Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.13.2025.2.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej w stosunku do tworzonych urządzeń zgodnie z art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT; odliczenie kosztów kwalifikowanych wynagrodzeń pracowników zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1, 1a ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R); urządzenie; wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Badania naukowe; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Prace rozwojowe; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 27; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 28; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 lutego 2025 r. (data
    wpływu tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”), jest Spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, jest
    opodatkowana od całości swoich dochodów w Polsce oraz nie posiada zagranicznych
    zakładów podatkowych. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, ani
    nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów. (...) spółka specjalizuje się w produkcji urządzeń (...).
    Profil działalności firmy obejmuje projektowanie i wytwarzanie urządzeń (...).
    (...).
    Klientami spółki są między innymi laboratoria pomiarowe przedsiębiorstw z różnych
    branż, (...) instytucje naukowe oraz szkoły wyższe, a także instytuty badawcze i ośrodki
    badawczo-rozwojowe.

    Wnioskodawca prowadzi działalność na skalę (...), eksportując swoje wyroby pod własną
    marką do (...) krajów na wszystkich kontynentach. (...) Wnioskodawca rywalizuje na rynku
    (...), zdobywając klientów dzięki innowacyjnym rozwiązaniom funkcjonalnym oraz wysokiej
    wiarygodności parametrów technicznych (...).
    Działalność bieżąca spółki obejmuje projektowanie (...) w celu późniejszej produkcji i
    sprzedaży. (...) Wnioskodawca specjalizuje się w prowadzeniu działalności badawczo-
    rozwojowej (B+R). Projekty badawcze realizowane są na własne potrzeby i ukierunkowane
    na opracowywanie innowacyjnych produktów wprowadzanych do produkcji i sprzedaży
    na rynku (...). Znaczna część zysku ze sprzedaży jest reinwestowana w kolejne projekty
    B+R. W ostatnich pięciu latach firma zrealizowała następujące istotne projekty badawczo-
    rozwojowe:
    (...).
    Wszystkie wymienione projekty zakończyły się wdrożeniem do produkcji oraz sprzedażą,
    głównie w ramach eksportu. Wyniki prac badawczo-rozwojowych przyczyniają się do
    utrzymania stabilności sprzedaży i podnoszenia konkurencyjności firmy.
    Najnowszym osiągnięciem jest zakończenie projektu (...).
    Wnioskodawca posiada dedykowany dział badawczo-rozwojowy, w którego skład wchodzi
    ośmiu pracowników (kierownik oraz siedem osób). Pracownicy tego działu zajmują się
    wyłącznie badaniami, opracowywaniem nowych rozwiązań oraz modernizacją
    asortymentu. Sporadycznie, w ograniczonym zakresie czasowym, przygotowują
    dokumentację techniczną do projektów, jednak zgodnie z wytycznymi Podręcznika
    Frascati 2015, tego rodzaju czynności nie są klasyfikowane jako prace badawczo-
    rozwojowe.
    W związku z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej, Spółka ponosi tzw. koszty
    osobowe związane z zatrudnianiem osób realizujących działalność badawczo-rozwojową
    Spółki, tj. koszty zatrudnienia pracowników na podstawie umów o pracę, umowy o dzieło,
    umowy zlecenie. Dodatkowo, Spółka ponosi wydatki zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Koszty kwalifikowane, o których mowa w przedmiotowym wniosku nie zostały zwrócone
    Spółce w jakiejkolwiek. Nie zostały one również odliczone od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym.
    Na podstawie prowadzonej ewidencji Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić koszty
    Projektu niepokryte dofinansowaniem, kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawa
    z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2805 z późn. zm. - dalej jako: „u.p.d.o.p.”) oraz pozostałe koszty, nie pokryte dotacją i
    niebędące kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.
    Dodatkowo Spółka w celu prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w ramach
    realizowanych projektów nabywa wyposażenie oraz środki trwałe. Środki trwałe są
    wykorzystywane tylko do prac nad wytworzeniem projektów. Spółka wyodrębnia i będzie
    wyodrębniać koszty kwalifikowane poniesione w ramach działań badawczo-rozwojowych
    w odrębnej ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. Spółka
    prowadzi księgi rachunkowe na podstawie przepisów o rachunkowości, która pozwala
    wyodrębnić każdy Projekt w prowadzonej ewidencji rachunkowej. Koszty Projektów są
    ewidencjonowane odrębnie w stosunku do każdego Projektu, dodatkowo
    ewidencjonowane są według ich wysokości i rodzajów, wraz z przypisaniem ich do
    indywidualnego projektu. Wnioskodawca planuje rozliczyć wydatki kwalifikowane na
    działalność badawczo-rozwojową, prowadzoną w ramach prowadzonych projektów
    badawczo-rozwojowych. Koszty osobowe i odpisy amortyzacyjne, w ramach ulgi na
    badania i rozwój, przewidzianej w art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., za rok 2024 r. i następnie w
    kolejnych latach.
    Ponadto, w piśmie uzupełniającym doprecyzowali Państwo opis sprawy następująco:

