Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-701/14/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-17
Teza: w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania zaliczki (przedpłaty) na poczet czynszu, obowiązku wystawienia faktury VAT z tego tytułu oraz wpływu otrzymanej zaliczki (przedpłaty) na zwolnienie od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: czynsz; dzierżawa; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; usługi; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 lipca 2014 r. (data wpływu 9 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 6 października 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania zaliczki (przedpłaty) na poczet czynszu, obowiązku wystawienia faktury VAT z tego tytułu oraz wpływu otrzymanej zaliczki (przedpłaty) na zwolnienie od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania zaliczki (przedpłaty) na poczet czynszu, obowiązku wystawienia faktury VAT z tego tytułu oraz wpływu otrzymanej zaliczki (przedpłaty) na zwolnienie od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z 6 października 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 19 września 2014 r. nr IBPP1/443-701/14/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca podpisał umowę dzierżawy dnia 12 czerwca 2014 roku z Ośrodkiem Ruchu Drogowego.

Przedmiotem umowy jest dzierżawa części działki wraz z budynkiem i placem manewrowym przez okres 15 lat do dnia oddania obiektu do użytkowania. Ośrodek Ruchu Drogowego zobowiązał się do zapłacenia całości kwoty za okres 15 lat tytułem zaliczki na poczet czynszu, z góry. Zaliczka wpłynęła na konto Wnioskodawcy 30 czerwca 2014 roku.

Zgodnie z umową obiekty zostaną oddane do użytkowania w terminie do dnia 31 października 2014 roku. Strony ustaliły że na koniec każdego miesiąca Wnioskodawca obciąży Ośrodek Ruchu Drogowego odpowiednim dokumentem (fakturą) na kwotę miesięcznego czynszu, który sukcesywnie będzie rozliczany z wpłaconej przez dzierżawcę kwoty przez okres 15 lat.

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od 2009 r. na podstawie art. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że nie jest podatnikiem VAT czynnym. Korzysta ze zwolnienia podmiotowego od 2009 r. na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym nie składa Deklaracji VAT-7 i nie odprowadza podatku należnego. Wnioskodawca był podatnikiem czynnym do 31 grudnia 2008 r.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową. Jest placówką oświatową realizującą cele i zadania określone w statucie Szkoły w oparciu m.in. o ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Szkoła może świadczyć usługi najmu, dzierżawy lub użyczenia na rzecz innych podmiotów na podstawie Uchwały nr \`(...)\` Rady Powiatu.

Działalność o której mowa we wniosku jest działalnością poboczną Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest placówką oświatową działającą na podstawia statutu, której nadrzędnym celem jest wszechstronny rozwój ucznia, w której edukacja polega na harmonijnej realizacji nauczania, kształcenia umiejętności i wychowania.

Szkoła może świadczyć usługi najmu, dzierżawy lub użyczenia na rzecz innych podmiotów na podstawie Uchwały nr \`(...)\` Rady Powiatu z dnia 29 maja 2008 r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Powiatu. Świadczone usługi najmu lub dzierżawy Szkoła dokumentuje fakturami.

Szkoła była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. (Potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług otrzymano w dniu 27 sierpnia 1993 r.)

Od stycznia 2009 r. Szkoła korzysta ze zwolnienia podmiotowego od 2009 r. na podstawie art. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał żadnych czynności doradczych oraz nie udziela i nie będzie udzielał jakichkolwiek fachowych zaleceń i porad.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał żadnych czynności wskazanych art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Na pytanie tut. Organu czy wartość sprzedaży opodatkowanej Wnioskodawcy nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2014, kwoty 150.000 zł Wnioskodawca odpowiedział, że w jego ocenie otrzymana zaliczka od Wydzierżawiającego nie rodzi obowiązku podatkowego, zatem wartość sprzedaży opodatkowanej w roku podatkowym 2014 nie przekroczy kwoty 150 000 zł. Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy jest błędne i otrzymana zaliczka powoduje powstanie obowiązku podatkowego to w chwili otrzymania tej zaliczki Wnioskodawca traci zwolnienie podmiotowe wynikające z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową realizującą cele i zadania określone statucie Szkoły w oparciu m.in. o ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Dzierżawca jest wojewódzką samorządową osobą prawną, powoływaną i nadzorowaną przez Zarząd Województwa oraz Wojewodę.

