Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.718.2024.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Udzielenie pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawca) podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jest zwolnione/będzie zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych.
Słowa kluczowe: pożyczka; pożyczkobiorca; pożyczkodawca; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii ustalenia:
    - czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę 1 (pożyczkodawcę) podlega/będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 1),
    - czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę 1 (pożyczkodawcę) jest zwolnione/będzie
      zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43
      ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 13 stycznia 2025 r. (wpływ 13 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
        (...)
        (...)
        NIP: (...)
        dalej jako „Spółka 1”
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        (B) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
        (...)
        (...)
        NIP: (...)
        dalej jako „Spółka 2”
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

    (A) sp. z o.o. [dalej – „Spółka 1”] - Zainteresowany będący stroną postępowania, jest
    polskim rezydentem podatkowym i jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od
    towarów i usług w Polsce. Spółka 1 prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług.
    Spółka 1 jako pożyczkodawca, gdy posiadała okresowo nadwyżkę środków pieniężnych,
    udzieliła pożyczki w rozumieniu art. 720 i nast. Kodeksu Cywilnego, dla (B) sp. z o.o.
    (pożyczkobiorca) [dalej – „Spółka 2”] - Zainteresowany nie będący stroną postępowania.
    O ile sytuacja finansowa na to pozwoli, Spółka 1 planuje również w przyszłości udzielać
    pożyczek środków pieniężnych dla Spółki 2.
    Celem udzielenia pożyczki przez Spółkę 1, było i będzie uzyskanie przychodu w postaci
    odsetek od pożyczki na podstawie wynegocjowanych warunków umowy pożyczki.
    Przeważającą działalnością ujawnioną w KRS Spółki 1 jest „(...)” (PKD (...)). W przedmiocie
    działalności gospodarczej Spółki 1 ujawnionym w KRS nie ma wpisanej PKD 64.92.Z
    „Pozostałe formy udzielania kredytów”.
    Spółka 1 jako pożyczkodawca, nie zrezygnowała oraz nie zamierza w przyszłości
    zrezygnować ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 22
    ustawy VAT.
    Spółka 2 (pożyczkobiorca) jest polskim rezydentem podatkowym i jest zarejestrowana jako
    czynny podatnik podatku od towarów i usług w Polsce. Spółka 2 prowadzi działalność
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    Spółka 1 oraz Spółka 2 są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT.
    Wynagrodzenie (odsetki) dla Spółki 1 z tytułu udzielenia pożyczki dla powiązanej Spółki 2,
    zostało ustalone na warunkach rynkowych w oparciu o zasady tzw. safe harbour, o
    których mowa w art. 11g ustawy CIT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy udzielenie pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawca) podlega/będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy udzielenie pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawca) jest zwolnione/będzie
      zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43
      ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (przedstawione w
    piśmie z 13 stycznia 2025 r.)
    STANOWISKO ZAINTERESOWANYCH
    1. Udzielenie pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawca) podlega/będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    2. Udzielenie pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawca) jest zwolnione/będzie zwolnione
      od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt
      38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych.
    UZASADNIENIE STANOWISKA ZAINTERESOWANYCH
    PYTANIE 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów I usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;

    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o VAT. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące
    warunki: - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona,
    druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, - świadczonej
    usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi Istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów l usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Na podstawie art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że pożyczkodawca - Spółka 1 jest polskim rezydentem
    podatkowym i jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w
    Polsce, prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    Spółka 1 jako pożyczkodawca, gdy posiadała okresowo nadwyżkę środków pieniężnych,
    udzieliła pożyczki w rozumieniu art. 720 i nast. Kodeksu Cywilnego, dla Spółki 2.
    O ile sytuacja finansowa na to pozwoli, Spółka 1 planuje również w przyszłości udzielać
    pożyczek środków pieniężnych dla Spółki 2.
    Celem udzielenia pożyczki przez Spółkę 1, było i będzie uzyskanie przychodu w postaci
    odsetek od pożyczki na podstawie wynegocjowanych warunków umowy pożyczki.
    Przeważającą działalnością ujawnioną w KRS Spółki 1 jest (...) (PKD (...)). W przedmiocie
    działalności gospodarczej Spółki 1 ujawnionym w KRS nie ma wpisanej PKD 64.92.Z
    „Pozostałe formy udzielania kredytów”.
    Spółka 1 jako pożyczkodawca, nie zrezygnowała oraz nie zamierza w przyszłości
    zrezygnować ze zwolnienia z podatku od towarów I usług, na podstawie art. 43 ust. 22
    ustawy VAT.
    Spółka 2 jest polskim rezydentem podatkowym i jest zarejestrowana jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług w Polsce. Spółka 2 prowadzi działalność opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług.
    Spółka 1 oraz Spółka 2 są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT.
    Wynagrodzenie (odsetki) dla Spółki 1 z tytułu udzielenia pożyczki dla powiązanej Spółki 2,
    zostało ustalone na warunkach rynkowych w oparciu o zasady tzw. safe harbour, o
    których mowa w art. 11g ustawy CIT.
    Istota umowy pożyczki jest określona w art. 720 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu
    stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów I
    usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
    towarów I usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy,
    zainteresowani uważają, że czynność udzielenia pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawca)

