Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.599.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Nieuznanie wniesienia aportem działek nr (…), (…) i (…) oraz
zabudowań za czynność wyłączoną z opodatkowania
podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,
zwolnienie z podatku VAT aportu nieruchomości zabudowanej
nr (…) oraz opodatkowania podatkiem VAT aportu
nieruchomości niezabudowanej nr (…).
Słowa kluczowe: aport
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zaistniałego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie
    objętym pytaniami nr 1, nr 2, nr 4 jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
    Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 1 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Wnioskodawca lub Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.) do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty, m.in. w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków.
    Wnioskodawca nie prowadzi samodzielnej gospodarki wodociągowej i kanalizacyjnej na
    terenie Gminy. Gmina zleca wykonywanie usług – w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w
    wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy – spółce (...) Sp. z o.o. z
    siedzibą w (...) (dalej: Spółka).
    Spółka jest odrębną od Gminy osobą prawną działającą w szczególności na podstawie
    ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze
    zm.).
    Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. zbiorowe dostarczanie i uzdatnianie wody oraz
    odprowadzanie ścieków. Spółka jest spółką kapitałową, w której Gmina posiada 100%
    udziałów. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    2.
    Gmina jest właścicielem działek nr 1 o powierzchni (...) ha, nr 2 o powierzchni (...) ha i 3 o
    powierzchni (...) ha, obręb (...).
    Działka nr 1 jest działką obecnie niezabudowaną, dla której został uchwalony miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego (dalej: MPZP). W MPZP działka przeznaczona jest
    pod zabudowę.

    Działka nr 3 jest działką zabudowaną obiektami oczyszczalni ścieków wraz z infrastrukturą
    towarzyszącą (dalej: Oczyszczalnia). Oczyszczalnia została wybudowana przez Gminę i
    oddana do użytkowania w 2006 r. Po oddaniu jej do użytkowania, Oczyszczalnia została
    wydzierżawiona na rzecz Spółki, która to dzierżawa trwa do dnia dzisiejszego.
    W 2016 r. Oczyszczalnia ścieków została zmodernizowana przez Gminę. Wartość nakładów
    modernizacyjnych przekraczała 30% wartości początkowej Oczyszczalni. Po zakończeniu
    modernizacji, Oczyszczalnia była w dalszym ciągu dzierżawiona przez Gminę na rzecz
    Spółki.
    Gmina nie odliczała VAT naliczonego od wydatków związanych z budową Oczyszczalni ani
    od wydatków związanych z modernizacją Oczyszczalni.
    Działa nr 2 jest obecnie niezabudowana. Dla działki tej nie ma uchwalonego MPZP i nie
    została wydana decyzja o warunkach zabudowy.
    3.
    Gmina obecnie planuje wniesienie ww. działek wraz z zabudowaniami Oczyszczalni do
    Spółki w drodze aportu (wkładu niepieniężnego). Biorąc pod uwagę model prowadzenia
    gospodarki wodociągowej i kanalizacyjnej na terenie Gminy (tj. świadczenie usług za
    pośrednictwem Spółki), w celu sprawnej realizacji zadań, do których Gmina powołała
    Spółkę, celowym jest wyposażenie Spółki w formie aportu odpowiednim majątkiem.
    W celu wniesienia działek wraz z zabudowaniami Oczyszczalni aportem do Spółki, w
    Gminie zostały / zostaną podjęte następujące działania:
    - podjęcie uchwały przez Radę Gminy o wyrażeniu zgody na dokonanie aportu,
    - przeprowadzenie prac związanych z inwentaryzacją majątku oraz przygotowaniem
      formalnym omawianego procesu (np. poprzez opracowanie i zgromadzenie niezbędnej
      dokumentacji, w tym dokumentacji księgowej oraz protokołów),
    - przeprowadzenie oceny transakcji aportu pod względem merytorycznym (w tym analiza
      zgromadzonej dokumentacji),
    - przeprowadzenie uzgodnień ze Spółką,
    - dokonanie niezbędnych czynności związanych z rozliczeniem aportu.
    W następstwie aportu Spółka stanie się właścicielem działek oraz Oczyszczalni i na tej
    podstawie będzie mogła wykorzystywać majątek do prowadzonej działalności w zakresie
    zbiorowego oczyszczania ścieków.
    4.
    W ramach planowanego aportu, na Spółkę zostanie przeniesiona własność działek gruntu
    nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań znajdujących się na działce 3. Planowana transakcja wniesienia
    aportu nie obejmie natomiast przeniesienia należności Gminy, rachunków bankowych ani
    środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy. Spółka nie przejmie również
    żadnych zobowiązań Gminy i nie dojdzie do przeniesienia umów o pracę osób
    zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy).
    W związku z przedstawionym stanem faktycznym / zdarzeniem przyszłym, Gmina w
    ramach niniejszego wniosku o interpretację chciałaby potwierdzić sposób traktowania ww.
    aportu dla na gruncie ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej:
    ustawa o VAT).
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    Ad.1.
    Przedmiot aportu nie będzie stanowił organizacyjnie i finansowo wyodrębnionego zespołu
    składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych
    zadań, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.

