Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.461.2020.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-13
Teza: Opodatkowanie IP BOX.
Słowa kluczowe: IP Box; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2020 r. (data wpływu – 3 sierpnia 2020 r.) – uzupełnionym pismem z dnia 9 października 2020 r. (data wpływu 9 października 2020 r.) – o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Wniosek został uzupełniony w dniu 9 października 2020 r. (data wpływu).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług projektowania oprogramowania komputerowego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Polski nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca świadczy ww. usługi na rzecz X Sp. z o.o. Spółka X sp. z o.o. dostarcza rozwiązania z sektora EFS do klientów biznesowych, tj. otwartą platformę, która umożliwia klientom korzystanie z wielu aplikacji za pomocą jednego interfejsu. Oferowana technologia, opracowana i rozwijana w oparciu o prace badawczo-rozwojowe może przechowywać pliki klientów w istniejącym repozytorium danych firmy, a także w pamięci masowej w chmurze. Rozwiązanie pozwala użytkownikom w sposób efektywny identyfikować, przechowywać, zarządzać i chronić dane przedsiębiorców w jednej innowacyjnej platformie chmurowej. Rozwiązanie pozwala uzyskiwać dostęp do danych klientów i uruchamiać je niezależnie od ich aktualnej lokalizacji (w repozytorium danych lub na chmurze), ponieważ system został zaprojektowany tak, aby pozwalał na dostęp z każdego urządzenia (także mobilnego). Przewagą rozwiązania Spółki jest kompatybilność oferowanych rozwiązań z oprogramowaniem, z którego wydobywa się lub gdzie wyeksportuje dane, co zapewnia użytkownikom dużą elastyczność w zarządzaniu swoimi danymi. Rozwiązanie łączy w sobie zaawansowane technologie informatyczne jak np. wykorzystanie uczenia maszynowego, z łatwością użytkowania dla klientów. System umożliwia zarządzać danymi zgromadzonymi w plikach i serwerach przedsiębiorstwa. Dzięki ręcznemu i zautomatyzowanemu meta-tagowaniu, rozpoznawaniu wrażliwych wzorców danych i niestandardowym regułom klasyfikacji użytkownicy uzyskują wgląd w treści, które mogą okazać się cenne. Te funkcje inteligencji metadanych identyfikują również dane, które mogą stanowić cel zagrożenia dla danych użytkowników. Podstawową funkcją platformy jest udostępnianie plików. Udostępnianie odbywa się za pomocą automatycznej synchronizacji między chmurą, a lokalną bazą danych/aplikacją. Gdy kopia pliku zostanie wysłana do docelowego użytkownika/użytkowników, zarówno oryginał, jak i kopia zostaną automatycznie skopiowane, aby zapewnić ich prywatność. Rozwiązanie zapewnia również ochronę danych w chmurze, dzięki automatycznemu tworzeniu kopii zapasowych systemu. Wnioskodawca świadczy na rzecz X Sp. z o.o. usługi, które wymagają od niego wykorzystania aktualnie dostępnej wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu opracowania nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań, polegające m.in. na: 1. Wytwarzaniu automatycznych testów oprogramowania, polegające w szczególności na: a) Projektowaniu, utrzymywaniu i rozwoju automatyzacji testów; b) Kodowaniu głównie w językach takich jak: A, B oraz C; c) Utrzymaniu i projektowaniu przypadków testowych; d) Utrzymywaniu serwerów aplikacji oraz obrazów kontenerów. 2. Zapewnieniu możliwie najwyższej jakości oprogramowania poprzez implementację prawidłowych rozwiązań technologicznych oraz procesów: a) Sprawdzenie kodu współpracowników – weryfikacja kodu źródłowego pod kątem stosowania prawidłowych wzorców oraz zapewnienia bezpieczeństwa zaimplementowanej funkcjonalności; b) Tworzenie testów na wszystkich możliwych poziomach, co gwarantuje prawidłowe działanie systemu w środowisku produkcyjnym. 3. Tworzenie i implementacja kodu źródłowego w celu rozwoju aplikacji serwerowej. W 2019 roku prace Wnioskodawcy skupiały się na opracowaniu następujących rozwiązań – oprogramowania komputerowego: 1) Testów automatycznych; 2) Aplikacji W; 3) Aplikacji U; 4) Generatora C, umożliwiający wykonanie weryfikacji funkcjonalności aplikacji. Celem opracowania pierwszego oprogramowania, (…). Celem opracowania drugiego oprogramowania, (…). Celem opracowania aplikacji U było (…). Celem opracowania generatora C było (…). Stworzenie wyżej opisanych rozwiązań wymagało kreatywnego i twórczego podejścia, bowiem oprogramowanie będące rezultatami prac nie było dotychczas wytwarzane, ani też stosowane. Prace Wnioskodawcy są wykonywane w ramach projektów B+R i są niezbędne w celu rozwoju innowacyjnych produktów/usług. Cele jakie są zakładane do osiągnięcia przez Wnioskodawcę i Spółkę wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę elementy oprogramowania mają zawsze charakter twórczy. Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest zatem tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego oprogramowania. Wnioskodawca tworzy oraz ulepsza oprogramowanie, które nie tylko odzwierciedla potrzeby rynku i klientów, ale kształtuje je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów, prowadząc do wdrażania innowacji u nabywców końcowych oprogramowania. Opracowanie testów automatycznych wymagało zaimplementowania przypadków testowych pokrywające dane funkcjonalności aplikacji. Została przeprowadzona optymalizacja organizacji testów. Skrócono czas przeprowadzania testów automatycznych. Opracowanie aplikacji U, zarówno dla systemu W, jak i rozwiązania chmurowego polegało na (…). Ideą problemu U jest analiza codziennych operacji użytkownika końcowego w systemie plików, zatem aby generator działał prawidłowo niezbędnym było utworzenie (…). Prace nad generatorem zostały zapoczątkowane dokładną analizą algorytmu oraz struktury danych, a następnie mając wszystko na uwadze został przygotowany kod źródłowy, który następnie zainstalowano w panelu administratora aplikacji. Utworzono przypadki testowe w repozytorium kodu. Opracowanie Generatora C wymagało przygotowania modelu danych opartego o (…). Zadaniem Wnioskodawcy jest implementacja nowych oraz rozwój istniejących części aplikacji, przy wykorzystaniu nowych technologii. Aby zagwarantować możliwie najwyższą jakość produktu, niezbędnym jest implementacja dopasowanych rozwiązań weryfikujących. Testy automatyczne aplikacji muszą sprawdzać wszystkie jej obszary: – spójność z wymaganiami funkcjonalnymi – automatyczne sprawdzenie czy nowe i istniejące funkcjonalności aplikacji działają prawidłowo. Jest to zrealizowane w oparciu o implementację kodu programu, który naśladuje końcowego użytkownika. Poprzez eksplorację aplikacji, (…). Wytworzony kod musi być odporny na zmiany aplikacji, jak również na możliwe opóźnienia w jej działaniu spowodowane przez zmienne środowiskowe, – sprawdzanie wydajności (pod kątem liczby użytkowników), – implementacja rozwiązań imitujących wielu rzeczywistych użytkowników, którzy w tym samym czasie pragną korzystać z aplikacji. Niezbędnym jest sprawdzenie, czy każdy z nich jest w stanie pracować, bez żadnych błędów czy znacznych opóźnień. Na tym etapie sprawdzana jest możliwość skalowania, tak by sprostać ponadprzeciętnej liczbie użytkowników, jak również określenie czy kod aplikacji jest na tyle wydajny, aby zużywać możliwie najmniejszą ilość dostępnych zasobów serwerowych, ograniczając koszty działania aplikacji, bez utraty jej responsywności/wydajności. – sprawdzenie wydajności (pod kątem ilości danych) – aplikacja wykorzystuje wiele różnych źródeł danych, często nowi klienci przy pierwszym uruchomieniu aplikacji podłączają stare (przepełnione) systemy plików. Aplikacja musi bezbłędnie oraz bez okresu niedostępności, w pełni je przeskanować oraz zaindeksować. Aby uniknąć problemów produkcyjnych, w specjalnie przygotowanych, hermetycznych środowiskach testowane jest zachowanie aplikacji (…).

