Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.103.2020.5.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-12
Teza: Odpłatne zbycie nieruchomości. Nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż działki (po dokonaniu podziału) nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do ich nabycia.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-podział gruntu; nieruchomości-zbycie nieruchomości; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż działek; zbycie-odpłatne zbycie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2020 r. (data wpływu 3 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 marca 2020 r. (data wpływu 26 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 26 marca 2020 r., o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej.

We wniosku, po uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w najbliższym czasie zamierza sprzedać działkę o numerze ewidencyjnym YYY/1, która jest położona w gminie X. Dla obszaru, na którym znajduje się wyżej wymieniona działka nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na wniosek firmy X S.A. z siedzibą w X, zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie parterowego budynku handlowo-usługowego wraz i infrastrukturą techniczną.

Na potrzeby przyszłej inwestycji działka YYY/1 została wydzielona z działki YYY. Działania mające na celu uzyskanie niezbędnej zgody, zgodnie z umową przedwstępną, są po stronie przyszłego inwestora.

W celu uzyskania niezbędnych pozwoleń, tj. decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, deszczowej oraz energetycznej, zostało udzielone pełnomocnictwo firmie X S.A. W umowie przedwstępnej sprzedaży uzyskanie wyżej wymienionych decyzji skutkuje zawarciem umowy ostatecznej. Umowa przedwstępna została zawarta dnia 13 sierpnia 2019 r. W dniu 16 sierpnia 2019 r. została również zawarta umowa dzierżawy z firmą X S.A.

Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła żadnych działań marketingowych związanych ze sprzedażą działki, a także nie współpracowała z biurami pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Strona jest w wyłącznym posiadaniu przedmiotowej działki od 2000 roku. Działkę YYY Wnioskodawczyni nabyła będąc zamężna, na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności mieszkania. Do tej pory działka była wykorzystywana na cele rolnicze.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że udzielone pełnomocnictwo na rzecz X S.A. dotyczyło tylko i wyłącznie działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń związanych z planowaną inwestycją. Ww. działka w okresie od 20 marca 2015 r. do 15 stycznia 2020 r., na podstawie umowy dzierżawy gruntu rolnego była użytkowana rolniczo przez brata męża Wnioskodawczyni. Dostawa działki YYY/1 nie nastąpi po wydaniu dla X S.A. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wydanie działki nastąpi dopiero po notarialnym nabyciu działki przez X S.A. Jednak, aby doszło do podpisania aktu notarialnego muszą być uzyskane wszystkie pozwolenia dotyczące planowanej inwestycji. Wnioskodawczyni nigdy nie zbywała innych działek, oraz nigdy nie była i nadal nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Strona prowadzi wraz z mężem gospodarstwo rolne obejmujące działkę YYY/1, lecz z tytułu prowadzenia działalności rolniczej na bazie tego gospodarstwa, Wnioskodawczyni ani małżonek nie są czynnymi podatnikami podatku VAT.

Prawo do działki nabyto w wyniku darowizny gospodarstwa rolnego od rodziców, którzy aktem notarialnym przepisali gospodarstwo na Wnioskodawczynię i Jej męża, jako współwłasność majątkową (nie posiadają z mężem rozdzielności majątkowej), ustanawiając jednocześnie służebność mieszkania w domu wchodzącym w skład gospodarstwa. Przedmiotem zawartej w 2000 roku darowizny było przekazanie gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodził dom mieszkalny (z ustanowioną służebnością mieszkania), budynki gospodarcze (drewniana stodoła i murowana owczarnia) oraz grunt rolny o powierzchni 1,83 ha.

Mąż Wnioskodawczyni, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast Strona pracuje wyłącznie w gospodarstwie rolnym i podlega z tego tytułu ubezpieczeniu KRUS. Mąż Wnioskodawczyni prowadzi działalność usługową w zakresie prowadzenia księgowości od dnia 2 lipca 2015 roku. Działka nie jest wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności, lecz tylko użytkowana rolniczo.

Zbycie nieruchomości, o której mowa we wniosku nie nastąpi w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Sprzedaż działki będzie sprzedażą okazjonalną, dokonaną przez osobę prywatną (w przypadku obojga małżonków będącymi nadal osobami prywatnymi). Sprzedaż nie jest dokonana w ramach zorganizowanej zarobkowej działalności, a jest wyłącznie jednorazową transakcją umożliwiającą mieszkańcom wsi Wnioskodawczyni, dostęp do zaopatrzenia bez niepotrzebnego pokonywania wielu kilometrów. Działka nigdy nie była oferowana w jakiejkolwiek formie na rynku nieruchomości, a plan jej sprzedaży pojawił się w wyniku zabiegów przedstawicieli X S.A.

