Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.185.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Czy prawidłowym jest Państwa postępowanie polegające na
tym, że w momencie zakupu przez klienta usług lub towarów
w kasie (...), których kwota należności ogółem przekracza
kwotę 450 zł albo 100 euro i podania przez niego w tym
momencie danych jego działalności gospodarczej/spółki oraz
numeru NIP za każdym razem rejestrują Państwo taką
transakcję za pomocą kasy rejestrującej i wystawiają Państwo
paragon fiskalny z numerem NIP klienta, zamiast od razu
bezpośrednio wystawić fakturę na rzecz takiego podatnika
VAT.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
faktura-wystawienie faktury
numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)
paragon-paragon fiskalny
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 5
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura dotycząca
sprzedaży zewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy
rejestrującej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 5-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106g-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106h-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kwestii czy prawidłowym jest Państwa postępowanie
    polegające na tym, że w momencie zakupu przez klienta usług lub towarów w kasie
    ośrodka, których kwota należności ogółem przekracza kwotę 450 zł albo 100 euro i
    podania przez niego w tym momencie danych jego działalności gospodarczej/spółki
    oraz numeru NIP za każdym razem rejestrują Państwo taką transakcję za pomocą kasy
    rejestrującej i wystawiają Państwo paragon fiskalny z numerem NIP klienta, zamiast od
    razu bezpośrednio wystawić fakturę na rzecz takiego podatnika VAT.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Sp. z o.o. (dalej „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. Spółka jest m.in. operatorem parku rozrywki (...) oraz zajmuje się
    sprzedażą usług związanych z działalnością tego obiektu, tj. biletów wstępu (...) a także
    pobieraniem opłat za korzystanie z parkingu.
    Tak jak w większości tego typu ośrodków rekreacyjnych, opisane powyżej usługi i
    produkty sprzedawane są m.in. w znajdujących się na terenie parku kasach biletowych
    przy użyciu kasy fiskalnej. Oznacza to, że model sprzedaży przypomina ten ze sklepów
    detalicznych - kupna biletu, powyżej opisanych usług i produktów nie poprzedzają
    żadnego rodzaju ustalenia biznesowe np. drogą mailową czy telefoniczną, a cały proces
    sprzedaży odbywa się na bieżąco „przy okienku”. Klientów (osób fizycznie dokonujących
    zakupu w kasach biletowych) jest często wielu dziennie, są oni obsługiwani na bieżąco
    jeden po drugim, a obsługa obiektu nie zna ich tożsamości przed podejściem przez nich
    do kasy biletowej. Sprzedaż odbywa się według standardowego modelu typowego dla
    większości obiektów sprzedaży detalicznej towarów bądź usług, co oznacza, że obsługa
    każdego z klientów zajmuje zwyczajowo maksymalnie kilka minut, a kasa biletowa nie
    jest miejscem na omawianie bardziej skomplikowanych kwestii biznesowych,
    finansowych czy dokumentacyjnych. Klientami Spółki są w zdecydowanej większości
    osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (konsumenci), w związku z
    czym Spółka ewidencjonuje sprzedaż za pomocą kas rejestrujących. Jako, że zakup
    dokonywany jest przez daną osobę fizycznie obecną przy kasie biletowej, a obsługa nie
    zna jej tożsamości, w momencie podejścia klienta do kasy nie jest wiadome, czy zakupu
    dokonuje podatnik VAT (dopóki on sam tego wyraźnie nie ujawni) czy osoba niebędąca
    podatnikiem. W efekcie, standardową procedurą przy sprzedaży w kasach ośrodka jest
    ewidencjonowanie każdej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.
    Niektórzy klienci, w momencie dokonywania zakupu, podają dane prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej wraz ze swoim numerem identyfikacji podatkowej
    (NIP), w efekcie czego transakcja rejestrowana jest za pomocą kasy rejestrującej, a
    klienci otrzymują paragon fiskalny na którym znajduje się ich numer NIP. W
    późniejszym czasie tacy klienci często zwracają się z żądaniem wystawienia na nich
    faktury z uwzględnieniem ich danych jako podatników VAT, w tym z ich numerem NIP -
    tym samym, który znajduje się na paragonie.
