Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-119/14/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-28
Teza: Czy działalność wykonywana przez Spółkę może być uznana za działalność charytatywno- opiekuńczą w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym, czy w tym zakresie można stosować przepisy art. 38 i 39 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP?
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; działalność-działalność charytatywno-opiekuńcza; osoba-kościelne osoby prawne; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu, w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 października 2013 r. Sygn. akt I SA/Kr 1402/13, uchylającym interpretację indywidualną z 13 maja 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-179/13/JS wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego w imieniu Ministra Finansów, wniosku z 7 lutego 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 11 lutego 2013 r.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione w ww. wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy działalność wykonywana przez Spółkę może być uznana za działalność charytatywno-opiekuńczą, w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b tej ustawy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy działalność wykonywana przez Spółkę może być uznana za działalność charytatywno-opiekuńczą, w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b tej ustawy. W dniu 13 maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Znak: IBPBI/2/423-179/13/JS, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Interpretacja indywidualna została skutecznie doręczona 16 maja 2013 r. Pismem z 29 maja 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 31 maja 2013 r.), wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które udzielono odpowiedzi pismem z 1 lipca 2013 r. Znak: IBPBI/2/4232-45/13/JS, odmawiając zmiany ww. interpretacji. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skutecznie doręczona 4 lipca 2013 r. Pismem z 31 lipca 2013 r. wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z 27 sierpnia 2013 r. Znak: IBPBI/2/4240-63/13/JS udzielił odpowiedzi na skargę, przesyłając ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W wyniku rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 24 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1402/13 uchylił interpretację indywidualną z 13 maja 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-179/13/JS. Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął do tut. BKIP 30 stycznia 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej jako: „Spółka”) jest osobą prawną wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Jedynym udziałowcem Spółki jest kościelna osoba prawna (Dom Zakonny). Zgodnie z aktem założycielskim celem Spółki jest prowadzenie przedsiębiorstwa zarobkowego w kraju i za granicą oraz działalności charytatywnej, w szczególności charytatywno-opiekuńczej, w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, Spółka została wpisana do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego. Działalność lecznicza wykonywana jest w prowadzonym przez Spółkę szpitalu. W ramach działalności prowadzonej w Szpitalu, Spółka uzyskuje przychody z odpłatnych świadczeń zdrowotnych oraz z działalności usługowej. Spółka posiada zawarte z NFZ umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie leczenia szpitalnego oraz ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy działalność wykonywana przez Spółkę może być uznana za działalność charytatywno- opiekuńczą w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym, czy w tym zakresie można stosować przepisy art. 38 i 39 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP?

Zdaniem Wnioskodawcy, formułując cele wymienione w przepisie art. 17 ust.1 pkt 4a lit. b ustawy o pdop, ustawodawca nie określił, co należy rozumieć pod pojęciem „cel charytatywno-opiekuńczy”. W związku z tym, zasadne jest odnalezienie znaczenia podanego terminu w przepisach innych ustaw, w szczególności odnoszących się do kościołów - skoro stan faktyczny, którego dotyczy niniejsze zapytanie dotyczy spółki utworzonej z wyłącznym udziałem kościelnej osoby prawnej.

W tym kontekście zasadnym jest odwołanie się do przepisów art. 38 i 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z powołanymi przepisami, osoby prawne Kościoła (którą jest również Dom Zakonny - art. 8 ust. 1 pkt 8 ustawy) mają prawo prowadzenia właściwej dla każdej z nich działalności charytatywno-opiekuńczej. Zakony prowadzą działalność charytatywno-opiekuńczą w zakresie określonym w statutach lub odpowiednich aktach wewnętrznych.

Zgodnie z przepisem art. 39 pkt 2 wymienionej ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności prowadzenie szpitali i innych zakładów leczniczych oraz aptek.

Powołując się z kolei na przepis art. 12 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Polsce, należy stwierdzić, iż kościelne wydawnictwa, zakłady wytwórcze, usługowe i handlowe, zakłady charytatywno-opiekuńcze, szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze, nieposiadające osobowości prawnej, działają w ramach kościelnych osób prawnych, które je powołały. W związku z powyższym bezsporne jest, że Dom Zakonny (jedyny wspólnik Spółki) ma prawo prowadzenia działalności charytatywno-opiekuńczej w rozumieniu ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP (w tym może prowadzić szpital, co również mieści się w pojęciu działalności charytatywno-opiekuńczej). W tej sytuacji należy także przyjąć, że powołana przez kościelną osobę prawną (Dom Zakonny) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będąca odrębną osobą prawną, może wykonywać działalność charytatywno-opiekuńczą w rozumieniu ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP (w tym również prowadzić szpital).

W przedstawionym stanie faktycznym, działalność charytatywno-opiekuńcza jest prowadzona w ramach tej utworzonej, odrębnej osoby prawnej (Spółki). W związku z tym, pomimo tego, że Spółka nie jest kościelną osobą prawną, ale została przez taką osobę założona, to należy do oceny jej sytuacji prawnej stosować definicję działalności charytatywno-opiekuńczej z ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP.

