Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.113.2022.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-17
Teza: W zakresie ustalenia, czy opisane we wniosku środki pieniężne, które będą zbierane przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Fundacji X stanowić będą przychód Wnioskodawcy podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność dobroczynna; przychód; rachunki-rachunek bankowy; wizerunek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe,
===================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

24 lutego 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 lutego 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy opisane we wniosku środki pieniężne, które będą zbierane przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Fundacji X stanowić będą przychód Wnioskodawcy podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 maja 2022 r. (data wpływu 11 maja 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca jest spółką komandytowo-akcyjną, która prowadzi działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest: (1) prowadzenie restauracji, (2) sprzedaż produktów spożywczych, napojów, przypraw i gotowych dań w punkcie stacjonarnym oraz (3) sprzedaż produktów spożywczych, napojów, przypraw i gotowych dań w sieci internet za pośrednictwem prowadzonego sklepu internetowego oraz przy wykorzystaniu platformy do sprzedaży on-line allegro.pl.

Wnioskodawca planuje rozpocząć współpracę z fundacją pod nazwą „Fundacja X”, będącą organizacją pozarządową, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, prowadzącą działalność pożytku publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ww. ustawy. W ramach planowanej współpracy Wnioskodawca oraz Fundacja zamierzają zawrzeć porozumienie, którego przedmiotem będzie zobowiązanie Wnioskodawcy do nieodpłatnego (pro bono) zbierania w imieniu i na rzecz Fundacji datków (darowizn) od klientów Wnioskodawcy, których wyłącznym beneficjentem (obdarowanym) będzie Fundacja.

Planowana współpraca pomiędzy Wnioskodawcą a Fundacją, polegać będzie na umożliwieniu klientom Wnioskodawcy dokonujących zakupów oferowanych produktów w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę, dokonania darowizny na rzecz Fundacji za pośrednictwem Wnioskodawcy. Darowizna będzie dokonywana poprzez samodzielny wybór przez klienta kwoty darowizny z pośród możliwych wariantów (10 zł, 20 zł, 50 zł) lub samodzielnie wpisanej. Przed dokonaniem darowizny klient będzie informowany o charakterze działania Wnioskodawcy w imieniu Fundacji, celach Fundacji oraz będzie zapoznawał się z regulaminem akcji zbierania darowizn.

Kwota przekazanej darowizny będzie doliczana do wartości zamówienia pod osobną pozycją i będzie przekazywana na rachunek bankowy Wnioskodawcy w ramach jednej płatności jako suma ceny sprzedaży za zakupione towary oraz kwoty darowizny. Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję przekazanych darowizn, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, umożliwiającą określenie daty dokonania darowizny, kwoty darowizny oraz osoby darczyńcy. Wnioskodawca będzie przekazywać zebrane w ww. sposób darowizny na rzecz Fundacji w sposób zbiorczy w okresach wskazanych w porozumieniu zawartym między Fundacją a Wnioskodawcą, nie rzadziej niż raz na trzy miesiące.

Wszystkie wykonywane przez Wnioskodawcę czynności w imieniu Fundacji będą dokonywane nieodpłatnie, a Wnioskodawcy nie będą przysługiwać w stosunku do fundacji żadne roszczenia o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Wnioskodawca nie będzie korzystał ze środków pieniężnych zgromadzonych na jego rachunku bankowym z tytułu przekazanych darowizn przez cały okres ich przechowywania w imieniu i na rzecz Fundacji aż do czasu ich każdorazowego zbiorczego przekazania na rachunek bankowy Fundacji.

Dokonywane przez klientów Wnioskodawcy darowizny będą wydatkowane przez Fundację na realizację jej celów statutowych w ramach działalności pożytku publicznego. Działalność Wnioskodawcy będzie miała charakter pro bono i będzie miała na celu wykorzystanie potencjału prowadzonego sklepu internetowego w celu dotarcia do szerszego kręgu osób zainteresowanych wsparciem działalności pożytku publicznego prowadzonej przez Fundację.

W uzupełnieniu wniosku z 9 maja 2022 r., Wnioskodawca wskazał, że:

1\. Darowizny przekazywane Wnioskodawcy działającego w imieniu Fundacji i na jej rzecz gromadzone są na podstawowym rachunku bankowym Wnioskodawcy. Powyższe wynika z rozwiązania technicznego polegającego na zbieraniu darowizn przy wykorzystaniu operatora płatności Przelewy24, który otrzymuje od klienta sklepu Wnioskodawcy jedną płatność (cena za zamówienie powiększona o dokonaną darowiznę), co uniemożliwia rozdzielenie tej kwoty i przelanie jej Wnioskodawcy na dwa odrębne konta - podstawowe i wydzielone subkonto do gromadzenia darowizn. Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 porozumienia o współpracy zawartego między Wnioskodawcą a Fundacją, Wnioskodawca prowadzi na bieżąco ewidencję otrzymywanych darowizn, pozwalającą na każdorazowe określenie wysokości zgromadzonych darowizn.

