Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-304a/10/EŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-02
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem artykułów spożywczych oraz usług gastronomicznych.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; ciastka; kontrahent; nabycie; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-zużycie towarów; usługi-usługi gastronomiczne; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2010 r. (data wpływu 1 kwietnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 29 czerwca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem artykułów spożywczych oraz usług gastronomicznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem artykułów spożywczych oraz usług gastronomicznych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka utworzona została w 1998 r. i działa na podstawie ustawy o portach i przystaniach morskich oraz Kodeksu spółek handlowych. Jej działalność obejmuje:

*   zarządzanie nieruchomościami i infrastrukturą portową,
*   prognozowanie, programowanie i planowanie rozwoju portu,
*   budowa, rozbudowa, utrzymanie i modernizacja infrastruktury portowej,
*   pozyskiwanie nieruchomości na potrzeby rozwoju portu,
*   świadczenie usług związanych z korzystaniem z infrastruktury portowej,
*   zapewnienie dostępu do portowych urządzeń odbiorczych odpadów ze statków w celu przekazania ich do odzysku lub unieszkodliwienia.

W ramach prowadzonej działalności Zarząd Spółki oraz uprawnieni pracownicy, uczestniczą w licznych służbowych spotkaniach z kontrahentami. Spotkania te mają zawsze charakter biznesowy i nie służą promowaniu działalności prowadzonej przez Spółkę ani świadczonych przez nią usług, lecz omawianie różnego rodzaju spraw biznesowych, np. ustalanie zasad współpracy między Spółką a kontrahentami, ustalenie warunków sprzedaży usług, przedstawienie oferty handlowej, negocjacje postanowień zawieranych umów, itp. Spotkania te odbywają się zarówno w siedzibie Spółki, jak i poza nią. W związku ze spotkaniami odbywającymi się w siedzibie, Spółka ponosi wydatki na zakup artykułów spożywczych, takich jak: kawa, herbata, woda oraz inne napoje bezalkoholowe, cukierki, ciastka, paluszki i inne słodycze, które przeznacza na poczęstunek dla kontrahentów w trakcie prowadzonych spotkań. Do końca 2009 r. Spółka uznawała wydatki ponoszone na wymienione powyżej artykuły spożywcze za koszt reprezentacji i nie zaliczała do podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Odliczała podatek od towarów i usług z faktur dokumentujących zakup artykułów spożywczych, a w chwili wydania tych artykułów do zużycia, wystawiana była faktura wewnętrzna i naliczany był podatek należny.

W chwili obecnej Spółka rozważa możliwość uznania przedmiotowych wydatków do podatkowych kosztów uzyskania przychodów oraz odliczanie podatku od towarów i usług bez obowiązku naliczania podatku należnego z chwilą zużycia.

Poza spotkaniami w siedzibie Spółki zdarza się także, że przedstawiciel Spółki spotyka się z kontrahentami w restauracji i w sytuacji, gdy to przedstawiciel zaprasza kontrahenta, płaci za takie spotkanie (herbata, kawa, posiłek). Zasadą jest, że strona zapraszająca do restauracji ponosi koszty spotkania. Nie mają one charakteru wytwornego, okazałego posiłku, specjalnie zorganizowanej imprezy, ich celem nie jest chęć okazania przepychu, a potrawy zamawiane są z menu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie mogła w przyszłości odliczyć podatek od towarów i usług od przedmiotowych wydatków, na podstawie faktury VAT dokumentujących ich nabycie?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków ponoszonych na zakup artykułów spożywczych, przy jednoczesnym braku obowiązku opodatkowania podatkiem od towarów i usług, przy ich wydaniu. Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku, a prowadzona działalność gospodarcza w całości jest opodatkowana tym podatkiem. Po wskazaniu na treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka uznała, iż z przepisów ww. ustawy wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami a prowadzoną działalnością.

Podniosła, że związek dokonywanych zakupów z działalnością może mieć charakter pośredni lub bezpośredni. Pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością występuje w sytuacji, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – wydatek poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów. Spółka w ramach działalności nabywa artykuły spożywcze oraz napoje bezalkoholowe i przeznacza je na poczęstunek dla kontrahentów w trakcie prowadzonych spotkań – oznacza to, że zakupione towary w sposób pośredni związane są z całokształtem działalności Spółki i jako takie dają prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki.

Spółka wskazała, iż faktury dokumentujące wydatki na zakup usług gastronomicznych, jako wymienione w przepisie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, nie dają prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika zatem, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością, przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży lub też są niezbędne do wytworzenia towarów lub wykonania usług będących przedmiotem sprzedaży. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do obrotu osiąganego przez podatnika, np. poprzez odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do uzyskania obrotów.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w ramach prowadzonej działalności Spółka organizuje służbowe spotkania z kontrahentami, w których uczestniczą pracownicy. Spotkania te mają charakter biznesowy, np. ustalane są zasady współpracy między Spółką a kontrahentami, ustalane są warunki sprzedaży usług, przedstawiana jest oferta handlowa, prowadzone są negocjacje dotyczące postanowień zawieranych umów, itp. Spotkania te nie służą promowaniu Jej działalności. Odbywają się one zarówno w siedzibie Spółki, jak i poza nią. W związku ze spotkaniami odbywającymi się w siedzibie, Spółka ponosi wydatki na zakup artykułów spożywczych (kawa, herbata, woda, napoje bezalkoholowe, cukierki, ciastka, paluszki i inne słodycze). Istnieją sytuacje, gdy przedstawiciel Spółki spotyka się z kontrahentami w restauracji, wówczas dokonuje zakupu herbaty, kawy oraz posiłku. Spotkania nie mają charakteru wytwornego, okazałego posiłku, specjalnie zorganizowanej imprezy, ich celem nie jest chęć okazania przepychu, a potrawy zamawiane są z menu.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów, stwierdzić należy, iż o ile - jak wskazuje Spółka we wniosku - poniesione wydatki będą miały pośredni związek z czynnościami opodatkowanymi, przyczyniając się pośrednio do generowania obrotu opodatkowanego, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupami artykułów spożywczych (kawa, herbata, woda, napoje bezalkoholowe, cukierki, ciastka, paluszki, słodycze), zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile nie wystąpią wyłączenia, wynikające z treści art. 88 tej ustawy. Natomiast z uwagi na treść art. 88 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, Spółce nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupami usług gastronomicznych.

Jednocześnie informuje się, że rozstrzygnięcia kwestii opodatkowania czynności wydania artykułów spożywczych zakupionych z przeznaczeniem na poczęstunek dla kontrahentów, dokonano w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-304b/10/EŁ.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.