Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-244b/10/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-13
Teza: Czy poniesione przez Spółkę wydatki na nakłady inwestycyjne, zgodnie z normą art. 15 ust. 4f w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić będą koszt uzyskania przychodów w dacie odpłatnego zbycia nakładów inwestycyjnych?
Słowa kluczowe: inwestycje; inwestycje-inwestycje zaniechane; prawa-prawa majątkowe; sprzedaż; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2010 r. (data wpływu 24 maja 2010 r.), uzupełnionym pod względem formalnym w dniu 26 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konsekwencji podatkowych związanych z odpłatnym zbyciem poniesionych nakładów inwestycyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2010 r. złożono ww. wniosek, uzupełniony pod względem formalnym w dniu 26 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konsekwencji podatkowych związanych z odpłatnym zbyciem poniesionych nakładów inwestycyjnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, następca prawny „W.” S.A., „D.” S.A. oraz „B.” S.A., jest spółką prowadzącą działalność w szeroko pojętym sektorze telekomunikacyjnym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dostarcza swoim odbiorcom m.in. usługi multimedialne, takie jak usługi telewizji kablowej, usługi internetowe oraz usługi telefoniczne.

W celu rozwoju jednego z segmentów swojej działalności Spółka ponosiła w przeszłości szereg wydatków inwestycyjnych ukierunkowanych na budowę i rozwój przede wszystkim sieci telefonii stacjonarnej w małych miejscowościach, a także na obszarach wiejskich. Przedmiotowe wydatki inwestycyjne były ponoszone z zamiarem wykorzystania efektów ww. inwestycji w działalności gospodarczej Spółki.

Świadcząc usługi w zmiennych warunkach gospodarczych oraz w branży podlegającej bardzo szybkiemu postępowi technologicznemu Spółka – w latach 2005 oraz 2007 – zaprzestała kontynuowania części przedmiotowych inwestycji i podjęła stosowne decyzje o ich zaniechaniu. Decyzje w tym zakresie wynikały przede wszystkim z nieopłacalności dalszej kontynuacji inwestycji, spowodowanej uwarunkowaniami prawnymi, w tym zmianami Prawa telekomunikacyjnego dotyczącego zobowiązań koncesyjnych, jak i względami ekonomicznymi, tj. m.in. szybkim rozwojem telefonii komórkowej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Spółka rozważa obecnie w przypadku ww. zaniechanych inwestycji możliwość zbycia za wynagrodzeniem całości (lub części) poczynionych nakładów inwestycyjnych, tj. wszelkich składników materialnych i niematerialnych związanych z ww. inwestycjami Spółki (dalej: „nakłady inwestycyjne”), w skład których mogą wejść w szczególności takie elementy, jak np.:

*   prawa majątkowe do urządzeń telekomunikacyjnych oraz do powstałych sieci teletechnicznych lub ich fragmentów,

*   prawa majątkowe do projektów koncepcyjnych i wykonawczych związanych z przedmiotowymi sieciami teletechnicznymi (w tym know-how dotyczący tworzenia przedmiotowych sieci),

*   roszczenia Spółki wynikające z nakładów poczynionych w związku z tworzeniem przedmiotowych sieci.

Spółka pozyskuje obecnie potencjalnego nabywcę lub nabywców na ww. nakłady inwestycyjne. Wnioskodawca jest świadomy skomplikowanego statusu prawnego części przedmiotowych nakładów inwestycyjnych i mogących wystąpić w tym zakresie ewentualnych roszczeń osób trzecich. Wobec tego zamierzeniem Spółki jest – w razie możliwości uzgodnienia takiej opcji z nabywcami – wyłączenie lub ograniczenie w drodze stosownych postanowień umownych odpowiedzialności Spółki za ewentualne wady fizyczne i prawne zbywanych nakładów inwestycyjnych, co zostanie najprawdopodobniej odpowiednio uwzględnione w cenie zbywanych nakładów inwestycyjnych.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy na dzień zbycia poniesionych nakładów inwestycyjnych, tj. przeniesienia na nabywcę/nabywców ogółu uprawnień wynikających z przedmiotowych nakładów, powstaje u Spółki, zgodnie z normą art. 12 ust. 3a w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychód należny w wysokości uzyskanej ceny?
2.  Czy poniesione przez Spółkę wydatki na nakłady inwestycyjne, zgodnie z normą art. 15 ust. 4f w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić będą koszt uzyskania przychodów w dacie odpłatnego zbycia nakładów inwestycyjnych?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Zagadnienie zawarte w pytaniu pierwszym będzie przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do zaliczenia sumy poniesionych wydatków na nakłady inwestycyjne do kosztów uzyskania przychodów w dacie uzyskania przychodu podatkowego.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z normą art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są „(…) koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”. Powołana norma oznacza w istocie, iż poniesione przez Spółkę wydatki na nakłady inwestycyjne, które Spółka planuje zbyć, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:

*   muszą być związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiąganego przychodu (zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), oraz

*   nie są wymienione w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w treści art. 16 ust. 1 ustawy.

