Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-1726/08-4/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-22
Teza: opodatkowanie usług udzielania pożyczki paliwa
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; pożyczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2008r. (data wpływu 20 listopada 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług udzielania pożyczki paliwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2008r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług udzielania pożyczki paliwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Agencja X zamierza zawrzeć z Grupą Y S.A. (Spółka) umowę pożyczki paliw, na mocy której X będzie odpłatnie pożyczać Spółce paliwa.

Zgodnie z umową X naliczać będzie odpłatność za każdy dzień, w którym X pożyczy paliwo Spółce wg dziennego stanu rozliczenia. X będzie rozliczać się ze Spółką w ten sposób, że za każdy miesiąc pożyczania paliwa, X wystawi fakturę VAT obciążając Spółkę za wszystkie dni w których Spółka pożyczyła paliwo w danym miesiącu. W ramach umowy pożyczki paliw X przekazywać będzie Spółce paliwo o krótszym okresie gwarancji (co wynika z faktu, że X pożyczy paliwo przez siebie składowane), natomiast Spółka zwróci X paliwo tej samej jakości ale o dłuższym okresie przydatności. Ponieważ X otrzyma od Spółki paliwo o przedłużonym okresie gwarancji, w przypadku tym Spółka zwracając przedmiot pożyczki dodatkowo zrealizuje na rzecz X usługę rotacji paliwa, za którą Spółka obciąży X fakturą wystawioną do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym będzie zwracane paliwo (jego część).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko, że zgodnie z art. 5, art. 7, art. 8 i art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, pożyczone odpłatnie paliwa nie stanowią dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VA T; natomiast obrotem podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT z tytułu świadczenia usługi pożyczki jest kwota opłat (wynagrodzenia) należnych za pożyczone paliwo?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, w myśl art. 5, art. 7, art. 8 i art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, paliwa pożyczone odpłatnie nie stanowią dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, natomiast obrotem podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT z tytułu świadczenia usługi pożyczki jest kwota opłat (wynagrodzenia) należnych za udzielone pożyczki paliw.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów (…) na terytorium kraju. Przepis ten określa zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług, tzn. jakie czynności podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Pojęcie „dostawy towarów” zostało zdefiniowane w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (…). Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności (\`(...)\`) pkt 2 - wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W razie udzielenia pożyczki paliw dochodzi do przeniesienia własności, albowiem zgodnie z art. 720 kodeksu cywilnego dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Oznacza to, zdaniem X, iż jest w takim wypadku spełniona przesłanka przeniesienia prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jakkolwiek ten przepis nie mówi o tym wprost, to poprzez odwołanie się do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług należy jednak uznać, iż chodzi w nim o taką dostawę która można uznać z natury swej jako dostawę odpłatną.

Zdaniem X , pożyczka towarów oznaczonych co do tożsamości (paliw), nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż cechy odpłatności nie można wywodzić z obowiązku zwrotu pożyczkodawcy rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Odpłatności z tytułu dostawy paliwa nie można również wywodzić z obowiązku dokonania zapłaty z tytułu udzielanej pożyczki paliwa. Wysokość tej opłaty, liczona jest w zależności od czasu trwania pożyczki, a nie od wartości paliwa, jest bowiem całkowicie nieadekwatna do wartości pożyczanych paliw, jest natomiast współmierna do zakresu świadczonej usługi pożyczki. X świadczyć będzie odpłatną usługę, polegającą na udzielaniu pożyczki paliw. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, usługa ta stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Podstawę opodatkowania podatkiem VAT - zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - stanowić będzie kwota należna z tytułu sprzedaży świadczenia, wynikająca z faktur wystawionych przez X po zakończeniu okresów rozliczeniowych. Wynikające z umowy pożyczki rozwiązanie nie powoduje natomiast powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu dostawy towarów (paliw), gdyż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów. Nie można natomiast traktować opłaty z tytułu udzielanej pożyczki paliwa jako odpłatności za towar (paliwo). Jak już wspomniano powyżej, wysokość tej opłaty, liczonej w zależności od czasu trwania pożyczki a nie od wartości paliwa, jest bowiem całkowicie nieadekwatna do wartości pożyczanych paliw, jest natomiast współmierna do zakresu świadczonej usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.