Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.583.2019.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-15
Teza: Odliczenie od dochodu darowizny dla kościelnej osoby prawnej na cele charytatywno – opiekuńcze
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; darowizna; działalność-działalność charytatywno-opiekuńcza; odliczenia; osoba-kościelne osoby prawne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2019 r. (data wpływu 15 października 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu darowizny dla kościelnej osoby prawnej na cele charytatywno – opiekuńcze **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu darowizny dla kościelnej osoby prawnej na cele charytatywno – opiekuńcze.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

(…) jest kościelną osobą prawną, funkcjonującą na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1995 r., nr 97, poz. 481, z późn. zm., dalej: „Ustawa”), zarejestrowaną w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, posiadającą status organizacji pożytku publicznego, nie prowadzącą działalności gospodarczej. Zgodnie ze Statutem (…), celem (…) jest prowadzenie działalności charytatywno – opiekuńczej, mającej na uwadze godność, jak też potrzeby każdego człowieka, bez względu na jego pochodzenie oraz przekonania. Cel (…), jak wynika z art. 7 Statutu (…), jest realizowany w szczególności poprzez prowadzenie działalności charytatywnej w różnych jej formach; prowadzenie działalności na rzecz osób niepełnosprawnych, w tym – rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych; podejmowanie działań w zakresie ochrony i promocji zdrowia; realizowanie działań z zakresu ekologii i oświaty ekologicznej, ochrony zwierząt i dziedzictwa przyrodniczego; prowadzenie działalności na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka; prowadzenie działań z zakresu pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób; prowadzenie działalności na rzecz integracji oraz reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym; organizowanie pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych oraz wojen w kraju i za granicą; organizowanie pomocy dla osób ubogich, w tym osób pozbawionych wolności; organizowanie różnych form turystyki i krajoznawstwa oraz wypoczynku dla dzieci i młodzieży; promocję zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem oraz wspomaganie rozwoju przedsiębiorczości; podejmowanie przedsięwzięć w zakresie przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym; prowadzenie działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych; upowszechnianie oraz ochronę wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także prowadzenie działań wspomagających rozwój demokracji; promocję i organizację wolontariatu; prowadzenie działalności na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn; prowadzenie działalności na rzecz osób w wieku emerytalnym; prowadzenie działalności na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych; prowadzenie działalności w zakresie nauki, edukacji, oświaty i wychowania; wspieranie i upowszechnianie kultury fizycznej i sportu; pomoc Polonii i Polakom za granicą; prowadzenie działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r., poz. 688) w sferze prowadzonych przez nie zadań publicznych.

Mając na uwadze powyższe zapisy statutowe, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że (…), jako kościelna osoba prawna, prowadzi wyłącznie działalność charytatywno – opiekuńczą. Przywołane zapisy Statutu jednoznacznie definiują cel i charakter prowadzonej przez (…) działalności, której zakres jednocześnie nie wykracza poza ramy kościelnej działalności charytatywno – opiekuńczej, określone w przepisie art. 21 Ustawy.

Ponadto, należy wskazać na stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 7 sierpnia 2012 r., nr ILPB2/415-476/12-2/AJ, zgodnie z którym darowizna w postaci środków pieniężnych w kwocie przekraczającej 6% podstawy opodatkowania, przekazana przez podatnika na rzecz (…) w drodze wpłaty środków pieniężnych na rachunek bankowy (…), ze wskazaniem w tytule przelewu wyłącznie słowa „darowizna”, a następnie otrzymanie przez podatnika od (…) pokwitowania wystawionego na rzecz podatnika, dokumentującego otrzymanie darowizny, będzie darowizną przekazywaną na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą (…) w oparciu o przepisy Ustawy.

Wnioskodawca – podatnik planuje przekazać na rzecz (…) darowiznę w postaci środków pieniężnych w kwocie przekraczającej 6% podstawy opodatkowania podatnika na cele charytatywno – opiekuńcze. Środki te mają być wpłacone na rachunek bankowy (…). Wnioskodawcy zostanie wystawione przez (…) pokwitowanie otrzymania darowizny, a jako dowód wpłaty środków pieniężnych na rachunek (…) Wnioskodawca będzie dysponował potwierdzeniem transakcji ze swojego rachunku bankowego.

