Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.758.2025.3.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z
faktury (duplikatu) za usługę szkolenia otrzymanej w sierpniu
2024 r., tj. po uzyskaniu statusu podatnika VAT czynnego.
Słowa kluczowe: faktura-duplikat faktury
odliczenia-prawo do odliczenia
pilot
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy prawa do odliczenia
    podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury (duplikatu) za usługę szkolenia
    otrzymanej w sierpniu 2024 r., tj. po uzyskaniu statusu podatnika VAT czynnego oraz
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie
    - pismem z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 5 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W sierpniu 2023 r. Wnioskodawca rozpoczął szkolenie na pilota samolotów. Kurs ten był
    warunkiem niezbędnym do rozpoczęcia planowanej działalności gospodarczej w zakresie
    świadczenia usług lotniczych (np. loty widokowe, szkolenia, transport). Koszt szkolenia
    wyniósł ... zł brutto (w tym VAT), a usługa została udokumentowana fakturą ... na kwotę ...
    euro wystawioną we wrześniu 2023 r., była jednak opłacona przed jej sporządzeniem.
    Wnioskodawca, będąc w tym czasie osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej ani niezarejestrowaną jako podatnik VAT, nie odebrał wówczas oryginału
    faktury, nie mając świadomości, że będzie miał prawo do jej odliczenia. Wnioskodawca nie
    myślał nawet, że jakiś dokument został sporządzony. Faktura jest fakturą imienną bez NIP.
    Faktura bez NIPu nabywcy nie pozbawia prawa do odliczenia podatku VAT. Potwierdza to
    również interpretacja z 22 października 2020 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.517.2020.1.KP.
    Szkolenie zostało ukończone w grudniu 2023 r. Po jego zakończeniu, Wnioskodawca
    zarejestrował działalność gospodarczą związaną z usługami lotniczymi.
    W lipcu 2024 r. Wnioskodawca stał się czynnym podatnikiem VAT i wystąpił o duplikat
    faktury dokumentującej kurs z września 2023 r. oraz zaksięgował ją w koszty z datą
    wystawienia duplikatu.
    Wiadomość o wystawieniu faktury we wrześniu uzyskał podczas zmiany danych w firmie w
    związku z zostaniem czynnym podatnikiem VAT.
    Obecnie, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy przysługuje mu prawo do zaliczenia ww.
    wydatku do kosztów uzyskania przychodów oraz czy może odliczyć VAT wykazany na
    otrzymanej fakturze (duplikacie).
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    W sierpniu 2023 r. Wnioskodawca rozpoczął szkolenie na pilota samolotów, które było
    warunkiem niezbędnym do rozpoczęcia planowanej działalności gospodarczej w zakresie
    świadczenia usług lotniczych (np. loty widokowe, szkolenia, transport).

