Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.538.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Utworzenie podatkowej grupy kapitałowej przez A., B. i C.
(działające poprzez Oddział), o której mowa w art. 1a ustawy o
CIT w ten sposób, że C. (działająca poprzez Oddział) będzie
spółką dominującą oraz utworzenie podatkowej grupy
kapitałowej bez udziału C przez upoważnione A. i B. w ten
sposób, że B. będzie spółką dominującą.
Słowa kluczowe: firma-siedziba firmy
grupa-podatkowa grupa kapitałowa
oddział
spółki-spółka zagraniczna
spółki-spółka zależna-krajowa spółka zależna
spółki-spółka zależna-zagraniczna spółka zależna
udział-udział w spółce
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązek podatkowy-Ograniczony obowiązek
podatkowy
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Podmiot
opodatkowania-Podatkowe grupy kapitałowe-Warunki
założenia podatkowej grupy kapitałowej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Udział (akcja) i wartość emisyjna udziałów
(akcji)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 10
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 2b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 6
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 8
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia czy:
        A., B. i C. (działające poprzez Oddział) mogą utworzyć podatkową grupę kapitałową,
        o której mowa w art. 1a ustawy o CIT w ten sposób, że C. (działająca poprzez
        Oddział) będzie spółką dominującą
        A. i B. upoważnione są do utworzenia podatkowej grupy kapitałowej bez udziału C.
        w ten sposób, że B. będzie spółką dominującą.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      B.
      C.

    Treść wniosku jest następująca :

## Opis zdarzenia przyszłego

A. jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce. A. jest spółką, o której
    mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. polskim rezydentem podatkowym. Wartość kapitału
    zakładowego A. wynosi 5 000 złotych. Nie istnieje przy tym żadna część kapitału, która nie
    została na ten kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z
    tytułu pożyczek (kredytów) oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów),
    przysługującymi udziałowcom wobec A., a także wartościami niematerialnymi lub
    prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m
    ustawy o CIT;
    B. jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce. B. również jest spółką, o której mowa w art. 3
    ust. 1 ustawy o CIT, tj. polskim rezydentem podatkowym. Wartość kapitału zakładowego B.
    wynosi 2 183 960,50 złotych. Nie istnieje przy tym żadna część kapitału, która nie została
    na ten kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu
    pożyczek (kredytów) oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi
    akcjonariuszom wobec B., a także wartościami niematerialnymi lub prawnymi, od których
    nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m ustawy o CIT;
    C. jest spółką z siedzibą na Cyprze. C. prowadzi działalność w formie odpowiadającej
    polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (tj. „limited”).
    Ta forma prawna wymieniona jest w załączniku nr 5 (l.p. 8) do ustawy o CIT. C. podlega
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiąga na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT (tzn. C. nie jest polskim
    rezydentem podatkowym). Wartość kapitału zakładowego C. wynosi w zaokrągleniu 1 995
    EUR (zaokrąglenie do pełnych EUR). Nie istnieje przy tym żadna część kapitału, która nie
    została na ten kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z
    tytułu pożyczek (kredytów) oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów),
    przysługującymi udziałowcom wobec C., a także wartościami niematerialnymi lub
    prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m
    ustawy o CIT. C. prowadzi działalność m.in. za pośrednictwem oddziału w Polsce (dalej:
    „Oddział”), który stanowi zakład w rozumieniu art. 4a punkt 11) ustawy o CIT oraz
    odpowiednio art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Cyprem (tj. Umowy
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w
    Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r., zmienionej Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22
    marca 2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017
    r.). Siedzibą Oddziały jest Warszawa. Na podstawie art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 punkt
    1) ustawy o CIT C. wykazuje dochód/stratę zakładu w Polsce w rocznym zeznaniu
    podatkowym w Polsce (CIT-8). Jednocześnie dochody Oddziału podlegają zwolnieniu z
    opodatkowania na Cyprze na podstawie prawa podatkowego obowiązującego w Republice
    Cypru.
    Struktura własności pomiędzy w/w spółkami wygląda w ten sposób, że C. jest właścicielem
    20 747 626 akcji w kapitale B. co odpowiada w przybliżeniu 95% udziałowi w kapitale B.
