Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-211/13/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-22
Teza: Stawka mająca zastosowanie do dostawy nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2013 r. (data wpływu 29 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki mającej zastosowanie do dostawy nieruchomości niezabudowanej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki mającej zastosowanie do dostawy nieruchomości niezabudowanej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 11 kwietnia 2013 r., umową notarialną zawartą w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), Gmina sprzedała nieruchomość gruntową niezabudowaną z przeznaczeniem na polepszenie warunków zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej, która jest zabudowana budynkiem usługowym i użytkowana na cele handlowo-usługowe.

W cenie sprzedaży zawarty był VAT (23%). Transakcja udokumentowana została fakturą VAT. W operacie ewidencji gruntów i budynków ww. nieruchomość sklasyfikowana jest jako zurbanizowane tereny niezabudowane. Położona jest na terenie, gdzie nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została też wydana decyzja o warunkach zabudowy, ani lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina słusznie naliczyła 23% VAT, czy też na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT sprzedaż ta jest zwolniona od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Gminy, VAT został słusznie naliczony. Mimo tego, że zgodnie z definicją „terenu budowlanego” (wprowadzoną przez nowelę do ustawy o VAT z dnia 7 grudnia 2012 r., tj. art. 2 pkt 33 tej ustawy), sprzedana działka nie mieści się w kategoriach działki budowlanej (położona jest na terenie, gdzie nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została też wydana decyzja o warunkach zabudowy), to jednak została sprzedana w trybie bezprzetargowym w celu poprawienia warunków zagospodarowania działki przyległej, zabudowanej i użytkowanej na cele usługowo-handlowe i nie może być traktowana jako teren niezabudowany inny niż teren budowlany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z regulacji art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 Nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, że rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Zgodnie z art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.), zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane - na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w dniu 11 kwietnia 2013 r., umową notarialną zawartą w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Gmina sprzedała nieruchomość gruntową niezabudowaną z przeznaczeniem na polepszenie warunków zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej. W operacie ewidencji gruntów i budynków ww. nieruchomość sklasyfikowana jest jako zurbanizowane tereny niezabudowane. Położona jest na terenie, gdzie nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została też wydana decyzja o warunkach zabudowy, ani lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Na tym tle Gmina powzięła wątpliwość dotyczącą stawki podatku mającej zastosowanie do dostawy ww. nieruchomości niezabudowanej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że – wbrew poglądowi Gminy – dostawa działki gruntu, o której mowa we wniosku, winna korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Działka ta bowiem w momencie sprzedaży nie była zabudowana, ani nie była terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, skoro położona jest na terenie, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została też wydana w stosunku do niej decyzja o warunkach zabudowy ani lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.