Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.409.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 5
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełniła go Pani pismem z 16 maja 2025 r. i – w odpowiedzi
    na wezwanie – pismem z 14 czerwca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której
    świadczy m.in. usługi programistyczne. Jej przedsiębiorstwo jest prowadzone od 2 stycznia
    2024 r. i od tej daty prowadzona jest także działalność rozwojowo-badawcza w zakresie
    prac programistycznych. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności Gospodarczej
    działalność przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni polega m.in. na 62.01.Z Działalność
    związana z oprogramowaniem. Wnioskodawczyni jest opodatkowana podatkiem
    dochodowym liniowym i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów.
    Umowa o świadczenie usług, w ramach której powstają utwory
    Wnioskodawczynię łączą z kontrahentami umowy umowę o świadczenie usług (dalej jako:
    „Usługi”). Wnioskodawczyni posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT.
    Omawiane we wniosku usługi programistyczne świadczone są przez Wnioskodawczynię w
    Polsce, na zasadzie pracy osobistej w biurze bądź pracy zdalnej na rzecz Spółki. Stosownie
    do umów łączących Wnioskodawczynię, ich przedmiotem jest świadczenie przez
    Wnioskodawczynię na rzecz spółki lub jej Klientów usług informatycznych, zgodnie z
    odrębnymi zamówieniami. Wnioskodawczyni jest programistą wykorzystującym (...) w celu
    przygotowywania nowych funkcjonalności produktu ubezpieczeniowego, który dotychczas
    nie istniał na polskim rynku.
    Umowne uregulowanie praw autorskich
    Na podstawie przedmiotowej umowy, w przypadku stworzenia przez Wnioskodawczynię,
    w ramach świadczenia usług, jakiegokolwiek utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego
    1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Wnioskodawczyni, każdorazowo z
    chwilą ustalenia danego utworu i w ramach wynagrodzenia ryczałtowego, jest
    zobowiązana do przeniesienia całości autorskich praw majątkowych do utworu na
    wszelkich znanych w chwili przeniesienia polach eksploatacji, przy czym:
      1. w przypadku utworu niebędącego programem komputerowym, obejmujące:

        · w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzania określoną
          techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną,
          zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową;
        · w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono
          – wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy;
        · w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony powyżej –
          publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz
          nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki
          sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez
          siebie wybranym.
      2. w przypadku utworu będącego programem komputerowym, obejmujące:
        · trwałe lub czasowe zwielokrotnianie programu komputerowego w całości lub w
          części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie;
        · tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu lub jakiekolwiek inne zmiany w
          programie komputerowym;
        · rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem programu komputerowego lub
          jego kopii – jak również prawa do wykonywania i zezwalania na wykonywanie
          autorskich praw zależnych do opracowań utworu na wszystkich wyżej
          wymienionych polach eksploatacji. Strony tejże umowy postanowiły nadto, że
          w przypadku stworzenia przez Wnioskodawczynię utworu będącego
          programem komputerowym, Wnioskodawczyni zobowiązana jest – wraz z
          przekazaniem takiego utworu – przekazać również jego kod źródłowy, zaś w
          przypadku wszystkich utworów – również prawo własności nośników, na
          których utwór został utrwalony. Wnioskodawczyni zobowiązała się do
          niewykonywania względem swojego kontrahenta, jak również jego
          następców prawnych, pod jakimkolwiek tytułem, autorskich praw osobistych
          do utworów.
    Projekt
    W ramach wykonywania niniejszej umowy, Wnioskodawczyni zostało zlecone wytworzenie
    (w zakresie opisanym w dalszej części) narzędzia ..., którego celem jest stworzenie nowego
    produktu ubezpieczeniowego na rynku Polskim (dalej: „Narzędzie”). Działalność
    Wnioskodawczyni polega na pisaniu programów komputerowych, skryptów oraz
    algorytmów w celu tworzenia nowych rozwiązań lub rozwijania już istniejących rozwiązań.
    Proces tworzenia i rozwijania każdego z produktów obejmuje następujące etapy prac
    badawczo-rozwojowych: analizy wymagań wstępnych, projektowania aplikacji oraz doboru
    odpowiednich technologii implementacji, testów integracyjnych, dokumentacji oraz
    rozwoju kolejnych wersji aplikacji. Finalnym produktem jest kod aplikacji wraz z powiązaną
    dokumentacją techniczną i projektową oraz gotowe do użycia narzędzia. W szczególności
    Wnioskodawczyni tworzy nowe rozwiązania oraz rozwija lub ulepsza już istniejące
    rozwiązania w celu zwiększenia funkcjonalności, bezpieczeństwa i stabilności różnych
    systemów lub środowisk informatycznych.
    W ramach swoich zadań Wnioskodawczyni również świadczy usługi związane z:
      · wytwarzaniem nowych funkcjonalności,
      · wprowadzaniem usprawnień do funkcjonalności działających operacyjnie,
      · tworzeniem nowego oprogramowania do obsługi szkód komunikacyjnych,
      · poszukiwaniem i ustalaniem optymalnych wymagań we współpracy z działami
        operacyjnymi i przygotowania dla nich rozwiązań najbardziej opłacalnych,
      · zapewnieniem wysokiej wydajności implementowanych rozwiązań w aplikacjach IT
        zgodnie z oczekiwaniami biznesowymi oraz przyjętymi standardami,

