Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.723.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: banki
garaż
kredyt-kredyt hipoteczny
opłata-opłaty sądowe
przychód
rozporządzenie
ubezpieczenia
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili
    go Państwo pismem złożonym 26 sierpnia 2025 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 8 października 2025 r. (data wpływu 8 października 2025 r.). Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania: (...)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania: (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

W związku z toczącymi się negocjacjami z Bankiem ... w sprawie ugody dotyczącymi
    rozwiązania umowy kredytu hipotecznego indeksowanego kursem CHF, ... oraz ... (dalej:
    „Zainteresowani”) zwracają się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej pod kątem
    konsekwencji podatkowych w tej sprawie.
    Kredyt został zaciągnięty w 2006 r. (aneksowany w 2007 r.) na zakup mieszkania oraz
    pokrycie części kosztów jego remontu. Wysokość udzielonego Zainteresowanym kredytu
    wynosiła 195 954 zł. Na dzień sporządzenia propozycji ugody spłacona kwota wynosiła 239
    335,27 zł, natomiast pozostałe zadłużenie to kwota ponad 168 000 zł. Kredyt nadal jest
    spłacany.
    Bank ... w proponowanej ugodzie proponuje umorzyć część aktualnego zadłużenia.
    Umorzeniu podlegałaby kwota ok. 149 762,88 pomniejszona o bieżące spłaty rat
    kredytowych. Bank traktuje tę kwotę jako przychód do opodatkowania oraz informuje o
    możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Wskazany we wniosku kredyt hipoteczny został zaciągnięty ... listopada 2006 r. pomiędzy
    .... a Kredytobiorcami, którymi są: ... i ... (Zainteresowani), na okres 360 równych
    miesięcznych rat kapitałowo-odsetkowych, czyli 30 lat.
    ... lutego 2007 r. został sporządzony aneks do umowy kredytowej, w którym Strony
    (Zainteresowani) postanawiają zwiększyć kwotę kredytu o kwotę w wysokości 12 150 zł,
    która zostaje przeznaczona na pokrycie części kosztów remontu nieruchomości.
    W momencie dokonywania wszelkich czynności opisanych we wniosku, w małżeństwie
    Zainteresowanych panował ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Ww. kredyt hipoteczny został zaciągnięty w ... Podczas swojej działalności w Polsce, bank
    ten podlegał nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Wchodził w skład polskiego sektora bankowego, który jest nadzorowany przez KNF.
    Obecnie bank ten już nie działa na terenie Polski. Kredyt zaciągnięty w ... obsługuje Bank
    .... Bank ... jest uprawniony do udzielania kredytów i podlega nadzorowi państwowych
    organów nadzorczych nad rynkiem finansowym w Polsce.
    Zgodnie z zawartą umową o kredyt, wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu
    solidarnie.

    Kredyt został zaciągnięty w wysokości 183 804 zł, aneksowany do kwoty 195 954 zł.
    Wypłacony został w złotych polskich (PLN) w następujący sposób:
    · 180 000 zł − bank przelał środki bezpośrednio na rachunek firmy deweloperskiej ...,
      które w całości przeznaczone zostały na zakup nieruchomości mieszkalnej; pozostała
      kwota w wysokości 3 804 zł to koszty wymaganych przez bank ubezpieczeń oraz opłaty
      sądowej,
    · 12 000 zł – przelew na rachunek kredytobiorcy – kwota ta przeznaczona została w
      całości na remont i wykończenie zakupionego mieszkania; pozostałe 150 zł to koszty
      opłaty sądowej.
    Wskazany we wniosku kredyt jest kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Kredyt został zabezpieczony hipoteką. Hipoteka została ustanowiona na zakupionym
    przez Zainteresowanych mieszkaniu, na którego zakup został zaciągnięty kredyt.
    Sporządzony w 2007 r. aneks do umowy kredytowej dotyczył powiększenia kwoty kredytu
    o 12 000 zł, która została przeznaczona na remont zakupionego mieszkania.
    W umowie kredytowej zapisano (Część szczególna A, § 1 pkt 2):
    Kredyt przeznaczony jest na pokrycie części kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej
    opisanej szczegółowo w § 3, ust. 1 zwanej dalej „nieruchomością”.
    § 3 ust. 1: Nieruchomością w rozumieniu postanowień ww. umowy jest lokal mieszkalny o
          2pow. 79 m, położony w ..., ul. ..., woj. .... Prawo do nieruchomości, tj. odrębna własność
    lokalu mieszkalnego, przysługiwać będzie Zainteresowanym (małżonkom) na zasadach
    wspólności ustawowej.
    W aneksie zapisano:
    Kwota, o którą kredyt został podwyższony Aneksem nr 1 przeznaczona jest na pokrycie
    części kosztów remontu nieruchomości mieszkalnej opisanej w § 3 ust. 1 umowy kredytu.
    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został w całości przeznaczony na cele wskazane w
    umowie kredytowej.
    Na zakup lokalu przeznaczona została cała kwota kredytu zgodnie z zapisami w umowie
    kredytowej z ... listopada 2006 r., natomiast na pokrycie części kosztów remontu została
    przeznaczona w całości kwota zawarta w aneksie do umowy z ... lutego 2007 r.
    Data nabycia mieszkania (data sporządzenia aktu notarialnego) to 14 listopada 2006 r.
    Miejsce położenia nieruchomości: ..., ul. ....
    Status prawny nieruchomości sfinansowanej kredytem:
    - odrębna własność lokalu mieszkalnego nr 1 (z własnością tego lokalu połączone będzie
      prawo własności części działki (1 części działki) oraz w takim samym udziale
      współwłasność tych części budynku i urządzeń, które nie służą wyłączne do użytku
      właścicieli lokalu),
    - odrębna własność garażu znajdującego się na parterze budynku.
    Właścicielami lokalu mieszkalnego, na który został zaciągnięty ww. kredyt są
    Zainteresowani w równych częściach.
    W latach 2007 – 2017 w zakupionym mieszkaniu mieszkali Zainteresowani. Obecnie nadal
    w nim mieszka Zainteresowana będąca stroną postępowania.
    Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został kredyt było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

