Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-194/09-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-19
Teza: Czy udostępniony funkcjonariuszowi w czasie podróży służbowych i oddelegowania lokal mieszkalny/kwatera tymczasowa stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ?
Słowa kluczowe: funkcjonariusz; kwatera; lokal; pracownik; wynajem; zakwaterowanie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana Krzysztofa K, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2009 r. (data wpływu – 26 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 19 - **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 19.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Decyzją Komendanta X Policji ze stycznia 2008 r. został powołany Zespół Analityczny do realizacji powierzonego zadania, w skład którego wszedł Wnioskodawca jako funkcjonariusz policji. Zgodnie z § 1 przedmiotowej decyzji, Dyrektor Biura Logistyki Komendy X Policji zapewnić miał m.in. zakwaterowanie dla członków oddelegowanych do prac zespołu. Zgodnie z § 7 tej decyzji - koszty związane z funkcjonowaniem zespołu ponosi Komendant X Policji. W związku z powyższym rozkazem personalnym z lutego 2008 r., na podstawie art. 36 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z dniem 15 lutego 2008 r. Zainteresowany został oddelegowany z urzędu do czasowego pełnienia służby w Komendzie X Policji. W związku z tym, że na stałe jest On funkcjonariuszem Policji pełniącym służbę w Komendzie Wojewódzkiej Policji oraz z uwagi na dużą odległość do nowego miejsca pełnienia służby, decyzją Komendanta X Policji przydzielono Wnioskodawcy kwaterę tymczasową znajdującą się w zasobach ADM, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 96 ust. 5 i 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w związku z § 10 ust. 1 i 2, oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.).

Tą samą Decyzją, ten sam lokal został przydzielony drugiemu funkcjonariuszowi na zasadzie współnajemcy. W listopadzie 2008 r. Wnioskodawca uzyskał informację, że Komenda X Policji przekazała pismo do Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej (Jego miejsca pracy), z poleceniem doliczenia do dochodów kwoty łącznej 2 595,56 zł, z tytułu poniesienia kosztów przez KXP na wynajem kwatery tymczasowej za okres od 18 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. i zaliczenia tej kwoty w poczet Jego przychodu. Kwota ta stanowi połowę faktycznych kosztów kwatery tymczasowej, gdyż druga część została doliczona drugiemu współnajemcy. Po doliczeniu ww. kwoty do przychodu Zainteresowanego w miesiącu grudniu 2008 r. powiększono o 493 zł - zaliczkę na podatek dochodowy pobieraną z Jego wynagrodzenia. Wnioskodawca wyjaśnił, iż w kwocie 2 595,56 zł mieszczą się: 1/2 czynszu, 1/2 opłat za energię elektryczną i 1/2 opłat za gaz. Ponieważ realizacja powierzonego przez Komendanta X Policji zadania wymagała obecności w miejscu delegacji tak Jego jak i innych członków zespołu, lokal mieszkalny/kwaterę tymczasową przydzielono na czas oddelegowania. W związku z tym koszt wynajmu kwatery tymczasowej/lokalu mieszkalnego przypadający na jednego funkcjonariusza/pracownika wyniósł poniżej 500 zł miesięcznie. Zainteresowany dodał, że jako funkcjonariusz nie korzystał z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy udostępniony funkcjonariuszowi w czasie podróży służbowych i oddelegowania lokal mieszkalny/kwatera tymczasowa stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym udostępnienie lokalu mieszkalnego funkcjonariuszom skutkuje tym, że korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Zbiorowe zakwaterowanie to system, w którym jeden lokal udostępniony jest wielu pracownikom/funkcjonariuszom – tak jest w prezentowanym przypadku. Zainteresowany uważa, iż w celu skorzystania z ww. zwolnienia konieczne jest aby podatnik nie korzystał z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz aby jego miejsce zamieszkania położone było poza miejscowością, w której znajduje się przedmiotowy lokal/kwatera. W ocenie Wnioskodawcy warunki te są spełnione. Dodał, że zwolnienie to jest ograniczone również kwotowo - w przypadku, gdy wartość świadczenia ustalona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b ww. ustawy w danym miesiącu przekroczy 500 zł, to nadwyżka jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W opinii Zainteresowanego stan taki w opisanej sytuacji nie zachodzi.

Reasumując w przedstawionym stanie faktycznym - pod warunkiem zachowania powyżej wskazanych warunków - świadczenie w postaci udostępnienia pracownikom/funkcjonariuszom lokalu mieszkalnego stanowiącego kwaterę tymczasową korzysta ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 19 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego stanu rzeczy Wnioskodawca uważa, że kwota 2 595,56 zł nie powinna zostać zaliczona w poczet przychodu i podlegać opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów jest określony w art. 10 ust. 1 pkt 1 stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Natomiast stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się, zgodnie z treścią art. 12 ustawy podatkowej, wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników, z zastrzeżeniem ust. 14, w:

1.  hotelach pracowniczych,
2.  kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Zwolnienie to znajduje zastosowanie jedynie do pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie korzysta z kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4.

Użyte we wskazanym przepisie określenie „kwatera prywatna wynajmowana na cele zbiorowego zakwaterowania” oznacza lokal, który przeznaczony jest do jednoczesnego korzystania w tym samym czasie przez więcej niż jednego pracownika. W odniesieniu zaś do samego pojęcia „kwatera prywatna”, rozstrzygającym powinno być kryterium tytułu prawnego przysługującego osobie, która dysponuje lokalami przeznaczonymi na zbiorowe zakwaterowanie. Sformułowanie to odnosi się bowiem do lokali, które należą do innych niż pracodawca osób i które wynajmują je dla pracowników danego pracodawcy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż rozkazem personalnym Komendanta X Policji Wnioskodawca został skierowany do pełnienia służby poza miejscowością, w której ma stałe miejsce zamieszkania. W związku z tym Zainteresowanemu, oraz innemu funkcjonariuszowi, przydzielono z zasobów ADM kwaterę tymczasową. Koszty utrzymania kwatery ponosiła Komenda X Policji i nie przekraczały one miesięcznie kwoty 500 zł. W czasie pełnienia służby Zainteresowany nie korzystał z kosztów uzyskania przychodu określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że koszty utrzymania kwatery tymczasowej, ponoszone przez Komendę X Policji stanowią dla Wnioskodawcy przychód ze stosunku służbowego.

Przychód ten podlega jednak zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 19 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwatera ta nie należała do pracodawcy i była przez niego wynajmowana na cele zbiorowego zakwaterowania funkcjonariuszy, a miejsce zamieszkania Zainteresowanego położone jest poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy.

Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku stan faktyczny oraz uregulowania prawne w tym zakresie, należy stwierdzić, iż wartość świadczenia z tytułu zakwaterowania pracownika do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 19 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile lokal/kwatera tymczasowa nie należała do pracodawcy i była przez niego wynajmowana na cele zbiorowego zakwaterowania funkcjonariuszy a miejsce zamieszkania Zainteresowanego położone jest poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

****