Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1482/13/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-07
Teza: Czy Spółka, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek wypłacanych z tytułu pożyczki udzielonej jej przez EIF?
Słowa kluczowe: immunitet podatkowy; instytucja-instytucja finansowa-międzynarodowa instytucja finansowa; organizacje-organizacje międzynarodowe; rezydencja-certyfikat rezydencji; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 23 października 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 12 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Spółka jest zobowiązana jako płatnik do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek wypłacanych z tytułu pożyczki udzielonej przez Europejski Fundusz Inwestycyjny - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Spółka jest zobowiązana jako płatnik do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek wypłacanych z tytułu pożyczki udzielonej przez Europejski Fundusz Inwestycyjny.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski (dalej: „Spółka”), jest firmą zajmującą się udzielaniem pożyczek dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, a także osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Spółka jest stroną umów pożyczek i kredytów, udzielanych przez krajowe i międzynarodowe instytucje finansowe. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka otrzymała pożyczkę od Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (dalej: „EIF”), działającego jako spółka zarządzająca w imieniu Platformy Mikrofinansowej … - Europejskiego Instrumentu Mikrofinansowego Progress. EIF ma siedzibę w Luksemburgu i powstał na podstawie art. 28(1) Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego (dalej: „EIB”). Zadaniem EIF jest m.in. udzielanie pożyczek pośrednikom finansowym, którzy następnie udzielają pożyczek mikro przedsiębiorstwom oraz osobom prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą. Udziałowcami EIF są obecnie dwie organizacje międzynarodowe: Europejski Bank Inwestycyjny i Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską oraz 24 instytucje finansowe z krajów członkowskich. W związku z pożyczką udzieloną Spółce przez EIF, wypłaca ona EIF odsetki i pobiera od tych wypłat zryczałtowany podatek (podatek u źródła). Z uwagi na fakt, że EIF nie podlega pod jurysdykcję podatkową jakiegokolwiek państwa, Spółka nie jest w stanie uzyskać od EIF certyfikatu rezydencji, o którym mowa w art. 4a pkt 12 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek wypłacanych z tytułu pożyczki udzielonej jej przez EIF?

Zdaniem Spółki, wypłacając odsetki na rzecz EIF nie ma ona obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. - dalej „ustawa o CIT”), także w przypadku, gdy nie jest możliwe uzyskanie od EIF certyfikatu rezydencji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek (\`(...)\`) ustala się w wysokości 20% przychodów, przy czym w myśl ust. 2 art. 21, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku, wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową, jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Jednakże w ocenie Wnioskodawcy, powyższe przepisy nie mają zastosowania do EIF (EIF jest bowiem międzynarodową instytucją finansową, która z mocy prawa posiada immunitet podatkowy oraz zwolniona jest z podatku dochodowego, a co za tym idzie nie jest wymagane, aby posiadała certyfikat rezydencji).

Zgodnie z art. 343 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2), Unia korzysta na terytorium Państw Członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania jej zadań, na warunkach określonych w Protokole z 8 kwietnia 1965 r. w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. Jest tak również w przypadku Europejskiego Banku Centralnego i Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4, dalej: „Protokół UE”), Unia, jej aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione z wszelkich podatków bezpośrednich. W myśl art. 21 Protokołu UE, protokół ten stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli Państw Członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie statutu tego banku. Ponadto Europejski Bank Inwestycyjny jest zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze, związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Natomiast zgodnie z art. 28 (4) Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego (dalej: „statut”), Protokół UE stosuje się do jednostek organizacyjnych utworzonych przez Radę Gubernatorów na podstawie art. 28 (1) Statutu w zakresie, w jakim podlegają one prawu UE (\`(...)\`) zgodnie z tymi zasadami i warunkami, które stosują się do Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

EIF jest właśnie taką jednostką organizacyjną, utworzoną przez Radę Gubernatorów na podstawie art. 28 (1) Statutu. Tym samym art. 3 Protokołu UE będzie miał również zastosowanie do przychodów osiąganych przez EIF, a w konsekwencji nie będą one podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski. Potwierdzeniem powyższego jest również art. 36 Statutu Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego, zgodnie z którym przepisy Protokołu UE odnoszą się także do EIF.

Zatem w ocenie Spółki, EIF posiada z mocy prawa immunitet podatkowy i podlega (winno być „nie podlega”) jurysdykcji podatkowej jakiegokolwiek państwa. W związku z tym w praktyce żądanie certyfikatów rezydencji od tej instytucji jest bezzasadne, w konsekwencji czego Spółka wypłacając odsetki na rzecz EIF nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT, także w przypadku, gdy nie jest możliwe uzyskanie certyfikatów rezydencji od EIF.

Potwierdzeniem powyższego może być interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 lutego 2010 r. znak: ILPB3/423-1024/09-2/DS. W interpretacji tej organ podatkowy stwierdził, że praktyka żądania przedstawienia certyfikatów rezydencji przez międzynarodowe banki lub inne instytucje finansowe jest całkowicie zbędna, ponieważ ze względu na ich międzynarodowy charakter instytucje te posiadają immunitet podatkowy i podlegają one administracji podatkowej państw w których one działają. Zatem przy wypłacie odsetek od pożyczek i kredytów o których mowa w art. 21 ust. 1 w/w ustawy, udzielanych Spółce przez wskazane banki, nie ma ona obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych również pomimo nie przedstawienia certyfikatu rezydencji tych instytucji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Końcowo wskazać należy, że tut. Organ przyjął jako element opisu zdarzenia przyszłego fakt niepodlegania EIF pod jurysdykcję podatkową jakiegokolwiek państwa, zatem przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie była kwestia immunitetu podatkowego Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.