Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-773/12-4/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-02
Teza: Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej oraz czy ma prawo do dokonania korekty deklaracji VAT za okres, w którym otrzymała fakturę w związku z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi i do odliczania VAT naliczonego na bieżąco?
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja korygująca; gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2012 r. (data wpływu 25 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 października 2012 r. (data wpływu 31 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej oraz dokonania korekty deklaracji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej oraz dokonania korekty deklaracji. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 31 października 2012 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego oraz własnego stanowiska.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Gmina w ramach wykonywania zadania własnego, określonego m.in. w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) od 2009 roku wykonuje inwestycję polegającą na „Budowie kanalizacji sanitarnej …”. Inwestycja realizowana jest w ramach obowiązującej umowy z wykonawcą (umowa zawarta w dniu 25 czerwca 2010 r., przewidywany termin zakończenia całego zadania to wrzesień 2012 r.).

Gmina w latach 2010-2011 zapłaciła i na bieżąco w roku 2012 płaci wykonawcom za realizację inwestycji. Wykonawcy wystawiają na Gminę faktury VAT zawierające podatek od towarów i usług. Inwestycja jest współfinansowana ze środków unijnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, Priorytet Oś 3 „Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowane gospodarki wiejskiej”, Działanie 321 „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej”. Gmina otrzymuje dofinansowanie do 75% wartości netto inwestycji, podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym. Gmina reguluje podatek VAT wynikający z faktur wystawionych przez wykonawców całości ze środków własnych. W grudniu 2011 roku część inwestycji została odebrana i przekazana na środki trwałe (majątek) Gminy.

Wybudowana kanalizacja sanitarna jest wykorzystywana przez Gminę do odbioru ścieków komunalnych od mieszkańców. Po częściowym odbiorze inwestycji mieszkańcy zostali podłączeni do wybudowanej kanalizacji. Odbiór ścieków odbywa się na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych przez Gminę z każdym z odbiorców. Za świadczone usługi Gmina wystawia odbiorcom usług (mieszkańcom) faktury VAT i egzekwuje od nich opłaty zgodnie z obowiązującą na terenie Gminy taryfą. Odebrane ścieki są odprowadzane do oczyszczalni ścieków (…).

W uzupełnieniu do wniosku Gmina oświadczyła, że:

*   jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT,
*   zamiarem Wnioskodawcy było wykorzystywanie zrealizowanej inwestycji od chwili oddania jej do używania wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. świadczenia usług w zakresie odbioru ścieków komunalnych. Po częściowym odbiorze inwestycji kanalizacja ta była wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych wskazanych powyżej,
*   nie dokonywała do tej pory odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących opisanej inwestycji. Powodem tego był brak jednoznacznego stanowiska organów podatkowych dotyczącego możliwości dokonywania tego odliczenia. W związku z tym Wnioskodawca wystąpił z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji,
*   wartość początkowa kanalizacji sanitarnej przekroczyła 15.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej oraz czy ma prawo do dokonania korekty deklaracji VAT za okres, w którym otrzymała fakturę w związku z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi i do odliczania VAT naliczonego na bieżąco?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości … oraz ma prawo do dokonania korekty deklaracji VAT za okres, w którym otrzymała fakturę w związku z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi i do odliczania VAT naliczonego na bieżąco.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, co do zasady przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z kolei z art. 15 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do ust. 6 tego przepisu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym z tytułu odbioru ścieków Gmina jest podatnikiem podatku VAT, gdyż świadczenia wykonywane są na podstawie umów cywilnoprawnych, zawartych przez Gminę z odbiorcami usług. Stwierdzić należy zatem, że Gmina dokonuje odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Kolejnym warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Wybudowana infrastruktura kanalizacyjna jest wykorzystywana do świadczenia usług komunalnych na rzecz mieszkańców Gminy.

W przedmiotowej sprawie Gminie przysługuje prawo do bieżącego dokonywania odliczeń podatku VAT naliczonego od nakładów inwestycyjnych na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ zakupione towary i usługi są związane z czynnością opodatkowaną.

Biorąc także pod uwagę przepisy prawa podatkowego, Gminie przysługuje również prawo do złożenia korekty deklaracji poprzez dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nieodliczonego uprzednio podatku VAT, związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji.

Jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach i interpretacji indywidualnej nr IBPP1/443-748/11/AW z 4 sierpnia 2011 roku, że gminie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług związanego z ww. inwestycją. Gminie przysługuje również prawo do złożenia korekty deklaracji poprzez dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nieodliczonego uprzednio podatku VAT od towarów i usług (\`(...)\`) związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji.

W związku z powyższym zachodzą przesłanki do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości ….

Wniosek taki wynika również z następujących interpretacji podatkowych:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 28 kwietnia 2011 roku, sygn. akt ILPP1/443 -172/11-2/AK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 września 2011 roku, sygn. IPTPP1/443-398/11 -4/JM,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 czerwca 2009 roku, sygn. IBPP4/443 -562/09/KG,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 15 lutego 2012 roku, sygn IPTPP1/443-998/11 -7/IG.

