Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.509.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Opodatkowanie wewnątrzwspólnotowej transakcji
trójstronnej z zastosowaniem procedury uproszczonej.
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
procedura-procedura uproszczona
transakcja-wewnątrzwspólnotowa transakcja trójstronna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 8. Wewnątrzwspólnotowe
transakcje trójstronne - procedura uproszczona -Uznanie
wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za
opodatkowane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 8-art. 135-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 8-art. 135-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 8-art. 135-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 8-art. 135-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 8-art. 136-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 8-art. 136-ust. 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 8. Wewnątrzwspólnotowe
transakcje trójstronne - procedura uproszczona
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    opodatkowania wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej z zastosowaniem
    procedury uproszczonej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem,
    które wpłynęło 9 września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) GmbH&Co.KG (dalej: Spółka) posiada siedzibę działalności gospodarczej na
        terytorium Niemiec.
        Spółka jest zarejestrowana na potrzeby VAT w Niemczech oraz Niderlandach, w tym
        również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.
        Spółka nie jest zarejestrowana na potrzeby VAT w Polsce. Spółka nie posiada w
        Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na brak
        zasobów technicznych i osobowych w Polsce.
        W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje sprzedaży m.in.
        (...).
        Spółka planuje uczestniczyć w transakcji, w ramach której:
          Spółka nabywa materiały budowlane (dalej: Towary) od kontrahenta (dalej:
          Sprzedawca) z siedzibą w Polsce.
          Sprzedawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym również dla
          transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce.
          Spółka sprzedaje Towary kontrahentowi z kraju UE innego niż Polska (dalej:
          Nabywca).
          Towary są transportowane bezpośrednio od Sprzedawcy z Polski do Nabywcy
          lub do innego wyznaczonego przez niego podmiotu, który może być finalnym
          nabywcą Towarów (dalej: Finalny Nabywca).
          Finalny Nabywca odbierając Towary może działać w swoim imieniu lub w
          imieniu i na rzecz Nabywcy.
          Transport Towarów następuje z Polski do kraju UE, który wskazuje Nabywca
          lub Finalny Nabywca.

          Transport Towarów jest organizowany przez Sprzedawcę, który:
              kontaktuje się z firmą transportową i zleca odbiór Towarów,
              przygotowuje Towary do transportu (pakuje, okleja),
              decyduje kiedy Towary mają być odebrane przez firmę transportową,
              płaci za transport,
              ponosi ryzyko związane z Towarami podczas transportu.
          Nabywca lub Finalny Nabywca nie jest zaangażowany w organizację
          transportu.
          Koszt transportu ponosi Sprzedawca lub Spółka.
        Dla potrzeb powyższej transakcji:
          Sprzedawca posługuje się numerem VAT-UE (numer identyfikacji nadany dla
          potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych) nadanym w Polsce,
          Spółka posługuje się numerem VAT-UE nadanym jej w Niderlandach.
          Nabywca posługuje się numerem VAT-UE nadanym przez kraj UE inny niż
          Polska i Niderlandy, stanowiący zasadniczo kraj zakończenia transportu
          Towarów.
        Zarówno Sprzedawca, jak i Spółka będą dokonywać dostawy Towarów w ramach
        prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (sprzedaż Towarów stanowi
        działalność handlową). Również Nabywca będzie nabywać Towary do celów
        prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1) Czy Transakcje sprzedaży dokonywane między Sprzedawcą a Spółką oraz między
      Spółką a Nabywcą/Finalnym Nabywcą będą dokumentowane fakturą?
    Odpowiedź: Transakcje sprzedaży dokonywane między Sprzedawcą a Spółką oraz między
    Spółką a Nabywcą/Finalnym Nabywcą będą dokumentowane fakturą.
    2) Jeśli tak, prosiłem o wskazanie jakie informacje będzie zawierała faktura
      dokumentująca transakcję pomiędzy podmiotami biorącymi udział w przedmiotowej
      transakcji oraz czy będą to m.in.:
          W przypadku transakcji dokonywanych między Sprzedawcą a Spółką:
        a) numer identyfikacji podatkowej oraz numer VAT-UE Sprzedawcy nadany w Polsce
        i Spółki nadany w Niderlandach,
    Odpowiedź: Numer identyfikacji podatkowej oraz numer VAT-UE Sprzedawcy nadany w
    Polsce, to odpowiednio: (...) oraz (...).
    Numer VAT-UE Spółki nadany w Niderlandach, to: (...).
          W przypadku transakcji dokonywanych między Spółką a Nabywcą:
        a) adnotacja, że faktura jest wystawiona na podstawie odpowiednich przepisów
        ustawy o podatku od wartości dodanej obowiązującej w kraju, którego numerem
        identyfikacji podatkowej Państwo się posługujecie (Niderlandy),
        b) adnotacja analogiczna do określonej w art. 136 ust. 1 polskiej ustawy o VAT, która
        ma treść: „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135-138 ustawy o ptu” lub
        „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy artykułu 141 dyrektywy 2006/112/WE”,

        c) stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie rozliczony przez
        Nabywcę,
        d) czy Nabywca będzie wskazany na fakturze przez Spółkę jako podmiot
        zobowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów realizowanej w
        ramach opisanej transakcji,
        e) numer identyfikacji podatkowej nadany w Niderlandach, który jest stosowany
        przez Spółkę,
        f) numer identyfikacyjny stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej
        Nabywcy.
