Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.646.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziału w prawie własności
nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty
limit-limit obrotu
podatnik
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Rejestracja -
utrata lub rezygnacja ze zwolnienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziału w prawie własności
    nieruchomości. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 września
    2025 r. (data wpływu 12 września 2025 r. oraz 18 września 2025 r.).

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni wraz z córką jest współwłaścicielem nieruchomości o przeznaczeniu
    mieszkalno- usługowym.
    Nieruchomość położona jest w ..., dla której Sąd Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą
    nr KW ... oraz ....
    W skład nieruchomości wchodzą:
    - 35 mieszkań w tym 27 wynajmowanych,
    - 3 lokale usługowe w tym jeden wynajmowany.
    1. A Budynek główny z oficyną: łącznie 10 mieszkań i dwa lokale usługowe
    Budynek główny trzykondygnacyjny:
    Parter: dwa mieszkania, dwa lokale usługowe (wynajmowany jeden),
    I piętro: dwa mieszkania
    II piętro: dwa mieszkania
    III piętro: strych
    Budynek oficyny dwukondygnacyjny:
    Parter: jedno mieszkanie
    I piętro: jedno mieszkanie
    II piętro: jedno mieszkanie
    2. B Budynek główny z oficyną: łącznie 15 mieszkań (14 wynajmowanych)
    Budynek główny trzykondygnacyjny:
    Parter: dwa mieszkania
    I piętro: dwa mieszkania
    II piętro: dwa mieszkania
    III piętro: jedno mieszkanie, strych
    Budynek oficyny trzykondygnacyjny:
    Parter: dwa mieszkania
    I piętro: dwa mieszkania
    II piętro: dwa mieszkania
    III piętro: dwa mieszkania
    3. C Budynek główny z oficyną: łącznie 10 mieszkań (3 wynajmowane) jeden lokal usługowy.
    Budynek główny trzykondygnacyjny:
    Parter: jedno mieszkanie i lokal usługowy
    I piętro: jedno mieszkanie
    II piętro: jedno mieszkanie

    III piętro: jedno mieszkanie
    Budynek oficyny trzykondygnacyjny
    Parter: dwa mieszkania
    I piętro: dwa mieszkania
    II piętro: jedno mieszkanie, strych
    III piętro: jedno mieszkanie
    Nieruchomości zbudowane są na dwóch działkach nr 1 i 2.
    Na części działki usadowiona jest część budynku zbudowanego, utrzymywanego i
    wykorzystywanego jedynie przez Spółdzielnię ....
    Spółdzielnia jest zainteresowana zakupem części dzierżawionej nieruchomości gruntowej,
    na której jest posadowiony budynek.
    Oznaczenie części nieruchomości, która ma być wydzielona i sprzedana oznaczone jest na
    załączniku do wniosku – mapie poglądowej.
    W celu przeprowadzenia sprzedaży, Wnioskodawca zamierza wydzielić nieruchomość w
    części, która ma być sprzedana. Wnioskodawca nie podejmował ani nie podejmuje
    żadnych czynności związanych z nieruchomością w celu zwiększenia wartości
    nieruchomości i zawarcia umowy sprzedaży.
    Wnioskodawczyni przedmiotową nieruchomość nabyła w drodze dziedziczenia APD – z
    dnia ... 2023 r. rep A nr ... po swoim mężu zmarłym w dniu ... 2023 r.
    Nieruchomość jest wynajmowana przez Wnioskodawczynię oraz drugą współwłaścicielkę.
    Wnioskodawczyni oraz współwłaścicielka nie prowadziły działalności gospodarczej w
    związku z przedmiotową nieruchomością, nie ponosiły nakładów ani ulepszeń na
    nieruchomości.
    Spadkodawca również nie prowadził na przedmiotowej nieruchomości działalności
    gospodarczej a dochód z najmu rozliczał na zasadach ogólnych dla osób nieprowadzących
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni, współwłaścicielka ani spadkobierca nie byli podatnikami podatku od
    towarów i usług ani nie rozliczali podatku naliczonego od wydatków związanych z
    nieruchomością.
    Przychody wszystkich współwłaścicieli (spadkobierców) są rozliczane na zasadach
    przewidzianych dla najmu prywatnego zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz.
    U. z 2022 r. poz. 776). Wyżej wymieniona nieruchomość nie stanowiła środka trwałego w
    działalności gospodarczej Wnioskodawczyni oraz współwłaścicielki i nie podlegała
    amortyzacji. Nieruchomość nie była też w inny sposób wykorzystywana do prowadzonej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy prawo przedsiębiorców.
    Wnioskodawczyni, współwłaścicielka ani spadkodawca nie odliczał podatku naliczonego
    zawartego w materiałach i usługach wykorzystanych do zakupu oraz budowy
    nieruchomości. Nie dokonywał też odliczenia podatku naliczonego związanego z
    ulepszeniem, modernizacją bądź remontem nieruchomości.
    Działania związane z podziałem i sprzedażą części nieruchomości prowadzone są we
    własnym zakresie wynikają z inicjatywy dzierżawcy.
    Przychody z najmu części nieruchomości rozliczane były przez spadkobiercę a po jego
    śmierci przez spadkobierców proporcjonalnie do nabytego spadku.

