Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: PT8/033/11/136/TKE/14/RD20336
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2014-02-28
Teza: brak możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty udzielonych przez aptekę upustów na podstawie zestawień komputerowych
Słowa kluczowe: apteka; bonifikaty; ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; obrót; paragon; paragon-paragon fiskalny; raporty fiskalne; upust
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 7 października 2010 r. nr IBPP4/443-1125/10/EJ, wydanej w imieniu Ministra Finansów, przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dla Pani \`(...)\` , ul. \`(...)\`, NIP: \`(...)\`, na wniosek z dnia 2 sierpnia 2010 r. (data wpływu 9 sierpnia 2010 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty upustów, zmienia ww. interpretację z urzędu, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy jest **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2010 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach wpłynął wniosek z dnia 2 sierpnia 2010 r., złożony przez Panią \`(...)\`(dalej: Wnioskodawca), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty upustów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej leków i wyrobów medycznych (apteka). Aby zachęcić klientów do zakupów w aptece Wnioskodawca udziela upustów. Jednakże z uwagi na posiadany system komputerowy, który jest sprzężony z drukarkami fiskalnymi fiskalizacji ulega kwota przed udzieleniem upustu. Wnioskodawca nie ma możliwości zaewidencjonowania w urządzeniach fiskalnych kwoty należnej po udzieleniu upustu. Jednakże ten sam system pozwala na zrobienie zestawienia udzielonych upustów z podziałem na poszczególne stawki podatku.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca ma prawo do zmniejszenia kwot obrotu i podatku należnego zaewidencjonowanych przy użyciu drukarek fiskalnych o kwoty udzielonych upustów na podstawie posiadanych zestawień?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do zmniejszenia obrotu i kwot udzielonych upustów na podstawie posiadanych zestawień. Przekonanie takie wynika z treści art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT) zgodnie z którym podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych, w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b art. 29 ustawy o VAT. Ustawodawca nie przewidział żadnej szczególnej formy udokumentowania upustów tak, jak zrobił to w przypadku zmniejszenia podstawy opodatkowania w oparciu o wystawione faktury korygujące. Nie ma więc żadnych podstaw ustawowych aby wymagać od podatnika szczególnej formy dokumentowania bonifikat czy upustów. Podobne stanowisko prezentują również Sądy Administracyjne.

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 9 marca 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 2866/08) stwierdza:

1.Dokonanie korekty faktury nie stanowi jedynej możliwości dla zmniejszenia obrotu. Zmniejszenie takie możliwe jest także w oparciu o inne dokumenty, które zawierać będą wszelkie dane potrzebne dla zobrazowania wysokości udzielonego rabatu. Ustawodawca nie sprecyzował bowiem tego, w jaki sposób i w jakiej formie następować by miało dokumentowanie rabatów, zarówno co do faktu ich udzielenia, jak i co do ich wysokości i przedmiotu.

2.Przesłanką wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób.

Podobnie orzekł WSA w Warszawie w wyroku z dnia 5 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1724/08) stwierdzając, iż: w art. 29 ust. 4 ustawy z 2004 r. o podatku od towarów i usług ustawodawca zamieścił jedynie stwierdzenie, że podatnik może zmniejszyć obrót m.in. o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur. Z treści przepisu tego nie wynika, aby uprawnienie to uzależnione było od otrzymania przez podatnika potwierdzenia odbioru faktury przez kontrahenta, a w efekcie bez znaczenia jest data w jakiej ono nastąpiło. Cytowane wyroki to tylko część ugruntowanej linii orzecznictwa co daje przekonanie, iż stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe.

W dniu 7 października 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając na podstawie przepisów § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr IBPP4/443-1125/10/EJ, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w wydanej interpretacji przywołał następujące przepisy: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 1 i 4, art. 109 ust. 3, art. 111 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), § 5 ust. 1 pkt 6 lit. f-n, pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338).

