Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.777.2024.2.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości na rzecz osoby fizycznej oraz na rzecz Spółki.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny; nakłady; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-podział nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-udostępnianie nieruchomości; podatnik-podatnik czynny; umowa-umowa dzierżawy; współwłasność-współwłasność łączna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziałów w nieruchomości na rzecz Spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością lub osoby fizycznej jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 26 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziałów
    w nieruchomości na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub osoby fizycznej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 21 stycznia 2025 r. (wpływ 23
    stycznia 2025 r. i 28 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej,
    jednakże jest właścicielem licznych nieruchomości, które są wynajmowane lub
    wydzierżawiane innym podmiotom.
    Zdarzeniem przyszłym jest sprzedaż nieruchomości, której jest Pani współwłaścicielem.
    Nieruchomość zakupiona została w latach 90. XX wieku i transakcja nie została wówczas
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

    Wnioskodawczyni wraz z innymi współwłaścicielami dokonywała nakładów na
    nieruchomość, jednakże były one niewielkie i ograniczyły się do położenia ogrodzenia,
    oświetlenia, położenia nawierzchni na części nieruchomości w postaci płyt drogowych.
    Nieruchomość była w części przedmiotem dzierżawy na rzecz spółki, która urządziła na
    niej parking.
    Wnioskodawczyni jest również udziałowcem wraz z innymi współwłaścicielami
    nieruchomości spółki, którą dzierżawiła i dzierżawi wspomnianą część nieruchomości.
    Nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziana
    została na usługi komercyjne.
    Działki wchodzące w skład nieruchomości były przedmiotem postępowania o podział
    gruntów i w związku z powyższym, od czasu zakupu nieruchomości przez
    Wnioskodawczynię oraz pozostałych współwłaścicieli, dokonywano tego podziału.
    Pierwszy raz podział działek został dokonany w celu przystosowania do dawniej
    obowiązujących planów zagospodarowania przestrzennego, obecnie podziału dokonano
    w celu ułatwienia sprzedaży nieruchomości.
    Wnioskodawczyni wraz z innymi współwłaścicielami chcą sprzedać nieruchomość lub jej
    część spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która ma zamiar przeprowadzenia
    inwestycji budowlanej w postaci (...), w przypadku zmiany planu zagospodarowania
    przestrzennego.
    Wnioskodawczyni myśli również nad sprzedażą nieruchomości lub jej części osobie
    fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
    Pismem z 21 stycznia 2025 r. (wpływ 23 stycznia 2025 r.) uzupełniła Pani opis sprawy,
    udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    a) czy w czasie posiadania działki/działek będącej/będących przedmiotem Pani zapytania,
      była/jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      Jeśli tak, to w jakim okresie i w jakim zakresie prowadziła/prowadzi Pani działalność
      gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług?
      Odp.: Tak, jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie prowadzi
      Pani jednoosobowej działalności gospodarczej, ale prowadzi Pani działalność w myśl
      ustawy o podatku od towarów i usług, z racji przychodów z najmu nieruchomości,
      które opodatkowane są podatkiem od przychodów ewidencjonowanych.
    b) w związku z informacją, że jest Pani właścicielem licznych nieruchomości, proszę o
      wskazanie, co jest przedmiotem Pani zapytania, tj. czy wszystkie nieruchomości
      (należy podać numery ewidencyjne działek), czy tylko jedna lub niektóre z nich – należy
      wskazać poprzez podanie numeru ewidencyjnego/numerów ewidencyjnych oraz
      dokładnie które.
      Odp.: (...), działki nr (...). Przedmiotem zapytania są wszystkie wymienione wyżej działki.
    c) w jakim celu i na podstawie jakiej umowy nabyła Pani działkę/działki będące
      przedmiotem Pani zapytania? Informacji proszę udzielić osobno dla każdej z działek.
      Odp.: Celem kupna działek było dokonanie inwestycji budowlanej, która nie doszła do
      skutku. Wszystkie działki zostały nabyte w drodze umowy sprzedaży.
    d) jaki jest Pani udział w działce/działkach będącej/będących przedmiotem Pani
      zapytania? W przypadku planowanej sprzedaży więcej niż jednej działki, proszę o
      udzielenie odpowiedzi w odniesieniu do każdej z działek osobno.