    Odpowiedź: Faktura będzie wystawiona na podstawie odpowiednich przepisów ustawy o
    podatku od wartości dodanej obowiązującej w kraju nadania Spółce numeru VAT-EU -
    Niderlandy.
    Faktura będzie posiadała adnotację analogiczną do określonej w art. 136 ust. 1 polskiej
    ustawy o VAT, która będzie miała treść: „Intra-community triangular transaction acc. to
    Article 141 of the Directive 2006/112/EC.” (Wewnątrzwspólnotowa transakcja trójstronna
    zgodnie z artykułem 141 Dyrektywy 2006/112/UE.).
    Faktura będzie posiadała stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie
    rozliczony przez Nabywcę, tj. „VAT reverse charge, Based on Article 197 of EU VAT
    Directive” (VAT mechanizm odwrotnego obciążenia na podstawie artykułu 197 Dyrektywy
    UE.).
    Nabywca będzie wskazany na fakturze przez Spółkę jako podmiot zobowiązany do
    rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów realizowanej w ramach opisanej transakcji.
    Numer identyfikacji podatkowej nadany w Niderlandach, który jest stosowany przez
    Spółkę, dla transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym to: (...).
    Na fakturze wystawionej przez Spółkę zostanie wskazany numer identyfikacji podatkowej
    Nabywcy stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w kraju zakończenia
    transportu.
    3) Czy ten sam numer identyfikacji podatkowej oraz numer VAT-UE Spółki będzie
      stosowany w odniesieniu do transakcji ze Sprzedawcą oraz do transakcji z Nabywcą?
    Odpowiedź: Tak, ten sam numer identyfikacji podatkowej oraz numer VAT-UE nadane
    Spółce w Niderlandach będzie stosowany przez Spółkę w odniesieniu do transakcji ze
    Sprzedawcą oraz do transakcji z Nabywcą.
    4) Czy Nabywca będzie stosował numer identyfikacyjny na potrzeby VAT państwa
      członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka?
    Odpowiedź: Tak, Nabywca będzie stosował numer identyfikacyjny podatkowej nadany na
    potrzeby podatku od wartości dodanej państwa członkowskiego, w którym kończy się
    transport lub wysyłka.
    5) Czy Spółka jako drugi w kolejności podatnik VAT nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej na terytorium Państwa członkowskiego, w którym kończy się transport
      lub wysyłka Towarów na rzecz Nabywcy?
    Odpowiedź: Spółka jako drugi w kolejności podatnik VAT nie posiada siedziby działalności
    gospodarczej na terytorium Państwa członkowskiego, w którym kończy się transport lub
    wysyłka Towarów na rzecz Nabywcy.
    6) Czy Towary będą modyfikowane, ulepszane lub jakkolwiek zmieniane podczas ich
      transportu?
    Odpowiedź: Towary nie będą modyfikowane, ulepszane lub jakkolwiek zmieniane podczas
    ich transportu.

## Pytanie

Czy opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja między Sprzedawcą, Spółką i Nabywcą
    stanowi wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w art. 135 ust. 1 pkt
    2 ustawy o VAT i jako taka może podlegać rozliczeniu w ramach procedury uproszczonej, o
    której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja między Sprzedawcą, Spółką i Nabywcą stanowi
    wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT i jako taka może podlegać rozliczeniu w ramach procedury uproszczonej, o
    której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, podlegają m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na
    terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku
    dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Natomiast w ślad za przepisem art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności
    określonych w art. 7 ustawy o VAT na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju.
    Przepisy ustawy o VAT regulują również zasady rozliczania dla VAT w Polsce tzw. transakcji
    łańcuchowych, czyli dostaw tego samego towaru dokonanych kolejno pomiędzy kilkoma
    podmiotami w tym samym łańcuchu dostaw.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary są
    przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od
    pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport
    przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    Regulacją szczególną do tego przepisu jest art. 135 ustawy o VAT i następne, które
    wprowadzają uproszczenie w rozliczeniu VAT dla tzw. wewnątrzwspólnotowych transakcji
    trójstronnych.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową transakcję
    trójstronną (dalej: WTT) rozumie się transakcję, w której są spełnione łącznie następujące
    warunki:
    a) trzech podatników VAT zidentyfikowanych w trzech różnych państwach członkowskich
      uczestniczy w dostawie towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar
      bezpośrednio ostatniemu w kolejności, przy czym dostawa tego towaru jest dokonana
      między pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim w kolejności,
    b) przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też
      transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego.
    Dla potrzeb tej szczególnej regulacji przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku
    dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa

    członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu przez dokonującego dostawę, nabywcę towarów lub na ich rzecz (art. 135 ust.
    1 pkt 3 ustawy o VAT).