Nie powinno ulegać wątpliwości, iż poniesione przez Spółkę wydatki na nakłady inwestycyjne są i były związane z podstawową działalnością Spółki, to jest w szczególności ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych. Prowadząc działalność na dynamicznym rynku usług multimedialnych Spółka ponosiła bowiem szereg wydatków inwestycyjnych w celu pozyskania nowych klientów i wejścia na nowe rynki zbytu. Takie działania Spółki ukierunkowane były jednoznacznie na budowanie jej potencjału biznesowego na dodatkowych rynkach zbytu.

Zdarza się jednak, iż nawet przy zachowaniu należytej staranności plany inwestycyjne nie przynoszą spodziewanych rezultatów. W sytuacji Spółki bowiem, z uwagi na niekorzystne zmiany legislacyjne i technologiczne, w wyniku przeprowadzonych analiz opłacalności realizowanych inwestycji, zarząd Spółki postanowił odstąpić od przedmiotowych inwestycji i ich zaniechać. Takie działanie było racjonalne i uzasadnione z punktu widzenia prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, gdyż zaniechanie inwestycji było dla Spółki bardziej korzystne niż kontynuowanie jej w zmienionych uwarunkowaniach prawnych i ekonomicznych.

W tym miejscu należy podkreślić, iż cena uzyskana w planowanej transakcji będzie przychodem podatkowym Spółki, z którym będą bezpośrednio korespondowały koszty prowadzonych wcześniej działań inwestycyjnych (nakłady inwestycyjne). Nie powinno zatem ulegać wątpliwości, iż bez poniesienia przedmiotowych nakładów inwestycyjnych Spółka nie miałaby możliwości osiągnięcia przychodów ze zbycia poczynionych nakładów inwestycyjnych, co wypełnia dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy, tj. poniesienie wydatku „w celu osiągnięcia przychodów” (bezpośredni związek pomiędzy kosztem a przychodem). Niewątpliwie bowiem sytuacja, w której poniesienie wydatku (w sytuacji Spółki poniesienie wydatków na prowadzone inwestycje – nakłady inwestycyjne) prowadzi do osiągnięcia konkretnej wielkości przychodów (w sytuacji Spółki osiągnięcie ceny z tytułu planowanej umowy zbycia nakładów inwestycyjnych) jest spełnieniem warunku, o którym mowa w powołanej normie.

Dodatkowo, jak podkreśla się w doktrynie „(…) wszystkie koszty poniesione w interesie przedsiębiorstwa bądź – inaczej mówiąc – te, które mają swoją przyczynę w działalności przedsiębiorstwa \[co niewątpliwie ma miejsce w sytuacji Spółki\] winny być zaliczane w koszty uzyskania przychodów” (por. A. Mariański, „Brak podstaw do stosowania cywilnoprawnego pojęcia związku przyczynowo-skutkowego jako przesłanki do uznania kosztu podatkowego”, Przegląd Podatkowy 6/2006, s. 13).

W świetle powyższego nie powinno ulegać wątpliwości, iż poniesione przez Spółkę nakłady inwestycyjne spełniają wszystkie warunki niezbędne do uznania ich za koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. W rezultacie spełniona jest pierwsza ze wskazanych powyżej przesłanek do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Należy podkreślić, iż katalog kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy, w obecnie obowiązującym brzmieniu, nie wymienia wydatków na zaniechanie inwestycje (nakłady inwestycyjne) jako wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów w przypadku uzyskania przychodu ze zbycia nakładów inwestycyjnych. Wręcz przeciwnie, art. 15 ust. 4f ustawy stanowi, iż „koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji (…)”. Z powyższego wynika zatem, ze art. 16 ust. 1 ustawy nie znajdzie zastosowania w analizowanym zdarzeniu przyszłym. W konsekwencji, spełniona jest druga ze wskazanych powyżej przesłanek do zaliczenia przedmiotowych wydatków na nakłady inwestycyjne poniesionych przez Spółkę – w związku z planowanym zbyciem omawianych nakładów inwestycyjnych – do jej kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, Spółka pragnie wskazać na normę art. 15 ust. 4f ustawy, zgodnie z którą koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji. Powyższy przepis precyzuje m.in. moment uznania poniesionych wydatków inwestycyjnych za koszt uzyskania przychodów, co oznacza, iż w przedmiotowym sprawie momentem zaliczenia przez Spółkę wydatków na zbywane odpłatnie nakłady inwestycyjne powinien być dzień zbycia tych składników, tj. dzień zawarcia stosownej umowy pomiędzy Spółką a nabywcą nakładów inwestycyjnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.