Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.445.2016.2.JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-10-03
Teza: Sprzedaż nieruchomości.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2016 r. (data wpływu 12 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 września 2016 r. (data wpływu 19 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu12 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 września 2016 r. (data wpływu 19 września 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 23.01.2012 r. w zakresie transportu drogowego towarów.

Od 23.01.2012 r. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT.

W dniu 03.11.2005 r., tj. przed założeniem firmy i rejestracją dla potrzeb VAT Wnioskodawca nabył w drodze darowizny do majątku prywatnego odrębnego niezabudowane działki nr 90/2 i 91/2 w miejscowości \`(...)\`. o łącznej powierzchni 58a 69 m.kw., położone w obrębie …. Miasta …..

Przedmiotowe działki Wnioskodawca otrzymał jako darowiznę od brata.

Działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, służyły wyłącznie celom prywatnym.

Nie zostały nabyte w celu odsprzedaży. Grunt, z którego zostały wydzielone działki, wykorzystywany był do upraw służących własnym potrzebom. Wnioskodawca sadził na nich ziemniaki i zboże na własne potrzeby.

Obecna sytuacja finansowa zmusza Wnioskodawcę do sprzedaży działek. Otrzymane pieniądze Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego na budowę domu mieszkalnego, który zamieszkuje z rodziną … oraz na zakup mieszkania dla dzieci.

Obecnie Wnioskodawca złożył wniosek do Urzędu Miasta …. o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla 5 działek budowlanych. Z uwagi na brak zainteresowania dużą nieruchomością w miejscowości …., gdyż region ten do tej pory słabo się rozwijał i dopiero teraz sytuacja ulega poprawie, ale nie na tyle, aby można było sprzedać ziemię słabej IVa, IVb i V klasy na cele produkcji rolnej, Wnioskodawca podjął decyzję o podziale gruntu z wymienionych 2 działek jak wyżej z majątku prywatnego na 5 mniejszych działek budowlanych po około 10 arów każda. Ten region … zaczyna się obecnie rozwijać w związku z powstającymi tam zakładami pracy przy zjeździe z autostrady …. Tylko tak Wnioskodawca może sprzedać nieruchomość – po podzieleniu jej na działki.

Wnioskodawca zamierza sprzedać 5 działek budowlanych wyodrębnionych z otrzymanych darowizną działek nr 90/2 i 91/2 w miejscowości … Jest to okazjonalna, jednorazowa sprzedaż z majątku prywatnego Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie zamierza podejmować czynności związanych z uzbrojeniem terenu, wydzieleniem dróg wewnętrznych oraz działaniem marketingowym w celu sprzedaży działek (wykraczającym poza zwykłe formy ogłoszenia). Kwestie te Wnioskodawca pozostawia przyszłym nabywcom. Jak widać działania Wnioskodawcy nie zmierzają do nadania im zorganizowanego charakteru.

Wnioskodawcy potrzebne są pieniądze na spłatę kredytu budowlanego i zamierza je uzyskać ze sprzedaży działek budowlanych. Wnioskodawca chce wykorzystać okazję pojawiającą się obecnie w związku z wystąpieniem zainteresowania tym terenem i powstałą możliwością jego zabudowy. Do spłaty Wnioskodawcy pozostał jeszcze kredyt mieszkaniowy w wysokości 53.467,66 zł. Ponadto uzyskane pieniądze Wnioskodawca chce przeznaczyć na zakup mieszkania w większym mieście dla dzieci celem kontynuowania przez nie nauki na studiach wyższych.

Nieruchomość ta od początku nabyta była na potrzeby osobiste Wnioskodawcy. Działki nie były nabyte w celu dalszej ich odsprzedaży. Wnioskodawca miał z żoną różne plany ich zagospodarowania – zawsze na potrzeby rodziny. Wnioskodawca i żona rozważali również wybudowanie budynku mieszkalnego. Ostatecznie tak się sytuacja układała, że wykorzystywali je pod uprawę ziemniaków i zboża na własne potrzeby. Ten region …. rozwijał się słabo, więc Wnioskodawca i żona nie zdecydowali się na budowę budynku mieszkalnego. W ciągu ostatnich lat sytuacja finansowa rodziny Wnioskodawcy się zmieniła. Zmieniły się również potrzeby rodziny.

