Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-277/07
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-02-28
Teza: Zwolnienie z podatku VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz budynku na tym gruncie posadowionego.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; dostawa-dostawa towarów; grunty-grunt zabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż budynków; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2007 r. (data wpływu 5 grudnia 2007 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz sprzedaży budynku położonego na tym gruncie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz sprzedaży budynku położonego na tym gruncie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 2 września 2003 r. Spółka nabyła prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz prawo własności budynku posadowionego na tym gruncie, stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności. Spółka nabyła grunt wraz z budynkiem od osób fizycznych (małżeństwo), budynek stanowił wspólnotę majątkową małżeństwa, nie był związany z działalnością gospodarczą.

Zakupiony przez Spółkę budynek, jeszcze przed zakupem przez ww. małżeństwo, był używany na cele usługowe, jego budowa została zakończona ponad 10 lat temu. Przy nabyciu nieruchomości aktem notarialnym został uiszczony podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata sądowa, opłata skarbowa oraz wynagrodzenie za czynności notarialne. Przy nabyciu prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz budynku nie był naliczany podatek od towarów i usług.

Ww. nieruchomość w ewidencji Wnioskodawcy jest wykazana w ewidencji księgowej po stronie aktywów.

W kolejnych latach wartość księgowa ww. nieruchomości zwiększyła się o zapłacone podatki i drobne naprawy wynikające z niszczenia obiektu. Ww. wydatki nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku.

Ponieważ budynek nie był ewidencjonowany jako środek trwały, Wnioskodawca nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych. Ponadto budynek nie był wykorzystywany przez Spółkę, gdyż jego stan techniczny na to nie pozwalał (budynek wymaga remontu). W związku z powyższym Spółka płaciła obniżoną stawkę podatku od nieruchomości. W roku 2003 Wnioskodawca wystawił faktury na dzierżawy części budynku (20 m²). Żadnych innych przychodów związanych z posiadaniem budynku Spółka nie osiągała. Spółka nigdy nie posiadała własnych biur w budynku. Obiekt służył jako zabezpieczenie zaciągniętych przez Spółkę kredytów na budowę mieszkań.

Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedaż ww. budynek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy sprzedaży ww. budynku oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest budynek, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do zwolnienia będzie przysługiwało Spółce, ponieważ przy nabyciu budynku Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, budynek jest towarem używanym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydatki poniesione na ulepszenie budynku nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 tej ustawy.

W związku z powyższym do sprzedaży ww. budynku będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym również przepisy dotyczące dostawy towarów używanych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli do końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Użycie w tym przepisie sformułowania „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Zatem aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie z podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca ma zamiar sprzedać budynek posadowiony na gruncie, w stosunku do którego Wnioskodawca posiada prawo wieczystego użytkowania. Przedmiotowy budynek jest własnością Spółki. Spełnia on definicję towarów używanych, a przy jego nabyciu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione łącznie przesłanki zawarte w tym przepisie. Wnioskodawca nie ponosił wydatków związanych z ulepszeniem ww. nieruchomości w kwocie stanowiącej 30% wartości początkowej budynku lub większej. Zatem do przedmiotowej dostawy budynku będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Natomiast kwestię sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2007 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem zwalnia się od podatku VAT zbycie prawa użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Oznacza to, że do sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli zatem dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Na podstawie ww. przepisów oraz przedstawionego stanu prawnego zawartego we wniosku, dotyczącego sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z własnością posadowionych na tym gruncie budynków, w sytuacji gdy dostawa budynku korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie cyt. wyżej przepisów art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy o VAT, należy stwierdzić, iż zasadnym jest zastosowanie zwolnienia przedmiotowego również do zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu na podstawie § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. wyżej rozporządzenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.