Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.458.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dokonania
płatności na podstawie otrzymanej „Faktury Proforma” z
wykorzystaniem/bez zastosowania mechanizmu podzielonej
płatności.
Słowa kluczowe: faktura-faktura pro forma
mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment)
sankcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktury
dokumentujące otrzymanie całości lub części zapłaty
przed sprzedażą
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1a. Mechanizm podzielonej
płatności -Wyłączenia stosowania przepisów ustawy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1a. Mechanizm podzielonej
płatności -Zastosowanie mechanizmu podzielonej
płatności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1c
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1a-art. 108a-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych w podatku od towarów i usług dokonania płatności na
    podstawie otrzymanej „Faktury Proforma” z wykorzystaniem/bez zastosowania
    mechanizmu podzielonej płatności.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką kapitałową, posiadającą
    siedzibę i miejsce zarządu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych, podatnikiem VAT czynnym.
    Spółka A S.A. jest (...) w Polsce. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej A S.A.
    prowadzi (...). Dodatkowo prowadzi również działalność w zakresie (...).
    (...)
    Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa środki trwałe oraz
    wartości niematerialne i prawne od wielu Dostawców, czego konsekwencją jest
    otrzymywanie różnego rodzaju dokumentacji towarzyszącej. Jednym z takich takiej
    dokumentów jest faktura proforma, na podstawie której Spółka dokonuje płatności.
    W tym miejscu wskazać należy, że dokument określany jako Faktura Proforma, nie jest
    dokumentem księgowym, nie stosuje się do niej przepisów, dotyczących faktur. Proforma
    jest dokumentem wystawianym w obrocie gospodarczym w celu np. przyjęcia zlecenia do
    realizacji, na podstawie której w istocie wpłacane są zaliczki. Jest to tylko swego rodzaju
    dokument handlowym i nie stanowi faktury na gruncie Ustawy o podatku od towarów i
    usług, obowiązek podatkowy w tym przypadku nie powstaje w związku z wystawieniem
    czy otrzymaniem tego rodzaju dokumentu, ale powstaje z chwilą otrzymania zaliczki
    zgodnie z zapisami art. 19a ust. 8 Ustawy o podatku od towarów i usług.
    I mimo, że jest to bardzo powszechna praktyka stosowana w transakcjach pomiędzy
    podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą to problem pojawia się gdy ten
    rodzaj dokumentu towarzyszy przy zakupie towarów lub usług wymienionych w załączniku
    nr 15 do Ustawy o podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem iż na dokumencie nie ma
    informacji o obowiązkowym zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności (brak
    podstawy prawnej na umieszczanie tego typu informacji).
    A co więcej często zdarzają się sytuacje, że na Fakturze Proforma takiej informacji nie ma,
    a na fakturze zaliczkowej wystawionej na podstawie dokonanej płatności ta informacja
    jest już przez Sprzedawcę umieszczona. W takim przypadku istnieje ogromne ryzyko, że
    płatność może zostać przekazana bez mechanizmu podzielonej płatności. W idealnym
    świecie prawidłowym postępowaniem Sprzedawcy byłby zwrot dokonanej płatności celem
    poprawnego wygenerowania przelewu zgodnie z obowiązującymi zapisami art. 108a ust.
    1a Ustawy o podatku od towarów i usług, jednak tak się nie dzieje.
    W przestrzeni różnego rodzaju opinii doradców podatkowych czy artykułów prasowych
    istnieje pogląd, aby Sprzedawca dokonał zwrotu wpłaconej należności jako prawidłowe
    postępowanie w tego typu sytuacji, jednak teoria nijak się ma do rzeczywistości
    biznesowej i żaden Sprzedawca nie godzi się na tego typu rozwiązanie obawiając się
    zamrożenia środków finansowych na kilka dni.
    W związku z powyższym, Spółka w ramach przyjętych Procedur (...) dokonuje weryfikacji
    zakupionych towarów i usług w kontekście wykazu załącznika nr 15 Ustawy o podatku od
    towarów i usług i w przypadku wątpliwości zwraca się do Dostawcy z prośbą o dokonanie
    korekty wystawionego dokumentu Proforma ze wskazaniem obowiązku zastosowania
    mechanizmu podzielonej płatności. Niestety nie zawsze ta prośba jest spełniana, ze
    względu na brak podstawy prawnej, gdyż Faktura Proforma nie jest dokumentem
    księgowym, a co więcej nie podlega zapisom Ustawy o VAT.

