Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.647.2025.3.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Uznanie, że dokonując sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający
nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT w
rozumieniu ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii uznania, że
    dokonując sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający nie będzie działał w charakterze
    podatnika podatku VAT w rozumieniu ustawy o VAT jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 października 2025 r.
    (wpływ 3 października 2025 r.) oraz pismem z 7 października 2025 r. (wpływ 7 października
    2025 r.)
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem
    VAT, posiadającym siedzibę i miejsce działalności gospodarczej w Polsce.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in działalność deweloperska, tj. w
    szczególności budowa inwestycji magazynowo-biurowych (lub magazynowo-usługowo-
    biurowych), ich komercjalizacja (tj. oddawanie w najem podmiotom trzecim powierzchni w
    takich inwestycjach) oraz sprzedaż tychże inwestycji po ich wybudowaniu podmiotom
    trzecim.
    (...) („Sprzedający”) nie posiada i nigdy nie posiadał statusu czynnego podatnika VAT jak
    również nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG,
    w szczególności, działalności polegającej na obrocie nieruchomościami. Sprzedający
    podlega ubezpieczeniu społecznemu w ramach KRUS.
    W dalszej części wniosku Wnioskodawca i Sprzedający będą łącznie określani jako „Strony”.
    Opis umów dotyczących Gruntu
    W dniu (...) 2025 r. Wnioskodawca i Sprzedający zawarli przedwstępną umowę sprzedaży
    przed notariuszem (...) (objętą aktem notarialnym rep. (...), „Umowa Przedwstępna”)
    niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o powierzchni (...) ha, o
    numerze ewidencyjnym X, z obrębu (...) położonej w miejscowości (...), gminie (...),
    powiecie (...), województwie (...), objęta księgą wieczystą KW numer (...), prowadzoną przez
    Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych („Grunt”).
    Zgodnie z Umową przedwstępną, Wnioskodawca i Sprzedający zobowiązali się do
    zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży Gruntu („Umowa Przyrzeczona” lub
    „Transakcja”) po spełnieniu się następujących warunków:
    1. że stan prawny i faktyczny Gruntu opisany w Umowie Przedwstępnej, nie zmieni się
      pomiędzy momentem zawarcia Umowy Przedwstępnej oraz momentem zawarcia
      Umowy przyrzeczonej;
    2. że oświadczenia Sprzedającego są prawdziwe wg stanu na moment zawarcia Umowy
      Przedwstępnej oraz pozostaną prawdziwe do momentu zawarcia Umowy
      Przyrzeczonej;

    3. Wnioskodawca uzyska ostateczną i prawomocną decyzję o środowiskowych
      uwarunkowaniach inwestycji, w oparciu o którą na Gruncie możliwe będzie
      zrealizowanie inwestycji, polegającej na wybudowaniu hali magazynowo-biurowej
      („Decyzja Środowiskowa”).
    Zgodnie z Umową przedwstępną Wnioskodawca i Sprzedający postanowili, że Umowa
    Przyrzeczona zostanie zawarta w ciągu 30 dni od dnia otrzymania Decyzji Środowiskowej,
    jednakże nie później niż do dnia 31 maja 2026 r. Przedmiotem Decyzji Środowiskowej jest
    określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia,
    określającym czy planowane przedsięwzięcie tj. parametry realizacji inwestycji następuje
    w kształcie zgodnym z wymaganiami środowiskowymi obszaru na którym planowana
    inwestycja ma zostać zrealizowana. Wnioskodawca, jako potencjalny inwestor, jest
    uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o wydanie takiej decyzji we własnym zakresie, tj.
    działa we własnym imieniu i na własną rzecz, nie uzyskuje on do tego celu żadnych
    pełnomocnictw od Sprzedającego, ani prawa do dysponowania gruntem do celów
    budowlanych. Uprawnienia wynikające z otrzymanej przez Wnioskodawcę Decyzji
    Środowiskowej są przypisane wyłącznie na rzecz podmiotu w stosunku do którego decyzja
    została wydana, czyli Wnioskodawcy, a nie dla Gruntu.
    Sprzedający nie udzielał żadnych pełnomocnictw w odniesieniu do Gruntu w związku z
    zawartą Umową Przedwstępną ani nie wyrażał żadnych zgód na dysponowanie Gruntem
    w szczególności nie została wyrażona żadna zgodna na dysponowanie Gruntem do celów
    budowlanych.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy Przedwstępnej część ceny sprzedaży zostanie
    wpłacona przez Wnioskodawcę na rachunek Sprzedającego w terminie do 14 listopada
    2025 roku. Zainteresowani postanowili, że kwocie tej nadają skutki zadatku określone w
    art. 394 kodeksu cywilnego.
    Pozostała część ceny sprzedaży zostanie zapłacona przez Wnioskodawcę przed zawarciem
    Umowy Przyrzeczonej na rachunek depozytowy Kancelarii Notarialnej i zostanie
    wypłacona na rzecz Sprzedającego na jego żądanie niezwłocznie po zawarciu Umowy
    Przyrzeczonej.
    Informacje dotyczące Gruntu
    Dla Gruntu został uchwalony uchwałą Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) 2018 r. i następnie
    w dniu (...) 2018 r. wszedł w życie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    części terenów położonych we wsi (...) - Rejon (...) (dalej: „MPZP”). Zgodnie z MPZP Grunt
    znajduje się w kilku obszarach przeznaczenia i zostały one oznaczone następująco:
    1. 6UP - teren zabudowy usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów i
      magazynów;
    2. 1KDZ - teren drogi publicznej klasy drogi zbiorczej;
    3. 1KDL - teren drogi publicznej klasy lokalne.
    Informacje historyczne dot. Gruntu
    Grunt został nabyty przez Sprzedającego na podstawie umowy darowizny oraz umowy
    ustanowienia służebności osobistej z dnia 11 grudnia 2020 r. sporządzonej przed
    notariuszem (...) (...).
    Grunt powstał z podziału działki gruntu o numerze ewidencyjnym Y na działkę Z o
    obszarze (...) ha i działkę A o obszarze (...) ha (...) zgodnie z projektem podziału
    sporządzonym przez uprawnionego geodetę, przyjętym do państwowego zasobu
    geodezyjnego i kartograficznego pod numerem (...) z dnia (...) 2021 roku, a następnie
    podziału działki A na działkę B o obszarze (...) ha oraz działkę X o obszarze (...) ha zgodnie z
    decyzją nr (...) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, wydaną w dniu (...) 2022
    roku przez Starostę (...).