    Przenoszone składniki nie są / nie będą wyodrębnione w prowadzonej przez Gminę
    działalności na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.
    Ad.2.
    Jak już Gmina wskazała powyżej, przedmiot aportu nie będzie stanowił pod względem
    organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym wyodrębnionego, samodzielnego składnika
    majątku, na podstawie którego będzie możliwe prowadzenie przez Spółkę działalności
    gospodarczej.
    Jednocześnie należy podkreślić, iż samo nabycie przez Spółkę (w drodze aportu)
    omawianych składników majątkowych nie jest wystarczające do prowadzenia przez Spółkę
    działalności gospodarczej z ich wykorzystaniem (tj. działalności w zakresie dostawy wody i
    odbioru nieczystości). W celu prowadzenia tej działalności konieczne jest posiadanie
    odpowiednich zasobów ludzkich (pracowników), zasobów majątkowych (dostępu do
    pozostałej infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, dostępu do powierzchni
    biurowych, pozostałego majątku koniecznego do prowadzenia działalności, w tym sprzętu
    komputerowego i biurowego) oraz zawarcie odpowiednich umów cywilnoprawnych (w
    szczególności umów z dostawcami mediów).
    A zatem, odpowiadając na pytanie Organu, Spółka nie będzie mogła prowadzić
    działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o wniesione do niej składniki majątkowe.
    Ad.3
    Gmina nie odliczała VAT od wydatków związanych z modernizacją Oczyszczalni w 2016 r.
    Ponieważ Oczyszczalnia była dzierżawiona do Spółki, a dzierżawa jest czynnością
    opodatkowaną VAT, Gminie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków związanych z modernizacją. Zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków związanych z modernizacją nie był jednak przedmiotem analizy po stronie
    Gminy.
    Ad.4.
    Działka nr 1 została nabyta przez Gminę 29 sierpnia 2016 r.
    Ad.5.
    Działka została nabyta jako grunt rolny od osoby fizycznej w ramach czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad.6.
    Przy nabyciu działki nie przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego – działka została nabyta od osoby fizycznej.
    Ad.7.
    Działka była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. Działka nie była
    wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku.
    Pytania (oznaczone jak we wniosku)
    1. Czy wniesienie aportem do Spółki działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań
      znajdujących się na działce 3 nie będzie stanowić czynności wyłączonej z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, tj. transakcji
      zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
    2. Czy wniesienie aportem do Spółki Oczyszczalni wraz z gruntem (działka nr 3) będzie
      stanowiło czynność zwolnioną z opodatkowania VAT?
    4. Czy wniesienie aportem do Spółki działki niezabudowanej nr 1 będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z
    VAT?

