Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.33.2025.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Zaliczenie do kosztów podatkowych wartości
pomniejszających wartość faktur sprzedażowych.
Słowa kluczowe: faktura-faktura handlowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
odpłatność
towar-sprzedaż towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej zmniejszeniu wartości
    Faktury w zamian za przyspieszoną płatność.
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub
    „Spółka”) jest spółką kapitałową prawa polskiego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, która podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    W ramach swojej działalności gospodarczej Spółka prowadzi sprzedaż towarów na rzecz
    różnych spółek z międzynarodowej grupy kapitałowej B., mających siedzibę w innych
    krajach Unii Europejskiej oraz Wielkiej Brytanii (dalej każda z tych spółek z osobna lub
    łącznie zostały określone jako „Kupujący”). Sprzedaż odbywa się w ramach oferowanego
    przez grupę kapitałową B. programu „A”. Zgodnie z zasadami tego programu, Kupujący
    ma 60 dni na dokonanie płatności za faktury VAT wystawiane przez Spółkę.
    Kupujący oferuje Spółce możliwość wcześniejszego otrzymania płatności za wybrane
    faktury za pośrednictwem platformy internetowej Y. - (...) (dalej: „Platforma”).
    Platforma jest zarządzana przez niezależny podmiot A. z siedzibą w (...), Stany
    Zjednoczone („Y.”), który dostarcza usługę polegającą na udostępnieniu Platformy.
    Zasady korzystania z Platformy zostały uregulowane w ogólnodostępnym regulaminie (...)
    na stronie internetowej: (...). Zgodnie z treścią tego regulaminu, „Platforma Y.” oznacza
    zastrzeżoną przez Y, platformę usług rynkowych opartych na przedpłatach faktur
    elektronicznych.
    Korzystanie przez Spółkę z Platformy jest dobrowolne, aby jednak móc skorzystać z
    oferowanych przez nią możliwości, dostawca, taki jak Spółka, powinien spełnić
    następujące warunki:
        zostać upoważnionym przez Kupującego do korzystania z Platformy oraz uzyskania
        dostępu do faktur umieszczonych przez Kupującego na Platformie;
        dokonać rejestracji na Platformie, co wiąże się z wyrażeniem zgody na wszystkie
        zasady i warunki działania Platformy zawarte w regulaminie.
    Spółka spełniła powyższe warunki, tj. została autoryzowana przez Kupującego oraz
    dokonała rejestracji na stronie internetowej Platformy, co zgodnie z regulaminem
    prowadzi do zawarcia umowy pomiędzy Platformą a Spółką.
    Spółka korzysta z programu „F”, oferowanego przez Platformę, który umożliwia
    przyspieszenie płatności dokonywanych na jej rzecz przez Kupującego. Dzięki temu
    rozwiązaniu Spółka może otrzymać od Kupującego wcześniejszą płatność za zatwierdzone
    faktury. W zamian Spółka ponosi koszt odpowiadający zmniejszeniu wartości płatności za
    fakturę.
    W praktyce proces korzystania z Platformy przez Spółkę polega na wyborze udostępnionej
    przez Kupującego na Platformie odpowiedniej faktury, która dokumentuje dostawę
    towarów odebranych przez Kupującego. Następnie Spółka wybiera wysokość kwoty, o
    którą zostanie pomniejszona wartość faktury w zamian za przyspieszoną płatność, oraz
    określa nowy, krótszy termin płatności. Spółka nie ma możliwości samodzielnego
    ustalania wysokości powyższej kwoty ani nowego terminu płatności. Może jedynie
    wybierać spośród kilku dostępnych opcji proponowanych przez Platformę. Ostateczne
    parametry rozliczenia, które wybierze Spółka, muszą być zaakceptowane przez
    Kupującego.
    Platforma oferuje Kupującemu możliwość zarządzania otrzymanymi fakturami, co
    oznacza, że wszystkie faktury są umieszczane na niej przez Kupującego. Spółka ma
    możliwość skorzystania z przyspieszonej płatności jedynie w przypadku faktur, które
    zostały przez Kupującego zatwierdzone jako bezsporne.
    Skutkiem skorzystania z programu jest dokonanie przez Kupującego przyspieszonej
    płatności na rzecz Spółki. Zgodnie z treścią regulaminu Platformy, wyrażając zgodę na