    Od dnia nabycia Gruntu przez Sprzedającego w drodze umowy darowizny, Grunt
    znajdował się w majątku osobistym (prywatnym) Sprzedającego. Przed podziałem działka
    nr Y była wykorzystywana przez Sprzedającego do prowadzenia działalności rolniczej, w
    ramach której uprawiane były głównie ziemniaki, a uzyskiwane z niej plony były
    sprzedawane w małych ilościach, wyłącznie w obrocie detalicznym, bez prowadzenia
    sprzedaży hurtowej ani zorganizowanej działalności handlowej. Sprzedający nadal
    prowadzi na Gruncie działalność rolniczą, w niewielkim zakresie.
    Grunt nie był i nie jest przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy lub najmu, ani też nie był
    udostępniany osobom trzecim na jakiejkolwiek podstawie prawnej, z wyjątkiem sytuacji, w
    której - w związku z realizowaną na nieruchomości sąsiedniej inwestycją przez podmiot
    powiązany z Wnioskodawcą - Sprzedający wyraził jednorazową i ograniczoną czasowo
    zgodę dokonanie zsypu piasku niezbędnego do celu prowadzenia ww. inwestycji.
    Grunt nie jest zabudowany żadnymi budynkami ani ich częściami. Na Gruncie znajduje się
    jedynie ogrodzenie („Ogrodzenie”), które stanowi budowlę w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 199 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Grunt
    łącznie z Ogrodzeniem będą dalej łącznie zwane „Nieruchomością”.
    Grunt stanowi grunty orne oraz grunty rolne zabudowane oznaczone odpowiednio
    symbolami R oraz BR. Nie został ustalony sposób gospodarowania i warunki zabudowy dla
    Gruntu. Sprzedający nie podejmował starań o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    Gruntu lub o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanej
    Gruntu.
    Sprzedający nie podejmował działań mających na celu uzbrojenie terenu, wydzielenie
    drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację sanitarną,
    energetyczną. Sprzedający nie dokonywał żadnych innych nakładów w celu przygotowania
    Gruntu do sprzedaży ani nie dokonywał żadnych działań mających na celu podwyższenie
    wartości sprzedawanej Gruntu. Jedynym działaniem było wykonanie Ogrodzenia o
    charakterze zabezpieczającym, którego realizacja była podyktowana wyłącznie faktem, że
    ogrodzone są również działki sąsiednie. Ogrodzenie to nie miało na celu przygotowania
    gruntu do sprzedaży i zostało wykonane ponad dwa lata temu. Sprzedający nie odliczył
    VAT przy nabyciu ogrodzenia oraz nie dokonywał ulepszeń ogrodzenia.
    Sprzedający nie prowadził samodzielnie żadnych działań marketingowych ani
    informacyjnych w celu sprzedaży Gruntu i, w szczególności polegających na umieszczeniu
    na Gruncie tablicy informującej o chęci sprzedaży, nie stosował innej formy ogłoszenia
    chęci sprzedaży, w tym nie umieszczał stosownej informacji w urzędzie gminnym lub na
    portalach internetowych.
    W związku z tym, że spółki powiązane z Wnioskodawcą realizują lub zrealizowały
    inwestycje na gruntach w okolicy sąsiadujących z Gruntem (w tym na gruncie nabytym
    kilka lat temu od Sprzedającego), to z inicjatywy Prezesa Zarządu Wnioskodawcy
    rozpoczęte zostały rozmowy ze Sprzedającym dotyczące sprzedaży Gruntu. Nabycie
    Gruntu jest objęte na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości z dnia 6
    października 2021 r. prawem pierwokupu przysługującym spółce powiązanej z
    Wnioskodawcą.
    W przeszłości Sprzedający, dokonał zbycia prawa własności niezabudowanych
    nieruchomości tj. działki gruntu o numerze ewidencyjnym Z, o obszarze (...) ha oraz działki
    gruntu o numerze ewidencyjnym C, o obszarze (...) na rzecz podmiotu powiązanego z
    Wnioskodawcą. W odniesieniu do tej transakcji została wydana interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.79.2022.1.RK, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, iż
    Sprzedający nie działa w charakterze podatnika VAT.
    Informacje dot. Przeznaczenia Gruntu

    Wnioskodawca planuje zrealizować na Gruncie inwestycję polegającą na wybudowaniu
    hali magazynowo-biurowej o wysokości 12 metrów i powierzchni zabudowy nie mniejszej
    niż 40% powierzchni Nieruchomości. Obiekt komercyjny, który powstanie na Gruncie
    będzie wykorzystany do celów opodatkowanych VAT i nie zwolnionych od tego podatku.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo m.in., że:
    Sprzedający wystąpił z wnioskiem i dokonał podziału działki nr Y, wydzielając z niej działkę
    nr Z o powierzchni odpowiadającej potrzebom nabywcy, który do realizacji inwestycji
    wymagał terenu mniejszego niż działka Y. W rzeczywistości Sprzedający dokonał podziału
    działki Y, jednak działanie to było jednostkowe, incydentalne i zostało dokonane wyłącznie
    na skutek negocjacji prowadzonych z nabywcą, który zgłosił chęć zakupu wyłącznie części
    działki Y.
    W szczególności Sprzedający nie dokonywał podziału w celu zwiększenia wartości
    nieruchomości lub jej uatrakcyjnienia. Podjęcie działania w celu podziału działki Y nie
    można uznać za działanie profesjonalne i zorganizowane bowiem mogło zostać podjęte w
    każdym czasie przez Sprzedającego i w żaden sposób nie uatrakcyjniło działki Z. Działanie
    to mieści się w ramach normalnego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedający uzyskał
    również ostateczną i prawomocną decyzję zatwierdzającą projekt podziału działki Y
    zgodnie z projektem podziału.
    Działka A została podzielona na działki B ((...) ha) i X ((...) ha) na podstawie decyzji nr (...)
    wydanej w dniu (...) 2022 r. przez Starostę (...) po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy (...) o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, w tym zatwierdzeniu projektu budowlanego,
    obejmującego budowę drogi gminnej oznaczonej w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego symbolami 1KDL i 1KDD w miejscowości (...), powiat
    (...) na działkach wymienionych w decyzji, w tym na działce B powstałej z podziału działki A.
    Przedmiotowa decyzja na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zatwierdziła na potrzeby
    realizacji ww. inwestycji drogowej podział nieruchomości wymienionych w decyzji, w tym
    działki A na działkę B i X. Zgodnie z przedmiotową decyzją, z dniem w którym stała się ona
    ostateczna działka B stała się własnością gminy (...). Podział działki A oraz wydzielenie z
    niej działki o nr B wynikał więc i odbył się na mocy decyzji Starosty (...) po rozpatrzeniu
    wniosku Wójta Gminy (...) i był związany z realizacją drogi gminnej na części działki A.
    Sprzedający nie jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).
    Sprzedaż płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej nie była i nie jest
    opodatkowana podatkiem VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy dokonując sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający nie będzie działał w charakterze
      podatnika podatku VAT w rozumieniu ustawy o VAT? (dalej: „Pytanie nr 1”).
    2. W przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 1 jest
      nieprawidłowe, tj. uznania że Sprzedający będzie działał w charakterze podatnika VAT,
      to czy w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i dokonania wyboru
      opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy będzie podlegała w
      całości opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie od tego podatku zwolniona? (dalej:
      „Pytanie nr 2”).
    3. Czy w przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 1 jest
      nieprawidłowe (tj. uznania że Sprzedający będzie działał w charakterze podatnika VAT),
      oraz że stanowisko Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 2 jest prawidłowe (tj. w
      przypadku uznania, że w związku z rezygnacją ze zwolnienia od podatku VAT i
      dokonaniem wyboru opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art.

