Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.39.2025.1.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie: uznania, że sprzedaż
udziału w działce niezabudowanej jest opodatkowana bez
uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy
oraz udokumentowania fakturą VAT obrotu uzyskanego z
tytułu sprzedaży Nieruchomości wyłącznie w części
przypadającej na Wnioskodawczynię jako współwłaściciela.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1-lit. b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1a -lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1a -lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie:
    - uznania, że sprzedaż udziału w działce niezabudowanej jest opodatkowana bez
      uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 1);
    - udokumentowania fakturą VAT obrotu uzyskanego z tytułu sprzedaży Nieruchomości
      wyłącznie w części przypadającej na Panią jako współwłaściciela (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 2).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa jednej niezabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego będzie mowa o Nieruchomości należy
    przez to rozumieć:

      1) niezabudowaną działkę gruntu o powierzchni (...) ha oznaczoną numerem
        ewidencyjnym (...), położoną w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...),
        województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
        prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Nawet jeśli w dalszej części niniejszego wniosku jest mowa o działkach lub
    nieruchomościach w liczbie mnogiej, to jest to tylko zabieg stylistyczny a przedmiotem
    niniejszego wniosku pozostaje jedna działka gruntu.
    W (...) 2024 r. Wnioskodawca wraz ze Współmałżonką/Współmałżonkiem podpisał
    przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą
    sprzedaży Nieruchomości, która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od
    łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
    a) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
    Nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
                                                      2jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m
                            2, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
    minimum (...) miejsc postojowych;
    b) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
    przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
    według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
    powyżej (...) t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
    dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
    zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
    komunikacyjną nieruchomości;
    c) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji;
    d) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    e) zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości,
    zgodnie z którym Kupujący będzie mógł na niej posadowić jednokondygnacyjny obiekt
                                  2handlowo-usługowy o powierzchni użytkowej (...) m, w tym salą sprzedaży o
                2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc
    postojowych;
    f) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
    wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją
    Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji;
    g) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    h) uzyskania przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź
    zwolnienia z naliczenia podatku VAT.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną (w niniejszym wniosku: Kupujący lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności Nieruchomości na prawach wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej.

    Prawo własności Nieruchomości nabył na podstawie umowy sprzedaży od osoby fizycznej,
    w (...) 2011 r.
    Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT a Wnioskodawcy nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu nieruchomości.
    Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze Wnioskodawca
    prowadzi działalność rolniczą.
    Nieruchomość nie jest przez Wnioskodawcę wykorzystywana na cele rolnicze.
    Nieruchomość nie była w ciągu ostatnich 5 lat wykorzystywana przez Sprzedającego na
    cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Nieruchomość nie jest i nie była
    środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej.
                                        1Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak również nie stanowi
    jego zorganizowanej części.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że według jego najlepszej wiedzy, Nieruchomość na
    dzień podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży:
    - Była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim
    oznaczona jako teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej.
    - W rejestrze gruntów Nieruchomość oznaczona była jako: grunty orne i pastwiska trwałe.
    - Nie leżała w strefie obszaru rewitalizacji.
    - Była wolna od wad fizycznych i prawnych.
    Nieruchomość została przez Wnioskodawcę wraz ze Współmałżonką/Współmałżonkiem
    wydzierżawiona Kupującemu na czas określony – 3 miesiące.
    Małżonek/Małżonka Wnioskodawcy:
    - nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    - nie prowadzi działalności gospodarczej,
    - nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze,
    - prowadzi działalność rolniczą,
    - nie wykorzystuje nieruchomości na cele rolnicze.
    Wnioskodawca ze Współmałżonką/Współmałżonkiem w ramach zawartej umowy
    przedwstępnej udzielił Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne.

