Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.127.2025.4.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Brak obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług
w związku ze świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy
prawnej oraz dokumentowania tych czynności.
Słowa kluczowe: adwokat
działalność-działalność gospodarcza-samodzielna
działalność gospodarcza
faktura-faktura VAT
pomoc-pomoc prawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana
działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów
wykonawców - wyłączenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług w związku ze
    świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz dokumentowania tych czynności.
    Uzupełnił Pan wniosek pismami z 7 marca 2025 r. (wpływ 7 marca 2025 r.) oraz z 10 marca
    2025 r. (wpływ 10 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 6 lutego 2024 r. wykonuje Pan zawód radcy prawnego. Jest Pan wpisany na listę
    radców prawnych prowadzoną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w (...) pod
    numerem (...). Od (...) 2025 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria
    Radcy Prawnego (...) (NIP: (...), REGON: (...), której przedmiotem jest działalność prawnicza
    (69.10.Z).
    Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Zawarł Pan trzy umowy na prowadzenie
    punktu nieodpłatnej pomocy prawnej (dalej: NPP) w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia
    2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz
    edukacji prawnej (Dz. U. 2015 poz. 1255 ze zm.). Dwie spośród wspomnianych umów
    zostały zawarte (...) r. z Fundacją (...) z siedzibą w (...) przy ul. (...), wpisaną do Krajowego
    Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Gospodarczy
    Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS: (...), NIP: (...), REGON: (...)
    (zleceniodawcą) i dotyczą współpracy w zakresie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej
    w 2025 r. odpowiednio w Powiecie (...) i Powiecie (...).
    Na mocy powyższych umów obsługuje Pan punkt NPP w (...) w każdy wtorek w godzinach
    8:00-12:00 oraz punkt w (...) w każdy czwartek w godzinach 16:00-20:00. Głównym
    wykonawcą zadania publicznego polegającego na obsłudze punktów NPP w Powiecie (...) i
    (...) w 2025 r. jest A. spółka partnerska z siedzibą w (...) przy ul. (...), wpisana do rejestru
    przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...)
    Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego za numerem KRS (...), posługująca się
    numerem NIP (...) oraz numerem REGON (...).
    Na podstawie odrębnych umów zlecenia z (...) 2024 r. zawartych z Głównym Wykonawcą
    przysługuje Panu wynagrodzenie obejmujące podatek VAT. Ponadto zawarł Pan umowę z
    (...) 2024 r. o prowadzenie punktu NPP w (...), w której zleceniodawcą jest Miasto (...). W
    ramach tej umowy udziela Pan nieodpłatnej pomocy prawnej w każdą środę w godzinach
    10:00- 12:00 oraz w czwartki i piątki w godzinach 8:00-12:00. Na podstawie tej umowy
    przysługuje Panu wynagrodzenie obejmujące podatek VAT, wypłacane z zastosowaniem
    mechanizmu podzielonej płatności na podstawie wystawionej faktury.
    Zgodnie z art. 3 wspomnianej wyżej ustawy nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:
    1) poinformowanie osoby fizycznej, zwanej dalej „osobą uprawnioną”, o obowiązującym
      stanie prawnym oraz przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej
      obowiązkach, w tym w związku z toczącym się postępowaniem przygotowawczym,
      administracyjnym, sądowym lub sądowoadministracyjnym lub
    2) wskazanie osobie uprawnionej sposobu rozwiązania jej problemu prawnego, lub

    3) sporządzenie projektu pisma w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyłączeniem
      pism procesowych w toczącym się postępowaniu przygotowawczym lub sądowym i
      pism w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym lub
    3a) nieodpłatną mediację lub
    4) sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie
      pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowym lub ustanowienie adwokata, radcy
      prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w postępowaniu
      sądowoadministracyjnym oraz poinformowanie o kosztach postępowania i ryzyku
      finansowym związanym ze skierowaniem sprawy na drogę sądową.