    Wyjaśniają Państwo ponadto, że poniższe pytanie Spółki odnosi się do paragonów, w
    przypadku których kwota należności ogółem przekracza kwotę 450 zł albo kwotę 100
    euro.

## Pytanie

Czy Spółka postępuje prawidłowo, gdy w momencie zakupu przez klienta usług lub
    towarów w kasie ośrodka i podania przez niego w tym momencie danych jego
    działalności gospodarczej/spółki oraz numeru NIP Wnioskodawca za każdym razem
    rejestruje taką transakcję za pomocą kasy rejestrującej i wystawia paragon fiskalny z
    numerem NIP klienta, zamiast od razu bezpośrednio wystawić fakturę na rzecz takiego
    podatnika VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka uważa, że postępuje prawidłowo, gdy w momencie zakupu przez klienta usług
    lub towarów w kasie ośrodka i podania przez niego w tym momencie danych jego
    działalności gospodarczej/spółki oraz numeru NIP za każdym razem rejestruje ona taką
    transakcję za pomocą kasy rejestrującej i wystawia paragon fiskalny z numerem NIP
    klienta, zamiast od razu bezpośrednio wystawić fakturę na rzecz takiego podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    („ustawa o VAT”) podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych

    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani
    prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zatem
    podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą
    kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli
    nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT,
    to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu
    kasy rejestrującej. Ze wskazanego przepisu jednoznacznie wynika, że obowiązek
    ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wyłącznie
    sprzedaży, która została zrealizowana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W sytuacji, kiedy sprzedawca jest
    obowiązany do ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących,
    dokumentem potwierdzającym fakt sprzedaży jest paragon fiskalny.
    Z kolei, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o
    których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
    rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi natomiast art 106b ust. 3 ustawy o VAT - na żądanie nabywcy towaru lub
    usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4.
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1. jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1. z
      wyjątkiem:
        a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
          ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4.
        b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.
      118 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc
      od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
      otrzymano całość lub część zapłaty.
    W myśl art. 106b ust. 5 ustawy o VAT - w przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej
    przy zastosowaniu kasy rejestrującej potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na
    rzecz podatnika podatku lub podatku od wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli
    paragon potwierdzający dokonanie tej sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego
    nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od
    wartości dodanej.
    Ww. przepis art. 106b ust. 5 ustawy o VAT wprowadza zasadę, zgodnie z którą w
    przypadku sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do
    paragonu fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się numerem NIP (lub numerem
    podatku od wartości dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon
    dokumentujący tę sprzedaż zawiera ten numer.
    Stosownie zaś do art 106b ust. 6 ustawy o VAT - w przypadku stwierdzenia, że podatnik
    wystawił fakturę z naruszeniem ust 5, organ podatkowy ustala temu podatnikowi
    dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku
    wykazanego na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn
    ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe,
    dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.
    Obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej nie wystąpi więc
    w przypadku sprzedaży na rzecz innych podmiotów niż osoby fizyczne, które nie

    prowadzą działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi, bowiem sprzedaż na rzecz
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (w tym osób fizycznych
    prowadzących działalność gospodarczą) podlega udokumentowaniu fakturą.
    Jednocześnie przepisy ustawy o VAT nie zabraniają jednak ewidencjonowania sprzedaży
    za pomocą kas rejestrujących na rzecz ww. podmiotów.
    Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku sprzedaży na rzecz innego
    podatnika VAT, co do zasady:
    - istnieje obowiązek udokumentowanie transakcji za pomocą faktury VAT;
    - nie ma obowiązku rejestracji takiej transakcji za pomocą kasy rejestrującej;
    - nie jest jednak zabronione zaewidencjonowanie takiej transakcji za pomocą kasy
      rejestrującej, a gdy do takiej sytuacji dojdzie, fakturę z NIP można wystawić tylko w
      przypadku żądania nabywcy oraz gdy na paragonie dot. tej transakcji znalazł się
      numer NIP nabywcy.
