Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-63/14-3/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-07
Teza: Czy w związku z naliczonym podatkiem przez kontrahenta, Zainteresowany fakturę powinien zaksięgować jako WNT w kwocie brutto czy netto?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 7 lutego 2014 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 12 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Zainteresowany od 2007 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wykonywania instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, wykonywania instalacji centralnego ogrzewania i wentylacyjnych. Jest podatnikiem VAT czynnym i VAT UE. Wnioskodawca we wrześniu 2013 r. zakupił na podstawie faktury od unijnego kontrahenta niemieckiego samochód dostawczy na firmę. Kontrahent naliczył podatek, ponieważ w systemie VIES adres Zainteresowanego zawierał błędny numer lokalu. Wnioskodawca tytułem VAT-23 zapłacił podatek od kwoty brutto wynikającej z faktury.

Zainteresowany wyjaśnił, że zakupiony samochód dostawczy nie spełnia definicji nowego środka transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j Dz.U z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Kontrahent niemiecki jest podatnikiem, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku i towarów i usług.

Zakupiony samochód dostawczy służy Wnioskodawcy w działalności gospodarczej i jest przez niego wykorzystywany do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z naliczonym podatkiem przez kontrahenta, Zainteresowany fakturę powinien zaksięgować jako WNT w kwocie brutto czy netto?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakturę powinien zaksięgować w kwocie brutto, gdyż zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, został zobowiązany do zapłacenia kwoty brutto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 11 ustawy - przez podatek od wartości dodanej rozumie się podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy - przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy - przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a– z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy należy stwierdzić, że potraktowanie danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zawsze wymaga spełnienia dwóch podstawowych warunków:

*   po pierwsze, podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel; zatem na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa,
*   po drugie, w wyniku dokonanej dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym pozostaje bez znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary w wyniku dokonanej dostawy mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Zainteresowany będący podatnikiem VAT czynnym i VAT UE we wrześniu 2013 r. zakupił na podstawie faktury od unijnego kontrahenta niemieckiego samochód dostawczy na firmę. Kontrahent naliczył podatek, ponieważ w systemie VIES adres Wnioskodawcy zawierał błędny numer lokalu. Zainteresowany tytułem VAT-23 zapłacił podatek od kwoty brutto wynikającej z faktury. Wnioskodawca wyjaśnił, że zakupiony samochód dostawczy nie spełnia definicji nowego środka transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy. Kontrahent niemiecki jest podatnikiem, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. Zakupiony samochód dostawczy służy Zainteresowanemu w działalności gospodarczej i jest przez niego wykorzystywany do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów (samochodu dostawczego). Ponieważ Wnioskodawca nabył samochód dostawczy od kontrahenta niemieckiego, który jest podatnikiem w rozumieniu art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy i samochód ten w ramach tego nabycia został przemieszczony na terytorium kraju.

Wątpliwości Zainteresowanego sprowadzają się do ustalenia, czy w związku z naliczonym podatkiem przez kontrahenta niemieckiego, Wnioskodawca fakturę powinien zaksięgować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kwocie brutto czy netto.

Zgodnie z przepisem art. 31 ustawy (obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.) - podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów była kwota, jaką nabywający był obowiązany zapłacić.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmowała:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2.  wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia

– art. 31 ust. 2 ustawy (obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.).

Na podstawie wprowadzonego od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 30a ust. 1 ustawy - do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w tym również dokonywanego na podstawie art. 12a ust. 4-6, stosuje się odpowiednio art. 29a ust. 1, 6, 7, 10 i 11.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy - podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy - podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy - podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Powyższe przepisy wskazują, że jako podstawę opodatkowania przyjąć należy otrzymaną przez dokonującego dostawy zapłatę, wynagrodzenie za sprzedany towar.

Zatem w przedmiotowej sprawie podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu przez Zainteresowanego stanowi kwota, jaką był on obowiązany zapłacić - zgodnie z przepisem art. 31 ustawy obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. W obowiązującym stanie prawnym podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży (art. 29a ust. 1 ustawy).

Podsumowując należy stwierdzić, że w związku z naliczonym podatkiem przez kontrahenta Zainteresowany fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu powinien zaksięgować w kwocie brutto - obejmującej całą kwotę jaką zapłacił za samochód.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W przedmiotowej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku od wartości dodanej naliczonego w Niemczech oraz w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do przychodów zwrotu podatku od wartości dodanej, został załatwiony odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.