    - Wnioskodawca w ramach swojej działalności badawczo-rozwojowej wdraża szereg
    pionierskich rozwiązań technicznych oraz nowych koncepcji, które znacząco odróżniają
    się od istniejących rozwiązań dostępnych na rynku (...).
    Przykładem z roku 2024 może być koncepcja (...).
    Innymi przykładami z roku 2024 mogą być prace związane z automatyzacją procesów
    (...).
    (...).
    - W obszarze projektowania urządzeń (...) Wnioskodawca dysponował wiedzą z
    projektowania (...). W toku prowadzonych prac pozyskano wiedzę w zakresie możliwości
    wykorzystania najnowszych technologii sprzętowych i programowych i ich wpływie na
    poprawę parametrów metrologicznych (...).
    W obszarze wytwarzania urządzeń (...) Wnioskodawca dysponował wiedzą z produkcji i
    posprzedażnej obsługi Klienta wszystkich wcześniej projektowanych urządzeń (...).
    - Twórczy charakter prac Wnioskodawcy przejawia się w ciągłym wprowadzaniu innowacji,
    opracowywaniu nowych rozwiązań technicznych oraz usprawnianiu istniejących
    technologii. Prace te mają na celu nie tylko zwiększenie konkurencyjności firmy, ale
    również tworzenie produktów o unikalnej wartości dodanej, które podnoszą standardy
    technologiczne w branży urządzeń (...). (...).
    - Istniejąca wiedza wykorzystywana w działalności Wnioskodawcy pochodzi zarówno z
    obszarów teoretycznych (...), jak i praktycznych (...). Dodatkowo wykorzystywana jest
    wiedza wewnętrzna firmy, zdobywana przez nasze doświadczenie (...).
    - Nowa wiedza, powstająca w wyniku prac badawczo-rozwojowych, obejmuje przede
    wszystkim dziedziny związane z (...) automatyką pomiarową oraz inżynierią
    informatyczną. Wiedza ta jest wykorzystywana nie tylko w działalności Wnioskodawcy,
    ale również stanowi wkład w rozwój branży urządzeń (...).
    - Prowadzona działalność badawczo-rozwojowa oraz projektowa jest działaniem
    ustrukturyzowanym, zaplanowanym i realizowanym w sposób metodyczny, co pozwala
    na efektywne zarządzanie zasobami i osiąganie wyznaczonych celów. Przyjęte
    procedury oraz harmonogramy są nieodłącznym elementem realizacji każdego
    projektu, zapewniając kontrolę nad procesem i jego zgodność z założeniami
    technicznymi oraz harmonogramami czasowymi. Plany są zapisywane i corocznie
    aktualizowane w celach jakości dotyczących działu B+R, na formularzu (...) zgodnie z
    wymaganiami systemów ISO (...).
    - Opisane we wniosku prace nie będą miały charakteru rutynowych zmian.
    - Wydatki, które zamierza odliczyć Spółka stanowią koszty uzyskania przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    - Wnioskodawca w przedmiotowych latach nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    - Koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1
    oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    - Elementy wchodzące w skład wynagrodzeń to wynagrodzenie zasadnicze, premie oraz
    dodatki wypłacane za nadgodziny i pracę w porze nocnej, czyli między godziną 21:00 a 7:
    00 rano oraz dodatek za pracę w niedzielę i święta.
    - Wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników są
    przedmiotem pytania nr 2 wniosku. Wynagrodzenie pracowników działu B+R jest w
    całości alokowane do tego rodzaju działalności.

