Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.484.2025.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Skoro przedmiot umowy pożyczki znajdował się za granicą, jak
i umowa została zawarta za granicą, czynność nie podlega
opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
pożyczka
pożyczka-pożyczka mieszkaniowa
pożyczka-pożyczka nieoprocentowana
pożyczkobiorca
pożyczkodawca
umowa-umowa pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Zasada terytorialności
opodatkowania
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust.4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków
    podatkowych zawarcia umowy pożyczki zagranicznej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) r. zawarł Pan umowę pożyczki z Pana ciotką (kuzynką Pana mamy) (...), obywatelką
    Wielkiej Brytanii, zamieszkałą (...). Pożyczyła Panu (...) funtów, które (...) r. i wcześniej
    znajdowały się na koncie w jej brytyjskim banku ((...)).
    Tego dnia (...) zleciła przelew środków, który dotarł na Pana konto prowadzone w funtach
    w mBanku dzień później, czyli (...) r.
    Umowa pomiędzy Państwem została zawarta w języku angielskim. Zapisano tam, że
    prawnym punktem odniesienia jest prawo angielskie i sądy angielskie. Miejsce podpisania
    umowy zapisane w umowie to (...), Wielka Brytania. Umowę podpisali Państwo zdalnie, to
    znaczy ciotka podpisała umowę, zeskanowała ją i wysłała ją do Pana pocztą elektroniczną
    z (...). Pan akurat tego dnia przebywał na Słowacji i tam podpisał Pan umowę, stamtąd
    wysłał jej skan umowy.
    Ma Pan wątpliwości co do tego, czy ta pożyczka rodzi obowiązek zgłoszenia pożyczki i
    zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych od pożyczki.
    Według informacji, które uzyskał Pan na infolinii Krajowej Informacji Skarbowej, taki
    obowiązek nie powstaje. Z drugiej strony prawnik, z którym Pan rozmawiał powiedział, że
    dla 100% pewności potrzebuje Pan indywidualnej interpretacji. W związku z
    wątpliwościami postanowił Pan pożyczkę zgłosić, podatek zapłacić (co wykonał Pan (...) r.) i
    jednocześnie postanowił Pan wystąpić o interpretację.

## Pytanie

Czy zawarcie umowy pożyczki z osobą fizyczną mieszkającą w Wielkiej Brytanii, w której
    środki pieniężne zostały przelane z zagranicznego rachunku bankowego na rachunek
    bankowy w Polsce, a umowa została podpisana zdalnie - przez przesłanie skanów
    podpisów stron (ciotka w Wielkiej Brytanii, Pan na Słowacji) - powoduje obowiązek zapłaty
    podatku od czynności cywilnoprawnych w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zawarcie wyżej opisanej umowy pożyczki nie powinno powodować
    obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w Polsce, ponieważ zgodnie z
    art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu podlegają
    czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są rzeczy znajdujące się na terytorium
    RP albo prawa majątkowe wykonywane w Polsce.
    W opisanym przypadku pożyczkodawca ma miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii,
    umowa została podpisana zdalnie, przy czym żadna ze stron nie znajdowała się w Polsce
    w momencie składania podpisów (Pan przebywał na Słowacji, a pożyczkodawca w UK).
    Środki pochodziły z zagranicznego rachunku bankowego i dopiero zostały przelane na
    Pana rachunek w Polsce. W związku z tym, nie jest spełniona przesłanka powstania
    obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
      Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do
      gatunku.
    Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy
    pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    Art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W myśl art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie
      pożyczki, na biorącym pożyczkę.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej;
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki - stanowi kwota lub wartość
      pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych
      nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota
      każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
    Zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
    Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
    przedmiotem są:
      1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
        wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
        przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że dana czynność - w opisanej sytuacji umowa
    pożyczki -podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia
    umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce
    zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
    Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze
    będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca -

    pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że (...) r. zawarł Pan, jako
    pożyczkobiorca, umowę pożyczki z kuzynką Pana mamy, obywatelką Wielkiej Brytanii,
    zamieszkałą w Wielkiej Brytanii. Przedmiot pożyczki to (...) funtów, które (...) r. i wcześniej
    znajdowały się na koncie w jej brytyjskim banku. Umowa pomiędzy Państwem została
    zawarta w języku angielskim. Zapisano tam, że prawnym punktem odniesienia jest prawo
    angielskie i sądy angielskie. Miejsce podpisania umowy zapisane w umowie to (...), Wielka
    Brytania. Umowę podpisali Państwo zdalnie, to znaczy ciotka podpisała umowę,
    zeskanowała ją i wysłała ją do Pana pocztą elektroniczną z (...). Pan akurat tego dnia
    przebywał na Słowacji i tam podpisał Pan umowę; stamtąd wysłał jej skan umowy.
    Przechodząc do analizy podlegania opodatkowaniu w oparciu o zasadę terytorialności
    (art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych), należy ponownie sięgnąć
    do Kodeksu cywilnego.
    W myśl art. 61 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z
      chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób,
      żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią.
    Stosownie do art. 70 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w chwili otrzymania przez
      składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego
      ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane - w chwili przystąpienia przez
      drugą stronę do wykonania umowy.
      W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w miejscu otrzymania przez
      składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego
      ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane albo oferta jest składana w
      postaci elektronicznej - w miejscu zamieszkania albo w siedzibie składającego ofertę
      w chwili zawarcia umowy.
    Przepis ten, zgodnie z jego treścią, należy stosować „w razie wątpliwości”. W opisanej
    sprawie jednak określił Pan, wraz z Pożyczkodawczynią - korzystając z prawa do swobody
    umów - miejsce zawarcia umowy jako (...), Wielka Brytania. Środki pieniężne, które są
    przedmiotem umowy, znajdowały się na koncie bankowym w Wielkiej Brytanii.
    Z tego względu zatem, że przedmiot umowy znajdował się za granicą, jak i umowa została
    zawarta za granicą, czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych. Z tytułu zawarcia tej umowy na Panu nie ciążył obowiązek podatkowy w
    podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy -
    Ordynacja podatkowa.