(…) tytułem realizacji celów statutowych wskazanych powyżej, a więc w zakresie działalności charytatywno – opiekuńczej, planuje przekazać środki Fundacji, którą powołała do istnienia i nad którą (…) ma istotną kontrolę, która polega na dysponowaniu uprawnieniem do powoływania składu Rady Fundacji, która to Rada następnie dokonuje wyboru Zarządu Fundacji. Zgodnie ze statutem, celami Fundacji jest prowadzenie szerokiej działalności dobroczynnej, w szczególności nakierowanej na pomaganie w rozwoju indywidualnych osób, jak również całych społeczeństw w Polsce, jak i za granicą. Ponadto, celem Fundacji jest prowadzenie pomocy w zapewnieniu zdrowia, edukacji, żywności oraz promowaniu i stymulowaniu przedsiębiorczości, a także przeciwdziałanie patologiom społecznym, mając na uwadze godność każdej osoby ludzkiej bez względu na jej wyznanie, światopogląd, narodowość, rasę i przekonania.

Fundacja realizuje swoje cele poprzez:

1.  pomoc społeczną, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób;
2.  działalność charytatywną;
3.  rozwijanie świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej;
4.  działalność na rzecz mniejszości narodowych;
5.  ochronę i promocję zdrowia;
6.  działalność na rzecz osób niepełnosprawnych;
7.  promocję zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy;
8.  upowszechnianie i ochronę praw kobiet oraz działalność na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn;
9.  działalność wspomagającą rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości;
10.  działalność wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnych;
11.  działalność w zakresie nauki, edukacji, oświaty i wychowania, krajoznawstwa oraz wypoczynku dzieci i młodzieży, a także kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji;
12.  upowszechnianie kultury fizycznej i sportu;
13.  działalność w zakresie ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego;
14.  działalność w zakresie porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz przeciwdziałania patologiom społecznym;
15.  upowszechnianie i ochronę wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji;
16.  działalność w zakresie ratownictwa i ochrony ludności;
17.  pomoc ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą;
18.  upowszechnianie i ochronę praw konsumentów;
19.  działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami;
20.  promocję i organizację wolontariatu;
21.  działalność wspomagającą technicznie, szkoleniowo, informacyjnie lub finansowo organizacje pozarządowe.

Wobec powyższego działalność Fundacji ma charakter działalności charytatywno – opiekuńczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia darowizny poczynionej na rzecz (…) na cele charytatywno – opiekuńcze w kwocie przekraczającej 6% podstawy opodatkowania podatnika, a następnie przekazanej Fundacji na realizowanie celów statutowych Fundacji tożsamych z celami statutowymi (…), od podstawy opodatkowania na podstawie art. 28 ust. 5 Ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, (…) jest kościelną osobą prawną, funkcjonującą na podstawie przepisów Ustawy oraz Statutu (…). Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 5 Ustawy, darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą pochodzące od osób fizycznych są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia działalności charytatywno – opiekuńczej, a jedynym przepisem, który ma na celu zakreślenie pojęcia, jest przepis art. 21 Ustawy. Reguluje on katalog działalności, które według ustawodawcy mają charakter charytatywno – opiekuńczy, przy czym katalog ten jest jedynie katalogiem przykładowym, o charakterze otwartym. Przepis art. 21 Ustawy stanowi bowiem, że działalność charytatywno – opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności:

1.  prowadzenie zakładów dla sierot, osób w podeszłym wieku lub niepełnosprawnych oraz innych osób potrzebujących opieki,
2.  wykonywanie działalności leczniczej w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, prowadzenie aptek, ośrodków zdrowego życia, oświaty zdrowotnej i ekologicznej oraz przeciwdziałania patologiom społecznym,
3.  organizowanie pomocy w zakresie małżeństwa, macierzyństwa i rodziny,
4.  organizowanie pomocy sierotom, osobom dotkniętym klęskami żywiołowymi i epidemiami, ofiarom wojennym, znajdującym się w trudnym położeniu materialnym lub zdrowotnym rodzinom i osobom, w tym pozbawionym wolności,
5.  prowadzenie żłobków, ochronek, burs i schronisk,
6.  udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującej się w potrzebie,
7.  udzielanie pomocy materialnej młodzieży uczącej się i studiującej, a znajdującej się w potrzebie,
8.  krzewienie idei miłości bliźnich i postaw moralno-społecznych temu sprzyjających,
9.  popularyzowanie postaw prozdrowotnych,
10.  upowszechnianie zasad chrześcijańskiego etosu pracy i ekonomiki,
11.  przekazywanie za granicę pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i osobom znajdującym się w szczególnej potrzebie.

