Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-1149/15-2/MS2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-03
Teza: Sprzedaż działki powstałej w wyniku podziału, dokonana po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie - jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej - nie stanowi źródła przychodów. Wobec tego dochód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna; działki; nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2015 r. (data wpływu 6 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Andrzej B. zmarł w dniu 26 listopada 2007 roku, a spadek po nim na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 8 lipca 2004 roku nabyły trzy osoby; Paulina G. (obecnie Paulina K. zawarła związek małżeński w dniu 25 lipca 2009 roku - Wnioskodawczyni), Włodzimierz S., Jacek B. po 1/3 spadku każda z tych osób, co zostało potwierdzone prawomocnym Potwierdzeniem sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 21 sierpnia 2009 roku. W skład masy spadkowej wchodziły działki rolne:

*   1/4 (tj. 1,64 ha) udziału w działce Nr 18 o pow. całkowitej 6,56 ha Działka Nr 18 podzielona w roku 2012 została na 3 działki:
    *   działkę Nr 18/1 o pow. 1,6409 ha (wyodrębnienie 1/4 udziału dziedziczenia w działce),
    *   działkę Nr 18/2 o pow. 2,4612 ha nie należącej do masy spadkowej,
    *   działkę Nr 18/3 o pow. 2,4612 ha nie należącej do masy spadkowej.Podział działek nie spowodował ani zmniejszenia ani zwiększenia ich wartości.
*   Działka Nr 17 o pow. 2,17 ha , która w roku 2012 została podzielona na 2 działki:
    *   działkę Nr 17/1 o pow. 1,8650 ha
    *   działkę Nr 17/2 o pow. 0,3005 haPodział nie spowodował ani zmniejszenia ani zwiększenia ich wartości.
*   Działka nr 48/1 o pow 1,51 ha

Nieodpłatne zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu 10 stycznia 2013 roku przed notariuszem. W wyniku działu spadku Wnioskodawczyni stała się właścicielką działki nr 48/1 o pow. 1,51 ha. W dniu działu spadku nie dokonano jego wyceny przez rzeczoznawców lub biegłych w tym zakresie. Wartością dla wszystkich spadkodawców był porównywalny podział terenu. Podziałowi nie towarzyszyły żadne warunki spłaty i dopłaty czy zadośćuczynienie komukolwiek ze spadkobierców.

W roku 2014 Wnioskodawczyni podzieliła działkę 48/1 na: działkę 48/3 o pow. 0,3000 ha, 48/4 o pow. 0,3000 ha, 48/5 o pow. 0,3000 ha , 48/6 o pow. 0,4737 , 48/7 o pow. 0,1374 ha. Podział działek nie spowodował zwiększenia ani zmniejszenia ich wartości. W dniu 3 lutego 2015 roku Wnioskodawczyni dokonała darowizny działki Nr 48/5 swoim siostrom rodzonym oraz sprzedaży działki Nr 48/4 na kwotę 22.000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu sprzedaży działki 48/4 Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Zdaniem Wnioskodawczyni nie powinnam zapłacić podatku, gdyż zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych minęło 5 lat od nabycia spadku. Właścicielem Wnioskodawczyni stała się w dniu śmieci spadkodawcy czyli w dniu 26 listopada 2007 roku. Stanowisko w podobnej sprawie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 września 2011 r sygn. akt II FSK 500/10 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z zacytowanego przepisu wynika, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi ono źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analiza powyższych uregulowań prawnych wskazuje, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment jej nabycia.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Andrzej B. zmarł w dniu 26 listopada 2007 roku, a spadek po nim na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 8 lipca 2004 roku nabyły trzy osoby; Paulina G. (Wnioskodawczyni), Włodzimierz S., Jacek B. po 1/3 spadku każda z tych osób, co zostało potwierdzone prawomocnym Potwierdzeniem sądu Rejonowego z dnia 21 sierpnia 2009 roku. W skład masy spadkowej wchodziły działki rolne, tj. 1/4 udziału w działce Nr 18, działka 17 i działka 48/1. Nieodpłatne zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu 10 stycznia 2013 roku przed notariuszem. W wyniku działu spadku Wnioskodawczyni stała się właścicielką działki nr 48/1 o pow. 1,51 ha. W dniu działu spadku nie dokonano jego wyceny przez rzeczoznawców lub biegłych w tym zakresie. Wartością dla wszystkich spadkodawców był porównywalny podział terenu. Podziałowi nie towarzyszyły żadne warunki spłaty i dopłaty czy zadośćuczynienie komukolwiek ze spadkobierców. W roku 2014 Wnioskodawczyni podzieliła działkę 48/1 na: działkę 48/3 o pow. 0,3000 ha, 48/4 o pow. 0,3000 ha , 48/5 o pow. 0,3000 ha, 48/6 o pow. 0,4737 , 48/7 o pow. 0,1374 ha. Podział działek nie spowodował zwiększenia ani zmniejszenia ich wartości. W dniu 3 lutego 2015 roku Wnioskodawczyni dokonała darowizny działki Nr 48/5 swoim siostrom rodzonym oraz sprzedaży działki Nr 48/4 na kwotę 22.000 zł.

