Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-169/14-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-09
Teza: Obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: płatnik; ryczałt; umowa; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2014 r. (data wpływu 10 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prezydent Miasta, zgodnie z § 30 Rozporządzenia ministrów spraw wewnętrznych i administracji, obrony narodowej oraz infrastruktury z dnia 5 lipca 2002 r. w sprawie trybu doręczania kart powołania i rozplakatowania obwieszczeń o stawieniu się osób do czynnej służby wojskowej (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 3), zamierza przeprowadzić akcję kurierską bez doręczania kart powołania, w celach szkolenia osób przewidzianych do udziału w akcji. Jest to zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej refundowane przez Wojewodę.

Akcja kurierska realizowana będzie przez osoby, na które w trybie określonym w art. 200-207 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 461 z późn. zm.) nałożony zostanie obowiązek świadczeń osobistych.

Zgodnie z art. 204 ww. ustawy, za wykonanie świadczenia osobistego przysługuje:

*   ryczałt godzinowy w wysokości 1/178 kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (\`(...)\`) za każdą godziną czasu wykonywania świadczenia lub
*   należność pieniężna, gdy świadczenie wykonywane jest w czasie:
    1.  pracy i pracodawca nie wypłacił wynagrodzenia za czas pracy opuszczony z powodu świadczenia osobistego - w wysokości odpowiadającej utraconemu wynagrodzeniu za pracę,
    2.  urlopu wypoczynkowego - obliczona według zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.

W interpretacji indywidualnej z dnia 23.07.2008 r. wydanej na zapytanie Wnioskodawcy, czy wynagrodzenie za wykonywanie świadczenia osobistego jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskano następującą odpowiedź:

(\`(...)\`) przedmiotowy ryczałt godzinowy jak i należność pieniężna, nie są „dietami ani kwotami stanowiącymi zwrot kosztów”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji przedmiotowe świadczenia wynikające z art. 204 Ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu ze źródła wynikającego z art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Uzyskiwane kwoty wynagrodzenia wielokrotnie nie będą przekraczały kwoty 200,00 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy od wynagrodzenia (ryczałtu bądź należności pieniężnej) za wykonywanie świadczenia osobistego przez osoby niebędące pracownikami płatnika, w kwocie nieprzekraczającej 200,00 zł, należy pobrać podatek ustalony na zasadach ogólnych zgodnie z art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy też ryczałt, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 5a?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sytuacji należne wynagrodzenie (czy to ryczałt godzinowy, czy też należność pieniężna) będzie podlegało opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W omawianej sytuacji osoba będzie powołana do pełnienia przez nią funkcji wezwaniem do wykonania świadczenia. Wezwanie nie będzie miało charakteru umowy (bądź innego tytułu prawnego), z którego wynikałaby kwota należnego wynagrodzenia.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w treści interpretacji indywidualnej (z dnia 14.05.2013 r. stwierdza: (…) iż uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem. (\`(...)\`) W związku z powyższym, pomimo, że jednorazowo kwoty delegacji przeważnie nie przekraczają 200 zł nie ma możliwości zastosowania do wypłacanych ekwiwalentów art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wysokość wypłacanej delegacji nie wynika z zawartej umowy.”

Zgodnie z interpretacją wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. akt. IPPB2/415-283/13-2/AK z dnia 25.06.2013 r.): (\`(...)\`) dla opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym istotne znaczenie ma kwota wynikająca z umowy (tzn. z danego tytułu prawnego np. powołania, uchwały, zlecenia bądź innego dokumentu o podobnym charakterze). Nie jest natomiast istotne, czy takich przychodów w miesiącu od tego samego płatnika jest więcej, czy nie. Decydująca jest tylko i wyłącznie kwota wynikająca z pojedynczej umowy (pojedynczego tytułu prawnego).

Wynagrodzenie będzie wynikało tylko i wyłącznie z wyliczeń dokonanych na podstawie Ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej i będzie wynikową wykonanych świadczeń osobistych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, źródłem przychodów jest m.in. działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

Analiza normy prawnej wyrażonej w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce, gdy:

*   umowa zawarta jest z osobą niebędącą pracownikiem płatnika,
*   kwota należności z tytułu tej umowy nie przekracza 200 zł oraz
*   wysokość należności wynika z umowy.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenia (ryczałt bądź należności pieniężne) za wykonywanie świadczenia osobistego przez osoby niebędące pracownikami płatnika, w kwocie nieprzekraczającej 200,00 zł.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem.

W kontekście przedstawionych we wniosku informacji oraz dokonanej powyżej analizy przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione wynikające z ww. przepisu przesłanki, bowiem osoby otrzymujące wynagrodzenie powołane będą do pełnienia funkcji wezwaniem do wykonania świadczenia, które nie będzie miało charakteru umowy.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem na Wnioskodawcy ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Przepis art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obliguje płatników, o których mowa w art. 41, do przekazywania kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Zgodnie z art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-4R).

Natomiast stosownie do art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11).

Reasumując, w przedmiotowej sprawie, podatek pobierany przez Wnioskodawcę (płatnika) od wynagrodzeń osób za wykonywanie świadczenia osobistego należy obliczyć zgodnie z art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględniając koszty uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.