    Ugoda z bankiem zostanie podpisana na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego przez
    oboje kredytobiorców (Zainteresowanych). Zainteresowani chcieliby ją podpisać jak
    najszybciej, jeżeli będzie to możliwe, to jeszcze w 2025 r.
    Umorzenie przez bank części zadłużenia pozostałego do spłaty będzie dotyczyło
    wszystkich kredytobiorców (Zainteresowanych).
    W projekcie ugody zapisana została informacja, że kwota zwolnienia z długu będzie
    obejmować:
    - obniżenie pozostałej do spłaty kwoty kapitału kredytu wynikającej z Umowy,
    - pełne i ostateczne uregulowanie roszczeń Stron poprzez jednorazową spłatę takiej
      obniżonej kwoty w całości przez Klienta na rzecz Banku.
    Spłata kwoty kredytu nastąpi po podpisaniu ugody – przewidywany termin to grudzień
    2025 r.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy w ramach ugody z bankiem nastąpi również
    „przewalutowanie” zaciągniętego kredytu?”, Zainteresowani wskazali: „Nie, ugoda będzie
    wiązała się z całkowitym i ostatecznym uregulowaniem wszelkich rozliczeń z bankiem i
    zamknięciem kredytu”.
    Zainteresowani nie korzystali nigdy wcześniej z umorzenia wierzytelności z tytułu innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o
    którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 592 ze zm.).
    Kredyt, którego dotyczy przedmiotowy wniosek, jest jedynym zaciągniętym przez
    Zainteresowanych kredytem hipotecznym i przeznaczonym na własne cele mieszkaniowe.

## Pytanie

Czy na mocy obowiązującego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (z
    późniejszymi zmianami) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe, Zainteresowani mogą być zwolnieni z podatku dochodowego od osób
    fizycznych? A jeśli nie, to w sytuacji podpisania ugody, w jakiej wysokości zostanie
    naliczony ww. podatek?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkania, które stanowiło zaspokojenie jedynie
    potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Nigdy nie stanowiło źródła
    dochodu. Więc zdaniem Zainteresowanych kwota obniżenia zadłużenia również nie
    stanowi dochodu i nie powinna być opodatkowana. Zainteresowani nie korzystali
    wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Mieszkanie, o którym mowa we wniosku, było pierwszym i jedynym mieszkaniem, które
    Zainteresowani kupili. Zainteresowana nadal w nim zamieszkuje.
    Analizując więc wszystkie punkty obowiązującego rozporządzenia − zdaniem
    Zainteresowanych – nie powinni Oni płacić podatku dochodowego od osób fizycznych w
    związku z obniżeniem zadłużenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.

    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.