      43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy będzie
      podlegała w całości opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie od tego podatku
      zwolniona) dokonanie rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wybór opodatkowania
      VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT po dniu
      otrzymania przez Sprzedającego Zadatku, będzie skutkował po stronie Sprzedającego
      obowiązkiem wystawienia faktury zaliczkowej dokumentującej kwotę Zadatku wraz z
      podatkiem VAT, przy czym fakturę tę należy ująć w rozliczeniu za okres rozliczeniowy,
      w którym doszło do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2
      ustawy o VAT, tj. w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym złożono takie
      oświadczenie do naczelnika urzędu skarbowego lub w którym złożono takie
      oświadczenie w akcie notarialnym obejmującym Umowę Przyrzeczoną? (dalej: „

## Pytanie

nr 3”).
    4. W przypadku uznania, że stanowisko w zakresie Pytania nr 2 jest prawidłowe, tj.
      uznania, że sprzedaż Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy, podlega w całości
      opodatkowaniu VAT i nie jest od tego podatku zwolniona, czy Wnioskodawcy, jako
      nabywcy Nieruchomości przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w
      związku z takim nabyciem Nieruchomości, wynikającego z faktur wystawionych w
      związku ze sprzedażą Nieruchomości, w tym faktury dokumentującej Zadatek? (dalej:
      „Pytanie nr 4”).
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie Pytania nr 1 - Sprzedający dokonując sprzedaży
      Nieruchomości, Sprzedający nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT w
      rozumieniu ustawy o VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie Pytania nr 2 - w przypadku uznania, że stanowisko
      w zakresie Pytania nr 1 jest nieprawidłowe, tj. uznania, że Sprzedający, dokonując
      sprzedaży Nieruchomości, będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT w
      rozumieniu ustawy o VAT, to w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i
      dokonania wyboru opodatkowania tej sprzedaży na podstawie art. 43 ust. 10 w
      związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości przez
      Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy będzie podlegała w całości opodatkowaniu
      podatkiem VAT i nie będzie od tego podatku zwolniona.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w
      zakresie Pytania nr 1 jest nieprawidłowe (tj. uznania że Sprzedający będzie działał w
      charakterze podatnika VAT), oraz że stanowisko Zainteresowanych w zakresie Pytania
      nr 2 jest prawidłowe (tj. w przypadku uznania, że w związku z rezygnacją ze zwolnienia
      od podatku VAT i dokonaniem wyboru opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10
      w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości na rzecz
      Wnioskodawcy będzie podlegała w całości opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie
      od tego podatku zwolniona) dokonanie rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i
      wybór opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT po dniu otrzymania przez Sprzedającego Zadatku, będzie skutkował po
      stronie Sprzedającego obowiązkiem wystawienia faktury zaliczkowej dokumentującej
      kwotę Zadatku wraz z podatkiem VAT, przy czym fakturę tę należy ująć w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym doszło do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art.
      43 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, tj. w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym
      złożono takie oświadczenie do naczelnika urzędu skarbowego lub w którym złożono
      takie oświadczenie w akcie notarialnym obejmującym Umowę Przyrzeczoną (dalej:
      „Pytanie nr 3”).
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie Pytania nr 4 - w przypadku uznania, że stanowisko
      w zakresie Pytania nr 2 jest prawidłowe, tj. uznania, że sprzedaż Nieruchomości przez

      Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie
      jest od tego podatku zwolniona, Wnioskodawcy jako nabywcy Nieruchomości
      przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z takim nabyciem
      Nieruchomości, wynikającego z faktur wystawionych w związku ze sprzedażą
      Nieruchomości, w tym faktury dokumentującej Zadatek.
    Uzasadnienie
    1. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na Pytanie nr 1, tj. że
    Sprzedający dokonując sprzedaży Nieruchomości nie będzie działał w charakterze
    podatnika podatku VAT w rozumieniu ustawy o VAT.
    Sprzedaż nieruchomości jako działalność gospodarcza na gruncie ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn.
    zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem VAT, istotne jest
    stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    cytowanej wyżej ustawy.
    Wskazana powyżej definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    W konsekwencji uznanie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość podejmuje działania
    w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę treść przepisów jak również stanowisko
    organów podatkowych, przy uznaniu sprzedaży nieruchomości za działalność
    gospodarczą na gruncie ustawy o VAT istotne jest, czy dany podmiot w celu dokonania
    sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem podjęcie takich działań zbliżonych do
    tych podejmowanych przez podmioty profesjonalne skutkowałoby koniecznością uznania
    go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Za zawodową (profesjonalną) działalność gospodarczą w zakresie obrotu
    nieruchomościami, należy uznać podjęcie szeregu czynności w sposób zorganizowany,
    stanowiących logiczny ciąg zdarzeń, w szczególności nie tylko nabycie terenu