    Nieodpłatna pomoc prawna udzielana jest w punkcie wskazanym przez Starostwo
    Powiatowe. Starostwo zapewnia też komputer, dostęp do internetu, drukarkę oraz
    obsługę techniczną i administracyjną punktu porad prawnych. Starostwo zajmuje się
    zapisywaniem osób uprawnionych na wizytę, które przyjmowane są co do zasady według
    kolejności zgłoszeń. Porady prawne w ramach NPP odbywają się w ściśle określonych
    godzinach. Wynagrodzenie otrzymuje Pan odpowiednio od (...) oraz od głównego
    wykonawcy zadania publicznego polegającego na prowadzeniu punktów NPP w Powicie
    (...) oraz (...).
    Wynagrodzenie jest stałe i niezależne od liczby przyjętych osób uprawnionych. Ma Pan
    również obowiązek obecności w godzinach dyżuru, bez względu na liczbę zapisanych osób.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W odpowiedzi na pytanie co jest przedmiotem umowy zawartej (...) 2024 r. pomiędzy
    Panem a głównym wykonawcą, tj. A. spółka partnerska wskazał Pan, że przedmiotem
    umowy zgodnie z § 1 jest świadczenie na rzecz Zleceniodawcy (A. spółka partnerska) usług
    polegających na udzielaniu nieodpłatnych porad prawnych lub obywatelskich, zgodnie z
    ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym
    poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 945, zwanej
    dalej: „Ustawa”) w prowadzonym przez Zleceniodawcę, na mocy odrębnej umowy, punkcie
    nieodpłatnych porad prawnych, w lokalizacjach, terminach i godzinach wskazanych w
    harmonogramie pracy, stanowiącym załącznik nr 1 do Umowy.
    Zgodnie z preambułą wskazanej umowy „mając na uwadze, iż zgodnie z zapisami
    odrębnej umowy Zleceniodawca został wyznaczony głównym wykonawcą zadania
    publicznego, na obszarze Powiatu (odpowiednio: (...) i (...)) polegającego na prowadzeniu
    punktu nieodpłatnej pomocy prawnej oraz świadczenia nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego, a także prowadzeniu edukacji prawnej w zakresie zleconym przez
    Fundację (...) z siedzibą w (...)”.
    Podsumowując, przedmiotem umowy jest świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej.
    W odpowiedzi na pytanie z jakiego tytułu uzyskuje Pan wynagrodzenie od głównego
    wykonawcy wskazał Pan, że uzyskuje Pan wynagrodzenie na podstawie dwóch umów
    zlecenie z (...) 2024 r. dotyczących odpowiednio Powiatu (...) i (...).
    W odpowiedzi na pytanie czy ma Pan wpływ na wysokość przyznanego Panu
    wynagrodzenia wynikającego z zawartych z Miastem (...) oraz Fundacją umów? Jeśli tak, to
    w jaki sposób wskazał Pan, że nie ma Pan wpływu na wysokość przyznanego
    wynagrodzenia wynikającego z zawartych umów z Fundacją oraz Miastem (...).
    Wynagrodzenie ustalane jest co roku przez Ministra Sprawiedliwości w drodze
    rozporządzenia, na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej. Kwota ustalana jest na cały rok kalendarzowy z góry. Wykonawca nie ma wpływu
    na możliwość negocjowania kwoty bazowej ustalanej w rozporządzeniu. Wynagrodzenie
    jest ryczałtowe i nie zależy od ilości udzielonych porad. Umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie.

    W odpowiedzi na pytanie kto ponosi ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za czynności
    wykonywane przez Pana z tytułu zawartych umów z Miastem (...) oraz Fundacją wskazał
    Pan, że ryzyko gospodarcze, organizacyjne, ekonomiczne za czynności wykonywane przez
    Pana ponoszą odpowiednio Miasto (...) oraz Fundacja (...). Są to podmioty odpowiedzialne
    za prowadzenie punktów NPP.
    W odpowiedzi na pytanie czy w umowach z Miastem (...) oraz Fundacją zawarto
    postanowienia, w ramach których Miasto (...) oraz Fundacja wzięłaby na siebie jakąkolwiek
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane przez Pana na ich rzecz
    wskazał Pan, że we wskazanych umowach nie ma takich postanowień.