Uznanie, że Spółka prowadzi, w ramach utworzonego Szpitala, działalność charytatywno-opiekuńczą uprawnia do stwierdzenia, że dochód uzyskany w ramach Szpitala jest zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o pdop, jeżeli zostanie przeznaczony na cele wymienione w art. 17 ust.1 pkt 4a lit. b tej ustawy i wydatkowany zgodnie z zasadami określonymi w przepisach z art. 17 ust. 1b ustawy.

Jeżeli Dom Zakonny utworzył zakład charytatywno-opiekuńczy (prowadzący Szpital) posiadający osobowość prawną (np. jednoosobową spółkę kapitałową), to działalność charytatywno-opiekuńcza prowadzona jest w ramach tej osoby prawnej, w przeciwnym przypadku - w ramach kościelnych osób prawnych.

W art. 39 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP, ustawodawca wyraźnie zdefiniował zakres przedmiotowy działalności charytatywno-opiekuńczej Kościoła, obejmując nim m.in. prowadzenie szpitali i innych zakładów leczniczych oraz aptek.

Zgodnie z powyższym, działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła może być prowadzona bądź w ramach kościelnej osoby prawnej przez wyodrębniony zakład, bądź w ramach osoby prawnej (w szczególności spółki kapitałowej) utworzonej przez kościelną osobę prawną. W tym drugim przypadku, z mocy art. 12 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP, następuje zlanie podmiotowe osoby prawnej z zakładem charytatywno-opiekuńczym, tj. ta osoba prawna musi być uznana za zakład charytatywno-opiekuńczy, co przesądza o zwolnieniu dochodów takiego zakładu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o pdop.

W związku z powyższym Spółka uważa, że prowadzona przez nią działalność lecznicza w ramach Szpitala, będąca działalnością charytatywno-opiekuńczą w świetle przepisów art. 38 i 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP, stanowi działalność charytatywno-opiekuńczą w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z tym przeznaczenie i wydatkowanie dochodu na cele Szpitala, w tym także na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów, pozwala uzyskany dochód zwolnić od podatku dochodowego na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4b tej ustawy.

Stanowisko Spółki w zakresie zadanego pytania potwierdza interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 16 czerwca 2011 r., sygnatura IBPBI/2/423-349/11/AP.

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 13 maja 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-179/13/JS, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy działalność wykonywana przez Spółkę może być uznana za działalność charytatywno-opiekuńczą, w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b, za nieprawidłowe.

Wnioskodawca, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżył ww. interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W wyniku rozpatrzenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 24 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1402/13, uchylił interpretację indywidualną z 13 maja 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-179/13/JS.

W jego uzasadnieniu Sąd wskazał, że Spór pomiędzy stroną skarżącą a organem dotyczył (…) wykładni pojęcia „działalność charytatywno-opiekuńcza”, użytego w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b u.p.d.o.p. Zdaniem Ministra Finansów, prowadzenie działalności odpłatnej wyklucza przypisanie jej charytatywnego charakteru.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że dla prawidłowego odczytania normatywnej treści art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b u.p.d.o.p. wykładnia językowa pojęcia „działalności charytatywnej”(…) nie może być uznana za wystarczającą. Istotnie, zarówno potoczne jak i słownikowe rozumienie pojęcia „charytatywny” może być powiązane z charakterem dobroczynnym, filantropijnym i bezinteresownym, stąd - wyłącznie na językowej płaszczyźnie - działalność charytatywną da się utożsamić z działalnością nieodpłatną. Wówczas jednak (…) omawiany przepis byłby w istocie martwy. Dotyczy on bowiem zwolnienia od podatku dochodów, zatem ustawodawca założył na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, że działalność może jednocześnie mieć charakter charytatywny i przynosić dochody podmiotowi, który ją prowadzi. W ocenie Sądu konieczne zatem jest posłużenie się wykładnią systemową i poszukiwanie znaczenia pojęcia „działalności charytatywnej” poza przepisami ustaw podatkowych.

Sąd wskazał na przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1169, dalej jako u.s.p.k.k.) oraz ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 112, poz. 654 ze zm., dalej jako 1 u.g.w.s.w).

Z przepisów obu ustaw można (…) wyprowadzić wniosek, że wolą ustawodawcy było przyjęcie, iż prowadzenie szpitala przez kościoły i inne związki wyznaniowe, w tym Kościół Katolicki, jest działalnością charytatywną; (…) odpłatność za prowadzoną w tej formie działalność nie wyklucza przypisania jej charytatywnego charakteru. (…) Zatem nie tylko w ustawie podatkowej, ale i w u.g.w.s.w. ustawodawca przyjął, że działalność charytatywna może przynosić dochód, zatem nie musi być nieodpłatna.

W ocenie Sądu, Analiza całokształtu powołanych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że działalność kościelnej osoby prawnej, względnie podmiotu, którego jedynym udziałowcem albo akcjonariuszem jest taka osoba, polegająca na prowadzeniu szpitala, będzie miała charakter charytatywno-opiekuńczy w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b u.p.d.o.p. także wtedy, gdy jest działalnością odpłatną. Wobec tego podstawowy zarzut skargi, jakim było naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4b u.p.d.o.p. oraz art. 38 ust. 1 i ust. 5, art. 39 pkt 2 oraz art. 40 pkt 5 u.s.p.k.k. okazał się zasadny.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a także treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, rozpatrując ponownie wniosek z 7 lutego 2013 r. stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1169, zwanej dalej: „uspdk”), osobami prawnymi są m.in. opactwa, klasztory niezależne, domy zakonne.

