Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-35/10/11-S/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-03-11
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zapasowy; podatek-podatek dochodowy; przekształcanie; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zyski-podział zysku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 719/10 – stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., reprezentowanej przez doradcę podatkowego , przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2010 r. (data wpływu 7 stycznia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zamierza wraz z pozostałymi wspólnikami przekształcić ją w spółkę komandytową. W związku z faktem, że będzie to przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę osobową powstaje pytanie o opodatkowanie zysków spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W przyszłości planowane są dwa alternatywne rozwiązania: dokonanie podziału zysku spółki pomiędzy wspólników (ale nie będzie on na razie wypłacony tym wspólnikom) albo podział zysków, poprzez przekazanie ich na kapitał zapasowy spółki. Pytanie dotyczy kwestii, czy w związku z tym powstanie dochód z udziału w zyskach osoby prawnej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zysk spółki z o.o. podzielony uchwałą wspólników, ale niewypłacony będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy spółka zostanie przekształcona w spółkę komandytową?
2.  Czy zysk spółki z o.o. podzielony i przekazany na kapitał zapasowy spółki będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym do osób fizycznych w sytuacji, gdy spółka zostanie przekształcona w spółkę komandytową?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółkach kapitałowych w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki osobowe; przychód określa się na dzień przekształcenia". Przytoczony przepis znajduje zastosowanie w sytuacji przekształcenia spółki kapitałowej w osobową, czyli np. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową. Takiego właśnie przekształcenia zamierza dokonać Wnioskodawca.

Warunkiem zastosowania powyższego przepisu jest stwierdzenie, że Wnioskodawca ma do czynienia z zyskami niepodzielonymi. Kwestię podziału zysków określa Kodeks spółek handlowych (dalej: Ksh), w art. 191 i następnych. Przepisy te wyraźnie odróżniają dwie rzeczy: podział zysków i wypłatę zysków. Art. 191 Ksh stanowi:

„ § 1 wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1.

§ 2 umowy spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku, z uwzględnieniem przepisów art. 192-197.

§ 3 jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów".

Przepis ten traktuje o podziale zysków, a zatem o czynności mającej na celu po pierwsze podjęcie decyzji o podzieleniu uzyskanych zysków, a po drugie o ustaleniu proporcji w jakich poszczególni wspólnicy uczestniczą w zyskach.

Zgodnie z tym należy interpretować sformułowanie o zyskach niepodzielonych, o których mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z zyskiem niepodzielonym zdaniem Wnioskodawcy mamy do czynienia w sytuacji, gdy nie została podjęta uchwała (albo inna czynność) decydująca o podziale zysków oraz kiedy nie ustalono udziałów w zyskach. Jeśli obie te czynności zostały wykonane, mamy do czynienia z zyskiem już podzielonym.

Dla uznania zysków za podzielone w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8 ww. ustawy nie jest konieczne dokonanie wypłaty zysków. Wynika to z faktu, że wypłata jest kolejnym, odrębnym etapem procedury związanej przekazaniem zysków. Ksh wyraźnie traktuje obie te czynności odrębnie. Nadawanie sformułowaniu „podzielenie zysków" takiego samego znaczenia jak sformułowaniu „wypłata zysków" jest niedopuszczalne z punktu widzenia zasad wykładni językowej, której w powszechnym uznaniu przyznaje się pierwszeństwo w interpretacji przepisów prawa podatkowego. Przepis podatkowy nie odnosi się bowiem do wypłaty zysku, tylko do dysponowania nim. Zgodnie z art. 193 § 4 dywidendę wypłaca się w dniu określonym w uchwale wspólników; jeżeli uchwała wspólników takiego dnia nie określa, dywidenda jest wypłacana w dniu określonym przez zarząd. Kodeks stanowi także o wypłacie zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy spółki (zob. art. 194 i 195 Ksh). Z chwilą podjęcia uchwały przez wspólników co do podziału zysku mają oni prawo kształtujące, roszczenie o wypłatę dywidendy. Nie muszą oni jednak realizować swojego roszczenia, odkładając w czasie wypłatę dywidendy.

