Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.586.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-27
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu,
poniesionych wydatków z tytułu składki opłacanej z tytułu
indywidualnego ubezpieczenia na życie, zawartego jako
zabezpieczenie kredytu zaciągniętego na potrzeby działalności
gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt inwestycyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A, z siedzibą
    w B, w zakresie (...).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca chce zaciągnąć kredyt inwestycyjny,
    który zostanie przeznaczony wyłącznie na finansowanie zakupów lub inwestycji
    związanych z działalnością gospodarczą. Jednym z warunków udzielenia kredytu przez
    bank będzie zawarcie przez Wnioskodawcę umowy indywidualnego ubezpieczenia na
    życie, stanowiącego zabezpieczenie spłaty tego kredytu.
    Ubezpieczenie zostało zawarte z zakładem ubezpieczeń działającym na terytorium RP. W
    składkach uczestniczy wyłącznie Wnioskodawca jako ubezpieczony, a uposażonym (w
    całości lub częściowo) jest bank. Składki są opłacane ze środków firmowych i
    ewidencjonowane w księdze przychodów i rozchodów.

## Pytanie

Czy składki opłacane z tytułu indywidualnego ubezpieczenia na życie, zawartego jako
    zabezpieczenie kredytu zaciągniętego na potrzeby działalności gospodarczej, będą mogły
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, składki opłacane na ubezpieczenie na życie będą mogły zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, ponieważ ich poniesienie jest warunkiem
    uzyskania finansowania inwestycyjnego służącego działalności gospodarczej. Spełniają
    one przesłankę z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT jako koszt poniesiony w celu zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodu.
    Nie stanowią one wydatków osobistych, lecz są ściśle związane z funkcjonowaniem
    przedsiębiorstwa. Warunek postawiony przez kredytodawcę świadczy o gospodarczym
    charakterze ponoszonego kosztu, a nie o dobrowolnym ubezpieczeniu o charakterze
    prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania
    przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że aby wydatek
    poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić
    następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku
    przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo
    zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą powinien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek
    jest kosztem uzyskania przychodów.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w

      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
      niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
      „uchronić przed zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 23
    ustawy o PIT.
    Z opisu zdarzenia wynika, że zamierza Pan w ramach prowadzonej działalności zaciągnąć
    kredyt inwestycyjny, który zostanie przeznaczony wyłącznie na finansowanie zakupów lub
    inwestycji związanych z działalnością gospodarczą. Jednym z warunków udzielenia kredytu
    przez bank jest zawarcie przez Pana umowy indywidualnego ubezpieczenia na życie,
    stanowiącego zabezpieczenie spłaty tego kredytu. Ubezpieczenie zostało zawarte z
    zakładem ubezpieczeń działającym na terytorium RP. W składkach uczestniczy wyłącznie
    Pan jako ubezpieczony, a uposażonym (w całości lub częściowo) jest bank. Składki są
    opłacane ze środków firmowych i ewidencjonowane w księdze przychodów i rozchodów.
    Pana wątpliwość dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    opłaconych składek na indywidualne ubezpieczenie na życie zawarte jako zabezpieczenie
    kredytu inwestycyjnego, który zostanie zaciągnięty wyłącznie na finansowanie zakupów i
    inwestycji związanych z działalnością gospodarczą.
    Umowa ubezpieczenia została zdefiniowana w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071). Zgodnie z art. 805 § 1 ww. ustawy:
      Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności
      swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego
      w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
    Podkreślić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków
    poniesionych w związku z zaciągniętym kredytem przeznaczonym na sfinansowanie
    kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji czy nazwy kredytów
    stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu.
    Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów ma faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy zawartej z bankiem.
    Mając na uwadze opis zdarzenia oraz przytoczone przepisy prawa stwierdzam, że koszty
    ubezpieczenia na życie związane z udzielonym kredytem inwestycyjnym przeznaczonym
    wyłącznie na finansowanie zakupów lub inwestycji związanych z działalnością
    gospodarczą, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu tej działalności.
    Zatem, skoro wydatki te są nierozerwalnie związane z kredytem przeznaczonym na cele
    działalności gospodarczej, to mogą one stanowić koszty uzyskania przychód Pana
    działalności gospodarczej. Wydatki te bowiem spełniają przesłanki, o których mowa w
    cytowanym uprzednio art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Jednakże, zwracam uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku
    przyczynowo-skutkowego między poniesionym przez Pana wydatkiem a przychodami
    uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów –
    każdorazowo spoczywa na Panu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.