    Na podkreślenie zasługuje fakt, iż to po stronie Sprzedawcy ciąży obowiązek
    prawidłowego oznaczania wystawianych dokumentów, jednak należy zwrócić uwagę, że
    obowiązek zapłaty należności z faktury w mechanizmie podzielonej płatności nie jest
    uzależniony od tego, czy na fakturze zawarto specjalne oznaczenie „mechanizm
    podzielonej płatności”, „split payment” czy może „MPP”.
    Zatem, nawet jeżeli Sprzedawca nie dopełnił obowiązku i nie oznaczył odpowiednio
    faktury, to Nabywca i tak ma obowiązek zapłaty kwoty należności za towary lub usługi z
    załącznika nr 15, jeżeli kwota z faktury jest wyższa niż 15 000 brutto właśnie w
    mechanizmie podzielonej płatności. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
    podatkowego to Nabywca musi weryfikować przedmiot i wartość transakcji, bowiem to on
    inicjuje płatność i odpowiada za wybór formy płatności.
    Zgodnie z art. 108a ust. 1a tejże Ustawy przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub
    usługi wymienione w załączniku nr 15 do Ustawy udokumentowane fakturą, w której
    kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w
    walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do
    przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania
    kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.
    Tyle tylko, że w przytoczonym przepisie mowa jest o „fakturze”, którą Faktura Proforma
    nie jest. Jednak to na podstawie Faktury Proforma dokonywana jest płatność, czego
    następstwem jest otrzymanie Faktury Zaliczkowej, a w konsekwencji Faktury Końcowej.
    Spółka w sytuacji niepewności, czy dany rodzaj towaru lub usługi wskazany na otrzymanej
    Fakturze Proforma zawarty jest w załączniku nr 15 do Ustawy o podatku od towarów i
    usług , który nie zawsze da się wprost określić bez posiadania wiedzy branżowej, dokonuje
    płatności na podstawie otrzymanej Faktury Proforma z zastosowaniem mechanizmu
    podzielonej płatności, mimo iż na dokumencie takiej informacji nie ma.
    Natomiast ze względu na ogromną ilość dokumentacji przy tak rozbudowanym obszarze
    prowadzonej działalności gospodarczej może się zdarzyć również sytuacja, że Spółka
    może dokonać płatności bez zastosowania mechanizmu podzielonej płatności otrzymując
    Fakturę Proforma bez wskazanej informacji o obowiązku zastosowania MPP, a dopiero w
    momencie otrzymania Faktury Zaliczkowej poweźmie informację, że dany towar czy
    usługa w rzeczywistości podlega obowiązkowemu split payment.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy Spółka ma
    prawo do uregulowania należności wynikającej z Faktury Proformy z wykorzystaniem
    mechanizmu podzielonej płatności i czy tego typu postępowanie zapewnia ochronę Spółki
    wyłączając odpowiedzialność na gruncie kks czy solidarną odpowiedzialność Spółki, a tym
    samym zwalniając ją z odpowiedzialności za zaległości podatkowe Sprzedawcy.
    Natomiast w przedstawionym stanie przyszłym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy
    Spółka w przypadku uregulowania Faktury Proforma bez mechanizmu podzielonej
    płatności, ze względu na brak takiej informacji na dokumencie, nie traci ochrony przed
    zapisami kks czy solidarną odpowiedzialnością w nawiązaniu do Ustawy o VAT, z
    zastrzeżeniem, iż żadne przepisy prawa podatkowego takiego obowiązku nie nakładają.
    Pytania
    1) Czy Spółka w przypadku otrzymania Faktury Proforma zawierającej towary lub usługi
      wykazane w załączniku nr 15 bez określonego na dokumencie obowiązku
      zastosowania mechanizmu podzielonej płatności ze względu na brak podstawy
      prawnej do wskazywania tej informacji, mimo to może dokonać tej płatności z jego
      wykorzystaniem zyskując w ten sposób ochronę przed sankcjami wynikającymi z kks
      oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT?

    2) Czy Spółka w przypadku otrzymania Faktury Proforma zawierającej towary lub usługi
      wykazane w załączniku nr 15 bez określonego na dokumencie obowiązku
      zastosowania mechanizmu podzielonej płatności ze względu na brak podstawy
      prawnej do wskazywania tej informacji, dokona tej płatności bez zastosowania tego
      mechanizmu, to czy traci w ten sposób ochronę przed sankcjami wynikającymi z kks
      oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Uzasadnienie do pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 108a ust. 1a Ustawy o podatku od towarów i usług
    mechanizm podzielonej płatności może być stosowany do faktur, które dokumentują
    transakcje podlegające opodatkowaniu VAT.