    przyspieszoną płatność, Spółka akceptuje, że rezygnuje z wszelkich praw do wierzytelności
    związanej z fakturą objętą tą płatnością. W związku z tym, otrzymana szybsza płatność w
    pełni zaspokaja wszelkie należności, które jej przysługiwały w ramach tej wierzytelności.
    Spółka nie otrzymuje żadnych faktur, rachunków lub not obciążeniowych w związku z
    ponoszonymi kosztami. Kwoty, o które została pomniejszona wartość poszczególnych
    faktur sprzedażowych wystawionych przez Spółkę są dokumentowane na Platformie i są
    dostępne dla Spółki w formie zestawienia, które można wydrukować dla celów
    udokumentowania poniesionego kosztu. Na żądanie Spółki, wykaz kwot zmniejszających
    wartość poszczególnych faktur może być również przekazany przez Platformę w formie
    odrębnego dokumentu.
    Poza kosztem wynikającym ze zmniejszenia wartości faktur z tytułu wcześniejszego
    otrzymania płatności, Spółka nie ponosi innych kosztów związanych z korzystaniem z
    Platformy.
    Z regulaminu Platformy natomiast wynika, że Y.:
        nie pełni roli pośrednika w żadnej z transakcji realizowanych za pośrednictwem
        Platformy;
        działa wyłącznie jako dostawca usługi dostępu do Platformy, oferując jej
        funkcjonalności;
        nie działa w imieniu ani nie reprezentuje żadnej ze stron zaangażowanych w
        transakcje obsługiwane na Platformie, nie jest ich beneficjentem ani gwarantem ich
        wykonania;
        nie zobowiązuje się do otrzymywania ani przekazywania jakichkolwiek płatności
        uzgodnionych między stronami transakcji obsługiwanych przez Platformę;
        zawiera odrębną umowę z Kupującym, mającą na celu przetwarzanie
        dostarczonych przez niego faktur od autoryzowanych dostawców za
        pośrednictwem Platformy, aby zapewnić realizację przyspieszonej płatności tych
        faktur;
        może pobierać wynagrodzenie od Kupującego w zamian za świadczenie usług
        związanych z udostępnieniem Platformy.

## Pytanie

Czy koszt poniesiony przez Spółkę w związku z otrzymaniem wcześniejszej płatności od
    Kupującego jest kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszt poniesiony przez Spółkę w związku z otrzymaniem
    wcześniejszej płatności od Kupującego jest kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej

    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że wydatek poniesiony
    przez podatnika może stanowić koszt uzyskania przychodu, jeżeli spełnia następujące
    warunki:
    a) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    b) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    c) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    d) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    e) został właściwie udokumentowany,
    f) nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów.
    Uwzględniając powyżej przytoczone kryteria, w ocenie Wnioskodawcy koszt poniesiony
    przez Spółkę w związku z otrzymaniem wcześniejszej płatności od Kupującego jest
    kosztem uzyskania przychodu dla Spółki.
    W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że koszt Spółki ponoszony w związku z
    otrzymaniem wcześniejszej płatności jest pokrywany z zasobów majątkowych Spółki i ma
    charakter bezzwrotny, tzn. ciężar ekonomiczny otrzymania wcześniejszej płatności w
    ostatecznym rozrachunku będzie ponoszony przez Spółkę. W szczególności kwota
    pomniejszająca kwotę płatności za fakturę z tytułu otrzymania wcześniejszej płatności za
    pośrednictwem Platformy, nie będzie podlegała przeniesieniu na Kupującego. Nie ma przy
    tym znaczenia, że Spółka nie wypłaca Kupującemu żadnych środków pieniężnych w
    związku z poniesieniem kosztu, ponieważ koszt może zostać poniesiony również w formie
    potrącenia wzajemnych wierzytelności. Z punktu widzenia poniesienia kosztu istotne jest,
    że wskutek dokonanej operacji aktywa Spółki uległy zmniejszeniu.
    W ocenie Wnioskodawcy, istnieje również wyraźny związek pomiędzy poniesionym
    kosztem a działalnością gospodarczą Spółki, ponieważ koszt ten jest związany z
    prowadzoną przez Spółkę działalnością handlową (sprzedażą towarów).
    Ponadto koszt ten niewątpliwie jest ponoszony w celu uzyskania, zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów. Poniesienie kosztu za wcześniejsze otrzymanie zapłaty
    pozostaje w ścisłym związku przyczynowo - skutkowym z uzyskaniem przychodu z faktur
    sprzedażowych. Ponadto, środki otrzymane przed terminem płatności służą zachowaniu
    płynności finansowej, gdyż są wykorzystywane do finansowania bieżącej działalności
    operacyjnej Spółki.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wysokość kosztu poniesionego w związku z wcześniejszym
    otrzymaniem płatności będzie również należycie udokumentowana. Spółka będzie w tym

