Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-404/08/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-26
Teza: Czy udzielone przez Gminę na rzecz osoby fizycznej (uczestnika Programu Ograniczenia Niskiej Emisji) dofinansowanie jest dotacją w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych i czy w związku z powyższym dofinansowanie to korzysta ze zwolnienia określonego przez art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), wobec czego Gmina nie jest zobowiązana do wystawienia informacji podatkowej PIT-8C uczestnikom Programu Ograniczenia Niskiej Emisji?
Słowa kluczowe: budżet-budżet gminy; dofinansowanie; dotacja; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu Miejskiego przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 26 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dofinansowania z budżetu gminy na zakup i wymianę ekologicznego źródła ciepła - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dofinansowania z budżetu gminy na zakup i wymianę ekologicznego źródła ciepła.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Rada Miasta podjęła uchwałę w sprawie przyjęcia „Programu Ograniczenia Niskiej Emisji dla Gminy…”, ustalając wstępny i całkowity koszt programu do 5.800.000 zł jak również termin jego realizacji na lata 2006-2008. Wykonanie uchwały Rada Miejska powierzyła Burmistrzowi Miasta, który w ramach otrzymanego upoważnienia opracował regulamin programu modernizacji źródeł ciepła w budynkach indywidualnych. Ponadto Rada Miejska postanowiła, iż środki finansowe przeznaczone na realizację programu określane będą corocznie w uchwale budżetowej i sfinansowane z zaciągniętej przez Gminę pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska. Zgodnie z otrzymanym od Rady upoważnieniem Burmistrz opracował regulamin programu, w którym określono sposób jego finansowania. Wedle przyjętych zasad 70% kwalifikowanych kosztów inwestycji polegających na modernizacji źródła ciepła w budynku indywidualnym pokryć ma Gmina zaś pozostałą kwotę w wysokości 30% wartości inwestycji właściciel budynku będący inwestorem. Rozliczenie dofinansowania udzielonego przez Gminę odbywa się za pośrednictwem operatora programu, który weryfikuje otrzymaną przez inwestora fakturę a następnie przekazuje fakturę do Gminy, która na jej podstawie realizuje przelew bezpośrednio na konto wykonawcy. Program Ograniczenia Niskiej Emisji ma na celu ochronę środowiska określonego w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i w tym rozumieniu można go sklasyfikować jako zadanie publiczne finansowane z jego budżetu w formie dotacji. W związku z powyższym Gmina w uchwale budżetowej po stronie wydatków zaklasyfikowała rozdział 90005 – Ochrona powietrza atmosferycznego i klimatu § 283 (dotacje celowe z budżetu na finansowanie zadań zleconych od realizacji pozostałym jednostkom niezaliczanych do sektora finansów publicznych). Zgodnie z przepisami art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca o finansach publicznych (Dz. U. z 2005r. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) funduszem celowym jest fundusz, którego przychody pochodzą ze środków publicznych, a wydatki są przeznaczone na realizację wyodrębnionych zadań (ust. 1). W ramach prowadzonego przez Gminę programu z osobami fizycznymi uczestniczącymi w tymże programie zawierane są umowy, w których określane są zasady finansowania inwestycji i bezsprzecznie zasady powyższe są zgodne w swej formie z zasadami rozliczenia dotacji. W ramach programu Gmina zatrudnia inspektorów nadzoru budowlanego, którzy kwalifikują, weryfikują i podejmują decyzją o odbiorze zmodernizowanego źródła ciepła. Na podstawie ich opinii Gmina podejmuje decyzję o uruchomieniu środków przeznaczonych na realizację programu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udzielone przez Gminę na rzecz osoby fizycznej (uczestnika Programu Ograniczenia Niskiej Emisji) dofinansowanie jest dotacją w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych i czy w związku z powyższym dofinansowanie to korzysta ze zwolnienia określonego przez art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), wobec czego Gmina nie jest zobowiązana do wystawienia informacji podatkowej PIT-8C uczestnikom Programu Ograniczenia Niskiej Emisji?

Zdaniem wnioskodawcy forma udzielonego dofinansowania do Programu Ograniczenia Niskiej Emisji posiada wszelkie cech dotacji, w związku z czym winna korzystać ze zwolnienia przedmiotowego zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Program Ograniczenia Niskiej Emisji jest programem realizowanym w ramach zadań publicznych Gminy określonych ustawowo w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, a tym samym nie istnieje obowiązek wystawienia uczestnikom programu informacji PIT-8C, środki przeznaczone na częściowe jego finansowanie pochodzą ze środków publicznych, są wydawane po przeprowadzeniu określonej regulaminem programu procedurze na podstawie umowy zawierającej typowe cechy dotacji. W przypadku gdy wnioskodawca miałby do czynienia z inną formą przekazania uczestnikom programu środków finansowych musiałoby to nastąpić na innej podstawie np. umowy darowizny z czym w niniejszej sprawie z całą pewnością nie mamy do czynienia. Należy nadto podnieść, iż co prawda Program Ograniczenia Niskiej Emisji nie jest programem rządowym jednakże jest programem powszechnej ochrony środowiska realizowanym przez szereg gmin polskich i w tym znaczeniu nie może być traktowany jak to ocenia Ministerstwo Finansów jako program dotyczący indywidualnej konkretnej sprawy, gdyż interpretacja zapisów art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powoduje problemy we wszystkich gminach Polski realizujących Program Ograniczenia Niskiej Emisji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. Wynika ona z treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w myśl którego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Powyższe oznacza, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia uzależnione jest od źródła finansowania tj. podmiotu wypłacającego dotacje a zarazem ustalenia czy przyznawana dotacja jest w istocie dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Gmina przystępuje do realizacji „Programu Ograniczenia Niskiej Emisji …”. Zgodnie z otrzymanym od Rady upoważnieniem Burmistrz opracował regulamin programu, w którym określono sposób jego finansowania. Wedle przyjętych zasad 70% kwalifikowanych kosztów inwestycji polegających na modernizacji źródła ciepła w budynku indywidualnym pokryć ma Gmina zaś pozostałą kwotę w wysokości 30% wartości inwestycji właściciel budynku będący inwestorem. Rozliczenie dofinansowania udzielonego przez Gminę odbywa się za pośrednictwem operatora programu, który weryfikuje otrzymaną przez inwestora fakturę, a następnie przekazuje fakturę do Gminy, która na jej podstawie realizuje przelew bezpośrednio na konto wykonawcy. Program Ograniczenia Niskiej Emisji ma na celu ochronę środowiska określonego w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i w tym rozumieniu można go sklasyfikować jako zadanie publiczne finansowane z jego budżetu w formie dotacji.

Jeżeli zatem forma udzielonego dofinansowania jest w istocie dotacją w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) i będzie wypłacana z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, to dotacja otrzymana od Urzędu Gminy mieścić się będzie w kategoriach dotacji zwolnionych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie Urząd Gminy nie będzie miał obowiązku sporządzania informacji PIT-8C dla urzędu skarbowego oraz dla osób, które otrzymają dotację z budżetu Gminy w ramach realizacji „Programu Niskiej Emisji …”.

Należy jednak zaznaczyć, że z przepisu art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja Podatkowa wynika, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stosownie do art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. W związku z powyższym sprawa ustalenia czy środki przeznaczone na realizację Programu Ograniczenia Niskiej Emisji mają formę dotacji nie jest uregulowana przepisami prawa podatkowego lecz przepisami ustawy o finansach publicznych. Oznacza to zarazem, że działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach nie jest organem właściwym do oceny czy środki wypłacone z budżetu miasta są dotacją.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.