    Zgodnie z przepisem art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT WTT podlega rozliczeniu na
    zasadach uproszczonych w taki sposób, że ostatni w kolejności podatnik VAT rozlicza VAT
    z tytułu dokonania na jego rzecz dostawy towarów przez drugiego w kolejności podatnika
    VAT, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:
    a) dostawa na rzecz ostatniego w kolejności podatnika VAT była bezpośrednio
      poprzedzona wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów u drugiego w kolejności
      podatnika VAT,
    b) drugi w kolejności podatnik VAT dokonujący dostawy na rzecz ostatniego w kolejności
      podatnika VAT nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium państwa
      członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka,
    c) drugi w kolejności podatnik VAT stosuje wobec pierwszego i ostatniego w kolejności
      podatnika VAT ten sam numer identyfikacyjny na potrzeby VAT, który został mu
      przyznany przez państwo członkowskie inne niż to, w którym zaczyna się lub kończy
      transport lub wysyłka,
    d) ostatni w kolejności podatnik VAT stosuje numer identyfikacyjny na potrzeby VAT
      państwa członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka,
    e) ostatni w kolejności podatnik VAT został wskazany przez drugiego w kolejności
      podatnika VAT jako obowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów
      realizowanej w ramach procedury uproszczonej.
    Powyższe przepisy stanowią implementację do polskiego porządku prawnego art. 141
    Dyrektywy VAT, który stanowi, że każde państwo członkowskie podejmuje szczególne
    środki w celu zapewnienia, aby VAT nie był pobierany od wewnątrzwspólnotowych nabyć
    towarów dokonywanych na jego terytorium na mocy art. 40, w przypadku, gdy spełnione
    są następujące warunki:
    a) nabycia towarów dokonuje podatnik, który nie ma siedziby w danym państwie
      członkowskim, ale który został zidentyfikowany do celów VAT w innym państwie
      członkowskim;
    b) nabycie towarów jest dokonywane do celów ich późniejszej dostawy przez podatnika,
      o którym mowa w lit. a), na terytorium tego samego państwa członkowskiego;
    c) towary nabyte w ten sposób przez podatnika, o którym mowa w lit. a), są bezpośrednio
      wysyłane lub transportowane z państwa członkowskiego innego niż państwo, w
      którym został on zidentyfikowany do celów VAT, do osoby, na rzecz której ma on
      dokonać późniejszej dostawy;
    d) osoba, na rzecz której dokonywana jest późniejsza dostawa, jest innym podatnikiem
      lub osobą prawną niebędącą podatnikiem zidentyfikowaną do celów VAT w tym
      samym państwie członkowskim;
    e) osoba, o której mowa w lit. d), została uznana zgodnie z art. 197 za osobę zobowiązaną
      do zapłaty VAT należnego z tytułu dostawy dokonanej przez podatnika, który nie ma
      siedziby w państwie członkowskim, w którym podatek jest należny.
    Powyższa regulacja przewiduje warunki, których spełnienie jest niezbędne do
    zastosowania przedmiotowej procedury uproszczonej i została zaimplementowana do
    polskiego porządku prawnego za pośrednictwem art. 135 i następnych ustawy o VAT.
    Warto jednak podkreślić, iż proces implementacji miał charakter zawężający, ponieważ
    Dyrektywa VAT nie wskazuje ile podmiotów powinno uczestniczyć w transakcji
    łańcuchowej, aby możliwe było zastosowanie procedury uproszczonej przewidzianej dla
    WTT.

    W konstytucji RP w art. 91 została wprowadzona zasada pierwszeństwa prawa unijnego,
    która znajduje zastosowanie szczególnie w przypadku kolizji norm. Na zasadę prounijnej
    interpretacji polskiego prawa w przypadku wystąpienia kolizji norm wielokrotnie zwracał
    uwagę Naczelny Sąd Administracyjny. W wyroku z 1 marca 2012 r. (nr II GSK 295/11), sąd
    jednoznacznie wskazał, że w przypadku rozbieżności pomiędzy prawem krajowym a
    prawem UE, jeżeli rozbieżność ta nie może zostać rozwiązana w drodze wykładni,
    zastosowanie ma zasada pierwszeństwa prawa unijnego, niezależnie od rangi
    porównywanych norm.
    Odnosząc to do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego polskie przepisy
    ustawy o VAT dotyczące uproszenia w WTT należy interpretować zgodnie z zasadą
    prounijnej wykładni prawa krajowego.
    Tym samym, w opinii Spółki, art. 135 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o VAT należy interpretować z
    uwzględnieniem przepisów Dyrektywy w taki sposób, że procedura uproszczona dla WTT
    może być stosowana w odniesieniu do transakcji łańcuchowych, w których uczestniczą
    więcej niż trzy podmioty. Warunkiem zastosowania tej procedury jest jednak to, aby
    pozostałe wymagania wskazane w przepisie Dyrektywy (które są zgodne z przepisami
    ustawy o VAT) zostały spełnione a procedura uproszczona była stosowana tylko w
    odniesieniu do dostaw pomiędzy trzema uczestnikami transakcji łańcuchowej (stąd
    wskazanie trzech podatników w art. 135 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT), niezależnie ile
    podmiotów finalnie uczestniczy w łańcuchu dostaw.