    C. jest również właścicielem 100% udziałów A.
    C. posiada zatem ponad 75% udziału w kapitale B. oraz ponad 75% udziału w kapitale A.
    A. nie posiada przy tym akcji B. a B. nie posiada udziałów A.
    W/w spółki nie mają zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód budżetu
    państwa. Dodatkowo spółki te nie korzystają ze zwolnień podatkowych określonych w art.
    17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT lub ze zwolnień od podatku dochodowego na
    podstawie odrębnych ustaw. W przypadku dokonania transakcji kontrolowanej w

    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT z podmiotami powiązanymi w rozumieniu
    art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, niewchodzącymi w skład podatkowej grupy kapitałowej,
    spółki te nie ustalą lub nie narzucą warunków różniących się od warunków, które
    ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy
    o CIT.
    Pytania
    1. Czy A., B. i C. (działające poprzez Oddział) mogą utworzyć podatkową grupę kapitałową,
    o której mowa w art. 1a ustawy o CIT w ten sposób, że C. (działająca poprzez Oddział)
    będzie spółką dominującą?
    2. Czy A. i B. upoważnione są do utworzenia podatkowej grupy kapitałowej bez udziału C.
    w ten sposób, że B. będzie spółką dominującą?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawców, A., B. i C. (działające poprzez Oddział) mogą utworzyć
      podatkową grupę kapitałową, o której mowa w art. 1a ustawy o CIT pod warunkiem:
      a. zawarcia umowy, o której mowa w art. 2a ust. 2 punkt 2a ustawy o CIT; oraz
      b. zgłoszenia w/w umowy do właściwego według siedziby spółki dominującej
        naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na 45 dni przed rozpoczęciem roku
        podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową.
    2. Zdaniem Wnioskodawców, A. i B. upoważnione są do utworzenia podatkowej grupy
      kapitałowej bez udziału C. w ten sposób, że B. będzie spółką dominującą pod
      warunkiem:
      a. zawarcia umowy, o której mowa w art. 2a ust. 2 punkt 2a ustawy o CIT; oraz
      b. zgłoszenia w/w umowy do właściwego według siedziby spółki dominującej
        naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na 45 dni przed rozpoczęciem roku
        podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawców stan faktyczny sprawy pozwala na stwierdzenie, że
    Wnioskodawcy spełniają wszystkie warunki utworzenia podatkowej grupy kapitałowej.
    W szczególności następujące warunki utworzenia podatkowej grupy kapitałowej:
    a) warunek wynikający z art. 1a ust. 2 punkt 1a) ustawy o CIT w ten sposób, że przeciętny
      kapitał zakładowy Wnioskodawców przekracza 250 000 złotych. Kapitały zakładowe
      wynoszą odpowiednio: kapitał zakładowy A. – 5 000 złotych , B. 2 183 960,50 złotych, C.
      1995 EUR (w przeliczeniu na złote po średnim kursie NBP na dzień roboczy
      poprzedzający dzień złożenia wniosku: 8 506 złotych. Przeciętny kapitał zakładowy
      Wnioskodawców wynosi zatem 732 489 złotych (w zaokrągleniu do pełnych złotych) i
      przewyższa 250 000 złotych;
    b) warunek wynikający z art. 1a ust. 2 punkt 1b) ustawy o CIT w ten sposób, że spółka
      dominująca (tj. C.) posiada ponad 75% udziału w kapitale B. oraz w kapitale A.. W tym
      względzie Wnioskodawcy wyjaśnili, że udział C. w kapitale A. wynosi 100% a udział C. w
      kapitale B. wynosi w zaokrągleniu 95%;
    c) warunek wynikający z art. 1a ust. 2 punkt 1d) ustawy o CIT w ten sposób, że żaden z
      Wnioskodawców nie posiada zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód
      budżetu państwa.
    Ustawa o CIT zastrzega dodatkowo zgodnie z art. 1a, że podatnikami mogą być również
    grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających osobowość prawną, które
    pozostają w związkach kapitałowych, zwane dalej "podatkowymi grupami kapitałowymi".

    Dodatkowo, zgodnie z art. 1a ust. 2 punkt 1) ustawy o CIT podatkową grupę kapitałową
    mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, proste spółki akcyjne
    lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zdaniem Wnioskodawców, powyższe warunki należy uznać za spełnione. A. jest spółką z
    ograniczoną odpowiedzialnością, B. jest natomiast spółką akcyjną. Obydwie spółki mają
    siedzibę w Polsce.
