Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.549.2025.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Uznanie dokonywanego świadczenia za dostawę z montażem
opodatkowaną w miejscu, w którym maszyny są instalowane i
uruchamiane.
Słowa kluczowe: dostawa
montaż
usługi-usługi montażowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów instalowanych lub montowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania dokonywanego świadczenia za dostawę z montażem
    opodatkowaną w miejscu, w którym maszyny są instalowane i uruchamiane. Uzupełnili go
    Państwo –pismem z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 1 września 2025 r.) przesłanym za
    pośrednictwem (...). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Societe Par Actions Simplifiee (dalej: Spółka) z siedzibą w (...), Francja, prowadzi
    działalność w zakresie projektowania i produkcji specjalistycznych maszyn do wytwarzania
    (...), dla przemysłu energetycznego i motoryzacyjnego.
    Ze względu na to, że część produkcji maszyn odbywa się w Polsce, Spółka jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT czynny na terytorium kraju (data rejestracji (...) 2020 r.)
    pod numerem NIP (...).
    Spółka nie posiada magazynów, hal produkcyjnych ani innych nieruchomości w Polsce, nie
    posiada też zaplecza technicznego pozwalającego na samodzielną produkcję maszyn w
    Polsce. Maszyny lub ich części składane są przez polskie firmy współpracujące ze Spółką,
    będące podatnikami podatku od towarów i usług. Spółka oddelegowuje jednego
    pracownika do kontroli procesu produkcyjnego odbywającego się w Polsce.
    Po skończonej produkcji maszyny są wysyłane do odbiorców (dalej „klient”) z Unii
    Europejskiej (dalej „UE”) lub spoza UE. Klienci są podatnikami podatku od wartości
    dodanej.
    Dla celów podatku VAT transakcje sprzedaży maszyn poza UE wykazywane są jako eksport
    towarów (o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 z późn. zm.) - dalej „ustawa o VAT” lub „uptu”.
    Proces sprzedaży maszyn odbywa się w kilku etapach.
    1. Proces sprzedaży
    Pierwszym etapem są negocjacje handlowe, zakończone złożeniem przez Klienta
    zamówienia i podpisaniem umowy sprzedaży na dostawę maszyny wraz z instalacją i
    uruchomieniem w siedzibie Klienta.
    2. Płatność jednej lub więcej zaliczek
    Zgodnie z warunkami umowy Klient wpłaca zaliczkę na poczet zamówienia, zazwyczaj w
    wysokości 20% kosztu maszyny. Zaliczka jest zwykle wpłacana 2 miesiące po złożeniu
    zamówienia, ponieważ rozmowy techniczne nadal trwają, nawet jeśli umowa handlowa
    została już zakończona.
    3. Proces tworzenia maszyny (projektowanie i zakup)
    Wszystkie maszyny są projektowane przez Spółkę we Francji. W oparciu o projekty
    dostarczone przez biuro projektowe zespół ds. industrializacji zajmuje się stworzeniem
    maszyny (określa części, które należy zamówić i decyduje, gdzie maszyna będzie
    wyprodukowana). Decyzja o miejscu produkcji jest podejmowana 2 miesiące po
    otrzymaniu zaliczki. Cały proces dostarczania części do miejsca, w którym odbywa się
    montaż, trwa zazwyczaj 6 miesięcy.
    4. Proces montażu i wysyłka maszyny

    Maszyna jest montowana przez jednego z podwykonawców Spółki w Polsce. Następnie
    jest wysyłana do kraju Klienta, zgodnie z ustaleniami dotyczącymi logistyki zawartymi w
    umowie. Etap ten trwa zazwyczaj 2 miesiące.
    5. Dostawa do zakładu Klienta
    Maszyna jest dostarczana na adres Klienta poza UE, zwykle 2 miesiące po zakończeniu
    montażu. Na tym etapie jeszcze nie działa.
    6. Instalacja i uruchomienie w zakładzie
    Technicy Spółki lub podwykonawcy działający w imieniu Spółki są obecni na miejscu w celu
    przeprowadzenia instalacji i uruchomienia. Etap ten trwa zazwyczaj około 3 miesięcy.
