Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.228.2025.2.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Zawarcie ugody z bankiem (dodatkowa kwota).
Słowa kluczowe: banki-bank hipoteczny
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 30 kwietnia 2025 r. (data wpływu 5 maja 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni, Pani ... zawarła z ... (obecnie ..., dalej również „Bank”) z siedzibą w ...
    umowę kredytu budowlanego nr ... z dnia 14 czerwca 2007 r. (dalej „Umowa”). Kredyt ten,
    denominowany w walucie obcej (CHF), został zaciągnięty celem sfinansowania budowy
    domu w ..., gmina ... (dalej również „Nieruchomość”). Do dnia dzisiejszego,
    Wnioskodawczyni mieszka w nieruchomości kredytowanej.
    Kwota kredytu wynosi 136 020,15 CHF, z czego kwota 135 074,63 CHF została udzielona
    celem budowy Nieruchomości, natomiast pozostała kwota 945,52 CHF przeznaczona
    została na prowizję należną Bankowi. Kwota w przeliczeniu na złotówki wynosi 605 901,76
    zł, zgodnie z kursem średnim NBP (Tabela nr ... z dnia 10 lutego 2025 r.), natomiast w
    przeddzień zawarcia Umowy kwota ta wynosiła 316 314,85 zł, zgodnie z kursem średnim
    NBP (Tabela nr ... z dnia 13 czerwca 2017 r.).
    Bank przedstawił Wnioskodawczyni propozycję ugody pozasądowej („Ugoda”),
    zakładającej, że strony potwierdzają, że Umowa była ważna, że dochodzi do jej rozliczenia
    wg następujących zasad:
    - zobowiązania Kredytobiorcy (Wnioskodawczyni) wynikające z Umowy zostały w całości
      spełnione,
    - bank dokona wypłaty kwoty 215 481,58 zł na rzecz Wnioskodawczyni.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, wypłacana kwota stanowi w istocie kwotę zwrotu środków,
    jakie Wnioskodawczyni wpłaciła Bankowi na poczet kapitału oraz odsetek, spłacając raty
    kapitału (tzw. zwrot rat kapitałowo-odsetkowych).
    Na dzień złożenia wniosku, wysokość kwoty zwrotu jest przedmiotem negocjacji Stron.
    Kwota umorzenia z kolei, będzie wynikała z oznaczonego w Ugodzie kursu NBP wymiany
    PLN-CHF. Wnioskodawczyni nie ma wpływu na treść pozostałych postanowień zawartych
    w Ugodzie. Bank nie zgadza się na wprowadzenie zmian do treści zaproponowanej przez
    siebie Ugody. W treści Ugody zaproponowanej przez Bank, Strony mają potwierdzić, że
    Umowa jest ważna.
    Mając na uwadze to, że Wnioskodawczyni prowadzi jeszcze rozmowy z Bankiem na temat
    warunków rozliczeń, wysokość poszczególnych kwot objętych rozliczeniami w ramach
    Ugody, może jeszcze ulec zmianie.
    Ponadto, Wnioskodawczyni wskazuje, że:
    - kredyt z Umowy został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe (Wnioskodawczyni
      mieszka w domu wybudowanym na działce budowlanej zakupionej ze środków
      pochodzących z kredytu);
    - kredyt został zabezpieczony m.in. hipoteką zwykłą w kwocie kredytu, oraz hipoteką
      kaucyjną do kwoty 60 010,08 CHF na Nieruchomości;
    - nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona we
      wniosku inwestycji.
    W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że kwota wypłaconego kredytu
    wynosiła w przeliczeniu na złotówki 362 837,29 zł. Do całkowitej spłaty kredytu zaliczają
    się kwoty: 96 189,91 zł oraz 153 396,96 CHF (równowartość 583 774,42 zł). Różnica
    pomiędzy wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu wynosi zatem w przeliczeniu
    na złotówki 314 645,67 zł.

    Wnioskodawczyni posiada jedynie propozycję ugodową, jednakże zgodnie z ustaleniami z
    bankiem, proponowana kwota ma być częściowym zwrotem różnicy między wpłaconym
    kapitałem, a wypłaconą kwotą kredytu. Wysokość wypłaty na rzecz Wnioskodawczyni ma
    wynosić 215 481,58 zł, zaś różnica pomiędzy wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą
    kredytu wynosi zatem 314 645,67 zł.
    Na pytanie Organu o treści: „czy na kwotę nadpłaty, którą bank zobowiązał się Pani
    zwrócić, składa się kwota kapitału i kwota odsetek nadpłaconych przez Panią w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu?”, wskazała Pani: „Z propozycji ugodowej
    przedstawionej wnioskodawczyni nie wynika to wprost, jednakże zgodnie z ustaleniami z
    bankiem, kwota ma być częściowym zwrotem rat kapitałowo-odsetkowych zapłaconych
    przez wnioskodawczynię”. Zgodnie z ustaleniami z bankiem, kwota ma być częściowym
    zwrotem rat kapitałowo-odsetkowych zapłaconych bankowi w ramach spłaty kredytu.