    Co do zasady faktura Proforma, mimo że nie jest fakturą w rozumieniu przepisów Ustawy
    o podatku od towarów i usług może być traktowana jako dokument, na podstawie którego
    dokonywana jest płatność, a co za tym idzie na podstawie którego docelowo sporządzana
    jest Faktura zaliczkowa przez Sprzedawcę.
    Dodatkowo Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku gdy Faktura Proforma zawiera
    usługę lub towar wymieniony w załączniku nr 15 Ustawy o VAT, to tym bardziej
    uzasadnione jest wykorzystanie mechanizmu podzielonej płatności, mimo braku
    informacji na fakturze o obowiązku stosowania MPP.
    W ocenie Spółki zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności do Faktury Proforma
    jest zgodne z przepisami Ustawy o podatku od towarów i usług, a dodatkowo jest
    gwarantem uzyskania ochrony przed sankcjami przewidzianymi w art. 108a ust. 7 tejże
    Ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy Faktura Proforma, mimo że nie jest dokumentem księgowym
    powinna być traktowana jako dokument, za który możliwe jest dokonanie zapłaty przy
    użyciu mechanizmu podzielonej płatności. Taka forma zapłaty powinna zapewniać
    ochronę przed solidarną odpowiedzialnością, podobnie jak w przypadku zwykłej faktury
    VAT. Szczególnie, że następstwem zapłaconej Faktury Proforma jest otrzymanie Faktury
    Zaliczkowej, a w konsekwencji otrzymaniu Faktury Końcowej, która jest zwieńczeniem
    całego procesu zakupowego. Na podkreślenie zasługuje również fakt, iż ten rodzaj
    dokumentacji jest ze sobą ściśle powiązany i wszystkie wystawione dokumenty stanowią
    niejako integralną część końcowej Faktury VAT.
    W ocenie Spółki mechanizm podzielonej płatności ma na celu zabezpieczenie interesów
    Podatników oraz Skarbu Państwa, dlatego jego zastosowanie do faktu powinno być
    możliwe i skuteczne. Podstawą wprowadzenia mechanizmu podzielonej płatności było
    zwiększenie bezpieczeństwa obrotu gospodarczego i ograniczenia oszustw podatkowych a
    więc w ocenie Spółki niezasadne byłoby wyłącznie z tego obowiązku Faktur Proforma,
    ponieważ byłaby to swojego rodzaju furtka do omijania przepisów prawa podatkowego.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż zastosowanie mechanizmu
    podzielonej płatności przy regulowaniu należności na podstawie Faktury Proforma mimo
    braku informacji o obowiązku zastosowania tego mechanizmu ma taką samą rangę jak na
    podstawie płatności za zwykłą Fakturę VAT.
    Przepisy prawa podatkowego nie zabraniają stosowania mechanizmu podzielonej
    płatności, nie wskazują zakazu stosowania dla konkretnego katalogu dokumentów. Co
    więcej tak skonstruowane przepisy art. 108a dają możliwość nadinterpretacji zawartych w
    nich uregulowań, jednak w ocenie Spółki bezpieczniej jest dokonać płatności z
    zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności już na etapie otrzymania Faktury
    Proforma, gdyż późniejsza faktura zaliczkowa jest już w istocie opłacona, stąd Spółka stoi

    na stanowisku iż w ten sposób zrealizowała swój obowiązek, zyskując tym samym ochronę
    przed sankcjami wynikającymi z niezastosowania mechanizmu podzielonej płatności.
    Uzasadnienie do pytania nr 2
    Zgodnie z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT sankcje za nieprzestrzeganie obowiązku
    stosowania mechanizmu podzielonej płatności dotyczą wyłącznie faktów, które są
    wskazane w Ustawie.
    Faktura Proforma będąca dokumentem o charakterze informacyjnym nie jest uznawana
    za fakturę w rozumieniu przepisów Ustawy o podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym, opłacenie faktury proforma bez mechanizmu podzielonej
    płatności nie może skutkować nałożeniem sankcji przewidzianych w art. 108a ust. 7
    Ustawy o VAT.
    Zgodnie z zapisami Ustawy o podatku od towarów i usług faktury, które muszą być
    wystawiane przez podatników to:
    a) Faktury VAT dokumentujące sprzedaż (art. 106b) - obejmujące dostawę towarów i
      świadczenie usług na rzecz innego podatnika VAT, podatku od wartości dodanej lub
      podatku o podobnym charakterze, a także na rzecz osoby prawnej niebędącej
      podatnikiem.
    b) Faktury zaliczkowe (art. 106f) - wystawiane w przypadku otrzymania całości lub części
      zapłaty przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    c) Faktury korygujące (art. 106j) - wystawiane w celu skorygowania wcześniej
      wystawionych faktur.
    d) Faktury uproszczone (art. 106e) - wystawiane gdy kwota należności ogółem nie
      przekracza 450 złotych (100 Euro).