    przeznaczonego pod zabudowę w celu jego dalszej odsprzedaży z zyskiem, ale również
    działania mające na celu uatrakcyjnienie sprzedawanego gruntu i przygotowanie go do
    przyszłej sprzedaży, takie jak uzyskanie odpowiednich decyzji, ubieganie się o uchwalenie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzbrojenie gruntu, wydzielenie
    dróg wewnętrznych, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, przeprowadzenie
    badań dot. warunków glebowych, etc.
    Jednocześnie przy ocenie charakteru czynności dokonywanych przez dany podmiot należy
    wziąć pod uwagę czynności, które zostały dokonane samodzielnie przez sprzedającego lub
    na jego rzecz, w taki sposób, iż odniósł on korzyść z tego tytułu.
    Jeżeli przyszły nabywca podejmuje działania w celu przystosowania nieruchomości do
    własnych potrzeb inwestycyjnych (np. uzyskuje pozwolenia, warunki techniczne, wykonuje
    badania czy odwierty geologiczne - co jednak nie będzie miało miejsca w analizowanym
    stanie faktycznym) to starania przyszłego nabywcy nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu pozyskania kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy. Zgodnie z ukształtowaną praktyką organów
    podatkowych, w takich przypadkach ww. okoliczność nie powodują, iż sprzedający działa
    w charakterze podatnika VAT (poniżej Wnioskodawca przytacza przedmiotowe
    interpretacjach).
    W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie pozyskiwał Decyzję
    Środowiskową przed Transakcją. Decyzja taka ma charakter indywidualny - jest bowiem
    wydawana na rzecz określonego wnioskodawcy (Wnioskodawcy) i nie jest decyzją „dla
    nieruchomości” w tym sensie, że nie przenosi żadnych uprawnień na właściciela gruntu,
    jeśli nim nie jest adresat decyzji. Do uzyskania Decyzji Środowiskowej przez
    Wnioskodawcę nie jest potrzebne udzielenia mu przez Sprzedającego prawa do
    dysponowania nieruchomością na cele budowlane ani stosownych pełnomocnictw.
    Uzyskanie przez Wnioskodawcę Decyzji Środowiskowej nie będzie mieć żadnego wpływu
    na uatrakcyjnienie gruntu (dotyczyć będzie bowiem osobiście Wnioskodawcy).
    Wnioskodawca nie działa również jako przedstawiciel Sprzedającego, czynności
    podejmowanych rzez Wnioskodawcę nie można też przypisać Sprzedającemu.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego Sprzedający otrzymał Grunt w ramach
    darowizny do majątku prywatnego. Od momentu nabycia Gruntu do majątku prywatnego
    Sprzedający nie podejmował działań mających na celu uzbrojenie terenu, wydzielenie
    drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację sanitarną,
    energetyczną. Jedynym działaniem było wykonanie Ogrodzenia o charakterze
    zabezpieczającym, którego realizacja była podyktowana wyłącznie faktem, że ogrodzone
    są również działki sąsiednie. Ogrodzenie to nie miało na celu przygotowania Gruntu do
    sprzedaży i zostało wykonane ponad dwa lata temu, a więc na długo przed podjęciem
    decyzji o sprzedaży Gruntu. Sprzedający nie odliczył VAT przy nabyciu ogrodzenia oraz nie
    dokonywał ulepszeń ogrodzenia, albowiem nie działa w charakterze podatnika.
    Sprzedający nie dokonywał żadnych innych nakładów w celu przygotowania Gruntu do
    sprzedaży ani nie dokonywał żadnych działań mających na celu podwyższenie wartości
    sprzedawanego Gruntu, Sprzedający nie prowadził samodzielnie żadnych działań
    marketingowych ani informacyjnych w celu sprzedaży Gruntu, w szczególności
    polegających na umieszczeniu na Gruntu tablicy informującej o chęci sprzedaży, nie
    stosował innej formy ogłoszenia chęci sprzedaży, w tym nie umieszczała stosownej
    informacji w urzędzie gminnym lub na portalach internetowych. To Prezes Zarządu
    Wnioskodawcy bezpośrednio sam skontaktował się ze Sprzedającym i wyraził chęć
    nabycia Gruntu.
    W przeszłości Sprzedający dokonał podziału działki Y, z której postał Grunt, jednak
    działanie to było jednostkowe, incydentalne i zostało dokonane wyłącznie na skutek
    negocjacji prowadzonych z nabywcą, który zgłosił chęć zakupu wyłącznie części działki Y.
    W szczególności Sprzedający nie dokonywał podziału w celu zwiększenia wartości Gruntu
    lub jego uatrakcyjnienia. Podjęcie działania w celu podziału działki Y nie można uznać za

    działanie profesjonalne i zorganizowane bowiem mogło zostać podjęte w każdym czasie
    przez Sprzedającego i w żaden sposób nie uatrakcyjniło Gruntu na sprzedaż. Działanie to
    mieści się w ramach normalnego zarządu majątkiem prywatnym.
    W konsekwencji, mając na uwadze powyższe okoliczności, należy uznać, że czynności
    podjęte przez Sprzedającego - tj. podział działki Y oraz wykonanie ogrodzenia Gruntu - nie
    stanowią działań o charakterze zorganizowanym, ukierunkowanych na przygotowanie
    Gruntu do sprzedaży, ani nie tworzą logicznego ciągu zdarzeń typowego dla
    profesjonalnych podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami. Działania te
    mieszczą się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i nie przesądzają o
    prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Stanowisko organów podatkowych w podobnych sytuacjach
    W interpretacji indywidualnej z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.378.2025.2.
    MKW Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
    „Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującej spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do jej potrzeb i dzierżawa gruntu na
    Jej rzecz przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie
    Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
    gospodarczą.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidualnej z dnia 31 maja 2024
    r., sygn., 0111-KDIB3-3.4012.133.2024.3.PJ uznał, że:
    „(...) działania Kupującego, jakie będą podjęte na mocy pełnomocnictwa Sprzedającej oraz
    wystąpienie przez Kupującego we własnym imieniu i na własną rzecz do gestorów sieci,
    wyłącznie o informacje techniczne dotyczące sieci istniejącej w zakresie przedmiotowych
    nieruchomości i zinwentaryzowanie zieleni, zabezpieczają interes prawny Kupującego.
    Ponadto, o takie informacje może wystąpić każdy podmiot, a nie tylko Kupujący. Zatem
    aktywność Sprzedającej ogranicza się wyłącznie do udzielenia pełnomocnictw w ww.
    ograniczonym zakresie i trudno taką aktywność porównać z aktywnością w przedmiocie
    zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, które podejmują działania przede wszystkim
    mające na celu zwiększenie przychodu ze sprzedaży, uzyskanie jak najwyższej ceny. W
    przedmiotowym wypadku cena (czyli przychód Sprzedającej) jest już ustalona zanim
    Kupujący skorzysta z pełnomocnictw Sprzedającej.”
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji
    indywidualnej z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. 0112- KDIL3.4012.318.2025.2.MC:
    „Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującej Spółce do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne udostępnienie gruntu na rzecz
    kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje,
    że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego
    działalność gospodarczą”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025
    r., sygn., 0112-KDIL1-2.4012.359.2025.2.DM, uznał stanowisko Wnioskodawcy za
    prawidłowe, wskazując w uzasadnieniu, że:
    „Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
    wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Panią
    działek nr A/1 oraz nr A/5 powstałych po podziale działki nr A, nie będzie stanowić
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia
    ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych ww. działek wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmowała

    Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.”
    Podobnie w interpretacji podatkowej z dnia 4 lipca 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.434.2025.3.MC Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
    „Okoliczności podziału gruntu na mniejsze działki oraz uzyskania decyzji o warunkach
    zabudowy nie mogą przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży Nieruchomości jako
    dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych
    okoliczności, które powodują, że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia
    Nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju działalnością.”
    W interpretacji podatkowej z dnia 18 marca 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.1.2025.4.AS
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
    „W stosunku do przedmiotowych działek nie podejmowała Pani takich działań jak: zmiana
    przeznaczenia terenu, wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub
    jakichkolwiek innych działań - dokonała Pani wyłącznie działania dotyczące geodezyjnego
    podziału działek. (...) W odniesieniu do planowanej sprzedaży udziału w działkach należy
    uznać, że brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy.”
    W interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB3- 2.4012.395.2025.1.
    DK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:
    „Jedynymi czynnościami wykonanymi w stosunku do ww. działek, jak Pan wskazał, był
    podział działki nr xx, a następnie podział działki xx/A na 10 nowych działek oraz
    podpisanie umowy dotyczącej pośrednictwa w zbyciu działek z biurem pośrednictwa w
    obrocie nieruchomościami z uwagi na konieczność uzyskania pomocy w procesie
    sprzedaży działek. Wszystko to oznacza, że przeznaczone do sprzedaży działki powstałe w
    wyniku podziału działki nr xx/A oraz działka nr xx/B nie były i nie są dla Wnioskodawcy i
    Zainteresowanego źródłem uzyskiwania korzyści majątkowych i że nie zaangażowali Oni
    środków podobnych do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami (...)”.
    Podsumowując, Sprzedający dokonując sprzedaży Nieruchomości nie będzie działał w
    charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu ustawy o VAT.
    2. Uzasadnienie stanowiska w zakresie odpowiedzi na Pytanie nr 2 - w przypadku uznania,
    że stanowisko w zakresie Pytania nr 1 jest nieprawidłowe, tj. uznania, że Sprzedający,
    dokonując sprzedaży Nieruchomości, będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT
    w rozumieniu ustawy o VAT, to w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i
    dokonania wyboru opodatkowania tej sprzedaży na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz
    Wnioskodawcy będzie podlegała w całości opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie od
    tego podatku zwolniona.
    Przepisy prawa
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT, rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy

    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z powyższego przepisu wynika, że w
    celu prawidłowego ustalenia zasad opodatkowania dostawy nieruchomości konieczna jest
    analiza statusu podatkowego znajdujących się na nieruchomości budynków oraz budowli.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 2 pkt
    27e ustawy o VAT zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania. Natomiast zgodnie z art. 55 (1) kodeksu cywilnego
    przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych
    przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie kodeks cywilny
    wymienia przykładowe składniki, które mogą wchodzić w skład przedsiębiorstwa.
    W świetle powyższej definicji, aby można było uznać, że w danym przypadku nastąpiło
    zbycie przedsiębiorstwa, niezbędne jest uznanie, że: składniki materialne i niematerialne,
    stanowiące przedmiot zbycia, pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób,
    że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów oraz przedmiot
    zbycia może służyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej przez nabywcę
    Natomiast, aby można było uznać, że w danym przypadku nastąpiło zbycie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, niezbędne jest uznanie, że:
    (a) składniki materialne i niematerialne (w tym zobowiązania), stanowiące przedmiot
      zbycia, pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić
      o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów,
    (b) ww. zespół składników materialnych i niematerialnych jest wydzielony w istniejącym
      przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej (co oznacza, że zespół
      składników powinien być wyodrębniony w strukturze organizacyjnej podatnika jako
      dział, wydział, oddział itp.), finansowej (co oznacza, że poprzez odpowiednią
      ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i
      kosztów oraz należności i zobowiązań do danego zespołu składników), funkcjonalnej
      (co oznacza, że dany zespół składników przeznaczony jest do realizacji określonych
      zadań gospodarczych).
    Nieruchomość, na której znajduje się jedynie budowla w postaci ogrodzenia, stanowi
    samodzielny składnik majątkowy i nie tworzy zespołu elementów umożliwiających
    prowadzenie przy jej użyciu działalności gospodarczej bez podjęcia dodatkowych działań.
    W konsekwencji Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej
    części w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym
    samym jej sprzedaż będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedający nie ma statusu podatnika VAT i
    nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. W związku z tym
    Nieruchomość nie była w ogóle wykorzystywana do działalności podlegającej
    opodatkowaniu VAT, w tym w szczególności nie była wykorzystywana wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od VAT. Konsekwentnie dostawa Nieruchomości nie będzie
    korzystać z ww. zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim lub pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku,
    budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Na mocy art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, za pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu,
    jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości nie będzie polegała na sprzedaży nowo
    wybudowanego albo ulepszonego budynku, budowli lub ich części, lecz na sprzedaży
    gruntu, na którym znajduje się jedynie Ogrodzenie stanowiące budowlę w rozumieniu
    przepisów prawa budowlanego.
    Sprzedający nie poniósł w przeszłości wydatków na ulepszenie tego Ogrodzenia.
    Ogrodzenie zostało wybudowane dawniej niż dwa lata przed planowaną datą sprzedaży
    Nieruchomości. W związku z tym należy uznać, że pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art.
    2 pkt 14 ustawy o VAT już nastąpiło, a sprzedaż Nieruchomości nie będzie dostawą w
    ramach pierwszego zasiedlenia.
    W związku z powyższym, nie zajdzie zastosowania żadna z przesłanek uniemożliwiających
    skorzystanie przez Sprzedającego z prawa do zwolnienia podatkowego, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości powinna korzystać ze zwolnienia z podatku
    VAT, które przewiduje art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawa o VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwolnieniu podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10, pod warunkiem że:
    (a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    (b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Mając na uwadze, że sprzedaż Nieruchomości będzie wypełniała hipotezę przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnienie obligatoryjne z art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy nie
    będzie miało zastosowania w niniejszej sprawie.
    Skoro w niniejszej sprawie nie będzie miało zastosowania obligatoryjne zwolnienie od VAT
    na podstawie art. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ale zwolnienie fakultatywne na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to zgodnie z treścią art. 43 ust. 10 ustawy o VAT
    możliwe jest zrezygnowanie ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    10, i wybranie opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem,
    że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    (a) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    (b) złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia, którego
      dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Na mocy art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2, musi również zawierać:
    (a) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;

    (b) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
      przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
    (c) adres budynku, budowli lub ich części.
    W przypadku uznania przez Organ w odpowiedzi na Pytanie 1, że Sprzedający działa w
    charakterze podatnika VAT, Strony złożą, na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o
    VAT, oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT i wyborze opodatkowania sprzedaży Nieruchomości podatkiem VAT, bądź to przed
    dniem dokonania dostawy do właściwego dla Nabywcy naczelnika urzędu skarbowego,
    bądź to w akcie notarialnym obejmującym Umowę Przyrzeczoną.
    Mając na uwadze powyższe, po złożeniu stosownego oświadczenia o rezygnacji ze
    zwolnienia z VAT i opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości tym podatkiem, Transakcja
    będzie w całości podlegać opodatkowaniu VAT i nie będzie zwolniona z tego podatku, co
    wynika z faktu, iż Sprzedający oraz Wnioskodawca zrezygnują z fakultatywnego zwolnienia
    z VAT.
    Reasumując, w opinii Wnioskodawcy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała w całości
    opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów i nie będzie od tego podatku
    zwolniona w związku ze złożeniem przez Strony oświadczenia, o którym mowa w art. 43
    ust. 10 i 11 ustawy o VAT.
    3. Uzasadnienie stanowiska w zakresie odpowiedzi na Pytanie nr 3 - w przypadku uznania,
    że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 1 jest nieprawidłowe (tj. uznania że
    Sprzedający będzie działał w charakterze podatnika VAT), oraz że stanowisko
    Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 2 jest prawidłowe (tj. w przypadku uznania, że w
    związku z rezygnacją ze zwolnienia od podatku VAT i dokonaniem wyboru opodatkowania
    VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż
    Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy będzie podlegała w całości opodatkowaniu
    podatkiem VAT i nie będzie od tego podatku zwolniona) dokonanie rezygnacji ze
    zwolnienia od podatku VAT i wybór opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w
    związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT po dniu otrzymania przez Sprzedającego
    Zadatku, będzie skutkował po stronie Sprzedającego obowiązkiem wystawienia faktury
    zaliczkowej dokumentującej kwotę Zadatku wraz z podatkiem VAT, przy czym fakturę tę
    należy ująć w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym doszło do złożenia
    oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, tj. w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym złożono takie oświadczenie do naczelnika urzędu
    skarbowego lub w którym złożono takie oświadczenie w akcie notarialnym obejmującym
    Umowę Przyrzeczoną.
    Jak wynika z argumentacji przedstawionej przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu
    Stanowiska w zakresie Pytania nr 2, opodatkowaniu VAT w niniejszej sprawie powinna
    podlegać całość ceny sprzedaży. Oznacza to, że opodatkowaniu będzie podlegała również
    kwota Zadatku otrzymanego przez Sprzedającego przed złożeniem przez Strony
    oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, nawet jeżeli w
    momencie jego otrzymania nie została wystawiona faktura VAT z uwagi na planowane
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Złożenie przez Strony oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania
    VAT będzie stanowiło podstawę do opodatkowania również wcześniej otrzymanego
    Zadatku. W takiej sytuacji Sprzedający będzie zobowiązany do udokumentowania tej
    kwoty fakturą zaliczkową uwzględniającą podatek VAT. Fakturę tę należy ująć w rozliczeniu
    za bieżący okres rozliczeniowy, tj. za okres, w którym Strony skutecznie złożą
    oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania dostawy VAT -- jako
    zdarzenie skutkujące zmianą zasad opodatkowania z czynności zwolnionej na czynność
    opodatkowaną.
    Powyższe stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna tutejszego Organu z
    dnia 26 września 2023 r., 0111-KDIB3-1.4012.477.2023.3.IK, w której za prawidłowe