    Uwzględniając zatem prounijną interpretację przepisów ustawy o VAT, aby można uznać,
    iż transakcja stanowi WTT, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        1. w transakcji biorą udział co najmniej trzej podatnicy VAT,
        2. podatnicy ci są zarejestrowani na potrzeby VAT w trzech różnych państwach
        członkowskich Unii Europejskiej (UE),
        3. wszystkie transakcje w łańcuchu stanowią dostawę towarów,
        4. towar jest wydawany bezpośrednio przez pierwszego podatnika VAT
        uczestniczącego w trzeciemu w kolejności podatnikowi VAT,
        5. towar jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też transportowany
        przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium jednego
        państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Przy czym żaden z tych warunków nie uzależnia zastosowania uproszenia w rozliczaniu
    WTT od tego, ile podmiotów finalnie uczestniczy w łańcuchu dostaw. Ważne jest, aby było
    ich co najmniej 3 i w stosunku do tych 3 podmiotów oraz transakcji dokonanej między
    nimi spełnione zostały wszystkie powyższe warunki.
    Opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja między Sprzedawcą, Spółką i Nabywcą spełnia
    wszystkie wskazane powyżej warunki, o czym świadczy poniższe uzasadnienie.
          1) W transakcji biorą udział co najmniej trzej podatnicy VAT.
    Przepisy dotyczące transakcji trójstronnych definiują - dla potrzeb tych transakcji - pojęcie
    „VAT”. Zgodnie z przepisem art. 135 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.:
    Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
    1) VAT- rozumie się przez to podatek i podatek od wartości dodanej.
    Przy czym przez „podatek od wartości dodanej” rozumie się podatek nakładany na
    terytorium państwa członkowskiego UE, z wyjątkiem podatku od towarów i usług
    nakładanego ustawą o VAT (art. 2 pkt 11 ustawy o VAT).
    Przepisy ustawy o VAT definiują również pojęcie podatnika. Podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

    (art. 15 ust. 1 ustawy o VAT). Przy czym, przez działalność gospodarczą należy rozumieć
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Mając na uwadze powyższe przepisy, dla potrzeb transakcji trójstronnych podatnikiem
    VAT jest podmiot, który prowadzi działalność gospodarczą (m.in. działalność handlową)
    opodatkowaną VAT w Polsce lub opodatkowaną podatkiem od wartości dodanej innym
    kraju UE.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka nabywa Towary od Sprzedawcy, a następnie
    odsprzedaje je Nabywcy.
    Mając na uwadze powyższe, w opisanej transakcji dochodzi do dwóch następujących po
    sobie dostaw:
        dostawy pomiędzy Sprzedawcą a Spółką
      oraz
        dostawy pomiędzy Spółką a Nabywcą.
    Ponadto, zarówno Sprzedawca, jak i Spółka dokonują dostawy w ramach prowadzonej
    przez nich działalności gospodarczej (sprzedaż Towarów stanowi działalność handlową).
    Również Nabywca działa w charakterze podatnika VAT nabywając Towary od Spółki,
    albowiem są one nabywane do celów prowadzenia przez Nabywcę działalności
    gospodarczej.
    Wnioski:
    Jako że w opisanym zdarzeniu przyszłym:
        mają miejsce 2 następujące po sobie dostawy Towarów,
        w dostawach tych uczestniczą 3 podmioty,
        wszystkie 3 podmioty działają w charakterze podatników VAT w rozumieniu
        przepisów o transakcjach trójstronnych,
    - warunek dokonania transakcji pomiędzy trzema podatnikami VAT należy uznać za
    spełniony.
    2) Podatnicy ci są zarejestrowani na VAT w trzech różnych państwach członkowskich UE.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Sprzedawca, Spółka i Nabywca są
    zarejestrowani dla potrzeb VAT oraz transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych
    państwach członkowskich UE i dla potrzeb przedmiotowej transakcji posługują się
    numerem VAT-UE nadanym w trzech różnych państwach unijnych, tj.:
        Sprzedawca posługuje się numerem VAT UE nadanym w Polsce,
        Spółka posługuje się numerem VAT UE nadanym na terytorium Niderlandów,
        Nabywca posługuje się numerem VAT UE nadanym na terytorium kraju UE
        zakończenia transportu Towarów.
    Wniosek: warunek rejestracji podatników biorących udział w transakcji trójstronnej w
    trzech różnych państwach członkowskich UE należy uznać za spełniony.

    3) Wszystkie transakcje w łańcuchu stanowią dostawę towarów.
    Zgodnie z definicją dostawy towarów wskazaną w przepisie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
    przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Zarówno transakcja pomiędzy Sprzedawcą a Spółką, jak i Spółką a Nabywcą, spełniają
    powołaną powyżej definicję dostawę towarów, tj.:
        na skutek sprzedaży Towarów między Sprzedawcą i Spółką, Sprzedawca przeniesie
        na Spółkę prawo do dysponowania tymi Towarami jak właściciel,
        na skutek sprzedaży Towarów między Spółką i Nabywcą, Spółka przeniesie prawo
        do dysponowania tymi Towarami jak właściciel na Nabywcę.
    Wniosek: w świetle powyższego warunek, aby wszystkie transakcje w łańcuchu dostaw
    stanowiły dostawę towarów należy uznać za spełniony.
