Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.224.2025.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152-lit. c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 3-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go
    Pan w dniu 5 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Republiki Białoruś. Mając polskie korzenie otrzymał Pan Kartę Polaka
    1 czerwca 2012 r. 30 lipca 2021 r. wymienił Pan Kartę Polaka na nową. Podjął Pan decyzję
    o przeprowadzce do Rzeczypospolitej Polskiej na stałe. W sierpniu 2022 r. przyjechał Pan i
    zameldował się czasowo u syna w mieszkaniu, planując przeprowadzkę w najbliższym
    czasie. Złożył Pan wniosek o stały pobyt i ponownie wyjechał na Białoruś, aby przygotować
    się do przeprowadzki. 23 października 2023 r. otrzymał Pan decyzję o stałym pobycie w
    Polsce, uzyskaną na podstawie Karty Polaka. Problemy zdrowotne opóźniły Pana wyjazd z
    Białorusi, dlatego ostatecznie i faktycznie przeprowadził się Pan z żoną w sierpniu 2024 r.
    Mieszkanie wynajmowali Państwo od 1 lipca 2024 r., a działalność gospodarczą rozpoczął
    Pan w grudniu 2024 r. rejestrując firmę jako JDG.
    Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że wraz z małżonką przyjechał na stałe do Polski 21
    sierpnia 2024 r. Przed sierpniem 2024 r. nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni w
    jakimkolwiek roku. W okresie od 2021 r. do sierpnia 2024 r. w Polsce mieszkał Pana
    starszy syn. W okresie od 2021 r. do sierpnia 2024 r. na Białorusi znajdowało się miejsce
    zamieszkania Pana i żony, miejsce zamieszkania rodziców, praca i nieruchomość. W tym
    okresie Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych i centrum interesów życiowych
    i gospodarczych znajdowało się na Białorusi.
    Na dzień przeprowadzki do Polski posiadał Pan wyłącznie obywatelstwo białoruskie. Po
    uzyskaniu decyzji o pobycie stałym w 2023 r., przy odbiorze Karty Stałego Pobytu zwrócił
    Pan Kartę Polaka w dniu 23 października 2023 r. W latach 2021–2024 nie miał Pan
    nieprzerwanie miejsca zamieszkania w państwie UE, EOG, Konfederacji Szwajcarskiej,
    Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
    Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
    Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki. W latach 2016–2020 nie
    miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce. Podlega Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Do Pana dochodów mają zastosowanie przepisy ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym, w zakresie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych. Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej, natomiast
    posiada Pan inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    na Białorusi w wymaganym okresie. W szczególności są to:
    · wyciągi z białoruskiego banku, na których widoczne są comiesięczne wpływy
      wynagrodzenia,
    · potwierdzenia opłat za media i mieszkanie w A,
    · pieczątki w paszporcie potwierdzające przekraczanie granicy do dnia 21 sierpnia 2024 r.
    Nie korzystał Pan wcześniej ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT.

## Pytanie

Od którego faktycznego momentu może Pan skorzystać z ulgi na powrót, jeśli centrum
    Pana życiowych interesów na terytorium Polski zostało faktycznie przeniesione dopiero w
    2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Planuje Pan skorzystać z ulgi na powrót w latach 2025-2028, ponieważ centrum Pana
    życiowych interesów zostało faktycznie przeniesione do Polski dopiero w 2024 r., co
    potwierdza przeprowadzka żony, wynajem mieszkania oraz rozpoczęcie działalności
    gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty
      85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że jest Pan obywatelem Republiki Białoruś. Mając polskie
    korzenie otrzymał Pan Kartę Polaka 1 czerwca 2012 r. 30 lipca 2021 r. wymienił Pan Kartę
    Polaka na nową. W sierpniu 2022 r. przyjechał Pan i zameldował się czasowo u syna w
    mieszkaniu, planując przeprowadzkę w najbliższym czasie. Złożył Pan wniosek o stały
    pobyt i ponownie wyjechał na Białoruś, aby przygotować się do przeprowadzki. 23
    października 2023 r. otrzymał Pan decyzję o stałym pobycie w Polsce, uzyskaną na
    podstawie Karty Polaka. Problemy zdrowotne opóźniły Pana wyjazd z Białorusi, dlatego
    ostatecznie i faktycznie przeprowadził się Pan z żoną w sierpniu 2024 r. Mieszkanie
    wynajmowali Państwo od 1 lipca 2024 r., a działalność gospodarczą rozpoczął Pan w
    grudniu 2024 r. rejestrując firmę jako JDG.
    Wraz z małżonką przyjechał Pan na stałe do Polski 21 sierpnia 2024 r. Przed sierpniem
    2024 r. nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni w jakimkolwiek roku. W okresie od
    2021 r. do sierpnia 2024 r. na Białorusi znajdowało się miejsce zamieszkania Pana i żony,
    miejsce zamieszkania rodziców, praca i nieruchomość. W tym okresie Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych i centrum interesów życiowych i gospodarczych
    znajdowało się na Białorusi.
    Na dzień przeprowadzki do Polski posiadał Pan wyłącznie obywatelstwo białoruskie. Po
    uzyskaniu decyzji o pobycie stałym w 2023 r., przy odbiorze Karty Stałego Pobytu zwrócił
    Pan Kartę Polaka w dniu 23 października 2023 r. W latach 2021–2024 nie miał Pan
    nieprzerwanie miejsca zamieszkania w państwie UE, EOG, Konfederacji Szwajcarskiej,
    Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
    Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
    Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki. W latach 2016–2020 nie
    miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce. Podlega Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.

