Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-275/10-6/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-14
Teza: Skutki w podatku VAT wniesienia majątku spółki jawnej w formie aportu spółki cywilnej do spółki z o.o.
Słowa kluczowe: aport; dostawa; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2010 r. (data wpływu: 10 marca 2010 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 17 maja 2010 r. (data wpływu: 19 maja 2010 r.) oraz 28 maja 2010 r. (data wpływu: 31 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków w podatku VAT czynności wniesienia majątku spółki jawnej w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków w podatku VAT czynności wniesienia majątku spółki jawnej w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Wniosek uzupełniono pismami z dnia: 17 maja 2010 r. (data wpływu: 19 maja 2010 r.) oraz 28 maja 2010 r. (data wpływu: 31 maja 2010 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka), działający obecnie w formie Spółki jawnej, istnieje na rynku od ponad 20 lat. Działalność rozpoczęta została w roku 1989. w roku 1994 nastąpiło przekształcenie w spółkę cywilną, natomiast w roku 2001 przedsiębiorstwo zostało wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego nabywając tym samym prawa spółki jawnej. Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne, które posiadają równy udział w zyskach Spółki.

Spółka prowadzi działalność przede wszystkim w zakresie produkcji elementów metalowych, takich jak palety metalowe, kosze druciane, pojemniki metalowe, wózki magazynowe, nadstawki do palet, stelaże oraz stojaki na szkło lub opony. Na indywidualne zamówienie firma wykonuje również wiele innych wyrobów i konstrukcji metalowych według dokumentacji powierzonej lub własnej. Spółka oferuje również usługi ślusarskie, takie jak: cięcie plazmą, piaskowanie konstrukcji w firmie lub u klienta, usługi ślusarskie na prasach krawędziowych. Wieloletnie doświadczenie oraz bogaty i wysokiej jakości asortyment umożliwił Spółce osiągnięcie znaczącego udziału na obsługiwanym rynku. Na gruncie długoletnich wzajemnych kontaktów i realizowanych z powodzeniem przedsięwzięć gospodarczych, Spółka uzyskała pozycję solidnego partnera w biznesie i jest rozpoznawana w zakresie prowadzonej działalności przez producentów i odbiorców produktów Spółki oraz usług świadczonych przez Spółkę. Większość wyrobów Spółki trafia na rynki: niemiecki, holenderski, francuski oraz hiszpański. Spółka jest średniej wielkości podmiotem, zatrudniającym w ostatnim roku średnio ok. 70 osób.

Posiada rozbudowaną bazę stałych dostawców i odbiorców, z którymi ma podpisanych szereg korzystnych umów. Przedsiębiorstwo dzięki długoletniej współpracy zna potrzeby swoich klientów oraz zapewnia im kompleksową obsługę. Jednocześnie Spółka stale się rozwija i rozbudowuje sieć kontraktów handlowych oraz pozyskuje nowe zamówienia na szeroką gamę produktów oferowanych klientom. Niezwykle istotną wartością Spółki jest zatem zdobyte na przestrzeni lat zaufanie klientów, podpisane z nimi długoterminowe umowy, baza stałych dostawców i odbiorców oraz renoma i rozpoznawalna na rynku marka, która ma kluczowe znaczenie w prowadzonej działalności i umożliwia budowanie wartości przedsiębiorstwa oraz utrzymanie wysokiego poziomu produkcji.

W roku 2008 Spółka dokonała zakupu pakietu 51% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: spółka z o.o.). z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną spółka z o.o. zaprzestała prowadzenia działalności operacyjnej. w konsekwencji, podjęta została decyzja o zakupie przez Spółkę od spółki z o.o. jednej nieruchomości. Spółka przejęła jednocześnie od spółki z o.o. spłatę kredytu inwestycyjnego związanego z zakupioną nieruchomością. Obecnie Spółka wynajmuje tę nieruchomość, a uzyskiwane z tego tytułu środki przeznaczane są na spłatę kredytu inwestycyjnego.

Ze względu na rozwój prowadzonej działalności i chęć pozyskiwania dodatkowego kapitału, Spółka zamierza zmienić formę prowadzonej działalności produkcyjnej ze spółki jawnej na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, przy wykorzystaniu dla osiągnięcia tego celu istniejącej już sp. z o.o., w której Spółka posiada już pakiet kontrolny udziałów.