    Tak więc z powyżej przytoczonych przepisów jasno wynika, iż Ustawa o VAT nie reguluje
    dokumentu Faktura Proforma, ponieważ pełni jedynie funkcję informacyjną i nie
    dokumentuje rzeczywistej transakcji sprzedaży.
    Spółka stoi na stanowisku, iż w przedstawionym stanie przyszłym w przypadku
    uregulowania należności z Faktury Proforma bez mechanizmu podzielonej płatności, ze
    względu na brak takiej informacji na dokumencie (brak podstawy prawnej), mimo iż
    zawiera towary czy usługi z załącznika nr 15 Ustawy o VAT nie rodzi dla Spółki
    negatywnych konsekwencji. Szczególnie, że informacja o obowiązku MPP może dotrzeć
    dopiero w momencie otrzymania Faktury Zaliczkowej i Spółka nie ma żadnych podstaw
    prawnych aby żądać od Sprzedawcy zwrotu wpłaconej należności celem ponownego jej
    regulowania tym razem z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.
    W związku z powyższym ciężar odpowiedzialności nie może być przerzucony na Spółkę,
    gdyż ten rodzaj postępowania nie wynika wprost z żadnych przepisów prawa
    podatkowego. Co więcej przepisy prawa podatkowego w zakresie stosowania
    mechanizmu podzielonej płatności na przedstawionym we Wniosku stanie przyszłym
    wprost się wykluczają i w ocenie Spółki mogą być różnie interpretowane zarówno przez
    Podatników, jak i przez Organy.
    W tym miejscu warto przytoczyć zasadę zaufania obywateli do Państwa jako
    fundamentalną zasadę konstytucyjną. W kontekście podatkowym zasada zaufania
    oznacza że podatnicy powinni mieć pewność że przepisy podatkowe są stosowane w
    sposób przewidywalny i zgodny z ich literalnym brzmieniem
    Zdaniem Wnioskodawcy w istniejącej rzeczywistości prawnej w przypadku zaistnienia
    sytuacji przedstawionej w zdarzeniu przyszłym Spółka nie będzie ponosiła negatywnych
    konsekwencji podatkowych i nie utraci ochrony przed sankcjami wynikającymi z art. 108a
    ust. 7 Ustawy o VAT.

    Reasumując, skutkiem prawno-podatkowym wynikającym z wydania Interpretacji
    Indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług będzie potwierdzenie
    prawidłowości postępowania w ten sposób że:
    1) Spółka w przypadku otrzymania Faktury Proforma zawierającą lub mogącą zawierać
      towary czy usługi wykazane w załączniku nr 15 Ustawy o VAT, mimo braku takiej
      informacji na dokumencie ze względu na nieistniejącą podstawę prawną na jej
      umieszczanie ma prawo dokonać płatności z wykorzystaniem mechanizmu
      podzielonej płatności i na tej podstawie zyskuje ochronę przed sankcjami
      wynikającymi z art. 108a ust. 7 Ustawy o podatku od towarów i usług, karami
      wynikającymi z Kodeksu Karno-Skarbowego czy przed pociągnięciem do solidarnej
      odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Sprzedawcy;
    2) Spółka w przypadku otrzymania Faktury Proforma zawierającą lub mogącą zawierać
      towary czy usługi wykazane w załączniku nr 15 Ustawy o VAT i braku takiej informacji
      na dokumencie ze względu na nieistniejącą podstawę prawną na jej umieszczanie, w
      przypadku dokonania płatności bez wykorzystania mechanizmu podzielonej płatności,
      gdy to dopiero wystawiona w późniejszym terminie Faktura zaliczkowa wskazuje na
      ten obowiązek to Spółka nie traci ochrony przed sankcjami wynikającymi z art. 108a
      ust. 7 Ustawy o podatku od towarów i usług, karami wynikającymi z Kodeksu Karno-
      Skarbowego, czy nie będzie ponosiła ryzyka pociągnięcia do solidarnej
      odpowiedzialności Spółki za zobowiązania podatkowe Sprzedawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        prawidłowe w zakresie uznania, że Spółka może dokonać płatności na podstawie
        otrzymanej „Faktury Proforma” z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej
        płatności zyskując ochronę przed sankcjami wynikającymi z kks oraz z art. 108a ust.
        7 ustawy o VAT,
        nieprawidłowe w zakresie uznania, że w przypadku, gdy Spółka dokona płatności na
        podstawie otrzymanej „Faktury Proforma” bez zastosowania mechanizmu
        podzielonej płatności nie traci ochrony przed sankcjami wynikającymi z kks oraz z
        art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej „ustawą”:
      Podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu
      płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm
      podzielonej płatności.
