Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-1101/15-3/IGo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-14
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT usług świadczonych przez Instytut, uznanie otrzymanej dotacji za obrót oraz prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu.
Słowa kluczowe: dotacja; obrót; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2015 r. (data wpływu 26 października 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych przez Instytut, uznania otrzymanej dotacji za obrót oraz prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych przez Instytut, uznania otrzymanej dotacji za obrót oraz prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca („Wnioskodawca”, „Instytut”) jest instytutem badawczym działającym na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Instytutach Badawczych (Dz. U. 2010 nr 96 poz. 618 ze zm.), zajmującym m.in. się badaniami, rozwojem i wytwarzaniem i sprzedażą urządzeń automatyki i robotyki. Wnioskodawca bierze udział w konsorcjum naukowo-przemysłowym („Konsorcjum”), w którym występuje w charakterze lidera.

Konsorcjum zostało zawiązane w celu realizacji projektu wspólnego przedsięwzięcia pt. „G” („Projekt”). Szczegółowym celem Projektu jest opracowanie nowego typu sensorów pola magnetycznego wykorzystującego grafen. Opracowane sensory zostaną wprowadzone do produkcji oraz sprzedaży zarówno jako elementy sprzedawane osobno (do dalszej integracji przez użytkownika końcowego), jak również jako kluczowe elementy nowego typu przekładników prądowych do pomiaru prądu stałego i zmiennego. Opracowane podczas realizacji Projektu przekładniki prądowe i czujniki pola magnetycznego będą konkurencyjne cenowo, co przełoży się na sukces rynkowy urządzeń, w których będą zastosowane.

Projekt (obok kilkunastu innych projektów zaproponowanych przez różne podmioty) jest realizowany w związku z konkursem ogłoszonym przez N. (dalej: „N.”), w ramach narodowego programu T., którego nadrzędnym celem jest zwiększenie konkurencyjności polskiej gospodarki poprzez zastosowanie wyników badań do opracowania i wdrożenia innowacyjnych rozwiązań opartych na wykorzystaniu grafenu. Do szczegółowych celów projektu T. należy: a) wzmocnienie współpracy pomiędzy jednostkami badawczymi i przedsiębiorcami zainteresowanymi zastosowaniem wyników badań naukowych w praktyce; b) wzmocnienie konkurencyjności polskiej nauki w zastosowanych technologiach poprzez pobudzenie współpracy i zintegrowanie podmiotów prowadzących badania w obszarze zastosowań grafenu.

Podstawą programu T. jest art. 30 ust. 1 pkt . 2 i 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o N. i jest wdrażany zgodnie z jej art. 36 ust. 1 w oparciu o konkursy na projekty. Oznacza to, że zainteresowane podmioty w ramach utworzonych konsorcjów z udziałem przynajmniej jednego partnera biznesowego zgłaszały własne projekty dotyczące opracowania i przygotowania do wdrożenia innowacyjnych produktów na bazie grafenu jako materiału wyjściowego. Następnie projekty były oceniane przez N. i wyłaniane jako klasyfikujące się do dofinansowania.

Zgodnie z treścią umowy partnerzy Konsorcjum ponoszą solidarnie odpowiedzialność za prawidłową realizację umowy o dofinansowanie Projektu. Partnerzy zgodnie stwierdzili, że Instytut będzie odpowiedzialny za realizację finansową oraz koordynację Projektu, jako lider projektu. Rezultaty będące przedmiotem praw własności przemysłowej oraz rezultaty niepodlegające ochronie prawnej, powstałe w ramach Projektu, będą stanowiły własność stron umowy Konsorcjum.

Partnerzy Konsorcjum postanowili, że zastosowanie rezultatów Projektów będących przedmiotem praw własności przemysłowej oraz praw autorskich przez partnerów Konsorcjum (w zakresie ich jednostek badawczych bądź działalności ich przedsiębiorstw) będzie wolne od jakichkolwiek opłat na rzecz pozostałych partnerów. W ewentualnych zyskach ze sprzedaży rezultatów Projektu będących przedmiotem praw własności przemysłowej oraz praw autorskich na rzecz podmiotów spoza grona partnerów Konsorcjum, będą oni uczestniczyli zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm., „ustawa o prawie autorskim”).