    Wymaga on specjalistycznej wiedzy i umiejętności. Czynności nie mogą być odtworzone
    przez samego Klienta, a więc nie można ich zaliczyć do „prostych operacji”.
    7. Przeniesienie własności i fakturowanie
    Prawo do rozporządzania maszyną jak właściciel jest przenoszone na klienta spoza UE po
    zakończeniu instalacji i uruchomienia oraz po pełnym uregulowaniu ceny. Oznacza to, że
    dostawa odbywa się w kraju Klienta, a maszyna jest instalowana i uruchamiana na miejscu.
    Opisany wyżej proces produkcji często przekracza 6 miesięcy i wynika z faktu, że
    zadaniem Spółki jest opracowywanie kompletnych rozwiązań z zakresu maszyn, które
    gwarantują, że produkowane (...) będą spełniały oczekiwania jej klientów. Mimo że Spółka
    posiada szereg standardowych modeli maszyn, to przy każdej nowej ofercie biuro
    projektowe jest odpowiedzialne za zaprojektowanie maszyny na zamówienie,
    dostosowanej do stale zmieniających się potrzeb klientów. Czas produkcji maszyn zależy
    m. in. od tego, czy chodzi o standardową maszynę czy maszynę zaprojektowaną zgodnie z
    dokładnymi wytycznymi klienta. Czas produkcji obejmuje czas projektowania, a następnie
    czas zakupu części (niektóre z nich są dostępne „od ręki”, a inne to części wykonane na
    zamówienie i zaprojektowane specjalnie dla tej maszyny, co często wiąże się z długim
    czasem realizacji wynoszącym od 6 do 8 miesięcy). Ponadto w przypadku
    niestandardowych maszyn Spółka potrzebuje więcej czasu na przeprowadzenie
    dodatkowych testów (które mogą potrwać do 3 tygodni).
    Umowy zawierane z Klientami spoza UE uwzględniają warunki i czas dostawy maszyn,
    który jest określany na podstawie powyższych informacji.
    Dotychczas stosowane rozliczanie zaliczek dla celów podatku VAT w Polsce przez Spółkę
    wyglądało następująco. Spółka z chwilą otrzymywania zaliczki na poczet zamówienia nie
    jest w stanie określić gdzie maszyna będzie produkowana i czy eksport maszyny będzie
    podlegał opodatkowaniu w Polsce (tj. czy maszyny będą wysyłane z terytorium Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej (dalej: UE), to zaliczki nie są wykazywane w miesięcznych
    deklaracjach VAT, w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka je otrzymała, o czym mowa
    w art. 41 ust. 9a uptu. Dopiero po ok. 2 miesiącach od otrzymania zaliczki, Spółka może
    określić gdzie maszyna będzie produkowana i skąd będzie wysyłana (z jakiego kraju). W
    przypadku gdy proces produkcyjny i wysyłka maszyny następowała z Polski, Spółka
    dokonywała korekty deklaracji VAT za okres, w którym otrzymała zaliczkę. W związku z
    tym, że proces produkcyjny zawsze był dłuższy niż 6 miesięcy to Spółka opodatkowywała
    zaliczkę zgodnie z przepisami dotyczącymi dostawy towarów na terytorium kraju.
    Następnie Spółka wpłacała do urzędu skarbowego zaległy podatek należny wynikający z
    korekty deklaracji VAT wraz z odsetkami.
    Spółka nadmienia, że dokonując eksportu towaru (maszyny) poza UE, posiada
    potwierdzenie wywozu od właściwego urzędu celnego, o którym mowa w przepisach
    ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka podjęła wątpliwości co do prawidłowości
    stosowanego rozliczenia podatku VAT od otrzymanych zaliczek oraz prawidłowości
    opodatkowania dostawy maszyny wraz z instalacją u Klienta.

## Pytanie

Czy opisana transakcja - obejmująca dostawę maszyny wraz z instalacją i uruchomieniem
    u klienta spoza Unii Europejskiej - podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jako
    eksport towarów, czy też miejscem opodatkowania będzie państwo trzecie (spoza UE), w
    którym następuje instalacja i uruchomienie maszyny?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, przedstawiona transakcja podlega regulacji art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym: „miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są
    instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez
    dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym
    towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
    czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
    zgodnie z jego przeznaczeniem.”