W uzupełnieniu do wniosku Gmina wskazała, iż przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku od towarów i usług związanego z ww. inwestycją ponoszonych w trakcie jej trwania, ponieważ zakupione towary i usługi są związane z świadczonymi usługami.

Gmina ma prawo do złożenia korekty deklaracji poprzez dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nieodliczonego uprzednio podatku VAT od towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji w trybie art. 86 ust.13 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi:

1.  suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
    1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
    2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
    3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Należy zaznaczyć, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Zgodnie z uregulowaniami art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z kolei, stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podkreślić należy, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze prywatnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z kolei, zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z wniosku wynika, że Gmina w ramach wykonywania zadania własnego, określonego m.in. w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) od 2009 roku wykonuje inwestycję polegającą na „Budowie kanalizacji sanitarnej …”. Inwestycja realizowana jest w ramach obowiązującej umowy z wykonawcą (umowa zawarta w dniu 25 czerwca 2010 r., przewidywany termin zakończenia całego zadania to wrzesień 2012 r.). Gmina w latach 2010-2011 zapłaciła i na bieżąco w roku 2012 płaci wykonawcom za realizację inwestycji. Wykonawcy wystawiają na Gminę faktury VAT zawierające podatek od towarów i usług. Inwestycja jest współfinansowana ze środków unijnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, Priorytet Oś 3 „Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowane gospodarki wiejskiej”, Działanie 321 „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej”. Gmina otrzymuje dofinansowanie do 75% wartości netto inwestycji, podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym. Gmina reguluje podatek VAT wynikający z faktur wystawionych przez wykonawców całości ze środków własnych. W grudniu 2011 roku część inwestycji została odebrana i przekazana na środki trwałe (majątek) Gminy.

Wybudowana kanalizacja sanitarna jest wykorzystywana przez Gminę do odbioru ścieków komunalnych od mieszkańców (…). Po częściowym odbiorze inwestycji mieszkańcy zostali podłączeni do wybudowanej kanalizacji. Odbiór ścieków odbywa się na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych przez Gminę z każdym z odbiorców. Za świadczone usługi Gmina wystawia odbiorcom usług (mieszkańcom) faktury VAT i egzekwuje od nich opłaty zgodnie z obowiązującą na terenie Gminy taryfą.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Zamiarem Wnioskodawcy było wykorzystywanie zrealizowanej inwestycji od chwili oddania jej do używania wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. świadczenia usług w zakresie odbioru ścieków komunalnych. Po częściowym odbiorze inwestycji kanalizacja ta była wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych wskazanych powyżej. Gmina nie dokonywała do tej pory odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących opisanej inwestycji. Wartość początkowa kanalizacji sanitarnej przekroczyła 15.000 zł.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby zakupione towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż towary i usługi nabywane przez Gminę w ramach realizacji inwestycji są związane z czynnościami wykonywanymi na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją inwestycji „Budowa kanalizacji sanitarnej … .”, bowiem został spełniony warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

Ponieważ cytowane wcześniej regulacje prawne nakazują oceniać zakres prawa do odliczenia w oparciu o finalne przeznaczenie towaru czy też usługi, w cenie której zawarty był podatek mający podlegać odliczeniu, to zmiana przez podatnika planów co do finalnego wykorzystania towarów lub usługi, ma wpływ na jego prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem. Z chwilą podjęcia przez podatnika decyzji o zmianie przeznaczenia towarów lub usług na cele związane z działalnością opodatkowaną, podatnikowi przysługuje prawo do rozliczenia podatku naliczonego, związanego z tą działalnością, a wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na ich nabycie.

Prawo do odliczenia podatku może zostać zrealizowane w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 11, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminie określonym w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Z powyższego wynika zatem, iż obniżenia kwoty podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, może dokonać podatnik w sytuacji gdy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku w momencie otrzymania faktury stwierdzającej nabycie towarów lub usług, jednak podatnik ten nie skorzystał z tego prawa. W przedmiotowej sprawie natomiast Wnioskodawcy w momencie otrzymania faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług prawo do odliczenia przysługiwało. Należy podkreślić, iż Gmina może dokonać korekty deklaracji jedynie za miesiąc, w którym przysługiwało jej prawo do odliczenia, nie mając wyboru złożenia deklaracji za kolejne dwa okresy rozliczeniowe.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż w związku z faktem, że zamiarem Gminy było wykorzystywanie przedmiotowej inwestycji od chwili jej oddania do użytkowania wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na budowę kanalizacji sanitarnej. Zatem skoro Wnioskodawca nie dokonał tego odliczenia w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, ma prawo dokonać korekty deklaracji podatkowej jedynie za okres, w którym prawo do odliczenia przysługiwało, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, o czym stanowi art. 86 ust. 13 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.