W odpowiedzi na pyt. Tut. Organu „W jaki sposób określono w umowie dzierżawy termin płatności (terminy płatności) czynszu?, czy w umowie określono następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń – jakie?, czy był to jeden termin płatności do dnia 30 czerwca 2014 r. czy też inne terminy – jakie? Wnioskodawca odpowiedział, że wg umowy Dzierżawca zobowiązał się do wpłacenia kwoty 342.432,00 zł tytułem zaliczki na poczet czynszu w terminie do dnia 30 czerwca 2014 r. Ponadto strony umowy ustaliły, że Wydzierżawiający z datą na koniec każdego miesiąca obciąży Dzierżawcę odpowiednimi dokumentami kwotą czynszu w wysokości 1.902,40 zł brutto. Kwota comiesięcznego czynszu będzie potrącana z kwoty wpłaconej przez Dzierżawcę tj. 342.432,00 zł, aż do całkowitego wykorzystania kwoty przez okres 15 lat. Termin wpłaty zaliczki na poczet czynszu w kwocie 342.432,00 zł został określony do dnia 30 czerwca 2014 r. Ponadto umowa określa miesięczne terminy rozliczeń czynszu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy obowiązek podatkowy z tytułu podatku VAT powstaje w chwili otrzymania zaliczki, czy też z chwilą wystawiania faktur za poszczególne miesiące, przez 15 lat?
2.  Czy z chwilą otrzymania zaliczki powstaje obowiązek wystawienia faktury?
3.  Czy przedpłata na poczet czynszu w wysokości 342.432,00 zł za okres 15 lat (tj. 1.902,40 zł brutto za m-c) spowoduje utratę zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu VAT jest wystawianie comiesięcznej faktury. Powyższe wynika z zapisu Ustawy o podatku od towarów i usług artykuł 19a ust. 5 -obowiązek podatkowy powstaje z chwilą; pkt 4b - wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze oraz ust. 8 jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy, przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 4 Ustawy o podatku od towarów i usług Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4. (pkt 4 b - wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze).

Na podstawie ww. art. Wnioskodawca uznał że nie ma obowiązku wystawienia faktury VAT w momencie otrzymania zaliczki od dzierżawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, przedpłata na poczet czynszu w wysokości 342.432,00 zł za okres 15 lat nie powoduje utraty zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w świetle postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2014r., poz. 121) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Z powyższego wynika, że dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 zmienionej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7 11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy o VAT, w odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.

Przepis art. 19a ust. 3 ustawy stanowi, że usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

W tym miejscu zauważyć należy, że w art. 19a ust. 5 cyt. ustawy, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:

a. dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

b. świadczenia usług:

*   telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych,
*   wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
*   najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
*   ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
*   stałej obsługi prawnej i biurowej,
*   dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

Natomiast art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, obowiązujący od 1 stycznia 2014 r., stanowi, że w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

W myśl art. 19a ust. 8 ww. ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 tej ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl pkt 4 ww. art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Zgodnie z art. 106b ust. 3 cyt. ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

\-jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Zgodnie z art. 106i ust. 1 tej ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy (art. 106i ust. 2 ustawy o VAT).

W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 cyt. ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

Zgodnie z art. 106i ust. 7 ww. ustawy, faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:

1.  dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2.  otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy (art. 106i ust. 8 ustawy o VAT).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca podpisał umowę dzierżawy dnia 12 czerwca 2014 r. z Ośrodkiem Ruchu Drogowego. Przedmiotem umowy jest dzierżawa części działki wraz z budynkiem i placem manewrowym przez okres 15 lat do dnia oddania obiektu do użytkowania. Ośrodek Ruchu Drogowego zobowiązał się do zapłacenia całości kwoty za okres 15 lat tytułem zaliczki na poczet czynszu, z góry. Zaliczka wpłynęła na konto Wnioskodawcy 30 czerwca 2014 r.

Zgodnie z umową obiekty zostaną oddane do użytkowania w terminie do dnia 31 października 2014 r. Strony ustaliły że na koniec każdego miesiąca Wnioskodawca obciąży Ośrodek Ruchu Drogowego odpowiednim dokumentem (fakturą) na kwotę miesięcznego czynszu, który sukcesywnie będzie rozliczany z wpłaconej przez dzierżawcę kwoty przez okres 15 lat.

Wg umowy Dzierżawca zobowiązał się do wpłacenia kwoty 342.432,00 zł tytułem zaliczki na poczet czynszu w terminie do dnia 30 czerwca 2014 r. Ponadto strony umowy ustaliły, że Wydzierżawiający z datą na koniec każdego miesiąca obciąży Dzierżawcę odpowiednimi dokumentami kwotą czynszu w wysokości 1.902,40 zł brutto. Kwota comiesięcznego czynszu będzie potrącana z kwoty wpłaconej przez Dzierżawcę tj. 342.432,00 zł, aż do całkowitego wykorzystania kwoty przez okres 15 lat. Termin wpłaty zaliczki na poczet czynszu w kwocie 342.432,00 zł został określony do dnia 30 czerwca 2014 r. Ponadto umowa określa miesięczne terminy rozliczeń czynszu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu podatku VAT powstaje w chwili otrzymania zaliczki, czy też z chwilą wystawiania faktur za poszczególne miesiące, przez 15 lat oraz czy z chwilą otrzymania zaliczki powstaje obowiązek wystawienia faktury.

