Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-880/13/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-12
Teza: Czy dochód uzyskany ze sprzedaży działek o numerach: 1068/2, 251/5, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11, których właścicielką stała się Pani w wyniku zniesienia współwłasności, będzie stanowił dochód opodatkowany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy założeniu, że dochód ten zostanie przekazany w ciągu dwóch lat na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy dochód ze sprzedaży 4/5 udziału w nieruchomości, oznaczonej jako działka 251/4, której własność nabyła Pani w 2/5 w wyniku umowy darowizny z dnia 29 lipca 1993 r. zaś 2/5 w wyniku umowy darowizny z 12 lipca 2013 r., będzie stanowił dochód opodatkowany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy założeniu, że dochód ten zostanie przekazany na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy sprzedaż nieruchomości wchodzących w skład Pani majątku, które nabyła w drodze darowizny od matki i siostry będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej przy założeniu, że nie jest Pani zarejestrowana jako przedsiębiorca i nie jest płatnikiem podatku VAT?
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-przychód z działalności gospodarczej; współwłasność; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2013 r. (data wpływu 13 sierpnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 października 2013 r. (data wpływu 31 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 października 2013 r. (data wpływu 31 października 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Umową darowizny z dnia 29 lipca 1993 r. ojciec darował Pani oraz Pani siostrze nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Każda z sióstr otrzymała po ½ niewydzielonej części ww. nieruchomości. W jej skład wchodzą działki oznaczone obecnie w ewidencji gruntów numerami: 499, 1068/2, 251/4, 251/5, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11. W dniu 12 lipca 2013 r. zawarła Pani z siostrą notarialną umowę zniesienia współwłasności nieruchomości i umowę darowizny. W wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości siostra stała się wyłączną właścicielką działki nr 499, zaś Pani stała się wyłączną właścicielką działek nr 1068/2, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat, bowiem wartość przypadających stronom udziałów została uznana za równą. Ponadto siostra darowała Pani udział wynoszący 2/5 we współwłasności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer 251/4.

Zamierza Pani sprzedać nieruchomości, których wyłączną właścicielką stała się Pani w wyniku zniesienia współwłasności oraz sprzedać udziały w nieruchomości oznaczonej jako działka 251/4, której jest właścicielką w części 4/5 (2/5 - darowizna po ojcu, 2/5 darowizna od siostry). Jednocześnie zamierza Pani sprzedać tyle nieruchomości z wyżej wymienionych, by móc uzyskać wystarczające środki na budowę domu (cele mieszkaniowe). Po uzyskaniu wystarczających środków na budowę domu odstąpi Pani od sprzedaży reszty nieruchomości.

Wskazuje Pani, że działki nie są używane. Są to działki puste. Dla terenu, na którym położone są ww. działki gruntu, został opracowany plan zagospodarowania.

W celu przygotowania działek do sprzedaży dokonała Pani podziału działki 251/2 na dziesięć działek, wydzieliła drogi wewnętrzną. Nie dokonała Pani uzbrojenia terenu.

W przyszłości zamierza Pani sprzedać dwie lub trzy działki, „poprzez pełen katalog środków sprzedaży”.

W przeszłości zbywała Pani nieruchomości:

*   w dniu 27 grudnia 2005 r. - sprzedaż, na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości niezabudowanej oznaczonej jako działka numer 1068/1 o powierzchni 0,10.10 ha,
*   w dniu 19 kwietnia 2007 r. - sprzedaż na rzecz małżonków W. nieruchomości niezabudowanej, oznaczonej numerem geodezyjnym działki 251/1, o powierzchni 0.03,40 ha,
*   w dniu 11 lipca 2013 r. - sprzedaż na rzecz małżonków W. nieruchomości niezabudowanej stanowiącą działkę gruntową oznaczoną numerem 251/8 o powierzchni 0,0800 ha oraz udział do 1/5 części w prawie własności nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu oznaczonego numerem 251/4 o powierzchni 0,0736 ha,
*   w dniu 9 maja 2013 roku - sprzedaż na rzecz Pana E.S. nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem 251/9 o powierzchni 0,0059 ha.

