Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-5/12-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-11
Teza: Zużycie przez Wnioskodawcę wyrobów węglowych o kodzie CN 2701 na cele opałowe do ogrzania budynku, w którym wykonywane są czynności administracyjne związane z gospodarką leśną oraz znajdują się lokale mieszkalne, przeznaczone na wynajem na cele bytowe pracowników, nie spełnia warunków zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; gospodarstwa-gospodarstwa domowe; nadleśnictwo; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Nadleśnictwa Lasy Państwowe przedstawione we wniosku z dnia 04 stycznia 2012 r. (data wpływu 04 stycznia 2012r.), uzupełnione pismem z dnia 19 marca 2012 r. (data wpływu 22 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia wyrobów węglowych przeznaczonych na cele opałowe – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 stycznia 2012 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 19 marca 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia wyrobów węglowych przeznaczonych na cele opałowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny, ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku.

Lasy Państwowe działają na podstawie Ustawy o lasach. Zgodnie z art. 32 ust 1 tej ustawy Lasy Państwowe jako państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. Nie posiadają nr KRS. Zgodnie z art. 32 ust.2 Nadleśnictwo jest jednostką organizacyjną Lasów Państwowych. Według art. 4 pkt 3 ww. ustawy w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość.

W zasobach administrowanych przez Nadleśnictwo znajduje się kotłownia lokalna. Do celów opałowych Nadleśnictwo zakupuje wyroby węglowe, kod CN 2701 (Załącznik nr 1 poz. 19, które od dnia 1 stycznia 2012r. zgodnie za art. 163 ww. ustawy objęte są podatkiem akcyzowym. Wytworzona w kotłowni energia cieplna wykorzystywana jest w 86% dla potrzeb administracyjnych jednostki (budynek administracyjny) oraz w 14% dla potrzeb bytowych (2 lokale mieszkalne oddane w najem pracownikom Nadleśnictwa). Średniomiesięczne zużycie węgla w 2011r. wyniosło 1,97 tony. W 2011r. Nadleśnictwo zakupiło 18,5 tony wyrobów węglowych. Pismem z dnia 19.03.2012 Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny o następujące informacje:

Nabyte wyroby węglowe będą zużywane tylko do celów wytworzenia energii cieplnej, która dostarczana jest do budynku administracyjnego Nadleśnictwa oraz 2 lokali mieszkalnych wynajętych pracownikom Nadleśnictwa i pokoju gościnnego, który służy celom administracyjnym jednostki. Na dzień 01.01.2011 zapas wyrobów węglowych w magazynie Nadleśnictwa wyniósł 11,85 tony. Zakupiono 18,15 tony wyrobów węglowych. (wartość zakupu 11510,63zł.) W 2011 r. w kotłowni zużyto łącznie 23,6 tony ekogroszku - (wyrobów węglowych). Rozliczono: na potrzeby administracyjne 19,68 tony, na potrzeby 2 lokali mieszkalnych 3,92 tony. Zapas na 01.01.2012 wyniósł 6,4 tony.

Koszt wytworzenia energii cieplnej rozliczany jest w odniesieniu do powierzchni użytkowej budynku administracyjnego, pokoju gościnnego (cele administracyjne jednostki) oraz 2 lokali mieszkalnych. Za energię cieplną (centralne ogrzewanie i podgrzanie wody) dostarczaną do lokali mieszkalnych Nadleśnictwo obciąża pracowników po cenie jej wytworzenia (bez narzutów i zysku). Udział zakupionych wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej Nadleśnictwa za 2011 r wyniósł 0,08%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu.

Czy zgodnie ze stanem faktycznym określonym w pkt 68 wniosku wyroby węglowe zużywane przez jednostkę Lasów Państwowych Nadleśnictwo są zwolnione z akcyzy na wyroby węglowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, Zgodnie z art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy zwalnia się wyroby węglowe zużywane w pracach rolniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie. Wg art. 31a ust.2 pkt 3 zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe. Wg Wnioskodawcy wyroby węglowe zakupione dla potrzeb kotłowni lokalnej na cele opałowe są zwolnione od akcyzy. Pismem z dnia 19.03.2012 r. Wnioskodawca uzupełnił własne stanowisko.