    Powyższe oznacza, że pomimo generalnego obowiązku dokumentowania sprzedaży na
    rzecz podatników VAT za pomocą faktur VAT, ustawodawca przewidział sytuacje (a w
    efekcie i możliwość) udokumentowania takiej transakcji pierwotnie za pomocą
    paragonu fiskalnego z kasy rejestrującej, a dopiero później wystawienia do takiego
    paragonu faktury VAT (jeśli spełnione są przewidziane w ustawie warunki - żądanie
    nabywcy oraz numer NIP nabywcy na paragonie fiskalnym). Nie jest to sytuacja
    zabroniona przez przepisy, a szczegółowa regulacja art. 106b ust. 5 i ust. 6 ustawy o
    VAT, wskazująca jakie warunki muszą być spełnione być móc wystawić fakturę VAT z NIP
    nabywcy do wystawionego uprzednio paragonu, wyraźnie pokazują, że ustawodawca
    wprost przewidział możliwość wystawiania paragonów dla podatników, którzy w
    momencie sprzedaży ujawniają sprzedawcy swój status podatnika. Nie można bowiem
    wystawić faktury z NIP nabywcy jeśli na paragonie taki NIP się nie znalazł. Nie może
    więc chodzić o sytuacje, w których sprzedawca nie wie o tym, że nabywca nabywa towar
    /usługę w charakterze podatnika i dlatego najpierw traktuje go jak konsumenta (i
    rejestruje transakcję za pomocą kasy rejestrującej), a potem wystawia fakturę, gdy
    nabywa wiedzę o faktycznym statusie nabywcy. Wystawienie faktury z NIP nabywcy jest
    możliwe jedynie wtedy, gdy sprzedawca od początku znał numer NIP nabywcy, a więc
    wiedział, że ma do czynienia z podatnikiem VAT.
    Skoro przepisy regulują sposób postępowania z fakturą do paragonu w takiej sytuacji to
    oznacza to, że umożliwiają wystawienie takiego paragonu nawet, gdy sprzedawca od
    początku wie, że dokonuje właśnie sprzedaży na rzecz podatnika VAT. Jest to
    rozumienie zgodne z wykładnią systemową oraz funkcjonalną - w przeciwnym
    przypadku wskazane powyżej przepisy dotyczące faktury wystawianej do paragonu na
    rzecz podatnika byłyby puste. Nie istniałaby bowiem sytuacja, w której mogłyby znaleźć
    zastosowanie. Możliwe byłoby wystawienie jedynie paragonu na rzecz konsumenta
    /rolnika ryczałtowego albo wystawienie faktury w momencie zidentyfikowania nabywcy
    jako podatnika VAT.
    Na powyższe nie powinny mieć wpływu takie okoliczności jak częstotliwość
    dokonywania zakupu przez tego samego klienta, a przez to już możliwość wstępnego
    rozpoznania nabywcy przez obsługę obiektu, a także podanie przez nabywcę pełnych
    danych swojej działalności/spółki przed dokonaniem zakupu. Wystawienie paragonu z
    NIP zawsze oznacza świadomość sprzedawcy co do posiadania przez nabywcę statusu
    podatnika. Nie jest więc istotne, czy kwestia ta jest oczywista, jasna, pewna - nawet jeśli
    Wnioskodawca jako sprzedawca doskonale wie, że ma do czynienia z podatnikiem, ma
    prawo zarejestrować sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej (przepisy pozwalają mu na
    wystawienie takiego paragonu) i w taki sposób Wnioskodawca niejako automatycznie
    wchodzi w reżim art. 106b ust. 5 i 6 ustawy o VAT, które regulują szczególną procedurę
    wystawienia faktury w takiej sytuacji, poniekąd jako lex specialis w stosunku do
    ogólnych zasad wystawiania faktur.

    W opinii Wnioskodawcy nie istnieje więc sytuacja, w której zarejestrowanie transakcji za
    pomocą kasy rejestrującej i wystawienie paragonu fiskalnego z NIP nabywcy zamiast od
    razu faktury stanowiłoby błąd, gdyż przepisy nie określają takiej sytuacji. Przewidują
    one możliwość wystawienia paragonu z NIP nabywcy (a więc gdy Wnioskodawca ma
    świadomość, że dokonuje sprzedaży na rzecz podatnika), określają specjalną procedurę
    dot. wystawienia faktury w takiej sytuacji i nie wskazują żadnego wyjątku, kiedy takiego
    rozwiązania bezwzględnie nie można stosować.