Nie planuje Pani w przyszłości dokonywać transakcji zbycia innych (niewymienionych we wniosku) nieruchomości.

Przychód uzyskany ze sprzedaży działek zamierza Pani wyłącznie przeznaczyć na budowę domu w Polsce.

Zaznacza Pani, że nigdy nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (oznaczone we wniosku nr 1, 2, 3).

1.  Czy dochód uzyskany ze sprzedaży działek o numerach: 1068/2, 251/5, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11, których właścicielką stała się Pani w wyniku zniesienia współwłasności, będzie stanowił dochód opodatkowany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy założeniu, że dochód ten zostanie przekazany w ciągu dwóch lat na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy dochód ze sprzedaży 4/5 udziału w nieruchomości, oznaczonej jako działka 251/4, której własność nabyła Pani w 2/5 w wyniku umowy darowizny z dnia 29 lipca 1993 r. zaś 2/5 w wyniku umowy darowizny z 12 lipca 2013 r., będzie stanowił dochód opodatkowany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy założeniu, że dochód ten zostanie przekazany na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy sprzedaż nieruchomości wchodzących w skład Pani majątku, które nabyła w drodze darowizny od matki i siostry będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej przy założeniu, że nie jest Pani zarejestrowana jako przedsiębiorca i nie jest płatnikiem podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągnięty ze sprzedaży nieruchomości oznaczonych jako działki o numerach: 1068/2, 251/5, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11, których wyłączną właścicielką stała się w wyniku zawarcia z siostrą umowy zniesienia współwłasności nieruchomości nie stanowi dochodu, który podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Samo zniesienie współwłasności nie spowodowało, by w roku zawarcia umowy (t.j. w roku 2013) osiągnęła Pani jakikolwiek dochód - nastąpił bowiem jedynie faktyczny podział majątku, którego część nabyła Pani już w roku 1993 (w drodze darowizny od ojca). Teraz część ta została wydzielona. Ponieważ sprzedaje Pani te nieruchomości po upływie 5 lat od dnia nabycia, czynność ta nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, jeżeli środki ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy Pani na cele mieszkaniowe w ciągu dwóch lat, zaistnieje dodatkowa przesłanka nie obciążania podatkiem.

Wskazuje Pani, że wyłącznie dochód uzyskany ze sprzedaży części nieruchomości nr 251/4 w wysokości 2/5, mógłby zostać opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyłącznie bowiem 2/5 części zostało przez Panią nabyte w roku 2013 - pozostałe 2/5 nabyto już w roku 1993 i dokonując jej sprzedaży nie jest Pani zobowiązana do zapłaty ww. podatku ze względu na upływ pięcioletniego okresu. Jeżeli jednak przeznaczy Pani kwotę uzyskaną ze sprzedaży darowanej w 2013 roku 2/5 części działki nr 254/4 na cele mieszkaniowe, nie będzie w ogóle zobowiązana do zapłaty podatku.

Sprzedaż nabytych w drodze darowizny od ojca i siostry nieruchomości nie będzie nosiła znamion prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem jest to jedynie okazjonalna sprzedaż związana ze spieniężeniem majątku. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży zostaną w całości przeznaczone na cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W konsekwencji, jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, to wówczas przychód z tytułu tej sprzedaży jest opodatkowany jako przychód z działalności gospodarczej, natomiast jeżeli sprzedaż nieruchomości nie następuje w wykonywaniu tej działalności, to należy ją rozpatrywać jako źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r. I SA/Op18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należało ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że umową darowizny z dnia 29 lipca 1993 r. ojciec darował nieruchomość Pani oraz Pani siostrze na współwłasność. W dniu 12 lipca 2013 r. zawarła Pani z siostrą przed notariuszem umowę zniesienia współwłasności nieruchomości i umowę darowizny. W wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości siostra stała się wyłączną właścicielką działki nr 499, zaś Pani stała się wyłączną właścicielką działek nr 1068/2, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat, bowiem wartość przypadających stronom udziałów została uznana za równą. Ponadto siostra darowała Pani udział wynoszący 2/5 części nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer 251/4.

