Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-511/10/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-17
Teza: Czy przekazanie nieruchomości aportem stanowi czynność, która podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy?
Słowa kluczowe: aport; nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2010 r. (data wpływu 27 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 13 sierpnia 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia w formie aportu nieruchomości zabudowanych do spółki prawa handlowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 13 sierpnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia w formie aportu nieruchomości zabudowanych do spółki prawa handlowego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat zamierza przekazać do spółki, w której posiada 50,45% udziałów, aportem:

1.  nieruchomość zabudowaną budynkiem administracyjnym, oznaczoną działką ewidencyjną nr 57/26;
2.  nieruchomość zabudowaną budynkiem użytkowym, oznaczoną działką ewidencyjną nr 57/31,

których jest właścicielem. W zamian obejmie udziały w podwyższonym kapitale spółki.

Przedmiotowe budynki zostały wybudowane w latach 70-tych, ze środków Skarbu Państwa. Do roku 1998 zarząd nieruchomości, na której znajdują się ww. budynki sprawował Zespół Opieki Zdrowotnej. Decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 27 października 1998 r. powyższy zarząd został zakończony. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 30 grudnia 1998 r. Zespól Opieki Zdrowotnej otrzymał przedmiotowe nieruchomości w bezpłatne użytkowanie. W dniu 26 października 1999 r. Wojewoda decyzją przekazał Powiatowi z mocy prawa mienie Skarbu Państwa znajdujące się w użytkowaniu Zespołu Opieki Zdrowotnej (z dniem 1 stycznia 1999 r.). Ww. decyzja obejmowała również przedmiotowe budynki. W związku z likwidacją Zespołu Opieki Zdrowotnej ówczesny dyrektor z dniem 31 grudnia 2008 r. zrzekł się prawa użytkowania ww. budynków na rzecz Powiatu. Od dnia 1 stycznia 2009 r. przedmiotowe budynki stanowiły własność Powiatu, który następnie przekazał je spółce na podstawie nieopodatkowanej umowy użyczenia z dnia 18 grudnia 2008 r. (obowiązującej od dnia 1 stycznia 2009 r.). Spółka wykorzystuje opisane budynki do wykonywania czynności niepodatkowanych – usługi medyczne.

Powiatowi nie przysługiwało w stosunku do przedmiotowych budynków prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponoszone były wydatki na ulepszenie budynku administracyjnego w kwocie 66.186,20 zł (wartość początkowa wynosiła 157.000 zł.), przy czym Powiat nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z tymi nakładami. Budynek administracyjny w stanie ulepszonym nie był wykorzystywany przez Powiat przez co najmniej 5 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie nieruchomości aportem stanowi czynność, która podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy czynność prawna, której przedmiotem będzie wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) budynków na rzecz spółki, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa cywilnego lub handlowego spełnia definicję dostawy zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy, a tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, gdyż czynność ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu wiąże się z odpłatnością, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą mającą charakter rzeczowy a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów lub akcji w podwyższonym kapitale zakładowym), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot, prawa do rozporządzania wnoszonymi towarami jak właściciel.

Podstawą opodatkowania - w myśl art. 29 ust. 1 ustawy – jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego (…).

W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem, zgodnie z ust. 5 ww. artykułu, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, grunt na którym są one posadowione dzieli byt prawny budynków (budowli) w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 10 wskazanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności opodatkowanych, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości lub części budynków, jeżeli przez dokonaniem dostawy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W myśl ust. 1 pkt 7a powołanego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z treści złożonego wniosku wynika, Powiat zamierza przekazać do spółki, w której posiada 50,45% udziałów, aportem:

1.  nieruchomość zabudowaną budynkiem administracyjnym, oznaczoną działką ewidencyjną nr 57/26;
2.  nieruchomość zabudowaną budynkiem użytkowym, oznaczoną działką ewidencyjną nr 57/31,

których jest właścicielem. W zamian obejmie udziały w podwyższonym kapitale spółki.

Przedmiotowe budynki zostały wybudowane w latach 70-tych, ze środków Skarbu Państwa. Do roku 1998 zarząd nieruchomości, na której znajdują się ww. budynki sprawował Zespół Opieki Zdrowotnej. Decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 27 października 1998 r. powyższy zarząd został zakończony. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 30 grudnia 1998 r. Zespól Opieki Zdrowotnej otrzymał przedmiotowe nieruchomości w bezpłatne użytkowanie. W dniu 26 października 1999 r. Wojewoda decyzją przekazał Powiatowi z mocy prawa mienie Skarbu Państwa znajdujące się w użytkowaniu Zespołu Opieki Zdrowotnej (z dniem 1 stycznia 1999 r.). Ww. decyzja obejmowała również przedmiotowe budynki. W związku z likwidacją Zespołu Opieki Zdrowotnej ówczesny dyrektor z dniem 31 grudnia 2008 r. zrzekł się prawa użytkowania ww. budynków na rzecz Powiatu. Od dnia 1 stycznia 2009 r. przedmiotowe budynki stanowiły własność Powiatu, który następnie przekazał je spółce na podstawie nieopodatkowanej umowy użyczenia z dnia 18 grudnia 2008 r. (obowiązującej od dnia 1 stycznia 2009 r.). Spółka wykorzystuje opisane budynki do wykonywania czynności niepodatkowanych – usługi medyczne.

Powiatowi nie przysługiwało w stosunku do przedmiotowych budynków prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponoszone były wydatki na ulepszenie budynku administracyjnego w kwocie 66.186,20 zł (wartość początkowa wynosiła 157.000 zł.), przy czym Powiat nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z tymi nakładami. Budynek administracyjny w stanie ulepszonym nie był wykorzystywany przez Powiat przez co najmniej 5 lat.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że dostawa przedmiotowych nieruchomości zabudowanych nie będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, nie nastąpiło bowiem oddanie budynków do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jednocześnie należy wskazać, że ww. transakcja korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy, gdyż nie zachodzą przesłanki wykluczające to prawo, tj. w stosunku do przedmiotowych budynków nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i jakkolwiek, na jeden z tych budynków poniósł wydatki na jego ulepszenie, to w stosunku do nich nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Mając na względzie powyższe, przy uwzględnieniu zapisu art. 29 ust. 5 ww. ustawy, zwolniona od podatku będzie również dostawa gruntów (działki nr 57/31 i 57/26), na którym posadowione są przedmiotowe budynki.

Jednocześnie informuje się, że tutejszy organ nie dokonywał oceny dokumentów załączonych do wniosku, bowiem zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z tym niniejsza interpretacja wydana została w oparciu od stan faktyczny przedstawiony we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.