Planowane jest wniesienie do spółki z o.o. w formie wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa produkcyjnego Spółki. Działanie to ma umożliwić między innymi pozyskanie w przyszłości inwestorów zewnętrznych oraz zapewnienie wyższego poziomu bezpieczeństwa majątków osobistych wspólników z uwagi na stale rozrastającą się działalność produkcyjną.

Spółka zamierza wnieść do sp. z o.o. przedsiębiorstwo, przy czym w zakres wkładu niepieniężnego wchodzić będą w szczególności:

1.  własność ruchomości, w tym urządzeń, towarów, wyposażenia oraz inne prawa rzeczowe ruchomości,
2.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa),
3.  wierzytelności, środki pieniężne,
4.  wartości niematerialne i prawne,
5.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
6.  koncesje, licencje, zezwolenia,
7.  prawa z umów i porozumień handlowych i innych, łączących spółkę z dostawcami i odbiorcami,
8.  baza klientów i dostawców Spółki wraz z warunkami handlowymi ustalonymi pomiędzy nimi a Spółką,
9.  tajemnice przedsiębiorstwa.

W związku z tym, iż w definicji przedsiębiorstwa zawartej w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.) nie zostały wymienione zobowiązania, przeniesienie zobowiązań związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem (z wyjątkiem kredytu inwestycyjnego związanego z nieruchomością magazynową) nastąpi na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych. w wyniku wniesienia przedsiębiorstwa do spółki z o.o., Spółka ta przejmie dotychczasową strukturę organizacyjną Spółki.

Na podstawie art. 231 Kodeksu pracy dojdzie do przejścia zakładu pracy na otrzymującego aport (nowego pracodawcę) i - w konsekwencji - do przejęcia przez spółkę z o.o. pracowników związanych z działalnością produkcyjną realizowaną obecnie w Spółce.

Z przedmiotu wkładu niepieniężnego wyłączone zostaną udziały w spółce z o.o. oraz nieruchomości będące obecnie własnością Spółki (jedna nieruchomość magazynowa wynajmowana obecnie przez Spółkę oraz jedna nieruchomość, w której zlokalizowana jest obecnie siedziba Spółki). w związku z tym, zakłada się zawarcie umowy najmu pomiędzy Spółką a spółką z o.o. w odniesieniu do tej części jednej z nieruchomości, która wykorzystywana będzie dla potrzeb prowadzenia działalności produkcyjnej przez spółkę z o.o., dzięki czemu zapewniona zostanie możliwość płynnego przeniesienia prowadzonej działalności do spółki z o.o.

W piśmie uzupełniającym z dnia 17 maja 2010 r. Spółka oświadczyła, iż:

1.  Majątek, który będzie przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością:
    1.  stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych (produkcja elementów metalowych oraz usługi ślusarskie), który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania,
    2.  w odniesieniu do majątku, który będzie przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością istnieje samodzielność finansowa pozwalająca na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym, a na podstawie prowadzonej przez Spółkę ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionych działalności (nieruchomości oraz pozostała działalność, czyli produkcja elementów metalowych oraz usługi ślusarskie), dzięki czemu istnieje możliwość określenia ich wyniku finansowego.
2.  W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca realizuje obecnie wyłącznie sprzedaż opodatkowaną w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wnioskodawca wyjaśnia jednocześnie, że istotą pytania oznaczonego nr 2 (czy transakcja będzie uwzględniana przy obliczaniu proporcji?) jest potwierdzenie, że jeżeli transakcja wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa będzie transakcją wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (pytanie oznaczone nr 1), to transakcja ta nie będzie uwzględniana przy ewentualnym obliczaniu przez Wnioskodawcę w przyszłości (po transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego) proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
3.  Po rozważanym wniesieniu przez Spółkę majątku do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Spółka będzie prowadziła działalność gospodarczą, przy czym będzie to wyłącznie działalność w zakresie najmu/dzierżawy nieruchomości. Spółka jest obecnie właścicielem dwóch nieruchomości:
    1.  nieruchomości magazynowej wynajmowanej obecnie przez Spółkę,
    2.  nieruchomości, w której zlokalizowana jest aktualnie siedziba Spółki.

