Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-703/16-1/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-09
Teza: w zakresie: czy Spółka jest uprawniona do uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup Maszyn w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego pomimo ich czasowego wykorzystania poza obszarem SSE
Słowa kluczowe: inwestycje-wydatki inwestycyjne; maszyny; strefy-działalność pozastrefowa (SSE); strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 20 czerwca 2016 r., który wpłynął do tut. Biura 24 czerwca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup Maszyn w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego pomimo ich czasowego wykorzystania poza obszarem SSE (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1 – zdarzenie przyszłe) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup Maszyn w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego pomimo ich czasowego wykorzystania poza obszarem SSE.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka akcyjna (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest członkiem międzynarodowej grupy M., jednego z wiodących dostawców usług druku 3D na świecie. W swojej działalności Spółka zajmuje się głównie produkcją wyrobów z tworzyw sztucznych, proszków metali oraz żywic. Spółka prowadzi obecnie działalność na terenie zakładu znajdującego się w mieście W. (dalej: „Stary Zakład”).

Wnioskodawca posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu Załącznika 1 do Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. UE L 187/1 z dnia 26 czerwca 2014 r.).

Dnia 22 czerwca 2015 r. Wnioskodawca otrzymał zezwolenie (dalej: „Zezwolenie”), na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”), rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, m.in. w zakresie wytwarzania produktów z tworzyw sztucznych.

Spółka została zobowiązana do spełnienia następujących warunków prowadzenia działalności na terenie SSE:

1.  zatrudnienia przy prowadzeniu działalności na terenie strefy po dniu uzyskania zezwolenia, co najmniej:
    *   10 pracowników do 30 kwietnia 2017 r. oraz utrzymania zatrudnienia na terenie strefy na poziomie co najmniej 10 pracowników do 29 kwietnia 2019 r.,
    *   8 pracowników do 30 kwietnia 2019 r. i utrzymania zatrudnienia na terenie strefy na poziomie co najmniej 18 pracowników do 30 kwietnia 2021 r.
2.  poniesienia na terenie strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015r. poz. 465; dalej: „Rozporządzenie strefowe”):
    *   nie mniej niż 19.629.000,00 zł (słownie: dziewiętnaście milionów sześćset dwadzieścia dziewięć tysięcy złotych) do 30 kwietnia 2017 r.,
    *   narastająco nie mniej niż 33.200.000,00 zł (słownie: trzydzieści trzy miliony dwieście tysięcy złotych) do 30 kwietnia 2025 r.;
3.  zakończenia inwestycji w terminie do 30 kwietnia 2025 r. (dalej: „Inwestycja”).

Spółka zaznacza, że Zezwolenie nie zostało cofnięte ani wygaszone w trybie art. 19 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 282; dalej: „ustawa o SSE”).

Inwestycja, w związku z realizacją której Spółce zostało udzielone Zezwolenie, miała zostać częściowo sfinansowana z dochodów osiąganych w ramach bieżącej produkcji Spółki. Dlatego też Wnioskodawca, po dniu otrzymania Zezwolenia zamierza nabywać kolejne maszyny, przeznaczone do produkcji w Nowym Zakładzie na terenie SSE (dalej: „Maszyny”). Dochody uzyskane z realizowanej z ich zastosowaniem produkcji mają umożliwić realizację kolejnych etapów inwestycji.

Niemniej jednak, proces budowy Nowego Zakładu, w którym mają zostać docelowo ulokowane Maszyny, przedłuża się. Jednocześnie Spółka musi wywiązać się z dużej ilości zleceń przekraczających możliwości produkcyjne parku maszynowego znajdującego się na terenie Starego Zakładu. Spółka jest tym samym zmuszona do rozpoczęcia eksploatacji Maszyn w produkcji także na terenie Starego Zakładu, jeszcze przed zakończeniem budowy Nowego Zakładu. Maszyny do momentu zakończenia budowy Nowego Zakładu będą znajdować się na terenie Starego Zakładu, mieszczącego się poza SSE. Co istotne, zostaną one docelowo przeniesione na teren Nowego Zakładu w możliwie najbliższym terminie.

Należy zaznaczyć, że niniejszy wniosek dotyczy tych produktów wytwarzanych z zastosowaniem Maszyn, których klasyfikacja PKWiU była lub będzie zgodna z zakresem przedmiotowym Zezwolenia. Co więcej, Wnioskodawca nie zamierza zbyć przedmiotowych Maszyn w okresie 5 lat od wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Ponadto, Maszyny przed dniem nabycia nie były używane przez żaden podmiot gospodarczy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka jest uprawniona do uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup Maszyn w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego pomimo ich czasowego wykorzystania poza obszarem SSE? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1 – zdarzenie przyszłe)

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do uwzględnienia wydatków poniesionych na Maszyny w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego, pomimo ich czasowego wykorzystania poza obszarem SSE.

