Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.384.2019.3.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-17
Teza: Czy przy założeniu, że wskazana w stanie faktycznym nieruchomość może zostać uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na podstawie art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca jest zobowiązany na podstawie art. 19 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych na zasadach ogólnych według stawki 19%?
Słowa kluczowe: nieruchomości; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; przychód; sprzedaż
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2019 r. (data wpływu 7 sierpnia 2019 r.) uzupełnione pismem z dnia 30 września 2019 r. (data nadania 30 września 2019 r., data wpływu 2 października 2019 r.) na wezwanie z dnia 19 września 2019 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.346.2019.1.RMA oraz 0114-KDIP2-1.4010.384.2019.1.JF (data nadania 19 września 2019 r., data odbioru 23 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz sposobu opodatkowania sprzedaży tej nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz sposobu opodatkowania sprzedaży tej nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (opis przedstawiony w uzupełnieniu wniosku):

Wnioskodawca – A. Sp. z o. o., której przedmiotem działalność jest prowadzenie agencji pracy tymczasowej zamierza zbyć na rzecz B. S.A. (również prowadzącej działalność skupiającą się na prowadzeniu agencji pracy tymczasowej) nieruchomość niezabudowaną, położoną we wsi …………., gmina …………., powiat …………., województwo ……….., składającą się z działek o numerach ewidencyjnych: ………… Działka ……… w wyniku decyzji Wójta Gminy ………\`(...)\`, która uprawomocniła się, została podzielona na dwie oddzielne. Działki nie są związane z prowadzoną przez A. Sp. z o. o. działalnością gospodarczą, nie służą do realizacji przedmiotowej działalności A. Sp. z o. o. Działki nie są obciążone żadnymi zobowiązaniami, nie zostały też zawarte żadne umowy, których przedmiotem byłaby ww. nieruchomość (najmu, dzierżawy czy inne umowy o podobnym charakterze), związane z działalnością zarobkową czy też prawami do korzystania z nieruchomości wynikającymi z innych stosunków prawnych. Nieruchomość nie była wcześniej zabudowana ani ulepszana przez Właściciela (A. Sp. z o. o.), nie były na niej prowadzone żadne prace. Zakup nieruchomości stanowił swego rodzaju inwestycję na przyszłość.

Działki jak już wcześniej wspomniano stanowią nieruchomość gruntową niezabudowaną sklasyfikowaną jako grunt rolny/orny. Działki zostały objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego (zgodnie z którym zdecydowano o podstawowym przeznaczeniu jako tereny mieszkaniowe, oznaczonym w planie symbolem: ………). Nieruchomości posiadają plany budowy, które mają zostać sprzedane na rzecz B. S.A. Wykorzystanie planów budowy przez B. S.A. nie jest pewne.

W okresie poprzedzającym zbycie ww. działek B. S.A. nabyła za wynagrodzeniem, w drodze trójstronnego porozumienia część kontraktów od A. Sp. z o. o. Kontrakty te w żadnym zakresie nie były powiązane bezpośrednio czy pośrednio z nieruchomością.

W miesiącach maju i czerwcu bieżącego roku z pracownikami A. Sp. z o. o. zostały za porozumieniem stron rozwiązane umowy o pracę.

Pracownicy zostali następnie zatrudnieni przez B. S.A. Z wyżej wymienioną nieruchomością pracowników nie łączy żadna więź prawna czy faktyczna.

Obie spółki są czynnymi podatnikami VAT i w chwili zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości obie spółki również będą zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni.

W zakresie zbycia nieruchomości między spółkami zostały przekazane zaliczki na zakup nieruchomości oraz wystawione odpowiednie faktury zaliczkowe. Między spółkami zachodzi powiązanie osobowe: w osobie Prezesa A. Sp. z o. o. oraz B. S.A. występuje ta sama osoba – C., zaś w zakresie posiadania udziałów w spółkach: A. Sp. z o.o.: 95 udziałów C. i 5 udziałów D. z; B. S.A.: 50 udziałów C. i 50 udziałów D.

