Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.87.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Wypłata przez bank kwoty, która stanowi zwrot części
środków przekazanych przez Panią bankowi tytułem spłaty rat
kapitałowo; odsetkowych, zwrot kosztów postępowania i
połowy opłaty od pozwu, nie spowoduje u Pani powstania
przychodu.
Słowa kluczowe: banki
opodatkowanie
skutki podatkowe
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 marca 2025
    r. (wpływ 19 marca 2025 r.) oraz pismem z 30 marca 2025 r. (wpływ 1 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis i uzupełnienie stanu faktycznego
    Stan faktyczny dotyczy kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, denominowanego we
    frankach szwajcarskich (CHF). W dniu 19 września 2008 r. zawarła Pani umowę kredytu nr
    (...) na cele mieszkaniowe w kwocie 266 380,00 CHF z Bankiem (...) z siedzibą w (...). Kredyt
    przeznaczony był na budowę domu na nieruchomości położonej w miejscowości D., (...).
    Okres kredytowania: 19 września 2008 r. – 4 września 2015 r. W dniu 6 maja 2014 r.
    całkowicie spłaciła Pani omawiany kredyt.
    W dniu 19 października 2021 r. zawarła Pani umowę zlecenia prowadzenia sprawy z
    kredytu waloryzowanego do waluty CHF z kancelarią prawną pn. (...). Powyższa umowa
    dotyczyła omawianego kredytu frankowego. Pozew do Sądu Okręgowego w (...) przeciwko
    Bankowi (...) na kwotę 1 209 738,00 PLN został złożony w dniu 27 grudnia 2021 r.
    (Sygnatura akt (...)). Pierwsza rozprawa zdalna wyznaczona została przez Sąd 29 lutego
    2024 r. na dzień 10 października 2025 r., godz. 15:30.
    W październiku 2024 r. Bank wystąpił z propozycją ugodowego zakończenia sporu
    sądowego. Ze względu na Pani wiek i bliżej nieokreślony termin zakończenia sprawy sporu
    sądowego, w dniu 23 grudnia 2024 r. zawarła Pani z Bankiem ugodę pozasądowa, z której
    wynika, że: „(...) Bank zobowiązuje się do częściowego zwrotu rat kapitałowo -
    odsetkowych na rzecz Kredytobiorcy w kwocie 495 926, 65 PLN”. Ponadto: „(...) Bank
    dokona zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty 10 800,00 PLN tytułem zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego oraz kwoty 500,00 PLN tytułem połowy opłaty od pozwu (...)”.
    Wyżej wymienione kwoty, tj. 495 926,65 PLN i 11 300,00 PLN wpłynęły na Pani konto w
    dniu 27 grudnia 2024 r.
    Powołując się na Rozporządzenie Ministra i Finansów 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z dnia 14 marca 2022 r., poz. 592) oraz w świetle przedstawionych faktów uważa Pani,
    że otrzymany zwrot części kapitału i odsetek nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od niektórych dochodów.
    Cała kwota zwrócona Pani przez bank stanowi zwrot uiszczonych przez Panią kwot
    tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku, zawartych w ratach kredytu.
    Przedmiotem Pani wniosku są także skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego i połowy opłaty od pozwu. Bank zwrócił Pani koszty zastępstwa
    procesowego i połowę opłaty od pozwu, które faktycznie Pani poniosła ze swoich środków
    pieniężnych.
    Kwota udzielonego kredytu mieszkaniowego wynosiła 620.653,40 PLN. Wartość kredytu
    spłaconego wraz z odsetkami – 845.656,58 PLN.
    Pytania
    1. Czy kwota zwrotu, którą bank Pani wypłacił, będzie stanowiła po Pani stronie przychód?
    2. Jeżeli Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to czy kwota zwrotu
      będzie objęta zaniechaniem poboru podatku, o którym mowa w rozporządzeniu
      Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    3. Czy kwota zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i połowa opłaty od pozwu będzie
      stanowiła po Pani stronie przychód?

