Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.108.2020.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-12
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku oraz możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytej na podstawie działu spadku powyżej przysługującego Wnioskodawcy udziału w spadku
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-zbycie nieruchomości; spadek; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2020 r. (data wpływu 27 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2020 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt …, Sąd Rejonowy w … I Wydział Cywilny stwierdził, że spadek po W. T., zmarłym w dniu 2 sierpnia 2015 r. w … nabyły dzieci: A. T., R. T., D. G. R. oraz G. D., po 2/10 części oraz wnuki: K. J. S. – córka K. i M. S. – syn K., po 1/10 części. Wnioskodawcy z mocy ustawy przypadł więc udział w spadku po zmarłym ojcu W. T. w wysokości 2/10 części. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2018 r., sygn. akt …, po rozpatrzeniu w dniu 5 grudnia 2018 r. wniosku A. T. przy udziale pozostałych spadkobierców, dokonany został dział spadku po M. S.-T. i W. T. (zmarłym w dniu 2 sierpnia 2015 r.).

W skład spadku objętego rzeczonym postanowieniem wchodziły:

*   nieruchomość stanowiąca odrębną własność lokalu mieszkalnego o powierzchni 36,90 m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr … wraz z udziałem 343/100000 w częściach wspólnych, które stanowią grunt oraz części budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, objęta księgą wieczystą nr …, położona w …, stanowiąca wspólność majątkową M. S.-T. i W. T., o wartości 76 950 zł;

*   nieruchomość położona w … stanowiąca działkę o numerze ewidencyjnym …, o powierzchni 0,2268 ha, zabudowana budynkiem mieszkalnym i garażem, dla której urządzona jest księga wieczysta nr …, stanowiąca wspólność małżeńską majątkową M. S.-T. i W. T., o wartości 116 200 zł. Na mocy aktu notarialnego Rep. A Nr …, nieruchomość powyższa została nabyta przez M. S.-T. i W. T. w dniu 3 lutego 1994 r. na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej.

*   środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym spadkodawcy w kwocie 81 364 zł 52 gr.

Ustalono wartość działu spadku na kwotę 274 514 zł 52 gr.

Sąd Rejonowy w .… I Wydział Cywilny przyznał na mocy działu spadku na wyłączną własność Wnioskodawcy lokal mieszkalny w …, działkę ewidencyjną w … oraz środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w kwocie 10 391 zł 70 gr. Pozostałym uczestnikom – rodzeństwu Wnioskodawcy przyznał środki pieniężne w kwocie po 10 391 zł 70 gr każdy, wnukom spadkodawcy po 5 195 zł 85 gr każdy, oraz pozostałym uczestnikom – J. S., D. i K. G. środki pieniężne w kwocie po 5 881 zł 14 gr, I. H., U. P., A. G. i M. D. po 2 940 zł 57 gr każdy.

Prawo do obu nieruchomości zostało przyznane Wnioskodawcy, na którego jednocześnie nałożony został obowiązek spłaty pozostałych spadkobierców dziedziczących w zakresie objętym postanowieniem sądu – a mianowicie na rzecz rodzeństwa po 24 143 zł 76 gr każdy, na rzecz wnuków spadkodawcy – w kwocie po 12 071 zł 88 gr każdy, na rzecz J. S., D. W. i K. G. po 14 486 zł 28 gr każdy, I. H., U. P., A. G. i M. D. po 7 243 zł 14 gr. Wysokość spłaty została określona postanowieniem sądu na łączną kwotę 169 006 zł 44 gr, należną 12 spadkobiercom stosownie do ich udziału w spadku. W konsekwencji powyższej spłaty udziały czwórki dzieci po ojcu ukształtowały się na poziomie 34 535 zł 46 gr, dwójki wnuków na poziomie 17 267 zł 73 gr, trójki innych uczestników na poziomie 20 367 zł 42 gr oraz pozostałej czwórki spadkobierców na poziomie 10 183 zł 71 gr. Spłata Wnioskodawcy została określona w terminie 1 roku od daty uprawomocnienie postanowienia sądu z ustawowymi odsetkami za opóźnienia na wypadek zwłoki.