Jak zostało wskazane, z przedmiotu wkładu niepieniężnego zostaną wyłączone jedynie posiadane przez Spółkę udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, do której będzie wnoszony wkład oraz powyższe dwie nieruchomości.

Spółka będzie zatem prowadziła działalność, przy czym będzie to działalność całkowicie niezwiązana z główną aktualną działalnością Spółki, jaką jest produkcja elementów metalowych oraz usługi ślusarskie. Spółka będzie kontynuowała obecną działalność wyłącznie w zakresie wynajmu jednej nieruchomości magazynowej, a dodatkowo rozpocznie działalność polegającą na wynajmie/dzierżawie nieruchomości, w której obecnie zlokalizowana jest siedziba Spółki.

1.  Wnioskodawca potwierdza, że pytanie nr 3 (czy powstanie obowiązek korekty podatku naliczonego przy nabyciu składników majątkowych wchodzących w skład wnoszonego wkładu niepieniężnego?) dotyczy Wnioskodawcy, a nie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, do której wnoszony będzie przez Wnioskodawcę wkład.

W piśmie z dnia 28 maja 2010 r. Spółka wyjaśniła, iż w związku z tym, że będzie prowadziła działalność w zakresie wynajmu dwóch nieruchomości:

1.  w odniesieniu do umowy najmu dotyczącej nieruchomości magazynowej, która obecnie jest wynajmowana przez Spółkę i zawartej przed transakcją wniesienia wkładu niepieniężnego, po rozważanej transakcji jej stroną w dalszym ciągu będzie Spółka,
2.  długoterminowa umowa najmu dotycząca nieruchomości, w której zlokalizowana jest obecnie siedziba Spółki zostanie zawarta pomiędzy Spółką a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, jednocześnie wraz z wniesieniem wkładu niepieniężnego przez Spółkę do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Umowa najmu nie będzie zatem jednym z elementów wchodzących w zakres wnoszonego przez Spółkę wkładu niepieniężnego, przy czym w związku z jednoczesnym jej zawarciem spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie miała prawo do korzystania z tej nieruchomości od chwili otrzymania wkładu niepieniężnego. Zawarta umowa najmu będzie miała charakter długoterminowy i będzie gwarantowała spółce z ograniczoną odpowiedzialnością stabilność warunków korzystania z nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy planowana transakcja wniesienia przez Spółkę wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w postaci przedsiębiorstwa (z wyłączeniem udziałów Spółki, do której wnoszony będzie wkład oraz nieruchomości Spółki), będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie przez Spółkę wkładu niepieniężnego do spółki z o.o. w postaci przedsiębiorstwa (z wyłączeniem udziałów spółki z o.o. oraz nieruchomości Spółki) nie będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii kluczowa pozostaje ocena kwalifikacji przedmiotu transakcji. w ocenie Spółki, mimo, iż z przedmiotu transakcji zostaną wyłączone udziały Spółki z o.o., do której wnoszony będzie wkład oraz dwie nieruchomości posiadane obecnie przez Spółkę, przedmiot transakcji należy uznać za przedsiębiorstwo. Co więcej, nawet, gdyby z jakichkolwiek powodów podważyć taką kwalifikację przedmiotu transakcji, spełnione będą warunki dotyczące kwalifikacji przedmiotu transakcji jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przy czym należy zwrócić uwagę, że wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa generuje w analizowanym zakresie tożsame skutki podatkowe, jak aport przedsiębiorstwa.

Definicję przedsiębiorstwa zawiera artykuł 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: kc), który stanowi, że przedsiębiorstwo to zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, obejmujący w szczególności składniki wymienione w tym przepisie.

Definicja ta jest powszechnie stosowana dla określenia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zasadność stosowania powołanego przepisu Kodeksu cywilnego w kontekście przepisu art. 6 ustawy o VAT potwierdził m. in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt l SA/KE 465/08, który w sentencji stwierdził, iż: „na potrzeby przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (ale też innych ustaw podatkowych), należy stosować definicję przedsiębiorstwa zawartą w art. 551 kc w kontekście stosowania art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Art. 551 kc stał się przepisem prawa podatkowego”.