    Powyższe popiera również wykładnia celowościowa oraz reguła racjonalnego
    ustawodawcy. Każda wprowadzona norma prawna powinna posiadać ratio legis. W
    opinii Wnioskodawcy, wprowadzając możliwość wystawienia paragonu na rzecz
    podmiotu będącego podatnikiem, racjonalny ustawodawca chciał umożliwić sprawne
    prowadzenie działalności podmiotom prowadzącym masową, bezpośrednią (fizyczną)
    sprzedaż detaliczną głównie na rzecz konsumentów, a więc wszędzie tam, gdzie duże
    ilości ludzi obsługiwane są w różnego rodzaju punktach kasowych. Brak możliwości
    wystawienia na rzecz takich podmiotów paragonów i obowiązek wystawienia faktury
    wiązałby się z poważnymi utrudnieniami logistycznymi - zaburzałby on wymagany w
    takich miejscach automatyzm, komplikowałby wprowadzone w danej organizacji
    procedury, wydłużał czas obsługi klientów oraz mnożył ilość błędów. Wystawienie
    faktury jest procesem znacznie bardziej skomplikowanym i mniej zautomatyzowanym
    niż rejestracja sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej. Każdorazowa konieczność
    pytania nabywcy o jego status, a następnie wprowadzanie jego pełnych danych do
    systemu fakturowego, sprawdzenie poprawności i druk faktury wydłużałyby proces
    obsługi i generowały olbrzymie kolejki. Wymagałoby to też instalacji dodatkowych
    urządzeń i systemów w miejscu sprzedaży, a także dodatkowego wyszkolenia
    personelu, gdyż poprawne wystawienie faktury jest bardziej skomplikowane od
    rejestracji za pomocą kasy i wymaga szerszej wiedzy merytorycznej, a mniej oparte jest
    na prostej znajomości obsługi kasy rejestrującej. Bez umożliwienia wystawienia
    paragonu na rzecz przedsiębiorców duże punkty detaliczne jak np. sklepy
    wielkopowierzchniowe czy właśnie ośrodki rekreacyjne nie mogłyby sprawnie
    funkcjonować. Przesunięcie samego fakturowania do odpowiedniego działu,
    zapewnienie obsługi tego procesu przez osoby do tego odpowiednio przeszkolone, a
    także ograniczenie liczby osób mogących wystawić w organizacji fakturę sprzyja
    również ograniczeniu liczby błędów, konieczności korekt, a także sprzyja obiegowi
    dokumentów i sprawnemu ewidencjonowaniu (proces fakturowania jest wtedy bardziej
    scentralizowany, a nie rozbity na wiele punktów kasowych, między którymi może być
    zaburzona odpowiednia komunikacja w odniesieniu do wystawienia danej faktury).
    Powyższym wnioskom sprzyja również stanowisko Dyrektora KIS wyrażone w
    interpretacji z dnia 5 maja 2023 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.157.2023.1.MN: „(...) należy
    podkreślić, że przepisy art. 106b ust. 5 ustawy regulują szczegółowo kwestie
    dokumentowania transakcji, które zostały uprzednio zaewidencjonowane przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej. Jak wcześniej wskazano ww. przepisy wymuszają
    pewną konsekwencję podatnika. To znaczy, jeżeli dokonuje on zakupu jako podatnik, a
    nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie
    dokonywania zakupu.
    Należy zauważyć, że podatnik nie może dowolnie wybierać, czy dokonuje zakupu na
    potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, czy też występuje w charakterze
    konsumenta. To znaczy, jeżeli w momencie dokonywania zakupu dany podmiot
    występuje w charakterze konsumenta i nabywa określony towar jako konsument,
    wówczas nie ma możliwości późniejszej zmiany tego charakteru zakupu. Towar lub
    usługa nabyta na potrzeby osobiste lub prywatne nie może z czasem przekształcić się w
    zakup służący działalności gospodarczej z punktu widzenia VAT. Nabywca w momencie
    realizowania zakupów dokonuje ich kwalifikacji jako związanych z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. W tym bowiem momencie określa czy dokonuje zakupów
    działając w charakterze podatnika.

