Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1378/14/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-05
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. l pkt 33 lit. b ustawy wynagrodzenia z tytułu wykonania usługi kulturalnej polegającej na komponowaniu utworów muzycznych oraz tworzeniu tekstów dla dzieł odrębnych twórców, wypłacanych przez organizację zbiorowego zarządzania.
Słowa kluczowe: honorarium; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; prawa-prawa autorskie; twórcy; utwory; wynagrodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z 11 lutego 2015 r. (data wpływu 18 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług wynagrodzeń wypłacanych przez organizację zbiorowego zarządzania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług wynagrodzeń wypłacanych przez organizację zbiorowego zarządzania. Wniosek został uzupełniony pismem z 11 lutego 2015 r. (data wpływu 18 lutego 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie nr IBPP3/443-1378/14/KG z 6 lutego 2015 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą indywidualną działalność artystyczną w postaci komponowania utworów muzycznych oraz tworzenia tekstów dla dzieł odrębnych twórców. Wnioskodawca podpisał deklarację członkowską oraz przystąpił do Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Organizacji powierzył na zasadzie umowy licencyjnej uprawnienie do zbiorowego zarządzania prawami autorskim przedmiotowych utworów zgodnie z określonymi w umowie polami eksploatacji. Dodatkowo należy stwierdzić, że każdorazowo w przypadku upowszechnienia działalności Wnioskodawcy jego osobiste prawa majątkowe zostają zachowane. Twórca za przekazanie praw autorskich otrzymuje wynagrodzenie. Wnioskodawca planuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako czynny podatnik VAT, wystawiać faktury organizacji ZAiKS ze stawką zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jest czynnym krajowym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla celów podatkowych w Polsce oraz składa zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa deklaracje VAT-7. Działalność artystyczna wykonywana przez Wnioskodawcą wykonywana jest w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z brakiem definicji legalnej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pojęcia „ indywidualny twórca”, „indywidualny artysta” należy odnieść się do domniemań związanych z podmiotem oraz przedmiotem prawa autorskiego. Zgodnie z art. 8 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych „Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu”. Dodatkowo na podstawie literatury przedmiotu można stwierdzić, iż indywidualna twórczość, to specyficzna jakość uprzedmiotowiona w szeregu utworów danego twórcy i przejawiająca się poprzez utrwalony w nich sposób artystycznego budowania obrazów zindywidualizowanych, zawierających w sobie to wszystko, co składa się na rzeczową, psychologiczną i ideologiczną treść dzieła sztuki oraz poprzez umiejętność wyposażenia tych obrazów w adekwatną im formą wewnętrzną i zewnętrzną (A. Kopff, w: Zagadnienia prawa autorskiego, S. Grzybowski, A. Kopff, J. Serda, Warszawa 1973, s. 29). Zatem nie ulega wątpliwości spełnienie przez Wnioskodawcę powyższych warunków.

Wnioskodawca nie jest wpisany na podstawie odrębnych przepisów o charakterze kulturalnym do rejestru instytucji kultury, zaś wykonywana przez niego działalność stanowi w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa oraz ich wykładni działalność kulturalną. Dodatkowo w świetle art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług nie jest związana z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach.

Z związku z koniecznością odpowiedzi na pytanie 7 Organu, tj. „Z tytułu jakich czynności (określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) przysługują Wnioskodawcy autorskie prawa majątkowe?” niezbędne staje się przytoczenie art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o prawie, autorskim i prawach pokrewnych: „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utworu). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory; wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe, plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe). Zatem na podstawie przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie majątkowe w wyniku procesu stworzenia utworów w postaci muzycznej lub słowno-muzycznej.

Nie ulega wątpliwości, iż w wyniku zawarcia umowy ze Stowarzyszeniem Autorów „ZAIKS” Wnioskodawca otrzymuje stosowne wynagrodzenie czyli określone we wniosku tantiemy wykonawcze. Powyższe honorarium przysługuje Wnioskodawcy w wyniku powierzenia na zasadzie umowy licencyjnej upoważnienia do zbiorowego zarządzania prawami autorskim przedmiotowych utworów zgodnie z określonymi w umowie polami eksploatacji (udzielania licencji na korzystanie z utworów osobom fizycznym lub prawnym). Ponadto otrzymywane od Stowarzyszenia Autorów „ZAIKS” wynagrodzenie dotyczy wszystkich konkretnych utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę objętych zawartą umową.

