Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.897.2024.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie opodatkowania zwrotu
kwot otrzymanych z banku.
Słowa kluczowe: kwota-kwota dodatkowa
ugody-ugoda sądowa
zwolnienie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zwrot nienależnie pobranych świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 21 listopada o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 grudnia
    2024 r. (data wpływu 19 grudnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21).
    Zaciągnęła Pani kredyt budowlano-hipoteczny denominowany udzielony w złotych w
    kwocie, stanowiącej równowartość 40.691.01 CHF, w Banku (...) (który w 2014 roku został
    prawnie połączony z (...)) czyli w podmiocie, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów, dnia 5 października 2009 roku celem finansowania kosztów
    kontynuowania budowy domu jednorodzinnego zlokalizowanego w (...), ul. (...), działka nr
    d1, stanowiącego Pani własność, dla którego urządzona jest przez Sąd Rejonowy w (...)
    księga wieczysta KW nr (...). Kredyt był związany z realizacją Pani własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    Nieruchomość nigdy nie była wynajmowana, ani nie była w niej prowadzona działalność
    gospodarcza. Przedmiotowa nieruchomość nie pełniła również roli wirtualnego biura.
    Nieruchomość służyła wyłącznie celom mieszkaniowym. Nie nabyła Pani garażu lub
    miejsca parkingowego związanego z nieruchomością. Nie korzystała Pani nigdy z ulgi
    odsetkowej.
    Z Pani powództwa przeciwko Bankowi powstał spór dotyczący skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w
    sprawie za sygn. (...) o zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym w (...). 5 września
    2024 r. dokonała Pani spłaty kredytu. 13 listopada podpisała Pani ugodę z Bankiem
    akceptując następujące warunki:
        w celu zakończenia wszelkich sporów dotyczących abuzywności klauzul umownych
        i ważności Umowy, Bank zobowiązał się do zwrotu w terminie 21 dni od dnia
        zawarcia Ugody na Pani rzecz kwoty 45.444,94 złotych (słownie: czterdzieści pięć
        tysięcy czterysta czterdzieści cztery złote i 94/100) w tym: kapitał 42.004,58 złotych,
        odsetki 3.440,36 złotych;
        Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Pani kwotę dodatkową
        w wysokości 43.115,06 PLN (słownie: czterdzieści trzy tysiące sto piętnaście złotych
        06/100) na Pani rachunek.
    Przyjmuje Pani do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po Pani
    stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienia obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11). W przypadku braku spłaty tej kwoty w tym terminie
    zostaną naliczone odsetki za opóźnienie w wysokości odsetek maksymalnych od
    następnego dnia po bezskutecznym upływie tego terminu.
    18 listopada 2024 roku na Pani konto wpłynęły obie wyżej wymienione kwoty.