    4) Towar jest wydawany bezpośrednio przez pierwszego podatnika VAT uczestniczącego
      w transakcji trzeciemu w kolejności podatnikowi VAT.
    Jak zostało wskazane w punkcie 1) powyżej, w opisanej transakcji dochodzi do dwóch
    następujących po sobie dostaw:
        dostawy pomiędzy Sprzedawcą a Spółką oraz
        dostawy pomiędzy Spółką a Nabywcą.
    W ramach obu następujących po sobie dostaw Towary są wydawane przewoźnikowi przez
    Sprzedawcę, tj. pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw i transportowane w sposób
    nieprzerwany bezpośrednio od Sprzedawcy do miejsca przeznaczenia w kraju UE
    zakończenia transportu wskazanego przez Nabywcę lub Finalnego Nabywcę.
    Zgodnie z linią interpretacyjną organów podatkowych nieprzerwany charakter transakcji
    łańcuchowej sprowadza się do kwestii organizacji transportu, nie zaś do fizycznego
    wydania towaru przez pierwszy podmiot bezpośrednio ostatniemu podmiotowi w
    łańcuchu (m.in. 0112-KDIL1-3.4012.51.2025.1.KK), cyt.:
    „Pojęcie „bezpośredniego transportu od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy” nie oznacza, że transport musi nastąpić w ramach jednego ciągłego przewozu,
    nieprzerywanego z jakichkolwiek powodów. Istotą „bezpośredniego transportu” jest raczej
    jego organizacyjny aspekt, polegający na tym, że towar opuszcza magazyn pierwszego
    sprzedawcy z zamiarem jego przetransportowania do finalnego nabywcy. Już w momencie
    opuszczenia magazynu miejscem docelowego przeznaczenia tego towaru jest miejsce
    wskazane przez nabywcę (przy czym nie musi to być miejsce jego siedziby czy
    prowadzenia działalności).
    Wniosek: warunek, aby towar był wydawany bezpośrednio przez pierwszego podatnika
    VAT uczestniczącego w transakcji trzeciemu podatnikowi VAT należy zatem uznać za
    spełniony.
    5) Towar jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też transportowany
      przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium jednego
      państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym Sprzedawca (jako pierwszy podmiot w transakcji)
    odpowiada za organizację transportu Towarów z terytorium Polski na terytorium kraju
    przeznaczenia Towarów, tj. kraju UE zakończenia transportu wskazanego przez Nabywcę
    lub Finalnego Nabywcę (kraj inny niż Polska i Holandia) w szczególności, Sprzedawca:

        kontaktuje się z firmą transportową i zleca odbiór Towarów,
        przygotowuje Towary do transportu (pakuje, okleja),
        decyduje kiedy Towary mają być odebrane przez firmę transportową,
        płaci za transport,
        ponosi ryzyko związane z Towarami podczas transportu.
    Wniosek: warunek, aby towar był wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też
    transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium
    jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego należy
    zatem uznać za spełniony.
    Podsumowując, nie ulega wątpliwości, iż łącznie zostały spełnione wszystkie warunki
    uznania, iż opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja stanowi WTT, o której mowa w art.
    135 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Jako WTT, transakcja pomiędzy Sprzedawcą, Spółką i Nabywcą może podlegać rozliczeniu
    według procedury uproszczonej rozliczania VAT, o której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4
    ustawy o VAT.
    Mając na uwadze, że w opisanym zdarzeniu przyszłym:
        a) dostawa na rzecz Nabywcy jest bezpośrednio poprzedzona
        wewnątrzwspólnotowym nabyciem Towarów u Spółki (w Holandii),
        b) Spółka jako drugi w kolejności podatnik VAT nie posiada siedziby działalności
        gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, w którym kończy się
        transport lub wysyłka Towarów na rzecz Nabywcy (Spółka posiada siedzibę
        działalności w Niemczech),
        c) Spółka stosuje wobec Sprzedawcy (tj. pierwszego w kolejności podatnika VAT) i
        wobec Nabywcy (tj. trzeciego w kolejności podatnika VAT) ten sam numer
        identyfikacji na potrzeby VAT, który został jej przyznany przez Holandię i jest on
        inny niż:
          Numer VAT-UE nadany Sprzedawcy w Polsce, tj. kraju rozpoczęcia transportu
          Towarów,
          Numer VAT-UE Nabywcy z kraju zakończenia transportu.
        d) Nabywca stosuje numer identyfikacyjny na potrzeby VAT/transakcji
        wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo UE, w którym kończy się
        transport lub wysyłka.
        e) Nabywca zostanie wskazany przez Spółkę jako zobowiązany do rozliczenia
        podatku VAT od dostawy realizowanej w ramach procedury uproszczonej
    - opisana w zdarzeniu przyszłym WTT pomiędzy Sprzedawcą, Spółką i Nabywcą może
    podlegać rozliczeniu w ramach procedury uproszczonej, o której mowa w art. 135 ust. 1
    pkt 4 ustawy o VAT.