    Jak zostało powołane powyżej, w chwili nabycia towarów i usług przez podatnika,
    wskazuje on w jakim charakterze dokonuje tego nabycia. Jeśli występuje on jako
    podatnik VAT, to przedstawia sprzedawcy swój numer identyfikujący go na potrzeby
    podatku w taki sposób, aby sprzedaż towarów lub usług była właściwie
    udokumentowana - albo fakturą albo paragonem z numerem identyfikacji podatkowej
    pozwalającym na ewentualne późniejsze prawidłowe wystawienie do tego paragonu
    faktury zawierającej ten numer.
    W przypadku gdy nabywca nie poda numeru NIP do czasu zakończenia rejestracji
    sprzedaży na kasie rejestrującej należy uznać, że nabywca dokonał zakupu jako
    konsument. Nabywca będzie mógł wystąpić o wystawienie mu faktury przez
    sprzedawcę, jednakże sprzedawca w takiej sytuacji powinien wystawić mu fakturę taką,
    jak dla konsumentów, więc bez podawania NIP nabywcy.
    Powołany przepis art. 106b ust. 5 ustawy dotyczy szczególnego przypadku, gdy
    podatnik otrzymuje paragon fiskalny, a następnie żąda wystawienia do niego faktury. W
    takim przypadku wystawienie faktury zawierającej NIP jest możliwe tylko pod
    warunkiem, że na paragonie fiskalnym będzie numer NIP nabywcy.
    Powyższe przepisy (art. 106b ust. 5 i 6) należy rozumieć w ten sposób, że jeśli dana
    transakcja została zaewidencjonowana za pomocą kasy rejestrującej i została
    udokumentowana paragonem, to nie ma prawa do wystawienia faktury zawierającej
    NIP, który nie został ujawniony na paragonie”.
    Powyższe stanowisko wyraźnie podkreśla, że możliwość wystawienia paragonu dla
    przedsiębiorcy nigdy nie wiąże się z niepewnością co do statusu nabywcy w momencie
    dokonywania transakcji. Nie chodzi o sytuacje, gdy nabywca jeszcze nie wie, w jakim
    charakterze kupuje. Stanowisko to podkreśla, że w momencie dokonywania zakupu
    status nabywcy musi być bezwzględnie określony i znany i jeśli nabywcą jest
    przedsiębiorca możliwości są dwie ścieżki: albo udokumentowanie transakcji fakturą
    albo paragonem z numerem identyfikacji podatkowej pozwalającym na ewentualne
    późniejsze prawidłowe wystawienie do tego paragonu faktury zawierającej ten numer.
    Wobec powyższego Wnioskodawca prosi o potwierdzenie swojego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:
    Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży
    przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Stosownie do art. 111 ust. 1b ustawy:
    W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w
    dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające
    przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz
    dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą którego
    podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od wartości dodanej.
    W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
    obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
        a) w postaci papierowej lub
        b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób
          z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa
          Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów
          fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego
          danych osobowych.
    Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas
    rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r.
    w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1625 ze zm.) zwanego dalej
    „rozporządzeniem” oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 maja 2020 r. w
    sprawie kas rejestrujących mających postać oprogramowania (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1849) zwanego „rozporządzeniem w sprawie kas on-line”.
    Z § 2 pkt 16 rozporządzenia wynika, że:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie się
    przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy dla nabywcy, potwierdzający
    dokonanie sprzedaży.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
    Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej
    od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania
    potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w
    art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas,
    wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.
    Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
    Podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon
    fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez

    względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy
    mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy.
    Z § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wynika, że:
    Podatnicy, prowadząc ewidencję przy użyciu kasy on-line, wystawiają paragony fiskalne i
    paragony fiskalne anulowane w postaci papierowej i w postaci elektronicznej, z
    zastrzeżeniem § 12 i § 19a.