    celu cyklicznie, np. po zakończeniu miesiąca, drukować z Platformy zestawienia kwot, o
    które została pomniejszona wartość poszczególnych faktur sprzedaży. Zestawienia te
    będzie można porównać z wysokością płatności otrzymanych za poszczególne faktury
    udokumentowaną w zestawieniu operacji zrealizowanych na rachunku bankowym Spółki.
    Zauważyć należy, że przepisy Ustawy o CIT nie precyzują, w jaki sposób powinny być
    dokumentowane poniesione koszty. W przypadku podatników prowadzących księgi
    rachunkowe należy odwołać się w tym zakresie do przepisów Ustawy o rachunkowości.
    Zgodnie z art. 20 ust. 2 Ustawy o rachunkowości, podstawą zapisów w księgach
    rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej
    (zwane „dowodami źródłowymi”), które dzielą się na zewnętrzne obce (otrzymane od
    kontrahentów), zewnętrzne własne (przekazywane w oryginale kontrahentom) oraz
    wewnętrzne (dotyczące operacji wewnątrz jednostki). Ponadto, stosownie do art. 20 ust. 3
    Ustawy o rachunkowości, podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez
    jednostkę dowody księgowe zbiorcze (służące do dokonania łącznych zapisów zbioru
    dowodów źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione),
    korygujące poprzednie zapisy, zastępcze (wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego
    obcego dowodu źródłowego) oraz rozliczeniowe (ujmujące już dokonane zapisy według
    nowych kryteriów klasyfikacyjnych).
    Wymogi formalne dowodów księgowych zostały określone w art. 21 ust. 1 ww. ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem, dowód księgowy powinien zawierać co najmniej: i) określenie
    rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego; ii) określenie stron (nazwy, adresy)
    dokonujących operacji gospodarczej; iii) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe,
    określoną także w jednostkach naturalnych; iv) datę dokonania operacji, a gdy dowód
    został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu; v) podpis wystawcy
    dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów; vi)
    stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych
    przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych
    (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania. Ustawa o rachunkowości
    przewiduje również pewne odstępstwa w tym zakresie, gdyż można zaniechać
    zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa w pkt i)-iii) i v) powyżej, jeżeli wynika
    to z odrębnych przepisów, oraz w pkt vi), jeżeli wynika to z techniki dokumentowania
    zapisów księgowych (art. 21 ust. 2 ww. ustawy).
    Dowody księgowe powinny spełniać również określone wymagania merytoryczne, a
    mianowicie - stosownie do art. 22 ust. 1 Ustawy o rachunkowości, powinny być rzetelne,
    to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują,
    kompletne, zawierające co najmniej dane określone w art. 21 ww. ustawy, oraz wolne od
    błędów rachunkowych. Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych
    wymazywania i przeróbek.
    W ocenie Wnioskodawcy, zestawienia poniesionych kosztów wydrukowane z systemu
    Platformy należy zakwalifikować do zewnętrznych obcych dowodów źródłowych, gdyż nie
    pochodzą one od Spółki i nie zostały przez nią sporządzone. Powyższe zestawienia będą
    spełniały wymogi formalne określone dla dowodów księgowych w Ustawie o
    rachunkowości. Będą one również rzetelne i zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji
    gospodarczej, którą dokumentują, co można sprawdzić porównując z wysokością
    płatności za poszczególne faktury otrzymanych na rachunek bankowy Spółki. W sytuacji
    gdy Spółka nie dysponuje fakturami, rachunkami lub notami obciążeniowymi,
    wydrukowane zestawienie z systemu Platformy, znajdujące potwierdzenie w płatnościach
    otrzymanych na rachunek bankowy, będzie wystarczające dla udokumentowania
    poniesionego przez Spółkę kosztu.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Wnioskodawcy koszt poniesiony przez
    Spółkę w związku z otrzymaniem wcześniejszej płatności będzie należycie
    udokumentowany oraz będzie wykazywał związek z osiąganym przez Spółkę przychodem.
    Jednocześnie koszty tego rodzaju nie będą mieściły się w katalogu kosztów

    niestanowiących kosztów uzyskania przychodu zamieszczonym w art. 16 ust. 1 Ustawy o
    CIT.
    Reasumując, koszt poniesiony przez Spółkę w związku z otrzymaniem wcześniejszej
    płatności spełnia wszystkie przesłanki prowadzące do uznania go za koszt uzyskania
    przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „udpop”).
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    A zatem wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile
    pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    tego przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
    przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na
    uzyskanie przychodu danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest
    niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać
    dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku
    wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania
    przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak
    aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami
    będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop,
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń
    wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony.
    Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale
    także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie
    można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.
    Związek kosztów podatkowych z przychodami jest zatem podstawowym warunkiem
    uznania wydatku za koszt podatkowy. W większości przypadków związek kosztu z
    przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są jednak sytuacje, w których ów związek
    przyczynowy nie jest jednoznaczny. Wszystkie te sytuacje należy zatem rozpatrywać
    według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt uzyskania przychodów jest kosztem działalności
    gospodarczej, która ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Zatem dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy

    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Koszty pośrednio związane z osiąganymi
    przychodami są to takie koszty, których nie można wprost przypisać do określonych
    przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. Nie każdy
    wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może
    koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania.
    Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to
    musi być on widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej
    zakładać go jako realny. Zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów
    uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość,
    zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w
    dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się
    danego wydatku do osiągnięcia przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika jest wykazanie związku pomiędzy
    poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Drugi z elementów zawarty w art. 15 ust. 1
    omawianej ustawy stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek
    nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 katalogu wydatków nieuznawanych za
    koszty uzyskania przychodów (...).
    Z opisu sprawy wynika, że dokonują Państwo sprzedaży towarów w ramach oferowanego
    przez grupę kapitałową B. programu „A”. Zgodnie z zasadami tego programu, Kupujący
    ma 60 dni na dokonanie płatności za faktury VAT wystawiane przez Spółkę. Kupujący
    oferuje Spółce możliwość wcześniejszego otrzymania płatności za wybrane faktury za
    pośrednictwem platformy internetowej (dalej: „Platforma”). Platforma jest zarządzana
    przez niezależny podmiot. Za pośrednictwem Platformy korzystają Państwo z programu
    „F”, który umożliwia przyspieszenie płatności dokonywanych na rzecz Spółki przez
    Kupującego. Dzięki temu rozwiązaniu mogą Państwo otrzymać od Kupującego
    wcześniejszą płatność za zatwierdzone faktury. W praktyce proces korzystania z Platformy
    przez Spółkę polega na wyborze udostępnionej przez Kupującego na Platformie
    odpowiedniej faktury, która dokumentuje dostawę towarów odebranych przez
    Kupującego. Nie mają Państwo możliwości samodzielnego ustalania wysokości
    przyspieszonej płatności ani nowego terminu płatności. Spółka może jedynie wybierać
    proponowaną opcję przez Platformę z spośród kilku dostępnych. Ostateczne parametry
    rozliczenia, które Państwo wybiorą, muszą być zaakceptowane przez Kupującego.
    Otrzymana szybsza płatność w pełni zaspokaja wszelkie należności, które przysługiwały
    Spółce w ramach wierzytelności. Kwoty, o które została pomniejszona wartość
    poszczególnych faktur są dokumentowane na Platformie i są dostępne dla Spółki w formie
    zestawienia, które można wydrukować dla celów udokumentowania poniesionego kosztu.
    Na Państwa żądanie, wykaz kwot zmniejszających wartość poszczególnych faktur może
    być również przekazany przez Platformę w formie odrębnego dokumentu. Poza kosztem
    wynikającym ze zmniejszenia wartości faktur z tytułu wcześniejszego otrzymania
    płatności, nie ponoszą Państwo innych kosztów związanych z korzystaniem z Platformy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy koszt poniesiony przez Spółkę w związku z
    otrzymaniem wcześniejszej płatności od Kupującego jest kosztem uzyskania przychodu w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Państwa zdaniem, koszt poniesiony przez Spółkę w związku z otrzymaniem wcześniejszej
    płatności od Kupującego jest kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1
    Ustawy o CIT.
    Z powyższym stanowiskiem nie można się jednak zgodzić.
    Odnosząc się do regulacji zawartych w powołanym wcześniej art. 15 ust. 1 updop
    podkreślić należy, że warunkiem zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych jest
    wykazanie jego związku ze spodziewanymi przychodami, jakkolwiek przychody te nie
    muszą zostać realizowane, ewentualnie, że celem poniesienia kosztów jest zachowanie