Zamierza Pani sprzedać nieruchomości, których wyłączną właścicielką stała się Pani w wyniku zniesienia współwłasności oraz sprzedać udziały w nieruchomości oznaczonej jako działka 251/4, której jest właścicielką w części 4/5 (2/5 - darowizna po ojcu, 2/5 darowizna od siostry). Jednocześnie zamierza Pani sprzedać tyle nieruchomości z wyżej wymienionych, by móc uzyskać wystarczające środki na budowę domu (cele mieszkaniowe). Po uzyskaniu wystarczających środków na budowę domu odstąpi Pani od sprzedaży reszty nieruchomości.

Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, iż nieruchomość nie została zakupiona dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej wykorzystywana. Na podstawie treści wniosku nie można również stwierdzić, by sprzedaż nieruchomości miała nastąpić w ramach działalności handlowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Treść wniosku przemawia więc za tym, że sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, a zatem nie powoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, zbycie przedmiotowych działek należy rozpatrywać w kontekście przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem, w takiej sytuacji, kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma więc ustalenie daty nabycia nieruchomości.

Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu.

Stosownie do art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Natomiast na podstawie art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości (wartości) udziałów współwłaścicieli.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.

Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. W konsekwencji należny jest podatek dochodowy z tytułu sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, jednakże należny jest nie od całości osiągniętego przychodu, lecz od nadwyżki ponad posiadany udział.

Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), która po dokonanym podziale przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Dla celów podatku dochodowego bieg terminu pięcioletniego dla części udziału w nieruchomości, ponad udział we współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze zniesienia współwłasności. Jeżeli natomiast w wyniku zniesienia współwłasności udział się nie zwiększa, wówczas datą nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) jest data pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości, a nie data zniesienia współwłasności.

Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, podział nieruchomości nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału nieruchomości lub zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.

Przenosząc zatem powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy za datę nabycia działek nr 1068/2, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11 oraz udziału wynoszącego we współwłasności 2/5 działki nr 251/4 przyjąć należy datę darowizny (29 lipca 1993 r.), gdyż zniesienie współwłasności nie wiązało się z nabyciem ponad przysługujący Pani udział, skoro zniesienie to było ekwiwalentne.

Zatem sprzedaż ww. działek oraz udziału nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

Nie ma wobec tego znaczenia w jaki sposób wydatkuje Pani środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości.

Natomiast darowizna udziału wynoszącego 2/5 we współwłasności działki nr 251/4 wiązała się z nabyciem tego udziału, wobec tego dokonując oceny skutków podatkowych planowanej sprzedaży udziału nabytego w 2013 r. w drodze darowizny, należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym - art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w powołanym wyżej ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  wydatki poniesione na:
    
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    
    1.  położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2.  wydatki poniesione na:
    
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
    
    1.  w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;
3.  wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej:
    1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub
    3.  gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, lub
    4.  gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a.

Z analizy wniosku wynika, iż środki uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości zamierza Pani wydatkować na własne cele mieszkaniowe, tj. na budowę domu przeznaczonego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny.

Reasumując, mając na względzie opisany we wniosku stan faktyczny, należy stwierdzić, iż :

*   sprzedaż działek nr 1068/2, 251/6, 251/7, 251/10, 251/11 oraz udziału wynoszącego 2/5 we współwłasności działki nr 251/4 nabytych w 1993 r., nie stanowi źródła przychodu, a zatem nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego ze względu na upływ pięcioletniego terminu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie,
*   natomiast dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziału nabytego przez Panią w 2013 r. w przedmiotowej nieruchomości w części wydatkowanej na budowę domu spełnia przesłanki do zwolnienia w tej części uzyskanego dochodu na podstawie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.