Rodzaje działalności o charakterze charytatywno – opiekuńczym, o których mowa w Statucie (…) stanowią odzwierciedlenie przepisu art. 21 Ustawy i jego rozwinięcie. Każda z działalności, o których mowa w zapisie statutowym, daje się przyporządkować co najmniej jednej z działalności, o których mowa w art. 21 Ustawy, przez co zasadne jest twierdzenie, że każda działalność prowadzona przez (…) jest działalnością charytatywno – opiekuńczą, wobec czego należy uznać, że (…) prowadzi wyłącznie działalność charytatywno – opiekuńczą. Takie stanowisko zostało uznane za prawidłowe w interpretacji indywidualnej z dnia 7 sierpnia 2012 r.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), odliczeniu od dochodu przed jego opodatkowaniem podlegają darowizny przekazane na cele:

1.  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym te cele,
2.  kultu religijnego w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o PIT jest uregulowanie zawarte w przepisie art. 28 ust. 5 Ustawy, zgodnie z którym darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą pochodzące od osób fizycznych są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz – w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.

Przepisy ww. ustaw nie wymagają, aby tytuł wpłaty na rachunek bankowy dokonywanej w ramach darowizny zawierał szczególne określenia (np. dotyczące działalności charytatywno – opiekuńczej), zatem za dopuszczalne uznać należy, które to stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji z dnia 7 sierpnia 2012 r., wpisywanie w tytule przelewu wyłącznie słowo „darowizna”, a skutkiem tego będzie zawsze przekazywanie darowizny na cele działalności charytatywno – opiekuńczej (…), ponieważ (…) prowadzi wyłącznie działalność charytatywno – opiekuńczą.

Mając na względzie powyżej przywołane przepisy Ustawy oraz ustawy o PIT, jak również treść zapisów Statutu (…), w ocenie podatnika, należy uznać, że darowizna w postaci środków pieniężnych w kwocie przekraczającej 6% podstawy opodatkowania, przekazana przez podatnika na rzecz (…) w drodze wpłaty środków pieniężnych na rachunek bankowy (…), ze wskazaniem w tytule przelewu wyłącznie słowa „darowizna”, a następnie otrzymanie ze strony (…) pokwitowania wystawionego na rzecz podatnika, dokumentującego otrzymanie darowizny, będzie darowizną przekazywaną na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą (…), w oparciu o przepisy Ustawy, a tym samym, nie będzie ona podlegać limitom wynikającym z ustawy o PIT, a podatnik nie będzie miał obowiązku dokumentowania przekazanej darowizny jako darowizny przeznaczonej na działalność charytatywno – opiekuńczą (…) i jedynym dokumentem upoważniającym do odliczenia tej darowizny od podstawy opodatkowania będzie pokwitowanie otrzymania darowizny wystawione przez (…) oraz potwierdzenie transakcji z rachunku bankowego podatnika.

Stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie uznane zostało za prawidłowe w interpretacji indywidualnej z dnia 7 sierpnia 2012 r.

W ramach prowadzonej działalności (…) jako fundator ustanowiła Fundację, której celami statutowymi jest prowadzenie szerokiej działalności dobroczynnej w szczególności nakierowanej na pomaganie w rozwoju indywidualnych osób, jak również całych społeczeństw w Polsce, jak i za granicą. Ponadto celem Fundacji jest prowadzenie pomocy w zapewnieniu zdrowia, edukacji, żywności oraz promowaniu i stymulowaniu przedsiębiorczości, a także przeciwdziałanie patologiom społecznym mając na uwadze godność każdej osoby ludzkiej bez względu na jej wyznanie, światopogląd, narodowość, rasę i przekonania. Bezspornym pozostaje stwierdzenie, że (…) prowadzi wyłącznie działalność charytatywno – opiekuńczą, a w tej sytuacji przyjąć należy także, że powołana przez kościelną osobę prawną (…) Fundacja również może wykonywać działalność charytatywno – opiekuńczą w rozumieniu Ustawy. Co więcej, jak wynika z zapisów statutu Fundacji, jej celem jest przede wszystkim prowadzenie szerokiej działalności dobroczynnej, która w zasadzie jest tożsama z działalnością i celami statutowymi (…). W związku z tym, pomimo tego, że Fundacja nie jest kościelną osobą prawną, ale została przez taką osobę założona, to należy do oceny jej sytuacji zastosować definicję działalności charytatywno – opiekuńczej z Ustawy. Jak podniesiono powyżej, zakres działalności statutowej de facto pokrywa się z zakresem działalności (…). Z uwagi na to przyjąć należy, że tak jak działalność statutowa (…), tak i działalność Fundacji ma charakter działalności wyłącznie charytatywno – opiekuńczej.