Odwołując się do cywilistycznego rozumienia przedsiębiorstwa, należy uwzględnić całokształt regulacji Kodeksu cywilnego dotyczących pojęcia przedsiębiorstwa, a także dorobek nauki prawa cywilnego w tym zakresie. w kontekście rozstrzygnięcia, czy wskazany przedmiot planowanej transakcji stanowi przedsiębiorstwo, zasadne jest przywołanie definicji przedsiębiorstwa z art. 551 kc: przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Porównując przedstawiony przez Spółkę zakres wkładu niepieniężnego planowanej transakcji oraz wyszczególnione w ustawowej definicji składniki tworzące przedsiębiorstwo, nie ulega wątpliwości, iż przedmiotem planowanej przez Spółkę transakcji będą elementy wskazane przez ustawodawcę.

Należy ponadto mieć na uwadze treść art. 552 kc, zgodnie z którym czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. z przepisu tego wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił stronom transakcji swobodę co do tego, które składniki przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, a które z jej zakresu wyłączyć. w tej kwestii Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 8 stycznia 1997 r., sygn. akt l ACR 527/96, stwierdził, iż „wyłączenie z przekazania poszczególnych składników jego mienia nie oznacza, że czynność prawna nie obejmuje zbycia przedsiębiorstwa (art. 552 kc)”. Taki pogląd wyrażają również inne sądy, urzędy, a także przedstawiciele doktryny.

W doktrynie prawa powszechnie przyjmuje się, że w przedsiębiorstwie można wyróżnić składniki podstawowe i podrzędne, a zbycie przedsiębiorstwa musi obejmować owe elementy podstawowe. Ze względu na funkcjonalną jedność elementów składających się na przedsiębiorstwo, czynność prawna winna się odnosić przynajmniej do tej jego części, która kształtuje jego określoną działalność. Tak więc dla zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu przedmiotowo – funkcjonalnym konieczne jest zbycie podstawowych składników tego przedsiębiorstwa oraz stworzenie nabywcy możliwości dalszego prowadzenia przedsiębiorstwa za pomocą tych składników, wraz z pozbawieniem zbywcy przedsiębiorstwa takich możliwości.

Skutek w postaci zbycia przedsiębiorstwa należy wiązać z przeniesieniem co najmniej tych jego elementów, z którymi związana jest klientela, rozumiana jako zdolność pozyskania odbiorców (klientów), określonych rodzajem prowadzonej przez zbywcę działalności gospodarczej. Przeniesienie klienteli stanowi miarodajne kryterium oceny przejęcia funkcji spełnianych przez dane przedsiębiorstwo. Klientela obiektywnie wyznacza bowiem składniki przedsiębiorstwa nie dające się zastąpić z punktu widzenia prowadzenia określonej działalności gospodarczej.

Należy zatem stwierdzić, iż czynność prawna dotycząca przedsiębiorstwa - z uwagi na funkcjonalną jedność wszystkich elementów - powinna odnosić się, jeżeli nie do całego przedsiębiorstwa, to przynajmniej do tej jego części, która kształtuje jego określoną działalność. Poza nawiasem czynności nie mogą pozostać zatem te jego elementy, bez których działalność przedsiębiorstwa nie mogłaby się odbywać na tych samych zasadach, tracąc swój aktualny obraz.

Odnosząc powyższe rozważania do analizowanego stanu należy określić charakter i istotę przedsiębiorstwa, które ma być przedmiotem aportu do spółki z o.o.

Niewątpliwie dla dalszego prowadzenia przedsiębiorstwa w dotychczasowym kształcie zasadnicze znaczenie będzie miało przejęcie kluczowych składników przedsiębiorstwa, jakimi są prawa z wszelkich umów i porozumień handlowych, baza klientów i dostawców wraz z ustalonymi warunkami handlowymi, rozpoznawalna na rynku marka Spółki oraz know-how. Co więcej, w analizowanej sytuacji przedmiot aportu będzie znacznie szerszy, gdyż spółka z o.o. przejmie również wszelkie inne składniki, które umożliwiają kontynuowanie prowadzonej obecnie przez Spółkę działalności handlowej bez konieczności nabywania dodatkowych aktywów. Spółka z o.o. przejmie również całą organizację i strukturę prowadzonej obecnie przez Spółkę działalności. w szczególności spółka z o.o. przejmie wszystkich pracowników Spółki.