    Ponieważ ustawa o VAT nie reguluje pojęcia „prostych czynności”, którym we wskazanym
    przepisie posłużył się ustawodawca, Spółka przyjęła definicję którą posługują się sądy
    administracyjne w orzeczeniach, w sprawach podatkowych. I tak za wyrokiem WSA w
    Gdańsku z 3 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1959/19, przez proste czynności należy
    rozumieć „działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru/sprzętu, które
    potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Zatem za montaż lub
    instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i
    umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego
    towaru/sprzętu”.
    W ocenie Spółki wykonywane przez nią czynności instalowania i uruchamiania maszyny,
    które na ogół trwają ok. 3 miesięcy, wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności.
    Dlatego też zaliczki otrzymywane na poczet realizacji transakcji oraz transakcje dostawy
    maszyny wraz z instalacją i uruchomieniem, w ocenie Spółki nie będą podlegały
    opodatkowaniu na terytorium Polski a w kraju, w którym są instalowane i uruchamiane
    (tu, kraj klienta spoza UE). Tym samym Spółka błędnie dokonywała opodatkowania
    zaliczek oraz dostaw maszyn, stosując przepisy właściwe dla eksportu towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji
    zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Mając na uwadze art. 2 pkt 8 ustawy:
      przez eksport towarów - rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Dostawa towarów została określona w art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub
      montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich
      dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są
      instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
      czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
      zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku gdy towary będące
    przedmiotem transakcji przeznaczone są do zainstalowania lub mają być zmontowane
    przez dostawcę lub w jego imieniu, miejscem ich dostawy (a więc i opodatkowania) jest
    miejsce, w którym nastąpi montaż lub instalacja. Przy czym montaż lub instalacja nie
    powinna stanowić prostej czynności umożliwiającej funkcjonowanie montowanego
    towaru.
    Strony transakcji mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych
    przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Co do
    zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy dwa lub więcej
    świadczeń są tak ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie
    gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie
    te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania
    przepisów ustawy. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności,
    prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego, na
    które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za
    pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego
    zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie

    traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel
    świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie
    można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego.
    Jeżeli jednak w skład realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia
    kompleksowego.
    Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też
    kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach
    danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r.
    w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96
    Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27
    października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v
    Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem
    dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa
    do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy
    lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów.
    Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach
    takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako
    świadczenie usług.
    W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie
    opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym
    świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie
    o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla
    świadczenia głównego.
    Przy czym wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują
    pojęć „montaż lub instalacja”, niemniej jednak stosownie do cytowanego art. 22 ust. 1 pkt
    2 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza się prostych czynności umożliwiających
    funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Jako „proste czynności” należy rozumieć działania, umożliwiające funkcjonowanie danego
    towaru/sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Zatem,
    za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej
    wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub
    instalowanego towaru/sprzętu.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność w zakresie projektowania i
    produkcji specjalistycznych maszyn do wytwarzania (...), dla przemysłu energetycznego i
    motoryzacyjnego. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny na terytorium
    kraju. Spółka realizuje proces sprzedaży maszyn na terytorium Polski. Pierwszym etapem
    procesu są negocjacje handlowe, zakończone złożeniem przez Klienta zamówienia i
    podpisaniem umowy sprzedaży na dostawę maszyny wraz z instalacją i uruchomieniem w
    siedzibie Klienta poza Unią Europejską. Zgodnie z warunkami umowy Klient wpłaca
    zaliczkę na poczet zamówienia, zazwyczaj w wysokości 20% kosztu maszyny. Zaliczka jest
    zwykle wpłacana 2 miesiące po złożeniu zamówienia, ponieważ rozmowy techniczne nadal
    trwają, nawet jeśli umowa handlowa została już zakończona.
