Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-93/12/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-04
Teza: Czy spółdzielnia jest zwolniona zgodnie z art. 31a ustawy o podatku akcyzowym?
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa domowe; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; wyroby; węgiel; zakład-zakład energochłonny
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2011 r. (data wpływu 13 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 10 maja 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia do wyrobów węglowych zakupionych dla celów opałowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 10 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia do wyrobów węglowych zakupionych dla celów opałowych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia Mieszkaniowa jest producentem ciepła na potrzeby własne w celu zapewnienia swoim mieszkańcom centralnego ogrzewania mieszkań, jak również cieplej wody użytkowej. Ciepło produkowane jest we własnych spółdzielczych kotłowniach (jedna olejowa, druga na miał i drewno) oraz w instalacjach solarnych. Od 2006 r. Spółdzielnia prowadzi zadania związane z ochroną środowiska, poprzez wymianę urządzeń w kotłowniach oraz sieci cieplnych i instalacji solarnych w ilości 2.147 m2. Na powyższe prace udzielono dotacji. Mając na uwadze art. 31a (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626) Spółdzielnia wpisuje się w zwolnienie „ art. 31a pkt 2 ppkt 3 ” (gospodarstwa domowe) oraz „pkt 2 ppkt 9” (podmiot gospodarczy, w którym wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągnięcia celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej).

Zadania inwestycyjne związane z „ art. 31a pkt 2 ppkt 9 ”:

I. Zadanie realizowane od września 2006 r. do października 2008 r. o wartości: 14.748.678 zł brutto, w tym dotacja z fundacji 6.779.000 zł netto, pożyczka w kwocie: 3.800.000 zł i pozostałe środki własne. W wyniku realizacji tego przedsięwzięcia został osiągnięty efekt ekologiczny w postaci zmniejszenia emisji zanieczyszczeń do atmosfery w następującej ilości: dwutlenku siarki o 76,66Mg/v, tlenków azotu o 55,65 Mg/v, pyłu o 147,47 Mg/v, tlenku węgla o 661,04 Mg/v oraz dwutlenku węgla o 5,749 Mg/v. Powyższe efekty uzyskano poprzez działania rzeczowe m. in.:

*   termomodernizację 17 budynków wielorodzinnych,

*   likwidację starych nieekologicznych 2 kotłowni na węgiel,

*   budowę 2 instalacji solarnych 500 m2 oraz 700 m2 na budynkach,

*   budowę nowoczesnej ekologicznej kotłowni na miał węglowy oraz drewno kawałkowe.

II. Zadanie realizowane od marca 2011 r. do listopada 2012 r. o wartości: 7.673.095 zł finansowane przez Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013, dotacja w kwocie: 3.025.892 zł, pożyczka z Banku i środki własne.

W powyższym działaniu wykonano następujące zadania rzeczowe:

*   termomodernizację 16 budynków wielorodzinnych,

*   budowę instalacji solarnych 947m2,

*   modernizacje kotłowni.

Mając na uwadze powyższe, Spółdzielnia jednoznacznie spełnia wymagania wynikające z „ art. 31a pkt 2 ppkt 9 ”.

W zasobach Spółdzielni znajdują się gospodarstwa domowe (tj. lokale mieszkalne), lokale użytkowe, administracji publicznej oraz biuro Spółdzielni. Łączna powierzchnia ogrzewania wynosi:

*   lokale mieszkalne 68.269,26 m2²p.u.
*   lokale użytkowe 2.776,28 m2 p.u. Ogółem 71.045,54 m2 p.u.