    W odpowiedzi na pytanie kto ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności,
    które Pan wykonuje w ramach umów zawartych z Miastem (...) oraz Fundacją? Czy Pan
    ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za świadczone usługi, czy Zleceniodawca
    wskazał Pan, że w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej nie jest wskazane, kto
    ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich. Wykonawcy (radcowie prawni, adwokaci)
    nie ponoszą takiej odpowiedzialności zgodnie ze wskazaną ustawą. Jako wykonawca
    udzielający nieodpłatnej pomocy prawnej nie reprezentuje Pan klientów, nie ma Pan
    podpisanej umowy z osobą uprawnioną do skorzystania z nieodpłatnej pomocy prawnej.
    W związku z tym nie łączy Pana żaden stosunek prawny z beneficjentem korzystającym z
    porady. W związku z powyższym nie ponosi Pan żadnej odpowiedzialności wobec osób
    trzecich. Należy podkreślić, że w ramach punktów NPP wykonawcy nie działają jako
    pełnomocnik. Pana rola ogranicza się do udzielenia porady, a nie do podejmowania
    czynności prawnych w imieniu klienta. System NPP nie przewiduje odpowiedzialności
    wobec osób trzecich - odpowiedzialność organizacyjną ponosi powiat lub NGO
    prowadzące punkt. Powiat - organizuje punkty pomocy i nadzoruje ich działanie.
    Organizacja pozarządowa (NGO) - jeśli prowadzi punkt NPP, to odpowiada za jego
    prawidłowe funkcjonowanie oraz za działania swoich pracowników i współpracujących
    prawników. Porada polega jedynie na przekazaniu informacji, wobec czego trudno tutaj
    mówić o jakiejkolwiek odpowiedzialności. Za czynności wykonywane w ramach umowy
    Wykonawca nie ponosi żadnego ryzyka gospodarczego ani ekonomicznego. Udzielając
    porady nie jest za nią odpowiedzialny, ponieważ nie udziela jej na podstawie prawa o
    adwokaturze czy ustawy o radcach prawnych. OC zawodowe nie obejmuje porad w
    ramach nieodpłatnej pomocy prawnej. Warto też wskazać, że osoby uprawnione do
    skorzystania z NPP przychodzące do punktów, mogą korzystać z nich w całej Polsce,
    ponieważ nie ma rejonizacji. Osoby uprawnione nie przychodzą do konkretnego
    wykonawcy, tylko do punktu. Dla przykładu punkt NPP w (...) działa przez cały tydzień i jest
    obsługiwany przez dwóch wykonawców (radcę prawnego i adwokata).
    Dodatkowo w tym samym punkcie przez cały tydzień udzielane są porady obywatelskie
    przez kolejnych dwóch wykonawców. Wykonawca z klientem nie jest powiązany żadną
    umową ani stosunkiem prawnym. Wobec tego wykonawca nie ponosi odpowiedzialności
    wobec beneficjanta pomocy prawnej. Taką odpowiedzialność ma Zleceniodawca, to do
    niego wpływają ewentualne skargi czy wnioski. To Zleceniodawca umawia klientów i
    organizuje zapisy oraz kalendarz.
    W odpowiedzi na pytanie czy zawarte umowy regulują w jakikolwiek sposób kwestie
    odpowiedzialności umowy stosowane w obrocie prawnym mają na celu uregulowanie
    wzajemnych praw i obowiązków stron, w tym również odpowiedzialności za wykonanie
    powierzonych czynności wskazał Pan, że w praktyce każda umowa, niezależnie od jej
    rodzaju, zawiera zasady dotyczące tego, co dzieje się w przypadku niewłaściwego
    wykonania zobowiązań lub ich niewykonania.
    Przykładowo, w umowach cywilnoprawnych często określa się, jakie są konsekwencje dla
    stron w przypadku naruszenia postanowień umowy. Może to obejmować kary umowne,
    obowiązek naprawienia szkody, czy możliwość odstąpienia od umowy. Wobec tego
    kwestia odpowiedzialności za wykonywane czynności istnieje zawsze w każdej zawartej

    umowie istniejącej w obrocie prawnym. Dotyczy to odpowiedzialności zarówno
    zleceniodawcy, jak i zleceniobiorcy. Kwestie odpowiedzialności za wykonywane czynności
    regulowane są dla obu stron umowy.