    Na pytanie Organu o treści: „czy kwota, która jest objęta pytaniem, stanowi dodatkową
    kwotę pieniężną wypłaconą w związku z Pani zobowiązaniem do odstąpienia od dalszych
    roszczeń związanych z umową kredytową i czy wynika to z zawartej ugody z bankiem?”,
    wskazała Pani: „Zgodnie z ustaleniami z bankiem, wnioskodawczyni nie posiada
    informacji, aby w środkach pieniężnych do wypłaty przez bank zawarta była jakaś
    dodatkowa kwota dotycząca zobowiązania do odstąpienia od dalszych roszczeń
    związanych z umową kredytową”. Kwota do wypłaty przez bank Wnioskodawczyni mieści
    się w kwocie wpłacanej przez Nią do banku tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku.
    Na pytanie Organu o treści: „na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki)
    została w ugodzie ustalona ww. kwota objęta pytaniem?”, wskazała Pani:
    „Wnioskodawczyni nie posiada informacji w tym zakresie. W proponowanej ugodzie, która
    jest przedmiotem negocjacji stron, nie jest wskazane skąd wynika wysokość wypłacanej
    kwoty”. Wnioskodawczyni posiada jedynie propozycję ugodową, jednakże zgodnie z
    ustaleniami z bankiem, proponowana kwota ma być częściowym zwrotem różnicy między
    wpłaconym kapitałem, a wypłaconą kwotą kredytu.
    Z proponowanej ugody oraz z ustaleń z bankiem nie wynika, aby kwota wypłacona
    Wnioskodawczyni zawierała odsetki za opóźnienie.
    Pytania
    1. Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawczynię na podstawie Ugody zawartej z
      Bankiem, będzie stanowiła po stronie Wnioskodawczyni przychód?
    2. Jeśli stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie ww. pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to
      czy kwota otrzymana przez Wnioskodawczynię na podstawie Ugody zawartej z
      Bankiem będzie objęta zaniechaniem poboru podatku, o którym mowa w
      rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z
      dnia 26 stycznia 2024 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota otrzymana od Banku na podstawie Ugody nie powinna
    być opodatkowana podatkiem PIT, ponieważ stanowi zwrot środków, które
    Wnioskodawczyni wcześniej wpłaciła Bankowi w trakcie trwania Umowy. Wnioskodawczyni
    nie uzyskuje zatem nowego przysporzenia majątkowego, lecz odzyskuje wpłacone
    wcześniej środki. W związku z tym, że zwrot ten nie prowadzi do wzrostu wartości
    majątku, nie powinien być traktowany jako przychód w rozumieniu ustawy o PIT.
    Dodatkowo, odsetki będące przedmiotem rozliczenia z bankiem podlegają zwolnieniu
    podmiotowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

    Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( „ustawa o
    PIT”), opodatkowaniu podlega jedynie taki przychód, który prowadzi do realnego
    przysporzenia majątkowego podatnika. W przypadku zwrotu kapitału, który uprzednio
    został wpłacony przez Wnioskodawczynię na mocy umowy kredytowej, nie możemy
    mówić o uzyskaniu nowego dochodu. Środki te mają charakter zwrotu wpłat dokonanych
    wcześniej, co wyklucza je z kategorii przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    1) dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    2) dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Art. 11 ust. 1 ustawy o PIT precyzuje, że opodatkowaniu podlegają jedynie te przychody,
    które skutkują rzeczywistym wzrostem majątku podatnika. Zgodnie z wykładnią
    przepisów, opodatkowaniu podlega wyłącznie realne przysporzenie, które zwiększa
    wartość majątku podatnika i prowadzi do uzyskania przez niego korzyści. W sytuacji, gdy
    dochodzi do unieważnienia umowy, zwrot środków nie jest przysporzeniem majątkowym,
    lecz jedynie restytucją - przywróceniem stanu majątkowego sprzed dokonania czynności
    prawnej.