Lasy Państwowe są przedsiębiorcą w rozumieniu Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Działalność leśna w rozumieniu przepisów tej Ustawy jest jednym z rodzajów działalności gospodarczej. Gospodarstwo leśne Lasy Państwowe do prowadzenia wyżej wskazanej działalności leśnej, tak jak każdy inny przedsiębiorca potrzebuje między innymi budynków administracyjnych. We wskazanym budynku administracyjnym są wykonywane czynności związane między innymi z opracowywaniem planów pozyskania drewna, z planowaniem zabiegów pielęgnacyjnych, czy też sprzedaż pozyskanego drewna. Czynności wyżej wykazane należy kwalifikować jako działalność leśną, co znajduje odzwierciedlenie zarówno w ustawodawstwie (Ustawa o lasach z dnia 28.09.1994r tj. Dz. Ustaw z 2011r nr 12 poz. 59 ze zmianami, a także w orzecznictwie sądowo-administracyjnym m.in. wyrok WSA w Białymstoku z 23.10.2007r (I SA BIK 385/07). Powyższe oznacza, że zakupione wyroby węglowe zużyte do wytworzenia energii cieplnej wykorzystywanej w 86% dla potrzeb budynku biurowego służą działalności leśnej, co oznacza, iż są spełnione wszelkie przesłanki zwolnienia o którym mowa w treści art. 31 ust.2 pkt 6 Ustawy z dnia 16 września 2011 r o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U z 2011 r nr 232 poz. 1378) - jako wyroby węglowe zużywane w leśnictwie. Reasumując w tym stanie faktycznym i prawnym wskazane przez wnioskodawcę stanowisko, iż zakupywane wyroby węglowe dla potrzeb kotłowni lokalnej Nadleśnictwa winny być zwolnione od akcyzy jest uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano na wyroby oznaczone kodem CN ex 2701, tj. węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy. o podatku akcyzowym, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju. Za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (ust. 2 pkt 9 ww. artykułu).

Z przepisu art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy wynika, iż w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych.

Zgodnie zatem z art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy, użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2 ustawy podlega opodatkowaniu akcyzą.

Z kolei podmiot zużywający to w świetle art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Stosownie do treści art. 31a ust. 2 pkt 6 ww. ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie.

Zgodnie z art. 31a ust. 4 ustawy warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy.

Powyższe przepisy umożliwiają – jak trafnie wskazuje Wnioskodawca – korzystanie ze zwolnienia od podatku m.in. w pracach w leśnictwie. Wyjaśnić należy, iż prawodawca nie zdefiniował tego pojęcia w ustawie o podatku akcyzowym.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 nr 12 poz. 59) poprzez gospodarkę leśną rozumie się działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu.

Z opisu zaistniałego stanu faktycznego nie wynika, by zużycie wyrobów węglowych miało miejsce w pracach w leśnictwie. W opisanym przypadku zużycie wyrobów węglowych dotyczy lokali, w których Wnioskodawca wykonuje czynności administracyjne związane z działalnością leśną.

Wnioskodawca wskazał, iż zużywa wyroby węglowe o nazwie ekogroszek (CN 2701) tylko w celach opałowych do ogrzania budynku administracyjnego, w którym wykonywane są czynności administracyjne związane z gospodarką leśną w 86 % oraz na cele ogrzania pomieszczeń wynajętych pracownikom na cele mieszkalne w 14 %. Zatem zużycie wyrobów węglowych na cele opałowe przeznaczone do ogrzania pomieszczeń, w których Wnioskodawca wykonuje czynności administracyjne skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w myśl art. 9a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 9a ust. 2 pkt 9 ustawy. W stosunku do zużycia wyrobów węglowych przeznaczonych na ogrzanie lokali mieszkalnych przeznaczonych na wynajem Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie na podstawie art. 31a ust.2 pkt 3ustawy, o ile w lokalach najemcy prowadzą gospodarstwo domowe.

Reasumując, zużycie przez Wnioskodawcę wyrobów węglowych o kodzie CN 2701 na cele opałowe do ogrzania budynku, w którym wykonywane są czynności administracyjne związane z gospodarką leśną oraz znajdują się lokale mieszkalne, przeznaczone na wynajem na cele bytowe pracowników, nie spełnia warunków zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy.

Powoływanie się przez Wnioskodawcę na orzecznictwo sądowe nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując orzecznictwa sądowego jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, iż organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę, natomiast rozstrzygnięcia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż powołane przez Zainteresowanego wyroki sądowe są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.