Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.651.2018.1.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-21
Teza: w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wpłaconego wadium w ramach przetargu dotyczącego sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; wadium
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 sierpnia 2018 r. (data wpływu 21 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z 6 września 2018 r. (data wpływu 6 września 2018 r.) oraz z 8 listopada 2018 r. (data wpływu 8 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wpłaconego wadium w ramach przetargu dotyczącego sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2018 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem w dniu 6 września 2018 r. oraz 8 listopada 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wpłaconego wadium w ramach przetargu dotyczącego sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Powiat jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Powiat zamierza sprzedać nieruchomość położoną w B, składającą się z działek o numerach 1117/28, 1117/11, 1117/24 i 1117/30 o łącznej powierzchni 0,8833 ha objętej księgą wieczystą nr … stanowiącą własność Powiatu ogłaszając publiczny przetarg pisemny nieograniczony.

Działka nr 1117/11 stanowi wewnętrzną drogę dojazdową o nawierzchni asfaltowej do działek przedmiotowych i sąsiednich.

Działka nr 1117/28 zabudowana jest dwoma parterowymi budynkami produkcyjno-magazynowymi. Działki o numerach 1117/24 oraz 1117/30 zabudowane są nieczynną hydrobotaniczną oczyszczalnią ścieków.

Dla przedmiotowego terenu brak jest planu zagospodarowania przestrzennego.

Zbycie nieruchomości, której powierzchnia jest większa niż 0,3000 ha i brak dla niej planu zagospodarowania przestrzennego podlega przepisom ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1405).

Zgodnie z art. 2a ust. 1 pkt 4 nabycie nieruchomości podlegającej przepisom ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego wymaga zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, wyrażonej w drodze decyzji administracyjnej.

W sierpniu 2018 roku zostanie ogłoszony I publiczny przetarg pisemny nieograniczony na sprzedaż ww. nieruchomości.

Warunkiem przystąpienia oferenta do przetargu jest wniesienie wadium.

W ogłoszeniu o przetargu zostanie zawarta informacja, że przedmiotowa nieruchomość podlega przepisom ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego i jej zbycie wymaga zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz że w przypadku braku zgody Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wadium będzie podlegało zwrotowi.

W związku z powyższym po rozstrzygnięciu (zamknięciu) przetargu i wyłonieniu najkorzystniejszej z ofert Powiat wystąpi do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o wyrażenie zgody na zbycie przedmiotowej nieruchomości wyłonionemu uczestnikowi przetargu.

W przypadku uzyskania zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wyrażonej w drodze decyzji zawarcie umowy notarialnej przenoszącej własność będzie możliwe, kiedy decyzja będzie prawomocna.

W przypadku braku zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na sprzedaż ww. nieruchomości wadium będzie podlegało zwrotowi uczestnikowi, który wygrał przetarg i przetarg zostaje nierozstrzygnięty.

Pismem w dniu 6 września 2018 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy następująco:

Po rozstrzygnięciu przetargu i wyłonieniu najkorzystniejszej z ofert oraz uzyskaniu zgody Dyrektora Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wadium jest zaliczane na potrzeby realizacji usługi.

Pismem z dnia 8 listopada 2018 r. Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego podając, że wadium jest zaliczone na poczet dostawy nieruchomości jako zaliczka a nie jak błędnie wskazano na potrzeby realizacji usługi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Kiedy powstanie moment podatkowy od kwoty wadium wpłaconej przez oferenta:

*   czy w momencie wyłonienia najkorzystniejszej z ofert?,
*   czy po uprawomocnieniu się decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o możliwości sprzedaży nieruchomości wyłonionemu uczestnikowi?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym moment podatkowy od kwoty wadium wpłaconej przez oferenta powstaje po uprawomocnieniu się decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o możliwości sprzedaży nieruchomości wyłonionemu uczestnikowi.

Zgodnie z art. 2a ust. 1 pkt 4 nabycie nieruchomości podlegającej przepisom ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku kształtowaniu ustroju rolnego wymaga zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, wyrażonej w decyzji administracyjnej.