2\. Rachunek bankowy Wnioskodawcy, na którym gromadzone są otrzymane w imieniu Fundacji darowizny, nie jest oprocentowany w ten sposób, że jego posiadaczowi przysługują odsetki kapitałowe lub inne pożytki cywilnoprawne od wartości zgromadzonych środków. Jednakże, w przypadku zmiany warunków prowadzenia rachunku bankowego w ten sposób, że odsetki takie będą należne, to zgodnie z § 4 ust. 4 porozumienia o współpracy zawartego pomiędzy Wnioskodawcą a Fundacją, odsetki te przysługiwać będą wyłącznie Fundacji.

3\. Zgodnie z zawartym porozumieniem, Wnioskodawca nie jest uprawniony do jakiegokolwiek wykorzystywania środków zgromadzonych tytułem darowizn otrzymanych w imieniu i na rzecz Fundacji. Wnioskodawca zobowiązany jest do przekazywania darowizn w wysokości nominalnej, bez ich pomniejszania o jakiekolwiek kwoty z jakiegokolwiek tytułu. W przypadku, gdyby w przyszłości zgromadzone na rachunku Wnioskodawcy darowizny skutkowały powstaniem należności ubocznych (np. odsetek kapitałowych lub innych pożytków cywilnoprawnych), należności te przysługiwać będą wyłącznie Fundacji.

4\. Zgodnie z zawartym porozumieniem, Fundacja nie jest zobowiązana do podejmowania jakichkolwiek czynności lub działań, których beneficjentem byłby Wnioskodawca, ani żadnych innych czynności prawnych lub faktycznych, które stanowiłyby ekwiwalent zobowiązań Wnioskodawcy, w tym w szczególności Fundacja nie jest zobowiązana do działań reklamowych lub marketingowych w stosunku działalności Wnioskodawcy i działań takich faktycznie nie podejmuje. Fundacja także nie jest zobowiązana, i tego nie czyni, do informowania zewnętrznego o podjętej z Wnioskodawcą współpracy. Powyższy brak ekwiwalentności wynika z charytatywnego charakteru podjętej współpracy.

### Pytanie

Czy opisane we wniosku środki pieniężne, które będą zbierane przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Fundacji X stanowić będą przychód Wnioskodawcy podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymywane przez niego środki w postaci darowizn na rzecz Fundacji X nie będą stanowić przychodu Wnioskodawcy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca jest spółką, o której mowa w art. 4a pkt 21 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „citu”), podlegającą opodatkowaniu na podstawie przepisów citu na zasadzie art. 1 ust. 3 pkt 1 citu.

Zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 1 citu, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Zgodnie z powyższym, ustawodawca skategoryzował źródła dochodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie citu, w dwóch zasadniczych grupach - przychodzie z zysków kapitałowych (art. 7b citu) oraz innych przychodach (art. 12 citu). Na gruncie przychodów z zysków kapitałowych ustawodawca posłużył się katalogiem zamkniętym, wymieniając w art. 7b ust. 1 pkt 1-6 citu, enumeratywnie zdarzenia, które powodują powstanie przychodu z tego tytułu. Analiza ww. przepisu przez pryzmat opisanego we wniosku stanu faktycznego, prowadzi do konkluzji, że otrzymywane przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Fundacji środki pieniężne nie będą stanowić przychodu z zysków kapitałowych.

Natomiast, w art. 12 ust. 1 citu, wprowadzony został katalog otwarty zdarzeń, które powodują powstanie przychodu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 citu, przychodem są otrzymane przez podatnika pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca będzie otrzymywać pieniądze, lecz pieniądze te nie będą stanowić jego korzyści majątkowej, lecz korzyści Fundacji X, w stosunku do której Wnioskodawca będzie zobowiązany do przekazywania całości otrzymanych darowizn bez jakichkolwiek potrąceń na swoją rzecz. Zdaniem Wnioskodawcy, środki otrzymywane wyłącznie tymczasowo, w celu przechowania w ramach powierzenia, i z obowiązkiem rozliczenia się, nie spełniają generalnej definicji przychodu na gruncie citu wyprowadzonej w doktrynie prawa i orzecznictwie.

Zdaniem Wnioskodawcy, za przychód należy uznać wyłącznie przysporzenie majątkowe (zwiększenie aktywów, zmniejszenie pasywów lub nieponiesienie wydatku, którego podatnik uniknął, a który w innej sytuacji musiałby ponieść) o charakterze trwałym i bezzwrotnym. Tożsama definicja wynika z jednolitego w tym zakresie orzecznictwa sądowo-administracyjnego, w ramach którego wskazuje się, że „przychodem są wyłącznie wartości, które definitywnie powiększają aktywa osoby prawnej” (wyr. WSA w Poznaniu z 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Po 390/19). Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy na gruncie citu za przychód można uznać kwoty stanowiące trwałe przysporzenie majątkowe po stronie podatnika. Kwoty te muszą być należne podatnikowi, chociażby nie zostały jeszcze przez podatnika otrzymane (art. 7 ust. 3 citu). W każdym jednak przypadku, istotą przychodu jest to, że powoduje powstanie definitywnego przysporzenia w majątku podatnika, nie zaś osoby trzeciej.