    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    13 listopada podpisała Pani ugodę sądową z Bankiem w celu zakończenia wszelkich
    sporów dotyczących abuzywności klauzul umownych i ważności Umowy. Bank zobowiązał
    się, że wypłaci w terminie 21 dni od zawarcia Ugody Sądowej na Pani rzecz wyżej
    wymienioną kwotę (43.115,06 zł) w formie kwoty dodatkowej. Bank nie zaprezentował w
    ugodzie żadnego sposobu wyliczenia kwoty. Prawdopodobnie wynika ona z tabel i
    wewnętrznej dokumentacji Banku, która nie została Pani ukazana.
    Kwota 43.115,06 zł jest kwotą dodatkową, bez dodatkowych wyjaśnień i bez dodatkowych
    określeń, w związku z podpisaniem Ugody Sądowej.
    Na pytanie organu, czy kwota 43.115,06 zł jest zwrotem na rzecz Pani środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego,
    przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
    otrzymanego finansowania, wskazała Pani, że nie, wypłata świadczenia w wysokości
    43.115,06 zł jest kwotą dodatkową, która została wypłacona na Pani rzecz w związku z
    podpisaną Ugodą Sądową.
    Wypłata świadczenia w wysokości 45.444,94 zł jest zwrotem środków pieniężnych, które
    wcześniej, przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych.
    Kwota składa się z kapitału, który wynosi 42.004,58 złotych oraz odsetek w wysokości
    3.440,36 złotych. Jest to kwota, która jednocześnie jest niższa niż suma kosztów około
    kredytowych poniesionych przez Panią w toku realizowania umowy kredytowej.
    W podobnym stanie faktycznym została już wydana korzystna interpretacja indywidualna,
    tj. Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2024 r.
    nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ, wskazuje, że w podobnych przypadkach, w których
    podatnicy składali wnioski o zwrot, interpretacje były korzystne. Dyrektor KIS w
    wymienionej wyżej interpretacji powołał się na art. 11 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 tj. z
    dnia 2024.02.21):
    Dlatego stwierdza Pani, że zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj. będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty
    dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku
    zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez bank ww. kwoty dodatkowej.
    Do Dyrektora KIS-u zwrócił się również bank krajowy, w interpretacji indywidualnej z dnia
    16 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1078.2023.2.AC, wydanej przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, wskazuje, że zwroty związane z ugodami bankowymi
    powinny być zwolnione z PIT. Jest to interpretacja wydana na rzecz banku, odnosząca się
    do obowiązku informacyjnego w zakresie podatku dochodowego od zwrotów.
    W przypadku zwrotu świadczenia na podstawie Ugody zawartej do umowy kredytowej
    Klient otrzymuje z powrotem swój kapitał - zwrot zapłaconych Bankowi kwot. Nie ma
    zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla
    celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.
    Mając powyższe na uwadze, niewątpliwie zwrot środków jest przysporzeniem po Pani
    stronie, jednakże nie stanowi on przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.
    d.o.f.
    Również należy zwrócić uwagę na art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wedle
    którego to podatnicy - obywatele powinni być traktowani równo wobec prawa, nikt nie
    może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z
    jakiejkolwiek przyczyny. W związku z powyższym niezasadne byłoby inne rozstrzygnięcie w
    przedmiotowej sprawie względem Pani, gdyż stan faktyczny jest tożsamy względem

    przytaczanych indywidualnych interpretacji podatkowych. Utarta linia interpretacyjna,
    jasno wskazuje na stanowisko Organu, który to podziela Pani zdanie.

## Pytanie

Czy kwota zwrócona oraz kwota wypłacona przez Bank na Pani rzecz stanowią przychód
    podatkowy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 U. z 2024 r. poz.
    226 ze zm.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o