    Prawidłowość stanowiska Spółki potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w przywołanych poniżej przykładowych interpretacjach:
        Interpretacja z dnia 16 października 2023 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.336.2023.1.RM,
        cyt.:
    „W tym miejscu wskazać należy, że przepisy dotyczące transakcji łańcuchowych stosuje się
    niezależnie od liczby stron działających w danym łańcuchu. Przy czym, uproszczenie

    dotyczące transakcji trójstronnych ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w przypadku
    transakcji obejmujących trzy strony w łańcuchu spełnione są wszystkie warunki tego
    uproszczenia. W praktyce tylko jeden z podatników uczestniczących w danym łańcuchu
    transakcji, tj. ten podatnik w łańcuchu, który dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia,
    może skorzystać z uproszczenia dotyczącego transakcji trójstronnych”.
        Interpretacja z dnia 14 kwietnia 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.141.2025.1.RM, cyt.:
    „Odnosząc powyższe ustalenia do sytuacji opisanej we wniosku należy uznać, że
    Wnioskodawca prawidłowo rozpoznał, że transakcja dokonywana pomiędzy
    Producentem, Wnioskodawcą i podmiotem C będzie stanowić wewnątrzwspólnotową
    transakcję trójstronną, w rozumieniu art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy (podmiot D nie spełnia
    warunków wskazanych w powołanym przepisie).
    Producent, Wnioskodawca oraz podmiot C są podatnikami VAT zidentyfikowanymi na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich
    Unii Europejskiej - odpowiednio we Włoszech, w Polsce i w Austrii. Dostawa towaru będzie
    dokonywana pomiędzy pierwszym i drugim podatnikiem (Producentem i Wnioskodawcą)
    oraz między drugim i trzecim podatnikiem (Wnioskodawcą i podmiotem C). Towar będzie
    wysyłany z terytorium jednego państwa członkowskiego UE (od Producenta np. z Włoch)
    na terytorium Austrii, tj. na terytorium innego państwa członkowskiego UE (innego niż
    Polska i innego niż kraj rozpoczęcia transportu), w ramach transportu o nieprzerwanym
    charakterze. Przy tym, organizatorem transportu Towarów będzie drugi podmiot w
    łańcuchu, tj. Wnioskodawca.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że transakcja dokonywana pomiędzy Producentem, Wnioskodawcą i
    podmiotem C będzie stanowić wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, w
    rozumieniu art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy, w której Wnioskodawca będzie pełnił rolę
    drugiego z trzech podmiotów uczestniczących w ww. transakcji trójstronnej.
    Jednocześnie, transakcja będąca przedmiotem zapytania może być opodatkowana z
    zastosowaniem procedury uproszczonej”.
    W świetle powołanych powyżej przepisów ustawy o VAT oraz ich prounijnej wykładni,
    znajdującej potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej wydanych w podobnych do Spółki sprawach nie ulega wątpliwości,
    że opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja między Sprzedawcą, Spółką i Nabywcą
    stanowi wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w art. 135 ust. 1 pkt
    2 ustawy o VAT i jako taka może podlegać rozliczeniu w ramach procedury uproszczonej, o
    której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    W myśl art. 25 ustawy:
      1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
      2. Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w
      art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany
      mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych
      inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie
      zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
      uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba
      że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:
      1) zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
      znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
      2) zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na
      którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze
      względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej
      transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII.
    Z kolei zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 1-3 ustawy:

      Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
      obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
      1) wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do
      których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości
      dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej,
      2) wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub
      art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej,
      3) dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku
      od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
      zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, (...)
      - zwane dalej "informacjami podsumowującymi".
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej na
    terytorium Niemiec oraz jest zarejestrowana na potrzeby VAT w Niemczech oraz
    Niderlandach (w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych). Spółka nie
    jest zarejestrowana na potrzeby VAT w Polsce i nie posiada stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej w Polsce. Przedmiotem wniosku jest transakcja, w ramach
    której trzy podmioty będą uczestniczyły w dostawie materiałów budowlanych (Towary).
    Spółka będzie nabywała Towary od kontrahenta z siedzibą w Polsce (Sprzedawca), a
    następnie będzie je sprzedawała kontrahentowi z kraju UE innego niż Polska (Nabywca).
    Towary będą transportowane bezpośrednio od Sprzedawcy z Polski do Nabywcy lub do
    innego wyznaczonego przez niego podmiotu, który może być finalnym nabywcą towarów
    (Finalny Nabywca), w ramach transportu organizowanego przez Sprzedawcę. Towary nie
    będą modyfikowane, ulepszane lub jakkolwiek zmieniane podczas ich transportu.
    Wątpliwości Spółki dotyczą ustalenia, czy opisana transakcja między Sprzedawcą, Spółką i
    Nabywcą będzie stanowić wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w
    art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy i czy może podlegać rozliczeniu w ramach procedury
    uproszczonej, na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że ustawodawca - w art.
    135-138 ustawy wprowadził specjalne zasady dotyczące tzw. wewnątrzwspólnotowych
    transakcji trójstronnych. Celem tych regulacji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    wewnątrzwspólnotową dostawą i nabyciem towarów, w przypadku gdy transakcja
    dokonywana jest pomiędzy co najmniej trzema podmiotami z różnych państw
    członkowskich.