Lokale użytkowe stanowią 3,91% całej powierzchni ogrzewanej i są rozliczane w dwojaki sposób, tj. 1.091,82 m2 p.u. lokali wg m2 i ceny za m2 p.u. (w tym 153,04 m2 - lokal użyteczności publicznej, tj. oddział terenowy ZUS), a 10 lokali użytkowych, tj. 1.684,46 m2 p.u. wg wskazań ciepłomierza w okresach miesięcznych. Produkcja ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania i cieplej wody użytkowej w 2011 r. wg sprzedaży stanowiła 48% do całej sprzedaży. Spółdzielnia prowadzi odrębną ewidencję księgową dla kosztów i przychodów dla potrzeb ciepłownictwa. W wyniku wejścia w życie dnia 2 stycznia 2012 r. zmian w ustawie o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626), wyroby węglowe (węgiel kamienny, brunatny i koks) zostały objęte akcyzą. Artykuł 31a ust. 2 pkt 3 ustawy akcyzowej, umożliwia zwolnienie z podatku zużycia wyrobów akcyzowych na potrzeby gospodarstw domowych. Przepisy akcyzowe nie wprowadzają definicji gospodarstwa domowego, co rodzi problemy z zastosowaniem tego zwolnienia. Spółdzielnia jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie swoich członków prowadzi działalność gospodarczą. Celem Jej funkcjonowania jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych oraz innych potrzeb członków i ich rodzin.

Spółdzielnia prowadzi kotłownie, które stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa, posiadają swoich pracowników i infrastrukturę. Kotłownie te nie stanowią organizacyjnie i finansowo odrębnych przedsiębiorstw i wchodzą w skład całości majątku Spółdzielni. Prowadzi odrębną ewidencję księgową kosztów i przychodów dla ciepłownictwa z racji produkcji własnego ciepła. Produkcja ta zapewnia ogrzewanie zasobów, tj. centralne ogrzewanie i ciepła wodę użytkową. Ciepło dostarczane jest do gospodarstw domowych, tj. mieszkań. Prowadzona ewidencja księgowa zapewnia rozliczenie ciepła w celu ustalenia stawki opłat związanych z utrzymaniem mieszkań. Ewidencja księgowa daje możliwość ustalenia kosztów wg. rodzajów, tj. zużycie opału, materiałów energii elektrycznej, wynagrodzeń pracowników wraz z narzutem oraz kosztów ogólnych i kosztów finansowo-operacyjnych. Spółdzielnia ustala opłaty z tytułu eksploatacji mieszkań oraz centralnego ogrzewania, ciepłej wody i opłat związanych z wywozem nieczystości, sprzątaniem, itp. Przychody z opłat ciepłowniczych stanowiły 48,31% całości przychodów. Spółdzielnia prowadzi ewidencje wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy, która jest zarejestrowana w Urzędzie Celnym. Spółdzielnia nie wdrożyła systemu zarządzania środowiskowego oraz nie złożyła wniosku o dokonanie zarejestrowania w rejestrze EMAS. Ponadto nie uczestniczy w systemie określonym ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i nie posiada decyzji KPRU.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spółdzielnia jest zwolniona zgodnie z art. 31a ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Spółdzielni, powinna być zwolniona z akcyzy, od miału zużywanego do celów opalowych w 2012 r., z uwagi na fakt, że prowadzi działalność ciepłowniczą jako zakład energochłonny na potrzeby własne. Udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej kotłowni wynosi 40%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Wyrobami węglowymi – stosownie do zapisu ust. 1 pkt 1a powyższego artykułu - są wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ww. ustawy.

W załączniku tym wymieniono:

*   w poz. 19 pod kodem CN ex 2701: węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,

*   w poz. 20 pod kodem CN ex 2702: węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych,

*   w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00: koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Z objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym wynika iż oznaczenie „ex” - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

W myśl ust. 3 powyższego artykułu, jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Zasadą jest zatem, iż obrót wyrobami węglowymi jest objęty systemem podatku akcyzowego, niemniej ustawodawca przewidział liczne wyłączenia od tej zasady stosując zwolnienia.

I tak, zgodnie z art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

Na podstawie ust. 2 pkt 3 powyższego artykułu, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.).

Zgodnie z ust. 2 pkt 8 tegoż artykułu, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez zakłady energochłonne do celów opałowych.

Przez zakłady energochłonne - w myśl ust. 10 wskazanego artykułu - rozumie się podmioty, u których udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Na podstawie ust. 2 pkt 9 powyższego artykułu, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Stosownie do zapisu art. 31a ust. 4-7 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3. Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja, oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę.

Szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy oraz sposób jej prowadzenia został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.).