    Przekładając to na Pana przypadek, może Pan wskazać następujące postanowienia w
    umowie z Miastem (...): „W przypadku niewykonania lub nienależytego wykonywania przez
    Zleceniobiorcę umowy Zleceniodawca może rozwiązać umowę ze skutkiem
    natychmiastowym. W przypadku umowy zawartej z Kancelarią (...) można wskazać
    następujący zapis: Zleceniobiorca zapłaci Zleceniodawcy następujące kary umowne:
    a) 2.000,00 zł w razie przyjęcia, w zamian za udzielenie porady, korzyści majątkowej;
    b) 1.500,00 zł w razie oferowania, osobom uprawnionym, odpłatnych usług prawnych
      poza prowadzonym punktem;
    c) 500 zł w przypadku wypełnienia kart pomocy w sposób uniemożliwiający weryfikację
      udzielonej porady obywatelskiej w myśl art. 11d ust. 11 Ustawy;
    d) 200 zł za każdą rozpoczętą godzinę nieobecności w punkcie NPP/NPO, w terminach i
      godzinach wskazanych w załączniku nr 1, w przypadku braku zapewnienia zastępstwa;
    e) 500 zł w przypadku stwierdzenia, iż Zleceniobiorca nie dokonuje logowań do systemu
      Obsługi NPP-NPO w godzinach wynikających z harmonogramu.
    Wobec tego kwestia odpowiedzialności za wykonywane czynności występuje w każdej
    umowie.”
    W odpowiedzi na pytanie czy w zakresie świadczonych usług ponosi Pan koszty, czy też
    korzysta Pan z infrastruktury i organizacji Zleceniodawcy [Fundacji oraz Miasta (...)]
    wskazał Pan, że w zakresie świadczonych usług w ramach NPP i NPO nie ponosi Pan
    żadnych kosztów. Korzysta Pan wyłącznie z infrastruktury i sprzętu należącego
    odpowiednio do Starostwa, Miasta (...) bądź do zasobów Fundacji. W punktach jest
    zapewniony sprzęt biurowy, komputer, drukarka, artykuły biurowe itp. Wobec tego
    korzysta Pan wyłącznie ze infrastruktury i organizacji Zleceniodawców.
    W odpowiedzi na pytanie czy wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywane usługi
    na rzecz Miasta (...) oraz Fundacji, będące przedmiotem wniosku, stanowi przychody, o
    których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.)? Jeśli tak, proszę
    wskazać konkretny ustęp art. 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazał Pan, że wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywane usługi na rzecz
    Miasta (...) oraz Fundacji, będące przedmiotem wniosku, nie stanowi przychodów, o
    których mowa w przepisach art. 12 ust. 1- 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).
    W odpowiedzi na pytanie czy wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywane usługi
    na rzecz Miasta (...) oraz Fundacji, będące przedmiotem wniosku, stanowi przychody, o
    których mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych? Należy wskazać konkretny punkt art. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wskazał Pan, że wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywane
    usługi na rzecz Miasta (...) oraz Fundacji, będące przedmiotem wniosku, stanowi
    przychody, o których mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Przychody otrzymywane na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej
    pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej na
    terenie, w lokalizacji oraz w zakresie czasowym określonych w umowie - mieszczą się w
    zakresie przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt
    2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r., tj. będą to
    przychody wymienione w pkt 8 - przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie
    umowy zlecenia uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność

    gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej. W związku z wykonywaniem
    czynności w ramach zlecenia nie dysponuje Pan niezależnością i samodzielnością
    pozwalającą na uznanie, iż działa Pan jako profesjonalny podmiot gospodarczy.
    Nieodpłatna pomoc prawna nie mieści się w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionych informacji jest Pan zobowiązany do odprowadzania
    podatku VAT z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia za realizację świadczeń z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umów zawartych z Miastem (...) oraz Fundacją
    (...) z siedzibą w (...)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w świetle rodzaju
    czynności, warunków ich świadczenia i zasad przyznawania wynagrodzenia, dokonywane
    w ramach umowy zlecenia czynności nie stanowią wykonywania samodzielnej działalności
    gospodarczej, stąd podlegają wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT, wobec faktu,
    że za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu
    wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia.