    W myśl art. 108a ust. 1a ustawy:
      Przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr
      15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem
      przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
      podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do
      przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady
      przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.
    Na mocy art. 108a ust. 1b ustawy:

      Podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt
      18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej
      faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.
    Stosownie do art. 108a ust. 1c ustawy:
      Przepisy ust. 1-1b stosuje się odpowiednio do płatności, o których mowa w art. 19a
      ust. 8. W takim przypadku w komunikacie przelewu, o którym mowa w ust. 3,
      podatnik w miejsce informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 3, wpisuje wyraz „zaliczka”.
    W myśl art. 108a ust. 2 ustawy:
      Zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:
      1) zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z
      otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
      2) zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto
      wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na
      rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest
      prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.
    Zgodnie z art. 108a ust. 7 ustawy:
      W przypadku stwierdzenia, że podatnik dokonał płatności z naruszeniem ust. 1a,
      naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala
      dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty
      podatku przypadającej na nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15
      do ustawy, wykazane na fakturze, której dotyczy płatność. W stosunku do osób
      fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie
      skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania
      podatkowego nie ustala się.
    Stosownie do art. 108a ust. 8 ustawy:
      Przepisu ust. 7 nie stosuje się, jeżeli dostawca lub usługodawca rozliczył całą kwotę
      podatku wynikającą z faktury, która została zapłacona z naruszeniem ust. 1a.
    Ww. przepisy wprowadzają obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności w odniesieniu
    do zapłaty za nabywane towary z określonej listy (załącznik nr 15), udokumentowane
    fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 106e ust.
    1 pkt 18a ustawy.
    Zaznaczyć należy, że mechanizm podzielonej płatności może być stosowany przez
    podatników dobrowolnie, tj. również w sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki ustawowe
    nakładające obowiązek stosowania tego mechanizmu.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Natomiast stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:

      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i
    usług definicji zaliczki. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego PWN”
    www.sjp.pwn.pl) zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry przed
    faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi.
    Zgodnie z powyższym, aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zaliczkę,
    zadatek musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także
    przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W wyroku z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd. Goldsborough
    development Ltd. przeciwko Commisioners Of Customs Excise, TSUE stwierdził, że w
    zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT, nie mieści się przedpłata dokonana w
    kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w
    każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca
    może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili
    rozwiązać, odzyskując w całości wykorzystaną przedpłatę. Należy wskazać, że art. 10 ust. 2
    akapit drugi powyższej Dyrektywy stanowi, że w przypadku gdy zapłata następuje, przed
    wykonaniem dostawy towarów lub świadczenia usług, podatek staje się wymagalny w
    momencie otrzymania płatności i od jej wysokości.
    W powyższym wyroku TSUE podkreślił, że:
      „(...) w przypadku dokonania płatności zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku
      VAT powstaje zanim dostawa towarów lub świadczenie usług zostaną wykonane. Aby
      obowiązek podatkowy powstał w takiej sytuacji, wszelkie okoliczności mające
      znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszła dostawa lub przyszłe
      świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w szczególności, (...) w momencie
      dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być szczegółowo określone”.
    Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2009 r.
    sygn. akt I FSK 932/08. Sąd uznał, że:
      „dla uznania wpłaconej kwoty jako zaliczki na poczet wykonanych usług, w
      rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było
      określone w sposób jednoznaczny co do rodzaju towaru bądź usługi, tzn. w sposób
      umożliwiający ich identyfikację, a dodatkowo strony tego świadczenia, w momencie
      wpłaty zaliczki, nie mają woli dokonywania jego zmian w przyszłości”.
    Zatem, aby zapłatę na poczet przyszłych należności uznać za zaliczkę, muszą zostać
    spełnione następujące przesłanki:
        zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe
        świadczenie powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny
        (określone powinny być cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),

        konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla
        określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc
        określić miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,
        w momencie dokonania zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w
        przyszłości.
    Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego
    (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki).
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Zauważenia wymaga, że podatnicy w prowadzeniu swoich spraw powinni zachować
    należytą staranność, żeby w sposób rzetelny wypełniać ciążące na nich obowiązki
    wynikające z przepisów prawa, a także by móc korzystać z przysługujących praw z tych
    przepisów wynikających.
    Zakres informacji, jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1
    ustawy.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy:
      Faktura powinna zawierać w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem
      przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
      obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie

      usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy ,,mechanizm
      podzielonej płatności'', przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w
      walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia
      podstawy opodatkowania.
    Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art.
    105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera
    zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę
    lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją
    „mechanizm podzielonej płatności” będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy
    warunki, tj. faktura:
        będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą
        15.000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej;
        będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
        załączniku nr 15 do ustawy;
        czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.
    Wprowadzony obowiązek zapłaty takiej faktury w mechanizmie podzielonej płatności nie
    jest uzależniony od tego, czy na fakturze zawarto takie oznaczenie. Zatem nawet jeżeli
    sprzedawca nie dopełnił obowiązku i nie oznaczył takiej faktury, nabywca ma obowiązek
    zapłaty kwoty należności za towary lub usługi z załącznika nr 15 w mechanizmie
    podzielonej płatności. Nabywca bowiem musi być zorientowany, co jest przedmiotem
    transakcji, to nabywca bowiem inicjuje płatność i odpowiada za wybór formy płatności.
    Nabywca nie może polegać więc wyłącznie na informacjach od sprzedawcy, który może
    chcieć uniknąć zapłacenia mu w podzielonej płatności, tylko musi samodzielnie
    analizować, jakie towary lub usługi nabył i czy wiążą się z tym dla niego określone
    obowiązki. Podkreślenia jednak wymaga, że obowiązek uregulowania należności w
    mechanizmie podzielonej płatności dotyczy wyłącznie kwoty należności z tytułu nabycia
    towarów lub usług wymienionych w załączniku nr 15.
    Jak wyżej wskazano w art. 108a ust. 7 i 8 ustawy, wprowadza się sankcję dla nabywcy,
    który mimo ciążącego na nim obowiązku uregulowania kwoty podatku VAT wykazanej na
    fakturze w mechanizmie podzielonej płatności ureguluje tę kwotę w inny sposób.
    Proponuje się, aby sankcja za ten czyn wynosiła 30% kwoty podatku wykazanego na takiej
    fakturze. Oczywiście obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności dotyczy
    wyłącznie kwoty odpowiadającej kwocie podatku VAT przypadającej na nabyte towary lub
    usługi wymienione w załączniku nr 15. Jeżeli zatem nabywca otrzyma fakturę o wartości
    brutto powyżej 15 000 zł i faktura ta będzie obejmowała swym zakresem towary, czy
    usługi wymienione w załączniku nr 15, wówczas (bez względu czy sprzedawca zamieścił na
    niej informację „mechanizm podzielonej płatności”) ma on obowiązek uregulowania kwoty
    podatku VAT od takiej pozycji na fakturze w mechanizmie podzielonej płatności.
    Sankcja nie będzie również ustalana, jeżeli mimo uregulowania takiej faktury w inny
    sposób (zamiast obowiązkowego zastosowania mechanizmu podzielonej płatności)
    dostawca lub usługodawca rozliczy cały podatek należny wynikający z tej faktury.
    Mechanizm podzielonej płatności ma przeciwdziałać oszustwom w VAT i zabezpieczać
    interes Skarbu Państwa. Jeżeli więc interes ten nie zostanie naruszony w danej sytuacji,
    nie ma istotnych powodów, żeby nakładać na nabywcę sankcje.
    Jednocześnie podkreślić należy, że przyznanie inicjatywy co do wyboru stosowania
    mechanizmu podzielonej płatności płacącemu nie oznacza, że sprzedawca nie będzie
    mógł zastrzec w umowie, że nie chce stosować takiej formy rozliczeń. Kontrahenci mają w
    tym zakresie swobodę, wynikającą z zasady swobody umów i sami decydują w jaki sposób

    dokonują rozliczeń przeprowadzanych transakcji. Postanowienia umowne kontrahentów
    wywołują przy tym skutki tylko na poziomie relacji kontraktowej między kontrahentami i
    nie wpływają na regulacje ustawy wprowadzającej MPP.
                                                1 W tym miejscu należy wskazać na zasadę swobody umów wynikającą z art. 353ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). W świetle
    tego przepisu:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z powyższego przepisu wynika, że strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne,
    jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami
    prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.
    W objaśnieniach w podatkowych Ministra Finansów z 23 grudnia 2019 r. wskazano, że:
      „W otoczeniu obligatoryjnego MPP należy zwrócić uwagę na regulacje w ustawie z
      dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (dalej: kks).
      Regulacje karnoskarbowe przewidują czyn zabroniony zawarty w art. 57c §1 kks,
      sankcjonujący niewywiązywanie się przez podatników z obowiązku dokonania
      płatności przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności, nałożonego w art.
      108a ust. 1a ustawy o VAT.