Regulacje w tym zakresie przewidują szczególny moment powstania obowiązku podatkowego dla usługi dzierżawy.

Łączna analiza przywołanych powyżej norm prawnych – dotyczących zarówno obowiązku podatkowego oraz dokumentowania sprzedaży – prowadzi do wniosku, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi dzierżawy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje nie późnej niż z chwilą upływu terminu płatności.

Innymi słowy, o tym kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług decyduje moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.

Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku świadczonej usług dzierżawy na rzecz innego podatnika VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, jednakże faktura taka powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie tj. z chwilą upływu terminu płatności.

Reasumując stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy dla świadczenia usług dzierżawy nieruchomości ustawodawca powiązał z dwiema okolicznościami – momentem wystawienia faktury VAT oraz upływem terminu płatności określonego pomiędzy stronami.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że wg umowy Dzierżawca zobowiązał się do wpłacenia w terminie do dnia 30 czerwca 2014 r. kwoty 342.432,00 zł. Kwota ta jest całą kwotą należności (czynszu) z tytułu umowy dzierżawy. W istocie kwota ta została wpłacona przed wykonaniem usługi i określona jest przez Wnioskodawcę mianem zaliczki, jednakże z opisu sprawy wynika, że dzień 30 czerwca 2014 r. to jedyny termin płatności określony przez strony w umowie. Brak jest bowiem w przedmiotowej sprawie innych terminów płatności wynikających z umowy.

Zatem zdaniem tut. Organu to dzień 30 czerwca 2014 r. należy uznać za terminu płatności czynszu z tytułu umowy dzierżawy.

Natomiast w myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

Zatem skoro strony ustaliły terminu płatności czynszu z tytułu świadczonej usługi dzierżawy na dzień 30 czerwca 2014 r. Wnioskodawca winien wystawić nie później niż do dnia 30 czerwca 2014 r. fakturę VAT dokumentującą otrzymanie od dzierżawcy kwoty 342.432,00 zł z tytułu umowy dzierżawy, w myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT.

Tak więc w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu umowy dzierżawy powstał z chwilą obowiązku wystawienia faktury dokumentującej otrzymanie od dzierżawcy kwoty 342.432,00 zł, tj. 30 czerwca 2014 r.

Bez znaczenia dla sprawy jest fakt, że strony ustaliły w umowie dzierżawy nieruchomości, że na koniec każdego miesiąca Wnioskodawca obciąży Dzierżawcę dokumentami rozliczającymi kwoty czynszu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, że momentem powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT jest wystawianie comiesięcznej faktury oraz, że nie ma obowiązku wystawienia faktury VAT w momencie otrzymania zaliczki od dzierżawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii czy otrzymana od dzierżawcy kwota w wysokości 342.432 zł spowoduje utratę zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT czynnym. Korzysta ze zwolnienia podmiotowego od 2009 r. na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym nie składa Deklaracji VAT-7 i nie odprowadza podatku należnego.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową, placówką oświatową, realizującą cele i zadania określone w statucie Szkoły w oparciu m.in. o ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Działalność o której mowa we wniosku jest działalnością poboczną Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał żadnych czynności doradczych oraz nie udziela i nie będzie udzielał jakichkolwiek fachowych zaleceń i porad.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał żadnych czynności wskazanych art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy otrzymana zaliczka od Wydzierżawiającego nie rodzi obowiązku podatkowego, zatem wartość sprzedaży opodatkowanej w roku podatkowym 2014 nie przekroczy kwoty 150.000 zł.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41,
3.  usług ubezpieczeniowych

\-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

W myśl. art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jak wskazano powyżej otrzymana od wydzierżawiającego z tytułu umowy dzierżawy nieruchomości kwota w wysokości 342.432 zł rodzi obowiązek podatkowy w podatku VAT z chwilą powstania obowiązku wystawienia przez Wnioskodawcę faktury VAT dokumentującej otrzymanie od dzierżawcy kwoty 342.432,00 zł, tj. 30 czerwca 2014 r.

W konsekwencji powyższego wartość sprzedaży opodatkowanej Wnioskodawcy w 2014 r. przekroczy kwotę 150.000 zł, tym samym Wnioskodawca od tego momentu utracił zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Tak więc stanowisko Wnioskodawcy, że przedpłata na poczet czynszu w wysokości 342.432 zł za okres 15 lat nie powoduje utraty zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.