      Odp.: Pani udział wynosi 1/2 we wszystkich działkach. Wyżej wymienione działki
      stanowią zwartą całość, choć w kilku księgach wieczystych.

    e) czy działka/działki będąca/będące przedmiotem Pani zapytania były/są/będą do czasu
      sprzedaży wykorzystywane przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej, w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, w tym działalności rolniczej, o której mowa w art. 2
      pkt 15 ustawy? Informacji proszę udzielić osobno dla każdej z działek będącej
      przedmiotem Pani zapytania.
      Odp.: Nie prowadzi Pani jednoosobowej działalności gospodarczej, ale prowadzi Pani
      działalność w myśl ustawy o podatku od towarów i usług, z racji przychodów z najmu
      nieruchomości.
    f) czy jest/była Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy,
      korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.
      1 pkt 3 ustawy?
      Odp.: Nie.
    g) czy działka/działki będąca/będące przedmiotem Pani zapytania była/były, od chwili
      wejścia w ich posiadanie do dnia sprzedaży, wyłącznie oddane w najem lub dzierżawę?
      Jeśli były wykorzystywane również w inny sposób, proszę o wskazanie w jaki sposób i
      w jakim okresie dokładnie wykorzystywała Pani ww. nieruchomości.
      Odp.: Wszystkie działki były wyłącznie przedmiotem dzierżawy.
    h) w jaki konkretnie sposób działka/działki będąca/będące przedmiotem Pani zapytania
      była/jest/były/są/będą przez Panią wykorzystywane od chwili wejścia w ich posiadanie
      do dnia sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT) i przez jaki okres Pani je
      wykorzystywała? Informacji proszę udzielić osobno dla każdej z działek będącej
      przedmiotem Pani zapytania.
      Odp.: Dzierżawa była opodatkowana podatkiem od towarów i usług od czasu wejścia
      stosownego obowiązku dotyczącego takiego podatku.
    i) czy z działki/działek będącej/będących przedmiotem Pani zapytania dokonywane były
      /są/będą przez Panią zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych? Czy przeznaczała
      je Pani wyłącznie na własne potrzeby? Jeśli dokonywała Pani ich sprzedaży, to czy
      sprzedaż ta była opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
      Odp.: Nie.
    j) w związku z informacją, że nieruchomości są wynajmowane i dzierżawione, proszę o
      wskazanie, dla każdej działki będącej przedmiotem zapytania osobno:
        kiedy dokładnie i na podstawie, jakiej umowy udostępniała Pani nieruchomości
        będące przedmiotem Pani zapytania innym podmiotom?
      Odp.: Wszystkie działki zostały oddane na podstawie umowy użytkowania – dzierżawy
      w posiadanie osobie prawnej będącej płatnikiem podatku od towarów i usług.
        na jaki okres zostały zawarte umowy (np. na 3 miesiące, na rok, na czas
        nieokreślony)?
      Odp.: Na okres 10 lat.
        kto był/jest stroną umowy (tylko Pani, tylko współwłaściciele, czy wszyscy
        Państwo)?
      Odp.: Stroną umowy są: Pani i 2 współwłaścicieli (tj. wszyscy współwłaściciele).

        czy czynsz z tytułu najmu/dzierżawy działki/działek będących przedmiotem Pani
        zapytania był/jest/będzie dokumentowany fakturami wystawionymi przez Panią,
        czy przez współwłaścicieli?
      Odp.: Czynsz był dokumentowany przez wszystkich współwłaścicieli fakturami VAT,
      przez każdą osobę proporcjonalnie do udziału w działkach.
        na jakie cele nieruchomości te zostały przez Panią udostępnione innym
        podmiotom?
      Odp.: Działki zostały udostępnione na cele placu (...).
    k) w związku z informacją, że wraz ze współwłaścicielami dokonała Pani nakładów na
      nieruchomość takich jak położenie ogrodzenia, oświetlenia, położenia nawierzchni w
      postaci płyt drogowych, proszę o wskazanie:
        w odniesieniu, do której dokładnie działki mającej być przedmiotem sprzedaży
        poniesiono te nakłady.