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku przekazania zysków na kapitał zapasowy. Należy mieć na uwadze, że umowa spółki może przewidywać inny niż przekazanie wspólnikom sposób podziału zysku, np. przeniesienie go do kapitału zapasowego lub innego funduszu rezerwowego, przeznaczenie go na pokrycie strat lub na działalność inwestycyjna. W Ksh brak jest szczegółowych przepisów dotyczących kapitałów zapasowych i funduszy rezerwowych. Należy uznać, że wspólnicy mają swobodę w ustalaniu przeznaczenia zysków wypracowanych przez spółkę. Mogą podjąć decyzję o ich pozostawieniu w spółce, np. na kapitale zapasowym. Podjęcie przez wspólników decyzji o zagospodarowaniu zysków oznacza ich podzielenie. W takiej sytuacji także nie będziemy mieli do czynienia z zyskami niepodzielonymi, a zatem nie będą one podlegały opodatkowaniu.

Na powyższe wskazuje także brzmienie art. 348 § 1 Ksh, które wyraźnie rozróżnia pojęcie „niepodzielone zyski z lat ubiegłych” i „utworzony z zysku kapitał zapasowy i rezerwowy”.

Zgodnie z tą regulacją kwota przeznaczona do podział między akcjonariuszy nie może przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być przeznaczone na wypłatę dywidendy.

Reasumując, powyższe rozważania Wnioskodawca uważa, że podział zysku to pojęcie ogólne dotyczące przeznaczenia zysków za ubiegły rok obrotowy, bądź to do podziału między wspólników bądź to na inne cele przewidziane w umowie spółki, które należy rozróżniać od wypłaty tych zysków.

Wnioskodawca uważa, że w związku z podjęciem decyzji o podziale zysku (a pomimo jego niewypłacenia) albo poprzez przekazanie zysków na kapitał zapasowy nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy przesłanką uznania za dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych, jest faktyczne uzyskanie dochodu (przychodu) z tego udziału. Bezspornym jest, że z chwilą przekształcenia spółki kapitałowej w osobową nie dochodzi do „faktycznego otrzymania przychodów” przez wspólników, jeśli wszyscy udziałowcy uczestniczą w spółce przekształconej, ponieważ spółka osobowa może posiadać własny majątek i tylko ona może nim dysponować. Zgodnie z zasadą sukcesji, spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Tym samym nabywa jej majątek (w tym kapitały, na które przeznaczono zysk uchwałą o jego podziale), który staje się majątkiem spółki osobowej, a nie majątkiem wspólników.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie wiadomo na czym miałoby polegać przysporzenie u wspólników na podstawie samej operacji przekształcenia, a zatem w żaden sposób nie można stwierdzić, że wspólnik otrzymuje jakikolwiek przychód, który można opodatkować jako „faktycznie uzyskany”. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż o opodatkowaniu mówić można jedynie w przypadku, gdy wspólnik rzeczywiście otrzymuje konkretne przysporzenie majątkowe od spółki. W jakimkolwiek innym wypadku posłużenie się przez ustawodawcę terminem „faktycznie otrzymanego przychodu”, nie miałoby sensu, a zgodnie z zasadą racjonalnego ustawodawcy; nie posługuje się on terminami, które nie mają znaczenia dla wykładni przepisu.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje:

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2009 r., w której stwierdzono że „Podstawowym kryterium uzyskania dochodu (przychodu) z udziału w zyskach osób prawnych jest jego faktyczne uzyskanie. Za dochód faktycznie otrzymany należy zaś uważać taki dochód, którym podatnik może sam rozporządzać, a więc dochód rzeczywiście mu wypłacony lub pozostawiony do dyspozycji. Skoro zatem niepodzielone zyski spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz zysk roku bieżącego stają się własnością spółki komandytowej, w której nadal pozostają zatrzymane, to w świetle przytoczonych przepisów, nie sposób uznać, że zostają faktycznie otrzymane w formie udziału w zysku osoby prawnej przez wspólników, będących uprzednio udziałowcami przekształcanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością” oraz
*   orzeczenie Sądu Administracyjnego, gdzie przyjmuje się, że użycie przez ustawodawcę pojęcia dochód faktycznie uzyskany oznacza „dochód, który został faktycznie otrzymany”, a nie dochód przyszły, którego otrzymanie uzależnione jest od spełnienia bliżej nieokreślonych warunków, przy czym określając zakres znaczeniowy pojęcia „dochodu faktycznie uzyskanego” uznaje się, że dochodem (przychodem) tym jest dochód (przychód), którym wspólnik, będący podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych czy fizycznych, może sam rozporządzać, a więc dochód mu wypłacony lub pozostawiony do jego dyspozycji (por. wyrok NSA z dnia 08 lipca 1998 r. sygn. SA/Sz 1995/87 niepubl. za wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2008 r. sygn. akt ISA/Wr 935/07).

Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, o opodatkowaniu niepodzieloncgo zysku przy przekształceniu spółki kapitałowej w spółkę osobową mówić można jedynie w takiej sytuacji, gdy uchwałą wspólników nie podjęto żadnej decyzji co do zadysponowania zyskiem za dany rok obrotowy, a udziałowcowi zostają wypłacone (postawione do dyspozycji) jakiekolwiek środki w związku z procesem przekształcenia spółki kapitałowej w osobową (np. jeśli nie uczestniczy w spółce przekształconej). W konsekwencji, w przedstawionym stanie faktycznym zysk spółki z o.o. nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym w związku z przekształceniem spółki z o.o. w spółkę komandytową.

W dniu 24 marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPB1/415-35/10-2/IM stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 6 kwietnia 2010 r. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. znak ILPB1/415W-49/10-2/AP. W dniu 4 czerwca 2010 r. wpłynęła do tut. organu skarga (adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie przedmiotowej interpretacji.

Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 719/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację.

Dnia 19 października 2010 r. do tut. organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 719/10 w sprawie doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.

Prawomocne orzeczenie wyroku wpłynęło do tut. organu w dniu 13 grudnia 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 719/10 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: Ksh), spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą), w tym w spółkę komandytową.

Z treści art. 552 i art. 553 Kodeksu spółek handlowych wynikają podstawowe skutki przekształcenia, a mianowicie określone w tych przepisach zasady tzw. sukcesji uniwersalnej, w myśl których spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru. Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną (dzień przekształcenia) co oznacza, iż następuje przekształcenie formy ustrojowej spółek przy jednoczesnej kontynuacji bytu prawnego.

Kontynuacja bytu prawnego oraz to, że wspólnicy spółki przekształcanej uczestniczący w przekształceniu stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej oznacza jednocześnie, że majątek przekształcanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością staje się majątkiem przekształconej spółki komandytowej.

Kwestię sukcesji praw i obowiązków podatkowych, związanych z transformacjami podmiotowymi reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W myśl art. 93a § 1 i § 2 pkt 1 lit. b) Ordynacji podatkowej, osobowa spółka handlowa zawiązana (powstała) w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki.

Termin niepodzielone zyski w spółkach kapitałowych nie jest używany w przepisach podatkowych, nawiązuje jednak do instytucji podziału zysku spółki kapitałowej, uregulowanej w art. 191-193, 347 i 348 Ksh. Na gruncie Ksh termin podział zysku nie jest rozumiany jednolicie (por. art. 191 § 1 w zw. z art. 347 § 1, art. 192 i art. 348 § 1, art. 231 § 2 pkt 2 i art. 395 § 2 pkt 2 Ksh) – niekiedy zdaje się oznaczać wypłatę zysku, czyli co do zasady podział między wspólników, a niekiedy ogólne rozdysponowanie zysku (czyli nie tylko podział między wspólników, ale także przekazanie zysku na inne kapitały własne.

To niejednolite rozumienie terminu podział zysku na gruncie Ksh wyklucza możliwość prostego przeniesienia występującego w Ksh terminu zysk niepodzielony do regulacji podatkowo prawnych. Ponieważ jednak jest to termin ściśle prawny, niemający ustalonego znaczenia w języku powszechnym, niezasadne byłoby również całkowite abstrahowanie od terminologii przyjętej na gruncie Ksh.