W harmonogramie rzeczowo-finansowym partnerzy Konsorcjum ustalili podział zadań i środków finansowych przyznanych z pozyskanego dofinansowania na realizację Projektu.

Finansowanie Projektu następuje ze środków przydzielonych przez N.

Umowa o wykonanie i finansowanie Projektu została zawarta przez Instytut w imieniu własnym Instytutu jak również w imieniu i na rzecz pozostałych partnerów Konsorcjom („Umowa”). Zgodnie z jej treścią Projekt obejmuje realizację:

1.  fazy badawczej obejmującej badania przemysłowe lub prace rozwojowe, skierowane na zastosowanie w działalności gospodarczej,
2.  fazy przygotowań do wdrożenia obejmującej działania, których celem jest przygotowanie wyników fazy badawczej do zastosowania w działalności gospodarczej (tj. komercjalizacji).

W treści Umowy zawartej z Centrum wskazuje się m.in., że:

1.  Dochody ze sprzedaży aparatury naukowo badawczej zakupionej lub wytworzonej ze środków stanowiących dofinansowanie, uzyskane w okresie realizacji Projektu, podlegają zwrotowi na rachunek N.
2.  W przypadku powstania w wyniku realizacji Projektu prototypu, instalacji pilotażowej lub demonstracyjnej może być ona wykorzystywana do celów komercyjnych. Wszelkie dochody wynikające z komercyjnego wykorzystania prototypu, instalacji pilotażowej lub demonstracyjnej podlegają zwrotowi do Centrum.
3.  Wykonawcy są zobowiązani do posiadania dokumentów potwierdzających wszystkie koszty poniesione na rzecz realizacji Projektu. Każdy oryginał dokumentu księgowego należy opisać wskazując następujące informacje: nr umowy o wykonanie i finansowanie projektu, odpowiednią kategorię kosztów oraz numer zadania.
4.  Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków finansowych w układzie rodzajowym z podziałem analitycznym kosztów, umożliwiającym identyfikację środków finansowych wydatkowanych na realizację Projektu. Jeżeli zgodnie z obowiązującym prawem, wykonawcy Projektu nie są zobowiązani do prowadzenia ww. ewidencji, mają obowiązek prowadzenia ewidencji umożliwiającym identyfikację środków finansowych wydatkowanych na realizację Projektu.
5.  Rezultaty będące przedmiotem praw własności przemysłowej oraz rezultaty niepodlegające takiej ochronie, powstałe w ramach Projektu, stanowią własność wykonawcy lub współwykonawców.
6.  Do własności majątkowych praw autorskich powstałych w wyniku realizacji Projektu stosuje się przepisy ustawy o prawie autorskim.
7.  Naliczony podatek od towarów i usług (VAT) może być kosztem kwalifikowanym, jeśli zgodnie z odrębnymi przepisami, nie przysługuje prawo do jego zwrotu lub odliczenia, oraz jeśli ten podatek został naliczony w związku z poniesionymi kosztami kwalifikowanymi. Na podstawie umowy Centrum zobowiązało się udzielić Konsorcjum dofinansowania na realizację projektu. Konsorcjum zobowiązało się natomiast realizować projekt zgodnie z przedstawionym opisie, harmonogramem wykonania i kosztorysem, jak również m.in.:
    1.  wnieść zadeklarowany wkład własny;
    2.  zastosować wyniki Projektu w działalności gospodarczej;
    3.  dokonać podziału lub rozpowszechniania wyników Projektu na warunkach rynkowych.

Pierwsza zaliczka na realizację Projektu została wypłacona Instytutowi w terminie 30 dni od dnia zawarcia Umowy. Warunkiem wypłat kolejnej zaliczki jest wykazanie poniesienia kosztów stanowiących co najmniej 70 % wszystkich przekazanych zaliczek. A zatem gdy Instytut uzyska wpłatę od Centrum, przekazuje następnie środki pieniężne pozostałym partnerom Konsorcjum zgodnie z poniesionymi przez nich kosztami. Dofinansowanie jest więc przeznaczone do refundowanie kosztów wskazanych w kosztorysie i służy pokryciu przede wszystkim następujących wydatków: kosztów wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w realizację Projektu, koszty zakupu aparatury naukowo-badawczej niezbędnej do realizacji Projektu.