    Wszystkie maszyny są projektowane przez Spółkę we Francji. W oparciu o projekty
    dostarczone przez biuro projektowe zespół ds. industrializacji zajmuje się stworzeniem
    maszyny (określa części, które należy zamówić i decyduje, gdzie maszyna będzie
    wyprodukowana). Decyzja o miejscu produkcji jest podejmowana 2 miesiące po
    otrzymaniu zaliczki. Cały proces dostarczania części do miejsca, w którym odbywa się
    montaż, trwa zazwyczaj 6 miesięcy. Następnie maszyna jest montowana przez jednego z
    podwykonawców Spółki w Polsce. Po zmontowaniu jest wysyłana do kraju Klienta, zgodnie
    z ustaleniami dotyczącymi logistyki zawartymi w umowie. Etap ten trwa zazwyczaj 2
    miesiące. Maszyna jest dostarczana na adres Klienta poza Unię Europejską, zwykle 2

    miesiące po zakończeniu montażu. Na tym etapie jeszcze nie działa. W kolejnym procesie
    Technicy Spółki lub podwykonawcy działający w imieniu Spółki są obecni na miejscu w celu
    przeprowadzenia instalacji i uruchomienia. Etap ten trwa zazwyczaj około 3 miesięcy.
    Proces ten wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności. Czynności nie mogą być
    odtworzone przez samego Klienta, a więc nie można ich zaliczyć do „prostych operacji”.
    Prawo do rozporządzania maszyną jak właściciel jest przenoszone na Klienta spoza UE po
    zakończeniu instalacji i uruchomienia oraz po pełnym uregulowaniu ceny. Oznacza to, że
    dostawa odbywa się w kraju Klienta, a maszyna jest instalowana i uruchamiana na miejscu.
    Opisany wyżej proces produkcji często przekracza 6 miesięcy i wynika z faktu, że
    zadaniem Spółki jest opracowywanie kompletnych rozwiązań z zakresu maszyn, które
    gwarantują, że produkowane (...) będą spełniały oczekiwania jej klientów. Mimo że Spółka
    posiada szereg standardowych modeli maszyn, to przy każdej nowej ofercie biuro
    projektowe jest odpowiedzialne za zaprojektowanie maszyny na zamówienie,
    dostosowanej do stale zmieniających się potrzeb klientów. Czas produkcji maszyn zależy
    m. in. od tego, czy chodzi o standardową maszynę czy maszynę zaprojektowaną zgodnie z
    dokładnymi wytycznymi klienta. Czas produkcji obejmuje czas projektowania, a następnie
    czas zakupu części (niektóre z nich są dostępne „od ręki”, a inne to części wykonane na
    zamówienie i zaprojektowane specjalnie dla tej maszyny, co często wiąże się z długim
    czasem realizacji wynoszącym od 6 do 8 miesięcy). Ponadto w przypadku
    niestandardowych maszyn Spółka potrzebuje więcej czasu na przeprowadzenie
    dodatkowych testów (które mogą potrwać do 3 tygodni).
    Dotychczas stosowane rozliczanie zaliczek dla celów podatku VAT w Polsce przez Spółkę
    wyglądało następująco. Spółka z chwilą otrzymywania zaliczki na poczet zamówienia nie
    jest w stanie określić gdzie maszyna będzie produkowana i czy eksport maszyny będzie
    podlegał opodatkowaniu w Polsce (tj. czy maszyny będą wysyłane z terytorium Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej (dalej: UE), to zaliczki nie są wykazywane w miesięcznych
    deklaracjach VAT, w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka je otrzymała, o czym mowa
    w art. 41 ust. 9a ustawy. Dopiero po ok. 2 miesiącach od otrzymania zaliczki, Spółka może
    określić gdzie maszyna będzie produkowana i skąd będzie wysyłana (z jakiego kraju). W
    przypadku gdy proces produkcyjny i wysyłka maszyny następowała z Polski, Spółka
    dokonywała korekty deklaracji VAT za okres, w którym otrzymała zaliczkę. W związku z
    tym, że proces produkcyjny zawsze był dłuższy niż 6 miesięcy to Spółka opodatkowywała
    zaliczkę zgodnie z przepisami dotyczącymi dostawy towarów na terytorium kraju.
    Następnie Spółka wpłacała do urzędu skarbowego zaległy podatek należny wynikający z
    korekty deklaracji VAT wraz z odsetkami. Spółka dokonując eksportu towaru (maszyny)
    poza UE, Spółka posiada potwierdzenie wywozu od właściwego urzędu celnego, o którym
    mowa w przepisach ustawy o VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy opisana transakcja obejmująca dostawę
    maszyny wraz z instalacją i uruchomieniem u Klienta spoza Unii Europejskiej podlega
    opodatkowaniu VAT w Polsce jako eksport towarów czy miejscem opodatkowania będzie
    państwo trzecie (spoza UE), w którym następuje instalacja i uruchomienie maszyny.