W przypadku uzyskania zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wyrażonej w drodze decyzji zawarcie umowy notarialnej przenoszącej własność będzie możliwe, kiedy decyzja będzie prawomocna.

W przypadku braku zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na sprzedaż ww. nieruchomości wadium będzie podlegało zwrotowi uczestnikowi, który wygrał przetarg i przetarg zostaje nierozstrzygnięty

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, iż dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Należy więc stwierdzić, iż czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

A zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług, rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie, w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści art. 19a ust. 1 ustawy wynika, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4 (art. 19a ust. 8 ustawy).

Według art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:

1.  dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
2.  świadczenia usług:
    *   telekomunikacyjnych,
    *   wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
    *   najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
    *   ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
    *   stałej obsługi prawnej i biurowej,
    *   dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego\-z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

W myśl cyt. wyżej przepisów art. 19a ust. 1 i ust. 8 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów powstaje z chwilą dokonania dostawy tych towarów, tj. z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Co do zasady, będzie to miało miejsce w chwili podpisania aktu notarialnego. Jeżeli jednak przed podpisaniem tego aktu będzie miało miejsce wydanie tych towarów, obowiązek podatkowy powstanie z tym dniem. Natomiast jeżeli przed dokonaniem dostawy zostanie uiszczona całość lub część należnej zapłaty, obowiązek powstanie z tą chwilą i w części otrzymanej zapłaty.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z cyt. wcześniej art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się przy tym, że z punktu widzenia opodatkowania czynności podatkiem VAT istotne jest nie tyle przeniesienie prawa własności, lecz przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.

Użycie określenia „jak właściciel” oznacza, że moment powstania obowiązku podatkowego nie jest uzależniony od przeniesienia prawa własności rzeczy, ale uzyskania możliwości ekonomicznego dysponowania rzeczą przez nabywcę. Definicję „dysponowania rzeczą jak właściciel”, należy rozumieć szeroko. Wydanie rzeczy rozumieć należy zatem w znaczeniu potocznym, tj. jako fizyczne umożliwienie dysponowania towarem. Niemniej jednak wydanie musi nastąpić w związku z dostawą towarów.

Jak wynika z art. 704 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny (Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 z późn. zm.), w warunkach aukcji albo przetargu można zastrzec, że przystępujący do aukcji albo przetargu powinien, pod rygorem niedopuszczenia do nich, wpłacić organizatorowi określoną sumę albo ustanowić odpowiednie zabezpieczenie jej zapłaty (wadium).

Na podstawie art. 2a ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1405 z późn. zm.), nabywcą nieruchomości rolnej może być wyłącznie rolnik indywidualny, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli nabywana nieruchomość rolna albo jej część ma wejść w skład wspólności majątkowej małżeńskiej wystarczające jest, gdy rolnikiem indywidualnym jest jeden z małżonków.

W myśl art. 2a ust. 2 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, powierzchnia nabywanej nieruchomości rolnej wraz z powierzchnią nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rodzinnego nabywcy nie może przekraczać powierzchni 300 ha użytków rolnych ustalonej zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3.

Stosownie do art. 2a ust. 3 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą nabycia nieruchomości rolnej:

1.  przez:
    1.  osobę bliską zbywcy,
    2.  jednostkę samorządu terytorialnego,
    3.  Skarb Państwa lub działający na jego rzecz Krajowy Ośrodek,
    ca. spółkę prawa handlowego, której wyłącznym udziałowcem albo akcjonariuszem jest Skarb Państwa, będącą operatorem systemu przesyłowego albo posiadającą koncesję na przesyłanie paliw ciekłych, w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2018 r. poz. 755, 650, 685, 771 i 1000),4.  osoby prawne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,
    5.  parki narodowe, w przypadku zakupu nieruchomości rolnych na cele związane z ochroną przyrody,
    6.  przez osobę, która zbyła nieruchomość rolną na cele związane z realizacją Inwestycji lub Inwestycji Towarzyszącej w rozumieniu ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (Dz. U. poz. 1089) - w okresie 3 lat od dnia zawarcia umowy - albo została z niej wywłaszczona na te same cele,
    7.  przez Spółkę Celową, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym;
2.  w wyniku dziedziczenia oraz zapisu windykacyjnego;
3.  na podstawie art. 151 lub art. 231 Kodeksu cywilnego;
4.  w toku postępowania restrukturyzacyjnego w ramach postępowania sanacyjnego.