Dlatego, gdy pojawiła się możliwość znalezienia nabywcy na te działki Wnioskodawca postanowił je sprzedać z majątku prywatnego, aby zaspokoić potrzeby mieszkaniowe rodziny i spłacić kredyt mieszkaniowy.

W dniu 03.08.2016 r. Prezydent Miasta …. wydał Decyzję nr 30 o zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Zatwierdził podział nieruchomości położonych przy ulicy …. (obręb geodezyjny …) o nr ewid. 90/2 o powierzchni 0,3583ha, oraz o nr ewid. 91/2 o powierzchni 0,2286 ha. Działki te zostały połączone w jedną większą ze względu na ich małe rozmiary i ich podział nie został dokonany odrębnie dla działki 90/2 i 91/2, a dla całej nieruchomości potraktowanej jako jedna działka. Swoją decyzją jak wyżej Prezydent Miasta …. zatwierdził podział nieruchomości na 7 działek - treść decyzji jak niżej:

„z działek o nr ewid. 90/2 i 91/2 (obręb geodezyjny ….) powstaną:

działka o nr ewid. 428 o pow. 0,0160ha

działka o nr ewid. 429 o pow. 0,1000ha

działka o nr ewid. 430 o pow. 0,1000ha

działka o nr ewid. 431 o pow. 0,0967ha

działka o nr ewid. 432 o pow. 0,1000ha

działka o nr ewid. 433 o pow. 0,0742ha

działka o nr ewid. 434 o pow. 0,1000ha”.

(Wcześniej nie wiadomo było, że będzie 7 działek). Prezydent uzasadnił swoją decyzję jak niżej: W wyniku podziału nieruchomości zostanie wydzielonych siedem działek oznaczonych numerami 428, 429, 430, 431, 432, 433 i 434, z czego :

*   działki oznaczone numerami 429, 430, 431, 432 i 434 wydzielane są z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, przy czym obsługa komunikacyjna tych działek odbywać się będzie z ulicy ….poprzez działki oznaczone numerami 428 i 433,

*   działka oznaczona numerem 433 wydzielana jest z przeznaczeniem na urządzenie drogi wewnętrznej,

*   działka oznaczona numerem 428 wydzielana jest z przeznaczeniem pod poszerzenie pasa drogowego ulicy ….(zabiera nieodpłatnie Miasto ….).

Każda z nowo powstałych działek ma zapewniony, zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dostęp do drogi publicznej.

Drogę wewnętrzną urządzać będą sobie sami przyszli właściciele działek. Każdy kupujący wykona wjazd na działkę we własnym zakresie.

Z uwagi na podział nieruchomości, potraktowanej przez Prezydenta Miasta ….jako jednego całego obrębu geodezyjnego …., nie można udzielić odpowiedzi na pytania od 3 do 7 odrębnie dla każdej z działek. Dalsze wyjaśnienia i uzasadnienie w równym - w jednakowym stopniu dotyczą obydwu działek – żadna decyzja nie traktuje ich odrębnie. Nie dokonano podziału działki 90/2 i osobno podziału działki 91/2. Dlatego dalsze odpowiedzi dotyczą równocześnie działki 90/2 i działki 91/2.

Przed sprzedażą działek, w dniu 06 czerwca 2016 roku, została wydana decyzja Prezydenta Miasta … nr … o warunkach zabudowy (znak: ….), dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji na działkach nr ewid. 90/2 i 91/2 (obręb geodezyjny …) przy ulicy ….. Decyzja o warunkach zabudowy została wydana przed podziałem, gdyż było to niezbędne dla geodety celem dokonania podziału.