    W ramach zawartej umowy przedwstępnej Wnioskodawca ze Współmałżonką
    /Współmałżonkiem wyraził zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na
    cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na
    budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnił kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraził
    zgodę na usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza dokonywać
    innych czynności w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży (np.:
    uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź
    atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe
    itp.).
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza podejmować
    aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży tej nieruchomości.
    Do momentu transakcji sprzedaży będzie Wnioskodawca nie będzie podejmować
    jakiekolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych
    zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, że wykonywane przez Kupującą (jako pełnomocnika
    Sprzedającego) czynności na przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są
    /będą wykonywane w części na rzecz i w imieniu Sprzedającego.
    Pytania
    1) Czy sprzedaż nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
    bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 tej ustawy, tj. z naliczeniem
    należnego podatku od towarów i usług?
    2) Co w konsekwencji spowoduje, że Wnioskodawca winien udokumentować fakturą VAT
    obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej nieruchomości tj. wyłącznie w części
    przypadającej na Niego jako współwłaściciela?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem dostawy będzie teren budowlany w myśl art. 2 pkt
    33 ustawy o VAT, w związku z tym w stosunku do planowanej sprzedaży nieruchomości
    nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Z tytułu sprzedaży niezabudowanych działek Wnioskodawca będzie podatnikiem w myśl
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT prowadzącym działalność gospodarczą, stosownie do art. 15
    ust. 2, w związku z tym będzie zobowiązany opodatkować VAT sprzedaż nieruchomości z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku.
    W konsekwencji, przy sprzedaży wystąpi konieczność naliczenia VAT, gdyż sprzedaż nie
    korzysta ze zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), a Wnioskodawca
    udokumentuje fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości tj. wyłącznie
    w części przypadającej na Niego jako współwłaściciela.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju. Natomiast przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1

    ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z niezabudowanej działki
    gruntu niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6
    ustawy podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż nieruchomości przez Zbywcę
    będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów. W sytuacji, gdy przedmiotem
    dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi
    do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jako właściciel, mamy do
    czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Jednak art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT stanowi, że zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
    Z przytoczonego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że
    kluczowym elementem pozwalającym stwierdzić, czy dostawa nieruchomości
    niezabudowanych może skorzystać ze zwolnienia od VAT jest określenie przeznaczenia
    gruntu. Powołany przepis wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę.
    Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do
    przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki
    przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego, tj. miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, zdaniem Wnioskodawcy, w momencie dostawy
    niezabudowana przedmiotowa nieruchomość stanowić będzie teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. w konsekwencji dostawa tej nieruchomości nie może
    zostać objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dla
    zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
    - towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
    - w związku z nabyciem tych towarów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od
    podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że działka nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę
    do momentu sprzedaży wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Oznacza to,
    że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia dostawy działki na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazano powyżej warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy
    muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez
    Wnioskodawcę opisanej we wniosku nieruchomości będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na

    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a w konsekwencji Wnioskodawca jest
    zobowiązany do naliczenia podatku VAT z tytułu sprzedaży tej nieruchomości.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby taką czynność
    opodatkować tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu
    za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
    Zdaniem Wnioskodawcy okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o pozwoleniu na
    budowę, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną, która zamierza kupić działkę w celu wybudowania
    obiektu handlowo-usługowego.
    Wnioskodawca udzielił Kupującemu również pełnomocnictwa.
    Umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z
    art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują
    się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna). Umowa przedwstępna jest
    więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi.
    Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich.
    Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    W kontekście powyższych rozważań istotne jest również, że Wnioskodawca udzielił
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy – Spółce – do działania w Jego imieniu do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru, podejmował więc działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.
    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na kwestię
    udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w ustawie Kodeks cywilny. Czynność
    prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki
    bezpośrednio dla reprezentowanego. Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu
    cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy
    którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu
    mocodawcy. Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy

    i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    Wnioskodawca podkreśla, że pomiędzy Nim a Spółką została podpisana przedwstępna
    umowa sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z ww. umową sprzedaż nieruchomości nastąpi
    pod warunkiem uzyskania przez Spółkę decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu
    handlowo-usługowego, uzyskania decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość, uzyskania przez Kupującego warunków technicznych
    przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego. Zatem, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez
    Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy. Oznacza to,
    że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży nieruchomości podejmie pewne działania w
    sposób zorganizowany. Zdaniem Wnioskodawcy, uznać należy, że podejmowane przez
    Niego działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż nieruchomości w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym. W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, uznać
    należy, że Nabywca będzie dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze
    sprzedażą przez Wnioskodawcę prawa własności przedmiotowych nieruchomości.
    Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to aby takie
    czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z
    wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu
    właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, Wnioskodawca
    udzielił Kupującej stosownego pełnomocnictwa. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej
    Wnioskodawca posiada prawo własności w nieruchomości, które podlega wielu
    czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane”
    w sferze prawnopodatkowej Zainteresowanego.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, w ocenie
    Wnioskodawcy, planowana sprzedaż ww. nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmie działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykaże aktywność w przedmiocie zbycia działki porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W konsekwencji należy stwierdzić,
    że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży nieruchomości, należy
    wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy. Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę tj. wyłącznie w części przypadającej
    na Niego jako współwłaściciela.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.

    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży własności działki, skoro
    Wnioskodawca będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, to przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej
    stawki podatku VAT. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest udokumentować
    fakturą obrót uzyskany z transakcji sprzedaży nieruchomości tj. wyłącznie w części
    przypadającej na Niego jako współwłaściciela.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą
    o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r.,
    sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1
    ze zm.) państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1. określone udziały w nieruchomości;
    2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
    faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy
    przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości
    określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem
    udział w nieruchomości.
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa dnia z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa
    powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność
    ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe
    nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w czasie trwania wspólności
    ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może
    również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie
    ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych
    przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie są
    obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać
    sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu
    majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków może
    samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią
    inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów
    majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do
    zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgoda drugiego
    małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia,
    obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak
    również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej
    pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe
    udziały w majątku wspólnym.
    Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od
    towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7
    ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    W oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
    zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku prywatnego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć
    i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym

    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych
    z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że w (...) 2024 r. wraz z małżonkiem podpisała Pani
    przedwstępną warunkową umowę sprzedaży niezabudowanej działki oznaczonej
    numerem ewidencyjnym (...) o powierzchni (...) ha, która uzależnia zawarcie docelowej
    umowy sprzedaży od łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj. m.in.:
    uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
    Nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, uzyskania przez
    Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
    organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
    nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
    Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów, potwierdzenia badaniami
    geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy
    zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych; zmiany miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości, zgodnie z którym Kupujący
    będzie mógł na niej posadowić jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy wraz z
    miejscami parkingowymi, uzyskania przez Kupującego warunków technicznych

    przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego zgodnie koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację
    planowanej inwestycji.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną, będącą czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomość
    na dzień podpisania umowy przedwstępnej była objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego i była w nim oznaczona jako teren zabudowy
    mieszkaniowo-usługowej.
    Wraz z małżonkiem udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej wyraziła Pani wraz z małżonkiem zgodę na
    dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu
    ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnił kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu, a także na
    usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Przysługuje Pani prawo własności Nieruchomości na prawach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej. Prawo własności Nieruchomości nabyła Pani wraz z mężem na
    podstawie umowy sprzedaży od osoby fizycznej, w (...) 2011 r. Przy nabyciu Nieruchomości
    nie wystawiono faktury VAT. Nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Nieruchomość
    nie była w ciągu ostatnich 5 lat wykorzystywana na cele związane z prowadzeniem
    działalności gospodarczej.
    Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii uznania, że sprzedaż
    niezabudowanej działki nr (...) będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej jest
    opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Dla ustalenia, czy sprzedaż towaru (działek) podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w pierwszej kolejności należy ustalić, czy osoba dokonująca transakcji
    sprzedaży nieruchomości występuje z tytułu tej transakcji w charakterze podatnika
    podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    Nieruchomości (niezabudowanej działki nr (...) będącej we współwłasności majątkowej
    małżeńskiej) przed jej sprzedażą i ustalić czy spełni Pani przesłanki do uznania Pani za
    podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że działka, której jest Pani
    współwłaścicielem została wydzierżawiona Kupującemu na okres 3 miesięcy.