Podkreślić należy, że czynności Wnioskodawcy, których bezpośrednim skutkiem jest uzyskanie tantiem wykonawczych stanowią przychód zaliczany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. l pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem działalność Wnioskodawcy nie wypełnia przesłanek umożliwiających wyłącznie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 w związku z art. 15 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na pyt. 12 Organu, tj. „Czy Wnioskodawca sam organizuje swoją pracę w zakresie komponowania utworów muzycznych oraz tworzenia tekstów dla dzieł odrębnych twórców, sam decyduje o jej godzinach i miejscu wykonania oraz ponosi jej koszty?” wskazać należy, że Wnioskodawca samodzielnie ustala zakres swojej pracy, okres oraz miejsce jej wykonywania. Dodatkowo jego działalność gospodarcza prowadzona jest we własnym imieniu i na własnym rachunek. Charakteryzuje się oczekiwaniem na maksymalizację zysku z jednoczesną świadomością konieczności poniesienia wydatków na jej prowadzenie. Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że wyłącznym stosunkiem prawnym łączącym go ze Stowarzyszeniem Autorów „ZAIKS” jest umowa dotycząca zbiorowego zarządzania prawami autorskim, nie mającą odniesienia do czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności Stowarzyszeniem Autorów „ZAIKS” wobec osób trzecich.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 11 lutego 2015 r.):

Czy uzyskiwane przez Wnioskodawcą honorarium autorskie w postaci tantiem wykonawczych od Stowarzyszenia Autorów „ZAIKS” z tytułu wykonania usługi kulturalnej polegającej na komponowaniu utworów muzycznych oraz tworzeniu tekstów dla dzieł odrębnych twórców podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. l pkt 33 lit. b ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając całokształt regulacji odnoszących się do zagadnienia podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług honorarium autorskie w postaci tantiem za wykonanie usługi powinno być zwolnione od podatku VAT.

Uzasadnienie:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Dokonując analizy możliwości zastosowania wyżej wymienionego zwolnienia od podatku od towarów i usług, należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych do której odwołuje się ustawodawca – przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe, plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe). W związku z powyższym stwierdzić należy, że wnioskodawca spełnia przesłanki podmiotowe wskazane w opisywanym zwolnieniu.

W odniesieniu do usług kulturalnych ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje przedmiotowego pojęcia, zatem jego znaczenie winno ustalać w oparciu o dostępne metody wykładni. W interpretacja indywidualnej Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 21 lipca 2014 r. IPPP2/443-469/14-2/KOM zostało użyte literalne rozumienie pojęcia. „Jeżeli zaś kulturę chciałoby się definiować w ujęciu normatywnym, to podążając za myślą Ralpha Linton kulturę możemy określić jako konfigurację wyuczonych zachowań i ich rezultatów, których elementy składowe są podzielane i przekazywane przez członków danego społeczeństwa (R. Linton Kulturowe podstawy osobowości Warszawa 2000). Według Internetowego Słownika Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza materialną i umysłową działalność społeczeństwa oraz jej wytwory. Tak więc reasumując powyższe za pojęcie kultura można zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności”. Dodatkowo zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. 2001 r. Nr 13 poz. 123, ze zm.), działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że działalność Wnioskodawcy spełnia przesłanki do zakwalifikowania jako usługa kulturalna, gdyż jako kompozytor oraz pisarz tworzy zindywidualizowane utwory materialne, które w zamian za usługę polegającą na wykorzystywaniu majątkowych praw autorskich przynależnych twórcy z mocy prawa wynagradzane są w postaci tantiem wykonawczych od Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 w ust. 3 pkt 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2–9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Powyższe wyłączenie stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi (art. 15 ust. 3a ustawy).

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 181, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 ustawy, wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 19, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2.wstępu:

1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3.wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4.usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5.działalności agencji informacyjnych;

6.usług wydawniczych;

7.usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8.usług ochrony praw.

Zwolnienie określone w ww. przepisie ustawy ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Jednocześnie, w analizowanej sprawie należy podkreślić, że ustawodawca wyłączył ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, usługi wymienione w cyt. wyżej art. 43 ust. 19 ustawy, tj. m.in. usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach; usługi związane z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach; działalność agencji informacyjnych; usługi wydawnicze.