W piśmie z dnia 30 września 2019 r. Wnioskodawca ostatecznie sformułował treść pytań mających być przedmiotem interpretacji oraz sformułował własne stanowisko w zakresie ww. pytań.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż nieruchomości przez A. Sp. z o. o. na rzecz B. S.A., składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: …………….. (podzielonej na działki ………., uprawomocnioną decyzją z dnia ……..) …….., która została objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego jest zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej u.p.t.u.)?
2.  Czy wymieniona w stanie faktycznym nieruchomość może zostać uznana na podstawie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i tym samym skorzystać ze zwolnienia obowiązku opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy przy założeniu, że wskazana w stanie faktycznym nieruchomość może zostać uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na podstawie art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca jest zobowiązany na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych na zasadach ogólnych według stawki 19 %?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, tj. stanowi odpowiedź na pytanie oznaczone numerem 3. W zakresie pytań numer 1 i 2, tj. w zakresie podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, do pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartego w art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odnosi się wyrok NSA z dnia 27.03.2013 r. II FSK 1896/11 w tezie:

„(…) Możliwość uznania danej czynności prawnej za mającą za przedmiot zorganizowaną część przedsiębiorstwa zależna jest właśnie od tego, czy zespół ten pozwala na realizację działań gospodarczych, do których zorganizowana część przedsiębiorstwa została powołana” oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2016 r., I SA/Wr 1823/15, w którym jedna z wyrażonych tez brzmi: „Podstawowym wymogiem do uznania dostawy majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań, należności oraz środków pieniężnych), podlegający wydzieleniu w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Istotnym jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.”

Przypisanie nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży możliwości wykonywania jakiegokolwiek zadania gospodarczego w działalności związanej z prowadzeniem agencji pracy jest niemożliwe.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że część majątku przedsiębiorstwa będąca przedmiotem zbycia (nieruchomość) nie została nabyta w celu prowadzenia jakichkolwiek działań gospodarczych, lecz w celach inwestycyjnych, niemających wpływu na przedmiotową działalność A. Sp. z o.o.

Zdaniem Wnioskodawcy, w kontekście literalnego brzmienia przepisów oraz linii orzeczniczej sądów administracyjnych nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a skutkiem podatkowym takiego stanu jest opodatkowanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości stawką na zasadach ogólnych w wysokości 19 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie uznania nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz sposobu opodatkowania sprzedaży tej nieruchomości - jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 4a pkt 4 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W rozumieniu powyższej regulacji prawnej, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, spełniać powinien następujące warunki:

*   musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

*   zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

*   składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

*   zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane zadania.

Zatem nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi ona odznaczać się odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Zatem, samo nazwanie jednostki wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia organizacyjnego, jeżeli nie podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.), które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie organizacyjne.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) i 55(2) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025).

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa uwzględnić należy następujące okoliczności:

1.  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
2.  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Odnosząc powyższe rozważania do zaistniałej sytuacji trudno byłoby uznać, że opisana we wniosku nieruchomość jest określonym zespołem składników, wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonym do realizacji określonych zadań gospodarczych. Jak bowiem wskazała Spółka, nabyte przez nią działki, mające być obecnie przedmiotem sprzedaży, nie są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, nie służą do realizacji przedmiotowej działalności A. Sp. z o. o. (Spółka prowadzi działalność agencji pracy tymczasowej). Zakup tej nieruchomości stanowił inwestycję na przyszłość.

Na uznanie transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie będzie również mieć wpływu fakt, że na rzecz B. S.A. mają zostać sprzedane plany budowy, które posiadają nieruchomości. Wykorzystanie tych planów przez nabywcę nie jest bowiem pewne. Należy również mieć na uwadze, że dopiero po uzupełnieniu przedmiotu transakcji (nieruchomości składającej się z wymienionych działek gruntu) o ww. plany budowy (i zapewne o szereg innych elementów) nabywca miałby potencjalną możliwość wykorzystania ich w prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast dla uznania zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa nabywający powinien mieć faktyczną możliwość kontynuowania działalności zbywcy w oparciu o te składniki (bez konieczności uzupełnienia ich o inne).

W zaistniałej sytuacji nie ma mowy o jakimkolwiek kontynuowaniu działalności zbywcy, jeśli nieruchomość ta w ogóle nie była wykorzystywana przez Spółkę w jej działalności (zakup był traktowany jako inwestycja).

Zatem wymieniona we wniosku nieruchomość nie będzie uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl uregulowań art. 4 pkt 4a ustawy.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również kwestia, czy w przypadku gdy sprzedawana nieruchomość nie będzie mogła zostać uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych na zasadach ogólnych, tj. według stawki 19%.

Przenosząc powyższe na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazać należy, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 tej ustawy, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a (…).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 7 ust. 2 cyt. ustawy).

Zgodnie art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W konsekwencji wymieniona w stanie faktycznym nieruchomość nie będzie uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na podstawie art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym Wnioskodawca będzie zobowiązany na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych na zasadach ogólnych według stawki 19 %.

W związku z powyższym należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.