    I tak, zgodnie z art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o wewnątrzwspólnotowej transakcji
      trójstronnej - rozumie się przez to transakcję, w której są spełnione łącznie
      następujące warunki:
      a) trzech podatników VAT zidentyfikowanych na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich uczestniczy w
      dostawie towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio
      ostatniemu w kolejności, przy czym dostawa tego towaru jest dokonana między
      pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim w kolejności,
      b) przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też
      transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego.
    Na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 3 ustawy:

      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów - rozumie się przez to nabycie prawa
      do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są
      wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez
      dokonującego dostawę, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    W myśl art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Przez procedurę uproszczoną - rozumie się procedurę rozliczania VAT w
      wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, polegającą na tym, że ostatni w
      kolejności podatnik VAT rozlicza VAT z tytułu dokonania na jego rzecz dostawy
      towarów przez drugiego w kolejności podatnika VAT, jeżeli łącznie są spełnione
      następujące warunki:
      a) dostawa na rzecz ostatniego w kolejności podatnika VAT była bezpośrednio
      poprzedzona wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów u drugiego w kolejności
      podatnika VAT,
      b) drugi w kolejności podatnik VAT dokonujący dostawy na rzecz ostatniego w
      kolejności podatnika VAT nie posiada siedziby działalności gospodarczej na
      terytorium państwa członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka,
      c) drugi w kolejności podatnik VAT stosuje wobec pierwszego i ostatniego w
      kolejności podatnika VAT ten sam numer identyfikacyjny na potrzeby VAT, który
      został mu przyznany przez państwo członkowskie inne niż to, w którym zaczyna się
      lub kończy transport lub wysyłka,
      d) ostatni w kolejności podatnik VAT stosuje numer identyfikacyjny na potrzeby VAT
      państwa członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka,
      e) ostatni w kolejności podatnik VAT został wskazany przez drugiego w kolejności
      podatnika VAT jako obowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów
      realizowanej w ramach procedury uproszczonej.
    Stosownie do art. 135 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Na potrzeby ww. przepisów art. 135-136 ustawy, przez „VAT” rozumie się podatek i
      podatek od wartości dodanej.
    Przy tym, w myśl art. 136 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy w procedurze uproszczonej drugim w kolejności podatnikiem, o
      którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, jest podatnik wymieniony w art. 15,
      uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało u niego
      opodatkowane, jeżeli wystawił on ostatniemu w kolejności podatnikowi VAT fakturę
      zawierającą, oprócz danych wymienionych w art. 106e, następujące informacje:
      1) adnotację „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135-138 ustawy o ptu” lub
      „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy artykułu 141 dyrektywy 2006/112/WE”;
      2) stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie rozliczony przez
      ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;
      3) numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, który jest stosowany przez niego wobec
      pierwszego i ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;
      4) numer identyfikacyjny stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej
      ostatniego w kolejności podatnika.
    Na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy w procedurze uproszczonej
      ostatnim w kolejności podmiotem jest podatnik wymieniony w art. 15 lub osoba
      prawna niebędąca podatnikiem w rozumieniu art. 15, która jest zidentyfikowana na
      potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych zgodnie z art. 97, a drugim w kolejności

      podatnikiem jest podatnik podatku od wartości dodanej określony w art. 135 ust. 1
      pkt 4 lit. b i c, który posługuje się w procedurze uproszczonej numerem
      identyfikacyjnym wydanym mu na potrzeby tego podatku przez państwo
      członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska, z uwzględnieniem obowiązujących w
      tym innym państwie członkowskim przepisów w zakresie dokumentowania tej
      procedury.
    W świetle powołanych regulacji, procedura uproszczona w wewnątrzwspólnotowej
    transakcji trójstronnej pozwala na:
        objęcie ostatecznego nabywcy towaru, czyli trzeciego w kolejności podatnika,
        obowiązkiem zapłaty podatku z tytułu dostawy pomiędzy drugim a trzecim
        podatnikiem - na terytorium państwa członkowskiego, na którym towar znajduje
        się w momencie zakończenia jego wysyłki lub transportu;
        uznanie, że doszło do opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru
        przez drugiego w kolejności podatnika VAT zarówno na terytorium państwa
        członkowskiego, na którym towar znajduje się w momencie zakończenia jego
        wysyłki lub transportu, jak i na terytorium państwa, które wydało numer
        identyfikacyjny dla VAT drugiemu w kolejności podatnikowi.
    Zatem, pomimo że w transakcję trójstronną zaangażowane są trzy podmioty, to jedynym
    podatnikiem, który zobowiązany jest do naliczenia podatku VAT, jest ostateczny nabywca
    towaru (trzeci w kolejności podatnik), który dokonuje samoobliczenia podatku z tytułu
    nabycia towaru od drugiego w kolejności podatnika i traktuje to nabycie, jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru. Z uwagi na zastosowanie procedury uproszczonej
    rozliczania podatku VAT w ramach wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, w
    stosunku do drugiego podatnika w łańcuchu ograniczone są obowiązki rejestracyjne dla
    celów VAT, a podatek jest rozliczany przez ostatniego podatnika. Procedura uproszczona
    w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej pozwala na uznanie, że doszło do
    opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru przez drugiego w kolejności
    podatnika VAT zarówno na terytorium państwa członkowskiego, na którym towar znajduje
    się w momencie zakończenia jego wysyłki lub transportu, jak i na terytorium państwa,
    które wydało numer identyfikacyjny VAT drugiemu w kolejności podatnikowi.
