Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.204.2016.JQP
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2016-10-13
Teza: Wydatki związane z prowadzeniem bloga związane są z realizacją osobistych potrzeb Wnioskodawczyni, niezależnie od prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym, stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; internet-strona internetowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; reklama
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Rozwoju i Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 14 października 2015 r. Nr IPPB1/4511-1035/15-2/AM, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 04 września 2015 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z prowadzeniem bloga - **jest nieprawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając na podstawie § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) wydał w dniu 14 października 2015 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków ponoszonych w związku z tą działalnością. Interpretacja wydana została na wniosek Pani J. G. z dnia 04 września 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie działalności agencji reklamowych a także doradztwo w zakresie komunikacji i public relations, organizowanie targów, wystaw i innych imprez. Działalność opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Strona rozważa zmianę formy opodatkowania od 1.1.2016 r., na tzw „podatek liniowy” wg. stawki 19% (art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wnioskodawczyni w ramach swojej działalności gospodarczej zamierza prowadzić bloga, który docelowo będzie źródłem przychodów. Działalność ta będzie polegała na:

*   zamieszczaniu reklam na stronie internetowej,

*   udziale w kampaniach reklamowych, a także pozyskiwaniu reklamodawców,

*   udziale w programach partnerskich (np. pisaniu artykułów sponsorowanych).

Blog ma dotyczyć szeroko rozumianej tematyki „lifestylowej” - czyli mody, podróży, tematyki kulinarnej, gadżetów elektronicznych, motoryzacji, sportów - ogólnie stylu życia. Na blogu znajdą się m. in.:

*   recenzje filmów, spektakli teatralnych, koncertów muzycznych i innych,

*   recenzje restauracji, gabinetów kosmetycznych, hoteli, klubów fitness i innych,

*   relacje z wyjazdów turystycznych (np. do Rzymu czy innych atrakcyjnych miejsc),

*   testy produktów (np. elektroniki, kosmetyków i innych) porady, wskazówki.

Przychody związane z prowadzeniem bloga będą miały związek z takimi czynnościami jak:

1.  dzierżawą powierzchni reklamowej – Wnioskodawczyni zamierza udostępniać ściśle określone miejsce na swojej stronie internetowej określonemu reklamodawcy lub systemowi reklamowemu (np. AdTaily);
2.  umowa zlecenie lub o dzieło zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - są to umowy proponowane przez niektórych reklamodawców, stosowane np. jeśli reklamodawca pragnie zamieścić artykuł sponsorowany, czy też przeprowadzić akcję reklamową;
3.  umowa o współpracy - przykładowo, przed wyjazdem turystycznym Wnioskodawczyni będzie prowadziła rozmowy z potencjalnymi partnerami, którzy mogą być zainteresowaniu udostępnieniem np. odzieży, sprzętu turystycznego, fotograficznego, który następnie będzie opisywany i prezentowany na zdjęciach zamieszczonych na blogu;
4.  inne źródła – Wnioskodawczyni będzie też zarabiała na reklamach internetowych lub mobilnych, którym nie będzie towarzyszyła formalnie spisana umowa, co ma miejsce w przypadku większości zagranicznych systemów reklamowych np. Google AdSense.

Powyższe przychody będą uzyskiwane na podstawie umów zawartych z reklamodawcami, partnerami, sponsorami i będzie do nich wystawianą faktura. Umowy z reklamodawcami, partnerami, sponsorami będą zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Rozliczanie z kontrahentami będzie odbywało się na podstawie wystawionych faktur, z płatnością na rachunek bankowy. Wnioskodawczyni dopuszcza również płatność gotówką.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki związane z prowadzeniem bloga i tworzeniem artykułów w nim publikowanych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki związane z prowadzeniem bloga, w tym koszty związane z napisaniem artykułów na nim publikowanych stanowią koszt uzyskania przychodu.

