Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-1.4511-566.2016.1.AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-07
Teza: w zakresie uznania za przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej należności otrzymanych na pokrycie kosztów przesyłki, o których mowa we wniosku
Słowa kluczowe: koszt-koszt przesyłki; pełnomocnictwo; przychód; sprzedaż-sprzedaż wysyłkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 października 2016 r., (data wpływu do tut. Biura 6 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie uznania za przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej należności otrzymanych na pokrycie kosztów przesyłki, o których mowa we wniosku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie uznania za przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej należności otrzymanych na pokrycie kosztów przesyłki, o których mowa we wniosku.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych w zakresie sprzedaży detalicznej towarów przez Internet za pośrednictwem portali internetowych głównie Allegro. Wnioskodawca korzysta ponadto ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, z uwagi na nieprzekraczanie kwoty wartości sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedane towary są wysyłane kupującym za pośrednictwem dostawcy. Wnioskodawca zajmuje się wyłącznie sprzedażą towarów i nie świadczy usług dostawy towarów. Wysyłka odbywa się za pośrednictwem firm kurierskich oraz Poczty Polskiej. Po zakupie klient uiszcza na rachunek bankowy Wnioskodawcy zapłatę za towar powiększoną o koszty przesyłki należne dostawcy. W regulaminie sklepu internetowego zawarty jest zapis: „Kupujący automatycznie udziela sprzedającemu jednorazowego pełnomocnictwa na zawarcie umowy z Pocztą Polską lub firmą kurierską, tym samym udziela jednorazowego pełnomocnictwa na nadanie przesyłki przez sprzedającego w imieniu i na koszt kupującego”. Każdy kupujący w celu sfinansowania transakcji zakupu ma obowiązek zaakceptować zapisy regulaminu. Wnioskodawca pobiera z góry zryczałtowaną kwotę na pokrycie kosztów przesyłki, jej zapakowania i zabezpieczenia. Ewentualne nadwyżki środków pieniężnych pozostałe po pokryciu rzeczywistych kosztów przesyłki zapłaconych podmiotowi świadczącemu usługę doręczania towarów, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca każdą transakcję, powiększoną o koszty przesyłki, rejestruje na kasie fiskalnej. Wnioskodawca ma zawartą umowę z firmą kurierską, co w kontekście pełnomocnictwa udzielanego przez klienta przy zakupie na aukcji oznacza, że umowa jest zawarta de facto na rzecz kupującego.

Wnioskodawca w celu usprawnienia procesu sprzedaży korzysta ze stałej umowy z firmą kurierską, zamiast zawierać umowy każdorazowo po dokonanej transakcji. Sytuacja nie dotyczy współpracy z Pocztą Polską, gdzie każda transakcja jest osobną umową dokumentowaną fakturą za wykonaną usługę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy środki pieniężne, które wpływają na rachunek bankowy Wnioskodawcy na opłacenie w imieniu kupującego kosztów przesyłki nabytego towaru, stanowią dla Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W przedstawionym stanie faktycznym kwoty otrzymane od kupującego na pokrycie kosztów przesyłki, nie są kwotami należnymi Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towarów. Wnioskodawca bowiem działając jako pełnomocnik, zobowiązany jest do przekazania otrzymanych kwot na rzecz podmiotu doręczającego przesyłkę, w zamian za świadczone na rzecz klientów usługi dostawy. Posiadając pełnomocnictwo, stosownie do art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania, pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa należy uznać, że w opisanej sytuacji nie powstanie przychód w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem środki pieniężne, które wpływają na rachunek Wnioskodawcy na pokrycie zobowiązań kupującego (mocodawcy) wobec dostawcy, nie zwiększają podstawy opodatkowania, jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przypadku gdy po pokryciu kosztów przesyłki pozostaną ewentualne nadwyżki środków pieniężnych, zwiększają one podstawę opodatkowania, jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca na potwierdzenie prawidłowości powyższego stanowiska wskazuje interpretacje podatkowe wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 13 listopada 2015 r., Znak: IPTPB1/4511-572/15-2/ASZ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 lutego 2016 r., Znak: IBPP2/4512-1081/15/AZ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Jednakże w myśl art. 14 ust. 3 pkt 3a ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2 nie zalicza się zwróconych wydatków niezliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, w zakresie sprzedaży detalicznej towarów przez Internet za pośrednictwem portali internetowych. Sprzedane towary są wysyłane kupującym za pośrednictwem dostawcy. Wnioskodawca zajmuje się wyłącznie sprzedażą towarów i nie świadczy usług dostawy towarów. Wysyłka odbywa się za pośrednictwem firm kurierskich oraz Poczty Polskiej. Po zakupie klient uiszcza na rachunek bankowy Wnioskodawcy zapłatę za towar powiększoną o koszty przesyłki należne dostawcy. W regulaminie sklepu internetowego zawarty jest zapis: „Kupujący automatycznie udziela sprzedającemu jednorazowego pełnomocnictwa na zawarcie umowy z Pocztą Polską lub firmą kurierską, tym samym udziela jednorazowego pełnomocnictwa na nadanie przesyłki przez sprzedającego w imieniu i na koszt kupującego”. Każdy kupujący w celu sfinansowania transakcji zakupu ma obowiązek zaakceptować zapisy regulaminu. Wnioskodawca pobiera z góry zryczałtowaną kwotę na pokrycie kosztów przesyłki, jej zapakowania i zabezpieczenia. Ewentualne nadwyżki środków pieniężnych pozostałe po pokryciu rzeczywistych kosztów przesyłki zapłaconych podmiotowi świadczącemu usługę doręczania towarów, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca każdą transakcję, powiększoną o koszty przesyłki, rejestruje na kasie fiskalnej. Wnioskodawca ma zawartą umowę z firmą kurierską, co w kontekście pełnomocnictwa udzielanego przez klienta przy zakupie na aukcji oznacza, że umowa jest zawarta de facto na rzecz kupującego.