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Opracowywane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi wyraz jego własnej twórczości intelektualnej.

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego w ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstały indywidualne i autorskie rozwiązania, opracowane na podstawie istniejących koncepcji architektonicznych i implementacyjnych, to jest: – Testów automatycznych; – Aplikacji W; – Aplikacji U; – Generatora C, umożliwiający wykonanie weryfikacji funkcjonalności aplikacji.

Wnioskodawca w kolejnych latach będzie kontynuował prace polegające na tworzeniu oprogramowania komputerowego w ramach współpracy z X sp. z o.o., zgodnie z wyżej określonym zakresem obowiązków. Opisane wyżej oprogramowanie jest typowym przykładem rezultatów prac Wnioskodawcy. Architektura rozwiązania oraz dynamika rynku usług IT, powoduje konieczność ciągłego rozwijania systemu poprzez opracowywanie nowych usług i funkcjonalności, które przyjmują postać niezależnego oprogramowania następnie implementowanego do produktu. Zadaniem Wnioskodawcy jest opracowywanie oprogramowania ułatwiającego użytkownikom końcowym korzystanie z oferowanych usług jak również ułatwiającego pracę innym programistom (oprogramowanie wewnętrzne). Opracowywane narzędzia i aplikacje stanowią odrębne oprogramowania, służące wzbogaceniu rozwiązania. W celu opracowania oprogramowania Wnioskodawca podejmuje szereg zagadnień technologicznych, których rozwiązanie determinuje możliwość osiągnięcia założonych rezultatów prac, w tym założonych wyników projektów B+R. W tym celu konieczne jest rozwiązanie problemów technologicznych, które są tożsame i charakterystyczne dla kolejnych projektów/zadań realizowanych w celu opracowania opisanego wyżej oprogramowania. Rozwiązanie występujących problemów technologicznych każdorazowo wymagało wykorzystania posiadanej wiedzy, jej rozszerzanie oraz systematycznej pracy twórczej. Aplikacja X ma na celu analizę i weryfikację wielu, rozproszonych źródeł danych (systemów plików) klienta, w szczególności pod kątem bezpieczeństwa informacji oraz zapewnienia spójności z regulacjami prawnymi (w tym odpowiednim zarządzaniem i przechowywaniem danych wrażliwych). Obecnie aplikacja obsługuje: (…) klientów, (\`(...)\`) źródeł danych, monitoruje i przetwarza niemal (\`(...)\`) (z ponad (\`(...)\`) plików). Największe źródło to ponad (\`(...)\`) danych do przetworzenia. Taka ilość danych stanowi wyzwanie technologiczne dla projektowanych rozwiązań. Wyzwaniem jest zapewnienie ciągłego dostępu do aplikacji. X używany jest przez klientów z całego świata. Zatem wymagane jest, aby aplikacja była dostępna dla użytkowników bez przerw. Wyzwanie w tym zakresie stanowi zapewnienie jakości oraz możliwości „samo-uzdrowienia" jak również konieczności stosowania bezprzerwowych wdrożeń, co pozwala na ciągłe działanie. Wyzwaniem jest również dostarczanie rozwiązań, w sytuacji gdy Aplikacja działa w czasie rzeczywistym co oznacza, że wszystkie akcje wykonywane przez użytkowników na źródłach danych muszą być kolekcjonowane i przetwarzane momentalnie po ich otrzymaniu, tak aby możliwie jak najszybciej reagować na nieoczekiwane zachowania. Ze względu na liczbę przetwarzanych operacji (zdarzeń) ten sposób działania, wymaga bardzo wydajnego kodu źródłowego działającego w równie wydajnym środowisku. Niedopuszczalnym jest pominięcie czy opuszczenie pojedynczej operacji, dlatego dostępność oprogramowania musi być bardzo wysoka. Obsługiwanie dużej ilości danych przez aplikację stanowi również wyzwanie w zakresie jej skalowalności. Aplikacja musi być przystosowana do skutecznego skalowania, tj. zwiększania lub zmniejszania liczby instancji w zależności od potrzeb, gdyż zarówno liczba klientów, jak i danych stale rośnie. Zapewnienie prawidłowego skalowania aplikacji osiągane jest poprzez prawidłową jej konteneryzację oraz wykorzystanie nowoczesnych narzędzi z obszaru „Operations”. Niestety samo wykorzystanie nowych technologii nie gwarantuje skuteczności – wytwarzany kod źródłowy musi zostać napisany zgodnie z aktualnymi standardami oraz wzorcami projektowymi aplikacji wysoce skalowalnych, które zapewniają możliwie najbardziej optymalne działanie oprogramowania. To właśnie dlatego, tak istotnym elementem w całym procesie wytwarzania oprogramowania jest etap oceny kodu współpracownika. Aplikacja dostępna jest w chmurze, co powoduje, że aplikacja wymaga niezwykle wydajnego kodu (zarówno jeśli chodzi o wydajność obliczeniową i pamięciową kodu aplikacji, jak i o optymalizację zapytań do bazy danych lub stosowania nierelacyjnych baz danych. Stanowi to znaczące wyzwanie technologiczne z uwagi na stopień zaawansowania aplikacji, natomiast dzięki wykorzystaniu odpowiedniej architektury, nowoczesnych technologii oraz prawidłowemu rozłożeniu komponentów pomiędzy klastrami. Wnioskodawca jest w stanie osiągnąć wysoką wydajność przy zachowaniu relatywnie niskich kosztów. Jednak z uwagi na dynamiczny rozwój oprogramowania jest to ciągły proces, w którym na bieżąco monitorowane oraz analizowane jest wykorzystywanie zasobów.