    W odniesieniu do C. przepis art. z art. 1a wraz z art. 1a ust. 2 punkt 1) należy, zdaniem
    Wnioskodawców wyłożyć z uwzględnieniem TFUE. W tym zakresie:
        Zgodnie z art. 54 TFUE: „na potrzeby stosowania postanowień niniejszego rozdziału
        spółki założone zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego i mające swą
        statutową siedzibę, zarząd lub główne przedsiębiorstwo wewnątrz Wspólnoty są
        traktowane jak osoby fizyczne mające obywatelstwo Państw Członkowskich. Przez
        spółki rozumie się spółki prawa cywilnego lub handlowego, a także spółdzielnie
        oraz inne osoby prawne prawa publicznego lub prywatnego, z wyjątkiem tych,
        których działalność nie jest nastawiona na osiąganie zysków”.
        Zgodnie z art. 49 TFUE: „ograniczenia swobody przedsiębiorczości obywateli
        jednego Państwa Członkowskiego na terytorium innego Państwa Członkowskiego
        są zakazane w ramach poniższych postanowień. Zakaz ten obejmuje również
        ograniczenia w tworzeniu agencji, oddziałów lub filii przez obywateli danego
        Państwa Członkowskiego, ustanowionych na terytorium innego Państwa
        Członkowskiego. Z zastrzeżeniem postanowień rozdziału dotyczącego kapitału,
        swoboda przedsiębiorczości obejmuje podejmowanie i wykonywanie działalności
        prowadzonej na własny rachunek, jak również zakładanie i zarządzanie
        przedsiębiorstwami, a zwłaszcza spółkami w rozumieniu artykułu 54 akapit drugi,
        na warunkach określonych przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego dla
        własnych obywateli.
        Zgodnie a art. 56: „w ramach poniższych postanowień ograniczenia w swobodnym
        świadczeniu usług wewnątrz Unii są zakazane w odniesieniu do obywateli Państw
        Członkowskich mających swe przedsiębiorstwo w Państwie Członkowskim innym
        niż Państwo odbiorcy świadczenia”.
    Zdaniem Wnioskodawców przepis art. 1a ustawy o CIT należy zatem wykładać w ten
    sposób, żeby zapewnić zgodność z przepisami przytoczonymi powyżej. Oznacza to, że
    spółkę/przedsiębiorcę pochodzącego z państwa członkowskiego Unii Europejskiej ale
    spoza Polski należy traktować na równi z przedsiębiorstwami/spółkami polskimi.
    Ewentualne ograniczenia a tym samym dyskryminacja musi być uzasadniona ważnymi
    względami i proporcjonalna. Względem zakazu odmiennego traktowania spółek i
    oddziałów (zakładów podatkowych) przedsiębiorców wypowiadał się wielokrotnie TSUE.
    Wyrokiem z dnia 21 września 1999 r. w sprawie Campaigne de Saint-Gobain,
    Zweigniederlassung Deutschland v. Finanzamt Aachen-Innenstadt (C-307/97) badał
    zgodność niemieckich przepisów podatkowych z treścią art. 52 TWE oraz art. 58 TWE
    (obecnie art. 49 i art. 54 TFUE; przepisy przytoczone powyżej). Konkluzje płynące z
    rozstrzygnięcia TSUE nie budzą żadnych wątpliwości, mianowicie przepisy unijne nie
    pozwalają na pozbawienie stałego zakładu spółki zagranicznej z możliwości korzystania na
    tych samych warunkach, które mają zastosowanie do spółek krajowych, z ulg
    podatkowych przewidzianych w ustawodawstwie krajowym. Dodatkowo w wyrok

    zapadłym w sprawie C-749/18 zapadłym 18 maja 2020 r. TSUE stwierdził, że dyskryminacja
    może polegać na odmowie prawa do utworzenia grupy podatkowej z uwagi na rezydencję
    podatkową spółki będącej właścicielem udziałów lub akcji.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawców art. 1a ustawy o CIT należy interpretować w
    ten sposób, że C. działające w formie prawnej „limited” będącej odpowiednikiem spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością spełnia warunek określony w zgodnie z art. 1a ust. 2
    punkt 1) ustawy o CIT ustawy o CIT dotyczący formy prawnej (innymi słowy należy C. uznać
    za spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Za taką wykładnią przemawia również
    rejestracja Oddziału C. dokonana przez KRS. Zgodnie z przepisami polskiego prawa firma
    oddziału zagranicznej spółki musi zawierać firmę przedsiębiorcy zagranicznego wraz z
    tłumaczeniem jego formy prawnej na język polski (art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o
    zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w
    obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Dz.U.2025.89 t.j.). KRS
    dokonał wpisu następującej nazwy Oddziału: C. LIMITED (SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ
    ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ) ODDZIAŁ W POLSCE. Zdaniem Wnioskodawców wpis w takiej
    formie potwierdza, że C. należy uznać, na potrzeby interpretacji art. 1a ustawy o CIT za
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Oddział posiada również siedzibę w Warszawie (tj. na terytorium Polski). Spełnia zatem
    warunek, o którym mowa w art. 1a ust. 2 punkt 1) ustawy o CIT dotyczący siedziby.