    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego przez
    umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa stanowi więc umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów
    w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika
    majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie
    towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa,
    leasing itp.).
    Zatem, dzierżawa Nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie
    umowy dzierżawy powoduje wyłączenie Nieruchomości z majątku prywatnego. Taki
    sposób wykorzystania przez Panią przedmiotowej działki sprawił, że jest ona
    wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie
    w ramach majątku prywatnego. Tym samym, sprzedając opisaną Nieruchomość, nie
    dokona Pani zbycia majątku prywatnego.
    W konsekwencji, wydzierżawienie przez Panią Nieruchomości stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dzierżawa
    wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej,
    bez względu na to, czy jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako
    odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Istotne znaczenie ma tu również kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która
    uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Według art. 95 Kodeksu cywilnego
    § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
    właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
    przedstawiciela
    § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
    pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na mocy art. 96 Kodeksu cywilnego umocowanie do działania w cudzym imieniu może
    opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu
    reprezentowanego (pełnomocnictwo).
    Na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że
    ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Jak stanowi art. 99 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.

    § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
    piśmie.
    Jak wynika z art. 108 Kodeksu cywilnego pełnomocnik nie może być drugą stroną
    czynności prawnej, której dokonywa w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika
    z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest
    możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w
    wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Zgodnie z art. 109 Kodeksu cywilnego przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    W tym miejscu, wskazać również należy, że kwestie dotyczące stosunków
    cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności
    nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego, w myśl którego przez umowę
    sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i
    wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w świetle którego umowa sprzedaży, zamiany, darowizny,
    przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis
    szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    W oparciu o art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
    oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
    umowy przyrzeczonej.
    § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
    oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
    stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
    uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
    termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne
    oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został
    wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W celu sprzedaży przez Panią działki nr (...) będącej we współwłasności majątkowej
    małżeńskiej, zawarła Pani z Kupującym umowę przedwstępną pod warunkiem m.in.
    uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na
    lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę

    przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującego, niestwierdzenia
    ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością
    rekultywacji; potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
    nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości,
    zgodnie z którym Kupujący będzie mógł na niej posadowić jednokondygnacyjny obiekt
    handlowo-usługowy wraz z miejscami parkingowymi; uzyskania przez Kupującego
    warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją Kupującego,
    pozwalających na realizację planowanej inwestycji; uzyskania warunków technicznych
    usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo-
    usługowym.
    Udzieliła Pani wraz z mężem Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Ponadto, wyraziła Pani wraz z mężem zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie
    na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniła Pani wraz z mężem
    Kupującemu Nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraziła
    pani wraz z mężem zgodę na usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem
    Spółki, na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z
    warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły Kupującego do dokonania m.in. w Pani
    imieniu czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których
    wykonanie dodatkowo wyklucza uznanie, że dokonała Pani sprzedaży majątku
    prywatnego.
    Fakt, że ww. działania nie były podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez osoby
    trzecie (Kupującego), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację prawną.
    Podjęte działania doprowadziły do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    działce inwestycji budowlanej Kupującego. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej,
    Nieruchomość została poddana wielu czynnościom, wymienionym w umowie
    przedwstępnej. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostały
    „wykonane” w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia
    pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez Kupującego.
    Udzielenie przez Panią stosownego pełnomocnictwa Kupującemu skutkowało tym, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane przez Kupującego były podejmowane w Pani
    imieniu i na Pani korzyść, ponieważ to Pani jako współwłaściciel niezabudowanej działki
    nr (...) była stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz
    dokonania wszelkich czynności z nią związanych.
    Nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości
    do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne, w
    zakresie zarządzania majątkiem prywatnym.
    Zatem, sprzedaż przez Panią jako współwłaściciela niezabudowanej działki nr (...)
    będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w

    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość, będąca przedmiotem
    sprzedaży oddana była w dzierżawę na okres 3 miesięcy. Zatem dokonując opisanych
    we wniosku czynności, podejmowała Pani działania podobne do tych, jakie wykonują
    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Czyli wykazała Pani aktywność
    w przedmiocie zbycia Nieruchomości będącej we współwłasności majątkowej
    małżeńskiej porównywalną do działań podmiotów się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w
    działce, podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje natomiast przepis art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, stosownie do którego zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Według art. 2 pkt 33 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach
    budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem te dostawy terenów niezabudowanych, które mają za
    przedmiot tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania
    przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
    wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny
    niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
    ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele

    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Są nimi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa
    miejscowego, natomiast w przypadku jego braku – decyzja o warunkach zabudowy –
    jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Wskazała Pani, że na dzień zawarcia umowy przedwstępnej działka była objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim oznaczona jako
    teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Zatem na dzień dostawy ww.
    niezabudowana działka stanowić będzie teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie sprzedaż udziałów w tej nieruchomości nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione
    muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28
    lutego 2013 r., sygnatura akt I FSK 627/12, że zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit.
    b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek
    ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np.
    ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie
    ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
    faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo
    do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy wskazuje, że w
    przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można
    uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży,
    w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.

    Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT.
    Zatem nie można uznać, że nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT,
    skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że
    przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego lub że takie prawo Pani nie
    przysługiwało, skoro przy nabyciu nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać
    odliczeniu. Oznacza to, że nie został spełniony jeden z warunków do zastosowania
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Ponadto jak wynika z opisu sprawy, niezabudowana działka nr (...) będąca we
    współwłasności majątkowej małżeńskiej była przedmiotem umowy dzierżawy na rzecz
    Spółki mającej dokonać jej zakupu na okres 3 miesięcy. Czynność ta, jak już wyżej
    wskazano, wypełnia dyspozycję art. 8 ust. 1 ustawy – stanowi odpłatne świadczenie
    usług. Ustawa o podatku od towarów i usług, jak też wydane na jej podstawie akty
    wykonawcze, nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi dzierżawy terenów
    budowlanych. Oznacza to, że Nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie do
    czynności zwolnionych od podatku VAT.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) będącej we współwłasności
    majątkowej małżeńskiej, stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy,
    która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    bądź pkt 2 ustawy.
    Tym samym, planowana przez Panią dostawa niezabudowanej działki nr (...) będącej we
    współwłasności majątkowej małżeńskiej na rzecz Kupującego, powinna być
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    uznałem za prawidłowe.
    Kolejne Pani wątpliwości dotyczą kwestii udokumentowania tej transakcji fakturą VAT
    obrotu uzyskanego z tytułu sprzedaży Nieruchomości, tj. wyłącznie w części
    przypadającej na Panią jako współwłaściciela (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    W odniesieniu do powyższej kwestii, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
    dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane
    przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub
    podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    W świetle art. 106b ust. 2 ustawy podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury
    w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113
    ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
        nie wynika
        z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
        ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.
        118 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy,
        licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę
        bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
    Opis sprawy wskazuje, że nabywcą działki jest spółka akcyjna, zarejestrowana jako
    czynny podatnik VAT. Ponadto, jak rozstrzygnięto powyżej, przy sprzedaży
    przedmiotowej działki wystąpi Pani w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy i transakcja podlegać będzie opodatkowaniu według właściwej stawki
    podatku VAT. Tym samym, z tytułu sprzedaży Nieruchomości będzie Pani zobowiązana
    do wystawienia faktury.
    Ustawa nie reguluje sytuacji przeprowadzania transakcji przez małżonków, w
    odniesieniu do majątku stanowiącego wspólność małżeńską. Jednakże z uwagi na fakt,
    że ustrój ten określa równe prawa majątkowe dla obydwu małżonków, należy
    stwierdzić, że wystawiając fakturę dokumentującą sprzedaż Nieruchomości, powinna
    Pani w niej uwzględnić sprzedaż w części przypadającej na Panią jako na
    współwłaściciela Nieruchomości.
    Podsumowując, stwierdzam, że powinna Pani udokumentować fakturą VAT obrót
    uzyskany z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, tj. wyłącznie w części przypadającej na
    Panią jako współwłaściciela.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do
    przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego
    albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na
    wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pani wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu
    faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą
    być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone. Zatem, należy zaznaczyć,
    że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla
    Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się,
    jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.