    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności" definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą natomiast obowiązki
    informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W myśl tego przepisu:
    Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
    organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
    dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem
    dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego
    podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o
    wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
    wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,
    urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
    sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega co do zasady, każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Po Pani stronie nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z
    podpisaniem ugody otrzymała Pani zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
    umowy przekazała na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu budowlano-
    hipotecznego. A zatem otrzymała środki będące ekwiwalentem wydatków, które były
    uprzednio poniesione z jej własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z
    bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w jej majątku. Zwrot ten będzie dla
    Pani neutralny podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem Wnioskodawczyni nie
    ma obowiązku zapłaty podatku od kwoty zwróconej przez bank.
    W analogicznych stanach faktycznych interpretacje, które uzyskiwali podatnicy
    indywidualnie w zakresie zwrotów są korzystne, tutaj przykład Interpretacja indywidualna
    dyrektora KIS z 1 sierpnia 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ. W powyższej
    Dyrektor KIS wskazał następujący ku temu argument:
    Dlatego stwierdzam, że zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj. będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty
    dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku
    zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez bank ww. kwoty dodatkowej.
    Jeżeli chodzi o zwroty, to wskazanie, że taki zwrot zawsze powinien być zwolniony z PIT
    znajdziemy w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2024 r., Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1078.2023.2.AC. Jest to interpretacja
    wydana na rzecz banku (w zakresie obowiązku informacyjnego w podatku dochodowym
    od zwrotów). W opisanym stanie faktycznym bank zwrócił się do Dyrektora KIS z dwoma
    pytaniami:
    1. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie pomniejszenia kwoty pierwotnego
    zobowiązania kredytowego walutowego i jego spłat o kwotę wyliczonego nowego
    zobowiązania kredytowego Złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą Ugodą i tym samym
    ustalenie kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania kredytowego, nie stanowi
    przychodu podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie skutkować obowiązkiem
    sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT?
    Oraz wyraził następujące stanowisko:
    Ad. 1
    W Państwa ocenie, dokonanie pomniejszenia kwoty pierwotnego zobowiązania
    kredytowego walutowego i jego spłat o kwotę wyliczonego nowego zobowiązania
    kredytowego Złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą Ugodą i tym samym ustalenie
    kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania kredytowego, nie stanowi przychodu
    podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie skutkować obowiązkiem sporządzenia
    przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    A w drugim pytaniu:
    2. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie umorzenia wierzytelności kredytowej w
    ramach zawartej Ugody i złożeniu przez Kredytobiorcę oświadczenia, iż spełnia warunki
    do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego, nie będzie skutkowało
    obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1
    ustawy o PIT?
    Ad. 2
    W Państwa ocenie, dokonanie umorzenia wierzytelności kredytowej w ramach zawartej
    Ugody opisanej w stanie faktycznym i złożeniu przez Kredytobiorcę oświadczenia, iż
    spełnia warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego, nie będzie
    skutkowało obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art.
    42a ust. 1 ustawy o PIT.
    Jest to jedyna interpretacja złożona przez banki w tym aspekcie. Należy podkreślić, że nie
    jest prawem Banku oceniać, czy dana wypłata będzie stanowić przychód podatkowy
    podatnika czy nie. Uprawnienia do takiej oceny mają jedynie organy skarbowe, w