    Wartość sprzedaży części wydzielonej nieruchomości, tj. części wynajmowanej przekroczy
    kwotę 200.000 zł. Ponadto kwota uzyskana ze sprzedaży przypadająca na każdego ze
    współwłaścicieli także przekroczy 200.000 zł.
    Wnioskodawczyni, współwłaścicielka nie wykonują czynności o których mowa w art. 113
    ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Sprzedaż wydzielonej części nieruchomości ma charakter transakcji pomocniczej.
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy, nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej
    kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca
    komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych. Według internetowego słownika synonimów
    (strona internetowa - http://synonim.net/synonim/pomocniczy), synonimami do słowa
    „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy,
    dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”. Zatem
    transakcje pomocnicze to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością
    podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym
    uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana
    za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona
    uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność
    stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.
    Działalność Wnioskodawczyni oraz współwłaścicielki ogranicza się do najmu. Sprzedaż
    części nieruchomości w tym będzie czynnością incydentalną w stosunku do czynności
    stanowiących podstawę rozliczeń podatnika. Sprzedaż wydzielonej części nieruchomości
    będzie transakcją jednorazową.
    Przed sprzedażą Wnioskodawczyni i współwłaścicielka nie planują dokonać modernizacji
    wydzielonej części nieruchomości ani jej odnowienia.
    Wnioskodawczyni oraz współwłaścicielka posiada inne nieruchomości o charakterze
    mieszkaniowym, które są obecnie przez nie zamieszkane. Po sprzedaży wydzielonej części
    nieruchomości będącej przedmiotem niniejszej interpretacji, Wnioskodawczyni oraz
    współwłaścicielka planuje nadal wynajmować pozostałą cześć nieruchomości.
    Wnioskodawczyni, współwłaścicielka ani spadkodawca nie ponosili nakładów na
    ulepszenie nieruchomości w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
    przekraczających 30% wartości początkowej.
    W uzupełnieniu wniosku, na pytanie organu o treści:
    1. Czy korzysta Pani ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o
      podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
    2. Czy informacje zawarte w opisie sprawy odnoszące się do „nieruchomości” dotyczą
      wszystkich budynków wskazanych we wniosku czy wyłącznie do część budynku
      zbudowanego, utrzymywanego i wykorzystywanego przez Spółdzielnię ...?
    3. Proszę wskazać numer działki, na której posadowiona jest część budynku
      zbudowanego, utrzymywanego i wykorzystywanego przez Spółdzielnię ....
    4. Czy budynek zbudowany, utrzymywany i wykorzystywany przez Spółdzielnię ... stanowi
      budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
      budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
    5. Czy część budynku zbudowanego, utrzymywanego i wykorzystywanego przez
      Spółdzielnię ... jest trwale związana z gruntem?

