Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-629/11/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-08-18
Teza: Czy tego rodzaju wykonywana przez Wnioskodawczynię osobiście działalność, po zmianie ustawy, od dnia 1 stycznia 2011r. dalej zwolniona jest od podatku VAT?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; stawka-stawki podatku; usługi-usługi związane z kulturą; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2011r. (data wpływu do tut. Biura 26 maja 2011r.), uzupełnionym w dniu 29 lipca 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawczynię usług kulturalnych w postaci spektakli, bajek dla dzieci, koncertów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawczynię usług kulturalnych w postaci spektakli, bajek dla dzieci, koncertów.

Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 20 lipca 2011r. znak: IBPP2/443-629/11/ICz wezwano o ich uzupełnienie. Uzupełnienia dokonano w dniu 29 lipca 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest aktorką, pracuje w Teatrze. Jednocześnie prowadzi własną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Przedmiotem działalności jest produkcja spektakli, bajek dla dzieci, koncertów itp., które nie są własnością osób trzecich, ale jej osobistym dziełem. W rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych – Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 904) wykonuje swoją działalność mając status:

*   artysty – twórcy, czyli osoby, której „… nazwisko widnieje w związku z rozpowszechnianiem utworu …” (art. 8 ust. 2 i 3 – podmiot prawa autorskiego),
*   artysty – wykonawcy, czyli „… działania aktora, wokalisty recytatora, tancerza, mima przyczyniające się do wykonania dzieła …” (art. 85 ust. 2 – prawo do artystycznych wykonań),
*   tworzy również indywidualne dzieło twórcze (art. 1 ust. 1 – przedmiot prawa autorskiego).

W celu sprzedaży wyprodukowanych spektakli, Wnioskodawczyni podpisuje umowy z instytucjami takimi jak: Teatry, Domy Kultury, Firmy, Urzędy Miasta, za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium, jako podmiot gospodarczy, prowadzący działalność gospodarczą. Do końca 2010r. Wnioskodawczyni wystawiała faktury zwolnione z podatku VAT zgodnie z obowiązującym PKWiU z 2008r. – symbol 90.01 Usługi artystów wykonawców.

Umowy na świadczenie powyższych usług kulturalnych nie przewidują przekazania lub udzielania licencji do praw autorskich. Jak na razie Wnioskodawczyni nie spotkała się z ofertą wykorzystania jej pomysłów, lub odtworzenia spektakli, czy koncertów przez osoby trzecie. Natomiast zawiera umowy licencyjne do praw autorskich innych wykonawców, z których dzieł korzysta, jak np. autora tekstu bajki, którą wystawia. Umowa ta jest zawarta poprzez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy tego rodzaju wykonywana przez Wnioskodawczynię osobiście działalność, po zmianie ustawy, od dnia 1 stycznia 2011r. dalej zwolniona jest od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, dyrektywa 2006/112/WE przewiduje zwolnienia dla usług kulturalnych, stwierdzając, że zwolnieniu z podatku podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie. Zatem ustawodawca europejski dał państwom członkowskim możliwość określenia, które podmioty prawa publicznego jak i niebędące podmiotami prawa publicznego, świadczące usługi kulturalne, będą mogły korzystać ze zwolnienia z VAT.

Na mocy ustawy zwalnia się od podatku zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 33 usługi kulturalne świadczone przez dwie grupy podatników:

*   do pierwszej z nich zaliczył: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, lub wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;
*   w skład drugiej natomiast weszli: indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Wykonywanie przez te podmioty usług kulturalnych daje zatem możliwość zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Do dnia dzisiejszego Wnioskodawczyni jest zatrudniona na umowę o pracę w swoim macierzystym teatrze, w którym korzysta zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z możliwości stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do uzyskiwanych przychodów, uznając swoja pracę za wykonywaną przez twórców artystów i wykonawców. Prowadząc działalność gospodarczą, jako osoba fizyczna i wykonując nadal tę samą pracę artysty – twórcy i artysty – wykonawcy, nie korzysta z ulgi. Może natomiast zwiększyć koszty uzyskania przychodów inwestując w swoją działalność. Jej inwestycją są kolejne produkcje spektakli, a więc nabywa określone towary i korzysta z usług, aby wyprodukować scenografię, kostiumy itp. Nabywając towary płaci VAT, który jest przypisany do tych towarów, zatrudniając innych artystów czy rzemieślników, spisuje z nimi umowy o dzieło, czy zlecenia odprowadzając podatki.

Zdaniem Wnioskodawczyni, po zmianach przepisów ustawy z 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b w/w ustawy, świadczone przez „indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów …”, usługi kulturalne są nadal zwolnione z podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawczyni, jej działalność jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu tym podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Z dniem 1 stycznia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy o VAT, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 11 wymieniał jako zwolnione usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielanie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania (…) (ex 92) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006.347.1 ze zm.).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie, w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy postanowiono, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z powyższego wynika, iż ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT korzystać mogą jedynie:

1.  podmioty prawa publicznego,
2.  podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym,
3.  podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
4.  indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Analizując powołane wyżej regulacje należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej lub indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. W ramach tej działalności świadczy usługi kulturalne w postaci spektakli, bajek dla dzieci, koncertów. Usługi te są osobistym dziełem Wnioskodawczyni. Swoją działalność Wnioskodawczyni wykonuje jako artysta – twórca lub artysta wykonawca. Tworzy również indywidualne dzieła twórcze. Za świadczone usługi jest wynagradzana w formie honorarium.

Wnioskodawczyni spełnia zatem przesłankę podmiotową określoną w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT – jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym w formie honorariów (…).

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 90 poz. 631 ze zm.), domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Dokonując z kolei analizy art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych dochodzimy do konstatacji, że artystą wykonawcą jest w szczególności: aktor, recytator, dyrygent, instrumentalista, wokalista, tancerz i mim oraz inne osoby w sposób twórczy przyczyniający się do powstania wykonania.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, to świadczone przez nią usługi kulturalne w postaci spektakli, bajek dla dzieci, koncertów korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie w/w przepisu.

Stanowisko Wnioskodawczyni jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.