Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.933.2024.3.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-02
Teza: Prawo do skorzystania z ulgi na powrót w rozliczeniu podatkowym za rok 2024 i w latach następnych.
Słowa kluczowe: Białoruś; karta; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 24 grudnia 2024 r. (wpływ 24 grudnia 2024 r.) i pismem z 24 grudnia
    2024 r. (wpływ 29 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę w 2022 roku. Numer PESEL został Pani
    nadany 5 stycznia 2022 r. Umowa najmu mieszkania na czas nieokreślony została zawarta
    21 stycznia 2022 r. Pierwszy meldunek został dokonany 22 marca 2022 r. W dniu 12
    października 2023 r. Rada ds. Polaków poza Granicami Kraju wydała decyzję nr (...) o
    przyznaniu Karty Polaka. Natomiast 6 września 2024 r. Wojewoda Mazowiecki wydał
    decyzję nr (...) o udzieleniu zezwolenia na pobyt stały.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Przed przeprowadzką do Polski w styczniu 2022 roku, wcześniej nie mieszkała Pani w
    Polsce. Odwiedzała Pani Polskę wyłącznie w celach turystycznych. Zmieniła Pani miejsce
    zamieszkania na Polskę w styczniu 2022 roku. Powodem była zgodność z wymaganiami do
    uzyskania Karty Polaka oraz długoterminowe plany życia i pracy w Polsce. Posiada Pani
    obywatelstwo białoruskie. Centrum interesów życiowych w Polsce można uznać za
    istniejące od daty:
        5 stycznia 2022 roku, kiedy otrzymała Pani numer PESEL i otworzyła Pani konto w
        polskim banku (...), lub
        21 stycznia 2022 roku, kiedy podpisała Pani umowę najmu mieszkania na czas
        nieokreślony, lub
        25 maja 2022 roku, kiedy podpisała Pani umowę o pracę z polską firmą.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie
    podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od momentu
    przyjazdu, ponieważ nie spełniała Pani jeszcze warunku przebywania na terytorium Polski
    przez co najmniej 183 dni w roku. Nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
    rozpoczął się od 25 maja 2022 roku, kiedy podpisała Pani umowę o pracę z polską firmą i
    zaczęła Pani odprowadzać podatki w Polsce. Przed zmianą miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski posiadała Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w Białorusi. Dokumenty te obejmują kopię książeczki pracy oraz
    umowę o pracę z poprzednim pracodawcą. Nie miała Pani miejsca zamieszkania w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
    Obszaru Gospodarczego przez okres trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w
    którym zmieniłam miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przed
    przeprowadzką mieszkała wyłącznie na terenie Białorusi. Suma Pani przychodów brutto
    przekroczy kwotę 85.528 zł w latach podatkowych, w których planuje Pani skorzystać z ulgi
    na powrót. Świadczyła Pani pracę na rzecz polskiego podmiotu od 25 maja 2022 roku,
    kiedy podpisała Pani umowę o pracę z polską firmą. Obecnie nadal jest Pani zatrudniona
    u tego pracodawcy. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani w całości ani w części z ulgi na
    powrót.
    Pytania
    1. Czy ma Pani prawo skorzystać z ulgi na powrót w rozliczeniu podatkowym za rok 2024?
    2. Czy ulga na powrót może być również stosowana w latach 2025, 2026 i 2027?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z przepisami prawa dotyczącego ulgi na powrót, przysługuje Pani prawo do
    skorzystania z tej ulgi, ponieważ spełnia Pani wymagania, takie jak zmiana miejsca

    zamieszkania na Polskę w 2022 roku oraz uzyskanie Karty Polaka w 2023 roku. Zgodnie z
    ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje osobom,
    które powróciły do Polski po przynajmniej 3-letnim okresie zamieszkania poza granicami
    kraju. Dodatkowo, osoby posiadające Kartę Polaka, które spełniają te warunki, również
    mogą skorzystać z ulgi na powrót. Pani przypadek spełnia te warunki, dlatego jest Pani
    uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót w 2024 roku. Zgodnie z ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawy PIT), ulga na powrót
    może być stosowana od początku roku następującego po spełnieniu warunków
    określonych w przepisach, przez cztery kolejne lata podatkowe.