    Koszt szkolenia wyniósł ... zł brutto (w tym VAT), a usługa została udokumentowana
    fakturą numer ..., wystawioną w dniu 15 września 2023 r. na kwotę ... euro. Płatność za
    dokument nastąpiła 18 września 2023 r. Szkolenie zostało przeprowadzone przez firmę ...
    Sp. z o.o., NIP ..., na podstawie umowy z dnia 8 sierpnia 2023 r.
    Szkolenie zostało ukończone w grudniu 2023 r. Po jego zakończeniu, w dniu 5 grudnia
    2023 r., Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą związaną z usługami
    lotniczymi. Szkolenie na pilota jest wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności jest
    transport lotniczy pasażerski (PKD 51.10.Z), wykonywany osobiście przez Wnioskodawcę.
    Istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym wydatkiem
    na szkolenie, a możliwością rozpoczęcia i prowadzenia działalności gospodarczej,
    ponieważ bez uzyskania licencji działalność w tym zakresie nie mogłaby zostać podjęta.
    Wydatki te należy traktować jako racjonalnie i gospodarczo uzasadnione, a ponadto
    ukierunkowane na zabezpieczenie przyszłego źródła przychodów. Brak odbycia szkolenia
    skutkowałby brakiem kwalifikacji zawodowych wymaganych prawem lotniczym,
    uniemożliwiając tym samym zarówno zarejestrowanie, jak i faktyczne wykonywanie
    działalności w tej branży. Szkolenie było zatem nie tylko elementem przygotowania do
    działalności, ale także koniecznym narzędziem do jej uruchomienia.
    Zakres prowadzonej działalności obejmuje uczestniczenie w operacjach lotniczych w
    charakterze drugiego pilota w firmie ... , co wiąże się z przygotowaniem do lotu, analizą
    trasy, dokumentacją meteorologiczną oraz planem lotu. Obejmuje również współdziałanie
    z kapitanem, obsługę systemów pokładowych, monitorowanie parametrów lotu oraz
    realizację procedur bezpieczeństwa. Działalność polega także na świadczeniu usług
    transportu lotniczego pasażerów na zlecenie przewoźnika w ramach umów
    cywilnoprawnych lub kontraktów B2B. Ponadto, w zakres działalności wchodzi
    utrzymywanie kwalifikacji zawodowych i wykonywanie czynności szkoleniowych
    wymaganych do pełnienia obowiązków pilota zawodowego, w tym udział w szkoleniach
    okresowych, symulatorowych i sprawdzianach kompetencyjnych, zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa lotniczego.
    Wnioskodawca, zgodnie z art. 3 ust. lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    W okresie od rozpoczęcia działalności gospodarczej do końca 2024 r. firma była
    opodatkowana na zasadach ogólnych (PKPiR), natomiast od stycznia 2025 r. wybrano
    opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Początkowo, działalność podlegała podmiotowemu zwolnieniu z podatku VAT na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Decyzja o rezygnacji ze
    zwolnienia była podyktowana prognozowanym przekroczeniem limitu obrotu,
    rekomendacją kontrahenta (linii lotniczej) oraz względami biznesowymi, w tym
    zwiększeniem wiarygodności przedsiębiorcy.
    W momencie wystawienia faktury pierwotnej we wrześniu 2023 r., Wnioskodawca nie
    prowadził jeszcze działalności gospodarczej. Faktura, wystawiona na jego nazwisko (bez
    NIP-u), była traktowana jako dokument o charakterze informacyjnym. Z tego powodu nie
    została zachowana ani zaksięgowana w dacie wystawienia. Podatnik nie pamięta jej
    otrzymania, ponieważ była przesłana drogą elektroniczną i została usunięta, gdyż nie była
    oczekiwana.
    W lipcu 2024 r. Wnioskodawca stał się czynnym podatnikiem VAT i wystąpił o duplikat
    faktury. Duplikat został wystawiony w dniu 19 sierpnia 2024 r. i z tą datą został
    zaksięgowany w koszty działalności. Oryginał faktury nie był wcześniej rozliczony. Duplikat
    zawiera wszelkie niezbędne dane do identyfikacji Wnioskodawcy. Nazwa usługi z faktury
    to: „płatność zgodnie z umową z dnia 08.08.2023 r.”, co potwierdza czynności faktycznie
    dokonane.