    W Pana ocenie, przychody otrzymywane na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej na terenie, w lokalizacji oraz w zakresie czasowym określonych w umowie -
    mieszczą się w zakresie przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których
    mowa w art. 13 pkt 2- 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca
    1991 r., tj. będą to przychody wymienione w pkt 8 - przychody z tytułu wykonywania usług
    na podstawie umowy zlecenia uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
    działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej.
    W związku z wykonywaniem czynności w ramach zlecenia nie dysponuje Pan
    niezależnością i samodzielnością pozwalającą na uznanie, iż działa Pan jako profesjonalny
    podmiot gospodarczy. Wykonywanie czynności, o których mowa w ustawie z dnia 5
    sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej, w szczególności nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie, nieodpłatna pomoc prawna nie mieści się w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Potwierdza to treść Interpretacji indywidualnej z 16 kwietnia 2024 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (0112-KDIL1-1.4012.80.2024.2.HW). Na dzień dzisiejszy istnieje wiele
    orzeczeń, wyjaśnień, decyzji w tym decyzja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    tym przedmiocie stwierdzających, iż brak jest obowiązku odprowadzania podatku VAT z
    tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia za realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnej
    pomocy prawnej (0112-KDIL1-3.4012.66.2023.2.AKS.). Należy zaznaczyć, że w ramach
    udzielania porad w punkcie, zasadniczo nie wykonuje się działalności w typowy sposób
    charakterystyczny dla radcy prawnego. Bowiem nie działa się pod szyldem kancelarii, nie
    podpisuje się pod projektami sporządzonych pism, nie reprezentuje klientów przed
    organami i sądami. No i kluczowa sprawa, radca prawny nie pobiera wynagrodzenia od
    osób, którym pomaga w zakresie działania punktu. Ponadto działa we wskazanych
    godzinach w lokalu i za pomocą sprzętu i materiałów biurowych zapewnionych przez
    starostwo czy gminę.
    Idąc tym tokiem interpretacji przepisów dochodzi do problemu odnoszącego się do
    możliwych form rozliczania ze zleceniodawcą, ponieważ powiat oferuje dwie możliwości: -
    umowa zlecenie z osobą fizyczną, - faktura od osoby prowadzącą działalność gospodarczą.
    W tym zakresie rodzi się wątpliwość, bo skoro prowadzi Pan działalność gospodarczą to
    wystawiając fakturę, Pana obowiązkiem jest odprowadzić należny podatek VAT. Skoro
    więc działalność ta zgodnie ze wskazaną wyżej interpretacją jest wolna od uiszczania VAT

    od towarów i usług, to wystawianie faktury wydaje się być niezgodne z obowiązującymi
    przepisami i sprzeczne z zasadami logiki.
    W Pana ocenie najbardziej prawidłową formą byłoby wystawianie faktury, na której
    stawka podatku VAT wynosiłaby 0%, a nie jak jest dotychczas 23%.
    Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2- 9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.
    Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się m.in. nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne
    świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    W ostatnich latach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał kilka interpretacji
    indywidualnych zawierających stanowiska korzystne dla wykonawców systemu
    nieodpłatnej pomocy, realizujących zadania określone w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r.
    o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej.
    Przykładem może być interpretacja z 9 września 2024 r. (0112-KDIL1-1.4012.481.2024.2.
    MG). oraz interpretacja indywidualna z 6 listopada 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (0112-KDIL1-1.4012.616.2024.3.DS).
    Zwraca uwagę odwołanie do art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), z którego wynika, że dla
    uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w
    tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności
    prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym
    zlecane czynności co do warunków:
        wykonywania tych czynności,
        wynagrodzenia, oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 wspomnianej ustawy,
    wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą
    przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek
    podporządkowania) między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków
    pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe

    kryteria przedmiotowe określające m.in., czy działanie usługodawcy odbywa się na
    warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za
    wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym
    ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny
    w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Jak zauważono we wspomnianej interpretacji, co do zasady w istotę typowej umowy
    zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie oraz pomoc prawna
    świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i
    organizacji wewnętrznej zlecającego (warunek pierwszy). W związku z tym nie ponosi Pan
    w tym zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się
    wynagrodzenie - warunek drugi). Warunek drugi - wynagrodzenie. Omawiane umowy
    przewidują stałe wynagrodzenie miesięczne, niezależne od liczby udzielonych porad.
