Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.14.2021.4.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-21
Teza: w zakresie ustalenia czy Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty, będą neutralne podatkowo w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych j.
Słowa kluczowe: bonus; obowiązek-obowiązek podatkowy; przychód; usługi-usługi telekomunikacyjne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął w dniu 12 stycznia 2021 r., uzupełnionym 6 kwietnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty, będą neutralne podatkowo w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty, będą neutralne podatkowo w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z 26 marca 2021 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.14.2021.3.PB i 0111-KDIB3-1.4012.17.2021.2.WN wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 6 kwietnia 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka”) świadczy usługi telekomunikacyjne na zasadzie prepaid (usługi przedpłacone).

Klienci nabywają karty SIM i włączając się do sieci telekomunikacyjnej Spółki mogą po doładowaniu środkami pieniężnymi korzystać z oferowanych usług telekomunikacyjnych (dalej: „Doładowania”). Doładowanie stanowi sprzedaż usług telekomunikacyjnych.

Spółka zamierza nagradzać swoich klientów (abonentów swoich usług telekomunikacyjnych - dalej zwanych „Abonentami”) w systemie poleceń/rekomendacji (ustanowionego w formie oferty promocyjnej regulowanej odpowiednim regulaminem), w ramach którego Abonenci za zarekomendowanie usług Spółki i pozyskanie nowego klienta dla Spółki (nowy klient w procesie zamówienia karty SIM będzie wskazywał abonenta rekomendującego) będą otrzymywać bonusy wyrażone w wartościach pieniężnych do wykorzystania na Doładowania (dalej „Bonusy”).

Przykład: Abonent za pozyskanie dla Spółki nowego klienta otrzyma Bonus w wysokości 10 zł, a następnie wykona Doładowanie w wysokości 10 zł, co spowoduje, że cena transakcji Doładowania będzie wynosić 0 zł i Abonent nie będzie zobowiązany do zapłaty za Doładowanie i kolejno Spółka dostarczy Abonentowi usługi telekomunikacyjne.

Jeżeli natomiast Abonent dysponujący Bonusem w wysokości 10 zł dokona Doładowania na kwotę 20 zł, wówczas w transakcji Doładowania Abonent będzie miał do zapłaty 10 zł, co będzie stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT i będzie stanowić przychód Spółki.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 6 kwietnia 2021 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że:

1.  W przypadkach kiedy Bonus jest mniejszy niż wartość Doładowania to Bonus stanowi rabat/zniżkę. Natomiast w przypadku, gdy wartość Bonusu jest równa bądź większa od wartości Doładowania nie stanowi on rabatu/zniżki, gdyż Doładowanie przyznawane jest klientowi bez żadnej (chociażby częściowej) zapłaty.
2.  Fakt przyznawania Bonusu o wartości mniejszej niż Doładowanie każdorazowo znajdzie swoje odzwierciedlenie na fakturze VAT właściwej dla zakupu Doładowania: na fakturze zastosowane zostanie stosowne obniżenie ceny sprzedaży o wartość rabatu/zniżki. Natomiast fakt przyznania Doładowania o wartości równej wartości Doładowania (kiedy Abonent nie ma nic do zapłaty) jest wykazany we właściwych wewnętrznych rejestrach spółki (tabele raportowe promocji lojalnościowej)

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne podatkowo pod względem podatku CIT? (część przedstawionego we wniosku pytania)

Zdaniem Wnioskodawcy, Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne podatkowo pod względem podatku CIT.

W uzupełnieniu wniosku wskazano ponadto, że wartość Bonusu przy Doładowaniu będzie neutralna w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w ten sposób, że jego wartość nie będzie stanowiła przychodu Spółki podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przychód podlegający opodatkowaniu stanowić będzie jedynie wartość Doładowania po odliczeniu Bonusu, jeżeli ta będzie wynosić więcej niż 0 zł.

„Doładowanie z wykorzystaniem Bonusu” to wartość Doładowania po odliczeniu Bonusu, a odliczenie to będzie neutralne podatkowo w tym sensie, że nie będzie stanowiło przychodu Spółki podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna, dotyczy wyłącznie skutków podatkowych powstałych na gruncie przedstawionego w nim zdarzenia przyszłego, w zakresie uregulowanym przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Natomiast art. 12 ust. 3 updop wskazuje, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa. Przychodami należnymi są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie jeszcze ich nie uzyskano. Z tak określonych przychodów wyłączeniu podlegają wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usługi telekomunikacyjnych na zasadzie prepaid (usługi przedpłacone).

Klienci nabywając karty SIM i włączając się do sieci telekomunikacyjnej Spółki mogą po doładowaniu środkami pieniężnymi korzystać z oferowanych usług telekomunikacyjnych. Doładowanie stanowi sprzedaż usług telekomunikacyjnych.

Spółka zamierza nagradzać swoich Abonentów w systemie poleceń/rekomendacji, w ramach którego Abonenci za zarekomendowanie usług Spółki i pozyskanie nowego klienta dla Spółki będą otrzymywać Bonusy wyrażone w wartościach pieniężnych do wykorzystania na Doładowania.

Przykładowo, Abonent za pozyskanie dla Spółki nowego klienta otrzyma Bonus w wysokości 10 zł, a następnie wykona Doładowanie w wysokości 10 zł, co spowoduje, że cena transakcji Doładowania będzie wynosić 0 zł i Abonent nie będzie zobowiązany do zapłaty za Doładowanie i kolejno Spółka dostarczy Abonentowi usługi telekomunikacyjne.

Jeżeli natomiast Abonent dysponujący Bonusem w wysokości 10 zł dokona Doładowania na kwotę 20 zł, wówczas w transakcji Doładowania Abonent będzie miał do zapłaty 10 zł, co będzie stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT i będzie stanowić przychód Spółki.

Fakt przyznawania Bonusu o wartości mniejszej niż Doładowanie każdorazowo znajdzie swoje odzwierciedlenie na fakturze VAT właściwej dla zakupu Doładowania: na fakturze zastosowane zostanie stosowne obniżenie ceny sprzedaży o wartość rabatu/zniżki. Natomiast fakt przyznania Doładowania o wartości równej wartości Doładowania (kiedy Abonent nie ma nic do zapłaty) jest wykazany we właściwych wewnętrznych rejestrach spółki.

W opisanej sytuacji klient Wnioskodawcy otrzymuje bonusy w zamian za zarekomendowanie usług świadczonych przez Wnioskodawcę innym osobom, prowadzący w rezultacie do pozyskania nowego klienta na oferowane przez Wnioskodawcę usługi. Mają one charakter swego rodzaju nagrody i zachęty dla abonentów w postaci obniżenia ceny usług w sytuacji gdy skutecznie zarekomendowali usługi Spółki i pozyskano nowego klienta.

Bonusy te, wyrażone w wartościach pieniężnych do wykorzystania na doładowania należy uznać za bonifikatę w rozumieniu cytowanego powyżej przepisu art. 12 ust. 3 updop. Wnioskodawca udzielając takiego bonusu w myśl powołanego wyżej przepisu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT ma prawo wyłączyć z przychodu kwotę równą wartości udzielonej bonifikaty. Kwota ta nigdy nie stanie się przysporzeniem majątkowym po stronie Spółki.

Biorąc zatem pod uwagę obowiązujący stan prawny oraz opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku, zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne podatkowo. Wnioskodawca nie osiągnie w takiej sytuacji przychodu i nie będzie zobowiązany do uiszczenia podatku dochodowego od osób prawnych od kwoty odpowiadającej wartości przyznanego w tym przypadku Bonusu.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.