Z treści oraz z interpretacji przepisu art. 28 ust. 5 Ustawy wynika możliwość zwolnienia z podatku dochodowego darowizn przekazanych na kościelne osoby prawne, a wyłączenie z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym jest uzależnione wyłącznie od trzech czynników. Po pierwsze, od przeznaczenia darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą, po drugie, przedstawienia darczyńcy przez kościelną osobę prawną pokwitowania odbioru oraz po trzecie – przedstawienia sprawozdania o przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą. Z uwagi na niszę, w jakiej znajduje się Ustawa i na analogię zapisów dotyczących zwolnień podatkowych w innych ustawach dotyczących stosunku państwa do kościoła, przy interpretacji zapisów Ustawy odpowiednie zastosowanie znajdzie wykładnia przepisów innych ustaw dot. stosunku państwa do kościoła, a w szczególności wykładnia ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. I tak, analizując czynniki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia przewidziane w art. 28 ust. 5 Ustawy, celem przedstawienia przez darczyńcę sprawozdania jest udowodnienie, że kościelna osoba prawna faktycznie wykorzystała otrzymaną od niego darowiznę. Ulgi podatkowej nie implikują bowiem same intencje darczyńcy, ale ich realizacja przez stronę obdarowaną (Wyrok WSA w Kielcach z dnia 12 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Ke 252/10). Ponadto, jak wskazał WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 3 lutego 2010 r. (sygn. akt I SA/Bd 949/09) celem i racjonalizacją pozytywnego stymulowania przez prawodawcę darowizn na działalność charytatywno – opiekuńczą niewątpliwie jest i być powinno rzeczywiste prowadzenie i efektywna realizacja tej działalności, a nie tylko zamiary w tym przedmiocie czy też w danym jego obszarze.

W przedmiotowym stanie faktycznym bezsprzeczne jest, że z uwagi na tożsamość celów statutowych i sposobów ich realizacji (…) i Fundacji oraz fakt, że w świetle przepisów Ustawy działalność Fundacji należy zakwalifikować jako działalność wyłącznie charytatywno – opiekuńczą, przekazanie przez (…) środków pochodzących z darowizny przeznaczonej na działalność charytatywno – opiekuńczą należy zakwalifikować niewątpliwie jako przeznaczenie tych środków na działalność charytatywno – opiekuńczą, a co za tym idzie zastosowanie znajdzie art. 28 ust. 5 Ustawy. Ponadto, zgodnie z art. 7 pkt 22 Statutu (…), jedną z form realizowania celów statutowych (…) jest prowadzenie działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r., poz. 688) w sferze prowadzonych przez nie zadań publicznych. W związku z powyższym, mając na uwadze, iż ogólna działalność (…) polega na prowadzeniu wyłącznie działalności charytatywno – opiekuńczej w różnych formach, również działalność polegającą na wspieraniu organizacji pozarządowych i innych podmiotów wskazanych w Statucie (…), na przykład poprzez przekazywanie ww. podmiotom środków pochodzących z darowizn, należy uznać za działalność charytatywno – opiekuńczą, a podatnik – darczyńca będzie uprawniony do odliczenia darowizny poczynionej na rzecz (…), a następnie przekazanej Fundacji od podstawy opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele:

1.  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
2.  kultu religijnego,
3.  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, w wysokości iloczynu kwoty rekompensaty określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy i litrów oddanej krwi lub jej składników,
4.  kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, oraz publicznym placówkom i centrom, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy,

\-w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

W myśl art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do odliczenia darowizn nie przysługuje w przypadku, gdy podmiotami obdarowanymi są: osoby fizyczne, a także osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, prowadzące działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Natomiast art. 26 ust. 7 pkt 1 i 2 ww. ustawy stanowi, że wysokość wydatków na cele określone w art. 26 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie:

1.  dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy – w przypadku darowizny pieniężnej;
2.  dowodu, z którego wynikają dane identyfikujące darczyńcę oraz wartość przekazanej darowizny wraz z oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu – w przypadku darowizny innej niż pieniężna lub innej niż określona w ust. 1 pkt 9 lit. c.