    zostało uznane następujące stanowisko:
    „Jak wskazuje się w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, w przypadku złożenia oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia VAT, obowiązek
    podatkowy w stosunku do otrzymanej zaliczki powstaje w momencie złożenia tego
    oświadczenia, a nie ze skutkiem wstecznym na moment otrzymania zaliczki: „W momencie
    złożenia przez Strony oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z VAT u Wnioskodawcy
    powstaje obowiązek podatkowy w stosunku do otrzymanych wcześniej zaliczek, a kwota
    VAT należnego z tego tytułu powinna zostać ujęta przez Wnioskodawcę w deklaracji za
    okres rozliczeniowy, w którym Strony złożyły takie oświadczenie (interpretacja
    indywidualna DKIS z 20 października 2017 r., 0114-KDIP1-3.4012.307.2017.1.KC).”
    Podobny pogląd jest prezentowany w orzecznictwie, m.in. w wyroku WSA w Białymstoku z
    dnia 14 stycznia 2022 r., I SA/Bk 550/21:
    „Złożenie oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia, aby mogło skutkować
    opodatkowaniem transakcji, jest konieczne zarówno w odniesieniu do dostawy właściwej,
    jak też do zaliczek wpłaconych na poczet przyszłej transakcji. Dopóki nie zostanie złożone
    oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania dostawy, zaliczka
    wpłacona na poczet ceny przyszłej transakcji, tak jak dostawa, korzysta ze zwolnienia.
    Dopiero prawidłowe i skuteczne złożenie oświadczenia powinno skutkować przyjęciem
    transakcji za opodatkowaną, co pozwoli zbywcy wystawić fakturę korygującą, a nabywcy
    dokonać odliczenia VAT naliczonego. Dopóki istnieje podstawa do zwolnienia z
    opodatkowania dostawy, to również zaliczka powiązana z taką dostawą korzysta ze
    zwolnienia, nawet jeśli strony deklarują wolę jej opodatkowania. Dla rezygnacji ze
    zwolnienia nie wystarcza zgodna wola wyrażona przez kontrahentów transakcji sobie
    nawzajem, musi ona jeszcze zostać w odpowiedni sposób wyrażona w oświadczeniu, o
    jakim mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.”
    W konsekwencji, na skutek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i
    ust. 11 ustawy o VAT, Sprzedający będzie zobowiązany do wystawienia faktury zaliczkowej
    dokumentującej otrzymany wcześniej Zadatek wraz z podatkiem VAT oraz do wystawienia
    faktury końcowej (dla pozostałej części ceny) uwzględniającej podatek VAT.
    4. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na Pytanie 4, tj. że
    przypadku uznania, że stanowisko w zakresie Pytania nr 2 jest prawidłowe (tj. w
    przypadku uznania, że sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana VAT i nie będzie od
    tego podatku zwolniona), Wnioskodawcy jako nabywcy Nieruchomości przysługuje prawo
    do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości
    wynikającego z faktur wystawionych w związku ze sprzedażą Nieruchomości, w tym
    faktury dokumentującej Zadatek.
    Przepisy prawa
    Biorąc pod uwagę, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części oraz będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT (i nie będzie od tego podatku zwolniona) na podstawie złożonego oświadczenia o
    rezygnacji ze zwolnienia, wyłączenie prawa do odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego
    lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie
    będzie miało zastosowania. Konsekwentnie, w celu oceny, czy Kupującemu będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego (oraz prawo do zwrotu
    nadwyżki VAT naliczonego) należy przeanalizować spełnienie przesłanek, o których mowa
    w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT.

    Prawo do odliczenia VAT naliczonego jest fundamentalną zasadą podatku VAT, co
    powoduje, że jest on neutralny dla przedsiębiorców, a jego ekonomiczny ciężar ponosi
    wyłącznie konsument. W związku z realizacją prawa do odliczenia VAT konieczne jest
    oczywiście wykazanie związku (bezpośredniego lub pośredniego) pomiędzy realizowanymi
    zakupami a wykonywaną opodatkowaną działalnością gospodarczą.
    Związek bezpośredni ma miejsce wówczas, gdy nabywane towary lub usługi są
    przeznaczone do dalszej odsprzedaży, a tym samym bezpośrednio są związane z
    działalnością opodatkowaną VAT. Natomiast związek pośredni występuje wtedy, gdy
    nabywane świadczenia wiążą się z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa podatnika.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy. Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1, prawo to powstaje
    nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub
    dokument celny. Z kolei w myśl art. 86 ust. 10c ustawy o VAT przepis ust. 10 stosuje się
    odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub
    wykonaniem usługi.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Powyższe ograniczenie nie znajdzie
    jednak zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż Zainteresowani zrezygnują ze
    zwolnienia od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.
    Prawo do odliczenia VAT naliczonego jest fundamentalną zasadą podatku VAT, co
    powoduje, że jest on neutralny dla przedsiębiorców, a jego ekonomiczny ciężar ponosi
    wyłącznie konsument. W związku z realizacją prawa do odliczenia VAT konieczne jest
    oczywiście wykazanie związku (bezpośredniego lub pośredniego) pomiędzy realizowanymi
    zakupami a wykonywaną opodatkowaną działalnością gospodarczą.
    Związek bezpośredni ma miejsce wówczas, gdy nabywane towary lub usługi są
    przeznaczone do dalszej odsprzedaży, a tym samym bezpośrednio są związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Natomiast związek pośredni występuje
    wtedy, gdy nabywane towary lub usługi wiążą się z ogólnym funkcjonowaniem
    przedsiębiorstwa podatnika.
    Dla oceny prawa do odliczenia VAT znaczenie ma zamiar podatnika co do wykorzystania
    zakupionych towarów i usług w momencie ponoszenia wydatku, jak również związek
    ponoszonych wydatków z działalnością opodatkowaną VAT i nie zwolnioną od tego
    podatku. Jeżeli zatem dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    odliczenia całości podatku VAT naliczonego przy ich nabyciu.
    Reasumując:
    Po nabyciu Nieruchomości, Wnioskodawca planuje zrealizować inwestycję polegającą na
    wybudowaniu hali magazynowo-biurowej o wysokości 12 metrów i powierzchni zabudowy
    nie mniejszej niż 40% powierzchni Nieruchomości. Obiekt komercyjny, który powstanie na
    Nieruchomości będzie wykorzystany do działalności opodatkowanej VAT i niezwolnionej
    od tego podatku.
    W dacie planowanej transakcji, Wnioskodawca i Sprzedający będą zarejestrowanymi
    czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Uzasadnienie do niniejszego pytania uwzględnia, że