    Mając na uwadze charakter opisanej transakcji należy zgodzić się z Państwem, że dostawa
    maszyny wyprodukowanej wraz z instalacją i uruchomieniem dokonywana na rzecz
    Klienta spoza Unii Europejskiej stanowi dostawę z montażem, o której mowa w art. 22 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    Jak Państwo wskazali z Klientem spoza Unii Europejskiej macie Państwo zawartą umowę
    na dostawę maszyny wraz z instalacją i uruchomienie w siedzibie Klienta. W ramach ww.
    umowy, zobowiązani Państwo jesteście do wyprodukowania elementów maszyny, montaż
    tych elementów w całą maszynę oraz dokonania dostawy oraz jej instalacji i
    uruchomienia. Maszyna wyprodukowana jest w Polsce przez jednego z podwykonawców
    Państwa Spółki. Maszyna nie pozostaje na terytorium Polski i nie jest tu instalowana i
    uruchamiana. Wyprodukowana maszyna jest dostarczana do zakładu Klienta na
    terytorium państwa trzeciego i tam też jest instalowana i uruchamiana. Co istotne w

    sprawie instalacja i uruchomienie wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności, jak sami
    Państwo wskazali. Czynności te nie mogą być odtworzone przez samego Klienta i nie
    można ich zaliczyć do „prostych operacji”. Instalacja i uruchomienie przeprowadzane jest
    przez Techników Spółki lub podwykonawców działających w imieniu Spółki. Zatem
    wskazane informacje świadczą o tym, że dostawa wyprodukowanej maszyny oraz
    wykonanie czynności instalacji i uruchomienia przez podmioty działające w Państwa
    imieniu dokonane na rzecz Klienta spoza terytorium Unii Europejskiej stanowią
    świadczenie złożone, które na gruncie podatku VAT należy rozpoznać jako dostawę z
    montażem, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, ma co do zasady zastosowanie w sytuacji
    gdy towar jest przemieszczany z terytorium jednego kraju, zazwyczaj w częściach, na
    terytorium innego kraju gdzie jest montowany lub instalowany w sposób na tyle
    skomplikowany, że montażu może dokonać wyłącznie dostawca lub podmiot działający na
    jego rzecz a nie nabywca. Wówczas to usługi montażu/instalacji powiększają podstawę
    opodatkowania sprzedawanego towaru. Ponieważ przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarem przechodzi na nabywcę dopiero po montażu lub instalacji, która ma miejsce w
    innym kraju niż kraj z którego przemieszczono towar to miejsce opodatkowania ustala się
    na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy. W takiej sytuacji samo przemieszczenie towarów
    do kraju trzeciego nie stanowi eksportu towarów w Polsce ponieważ dostawa towaru i
    prawidłowe rozliczenie podatku ma miejsce na terytorium kraju, do którego
    przetransportowano towar. Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sytuacji dla
    celów podatku od towarów i usług nie wystąpi eksport towarów w Polsce. Jak słusznie
    Państwo wskazali w swym stanowisku, w przedmiotowej sytuacji niewłaściwym było
    opodatkowanie zaliczek oraz dostaw maszyn z montażem, stosując przepisy w zakresie
    eksportu towarów.
    Tym samym, skoro czynności wykonywane przez Państwa w ramach zawartej umowy na
    rzecz Kontrahenta spoza Unii Europejskiej stanowią dostawę towarów instalowanych
    /montowanych, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, to miejscem dostawy
    (opodatkowania) powinno być miejsce, w którym towary są instalowane/montowane. Ze
    względu na to, że instalacja i uruchomienie odbywa się poza terytorium Unii Europejskiej
    to miejscem świadczenia i opodatkowania dostawy maszyny jest terytorium państwa
    trzeciego. Zatem czynności realizowane przez Państwa w ramach zawartej umowy nie są
    opodatkowane na terytorium Polski.
    Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał
    się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,

    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.