Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-682/11/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-11
Teza: w zakresie braku konieczności uznania działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Włoch za prowadzoną za pośrednictwem zakładu, w sytuacji, gdy na terytorium Włoch znajdował się będzie jedynie magazyn do składowania towarów lub magazynowanie surowców zlecone zostanie firmie zewnętrznej
Słowa kluczowe: opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; Włochy; zakład
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2011r. (wpływ do tut. Biura 7 lipca 2011r.), uzupełnionym w dniu 21 września 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie braku konieczności uznania działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Włoch za prowadzoną za pośrednictwem zakładu, w sytuacji, gdy na terytorium Włoch znajdował się będzie jedynie magazyn do składowania towarów lub magazynowanie surowców zlecone zostanie firmie zewnętrznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie braku konieczności uznania działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Włoch za prowadzoną za pośrednictwem zakładu, w sytuacji, gdy na terytorium Włoch znajdował się będzie jedynie magazyn do składowania towarów lub magazynowanie surowców zlecone zostanie firmie zewnętrznej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 8 września 2011r. Znak: IBPBI/1/415-659/11/BK, IBPBI/1/415-660/11/BK, IBPBI/1/415-661/11/BK, IBPBI/1/415-682/11/BK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 21 września 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki jawnej. Spółka w ramach prowadzonej działalności zajmuje się wytwarzaniem i handlem skórami bydlęcymi. Coraz częściej Spółka kupuje w Polsce surowiec (skóry surowe), który następnie wysyła do Włoch, gdzie w ramach zleconych usług, garbarnie włoskie wykonują poszczególne etapy produkcji skóry wyprawionej. Surowiec wysyłany jest celem wykonania na nim poszczególnych usług. Ze strony Spółki nie występuje zatem obowiązek wykazania WDT na teren Włoch. Na każdym z etapów produkcyjnych produkcja może zostać zakończona, a „półprodukt” może być przeznaczony do sprzedaży lub magazynowania. Dodatkowo, Spółka może zakupić skórę na pośrednim etapie przerobu (tzw. wet blue) na terenie Włoch i dokonać na niej dalszego procesu produkcyjnego. Artykuły finalne wracają do kraju, a wykonane przez garbarnie usługi wykazywane są jako import usług.

W wyniku procesu przerobu we Włoszek skóry surowej do etapu wet blue (etap pośredni) powstaje tzw. dwoina. Jest to efekt uboczny produkcji skóry. W zależności od jakości i grubości dwoina może być potraktowana np. jako odpad albo odsprzedana. Zgłaszane jest zapotrzebowanie na dwoinę przez niektóre garbarnie włoskie. Spółka organizuje współpracę (organizacja produkcji i zakupów) z włoskimi garbarniami z Polski, która weryfikowana jest przez pracowników odbywających podróże służbowe do Włoch. Dodatkowo Spółka nawiązała współpracę w zakresie częściowego wykonywania zleconych zadań dotyczących organizacji produkcji i kontroli jakości, z kontrahentem włoskim, który będzie działać w imieniu Spółki tylko w wyżej wspomnianym zakresie.

Docelowo Spółka zamierza również wynająć powierzchnię magazynową lub zlecić firmie włoskiej usługę składowania skór. Ma to na celu poprawę organizacji produkcji (składowanie pomiędzy poszczególnymi etapami produkcyjnymi) oraz składowanie skór do czasu organizacji odpowiedniego transportu do Polski.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 15 września 2011r. wskazano m.in., iż:

*   pracownicy odbywają kilkudniowe delegacje do Włoch,
*   pracę swoją wykonują podczas wizyt w garbarniach, jednak bez stałego zajmowania wydzielonych pomieszczeń u kontrahentów,
*   kontrahent, z którym Spółka zamierza nawiązać współpracę w zakresie częściowego wykonania zadań dotyczących organizacji produkcji i kontroli jakości, działać będzie w imieniu Spółki jako niezależny przedstawiciel w ramach swojej zwykłej działalności.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na terytorium Włoch powstanie zakład, w sytuacji posiadania przez Spółkę na terytorium Włoch magazynu lub w przypadku zlecenia składowania firmie zewnętrznej?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 7)

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji zakład nie powstanie, ponieważ magazyn służyłby wyłącznie do składowania i wydawania towarów oraz przechowywania w celu przerobu, a zamówienia na dwoinę składane byłyby do siedziby w Polsce. Z Polski przekazywana byłaby dyspozycja wydania dwoiny tytułem sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawioną w Polsce. Przy czym, jak wskazuje Wnioskodawca, zakład powstałby, gdyby zamówienia składane były na terytorium Włoch osobie posiadającej pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu Spółki w innym zakresie niż umowy zakupu towarów i usług. Jednakże Spółka nie przewiduje udzielenia takiego pełnomocnictwa na terenie Włoch.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy z dnia 21 czerwca 1985r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobieganiu uchylaniu się od opodatkowania (Dz.U. z 1989r. Nr 62 poz. 374), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Stosownie bowiem do treści art. 7 ust. 2 tej umowy, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Uzyskiwany dochód z działalności gospodarczej prowadzonej we Włoszech będzie zatem podlegał opodatkowaniu w Polsce chyba, że działalność gospodarcza na terytorium Włoch prowadzona będzie przez położony tam „zakład”, przez który zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 umowy należy rozumieć, stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa, a w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  zakład fabryczny,
5.  warsztat,
6.  kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
7.  budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy.

Przy czym w myśl art. 5 ust. 3 ww. umowy, określenie „zakład” nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa,
2.  zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania,
3.  zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
4.  stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa
5.  stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.

Osoba działająca w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się państwa inna aniżeli niezależny przedstawiciel w rozumieniu ustępu 5 będzie uważana za posiadająca zakład w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli posiada ona i zwyczajowo wykonuje w tym Państwie pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że czynności tej osoby ograniczają się do zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 4 ww. umowy). Z tym jednakże zastrzeżeniem, iż nie będzie uważać się, że przedsiębiorstwo Umawiającego się państwa posiada zakład w drugim Umawiającym się państwie tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym drugim państwie czynności przez maklera, komisanta albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, jeżeli te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności (art. 5 ust. 5 ww. umowy).

Odnosząc powyższe unormowania do sytuacji przedstawionej we wniosku oraz jego uzupełnieniu stwierdzić należy, iż o ile w istocie, magazyn znajdujący się na terytorium Włoch służył będzie Spółce wyłącznie do składowania i wydawania towarów oraz ich przechowywania w celu dalszego przerobu, a zamówienia na towary składane będą do siedziby Spółki w Polsce, czy też magazynowanie (składowanie) towarów dokonywane będzie przez firmę zewnętrzną to w świetle ww. przepisów umowy Wnioskodawca nie będzie posiadał zakładu na terytorium Włoch. W konsekwencji dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowany będzie wyłącznie w Polsce.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 - 6 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.