    Wnioskodawca od 2024 ponosi koszty kwalifikowane w działalności B+R i rozlicza ulgę B+R
    poprzez odejmowanie odpisów amortyzacyjnych od podstawy opodatkowania. Są to
    odpisy amortyzacyjne istniejącego już Innowacyjnego urządzenia z zakończonego i
    rozliczonego projektu dofinansowanego z NCBIR w części która nie została dofinansowana.
    Pytania
    1. Czy działalność opisana w niniejszym wniosku, realizowana w 2024 roku oraz w latach
    kolejnych, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z definicją
    zawartą w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p., co uprawnia Spółkę do skorzystania z ulgi
    badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p.?
    2. Czy wynagrodzenia pracowników oraz świadczenia dla osób realizujących działalność
    badawczo- rozwojową w oparciu o umowy cywilnoprawne, w części ustalonej na
    podstawie ewidencji czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, a także
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych w działalności B+R,
    można uznać za koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a oraz ust. 3 u.p.
    d.o.p.? (część pytania oznaczonego nr 2 z wyłączeniem wynagrodzenia za czas
    nieobecności pracowników)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność B+R prowadzona przez Spółkę spełnia
    definicję działalności badawczo- rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 i 28 u.p.d.o.p. Po
    spełnieniu dodatkowych wymagań określonych przepisami, Spółka jest uprawniona do
    skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Koszty
    zatrudnienia pracowników oraz odpisy amortyzacyjne dotyczące środków trwałych
    wykorzystywanych do tej działalności należy uznać za kwalifikowane w świetle wskazanych
    przepisów.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo- rozwojową, zwane
    dalej: „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Stosownie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., przez działalność badawczo rozwojową należy
    rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych,
    oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce”),
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
    lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach
    rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Ad. 2
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo- rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo- rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
      a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Zgodnie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p., koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie
    zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Z art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym wynika, że kwota kosztów
    kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a-200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust.
    2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
    ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w
    danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych stanowiły koszty kwalifikowane.
    Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który
    spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
    Zdaniem Wnioskodawcy istnieje zatem możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych i wartości niematerialnych
    i prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej oraz zaliczenia do kosztów kwalifikowanych związanych z wynagrodzeniami
    pracowników.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”, „u.p.d.o.p.”),
      przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
      obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
    i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm. dalej: „Ustawa o SWiN”),
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Według art. 4a pkt 28 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o SWiN,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów

      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    W celu stwierdzenia, czy wyżej opisane prace realizowane w 2024 r. oraz w latach
    kolejnych stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o
    CIT, w stosunku do której podatnik uprawniony jest do dokonania odliczenia, o którym
    mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na
    zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za
    działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje
    wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania
    z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika,
    które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego
    charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć
    - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast,
    że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności
    w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru

    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT – co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że
    w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie
    i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Zatem, definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje
    podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac
    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Zatem, zgadzam się, że działalność opisana we wniosku, realizowana w 2024 roku oraz w
    latach kolejnych, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z definicją
    zawartą w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p., co uprawnia Spółkę do skorzystania z ulgi
    badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p.
    Państwo stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.
    Ad. 2
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się,
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
        1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie
        z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
        części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
        pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
        8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
        oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
        ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w
        takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
        działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
        wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym
        miesiącu.
    W myśl art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 ustawy o CIT,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego
      z podatku na podstawie tych przepisów.
    Jak stanowi art. 18d ust. 7 ustawy o CIT,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
        o których mowa
        w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Według art. 18d ust. 8 ustawy o CIT,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane.
      W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu
      podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
      odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za
      kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po
      roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
      Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty
      pomniejszeń, o których mowa
      w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia,

      o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,
      wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości
    i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być
    interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku CIT przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych
    w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu ustawy o CIT,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
      kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy
      o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową
      w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawy
      o CIT,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w
    całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R)
    - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, dalej: „ustawa o PIT”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o PIT.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa
    w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami
    z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowanych przez
    płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT),
    należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2
    pkt 1a ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT,
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty poniesionych w danym miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o
    pracę,
    a także z tytułu umów zlecenia i o dzieło oraz sfinansowane przez Państwo składki z tytułu
    tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie

    ubezpieczeń społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy lub czas
    przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane
    działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do kosztów amortyzacji środków trwałych wykorzystywanych w
    prowadzonych pracach rozwojowych jako kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-
    rozwojowej, należy mieć na uwadze cytowany już art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku
    podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych
    oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia środków trwałych do kosztów kwalifikowanych na
    podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w ramach odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne nie stanowią
    kosztów kwalifikowanych.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy od środków
    trwałych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli są
    rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w
    sytuacji, gdy będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a
    częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych
    będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej będą służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, ponoszone przez Państwa koszty odpisów od amortyzowanych środków trwałych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej mogą stanowić
    koszty kwalifikowane, o którym mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, dotyczące
    ustalenia, czy wynagrodzenia pracowników oraz świadczenia dla osób realizujących
    działalność badawczo- rozwojową w oparciu o umowy cywilnoprawne, w części ustalonej
    na podstawie ewidencji czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, a także
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych w działalności B+R, można
    uznać za koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a oraz ust. 3 u.p.d.o.p., jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W części pytania oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów wynagrodzeń za czas
    nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem

    stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.