Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.509.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: dziedziczenie
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadkobiercy
spadkodawca
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (dalej również: „Podatnik”) jest osobą fizyczną, która nie prowadzi
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Podatnik jest polskim rezydentem podatkowym i
    posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.
    Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku stanowi działkę gruntową zabudowaną
    budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Została ona wybudowana przez rodziców
    Podatnika na przełomie lat 50-tych i 60-tych XX wieku, wchodziła w skład majątku
    wspólnego obojga małżonków (spadkodawców) jeszcze przed 2000 rokiem.
    W 2000 roku zmarł ojciec Podatnika. W wyniku dziedziczenia ustawowego, Wnioskodawca
    nabył udział w nieruchomości wynoszący 3/18 całości. Przedmiotem nabycia była część
    nieruchomości w postaci domu jednorodzinnego oraz działki. Siostra Wnioskodawcy
    również uzyskała 3/18 udziału we współwłasności w nieruchomości. Udział Podatnika, jego
    matki oraz siostry wyniósł odpowiednio po 1/3 w całej masie spadkowej. Dziedziczenie
    zostało stwierdzone w 2001 roku w postanowieniu właściwego Sądu Rejonowego.
    Nieruchomość położona jest w Polsce.
    W 2020 roku zmarła matka Podatnika. Na mocy dziedziczenia testamentowego,
    stwierdzonego aktem poświadczenia dziedziczenia w 2021 roku, Podatnik nabył udział w
    tej samej nieruchomości w wysokości 6/18 części.
    Siostra Podatnika nabyła 2/18 części, natomiast jej syn 4/18 części. Udział w całej masie
    spadkowej wyniósł odpowiednio: 3/6 – Podatnik, 1/6 siostra Podatnika, 2/6 syn siostry
    Podatnika.
    W grudniu 2021 roku w formie aktu notarialnego zawarto:
    · umowę częściowego działu spadku po obojgu spadkodawcach,
    · umowę darowizny,
    · zgodę na przystąpienie nowego wspólnika do spółki cywilnej,
    · zmianę umowy spółki cywilnej.
    W ramach umowy częściowego działu spadku Podatnik został wyłącznym właścicielem
    całej nieruchomości. Dział spadku został przeprowadzony bez dokonywania jakichkolwiek