    6. Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie części budynku zbudowanego, utrzymywanego i
      wykorzystywanego przez Spółdzielnię ... znajdującej się na działce, która zostanie
      wydzielona w celu sprzedaży?
    7. Czy sprzedaż nastąpi w okresie dłuższym niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia
      (używania) ww. części budynku?
    8. Czy pomiędzy Panią a dzierżawcą gruntu (wydzielonej działki) doszło/dojdzie przed
      dostawą nieruchomości do rozliczenia nakładów poniesionych przez Spółdzielnię ... na
      część budynku (w tym na jej budowę i ewentualne ulepszenia) posadowioną na działce
      będącej przedmiotem sprzedaży? Jeśli tak, to proszę wskazać:
        a) w jaki sposób nastąpiło/nastąpi rozliczenie nakładów (jednorazowo, częściowo)
        oraz czy nastąpi to przed sprzedażą czy po sprzedaży?
        b) czy w stosunku do rozliczonych nakładów przysługiwało/będzie przysługiwało
        Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    wskazała Pani:
    1. W ocenie strony nie jest ona podatnikiem podatku od towarów i usług. Przychody z
      tytułu najmu nie przekraczają w roku podatkowym kwoty 200 000,00 zł i w przypadku
      uznania strony za podatnika podatku od towarów i usług będzie ona korzystać ze
      zwolnienia o którym mowa w art 133 ust 1 ustawy o VAT.
    2. Informacje dotyczą wszystkich budynków. Część budynku zbudowanego,
      utrzymywanego i wykorzystywanego przez Spółdzielnię ... ma zostać wydzielona i
      sprzedana spółdzielni.
    3. Działka, na której posadowiona jest część budynku zbudowanego, utrzymywanego i
      wykorzystywanego przez Spółdzielnię ... została oznaczona na przedstawionych przez
      Panią mapkach, wydzielenie ma dotyczyć działki 2 i 1.
    4. Tak, jest to budynek trwale związany z gruntem, wydzielony, wykorzystywany jedynie
      przez Spółdzielnię ....
    5. Tak, jest to budynek trwale związany z gruntem, wydzielony, wykorzystywany jedynie
      przez Spółdzielnię ....
    6. W momencie budowy budynku było to przed nabyciem prawa własności przez stronę
      jak i spadkodawcę.
    7. Tak, zasiedlenie nastąpiło przed momentem nabycia nieruchomości przez stronę i
      przed momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.
    8. Pomiędzy sprzedającym a dzierżawcą nie dojdzie do rozliczenia nakładów.
    Ponadto wskazała Pani, że:
    Spadkodawca – A.A. nabył nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego
    w ... z dnia ...1991 roku, w którym to stwierdza się że A.A. nabył spadek po B.B..
    Strona jest spadkobierczynią w ½ części odziedziczonego majątku po mężu A.A.. Pozostałą
    cześć, tj. ½ majątku odziedziczyła córka strony – C.C..
    Nie został dokonany dział spadku ani nie wystąpiły spłaty i dopłaty.
    Strona nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    Sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu przez stronę działalności
    gospodarczej.

    Strona nie prowadzi działalności gospodarczej a odziedziczoną nieruchomość wynajmuję
    wraz z córką jako współwłaściciel kontynuując umowy zawarte przez spadkodawcę.
    Strona sprzedała w dniu 17.04.2024 roku należącą do niej części 1/2 udziału z 75348
    /101425 udziału w nieruchomości położonej w ... ul. ... odziedziczonej po zmarłym mężu w
    dniu ... 2022 roku (akt poświadczenia dziedziczenia z ... 2023 rok). Nabycie nieruchomości
    przez męża strony nastąpiło w wyniku postępowania spadkowego - postanowienia Sądu
    Rejonowego w ... z dnia ... 1991 roku, w którym to stwierdza się, że A.A. nabył spadek po B.
    B.. Nieruchomość zabudowana była budynkami przeznaczonymi na cele mieszkaniowe i
    garażem oraz była przez stronę wynajmowana. Nieruchomość została sprzedana głównie
    w celu udzielenia pomocy córce w zakupie nieruchomości dla jej celów mieszkaniowych.
    Pomoc została udzielona córce ze środków ze sprzedaży nieruchomości w formie
    darowizny - czynność ta została zgłoszona do Urzędu Skarbowego.
    Pytania
    1. Czy w okolicznościach wyżej przedstawionych sprzedaż wydzielonej części
      nieruchomości będzie czynnością związaną z działalność gospodarczą, o której mowa
      w art. 15 ust. 2 a tym samym Wnioskodawca wystąpi w roli podatnika, o którym mowa
      w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na zadane wyżej pytanie 1) proszę o odpowiedź:
      Czy w związku z tym, że po przeprowadzeniu transakcji sprzedaży nieruchomości,
      wartość sprzedaży przekroczy limit uprawniający podatnika do zwolnienia
      podmiotowego (art. 113) Wnioskodawca winien złożyć zawiadomienie VAT-R i
      zarejestrować się jako podatnik VAT czynny a w konsekwencji tego złożyć deklarację
      VAT-7 i wykazać sprzedaż związaną z tą transakcją?
    3. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na zadane powyżej pytanie 2) proszę o
      odpowiedź: Czy transakcja sprzedaży wydzielonej części nieruchomości będzie
      korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a) lit a)
      i b) ustawy z uwagi na fakt, że w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, ani dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich
      ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
      wartości początkowej tych obiektów?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Strony, transakcja sprzedaży wydzielonej części nieruchomości nie będzie
    podlegać opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i
    usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług -
    zwanej dalej „ustawą”: opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast przez świadczenie usług, na podstawie art. 8 ust. 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku
    od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy: obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o
    podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem
    „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując
    w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też
    wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób
    fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, nabytego w drodze dziedziczenia. W tym kontekście, nie jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych,
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego
    stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży
    nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w
    sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany
    na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej. Na gruncie
    prawa wspólnotowego, należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej,
    podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie i w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Działalność gospodarcza definiowana jest jako wszelka działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów.
    Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie w sposób ciągły majątku
    rzeczowego i wartości niematerialnych i prawnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W tym kontekście tych regulacji należy odwołać się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, J. S.
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K., H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby
    Skarbowej w Warszawie