      · tworzeniem dokumentacji technicznej oraz użytkowej.
    Narzędzie ze względu na swoją złożoność i sposób działania, wymaga użycia wielu
    technologii programistycznych i stanowi wytwór pracy zespołu deweloperskiego, w skład
    którego wchodzi Wnioskodawczyni w roli Team Leadera. Zakres pracy Wnioskodawczyni
    przy tworzeniu Narzędzia jest następujący: wytwarzanie oprogramowania i dokumentacji,
    projektowanie architektury systemowej i wdrożeniowej. zarządzanie zespołem
    programistów, testerów i analityków. Efektem pracy Wnioskodawczyni jest zarówno
    dokumentacja techniczna, jak i kod źródłowy wraz z dokumentacją projektową.
    Wnioskodawczyni wypełnia obowiązki określone w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie prowadzi ksiąg rachunkowych.
    Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym wykazuje
    wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawczyni jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    rozliczając się na zasadach ogólnych – a nie jak zostało omyłkowo wskazane (podatkiem
    liniowym).
    Dodatkowo Wnioskodawczyni nie pełni roli Team Leadera – zakres zadań
    Wnioskodawczyni jest zakresem odpowiadającym zakresowi prac developera –
    Wnioskodawczyni nie jest team leaderem ani nie zarządza w żaden sposób zespołem ani
    projektem, a Jej zadania dotyczą działalności badawczo-rozwojowej.
    Zakres Wnioskodawczyni przy tworzeniu narzędzia dotyczy wytwarzania oprogramowania
    i dokumentacji oraz projektowania architektury systemowej oraz wdrożeniowej, ale
    Wnioskodawczyni nie zarządza zespołem programistów, testerów i analityków. Efektem
    prac Wnioskodawczyni jest zarówno dokumentacja techniczna, jak i kod źródłowy.
    Wnioskodawczyni bardziej rozwinie opis w dalszej części wniosku.
    Dodatkowo, oprócz Narzędzia opisanego w treści wniosku, Wnioskodawczyni w 2026 r.
    rozpoczęła pracę i będzie pracowała nad Narzędziem 2 – projektem polegającym na
    umożliwieniu klientowi zewnętrznemu podjęcia decyzji na temat wyboru warunków polisy
    – dotychczas proces nie był zautomatyzowany u klienta. W tym celu w aplikacji „...”
    zostanie przygotowana formatka decyzyjna umożliwiająca klientowi wybór określonej
    opcji z warunkami polisy, a w ramach której to Wnioskodawczyni przygotowuje i będzie
    przygotowywała struktury bazodanowe niezbędne do przygotowania usługi prezentującej
    dane oraz przygotowywał usługi do prezentacji danych w aplikacji. Dalej w odpowiedzi
    Wnioskodawczyni będzie również odnosiła się, przy pytaniach dotyczących Narzędzia,
    również do Narzędzia 2.
    Dodatkowo, w odpowiedzi na pytania tutejszego Organu, Wnioskodawczyni wskazuje, że:
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do przedmiotowych
    „programów komputerowych” (Narzędzia i Narzędzia 2) polega na tym, że
    Wnioskodawczyni – jedynie na podstawie przedstawionych przez Klienta wymagań
    biznesowych przygotowuje modele danych i modele architektury oraz wykonuje analizę
    systemową i bazo-danową, która jest całkowicie szyta na miarę i wymaga całkowicie
    twórczego, oryginalnego działania – efekt pracy Wnioskodawczyni jest zawsze utworem i
    jest kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie jest efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    W celu rozwijania programu określonego jako Narzędzie i Narzędzie 2 polega na
    przeprowadzania warsztatów z klientem, rozpisywania dokumentacji technicznej
    backendu (w szczególności w zakresie struktur bazodanowych i dotyczących ich serwisów
    /API) w narzędziach (...) z projektem zmian programu komputerowego. Wnioskodawczyni