    Wnioskodawcy odnotowują przy tym, że Oddział nie stanowi podmiotu odrębnego od
    spółki C., której siedziba główna znajduje się na Cyprze. Z uwagi na przytoczone powyżej
    okoliczności związane z koniecznością interpretacji przepisów prawa podatkowego w
    duchu TFUE należy jednak przyjąć, że na potrzeby wykładni art. 1a ustawy o CIT należy
    wziąć pod uwagę siedzibę Oddziału. Do podobnych wniosków doszedł NSA w wyroku z
    dnia z dnia 3 sierpnia 2025 (sygn. II FSK 1423/22). Zdaniem NSA, w sensie podatkowym
    oddział/zakład powinien być traktowany jako niezależny od podmiotu dominującego, w
    zakresie zysku i kosztów uzyskania przychodów. Skoro tak to, zdaniem Wnioskodawców,
    odrębnie należy również spojrzeć na kwestię siedziby. W konsekwencji Wnioskodawcy
    przyjmują, że siedzibą Oddziału w rozumieniu art. 1a ust. 2 punkt 1) ustawy o CIT jest
    Warszawa. Zatem, Zdaniem Wnioskodawców, warunek o którym mowa w art. 1a ust. 2
    punkt 1) ustawy o CIT jest również spełniony.
    Dodatkowo w/w spółki nie mają zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód
    budżetu państwa. Dodatkowo spółki te nie korzystają ze zwolnień podatkowych
    określonych w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT lub ze zwolnień od podatku
    dochodowego na podstawie odrębnych ustaw. W przypadku dokonania transakcji
    kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT z podmiotami powiązanymi
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, niewchodzącymi w skład podatkowej
    grupy kapitałowej, spółki te nie ustalą lub nie narzucą warunków różniących się od
    warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 11a
    ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, Wnioskodawcy uznają, że wszystkie warunki utworzenia podatkowej
    grupy kapitałowej zostały spełnione.
    Ad. 2
    Jak wykazano powyżej, A. i B. spełniają zasadniczo wszystkie warunki utworzenia
    podatkowej grupy kapitałowej za wyjątkiem wymagania wynikającego z art. 1a ust. 2
    punkt 1b ustawy o CIT tj. warunku aby spółka dominująca posiadała w kapitale drugiej
    spółki z podatkowej grupy kapitałowej przynajmniej 75% udziału.
    Ponownie jednak zwraca uwagę konieczność pogodzenia przepisów polskiego prawa
    podatkowego z prawem Unii Europejskiej. W sprawie podatkowej grupy kapitałowej
    wypowiadał się już TSUE. W wyroku w sprawie C-749/18 zapadłym 18 maja 2020 r. TSUE
    stwierdził, że dyskryminacja może polegać na odmowie prawa do utworzenia grupy
    podatkowej z uwagi na rezydencję podatkową spółki będącej właścicielem udziałów lub

    akcji. Dalej stwierdza się, że : [poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający zmierza zasadniczo
    do ustalenia, czy art. 49 i 54 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na
    przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, które zezwalają na pionową integrację
    podatkową między spółką dominującą będącą rezydentem lub położonym w tym
    państwie członkowskim stałym zakładem spółki dominującej niebędącej rezydentem, a jej
    spółkami zależnymi będącymi rezydentami, natomiast nie zezwalają na poziomą
    integrację podatkową między będącymi rezydentami spółkami zależnymi spółki
    dominującej niebędącej rezydentem.