Natomiast, w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca nie będzie beneficjentem otrzymywanych środków, lecz będzie je otrzymywał wyłącznie jako podmiot pośredniczący w zawieraniu umów darowizny per facta concludentia pomiędzy swoimi klientami a Fundacją z następczym obowiązkiem ich przekazania w nominalnej wysokości, bez żadnych potrąceń, rzeczywistemu beneficjentowi, tj. Fundacji. Z tego względu, otrzymywane przez Wnioskodawcę środki pieniężne nie będą stanowić jego przychodu, gdyż środki te otrzymuje wyłącznie tymczasowo, jako sui generis powiernik i pośrednik, nie mogąc jednocześnie z tych środków korzystać dla własnych celów.

Wszystkie czynności będą wykonywane przez Wnioskodawcę pro bono bez prawa do otrzymania z tego tytułu wynagrodzenia w jakiejkolwiek formie. Mając na uwadze nieodpłatność czynności Wnioskodawcy i charytatywne motywy jego działania, które nie zmierzają do osiągnięcia przez niego zysku należy stwierdzić, że czynności opisane w niniejszym wniosku nie będą dokonywane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwoty otrzymywane przez Wnioskodawcę od osób trzecich tytułem darowizny na rzecz Fundacji X, które będą następnie przekazywane w całości na rzecz tej Fundacji nie będą stanowiły u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie będą one stanowić przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, lecz osoby trzeciej (Fundacji).

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z ww. przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa. Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone zostały przez ustawodawcę wyjątki. Katalog przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów podatkowych jest zamknięty i zawarto go w art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazać przy tym należy, że przychód w prawie podatkowym nie jest definiowany wynikowo (jako strata lub zysk podmiotu), a jako jakiekolwiek trwałe przysporzenie majątkowe, uzyskane poprzez przyrost aktywów lub zmniejszenie pasywów podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć współpracę z fundacją pod nazwą „Fundacja X”, będącą organizacją pozarządową, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, prowadzącą działalność pożytku publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ww. ustawy. W ramach planowanej współpracy Wnioskodawca oraz Fundacja zamierzają zawrzeć porozumienie, którego przedmiotem będzie zobowiązanie Wnioskodawcy do nieodpłatnego (pro bono) zbierania w imieniu i na rzecz Fundacji datków (darowizn) od klientów Wnioskodawcy, których wyłącznym beneficjentem (obdarowanym) będzie Fundacja.

Planowana współpraca pomiędzy Wnioskodawcą a Fundacją, polegać będzie na umożliwieniu klientom Wnioskodawcy dokonujących zakupów oferowanych produktów w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę, dokonania darowizny na rzecz Fundacji za pośrednictwem Wnioskodawcy. Kwota przekazanej darowizny będzie doliczana do wartości zamówienia pod osobną pozycją i będzie przekazywana na rachunek bankowy Wnioskodawcy w ramach jednej płatności jako suma ceny sprzedaży za zakupione towary oraz kwoty darowizny. Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję przekazanych darowizn, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, umożliwiającą określenie daty dokonania darowizny, kwoty darowizny oraz osoby darczyńcy. Wnioskodawca będzie przekazywać zebrane w ww. sposób darowizny na rzecz Fundacji w sposób zbiorczy w okresach wskazanych w porozumieniu zawartym między Fundacją a Wnioskodawcą, nie rzadziej niż raz na trzy miesiące. Wszystkie wykonywane przez Wnioskodawcę czynności w imieniu Fundacji będą dokonywane nieodpłatnie, a Wnioskodawcy nie będą przysługiwać w stosunku do fundacji żadne roszczenia o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Wnioskodawca nie będzie korzystał ze środków pieniężnych zgromadzonych na jego rachunku bankowym z tytułu przekazanych darowizn przez cały okres ich przechowywania w imieniu i na rzecz Fundacji aż do czasu ich każdorazowego zbiorczego przekazania na rachunek bankowy Fundacji.

Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy opisane we wniosku środki pieniężne, które będą zbierane przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Fundacji X stanowić będą przychód Wnioskodawcy podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych.

Z powołanych wyżej regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza pasywa. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi, a więc takie którym może on rozporządzać jak właściciel.

Tym samym, analizując treść powołanych przepisów, opis stanu faktycznego oraz jego uzupełnienia należy stwierdzić, że skoro jak wynika z wniosku nie nabywacie Państwo żadnych praw do darowanych Fundacji środków, to wpłaty dokonywane przez darczyńców na rachunek Spółki nie stanowią dla Spółki przychodu podatkowego bowiem ww. zdarzenie nie jest związane z żadnym przysporzeniem majątkowym po stronie Wnioskodawcy, które można by ocenić jako uzyskanie realnej korzyści ekonomicznej. Zatem, ww. kwoty nie stanowią dla Państwa przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisane we wniosku środki pieniężne, które będą zbierane przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Fundacji X stanowić będą przychód Wnioskodawcy podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych, należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).