Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-263/13-4/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-10-08
Teza: 1. Czy Spółka powinna rozpoznać poprzez ujęcie w przychodach podatkowych (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe), różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym (X) wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od udziałowca odrębnej pożyczki w walucie obcej (EUR)? 2. Jaki kurs Spółka powinna zastosować dla celów obliczenia wartości różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym (X) wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od udziałowca odrębnej pożyczki w walucie obcej (EUR)?
Słowa kluczowe: akcjonariusz; cash pooling; koszt; kurs-kurs faktycznie zastosowany; kurs-kurs średni NBP; pożyczka; przychód; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w X działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 października 2013 r. (data wpływu 4 października 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania dodatnich albo ujemnych różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym wyrażonego w walucie obcej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania dodatnich albo ujemnych różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym wyrażonego w walucie obcej oraz zastosowania kursu waluty dla celów obliczania podatkowych różnic kursowych.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w X działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), pismem z dnia 20 września 2013 r., nr IPTPB3/423-263/13-2/PM, (doręczonym w dniu 25 września 2013 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, dnia 4 października 2013 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 2 października 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (dalej również jako: „Spółka”). Jedynym akcjonariuszem Wnioskodawcy jest spółka z siedzibą na X (dalej: „Akcjonariusz”).

Spółka jest stroną umowy X zawartej pomiędzy Spółką, spółkami z nią powiązanymi i niezależnym bankiem z siedzibą na X. Zgodnie z tą umową: 1) nie występują faktyczne transfery środków pieniężnych między uczestnikami tego systemu, oraz 2) spółki nie są w nim wobec siebie dłużnikami i wierzycielami. Umowa ma więc charakter tzw. cash-poolingu wirtualnego.

Wnioskodawca posiada również rachunek bankowy, prowadzony w walucie obcej (EUR). Rachunek ten jest równocześnie rachunkiem przyporządkowanym do systemu cash poolingu (rachunek ten dalej jako: „X”). Spółka posiada znaczne zadłużenie na tym rachunku, które powstawało na bieżąco (wraz z używaniem go do regulowania zobowiązań Spółki), począwszy od 2009 r.

W przyszłości Akcjonariusz może udzielić Spółce pożyczki w walucie euro na spłatę jej zadłużenia w rachunku X. Planowane jest, że kwota pożyczki w euro zostanie przekazana przez Akcjonariusza bezpośrednio na rachunek X. W związku z tym zmniejszy się zadłużenie na rachunku X, a powstanie zadłużenie pożyczkowe od Akcjonariusza.

Spółka rozlicza różnice kursowe zgodnie z przepisem art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm., dalej jako: „ustawa o CIT”).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca przedstawił następujące informacje.

Jak wskazał Wnioskodawca (dalej również „Spółka”) we wniosku o interpretację wskazane zadłużenie jest „zadłużeniem w rachunku bankowym”. Zgodnie z Umową X zadłużenie w rachunku bankowym (X) jest zadłużeniem z tytułu finansowania udzielonego Spółce przez Bank (jest długiem względem Banku). Oznacza to, że wierzycielem jest Bank, dłużnikiem zaś Spółka. Umowa X została podpisana w dniu 26 stycznia 2009 r. pomiędzy Bankiem (X), Wnioskodawcą oraz spółkami powiązanymi z Wnioskodawcą (X, XX, XXX.). Z kolei umowa na prowadzenie rachunku bieżącego, o którym mowa powyżej, została zawarta pomiędzy X a Spółką w dniu 17 grudnia 2008 r. Jak wskazał Wnioskodawca, rachunek X prowadzony jest w walucie euro, w związku z czym zobowiązanie Wnioskodawcy z tytułu spłaty tego zobowiązania względem Banku wyrażone jest również w walucie euro. Zadłużenie na rachunku X powstawało na bieżąco w roku 2009, 2010, 2011, 2012 i 2013 w związku z faktem, że Spółka dokonywała przelewów z tego rachunku na swój rachunek bankowy prowadzony w EUR przez polski bank. Tym samym powstawało zadłużenie w rachunku X (wierzycielem był X). Kolejno środki przelane na rachunek bankowy w polskim banku były wykorzystywane na cele działalności bieżącej (regulowanie zobowiązań Spółki, w szczególności zobowiązań z tytułu zakupu towarów i usług). Przy czym fakt ten pozostaje bez znaczenia gdyż istniejące zobowiązanie, które będzie spłacone w wyniku zaciągnięcia odrębnej pożyczki jest zadłużeniem względem Banku X.

