Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.758.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu nieruchomości
położonej w Portugalii.
Słowa kluczowe: Portugalia
najem-najem prywatny
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Dnia 26 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17
    listopada 2025 r. (wpływ 17 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan polskim rezydentem podatkowym (posiada Pan centrum interesów życiowych i
    gospodarczych w Polsce). W 2025 roku nabył Pan z żoną mieszkanie w Portugalii, które

    będzie wynajmowane krótkoterminowo (najmy dobowe/tygodniowe) za pośrednictwem
    portugalskiej agencji obsługującej najem. Agencja rozlicza się z Panem miesięcznie,
    potrącając swoją prowizję, a pozostałą kwotę przekazuje na Państwa wspólne konto
    bankowe w Portugalii.
    Z tytułu najmu w Portugalii zobowiązani są Państwo tam do zapłaty podatku
    dochodowego, jak również kredytu hipotecznego zaciągniętego w banku portugalskim.
    Chcą Państwo prawidłowo dopełnić obowiązków podatkowych również w Polsce, jako
    rezydenci podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wniosek składają
    Państwo głównie dlatego, żeby uniknąć podwójnego opodatkowania.
    Uzupełnienie:
    Wynajem mieszkania w Portugalii prowadzony jest w systemie Alojamento Local (AL) –
    krótkoterminowe zakwaterowanie na podstawie licencji AL. Przychody z wynajmu są
    rozliczane w Portugalii, na Pana portugalski numer NIF (portugalski numer identyfikacji
    podatkowej), zgodnie z tamtejszymi przepisami dla AL (reżim uproszczony). Nie prowadzi
    Pan w Polsce działalności gospodarczej w tym zakresie.
    Wynajem tej nieruchomości nie jest prowadzony w ramach polskiej działalności
    gospodarczej. Jest to wynajem w systemie AL w Portugalii, rozliczany na Pana NIF w
    Portugalii.
    Pytania
    1. Jaki dokument (formularz) podatkowy powinniście Państwo złożyć w Polsce po
      zakończeniu roku podatkowego w celu prawidłowego wykazania dochodów z najmu
      krótkoterminowego mieszkania w Portugalii oraz podatku zapłaconego w Portugalii?
    2. Czy będzie to formularz PIT-36 z załącznikiem PIT/ZG, czy też inny dokument?
    3. Czy w przypadku, gdy cały podatek został zapłacony w Portugalii, ma Pan obowiązek
      wykazać dochód w Polsce w zeznaniu rocznym, a jeżeli tak – w jaki sposób powinien
      być on uwzględniony przy obliczaniu podatku w Polsce (np. metoda wyłączenia z
      progresją lub metoda proporcjonalnego zaliczenia)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – jako polski rezydent podatkowy powinien Pan złożyć w Polsce roczne
    zeznanie podatkowe na formularzu PIT-36 z dołączonym załącznikiem PIT/ZG, w którym
    należy wykazać dochody z najmu mieszkania położonego w Portugalii.
    Zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Portugalią
    dochody z nieruchomości położonej w Portugalii podlegają opodatkowaniu w Portugalii,
    natomiast w Polsce podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym. W Pana ocenie właściwa
    jest metoda wyłączenia z progresją – tj. dochód wykazany jest w Polsce, ale nie podlega
    opodatkowaniu w Polsce, a jedynie wpływa na stawkę podatkową stosowaną do innych
    dochodów osiąganych w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym są objęci podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan polskim rezydentem
    podatkowym (posiada Pan centrum interesów życiowych i gospodarczych w Polsce). W
    2025 r. nabył Pan z żoną mieszkanie w Portugalii, które będzie wynajmowane
    krótkoterminowo (najmy dobowe/tygodniowe) za pośrednictwem portugalskiej agencji
    obsługującej najem. Nie prowadzi Pan w Polsce działalności gospodarczej w tym zakresie.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii sposobu rozliczenia przychodów z najmu nieruchomości
    położonej w Portugalii.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      · pozarolnicza działalność gospodarcza;
      · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z polskim prawem podatkowym, jeśli najem nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a więc stanowi odrębne źródło przychodów określane jako tzw.
    „najem prywatny”, przychody uzyskiwane z tego źródła są opodatkowane w Polsce
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie bowiem do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

    Jak stanowi art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego
      wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i
      należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – w terminie od dnia 15
      lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie
      złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku
      następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.
    Przepisy te dotyczą zasad uwzględniania w rozliczeniach podatkowych dochodów
    zagranicznych.
    Odnosząc się do przychodów uzyskanych z wynajmu nieruchomości położonej w
    Portugalii, konieczne jest także zastosowanie przepisów Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Portugalską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, sporządzonej w Lizbonie dnia 9 maja 1995 r. (Dz. U. 1998 Nr 48 poz. 304; dalej
    zwana: Konwencją polsko-portugalską).
    Zgodnie z postanowieniami art. 6 ust. 1-5 Konwencji polsko-portugalskiej:
      Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      eksploatacji gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym
      się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
      Określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się
      według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności
      ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych

      lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów
      mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie i powietrzne oraz
      pojazdy transportu drogowego nie stanowią majątku nieruchomego.
      Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiąganego z bezpośredniego
      użytkowania, najmu, jak również z każdego innego rodzaju użytkowania majątku
      nieruchomego.
      Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku
      nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego używanego
      w celu wykonywania wolnych zawodów.
      Postanowienia poprzednich ustępów stosuje się również do dochodu z majątku
      ruchomego lub dochodu osiąganego z usług związanych z użytkowaniem lub
      prawem użytkowania nieruchomości, który na mocy prawa podatkowego
      Umawiającego się Państwa, w którym dany majątek jest położony, jest zrównany z
      dochodem osiąganym z majątku nieruchomego.
    Postanowienia określone w art. 6 ust. 1 Konwencji polsko-portugalskiej należy
    interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od
    Dochodu i Majątku (OECD) (pkt 1 Komentarza do art. 6), przyjmując, że ust. 1 przyznaje
    prawo do opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego państwu źródła, tzn.
    państwu, w którym znajduje się majątek będący źródłem dochodu. Ta praktyka wynika z
    faktu, że zawsze istnieje bardzo ścisły związek gospodarczy między źródłem dochodu i
    państwem źródła.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Użyty w art. 6 ust. 1 Konwencji polsko-portugalskiej zwrot „może być opodatkowany w
    tym drugim państwie” oznacza, że o tym, czy będzie tam opodatkowany, zdecyduje już
    wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do
    opodatkowania takich dochodów może zrezygnować. Określenie „może być
    opodatkowany” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz
    daje możliwość opodatkowania dochodu danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo
    przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa, a nie podatnika.
    Równocześnie powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez
    państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy.
    Wobec wyżej przedstawionych zapisów Konwencji polsko-portugalskiej oraz Komentarza
    do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) dotyczących
    opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego wskazuję, że przychody uzyskiwane
    przez Pana z najmu mieszkania w Portugalii podlegają opodatkowaniu zarówno w
    państwie położenia majątku będącego źródłem dochodu, czyli w Portugalii, jak i w
    państwie rezydencji, tj. w Polsce.
    Celem uniknięcia dwukrotnego opodatkowania tego samego dochodu należy zastosować
    przewidzianą w Konwencji polsko-portugalskiej metodę unikania podwójnego
    opodatkowania.
    W tym miejscu wskazuję, że postanowienia Konwencji polsko-portugalskiej zostały
    zmodyfikowane przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Portugalię dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U.
    z 2018 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: „Konwencja MLI”).
    Na mocy postanowień Konwencji MLI art. 23 pkt a Konwencji polsko-portugalskiej został
    zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, który stanowi, że:

      W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce]
      uzyskuje dochód, który zgodnie z postanowieniami [Konwencji] może być
      opodatkowany przez [Portugalię] (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia
      zezwalają na opodatkowanie przez [Portugalię] wyłącznie z powodu, że dany dochód
      jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
      siedzibę na terytorium [Portugalii]), [Polska] zezwoli na odliczenie od podatku od
      dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w
      [Portugalii].
      Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu,
      obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który
      może być opodatkowany w [Portugalii].
      Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem [Konwencji] dochód uzyskany przez
      osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce] jest zwolniony z
      opodatkowania w [Polsce], wówczas [Polska] może przy obliczaniu kwoty podatku od
      pozostałego dochodu takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód.
    Od 1 stycznia 2021 r. Konwencja MLI zmieniła metodę unikania podwójnego
    opodatkowania z metody zwolnienia (wyłączenia z progresją) na metodę zaliczenia
    proporcjonalnego.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących sposobu rozliczenia przychodów z najmu
    nieruchomości położonej w Portugalii wyjaśniam, że z uwagi na metodę zaliczenia
    proporcjonalnego zastosowanie znajdzie w tym przypadku przepis art. 27 ust. 9 w zw. z
    ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Na mocy art. 27 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane,
      Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
      zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Co istotne, podatek „zapłacony” w Portugalii to taki, który już został uregulowany,
    uiszczony. Sam fakt, że kwota podatku do zapłaty za granicą jest już znana podatnikowi,
    bądź fakt, że podatek zagraniczny jest już należny do zapłaty w określonym terminie, nie
    są wystarczające dla odliczenia kwoty równej temu podatkowi na zasadach określonych w
    art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, rozliczając przychody z najmu nieruchomości położonej w Portugalii, ma Pan
    obowiązek:

    - obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych za każdy miesiąc i wpłacać go na
      rachunek urzędu skarbowego oraz
    - złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie roczne PIT-28.
    Podatek zapłacony w Portugalii podlega uwzględnieniu przy obliczaniu ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
    według stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz wykazaniu
    w zeznaniu rocznym o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i
    należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28).
    W przypadku, gdy podatek zapłacony w Portugalii będzie wyższy od podatku do zapłaty w
    Polsce wyliczonego zgodnie z metodą proporcjonalnego zaliczenia, nie wystąpi podatek
    do zapłaty w Polsce od wynajmu nieruchomości w Portugalii.
    Podsumowanie: uzyskane przez Pana przychody z wynajmu krótkoterminowego
    mieszkania w Portugalii i opłacony podatek w Portugalii należy wpisać w zeznaniu
    rocznym w Polsce w PIT-28. W sytuacji, gdy podatek zapłacony w Portugalii będzie wyższy
    od podatku do zapłaty w Polsce wyliczonego zgodnie z metodą proporcjonalnego
    zaliczenia, nie wystąpi podatek do zapłaty w Polsce od wynajmu nieruchomości w
    Portugalii.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Ponieważ stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych i zryczałtowanego
    podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest
    Pan, zaznaczam, że interpretacja ta nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.