    również analizuje bazy danych i tworzy odpowiednie zapytania i skrypty.
    Wnioskodawczyni również analizuje aktualne rozwiązania i proponuje techniczne
    usprawnienia. Efektem prac zawsze jest kod źródłowy i skrypty bazodanowe.
    W obydwu Narzędziach Wnioskodawczyni wykorzystuje takie technologie jak (...), jak
    również posiadaną wiedzę architektoniczną, programistyczną i z zakresu baz danych.
    W Narzędziu jest tworzony całkowicie nowy program komputerowy – który dotychczas ani
    nie występował w rozwiązaniach funkcjonujących u Wnioskodawczyni ani nie występował
    u klienta i powstał całkowicie w oparciu o jego wymagania – co wskazuje na oryginalność.
    W Narzędziu nr 2 Wnioskodawczyni tworzyła całkowicie nowe funkcjonalności, które nie
    występowały ani w działalności Wnioskodawczyni ani u Jej klienta i na tym polega ich
    oryginalność.
    Program komputerowy, który jest wytwarzany w ramach działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni nie istniał dotychczas i Wnioskodawczyni wykorzystuje całkowicie nowe
    – wypracowane specjalnie na potrzeby klienta rozwiązania.
    Działalność Wnioskodawczyni jest prowadzona w sposób ciągły i systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni podejmuje
    aktywność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Na wstępie Wnioskodawczyni stawia sobie za cel stworzenie oprogramowania lub jego
    ulepszenia, które spełni cele biznesowe klienta – odbiorcy oprogramowania. Źródłem
    finansowania są środki klienta. Cele dopiero zostaną osiągnięte i będzie nim kod źródłowy
    lub skrypty bazodanowe. Harmonogramy tworzenia oprogramowania będą wynikać z
    przygotowanych na podstawie wcześniejszych analiz kodu źródłowego lub skryptów
    bazodanowych wykonanych przez Wnioskodawczynię i będą dostarczane przyrostowo
    wraz z wytworzeniem projektu działającej funkcjonalności w założonych terminach.
    Wnioskodawczyni samodzielnie opracowuje projekty oprogramowania, korzystając z
    własnego sprzętu w ramach finansowania zewnętrznego – od klienta. Te harmonogramy
    są na bieżąco realizowane wraz z oczekiwanym przyrostem.
    W przypadku Narzędzia osiągniętym celem jest gotowe oprogramowanie, które
    Wnioskodawczyni tworzyła od początku wraz z całą bazą danych oraz funkcjami, które
    wyciągają dane do zewnętrznych systemów. Stworzony program komputerowy stanowi
    szyte na miarę pod konkretny – nowy – nieistniejący wcześniej w Polsce produkt
    ubezpieczeniowy – rozwiązanie, które powstało w ramach samodzielnej pracy
    Wnioskodawczyni (do tworzenia produktu w innych zakresach byli również
    wykorzystywani programiści) – a wszystko powstało w ramach finansowania
    zewnętrznego – od klienta.
    W przypadku Narzędzia 2 Wnioskodawczyni rozwija oprogramowanie przez tworzenie
    nowych struktur baz danych i nowych funkcji i skryptów, a stworzone ulepszenia
    programu komputerowego stanowią szyte na miarę pod konkretnego klienta i konkretne
    oprogramowanie rozwiązania wcześniej nieistniejące (do rozwijania produktu w innych
    zakresach są wykorzystywani programiście) – a wszystko w ramach finansowania
    zewnętrznego – od klienta.
    Systematyczność w odniesieniu do działań podejmowanych przez Wnioskodawczynię
    polega na metodycznym i uporządkowanym podejmowaniu działań służących realizacji
    postawionych celu. Działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, z