    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do
    zwolnienia z długu.
    Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku
    ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik)
    zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie z długu jest
    przysporzenie po stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego
    majątku. Skoro zatem dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on
    przychód, bowiem uzyskuje on przysporzenie.
    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
    1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
    2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z bankiem nastąpi zwolnienie Państwa z długu (umorzenie
    Państwu zadłużenia z tytułu kredytu) i Państwo to zwolnienie z długu przyjmą, to wskutek
    zmniejszenia Państwa zobowiązań wobec banku, tj. umorzenia zadłużenia w zakresie
    części pozostałej do spłaty kwoty kredytu (kapitału), po Państwa stronie nastąpi
    przysporzenie majątkowe.
    Tym samym, kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2006 r. (aneksowanego w 2007
    r.) kredytu hipotecznego (kwota kapitału), która zostanie Państwu umorzona przez bank,

    będzie stanowić dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy

        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,

    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Zgodnie z przedstawionym przez Państwa opisem sprawy, ... listopada 2006 r. zawarli
    Państwo w banku umowę o kredyt hipoteczny, którego celem było pokrycie części
    kosztów zakupu nieruchomości. ... lutego 2007 r. został sporządzony aneks do umowy
    kredytowej, który dotyczył powiększenia kwoty kredytu, która została przeznaczona na
    pokrycie części kosztów remontu ww. nieruchomości. Status prawny nieruchomości
    sfinansowanej kredytem:
    - odrębna własność lokalu mieszkalnego nr 1, (z własnością tego lokalu połączone będzie
      prawo własności części działki (1/32 części działki) oraz w takim samym udziale
      współwłasność tych części budynku i urządzeń, które nie służą wyłączne do użytku
      właścicieli lokalu,
    - odrębna własność garażu znajdującego się na parterze budynku.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.

    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość oraz jego remont. Zatem, udzielony
    Państwu kredyt w części, która odpowiada wydatkom poniesionym na nabycie odrębnej
    własności lokalu mieszkalnego i jego remont, wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt
    mieszkaniowy, o którym mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami
      przynależnymi”.
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że 14 listopada 2006 r. nabyli
    Państwo ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego odrębną własność lokalu
    mieszkalnego oraz odrębną własność garażu znajdującego się na parterze budynku. Nie
    można więc uznać, że garaż spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego”
    nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Sam garaż,
    mimo że znajduje się w budynku, w którym są lokale mieszkalne, to jednak w żadnym
    wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    Podsumowując, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w
    2006 r. na pokrycie części kosztów zakupu odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
    aneksowanego w 2007 r. w celu zwiększenia kwoty kredytu przeznaczonej na pokrycie
    części kosztów remontu ww. mieszkania, która zostanie Państwu umorzona przez bank na
    podstawie ugody zawartej w 2025 r. lub w 2026 r., będzie stanowić dla Państwa przychód
    w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu, który Państwo uzyskają w 2025 r. lub w 2026 r. w związku
    z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części odpowiadającej
    kwocie wierzytelności z tytułu sfinansowania tym kredytem części zakupu lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość oraz części kosztów remontu tego
    lokalu, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów

    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i w
    związku z powyższym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego
    od osób fizycznych od przychodu powstałego w związku z umorzeniem tej części kredytu
    hipotecznego.
    Przy czym podkreślam, że wobec treści § 4 cytowanego rozporządzenia, zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do tego przychodu
    będzie miało zastosowanie tylko wówczas, gdy ugoda z bankiem, na mocy której dojdzie
    do ww. umorzenia wierzytelności, zostanie zawarta w okresie obowiązywania
    rozporządzenia, tj. do 31 grudnia 2026 r.
    Zatem, w tej części Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
    Natomiast, w stosunku do przychodu, który Państwo uzyskają w związku z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie
    wierzytelności z tytułu sfinansowania tym kredytem zakupu lokalu niemieszkalnego, tj.
    odrębnej własności garażu, nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    W konsekwencji, od przychodu, który powstanie w 2025 r. lub w 2026 r. w przypadku
    zawarcia ugody z bankiem, w związku z umorzeniem tej części kredytu hipotecznego,
    będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zatem, w tej części Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Ponadto z opisu sprawy wynika, że zgodnie z umową kredytową, przeznaczenie kredytu
    dotyczyło również finansowania opłat okołokredytowych dotyczących ubezpieczeń.
    Wskazać należy, że zaniechanie nie znajdzie zastosowania do kwoty umorzonej
    wierzytelności, która będzie odpowiadała części kredytu hipotecznego zaciągniętego na
    ww. ubezpieczenia.
    Odnosząc się do powyższego należy mieć na uwadze, że z literalnego brzmienia
    cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów wynika, że
    kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek,
    prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
    Zaniechanie poboru podatku nie będzie więc miało zastosowania także do tej części kwoty
    umorzenia wierzytelności, która odpowiada kosztom okołokredytowym z tytułu
    ubezpieczeń.
    Zatem, w tej części Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą

    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pani ... (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.