    spłat lub dopłat. Wartość przypadłego Podatnikowi mieściła się w granicach udziału
    przysługującego mu w masie spadkowej oraz odpowiadała wartości rynkowej składników
    majątku. Ponadto, strony zrzekły się wzajemnie wobec siebie jakichkolwiek dalszych
    roszczeń z tytułu działu spadku.
    W ramach tego samego aktu notarialnego Podatnik dokonał darowizny udziału
    wynoszącego 18/36 części w innej nieruchomości (położonej w Polsce) na rzecz swojej
    siostry. Część 12/36 należała uprzednio do matki Podatnika, po której odpowiednio
    udziały odziedziczyli: Podatnik – w udziale wynoszącym 6/36 części nieruchomości, siostra
    Podatnika - 2/36 części oraz syn siostry Podatnika – 4/36. W pozostałej części udziały w
    nieruchomości zostały nabyte przez Podatnika w drodze dziedziczenia po innej osobie
    oraz innych tytułów prawnych.
    Ponadto, Podatnik zrezygnował z przysługującego mu uprawnienia do wstąpienia do
    spółki cywilnej w miejsce zmarłego wspólnika (matki). W jej miejsce wstąpiła siostra
    Podatnika oraz jej syn, na zasadach określonych w art. 47 i art. 48 ustawy z dnia 5 lipca
    2018 roku o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
    ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw.
    Zarządcą sukcesyjnym został syn siostry Podatnika. W skład majątku spółki cywilnej nie
    wchodziły żadne nieruchomości.
    W związku z nabyciem opisanych wyżej udziałów w nieruchomości w drodze dziedziczenia
    po matce, Podatnik złożył we właściwym terminie formularz SD-3 i skorzystał ze
    zwolnienia przewidzianego w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 roku o podatku od
    spadków i darowizn.
    Podatek z tytułu dziedziczenia po ojcu Podatnika nie wystąpił, albowiem zobowiązanie
    wygasło w wyniku przedawnienia. W związku powyższym, Wnioskodawca nie był
    zobowiązany do uiszczenia podatku od spadków i darowizn.
    Podatnik zamierza sprzedać w trwającym roku kalendarzowym (2025) nieruchomość, w
    stosunku do której posiadał udziały od chwili nabycia ich w drodze dziedziczenia po ojcu w
    2000 roku oraz po matce w 2020 roku, a której wyłącznym właścicielem stał się w wyniku
    działu spadku przeprowadzonego w 2021 roku.
    Pytania
    (i) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym Wnioskodawca nabył udziały w
    nieruchomości w drodze dziedziczenia po obojgu rodzicach (w latach 2000 i 2020), a
    następnie w wyniku działu spadku w 2021 roku stał się jedynym właścicielem tej
    nieruchomości, na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych momentem, w którym Wnioskodawca nabył całość nieruchomości jest
    rok 2020 – tj. rok śmierci drugiego spadkodawcy?
    (ii) Czy planowana sprzedaż (zbycie) całej nieruchomości w 2025 roku będzie skutkować
    powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”), ustawodawca wskazał katalog źródeł przychodów
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich
    wymieniono m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części, a także udziału w
    nieruchomości. Przychód z tego tytułu powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości. W konsekwencji, należy stwierdzić, że przychód
    podlegający opodatkowaniu nie powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części
    lub udziału w nieruchomości następuje po upływie pięciu lat, liczonych od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 24 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (dalej: „k.c.”),
    spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a nabycie spadku przez spadkobiercę
    następuje z mocy prawa z tą właśnie chwilą. W myśl art. 922 § 1 k.c., prawa i obowiązki
    majątkowe przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.
    Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., należy liczyć od
    momentu nabycia spadku, a nie od chwili jego działu. Sam dział spadku, jeżeli został
    przeprowadzony bez spłat i dopłat, nie stanowi nowego nabycia nieruchomości, o ile
    wartość majątku przypadającego Wnioskodawcy mieści się w ramach przysługującego mu
    udziału w masie spadkowej. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że określenie
    „nabycie w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. obejmuje zarówno nabycie
    nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego. Słowo „nabycie”
    należy przy tym interpretować możliwie szeroko, zgodnie z jego definicją językową
    (Słownik Języka Polskiego PWN), jako:
    1. otrzymanie czegoś na własność, w tym także bez zapłaty ceny (np. w drodze spadku),
    2. osiągnięcie lub zdobycie czegoś.
    Tym samym, „nabycie” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    obejmuje każdy sposób uzyskania prawa własności, w tym również w drodze dziedziczenia
    - niezależnie od tego, czy jest ono ustawowe, czy testamentowe, oraz czy poprzedza je
    inne nabycie przez spadkodawcę. W związku z powyższym, datą ostatniej części
    nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., jest data ostatniego
    nabycia udziału w drodze dziedziczenia, tj. rok 2020.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonany w 2021 roku dział spadku, mimo że
    doprowadził do przyznania Wnioskodawcy całej nieruchomości jako jednego, konkretnego
    składnika majątku spadkowego, nie stanowi nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.
    Dział spadku został przeprowadzony bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanego majątku
    nie przekroczyła udziału przysługującego Wnioskodawcy w masie spadkowej. W takiej
    sytuacji nie dochodzi do nowego nabycia, żadnej ułamkowej części nieruchomości w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma podstaw do
    uznania, że objęcie całej nieruchomości w wyniku działu spadku oznacza nowe nabycie
    określonej części prawa do niej.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowiadał się, już wcześniej w tej tematyce.
    Między innymi w interpretacji z dnia 9 sierpnia 2024 roku o sygn. 0113-KDWPT.
    4011.117.2024.IL, wskazano, że dział spadku traktowany jest jako nowe nabycie jedynie
    wtedy, gdy podatnik w wyniku podziału otrzymuje składniki majątkowe o wartości

    przekraczającej wartość jego pierwotnego udziału - określonego na podstawie art. 10 ust.
    7 u.p.d.o.f. Natomiast, w interpretacji z dnia 25 marca 2024 roku sygn. 0114-KDIP3-
    2.4011.55.2024.2.MR. wskazano, że „Dział spadku nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści
    się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło
    się bez spłat i dopłat, w związku z tym pięcioletni termin liczy się od daty śmierci
    spadkodawcy”.
    Należy więc stwierdzić, że momentem nabycia całości nieruchomości (ostatniego udziału
    we współwłasności tej nieruchomości) w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. jest
    rok 2020 – rok śmierci drugiego spadkodawcy – ponieważ dział spadku w 2021 r. został
    przeprowadzony bez spłat i dopłat oraz w ramach przysługującego Wnioskodawcy udziału,
    a więc nie stanowił nowego nabycia.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie
    nieruchomości lub jej części (albo udziału w nieruchomości), jeżeli nie następuje ono w
    ramach działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości. Natomiast, w świetle art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., pięcioletni termin, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a tej ustawy, należy liczyć od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości przez spadkodawcę.
    Wnioskodawca wskazuje, że budynek wchodzący w skład nieruchomości został
    wybudowany przez rodziców Wnioskodawcy na przełomie lat 50. i 60. XX wieku i stanowił
    majątek wspólny małżonków. Tym samym, pięcioletni termin został przekroczony już
    przed nabyciem nieruchomości przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca planuje sprzedaż
    nieruchomości w 2025 roku.
    Zbycie nastąpi po upływie wielu lat od jej wybudowania oraz od momentu, gdy
    spadkodawcy, rodzice Wnioskodawcy nieprzerwanie pozostawali jej właścicielami. Wobec
    czego, sprzedaż domu wraz z działką nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że część udziałów w nieruchomości przeszła w
    drodze dziedziczenia w pierwszej kolejności z ojca Wnioskodawcy na jego matkę, a
    dopiero następnie - po jej śmierci - na Wnioskodawcę, gdyż lege non distinguente
    pozostaje to w dalszym ciągu nabyciem w drodze spadku w rozumieniu art. 10 ust. 5 u.p.d.
    o.f. Bez wpływu na tę kwalifikację pozostają również inne czynności dokonane w ramach
    tego samego aktu notarialnego, w tym umowa darowizny czy zmiana umowy spółki
    cywilnej, ponieważ dział spadku odbył się bez spłat i dopłat, a wartość majątku
    otrzymanego przez Wnioskodawcę mieściła się w ramach przysługującego mu udziału w
    masie spadkowej. W konsekwencji całość należy traktować jako jedno nabycie w drodze
    spadku w 2020 roku (umownego działu spadku w 2021 roku).
    Przy obliczaniu pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku,
    należy uwzględnić nie tylko okres posiadania tych składników przez spadkobiercę, ale
    również okres, w którym były one własnością spadkodawcy (odpowiednio ojca i matki
    Podatnika). W przypadku gdy od końca roku kalendarzowego, w którym spadkobierca
    nabył lub wybudował nieruchomość albo nabył prawo majątkowe, do momentu
    odpłatnego zbycia przez spadkobiercę upłynęło pięć lat, zbycie nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż nieruchomości w 2025 roku nie spowoduje
    powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób

    fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. w związku z art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. W przypadku sprzedaży
    nieruchomości, Wnioskodawca nie będzie obowiązany do złożenia formularza PIT-39.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tego źródła z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz
    udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Natomiast, w myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom. Organ podkreśla, że stosownie do
    obowiązujących przepisów dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między
    spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie
    uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni
    spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im
    praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności.
    W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami, jedynie do
    nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy
    wspólności.
    Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno

    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki
    podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku
    działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
    Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego
    działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Ze względu na to, że nieruchomość stanowiąca przedmiot wniosku wchodziła w skład
    majątku wspólnego Pana rodziców (spadkodawców) należy odnieść się do przepisów
    regulujących stosunki majątkowe małżeńskie, zawartych w ustawie z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w

    majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach
    nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
    udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
    działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność
    małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także
    rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną, która nie prowadzi pozarolniczej
    działalności gospodarczej i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.
    Zamierza Pan sprzedać w 2025 roku nieruchomość stanowiącą działkę gruntową,
    położoną w Polsce zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Budynek
    wybudowany przez Pana rodziców na przełomie lat 50-tych i 60-tych XX wieku, wchodził w
    skład majątku wspólnego obojga małżonków (spadkodawców) jeszcze przed 2000 rokiem.
    W 2000 roku zmarł Pana ojciec. W wyniku dziedziczenia ustawowego, nabył Pan udział w
    nieruchomości wynoszący 3/18 całości. Pana siostra również uzyskała 3/18 udziału w
    współwłasności w nieruchomości. Udział Pana, Pana matki oraz siostry wyniósł
    odpowiednio po 1/3 w całej masie spadkowej. Dziedziczenie zostało stwierdzone w 2001
    roku w postanowieniu właściwego Sądu Rejonowego. W 2020 roku zmarła Pana matka. Na
    mocy dziedziczenia testamentowego, stwierdzonego aktem poświadczenia dziedziczenia
    w 2021, nabył Pan udział w tej samej nieruchomości w wysokości 6/18 części. Pana siostra
    nabyła 2/18 części, natomiast jej syn 4/18 części. Udział w całej masie spadkowej wyniósł
    odpowiednio: 3/6 – Pan, 1/6 Pana siostra, 2/6 syn Pana siostry. W grudniu 2021 roku w
    formie aktu notarialnego zawarto:
    · umowę częściowego działu spadku po obojgu spadkodawcach,
    · umowę darowizny,
    · zgodę na przystąpienie nowego wspólnika do spółki cywilnej,
    · zmianę umowy spółki cywilnej.
    W ramach umowy częściowego działu spadku został Pan wyłącznym właścicielem całej
    nieruchomości. Dział spadku został przeprowadzony bez dokonywania jakichkolwiek spłat
    lub dopłat. Wartość majątku przypadłego Panu mieściła się w granicach udziału
    przysługującego Panu w masie spadkowej oraz odpowiadała wartości rynkowej
    składników majątku. Ponadto, strony zrzekły się wzajemnie wobec siebie jakichkolwiek
    dalszych roszczeń z tytułu działu spadku.
    Skoro wskazał Pan w treści wniosku, że wartość majątku nabytego przez Pana w drodze
    częściowego działu spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Panu
    pierwotnie w całej masie spadkowej, to w momencie jego dokonania tj. w roku 2021 nie
    doszło do nowego nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie przy obliczaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić

    moment nabycia nieruchomości przez Pana spadkodawców (rodziców) w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej – zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości nabytej przez Pana w drodze spadku, nie będzie
    stanowić dla Pana źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym miało miejsce jej nabycie przez Pana spadkodawców (rodziców).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
    zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.