    Z powołanych przepisów prawa wynika, że transakcja trójstronna ma miejsce wówczas
    gdy łącznie są spełnione następujące warunki: uczestnikami transakcji są trzej podatnicy z
    różnych państw UE, każdy z nich jest zarejestrowany na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w innym państwie, dostawa towaru formalnie odbywa się
    między pierwszym i drugim oraz pomiędzy drugim i ostatnim w kolejności, natomiast
    towar jest fizycznie wydawany przez pierwszego bezpośrednio ostatniemu w kolejności
    podatnikowi i jest transportowany z terytorium jednego na obszar innego państwa UE.
    Wskazać również należy, że w przypadku transakcji trójstronnych nie przyporządkowuje
    się transportu towaru do konkretnej dostawy. Niemniej jednak, warunkiem uznania
    transakcji za wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną jest to, aby transport towaru
    został dokonany przez pierwszego lub drugiego uczestnika transakcji lub na ich rzecz.
    Transakcja trójstronna traci swój charakter w przypadku, gdy transportu dokonuje ostatni
    (trzeci) w kolejności uczestnik transakcji lub transport dokonywany jest na rzecz tego
    ostatniego podatnika. Przy czym, może zdarzyć się, że jeden z uczestników transakcji
    może poprosić innego uczestnika aby ten dokonał transportu na jego rzecz.
    Zakwalifikowanie transakcji jako wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej możliwe
    jest jedynie wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie ww. warunki wynikające z
    art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jeżeli chociaż jeden z ww. warunków nie jest spełniony,
    dostawa nie może być uznana za wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną

    dokonywaną w procedurze uproszczonej, a w konsekwencji musi być opodatkowana na
    zasadach ogólnych.
    Należy również zauważyć, że przepisy dotyczące transakcji łańcuchowych stosuje się
    niezależnie od liczby stron działających w danym łańcuchu. Przy czym, uproszczenie
    dotyczące transakcji trójstronnych ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w przypadku
    transakcji obejmujących trzy podmioty spełnione są wszystkie warunki tego uproszczenia.
    W praktyce tylko jeden z podatników uczestniczących w łańcuchu transakcji, tj. ten
    podatnik w łańcuchu, który dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia, może skorzystać
    z uproszczenia dotyczącego transakcji trójstronnych.
    Odnosząc powyższe ustalenia do sytuacji opisanej we wniosku należy uznać, że Spółka
    prawidłowo rozpoznała, że transakcja dokonywana pomiędzy Sprzedawcą, Spółką i
    Nabywcą będzie stanowić wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w
    art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Uczestnikami transakcji są trzej podatnicy (Sprzedawca, Spółka i Nabywca) z różnych
    państw UE, każdy z nich jest zarejestrowany na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w innym państwie. Dostawa Towarów będzie dokonywana
    pomiędzy pierwszym i drugim podatnikiem (Sprzedawca i Spółka) oraz między drugim i
    trzecim podatnikiem (Spółka i Nabywca). Towar będzie transportowany przez pierwszego
    w kolejności podatnika VAT z terytorium jednego państwa członkowskiego UE (Polski) na
    terytorium innego państwa członkowskiego UE (innego niż Niderlandy i innego niż kraj
    rozpoczęcia transportu), w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze.
    Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w Niemczech oraz jest zarejestrowana
    na potrzeby VAT oraz dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech i
    Niderlandach i są to inne państwa członkowskie niż to, w którym kończy się transport
    towarów. Wobec dostawcy Towarów (Sprzedawcy) oraz wobec Nabywcy Spółka posłuży
    się tym samym numerem VAT-UE nadanym jej w Niderlandach (numer przyznany przez
    państwo członkowskie inne niż to, w którym zaczyna się lub kończy transport Towarów).
    Przy tym, Nabywca zostanie wskazany przez Spółkę jako podmiot zobowiązany do
    rozliczenia podatku VAT od dostawy Towarów realizowanej w ramach procedury
    uproszczonej. Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy faktura dokumentująca
    dostawę towarów dokonaną przez Spółkę na rzecz Nabywcy będzie posiadała adnotację
    analogiczną do określonej w art. 136 ust. 1 polskiej ustawy o VAT i będzie posiadała
    stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie rozliczony przez Nabywcę.
    Jednocześnie Nabywca będzie stosował numer identyfikacyjny podatkowej nadany na
    potrzeby podatku od wartości dodanej państwa członkowskiego, w którym kończy się
    transport lub wysyłka.
    Zatem, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy należy uznać, że transakcja opisana we wniosku będzie spełniała warunki
    określone w art. 135 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 136 ust. 1 ustawy i może być rozliczona z
    zastosowaniem procedury uproszczonej.
    Tym samym, stanowisko, z którego wynika, że planowana transakcja może być uznana
    przez Spółkę za wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w art. 135
    ust. 1 pkt 2 ustawy i może podlegać rozliczeniu z zastosowaniem procedury uproszczonej,
    o której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w
    sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.