego należy przytoczyć cyt. wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT oraz - w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania towarów bez wynagrodzenia (w szczególności darowizny), wskazane w pkt 1 i 2, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Tak więc jeżeli podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2006 roku Wnioskodawca zakupił na cele prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie produkcji nieelektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego nieruchomość składającą się z kilku działek oddanych w użytkowanie wieczyste do dnia 5 grudnia 2089 r. oraz budynków stanowiących odrębną własność, w których jako właściciel działek wpisany jest Skarb Państwa, zaś jako użytkownik wieczysty działek oraz właściciel budynków stanowiących odrębną nieruchomość wpisany jest Wnioskodawca. Ww. nieruchomość Wnioskodawca zakupił od syndyka masy upadłościowej podmiotu w upadłości - co zostało udokumentowane aktem notarialnym oraz fakturą VAT - transakcja była zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku (Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wyjaśnił, że ww. transakcja była zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT). Ww. nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych - budynki były amortyzowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. W 2014 roku Wnioskodawca zmienił profil działalności - zaprzestał prowadzenia działalności w zakresie produkcji - obecnie skupia się wyłącznie na osiąganiu przychodów z tytułu najmu składników majątku będącego własnością firmy Wnioskodawcy (najem majątku ruchomego oraz najem budynków). W związku z faktem, iż część działek - niezabudowanych - zakupionych w ramach ww. transakcji - choć była wprowadzona do ewidencji środków trwałych to tak naprawdę nie była dotychczas i nadal nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej pojawiły się plany ich odsprzedaży lub wycofania z firmy na potrzeby własne podatnika. Dla zrealizowania tego celu dokonano notarialnego podziału części działek - tak aby wyodrębnić działki, które nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej.

Podziału działek dokonano dnia 21 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy - V Wydział Ksiąg Wieczystych potwierdza, że z istniejącej księgi wieczystej odłączono część obszaru, dla którego urządzono nową księgę wieczystą, w której wpisano pięć działek: 180/29, 180/30, 180/31, 180/32, 180/34. Działki te zostały oznaczone na mapie i wpisane w planach zagospodarowania przestrzennego jako tereny usług komercyjnych z zakresu handlu (symbol planu 3UC) z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową lub usługowo - mieszkaniową. Podziału działek dokonano w celu ich ewentualnej sprzedaży lub wynajmu. Na moment dokonania podziału nie było jasno sprecyzowanych planów ich przeznaczenia - działki miały być zabezpieczeniem majątkowym ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej.

W planach Wnioskodawcy byłoby wycofanie na potrzeby własne czterech działek niezabudowanych - dwóch wyodrębnionych geodezyjnie w 2010 r. i dwóch - zakupionych wraz z całym majątkiem od syndyka w 2006 roku - posiadających odrębną księgę wieczystą.

W momencie nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy na potrzeby własne Wnioskodawcy wszystkie działki byłyby niezabudowane.

W celu odniesienia się do kwestii objętych pytaniem nr 2 i nr 3 Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, dostawa towarów, w tym przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpania dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Stwierdzić należy, iż każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Skutkiem powyższego, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

W zakresie prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta zarówno w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i w art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnika” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar wykonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte lub wytworzone w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podkreślić także należy, że w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Wskazać należy, że ustawodawca nie określił wymogów formalnych, którym odpowiadać ma podatnik, aby mógł być uznany za producenta, usługodawcę lub handlowca.

Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Należy mieć na uwadze, że ww. orzeczenia TSUE znajdują zastosowanie do tożsamych stanów faktycznych. Orzeczenia te zapadły jednak na tle odmiennych okoliczności sprawy, niż przedstawione w niniejszym wniosku, dotyczyły bowiem przypadków sprzedaży nieruchomości nie nabytych i nie wykorzystywanych do żadnych czynności opodatkowanych.

Natomiast w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nabyciem gruntów przez czynnego podatnika VAT dla celów prowadzenia działalności gospodarczej, które były w tej działalności od 2006 r. i zostały przeznaczone do sprzedaży.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Wnioskodawca zakupił w 2006 r. na cele prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie produkcji nieelektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego nieruchomość, która składała się m.in. z kilku działek oddanych w użytkowanie wieczyste. Przedmiotowa nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. W 2014 roku Wnioskodawca zmienił profil działalności (najem majątku ruchomego oraz najem budynków).

W związku z faktem, że – jak podał Wnioskodawca - część działek niezabudowanych zakupionych w ramach ww. transakcji, choć była wprowadzona do ewidencji środków trwałych to tak naprawdę nie była dotychczas i nadal nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej pojawiły się plany ich odsprzedaży lub wycofania z firmy na potrzeby własne podatnika. Dla zrealizowania tego celu dokonano notarialnego podziału części działek - tak aby wyodrębnić działki, które nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Podziału działek dokonano dnia 21 lipca 2010 r. w celu ich ewentualnej sprzedaży lub wynajmu.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że samo stwierdzenie Wnioskodawcy dotyczące wycofania z firmy na potrzeby własne podatnika ww. działek (prawa wieczystego użytkowania działek) nie może przesądzać o tym, że automatycznie w przedmiotowej sprawie sprzedaż tego prawa przez Wnioskodawcę nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dokonane z majątku osobistego Wnioskodawcy. Istotne znaczenie ma bowiem całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszej sprawie.