    Przepisy będące przedmiotem postępowania głównego stwarzają zatem różnicę w
    traktowaniu między, z jednej strony, spółkami dominującymi mającymi siedzibę w
    Luksemburgu, które dzięki systemowi integracji podatkowej mogą między innymi
    kompensować dodatnie wyniki ich spółek zależnych przynoszących zyski z ujemnymi
    wynikami ich spółek zależnych przynoszących straty, a z drugiej strony, spółkami
    dominującymi również posiadającymi spółki zależne w Luksemburgu, ale mającymi
    siedzibę w innym państwie członkowskim i nieposiadającymi stałego zakładu w
    Luksemburgu, które nie mogą korzystać z tego systemu integracji podatkowej, a tym
    samym z korzyści podatkowych, do których system ten uprawnia. W tych okolicznościach
    na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi, że art. 49 i 54 TFUE należy interpretować
    w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, które
    zezwalają na pionową integrację podatkową między spółką dominującą będącą
    rezydentem lub położonym w tym państwie członkowskim stałym zakładem spółki
    dominującej niebędącej rezydentem a jej spółkami zależnymi będącymi rezydentami, a nie
    zezwalają na poziomą integrację podatkową między będącymi rezydentami spółkami
    zależnymi spółki dominującej niebędącej rezydentem”.
    Zdaniem Wnioskodawców, art. 1a ust. 2 należy wobec powyższe wyłożyć w ten sposób, że
    pozwala on na utworzenie podatkowej grupy kapitałowej wyłącznie przez B. i A. na tej
    podstawie, że C. posiada ponad 75% udział w kapitale obydwu tych spółek. W przeciwnym
    wypadku naruszono by zasady wynikające z art. 49 i 54 TFUE w sposób wprost opisany w
    orzeczeniu C-749/18, które szczerzej opisano powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Kwestie dotyczące utworzenia PGK reguluje art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j Dz.U z 2025, poz. 278 ze zm., dalej: ,,ustawa
    o CIT’’), zgodnie z którym :
      Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego
      mających osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane
      dalej "podatkowymi grupami kapitałowymi".
    Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatkowa grupa kapitałowa jest podatnikiem, jeżeli spełnione są łącznie
      następujące warunki:
      1) podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną
      odpowiedzialnością, proste spółki akcyjne lub spółki akcyjne, mające siedzibę na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
      a) przeciętny kapitał zakładowy, określony w sposób, o którym mowa w ust. 2b,
      przypadający na każdą z tych spółek, jest nie niższy niż 250 000 zł,
      b) jedna ze spółek, zwana dalej "spółką dominującą", posiada bezpośredni 75%
      udział w kapitale zakładowym lub w tej części kapitału zakładowego pozostałych
      spółek, zwanych dalej "spółkami zależnymi", która na podstawie przepisów o

      komercjalizacji i prywatyzacji nie została nieodpłatnie lub na zasadach
      preferencyjnych nabyta przez pracowników, rolników lub rybaków albo która nie
      stanowi rezerwy mienia Skarbu Państwa na cele reprywatyzacji,
      c) (uchylona),
      d) w spółkach tych nie występują zaległości we wpłatach podatków stanowiących
      dochód budżetu państwa;
      2) umowa o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, zwana dalej "umową":
      a) została zawarta przez spółkę dominującą i spółki zależne, w formie pisemnej, na
      okres co najmniej 3 lat podatkowych,
      b) została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego;
      3) po utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej spółki tworzące tę grupę spełniają
      warunki wymienione w pkt 1 lit. a-c, a ponadto:
      a) nie korzystają ze zwolnień podatkowych określonych w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub
      34a oraz ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw,
      b) w przypadku dokonania transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt
      6 z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, niewchodzącymi w
      skład podatkowej grupy kapitałowej, nie ustalają lub nie narzucają warunków
      różniących się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w
      rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3;
      4) (uchylony).
    W myśl art. 1a ust. 3 ustawy o CIT:
      3. Umowa musi zawierać co najmniej:
      1) wykaz spółek tworzących podatkową grupę kapitałową oraz wysokość ich kapitału
      zakładowego;
      2) informację o udziałowcach (akcjonariuszach) i wysokości ich udziału w kapitale
      zakładowym w spółce dominującej i w spółkach zależnych tworzących podatkową
      grupę kapitałową, posiadających co najmniej 5% udziałów (akcji) tych spółek;
      3) określenie czasu trwania umowy;
      4) (uchylony);
      5) określenie przyjętego roku podatkowego.