    W myśl § 19a rozporządzenia:
    Podatnicy, prowadząc ewidencję przy użyciu kas on-line, mogą wystawiać i wydawać
    nabywcy, za jego zgodą i w sposób z nim uzgodniony, paragon fiskalny lub fakturę w
    postaci elektronicznej. Jeżeli rozpoczęta sprzedaż nie zostanie dokonana, podatnik może
    wystawić paragon fiskalny anulowany lub fakturę anulowaną w postaci elektronicznej.
    Jak wynika z § 25 ust. 1 rozporządzenia:
    W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kas z elektronicznym
    lub papierowym zapisem kopii paragon fiskalny zawiera co najmniej:
      1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a w przypadku
        sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca
        zamieszkania podatnika;
      2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;
      3) numer kolejny wydruku;
      4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
      5) oznaczenie ,,PARAGON FISKALNY'';
      6) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
      7) cenę jednostkową towaru lub usługi;
      8) ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem
        literowym przypisanej stawki podatku;
      9) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;
      10) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku według poszczególnych stawek
        podatku z oznaczeniem literowym po uwzględnieniu opustów, obniżek lub
        narzutów;
      11) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;
      12) łączną wysokość podatku;
      13) łączną wartość sprzedaży brutto;
      14) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy łącznej
        wartości sprzedaży brutto;
      15) kolejny numer paragonu fiskalnego;
      16) numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
      17) numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy - na żądanie nabywcy;
      18) logo fiskalne i numer unikatowy.
    Zgodnie z § 22 pkt 24 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 12
    września 2021 r. w sprawie wymagań technicznych dla kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1654):

    Kasa wystawia paragony fiskalne w postaci papierowej i w postaci elektronicznej albo
    zgodnie z wyborem użytkownika tylko w postaci elektronicznej zawierające w
    szczególności kolejno pozycje numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy, na żądanie
    nabywcy.
    Również z treści § 3 ust. 1 pkt 24 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie kas on-line
    wynika, że:
    Kasa wystawia paragony fiskalne w postaci papierowej i w postaci elektronicznej albo
    zgodnie z wyborem użytkownika tylko w postaci elektronicznej zawierające w
    szczególności kolejno pozycje numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy, na żądanie
    nabywcy.
    Z cytowanego wyżej art. 111 ust. 1 ustawy jednoznacznie wynika, że obowiązek
    ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej ciąży na podatnikach
    dokonujących sprzedaży na rzecz dwóch rodzajów podmiotów, mianowicie osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    Należy podkreślić, że obowiązek ten dotyczy wyłącznie sprzedaży, która została
    dokonana na rzecz tych wyżej wymienionych podmiotów. Tym samym obowiązek
    ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej nie wystąpi w przypadku
    sprzedaży na rzecz innych podmiotów, bowiem sprzedaż na rzecz podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą (w tym osób fizycznych prowadzących
    działalność gospodarczą) należy udokumentować fakturą. Jednocześnie przepisy
    ustawy nie zabraniają ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących na
    rzecz wyżej wymienionych podmiotów. Jednakże w takim przypadku należy pamiętać,
    że ustawodawca do takiej sprzedaży przewidział określone warunki ewidencyjne.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 106b ust. 3 ustawy:
    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
          b. czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
          a. przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust.
              1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
          b. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.


          - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc
          od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
          otrzymano całość lub część zapłaty.
    W myśl art. 106b ust. 5 ustawy:
    W przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej
    potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz podatnika podatku lub podatku od
    wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli paragon potwierdzający dokonanie tej
    sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest
    zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Stosownie do art. 106b ust. 6 ustawy:
    W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 5, organ
    podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości
    odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W stosunku do osób
    fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe
    albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Ustawodawca nie nakłada natomiast na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz nabywców innych niż
    wymienionych w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. podmiotów niebędących podatnikami
    VAT.
    Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, na zgłoszone w odpowiednim
    terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą sprzedaż. Zasada ta nie dotyczy czynności wymienionych w art.
    19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT.