    planowaniem celów i uwzględnieniem harmonogramu i zasobów dostępnych
    Wnioskodawczyni.
    Harmonogramy tworzenia i rozwijania oprogramowania wynikają z przygotowanych na
    podstawie wcześniejszych analiz kodu źródłowego lub skryptów bazodanowych
    wykonanych przez Wnioskodawczynię i są dostarczane przyrostowo wraz z wytworzeniem
    projektu działającej funkcjonalności w założonych terminach wynikających ze sprintów
    (wymogiem klienta jest dostarczanie działających funkcjonalności w określonych
    terminach dwutygodniowych lub miesięcznych – w zależności od decyzji klienta). Te
    harmonogramy są na bieżąco realizowane wraz z oczekiwanym przyrostem i ustaleniami z
    klientem. Przykładem harmonogramu zrealizowanego w 2024 roku była realizacja MVP
    projektu obejmującego Narzędzie do końca października 2024, a następnie dostarczanie
    co miesiąc dalszych uzgodnionych z klientem funkcjonalności.
    Przy rozpoczęciu realizacji poszczególnego programu komputerowego Wnioskodawczyni
    dysponowała jedynie informacjami na temat oczekiwań Klienta. Wnioskodawczyni
    wykorzystuje do projektowania oprogramowania swoje doświadczenie i wiedzę na temat
    komunikacji, baz danych, architektury i systemów oraz umiejętność programowania.
    Nowe innowacyjne zastosowania są tworzone przy pomocy (...).
    W ramach swojej dotychczasowej działalności Wnioskodawczyni nie oferowała gotowych
    produktów – gdyż efektem prac miały być właśnie programy komputerowe, lecz oferował
    usługi w zakresie programowania oraz architektury bazodanowej. Narzędzia są oparte na
    rozwiązaniach technologicznych: (...). Wnioskodawczyni w ramach Narzędzia zaplanował
    cel w postaci realizacji programu komputerowego w terminie do końca października 2024,
    a następnie wydawanie kolejnych funkcjonalności w ramach ustalonych harmonogramów,
    a w przypadku Narzędzia 2 Wnioskodawczyni stawia sobie za cel wydawanie kolejnych
    funkcjonalności w ramach ustalonych harmonogramów. Efektem działań było
    zrealizowanie Narzędzia, które wcześniej nie istniało, a pozwala na oferowanie nowych
    konkurencyjnych produktów ubezpieczeniowych na rynku polskim i jego rozwijanie, a w
    przypadku Narzędzia 2 – utworzenie formatki decyzyjna umożliwiająca klientowi wybór
    określonej opcji z warunkami polisy.
    Wnioskodawczyni realizuje zaplanowane przedsięwzięcie działając w (...) wydając kolejne
    funkcjonalności w ramach ustalonych harmonogramów poprzez wykonywanie prac
    analitycznych, architektonicznych i programistycznych.
    Utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawczynię są chronione na podstawie art. 74
    ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 25).
    Wnioskodawczyni przysługują wyłączne majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
    programów komputerowych.
    Wnioskodawczyni nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych od innych
    podmiotów.
    Działania polegające na rozwijaniu „Oprogramowania” zmierzają do utworzenia nowych
    funkcjonalności oprogramowania.
    W przypadku rozwoju „Oprogramowania” efekty pracy Wnioskodawczyni powstałych
    rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią zawsze
    nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci programu komputerowego
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Efekty pracy, które Wnioskodawczyni nazywa „programem komputerowym” zawsze, tj.
    zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
        przez kontrahentów.
    Wnioskodawczyni ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich (innych niż zleceniodawca/kontrahent).
    Wnioskodawczyni ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Na gruncie umowy z klientem Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie z tytułu
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskich praw
    majątkowych), które wyceniane jest według roboczogodziny Wnioskodawczyni, którą
    spędziła nad oprogramowaniem – a więc wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta
    prawa do projektu „programu komputerowego”/ wypłata wynagrodzenia uzależniona jest
    od przeniesienia całości praw autorskich; Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie
    wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do programu komputerowego –
    praw majątkowych na wszelkich polach eksploatacji, w tym:
      a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie określoną techniką
        egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu
        magnetycznego oraz techniką cyfrową,
      b) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono –
        wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy,
      c) w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt b –
        publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i
        reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy
        mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    Sposób przenoszenia majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Umowa przewiduje, że każdego miesiąca następuje Wnioskodawczyni przenosi na rzecz
    klienta prawa autorskie do wyodrębnionych, stworzonych przez Wnioskodawczynię
    utworów. Wyodrębnienie utworów następuje poprzez wydzielenie na odrębnej instancji
    kodu źródłowego, a jego stworzenie i zakres jest opisywany każdorazowo w (...). Klient
    Wnioskodawczyni odbiera utwory i wypłaca na podstawie wystawionej faktury
    wynagrodzenie. Wyodrębnienie następuje w momencie tworzenia projektu programu
    komputerowego i polega na umieszczeniu przez Wnioskodawczynię tego projektu w
    ramach odpowiednio wydzielonego repozytorium. Przeniesienie tych praw potwierdzone
    jest poprzez ich przekazanie w narzędziach Klienta oraz wpisy w Jira, a następnie w
    fakturze.
    Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich wynika z umowy oraz faktury.
    W odrębnej ewidencji Wnioskodawczyni na bieżąco wyodrębnia:
      · każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      · przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      · koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu.

    Odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe
    ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego
    za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności
    terminie.
    Wnioskodawczyni prostuje, że nie realizuje dokumentacji projektowej ani dokumentacji
    użytkowej – realizowana jest jedynie dokumentacja techniczna i kod źródłowy.
    Wnioskodawczyni prostuje, że realizuje wyłącznie dokumentację techniczną, która:
      a) jest nierozerwalnie związana z wytwarzanym przez Wnioskodawczynię
        oprogramowaniem,
      b) obejmuje przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu
        komputerowego, których charakter jest taki, że program komputerowy może
        korzystać z nich na późniejszym etapie,
      c) obejmuje instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalałyby przekształcić je
        do postaci kodu źródłowego,
      d) w ramach projektów Wnioskodawczyni powstają instrukcje komend adresowanych
        do komputera, a nigdy nie powstają zbiory zleceń dla informatyków realizujących
        kolejne etapy projektu,
      e) dokumentacja, którą Wnioskodawczyni tworzy, pozwala odtworzyć instrukcje
        przeznaczone dla komputera i przekształcić je do postaci kodu źródłowego,
      f) każda stworzona przez Wnioskodawczynię dokumentacja podlega ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawczyni prostuje, że nie wykonuje usług w ramach funkcji „Team Leadera”.
    Wnioskodawczyni w związku z tworzeniem/rozwijaniem oprogramowania osiąga dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, co zostało odzwierciedlone w opisie stanu prawnego.

## Pytanie

Czy w tak opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, że
    do przychodów uzyskiwanych z autorskich praw do programów komputerowych
    uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię w ramach świadczonych usług w latach 2024 i
    2025, tj. przychodów za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych,
    rozwijanych bądź ulepszanych programów komputerowych Wnioskodawczyni stosuje
    przepisy art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. 5% stawkę podatku dochodowego?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczone usługi badawczo-rozwojowe w zakresie
    wytwarzania oprogramowania (Narzędzia i Narzędzia 2) spełniają wymóg art. 30ca ust. 2
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa”).
    Zgodnie z art. 30cb ustawy Wnioskodawczyni prowadzi wyodrębnioną ewidencję
    dotyczącą prowadzonych prac badawczo-rozwojowych. Na podstawie powyższych stoi na
    stanowisku, iż może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do
    przychodów z opisanych wyżej prac badawczo-rozwojowych (wytwarzania Narzędzia i
    Narzędzia 2).
    W konsekwencji, Wnioskodawczyni zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2024 i 2025
    rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach
    opisanej współpracy ze spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego
    wynoszącej 5%.

    Stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu
    faktycznego jest prawidłowe w świetle obowiązującego stanu prawnego, z przyczyn
    wskazanych poniżej.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 2193), w ustawie dodano art. 30ca i art. 30cb.
    Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla
    przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub
    rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOK lnnovation Box).
    W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie
    ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową
    dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których
    podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do
    korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie
    obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe
    prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane
    dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.
    Zgodnie z tym uzasadnieniem „(...) Dochodem kwalifikującym się do ulgi lnnovation Box
    jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności
    związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności licencyjnych lub innych
    należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak
    również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi
    określany na zasadzie ceny rynkowej”.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji tzw. zasady nexus, zgodnie z którą
    przychody związane z własnością intelektualną mogą być korzystnie opodatkowane w
    takim zakresie, w jakim konkretna własność intelektualna generująca przychód jest
    efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni świadczy usługi
    badawczo-rozwojowe na rzecz swojego kontrahenta, w zakresie oprogramowania
    służącego do kompleksowej obsługi procesów windykacyjnych oraz zarządzania i zakupu
    portfeli należności na potrzeby grupy spółek działającej w większości państw UE
    (Narzędzie) oraz rozwoju narzędzia ... – aplikacji zewnętrznej do obsługi klientów
    indywidualnych i prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą służąca do
    obsługi polis, opłacania składek ubezpieczeniowych, zgłaszania szkód i występowania o
    świadczenia, sprawdzania statusów swoich zgłoszeń, pobierania dokumentów (Narzędzie
    2).
    Na podstawie zawartych umów Wnioskodawczyni sprzedaje prawa do wytworzonego
    oprogramowania z chwilą ustalenia utworu w ramach wynagrodzenia na rzecz
    kontrahenta. Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie
    zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przedmiotem umowy jest w rzeczywistości sprzedaż usług badawczo-rozwojowych,
    których efektem jest program komputerowy (umową objęte jest wytwarzanie, wdrażanie
    testowanie i dokumentowanie oprogramowania), w których cenie uwzględniona jest

    opłata za prawo do korzystania z własności intelektualnej Wnioskodawczyni. Sprzedaż
    wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku (Narzędzie i Narzędzie 2),
    jest wytwarzane w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej
    definicję zawartą w art. 5a pkt 38 Ustawy.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów, a w związku z tym wykazuje wymagane przepisami informacje w
    odrębnej ewidencji. Odnosząc powyżej przedstawiony opis do zanalizowanych przepisów
    prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane
    jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W
    związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, dokumentacji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych
    danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega
    ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (w
    szczególności zgodną z Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5 – a w szczególności jego
    34 akapitem dotyczącym tzw. copyrighted software), uznane za kwalifikowane IP w świetle
    rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że na potrzeby korzystania z IP Box posiada
    szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką
    preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb Ustawy oraz pozwalającą na monitorowanie
    i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Zawiera ona comiesięczne zestawienie
    dokumentów potwierdzających w szczególności przychody i wydatki, a w konsekwencji
    pozwalających na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu lub
    straty przypadających na każde kwalifikowane IP na koniec każdego miesiąca.
    Podkreślenia wymaga, iż Narzędzie i Narzędzie 2, w zakresie opisanym w stanie
    faktycznym wniosku, jest jedynym efektem pracy wykonywanej na zlecenie kontrahenta
    Wnioskodawczyni i jak wyżej wskazano stanowi ono niewątpliwie utwór w rozumieniu art.
    1 ust 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wytwarzane
    utwory przechowywane są w infrastrukturze informatycznej kontrahenta
    Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni zatem nie wykonuje nawet usługi zarządzania
    wytwarzanymi przez Nią dziełami, a całość wynagrodzenia w zakresie zadeklarowanym w
    ewidencji otrzymywanego od kontrahenta stanowi wynagrodzenie za sprzedaż praw
    autorskich.
    Programy, które wytwarza Wnioskodawczyni (Narzędzie i Narzędzie 2) są same w sobie
    nowym oprogramowaniem narzędziowym, które umożliwia wykonywanie konkretnych
    analiz lub czynności w procesie rozwoju urządzenia, które będzie ulepszone w stosunku
    do innych podobnych oferując więcej funkcjonalności i wyższy poziom bezpieczeństwa,
    przez co będzie miało ono więcej funkcjonalności i zastosowań niż inne podobne.
    Odnośnie wartości kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawczyni
    wskazuje, że na podstawie umowy zawartej z kontrahentem, na podstawie której
    Wnioskodawczyni wytwarza Narzędzie i Narzędzie 2, wykonuje Ona usługę informatyczną
    w ramach której wytwarzane są utwory, do których wszelkie prawa własności
    intelektualnej są przekazywane na rzecz kontrahenta za ustaloną opłatą. Wg Ustawy przez
    sprzedaż rozumie się „odpłatną dostawę towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów”. Tak więc w tym przypadku następuje faktyczna sprzedaż wytworzonych przez
    Wnioskodawczynię kwalifikowanych praw własności intelektualnej do Narzędzia i
    Narzędzia 2. Jedyną usługą jaką wykonuje on na rzecz kontrahenta jest udział w opisanym

