Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-825/13-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-05
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku sprzedaży swego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego zastosowanie znajdzie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowiący, iż przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa i w konsekwencji nie wystąpi konieczność opodatkowania VAT poszczególnych składników przedsiębiorstwa w związku z jego sprzedażą?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 5.09.2013 r. (data wpływu 9.09.2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży przedsiębiorstwa jako czynności niepodlegającej opodatkowaniu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9.09.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży przedsiębiorstwa jako czynności niepodlegającej opodatkowaniu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Celem Spółki jest prowadzenie działalności na rynku biernych zabezpieczeń przeciwpożarowych w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych. Zespół składników majątkowych i niemajątkowych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych Spółka nabędzie w części w trakcie prowadzenia działalności w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych, a w części w formie wkładu niepieniężnego od Akcjonariusza Spółki (dalej „Akcjonariusz”), który dokonał restrukturyzacji swojego przedsiębiorstwa, m.in. poprzez wyodrębnienie w wewnętrznej strukturze organizacyjnej jednostki biznesowej zdolnej do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych w” zakresie produkcji oddzieleń przeciwpożarowych (daej: „Dział Oddzieleń PPOŻ”).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka jako czynny podatnik VAT, będzie zawierać i realizować umowy z kontrahentami dotyczące sprzedaży i montażu oddzieleń przeciwpożarowych, a także inne umowy potrzebne do prowadzenia tej działalności. Działalność prowadzona przez Spółkę opodatkowana jest podstawową stawką 23% VAT.

Spółka obecnie rozważa możliwość sprzedaży swojego przedsiębiorstwa (dalej „Przedsiębiorstwo”), rozumianego zgodnie z art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”) na rzecz potencjalnego, niepowiązanego nabywcy (dalej „Nabywca”). W momencie sprzedaży Przedsiębiorstwa w jego skład będzie wchodził zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych. Umowa sprzedaży Przedsiębiorstwa obejmie wszystko, co będzie wchodzić w skład tego Przedsiębiorstwa i będzie niezbędne do jego prowadzenia. W tym w szczególności:

*   prawa i obowiązki z umowy leasingu nieruchomości (hali produkcyjnej) oraz rzeczy ruchomych,

*   prawa i obowiązki z umów najmu innych nieruchomości (biurowych),

*   rzeczy ruchome (maszyny i urządzenia produkcyjne, komputery, zapasy),

*   patenty, programy, nakłady poniesione na prace rozwojowe,

*   prawa i obowiązki z umowy licencji na znak towarowy,

*   środki pieniężne,

*   certyfikaty,

*   zezwolenia,

*   prawa i obowiązki (także należności i zobowiązania) wynikające z umów zawartych z kontrahentami,

*   tajemnice, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

W ramach czynności sprzedaży przedsiębiorstwa na Nabywcę przejdzie również zakład pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy.

Opisany wyżej zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa Spółki będzie na dzień dokonywania transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa zorganizowany i ściśle ze sobą związany pod względem funkcjonalnym, służąc prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych (innymi słowy służąc wykonywaniu funkcji przedsiębiorstwa w postaci produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych).

Przy pomocy nabytego Przedsiębiorstwa Nabywca będzie mógł prowadzić działalność gospodarczą co najmniej w takim samym zakresie i charakterze co Spółka.

Co najistotniejsze, po dokonaniu sprzedaży przedsiębiorstwa Spółka nie będzie już posiadała składników majątkowych i niemajątkowych wystarczających do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Innymi słowy, przedmiotem transakcji sprzedaży będą nie tylko wszelkie składniki materialne i niematerialne niezbędne do prowadzenia przez Spółkę działalności w powyższym zakresie, ale szerzej, wszystkie aktywa i pasywa Spółki, za wyjątkiem następujących składników majątkowych, nie pozostających w związku funkcjonalnym z przedsiębiorstwem Spółki:

*   zobowiązań i należności podatkowych, które nie mogą być przeniesione z mocy prawa,

*   udziałów w Spółkach zależnych,

*   należności z tytułu pożyczki udzielonej przez Spółkę akcjonariuszowi ze środków pieniężnych niezwiązanych funkcjonalnie z prowadzonym przedsiębiorstwem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku sprzedaży swego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego zastosowanie znajdzie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowiący, iż przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa i w konsekwencji nie wystąpi konieczność opodatkowania VAT poszczególnych składników przedsiębiorstwa w związku z jego sprzedażą?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy dokona ona sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, zastosowanie znajdzie art. 6 ust. l ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa, co w konsekwencji spowoduje, że Spółka nie będzie zobowiązana do opodatkowania VAT poszczególnych składników przedsiębiorstwa w związku z jego sprzedażą.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednakże w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien być on interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia własności przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części. Jednocześnie ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ww. ustawy pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