Zgodnie z opisem Projektu a także z opisem II fazy Projektu określonego w Umowie docelowo opracowane prototypy mają być wykorzystane do celów komercyjnych (opracowanie patentów i możliwość komercyjnego udostępnienia wytworzonych produktów w formie licencji). Przede wszystkim sensory zostaną wprowadzone do oferty partnera przemysłowego w projekcie w postaci samodzielnych sensorów jak również jako kluczowe elementy nowego typu przekładników prądowych do pomiaru prądu stałego i zmiennego.

Wnioskodawca będzie natomiast otrzymywał wynagrodzenie z tytułu wykorzystania patentów w produkcji partnera. W konsekwencji sprzedaż tych praw lub udzielenie licencji, będzie stanowić działalność gospodarczą dla Instytutu opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie przewiduje natomiast produkcji i sprzedaży czujników pola magnetycznego opracowanych w trakcie projektu. Nie wyklucza jednak wykorzystania rezultatów badań w produkcji innych wyrobów. Instytut jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W ramach realizacji Projektu faktury VAT dotyczące zakupów niezbędnych towarów i usług (m.in. wystawiane w związku z nabyciem aparatury naukowo-badawczej) są na Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymane przez Instytut od Centrum dofinansowanie może być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług w postaci realizacji projektu na rzecz Centrum?
2.  Czy wartość otrzymanego przez Instytut dofinansowania od Centrum na realizację Projektu będzie stanowiła element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT?
3.  Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu w pełnej wysokości wynikającej z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług służących realizacji Projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Wnioskodawcy otrzymane przez Instytut od Centrum dofinansowanie nie może być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług w postaci realizacji projektu na rzecz Centrum.
2.  Zdaniem Wnioskodawcy, wartość otrzymanego przez Instytut dofinansowania uzyskanego od Centrum na realizację Projektu nie będzie stanowiła elementu podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
3.  Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu w pełnej wysokości wynikającej z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług służących realizacji Projektu.

Uzasadnienie:

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt . 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pod pojęciem świadczenia usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ponadto za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z wyjątkiem zatem sytuacji, w których opodatkowaniu mogą podlegać świadczenia o charakterze nieodpłatnym, przedmiot opodatkowania VAT obejmuje czynności, które są wykonywane za wynagrodzeniem, a więc w związku z którymi ustalone jest określone świadczenie wzajemne.

Nadmienić jednak należy, że usługą jest tylko takie świadczenie, które jest realizowane rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, co oznacza, że świadczenie takie musi mieć odbiorcę. Odbiorca powinien być również skonkretyzowany.

W analizowanej sytuacji Instytut zawarł z Centrum umowę, na podstawie której jest zobowiązany wykonać określone prace badawczo – rozwojowe. Instytut otrzymuje również środki pieniężne, które mają na celu zrefundować mu ponoszone w związku z tymi pracami koszty. Mylnie byłoby jednak postrzeganie zawartej z Centrum umowy za umowę o świadczenie usług na rzecz Centrum za wynagrodzeniem w postaci dotacji.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o N. (t.j.: Dz.U.2014.1788 z późn. zm.), Centrum jest agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.), powołaną do realizacji zadań z zakresu polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa. Do zadań Centrum należy pobudzanie inwestowania przez przedsiębiorców w działalność badawczo-rozwojową, w szczególności przez współfinansowanie przedsięwzięć prowadzonych przez podmiot posiadający zdolność do zastosowania wyników projektu w praktyce oraz wspieranie pozyskiwania przez jednostki naukowe środków na działalność badawczo-rozwojową pochodzących z innych źródeł niż budżet państwa. Centrum zarządza strategicznymi programami badań naukowych i prac rozwojowych oraz finansuje lub współfinansuje te programy.