    Z tego względu, uzyskane przez Wnioskodawczynię środki, które zostały wpłacone
    bankowi, nie powinny być traktowane jako przychód podlegający opodatkowaniu.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego
    są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie
    wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota zwrotu spełnia warunki uznania jej za kwotę
    umorzenia, o której mowa w § 1 ust. 1. lit. 1 rozporządzenia.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zmiana do Umowy wprowadzana poprzez Ugodę w istocie
    stanowi, że dochodzi do umorzenia nie tylko w zakresie Kwoty umorzenia (która jako
    jeszcze niezapłacona przez Wnioskodawczynię, nie miałaby być jak zwrócona przez Bank),
    ale także w zakresie kwoty wypłacanej Wnioskodawczyni. Różnica polega jedynie na
    technikach, tj. na tym, że kwotę wypłacaną Wnioskodawczyni na podstawie Ugody,
    Wnioskodawczyni zdążyła już wpłacić Bankowi i dlatego Bank dokonuje czynności
    faktycznej w postaci dokonania jej zwrotu. Sens ekonomiczny i logiczny pozostaje jednak
    wobec obu tych kwot taki sam, tj. Bank umarza Wnioskodawczyni swoją wierzytelność
    wynikającą z Umowy zarówno co do zwracanej kwoty (tj. kwota wypłacana
    Wnioskodawczyni), jak i co do niezapłaconej jeszcze Bankowi pozostałej części Kredytu
    (kwota umorzenia).
    Zwracana przez Bank kwota stanowić więc w istocie będzie umorzenie wierzytelności z
    tytuły kredytu mieszkaniowego na realizację inwestycji mieszkaniowej Wnioskodawczyni i
    tym samym mieści się, zdaniem Wnioskodawczyni w dyspozycji przepisów
    rozporządzenia. Jednocześnie spełnione są także pozostałe przesłanki zaniechania poboru
    podatku określone w Rozporządzeniu. Kredyt został przeznaczony na budowę domu
    mieszkalnego na działce budowlanej znajdującej się w Polsce, w którym Wnioskodawczyni
    mieszka - czyli kredyt został przeznaczony na inwestycję, której celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Interpretacje Organów podatkowych i orzecznictwo
    W interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2- 1.4011.37.2024.2.
    MKA), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że zwrot środków pieniężnych
    wynikający z zawartej ugody, które wcześniej zostały przekazane na spłatę części rat
    kredytu hipotecznego, nie stanowi przyrostu majątku. Wynika to z faktu, że zwrot jest
    ekwiwalentem poniesionych wcześniej wydatków. W związku z tym wypłata tego zwrotu
    jest neutralna podatkowo na gruncie PIT.
    Ponadto, w interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.570.2024.3.DJ), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że kwota
    wypłacana w związku z ugodą zawieraną z bankiem jest neutralna podatkowo, ponieważ
    stanowi zwrot środków pieniężnych wpłaconych na rzecz banku na poczet kapitału oraz
    odsetek, spłacając raty kapitału. Organ podkreśla, że otrzymanie środków będących
    ekwiwalentem wydatków wcześniej poniesionych z własnych środków nie powoduje
    przyrostu w majątku i tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniem
    PIT.
    Podobnie, w interpretacji indywidualnej z dnia 30 lipca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.535.2024.3.DJ), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że zwrot przez
    bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty kredytu mieszkaniowego nie stanowi
    przychodu podlegającego opodatkowaniu. W interpretacji tej podkreślono, że zwrot
    środków przez bank w wyniku unieważnienia umowy kredytowej ma charakter
    restytucyjny i nie prowadzi do powstania przychodu podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i

    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony)
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank na Pani rzecz określonej w ugodzie kwoty
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania, czy też
    odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też
    zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała we wniosku i jego uzupełnieniu – kwota,
    którą bank Pani wypłaci, stanowić będzie: kwotę zwrotu środków, jakie wpłaciła Pani
    Bankowi na poczet kapitału oraz odsetek, spłacając raty kapitału (tzw. zwrot rat
    kapitałowo-odsetkowych) oraz częściowy zwrot różnicy między wpłaconym kapitałem, a
    wypłaconą kwotą kredytu, to stwierdzam, że zwrot ten nie będzie stanowił dla Pani
    przychodu.
    Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowić będzie zwrot własnych pieniędzy,
    które nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku.
    Zatem, pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, Pani stanowisku w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Zwolnienie podatkowe wskazane przez Panią
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie kwestię
    opodatkowania odsetek od nieterminowej wypłaty należności zwolnionych z
    opodatkowania.
    Tymczasem, w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że z proponowanej ugody oraz z
    ustaleń z bankiem nie wynika, aby kwota wypłacona Pani zawierała odsetki za opóźnienie.

    W konsekwencji, wskazany przez Panią we własnym stanowisku w sprawie art. 21 ust. 1
    pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Wskazane przez Panią również w pytaniu oznaczonym nr 2 oraz własnym stanowisku
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.)
    dotyczy wymienionych w nim kwot powstałych w związku z umorzeniem i otrzymanych
    świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych,
    lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem
    przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
    W Pani sprawie jak wyżej wyjaśniłem kwota zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, którą
    Pani otrzyma od banku w związku z zawarciem ugody z bankiem nie będzie stanowiła
    źródła przychodu, zatem w tej sprawie ww. rozporządzenie nie będzie miało
    zastosowania. Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. odnosi się do kwot
    umorzonych, a nie do kwot zwróconych/wypłaconych.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.