Na wstępie należy stwierdzić, że prowadzenie bloga może stanowić działalność gospodarczą. Dla potrzeb podatku dochodowego działalność gospodarcza (pozarolnicza działalność gospodarcza) zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - dalej u.p.d.o.f., oznacza działalność zarobkową, m.in. handlową lub usługową, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust 1 pkt 1, 2 i 4-9 u.p.d.o.f.

Wykonywane czynności stanowią działalność gospodarczą, jeśli wystąpią łącznie trzy warunki:

*   charakter zarobkowy, tj. nastawienie na zysk,

*   ciągłość wykonywania, tj. nie może to być działanie jednorazowe lub sporadyczne,

*   zorganizowany (profesjonalny) charakter, np. posiadanie zorganizowanego stanowiska pracy (pomieszczenia lub jego części, komputera i innego sprzętu, obsługi itd.), a także wybranie odpowiedniej formy funkcjonowania (działalność indywidualna lub w formie spółki).

W orzecznictwie wielokrotnie potwierdzano powyższe stanowisko. „Dla uznania określonej przedmiotowo działalności za działalność gospodarczą konieczne jest łączne zaistnienie trzech jej cech funkcjonalnych: zarobkowości, zorganizowania formalnego (czyli wyboru formy prawnej przedsiębiorczości) oraz ciągłości. Brak którejkolwiek z nich oznacza natomiast, że dana działalność nie może być zakwalifikowana do kategorii działalności gospodarczej \[podkr. autora\]" (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2009 r, III SA/Po 374/08).

Tak więc przychody z prowadzenia przez Wnioskodawczynię bloga mogą stanowią działalność gospodarczą pod warunkiem spełnienia trzech wymienionych wyżej elementów wymaganych dla kwalifikacji dokonywanych czynności jako działalności gospodarczej.

Skoro przychody z prowadzenia przez Wnioskodawczynię stanowić będą przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej to tym samym kosztami uzyskania przychodu z tej działalności będą wydatki poniesione w celu osiągnięcia tych przychodów.

Zgodnie z art. 22 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Prowadzenie bloga wiąże się z ponoszeniem wydatków takich jak rejestracja domeny, opłata za serwer, oprogramowanie. Zasadniczą treścią wpisów na internetowym blogu są zdjęcia. Stąd też zakup aparatu fotograficznego oraz niezbędnych akcesoriów również stanowi koszt.

W celu zwiększenia liczby odbiorców i zwiększenia zainteresowania reklamodawców blog będzie prowadzony również w języku angielskim - w związku z tym konieczne będzie ponoszenie wydatków na lekcje angielskiego oraz tłumacza. Pisanie artykułów w języku angielskim ma na celu zwiększenie atrakcyjności bloga oraz zwiększenie liczby potencjalnych reklamodawców (również z zagranicy). Dwujęzyczny blog ma szanse na dużo większą liczbę czytelników. Od liczby czytelników bloga zależą też w dużej mierze stawki reklam i innych form uzyskiwania przychodów z bloga. Tym samym angielska wersja językowa będzie przyczyniała się do zwiększenia dochodów z bloga.

Kosztem uzyskania przychodu będą też wydatki bezpośrednio związane z napisaniem artykułu, który będzie publikowany na blogu. W tym celu konieczne będzie np. zakup biletu do kina, teatru, na wystawę, opłacenie kosztów podróży, hotelu, usług gastronomicznych.

Napisanie recenzji ma na celu zachowanie źródła przychodów jakim będzie blog. Atrakcyjne dla czytelników recenzje będą zwiększały popularność bloga, a tym samym zwiększały zainteresowanie potencjalnych reklamodawców i sponsorów.

Podobnie jak napisanie recenzji również napisanie artykułu z wyjazdu turystycznego będzie miało na celu zachowanie źródła przychodu jakim będzie blog.

Nie powinno być wątpliwości, że wydatki takie ponoszone są w celu uzyskania przychodu: aby blog mógł odnieść komercyjny sukces musi zawierać atrakcyjne dla czytelników treści. Tematyka bloga będzie też interesująca dla potencjalnych reklamodawców - blog adresowany będzie do dość dobrze zarabiających osób w wieku 25-50 lat, mieszkańców dużych miast. Taka grupa docelowa jest również atrakcyjna dla reklamodawców.