Wnioskodawca realizuje przedmiotowe prace na rzecz spółki w sposób systematyczny, postępując zgodnie z metodyką zarządzania projektami, obowiązującą w X. Prace Wnioskodawcy prowadzone są w przypisaniu do konkretnego, długofalowego projektu lub też rozdrobnione na wiele pomniejszych zadań, zwanych również wewnętrznie w metodyce projektowej „XY”, często zgrupowanymi w większe zbiory, zwane „XZ”. W rezultacie postęp prac nad danymi projektami zostaje udokumentowany w postaci (…). Prace nad oprogramowaniem prowadzone są w (…). Działania programistyczne realizowane są w (…). W trakcie samodzielnego tworzenia kodu każdy programista oprócz algorytmów tworzy testy sprawdzające poprawność implementacji stworzonego przez siebie rozwiązania. W związku z dużą samodzielnością i odpowiedzialnością cechującymi wykonywaną pracę, działania te mają na celu ograniczenie przypadków, gdy kolejne zmiany w kodzie powodują błędy w już napisanych częściach. Założenia projektu są każdorazowo określone przed przystąpieniem do prac, zgodnie z harmonogramem realizacji całego projektu, oraz nastawione na osiągnięcie zdefiniowanego celu.

Spółka nie wyznacza Wnioskodawcy szczegółowo czasu i sposobu wykonania czynności, nie sprawuje nad nim kierownictwa w rozumieniu art. 22 Kodeksu pracy.