    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Ad. 1.
    Kwota zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Pani wcześniej wpłaciła
    bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W Pani ocenie dochodzi wówczas do powrotu
    w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania. Nie dochodzi zatem do
    przysporzenia w Pani majątku. Nie ma przychodu po Pani stronie.
    Ad. 2.
    Pani zdaniem, kwota zwrotu spełnia warunki uznania jej za kwotę umorzenia, o której
    mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, gdyż dochodzi do umorzenia nie tylko w zakresie
    kwoty umorzenia (która jako jeszcze niezapłacona przez kredytobiorcę nie miałaby być jak
    zwrócona przez bank), ale także w zakresie kwoty zwrotu. różnica polega jedynie na
    technikach tj. na tym, że kwotę zwrotu zdążyła już Pani wpłacić bankowi i dlatego bank
    dokonuje zwrotu tzw. czynności faktycznej w postaci jej zwrotu. sens ekonomiczni i
    logiczny pozostaje jednak wobec obu tych kwot taki sam – tj. bank umarza Pani
    wierzytelność wynikającą z umowy co do zwracanej kwoty, gdyż na moment zwrotu kredyt
    jest w całości zwrócony. Zwrócona przez bank kwota stanowi, w istocie umorzenie
    wierzytelności tytułem kredytu mieszkaniowego na realizację inwestycji mieszkaniowej.
    Tym samym, Pani zdaniem mieści się Pani w dyspozycji przepisów rozporządzenia.
    Jednocześnie spełnione są także pozostałe przesłanki zaniechania poboru podatku
    określone w rozporządzeniu. Kredyt (jedyny) został przeznaczony na budowę domu
    jednorodzinnego, znajdującego się w Polsce, w którym Pani mieszka – czyli kredyt został
    przeznaczony na inwestycję, której celem jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych. rozporządzenie w § 3 ust. 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do katalogu wydatków mieszkaniowych,
    który wyszczególnia w lit. d) budowę, rozbudowę (...) własnego budynku mieszkalnego.
    Wskazała Pani spełnione warunki zaniechania poboru podatku określone w
    rozporządzeniu:
    a) korzystała Pani z kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej;
    b) nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
      z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji
      mieszkaniowej;
    c) wierzytelność o której mowa we wniosku obejmuje:
          kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          odsetki;
    d) Pani inwestycja mieszkaniowa jest inwestycją, której celem jest zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Ad. 3.
    Pani zdaniem zwrócona przez bank kwota kosztów zastępstwa procesowego i połowa
    opłaty od pozwu nie stanowi przychodu po Pani stronie, gdyż kwoty te były pierwotnie
    opłacone z Pani własnych środków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się – pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie – powoduje, że zobowiązanie
    wygasa. Zgodnie bowiem z art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    W związku z tym, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, kredytobiorca uzyskuje przychód
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczany do „innych
    źródeł”.
    Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:

      2) kwotę i walutę kredytu;
      4) zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacał tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla Pani neutralna podatkowo.
    Zatem, w analizowanej sprawie wypłata przez bank kwoty, która stanowi zwrot części
    środków przekazanych przez Panią bankowi tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych,
    nie spowoduje u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Nie jest więc Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego z tego tytułu.
    Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i połowy opłaty od pozwu
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek

      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że otrzymała Pani zwrot kosztów postępowania i połowy opłaty od
    pozwu poniesionych przez Panią. Koszty te poniosła Pani z własnych środków.
    W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie
    jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego i połowy opłaty od pozwu jest
    obojętna podatkowo.
    W konsekwencji nie podlega Pani opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 3 jest prawidłowe.
    Z uwagi na uznanie za prawidłowe Pani stanowiska w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1, organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 2.
    Stanowisko dotyczące pytania nr 2 było sformułowane warunkowo i oczekiwała Pani na
    nie odpowiedzi wyłącznie, gdyby stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało ocenione jako
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Nadmieniam, że opłata należna od wniosku wynosi 40 zł. Dokonała Pani łącznej opłaty w
    wysokości 120 zł, zatem kwota 80 zł stanowi nadpłatę podlegającą zwrotowi zgodnie z art.
    14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i zostanie zwrócona na rachunek bankowy wskazany
    w uzupełnieniu wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a,
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.