Wyłączenie z transakcji dotyczyć będzie pakietu 51% udziałów spółki z o.o. według stanu sprzed aportu przedsiębiorstwa, którego właścicielem jest obecnie Spółka. Podyktowane jest to wymogami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. u. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: ksh). Jak wynika bowiem z art. 200 ksh, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie może obejmować lub nabywać, ani przyjmować w zastaw własnych udziałów, z wyjątkiem ściśle określonych w ksh sytuacji, które nie będą miały jednak miejsca w przedmiotowej sprawie. w konsekwencji, jeżeli nie doszłoby do wyłączenia z przedmiotu transakcji udziałów sp. z o.o., powstałaby niedopuszczalna przez ksh struktura własnościowa sp. z o.o.

Oprócz udziałów sp. z o.o., z przedmiotu transakcji zostaną wyłączone dwie nieruchomości, które są obecnie własnością Spółki (jedna nieruchomość magazynowa, którą Spółka wynajmuje na rzecz podmiotu zewnętrznego oraz nieruchomość, w której obecnie znajduje się siedziba Spółki). Wyłączenie tych dwóch nieruchomości nie jest jednak decydujące dla kontynuacji dotychczasowej działalności produkcyjnej Spółki przez spółkę z o.o. co więcej, spółka z o.o. będzie miała zapewnioną możliwość dalszego korzystania z jednej z nieruchomości na podstawie umów najmu. Należy zwrócić uwagę, że prowadzona przez Spółkę działalność produkcyjna nie jest ściśle związana z aktualną lokalizacją. Działalność ta może być z powodzeniem prowadzona przy wykorzystaniu innej nieruchomości, w szczególności wynajmowanej od podmiotu zewnętrznego. Aktualnie nie wyklucza się zmiany lokalizacji prowadzonej działalności, czego przesłanką jest dynamiczny rozwój i wzrost zakresu prowadzonej działalności. w praktyce, znaczna część przedsiębiorstw prowadzi działalność przy wykorzystaniu nieruchomości wynajmowanych od innych podmiotów. Bez wątpienia należy uznać, że do prowadzenia działalności produkcyjnej nie jest niezbędne posiadanie prawa własności nieruchomości. w szczególności dotyczy to takich przedsiębiorstw jak przedmiotowe. Prowadzona obecnie przez Spółkę działalność produkcyjna nie jest uzależniona od aktualnej lokalizacji. Specyfika prowadzonej działalności produkcyjnej powoduje, że ewentualne przeniesienie działalności do innego budynku nie stanowiłoby przeszkody i element ten nie wpłynąłby na efektywność ani zakres prowadzonej działalności (w szczególności działalność nie jest uzależniona od czynników naturalnych związanych z lokalizacją, ani też nie jest to działalność handlowa wymagająca atrakcyjnej lokalizacji). w konsekwencji, biorąc pod uwagę specyfikę działalności Spółki, nie ulega wątpliwości, że kwestia własności dwóch nieruchomości jest drugorzędna, a prawo własności nieruchomości nie stanowi elementu decydującego dla możliwości kontynuacji działalności produkcyjnej przez spółkę z o.o. (wystarczające dla spółki z o.o. będzie prawo zależne do jednej nieruchomości wynikające z umowy najmu bądź dzierżawy).

Należy w tym miejscu przytoczyć stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wyrażone w interpretacji z dnia 30 stycznia 2009 r., nr ILPP2/443-1023/08-2/AD, który podkreślił, iż: „Z całą stanowczością należy uznać, że własność nieruchomości nie jest niezbędna do prowadzenia działalności handlowej. Nieruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej można uzyskać w formie odpłatnego posiadania zależnego, tj. wynająć, wydzierżawić lub wyleasingować od innego podmiotu gospodarczego. Brak nieruchomości w majątku przedsiębiorstwa nie wpływa na funkcjonalne związki pomiędzy pozostałymi składnikami, które pozwalają na prowadzenie działalności”.

Uwzględniając fakt, że interpretacja odnosi się indywidualnych stanów faktycznych, należy jednak zwrócić uwagę na to, że Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w swojej interpretacji potwierdził pewien ogólny pogląd (dotyczący braku wpływu wyłączenia nieruchomości z przedsiębiorstwa handlowego na kwalifikację pozostałej części jako przedsiębiorstwa).