    na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorca), spełnia/będzie spełniała przesłanki uznania tej
    czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie
    bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
    prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a
    więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielania przez Spółkę 1
    (pożyczkodawcę) odpłatnych pożyczek, na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy), jako odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlega/będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o VAT.
    Stanowisko zainteresowanych potwierdzają organy podatkowe w interpretacjach prawa
    podatkowego wydawanych w sprawach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r., znak 0111-KDIB3-
    1.4012.893.2020.3.MKU, wskazał, że: „Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od
    towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu,
    niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia czy statusu nabywcy. Udzielanie
    pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
    prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a
    więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług.
    Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na
    udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki),
    stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Zatem, odsetki otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki
    stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.” (podobnie Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w piśmie z dnia 29 stycznia 2021 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.986.2020.2.KO, w
    piśmie z dnia 3 października 2022 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.617.2022.3.AMA, w piśmie z
    dnia 3 października 2022 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.608.2022.3.IO, w piśmie z 30
    września 2022 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.698.2022.2.IO, w piśmie z dnia 14 września
    2022 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.545.2022.2.IO, w piśmie z dnia 12 marca 2024 r., znak
    0113-KDIPT1-2.4012.897.2023.3.KW). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z
    dnia 30 czerwca 2022 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.297.2022.2.AM, stwierdził: „Odnosząc
    się do kwestii objętej zakresem postawionego we wniosku pytania nr 1, stwierdzić należy,
    że wykonywane usługi w ramach zawartej umowy pożyczki przez Spółkę A są związane z
    działalności gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Wykonanie bowiem usługi
    pożyczki, nawet jednorazowej, należy uznać za element działalności gospodarczej Spółki A.
    Przemawia za tym w szczególności okoliczność, że przedmiotowa pożyczka została
    udzielona za oprocentowaniem. (...) Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a
    zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony
    okres czasu, za ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w
    ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób
    ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność
    gospodarcza" zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy. Nie sposób zatem zakwestionować
    faktu, że udzielenie pożyczki, nawet jednorazowe, należy traktować jako czynność
    wykonaną w ramach działalności gospodarczej Spółki A, a w konsekwencji wykonaną
    przez Spółkę jako podatnika VAT”.
    PYTANIE 2
    Czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest opodatkowana
    podatkiem VAT lub może korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Regulacje w zakresie zwolnień od podatku zostały zawarte m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT:

    Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
    zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, czynność udzielenia
    odpłatnej pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawcę) na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy),
    stanowi/będzie stanowić czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako wymienione wprost w tym przepisie - udzielenie pożyczki
    przez Spółkę 1 (pożyczkodawcę) na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy), korzysta/będzie
    korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy o VAT:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt
    7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
    1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny
    2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    Jak wskazano w opisie sprawy, jeżeli czynność udzielenia pożyczki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz będzie korzystała ze zwolnienia od
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to Spółka 1 (pożyczkodawca) nie
    zrezygnuje z tego zwolnienia i nie wybierze jej opodatkowania, tj. nie złoży właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o wyborze opodatkowania
    VAT czynności polegającej na udzieleniu pożyczki. W związku z powyższym udzielenie
    pożyczki przez Spółkę 1 (pożyczkodawcę) na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy), korzysta
    /będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 38 ustawy o VAT.
    Stanowisko zainteresowanych potwierdzają organy podatkowe w interpretacjach prawa
    podatkowego wydawanych w sprawach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 17 sierpnia 2021 r., znak 0112-KDIL3.
    4012.227.2021.1.LS, wskazał, że „usługa udzielania oprocentowanych pożyczek stanowi
    czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z
    uwagi jednak na to, że usługa udzielania pożyczek mieści się w zakresie czynności, o
    których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy - to korzysta ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług.” (podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 13
    września 2021 r., znak 0114-KDIP4-3.4012.495.2021.2.MAT oraz w piśmie z dnia 12 marca
    2024 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.897.2023.3.KW).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja
    definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich
    transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie
    określają postaci wynagrodzenia.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według ust. 2 powołanego artykułu:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii objętej pytaniem nr
    1 dotyczą ustalenia, czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę 1 (pożyczkodawcę)
    podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji
    PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej
    faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z
    tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów

    gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter
    orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w
    umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące
    obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę (Zainteresowanego) uznać
    za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Państwa – Spółkę 1
    (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy), jako
    odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, podlega/będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, że udzielenie pożyczki przez Spółkę 1
    (pożyczkodawca) podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jest prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą również
    kwestii, czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę 1 (pożyczkodawcę) jest zwolnione
    /będzie zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej
    przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie
    od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.

    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu
    usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość
    wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych
    podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że
    czynność udzielenia przez Państwa – Spółkę 1 (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczek
    pieniężnej na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy), stanowi/będzie stanowić czynność
    mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w
    zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione
    wprost w tym przepisie, skoro Państwo – Spółka 1 (pożyczkodawca) nie zrezygnowali oraz
    nie zamierzają w przyszłości zrezygnować ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust 22 ustawy o VAT – usługa udzielenia przez Państwa – Spółkę 1
    (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Spółki 2 (pożyczkobiorcy) korzysta
    /będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, że udzielenie pożyczki przez Spółkę 1
    (pożyczkodawca) jest zwolnione/będzie zwolnione od opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z treścią art. 43 ust, 1 pkt 38 ustawy o VAT, jest prawidłowe.
    Dodatkowe informacji
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego
        w dacie zaistnienia zdarzenia,
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
    mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę
    interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
      adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
      platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.