        Odp.: Działki stanowią całość funkcjonalną, są spójnym terenem, choć podział
        działek nie odzwierciedla funkcjonalności, należy więc uznać, że nakłady te
        rozkładają się proporcjonalnie do każdej działki.
        czy oprócz wymienionych we wniosku nakładów – poniosła/poniesie Pani do
        dnia sprzedaży jeszcze jakieś nakłady zmierzające do podniesienia wartości tych
        działek, np. uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
        gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie
        przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z
        produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające do
        zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki, (proszę, żeby podała Pani jakie
        to były/są/będą czynności – nakłady i przez kogo zostały/zostaną poniesione)? P
        roszę o wskazanie dla każdej działki będącej przedmiotem Pani zapytania, jakie
        to dokładnie były/będą to nakłady.
        Odp.: Brak jest nakładów innych niż wymienione we wniosku, choć nie wyklucza
        Pani poniesienia nakładów wymienionych w zapytaniu do dnia zawarcia umowy
        sprzedaży.
    l) czy i kto (tylko Pani, tylko współwłaściciele, czy wszyscy Państwo) miał wpływ na
      przeznaczenie działek wynikające z miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego Proszę szczegółowo opisać sytuację.
      Odp.: Żaden ze współwłaścicieli nie miał wpływu na przeznaczenie działek wynikające z
      miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jako współwłaściciele
      wnioskowali Państwo o inne przeznaczenie gruntów, tj. mieszkaniowe, ale uwagi te nie
      zostały uwzględnione.
    m) jakie przeznaczenie wynikało będzie z miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego dla każdej z działek mających być przedmiotem sprzedaży na dzień ich
      sprzedaży?

      Odp.: Z miejscowego planu gospodarowania przestrzennego wynika przeznaczenie
      usługowe dla wszystkich działek.
    n) czy została/zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu
      terenu? Jeśli tak, proszę wskazać, kto o nią wystąpił i dlaczego.
      Odp.: Nie.
    o) kto dokładnie i kiedy wystąpił z wnioskiem o podział działek?
      Odp.: Pierwszy podział z inicjatywy współwłaścicieli nastąpił w (...) roku i odbył się
      celem dostosowania do ówczesnego planu zagospodarowania. Kolejny podział z
      inicjatywy współwłaścicieli nastąpił w (...) roku i zamiarem było dodatkowe podzielenie
      działek celem dostosowania do pozwolenia na budowę.
    p) czy w wyniku ww. podziału powstały działki, które mają być przedmiotem sprzedaży?
      Odp.: Tak.
    q) czy działki mające być przedmiotem sprzedaży, na dzień ich sprzedaży, będą
      zabudowane czy niezabudowane? Informacji proszę udzielić osobno dla każdej z
      działek będącej przedmiotem Pani zapytania
    Odp.: Wszystkie działki będą niezabudowane.
    r) czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług deweloperskich lub innych
      tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze?
    Odp. Nie.
    s) czy zawarła Pani lub zamierza zawrzeć przedwstępną umowę sprzedaży z nabywcą
      zainteresowanym nabyciem gruntów?
    Odp.: Nie, choć nie wyklucza Pani zawarcia takiej umowy w przyszłości.
    Pytania
    1. Czy we wskazanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż nieruchomości lub jej części
      (fizyczna bądź udział) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będzie podlegać w
      jakiejkolwiek części opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
      361)?
    2. Czy we wskazanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż nieruchomości lub jej części
      (fizyczna bądź udział) osobie fizycznej będzie podlegać w jakiejkolwiek części
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361)?
    W uzupełnieniu wskazała Pani, że oba pytania dotyczą działek: (...).
    W części E. Przedmiot wniosku w poz. 56. Przepisy prawa podatkowego, które mają być
    przedmiotem interpretacji wskazała Pani: „Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług, Art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Art. 15 ustawy o
    podatku od towarów i usług”.
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Tak, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych
    przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą VAT” lub „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”: Państwa członkowskie
    mogą uznać za rzeczy: 1)określone udziały w nieruchomości, 2)prawa rzeczowe dające ich
    posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości, 3)udziały i inne równoważne
    udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności
    lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.).
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać
    niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych,
    każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Stosownie do
    art. 198 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciel ma względem swego
    udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze
    współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć
    swój udział.
    W myśl powołanych przepisów, udział w gruncie spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Z
    przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem dostawa towarów
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zasadne jest zatem
    wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej. Dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego
    wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym
    okresie posiadania przez dany podmiot.
    Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25
    /03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Każdy, kto dokonuje czynności, które
    zmierzają do wykorzystania towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, powinien
    być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży udziału w działkach istotne jest, czy w danej
    sprawie zbywca w celu dokonania sprzedaży działek podjął aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem
    takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Okoliczności przedstawione w sprawie takie jak: poczynienie pewnych nakładów na
    nieruchomość mające na celu zwiększenie jej wartości, ustalenia miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego pozwalające na komercyjne wykorzystanie terenu,
    dokonanie podziału działek wchodzących w skład nieruchomości, czy przede wszystkim
    oddanie nieruchomości w dzierżawę spółce, która korzysta z niej w ramach swojego
    przedsiębiorstwa, przemawiają za uznaniem, że transakcja ta będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług. Działania podejmowane przez przyszłych zbywców w
    trakcie rozporządzania nieruchomością, wskazują, że nie nabyli oni nieruchomości na cele
    prywatne, np. mieszkaniowe. Wnioskodawczyni jest również osobą, która jest właścicielem
    lub współwłaścicielem licznych nieruchomości, które oddawane są w najem lub dzierżawę
    innym podmiotom, co przedkłada się na zyski z tego tytułu dla Wnioskodawczyni.
    Nabywcą ma być w tym przypadku spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, planująca
    wykorzystać nieruchomość w celach komercyjnych – budowlanych. W związku z
    powyższym, w ocenie Wnioskodawczyni, zasadne jest opodatkowanie przyszłej transakcji
    podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 2
    Tak, w przypadku zbycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię na rzecz osoby fizycznej,
    transakcja zostaje opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W przypadku dokonania
    sprzedaży na rzecz osoby fizycznej, powyższe rozważania pozostają na aktualności.
    Zmienia się bowiem podmiot nabywcy, jednakże zbywca pozostaje ten sam. Zbywca jest
    podatnikiem w odniesieniu do transakcji, wobec czego w przypadku powyższego stanu
    faktycznego, zasadne jest opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT sprzedaży udziałów w nieruchomości na rzecz Spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością lub osoby fizycznej jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
    W świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
        a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
          pierwszym zasiedleniem;
        b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w nieruchomości istotne
    jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży ww.
    udziałów podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie należy przeanalizować całokształt
    działań, jakie podjęła/podejmie Pani w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem
    sprzedaży.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że posiada Pani status czynnego podatnika
    podatku od towarów i usług w związku z wynajmem nieruchomości, w tym tych, które
    zamierza Pani sprzedać.
    Jest Pani właścicielem licznych nieruchomości, które są wynajmowane lub wydzierżawiane
    innym podmiotom. Ponadto, jest Pani współwłaścicielem w udziale wynoszącym 1/2 w
    Nieruchomości zakupionej w latach 90. XX wieku. Nieruchomość składa się z działek o
    numerach (...). Działki zostały zakupione w celu dokonania inwestycji budowlanej, która
    nie doszła do skutku.
    Wraz z pozostałymi współwłaścicielami dokonywała Pani nakładów na nieruchomość,
    jednakże były one niewielkie i ograniczyły się do położenia ogrodzenia, oświetlenia,
    położenia nawierzchni na części nieruchomości w postaci płyt drogowych.
    Działki wchodzące w skład nieruchomości były przedmiotem postępowania o podział
    gruntów i w związku z powyższym, od czasu zakupu nieruchomości przez Panią oraz
    pozostałych współwłaścicieli, dokonywano tego podziału. Pierwszy podział z inicjatywy
    współwłaścicieli nastąpił w (...) roku i odbył się celem dostosowania do ówczesnego planu
    zagospodarowania. Kolejny podział z inicjatywy współwłaścicieli nastąpił w (...) roku i
    zamiarem było dodatkowe podzielenie działek celem dostosowania do pozwolenia na
    budowę.
    Z miejscowego planu gospodarowania przestrzennego wynika przeznaczenie usługowe
    dla wszystkich działek. Żaden ze współwłaścicieli nie miał wpływu na przeznaczenie działek
    wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jako współwłaściciele
    wnioskowali Państwo o inne przeznaczenie gruntów, tj. mieszkaniowe, ale uwagi te nie
    zostały uwzględnione.
    Wszystkie działki były wyłącznie przedmiotem dzierżawy i zostały oddane w posiadanie na
    podstawie umowy użytkowania – dzierżawy osobie prawnej będącej płatnikiem podatku
    od towarów i usług na cele placu (...).