Podkreślenia wymaga, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Ww. orzeczenie dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Również w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, TSUE stwierdził, iż majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca w istocie nie wykazał, na czym w jego przypadku ma polegać wykorzystanie przedmiotowych działek objętych użytkowaniem wieczystym dla celów osobistych, prywatnych Wnioskodawcy. Wnioskodawca w treści wniosku nie wskazał żadnego celu osobistego, któremu przedmiotowe działki w użytkowaniu wieczystym mają służyć, nie jest jego zamiarem wykorzystanie tych działek np. dla celów mieszkaniowych – budowa domu na własne potrzeby. Okoliczności przedstawione we wniosku nie potwierdzają, że przedmiotowe działki w użytkowaniu wieczystym po ich wycofaniu z majątku firmy stanowić będą mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych Wnioskodawcy.

Z opisu sprawy nie wynika, aby Wnioskodawca podjął jakiekolwiek działania wskazujące na wyłącznie prywatny zamiar wykorzystania ww. nieruchomości. Przez termin „zamiar” należy bowiem pojmować nie wolę wewnętrzną ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych, a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca.

Jednocześnie należy zauważyć, że skoro Wnioskodawca już w 2010 r. dokonał podziału działek w celu ich ewentualnej sprzedaży lub wynajmu (w 2014 roku Wnioskodawca zmienił profil działalności - najem majątku ruchomego oraz najem budynków), to oznacza, że Wnioskodawca już od momentu geodezyjnego podziału działek nosił się z zamiarem ich sprzedaży i zamiar ten istnieje nadal. Tym samym, w ocenie tut. organu, nie mamy do czynienia z majątkiem, który będzie wykorzystywany dla celów osobistych Wnioskodawcy, i niezwiązanym z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dokonanie przez Wnioskodawcę czynności podziału geodezyjnego działek, w ocenie organu, świadczy zatem o powziętym już wówczas zamiarze dotyczącym sprzedaży tych działek, zaś samą czynność podziału należy uznać za czynność przygotowawczą do zbycia przedmiotowych działek objętych użytkowaniem wieczystym, która miała na celu podniesienie ich atrakcyjności i ułatwienie pozyskania potencjalnych nabywców.

Wprawdzie Wnioskodawca wskazał we wniosku, że przedmiotowe działki od momentu wycofania z majątku firmy do momentu ich ewentualnej sprzedaży będą wykorzystywane na cele prywatne Wnioskodawcy jako majątkowe zabezpieczenie finansowe rodziny podatnika, ponadto stwierdził, że środki z ewentualnej sprzedaży działek po ich wycofaniu na potrzeby własne podatnika mają służyć celom prywatnym podatnika - zabezpieczenie finansowe rodziny na przyszłość oraz zaspokojenie bieżących potrzeb gospodarstwa domowego Wnioskodawcy – w tym inwestycja w własne cele mieszkaniowe, jednakże nie zmienia to faktu, że wskazane działki stanowią działki przeznaczone przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT do sprzedaży – zamiar ten pojawił się u Wnioskodawcy jeszcze przed planowanym wycofaniem tych działek z majątku firmy.

W ocenie tut. organu, nie sposób zatem uznać, aby planowana sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek po ich jedynie ewidencyjnym wycofaniu z majątku firmy stanowiła wyłącznie wykonywanie zwykłego zarządu swoim majątkiem osobistym, jest to bowiem majątek nabyty na cele działalności gospodarczej.

Mając zatem na względzie całokształt okoliczności w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że jeśli nawet Wnioskodawca dokona ewidencyjnego wycofania prawa użytkowania wieczystego działek z działalności gospodarczej, to czynność ta (wycofania z majątku firmy) na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie wywoła skutków prawnych tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż w odniesieniu do tych składników majątku Wnioskodawca nadal zachowywać się będzie jak podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy.

Tak więc w istocie nawet wyprowadzenie z ksiąg działalności gospodarczej prawa użytkowania wieczystego ww. działek na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie spowoduje - w ocenie tut. organu - takiej zmiany sposobu wykorzystania tego prawa użytkowania wieczystego działek, aby majątek ten uznać za wykorzystywany przez Wnioskodawcę do celów osobistych, prywatnych, i niezwiązany z działalnością gospodarcza w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, gdyż – jak już wskazano, w odniesieniu do składników tego majątku Wnioskodawca cały czas zachowuje się jak podatnik prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT tj. działki cały czas są przeznaczone do sprzedaży.

Mając zatem na uwadze całokształt przywołanego stanu prawnego jak i całokształt podjętych przez Wnioskodawcę działań należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że sama czynność nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy (wycofanie ze środków trwałych) nie wywołuje żadnych skutków w podatku VAT.

Jednocześnie należy uznać, że w przedmiotowej sprawie występują przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Należy zatem stwierdzić, że zamierzona dostawa prawa użytkowania wieczystego działek wycofanych wcześniej z majątku firmy, stanowić będzie element zorganizowanej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca z tytułu tej dostawy będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Skutkiem powyższego planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż Wnioskodawca będzie działał dla ww. transakcji jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzący działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za:

*   prawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej,
*   prawidłowe w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wycofania działek z majątku firmy na potrzeby własne podatnika,
*   nieprawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wycofanych wcześniej na potrzeby własne podatnika.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Nadmienia się, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.