    Natomiast w przepisie art. 106b ust. 5 ustawy, wprowadza zasadę, zgodnie z którą w
    przypadku sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do
    paragonu fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się NIP (lub numerem podatku od
    wartości dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon dokumentujący tę
    sprzedaż zawiera ten numer.
    Należy podkreślić, że przepisy art. 106b ust. 5 ustawy, regulują szczegółowo kwestie
    dokumentowania transakcji, które zostały uprzednio zaewidencjonowane przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej. Ww. przepisy wymuszają pewną konsekwencję
    podatnika. To znaczy, że jeżeli dokonuje on zakupu jako podatnik, a nie jako konsument,
    to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu i
    przedstawić sprzedawcy swój numer identyfikujący go na potrzeby podatku w taki sposób,
    aby sprzedaż towarów lub usług była właściwie udokumentowana - albo fakturą VAT, albo
    paragonem z tym numerem pozwalającym na ewentualne późniejsze prawidłowe
    wystawienie do tego paragonu faktury zawierającej ten numer.
    Natomiast art. 106e ust. 1 ustawy wskazuje elementy faktury, dane, które faktura powinna
    zawierać. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu:
    Faktura powinna zawierać m.in.:
    1. datę wystawienia;
    2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny
        identyfikuje fakturę;
    3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

    4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
    5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
    6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
    7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
    8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
    9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
    11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania
        z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
    15. kwotę należności ogółem (...).
    Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy:
      Faktura może nie zawierać w przypadku gdy kwota należności ogółem nie
      przekracza kwoty 450 zł albo kwoty 100 euro, jeżeli kwota ta określona jest w euro -
      danych określonych w ust. 1 pkt 3 dotyczących nabywcy i danych określonych w ust.
      1 pkt 8, 9 i 11-14, pod warunkiem że zawiera dane pozwalające określić dla
      poszczególnych stawek podatku kwotę podatku.
    Wskazany wyżej przepis art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy, reguluje więc sytuację, w której
    dokument (paragon fiskalny), ewidencjonujący sprzedaż na kwotę nie wyższą niż 450 zł
    lub 100 euro brutto, niezawierający pełnych danych wskazanych w art. 106e ust. 1
    ustawy o VAT, może być uznany za fakturę określaną w praktyce jako faktura
    uproszczona.
    Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że:
    Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
    nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Stosownie do art. 106h ust. 1 ustawy:
    W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu
    kasy rejestrującej:
      1) do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon fiskalny w
        postaci papierowej dotyczący tej sprzedaży albo
      2) pozostawia się w dokumentacji numer dokumentu oraz numer unikatowy kasy
        rejestrującej zawarte na paragonie fiskalnym w postaci elektronicznej.
    Na mocy art. 106h ust. 2 ustawy:

    Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są
    zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.
    W myśl art. 106h ust. 3 ustawy:
    W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży
    zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w
    dokumentacji:
      1) paragon fiskalny w postaci papierowej dotyczący tej sprzedaży z danymi
        identyfikującymi tę fakturę albo
      2) numer dokumentu oraz numer unikatowy kasy rejestrującej zawarte na paragonie
        fiskalnym w postaci elektronicznej.
    Zgodnie z art. 106h ust. 4 ustawy:
    Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę
    wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.
    Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
    Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku VAT i są Państwo m.in. operatorem parku rozrywki (...) oraz
    zajmują się Państwo sprzedażą usług związanych z działalnością tego obiektu. Klientami
    Spółki są w zdecydowanej większości osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej (konsumenci), w związku z czym Spółka ewidencjonuje sprzedaż za
    pomocą kas rejestrujących. Niektórzy klienci, w momencie dokonywania zakupu,
    podają dane prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wraz ze swoim
    numerem identyfikacji podatkowej (NIP), w efekcie czego transakcja rejestrowana jest
    za pomocą kasy rejestrującej, a klienci otrzymują paragon fiskalny na którym znajduje
    się ich numer NIP. W późniejszym czasie tacy klienci często zwracają się z żądaniem
    wystawienia na nich faktury z uwzględnieniem ich danych jako podatników VAT, w tym
    z ich numerem NIP - tym samym, który znajduje się na paragonie.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy prawidłowym jest Państwa postępowanie
    polegające na tym, że w momencie zakupu przez klienta usług lub towarów w kasie
    ośrodka, których kwota należności ogółem przekracza kwotę 450 zł albo 100 euro i
    podania przez niego w tym momencie danych jego działalności gospodarczej/spółki
    oraz numeru NIP za każdym razem rejestrują Państwo taką transakcję za pomocą kasy
    rejestrującej i wystawiają Państwo paragon fiskalny z numerem NIP klienta, zamiast od
    razu bezpośrednio wystawić fakturę na rzecz takiego podatnika VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy ponownie wskazać, że w świetle art. 111
    ust. 1 ustawy, obowiązek ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej dotyczy tylko sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie
    sprzedaży, która została dokonana na rzecz tych wyżej wymienionych podmiotów.
    Obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej nie występuje
    natomiast w przypadku sprzedaży na rzecz podatników prowadzących działalność
    gospodarczą. Zgodnie bowiem z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż m.in. na rzecz innego podatnika podatku.
    W przypadku zatem dokonania sprzedaży na rzecz innego podatnika, obowiązkiem
    podatnika jest wystawienie faktury.

    Jeżeli natomiast z jakichś powodów podatnik przyjął w swojej działalności, że
    dobrowolnie ewidencjonuje całą swoją sprzedaż przy zastosowaniu kas rejestrujących,
    zatem również sprzedaż na rzecz innych podatników, dla których ma obowiązek
    wystawić faktury, to fakturę z NIPem dla podatnika (do sprzedaży najpierw
    zaewidencjonowanej na kasie), można wystawić wyłącznie gdy paragon zawiera NIP
    tego podatnika-nabywcy.
    Powyższe dotyczy zakupów powyżej 450 zł lub 100 euro, gdyż dla zakupów do tych kwot
    paragon z NIPem jest fakturą uproszczoną, traktowaną jak zwykła faktura. W sytuacji,
    gdy podatnik dokonuje sprzedaży do kwoty 450 zł brutto lub 100 euro, nie może on z
    tytułu tej transakcji wystawiać dla nabywcy kolejnej faktury.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, w pierwszej
    kolejności należy wskazać, że w przypadku dokonania sprzedaży na rzecz innego
    podatnika, Państwa obowiązkiem jest wystawienie faktury.
    Jeżeli natomiast przyjęli Państwo w swojej działalności, że - jak Państwo wskazali -
    standardową procedurą przy sprzedaży w kasach ośrodka jest ewidencjonowanie
    każdej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej (zatem również sprzedaży na rzecz
    innych podatników, dla których mają Państwo obowiązek wystawić faktury) to - jak już
    wcześniej wskazano - fakturę z NIPem dla podatnika (do sprzedaży najpierw
    zaewidencjonowanej na kasie), mogą Państwo wystawić wyłącznie gdy paragon zawiera
    NIP tego podatnika-nabywcy, zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy. W analizowanej sprawie
    powyższy warunek jest spełniony, ponieważ - jak wynika z opisu sprawy - fakturę z
    numerem NIP nabywcy wystawiają Państwo do paragonu fiskalnego zawierającego NIP
    tego nabywcy.
    Należy również wskazać, że w opisanym przypadku nie ma zastosowania art. 106e ust.
    5 pkt 3 ustawy, gdyż - jak Państwo wskazali - Państwa pytanie odnosi się do paragonów,
    w przypadku których kwota należności ogółem przekracza kwotę 450 zł albo kwotę 100
    euro.
    A zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym postępują Państwo prawidłowo, gdy w
    momencie zakupu przez klienta usług lub towarów w kasie ośrodka i podania przez
    niego w tym momencie danych jego działalności gospodarczej/spółki oraz numeru NIP
    za każdym razem rejestrują Państwo taką transakcję za pomocą kasy rejestrującej i
    wystawiają paragon fiskalny z numerem NIP klienta, zamiast od razu bezpośrednio
    wystawić fakturę na rzecz takiego podatnika VAT, należało uznać na prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym
    stanie faktycznym.
    Zaznaczenia wymaga, że tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi
    postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.