    projekcie w charakterze programisty, którego efektem jest tylko i wyłącznie kod źródłowy
    programu komputerowego – Narzędzia i Narzędzia 2 oraz dokumentacja bezpośrednio i
    immanentnie związana z tworzonym Narzędziem i Narzędziem 2, a powstająca w trakcie
    procesu tworzenia i rozwijania Narzędzia i Narzędzia 2. Wnioskodawczyni wykonuje
    czasem również czynności administracyjne, które jednak nie są objęte prowadzoną
    ewidencją i które nie podlegają uldze IPBox. Narzędzie i Narzędzie 2 stanowi
    oprogramowanie pisane na zamówienie spełniające specyficzne wymagania klienta i nie
    istnieje inne podobne tak aby można było na jego podstawie wycenić wartość praw
    własności intelektualnej związanej z tym oprogramowaniem. Tak więc dokumentem
    określającym wartość sprzedawanych praw jest faktura wystawiana przez
    Wnioskodawczynię. Ponadto, Wnioskodawczyni wskazuje, że w roku 2024 płaciła zaliczki
    na podatek dochodowy w wysokości wynikającej z ogólnych zasad rozliczenia, także z
    przychodów uzyskiwanych z tytułu Umowy, a preferencyjną stawkę podatku do
    przychodów uzyskiwanych z Umowy zastosuje w rocznym zeznaniu podatkowym
    składanym do końca kwietnia 2025 r. i obliczając podatek do zapłaty zastosuje 5% stawkę
    do przychodów z Umowy, a różnicę w podatku zapłaconym na bieżąco w postaci zaliczek
    na podatek potraktuje jak nadpłatę podatku. Rekapitulując powyższe należy stwierdzić, że
    po spełnieniu warunków formalnych dot. prowadzenia księgowości opisanych w art. 30cb
    Ustawy Wnioskodawczyni ma prawo rozliczać się na podstawie art. 30ca Ustawy, a Jej
    stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym
      i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Panią efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Badania podstawowe
    Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:
      · prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub
      · prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;
    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem
    odpowiednich standardów.
    Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace
    empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim
    środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w
    odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być
    odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac
    empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

    Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały
    status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace
    teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym
    dotyczące metodologii badań naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.
    Badania aplikacyjne
    Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie
    nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
    procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych
    jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla
    potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot
    podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub
    usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:
      · opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub
      · wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.
    „Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął
    miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od
    niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.
    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:
      · produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
        opracowane po raz pierwszy w wyniku badań aplikacyjnych;
      · produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi,
        ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić
    coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych
    dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia,
    ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu
    widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie
    powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie,
    procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.
    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:
      · nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i
      · wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie
    pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić,
    czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą

    wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest
    określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów
    wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla
    działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Należy uwzględnić zatem, że głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo -
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie
    IP Box – Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
    zastosowań”).
    Istotnym jest więc między innymi to:
      · jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu
        badawczo-rozwojowego;
      · jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod
        względem przydatności do realizacji tego projektu.
    Ocena charakteru Pani działalności
    Z opisu sprawy wynika, że zostało Pani zlecone wytworzenie narzędzia ..., którego celem
    jest stworzenie nowego produktu ubezpieczeniowego na rynku Polskim (dalej:
    „Narzędzie”) oraz rozpoczęła Pani pracę i będzie pracowała nad Narzędziem 2 – projektem
    polegającym na umożliwieniu klientowi zewnętrznemu podjęcia decyzji na temat wyboru
    warunków polisy – dotychczas proces nie był zautomatyzowany u klienta. Twórczy
    charakter Pani działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do przedmiotowych
    „programów komputerowych” (Narzędzia i Narzędzia 2) polega na tym, że jedynie na
    podstawie przedstawionych przez Klienta wymagań biznesowych przygotowuje modele
    danych i modele architektury oraz wykonuje analizę systemową i bazo-danową, która jest
    całkowicie szyta na miarę i wymaga całkowicie twórczego, oryginalnego działania – efekt
    pracy Wnioskodawczyni jest zawsze utworem i jest kreacją nowej ,nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej. Nie jest efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W celu
    rozwijania programu określonego jako Narzędzie i Narzędzie 2 polega na
    przeprowadzania warsztatów z klientem, rozpisywania dokumentacji technicznej
    backendu (w szczególności w zakresie struktur bazodanowych i dotyczących ich serwisów
    /API) w narzędziach (...) z projektem zmian programu komputerowego. Analizuje Pani bazy
    danych i tworzy odpowiednie zapytania i skrypty. Wnioskodawczyni również analizuje
    aktualne rozwiązania i proponuje techniczne usprawnienia. Efektem prac zawsze jest kod
    źródłowy i skrypty bazodanowe. Program komputerowy, który jest wytwarzany w ramach
    Pani działalności gospodarczej nie istniał dotychczas i wykorzystuje Pani całkowicie nowe –
    wypracowane specjalnie na potrzeby klienta rozwiązania. Pani działalność jest
    prowadzona w sposób ciągły i systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej podejmuje Pani aktywność, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    W konsekwencji, działalność prowadzoną przez Panią polegającą na tworzeniu, rozwijaniu,
    ulepszaniu programów komputerowych można uznać za działalność badawczo-rozwojową
    w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Panią ani też całość prowadzonej przez Panią działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.

    W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) x 1,3
      a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Artykuł 30ca ust. 6 tej ustawy stanowi:
      W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
      przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o i art.
      23p stosuje się odpowiednio.

    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania
      dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
      podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób
    niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego według skali bądź stawki liniowej. Przepisy o IP Box nie
    narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania
    preferencji IP Box.

    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      · tworzy Pani wymienione w opisie programy komputerowe (Narzędzie 1 i Narzędzie 2)
        w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
        spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób
        fizycznych;
      · efektem Pani twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
        utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych;
      · na gruncie umowy z klientem otrzymuje Pani wynagrodzenie z tytułu sprzedaży
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskich praw majątkowych);
      · wyodrębnienie autorskich praw majątkowych następuje w momencie tworzenia
        projektu programu komputerowego i polega na umieszczeniu przez Panią projektu
        w ramach odpowiednio wydzielonego repozytorium. Przeniesienie tych praw
        potwierdzone jest poprzez ich przekazanie w narzędziach Klienta oraz wpisy w Jira,
        a następnie w fakturze;
      · prowadzi Pani odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
        ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych.
    Tym samym może Pani, do przychodów uzyskiwanych z autorskich praw do programów
    komputerowych uzyskiwanych przez Panią w ramach świadczonych usług w 2024 i 2025
    roku, tj. przychodów za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych,
    rozwijanych bądź ulepszanych programów komputerowych na podstawie art. 30ca ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zastosować w zeznaniach rocznych za
    lata 2024 i 2025 stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej.
    Zaznaczyć należy w tym miejscu, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną 5%
    stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
    podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art.
    30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.