    szczególności tutejszy Organ (w ramach kontroli abstrakcyjnej stosowania prawa). W
    obecnym stanie prawnym powstała rozbieżność, w której niektóre banki uważają
    zwróconą kwotę za przychód podatnika, a inne, powołując się na uzyskane interpretacje
    indywidualne - już nie. W tym kontekście należy w szczególności podkreślić
    fundamentalną rolę gwarancyjną ustawy zasadniczej:
    Art. 32. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej:
    Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez
    władze publiczne.
    Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z
    jakiejkolwiek przyczyny. O ile pierwszy ustęp ogranicza się do władz publicznych, o tyle
    drugi ma charakter szerszy. Wskazać należy iż uznaniowe zakwalifikowanie zwrotów z
    tytułu ugód bankowych, po wcześniejszym stosowaniu klauzul abuzywnych przez te
    instytucje należy uznać za złamanie zasady równości w życiu gospodarczym. W sytuacji w
    której spójna linia interpretacyjna potwierdza brak podatku dochodowego od
    otrzymywanych w toku ugód zwrotów, działanie jednego banku wbrew tej linii należy
    uznać za dyskryminujące, niezgodne z obowiązującym prawem oraz krzywdzące dla tych
    podatników, będących klientami tego konkretnego banku.
    Przy czym Pani zdaniem określenia, którymi posługuje się bank w treści ugody, różne w
    zależności od poszczególnego banku, nie powinny mieć znaczenia na interpretację
    skutków podatkowych ugody. Niezależnie czy zwrot na rzecz klienta określamy mianem
    zwrotu, korekty, zwrotu nadpłaty, zwrotu kapitału, wypłaty dodatkowej czy wynagrodzenia
    albo zwrotu nienależnie pobranych kwot, to różnice są głównie na gruncie semantycznym,
    natomiast bez wpływu na sens i prawno-podatkowy kontekst wydarzenia podatkowego,
    jakim jest zawarcie ugody.
    Mając powyższe na uwadze, stoi Pani na stanowisku iż wypłacona kwota oraz kwota
    zwrócona nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń.
    Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i
    system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
    W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”,
    „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód,
    pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
    1. 5 października 2009 r. zaciągnęła Pani kredyt budowlano-hipoteczny z Bankiem celem
      finansowania kosztów kontunuowania budowy domu jednorodzinnego;
    2. 13 listopada 2024 r. podpisała Pani ugodę z Bankiem, w której w celu zakończenia
      wszelkich sporów dotyczących abuzywności klauzul umownych i ważności umowy.
    3. Bank zobowiązał się w terminie 21 dni od dnia zawarcia ugody do zwrotu na Pani rzecz
      kwoty 45.444,94 zł (w tym kapitał 42.004,58 zł, odsetki 3.440,36 zł) oraz wypłaty kwoty
      dodatkowej w wysokości 43.115,06 zł na Pani rachunek.
    4. Wypłata świadczenia w wysokości 45.444,94 zł jest zwrotem środków pieniężnych,
      które wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-
      odsetkowych, natomiast wypłata świadczenia w wysokości 43.115,06 zł jest kwotą
      dodatkową, która została Pani wypłacona w związku z podpisaną Ugodą Sądową.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy kwota zwrócona oraz kwota wypłacona (tzw. kwota
    dodatkowa) przez Bank na Pani rzecz stanowią przychód podatkowy w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank kwoty zwróconej oraz kwoty wypłaconej (tzw. kwoty
    dodatkowej) przez Bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pani przypadku - otrzymała Pani od Banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej
    przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz wypłatę
    kwoty dodatkowej, która została wypłacona na Pani rzecz w związku z podpisaną Ugodą
    Sądową.
    W odniesieniu do zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz
    Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, to otrzymana przez Panią kwota
    45.444,94 zł, którą wpłaciła Pani do banku ponad kwotę należnych Bankowi rat kapitałowo-
    odsetkowych jest dla Pani neutralna podatkowo.
    W wyniku tego zwrotu nie osiągnęła Pani bowiem konkretnego przysporzenia
    majątkowego, a więc zwrot ten nie spowodował po Pani stronie powstania przychodu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym nie podlega on opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie kwoty zwróconej przez Bank jest więc prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych wypłaty na Pani rzecz kwoty
    dodatkowej (tj. kwoty 43.115.06 zł), to w opisie sprawy wskazała Pani, że wypłacona Pani
    przez bank kwota dodatkowa nie stanowi zwrotu nadpłaconego kredytu, ani nie jest
    zwrotem na Pani rzecz środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy
    finansowania hipotecznego walutowego, przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty
    rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania. Wyjaśniła Pani, że kwota
    dodatkowa w wysokości 43.115,06 zł jest kwotą, która została Pani wypłacona w związku z
    podpisaną Ugodą Sądową.
    Zatem, w analizowanej sprawie w tej części po Pani stronie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody nie otrzyma Pani zatem
    zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej Bank pobierał od Pani jako comiesięczne
    raty kredytu od dnia wynegocjowania warunków ugody do jej zawarcia. A zatem nie
    otrzyma Pani środków będących ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
    poniesione z Pani własnych środków. Kwota dodatkowa otrzymana na podstawie ugody z
    Bankiem spowoduje więc faktyczny przyrost w Pani majątku. Wypłata ta nie będzie dla
    Pani neutralna podatkowo.

    W konsekwencji, wypłacona przez Bank w ramach ugody ww. kwota dodatkowa będzie
    stanowiła dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Zatem będzie miała Pani obowiązek zapłaty podatku od wypłaconej przez
    bank kwoty dodatkowej.
    Zatem, stanowisko Pani w zakresie kwoty wypłaconej (tzw. kwoty dodatkowej) uznano za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy Organ nie odniósł się do kwot
    wskazanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.