Wnioskodawca w celu usprawnienia procesu sprzedaży korzysta ze stałej umowy z firmą kurierską, zamiast zawierać umowy każdorazowo po dokonanej transakcji. Sytuacja nie dotyczy współpracy z Pocztą Polską, gdzie każda transakcja jest osobną umową dokumentowaną fakturą za wykonaną usługę.

Zauważyć należy, że w przedstawionej wyżej sytuacji, kwoty otrzymane od kupującego na pokrycie kosztów przesyłki pocztowej nie są kwotami należnymi Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towarów. Wnioskodawca bowiem, działając jako pełnomocnik, zobowiązany jest do przekazania otrzymanych kwot na rzecz operatora pocztowego lub kuriera w zamian za świadczone na rzecz klientów usługi pocztowe. Przy czym, warunkiem bezwzględnym i podstawowym dla powyższej klasyfikacji kwot otrzymanych od kupującego jest działanie przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz (rachunek) kupującego, na podstawie umowy zawartej z kupującym i udzielonego mu pełnomocnictwa.

Należy tu mieć na uwadze przepisy art. 95 do art. 109 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), regulujące kwestię przedstawicielstwa.

Zgodnie z art. 95 § 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.

W myśl art. 95 § 2 tej ustawy, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W świetle powyższego, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywołuje skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie w warunkach (regulaminie), prowadzonej przez Wnioskodawcę sprzedaży wysyłkowej (internetowej) zostało wyraźnie zastrzeżone, że kupujący, udziela Wnioskodawcy pełnomocnictwa do zawarcia umowy o świadczenie usług w jego imieniu z operatorem pocztowym lub firmą kurierską, a kwota należności za przesyłkę otrzymana od klienta (kupującego) odpowiada faktycznej odpłatności z tego tytułu poniesionej przez Wnioskodawcę, to nie powstaje u Wnioskodawcy przychód w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwoty otrzymywane z tego tytułu nie są bowiem kwotami należnymi z tytułu sprzedaży towarów. Działając w imieniu i na rachunek nabywcy towarów, Wnioskodawca jako jego pełnomocnik, zobowiązany jest do przekazania kwot otrzymanych tytułem kosztów wysyłki towarów na rzecz operatora pocztowego lub firmy kurierskiej.

Reasumując stwierdzić należy, że środki pieniężne, które wpływają na rachunek Wnioskodawcy na pokrycie zobowiązań kupującego (mocodawcy) wobec dostawcy nie zwiększają podstawy opodatkowania, jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Kwoty te nie mają zatem wpływu na wysokość osiągniętego przychodu z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Natomiast ewentualna nadwyżka środków pieniężnych pozostała po pokryciu rzeczywistych kosztów przesyłki zapłaconych podmiotowi świadczącemu usługę doręczania towarów, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach właściwych dla prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.