Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-389/14-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-07-01
Teza: brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2014 r. (data wpływu 22 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadań pn. „\`(...)\`” i „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Parafia \`(...)\` skorzystała z dotacji pochodzącej z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 dla Województwa \`(...)\`, na realizację zadań pn. „\`(...)\`” oraz „\`(...)\`”. Zadania były pokryte ze środków własnych Parafii i dotacji.

Inwestorem i beneficjentem jest Parafia, a prace są udokumentowane przez wykonawców fakturami VAT. Parafia jest całkowicie odpowiedzialna za prawidłowy przebieg i realizację przedmiotowych projektów oraz przestrzeganie procedur, harmonogramu i realizacji prac związanych z działaniami w zakresie realizacji przedsięwzięcia. Po zakończeniu prac restauratorskich odnowione ołtarze zostały ustawione w kościele. Wyremontowane zabytki nie będą w jakikolwiek sposób wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Zgodnie z art. 86 ustęp 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie może odzyskać podatku VAT. Ponadto, Zainteresowany wyjaśnia, iż nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym zdarzeniu Parafii, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z realizacją zadań?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z realizacją zadania ze względu na fakt, iż nie występują po stronie Parafii, jako podatnika VAT, czynności opodatkowane, do których wykorzystywane byłyby odrestaurowane ołtarze.

Zgodnie z art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 17-05-1989 o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, Kościelne osoby prawne, które nie prowadzą działalności gospodarczej nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych, a tym samym nie mają możliwości odliczania podatku VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Zgodnie z art. 86 ustęp 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie może odzyskać podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”. Natomiast, kwestia dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją pozostałego zadania, została załatwiona odrębnym rozstrzygnięciem.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonywane zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, skorzystał z dotacji pochodzącej z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 dla Województwa \`(...)\`, na realizację zadań, w tym m.in. zadania pn. „\`(...)\`”. Zadania były pokryte ze środków własnych Parafii i dotacji. Inwestorem i beneficjentem jest Parafia, a prace są udokumentowane przez wykonawców fakturami VAT. Parafia jest całkowicie odpowiedzialna za prawidłowy przebieg i realizację przedmiotowych projektów oraz przestrzeganie procedur, harmonogramu i realizacji prac związanych z działaniami w zakresie realizacji przedsięwzięcia. Po zakończeniu prac restauratorskich odnowione ołtarze zostały ustawione w kościele. Wyremontowane zabytki nie będą w jakikolwiek sposób wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w stosunku do podmiotów niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi. W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie są spełnione, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – wyremontowane zabytki nie będą w jakikolwiek sposób wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz Zainteresowany nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W związku z powyższym Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Tym samym Zainteresowanemu z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji operacji nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług oraz Zainteresowany nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo wskazać należy, że kwestia dotycząca braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”, została rozpatrzona interpretacją Nr IPTPP2/443-389/14-3/PR.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.