    (C-181/10). We wskazanym wyroku Trybunał stwierdził, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma
    charakteru decydującego.
    Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru
    również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z
    nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do
    zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – zdaniem
    TSUE – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112
    /WE. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na
    działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego
    nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że uznanie, iż dany podmiot
    działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług wymaga ustalenia, że
    prowadzi on zawodowo, w sposób profesjonalny działalność gospodarczą w danym
    zakresie. Wymaga to każdorazowo zbadania, czy dana dostawa towarów (usług) została
    wykonana w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w tym konkretnym
    zakresie, gdyż podatnika definiuje się w związku z pojęciem działalności gospodarczej. Nie
    wystarczy zatem stwierdzenie, iż w ogóle dany podmiot prowadzi działalność
    gospodarczą, ale musi to być działalność o określonym profilu, bowiem wykonanie danej
    czynności nawet wielokrotnie nie przesądza o jej opodatkowaniu. Przyjęcie więc, iż dana
    osoba fizyczna działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej
    osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie pojedynczych
    z tych okoliczności (por. wyroki NSA z dnia: 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043
    /08; 7 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1289/10; 16 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK
    1654/11; wyrok NSA z dnia 24 listopada 2017 r., I FSK 172/16; wyrok NSA z dnia 9 maja
    2018 r., I FSK 1136/16). W kontekście powyższych kryteriów odróżnienia działalności
    gospodarczej od zarządu majątkiem prywatnym sprzedaż wydzielonej części
    nieruchomości nie będzie wpisywać się w definicję działalności gospodarczej z tego
    względu, że Wnioskodawca nie wykazywał zawodowego działania odnoszącego się do
    handlu nieruchomościami.
    Dotychczasowe postępowanie Wnioskodawczyni oraz współwłaścicielki nie wskazuje na to
    by w momencie nabycia prowadziła czynności zmierzające do jej sprzedaży w
    okolicznościach wskazujących na profesjonalne (zawodowe) działanie.
    Nieruchomość była zarządzana przez spadkobiercę od 2023 r. a od momentu nabycia
    Wnioskodawczyni ani współwłaścicielka nie wykonują w tym okresie żadnych czynności
    związanych z profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Wydzielona cześć
    nieruchomości będzie sprzedawana w takim stanie w jakim funkcjonowała dotychczas.
    Wnioskodawczyni ani współwłaścicielka nie dokona żadnych typowych czynności

    mogących wpłynąć na cenę nieruchomości. W ocenie Wnioskodawczyni, transakcja
    sprzedaży nie będzie wykraczała poza zwykły zarząd prawem własności.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom.
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela.
    Stosownie do art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości lub udziału w
    nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Wątpliwości Strony w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy dla opisanej transakcji
    sprzedaży wydzielonej części nieruchomości będącej we współwłasności Strona będzie
    występowała w roli podatnika.
    Wskazania wymaga, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C- 91/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które