    Warunek trzeci - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich.
    W przypadku umowy zawartej z (...) to właśnie powiat ponosi odpowiedzialność wobec
    osób trzecich za ewentualne szkody wywołane udzielaniem porad prawnych. W umowach
    z Fundacją (...) to przede wszystkim Fundacja odpowiada wobec osób trzecich. Pan jest
    tylko wykonawcą w obu przypadkach.
    Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), za
    przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się m.in. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
    umowy o dzieło, uzyskiwane od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą,
    osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów
    zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    W konsekwencji, przychody z działalności wykonywanej osobiście to przychody ze
    świadczenia usług na podstawie umowy zlecenie, jeżeli nie są uzyskiwane w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W Pana ocenie przychody z nieodpłatnej pomocy
    prawnej świadczonej w ramach umowy o nieodpłatną pomoc prawną powinny być
    kwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, a nie prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że
    świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej nie stanowi czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnej pomocy
    prawnej udziela osobiście adwokat lub radca prawny, a w szczególnie uzasadnionych
    przypadkach z ich upoważnienia aplikant adwokacki lub aplikant radcowski. Powyższe
    wskazuje, że udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej stanowi przejaw osobistej
    działalności profesjonalnej adwokata albo radcy prawnego, a nie jego działalności
    gospodarczej. W tym kontekście należy stwierdzić, że radca prawny udzielając
    nieodpłatnej pomocy prawnej na rzecz osób uprawnionych w ramach Punktu
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej działa jako osoba fizyczna posiadająca uprawnienia i
    kwalifikacje, a nie jako przedsiębiorca prowadzący Kancelarię Radcy Prawnego. W punkcie
    NPP nie reprezentuje się bowiem swojej Kancelarii, zabronione jest oferowanie swoich
    usług świadczonych prywatnie. Ponadto, stosunek prawny i faktyczny pomiędzy Panem a
    Powiatem znacząco odbiega od stosunku łączącego Pana z Klientami.
    Należy również podkreślić, że nie każda forma aktywności zawodowej osoby fizycznej
    wykonującej tzw. wolny zawód jest związana z wykonywaną działalnością gospodarczą, ale
    jedynie taka, która spełnia przesłanki do uznania za działalność gospodarczą w świetle
    regulacji VAT. Po raz kolejny podkreśla Pan, że nie ponosi też żadnego ryzyka
    ekonomicznego ani gospodarczego udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej. Pana

    wynagrodzenie jest z góry określone (uzależnione m.in. od obowiązujących stawek oraz
    ilości dyżurów). Nie ma Pan też możliwości negocjowania wynagrodzenia, a
    wynagrodzenie nie jest rezultatem ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów. Umowa
    zawarta z Powiatem lub Fundacją nie ma charakteru współpracy opartej na woli
    wyrażonej przez strony oraz równorzędności stron. Nie ma Pan możliwości kształtowania
    zasad współpracy na takich zasadach, na jakich kształtuje zasady świadczenia usług na
    rzecz klientów komercyjnych. Przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko
    powinny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe
    określające m.in., czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka
    gospodarczego, a tym samym, kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie
    stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Odnośnie dwóch pierwszych warunków
    stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie określony co do warunków
    wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Nie będzie więc podatnikiem w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej
    umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie
    ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami.
    Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi
    prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych
    czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
    wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy
    stosunek prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym
    wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, określa
    wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe warunki wykonywania czynności, należy
    uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich” jest kryterium kluczowym
    dla oceny charakteru prawnopodatkowego danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający
    na gruncie ustawy o podatku VAT prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki
    warunkującej status podatnika podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej
    niepowodującej powstania podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Wyprowadzone w pismach interpretacje przepisów na gruncie konkretnych stanów
    faktycznych wykazują, iż w określonych przypadkach nie można uznać zleceniobiorców,
    wykonujących zadania w ramach systemu nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa
    obywatelskiego za podatników VAT. Dotyczy to głównie adwokatów i radców prawnych,
    którzy obok swojej podstawowej działalności gospodarczej udzielają porad również w
    puntach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego prowadzonych przez organizacje
    pozarządowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
        prawidłowe - w zakresie braku obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i
        usług w związku ze świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy prawnej
        nieprawidłowe - w zakresie dokumentowania tych czynności.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie usług należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
      zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych.