Wnioskodawca w ramach wykonywanych czynności zdobywa, poszerza i łączy wiedzę oraz umiejętności, które zgodnie z opisanym stanem faktycznym wykorzystał np. w celu opracowania i rozwijania oprogramowania. Wnioskodawca w podejmowanych czynnościach wykorzystuje istniejące rozwiązania w oryginalny, nietypowy dla danego narzędzia sposób, w celu stworzenia rozwiązań lub usług, które stanowią postęp techniczny lub technologiczny zarówno dla Wnioskodawcy, jak i spółki, tj. zdobycia nowych zasobów wiedzy i ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Należy przy tym zauważyć, że wykorzystując pewne elementy wiedzy w nowatorski sposób, konieczne jest stworzenie koncepcji i weryfikacja możliwości przedmiotowego jej wykorzystania, a więc de facto zdobycie nowych zasobów wiedzy o samej możliwości, ale i sposobie implementacji w celu osiągnięcia postępu technicznego lub technologicznego. Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac, zmierzających do opracowania zindywidualizowanych testów automatycznych, wykorzystuje aktualną dostępną wiedzę w postaci znanych języków programowania oraz narzędzi. Mimo stosowania tych samych języków programowania każdorazowo w wyniku prac Wnioskodawcy powstaje indywidualny program komputerowy, którego osiągnięcie jest uzależnione od rozwiązania zagadnień/wyzwań technicznych lub technologicznych, które są podyktowane stopniem zaawansowania i innowacyjności nowatorskich rozwiązań wdrażanych w ramach usług. Podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach projektów B+R działania ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które będą wykorzystywane w obecnie prowadzonych lub kolejnych projektach. Tym samym, wiedza uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest następnie w innych pracach projektowych. Dodatkowo Wnioskodawca realizując opisane w niniejszym wniosku projekty zdobywa nowe umiejętności z dziedziny technologii IT i ich zastosowania w działalności biznesowej, które następnie mogą zostać wykorzystane do projektowania nowych produktów i usług oferowanych klientom (oprogramowanie, aplikacje). Prace programistyczne realizowane w ramach prac B+R mają charakter twórczy i ukierunkowane są na tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Stworzenie kodu źródłowego wymaga połączenia wiedzy z zakresu informatyki natomiast uprzednie opracowanie koncepcji tworzonego oprogramowania i jego części, a także późniejsze koordynowanie prowadzonych prac wymaga specjalistycznej wiedzy biznesowej, technologicznej, wiedzy z dziedziny uczenia maszynowego, baz danych, przetwarzania dużych zbiorów danych, lub też budowania narzędzi automatyzujących testy. Jednocześnie celem prac realizowanych w ramach projektów B+R nie są rutynowe i okresowe zmiany do oprogramowania, które to nie są uwzględnione w ramach prac opisanych jako przedmiot niniejszego wniosku. Podsumowując, zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego Wnioskodawca wykonuje prace o charakterze twórczym. W ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstały indywidualne i autorskie rozwiązania, opracowane na podstawie istniejących koncepcji architektonicznych i implementacyjnych. Jak wynika z art. 5a pkt 38 ww. ustawy, działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Wnioskodawca realizuje prace badawcze nad rozwiązaniem informatycznym według z góry określonych założeń i celów. Opracowanie nowych rozwiązań informatycznych wymaga od Wnioskodawcy wykorzystywania istniejących rozwiązań w oryginalny, nietypowy dla danego narzędzia sposób, tj. wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter prac rozwojowych, polegają one bowiem na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych rozwiązań, w postaci znanych języków programowania oraz narzędzi. Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność badawczo-rozwojowa, opisana w stanie faktycznym spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 39 i 40 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rezultatem wszystkich opisanych wyżej prac w 2019 roku było opracowanie pięciu rozwiązań: 1) Testów automatycznych; 2) Aplikacji W; 3) Aplikacji U; 4) Generatora C, umożliwiający wykonanie weryfikacji funkcjonalności aplikacji. Wnioskodawca posiada prawa do wytwarzanych rezultatów prac – ww. oprogramowania. Opłata za prawo do korzystania z wytworzonego przedmiotu ochrony praw własności intelektualnej uwzględniona jest w cenie sprzedaży usługi, zamówionej przez klienta. W ramach łączącej Wnioskodawcę i X Sp. z o.o. umowy o współpracy Wnioskodawca w zamian za wynagrodzenie przenosi na Spółkę autorskie prawa majątkowe do wszystkich rezultatów świadczonych przez niego usług mających cechy utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1231), choćby zawierały również elementy nieobjęte ochroną prawnoautorską, w szczególności do programów komputerowych, niezależnie od formy ich wyrażania, utrwalonych w czasie obowiązywania umowy i w ramach wykonywania obowiązków Wnioskodawcy z niej wynikających. Przeniesienie praw autorskich następuje z chwilą przyjęcia każdego poszczególnego utworu przez Spółkę bez konieczności składania przez strony umowy dodatkowych wyraźnych oświadczeń tym zakresie. Przeniesienie autorskich praw majątkowych dotyczy przeniesienia wyłącznego prawa do korzystania z Utworów, rozporządzania nimi, na wszystkich polach eksploatacji znanych w dniu zawarcia umowy, wymienionych w umowie Stron. Przeniesienie praw autorskich następuje bez ograniczeń terytorialnych. Dla zachowania rzetelnej ewidencji osiąganych przychodów, Strony umowy po zakończeniu prac nad oprogramowaniem sporządzają Raport z wyceny poszczególnego prawa własności intelektualnej. Sposób wyceny odbywa się na podstawie zgromadzenia/zgrupowania XY, dokumentujących wyniki prac nad oprogramowaniem do danego projektu oraz przypisania czasu pracy w rozbiciu miesięcznym w celu ustalenia kosztów wytworzenia danego programu komputerowego. Wybrana metoda jest zgodna z przyjętymi metodami wyceny praw własności intelektualnej, tj. metodą kosztową. Metoda ta jest odpowiednia dla aktywów, które nie generują bezpośrednio przepływów pieniężnych, np. oprogramowanie wykorzystywane dla wewnętrznych potrzeb przedsiębiorstwa. W wycenie wykazano jakie kwoty z poszczególnych wystawionych faktur miesięcznych zostały przyporządkowane do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z wyżej opisanym stanem faktycznym rezultatem prac, tj. prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach bezpośrednio prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej, w ocenie Wnioskodawcy stanowi autorskie programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm.), zatem Wnioskodawcy przysługuje prawo kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności, mając na uwadze wymogi przepisów ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. art. 30ca, na bieżąco prowadził ewidencję kosztów i przychodów uzyskiwanych z poszczególnych praw własności intelektualnej, aby zapewnić określenie dochodu z ich przeniesienia.

Wnioskodawca w 2019 r. osiągał przychody z innych źródeł, niż z opisanej współpracy z X sp. z o.o.

Wnioskodawca uzyskał dochody z tytułu praw autorskich do kwalifikowanych praw własności intelektualnych.

Wnioskodawca opodatkowuje dochody z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prowadzona ewidencja zawiera przypisanie kosztów prowadzonej działalności na poszczególne źródła przychodów. Przychód z określonego prawa własności intelektualnej został określony na podstawie Raportu z wyceny poszczególnych praw własności intelektualnej, który oprócz przyporządkowania kwot z poszczególnych wystawionych faktur miesięcznych do skonkretyzowanego prawa własności intelektualnej, zawiera również charakterystykę rozwiązania oraz powiązanie rezultatów prac z utworzonymi XY zadań w projekcie, dokumentującymi przebieg i czas poświęcony na opracowanie danego rozwiązania. Zatem Wnioskodawca na bieżąco dokonuje wyodrębnienia każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu, które przypadają na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca wyodrębnia również koszty, o których mowa w art. 30 ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde wyodrębnione prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano ponadto:

1.  Wnioskodawca oświadczył, że rezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z art. 391 § ld Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016 poz. 23);
2.  Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe (patrz art. 4 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.);
3.  Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter prac rozwojowych, polegają one bowiem na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych rozwiązań, w postaci znanych języków programowania oraz narzędzia;
4.  Jak wskazano wyżej prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter prac rozwojowych;
5.  Opracowanie nowych rozwiązań informatycznych wymaga od Wnioskodawcy wykorzystywania istniejących rozwiązań w oryginalny, nietypowy dla danego narzędzia sposób, tj. wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter prac rozwojowych, polegają one bowiem na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych rozwiązań, w postaci znanych języków programowania oraz narzędzia. Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego Wnioskodawca wykonuje prace o charakterze twórczym. W ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstały indywidualne i autorskie rozwiązania, opracowane z wykorzystaniem i przez połączenie różnych koncepcji architektonicznych i implementacyjnych, a to:
    1.  Testów automatycznych;
    2.  Aplikacji W;
    3.  Aplikacji U;
    4.  Generatora C, umożliwiający wykonanie weryfikacji funkcjonalności aplikacji.Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, w tym opisane w przedstawionym stanie faktycznym, jest nowością co najmniej w skali przedsiębiorstwa, w którym nastąpiło wdrożenie opracowanych przez Wnioskodawcę rozwiązań, przy czym biorąc pod uwagę innowacyjny co najmniej w skali kraju charakter usług, wysoce prawdopodobne jest, że opracowywane rozwiązania również charakteryzuje odpowiednia innowacyjność. Opracowane rozwiązania stanowią również nowość w skali prowadzonego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, bowiem powstały całkowicie nowe programy, wcześniej przez Wnioskodawcę niewytwarzane. Prace nad danym oprogramowaniem nie stanowiły prac rutynowych i odtwórczych. Wymagały one od Wnioskodawcy zastosowania indywidualnego podejścia i kreatywności. Prace miały ponadto charakter oryginalny, gdyż rezultaty prac stanowiły nowość w skali co najmniej przedsiębiorstwa. Do prac twórczych w zakresie opracowanych wyżej rozwiązań należy zaliczyć implementację nowych oraz rozwój istniejących części aplikacji, przy wykorzystaniu nowych technologii. Aby zagwarantować możliwie najwyższą jakość produktu niezbędnym jest implementacja dopasowanych rozwiązań weryfikujących tj. opracowanie testów automatycznych.
6.  Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą począwszy od dnia 1 sierpnia 2017 r. Opisaną we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej działalność badawczo- rozwojową prowadził od dnia 18 września 2019 r., tj. od dnia rozpoczęcia współpracy ze spółką. Wnioskodawca nie przeprowadzał analizy charakteru prowadzonej przez niego działalności gospodarczej przed tym dniem.
7.  Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji, zgodnie z opisanym tam stanem faktycznym, Wnioskodawca realizuje prowadzoną działalność w sposób systematyczny, postępując zgodnie z metodyką zarządzania projektami, obowiązującą w X. Prace Wnioskodawcy prowadzone są w przy pisaniu do konkretnego, długofalowego projektu lub też rozdrobnione na wiele pomniejszych zadań, zwanych również wewnętrznie w metodyce projektowej „XY”, często zgrupowanymi w większe zbiory, zwane „XZ”. W rezultacie postęp prac nad danymi projektami zostaje udokumentowany w postaci dzienników w programie do zarządzania projektami, co jednocześnie umożliwia precyzyjne określenie czasu spędzonego nad danym zadaniem, ergo konkretnym oprogramowaniem. Prace nad oprogramowaniem prowadzone są w (…) Działania programistyczne realizowane są w dwutygodniowych cyklach. W trakcie samodzielnego tworzenia kodu każdy programista oprócz algorytmów tworzy testy sprawdzające poprawność implementacji stworzonego przez siebie rozwiązania. W związku z dużą samodzielnością i odpowiedzialnością cechującymi wykonywaną pracę, działania te mają na celu ograniczenie przypadków, gdy kolejne zmiany w kodzie powodują błędy w już napisanych częściach. Założenia projektu są każdorazowo określone przed przystąpieniem do prac, zgodnie z harmonogramem realizacji całego projektu, oraz nastawione na osiągnięcie zdefiniowanego celu. Spółka nie wyznacza Wnioskodawcy szczegółowo czasu i sposobu wykonania czynności, nie sprawuje nad nim kierownictwa w rozumieniu art. 22 Kodeksu pracy;
8.  Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej Wnioskodawcy stanowi autorskie programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231. z późn. zm.);
9.  Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych opracowuje autorskie programy komputerowe w postaci kodów źródłowych opisanych we wniosku. Programy te po opracowaniu, stanowią odrębne programy komputerowe, będące nowymi lub ulepszonymi funkcjonalnościami względem wdrożonych w spółce. W tym zatem kontekście opracowywane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest ulepszeniem oprogramowania należącego do X. W odniesieniu do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, wytwarza on autorskie oprogramowanie, które w zależności od tego czy nad danym programem pracuje sam Wnioskodawca lub we współpracy z innymi programistami Wnioskodawca jest właścicielem lub współwłaścicielem praw do oprogramowania;
10.  Jak wskazano wyżej, Wnioskodawca wytwarzał autorskie oprogramowanie. Zaznaczyć należy, że Wnioskodawca przenosi na X prawa majątkowe do programów komputerowych po opracowaniu oprogramowania. Wnioskodawca, w celu opracowania autorskiego oprogramowania, które musi być kompatybilne z istniejącym oprogramowaniem X, ma dostęp do kodu źródłowego ulepszanego oprogramowania na podstawie umowy o współpracy, na podstawie której spółka zapewnia Wykonawcy dostęp do: programów komputerowych tworzonych przez Spółkę, dokumentacji projektowej, wytwórczej oraz użytkowej dotyczącej tych programów a także innych posiadanych danych, dokumentów i informacji w zakresie niezbędnym Wykonawcy do świadczenia usług stanowiących przedmiot umowy;
11.  Dochodem Wnioskodawcy z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak wskazano we wniosku, dochody Wnioskodawcy uzyskiwane są poprzez sprzedaż autorskich praw majątkowych, tj. Wnioskodawca odpłatnie przenosi autorskie prawa majątkowe Spółce, na zlecenie której działalność badawczo-rozwojowa jest wykonywana;
12.  Wnioskodawca, z uwagi na fakt że stanowi on odrębny podmiot gospodarczy od Spółki, w ramach prowadzonej działalności prowadzi swoją działalność badawczo- rozwojową i efekty jej prac, w postaci autorskiego oprogramowania, przenosi na Spółkę. Koszty pracy Wnioskodawcy nie zaliczają się do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę. Spółka nie wyznacza Wnioskodawcy szczegółowo czasu i sposobu wykonania czynności, nie sprawuje nad nim kierownictwa w rozumieniu art. 22 Kodeksu pracy;
13.  Wnioskodawca obliczył wskaźnik NEXUS. zgodnie z wzorem zamieszczonym w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych \[powinno być: podatku dochodowym od osób fizycznych\]. Do kosztów prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej zaliczono takie koszty jak: opłata za korzystanie z pomieszczeń biurowych, w których prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa. W 2019 r. Wnioskodawca nie ponosił żadnych kosztów związanych z nabyciem wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż zakup kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od podmiotu niepowiązanego czy też powiązanego, nie nabywał również kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od innych podmiotów. Wskaźnik nexus przyjęty do obliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wyniósł w 2019 r.;
14.  Jako przychód z kwalifikowanego IP Wnioskodawca przyjął wynagrodzenie w odpowiedniej części przypadające na dane kwalifikowane IP. Zgodnie z opisanym stanem faktycznym przychód z określonego prawa własności intelektualnej zostaje określony na podstawie Raportu z wyceny poszczególnych praw własności intelektualnej. Raport sporządzany jest po zakończeniu prac nad oprogramowaniem lub jego integralną częścią. Sposób wyceny odbywa się na podstawie zgromadzenia/zgrupowania XY dokumentujących wyniki prac nad oprogramowaniem do danego projektu oraz przypisania czasu pracy w rozbiciu miesięcznym w celu ustalenia kosztów wytworzenia danego programu komputerowego. W wycenie wykazane jest jakie kwoty z poszczególnych wystawionych faktur miesięcznych zostały przyporządkowane do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wskazać ponadto należy, że Wnioskodawca nie uwzględnił ulgi IP Box w zeznaniu rocznym, chcąc najpierw uzyskać stosowną decyzję organu;
15.  Zgodnie z Umową oświadczenie usług zawartą przez Wnioskodawcę z X w dniu 18 września 2019 r. Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność na zasadach ogólnych Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone Spółce i jej Klientom, wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania usług. W zakresie świadczonych Usług Wykonawca nie podlega kierownictwu Spółki;
16.  Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością związaną wytwarzaniem oprogramowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca zgłasza wątpliwości w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r.. poz. 1426, z późn. zm.), w związku z czym w części G. pkt 75 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej postawił następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, jest uprawniony do skorzystania z opodatkowania wynoszącego 5% podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wobec dochodu uzyskanego ze sprzedaży wytworzonego w ramach świadczonych usług tworzenia oprogramowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX, lnnovation Box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że „proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej "kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej". (\`(...)\`) Dochodem kwalifikującym się do ulgi lnnovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. (\`(...)\`) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac”.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z powyższego wynika, że do skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca musi spełnić poniższe warunki: 1) Prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą; 2) Osiągać dochody uzyskiwane z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej; 3) Prawa własności intelektualnej muszą być kwalifikowane; 4) Prowadzić działalność badawczo-rozwojową związaną z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 5) Prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową.