Na podstawie uprawomocnionego postanowienia sądu w związku z nabyciem prawa własności nieruchomości na podstawie działu spadku ze spłatą zapłacono podatek od czynności cywilnoprawnych:

*   od nieruchomości położonej w … – nabycie w kwocie 67 332 zł 17 gr – podatek od czynności cywilnoprawnych 1 347 zł;

*   od nieruchomości położonej w … – nabycie w kwocie 101 674 zł 27 gr – podatek od czynności cywilnoprawnych 2 033 zł.

Po dokonaniu wpisu prawa własności Wnioskodawcy do księgi wieczystej prowadzonej dla działki o numerze ewidencyjnym …, położonej w …, w dniu 8 lutego 2019 r. Wnioskodawca zawarł w formie aktu notarialnego Rep. A … umowę jej sprzedaży za cenę łączną 124 000 zł (wartość rynkowa nieruchomości wg operatu szacunkowego biegłego sądowego w postępowaniu o dział spadku 116 200 zł). Uzyskane ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości środki pieniężne zostaną przeznaczone na spłatę pozostałych spadkobierców w wysokości 169 006 zł 44 gr (a zatem równej wysokości spłat obciążających Wnioskodawcę z mocy rzeczonej ugody).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości, nabytej w drodze spadku do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku, nie stanowi źródła przychodu z uwagi na fakt upływu 5-letniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę?
2.  Czy w świetle przepisów art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c), nabytej na podstawie działu spadku powyżej przysługującego Wnioskodawcy udziału w spadku, jest kwota spłaty dokonanej przez Wnioskodawcę zgodnie z postanowieniem sądu na rzecz pozostałych spadkobierców ze środków uzyskanych z odpłatnego zbycia?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Z powyższego wynika zatem, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, bądź jej części decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc istotnym z punktu widzenia prawa jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Natomiast stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jednak zgodnie z art. 1036 Kodeksu cywilnego, istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom i nie zmieni tego fakt, że dział spadku jest czynnością wtórną do nabycia spadku. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Z chwilą działu spadku jedni spadkobiercy tracą więc własność udziałów nabytych przez siebie w spadku, a własność tę dopiero z tą chwilą nabywają inni spadkobiercy. Jeżeli zatem, udział w nieruchomości nabytej przez spadkobiercę w wyniku podziału jest zgodny z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie skutkujące opodatkowaniem, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności.

Jednakże zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2019 r., nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy stanowi o nowej dacie nabycia nieruchomości w tej części, która przekracza udział nabyty w spadku.

W świetle powyższego uznać należy, że udziały w sprzedanej nieruchomości położonej w … Wnioskodawca nabył w różnym czasie i w różny sposób, tj.:

*   w 2015 r. w spadku po zmarłym ojcu – 2/10 udziału,

*   w 2018 r. w wyniku zawarcia ugody sądowej w sprawie o dział spadku, poprzez otrzymanie z tego majątku udziałów przekraczających udział spadkowy.

Z uwagi zatem na fakt, że nabycie prawa do przedmiotowego udziału w nieruchomości nastąpiło odpowiednio w części w 2015 r. oraz w części w 2018 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawca nabył.

Biorąc powyższe pod uwagę, sprzedaż nieruchomości w 2019 r., w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy nabytemu w 2015 r. w spadku (tj. 2/10), będzie zgodnie z zasadą generalną, stanowiła źródło przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

Jednakże w świetle art. 10 ust. 5 w brzmieniu obowiązującym od 2019 r., w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Reasumując, sprzedaż nieruchomości w 2019 r. w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy nabytemu w spadku w 2015 r. (tj. 2/10 udziału – 24 800 zł) nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie (nabycie nieruchomości położonej w … przez ojca Wnioskodawcy miało miejsce w 1994 r.)

Natomiast sprzedaż przez Wnioskodawcę w 2019 r. części przedmiotowej nieruchomości nabytej w dziale spadku w 2018 r., będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, zaś dochód uzyskany z tej sprzedaży będzie opodatkowany według zasad określonych w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

W przedstawionym stanie faktycznym przychodem z odpłatnego zbycia jest cena odpowiadająca udziałom nabytym w dziale spadku (8/10 – 99 200 zł). Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Tak więc przychodem Wnioskodawcy ze sprzedaży działek jest cena odpowiadająca udziałom nabytym w dziale spadku pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, które przypadają proporcjonalnie na powyżej nabyte udziały. Dopiero od tak obliczonego przychodu można dokonać pomniejszenia o koszty uzyskania przychodów.