Warunki objęcia pomocą publiczną kosztów inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) zwolnienie obejmuje dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16. ust. 1 ustawy o SSE. Tym samym, zezwolenie stanowi podstawę do uzyskania zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Przy interpretacji powyższej normy należy uwzględnić również art. 12 ustawy o SSE, zgodnie z którym dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

W konsekwencji, to przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy o SSE, regulują wielkość zwolnienia podatkowego przysługującego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Aktem, który reguluje powyższe zagadnienie, jest Rozporządzenie strefowe.

Zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie SSE w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;
5.  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji;
6.  ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy.

Zgodnie z § 5 ust. 1 Rozporządzenia strefowego, w przypadku nabycia środków trwałych przedsiębiorca strefowy jest zobligowany do utrzymania ich własności przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jednocześnie, jak wynika z § 6 ust. 7 Rozporządzenia strefowego, środki trwałe nabywane przez przedsiębiorcę innego niż mały i średni mają być nowe.

Poniesienie wydatku na terenie SSE w trakcie obowiązywania Zezwolenia.

Jak wynika z regulacji przytoczonych w poprzedniej części niniejszego wniosku, możliwość uznania kosztów związanych z nabyciem środków trwałych za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uzależniona jest od spełnienia następujących warunków:

*   wydatek został poniesiony;
*   wydatek został poniesiony w trakcie obowiązywania Zezwolenia na terenie SSE;
*   wydatek dotyczył nowych maszyn;
*   własność zakupionego środka trwałego zostanie utrzymana przez okres 5 lat.

Fakt poniesienia wydatku.

Zgodnie z Internetowym słownikiem PWN, zwrot „ponieść” oznacza „zostać obarczonym, obciążonym czymś”. Rzeczownik „koszt” oznacza „sumę pieniędzy wydatkowaną na kupno lub opłacenie czegoś”. Zwrot „ponieść koszt” oznacza zatem „zostać obciążonym sumą pieniędzy wydatkowaną na kupno lub opłacenie czegoś”.

Tryb dokonany czasownika „ponieść” wskazuje na to, że poniesienie kosztu następuje w momencie faktycznego obciążenia sumą pieniędzy wydatkowaną np. na opłacenie usługi lub nabycie środka trwałego. Tym samym, poniesienie kosztu jest równoznaczne z faktycznym uiszczeniem danej kwoty za otrzymane świadczenie - nie wystarczy np. zarachowanie wydatku w księgach rachunkowych.

W konsekwencji, jeśli w wyniku zapłaty z tytułu nabytych Maszyn doszło do uszczuplenia majątku Spółki, należy stwierdzić, że Wnioskodawca poniósł definitywny wydatek.

Poniesienie kosztu w trakcie obowiązywania Zezwolenia na terenie SSE.

Spółka wskazuje, że Zezwolenie zostało wydane dnia 22 czerwca 2015 r. i nie zostało cofnięte ani wygaszone w trybie art. 19 ustawy o SSE. W konsekwencji, skoro przedmiotowe wydatki na Maszyny zostały poniesione po tym dniu, to zostały poniesione w trakcie obowiązywania Zezwolenia.

Spółka jednocześnie podkreśla, że pojęcie „kosztu inwestycji poniesionego na terenie SSE” nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. W rezultacie, w pierwszym kroku analizy należy odwołać się do potocznego rozumienia powyższego terminu. Jak zostało wskazane, zwrot „ponieść koszt” oznacza „faktycznie obciążyć sumą pieniędzy”.

Jednocześnie wyrażenie „na terenie SSE” może wskazywać na obszar geograficzny, który na podstawie adekwatnego rozporządzenia Rady Ministrów został objęty statusem SSE na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o SSE. W konsekwencji, literalna wykładnia pojęcia „koszt inwestycji poniesiony na terenie SSE” (dalej: „Wariant I”) prowadziłaby do wniosku, że do uiszczenia zapłaty za dany środek trwały mogłoby dojść jedynie fizycznie na konkretnej działce objętej statusem SSE. Jeśli do zapłaty doszłoby hipotetycznie poza tą działką, np. na sąsiedniej działce znajdującej się poza SSE, w konsekwencji dany wydatek nie mógłby się kwalifikować do objęcia pomocą publiczną.