Na podstawie przepisu art. 55 ust. 1 uspdk, majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6. Zatem kościelne osoby prawne podlegają opodatkowaniu oraz korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego od osób prawnych według zasad określonych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm., dalej jako: „ustawa o pdop”).

W myśl art. 55 ust. 3 uspdk, dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje kościelne, o których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.

W prawie podatkowym zwolnienie z opodatkowania dochodów spółek, których udziałowcami są wyłącznie kościelne osoby prawne, znalazło odzwierciedlenie w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o pdop. Zwolnienie to ma jednak charakter warunkowy. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 pkt 4b ww. ustawy, wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o pdop, wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze. Ponadto, zwolnienie to nie ma zastosowania do dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż określone ww. zwolnieniem (art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o pdop). Jednocześnie wskazać należy, że – zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b ustawy o pdop – warunkiem zwolnienia z opodatkowania dochodów spółek, których jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna, jest jego przeznaczenie i - bez względu na termin - wydatkowanie na cele określone w pkt 4a lit. b powołanej ustawy, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że aby podatnik mógł skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, musi przede wszystkim osiągnąć dochód a następnie przeznaczyć i wydatkować go na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o pdop.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji pojęcia „działalność charytatywno-opiekuńcza”. Zarówno potoczne jak i słownikowe rozumienie pojęcia „charytatywny” może być powiązane z charakterem dobroczynnym, filantropijnym i bezinteresownym, stąd - wyłącznie na językowej płaszczyźnie - działalność charytatywną można utożsamić z działalnością nieodpłatną. W celu prawidłowego odczytania normy prawnej, zasadne jest jednakże posłużenie się również wykładnią systemową i odniesienie się do znaczenia pojęcia „działalności charytatywnej” w innych przepisach. W tym celu należy przede wszystkim dokonać analizy przepisów cyt. powyżej uspdk.

Stosownie do art. 38 ust. 1 uspdk, osoby prawne Kościoła mają prawo prowadzenia właściwej dla każdej z nich działalności charytatywno-opiekuńczej. W art. 39 pkt 2 ww. ustawy, ustawodawca przykładowo wskazał, że działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła może polegać w szczególności na prowadzeniu szpitali i innych zakładów leczniczych oraz aptek.

Powyższe uregulowanie jest spójne z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 231, poz. 1965 ze zm., dalej jako „ugwsw”).

W myśl art. 24 ust. 1 ugwsw, w celu realizacji działalności charytatywno-opiekuńczej kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo zakładać i prowadzić, na zasadach określonych w ustawach, odpowiednie instytucje, w tym zakłady dla osób potrzebujących opieki, szpitale i inne przedsiębiorstwa podmiotów leczniczych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, żłobki i schroniska dla dzieci.

Z przepisów obu ustaw można zatem wyprowadzić wniosek, że wolą ustawodawcy było przyjęcie, że prowadzenie szpitala przez kościoły i inne związki wyznaniowe, w tym Kościół Katolicki, jest działalnością charytatywną. Treść dalszych przepisów uspkk i ugwsw wskazuje, że odpłatność za prowadzoną w tej formie działalność nie wyklucza przypisania jej charytatywnego charakteru.

W art. 40 uspkk ustawodawca wskazał przykładowe źródła finansowania działalności charytatywno-opiekuńczej. Stosownie do art. 40 pkt 5 ww. ustawy, środki na realizację działalności charytatywno-opiekuńczej pochodzą w szczególności z odpłatności za usługi świadczone przez kościelne instytucje charytatywno-opiekuńcze. Rozwiązanie to powtórzone zostało w art. 24 ust. 2 pkt 5 ugwsw, gdzie wskazano, że środki na realizację działalności charytatywno-opiekuńczej pochodzą w szczególności z odpłatności za usługi świadczone przez instytucje charytatywno-opiekuńcze kościołów i innych związków wyznaniowych. Ponadto w myśl art. 13 ust. 5 ugwsw, dochody z działalności gospodarczej osób prawnych kościołów i innych związków wyznaniowych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne i inwestycje kościelne, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.

Zatem nie tylko w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, ale i w ustawie o gwarancjach wolności sumienia i wyznania ustawodawca przyjął, że działalność charytatywna może przynosić dochód, zatem nie musi być nieodpłatna.

Analiza powołanych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że działalność kościelnej osoby prawnej oraz podmiotu, którego jedynym udziałowcem albo akcjonariuszem jest taka osoba, polegająca na prowadzeniu szpitala, stanowi działalność charytatywno-opiekuńczą w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o pdop, także wtedy, gdy jest działalnością odpłatną.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, że działalność wykonywana przez Spółkę może być uznana za działalność charytatywno-opiekuńczą, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po przednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.