    W świetle art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony);
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
      tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
      prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
      czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
      czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
      wobec osób trzecich.
    Według art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej jako „ustawa o PIT”:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony),
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
      badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
      szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia
      sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów
      z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania
      tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem
      przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywane
    usługi będące przedmiotem wniosku stanowi przychód, o którym mowa w przepisach art.
    13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przywołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy wynika, że warunkiem dla uznania, że
    określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie
    wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o
    podatku od towarów i usług, jest uznanie przychodów osiąganych z tytułu wykonywanych
    czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6 (przychody z wykonywanej pracy)
    lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z działalności wykonywanej osobiście) ustawy z 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazać należy, że z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla
    uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w
    tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności
    prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym
    zlecane czynności co do warunków:
        wykonywania tych czynności,
        wynagrodzenia, oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe
    kryteria przedmiotowe określające m.in., czy działanie usługodawcy odbywa się na
    warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za
    wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym
    ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny
    w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie

    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie
    wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Istotna jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Pana z Miastem (...) oraz Fundacją.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom
    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca
    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją
    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom, jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także
    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma
    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko

    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.
    Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne, jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umów cywilnoprawnych (stosunku prawnego)
    pomiędzy Zleceniobiorcą - Panem a Zleceniodawcami - Miastem (...) oraz Fundacją
    wykaże, że spełnione są wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana za podatnika
    VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca
    występuje w charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie oraz
    pomoc prawna świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie -
    warunek drugi).
    Warunek drugi - wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez doradcę.
    Warunek trzeci - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy - zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Zawarł Pan trzy
    umowy na prowadzenie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej. Dwie spośród
    wspomnianych umów zostały zawarte z Fundacją (...) z siedzibą w (...) i dotyczą współpracy
    w zakresie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej w 2025 r. odpowiednio w Powiecie (...)
    i Powiecie (...). Ponadto zawarł Pan umowę o prowadzenie punktu NPP w (...), w której
    zleceniodawcą jest Miasto (...). Wskazał Pan, że wynagrodzenie ustalane jest co roku przez
    Ministra Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia, na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia
    2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej. Kwota ustalana jest na cały rok kalendarzowy z
    góry. Wykonawca nie ma wpływu na możliwość negocjowania kwoty bazowej ustalanej w
    rozporządzeniu. Wynagrodzenie jest ryczałtowe i nie zależy od ilości udzielonych porad.
    Umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Ryzyko gospodarcze, organizacyjne,
    ekonomiczne za czynności wykonywane przez Pana ponoszą odpowiednio Miasto (...) oraz
    Fundacja (...). Są to podmioty odpowiedzialne za prowadzenie punktów NPP. Jako
    wykonawca udzielający nieodpłatnej pomocy prawnej nie reprezentuje Pan klientów, nie
    ma Pan podpisanej umowy z osobą uprawnioną do skorzystania z nieodpłatnej pomocy

    prawnej. W związku z tym nie łączy Pana żaden stosunek prawny z beneficjentem
    korzystającym z porady. W związku z powyższym nie ponosi Pan żadnej odpowiedzialności
    wobec osób trzecich. Za czynności wykonywane w ramach umowy Wykonawca nie ponosi
    żadnego ryzyka gospodarczego ani ekonomicznego. Wykonawca z klientem nie jest
    powiązany żadną umową ani stosunkiem prawnym. Wobec tego wykonawca nie ponosi
    odpowiedzialności wobec beneficjanta pomocy prawnej. Taką odpowiedzialność ma
    Zleceniodawca, to do niego wpływają ewentualne skargi czy wnioski. To Zleceniodawca
    umawia klientów i organizuje zapisy oraz kalendarz. Wskazał Pan, że w zakresie
    świadczonych usług w ramach NPP i NPO nie ponosi Pan żadnych kosztów. Korzysta Pan
    wyłącznie z infrastruktury i sprzętu należącego odpowiednio do Starostwa, Miasta (...)
    bądź do zasobów Fundacji. W punktach jest zapewniony sprzęt biurowy, komputer,
    drukarka, artykuły biurowe itp. Wobec tego korzysta Pan wyłącznie ze infrastruktury i
    organizacji Zleceniodawców.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jest Pan zobowiązany do odprowadzania podatku
    VAT z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia za realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnej
    pomocy prawnej na podstawie umów zawartych z Miastem (...) oraz Fundacją.