Działalność badawczo-rozwojowa.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Prace realizowane przez Wnioskodawcę, zgodnie z przedstawionym opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Uzasadniając niniejsze stanowisko, według Wnioskodawcy należy wskazać, że zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy poprzez odesłanie do definicji zawartych w art. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 2 powołanej ustawy badania naukowe są działalnością obejmującą: 1. Badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2. Badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Z kolei stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Odwołując się do Objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (zwane w dalszej części „Objaśnieniami”) z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy działalność jest twórcza, obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana jest w sposób systematyczny w celu tworzenia nowych zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji do przesłanek determinujących uzasadnienie prowadzenia działalności badawczo rozwojowej należy zaliczyć: – twórczość; – badania przemysłowe \[powinno być: badania naukowe\] lub prace rozwojowe; – systematyczność; oraz – zwiększenie zasobów wiedzy oraz – wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przesłanka twórczości oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Ponadto zgodnie z Objaśnieniami twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Ponadto zgodnie z orzecznictwem, przez działalność twórczą należy rozumieć działalność, której rezultat powinien: – być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie (między innymi niezależnie od sposobu wyrażenia), przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie, oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości, mającej charakter zbiorowy; – mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności; – mieć charakter oryginalny (wnosić obiektywnie nową wartość; stanowić „nowy wytwór intelektu”), przy czym oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (tj. rezultat pracy nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło).