Ponadto do zadań Centrum należy:

*   wspieranie komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz innych form ich transferu do gospodarki;
*   inicjowanie i realizacja programów obejmujących finansowanie badań naukowych lub prac rozwojowych oraz działań przygotowujących do wdrożenia wyniki badań naukowych lub prac rozwojowych;
*   inicjowanie i realizacja programów obejmujących finansowanie badań stosowanych, o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki;
*   udział w realizacji międzynarodowych programów badań naukowych lub prac rozwojowych, w tym programów współfinansowanych ze środków zagranicznych;
*   finansowanie badań stosowanych realizowanych w formie niepodlegających współfinansowaniu z zagranicznych środków finansowych projektów badawczych realizowanych w ramach programów lub inicjatyw międzynarodowych ogłaszanych we współpracy dwu- lub wielostronnej oraz projektów badawczych realizowanych przy wykorzystaniu przez polskie zespoły badawcze wielkich międzynarodowych urządzeń badawczych;
*   upowszechnianie w środowisku naukowym i gospodarczym informacji o planowanych i ogłaszanych konkursach na wykonanie projektów finansowanych przez Centrum;
*   popularyzowanie efektów zrealizowanych zadań.

W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego w wyniku prac lub zadań finansowanych przez Centrum, prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór użytkowy, jak również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje podmiotowi, któremu Dyrektor przyznał środki finansowe, chyba że umowa między Centrum a podmiotem otrzymującym środki finansowe albo decyzja o przyznaniu środków stanowi inaczej. Do własności majątkowych praw autorskich powstałych w wyniku realizacji zadań finansowanych przez Centrum stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.). Za pośrednictwem Centrum może być udzielana pomoc publiczna.

Realizacja zadań Centrum obejmuje w szczególności:

*   określanie zakresów tematycznych programów, terminów i warunków ich realizacji;
*   ogłaszanie konkursów na wykonanie projektów w ramach realizowanych programów;
*   ocenę i wybór wniosków dotyczących wykonania projektów, zwanych dalej „wnioskami”;
*   zawieranie umów o wykonanie projektów i ich finansowanie;
*   nadzór nad wykonaniem projektów, ich odbiór, ocenę i rozliczenie finansowe.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1620, ze zm.), finansowanie nauki obejmuje finansowanie działań na rzecz realizacji polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa, w szczególności badań naukowych, prac rozwojowych oraz realizacji innych zadań szczególnie ważnych dla postępu cywilizacyjnego, rozwoju gospodarczego i kulturalnego państwa. Rada Ministrów ustanawia Krajowy Program Badań w drodze uchwały. W Krajowym Programie Badań określa się strategiczne dla państwa kierunki badań naukowych i prac rozwojowych. Strategicznym kierunkiem badań naukowych i prac rozwojowych jest przedsięwzięcie o szerokiej problematyce, określające cele i założenia długoterminowej polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa.

Takimi właśnie strategicznymi programami badań naukowych i prac rozwojowych zarządza. Centrum je finansuje lub współfinansuje te programy (art. 27 ustawy o N.). Centrum może jednak realizować programy badań naukowych lub prac rozwojowych, które nie zostały ustanowione w Krajowym Programie Badań, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, oraz inne zadania Centrum finansowane ze środków pochodzących z innych źródeł niż budżet państwa. Z przepisów powyżej powołanej ustawy oraz ustawy o zasadach finansowania nauki wynika zatem, że rolą Centrum jest dystrybucja środków publicznych, w tym środków przeznaczonych przez Unię Europejską, których celem jest wspieranie nauki, w tym przede wszystkim w zakresie strategicznych kierunków badań. Nie jest zatem tak, że Centrum we własnym imieniu i na własny rachunek albo na rachunek Skarbu Państwa nabywa określony efekt wykonanych przez Instytut prac badawczo – rozwojowych. Za pośrednictwem Centrum są w ten sposób przekazywane środki publiczne, które mają stanowić określone wsparcie dla podmiotów realizujących zadania o charakterze naukowym, do których zostały powołane. Centrum nie jest zatem odbiorcą (konsumentem) rezultatów wykonywanych prac przez Instytut oraz pozostałych członków Konsorcjum. Co więcej, efektem wykonanych prac może nie być żaden rezultat (chyba że za rezultat uznać naukowy dowód, że w ogóle lub na określonym poziomie wiedzy technologicznej nie da się osiągnąć oczekiwanych założeń). Natomiast ewentualne patenty lub prawa autorskie powstałe w wyniku wykonanego projektu będą stanowiły własność Instytutu i będą mogły być zbywane na warunkach rynkowych, ewentualnie zostać wykorzystane w produktach Instytutu albo członków Konsorcjum.

