Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-323/07-2/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-01-17
Teza: Sprzedaż gruntów nabytych w drodze darowizny niewykorzystywanych w działalności gospodarczej (w tym w działalności rolniczej) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: darowizna; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani A. K., przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2007 r. (data wpływu: 17 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W roku 1999 Wnioskodawca otrzymał w drodze darowizny od rodziców jako majątek osobisty udział we współwłasności gruntów rolnych o pow. 4 ha, przeznaczonych według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę. W roku 2001 nieruchomość została podzielona na działki, z których dwie zostały sprzedane w kwietniu i sierpniu 2007 r. Wnioskodawca nie wykorzystywał gruntu dla celów rolniczych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Wnioskodawca ma obowiązek zapłaty podatku VAT od sprzedaży działek budowlanych?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż działek budowlanych nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku VAT. Z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej – ujednolicona podstawa wymiaru podatku wynika, że odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług są opodatkowane podatkiem VAT tylko wtedy, gdy są wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze. Wnioskodawca uważa, że ponieważ okoliczności nie wskazują, że czynności objęte stanem faktycznym nie były wykonywane z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, a towary nie były nabywane w celu ich zbycia, przeto sprzedaży działek budowlanych nie można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca powołał się na wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3885/06, WSA we Wrocławie z dnia 6 września 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1254/06 oraz NSA z dnia 24 kwietnia 2007 r. sygn. akt I FSK 603/06. Wskazane rozstrzygnięcia nakazują odrzucić pogląd dopuszczający możliwość opodatkowania podatkiem VAT sprzedaż kilku lub więcej działek budowlanych, stanowiących majątek osobisty podatnika i niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wnioskodawca zwrócił uwagę na zasadę neutralności zaakcentowaną w orzecznictwie NSA.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

*   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

*   eksport towarów;

*   import towarów;

*   wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

*   wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Za dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Według art. 2 pkt 6 ww. ustawy towarami są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.

Działalność gospodarcza na mocy art. 15 ust. 2 cyt. ustawy obejmuje:

*   wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy;

*   czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zasady wykładni językowej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej prowadzą do wniosku, że działalność gospodarczą stanowi nie tylko działalność częstotliwa, czyli stała i powtarzalna, ale także jednorazowa czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar częstotliwości, przy czym czynność powinna być wykonana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód.

Ustalenie przeznaczenia terenu oraz określenie sposobów zagospodarowania terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca sprzedał udziały w działkach budowlanych wydzielonych z gruntu nabytego od rodziców w drodze darowizny.

Wśród aktywności wskazanych w definicji działalności gospodarczej z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wymieniono „wszelką działalność \[…\] handlowców”, czyli podmiotów trudniących się handlem. Według „Uniwersalnego słownika języka polskiego” pod red. S. Dubisza „handel” oznacza działalność polegająca na kupnie, sprzedaży lub wymianie towarów i usług. Pod pojęciem handlu rozumie się dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. Ponieważ Wnioskodawca otrzymał udział w gruncie jako majątek osobisty w drodze darowizny, przeto trzeba wykluczyć, że celem nabycia udziału w gruncie była jego odsprzedaż. Wnioskodawca, sprzedając udziały w działkach budowlanych, czyni użytek z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem na mocy art. 198 w zw. z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Reasumując, jeżeli Wnioskodawca nie wykorzystywał gruntu w działalności gospodarczej (w tym w działalności rolniczej) i nie został zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, stwierdzić należy, że sprzedaż działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ergo Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku VAT.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.