    Stroną umowy są wszyscy współwłaściciele działek. Umowy dzierżawy zawarte zostały na
    okres 10 lat. Dzierżawa była opodatkowana podatkiem od towarów i usług od czasu
    wejścia stosownego obowiązku dotyczącego takiego podatku. Czynsz był dokumentowany
    przez wszystkich współwłaścicieli fakturami VAT, przez każdą osobę proporcjonalnie do
    udziału w działkach.
    Wraz z innymi współwłaścicielami planuje Pani dokonać sprzedaży nieruchomości lub jej
    części spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która ma zamiar przeprowadzenia
    inwestycji budowlanej w postaci (...). Rozważają Państwo również sprzedaż nieruchomości
    lub jej części osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
    Pani wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż udziałów w
    nieruchomości na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub osoby fizycznej,
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się do sprzedaży przez Panią udziałów w nieruchomości – jak Pani wskazała –
    wszystkie działki były wyłącznie przedmiotem dzierżawy i zostały oddane w posiadanie na
    podstawie umowy użytkowania – dzierżawy osobie prawnej będącej płatnikiem podatku
    od towarów i usług na cele placu (...). Stroną umowy są wszyscy współwłaściciele działek.

    Umowy dzierżawy zawarte zostały na okres 10 lat. Dzierżawa była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług od czasu wejścia stosownego obowiązku dotyczącego
    takiego podatku. Czynsz był dokumentowany przez wszystkich współwłaścicieli fakturami
    VAT, przez każdą osobę proporcjonalnie do udziału w działkach.
    Na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną –
    odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu
    umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    W kontekście rozpatrywanej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego
    definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in.
    towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma
    miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca – za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz – płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Z treści przywołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy i przedstawionych w tym zakresie
    objaśnień wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich
    działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, dzierżawa nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, wypełnia ona określoną w art. 15
    ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy dzierżawa jest
    prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    przykładowo w sprawie C-186/89 (W.N. Van Tiem v. Staatssecretaris van Financiën) uznał
    on, że wynajem działki budowlanej wraz z prawem do wybudowania na niej i późniejszego
    użytkowania budynku, w zamian za roczny czynsz, jest prowadzeniem działalności
    gospodarczej. Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2012
    r., sygn. akt I FSK 1805/11, wyrażono pogląd, że jeżeli działalność w zakresie dzierżawy
    gruntu cechuje się zarówno powtarzalnością, jak i długim okresem trwania, to grunt
    wykorzystywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a właściciel prowadzi
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. NSA wskazał przy tym, że dla
    oceny, czy dana osoba prowadzi działalność gospodarczą w określonym zakresie nie ma
    znaczenia to, czy w tym zakresie zarejestrowała ona działalność czy też nie, nie ma też
    znaczenia jej subiektywne przekonanie w tym zakresie.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że udziały we wskazanych działkach
    będących przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy, wykorzystywane są przez Panią w
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie podkreślenia wymaga, że dla uzyskania statusu podatnika
    podatku VAT z tytułu sprzedaży udziałów w działkach nie będzie miał znaczenia status

    nabywcy działek, lecz sposób wykorzystywania przez Panią udziałów w przedmiotowych
    działkach w całym okresie ich posiadania. Wykorzystywanie przez Panią udziałów w
    działkach w sposób ciągły dla celów zarobkowych spowodowało, że są one
    wykorzystywane w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w
    ramach majątku osobistego. Działania takiego nie można interpretować inaczej niż jako
    cel osiągania korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy.
    Jednocześnie – jak wynika z opisu sprawy – celem kupna działek było dokonanie inwestycji
    budowlanej, która nie doszła do skutku.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę do uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to dostawa udziałów
    w działkach będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że sprzedaż przez Panią udziałów w nieruchomości, tj.
    działkach nr (...), zarówno na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jak i na rzecz
    osoby fizycznej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT
    sprzedaży udziałów w nieruchomości na rzecz Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
    lub osoby fizycznej uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zatem, niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla
    pozostałych współwłaścicielki nieruchomości.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie sprawy.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani
    zapytania. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które
    nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii opodatkowania (zwolnienia od podatku)
    dostawy udziałów w ww. nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.