Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.335.2018.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-09
Teza: skutków podatkowych sprzedaży drewna
Słowa kluczowe: drzewo; sprzedaż; zeznania-zeznania podatkowe; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2018 r. (data wpływu 4 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży drewna – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni na stałe mieszka w Polsce, tutaj jest Jej centrum interesów życiowych, w Polsce podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawczyni jest właścicielem zalesionego gruntu, który znajduje się na terytorium Słowacji. Taki zalesiony grunt posiada również w Polsce. Obecnie zamierza wyciąć drzewo, przetransportować je do Polski (na koszt własny) i sprzedać polskiej spółce już na terytorium Polski - do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem dojdzie już na terytorium Polski. Sprzedaży drewna Wnioskodawczyni dokonuje na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT? Czy sprzedaż drewna przez Wnioskodawczynię podlega opodatkowaniu VAT po przekroczeniu limitu 200 000,00 zł wartości sprzedaży? Jaka stawka VAT będzie właściwa?
2.  Czy sprzedając drewno ze swojego lasu Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku z jego sprzedaży? Jeśli tak, to jaki to będzie podatek, w jakiej wysokości, w jaki sposób należy go odprowadzić i jak udokumentować oraz w jakim czasie od momentu sprzedaży należy go uiścić? Czy uzyskany ze sprzedaży dochód Wnioskodawczyni będzie zobowiązana uwzględnić w rocznym zeznaniu podatkowym; jeśli tak, to w jakim formularzu PIT, i w której pozycji?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego w odniesieniu do pytania Nr 2, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytania oznaczonego Nr 1, dotyczącego podatku od towarów i usług, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W celu ustalenia, w którym kraju podlegają opodatkowaniu dochody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię należy poddać analizie przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 18 sierpnia 1994 r.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ww. Umowy, dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ww. Umowy, między innymi zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, o którym mowa w art. 6, położonego w drugim Umawiającym się Państwie, lub z przeniesienia tytułu własności udziałów w spółce, której mienie składa się głównie z takiego majątku, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zdaniem Wnioskodawczyni jest Ona rezydentem Polski, tutaj jest Jej centrum interesów życiowych, tutaj mieszka i przebywa stale, zatem nie jest zobowiązana do składania deklaracji podatkowej na Słowacji od ww. dochodów.

Zdaniem Wnioskodawczyni z tytułu sprzedaży drewna ze swojego lasu nie musi odprowadzać podatku dochodowego od osób fizycznych, a uzyskanego dochodu nie musi uwzględniać w zeznaniu rocznym, jako że przychody z gospodarki leśnej nie są objęte regulacjami przepisów ustawy o podatku dochodowym. Przychód ze sprzedaży drzewa z własnego lasu nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, ustawa ta określa zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych oraz zasady gospodarki leśnej w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową. Przepisy ustawy o lasach stosuje się do lasów, bez względu na formę ich własności (art. 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach, użyte w ustawie określenie gospodarka leśna oznacza działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Zatem z powyższego przepisu wynika, że poprzez gospodarkę leśną należy rozumieć m.in. sprzedaż pozyskanego drewna.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że dokonana przez Wnioskodawczynię sprzedaż drewna pozyskanego z położonego na Słowacji lasu, stanowi przychody z gospodarki leśnej w rozumieniu powołanej ustawy o lasach. Wobec tego sprzedaż drewna korzysta z wyłączenia przedmiotowego, wskazanego w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że przychód (dochód) uzyskany ze sprzedaży ww. drewna nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej Nr IBPB-2-1/4511-105/15/DP, 0461-ITPB2.4511.77.2017.1.HD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). W celu ustalenia, w którym kraju podlegają opodatkowaniu dochody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię należy poddać analizie przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 18 sierpnia 1994 r. (Dz. U. z 1996 r., Nr 30, poz. 131, ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ww. Umowy, dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

W myśl art. 6 ust. 2 tej Umowy, określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstwa rolnego lub leśnego, prawa, do których stosuje się przepisy prawa powszechnego dotyczące własności gruntów, budynki, użytkowanie majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki, barki oraz statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiąganego z bezpośredniego używania, najmu, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego (art. 6 ust. 3 Umowy).

Stosownie do art. 13 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, zyski, osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, a położonego w drugi Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Należy wyjaśnić, że użycie w tym przepisie zwrotu „mogą być opodatkowane” oznacza, że przychody, o których w nim mowa, są opodatkowane w kraju miejsca położenia nieruchomości zawsze – o ile prawo podatkowe tego państwa przewiduje opodatkowanie takiego dochodu. Sformułowanie, że dochód ten „może” być opodatkowany nie zezwala na dowolne wybranie państwa, w którym dochód ten ma zostać opodatkowany. Innymi słowy, przepis ten oznacza, że dochód taki oprócz tego, że podlega opodatkowaniu w państwie, w którym osoba osiągająca ten dochód ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, podlega również opodatkowaniu w tym państwie, w którym położony jest dany majątek, zgodnie z prawem tego państwa.

Użycie w umowie sformułowania „mogą być opodatkowane” oznacza również, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednakże przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy – nie stosuje się do przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach.

Przez gospodarkę leśną – stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r., poz. 788, z późn. zm.) – należy rozumieć działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu – drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej, na stałe mieszkającą w Polsce, podlegającą obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jest właścicielem zalesionego gruntu, który znajduje się na terytorium Słowacji. Wnioskodawczyni zalesiony grunt posiada również w Polsce. Obecnie zamierza wyciąć drzewo z lasu znajdującego się na terytorium Słowacji, przetransportować je do Polski (na koszt własny) i sprzedać polskiej spółce. Do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem dojdzie już na terytorium Polski. Sprzedaży drewna Wnioskodawczyni dokona na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że sprzedaż drewna, pozyskanego z lasu, stanowi przychody z gospodarki leśnej w rozumieniu powołanej ustawy o lasach, pod warunkiem jednakże, że sprzedaż dotyczyć będzie drewna w formie nieprzerobionej. Sprzedaż takiego nieprzerobionego drewna korzysta z wyłączenia przedmiotowego wskazanego w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym przychód (dochód) uzyskany z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tak więc skoro z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni dokona wycinki drzew na Słowacji, przetransportuje je tylko do Polski i tu sprzeda, to nie będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku dochodowego od sprzedanego drewna. Tym samym na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek wykazania w zeznaniu podatkowym dochodu z przedmiotowej sprzedaży.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), przepisów art. 14k - 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.