Tworzenie treści interesujących dla czytelników wymaga ponoszenia nakładów: opisywanie miejsc i wydarzeń interesujących dla odbiorców wiąże się z ponoszeniem wskazanych wydatków. Wnioskodawczyni liczy, że gdy blog uzyska już reklamodawców to udział w opisywanych wydarzeniach będzie sponsorowany przez nich i koszty ponoszone przez Wnioskodawczynię będą mniejsze.

Opisywane wydatki spełniają więc definicję wskazaną w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. Jednocześnie nie są to wydatki wyłączone w kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ustawy. W szczególności nie można tych wydatków uznać za wydatki osobiste Wnioskodawczyni - opłacenie udziału w wydarzeniach, które będą opisywane na publicznie dostępnym blogu nie można uznać za "wydatek osobisty".

Wydatki te nie stanowią również kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych (art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy). Jakkolwiek w kosztach uzyskania przychodów Wnioskodawczyni mogą znaleźć się wydatki na usługi gastronomiczne to z pewnością wydatki te nie będą stanowiły kosztów reprezentacji.

Podsumowując: ponieważ wydatki związane z prowadzeniem bloga, w tym związane ze zbieraniem materiałów do artykułów w nim publikowanych ponoszone są w celu uzyskania przychodu a jednocześnie nie są to wydatki wyłączone z katalogu kosztów to tym samym będą one stanowiły koszt uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

Wydatki ponoszone na prowadzenie bloga służą generowaniu przychodów. Jednocześnie w wielu przypadkach trudno będzie jednoznacznie przypisać koszt do przychodu. Taki bezpośredni związek będzie istniał w przypadku np. artykułów sponsorowanych: np. jeżeli reklamodawcą będzie właściciel hotelu, który zleci Stronie napisanie artykułu z wyjazdu turystycznego do tego hotelu to wówczas możliwe będzie jednoznaczne przypisanie kosztów poniesionych w związku z uzyskaniem tego przychodu (koszty biletów lotniczych, kolejowych itp.).

Tworzenie na blogu treści, które będą interesujące dla wielu odbiorców i przede wszystkim dla reklamodawców i sponsorów będzie wymagało ponoszenia wydatków związanych z napisaniem artykułu do bloga.

W celu uruchomienia bloga internetowego niezbędne będą wydatki na zakup domeny, opłacenie serwera, koszt usług (np. stworzenie grafiki, czy szablonu strony).

Blog będzie prowadzony zarówno w języku polskim jak i angielskim - w związku z tym Wnioskodawczyni będzie ponosiła koszty nauki języka angielskiego oraz tłumacza. Zasadniczą zawartość bloga internetowego tworzą zdjęcia. W związku z tym Wnioskodawczyni zamierza kupić aparat fotograficzny oraz niezbędne akcesoria (obiektywy, torbę, statyw i inne). Sprzęt ten nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych Wnioskodawczyni a służyć będzie tworzeniu zdjęć, które będą publikowane na blogu.

Sukces bloga i wysokość uzyskiwanych poprzez niego przychodów zależy od jego atrakcyjności - duża liczba czytelników zwiększa zainteresowanie reklamodawców i sponsorów, pozwala także na stosowanie wyższych cen za usługi oferowane na blogu (reklamę, artykuł sponsorowany, program lojalnościowy itp.). Tworzenie artykułów atrakcyjnych dla czytelników wymaga ponoszenia wydatków:

*   przykładowo napisanie recenzji filmu będzie wymagało kupna biletu na seans, podobnie w przypadku spektaklu w teatrze czy koncertu.

*   recenzja restauracji, lokalu czy innego miejsca (np. muzeum) wymagać będzie skorzystania z usługi kulinarnej lub zakupu biletu wstępu,

*   artykuł opisujący wyjazd turystyczny wymagać będzie zakupu wycieczki, biletu lotniczego, poniesienia opłat (np. za wynajem samochodu, hotelu).

