Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.129.2025.1.KAK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Opodatkowanie transakcji sprzedaży udziału w prawie
własności niezabudowanej działki gruntu bez uwzględniania
zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o VAT oraz
obowiązek udokumentowania fakturą VAT transakcji.
Słowa kluczowe: działki
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
      opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału wynoszącego 1/4 w
      niezabudowanej działce gruntu o powierzchni ok. ... ha powstałej w wyniku podziału
      geodezyjnego działki gruntu nr ...,
      obowiązku wystawienia faktury dokumentującej ww. sprzedaż.

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa jednej niezabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego będzie mowa o Nieruchomości należy
    przez to rozumieć:
    1) niezabudowaną działkę gruntu o powierzchni ok. ... ha powstałą w wyniku podziału
    geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym ... o powierzchni ...ha,
    położoną w miejscowości ..., ..., powiat ..., województwo ..., dla której Sąd Rejonowy w ...
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ....
    Nawet jeśli w dalszej części niniejszego wniosku jest mowa o działkach lub
    nieruchomościach w liczbie mnogiej, to jest to tylko zabieg stylistyczny a przedmiotem
    niniejszego wniosku pozostaje jedna działki gruntu.
    We wrześniu 2024 Wnioskodawca wraz ze Współwłaścicielem (względnie ze
    Współwłaścicielami) podpisał przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu
    notarialnego dotyczącą sprzedaży Nieruchomości, która uzależniała zawarcie docelowej
    umowy sprzedaży od łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
    1) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości obiektami
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                            2handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650 m wraz z miejscami
    parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych;
    2) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 527,40 m, w tym salą

                    2sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20
    miejsc postojowych;
    3) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
    przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
    koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 t,
    bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami
    umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
    niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
    nieruchomości;
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji;
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    6) wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
    podziale działki nr ... zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    7) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
    wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją
    Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji;
    8) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    9) uzyskania przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź zwolnienia z
    naliczenia podatku VAT;
    10) wykreślenia z działu III księgi wieczystej ... ostrzeżenia o niezgodności treści księgi
    wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, kosztem i staraniem Sprzedającego;
    11) uzyskanie i okazanie przez ... prawomocnego postanowienia właściwego Sądu
    opiekuńczego zezwalającego ... na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego
    zarządu majątkiem małoletnich ... i ..., poprzez zawarcie umowy sprzedaży udziałów w
    działce ..., zgodnie z zawartą umową przedwstępną.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną (w niniejszym wniosku: Kupujący lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności Nieruchomości - udziału wynoszącego 1/4.
    Pozostaje jeszcze 3 Współwłaścicieli Nieruchomości, którym przysługuje udział wynoszący
    po 1/4. Prawo własności Wnioskodawca nabył od osoby fizycznej na podstawie aktu
    poświadczenia dziedziczenia z kwietnia 2024. Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono
    faktury VAT, a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości. Wnioskodawca nie
    jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca
    nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie prowadzi działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej. Wnioskodawca nie jest
    rolnikiem ryczałtowym. Nieruchomość stanowiąca przedmiot przyszłej sprzedaży nie jest
    przez Wnioskodawcę wykorzystywana na cele rolnicze. Nieruchomość nie była w ciągu
    ostatnich 5 lat wykorzystywana przez Sprzedającego na cele związane z prowadzeniem
    działalności gospodarczej. Nieruchomość nie jest i nie była środkiem trwałym ujętym w
    ewidencji środków trwałych. Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej.
    Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55[1] ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak również nie stanowi
    jego zorganizowanej części. Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że wg jego najlepszej