    Państwa stanowisko w sprawie (oznaczone jak we wniosku)
    1. Wniesienie aportem do Spółki działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań znajdujących
      się na działce 3 nie będzie stanowić czynności wyłączonej z opodatkowania podatkiem
      VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, tj. transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    2. Wniesienie aportem do Spółki Oczyszczalni wraz z gruntem (działka nr 3) będzie
      stanowiło czynność zwolnioną z opodatkowania VAT.
    4 Wniesienie aportem do Spółki działki niezabudowanej nr 1 będzie stanowiło czynność
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.
    Uzasadnienie:
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tej regulacji, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, iż Gmina będzie uznana za podatnika podatku VAT w dwóch przypadkach, tj.
    gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jej zadań oraz gdy
    wykonuje czynności mieszczące się w ramach jej zadań, ale czyni to na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Wniesienie aportem do Spółki działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań znajdujących się
    na działce 3 stanowić będzie czynność cywilnoprawną. W rezultacie, Gmina działać będzie
    w przypadku tej czynności jako podatnik VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, w ocenie Gminy, w analizowanej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 55 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm., dalej: KC), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    - oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    - własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    - prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;

    - wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    - koncesje, licencje i zezwolenia;
    - patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    - majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    - tajemnice przedsiębiorstwa;
    - księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Natomiast pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane w art. 2
    pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowana część przedsiębiorstwa to
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Przedmiotem aportu będzie jedynie Infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna powstała
    w wyniku realizacji Inwestycji. Jak zaznaczono w opisie stanu faktycznego / zdarzenia
    przyszłego, planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie przeniesienia należności
    Gminy, jak również przeniesienia rachunków bankowych oraz środków pieniężnych
    zdeponowanych na rachunkach Gminy. Spółka nie przejmie również zobowiązań Gminy.
    W ramach aportu nie dojdzie do przeniesienia umów o pracę osób zatrudnionych w
    Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy).
    Zdaniem Gminy, składniki majątkowe, które będą przedmiotem aportu nie będą stanowić
    ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    wskazanych powyżej definicji. Przedmiotem aportu będą działki gruntu nr 1, 2 i 3 oraz
    zabudowania znajdujące się na działce 3. Jak zaznaczono w opisie stanu faktycznego /
    zdarzenia przyszłego, planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie przeniesienia
    należności Gminy, jak również przeniesienia rachunków bankowych oraz środków
    pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy. Spółka nie przejmie również
    zobowiązań Gminy. W ramach aportu nie dojdzie do przeniesienia umów o pracę osób
    zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy).
    Tym samym nie można uznać, że wnoszone przez Gminę aportem składniki majątkowe
    stanowić będą przedsiębiorstwo – Gmina w ramach aportu przeniesie wyłącznie
    określone składniki majątkowe, którym nie będą towarzyszyć żadne inne elementy
    wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Przedmiotem aportu nie będzie też zorganizowana część przedsiębiorstwa, gdyż
    Oczyszczalnia nie jest / nie będzie organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w
    istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i niematerialnych, nie
    obejmuje zobowiązań i nie mogłaby stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie
    realizującego zadania gospodarcze.
    Czynność aportu stanowić będzie zatem podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W
    konsekwencji wniesienia aportu dojdzie do przeniesienia na Spółkę własności składników
    majątkowych w zamian za uzyskane przez Gminę wynagrodzenie w postaci udziałów w
    Spółce.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
    - interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS lub Organ) z 18
      września 2024 r. (nr 0112-KDIL3.4012.473.2024.2.AK), w której stwierdzono, że: „Jak
      wynika z opisu sprawy, w ramach aportu na Spółkę zostanie przeniesiona jedynie
      własność infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji. Rozważana transakcja
      wniesienia aportu nie obejmie zatem przeniesienia żadnych Państwa należności,