    W Pani przypadku warunki do zastosowania ulgi na powrót zostały spełnione w 2023 roku,
    kiedy otrzymała Pani Kartę Polaka decyzją Rady ds. Polaków poza Granicami Kraju z dnia
    12 października 2023 roku. Dlatego, zgodnie z przepisami, ulga może być stosowana od
    2024 roku i obejmuje lata 2024, 2025, 2026 i 2027.
    1. Planuje Pani utrzymać centrum interesów życiowych w Polsce, tj. miejsce zamieszkania,
    dochody, a także inne związki osobiste i ekonomiczne z Polską.
    2. Zamierza Pani spełniać warunki dotyczące ulgi na powrót w latach objętych pytaniem.
    3. Zgodnie z przepisami, ulga na powrót stosuje się do przychodów do kwoty 85,528 zł
    rocznie, które są zwolnione z opodatkowania. Przychody powyżej tej kwoty podlegają
    opodatkowaniu na ogólnych zasadach.
    Na tej podstawie interpretuje Pani przepisy w ten sposób, że ma Pani prawo korzystać z
    ulgi na powrót również w latach 2025, 2026 i 2027. W związku z tym zwraca się Pani o
    indywidualną interpretację, aby potwierdzić poprawność Pani stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) wolne od podatku dochodowego są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
      Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie
      Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii,
      Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
      Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o
      którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
      dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
      zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a)
    tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych
    przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych
    przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium
    Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z treści wniosku wynika, że w wyniku przeniesienia w 2022 r. miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy również został
    spełniony.
    W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok 2022, w którym przeprowadziła
    się Pani do Polski nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    Co jednak najistotniejsze, literalne brzmienie art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) i b) ww. ustawy
    wskazuje, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z
    kategorii podatników „powracających”, tj.:
        z podatnikiem który posiada wymienione w lit. a) przepisu obywatelstwo polskie
        lub Kartę Polaka lub też obywatelstwo innego niż Polska państwa członkowskiego
        Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej
        lub, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b) miejsce zamieszkania.
    Tymczasem z przedstawionych przez Panią okoliczności wynika, że na dzień
    przeprowadzki do Polski, nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego lub obywatelstwa
    innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej. Posiadała Pani
    wyłącznie obywatelstwo białoruskie.
    Analiza tych przepisów w sposób jednoznaczny wskazuje, że podatnik musi posiadać
    obywatelstwo polskie lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej na dzień przeniesienia miejsca
    zamieszkania do Polski. Nie spełnia Pani tego warunku, gdyż na dzień przeniesienia
    miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani obywatelstwo białoruskie.

    Z opisu wynika również, że przed styczniem 2022 r. nie przebywała Pani w Polsce, jak też,
    że wcześniej nie mieszkała Pani na terytorium Polski. Zatem nie spełniła Pani również
    warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, tj. nie miała Pani miejsca zamieszkania:
        nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww.
        ustawy, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii,
        Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
        Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
        Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww.
        ustawy.
    W Pani przypadku możliwość skorzystania z ulgi na powrót jest więc uwarunkowana
    posiadaniem Karty Polaka. Jednakże na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania i
    podlegania nieograniczonego obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. maj 2022 r. nie
    posiadała Pani Karty Polaka. Decyzja o przyznaniu Pani Karty Polaka został wydana
    dopiero 12 października 2023 roku.
    W świetle przedstawionych przez Panią okoliczności nie spełniła Pani warunków
    wskazanych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Oznacza to, że niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek nie przysługuje Pani
    prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie spełnia Pani bowiem warunków niezbędnych do jej
    zastosowania.
    Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.