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach udzielana przez Wnioskodawcę bonifikata (upust) bezspornie pomniejszać będzie obrót. Jednakże, aby bonifikata ta mogła zostać uwzględniona w deklaracji VAT-7 musi zostać udokumentowana prawidłowym i rzetelnym dowodem księgowym.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że paragony fiskalne muszą odzwierciedlać wartość sprzedaży i potwierdzać faktyczny przebieg operacji gospodarczej. Ponadto podkreślił również, że w przedmiotowej sprawie w momencie sprzedaży obie strony transakcji znają cenę sprzedaży. Cena ta powinna zatem znaleźć odzwierciedlenie w dokumencie potwierdzającym dokonanie transakcji sprzedaży.

Podsumowując kwestię dokumentowania za pomocą kasy rejestrującej udzielanych przez Wnioskodawcę bonifikat (upustów), Organ wskazał, iż z powyższych przepisów rozporządzenia jednoznacznie wynika, że w celu prawidłowej realizacji obowiązków związanych z prowadzeniem ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, udzielana przez Wnioskodawcę bonifikata (upusty) powinna zostać uwidoczniona na drukowanych przez kasę rejestrującą paragonach.

Z uwagi na powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że udzielone upusty, które nie zostały w sposób prawidłowy udokumentowane (uwidocznione) na paragonach nie mogą stanowić podstawy do obniżenia obrotu i kwot podatku należnego.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 7 października 2010 r. nr IBPP4/443-1125/10/EJ wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., dalej: ustawa), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jednocześnie podatnicy dokonujący sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są zobowiązani do przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338, z późn. zm.).

W myśl art. § 5 ust. 1 pkt 6 lit. f) do lit. n) ww. rozporządzenia, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać między innymi takie informacje jak: cenę jednostkową towaru lub usługi, ilość i wartość sprzedaży, wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku, wartość sprzedaży zwolnionej od podatku, łączną kwotę podatku, łączną kwotę należności, kolejny numer paragonu fiskalnego, kolejny numer kasy i oznaczenia kasjera (…), logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia oraz numer unikatowy kasy.

Jak stanowi § 5 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, informacje zawarte na paragonie powinny znajdować się w kolejności podanej w pkt 6, z wyjątkiem informacji zawartej w pkt 6 lit. d, tj. data i czas (godzinę i minutę) sprzedaży, a logo fiskalne i numer unikatowy kasy muszą być umieszczone centrycznie w linii i obowiązkowo kończyć paragon fiskalny.

Fakt, że obowiązujące przepisy prawa nie regulują kwestii korygowania sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą kasy rejestrującej, nie oznacza, że podatnik nie ma jednak możliwości dokonania korekty zaewidencjonowanego obrotu. Skoro konstrukcja kasy nie pozwalała na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej, to korekty tej należy dokonać za pomocą innych urządzeń księgowych. Ponadto mając na uwadze art. 29 ust. 4 ustawy, kwota udzielonego rabatu lub bonifikaty winna być udokumentowana, a dokumentacja prowadzona w sposób wiarygodny i rzetelny.

W tym miejscu trzeba podkreślić, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg.

Jeżeli podstawą prawidłowego sporządzenia rozliczenia będzie rzeczywisty przebieg transakcji gospodarczej udokumentowany rzetelnymi dowodami i będzie wynikać z zapisów zawartych w prowadzonych urządzeniach księgowych, z których dane wynikające za dany okres rozliczeniowy obniżą łączną sprzedaż z tego okresu zaewidencjonowaną w kasie rejestrującej to brak jest podstaw prawnych do zakwestionowania postępowania podatnika, który przyjął do określenia podstawy opodatkowania inną kwotę, niż wynika to z wydruku raportu fiskalnego.

W świetle powyższych wyjaśnień oraz mając na uwadze stan faktyczny, który przedstawił Wnioskodawca we wniosku, iż nie ma możliwości zaewidencjonowania w urządzeniach fiskalnych kwoty należnej po udzieleniu upustu, lecz ten sam system pozwala na zrobienie zestawienia udzielonych upustów z podziałem na poszczególne stawki podatku, stanowisko Wnioskodawcy, iż ma on prawo do zmniejszenia obrotu i kwot udzielonych upustów na podstawie posiadanych zestawień należało uznać za prawidłowe.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną z dnia 7 października 2010 r. nr IBPP4/443-1125/10/EJ, wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanu faktycznego.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.