    wiedzy, Nieruchomość (tu jako działka nr ... ) na dzień podpisania przedwstępnej umowy
    sprzedaży:
      · Nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
      · W rejestrze gruntów Nieruchomość oznaczona była jako: grunty orne, pastwiska
        trwałe, rowy.
      · Nie leżała w strefie obszaru rewitalizacji.
      · Była wolna od wad fizycznych i prawnych.
      · Posiadała dostęp do drogi publicznej.
    Nieruchomość została przez Wnioskodawcę wraz ze Współwłaścicielem (względnie ze
    Współwłaścicielami) wydzierżawiona Kupującemu na czas określony – 3 miesięcy.
    Wnioskodawca ze Współwłaścicielem (względnie ze Współwłaścicielami) w ramach
    zawartej umowy przedwstępnej udzielił Kupującemu pełnomocnictwa do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru. Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne. W ramach zawartej umowy
    przedwstępnej Wnioskodawca ze Współwłaścicielem (względnie ze Współwłaścicielami)
    wyraził zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępnił kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem
    niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraził zgodę na
    usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem czynności w celu
    przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży (np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie,
    inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki,
    zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci
    internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe itp.). Przed
    zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza podejmować
    aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży tej nieruchomości.
    Do momentu transakcji sprzedaży będzie Wnioskodawca nie będzie podejmować
    jakiekolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych
    zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, że
    wykonywane przez Kupującą (jako pełnomocnika Sprzedającego) czynności na
    przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są/będą wykonywane w części na
    rzecz i w imieniu Sprzedającego.
    Pytania
    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
    1) Czy sprzedaż nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
    bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 tej ustawy, tj. z naliczeniem
    należnego podatku od towarów i usług,

    2) co w konsekwencji spowoduje, że Wnioskodawca winien udokumentować fakturą VAT
    obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej nieruchomości tj. wyłącznie w części przypadającej
    na Niego jako współwłaściciela?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem dostawy będzie teren budowlany w myśl art. 2 pkt
    33 ustawy o VAT, w związku z tym w stosunku do planowanej sprzedaży nieruchomości
    nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o
    VAT. Z tytułu sprzedaży niezabudowanych działek Wnioskodawca będzie podatnikiem w
    myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT prowadzącym działalność gospodarczą, stosownie do art.
    15 ust. 2, w związku z tym będzie zobowiązany opodatkować VAT sprzedaż nieruchomości
    z zastosowaniem właściwej stawki podatku.
    W konsekwencji, przy sprzedaży wystąpi konieczność naliczenia VAT, gdyż sprzedaż nie
    korzysta ze zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), a Wnioskodawca
    udokumentuje fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości tj. wyłącznie
    w części przypadającej na Niego jako współwłaściciela.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju. Natomiast przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z niezabudowanej działki
    gruntu niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6
    ustawy podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż nieruchomości przez Zbywcę
    będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów. W sytuacji, gdy przedmiotem
    dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi
    do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jako właściciel, mamy do
    czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Jednak art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT stanowi, że zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
    Z przytoczonego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że
    kluczowym elementem pozwalającym stwierdzić, czy dostawa nieruchomości
    niezabudowanych może skorzystać ze zwolnienia od VAT jest określenie przeznaczenia
    gruntu. Powołany przepis wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod
    zabudowę należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r.
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.),
    regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu
    terytorialnego i organy administracji rządowej. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią
    akty prawa miejscowego, tj. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako
    źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy -
    jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - "teren
    budowlany" oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Uwzględniając powyższą
    okoliczność, zdaniem Wnioskodawcy, w momencie dostawy niezabudowana
    przedmiotowa nieruchomość stanowić będzie teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33
    ustawy. w konsekwencji dostawa tej nieruchomości nie może zostać objęta zwolnieniem
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dla
    zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
      · towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
      · w związku z nabyciem tych towarów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
        VAT naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od
    podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika,
    że działka nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do momentu sprzedaży
    wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Oznacza to, że nie zostały spełnione
    warunki do zastosowania zwolnienia dostawy działki na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy. Jak wskazano powyżej warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez
    Wnioskodawcę opisanej we wniosku nieruchomości będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a w konsekwencji Wnioskodawca jest
    zobowiązany do naliczenia podatku VAT z tytułu sprzedaży tej nieruchomości. Nie każda
    jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby taką czynność opodatkować tym
    podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych
    zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany
    charakter. Zdaniem Wnioskodawcy okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o
    pozwoleniu na budowę, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej
    aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności
    sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji
    zorganizowaną.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną, która zamierza kupić działkę w celu wybudowania
    obiektu handlowo-usługowego. Wnioskodawca ze Współmałżonkiem/Współmałżonkiem
    udzielił Kupującemu również pełnomocnictwa. Umowa przedwstępna została
    uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego
    - umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna). Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem
    do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy
    tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki
    zawarciu umowy przyrzeczonej.
    W kontekście powyższych rozważań istotne jest również, że Wnioskodawca udzielił
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy - Spółce - do działania w Jego imieniu do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,