Wnioskodawca wyjaśnia, że co do zasady zadłużenie względem Banku powstające w bieżącym rachunku bankowym charakteryzuje się brakiem wyznaczonego terminu jego spłaty. Możliwe są wyjątki od tej sytuacji takie jak np. wypowiedzenie umowy rachunku bankowego, zmniejszenie limitu zadłużania się w rachunku bieżącym i związany z tym obowiązek spłaty zobowiązania względem Banku - przy czym przypadek taki nie ma (nie będzie miał) w przedmiotowym przypadku miejsca. Od zadłużenia takiego naliczane są odsetki aż do momentu, w którym zobowiązanie to nie zostanie spłacone. Taka sytuacja ma również miejsce w przypadku Wnioskodawcy, przez co należy uznać, że przedmiotowe zobowiązanie Wnioskodawcy nie ma (nie będzie miało) wyznaczonego terminu spłaty na dzień wpływu pożyczki. Rachunek, na którym powstało zadłużenie Wnioskodawcy, jak już wskazano we wniosku o wydanie interpretacji z dnia 4 lipca 2013 r., jest rachunkiem prowadzonym w walucie obcej (EUR). W związku z tym, powstające na tym rachunku zadłużenie również jest wyrażone w EUR. Konsekwentnie, spłata zadłużenia względem Banku następuje w EUR. Jeżeli chodzi o pożyczkę od akcjonariusza to została udzielona w EUR, stąd w przypadku braku innych późniejszych uzgodnień powinna zostać zwrócona w walucie EUR. Spółka wskazuje, że po udzieleniu pożyczki zostały podjęte dodatkowe działania w celu jej spłaty, których skutek podatkowy jest przedmiotem odrębnego wniosku o interpretację. Jak wskazała Spółka w odrębnym wniosku: „W przyszłości może nastąpić podwyższenie kapitałów własnych Wnioskodawcy przez emisję nowych akcji. W związku z tym podwyższeniem, zostanie podjęta uchwała walnego zgromadzenia zobowiązująca Akcjonariusza do pokrycia wkładu w podwyższonym kapitale Spółki w formie wkładu pieniężnego. Podwyższeniu w odpowiedniej proporcji będzie podlegał kapitał zakładowy i zapasowy. W konsekwencji, Akcjonariusz będzie zobowiązany wobec Spółki tytułem dokonania wpłaty na podwyższony kapitał, podczas gdy Spółka będzie zobowiązana wobec Akcjonariusza z tytułu pożyczek zaciągniętych w walucie euro. W takiej sytuacji możliwym jest, że Spółka i Akcjonariusz zawrą porozumienie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej (wierzytelności Spółki o podwyższenie kapitału z wierzytelnością Akcjonariusza o zwrot pożyczek wskazanych powyżej)”. Jak wskazała dalej Spółka o odrębnym wniosku, spłata pożyczki zostanie dokonana poprzez potrącenie długu pożyczkowego w EUR z wierzytelnością o podwyższenie kapitału w PLN.

Skutki podatkowe tych działań nie mają jednak wpływu na odpowiedź na pytania zawarte w niniejszym wniosku o interpretacje, które dotyczą jedynie skutków podatkowych spłaty zadłużenia w rachunku X, a nie późniejszej „spłaty” pożyczki udzielonej przez akcjonariusza (co jest przedmiotem odrębnego wniosku o interpretacje).

Środki, które Wnioskodawca otrzyma (otrzymał) w ramach pożyczki od swojego Akcjonariusza w walucie euro, jak już było wskazywane we wniosku o wydanie interpretacji, będą przeznaczone na pokrycie zadłużenia względem Banku w rachunku X przyporządkowanym do systemu cash pooling (określone jest to również w umowie pożyczki). Natomiast zadłużenie na rachunku X powstawało na bieżąco w roku 2009, 2010, 2011, 2012 i 2013 w związku z faktem, że Spółka dokonywała przelewów z tego rachunku, na swój rachunek bankowy prowadzony w EUR przez polski bank. Tym samym powstawało zadłużenie w rachunku X (wierzycielem był X). Kolejno środki przelane na rachunek bankowy w polskim banku były wykorzystywane na cele działalności bieżącej (regulowanie zobowiązań Spółki, w szczególności zobowiązań z tytułu zakupu towarów i usług). Przy czym fakt ten pozostaje bez znaczenia, gdyż istniejące zobowiązanie, które będzie spłacone w wyniku zaciągnięcia odrębnej pożyczki jest zadłużeniem względem Banku X.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka powinna rozpoznać poprzez ujęcie w przychodach podatkowych (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe), różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym (X) wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od udziałowca odrębnej pożyczki w walucie obcej (EUR)?
2.  Jaki kurs Spółka powinna zastosować dla celów obliczenia wartości różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym (X) wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od udziałowca odrębnej pożyczki w walucie obcej (EUR)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 (stan faktyczny). Natomiast w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznać poprzez ujęcie w przychodach podatkowych (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe) różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym (X) wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od Akcjonariusza odrębnej pożyczki w walucie obcej (EUR).

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, „różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne, różnice, kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3”.

Na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT, dodatnie różnice kursowe powstają, jeśli wartość „kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni”. Natomiast przepis art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT wskazuje, że ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość „kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni”.

Art. 15a ust. 7 ustawy o CIT doprecyzowuje, że „za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.”