W ustawie VAT ustawodawca zawarł jedynie definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie definiując jednocześnie pojęcia przedsiębiorstwa. Chcąc przedstawić pojęcie przedsiębiorstwa, należy na gruncie wykładni systemowej zewnętrznej odwołać się odpowiednio do przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że katalog składników przedsiębiorstwa wymienionych w art. 551 Kodeksu cywilnego ma charakter otwarty i przykładowy, o czym świadczy użyte w nim sformułowanie „w szczególności”.

Wyżej przedstawiony pogląd, mówiący o prawidłowości posłużenia się wykładnią systemową, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym. Przykładowo w wyroku WSA w Warszawie z 28 kwietnia 2011 r. (III SA/Wa 1767/10) Sąd zauważył, iż: „Definicji przedsiębiorstwa w ustawie o podatku od towarów i usług nie ma. .Jest tylko definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Skoro brak jest definicji przedsiębiorstwa w ustawie o VAT to wyjaśnienia pojęcia „przedsiębiorstwo” w ramach wykładni systemowej należało poszukać na gruncie kodeksu cywilnego, ze wskazaniem na art. 551 k.c.

W rozumienia samego pojęcia przedsiębiorstwo, zdefiniowanego w art. 551 Kodeksu cywilnego, z pełną stanowczością należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zaprezentowanym w wyroku z 3 grudnia 2009 r. (II CSK 215/09), w którym Sąd stwierdził, że; „Przepis art. 551 k.c. definiując przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym, wskazuje, że stanowi on zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, podając przy tym przykładowe elementy wchodzące w jego skład - stanowiące w większości prawa o różnej postaci i treści. Powyższa konstatacja prowadzi zatem do wniosku, że możliwe jest nabycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w następstwie nabycia tylko praw. (…) Podkreślenia wymaga również fakt, że czynnikiem „konstytuującym” przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym (art. 551 k.c. jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewną całość (zespół). Występowanie elementu organizacji – jak słusznie podkreśla się – pozwala odróżnić przedsiębiorstwo od majątku, gdyż ten ostatni jest przedmiotem organizacji i stanowi jedynie zbiór elementów wchodzących w skład zorganizowanej całości jaką jest przedsiębiorstwo.

Podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z 17 października 2000 r. (1 CKN 850/98) zauważył, że: „Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa (\`(...)\`) Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo”.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W konsekwencji należy uznać, że art. 552 Kodeksu cywilnego ma charakter dyspozytywny, umożliwiając stronom wyłączenie w ramach konkretnej czynności prawnej określonych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa, bez naruszania statusu przedsiębiorstwa. Art. kodeksu cywilnego wyłącza również z czynności prawnej mającej za przedmiot przedsiębiorstwo składniki wyłączone z przedsiębiorstwa w przepisach szczególnych.

Zgodnie z zaprezentowanym zdarzeniem przyszłym Spółka planuje sprzedaż swojego Przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Na moment sprzedaży Przedsiębiorstwa w jego skład będzie wchodził kompletny i zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony i służący Spółce do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych. Sama umowa sprzedaży obejmie wszystkie elementy tego Przedsiębiorstwa, tj. kompletny i zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych. Co istotne, w oparciu o nabyte Przedsiębiorstwo Nabywca będzie mógł prowadzić działalność gospodarczą co najmniej w takim zakresie, w jakim prowadziła ją Spółka (a więc będzie mógł wykonywać zadanie gospodarcze tego Przedsiębiorstwa polegające na montażu i produkcji oddzieleń przeciwpożarowych).

W ocenie Spółki, nie może budzić wątpliwości, że wskazany wyżej zespół składników niematerialnych i materialnych, przeznaczony i służący Spółce do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych, stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Czynność prawna sprzedaży przedsiębiorstwa obejmie wszakże wszystkie aktywa i pasywa tego przedsiębiorstwa, służące prowadzeniu działalności we wskazanym wyżej zakresie, w tym w szczególności wszystkie elementy wyspecyfikowane przykładowo w art. 551 Kodeksu cywilnego.

Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z 15 maja 2012 r. (I FSK 1223/11) Sąd stwierdził, że: „pojęcia „przedsiębiorstwo” i „zorganizowana część przedsiębiorstwa” zawarte w art. 6 pkt 1 ustany o VAT należy rozumieć w sposób funkcjonalny a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów (przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), który jest przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, której służy. Dlatego też za całkowicie prawidłowy uznać należy wniosek Sądu pierwszej instancji, że użyte w art. 6 ust. 1 ustawy o VAT pojęcie „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r. (I FSK 815/11) Sąd zauważył, że: ,,interpretowany przepis prawa krajowego dotyczy przedsiębiorstwa lub samodzielnej jego części, a więc składników rzeczowych i innych stanowiących łącznie przedsiębiorstwo lub jego część. Biorąc zaś pod uwagę, że opodatkowaniem VAT podlega działalność gospodarcza to przenoszony majątek winien służyć właśnie tej działalności. Wobec tego uznać należy, że decydujące znaczenie przy określaniu zakresu przedmiotowego omawianego przepisu ma element funkcjonalny tj. podniesiona wcześniej możliwość realizowania określonych zadań gospodarczych. Ta natomiast konstatacja prowadzi do wniosku, że wyłączenie spod działania uptu dotyczy także takiej części majątku, której przydatność do prowadzenia działalności gospodarczej wynika nie tyle z rodzaju składających się na nią elementów, ile z wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, charakterystycznego dla zakładu oddziału”.

Zasadność argumentacji Spółki potwierdza także analiza następujących indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 24 listopada 2008 r. (IPPP1-443-1737/08/2/JL) stwierdził, że: „Wnioskodawca stwierdza ponadto, że składniki majątku, które mają być przejęte przez Kupującego w rantach Umowy Sprzedaży pozostają w związku funkcjonalnym i pozwalają na kontynuowanie przez Kupującego działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Sprzedającego (…). Należy zwrócić uwagę. iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony (ani zobowiązany,) do oceny stanowiska, czy scharakteryzowane we wniosku składniki majątkowe stanowią przedsiębiorstwo, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach (art. 551 Kodeksu cywilnego”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 6 sierpnia 2012 r. (IPPP2/443-569/12-2/DG) zgodził się z wnioskodawcą, że: ,,W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Kupujący nabywa, od Sprzedającego wszystkie składniki majątkowe wchodzące na dzień transakcji w skład Przedsiębiorstwa Sprzedającego (w tym umowy i wierzytelności), co więcej, Kupujący przejmuje też związane z funkcjonowaniem Przedsiębiorstwa zobowiązania Sprzedającego i przejmie jego pracowników - jak to opisano w stanie faktycznym. W oparciu o te elementy Sprzedający wykonuje obecnie swoją działalność gospodarczą. Nie ulega więc wątpliwości, że stanowią one zorganizowany zespół składników majątkowych zdolny samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Ponadto w rezultacie zawarcia tejże umowy Kupujący będzie kontynuatorem działalności gospodarczej prowadzonej obecnie przez Sprzedającego, co także wskazuje, iż przedmiotem ww. umowy jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 13 października 2010 r. (IPPP1-443-701/10-6/IGo) stwierdził: „(\`(...)\`) składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 30 grudnia 2008 r. (IPPP1/443-1779/08-4/IZ) zwrócił uwagę, że: „Zgodnie z art. 551 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 30 stycznia 2009 r. (ILPP2/443-1023/08-2/AD): „Wyłączenie więc ze zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Jeśli natomiast wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, wówczas czynność taka na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uznana będzie za sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie obejmuje ona wszystkich jego składników”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 15 marca 2010 r. IBPP1/443-21/10/AZb): „Przedsiębiorstwo czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisanych przedsiębiorstwu”.

Reasumując, dla oceny, czy Spółka dokonywać będzie sprzedaży swojego Przedsiębiorstwa, istotną kwestią jest ocena czy majątek podlegający zbyciu jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przy pomocy których konkretne przedsiębiorstwo może realizować swoje zadania gospodarcze.

W przypadku Spółki w zakres sprzedawanego Przedsiębiorstwa będzie wchodzić w pełni zorganizowany, kompletny i działający zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i montażu oddzieleń przeciwpożarowych, obejmujący w szczególności składniki wynikające z opisu zdarzenia przyszłego i zawarte w przykładowym katalogu wskazanym w art. 551 Kodeksu cywilnego. Nie może zatem budzić wątpliwości, że Spółka sprzeda Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, stanowiące zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie oddzieleń przeciwpożarowych, a więc transakcja sprzedaży tego Przedsiębiorstwa będzie wyłączona z ustawy o VAT na gruncie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.