Z kolei podmiotem zużywającym jest - w świetle art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a) ustawy o podatku akcyzowym - podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Wykładnia art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy, prowadzi do wniosku, że warunkiem zasadności zastosowania zwolnienia do wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych, jest ich docelowe zużywanie m. in. przez gospodarstwa domowe. Z kolei, aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 8 powyższego artykułu, podmiot zużywający musi być zakładem energochłonnym, a więc podmiotem spełniającym przesłanki, określone w treści ust. 10 ww. artykułu oraz dodatkowo (w przeciwieństwie do zwolnienia z art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy), prowadzić ewidencje wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Natomiast warunkiem skorzystania ze zwolnienia z ust. 2 pkt 9 tegoż artykułu, oprócz prowadzenia ww. ewidencji jest wprowadzenie systemów prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Za taki system uważa się tzw. EU ETS (European Union Emissions Trading Scheme lub European Union Emissions Trading System – Europejski System Handlu Emisjami), o którym mowa w Dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. U. UE L Nr 275, str. 32 ze zm.). Implementacja powyższych regulacji do krajowego porządku prawnego nastąpiła ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695). Drugi system to tzw. EMAS (Eco-Management and Audit Scheme – System Ekozarządzania i Audytu), o którym mowa w Rozporządzeniu 761/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (Dz. U. UE L Nr 114, str. 1 ze zm.). Powyższe rozporządzenie zostało uszczegółowione ustawą z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) - (Dz. U. Nr 178, poz. 1060).

W świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 Nr 119, poz. 11 ze zm.), celem spółdzielni mieszkaniowej (…) jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Z treści wniosku wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa jest producentem ciepła na potrzeby własne. Ciepło produkowane jest m. in. we własnych kotłowniach (jedna olejowa, druga na miał i drewno). Od 2006 r. realizuje zadania związane z ochroną środowiska polegających m.in. na termomodernizacji budynków wielorodzinnych, likwidacji starych nieekologicznych kotłowni na węgiel, budowie instalacji solarnych, budowie nowoczesnej ekologicznej kotłowni na miał węglowy i drewno kawałkowe oraz na modernizacji kotłowni. W zasobach Spółdzielni znajdują się: lokale mieszkalne (gospodarstwa domowe), lokale użytkowe, administracji publicznej oraz biuro Spółdzielni. Spółdzielnia prowadzi kotłownie, które stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa, które posiadają swoich pracowników i infrastrukturę. Nie stanowią one organizacyjnie i finansowo odrębnych przedsiębiorstw, gdyż wchodzą w skład całości majątku. Spółdzielnia prowadzi odrębną ewidencję księgową dla kosztów i przychodów dla potrzeb ciepłownictwa. Prowadzona ewidencja księgowa zapewnia rozliczenie ciepła w celu ustalenia stawki opłat związanych z utrzymaniem mieszkań. Ewidencja księgowa daje możliwość ustalenia kosztów wg. rodzajów. Spółdzielnia prowadzi ewidencje wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy. Udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej kotłowni wynosi 40%. Spółdzielnia nie wdrożyła systemu zarządzania środowiskowego i nie złożyła wniosku o dokonanie zarejestrowania w rejestrze EMAS oraz nie uczestniczy w systemie określonym ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że zużywany przez Spółdzielnię miał węglowy dla potrzeb grzewczych lokali mieszkalnych, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, pod warunkiem, że zużywa go zgodnie z celem (przeznaczeniem) określonym w tym przepisie, tj. dla potrzeb gospodarstw domowych.

Z kolei w odniesieniu do nabywanego miału węglowego zużywanego dla potrzeb lokali użytkowych należy stwierdzić, że o ile Spółdzielnia jest zakładem energochłonnym w rozumieniu art. 31a ust. 10 ww. ustawy (na co może wskazywać treść wniosku) i prowadzi ewidencję na zasadach określonych w art. 31a ust. 4-7 ustawy, zużywany przez nią miał węglowy może korzystać ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w ust. 2 pkt 8 tegoż artykułu.

W związku z tym, że Spółdzielnia nie wprowadziła systemu prowadzącego do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, tj. EU ETS lub EMAS, nie może skorzystać ze zwolnienia od akcyzy przewidzianego w art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.