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego Wnioskodawca wykonuje prace o charakterze twórczym. W ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstały indywidualne i autorskie rozwiązania, opracowane z wykorzystaniem i przez połączenie różnych koncepcji architektonicznych i implementacyjnych, a to: 1) Testów automatycznych; 2) Aplikacji W; 3) Aplikacji U; 4) Generatora C, umożliwiający wykonanie weryfikacji funkcjonalności aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, w tym opisane w przedstawionym stanie faktycznym, jest nowością co najmniej w skali przedsiębiorstwa, w którym nastąpiło wdrożenie opracowanych przez Wnioskodawcę rozwiązań, przy czym biorąc pod uwagę innowacyjny co najmniej w skali kraju charakter usług, wysoce prawdopodobne jest, że opracowywane rozwiązania również charakteryzuje odpowiednia innowacyjność. Jest to trudne do jednoznacznego stwierdzania z uwagi na indywidualny charakter oraz co do zasady utrzymywanie przedmiotowych rozwiązań, jako know-how przedsiębiorstw rozwijających technologię. Do prac twórczych w zakresie opracowanych wyżej rozwiązań należy zaliczyć implementację nowych oraz rozwój istniejących części aplikacji, przy wykorzystaniu nowych technologii. Aby zagwarantować możliwie najwyższą jakość produktu X, niezbędnym jest implementacja dopasowanych rozwiązań weryfikujących tj. opracowanie testów automatycznych. Powyżej opisane prace nad danym oprogramowaniem nie stanowiły prac rutynowych i odtwórczych. Wymagały one od Wnioskodawcy zastosowania indywidualnego podejścia i kreatywności. Prace miały ponadto charakter oryginalny, gdyż rezultaty prac stanowiły nowość w skali co najmniej przedsiębiorstwa. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zgodnie z Objaśnieniami dla uznania spełnienia przesłanki systematyczności wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wnioskodawca realizuje prace badawcze nad rozwiązaniem informatycznym według z góry określonych założeń i celów. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, prace Wnioskodawcy prowadzone są w przypisaniu do konkretnego, długofalowego projektu B+R podzielonego na pomniejsze zadania, zwane „XY”, często zgrupowanymi w większe zbiory, zwane „XZ”. W rezultacie postęp prac nad danym projektem zostaje udokumentowany w postaci dzienników w programie do zarządzania projektami (\`(...)\`), co jednocześnie umożliwia precyzyjne określenie czasu spędzonego nad opracowaniem rozwiązania. Prace nad oprogramowaniem prowadzone są w (…). Działania programistyczne realizowane są w (…). W trakcie samodzielnego tworzenia kodu każdy programista oprócz algorytmów tworzy testy sprawdzające poprawność implementacji stworzonego przez siebie rozwiązania. W związku z dużą samodzielnością i odpowiedzialnością cechującymi wykonywaną pracę, działania te mają na celu ograniczenie przypadków, gdy kolejne zmiany w kodzie powodują błędy w już napisanych częściach. Założenia projektu są każdorazowo określone przed przystąpieniem do prac, zgodnie z harmonogramem realizacji całego projektu, oraz nastawione na osiągnięcie zdefiniowanego celu. Po trzecie, opracowanie nowych rozwiązań informatycznych, wymaga wykorzystywania istniejących rozwiązań w oryginalny, nietypowy dla danego narzędzia sposób, w celu stworzenia rozwiązań lub usług, które stanowią postęp techniczny lub technologiczny zarówno dla Wnioskodawcy, jak i spółki X, tj. zdobycia nowych zasobów wiedzy i ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Należy przy tym zauważyć, że wykorzystując pewne elementy wiedzy w nowatorski sposób, konieczne jest stworzenie koncepcji i weryfikacja możliwości przedmiotowego jej wykorzystania, a więc de facto zdobycie nowych zasobów wiedzy o samej możliwości, ale i sposobie implementacji w celu osiągnięcia postępu technicznego lub technologicznego. Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac, zmierzających do opracowania programów komputerowych, wykorzystuje aktualną dostępną wiedzę w postaci znanych języków programowania oraz narzędzi. Mimo stosowania tych samych języków programowania każdorazowo w wyniku prac Wnioskodawcy powstaje indywidualny program komputerowy, którego osiągnięcie jest uzależnione od rozwiązania zagadnień/wyzwań technicznych lub technologicznych, które są podyktowane stopniem zaawansowania i innowacyjności nowatorskich rozwiązań wdrażanych w ramach usług. Podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach projektów B+R działania ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które będą wykorzystywane w obecnie prowadzonych lub kolejnych projektach. Tym samym, wiedza uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest następnie w innych pracach projektowych. Dodatkowo Wnioskodawca realizując opisane w niniejszym wniosku projekty zdobywa nowe umiejętności z dziedziny technologii IT i ich zastosowania w działalności biznesowej, które następnie mogą zostać wykorzystane do projektowania nowych produktów i usług oferowanych klientom (oprogramowanie, aplikacje). Prace programistyczne realizowane w ramach prac B+R mają charakter twórczy i ukierunkowane są na tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Stworzenie kodu źródłowego wymaga połączenia wiedzy z zakresu informatyki natomiast uprzednie opracowanie koncepcji tworzonego oprogramowania i jego części, a także późniejsze koordynowanie prowadzonych prac wymaga specjalistycznej wiedzy biznesowej, technologicznej, wiedzy z dziedziny uczenia maszynowego, baz danych, przetwarzania dużych zbiorów danych, lub też budowania narzędzi automatyzujących testy. Jednocześnie celem prac realizowanych w ramach projektów B+R nie są rutynowe i okresowe zmiany do oprogramowania, które to nie są uwzględnione w ramach prac opisanych jako przedmiot niniejszego wniosku. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę powyższe prowadzi on w większości prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prace prowadzone przez Wnioskodawcę spełniają bowiem wszystkie przesłanki prac rozwojowych. Wykonywane prace mają charakter twórczy, systematyczny oraz wykorzystują obecne zasoby wiedzy do nowych zastosowań. Projekty realizowane przez Wnioskodawcę, zgodnie z przedstawionym opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca podkreśla, że uznanie prac w zakresie tworzenia i rozwijania Oprogramowania za działalność badawczo-rozwojową zostało potwierdzone przez organy podatkowe w licznych interpretacjach. Przykładowo należy wskazać na interpretację: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 września 2017 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.190.2017.1.APO); Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lutego 2018 r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.380.2017.1.JF); Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 marca 2017 r. (nr 3063-ILPB2.4510.226.2016.3.AO); Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 października 2017 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.204.2017.1.IZ).

Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca czerpie dochody ze stworzonego – w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej – kodu źródłowego programu komputerowego będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Dochody uzyskiwane są poprzez sprzedaż autorskich praw majątkowych, tj. Wnioskodawca odpłatnie przenosi autorskie prawa majątkowe Spółce, na zlecenie której działalność badawczo-rozwojowa jest wykonywana. W niniejszym stanie faktycznym spełnione są – według Wnioskodawcy – wszystkie przesłanki zastosowania art. 30ca ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. Wnioskodawca: a) uzyskuje dochód w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, b) uzyskuje kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z tym spełniona jest pierwsza przesłanka wskazana w art. 30ca ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei, z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Zdaniem Wnioskodawcy, dochody uzyskiwane ze zbywania praw autorskich do programów komputerowych są kwalifikowanymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o której mowa w art. 30ca ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania wskazanych powyżej dochodów przy zastosowaniu stawki, określonej w tym przepisie.