Zgodnie z art. 26 ust. 6d zasady określone w ust. 7 tego artykułu stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych ustaw.

W myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania przysporzenia majątkowego. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej dokonywania ani też w przyszłości.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r., poz. 688, z późn. zm.) działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie.

Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego (art. 3 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 4 ww. ustawy sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje m.in. zadania w zakresie działalności charytatywnej.

Przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1889), który stanowi, że darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą pochodzące od osób fizycznych są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz – w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy osobowość prawną posiadają:

1.  Kościół jako całość;
2.  diecezje jako terytorialne jednostki organizacyjne;
3.  Wyższe Seminarium Duchowne Kościoła Adwentystów Dna Siódmego im. Michała Beliny-Czechowskiego w Podkowie Leśnej;
4.  Chrześcijański Instytut Wydawniczy „Znaki Czasu”;
5.  Dom Opieki „Samarytanin” w Bielsku-Białej;
6.  Ośrodek Radiowo-Telewizyjny „Głos Nadziei”;
7.  Chrześcijańska Służba Charytatywna.

Jak wskazano w art. 20 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej Kościół, jego osoby prawne i inne jednostki organizacyjne Kościoła określone w jego Statucie mają prawo prowadzenia właściwej dla każdej z nich działalności charytatywno – opiekuńczej.

W myśl art. 21 ww. ustawy działalność charytatywno – opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności:

1.  prowadzenie zakładów dla sierot, osób w podeszłym wieku lub niepełnosprawnych oraz innych osób potrzebujących opieki;
2.  wykonywanie działalności leczniczej w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, prowadzenie aptek, ośrodków zdrowego życia, oświaty zdrowotnej i ekologicznej oraz przeciwdziałania patologiom społecznym;
3.  organizowanie pomocy w zakresie małżeństwa, macierzyństwa i rodziny;
4.  organizowanie pomocy sierotom, osobom dotkniętym klęskami żywiołowymi i epidemiami, ofiarom wojennym, znajdującym się w trudnym położeniu materialnym lub zdrowotnym rodzinom i osobom, w tym pozbawionym wolności;
5.  prowadzenie żłobków, ochronek, burs i schronisk;
6.  udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującej się w potrzebie;
7.  udzielanie pomocy materialnej młodzieży uczącej się i studiującej, a znajdującej się w potrzebie;
8.  krzewienie idei miłości bliźnich i postaw moralno – społecznych temu sprzyjających;
9.  popularyzowanie postaw prozdrowotnych;
10.  upowszechnianie zasad chrześcijańskiego etosu pracy i ekonomiki;
11.  przekazywanie za granicę pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i osobom znajdującym się w szczególnej potrzebie.

Powołany powyżej przepis art. 28 ust. 5 zawarty w ustawie o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej nie wprowadza żadnych ograniczeń w zakresie kwoty odliczenia od podstawy opodatkowania. To oznacza, że darowizny na działalność charytatywno – opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne, zgodnie z zasadą „lex specialis derogat legi generali” są w całości (w pełnej wysokości bez ograniczeń, bezlimitowo) wyłączone z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W orzecznictwie wskazuje się, że „działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła nie może być rozumiana wyłącznie jako realizowanie osobistego, materialnego wsparcia, w tym edukacyjno -wychowawczego i zdrowotnego osoby korzystającej z takiej pomocy. Analizowany przepis zawiera jedynie egzemplifikacyjne wyliczenie celów zaliczanych do działalności charytatywno-opiekuńczej Kościoła. Należy wskazać, że wskazuje on m.in. na prowadzenie zakładów, szpitali i innych zakładów leczniczych, żłóbków, ochronek, schronisk (pkt. 1, 2, 5), czy udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie (pkt 6). Nie zawęża on form tej działalności wyłącznie do przekazywania środków o charakterze materialnym, czy też świadczenia usług edukacyjnych, bądź opiekuńczych na rzecz osób znajdujących się w potrzebie. (…) Misja Kościoła Katolickiego, czy też innego związku wyznaniowego polega na krzewieniu zasad określonej wiary, a niejako „uboczną” ich działalnością są także działania o charakterze społecznym, polegające m.in. na udzielaniu pomocy potrzebującym, prowadzeniu placówek szkolno-wychowawczych, szkolno -opiekuńczych, czy socjoterapeutycznych. To właśnie takie inicjatywy, nie mające charakteru stricte religijnego, gdyż mogą być prowadzone także przez podmioty świeckie, ze względu na swoje społeczne znaczenie zostały uznana przez ustawodawcę za tak istotne, że działania Kościoła, które wspierają takie inicjatywy, korzystają ze zwolnienia podatkowego” (wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1075/11).