    Obecnie Podatnik powziął wątpliwość, czy przysługuje mu prawo do zaliczenia
    powyższego wydatku do kosztów uzyskania przychodów oraz czy może odliczyć podatek
    VAT wykazany na otrzymanej fakturze (duplikacie). Wartość faktury bez NIP-u nabywcy nie
    pozbawia prawa do odliczenia VAT, co potwierdza interpretacja z 22 października 2020 r.,
    sygn. 0114-KDIP1-3.4012.517.2020.1.KP.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z
    faktury (duplikatu) dokumentującej usługę szkolenia, otrzymanej w sierpniu 2024 r., po
    uzyskaniu statusu podatnika VAT czynnego? (oznaczone we wniosku jako nr 2)
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku jako nr 2)
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi VAT czynnemu przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o ile zakupione towary
    lub usługi są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Wydatki na szkolenie
    pilota mają bezpośredni związek z działalnością opodatkowaną VAT, czyli świadczeniem
    usług lotniczych, a zatem warunek ten jest spełniony.
    Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej wydatek na
    szkolenie powstało w momencie otrzymania duplikatu w sierpniu 2024 r. Wnioskodawca,
    który w tej dacie posiadał status podatnika VAT czynnego, może dokonać odliczenia w
    rozliczeniu za ten okres lub w jednym z dwóch kolejnych, zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11
    ustawy o VAT. Możliwe jest także dokonanie odliczenia w późniejszym terminie,
    maksymalnie w ciągu 5 lat, o ile spełnione są pozostałe warunki, takie jak brak
    przedawnienia oraz związek zakupu z działalnością opodatkowaną.
    Mimo że zakup szkolenia miał charakter przygotowawczy i nastąpił przed formalną
    rejestracją jako podatnik VAT, to jego celowy i bezpośredni związek z przyszłą
    działalnością opodatkowaną jest bezsporny, a sam kurs był formalnym warunkiem jej
    rozpoczęcia. Ważne jest, że odliczenie jest dokonywane na podstawie otrzymanego
    dokumentu księgowego w czasie, gdy Wnioskodawca posiada już status VAT czynnego.
    W ocenie Wnioskodawcy, zarówno koszt szkolenia powinien zostać uznany za koszt
    uzyskania przychodów na gruncie ustawy o PIT, jak i podatek VAT z faktury (duplikatu)
    może zostać odliczony w deklaracji VAT, począwszy od okresu rozliczeniowego, w którym
    dokument ten otrzymano.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    przedstawionego stanowiska w drodze wydania interpretacji indywidualnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze
    zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w: ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
      o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego generalnie skorelowane jest z momentem, w którym podatek VAT staje się
    wymagalny, czyli z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jednakże, aby
    podatnik nabył prawo do odliczenia muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj.
    transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję.
    Zatem należy stwierdzić, że odliczenia podatku naliczonego na podstawie przepisów
    ustawy w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług – co do zasady –
    można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie
    następujące przesłanki:
      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
      podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
    Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia podatku naliczonego w oparciu o art. 86 ust. 10
    ustawy (z uwzględnieniem warunku wskazanego w art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy), to na
    podstawie art. 86 ust. 11 ustawy, będzie mógł dokonać tego odliczenia w trzech kolejnych
    okresach rozliczeniowych. Przy czym – co należy podkreślić – termin „trzech kolejnych
    okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony dopiero od okresu, w
    którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.
    W sytuacji natomiast, gdy podatnik nie odliczy podatku naliczonego, ani zgodnie z art. 86
    ust. 10 ustawy (z uwzględnieniem art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy), ani w terminie, o którym
    mowa w art. 86 ust. 11 ustawy, będzie mógł – na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy –
    zrealizować to prawo poprzez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, tj. za pierwszy okres
    rozliczeniowy, w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia, nie później
    jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego.
    Według przywołanego art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, jednym z warunków dokonania
    odliczenia podatku VAT jest posiadanie przez podatnika faktury dokumentującej zakup
    związany z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.
    Zatem otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest
    zrealizowanie tego prawa. Należy w tym miejscu wskazać, że duplikat faktury jest
    ponownie wystawioną fakturą, zawierającą dane zawarte w fakturze, która uległa
    zniszczeniu albo zaginęła, opatrzoną słowem „duplikat”. Duplikat faktury ma moc prawną
    równą fakturze pierwotnej (duplikat faktury stanowi powtórzenie danych zawartych w
    fakturze pierwotnej), dokumentuje w ten sam sposób to samo zdarzenie gospodarcze co
    faktura „pierwotna” i stanowi na równi z nią podstawę do odliczenia podatku naliczonego.
    Podkreślić przy tym należy, że decydujące znaczenie – dla powstania prawa do odliczenia i
    terminu jego realizacji – ma fakt czy podatnik otrzymał (a jeśli tak, to kiedy) fakturę
    pierwotną oraz data otrzymania duplikatu faktury pierwotnej.
    W sytuacji, gdy podatnik otrzymał fakturę pierwotną, ale ją zagubił bądź zniszczył,
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podatnik ma prawo
    dokonać po otrzymaniu duplikatu faktury dokumentującej zakup, w rozliczeniu za okres,
    w którym nastąpił wpływ faktury pierwotnej, przez złożenie korekty deklaracji podatkowej.

    Jednakże w sytuacji, gdy podatnik nie otrzymał faktury pierwotnej, odliczenia podatku
    naliczonego może dokonać w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał duplikat lub za trzy
    następne okresy rozliczeniowe (art. 86b ust. 10 pkt 1 i ust. 11 ustawy).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów, podatnik nabywa prawo do odliczenia
    podatku naliczonego za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług
    powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej niż w momencie otrzymania faktury, lecz
    aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w
    momencie realizacji uprawnienia.
    Należy wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego w
    określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    I tak, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy,
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zatem z treści art. 88 ust. 4 ustawy nie wynika, by do nabycia uprawnienia do odliczenia
    kwoty podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego
    w momencie otrzymania faktury. Tak więc podatnik, w zakresie, w jakim nabyte towary
    wykorzystuje do czynności opodatkowanych, nabywa prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi
    posiadać status czynnego podatnika VAT.
    Należy zauważyć, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia
    podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione
    towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności
    opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia
    podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji
    tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.
    Wyjaśnić należy, że w art. 91 ustawy zostały określone zasady dotyczące sposobu i
    terminu dokonywania korekt podatku naliczonego.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub

      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Jak stanowi art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W myśl art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się

      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Według art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Zgodnie z art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa
    do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz
    dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w
    przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług.
    Zaznaczenia wymaga, że związek podatku do odliczenia z poszczególnymi rodzajami
    czynności (opodatkowanymi lub nieopodatkowanymi) ma charakter prognozowany,
    planowany. Zatem może się zmienić przekreślając prawo do odliczenia lub to odliczenie
    uzasadniając.
    Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany
    przeznaczenia nabywanych towarów i usług zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak
    również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym,