Należy zauważyć, że udział w nieruchomościach Wnioskodawca nabył od pozostałych spadkobierców odpłatnie – został bowiem z tytułu nabycia majątku w dziale spadku w wysokości przekraczającej udział nabyty w spadku zobowiązany do spłaty tych spadkobierców w kwocie łącznej 169 006 zł 44gr. Zatem, w przedmiotowej sprawie przepisem określającym, jakiego rodzaju wydatki uznaje się za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, w przypadku, kiedy jej nabycie miało miejsce na podstawie czynności, o charakterze odpłatnym jest art. 22 ust. 6c ustawy. Stanowi on, że koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy). Tym samym, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości – w części dotyczącej udziałów nabytych w 2018 r. w drodze działu spadku, kosztem uzyskania przychodu może być udokumentowana (faktycznie przez Wnioskodawcę zapłacona) kwota spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnośnie natomiast, określenia w jakiej wysokości ww. wydatki, tj. kwota spłaty, którą zgodnie z działem spadku Wnioskodawca zapłacił pozostałym spadkobiercom, będą stanowiły koszty nabycia przedmiotowego udziału w nieruchomości, należy zauważyć, że przychód z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, w części nabytego w 2018 r. w drodze działu spadku Wnioskodawca może pomniejszyć o kwotę spłaty w wysokości odpowiadającej stosunkowi wartości udziału w nieruchomości nabytym w dziale spadku do całości majątku nabytego w przedmiotowym dziale spadku. I tak w łącznej kwocie spłaty – 169 006 zł 44 gr – koszt odpłatnego nabycia udziałów w następstwie sądowego działu spadku nieruchomości w … wynosi odpowiednio 67 332 zł 17 gr, natomiast w … – 101 674 zł 27 gr. Przy czym, nadmienić należy, że nie jest przeszkodą uznanie za koszt uzyskania przychodu wydatku na tę spłatę, jeśli Wnioskodawca najpierw sprzedał nieruchomość, a potem dokonał spłaty. Należy jednocześnie wziąć pod uwagę, że konstrukcja spłat dokonanych na rzecz innych spadkobierców uczestniczących w postępowaniu powoduje, że Wnioskodawca nie otrzymał żadnego przysporzenia majątkowego w stosunku do pozostałych spadkobierców. Co prawda przyznany Wnioskodawcy w postanowieniu o dziale spadku majątek w postaci nieruchomości i gotówki opiewa na wartość 203 641 zł 70 gr, jednakże, po uwzględnieniu spłat w łącznej kwocie 169 006 zł 44 gr jest on równy udziałom pozostałej trójki rodzeństwa, które w konsekwencji działu spadku otrzymało środki pieniężne w kwocie 34 636 zł 46 gr. Argument ten przemawia dodatkowo za koniecznością ujęcia udokumentowanej spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców za koszt uzyskania przychodu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w 2018 r., w konsekwencji działu spadku, ponad przysługujący Wnioskodawcy udział w spadku.

Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w 2019 r., w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Wnioskodawcę w 2015 r. w spadku (tj. 2/10), nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy nabytemu w dziale spadku podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym. Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c. Spłata na rzecz pozostałych spadkobierców stanowi koszt nabycia udziałów w sprzedanej nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy. Kosztem uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży działki jest spłata faktycznie zapłacona na rzecz pozostałych spadkobierców, w części dotyczącej sprzedanej działki, nawet jeśli została dokonana ze środków uzyskanych ze sprzedaży.

Jak wskazano powyżej, ustawodawca w art. 22 ust. 6c ww. ustawy w sposób jednoznaczny stanowi, jakie wydatki mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Kosztem uzyskania przychodu w części dotyczącej udziału nabytego w drodze działu spadku od pozostałych spadkobierców, jest udokumentowana kwota faktycznej spłaty na ich rzecz związana z nabyciem od nich udziału w prawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …, …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.