    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc
    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.
    W przypadku budynków/budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku
    na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości
      początkowej tych obiektów.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Na mocy art. 29a ust. 8 ustawy:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku
    od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
    Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
    adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-
    9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na
    nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia
    przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków
    poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację
    w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości
    użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania,
    mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ww. przepisu - jest więc:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,
    - rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały,
    - rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany,
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Tym samym nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź
    rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub
    modernizacji, powodujących istotną zmianę cech użytkowych.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (budynki), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie
    mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
    Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
    1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
    1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu
      podatkiem na terytorium kraju;
    2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z
      wyjątkiem:
        a) transakcji związanych z nieruchomościami,
        b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
        c) usług ubezpieczeniowych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
    3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
    Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o
    której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę
    kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
    trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
    przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
    prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:

    Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji
    do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku
    podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności,
    którą przekroczono tę kwotę.
    Z art. 113 ust. 10 ustawy wynika, że:
    Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego
    zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił
    prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze
    zwolnienia określonego w ust. 1.
    Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad
    określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod
    warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Uzasadnienie odpowiedzi dot. pytania nr 2:
    W ocenie Strony, w przypadku uznania Strony za podatnika, w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, transakcja sprzedaży wydzielonej części nieruchomości
    będzie korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a) lit. a) i b) ustawy o
    podatku od towarów i usług. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc
    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.

    W przypadku budynków/budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku
    na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości
      początkowej tych obiektów.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Charakter korzystania z nieruchomości przez Stronę oraz brak profesjonalnych czynności
    podejmowanych przez Stronę, brak prawa do obniżenia podatku należnego oraz brak
    wydatków na ulepszenie skutkuje prawem do skorzystania przez Stronę ze zwolnienia
    podmiotowego.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Na mocy art. 29a ust. 8 ustawy:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku
    od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
    Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
    adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-
    9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na
    nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia
    przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków
    poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację
    w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości
    użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania,

    mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ww. przepisu - jest więc:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,
    - rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały,
    - rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany,
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Tym samym nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź
    rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub
    modernizacji, powodujących istotną zmianę cech użytkowych.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (budynki), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie
    mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
    Uzasadnienie odpowiedzi dot. pytania nr 3:
    W ocenie Strony w zakresie planowanych czynności, związanych ze sprzedażą wydzielonej
    nieruchomości może mieć zastosowanie zwolnienie o którym mowa w art. 113 ust. 2 pkt
    2) lit. a) i z tego tytułu na Stronie nie będzie ciążył obowiązek dokonania rejestracji jako
    podatnika VAT i brak obowiązku złożenia deklaracji VAT-7 z tytułu planowanej czynności
    sprzedaży.
    Ponieważ na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
    Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
    1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
    1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu
      podatkiem na terytorium kraju;
    2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na
      podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z
      wyjątkiem:
        a) transakcji związanych z nieruchomościami,
        b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

        c) usług ubezpieczeniowych
        - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
    3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
    Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o
    której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę
    kwotę. Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
    trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
    przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
    prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
    Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji
    do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku
    podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności,
    którą przekroczono tę kwotę.
    Z art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że:
    Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego
    zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił
    prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze
    zwolnienia określonego w ust. 1.
    Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad
    określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod
    warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie zarówno
    gruntu jak też udziału w prawie własności gruntu traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała

    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które
    zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi
    również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Zatem, podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku
    nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów
    w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności handlowej.
    Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne
    jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w
    ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie
    pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność,
    występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.

    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać Spółdzielni udział w prawie własności
    wydzielonej części nieruchomości dzierżawionej przez Spółdzielnię (działek gruntu nr 2 i nr
    1, na których posadowiony jest budynek wybudowany przez Spółdzielnię). Przedmiotową
    nieruchomość nabyła Pani w drodze dziedziczenia.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż udziału w prawie własności wydzielonej
    części ww. nieruchomości będzie czynnością związaną z działalność gospodarczą, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 a tym samym wystąpi Pani w roli podatnika, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną
    w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie
    przepisów ustawy pozwala stwierdzić, że w niniejszej sprawie wystąpią okoliczności, które
    wskazują, że sprzedaż wydzielonej części nieruchomości zabudowanej stanowić będzie
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani z tytułu tej
    transakcji będzie podatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wskazała Pani we wniosku, że na części działki usadowiona jest część budynku
    zbudowanego, utrzymywanego i wykorzystywanego jedynie przez Spółdzielnię ....
    Spółdzielnia jest zainteresowana zakupem części dzierżawionej nieruchomości gruntowej,
    na której jest posadowiony budynek.
    W tym miejscu wskazania wymaga, że na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

    Charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa dzierżawy wskazuje, że ma ona
    długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionych we wniosku okoliczności stwierdzić
    należy, że dzierżawa udziału w nieruchomości wskazuje na wykorzystanie przez Panią
    posiadanego udziału w tej części nieruchomości w sposób ciągły do celów zarobkowych
    (uzyskiwane korzyści z tytułu świadczonej przez Panią usługi dzierżawy ma charakter
    stały).
    Zatem, dzierżawa nieruchomości na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej.
    W związku z powyższym sprzedaż udziału w prawie własności wydzielonej części
    nieruchomości (działki gruntu wydzielonej z działek nr 2 i nr 1, na której posadowiona jest
    część budynku wybudowanego przez Spółdzielnię) będzie czynnością związaną z
    działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym w tej sytuacji
    wystąpi Pani w roli podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznałem za nieprawidłowe.
    Kolejne Pani wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy transakcja sprzedaż udziału w
    prawie własności wydzielonej części nieruchomości (działki gruntu wydzielonej z działek nr
    2 i nr 1, na której posadowiona jest część budynku wybudowanego przez Spółdzielnię)
    będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości, w pierwszej kolejności zauważenia wymaga, że w myśl
    art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W myśl art. 47 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z kolei w myśl art. 47 § 3 ustawy Kodeks cywilny:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    W myśl art. 48 ustawy Kodeks cywilny:

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    W myśl art. 694 Kodeksu cywilnego:
      Do dzierżawy stosuje się odpowiednio przepisy o najmie z zachowaniem przepisów
      poniższych.
    Stosownie do art. 676 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może
      według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej
      ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.
    Na podstawie art. 705 Kodeksu cywilnego:
      Po zakończeniu dzierżawy dzierżawca obowiązany jest, w braku odmiennej umowy,
      zwrócić przedmiot dzierżawy w takim stanie, w jakim powinien się znajdować
      stosownie do przepisów o wykonywaniu dzierżawy.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i budowlami trwale z tym gruntem związanymi.
    Jednocześnie wydzierżawiający jest właścicielem obiektów wzniesionych na
    wydzierżawianym gruncie. Sposób rozliczenia się przez strony umowy dzierżawy w
    związku z ulepszeniami poczynionymi przez dzierżawcę na rzecz najmowaną,
    pozostawiony jest, w ramach swobody zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu
    na treść lub cel umów w tym przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze)
    stosunku najmu, ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z art. 353¹
    Kodeksu cywilnego.
    Podkreślić należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy utożsamiać z
    prawem własności.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”
    akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów
    prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu w sprawie C-
    320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził
    pogląd, że wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
    także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
    dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak
    jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
    przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą
    jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Zaznaczenia wymaga, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu
    właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają
    nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o
    możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

    Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw.
    własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i
    dysponowania uzyskanym towarem.
    Zatem rozważając skutki podatkowe transakcji polegającej na dostawie gruntu na rzecz
    właściciela nakładów posadowionych na tym gruncie należy mieć na uwadze nie jej
    aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    O ile jest oczywiste, że zbycie gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także
    własności posadowionych na nim budynków i/lub budowli, jako części składowych gruntu,
    to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do dostawy towarów, jakimi są
    niewątpliwie budynki i/lub budowle w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych
    przepisów prowadzi do stwierdzenia, że skoro naniesienie (część budynku Spółdzielni)
    znajdujące się na gruncie, ktorego jest Pani współwłaścicielem zostało wybudowane przez
    dzierżawcę nieruchomości, a dostawa nieruchomości gruntowej nastąpi na rzecz
    dzierżawcy tych nieruchomości oraz przed sprzedażą nieruchomości gruntowej pomiędzy
    Panią a dzierżawcą nieruchomości nie dojdzie do rozliczenia ww. nakładów, tj. nie zwróci
    Pani dzierżawcy nakładów poniesionych na wybudowanie ww. części budynku, to nie
    można uznać, że ww. nakłady w aspekcie ekonomicznym będą stanowiły Pani własność.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, w ramach planowanej dostawy, nie dojdzie więc do
    przeniesienia prawa do rozporządzania ww. nakładami jak właściciel. W rozpatrywanej
    sprawie nastąpi bowiem sprzedaż wyłącznie udziału w prawie własności gruntu (działki
    wydzielonej z działek nr 2 i nr 1), a nie ww. nakładów, które stanowią odrębną
    ekonomiczną własność innego podmiotu, tj. dzierżawcy nieruchomości. Zatem w istocie
    ww. nakłady nie będą stanowiły przedmiotu dostawy, bowiem nakłady przed dniem
    sprzedaży nie będą w Pani ekonomicznym posiadaniu. Pomimo, że w wyniku transakcji, z
    punktu widzenia prawa cywilnego, na dzierżawcę nieruchomości formalnie przejdzie
    prawo własności gruntu wraz z częścią budynku, to jednak biorąc pod uwagę rozwiązania
    przyjęte w ustawie o podatku od towarów i usług, nie wystąpi dostawa towarów w postaci
    części budynku posadowionego na działkce wydzielonej z działkek nr 2 i nr 1, ponieważ to
    dzierżawca nieruchomości dysponuje nimi jak właściciel. W wyniku sprzedaży
    nieruchomości gruntowej, w odniesieniu do ww. nakładów, nie dojdzie więc do
    przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, co oznacza, że nie zostanie
    spełniona dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy.
    W rezultacie przedmiotem opodatkowania sprzedaży udziału w prawie własności
    nieruchomości na rzecz dzierżawcy nieruchomości w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    będzie wyłącznie udział w prawie własności działki wydzielonej z działek nr 2 i nr 1.
    Zauważenia wymaga, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług może albo być opodatkowana albo zwolniona od tego podatku.
    Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że przedmiotem transakcji, jak wyżej stwierdzono, będzie wyłącznie grunt,
    to w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Z powyższego przepisu należy wywieść, że opodatkowane są te dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub
    przeznaczone pod zabudowę. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na
    przykład gruntami rolnymi, czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są
    zwolnione od podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Z powyższego wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w
    oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o
    warunkach zabudowy nieruchomości.
    Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    Jak wynika z treści wniosku, na działce, która zostanie wydzielona z działek nr 2 i nr 1
    posadowiona jest część budynku wybudowanego przez Spółdzielnię, która dzierżawi ten
    grunt.
    Zatem, działka wydzielona z działek nr 2 i nr 1, na której posadowiona jest część budynku
    wybudowanego przez Spółdzielnię, nie stanowi gruntu niezabudowanego, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Tym samym dostawa ww. działki wydzielonej z działek nr 2 i
    nr 1 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, albowiem grunt mający być przedmiotem planowanej dostawy już jest terenem
    zabudowanym.
    Ponadto - jak wynika z opisu sprawy – przedmiotową nieruchomość nabyła Pani w drodze
    dziedziczenia APD.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem, w zaistniałej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo Pani nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem i przy nabyciu nie wystąpił
    podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu.
    Wobec powyższego, sprzedaż udziału w prawie własności działki wydzielonej z działek nr 2
    i nr 1 zabudowanej częścią budynku wybudowanego przez Spółdzielnię (dzierżawcę tych
    działek) będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jednocześnie, mając na uwadze, że - jak wskazałem wyżej - przedmiotem zbycia przez
    Panią będzie sam grunt, to w odniesieniu do tej transakcji nie znajdą zastosowania
    przepisy odnoszące się do zwolnienia dostawy budynków i budowli lub ich części, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy. Wobec powyższego analiza
    zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy jest bezzasadna.
    W związku z powyższym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 wniosku uznałem za
    nieprawidłowe.
    Ma Pani również wątpliwości, czy w sytuacji, gdy wartość sprzedaży przekroczy limit
    uprawniający Panią do zwolnienia wynikającego z art. 113 ustawy, to powinna

    zarejestrować się Pani jako podatnik VAT czynny, a w konsekwencji tego złożyć deklarację
    VAT-7 i wykazać sprzedaż związaną z tą transakcją.
    Z wniosku wynika, że nabyła Pani nieruchomość w ramach spadku. Pani działalność
    gospodarcza ogranicza się do usług najmu. Świadcząc usługi najmu korzysta Pani ze
    zwolnienia podmiotowego. Sprzedaż wydzielonej części nieruchomości będzie transakcją
    jednorazową. Po sprzedaży wydzielonej części nieruchomości, planuje Pani nadal
    wynajmować pozostałą cześć nieruchomości. Kwota uzyskana ze sprzedaży przypadająca
    na każdego ze współwłaścicieli przekroczy 200.000 zł. Nie wykonuje Pani czynności o
    których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 1
    ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200.000 zł.
    Przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art.
        82 ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Z treści art. 113 ust. 10 ustawy wynika, że:

      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    W myśl art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Tym samym podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według
    zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami pod warunkiem, że nie wykonuje
    czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. W myśl tego przepisu:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
        trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,

      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik
    nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy,
    ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W
    przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji
    dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie. Ponadto,
    aby móc korzystać ze zwolnienia podatnik nie może wykonywać czynności określonych w
    art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zauważyć należy, że stosownie do dyspozycji art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Stosownie do art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
        zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
        sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art.
        113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego
        zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
        rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
        czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Natomiast na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca

      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Opowiadając na Pani wątpliwości objęte zakresem pytania nr 2, w pierwszej kolejności
    należy wskazać, że w myśl przepisu art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnień, o których
    mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów
    budowlanych. W takim przypadku dostawa terenów budowlanych jest opodatkowana
    podatkiem VAT, a podatnik nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa
    w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy. Jak wyżej wskazano przedmiotem dostawy przez Panią
    będzie wyłącznie udział w prawie własności działki wydzielonej z działek nr 2 i nr 1, która
    będzie zabudowana częścią budynku wybudowanego przez dzierżawcę (Spółdzielnię).
    Zatem, ww. działka nie będzie stanowiła ani terenów niezabudowanych ani terenów
    budowlanych, bowiem jest zabudowana ww. częścią budynku Spółdzielni. Tym samym, w
    niniejszej sprawie wyłączenie, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy nie
    będzie mieć zastosowania.
    Natomiast, ustalając kwestię wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy,
    należy przeanalizować brak obowiązku wliczenia kwoty uzyskanej ze sprzedaży udziału w
    prawie własności wydzielonej części nieruchomości do tej wartości. Art. 113 ust. 2 pkt 2 lit.
    a) ustawy bowiem wskazuje, że do wartości sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy
    towarów zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy, z wyjątkiem
    transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru
    transakcji pomocniczych.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, dostawa udziału w prawie własności działki wydzielonej z
    działek nr 2 i nr 1, na której posadowiony jest budynek Spółdzielni, nie będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Wobec powyższego, w odniesieniu do dostawy udziału w prawie własności działki
    wydzielonej z działek nr 2 i nr 1, na której posadowiony jest budynek Spółdzielni, nie
    będzie miał zastosowania przepis art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy.
    W świetle powyższego – odnosząc rozważania do wątpliwości zawartych w pytaniu nr 2 –
    stwierdzić należy, że wartość dostawy udziału w prawie własności działki wydzielonej z
    działek nr 2 i nr 1, na której posadowiona jest część budynku Spółdzielni, powinna Pani
    wliczyć do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Zatem, skoro wartość sprzedaży Pani udziału w prawie własności działki wydzielonej z
    działek nr 2 i nr 1, na której posadowiony jest budynek Spółdzielni, przekroczy kwotę 200
    000 zł, to utraci Pani prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy. Prawo do zwolnienia utraci moc począwszy od czynności, która spowodowała
    przekroczenie kwoty 200 000 zł. Tym samym, po przekroczeniu tej kwoty będzie Pani
    zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego na formularzu VAT-R, a tym samym
    zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT (art. 96 ust. 5 ustawy), jak również
    będzie Pani zobowiązana do złożenia pliku JPK z deklaracją i wykazania sprzedaży udziału
    w prawie własności działki wydzielonej z działek nr 2 i nr 1, na której posadowiona jest
    część budynku Spółdzielni.
    Mając powyższe na uwadze, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku uznałem za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    Jednocześnie wskazuję, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie
    interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem nie jestem uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą
    interpretację wydaję jedynie w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku.
    Nadmieniam, że niniejsza interpretacji dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej i nie
    dotyczy sytuacji prawnopodatkowej współwłaścicielki nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.