      Za popełnienie ww. czynu zabronionego grozi kara grzywny w wysokości do 720
      stawek dziennych. Natomiast w przypadku mniejszej wagi, sprawca czynu
      zabronionego podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe”.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest polską spółką kapitałową,
    posiadającą siedzibę i miejsce zarządu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych, podatnikiem VAT czynnym. Spółka w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej nabywa środki trwałe oraz wartości niematerialne
    i prawne od wielu Dostawców, czego konsekwencją jest otrzymywanie różnego rodzaju
    dokumentacji towarzyszącej. Jednym z takich takiej dokumentów jest faktura proforma,
    na podstawie której Spółka dokonuje płatności. Często zdarzają się sytuacje, że na
    fakturze Proforma nie ma informacji o obowiązku zastosowania MPP, a na fakturze
    zaliczkowej wystawionej na podstawie dokonanej płatności ta informacja jest już przez
    Sprzedawcę umieszczona. Na podstawie Faktury Proforma dokonywana jest płatność,
    czego następstwem jest otrzymanie Faktury Zaliczkowej, a w konsekwencji Faktury
    Końcowej. Spółka dokonuje płatności na podstawie otrzymanej Faktury Proforma z
    zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, mimo iż na dokumencie takiej
    informacji nie ma. Może się zdarzyć również sytuacja, że Spółka może dokonać płatności
    bez zastosowania mechanizmu podzielonej płatności otrzymując Fakturę Proforma bez
    wskazanej informacji o obowiązku zastosowania MPP, a dopiero w momencie otrzymania
    Faktury Zaliczkowej poweźmie informację, że dany towar czy usługa w rzeczywistości
    podlega obowiązkowemu split payment.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy w przypadku otrzymania „Faktury
    Proforma” zawierającej towary lub usługi wykazane w załączniku nr 15 Spółka może
    dokonać płatności z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności zyskując w ten
    sposób ochronę przed sankcjami wynikającymi z kks oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT,
    a w sytuacji, gdy Spółka nie dokona płatności w mechanizmie podzielonej płatności utraci
    ochronę przed sankcjami wynikającymi z kks oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT.
    W tym miejscu wskazać należy, że dokument nazywany „fakturą pro forma” nie jest
    dokumentem przewidzianym w ustawie VAT. Jest to dokument wystawiany w obrocie
    gospodarczym i jego celem może być np. potwierdzenie złożenia oferty czy przyjęcia
    zamówienia do realizacji, na podstawie którego w istocie wpłacana jest zaliczka. Wyraźne

    oznaczenia tego dokumentu wyrazami „pro forma” powoduje, że nie można przypisać mu
    waloru faktury w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, gdyż podmiot wystawiający taki
    dokument jednoznacznie wskazuje, że nie jest to faktura.
    Wystawienie takiego dokumentu choćby zawierał wszystkie elementy faktury VAT nie
    zwalnia również podatnika z obowiązku wystawienia faktury dokumentującej dokonanie
    dostawy towaru lub wykonanie usługi albo otrzymanie całości lub części należności przed
    dostawą lub wykonaniem usługi.
    Przepisy prawa nie przewidują obowiązku umieszczania na „pro formie” zapisu MPP
    (mechanizm podzielonej płatności). Nie ma jednak przeszkód, aby w przypadkach takich
    podatnicy wystawiali „pro formy” z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”. Zasady
    wystawiania „pro formy” nie są bowiem uregulowane przepisami prawa, a w konsekwencji
    podatnicy mają swobodę w zakresie treści tych dokumentów.
    W objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z 23 grudnia 2019 r.:
      „W sprawie mechanizmu podzielonej płatności” wskazano, że „MPP znajduje
      zastosowanie do wpłacanych przed wystawieniem faktury zaliczek. Jeżeli podatnik
      dokonuje wpłaty na poczet takiej zaliczki, wówczas w komunikacie przelewu w
      miejsce numeru faktury powinien wpisać wyraz „zaliczka”. Rozwiązanie to dotyczy
      zarówno obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności, jak i dobrowolnych
      płatności w tym mechanizmie.
      W przypadku zapłaty zaliczki w mechanizmie podzielonej płatności, podatnik
      powinien być w stanie udokumentować, że płacona przez niego zaliczka dotyczy
      konkretnej faktury, którą otrzymał po zapłacie zaliczki.
      Jeżeli podatnik nie będzie w stanie powiązać konkretnej płatności zaliczki z
      konkretną fakturą dokumentującą tę zaliczkę, istnieje ryzyko powstania wątpliwości,
      czy podatnik wywiązał się z obowiązku zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności,
      jeżeli taki obowiązek u niego powstał w związku z tą zaliczką”.