Natomiast, w wyroku NSA z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 396/12 wskazano, że „Użycie przez ustawodawcę (w art. 39 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej) określenia „w szczególności” sprawia, że powyższy katalog nie jest zamknięty, co oznacza, że również inne działania kościelnych osób prawnych mogą posiadać cechy działalności charytatywno-opiekuńczej. Wyrażenie „działalność charytatywno -opiekuńcza” należy pojmować w sposób szeroki. (…) zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, składane przez kościelną osobę prawną „sprawozdanie”, o ile ma wywołać skutki prawne przewidziane art. 55 ust. 7 Ustawy kościelnej, winno zawierać oświadczenie obdarowanego o przeznaczeniu otrzymanych środków finansowych na cel premiowany odliczeniem od dochodu, o którym mowa we wskazanym przepisie, tj. działalność charytatywno - opiekuńczą prowadzoną przez kościelną osobę prawną, przy założeniu, że cel ten został faktycznie zrealizowany. Tym samym sprawozdanie takie winno zawierać dane na tyle dokładne i konkretne, aby umożliwić podatnikowi samoobliczenie podatku, a następnie organowi podatkowemu w późniejszym (ewentualnym) postępowaniu podatkowym ustalenie, sprawdzenie, zweryfikowanie danych o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno -opiekuńczą, w tym ustalenie ostatecznych beneficjentów pomocy udzielonej przez kościelną osobę prawną z uzyskanej darowizny. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawozdaniu nie muszą być natomiast wykazywani beneficjenci pomocy, adresowanej do nieokreślonej imiennie grupy osób (pomoc masowa), tj. realizowanej bezpośrednio przez kościelne osoby prawne. Dotyczy to, np. wydawania chleba i innych datków biednym, zapewnienia biednym – w tym bezdomnym – noclegu oraz posiłku w tzw. przytuliskach, prowadzonych w ramach parafii czy też domów zakonnych, itp. W takim przypadku istotne znaczenie ma jedynie okoliczność, że w danym okresie kościelna osoba prawna takie działania faktycznie prowadziła oraz, że poniosła wydatki na zakup rozprowadzanych następnie masowo środków (…) Sens wprowadzenia tzw. nielimitowanej ulgi kościelnej, wynikającej z art. 55 ust. 7 Ustawy kościelnej, wiąże się z określonym spożytkowaniem darowizny przez obdarowaną kościelną osobę prawną, przez co należy rozumieć jej przekazanie w całości lub części (przez obdarowaną kościelną osobę prawną) konkretnej osobie (instytucji), w ramach realizowanej działalności charytatywno-opiekuńczej”.

A zatem, aby w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca mógł skorzystać z nielimitowanej ulgi podatkowej uprawniającej do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym całej kwoty darowizny, bez względu na jej wielkość i stosunek procentowy do osiągniętego dochodu, koniecznym jest spełnienie następujących warunków:

*   kwota darowizny musi zostać przekazana przez darczyńcę na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, a darczyńca musi posiadać dowód wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy oraz

*   obdarowana kościelna osoba prawna musi przedstawić darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz – w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o jej przeznaczeniu na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje przekazać na rzecz (…), będącej kościelną osobą prawną, funkcjonującą na podstawie przepisów ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej darowiznę na cele charytatywno – opiekuńcze w postaci środków pieniężnych w kwocie przekraczającej 6% podstawy opodatkowania podatnika. Zgodnie ze Statutem (…), jej celem jest prowadzenie działalności charytatywno – opiekuńczej. Cel ten, jak wynika z art. 7 Statutu (…), jest realizowany w szczególności poprzez prowadzenie działalności charytatywnej w różnych jej formach.