W ten sposób dojdzie zatem do świadczenia usług lub dostawy towarów przez Instytut, której jednak w żaden sposób nie można i nie da się powiązać ze wsparciem pieniężnym otrzymanym przez Instytut za pośrednictwem Centrum. W konsekwencji uznać należy, że otrzymane przez Instytut od Centrum dofinansowanie nie może być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług w postaci realizacji projektu na rzecz Centrum, jako że projekt nie jest realizowany na rzecz Centrum. Za pośrednictwem Centrum dystrybuowane są jedynie środki publiczne na finansowanie nauki.

Ad. 2

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W orzeczeniu z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Office des products wallons ASBF TSUE wskazał, iż aby dotacja była bezpośrednio powiązana z ceną konieczne jest aby była ona wypłacana danemu podmiotowi bezpośrednio w celu umożliwienia mu dostarczenia określonych towarów lub świadczenia określonych usług.

Podobnie TSUE stwierdził w orzeczeniu w sprawie C-353/00 Keeping Newcastle Warm Limited, wskazując, że dotacja stanowi element podstawy opodatkowania VAT wówczas, gdy jest otrzymywana jako wynagrodzenie za dostarczany towar lub świadczoną usługę.

O uznaniu zatem dotacji za element obrotu i w konsekwencji również podstawy opodatkowania VAT decyduje jej bezpośredni związek z ceną sprzedawanych towarów lub świadczonych usług. Związek ten powinien być tego rodzaju, że kwota otrzymanej dotacji lub subwencji musi stanowić kwotę należną dostawcy lub świadczącemu w związku z konkretnym świadczeniem wykonywanym na rzecz innego podmiotu, stanowiąc tym samym część wynagrodzenia za takie świadczenia.

W przedmiotowej sytuacji dofinansowanie otrzymane przez Instytucję nie wpływa w żaden sposób na potencjalną wartość świadczenia, które ma być realizowane w przyszłości. Uzyskane z Centrum środki nie stanowią bowiem dopłaty do ceny świadczonych przez Instytut usług, lecz jedynie zwrot poniesionych kosztów. W momencie wnioskowania o dofinansowanie oraz w momencie jego przyznania, Instytut nie jest też w stanie ustalić, po jakich cenach będzie dokonywał w przyszłości zbycia wyników projektu. Oznacza to, że dotacja ma charakter zakupowy.

W konsekwencji Wnioskodawca dotacja nie będzie stanowić elementu wynagrodzenia za świadczone usługi, lecz refundację poniesionych kosztów.

Ad 3.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w zakresie, w jakim w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podstawową przesłanką odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek pomiędzy nabywanymi towarami lub usługami a czynnościami opodatkowanymi.

W przedmiotowym stanie faktycznym kluczowa jest zatem odpowiedź na pytanie, czy towary i usługi nabywane przez Instytut w związku z realizacją Projektu są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Za czynności opodatkowane ustawa o VAT uznaje przede wszystkim odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług, które nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu. Za dostawę towarów uznaje się przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei za odpłatne świadczenie usług uznaje się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie kwalifikuje się do uznania jej za dostawę towarów.

Z celu realizowanego Projektu oraz jego założeń wynika, że rezultaty prowadzonych badań mogą mieć zastosowanie w prowadzonej działalności gospodarczej (komercjalizacji), która w praktyce może polegać na sprzedaży licencji na wytworzone prawa autorskie lub prawa własności przemysłowej. Nie ulega wątpliwościom, że sprzedaż licencji w przedmiotowej sprawie stanowić będzie odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, które nie są zwolnione od VAT.

W konsekwencji, z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług niezbędnych do realizacji Projektu, Instytutowi przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ wykorzystywane są one do wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.