    Stosownie do art. 1a ust. 3a ustawy o CIT:
      Spółka dominująca reprezentuje podatkową grupę kapitałową w zakresie
      obowiązków wynikających z ustawy oraz z przepisów Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 1a ust. 6 ustawy o CIT:
      Po rejestracji umowy podatkowa grupa kapitałowa nie może być rozszerzona o inne
      spółki ani pomniejszona o którąkolwiek ze spółek tworzących tę grupę, z wyjątkiem:
      1) przejęcia w drodze łączenia spółki zależnej tworzącej podatkową grupę kapitałową
      przez inną spółkę z tej podatkowej grupy kapitałowej lub przez zawiązanie przez
      spółki tworzące podatkową grupę kapitałową nowej spółki z tej grupy, chyba że
      prowadzi to do zmniejszenia liczby spółek tworzących podatkową grupę kapitałową
      poniżej dwóch;
      2) podziału spółki zależnej tworzącej podatkową grupę kapitałową przez zawiązanie
      nowej spółki lub nowych spółek zależnych, które staną się członkiem tej podatkowej
      grupy kapitałowej.

    W art. 1a ust. 8a ustawy o CIT wskazano:
      Za naruszenie warunków uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika
      podatku dochodowego uważa się również zmniejszenie udziału spółki dominującej w
      kapitale spółki zależnej wchodzącej w skład podatkowej grupy kapitałowej poniżej
      progu określonego w ust. 2 pkt 1 lit. b.
    Z opisu sprawy wynika, że A. jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
    Polsce. A. jest spółką, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. polskim rezydentem
    podatkowym. Wartość kapitału zakładowego A. wynosi 5 000 złotych. B. jest spółką
    akcyjną z siedzibą w Polsce. B. również jest spółką, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o
    CIT, tj. polskim rezydentem podatkowym. Wartość kapitału zakładowego B. wynosi 2 183
    960,50 złotych.
    Natomiast C. jest spółką z siedzibą na Cyprze. C. prowadzi działalność w formie
    odpowiadającej polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (tj. „limited”). C. podlega
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiąga na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT (tzn. C. nie jest polskim
    rezydentem podatkowym). C. prowadzi działalność m.in. za pośrednictwem oddziału w
    Polsce (dalej: „Oddział”), który stanowi zakład w rozumieniu art. 4a punkt 11) ustawy o CIT
    oraz odpowiednio art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Cyprem (tj.
    Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r., zmienionej Protokołem podpisanym w
    Nikozji dnia 22 marca 2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia
    7 czerwca 2017 r.).
    Struktura własności pomiędzy w/w spółkami wygląda w ten sposób, że C. jest właścicielem
    20 747 626 akcji w kapitale B. co odpowiada w przybliżeniu 95% udziałowi w kapitale B.
    C. jest również właścicielem 100% udziałów A.
    C. posiada zatem ponad 75% udziału w kapitale B. oraz ponad 75% udziału w kapitale A.
    A. nie posiada przy tym akcji B. a B. nie posiada udziałów A.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy:
        A., B. i C. (działające poprzez Oddział) mogą utworzyć podatkową grupę kapitałową,
        o której mowa w art. 1a ustawy o CIT w ten sposób, że C. (działająca poprzez
        Oddział) będzie spółką dominującą
        A. i B. upoważnione są do utworzenia podatkowej grupy kapitałowej bez udziału C.
        w ten sposób, że B. będzie spółką dominującą
    Ad. 1
    Jak już wskazano powyżej zgodnie z art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT podatkowa grupa
    kapitałowa jest podatnikiem, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością, proste spółki akcyjne lub spółki akcyjne, mające siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak sami Państwo wskazali C. jest spółką z siedzibą na Cyprze, w Polsce prowadzi
    działalność za pośrednictwem oddziału.

    Definicja „oddziału” została zawarta w art. 3 pkt 4 ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach
    uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie
    gospodarczym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 470).
      oddział jest wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie częścią działalności
      gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub
      głównym miejscem wykonywania działalności.
    W świetle powyższej definicji ustawowej podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na
    terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest jako podmiot – przedsiębiorca
    zagraniczny. Oddział ma tym samym jedynie samodzielność organizacyjną (jest
    wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie ma możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona
    działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.
    Mając na uwadze powyższe, podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje,
    pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny.
    C. podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiąga na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT (tzn. C. nie jest
    polskim rezydentem podatkowym).