Drugi wariant interpretacji pojęcia „koszt inwestycji poniesiony na terenie SSE” (dalej: „Wariant II”) mógłby prowadzić do wniosku, że pojęcie „teren SSE” odnosi się przede wszystkim do kwestii inwestycji. Tym samym w zakresie terminu „koszt inwestycji poniesiony na terenie SSE” znajdowałyby się wszelkie wydatki poniesione dla celów inwestycji, która zostanie realizowana w granicach SSE. Wydatki te musiałyby więc zostać poniesione w zamiarze wykorzystania danego środka trwałego w działalności gospodarczej na terenie SSE.

Mając na względzie reguły interpretacyjne, Spółka pragnie posłużyć się wykładnią celowościową ze względu na uzyskanie dwóch rozłącznych wyników wykładni językowej. W interpretacji § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego, należy, w ocenie Wnioskodawcy, odwołać się do ratio legis ustawy o SSE, którym jest m.in. aktywizacja bezrobotnych oraz rozwój regionalny (tak np. w uzasadnieniu do projektu ustawy z 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy o SSE stwierdzono, że „Strefy jako instrument rozwoju regionalnego mają za zadanie niwelować różnice w rozwoju gospodarczym regionów. Podstawowym wskaźnikiem obrazującym sytuację społeczno-ekonomiczną regionu jest stopa bezrobocia. (\`(...)\`) Drugim ważnym zadaniem stref jest stymulowanie wzrostu konkurencyjności naszej gospodarki, co można osiągnąć, wspierając inwestycje innowacyjne, stosujące nowoczesne technologie. Szczegółowe wymagania gwarantujące zastosowanie najnowszych rozwiązań technologicznych zostaną określone w akcie wykonawczym do ustawy”).

Uwzględniając powyższe, należałoby stwierdzić, że zwrot „ponieść koszty na terenie SSE” należy interpretować w zgodzie z głównym celem istnienia SSE w Polsce, tj. pobudzaniem rozwoju gospodarczego przez konkretne inwestycje, co zauważono również w cytowanym uzasadnieniu: „Już sam proces budowy fabryk dynamizuje koniunkturę gospodarczą regionu, w którym jest realizowany projekt inwestycyjny. Natomiast utworzenie nowych miejsc pracy powoduje wzrost dochodów znacznej grupy lokalnej społeczności i przekłada się na stabilne zwiększenie popytu konsumpcyjnego”.

Celem zagwarantowania zezwolenia strefowego jest zatem zachęcenie przedsiębiorców do realizacji inwestycji w danym regionie, przez co mają zostać zwiększone szanse na rozwój gospodarczy danego obszaru. Należy mieć jednak na względzie to, że SSE nie jest zlokalizowana na terenie całego regionu. W rozporządzeniu ustanawiającym daną SSE jedynie oznaczone działki znajdujące się w regionie zostają objęte jej statusem.

Wykładnia celowościowa prowadzi zatem do wniosku, że Wariant I interpretacji § 6 ust. 1 Rozporządzenia strefowego nie gwarantowałby wypełnienia zasadniczego celu, jakiemu przyświecało utworzenie SSE. Co więcej, wymóg fizycznego dokonywania zapłaty na terenie SSE wydaje się być nieracjonalnym. Jednocześnie, wykładnia przedstawiona jako Wariant II wypełnia cele utworzenia SSE, w związku z czym w opinii Spółki pojęcie „koszty inwestycji poniesione na terenie SSE” powinny być interpretowane jako „wydatki poniesione dla celów inwestycji realizowanej na terenie SSE”.

Podobny pogląd został wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 16 maja 2016 r. Znak: IBPB-1-2/4510-332/16/AK, w której potwierdził on w całości stanowisko wyrażone przez wnioskodawcę. Podatnik w zbliżonej sytuacji tymczasowego użycia środków trwałych poza SSE uznał, że „opisane we wniosku wydatki poniesione przez Spółkę w związku z inwestycją stanowiącą podstawę udzielenia Zezwolenia, na nowe środki trwałe (linie produkcyjne), które zostaną umieszczone w zakładzie na terenie Strefy, a tymczasowo używane są w lokalizacji poza granicą SSE, mogą zostać uznane za koszt kwalifikowany inwestycji”. W szczególności podatnik odniósł się do definicji „kosztów inwestycji”: „powszechnie przyjmuje się, że pojęcie to należy interpretować przez pryzmat projektu inwestycyjnego będącego podstawą udzielenia przedsiębiorcy zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE. Projekt taki zostaje szczegółowo opisany przez inwestora w dokumentach aplikacyjnych składanych w celu uzyskania zezwolenia strefowego i to właśnie zakres inwestycji wskazanej w tych dokumentach determinuje zakres przedmiotowy kosztów, które mogą być następnie uznane za kwalifikowane w ramach danego zezwolenia”. Zaznaczono również fakt, że „nabycie opisanych we wniosku środków trwałych ma ścisły związek z realizacją inwestycji na terenie SSE”.