    W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa
    w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez
    Pana spełniony, bowiem w związku z przeprowadzą podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że przed zmianą miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w okresie od 2021 r. do sierpnia 2024 r. posiadał Pan centrum
    interesów życiowych i gospodarczych , jak też miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych na Białorusi.
    W konsekwencji zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio
    rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
    Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miał Pan miejsca
    zamieszkania w Polsce.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Co jednak najistotniejsze, jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww.
    ustawy jest posiadanie przez podatnika Karty Polaka lub spełnienie jednego z pozostałych
    warunków wynikających z tego przepisu.
    Zatem wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących przedmiotowe zwolnienie, w
    przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z kategorii
    podatników „powracających” – tj. z podatnikiem, który we wcześniejszym okresie miał
    określone w lit. b miejsce zamieszkania lub posiada np. Kartę Polaka wymienioną w lit. a
    przepisu.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że przed przeniesieniem miejsca
    zamieszkania do Polski, tj. w latach 2021-2023 oraz w okresie od początku roku 2024 do
    momentu zmiany miejsca zamieszkania zamieszkiwał Pan na Białorusi. Ponadto przed
    2021 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat kalendarzowych.
    Zatem nie spełnia Pan warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. nie miał Pan miejsca zamieszkania:
    - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww.
      ustawy, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii,
      Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
      Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
      Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
    - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww.
      ustawy.
    Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan również
    obywatelstwa polskiego, jak też obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej, bowiem jak Pan wskazał – posiadał
    wyłącznie obywatelstwo białoruskie.
    W Pana przypadku możliwość skorzystania z ulgi na powrót jest więc uwarunkowana
    posiadaniem Karty Polaka.

    Tymczasem z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że w 2012 r. otrzymał Pan
    Kartę Polaka, jednakże w 2023 r. otrzymał Pan decyzję o stałym pobycie w Polsce, w
    związku z czym w dniu 23 października 2023 r. przy odbiorze karty Stałego Pobytu zwrócił
    Pan Kartę Polaka.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769 ze zm.):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy
      z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
        1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
          1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową
            znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i
            kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;
          2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”,
            lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo
            wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację
            przynależności do Narodu Polskiego;
          3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
            dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo
            przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające
            aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub
            polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
          4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
            repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
            Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w
            latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską
            Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
            Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną
            Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do
            jednego z państw będących stroną tych umów.
        2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
          1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
            przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
          2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, lub
          3) posiadającej status bezpaństwowca.
        3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie
        zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o
        repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością
        języka polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8
        stosuje się odpowiednio.

    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że :
        1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
        2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
        1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
        2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Mając na względzie unormowania dotyczące przyznawania, utraty ważności i
    unieważniania Karty Polaka wskazać należy, że podatnik, który posiada Kartę Polaka (art.
    21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. ustawy) to osoba, która ma przyznaną i ważną Kartę Polaka na
    moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski. Karta jest przyznawana w drodze
    decyzji przez właściwy organ, a może stracić ważność z mocy prawa lub może zostać
    unieważniona stosownie do obowiązujących w tym zakresie odrębnych przepisów.
    W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności nie spełnił Pan również warunku
    wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dotyczącego posiadania Karty Polaka. Skoro bowiem przed przeniesieniem
    miejsca zamieszkania do Polski uzyskał Pan pozwolenie na pobyt stały na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej, uznać należy, że na moment przeniesienia miejsca zamieszkania
    nie posiadał Pan Karty Polaka.
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika bowiem wprost, że w sytuacji gdy posiadacz
    Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na pobyt stały na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta Polaka traci ważność z
    mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego nabycie obywatelstwa
    polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały. W takim też przypadku posiadacz
    Karty Polaka jest zobowiązany do jej zwrotu.
    Skoro zatem w 2023 r. otrzymał Pan pozwolenie na pobyt stały, to nie sposób uznać, że na
    moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. na dzień 24 sierpnia 2024 r.
    posiadał Pan ważną Kartę Polaka.
    Oznacza to, że nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na moment
    przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał Pan bowiem kartę stałego pobytu,
    a nie Kartę Polaka, jak też nie spełnił Pan żadnej z pozostałych przesłanek określonych w
    art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a i lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.