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    Wobec powyższego, oddział stanowi część przedsiębiorstwa, a nie jest odrębnym od
    przedsiębiorstwa macierzystego bytem – nie posiada odrębnej osobowości prawnej oraz
    nie prowadzi odrębnej działalności gospodarczej od spółki macierzystej.
    Nie ma on osobowości prawnej, ale może wykonywać czynności prawne, jeśli działa przez
    osoby upoważnione.
    Nie można uznać więc, że Spółka C. działająca poprzez oddział w Polsce spełnia
    podstawowy warunek uprawniający do tworzenia podatkowych grup kapitałowych, tj. nie
    posiada siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Dalsze badanie spełnienia warunków do utworzenia Podatkowej Grupy Kapitałowej przez
    Spółki A., B. i C. stało się zatem bezzasadne.
    Reasumując, A., B. i C. (działające poprzez Oddział) nie mogą utworzyć podatkowej grupy
    kapitałowej, o której mowa w art. 1a ustawy o CIT w ten sposób, że C. (działająca poprzez
    Oddział) będzie spółką dominującą.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Ad. 2
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej możliwości utworzenia podatkowej grupy kapitałowej
    przez Spółki A. oraz B, w taki sposób, że B. będzie spółką dominującą przywołać należy
    ponownie art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b) zgodnie, z którym jedna ze spółek, zwana dalej "spółką
    dominującą", posiada bezpośredni 75% udział w kapitale zakładowym lub w tej części
    kapitału zakładowego pozostałych spółek, zwanych dalej "spółkami zależnymi", która na
    podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji nie została nieodpłatnie lub na
    zasadach preferencyjnych nabyta przez pracowników, rolników lub rybaków albo która
    nie stanowi rezerwy mienia Skarbu Państwa na cele reprywatyzacji.
    Oznacza to, że spółka dominująca (w tym przypadku – B.) musiałoby bezpośrednio
    utrzymywać odpowiedni poziom kontroli właścicielskiej nad wszystkimi spółkami
    wchodzącymi w skład PGK.

    Natomiast jak sami Państwo wskazali w opisie zdarzenia przyszłego A. nie posiada akcji B.
    a B. nie posiada udziałów A..
    Zatem warunki dotyczące utworzenia PGK przez wyżej wymienione Spółki nie zostaną
    zachowane, ponieważ B. jako Spółka dominująca nie będzie posiadać bezpośredniego
    udziału w kapitałach zakładowych wszystkich Spółek zależnych wchodzących w skład PGK
    (w tym przypadku A.).
    Warunek ten ma charakter bezwzględny i musi być spełniony wobec wszystkich spółek
    objętych umową o utworzeniu PGK – nie tylko na moment jej zawarcia, ale również przez
    cały okres jej obowiązywania.
    W tym przypadku Spółka dominująca nie spełniałaby warunku posiadania 75% udziałów
    wobec spółki zależnej, co – niezależnie od spełnienia pozostałych warunków powoduje
    brak możliwości utworzenia PGK przez te Spółki.
    Reasumując, A. i B. nie będą upoważnione do utworzenia podatkowej grupy kapitałowej
    bez udziału C. w ten sposób, że B. będzie spółką dominującą.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać również za
    nieprawidłowe.
    Końcowo w odniesieniu do powołanych wyroków TSUE z 21 września 1999 r. (sygn.C-30
    /97) oraz z 14 maja 2020 r. (sygn. C-749/18) wskazać należy, że o ile w orzecznictwie mowa
    jest o ułatwieniach w zakresie konsolidacji spółek to należy mieć na uwadze, że polskie
    przepisy nie stoją na przeszkodzie takiej konsolidacji.
    Inna jest sytuacja kiedy spółki chcą skorzystać z ,,preferencji’’ w postaci utworzenia
    Podatkowej Grupy Kapitałowej. Z uwagi na to, że PGK jest wyjątkowym podmiotem prawa
    podatkowego ustawodawca ma upoważnienie do wskazania podmiotów ją tworzących.
    Fakt, że PGK tworzą wyłącznie spółki polskie (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
    proste spółki akcyjne lub spółki akcyjne) to nie oznacza, że polskie przepisy stoją w
    opozycji do unijnych w tych orzeczeniach wskazanych, ale do spółek prawa handlowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Powołane interpretacje oraz orzeczenia sądu nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w
    konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów
    podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut.
    Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.