Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-720/14-4/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-24
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie zwolnień przedmiotowych.
Słowa kluczowe: dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; pomoc-środki pomocowe; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 13 października 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   zwolnień przedmiotowych – **jest nieprawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 1 października 2014 r. znak ILPB1/415-720/14-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 7 października 2014 r., wniosek uzupełniono w dniu 13 października 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od sierpnia 2010 r., której przeważającym przedmiotem są pozaszkolne formy edukacji. Jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1992 r. o systemie oświaty oraz na podstawie zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Poza szkoleniami zawodowymi finansowanymi ze środków UE Wnioskodawca prowadzi szkolenia komercyjne na rzecz innych podmiotów z wolnego rynku. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca jest także beneficjentem środków unijnych, ponieważ realizuje projekty z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Dla każdego z realizowanych projektów jest zaprowadzona ewidencja pozabilansowa w formie księgi podatkowej, w której są ewidencjonowane otrzymane dofinansowania oraz dokonane wydatki. W realizowanych projektach koszty pośrednie są rozliczane na dwa sposoby: ryczałtem jako procent poniesionych kosztów bezpośrednich lub na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków jako określona kwota kosztów pośrednich, z pełnym udokumentowaniem wydatków (w tym przypadku księgowanie jak wyżej wspominano odbywa się w ewidencji pozabilansowej zaprowadzonej dla konkretnego projektu). Beneficjenta szczególnie interesuje problem ewidencji kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem. Nadmienia się, że ryczałt określa procentowy udział kosztów pośrednich w odniesieniu do wydatków bezpośrednich. Wysokość ryczałtu wynika z indywidualnej metodologii dotyczącej kalkulacji kosztów przedstawionej przez beneficjenta i zaakceptowanej przez instytucję będącą stroną umowy. Dokumenty księgowe dotyczące kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem nie podlegają wymogom ewidencyjnym dotyczącym dokumentacji projektu.

W uzupełnieniu wniosku podano, że środki przeznaczone na realizację projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Wnioskodawca otrzymał w formie płatności ze środków europejskich w wysokości 85% wartości projektu (wydatków kwalifikowalnych projektu) z konta Banku Gospodarstwa Krajowego (środki z europejskiego Funduszu Społecznego) oraz w formie dotacji celowej z budżetu państwa w wysokości 15% wartości projektu (wydatków kwalifikowalnych projektu).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki dokumentujące poniesione koszty pośrednie rozliczane ryczałtem są wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodów a przychód uzyskany z tytułu kosztów rozliczanych ryczałtem stanowi przychód zwolniony; czy dokumenty finansowe (faktury, rachunki) dokumentujące ich poniesienie podlegają ewidencji księgowej w podatkowej księdze przychodów i rozchodów działalności głównej?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane ze środków unijnych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56. Przychód uzyskany przez realizującego projekt z tytułu kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem jest przychodem objętym zwolnieniem przedmiotowym zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 137. W związku z powyższym beneficjent uważa, że dokumenty finansowe dotyczące poruszanego problemu nie podlegają księgowaniu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów prowadzonej działalności przez beneficjenta. Zgodnie z wytycznymi POKL nie ma potrzeby ewidencji poniesionych wydatków i uzyskanych przychodów z tytułu kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem, mogą jedynie one być ujmowane w arkuszu excel umożliwiającym zestawienie ich w podziale na poszczególne miesiące oraz z narastającym sumowaniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   zwolnień przedmiotowych – **jest nieprawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012, poz. 361, z poźn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do przepisu art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Zatem w świetle ww. przepisów otrzymana dotacja na realizację projektu, co do zasady, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca jest beneficjentem środków unijnych, ponieważ realizuje projekty z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Środki przeznaczone na realizację projektów w ramach ww. programu Wnioskodawca otrzymał w formie płatności ze środków europejskich w wysokości 85% wartości projektu z konta Banku Gospodarstwa Krajowego (środki z Europejskiego Funduszu Społecznego) oraz w formie dotacji celowej z budżetu państwa w wysokości 15% wartości projektu.

W realizowanych projektach koszty pośrednie są rozliczane na dwa sposoby: ryczałtem jako procent poniesionych kosztów bezpośrednich lub na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków jako określona kwota kosztów pośrednich, z pełnym udokumentowaniem wydatków. Ryczałt określa procentowy udział kosztów pośrednich w odniesieniu do wydatków bezpośrednich. Wysokość ryczałtu wynika z indywidualnej metodologii dotyczącej kalkulacji kosztów przedstawionej przez beneficjenta i zaakceptowanej przez instytucję będącą stroną umowy.

Program Operacyjny Kapitał Ludzki jest jednym z programów (Narodowej Strategii Spójności) służących realizacji Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013, który został przyjęty decyzją Komisji Europejskiej nr K (2007) 4547 z dnia 28 września 2007 r. Program ten jest współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego. Funkcję Instytucji Zarządzającej pełni minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.

Ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn.zm.), z dniem 1 stycznia 2010 r., wprowadzono szereg zmian w zakresie przepływu środków przeznaczonych na finansowanie programów operacyjnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o finansach publicznych, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W myśl art. 5 ust. 3 tej ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się m.in. środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b, tj.:

1.  programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna,
2.  programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa.

Zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 lit. b tiret drugie.

W budżecie środków europejskich – w myśl art. 117 ust. 2 ww. ustawy – ujmuje się:

1.  dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich,
2.  wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji.

Przy czym, w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które na podstawie art. 186 cytowanej ustawy o finansach publicznych mogą być przeznaczone na:

1.  realizację projektów przez jednostki budżetowe,
2.  płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich,
3.  dotacje celowe dla beneficjentów,
4.  realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe,
5.  realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.

Zgodnie z art. 187 ustawy o finansach publicznych, za obsługę płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, zwanych dalej „płatnościami”, odpowiada Minister Finansów. Przepis art. 200 ust. 1 ww. ustawy stanowi natomiast, iż obsługę bankową płatności prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach umowy rachunku bankowego zawartej z Ministrem Finansów. Na podstawie art. 202 ust. 1 ww. ustawy, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych. Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 204 tej ustawy, środki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są przeznaczone wyłącznie na cele określone w umowie międzynarodowej, przepisach odrębnych lub deklaracji dawcy.

Podkreślić również należy, iż w świetle znowelizowanych przepisów ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z Unii Europejskiej, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego stanowią odrębną formę środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Jednak zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 186 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, wydatki z budżetu środków europejskich, są wydatkami budżetu państwa, które mogą być przeznaczone na płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Na podstawie art. 188 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, podstawą dokonania płatności na rzecz beneficjenta jest zlecenie płatności wystawione przez instytucję, z którą beneficjent zawarł umowę o dofinansowanie projektu, oraz pisemna zgoda dysponenta części budżetowej na dokonanie płatności (…).

Zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Przy czym, zgodnie z art. 127 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Zatem realizacja projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki może odbywać się z udziałem dotacji pochodzących z budżetu państwa oraz ze środków europejskich wypłacanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

Przepisem art. 12 pkt 1 lit. a) tiret pięć ww. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, do art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany zostały pkt 136 i 137, obowiązujące od 1 stycznia 2010 r.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 136 tej ustawy, wolne od podatku są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.).

Zatem, środki otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego – który odpowiada za obsługę płatności – w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki są wolne od podatku na podstawie wyżej wskazanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast środki, otrzymane w ramach ww. działania, w formie dotacji z budżetu państwa, podlegają co do zasady zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 cytowanej ustawy.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne, należy wskazać, że środki, które Wnioskodawca otrzymał w związku z realizacją projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz z budżetu państwa stanowią dla Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednakże przychód korzysta ze zwolnienia z opodatkowania w części pochodzącej z dotacji celowej z budżetu państwa − na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast w części pochodzącej ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego wypłacanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego − na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 136 ww. ustawy.

Należy stwierdzić, że zwolnieniu podlega cała kwota otrzymanego dofinansowania, nawet jeśli wystąpiła nadwyżka otrzymanych środków ponad wydatki dotyczące kosztów rozliczanych ryczałtem.

Tym samym przychód Wnioskodawcy uzyskany z tytułu kosztów rozliczanych ryczałtem stanowi dla Zainteresowanego przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 i art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie − jak wskazał Wnioskodawca − na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnień przedmiotowych należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kosztów uzyskania przychodów stwierdzić należy, że w myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 cytowanej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Zatem do wydatków pokrytych wsparciem finansowym, zwolnionym z opodatkowania m.in. na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz pkt 136, zastosowanie znajdzie ww. przepis art. 23 ust. 1 pkt 56. W konsekwencji wydatki, które zostały sfinansowane ze środków otrzymanego dofinansowania nie mogą w świetle art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowić kosztów podatkowych.

Wobec powyższego wydatki dokumentujące poniesione koszty pośrednie rozliczane ryczałtem – sfinansowane otrzymanym dofinansowaniem ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (Program Operacyjny Kapitał Ludzki), jako korzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − nie stanowią kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Z wyżej przytoczonego przepisu wynika, że Wnioskodawca ma obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Obowiązek ten dotyczy przychodów i kosztów mających wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku. Przychody i koszty, których wysokość nie ma wpływu na podstawę opodatkowania i wysokość należnego podatku, a więc w części objętej zwolnieniem przedmiotowym, nie muszą być w księdze ujmowane.

Sposób prowadzenia księgi określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ((Dz. U. z 2014 r. poz. 1037). Zawarte w rozporządzeniu objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają w jakich kolumnach wpisywać określone przychody i rozchody.

Zgodnie z objaśnieniami do księgi jedynym miejscem, gdzie można księgować otrzymane dotacje jest kolumna 16 (uwagi), tam mogą być ewidencjonowane faktycznie otrzymane przez podatnika przychody. Poza tą kolumną dotacje ani pokrywane z nich wydatki nie powinny być w księdze ewidencjonowane jako niemające wpływu na ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnach 10-12), z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów (…).

Wobec powyższego środki przeznaczone na realizację projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki otrzymanych w formie płatności ze środków europejskich z Banku Gospodarstwa Krajowego oraz w formie dotacji celowej z budżetu państwa, zwolnione odpowiednio z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 136 i art. 21 ust. 1 pkt 129 powołanej ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 i nie są ujmowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie kosztów uzyskania przychodów należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.