Przedmiotowa działka jest wykorzystywana tylko i wyłącznie rolniczo. Od roku 2000 do 19 marca 2015 r., oraz od 15 stycznia 2020 r., do chwili obecnej prowadzona była działalność rolna osobiście, natomiast w okresie 20 marca 2015 r. do 14 stycznia 2020 r., działalność rolną na podstawie umowy dzierżawy prowadził brat męża Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym opisem sformułowano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy planowana sprzedaż nieruchomości jest wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że działka pochodzi z majątku prywatnego. Działka nie była ani nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. W celu sprzedaży działki nie prowadzono żadnych działań marketingowych lub handlowych.

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, gdyż zbycie nastąpi po upływie pięciu lat od nabycia (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,
*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Wnioskodawczynię do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku, bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku – w tym skonkretyzowanego opisu zdarzenia przyszłego - wynika, że:

*   Wnioskodawczyni prawo do działki nabyła w wyniku darowizny gospodarstwa rolnego od swoich rodziców, którzy aktem notarialnym przepisali gospodarstwo na nią i jej męża jako współwłasność majątkową (nie posiadają z mężem rozdzielności majątkowej) ustanawiając jednocześnie służebność mieszkania w domu wchodzącym w skład gospodarstwa,
*   przedmiotem zawartej w 2000 roku darowizny było przekazanie gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodził dom mieszkalny (z ustanawianą służebnością mieszkania), budynki gospodarcze (drewniana stodoła i murowana owczarnia) oraz grunt rolny o powierzchni 1,83 ha,
*   przedmiotowa działka jest wykorzystywana tylko i wyłącznie rolniczo; od roku 2000 do 19 marca 2015 r., oraz od 15 stycznia 2020 r., do chwili obecnej prowadzona była działalność rolna osobiście przez Wnioskodawcę, natomiast w okresie 20 marca 2015 r. do 14 stycznia 2020 r., działalność rolną na podstawie umowy dzierżawy prowadził brat męża Wnioskodawczyni.
*   Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie księgowości od 2015 roku; w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie wykorzystuje działki wymienionej we wniosku, bo jest ona tylko i wyłącznie użytkowana rolniczo,
*   Wnioskodawczyni nigdy nie zbywała innych działek - zbycie nieruchomości, o której mowa we wniosku nie nastąpi w ramach wykonywania działalności gospodarczej, Sprzedaż działki będzie sprzedażą okazjonalną dokonaną przez osobę prywatną (w przypadku obojga małżonków będącymi nadal osobami prywatnymi);
*   sprzedaż nie jest dokonana w ramach zorganizowanej zarobkowej działalności a jest wyłącznie jednorazową transakcją, która umożliwi mieszkańcom wsi Wnioskodawczyni dostęp do zaopatrzenia bez niepotrzebnego pokonywania wielu kilometrów;
*   działka nigdy nie była oferowana w jakiejkolwiek formie na rynku nieruchomości, a plan jej sprzedaży wynikł w wyniku zabiegów przedstawicieli ewentualnego nabywcy - X S.A.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że z opisu sprawy nie wynika, aby przychody z planowanej sprzedaży ww. gruntów (wydzielonej części gospodarstwa rolnego - „ojcowizny” otrzymanej w darowiźnie w 2000 r.) można było zakwalifikować, jako uzyskiwane ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zachowanie Wnioskodawczyni w odniesieniu do otrzymanej od rodziców w darowiźnie nieruchomości wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Całokształt prowadzonych przez Wnioskodawczynię czynności nie pozwala w żadnym stopniu stwierdzić, że były i są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej wprowadzone przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku, w celach zarobkowych. Tym samym, w wyniku sprzedaży ww. działek po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W odniesieniu do kwestii opodatkowania przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, wskazać natomiast należy, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje bowiem generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy. Zatem, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości (działki) uzależnione jest od daty ich nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość – działkę nr YYY w drodze darowizny w 2000 r. Z nieruchomości tej została wydzielona działka nr YYY/1. W tym miejscu wskazać należy, że wydzielenie działek (podział) z nieruchomości gruntowej nie powoduje zmiany ich właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia. W konsekwencji pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w drodze umowy darowizny. Na powyższe nie ma wpływu podział tej nieruchomości, w wyniku którego nastąpi zmiana powierzchni poszczególnych działek. W powołanym przepisie mowa jest bowiem o dacie nabycia nieruchomości, a nie dacie podziału.

W konsekwencji nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki (po dokonaniu podziału) nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do ich nabycia. Zatem, uzyskana z ww. sprzedaży kwota nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Innymi słowy, zbycie działki powstałej w wyniku podziału nabytej w 2000 r. w formie darowizny nieruchomości gruntowej, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów–w art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy) z zastrzeżeniem art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID–19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U., poz. 374, z późn. zm.). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.