    Mając powyższe na uwadze, na gruncie powołanych przepisów należy stwierdzić, że przy
    tak przedstawionym opisie sprawy, świadczenie przez Pana nieodpłatnej pomocy prawnej
    na podstawie zawartych umów z Miastem (...) oraz Fundacją, nie mieści się w definicji
    działalności gospodarczej określonej w ustawie, a tym samym nie jest Pan z tego tytułu
    podatnikiem zobowiązanym do rozliczania podatku od towarów i usług.
    Nie ponosi Pan - jak wynika z okoliczności sprawy - odpowiedzialności wobec osób
    trzecich za wykonywane czynności, jak i ryzyka gospodarczego i ekonomicznego.
    Zleceniodawcy nie zobowiązali Pana do zawarcia umów ubezpieczenia od
    odpowiedzialności wobec osób trzecich, w związku z powyższym, odpowiedzialność
    wobec osób trzecich ponoszą Zleceniodawcy, z którymi Pan ma zawarte umowy. Korzysta
    Pan wyłącznie z infrastruktury i sprzętu należącego odpowiednio do Starostwa, Miasta (...)
    bądź do zasobów Fundacji. W punktach jest zapewniony sprzęt biurowy, komputer,
    drukarka, artykuły biurowe itp. Wobec tego korzysta Pan wyłącznie ze infrastruktury i
    organizacji Zleceniodawców. Co więcej - jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku - nie ma
    Pan wpływu na wysokość przyznanego wynagrodzenia wynikającego z zawartych z
    Miastem (...) i Fundacją umów.
    Zatem, zawarcie opisanych umów powoduje powstanie stosunku prawnego
    posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Pan - Zleceniobiorca
    związany jest ze Zleceniodawcami - Miastem (...) oraz Fundacją więzami prawnymi co do
    warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności
    Zleceniodawcy wobec osób trzecich. Jak bowiem wskazano wyżej, warunek ten będzie
    także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej
    odpowiedzialności.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, realizowane przez Pana świadczenie z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej, na
    podstawie przedmiotowych umów z Miastem (...) oraz Fundacją, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w przypadku umów zawartych z
    Miastem (...) oraz Fundacją nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług
    od świadczonej - na podstawie umów - usługi nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie braku obowiązku odprowadzenia podatku od
    towarów i usług w związku ze świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy prawnej jest
    prawidłowe.
    Z okoliczności sprawy wynika także, że Pana wątpliwości dotyczą kwestii dokumentowania
    ww. czynności.
    Należy wskazać, że zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w
    Rozdziale 1 - Faktury.

    W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Elementy, jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może z
    tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wystawić faktury.
    Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w
    ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek
    wystawienia faktury.
    Jak wyżej rozstrzygnięto, świadczenie przez Pana usług z zakresu nieodpłatnej pomocy
    prawnej na podstawie umów zawartych z Miastem (...) oraz Fundacją, nie mieści się w
    definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a
    tym samym nie jest Pan z tego tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego
    podatku. Usługi z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umów, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, wykonywane przez Pana czynności na rzecz Miasta (...) oraz Fundacji z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Tym samym, otrzymane z tego tytułu wynagrodzenie nie stanowi wynagrodzenia za
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w
    analizowanej sprawie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług od
    świadczonych na podstawie umów zawartych z Miastem (...) oraz Fundacją.
    W konsekwencji brak jest podstaw do wystawienia faktur w celu udokumentowania ww.
    czynności, bowiem faktury są dowodem dokumentującym wykonanie czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji Pana stanowisko zgodnie z którym najbardziej prawidłową formą byłoby
    wystawienie faktury, na której stawka podatku wynosiłaby 0%, a nie jak dotychczas 23%
    jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydano odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.