Wnioskodawczyni będzie też ponosiła koszty wynagrodzenia oraz wyjazdu dla fotografia, który przygotuje relację fotograficzną z opisywanego wydarzenia ewentualnie asystentki/sekretarki. Podkreślić należy, że wydatki te ponoszone będą w celu tworzenia bloga internetowego, przyczyniać się więc będą do uzyskiwania przychodów z tego źródła.

W związku z tym Wnioskodawczyni zamierza zaliczać do kosztów uzyskania przychodu wydatki opisane w pkt 1-4. Podkreślić należy, że do kosztów uzyskania przychodu nie będą zaliczane wydatki o charakterze osobistym Wnioskodawczyni. W kosztach uwzględniane będą jedynie wydatki związane z napisaniem artykułu publikowanego na blogu: bilet wstępu, koszty podróży itp.

Koszty te można porównać z wydatkami ponoszonymi przez redakcję czasopisma zajmującego się podobną tematyką. Redakcja również ponosi koszty udziału dziennikarzy w wydarzeniach, które będą opisane w artykule.

Wydając z upoważnienia Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 14 października 2015 r. Nr IPPB1/4511-1035/15-2/AM Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Rozwoju i Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez upoważniony organ nie jest prawidłowa.

Kosztami uzyskania przychodów, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą”, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powołanego przepisu wynika, że możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest zatem od łącznego spełnienia trzech przesłanek, a mianowicie: koszty te muszą być faktycznie poniesione, ich poniesienie musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodów (zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów) oraz musi istnieć związek między poniesionym kosztem i przychodem, a nadto wydatek nie może być wymieniony w katalogu wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. Podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek tego kosztu z przychodem (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów). Istotne znaczenie ma również cel, w jakim został poniesiony.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11, wskazuje się, że: „(\`(...)\`) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku (\`(...)\`)”.

Aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   jest definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   został właściwie udokumentowany,

*   wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Należy przy tym zauważyć, iż sam fakt nie wymienienia określonego wydatku w art. 23 ust. 1 ustawy, zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie może przesądzać automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanym z tej działalności przychodem.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Obowiązek wykazania związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy, w oparciu o zgromadzone dowody, został nałożony na podatnika. Związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdza się, że wydatki związane z prowadzeniem bloga nie spełniają przesłanek przyczynowo - skutkowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy. We wniosku Zainteresowana jednoznacznie wskazała, że wydatki dotyczyć będą napisania recenzji np. filmów, restauracji, gabinetów kosmetycznych, relacji z wyjazdów turystycznych, udzielenia porad lub wskazówek. Natomiast Wnioskodawczyni będzie uzyskiwać przychody, w ramach działalności gospodarczej, z tytułu dzierżawy powierzchni reklamowej na swojej stronie internetowej, umów zlecenia, umów o dzieło, umów o współpracy zawartych z reklamodawcami oraz innych sposobów zarabiania na reklamach internetowych i mobilnych, a nie z tytułu prowadzenia bloga. Zatem wydatki związane z prowadzeniem bloga nie mogą stanowić kosztów podatkowych z działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, której przedmiotem jest działalność agencji reklamowych a także doradztwo w zakresie komunikacji i public relations, organizowanie targów, wystaw i innych imprez.

Należy ponadto zauważyć, że na popularność bloga mają wpływ artykuły (wpisy) tam zamieszczane. W głównej mierze to jakość tych utworów wpływa na atrakcyjność prowadzonego bloga wśród odbiorców, niezależnie od wysokości poniesionych wydatków. Dzielenie się spostrzeżeniami, opiniami, informacjami publikowanymi na blogu wskazuje na osobisty charakter wpisów tam zamieszczanych nie mających bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą. W konsekwencji wydatki związane z prowadzeniem bloga związane są z realizacją osobistych potrzeb Wnioskodawczyni, niezależnie od prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W konsekwencji należało z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Minister Rozwoju i Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Rozwoju i Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Rozwoju i Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Rozwoju i Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Rozwoju i Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Rozwoju i Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.