Wobec powyższych przepisów, aby można było mówić o powstaniu różnic kursowych, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   zadłużenie powstało w walucie obcej,

*   w momencie spłaty, zobowiązanie w dalszym ciągu wyrażone jest w walucie obcej,

*   spłata zobowiązania następuje w walucie obcej, przy czym jeżeli chodzi o formę zapłaty, przepisy podatkowe dopuszczają każdą efektywną formę spłaty zobowiązania.

Dodatkowo, różnice kursowe nie powstaną wówczas, gdy oba zdarzenia gospodarcze, przy których potencjalnie różnice kursowe mogłyby powstać (np. zaciągnięcie i spłata pożyczki) mają miejsce w tym samym czasie lub stosowany kurs jest w obu tych przypadkach jednakowy.

Odnosząc powyższe warunki do przedstawionego przez Spółkę zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że:

*   zadłużenie na rachunku X zostało zaciągnięte w EUR (walucie obcej),

*   w momencie spłaty zobowiązanie w dalszym ciągu będzie wyrażone w tej walucie,

*   kurs pierwotny będzie różnił się od kursu spłaty,

*   zobowiązanie zostanie spłacone w drodze wpłaty kwoty w EUR przez Akcjonariusza na rachunek X.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że powinna rozpoznać poprzez ujęcie w przychodach podatkowych (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe), różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia na rachunku X wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od Akcjonariusza odrębnej pożyczki w walucie obcej (EUR).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2013 r. pozostaje niezmienne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Szczególną kategorią przychodów i kosztów podatkowych przewidzianą w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm.) są różnice kursowe, ustalane przez podatników na podstawie jednej z metod wskazanych w art. 9b ust. 1 omawianej ustawy, tj. na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

W analizowanym przypadku, Wnioskodawca rozlicza różnice kursowe zgodnie z przepisem art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody, jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Na mocy art. 15a ust. 2, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 3 omawianej ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Powołane powyżej przepisy wyraźnie określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a mianowicie:

*   gdy wartość przychodu należnego w walucie obcej w dniu jego powstania dla celów podatkowych jest inna niż jego wartość w dniu faktycznego otrzymania;

*   gdy wartość kosztu podatkowego w walucie obcej w dniu jego zarachowania jest inna niż jego wartość w dniu zapłaty;

*   wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku;

*   wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest inna niż jego wartość w dniu zwrotu;

*   wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jej otrzymania jest inna niż jego wartość w dniu spłaty.

Zgodnie natomiast z art. 15a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za dzień zapłaty uważa się dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności, tym samym ustawodawca jednoznacznie przesądził o tym, że do powstania podatkowych różnic kursowych może dojść także w drodze potrącenia.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca posiada rachunek bankowy, prowadzony w walucie obcej (EUR). Rachunek ten jest równocześnie rachunkiem przyporządkowanym do systemu cash poolingu (rachunek ten dalej jako: „X”). Spółka posiada znaczne zadłużenie na tym rachunku, które powstawało na bieżąco (wraz z używaniem go do regulowania zobowiązań Spółki), począwszy od 2009 r. Zgodnie z Umową X zadłużenie w rachunku bankowym (X) jest zadłużeniem z tytułu finansowania udzielonego Spółce przez Bank (jest długiem względem Banku). Oznacza to, że wierzycielem jest Bank, dłużnikiem zaś Spółka. W przyszłości Akcjonariusz może udzielić Spółce pożyczki w walucie euro na spłatę jej zadłużenia w rachunku X. Planowane jest, że kwota pożyczki w euro zostanie przekazana przez Akcjonariusza bezpośrednio na rachunek X. W związku z tym zmniejszy się zadłużenie na rachunku X, a powstanie zadłużenie pożyczkowe od Akcjonariusza.

Zagadnieniem podlegającym rozstrzygnięciu w analizowanym stanie faktycznym jest rozpoznanie w przychodach alb w kosztach podatkowych różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym wyrażonego w walucie obcej (EUR) w drodze zaciągnięcia od udziałowca odrębnej pożyczki w walucie obcej.

Odnosząc przepisy prawa podatkowego do przestawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 2 pkt 5 ww. ustawy), a ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 3 pkt 5 ww. ustawy).

Z treści powyższych przepisów wynika także, że różnice kursowe, mające wpływ na podstawę opodatkowania, mogą powstać w dacie spłaty kredytu, pożyczki, w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  wartość kredytu, pożyczki powinna być wyrażona w walucie obcej,
2.  spłata kredytu, pożyczki powinna być zrealizowana w walucie obcej.

Biorąc pod uwagę normy prawne regulujące kwestię różnic kursowych podkreślenia wymaga sytuacja, w której następuje spłata pożyczki zaciągniętej w walucie obcej oraz jej realizacja w tej samej walucie - skutkuje rozpoznaniem przychodów i kosztów podatkowych z tytułu podatkowych różnic kursowych.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że - w przedmiotowej sprawie Spółka postąpiła prawidłowo rozpoznając poprzez ujęcie w przychodach (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe) różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia w rachunku bankowym wyrażonego w walucie obcej w drodze zaciągnięcia od Akcjonariusza odrębnej pożyczki w walucie obcej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w X.