    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany. Przy czym w przypadku nabytego towaru lub usługi,
    faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do
    odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zgodnie z art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze
      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej
      czynności.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Według art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Natomiast w art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,

      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z kolei zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Ponadto w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
      zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
      sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art.
      113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym
      mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego
      zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
      rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
      czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Natomiast na mocy art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą,
    że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek
    rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia
    podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od
    momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja prawa do odliczenia następuje poprzez
    złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do
    odliczenia i aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć –
    najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak
    rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.
    Zatem należy stwierdzić, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania
    odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile zakupione
    towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności
    opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy o
    podatku od towarów i usług). Niemniej ustawodawca dla realizacji tego prawa narzucił
    podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnicy VAT czynni.
    Kwestie dotyczące faktur uregulowane są w przepisach Działu XI ustawy (art. 106a – 108).
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Stosownie do przepisu art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      (...).

    Jak stanowi art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    W świetle art. 106i ust. 2 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Według art. 106l ust. 1 ww. ustawy:
      W przypadku gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie:
      1) podatnik lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia,
      wystawia ponownie fakturę:
      a) na wniosek nabywcy - zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w
      posiadaniu podatnika,
      b) zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy.
    W myśl art. 106l ust. 2 ustawy:
      Faktura wystawiona ponownie:
      1) zawiera datę wystawienia;
      2) może zawierać wyraz „DUPLIKAT”.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać
    dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia
    gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.
    Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z
    zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza
    zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust.
    1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą
    wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania,
    a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej
    wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie
    odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na
    przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie

    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze. Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych
    podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy
    towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Z opisu sprawy wynika, że w sierpniu 2023 r. rozpoczął Pan szkolenie na pilota samolotów.
    Kurs ten był warunkiem niezbędnym do rozpoczęcia planowanej działalności gospodarczej
    w zakresie świadczenia usług lotniczych. Usługa została udokumentowana fakturą
    wystawioną 15 września 2023 r. Płatność za ww. fakturę nastąpiła 18 września 2023 r. W
    momencie wystawienia faktury pierwotnej we wrześniu 2023 r. nie prowadził Pan
    działalności gospodarczej i nie był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Podał Pan, że faktura wystawiona na Pana nazwisko (bez NIP-u), była traktowana jako
    dokument o charakterze informacyjnym. Z tego powodu nie została zachowana ani
    zaksięgowana w dacie wystawienia. Nie pamięta Pan daty jej otrzymania, ponieważ była
    przesłana drogą elektroniczną i została usunięta, nie była oczekiwana.
    Szkolenie zostało ukończone w grudniu 2023 r. Po jego zakończeniu, 5 grudnia 2023 r.
    zarejestrował Pan działalność gospodarczą związaną z usługami lotniczymi. Podał Pan, że
    szkolenie na pilota jest wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności jest transport lotniczy
    pasażerski, wykonywany przez Pana osobiście.
    Początkowo Pana działalność podlegała podmiotowemu zwolnieniu z podatku VAT na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Jednak podjął Pan decyzję o rezygnacji ze zwolnienia,
    która była podyktowana m.in. prognozowanym przekroczeniem limitu obrotu.
    W związku z rezygnacją ze zwolnienia od podatku VAT od lipca 2024 r. stał się Pan
    czynnym podatnikiem VAT i wystąpił o duplikat faktury. Duplikat został wystawiony 19
    sierpnia 2024 r. i z tą datą został zaksięgowany w koszty działalności. Oryginał faktury nie
    był wcześniej rozliczony. Duplikat zawiera wszelkie niezbędne dane do Pana identyfikacji.
    Nazwa usługi z faktury to: „płatność zgodnie z umową z dnia 08.08.2023 r.”, co potwierdza
    czynności faktycznie dokonane.
    Pana wątpliwości w podatku VAT dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktury (duplikatu) za usługę szkolenia, otrzymanej w sierpniu 2024 r., tj.
    po uzyskaniu statusu podatnika VAT czynnego.
    Jak wskazano wyżej, otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego
    możliwe jest zrealizowanie tego prawa. Podkreślić przy tym należy, że decydujące
    znaczenie – dla powstania prawa do odliczenia i terminu jego realizacji – ma fakt czy
    podatnik otrzymał (a jeśli tak, to kiedy) fakturę pierwotną oraz data otrzymania
    duplikatu faktury pierwotnej.
    Z okoliczności sprawy wynika, że faktura pierwotna dokumentująca odbyte przez Pana
    szkolenie na pilota samolotów została wystawiona 15 września 2023 r. i przesłana drogą
    elektroniczną. Płatność za ww. fakturę nastąpiła 18 września 2023 r. Faktura pierwotna -
    jak Pan podał - została usunięta, bo nie była oczekiwana.
    W tak przedstawionych okolicznościach sprawy, nie sposób uznać, że nie otrzymał Pan
    faktury pierwotnej, skoro ww. dokument został do Pana przesłany drogą elektroniczną, a
    następnie po odebraniu - usunięty. Na powyższe nie wpływa, że faktura pierwotna była
    przez Pana traktowana jako dokument o charakterze informacyjnym i nie była przez Pana
    oczekiwana.
    Zatem w sytuacji, kiedy nie otrzymałby Pan faktury pierwotnej, byłby Pan uprawniony do
    odliczenia podatku naliczonego z wystawionego duplikatu faktury w terminie jego
    otrzymania. Jednak skoro otrzymał Pan fakturę pierwotną i ją zniszczył, to po otrzymaniu
    duplikatu faktury dokumentującej zakup szkolenia na pilota samolotów, miałby Pan prawo

    dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, na podstawie
    art. 86 ust. 13 ustawy, w sytuacji gdyby był Pan od momentu rozpoczęcia prowadzenia
    działalności gospodarczej zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Przy czym należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu
    skorzystania z tego prawa. Jak już wskazano, jego realizacja następuje poprzez złożenie
    deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do
    odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć –
    najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak
    rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika VAT czynnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania
    odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują
    przesłanki, iż zakupione towary i usługi są/będą wykorzystywane do bieżącej (lub
    przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone
    w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług). Niemniej ustawodawca narzucił
    podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa
    prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku
    podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać
    status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w momencie wystawienia przedmiotowej faktury
    pierwotnej, tj. we wrześniu 2023 r. nie był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. W grudniu 2023 r. zarejestrował Pan działalność gospodarczą związaną z
    usługami lotniczymi, która od początku podlegała podmiotowemu zwolnieniu z podatku
    VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Dopiero w lipcu 2024 r. stał się Pan czynnym
    podatnikiem VAT i wystąpił o duplikat faktury.
    Należy podkreślić, że podstawowym warunkiem uzyskania prawa do odliczenia podatku
    VAT z otrzymanych faktur jest związek dokonywanych zakupów z czynnościami
    opodatkowanymi tym podatkiem. Z okoliczności sprawy wynika, że od grudnia 2023 r.
    Pana działalność podlegała podmiotowemu zwolnieniu z podatku VAT. Zatem dopiero po
    zarejestrowaniu się jako czynny podatnik podatku VAT w lipcu 2024 r., nabył Pan prawo
    do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupionej usługi szkolenia na pilota samolotu.
    W świetle całokształtu okoliczności sprawy stwierdzić należy, że od momentu rozpoczęcia
    działalności gospodarczej, zakup przez Pana szkolenia na pilota samolotu służył
    czynnościom zwolnionym od podatku VAT tj. był wykorzystywany przez Pana jako
    podatnika zwolnionego podmiotowo, a następnie w związku z dokonaną rejestracją dla
    celów VAT i wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach
    prowadzonej działalności, nastąpiła zmiana przeznaczenia poniesionych wydatków na
    zakup ww. usługi szkolenia.
    Zatem w momencie kiedy dokonał Pan rejestracji jako podatnik VAT czynny i wykonuje
    Pan czynności opodatkowane z wykorzystaniem przedmiotowego szkolenia na pilota
    samolotów w stosunku, do którego przed dokonaniem rejestracji dla celów podatku VAT
    poniósł Pan wydatek, to – w wyniku dokonania rejestracji – nastąpiła zmiana
    przeznaczenia tego wydatku skutkująca zmianą prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy, po
    dokonaniu przez Pana rejestracji dla celów podatku VAT, ma Pan prawo do odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z duplikatu faktury pierwotnej dokumentującej
    nabycie przedmiotowego szkolenia poprzez dokonanie korekty podatku naliczonego w
    trybie i na zasadach określonych w art. 91 ustawy.
    W związku z powyższym oceniając Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać
    je za nieprawidłowe, ponieważ jakkolwiek wywiódł Pan prawidłowy skutek prawny w

    postaci prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z ww. duplikatu faktury, to jednak
    w oparciu o odmienną od Organu argumentację przedstawioną w uzasadnieniu
    rozstrzygnięcia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i
    usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stany faktycznego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Odnośnie powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.