    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru, podejmował więc działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.
    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na kwestię
    udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w ustawie Kodeks cywilny. Czynność
    prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki
    bezpośrednio dla reprezentowanego. Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu
    cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy
    którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu
    mocodawcy. Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy
    i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy. Wnioskodawca podkreśla, że pomiędzy Nim a Spółką została podpisana
    przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z ww. umową sprzedaż
    nieruchomości nastąpi pod warunkiem uzyskania przez Spółkę decyzji o pozwoleniu na
    budowę obiektu handlowo-usługowego, uzyskania decyzji zezwalającej na lokalizację
    zjazdu na przedmiotową nieruchomość, uzyskania przez Kupującego warunków
    technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz
    przyłącza energetycznego. Zatem, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane
    przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy.
    Oznacza to, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży nieruchomości podejmie pewne
    działania w sposób zorganizowany. Zdaniem Wnioskodawcy, uznać należy, że
    podejmowane przez Niego działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż
    nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W świetle powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, uznać należy, że Nabywca będzie dokonywał szeregu określonych
    czynności w związku ze sprzedażą przez Wnioskodawcę prawa własności przedmiotowych
    nieruchomości. Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela,
    to aby takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości
    musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu
    przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej,
    Wnioskodawca udzielił Kupującej stosownego pełnomocnictwa. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej Wnioskodawca posiada prawo własności w nieruchomości, które podlega
    wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną
    „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Zainteresowanego. Biorąc pod uwagę treść
    przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, w ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż
    ww. nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną
    przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca
    dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmie działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże aktywność w
    przedmiocie zbycia działki porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż
    przedmiotowej nieruchomości stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w powiązaniu z art. 7
    ust. 1 ustawy. Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży
    nieruchomości, należy wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających
    opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy. Na podstawie art. 106b ust. 1
    ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę tj. wyłącznie
    w części przypadającej na Niego jako współwłaściciela.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co

    do zasady - podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż
    towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na
    podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od
    podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz
    sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie
    ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach podatnik wystawiał fakturę.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży własności działki, skoro
    Wnioskodawca będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, to przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej
    stawki podatku VAT. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest udokumentować
    fakturą obrót uzyskany z transakcji sprzedaży nieruchomości tj. wyłącznie w części
    przypadającej na Niego jako współwłaściciela?

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlega jednak
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Według art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).

    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność
    nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA
    w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
    Na mocy art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlega jednak
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej

    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Według art. 389 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 95 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
    W świetle art. 95 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

    W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że posiada Pan prawo własności
    udziału wynoszącego 1/4 w niezabudowanej działce gruntu o powierzchni ok. ... ha
    powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu nr ....
    We wrześniu 2024 podpisał Pan wraz ze Współwłaścicielami przedwstępną warunkową
    umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą Nieruchomości, która
    uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od łącznego spełnienia warunków
    określonych w tym akcie, tj.:
    1) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                                2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650 m wraz z
    miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych;
    2) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 527,40 m, w tym salą
                    2sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20
    miejsc postojowych;
    3) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
    przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według

    koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 t,
    bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami
    umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
    niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
    nieruchomości;
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji;
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    6) wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
    podziale działki nr ... zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    7) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
    wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją
    Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji;
    8) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    9) uzyskania przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź zwolnienia z
    naliczenia podatku VAT;
    10) wykreślenia z działu III księgi wieczystej ... ostrzeżenia o niezgodności treści księgi
    wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, kosztem i staraniem Sprzedającego;
    11) uzyskanie i okazanie przez ... prawomocnego postanowienia właściwego Sądu
    opiekuńczego zezwalającego ... na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego
    zarządu majątkiem małoletnich ... i ..., poprzez zawarcie umowy sprzedaży udziałów w
    działce ..., zgodnie z zawartą umową przedwstępną.
    Ponadto, w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzielił Pan wraz ze
    Współwłaścicielami Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępnił kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem
    przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraził zgodę na usytuowanie przez Kupującego,
    kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego,
    zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy
    przyłączeniowej zawartej z operatorem. Wraz z współwłaścicielami wydzierżawił Pan
    Kupującemu Nieruchomość.
    W świetle powyższego uznać należy, że Kupujący będzie dokonywał określonych czynności
    w związku ze sprzedażą przez Pana prawa własności udziału wynoszącego 1/4 w
    niezabudowanej działce gruntu powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu
    nr .... Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to aby

    takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi
    wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw (zgody/upoważnienia w
    sprawach dotyczących nieruchomości) potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby
    mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, udzielił Pan Kupującemu stosownego
    pełnomocnictwa.
    Okoliczność, że działania te nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale przez
    Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w
    Pana (mocodawcy) sferze prawnej. Z kolei Kupujący dokonując ww. działań uatrakcyjni
    przedmiotową nieruchomość stanowiącą nadal Pana współwłasność. Działania te,
    dokonywane za pełną Pana zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności
    nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży prawa własności udziału 1/4 w niezabudowanej
    działce gruntu powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu nr ..., nie będzie
    Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem
    prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. W taki
    sposób zorganizował Pan sprzedaż prawa własności udziału wynoszącego 1/4 w
    przedmiotowej nieruchomości, że niejako Pana działania łącznie z działaniami przyszłego
    nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej posiada Pan udział w prawie własności
    nieruchomości, która podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu
    widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze prawnopodatkowej. W tym
    kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez
    potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega udział w
    nieruchomości o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując ww. czynności zaangażował Pan środki
    podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i
    C-181/10, tj. wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia udziału w nieruchomości,
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Ponadto z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość została
    wydzierżawiona Kupującemu na czas określony – 3 miesiące.
    Na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego wskazać należy, iż dzierżawa przedmiotowej nieruchomości
    spowodowała, że straciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych przedmiotowej nieruchomości spowodowało, że ww.
    nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w
    ramach majątku osobistego.

    Zatem uznać należy, że podejmowane przez Pana działania oraz dokonane czynności
    wykluczają sprzedaż prawa własności udziału wynoszącego 1/4 w niezabudowanej działce
    gruntu powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu nr ... w ramach zarządu
    Pana majątkiem prywatnym. Tym samym należy stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie
    dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy, a Pan będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z
    uwagi na powyższe, nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie Pana składnik
    majątku osobistego, a sprzedaż udziału w działce będzie stanowiła realizację prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży prawa własności udziału
    wynoszącego 1/4 w niezabudowanej działce gruntu powstałej w wyniku podziału
    geodezyjnego działki gruntu nr ... będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200.000 zł.
    Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,

      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:
      Grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach

    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Zgodnie z przedstawionymi okolicznościami sprawy, grunt na moment sprzedaży będzie
    stanowił teren budowlany. Powyższe wynika z faktu, że zawarcie docelowej umowy
    sprzedaży uzależnione jest m.in. od uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość
    zabudowania nieruchomości obiektami w tym obiektem handlowo-usługowym, zgodnie z
    planami inwestycyjnymi Kupującej.
    Tym samym, działka będąca przedmiotem sprzedaży na dzień sprzedaży będzie stanowiła
    teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W takiej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnienie
    z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podatników dokonujących dostaw
    terenów budowlanych.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa działka nie była wykorzystywana przez Pana w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że działka nie
    była wykorzystywana w całym okresie posiadania wyłącznie do działalności zwolnionej z
    podatku VAT.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że dostawa udziału
    wynoszącego 1/4 w niezabudowanej działce gruntu powstałej w wyniku podziału
    geodezyjnego działki gruntu nr ..., nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na

    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż nie został spełniony co
    najmniej jeden z warunków, o którym mowa w tym przepisie.
    W związku z powyższym sprzedaż udziału wynoszącego 1/4 w niezabudowanej działce
    gruntu powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu nr ..., będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    A zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    W odniesieniu natomiast do kwestii udokumentowania ww. sprzedaży należy zauważyć,
    że na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że Nabywcą udziału w
    niezabudowanej działce gruntu powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu
    nr ..., będzie Spółka zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, a transakcja sprzedaży – jak
    wyżej wskazano – będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać
    ze zwolnienia od podatku.
    Mając zatem na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy
    stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży udziału w prawie własności w
    niezabudowanej działce gruntu powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu
    nr ... będzie Pan stroną dokonującą czynności opodatkowanej tym podatkiem i będzie Pan
    występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, ustawy o
    VAT i przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej stawki
    podatku VAT.
    W konsekwencji będzie Pan zobowiązany udokumentować fakturą VAT sprzedaż działki w
    części przypadającej na Pana jako współwłaściciela.
    Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla pozostałych
    współwłaścicieli nieruchomości.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.