(…) tytułem realizacji celów statutowych, planuje przekazać środki z otrzymanej od Wnioskodawcy darowizny Fundacji, którą powołała do istnienia i nad którą ma istotną kontrolę. Zgodnie ze statutem, celami Fundacji jest prowadzenie szerokiej działalności dobroczynnej, w szczególności nakierowanej na pomaganie w rozwoju indywidualnych osób, jak również całych społeczeństw w Polsce, jak i za granicą. Ponadto, celem Fundacji jest prowadzenie pomocy w zapewnieniu zdrowia, edukacji, żywności oraz promowaniu i stymulowaniu przedsiębiorczości, a także przeciwdziałanie patologiom społecznym, mając na uwadze godność każdej osoby ludzkiej bez względu na jej wyznanie, światopogląd, narodowość, rasę i przekonania.

Wnioskodawca przekaże ww. darowiznę w postaci środków pieniężnych na rachunek bankowy (…), na dowód czego Wnioskodawcy zostanie wystawione pokwitowanie otrzymania darowizny, a jako dowód wpłaty środków pieniężnych na rachunek (…) będzie On dysponował potwierdzeniem transakcji ze swojego rachunku bankowego.

Analizując przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy wskazać, że ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej nie precyzują, kto powinien bądź kto może być bezpośrednim beneficjentem działalności charytatywno – opiekuńczej kościelnej osoby prawnej. Co więcej, w drugim z powołanych wyroków NSA wyjaśniono, że sens wprowadzenia tzw. nielimitowanej ulgi kościelnej, wiąże się z określonym spożytkowaniem darowizny przez obdarowaną kościelną osobę prawną, przez co należy rozumieć jej przekazanie przez obdarowaną kościelną osobę prawną konkretnej osobie (instytucji), w ramach realizowanej działalności charytatywno – opiekuńczej. A zatem, samo orzecznictwo sądowo-administracyjne wskazuje na możliwość wykorzystania otrzymanych darowizn na działalność charytatywno – opiekuńczą zarówno w odniesieniu do osób fizycznych, jak i do instytucji (a zatem również fundacji czy stowarzyszeń).

Wobec powyższego, przekazanie przez (…) otrzymanej od Wnioskodawcy darowizny na rzecz Fundacji należy uznać jako wydatkowanie środków pieniężnych na działalność charytatywno – opiekuńczą kościelnej osoby prawnej. W przedmiotowej sprawie działalność Fundacji ma charakter działalności charytatywno – opiekuńczej, co w konsekwencji daje podstawy do uznania, że (…) jest w stanie realizować własne cele charytatywno – opiekuńcze za pośrednictwem tej Fundacji, którą powołała do istnienia i nad którą ma istotną kontrolę.

Zatem, uznać należy, że Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia darowizny poczynionej na rzecz (…) na cele charytatywno – opiekuńcze w kwocie przekraczającej 6% podstawy opodatkowania (bezlimitowo), jeżeli będzie posiadał dowód wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku inny niż rachunek płatniczy oraz pokwitowanie odbioru kościelnej osoby prawnej i dodatkowo w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny otrzyma od (…) – jako obdarowanej instytucji kościelnej – sprawozdanie o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno – opiekuńczą. Sprawozdanie to musi być na tyle szczegółowe, aby w ewentualnym późniejszym postępowaniu podatkowym właściwy organ podatkowy mógł ustalić, sprawdzić, zweryfikować dane o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno – opiekuńczą.

Jednakże, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe, gdyż stwierdził w nim, że przedmiotowa darowizna nie będzie (…) podlegać limitom wynikającym z ustawy o PIT, a podatnik nie będzie miał obowiązku dokumentowania przekazanej darowizny jako darowizny przeznaczonej na działalność charytatywno – opiekuńczą (…) i jedynym dokumentem upoważniającym do odliczenia tej darowizny od podstawy opodatkowania będzie pokwitowanie otrzymania darowizny wystawione przez (…) oraz potwierdzenie transakcji z rachunku bankowego podatnika. Tymczasem, jak wskazano wcześniej, koniecznym będzie także uzyskanie w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdania od kościelnej osoby prawnej o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno – opiekuńczą.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.