    lub zabezpieczenie źródeł przychodów. Tak więc jedynie taki wydatek, który spełnia
    wymienione warunki może być uznany za koszt uzyskania przychodu oraz uczestniczyć w
    obliczeniu dochodu do opodatkowania (art. 7 ust. 1 i ust. 2 updop). Konieczność
    uchwycenia „celowościowego” związku pomiędzy wydatkiem, a uzyskaniem przychodu lub
    zachowaniem bądź zabezpieczeniem źródła przychodów, wymaga oceny przesłanek jakimi
    kierował się podatnik oraz uwarunkowań determinujących poniesienie wydatku, z których
    powinna wynikać racjonalność i gospodarcze uzasadnienie określonego działania
    podatnika.
    Celowość kosztu oznacza jego nakierowanie na osiągnięcie przychodu, zachowanie
    zabezpieczenie źródła przychodu. Przy czym za celowe można uznać jedynie takie wydatki,
    które oceniane przez pryzmat całokształtu okoliczności faktycznych pozwalają na
    przyjęcie, że Państwa zamiarem w momencie poniesienia wydatku było właśnie albo
    osiągniecie przychodu albo ewentualnie jego zachowanie, czy też zabezpieczenie. Badanie
    całokształtu okoliczności faktycznych ma w sprawie kluczowe znaczenie, albowiem
    kategoria „kosztu podatkowego” nie ma charakteru czysto obiektywnego, rozumianego w
    sposób formalistyczny, lecz zakłada istnienie elementów subiektywnych zależnych od
    oceny tych okoliczności. Skoro bowiem ustawodawca zakłada, że wydatek musi być
    celowy, to tym samym konieczne jest przeprowadzenie analizy owej celowości, która
    możliwa jest jedynie w oparciu o fakty przedstawione przez Państwa w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma właśnie prawidłowe zbadanie
    okoliczności faktycznych przez pryzmat zamiaru podatnika w poniesieniu wydatku.
    Państwa „wydatek” w postaci rezygnacji z części wartości faktury za wcześniejsze
    otrzymanie „pomniejszonej” płatności za sprzedane towary - w istocie kreuje „stratę” na
    sprzedaży towarów. Poniesienie takiej straty na sprzedaży towarów nie ma zatem na celu
    osiągania przychodów albo ewentualnie ich zachowania, czy też zabezpieczenia. Między
    zmniejszeniem wartości faktury, a osiąganym przychodem nie zachodzi związek
    przyczynowy mający wpływ na zwiększenie Państwa przychodów ponieważ wartość
    pomniejszająca faktury faktycznie obniża Państwa przychód.
    W związku z osiąganiem przychodów ze sprzedaży towarów z pewnością ponoszą
    Państwo koszty bezpośrednio związane z przychodem oraz koszty inne niż bezpośrednie
    natomiast zmniejszenie przychodu należnego z wystawionej faktury nie stanowi Państwa
    wydatku poniesionego w celu uzyskania, zachowania czy też zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Niewątpliwie nie ma uzasadnienia do negowania racjonalności uzyskania wcześniejszej
    płatności celem zachowania płynności finansowej w prowadzonej przez Państwa
    działalności, jednak nie oznacza to, że wydatek uznany za racjonalny w trakcie
    prowadzonej działalności jest w każdym przypadku wydatkiem poniesionym w celu
    osiągnięcia przychodów.
    Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to
    cel ten musi być widoczny w momencie poniesienia wydatku.
    Oznacza to, że ustawodawca konstruując normę z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT nie wskazał,
    że wystarczającym dla podatkowej kwalifikacji kosztów uzyskania przychodów jest
    racjonalność prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Gdyby bowiem
    intencją ustawodawcy było położenie nacisku na ową racjonalność, treść art. 15 ust. 1 ww.
    ustawy przybrałaby z pewnością inne brzmienie, sprowadzające się do formuły, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie poniesione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Brzmienie ustawy w aktualnym kształcie nie
    pozwala jednak na takie przełożenie zakładając, że każdy wydatek musi być celowy, a
    zatem winien on wpływać na zachowanie czy też zabezpieczenie źródła przychodów
    (również jego osiągnięcie).

    Ponadto ustawodawca w żadnym miejscu ustawy o CIT nie odnosi się do możliwości ujęcia
    w kosztach podatkowych wartości zmniejszającej należności z faktury w związku z
    autonomiczną rezygnacją z części Państwa przychodu w zamian za otrzymanie
    wcześniejszej płatności.
    Przez wzgląd na powyższe wyjaśnienia, w sytuacji pomniejszenia wartości faktury w
    zamian za przyspieszoną płatność od Kupującego nie ponoszą Państwo kosztu
    odpowiadającemu zmniejszeniu płatności za fakturę.
    W konsekwencji, brak jest podstaw do zwiększenia wartości kosztów uzyskania
    przychodów, w związku z otrzymaniem wcześniejszej płatności od Kupującego, ponieważ
    wartość pomniejszająca faktury faktycznie obniża wartość sprzedaży i skutkuje
    zmniejszeniem Państwa przychodów.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze
    stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.