      rachunków bankowych ani środków pieniężnych zdeponowanych na Państwa
      rachunkach. Spółka nie przejmie również żadnych Państwa zobowiązań (w
      szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów) i nie dojdzie do
      przeniesienia umów o pracę osób u Państwa zatrudnionych (tj. nie dojdzie do
      przeniesienia zakładu pracy). Powyższe wynika z tego, iż Infrastruktura, która
      powstanie w ramach Inwestycji, stanowić będzie wyłącznie jeden z elementów całości
      tego typu infrastruktury występującej na terenie Gminy. Opisany we wniosku
      przedmiot planowanego aportu nie będzie stanowił również zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek
      zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot aportu nie będzie stanowił składników
      majątkowych wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w Gminie, które
      umożliwiałyby prowadzenie niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem, przedmiot aportu
      nie może funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy. Będące przedmiotem
      aportu składniki majątkowe nie będą na tyle zorganizowane, aby umożliwiały
      prowadzenie na nich działalności bez dodatkowych nakładów Spółki.
      Tym samym, w rozpatrywanej sprawie składniki majątkowe, które nabędzie Spółka w
      wyniku planowanego aportu nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani zorganizowanej
      części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, do
      planowanej transakcji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Planowany
      przez Państwa aport nie będzie zatem wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT”.
    - interpretacji DKIS z 3 lutego 2022 r. (nr 0113-KDIPT1-2.4012.788.2021.2.KT);
    - interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 kwietnia 2011 r. (nr ILPP1/443-10
      /11-8/NS) oraz
    - interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 marca 2011 r. (nr IBPP3/443-
      1016/10/AB).
    Podsumowując, wniesienie aportem do Spółki działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań
    znajdujących się na działce 3 nie będzie stanowić czynności wyłączonej z opodatkowania
    podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, tj. transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem do Spółki Oczyszczalni wraz z gruntem
    (działka nr 3) będzie stanowiło czynność zwolnioną z opodatkowania VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przez towary należy natomiast rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Analiza powyższych przepisów dotyczących przedmiotu opodatkowania VAT prowadzi do
    wniosku, że czynność wniesienia aportu – w zależności od jego przedmiotu – spełnia
    przesłanki uznania jej albo za dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) albo za świadczenie usług
    w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w
    szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych). Spełnione są
    bowiem następujące przesłanki:

    - istnieją skonkretyzowane strony czynności (tj. wnoszący aport oraz spółka otrzymująca
      aport);
    - istnieje świadczenie oraz odpłatność za nie, tzn. wnoszący aport spełnia na rzecz spółki
      świadczenie poprzez przeniesienie na nią konkretnego składnika majątku (rzeczy lub
      prawa), co stanowi po stronie spółki wymierne przysporzenie, a w zamian za to spółka
      wydaje wnoszącemu udziały w swoim kapitale zakładowym, które również mają
      wymierną wartość ekonomiczną i stanowią wynagrodzenie za otrzymany przedmiot
      aportu;
    - istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem w postaci przeniesienia na spółkę
      przedmiotu wkładu a wynagrodzeniem w postaci udziałów w kapitale zakładowym,
      który wynika ze stosunku cywilnoprawnego łączącego strony.
    W celu określenia zasad opodatkowania transakcji podatkiem VAT należy przeanalizować
    art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy VAT. We wskazanych przepisach ustawy o VAT
    ustawodawca przewidział bowiem zwolnienia od podatku VAT dla dostawy budynku,
    budowli lub ich części spełniających określone warunki.
    W ustawie o VAT brak jest definicji „budowli”. Pojęcie to zostało jednak zdefiniowane na
    gruncie ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: Prawo budowlane). Zgodnie z
    art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o budowli, należy przez to
    rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem (w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa
    budowlanego) lub obiektem małej architektury (w rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa
    budowlanego), jak m.in.: obiekty liniowe, sieci techniczne, budowle hydrotechniczne,
    oczyszczalnie ścieków, stacje uzdatniania wody, sieci uzbrojenia terenu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    - dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    - pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Jako pierwsze zasiedlenie w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    - wybudowaniu lub
    - ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów ustawy o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    W ocenie Wnioskodawcy, do pierwszego zasiedlenia w stosunku do budowli i budynków
    składających się na Oczyszczalnię doszło w 2006 r., gdy Oczyszczalnia została oddana do
    użytkowania i wydzierżawiona na rzecz Spółki. Z kolei w 2016 r. doszło do pierwszego
    zasiedlenia w stosunku do nakładów poniesionych przez Gminę na modernizację
    Oczyszczalni. Zmodernizowana Oczyszczalnia – po zakończeniu inwestycji – była nadal
    dzierżawiona na rzecz Spółki.
    A zatem, planowany aport w odniesieniu do Oczyszczalni będzie zwolniony z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnienie to nie ma bowiem zastosowania
    wyłącznie w przypadku, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia

    lub przed nim. W analizowanych okolicznościach, dostawa nie będzie dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia, a zatem zwolnienie z VAT wynikające z tego przepisu
    znajdzie zastosowanie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. A zatem, w przypadku aportu
    Oczyszczalni, dostawa działki, na której znajdują się budynki i budowle stanowiące
    Oczyszczalnię, będzie również zwolniona z VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy, wniesienie aportem do Spółki Oczyszczalni
    wraz z gruntem (działka nr 3) będzie stanowiło czynność zwolnioną z opodatkowania VAT,
    a podstawą zwolnienia z VAT będzie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w związku z art. 29a
    ust. 8 tej ustawy.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem do Spółki działki niezabudowanej nr 1
    będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą
    ze zwolnienia z VAT.
    Dla ww. działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z
    którym działka ta jest przeznaczona pod zabudowę.
    W związku z powyższym, zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie będzie miało
    zastosowania, a aport działki będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie objętym pytaniami nr 1, nr
    2, nr 4 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak i niezabudowanych traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie
    świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenie określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może
    nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, dalej:
    Kodeks cywilny):
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:

      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
        2Art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia.
    Art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku
    zakładu lub oddziału osoby prawnej.
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych
    zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Wymagane jest więc, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Oznacza to, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie oraz posiada
    wewnętrzną samodzielność finansową.
    Aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych
    mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole – a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną
    częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest
    definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1
    ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników
    majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w
    istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych
    przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl
    Trybunał stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
    W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu
    VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
    przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
    regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
    stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
    każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
    składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca
    musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego
    części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc
    pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób
    jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku
    tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że
    celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever TSUE
    wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie
    muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z
    opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał
    uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje
    ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie
    stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub
    jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość
    przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Nie prowadzą Państwo samodzielnej gospodarki wodociągowej i
    kanalizacyjnej na terenie Gminy. Zlecają Państwo wykonywanie usług – w zakresie
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy
    – spółce. Są Państwo właścicielem działek nr 1, nr 2 i 3. Działka nr 1 jest działką obecnie
    niezabudowaną, dla której został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. W MPZP działka przeznaczona jest pod zabudowę. Działka nr 3 jest
    działką zabudowaną obiektami oczyszczalni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą
    (dalej: Oczyszczalnia). Działa nr 2 jest obecnie niezabudowana. Dla działki tej nie ma
    uchwalonego MPZP i nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Obecnie planują
    Państwo wniesienie ww. działek wraz z zabudowaniami Oczyszczalni do Spółki w drodze
    aportu (wkładu niepieniężnego). W ramach planowanego aportu, na Spółkę zostanie
    przeniesiona własność działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań znajdujących się na
    działce 3. Planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie natomiast przeniesienia
    Państwa należności, rachunków bankowych ani środków pieniężnych zdeponowanych na
    Państwa rachunkach. Spółka nie przejmie również żadnych Państwa zobowiązań i nie
    dojdzie do przeniesienia umów o pracę osób zatrudnionych. Przedmiot aportu nie będzie
    stanowił organizacyjnie i finansowo wyodrębnionego zespołu składników materialnych i
    niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań, które mogłyby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Przenoszone składniki nie są/nie będą
    wyodrębnione w prowadzonej przez Państwa działalności na płaszczyźnie organizacyjnej,
    finansowej i funkcjonalnej. Spółka nie będzie mogła prowadzić działalności gospodarczej
    wyłącznie w oparciu o wniesione do niej składniki majątkowe.
    W pierwszej kolejności mają Państwo wątpliwości, czy wniesienie aportem do Spółki
    działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań znajdujących się na działce 3 nie będzie
    stanowić czynności wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT, tj. transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    opisany przedmiot planowanego aportu, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu (aportowi) nie będzie towarzyszył
    transfer kluczowych składników, wchodzących w skład definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach aportu na Spółkę zostanie przeniesiona
    jedynie własność działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań znajdujących się na działce 3.
    Rozważana transakcja wniesienia aportu nie obejmie zatem przeniesienia należności,
    rachunków bankowych ani środków pieniężnych zdeponowanych na Państwa rachunkach.
    Spółka nie przejmie również żadnych Państwa zobowiązań i nie dojdzie do przeniesienia
    umów o pracę osób zatrudnionych (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy). Spółka
    nie będzie mogła prowadzić działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o wniesione do
    niej składniki majątkowe.
    Zatem nie można uznać, że przedmiotem aportu jest/będzie przedsiębiorstwo.
    Przedmiot planowanego aportu nie stanowi/nie będzie również stanowił zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiot aportu nie będzie stanowił organizacyjnie i
    finansowo wyodrębnionego zespołu składników materialnych i niematerialnych
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań, które mogłyby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Przenoszone składniki nie są / nie będą
    wyodrębnione w prowadzonej przez Gminę działalności na płaszczyźnie organizacyjnej,
    finansowej i funkcjonalnej. Samo nabycie przez Spółkę (w drodze aportu) omawianych