Każdy z przyszłych właścicieli będzie musiał jeszcze raz wystąpić o decyzję o warunkach zabudowy dla siebie. Na wniosek przyszłych właścicieli elektrownia dociągnie prąd. Sami również będą musieli załatwiać sprawy z budową i użytkowaniem szamba oraz dostawy wody.

Działki przeznaczone do podziału o nr ewid. 90/2 i 91/2 (obręb geodezyjny ….) leżą na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 94 ust. 1 w przypadku braku planu miejscowego – jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu – podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W toku postępowania w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości zostało wydane postanowienie Prezydenta Miasta nr …. z dnia 06 lipca 2016 r. o zgodności podziału z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy.

Rodzaj zabudowy: Zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz funkcje zabudowy i zagospodarowania terenu: Funkcja mieszkalna - można tylko odczytać z decyzji o warunkach zabudowy, w której Prezydent Miasta …. zawarł powyższe ustalenia.

Działki służyły wyłącznie celom prywatnym Wnioskodawcy. Jest to słaba ziemia. Wnioskodawca sadził na nich ziemniaki i zboże na własne potrzeby. Wnioskodawca nie sprzedawał własnych produktów rolnych. Grunt wykorzystywany był w niewielkim zakresie. Wykorzystywanie działek do własnych potrzeb, bez żadnej sprzedaży nie podlegało podatkowi od towarów i usług. Wszystkie czynności związane były z prywatnym korzystaniem w celu zaspokojenia potrzeb rodziny i były neutralne z punktu widzenia podatku VAT.

Działki nie były więc wykorzystywane do żadnej działalności, ani opodatkowanej, ani zwolnionej.

Żadnej z działek Wnioskodawca nie udostępniał odpłatnie na rzecz podmiotów trzecich.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedając 5 działek budowlanych wyodrębnionych z działek nr 90/2 i 91/2 z majątku prywatnego odrębnego Wnioskodawca będzie musiał zapłacić 23% podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy czynności sprzedaży działek nie będą podlegały podatkowi od towarów i usług, albowiem dokonywane będą w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Podczas ich zbycia nie będzie działał w tym zakresie jako przedsiębiorca, w związku z czym taka dostawa będzie neutralna z punktu widzenia podatku VAT.

Nie będzie to również odpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust 1 ustawy o VAT opodatkowana stawką VAT w wysokości 23 %. Wnioskodawca posiada wprawdzie status zarejestrowanego podatnika VAT w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jednak w tym przypadku nie działa jako podatnik VAT. Sprzedaż działek nie będzie w żaden sposób związana z prowadzoną przez Wnioskodawcę obecnie działalnością gospodarczą. Nie będzie to też nowy rodzaj działalności gospodarczej. Sprzedając działki Wnioskodawca realizuje tylko przysługujące mu w stosunku do tych działek prawo własności. Działki będące przedmiotem sprzedaży nabyte zostały w drodze darowizny na własne potrzeby Wnioskodawcy jeszcze przed rozpoczęciem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i nie były przeznaczone do wykorzystania na działalność gospodarczą, ani wcześniej ani obecnie.

Wnioskodawca nie podejmuje żadnych działań wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przyszła sprzedaż 5 działek nie ma takiego charakteru – ma charakter okazjonalny, incydentalny. Nie jest ona czyniona z zamiarem jej powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru. Dlatego transakcje te nie mogą być uznane za działalność gospodarczą.

