Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/436-51a/13/DSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-21
Teza: Umowy pożyczki, udzielone przez Wnioskodawcę w roku 2006 w zakresie w jakim objęte były zwolnieniem z podatku VAT, korzystały z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; pożyczka; usługi-usługi finansowe; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2013 r. (data wpływu 25 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania pożyczek udzielonych przez Wnioskodawcę przed dniem 31 grudnia 2006 r. **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczki.

W przedmiotowym wniosku przedstawiony został następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przeważającymi przedmiotami prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej są: uprawa roślin, chów i hodowla zwierząt, sprzedaż roślin oraz żywych zwierząt.

W okresie swojej działalności, w szczególności w okresie od roku 2006 do chwili obecnej, Wnioskodawca wielokrotnie udzielał podmiotom powiązanym z Wnioskodawcą (w tym wspólnikom oraz spółkom powiązanym) pożyczek pieniężnych, z przeznaczeniem na różne cele gospodarcze. Było to zgodne z koncepcją właścicieli (wspólników) Wnioskodawcy, zgodnie z którą Wnioskodawca – jako podmiot generujący znaczące przychody – stanowił źródło kapitału do finansowania innych przedsięwzięć gospodarczych jego właścicieli (wspólników). Z zastrzeżeniem rynkowych warunków udostępniania tegoż kapitału, wzmiankowane pożyczki były przez Wnioskodawcę udzielane odpłatnie, to jest w zamian za zapłatę odsetek umownych od kapitału pożyczki.

Tytułem przykładu, Wnioskodawca wskazuje, że realizując opisaną strategię działania, między innymi w dniu 31 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca udzielił odpłatnie spółce powiązanej pożyczki pieniężnej w kwocie 222.000 zł, z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań finansowych pożyczkobiorcy.

Zarówno z intencji właścicieli (wspólników) Wnioskodawcy, jak również z istniejącej, opisanej wyżej praktyki działania wynika, że zawieraniu przez Wnioskodawcę umów pożyczki towarzyszył zamiar udzielania pożyczek w sposób częstotliwy. Co więcej, zamiar ten był przez Wnioskodawcę konsekwentnie realizowany.

Pomimo powyższego, w umowie spółki brak jest wskazania działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pieniężnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy udzielanie przez Wnioskodawcę pożyczek pieniężnych, w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku, a w szczególności udzielenie przez Niego pożyczki pieniężnej na mocy umowy zawartej w dniu 31 sierpnia 2009 r. podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzystało ze zwolnienia z tego podatku?
2.  Czy udzielanie przez Wnioskodawcę pożyczek pieniężnych w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku, a w szczególności udzielenie przez Niego pożyczki pieniężnej na mocy umowy zawartej w dniu 31 sierpnia 2009 r. podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania pożyczek udzielonych przez Wnioskodawcę przed dniem 31 grudnia 2006 r. W zakresie opodatkowania pożyczek udzielonych przez Wnioskodawcę po dniu 1 stycznia 2007 r. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie Nr ITPB2/436-51b/13/DSZ, natomiast w zakresie podatku do towarów i usług została wydana interpretacja indywidualna Nr ITPP2/443-286/13/AP.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 pkt 4) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu nie podlegają – z ustawowymi wyjątkami, nierelewantnymi jednak w stanie faktycznym objętym wnioskiem – czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności była opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub była z tego podatku zwolniona. Powyższy przepis pozostawał, w zacytowanym zakresie, niezmieniony w całym okresie czasu objętym wnioskiem. Wobec stwierdzenia zatem, iż w związku z zawarciem umów pożyczki w opisanych we wniosku okolicznościach, w tym z tytułu umowy pożyczki z dnia 31 sierpnia 2009 r., Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, powyższe czynności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W obowiązującym aktualnie stanie prawnym, powyższe wynika z art. 2 pkt 4) lit. b) ustawy.

Wnioskodawca wyjaśnia nadto, iż jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z niniejszym wnioskiem w zakresie, w jakim dotyczy on opodatkowania zawartych przez Wnioskodawcę umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest stroną przedmiotowych umów, które korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. To ostatnie miało z kolei wpływ na ocenę podlegania omawianych czynności podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca posiada zatem status „zainteresowanego” w rozumieniu art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej.

Nadto, w myśl art. 4 pkt 1) ustawy – w jej brzmieniu do dnia 31 grudnia 2006 r. – obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych ciążył na obu stronach umowy pożyczki. W odniesieniu do umów pożyczki zawartych przez Wnioskodawcę przed dniem 31 grudnia 2006 r. przysługiwał Wnioskodawcy zatem status podatnika podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1) lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. nr 68, poz. 450) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., podatkowi temu podlegały umowy pożyczki.

W sytuacji jednakże, w której pożyczki udzielane były spółkom osobowym, przez ich wspólników lub akcjonariuszy, stanowiły one zmianę umowy spółki osobowej w rozumieniu art. 1 ust. 3 pkt 1) tej ustawy, a więc czynność wymienioną w art. 1 ust. 1 pkt 1) lit. k) i pkt 2) ustawy, podlegającą opodatkowaniu według zasad określonych dla umowy spółki (jej zmiany).

Art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowił, że obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, a w przypadku gdy płatnikami są nabywcy rzeczy przeznaczonych do przerobu lub odprzedaży – z chwilą wypłacenia należności.

Z kolei stosownie do art. 4 pkt 1 ww. ustawy w jej brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciążył na stronach czynności cywilnoprawnych.

Stosownie natomiast do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegały podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności była opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub była z niego zwolniona, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany zwolnionych z podatku od towarów i usług, których przedmiotem były nieruchomości lub ich części albo prawo użytkowania wieczystego.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w treści cytowanego przepisu, nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie swojej działalności, w szczególności w okresie od roku 2006 do chwili obecnej, Wnioskodawca wielokrotnie udzielał podmiotom powiązanym z Wnioskodawcą (w tym wspólnikom oraz spółkom powiązanym) pożyczek pieniężnych, z przeznaczeniem na różne cele gospodarcze.

W interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2013 r. Nr ITPP2/443-286/13/AP dotyczącej podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził, że wykonane przez Wnioskodawcę, czynnego podatnika podatku od towarów i usług, czynności udzielania pożyczek za wynagrodzeniem – bez względu na to, że działalność ta nie została zapisana w umowie Spółki (czy zgłoszona do KRS) – stanowiły czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem wykonując te czynności Wnioskodawca działał jako podatnik, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu. Przedmiotowe usługi korzystały ze zwolnienia od podatku: do dnia 31 grudnia 2010 r. – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, opisane we wniosku umowy pożyczki, udzielone przez Wnioskodawcę w roku 2006, w zakresie w jakim objęte były zwolnieniem z podatku VAT, korzystały z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.