W świetle art. 2a ust. 4 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, nabycie nieruchomości rolnej przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i ust. 3 pkt 1 oraz w innych przypadkach niż wymienione w ust. 3 pkt 2-4, może nastąpić za zgodą Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka, wyrażoną w drodze decyzji administracyjnej, wydanej na wniosek (…).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość położoną w B., dla które brak jest planu zagospodarowania przestrzennego. Zbycie nieruchomości, której powierzchnia jest większa niż 0,3000 ha i brak dla niej planu zagospodarowania przestrzennego podlega przepisom ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego. W sierpniu 2018 roku zostanie ogłoszony I publiczny przetarg pisemny nieograniczony na sprzedaż ww. nieruchomości. Warunkiem przystąpienia oferenta do przetargu jest wniesienie wadium. W ogłoszeniu o przetargu zostanie zawarta informacja, że przedmiotowa nieruchomość podlega przepisom ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego i jej zbycie wymaga zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz że w przypadku braku zgody Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wadium będzie podlegało zwrotowi. W związku z powyższym po rozstrzygnięciu (zamknięciu) przetargu i wyłonieniu najkorzystniejszej z ofert Powiat wystąpi do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o wyrażenie zgody na zbycie przedmiotowej nieruchomości wyłonionemu uczestnikowi przetargu. W przypadku uzyskania zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wyrażonej w drodze decyzji zawarcie umowy notarialnej przenoszącej własność będzie możliwe, kiedy decyzja będzie prawomocna.

Po rozstrzygnięciu przetargu i wyłonieniu najkorzystniejszej z ofert oraz uzyskaniu zgody Dyrektora Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wadium jest zaliczane na potrzeby realizacji dostawy. W przypadku braku zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na sprzedaż ww. nieruchomości wadium będzie podlegało zwrotowi uczestnikowi, który wygrał przetarg i przetarg zostaje nierozstrzygnięty.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wpłaconego wadium.

Należy zatem przyjąć, że wadium staje się częścią zapłaty w momencie uzyskania zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wyrażonej w drodze prawomocnej decyzji, w wyniku której zawarcie umowy notarialnej przenoszącej własność nieruchomości będzie możliwe. W tej sytuacji wadium zostaje zaliczone na poczet należności jako zaliczka i podlega zasadom ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego po stronie dostawcy (Wnioskodawcy) powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług w części obejmującej otrzymaną należność, w dacie zaliczenia kwoty wadium na poczet ceny nabycia na zasadach określonych w art. 19a ust. 8 ustawy. Wadium należy tu bowiem potraktować jako część należności (zaliczkę) otrzymaną przed wydaniem towaru przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 19a ust. 8 ustawy, przyjęcie w zasadzie każdej płatności przed dokonaniem czynności opodatkowanej w obrocie krajowym, poza przypadkami wyraźnie wskazanymi w ustawie – niezależnie od jej wielkości – powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy otrzymaniem przez podatnika takiej należności, a czynnością opodatkowaną (dostawą towarów lub wykonaniem usługi) musi istnieć bezpośredni związek. Część należności ma bowiem stanowić wynagrodzenie związane z wykonaniem czynności, za którą jest należna. W innym przypadku sam transfer pieniędzy – następujący bez związku z przyszłą czynnością opodatkowaną, na poczet której jest dokonywany – pozostaje obojętny na gruncie VAT (nie stanowi opodatkowanej zaliczki, przedpłaty, raty itp.).

Reasumując, z tytułu wpłaconego wadium, w ramach przetargu z tytułu sprzedaży nieruchomości, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o możliwości sprzedaży nieruchomości, w myśl art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.