Wnioskodawca nie podejmuje żadnych aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, które byłyby porównywalne do działań tych podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Dokonując sprzedaży 5 działek budowlanych po podziale istniejących obecnie 2 działek niezabudowanych, Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Sprzedaż ta będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle zatem ww. przepisów, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepis art. 5 ust. 1 ustawy i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostanie dokonana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zatem każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych wyjaśnień, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Mając na względzie tezy płynące z wyżej powołanych rozstrzygnięć TSUE stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z analizy zawartego we wniosku opisu sprawy, w zakresie sprzedaży działek będących przedmiotem wniosku, wynika aktywność Wnioskodawcy, która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie wystąpił taki ciąg zdarzeń, które wskazują na aktywność Wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca wprawdzie nabył przedmiotową nieruchomość w drodze darowizny, jednak decydujące znaczenie dla sprawy mają działania podjęte przez Wnioskodawcę w celu sprzedaży działek.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nabył w drodze darowizny do majątku prywatnego odrębnego niezabudowane działki nr 90/2 i 91/2 o łącznej powierzchni 58a 69 m.kw. Przedmiotowe działki Wnioskodawca otrzymał jako darowiznę od brata. Działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, służyły wyłącznie celom prywatnym. Przed sprzedażą działek, w dniu 06 czerwca 2016 roku, została wydana decyzja o warunkach zabudowy, dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji na działkach nr ewid. 90/2 i 91/2. Decyzja o warunkach zabudowy została wydana przed podziałem, gdyż było to niezbędne dla geodety celem dokonania podziału.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca podejmując czynności takie jak: podział działek na mniejsze działki, wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, angażował środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami o którym mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia przedmiotowych działek porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Podejmowane działania nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że podjęte przez Wnioskodawcę ww. działania wskazują, że sprzedaż działek będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.

W przedmiotowej sprawie występują przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Należy zatem stwierdzić, że dostawa przedmiotowych działek zostanie dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług.

W celu udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy sprzedając 5 działek budowlanych wyodrębnionych z działek nr 90/2 i 91/2, Wnioskodawca będzie musiał zapłacić 23% podatku VAT należy przeanalizować, czy dostawa ww. działek będzie opodatkowana czy będzie korzystać ze zwolnienia od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zatem zwolnione od podatku od towarów i usług w oparciu o powołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy są dostawy nieruchomości spełniające łącznie 2 warunki, tj.:

1.  przedmiotem dostawy musi być teren niezabudowany;
2.  teren ten nie może spełniać definicji terenu budowlanego, zawartej w art. 2 pkt 33 ustawy.

Dokonując analizy okoliczności przedstawionych we wniosku, należy stwierdzić, że działki, będące przedmiotem zapytania są działkami niezabudowanymi. Jednakże powstały one w wyniku podziału większych działek. Przed dokonaniem podziału działek została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Wskazać należy, że skoro zatem podział terenu i wydzielenie działek nastąpiły w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy, to nie istnieje konieczność wydawania nowej decyzji w odniesieniu do tego samego terenu, w sprawie tych samych warunków zabudowy powstałych działek, wyłącznie z powodu zmiany w numeracji ewidencyjnej. Należy również zauważyć, że pojęcie „terenu” jest pojęciem szerszym, niż określenie „działka”, a ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że została już wydana decyzja o warunkach zabudowy terenu.

Uwzględniając przytoczoną regulację należy stwierdzić, że podział działki ewidencyjnej, która znajduje się na terenie, dla którego została wydana decyzja o warunkach zabudowy, nie jest zdarzeniem skutkującym wygaśnięciem tej decyzji. Zatem ww. działki (pierwotnie działki o numerach ewidencyjnych 90/2 i 91/2) przeznaczone są pod zabudowę, czyli są terenem budowlanym.

Tak więc, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz ww. przepisy stwierdzić należy, że sprzedaż działek, dla których brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednakże jest wydana decyzja o warunkach zabudowy, jako dostawa terenu będącego terenem budowlanym w myśl ww. art. 2 pkt 33, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ponieważ w odniesieniu do przedmiotowych działek nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wskazano w opisie działki nie były wykorzystywane do żadnej działalności, ani opodatkowanej, ani zwolnionej. Tym samym dostawa ww. działek nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że dokonując dostawy działek jako terenu niezabudowanego, lecz przeznaczonego pod zabudowę, czyli terenu budowlanego, Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy i dokona ww. dostawy w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Wnioskodawca dokona czynności podlegających opodatkowaniu tj. odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1

i art. 7 ust. 1 ustawy. Ponieważ dostawa działek nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu dostawy działek w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.