To oznacza, że spełnienie warunków podmiotowych i przedmiotowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w sytuacji, gdy świadczona usługa jest jedną z tych objętych wyłączeniem, nie daje świadczącemu uprawnienia do zastosowania ww. zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 ww. ustawy).

Z treści ww. przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, że z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca, osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja.

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 cyt. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku – właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

*   mieć źródło w pracy człowieka (twórcy);
*   stanowić przejaw działalności twórczej;
*   posiadać indywidualny charakter.

Twórcy, zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem.

Przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy określa, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione.

Jak stanowi art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W myśl art. 104 ust. 1 ww. ustawy, organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, zwanymi dalej „organizacjami zbiorowego zarządzania”, w rozumieniu ustawy, są stowarzyszenia zrzeszające twórców, artystów wykonawców, producentów lub organizacje radiowe i telewizyjne, których statutowym zadaniem jest zbiorowe zarządzanie i ochrona powierzonych im praw autorskich lub praw pokrewnych oraz wykonywanie uprawnień wynikających z ustawy.

Jeżeli na danym polu eksploatacji działa więcej niż jedna organizacja zbiorowego zarządzania, to – stosownie do treści przepisu art. 107 cyt. ustawy – organizacją właściwą w rozumieniu ustawy jest organizacja, do której należy twórca lub uprawniony z tytułu prawa pokrewnego, a gdy twórca lub uprawniony z tytułu prawa pokrewnego nie należy do żadnej organizacji albo nie ujawnił swojego autorstwa – organizacja wskazana przez Komisję Prawa Autorskiego, o której mowa w art. 1101.

Wysokość wynagrodzeń dochodzonych w zakresie zbiorowego zarządzania przez organizacje zbiorowego zarządzania powinna uwzględniać wysokość wpływów osiąganych z korzystania z utworów i przedmiotów praw pokrewnych, a także charakter i zakres korzystania z tych utworów i przedmiotów praw pokrewnych (art. 110 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla celów podatkowych. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą indywidualną działalność artystyczną w postaci komponowania utworów muzycznych oraz tworzenia tekstów dla dzieł odrębnych twórców. Działalność artystyczna wykonywana przez Wnioskodawcą wykonywana jest w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca nie jest wpisany na podstawie odrębnych przepisów o charakterze kulturalnym do rejestru instytucji kultury, zaś wykonywana przez niego działalność stanowi w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa oraz ich wykładni działalność kulturalną. Dodatkowo w świetle art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług nie jest związana z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach. Wnioskodawca podpisał deklarację członkowską oraz przystąpił do Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Organizacji powierzył na zasadzie umowy licencyjnej uprawnienie do zbiorowego zarządzania prawami autorskim przedmiotowych utworów zgodnie z określonymi w umowie polami eksploatacji. Twórca za przekazanie praw autorskich otrzymuje wynagrodzenie, czyli określone we wniosku tantiemy wykonawcze. Powyższe honorarium przysługuje Wnioskodawcy w wyniku powierzenia na zasadzie umowy licencyjnej upoważnienia do zbiorowego zarządzania prawami autorskim przedmiotowych utworów zgodnie z określonymi w umowie polami eksploatacji (udzielania licencji na korzystanie z utworów osobom fizycznym lub prawnym). Ponadto otrzymywane od Stowarzyszenia Autorów „ZAIKS” wynagrodzenie dotyczy wszystkich konkretnych utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę objętych zawartą umową. Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie majątkowe w wyniku procesu stworzenia utworów w postaci muzycznej lub słowno-muzycznej. Czynności Wnioskodawcy, których bezpośrednim skutkiem jest uzyskanie tantiem wykonawczych stanowią przychód zaliczany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. l pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca samodzielnie ustala zakres swojej pracy, okres oraz miejsce jej wykonywania. Dodatkowo jego działalność gospodarcza prowadzona jest we własnym imieniu i na własnym rachunek. Charakteryzuje się oczekiwaniem na maksymalizację zysku z jednoczesną świadomością konieczności poniesienia wydatków na jej prowadzenie. Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że wyłącznym stosunkiem prawnym łączącym go ze Stowarzyszeniem Autorów „ZAIKS” jest umowa dotycząca zbiorowego zarządzania prawami autorskim, nie mającą odniesienia do czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności Stowarzyszeniem Autorów „ZAIKS” wobec osób trzecich.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy uzyskiwane przez Wnioskodawcą honorarium autorskie w postaci tantiem wykonawczych od Stowarzyszenia Autorów „ZAIKS” z tytułu wykonania usługi kulturalnej polegającej na komponowaniu utworów muzycznych oraz tworzeniu tekstów dla dzieł odrębnych twórców podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. l pkt 33 lit. b ustawy.