Uzasadniając niniejsze stanowisko Wnioskodawcy należy wskazać, że zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: a) patent, b) prawo ochronne na wzór użytkowy, c) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, d) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, e) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, f) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, g) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), h) autorskie prawo do programu komputerowego, – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W rozpatrywanym przypadku kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opracowanego w ramach opisanej działalność badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. Odwołując się do literatury specjalistycznej i praktyki budowania i stosowania programów komputerowych, oprogramowanie jest definiowane jako zestaw instrukcji (rozkazów) zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio na komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu (W. Machała i M. R. Sarbiński (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz). W związku z powyższym oprogramowanie komputerowe podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. W tym miejscu należy przytoczyć ponadto Objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box. Zgodnie z Objaśnieniami pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego działalność Wnioskodawcy polega na tworzeniu oprogramowania komputerowego. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie komputerowe odbywa się w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wytworzenie, komercjalizacja, rozwój lub ulepszenie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Efektem prac Wnioskodawcy są cztery programy komputerowe. Opracowane zostały bowiem testy automatyczne, ograniczające o połowę czasu wykonywania testów i umożliwiające skuteczne uruchamianie wszystkich przypadków testowych po wdrożeniu aplikacji. Kolejnym programem komputerowym stworzonym przez Wnioskodawcę jest Aplikacja W oraz Aplikacja U. Pierwsza aplikacja pozwala na umieszczanie (…). Druga służy do (…). Wnioskodawca opracował generatora C, umożliwiający (…). Jako, że efektem pracy Wnioskodawcy jest kod źródłowy programu komputerowego Wnioskodawca wytwarza prawa własności intelektualnej. Mając na uwadze spełnienie przez niego definicji działalności B+R, wytwarza więc kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca, ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie umowy pomiędzy nim a Spółką, wykonuje usługi informatyczne i wszelkie prawa własności intelektualnej są przekazywane na rzecz Kontrahenta, za pewną ustaloną opłatą. Dokumentem określającym wartość sprzedawanych praw jest faktura, którą wystawia Kontrahentowi. Wnioskodawca dla Kontrahenta świadczy również inne usługi poboczne usługi takiej jak współpraca z zespołem i nadzór nad nim czy zapewnienie wsparcia technicznego, lecz są one wyraźnie wyodrębnione w ewidencji księgowej prowadzonej przez Wnioskodawcę od działalności skutkującej powstaniem i przeniesieniem praw własności intelektualnej. Należy zatem podkreślić, że dochody, które uzyskuje Wnioskodawca są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania wskazanych powyżej dochodów przy zastosowaniu stawki, tj. 5% podstawy opodatkowania. Wynika to z następujących przesłanek ustawowych: a) w rozpatrywanym przypadku kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są autorskie prawa do programów komputerowych wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które podlegają ochronie na podstawie odrębnych ustaw (ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych), i których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej; b) uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu sprzedaży przez Wnioskodawcę praw autorskich do programów komputerowych jest zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca uzyskuje bowiem dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej tj. dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Szczegółowa ewidencja rachunkowa.

Wskazać ponadto należy, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym wskazał, że na potrzeby skorzystania z IP Box prowadził szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Prowadzona ewidencja zawiera przypisanie kosztów prowadzonej działalności na poszczególne źródła przychodów. Przychód z określonego prawa własności intelektualnej zostaje określony na podstawie Raportu z wyceny poszczególnych praw własności intelektualnej. Raport sporządzany jest po zakończeniu prac nad oprogramowaniem lub jego integralną częścią. Sposób wyceny odbywa się na podstawie zgromadzenia/zgrupowania XY, dokumentujących wyniki prac nad oprogramowaniem do danego projektu oraz przypisania czasu pracy w rozbiciu miesięcznym w celu ustalenia kosztów wytworzenia danego programu komputerowego. W wycenie wykazane jest jakie kwoty z poszczególnych wystawionych faktur miesięcznych zostały przyporządkowane do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Raport oprócz przyporządkowania kwot z wystawionych faktur miesięcznych do skonkretyzowanego prawa własności intelektualnej, zawiera również charakterystykę rozwiązania oraz powiązanie rezultatów prac z utworzonymi XY zadań w projekcie, dokumentującymi przebieg i czas poświęcony na opracowanie danego rozwiązania. Wnioskodawca podkreśla, że możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w analogicznych sprawach do niniejszej sytuacji zostały potwierdzone przez organy podatkowe w licznych interpretacjach, m in.: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4011.26.2020.2.IZ; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 kwietnia 2020 r. nr 0111-KDIB1-2.4011.10.2020.2.2.AK; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2020 r. nr 0111-KDIB1-2.4011.40.2020.2.AK; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2020 r. nr 0115-KDIT1.4011.37.2020.3.MR; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 kwietnia 2020 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.76.2020.2.PR; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z dnia 31 marca 2020 r.nr 0115-KDIT3.4011.15.2020.3.MK; UJ Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z dnia 28 lutego 2020 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.12.2020.1.GG; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 grudnia 2019 r., nr 0115-KDIT3.4011.363.2019.1.PSZ; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 listopada 2019 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.471.2019.1.AP; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2019 r., nr 0115- KDIT3.4011.242.2019.3. MR.

Mając powyższe na uwadze – zdaniem Wnioskodawcy – spełnia on wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym w rozliczeniu rocznym za 2019 r. będzie mógł użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z póżn. zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na Spółkę praw autorskich do wytwarzanego programu komputerowego – autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Końcowo zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja – zgodnie z pytaniem wyznaczającym zakres żądania Wnioskodawcy – nie rozstrzyga o przychodach i kosztach związanych wytwarzaniem kwalifikowanego IP, w tym mających wpływ na ustalenie współczynnika NEXUS, a także w zakresie sposobu prowadzenia ewidencji.

Jednocześnie – odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych – wskazać należy również, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie w określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszą. Co więcej, nie są one rozbieżne z przedmiotową interpretacją indywidualną.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.