Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-388/10/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-05
Teza: moment i sposób zaliczenia pierwszej i drugiej raty leasingowej, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi rachunkowe; leasing-leasing operacyjny; leasing-raty leasingowe; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 21 kwietnia 2010r.), uzupełnionym w dniu 24 czerwca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu i sposobu zaliczenia dwóch pierwszych rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu i sposobu zaliczenia dwóch pierwszych rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 16 czerwca 2010 r. Znak: IBPBI/1/415-388/10/ESZ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 24 czerwca 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W kwietniu 2010r. pomiędzy firm Wnioskodawcy a firmą leasingową, została zawarta umowa leasingu operajnego na zakup samochodu osobowego na okres 35 miesięcy (36 miesiąc jest miesiącem wykupu samochodu). Ww. umowa została zawarta na czas oznaczony, stanowiący więcej niż 40% normatywnewgo okresu amortyzacji. Wraz z nią Wnioskodawca otrzymał harmonogram opłat leasingowych, z którego wynika, że dwie pierwsze raty są dużo większe niż pozostałe (pierwsza rata w wysokości 63.000 zł jest 7 razy większa od pozostałych 33 rat, druga rata w wysokości 245.000 zł jest 28 razy wieksza od pozostałych). Wnioskodawca nadmienia przy tym, że pierwsza rata nie jest opłatą wstępną i nie od niej zależało zawarcie umowy leasingowej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, m.in. iż:

*   firma prowadzi pełną księgowość, zgodnie z ustawą o rachunkowości,
*   uiszczenie pierwszej i drugiej raty leasingowej nie warunkowało zawarcia umowy leasingu, bądź wydania przedmiotu leasingu,
*   umowa została zawarta 26 marca 2010r.,
*   przedmiot leasingu został wydany 30 marca 2010r.,
*   pierwsza ratę uiszczono 29 kwietnia 2010r.,
*   druga ratę uiszczono 28 maja 2010r.,
*   pierwsza i druga rata leasingowa zostały ujęte w harmonogramie opłat leasingowych,
*   zawarta umowa leasingowa spełnia wszystkie warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tzn. czas oznaczony w umowie stanowi 58% normatywnego okresu amortyzacji oraz suma ustalonych w umowie opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług jest odpowiednio większa od wartości początkowej środka trwałego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dwie pierwsze raty mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie ich poniesienia, czy mają być rozliczane w czasie?

Zdaniem Wnioskodawcy, spełniając warunki zawarte w art. 23b pkt 1 ust. 1 i 2 (winno być art. 23b ust. 1 pkt 1 i 2) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie zawarcia umowy, pierwszą i drugą ratę leasingową należy zaksięgować jednorazowo w koszty w momencie ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 23b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome,
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.

Zgodnie z art. 23b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 2000r. N 54, poz. 654 ze zm.),2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. o spółkach z udziałem zagranicznym
(Dz. U. z 1997r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)

\- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

W związku z powyższym, jeżeli w istocie będąca przedmiotem wniosku umowa leasingu spełnia wszystkie warunki określone w art. 23b (w tym określone w ust. 2 tego przepisu) ww. ustawy, to poniesione przez korzystającego opłaty ustalone w umowie leasingu w podstawowym okresie umowy, z tytułu używania ww. samochodu osobowego, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Rozstrzygając kwestię momentu zaliczenia, przez podmiot prowadzący księgi rachunkowe, rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów należy brać pod uwagę zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 5 – 5d powołanej ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

W myśl natomiast art. 22 ust. 5c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Przy czym, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów stosownie do art. 22 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Pierwsza i druga rata leasingowa, podobnie jak inne należności wynikające z zawartej umowy leasingu, niewątpliwie są kosztem pośrednio związanym z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, zatem rozstrzygając kwestię potrącalności tych kosztów u podatników prowadzących księgi rachunkowe należy, stosować powołany przepis art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać przy tym należy, iż bez względu na nazewnictwo (czynsz inicjalny, opłata wstępna, pierwsza rata leasingowa), jeżeli uiszczenie określonej, a wynikającej z umowy leasingu kwoty jest warunkiem skuteczności zawarcia tej umowy, to z uwagi na tę właśnie rolę, jest to koszt dotyczący całej umowy i ściśle określonego czasu jej trwania, z reguły przekraczającego rok podatkowy. Z tego względu opłaty o charakterze wstępnym należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż w związku z zawartą umową leasingu operacyjnego, Wnioskodawca uiścił pierwszą i drugą ratę leasingową, które objęte są harmonogramem opłat leasingowych. Jak wskazał Wnioskodawca zarówno zawarcie umowy jak i wydanie przedmiotu leasingu nie było uzależnione od wcześniejszego uiszczenia pierwszej i drugiej raty leasingowej. Raty te zostały uiszczone po zawarciu umowy (26 marca 2010r.) i wydaniu przedmiotu leasingu (30 marca 2010r.) w dniu 29 kwietnia 2010r. (I rata) i w dniu 28 maja 2010r. (II rata).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż Wnioskodawca miał prawo zaliczyć ww. wydatki ponoszone tytułem I i II raty leasingowej do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, tj. w dacie ujęcia ich w księgach rachunkowych, zgodnie z art. 22 ust. 5d ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.