    składników majątkowych nie jest wystarczające do prowadzenia przez Spółkę działalności
    gospodarczej z ich wykorzystaniem (tj. działalności w zakresie dostawy wody i odbioru
    nieczystości).
    Zatem przedmiot aportu nie będzie posiadał takiej samodzielności finansowej oraz
    funkcjonalnej, aby Spółka po przejęciu działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz zabudowań
    znajdujących się na działce 3 w ramach aportu była w stanie prowadzić działalność
    gospodarczą oraz rozliczenia finansowe w sposób niezależny i zorganizowany, przy
    uwzględnieniu uwarunkowań ekonomicznych i rynkowych wykorzystując wyłącznie
    składniki będące przedmiotem aportu.
    Z okoliczności sprawy wynika zatem, że przedmiot aportu nie stanowi składników
    majątkowych wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, które umożliwiałyby
    prowadzenie niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem, przedmiot aportu nie mógłby
    funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy, nie będzie na tyle zorganizowany
    na moment dokonania aportu, aby umożliwiał prowadzenie działalności bez dodatkowych
    nakładów Spółki.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie przedmiot aportu, który przekażą Państwo Spółce, nie
                                          1stanowi/nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    cywilnego, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt
    27e ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie przez Państwa aportem do Spółki działek gruntu nr 1, 2 i 3
    oraz zabudowań znajdujących się na działce 3 nie stanowi/nie będzie stanowić wyłączonej
    z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy wniesienie aportem do Spółki Oczyszczalni wraz z
    gruntem (działka nr 3) będzie stanowiło czynność zwolnioną z opodatkowania (pytanie nr
    2) oraz czy wniesienie aportem do Spółki działki niezabudowanej nr 1 będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT
    (pytanie nr 4).
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W
    związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych:
    - wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
      rozporządzania określonymi składnikami majątku,
    - w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną
      wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22
    ustawy, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem – istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    Zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy
    czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak

    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie aportem składników majątku w zamian za udziały należy
    uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.
    Jak już wyżej zaznaczono, nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj.:
    - gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
    - gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
        podstawie umów cywilnoprawnych.
    Natomiast w związku z realizacją zadań, które organ władzy publicznej podejmuje jako
    podmiot prawa publicznego, nie będzie podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności,
    opłaty lub składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:

      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Wnosząc do Spółki aport w postaci opisanych we wniosku działek gruntu nr 1, 2 i 3 oraz
    zabudowań znajdujących się na działce 3, będą Państwo działać w charakterze podatnika
    podatku od towarów, a nie w roli organu władzy publicznej. Czynność ta będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towaru zgodnie z art. 7 ust.
    1.
    Jednocześnie wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawka podatku
    VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z nich.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Z opisu sprawy wynik, że planują Państwo wniesienie aportem do Spółki działki nr 3
    zabudowanej obiektami oczyszczalni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą
    (Oczyszczalnia). Oczyszczalnia została wybudowana przez Państwa i oddana do
    użytkowania w 2006 r. Po oddaniu jej do użytkowania, Oczyszczalnia została
    wydzierżawiona na rzecz Spółki, która to dzierżawa trwa do dnia dzisiejszego. W 2016 r.
    Oczyszczalnia ścieków została zmodernizowana przez Państwa. Wartość nakładów
    modernizacyjnych przekraczała 30% wartości początkowej Oczyszczalni. Oczyszczalnia
    była dzierżawiona do Spółki, a dzierżawa jest czynnością opodatkowaną VAT, Gminie
    przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z
    modernizacją. Po zakończeniu modernizacji, Oczyszczalnia była w dalszym ciągu
    dzierżawiona przez Państwa na rzecz Spółki.
    Zatem analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że aport opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    Oczyszczalni nie zostanie dokonany w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, gdyż
    jak Państwo wskazali po dokonaniu modernizacji Oczyszczalni w 2016 r. przekraczającej
    30% wartości początkowej, Oczyszczalnia była przedmiotem dzierżawy, która trwa do dziś.
    Tym samym pomiędzy pierwszym zasiedleniem Oczyszczalni a jej dostawą (aportem)
    upłynie okres ponad 2 lat.
    Zatem dostawa (aport) ww. Oczyszczalni będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zostaną
    spełnione warunki do jego zastosowania wynikające z tego przepisu.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem
    sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką
    opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji,
    gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również
    sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku.
    W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również aport działki nr 3, na
    której posadowiona jest ww. Oczyszczalnia, będzie zwolniony od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do opodatkowania wniesienia aportem działki niezabudowanej nr
    1 należy zauważyć co następuje:
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie
      z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Według art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1, 6 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
      1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu
      lub różnych zasadach zagospodarowania;
      6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu,
      maksymalną i minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział
      powierzchni biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy,
      maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę i sposób realizacji miejsc do
      parkowania, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych
      w kartę parkingową, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
      9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich
      użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub

    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle
    orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Nie jest więc terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo wnieść do Spółki aport w postaci m.in. działki
    niezabudowanej 1. Działka nr 1 jest działką obecnie niezabudowaną, dla której został
    uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego i działka przeznaczona jest
    pod zabudowę.
    Zatem aport niezabudowanej działki nr 1, która zgodnie z Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczona pod zabudowę, stanowi teren
    budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a zatem dostawa (aport) tej nie
    będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
    Z uwagi na fakt, że aport nr 1 nie korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione
    muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
      tych towarów.

    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT.
    Jak wynika z wniosku działka nr 1 została nabyta od osoby fizycznej w ramach czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, była wykorzystywana przez Państwa do
    działalności opodatkowanych podatkiem VAT. Działka nr 1 nie była wykorzystywania
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że nie zostały spełnione również warunki
    do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy dostawie (aporcie) działki nr 1 na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Podsumowując, aport działki nr 1, objętej miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43
    ust. 1 pkt 2. Aport działki nr 1 będzie opodatkowany właściwą stawką podatku od towarów
    i usług.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Kwestia dotycząca zwolnienia z podatku VAT aportu nieruchomości niezabudowanej nr
    2 (pytanie nr 3) jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.