Co istotne, wypełnienie przesłanki „poniesienia wydatku dla celów inwestycji realizowanej na terenie SSE” nie zostanie naruszone przez sam fakt krótkotrwałego umieszczenia danego środka trwałego fizycznie poza obszarem SSE. Organy podatkowe wielokrotnie wskazywały, że środki trwałe mogą zostać zlokalizowane poza terenem SSE na różnych etapach prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE, a jednocześnie wydatki na nie poniesione będą mogły zostać uwzględnione w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną. Np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 czerwca 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-321/14/CzP organ podatkowy przychylił się do następującego stanowiska wnioskodawcy: „Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, omawiana, częściowa zmiana lokalizacji prowadzonej działalności nie powoduje utraty prawa do korzystania ze zwolnienia podatkowego, także w oparciu o wartość środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych poza terenem SSE. Dodatkowo, inwestycja Spółki zostanie utrzymana w regionie - obydwie lokalizacje produkcyjne Spółki, zarówno ta „strefowa”, jak i „pozastrefowa” będą zlokalizowane w tym samym mieście”.

Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 28 lutego 2012 r. Znak: IPPB3/423-981/11-2/MS potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, w którym stwierdzono, że „specjalistyczne pojemniki ciśnieniowe stanowiące jeden z elementów linii produkcyjnej nabyte jako nowe przez Spółkę i zaliczone do składników majątku podatnika będą mogły stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą w świetle przepisu § 6 Rozporządzenia. Fakt, iż pojemniki te będą czasowo opuszczały teren specjalnej strefy w celu zapewnienia aseptycznego opakowania dla produktów przewożonych do klientów Spółki nie powoduje, iż nie mogą one zostać objęte pomocą. (\`(...)\`) Po dostarczeniu produktów pojemniki ciśnieniowe będą powracać na obszar strefy”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podobny pogląd wyraził w ocenie stanu faktycznego, w którym beneficjent zakupił środki trwałe na potrzeby działalności strefowej i udostępniał je kontrahentom działającym poza SSE (również za granicą) w celu wytworzenia komponentów koniecznych do wytworzenia produktów na terenie SSE przez beneficjenta (interpretacja indywidualna z 9 marca 2011 r. Znak: ILPB4/423-340/10-3/DS). Organ podatkowy uznał, że udostępnienie nie zmienia statusu wydatków poniesionych na powyższe urządzenia, tj. w dalszym ciągu mogą być one uwzględniane w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną.

Uwzględniając powyższą analizę, w ocenie Spółki, jeśli Maszyny zostały nabyte z zamiarem wykorzystania ich w działalności gospodarczej na terenie SSE i zostaną docelowo przeniesione oraz będą faktycznie wykorzystywane na terenie SSE, w ramach inwestycji, na potrzeby której Spółce udzielone zostało Zezwolenie, to - pomimo chwilowego wykorzystania ich w produkcji poza SSE - koszty inwestycji (wydatki) związane z nabyciem Maszyn należy uznać za poniesione na terenie SSE w okresie obowiązywania Zezwolenia.

Nowość środków trwałych.

Spółka wskazuje, że zgodnie z poglądami aprobowanymi w orzecznictwie, warunek nowości środków trwałych wprowadzony w § 6 ust. 7 Rozporządzenia strefowego musi być spełniony na moment transakcji i ustalenia ceny nabycia przedmiotowych rzeczy. Nowość oznacza w tym sensie brak sytuacji, w której dany środek trwały był wykorzystywany uprzednio, tj. przed nabyciem, przez inny podmiot.

Na poparcie powyższego, Wnioskodawca podkreśla, że powyższy argument wspiera orzecznictwo, np. w wyroku NSA z 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 431/12 przychylono się do interpretacji proponowanej przez zainteresowanego będącego stroną postępowania w niniejszym wniosku: „(\`(...)\`) z perspektywy wykładni językowej nabyty przez przedsiębiorcę środek trwały, który przed nabyciem nie był w jakiejkolwiek formie używany przez inny podmiot - spełnia przesłanki uznania za nowy środek trwały”.

Uwzględniając powyższe, należy uznać, że Maszyny są nowe, ponieważ nie były używane uprzednio przez inne podmioty na moment ich nabycia.

Utrzymanie własności przez okres 5 lat.

Jak zostało już zaznaczone w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka nie zamierza zbyć przedmiotowych Maszyn w okresie 5 lat.

Uwzględniając powyższą analizę, w opinii Spółki, nie powinno być wątpliwości, że wydatki na Maszyny mogą zostać uwzględnione w wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 – stan faktyczny oraz Nr 2 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.