Wobec tak opisanego zdarzenia wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Stosownie do zapisu art. 924 ww. Kodeksu spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast w myśl art. 925 spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia. Z kolei postanowienie o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do spadku od momentu jego otwarcia. Istotna dla podatku dochodowego, w kontekście ustalenia daty nabycia zbywanej nieruchomości, jest zatem data stwierdzająca dzień otwarcia spadku czyli data śmierci spadkodawcy, a nie data postanowienia sądu o nabyciu spadku.

Stosownie zaś do art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Z kolei, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Do podstawowych cech współwłasności wynikających z tego przepisu należy jedność przedmiotu, wielość podmiotów oraz niepodzielność wspólnego prawa. Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie zaś zbioru. Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa. We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.

Jednym z podstawowych uprawnień przysługujących współwłaścicielowi jest prawo domagania się zniesienia współwłasności. Zgodnie bowiem z art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Może dojść do niego w dwóch trybach: umownym, kiedy to współwłaściciele osiągają porozumienie co do faktu zniesienia współwłasności oraz sądowym następującym w wyniku postanowienia sądu. W kodeksie cywilnym wyróżniono natomiast trzy sposoby zniesienia współwłasności: podział rzeczy wspólnej, przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli oraz sprzedaż rzeczy wspólnej.

Nadto, zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeżeli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału nieruchomości przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu, tzn. zwiększa się zakres jej władania nad rzeczą, wówczas podział taki stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak już wspomniano wyżej, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości uzależnione jest między innymi od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym. Należy przy tym zauważyć, że wydzielenie działek z gospodarstwa rolnego nie powoduje zmiany ich właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia.

Zatem pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Na powyższe nie ma wpływu podział nieruchomości, w wyniku którego nastąpiła zmiana ich powierzchni oraz numerów ewidencyjnych. W powołanym przepisie mowa jest bowiem o dacie nabycia nieruchomości, a nie dacie podziału.

Przyjmując, za Wnioskodawczynią, że wartość działki Nr 48/1 nabytej w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w spadku, gdyż jak wynika ze stanu faktycznego, wartością dla wszystkich spadkobierców był porównywalny podział terenu, zatem nieodpłatne zniesienie współwłasności i dział spadku nie stanowi nabycia tej działki Nr 48/1.

W przedmiotowej sprawie nabycie ww. działki nastąpiło w dniu 26 listopada 2007 r. w drodze spadku. Dokonany w 2014 r. podział działki 48/1 na działki: 48/3, 48/4, 48/5, 48/6 i 48/7, nie stanowi nabycia tych działek, zatem datą nabycia sprzedanej działki 48/4 jest data śmierci spadkodawcy, tj. 26 listopada 2007 r. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął w dniu 31 grudnia 2012 r.

Reasumując, sprzedaż działki Nr 48/1 powstałej w wyniku podziału, dokonana po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie - jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej - nie stanowi źródła przychodów. Wobec tego dochód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.