    Mając na uwadze powyższe, w sytuacji gdy kontrahent (Sprzedający) sporządził „fakturę
    pro forma”, podatnik ją otrzymujący nie musi, co do zasady, regulować płatności z
    wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności. Jednak, gdy kwota będzie
    przekraczała kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej i będzie
    dotyczyła towarów lub usług wymienionych w załączniku nr 15, to zapłata ta będzie
    musiała być dokonana w mechanizmie podzielonej płatności. W komunikacie przelewu
    podatnik powinien wpisać wyraz „zaliczka” zamiast numeru faktury.
    Aby udokumentować wpłatę zaliczki nabywca powinien otrzymać fakturę zaliczkową z
    adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” (przed lub po jej wpłacie). Nabywca
    powinien zadbać o to, aby w przypadku obowiązkowego MPP fakturę zaliczkową można
    było powiązać z innymi dokumentami dotyczącymi transakcji, aby wykazać, że zastosował
    ten mechanizm.
    Należy zauważyć, że przepisy dotyczące stosowania mechanizmu podzielonej płatności nie
    przewidują wyjątków od zasady, zgodnie z którą mechanizmem tym objęte są dostawy
    towarów i usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy na kwotę należności ogółem
    powyżej 15 000 zł lub równowartość tej kwoty (jeżeli należność wyrażona jest w walucie
    obcej). W przypadku płatności zaliczek o tym, czy powstaje obowiązek zapłaty w
    mechanizmie podzielonej płatności decydują zasady ogólne, a więc wartość zamówienia
    brutto oraz przedmiot transakcji (nabycie towarów lub usług z załącznika nr 15).
    Zatem w odniesieniu do każdej dostawy, która spełnia powyższe warunki, tj. dotyczy
    towarów/usług z załącznika nr 15 do ustawy i jej ogólna wartość brutto przekracza kwotę
    15 000 zł, podatnicy powinni stosować mechanizm podzielonej płatności. Wprowadzany
    obowiązek zapłaty takiej należności w mechanizmie podzielonej płatności nie jest
    uzależniony od tego, czy na fakturze zawarto takie oznaczenie. Zatem nawet jeżeli
    sprzedawca nie dopełnił obowiązku i nie oznaczył takiej faktury, nabywca ma obowiązek

    zapłaty kwoty należności za towary lub usługi z załącznika nr 15 w mechanizmie
    podzielonej płatności.
    Biorąc pod uwagę opis analizowanej sprawy oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług dotyczące metody podzielonej płatności stwierdzić należy, że w analizowanej
    sprawie w sytuacji, gdy otrzymają Państwo „Fakturę Proforma”, która zawiera usługi bądź
    towary wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, mają Państwo obowiązek zapłaty
    zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów i usług metodą podzielonej płatności, o
    której mowa w art. 108a ust. 1 ustawy VAT. Tym samym, dokonując płatności z
    wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności zyskują Państwo ochronę przed
    sankcjami wynikającymi z kks oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT.
    W przypadku, jeśli nie uregulują Państwo zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów i
    usług w mechanizmie podzielonej płatności tracą Państwo w ten sposób ochronę przed
    sankcjami wynikającymi z kks oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT. Dokonując płatności
    zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów i usług na etapie otrzymania „Faktury
    Proforma” bez zastosowania mechanizmu podzielonej płatności, kwota podatku VAT
    wykazanego na fakturze zaliczkowej oznaczonej mechanizmem podzielonej płatności nie
    trafiłaby na specjalny rachunek VAT Państwa dostawcy (Sprzedawcy).
    Regulacje dotyczące obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności nie
    uzależniają jego stosowania ani od możliwości technicznych, procedur, programów,
    rozwiązań przyjętych przez podatników, zasad postępowania wynikających z umów
    zawartych z kontrahentami, formę płatności czy też sposobu rozliczania tych umów.
    Podsumowując:
        Państwa stanowisko w zakresie w zakresie uznania, że Spółka może dokonać
        płatności na podstawie otrzymanej „Faktury Proforma”, z wykorzystaniem
        mechanizmu podzielonej płatności zyskując ochronę przed sankcjami wynikającymi
        z kks oraz z art. 108a ust. 7 ustawy o VAT, uznaję za prawidłowe (pytanie oznaczone
        we wniosku nr 1);
        Państwa stanowisko w zakresie uznania, że w przypadku, gdy Spółka dokona
        płatności na podstawie otrzymanej „Faktury Proforma” bez zastosowania
        mechanizmu podzielonej płatności nie traci ochrony przed sankcjami wynikającymi
        z kks oraz z art. 108a ust. 7 Ustawy o VAT uznaję za nieprawidłowe (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia

    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.