    organ uzna stanowiska Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 1 za nieprawidłowe i
    uznania stanowiska w zakresie Pytania nr 2 za prawidłowe, że sprzedaż Nieruchomości
    będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT i nie zwolnioną od tego podatku, w
    przypadku rezygnacji ze zwolnienia i wyboru opodatkowania VAT.
    Sprzedający wystawi faktury VAT potwierdzających sprzedaż Nieruchomości w reżimie
    opodatkowania VAT i braku zastosowania zwolnienia od VAT w związku ze złożonym
    oświadczeniem o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania (w tym Sprzedający
    wystawi fakturę zaliczkową na której wykaże kwotę otrzymanego Zadatku powiększonego
    o kwotę podatku VAT oraz fakturę „końcową” dokumentującą dostawę Nieruchomości),
    Nabywcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
    podatek VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości (w tym także VAT naliczony wykazany
    w fakturze dokumentującej otrzymanie Zadatku), gdyż spełniony jest warunek niezbędny
    do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania, że sprzedaż
    Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy, będzie opodatkowana VAT i
    nie będzie z tego podatku zwolniona, Wnioskodawcy, jako nabywcy Nieruchomości
    przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT, wynikającego z faktur
    wystawionych w związku ze sprzedażą Nieruchomości, w tym faktury dokumentującej
    Zadatek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie uznania, że dokonując
    sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający nie będzie działał w charakterze podatnika
    podatku VAT w rozumieniu ustawy o VAT, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną

    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości (tj. działki nr X
    zabudowanej ogrodzeniem), istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży Sprzedający
    podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedającego za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między

    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) („Sprzedający”) nie posiada i nigdy nie
    posiadał statusu czynnego podatnika VAT jak również nie prowadzi i nie prowadził
    działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG, w szczególności, działalności
    polegającej na obrocie nieruchomościami. Sprzedający podlega ubezpieczeniu spo
    łecznemu w ramach KRUS.
    Zawarli Państwo ze Sprzedającym przedwstępną umowę sprzedaży niezabudowanej
    działki o numerze ewidencyjnym X („Grunt”). Zgodnie z Umową przedwstępną
    Wnioskodawca i Sprzedający zobowiązali się do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży
    Nieruchomości („Umowa Przyrzeczona”) po spełnieniu się następujących warunków:
    - że stan prawny i faktyczny Gruntu opisany w Umowie Przedwstępnej, nie zmieni się
      pomiędzy momentem zawarcia Umowy Przedwstępnej oraz momentem zawarcia
      Umowy przyrzeczonej;

    - że oświadczenia Sprzedającego są prawdziwe wg stanu na moment zawarcia Umowy
      Przedwstępnej oraz pozostaną prawdziwe do momentu zawarcia Umowy
      Przyrzeczonej;
    - Wnioskodawca uzyska ostateczną i prawomocną decyzję o środowiskowych
      uwarunkowaniach inwestycji, w oparciu o którą na Gruncie możliwe będzie
      zrealizowanie inwestycji, polegającej na wybudowaniu hali magazynowo-biurowej
      („Decyzja Środowiskowa”).
    Przedmiotem Decyzji Środowiskowej jest określenie środowiskowych uwarunkowań
    realizacji planowanego przedsięwzięcia, określającym czy planowane przedsięwzięcie tj.
    parametry realizacji inwestycji następuje w kształcie zgodnym z wymaganiami
    środowiskowymi obszaru na którym planowana inwestycja ma zostać zrealizowana.
    Wnioskodawca, jako potencjalny inwestor, jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o
    wydanie takiej decyzji we własnym zakresie, tj. działa we własnym imieniu i na własną
    rzecz, nie uzyskuje on do tego celu żadnych pełnomocnictw od Sprzedającego, ani prawa
    do dysponowania gruntem do celów budowlanych. Uprawnienia wynikające z otrzymanej
    przez Wnioskodawcę Decyzji Środowiskowej są przypisane wyłącznie na rzecz podmiotu w
    stosunku do którego decyzja została wydana, czyli Wnioskodawcy, a nie dla Gruntu.
    Sprzedający nie udzielał żadnych pełnomocnictw w odniesieniu do Gruntu w związku z
    zawartą Umową Przedwstępną ani nie wyrażał żadnych zgód na dysponowanie Gruntem
    w szczególności nie została wyrażona żadna zgodna na dysponowanie Gruntem do celów
    budowlanych.
    Grunt został nabyty przez Sprzedającego na podstawie umowy darowizny oraz umowy
    ustanowienia służebności osobistej z dnia (...) 2020 r.
    Grunt powstał z podziału działki gruntu o numerze ewidencyjnym Y na działkę Z o
    obszarze (...) ha i działkę A o obszarze (...) ha, a następnie podziału działki A na działkę B o
    obszarze (...) ha oraz działkę X o obszarze (...) ha.
    Sprzedający wystąpił z wnioskiem i dokonał podziału działki nr Y, wydzielając z niej działkę
    nr Z o powierzchni odpowiadającej potrzebom nabywcy, który do realizacji inwestycji
    wymagał terenu mniejszego niż działka Y. W rzeczywistości Sprzedający dokonał podziału
    działki Y, jednak działanie to było jednostkowe, incydentalne i zostało dokonane wyłącznie
    na skutek negocjacji prowadzonych z nabywcą, który zgłosił chęć zakupu wyłącznie części
    działki Y.
    Działka A została podzielona na działki B ((...) ha) i X ((...) ha) na podstawie decyzji nr (...)
    wydanej w dniu (...) 2022 r. przez Starostę (...) po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy (...) o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, w tym zatwierdzeniu projektu budowlanego,
    obejmującego budowę drogi gminnej oznaczonej w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego symbolami 1KDL i 1KDD w miejscowości (...), powiat
    (...) na działkach wymienionych w decyzji, w tym na działce B powstałej z podziału działki A.
    Przedmiotowa decyzja na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zatwierdziła na potrzeby
    realizacji ww. inwestycji drogowej podział nieruchomości wymienionych w decyzji, w tym
    działki A na działkę B i X. Zgodnie z przedmiotową decyzją, z dniem w którym stała się ona
    ostateczna działka B stała się własnością gminy (...). Podział działki A oraz wydzielenie z
    niej działki o nr B wynikał więc i odbył się na mocy decyzji Starosty (...) po rozpatrzeniu
    wniosku Wójta Gminy (...) i był związany z realizacją drogi gminnej na części działki A.
    Od dnia nabycia Gruntu przez Sprzedającego w drodze umowy darowizny, Grunt
    znajdował się w majątku osobistym (prywatnym) Sprzedającego. Przed podziałem działka
    nr Y była wykorzystywana przez Sprzedającego do prowadzenia działalności rolniczej, w
    ramach której uprawiane były głównie ziemniaki, a uzyskiwane z niej plony były
    sprzedawane w małych ilościach, wyłącznie w obrocie detalicznym, bez prowadzenia