Należy w związku z powyższym uznać, iż wskazywane wyłączenie nieruchomości z zakresu czynności zbycia nie narusza charakteru przedsiębiorstwa jako całości zdolnej do dalszego efektywnego działania. Wyodrębnienie nieruchomości z przedsiębiorstwa nie spowoduje bowiem, iż nie będzie ono mogło realizować celów, do jakich zostało powołane i straci charakter przedsiębiorstwa. Prawo własności nieruchomości ma drugorzędne znaczenie dla funkcjonowania przedsiębiorstwa w analizowanej kwestii.

Co więcej, taka interpretacja kwestii wyłączenia składników majątku z przedmiotu aportu, którym jest przedsiębiorstwo, została wyrażona również przez: Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 8 stycznia 1997 r., sygn. akt l ACR 527/96, Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt. l ACA 2135/05, Sąd Najwyższy, w wyroku z dnia 17 października 2000 r., sygn. akt l CKN 850/98, Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r., sygn. akt IV CKN 51/01, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt l FSK 267/06, T. Stroińskiego w publikacji „Zdolność aportowa przedsiębiorstwa” - („Przegląd prawa handlowego” Nr 11/97, str. 29), B. Sołtysa w publikacji „Sytuacja prawna nieruchomości wchodzącej w skład przedsiębiorstwa" („Rejent" nr 2/96, str. 81). Przykładowo, w wyroku z dnia 28 listopada 2006 r. sygn. akt l FSK 267/06 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż „strony - jak wynika z art. 552 Kodeksu cywilnego - mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa”.

W ocenie Wnioskodawcy, rozstrzygając analizowaną kwestię, bez wątpienia należy uwzględnić sygnalizowane przez Wnioskodawcę orzecznictwo i literaturę. Skoro powszechnie uznaje się, ze w analizowanej sytuacji należy bazować na definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 551 Kodeksu cywilnego, to zgodnie z zasadami wykładni należy jednocześnie dokonywać interpretacji z uwzględnieniem zasad przyjętych w orzecznictwie i doktrynie, uwzględniając ponadto nie tylko literalne brzmienie przepisu, ale również aspekty systemowe i celowościowe. Wnioskodawca jest świadomy faktu, iż zgodnie z Konstytucją RP, źródłami powszechnie obowiązującego prawa są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Powyższe nie zmienia jednak faktu, że dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można pomijać orzecznictwa. Takie stanowisko wprost potwierdził m. in. Wojewódzki Sąd w Warszawie, który w wyroku z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1916/08 uznał, że w Polsce orzecznictwo sądowe nie ma charakteru precedensowego. Jednakże, zdaniem sądu orzecznictwo sądów stało się przesłanką formułowania oceny poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji. Na tej podstawie sąd uznał, iż w szczególności skoro organ podatkowy może zmienić wydaną już uprzednio interpretację z racji tego, że w świetle orzecznictwa sądowego jest ona wadliwa, to tym bardziej ma obowiązek analizy tego orzecznictwa w postępowaniu zmierzającym do wydania takiej interpretacji.

WSA podkreślił, że jest do tego obowiązany, zwłaszcza gdy na takie orzecznictwo powołuje się osoba składająca wniosek o interpretację: „nie można bowiem przyjąć takiej wykładni powyższych przepisów, że z jednej strony ustawodawca nie nakłada na organ wydający interpretacje indywidualne obowiązku analizowania orzecznictwa zapadłego w innych sprawach, dotyczącego analogicznych sytuacji prawnopodatkowych, a z drugiej strony przyjmuje jednocześnie, że pominięcie takiego orzecznictwa może być przyczyną zmiany tak wydanej interpretacji”. Nieuzasadnione pominięcie orzeczeń, zwłaszcza tych, które podatnik lub płatnik powołał we wniosku o wydanie interpretacji, narusza wyrażoną w art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W konsekwencji, dokonując wykładni pojęcia przedsiębiorstwa w kontekście przedmiotowej sprawy bez wątpienia należy brać pod uwagę sygnalizowane przez Wnioskodawcę bogate orzecznictwo i literaturę w tym zakresie. Przyjęcie odmiennej interpretacji bez wątpienia byłoby sprzeczne z istotą pojęcia przedsiębiorstwa. w sytuacji, gdyby dochodziło do przeniesienia całej działalności do innej lokalizacji i dochodziło do zbycia wszystkich aktywów z wyłączeniem prawa własności nieruchomości, należałoby uznać, że dochodziłoby do zbycia poszczególnych składników majątkowych, a nie przedsiębiorstwa, czyli „całego biznesu”. Nie sposób byłoby zgodzić się z tego rodzaju interpretacją, gdyż kluczowe pozostaje to, że w wyniku transakcji dana działalność jest przenoszona do innego podmiotu, który nie musi podejmować żadnych znaczących dodatkowych działań w celu kontynuowania przejętej działalności.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że wyłączenie z przedmiotu transakcji prawa własności nieruchomości oraz udziałów spółki z o.o. nie wpłynie na kwalifikację przedmiotu transakcji na gruncie przepisów prawa podatkowego. Wnioskodawca zwraca uwagę, iż nawet gdyby wystąpiły jakiekolwiek wątpliwości w zakresie kwalifikacji przedmiotu transakcji jako przedsiębiorstwa, powinien on być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a biorąc pod uwagę regulacje prawa podatkowego skutki podatkowe takiej transakcji będą analogiczne jak w przypadku uznania, iż dojdzie do aportu przedsiębiorstwa.

Zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa - w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT - stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powołanego przepisu wynika, iż podstawowym warunkiem uznania określonego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest to, aby wystąpiły w nim zarówno składniki materialne jak i niematerialne, w tym zobowiązania. Zespół ten powinien umożliwiać prowadzenie na jego bazie niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego określone zadania. Ponadto powinien być on wydzielony organizacyjnie i finansowo w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Zorganizowana cześć przedsiębiorstwa nie jest zatem jedynie „prostą” sumą składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Istotne jest to, aby te składniki były odpowiednio powiązane i umożliwiały samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

Wskazane cechy zorganizowanej części przedsiębiorstwa wskazują na ścisłe powiązanie tego zespołu składników majątkowych z przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 kc. Istotą każdego z wymienionych tworów prawnych jest bowiem zapewnienie ich właścicielowi możliwości realizacji w oparciu o nie, samodzielnej działalności gospodarczej.

W związku bowiem z tym, iż przedmiotem wyłączenia są jedynie udziały w spółce z o.o. oraz dwie nieruchomości, nie powinno rodzić wątpliwości, że ich wyłączenie ze struktur całej Spółki zapewnia pozostałej części - obejmującej de facto podstawową działalność operacyjną Spółki - charakter zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wynika to bezpośrednio z miejsca udziałów i nieruchomości w prowadzonej działalności. Wyodrębnienie tych elementów w ramach przedsiębiorstwa jest bardzo proste i nie rodzi żadnych trudności. w związku z tym, iż całe przedsiębiorstwo Spółki stanowi substancję majątkową odpowiednio zorganizowaną, samodzielną pod kątem funkcjonalnym i finansowym, wyłączenie tych konkretnie wskazanych aktywów nie zmienia tego, że „pozostała” część jest nadal zorganizowaną funkcjonalnie niezależną i finansowo transparentną całością.

W ocenie Wnioskodawcy przedmiot planowanego aportu należy uznać za przedsiębiorstwo. Jednak nawet w przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości w zakresie tej kwalifikacji, powinien on być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. w efekcie, skutki podatkowe analizowanej transakcji będą przedstawiać się następująco: art. 5 ust. 1 i art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Spółka stoi na stanowisku, iż wniesienie przez nią wkładu niepieniężnego do sp. z o.o. (w postaci przedsiębiorstwa, bądź zorganizowanej części przedsiębiorstwa), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów l usług.

Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Należy jednak zauważyć, iż zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca wprost wskazał zatem, iż transakcje zbycia, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo, bądź zorganizowana część przedsiębiorstwa, są wyłączone z zakresu ustawy o VAT. Należy przy tym zwrócić uwagę, że powyższy przepis odnosi się ogólnie do transakcji „zbycia” przedsiębiorstwa. w szczególności, zastosowanie tej regulacji nie jest ograniczone jedynie do niektórych kategorii transakcji, jak np. sprzedaż. Jedną z transakcji, na mocy której dochodzi do zbycia przedsiębiorstwa, jest jego wniesienie w formie wkładu niepieniężnego do Spółki.

Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 kc, bądź też ewentualnie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a transakcja wniesienia wkładu niepieniężnego jest jedną z możliwych form „zbycia”, należy przyjąć, iż w odniesieniu do przedmiotowej transakcji będzie miał zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie ona wyłączona z zakresu ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, dostawą towaru jest również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, między innymi przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na mocy do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej. Przy czym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie bowiem do art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których, następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to wniesienie takiego aportu do innego podmiotu (spółki prawa handlowego lub cywilnego), nie będzie podlegało przepisom ustawy.

Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast, zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy – organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka prowadząca działalność przede wszystkim w zakresie produkcji elementów metalowych, ze względu na rozwój prowadzonej działalności i chęć pozyskiwania dodatkowego kapitału, zamierza zmienić formę prowadzonej działalności produkcyjnej ze spółki jawnej na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, przy wykorzystaniu dla osiągnięcia tego celu istniejącej już sp. z o.o., w której Spółka posiada już pakiet kontrolny udziałów.

Spółka planuje wniesienie do spółki z o.o. wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa produkcyjnego. z przedmiotu wkładu niepieniężnego wyłączone zostaną posiadane udziały w spółce z o.o. oraz nieruchomości będące obecnie własnością spółki jawnej (jedna nieruchomość magazynowa wynajmowana obecnie przez spółkę oraz jedna nieruchomość, w której zlokalizowana jest obecnie siedziba Spółki). Zakłada się zawarcie długoterminowej umowy najmu nieruchomości, w której zlokalizowana jest obecnie siedziba spółki jawnej. Umowa najmu pomiędzy spółką jawną, której Wnioskodawca jest wspólnikiem a spółką z o.o. zostanie zawarta jednocześnie wraz z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki z o.o. Umowa najmu nie będzie zatem jednym z elementów wchodzących w zakres wnoszonego przez spółkę jawną wkładu niepieniężnego, przy czym w związku z jednoczesnym jej zawarciem spółka z o.o. będzie miała prawo do korzystania z tej nieruchomości od chwili otrzymania wkładu niepieniężnego.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, aby przedmiotem aportu było przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny, bowiem zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. o tym czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres aportowanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, iż doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

Tut. Organ uważa ponadto, że przedmiotem aportu nie będzie również zorganizowana część przedsiębiorstwa. Zauważyć bowiem należy, iż jak już powyżej wskazano, podstawowym wymogiem jest to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), podlegający wydzieleniu w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Istotnym jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Zatem warunkiem niezbędnym do samodzielnej realizacji określonych zadań jest posiadanie odpowiedniego miejsca (nieruchomości), w którym działalność byłaby prowadzona.

Przeniesienie zespołu składników majątkowych i niemajątkowych z wyłączeniem nieruchomości lub tytułu prawnego do nieruchomości stanowi element przedstawionego zdarzenia przyszłego pozwalający uznać, iż przedmiotem transakcji nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wprawdzie Wnioskodawca wskazuje, iż jednocześnie wraz z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki z o.o. zostanie zawarta umowa najmu między Spółką a spółką z o.o., lecz umowa ta nie będzie jednym z elementów wchodzących w zakres wnoszonego przez spółkę jawną wkładu niepieniężnego do spółki z o.o.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przedmiotem analizowanej transakcji będą składniki majątku przedsiębiorstwa, a nie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ani też zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem, przepis art. 6 pkt 1 ustawy, nie będzie miał zastosowania w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Udzielając odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie należy stwierdzić, iż wniesienie przez Spółkę wkładu niepieniężnego w formie aportu do spółki z o.o. będzie czynnością podlegającą przepisom ustawy (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) i opodatkowaną na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Przy zaistniałym podobieństwie zdarzenia przyszłego oraz rozważań prawnych organ podatkowy uważa, iż w badanej sprawie należy jednak uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części dotyczącej skutków w podatku VAT czynności wniesienia majątku spółki jawnej w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Rozstrzygnięcia dotyczące ustalania proporcji sprzedaży oraz obowiązku dokonania korekty podatku VAT, zawarte zostały w odrębnych interpretacjach indywidualnych nr ILPP1/443-275/10-7/BD i ILPP1/443-275/10-8/BD z dnia 14 czerwca 2010 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.