Wynagrodzenie uzyskiwane od Stowarzyszenia Autorów „ZAIKS”, które pobiera w imieniu i na rzecz twórcy (Wnioskodawcy) należne mu w związku z przysługującymi mu majątkowymi prawami autorskimi, będącymi konsekwencją jego twórczości, należy uznać za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Wnioskodawca bowiem w analizowanym przypadku występuje jako podmiot w pełni samodzielny, działający we własnym imieniu i na własnym rachunek, pobierający za swoje działania wynagrodzenie.

Należy w tym miejscu zauważyć, że wynagrodzenia w formie honorariów autorskich, które Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy otrzymuje od organizacji zbiorowego zarządzania za udzielenie licencji do korzystania z utworów do których posiada on prawa majątkowe, na gruncie ustawy o VAT są traktowane jak wynagrodzenie/zapłata za świadczone usługi (w myśl art. 8 ust. 1 ustawy), gdyż istnieje związek pomiędzy otrzymywanym wynagrodzeniem od organizacji zbiorowego zarządzania na rzecz Wnioskodawcy, a przedmiotowymi usługami polegającymi na udzielaniu licencji do wartości niematerialnych i prawnych – praw autorskich przysługujących Wnioskodawcy na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z tytułu posiadania statusu twórcy.

W istocie kwota wypłacana przez Stowarzyszenie Autorów „ZAIKS” stanowi opłatę w zamian za wykorzystanie majątkowych praw autorskich, przysługujących twórcy z mocy prawa, którymi ta organizacja zarządza, pobierając – na podstawie art. 1071 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – stosowne wynagrodzenie.

Wnioskodawca działając w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, świadczy usługi polegające na udostępnianiu posiadanych praw majątkowych z tytułu przynależnych mu określonych ustawowo praw autorskich, o których mowa we wniosku. Tym samym należności pieniężne wypłacane przez właściwą organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi – Stowarzyszenie Autorów „ZAIKS”, zobowiązaną z mocy ustawy do pobierania opłat stanowią ekwiwalentne wynagrodzenie, w zamian za udzielanie licencji do praw do wartości niematerialnych i prawnych, która to czynność mieści się w szerokiej definicji usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu VAT.

W świetle powołanych powyżej uregulowań zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych zauważyć należy, że ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy korzystają wyłącznie własne twórcze wykonania artystów posiadające cechy oryginalności i indywidualności (utwory), których autorstwo uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub podano do publicznej wiadomości w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca prowadzi działalność artystyczną, a więc niewątpliwie działania opisane we wniosku są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy, gdyż w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania. Zatem Wnioskodawca świadcząc usługi komponowania utworów muzycznych oraz tworzenia tekstów dla dzieł odrębnych twórców oraz pobierając wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich przedmiotowych utworów zgodnie z określonymi w umowie polami eksploatacji, za które wynagradzany jest w formie honorariów – występuje jako twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym należy uznać za wypełnioną przesłankę podmiotową art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Zasadnym staje się przeanalizowanie, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na komponowaniu utworów muzycznych oraz tworzeniu tekstów dla dzieł odrębnych twórców można uznać za usługi kulturalne.

Z analizy zakresu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wynika, że mają one niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci komponowania utworów muzycznych oraz tworzenia tekstów. Tym samym uznać należy, że przedmiotowe usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Ponieważ Wnioskodawca jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy (co wskazano w opisie sprawy), to świadczone przez niego usługi opisane we wniosku, które uznać należy za usługi kulturalne w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33, a za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie ww. przepisu.

Tym samym uzyskiwane przez Wnioskodawcę honorarium autorskie w postaci tantiem wykonawczych od Stowarzyszenia Autorów „ZAIKS” z tytułu wykonania usługi kulturalnej polegającej na komponowaniu utworów muzycznych oraz tworzeniu tekstów dla dzieł odrębnych twórców, podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. l pkt 33 lit. b ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.