    sprzedaży hurtowej ani zorganizowanej działalności handlowej. Sprzedaż płodów rolnych
    pochodzących z własnej działalności rolniczej nie była i nie jest opodatkowana podatkiem
    VAT.
    Grunt nie był i nie jest przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy lub najmu, ani też nie był
    udostępniany osobom trzecim na jakiejkolwiek podstawie prawnej, z wyjątkiem sytuacji, w
    której - w związku z realizowaną na nieruchomości sąsiedniej inwestycją przez podmiot
    powiązany z Wnioskodawcą - Sprzedający wyraził jednorazową i ograniczoną czasowo
    zgodę na dokonanie zsypu piasku niezbędnego do celu prowadzenia ww. inwestycji.
    Grunt nie jest zabudowany żadnymi budynkami ani ich częściami. Na Gruncie znajduje się
    jedynie ogrodzenie („Ogrodzenie”), które stanowi budowlę w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 199 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Grunt
    łącznie z Ogrodzeniem będą dalej łącznie zwane „Nieruchomością”.
    Nie został ustalony sposób gospodarowania i warunki zabudowy dla Gruntu. Sprzedający
    nie podejmował starań o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy Gruntu lub o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanej Gruntu.
    Sprzedający nie podejmował działań mających na celu uzbrojenie terenu, wydzielenie
    drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację sanitarną,
    energetyczną. Sprzedający nie dokonywał żadnych innych nakładów w celu przygotowania
    Gruntu do sprzedaży ani nie dokonywał żadnych działań mających na celu podwyższenie
    wartości sprzedawanej Gruntu. Jedynym działaniem było wykonanie Ogrodzenia o
    charakterze zabezpieczającym, którego realizacja była podyktowana wyłącznie faktem, że
    ogrodzone są również działki sąsiednie. Ogrodzenie to nie miało na celu przygotowania
    gruntu do sprzedaży i zostało wykonane ponad dwa lata temu. Sprzedający nie odliczył
    VAT przy nabyciu ogrodzenia oraz nie dokonywał ulepszeń ogrodzenia.
    Sprzedający nie prowadził samodzielnie żadnych działań marketingowych ani
    informacyjnych w celu sprzedaży Gruntu i, w szczególności polegających na umieszczeniu
    na Gruncie tablicy informującej o chęci sprzedaży, nie stosował innej formy ogłoszenia
    chęci sprzedaży, w tym nie umieszczał stosownej informacji w urzędzie gminnym lub na
    portalach internetowych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii braku uznania Sprzedającego
    za podatnika podatku VAT w rozumieniu ustawy o VAT w związku ze sprzedażą
    Nieruchomości.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Sprzedającego,
    która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Sprzedający nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak np. nabycie z zamiarem odsprzedaży,
    uzbrojenie terenu, wydzielenie drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe,
    kanalizację sanitarną, energetyczną. Sprzedający nie dokonywał żadnych nakładów w celu
    przygotowania Nieruchomości do sprzedaży ani nie dokonywał żadnych czynności
    mających na celu podwyższenie wartości sprzedawanej Nieruchomości. Jedynym
    działaniem było wykonanie Ogrodzenia o charakterze zabezpieczającym, którego
    realizacja była podyktowana wyłącznie faktem, że ogrodzone są również działki sąsiednie.
    Nieruchomość nie była przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy lub najmu, ani też nie
    była udostępniana osobom trzecim na jakiejkolwiek podstawie prawnej (za wyjątkiem
    jednorazowej i ograniczonej czasowo zgody na dokonanie zsypu piasku niezbędnego do
    celu prowadzenia inwestycji przez podmiot powiązany z Wnioskodawcą). Sprzedający nie
    udzielał żadnych pełnomocnictw w odmienieniu do Nieruchomości w związku z zawartą
    Umową Przedwstępną ani nie wyrażał żadnych zgód na dysponowanie Nieruchomością, w
    szczególności nie została wyrażona żadna zgoda na dysponowanie Nieruchomością do
    celów budowlanych. Sprzedający nie prowadził działań marketingowych ani
    informacyjnych w celu sprzedaży nieruchomości. Sprzedający dokonał podziału działki nr
    Y, gdyż nabywca potrzebował terenu o mniejszej powierzchni niż działka Y. Nieruchomość

    była wykorzystywana przez Sprzedającego do prowadzenia działalności rolniczej,
    natomiast Sprzedający nie posiada i nigdy nie posiadał statusu czynnego podatnika VAT,
    sprzedaż płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej nie była i nie jest
    opodatkowana podatkiem VAT. Działania podjęte przez Sprzedającego tj. ogrodzenie
    Gruntu i podział działki Y nie świadczą o prowadzeniu przez Sprzedającego działalności w
    formie zorganizowanej, handlowej.
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać
    Sprzedającego, w zakresie sprzedaży Nieruchomości (tj. działki nr X zabudowanej
    ogrodzeniem), za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną
    sprzedaż za podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, nie wystarczy stwierdzić jedynie
    dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za
    występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. Z
    uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji należy uznać, że przedmiotem dostawy będą
    składniki majątku osobistego Sprzedającego, a sprzedaż tej działki będzie stanowiła
    realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, dokonując dostawy Nieruchomości (tj. działki nr X zabudowanej
    ogrodzeniem), Sprzedający nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a w rezultacie sprzedaż Nieruchomości na
    Państwa rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Jednocześnie należy wskazać, że w związku uznaniem Państwa stanowiska w odniesieniu
    do pytania oznaczonego nr 1 za prawidłowe, rozpoznanie wniosku w zakresie pytań
    oznaczonych nr 2, 3 i 4 stało się bezzasadne, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi na
    pytanie nr 2 w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania oznaczonego nr
    1 za nieprawidłowe, odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3 w sytuacji uznania Państwa
    stanowiska w zakresie pytania oznaczonego nr 1 za nieprawidłowe oraz pytania
    oznaczonego nr 2 za prawidłowe, natomiast odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 4 w
    sytuacji uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania oznaczonego nr 2 za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (zadanych pytań), w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Państwo, w treści składanego wniosku,
    kształtują jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami
    wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podkreślić należy, że z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa
    podatkowego - niniejsza interpretacja skierowana jest wyłącznie do Państwa i nie
    wywołuje skutków prawnych dla Sprzedającego. Jeśli Sprzedający jest zainteresowany
    uzyskaniem interpretacji indywidualnej w tym zakresie może złożyć odrębny wniosek.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu

    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.