Zgodnie z Kodeksem spółek handlowych, wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników (wypłata dywidendy). Umowa spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku, np. przeniesienie go do kapitału zapasowego lub innego funduszu celowego, przeznaczenie na pokrycie strat lub na działalność inwestycyjną. Środki zgromadzone w tych funduszach to przysługująca wspólnikom, a niepodzielona i niewypłacona dywidenda (art. 191 i 192 K.s.h.). Problem pojawia się w momencie przekształcania spółki kapitałowej w spółkę osobową wymienioną w Kodeksie spółek handlowych. Powstają bowiem wątpliwości, czym dla celów podatkowych są środki zgromadzone na kapitale zapasowym lub funduszu celowym, pochodzące z niepodzielonej i niewypłaconej dywidendy (zysku) z lat poprzednich.

Podkreślić należy, że przepisy prawa podatkowego stanowią pełną autonomiczną całość, w stosunku do której inne regulacje prawne mogą być traktowane jako przepisy szczególne tylko wówczas, gdy przepisy prawa podatkowego tak stanowią. Dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego należy powoływać się przede wszystkim na przepisy ustaw podatkowych, ponieważ w ich treści jest uregulowany - z założenia - podmiot, przedmiot, podstawa i sposób opodatkowania, a nie na przepisy ustawy Kodeks spółek handlowych.

Stosownie do treści art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego tytułu, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółkach kapitałowych w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki osobowe; przychód określa się na dzień przekształcenia.

Oznacza to, iż opodatkowaniu – z udziału w zyskach osób prawnych – podlega wartość otrzymanych świadczeń z tego tytułu (przychodu bądź dochodu). Odrębną zaś kategorią, również objętą dyspozycją art. 24 ust. 5 pkt 8 ww. ustawy, jest – w przypadku przekształcania spółek kapitałowych w spółki osobowe – wartość niepodzielonych zysków w tych spółkach kapitałowych. Tak więc, w przypadku zajścia tego zdarzenia (przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową) skutek podatkowy wystąpi również w przypadku, gdy zysk spółki kapitałowej nie zostanie jej udziałowcom (wspólnikom spółki przekształconej) postawiony fizycznie do dyspozycji, lecz zasili kapitały spółki osobowej. Wyżej powołany przepis w sposób literalny określa datę powstania przychodu na dzień przekształcenia.

Pod pojęciem „niepodzielnych zysków”, użytym w powołanym wyżej przepisie należy rozumieć wartości niepodzielonych między udziałowców wszelkich zysków spółki kapitałowej. Wprowadzając bowiem zapis o niepodzielonych zyskach ustawodawca objął nim cały zbiór zysków wypracowanych przez spółki kapitałowe, lecz niewypłaconych wspólnikom przed datą przekształcenia w spółki osobowe, dotyczy to również zysków przekazanych na kapitał rezerwowy i zapasowy.

Zatem w sytuacji przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową cała wartość niepodzielonych zysków podlega opodatkowaniu na podstawie ww. przepisu.

Należy zauważyć, że wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego, gdy jest on przeznaczony do podziału (art. 191 § 1 k.s.h.). Wspólnicy mogą w uchwale czy też w umowie spółki postanowić, że nie będą dzielić zysku między siebie przez określony czas w określonych warunkach, że będą przeznaczać zysk na inne cele niż podział między wspólników. Z chwilą podjęcia uchwały przez wspólników co do podziału zysku mają oni prawo kształtujące, roszczenie o wypłatę dywidendy, w stosunku do udziałów, jakie wspólnicy posiadają w kapitale zakładowym. Możliwe jest ponadto nie dzielenie zysku w ten sposób, ale rozporządzenie czystym zyskiem. Rozporządzenie to prowadzi do przeznaczenia go na inne cele niż do podziału między wspólników. Takim innym celem może być przekazanie środków na inne fundusze np. rezerwowe, zapasowe.

Na podstawie powyższego stwierdzić należy, iż

*   zysk podzielony wypracowany przez spółkę z o.o. lecz niewypłacony wspólnikom będzie podlegał opodatkowaniu w myśl art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym,
*   z chwilą podjęcia uchwały o podziale zysku wspólnicy mają prawo kształtujące roszczenie o wypłatę dywidendy nie muszą oni jednak realizować tego roszczenia. Skoro roszczenie nie zostało zrealizowane (nie wypłacono wspólnikom podzielonego zysku) w momencie przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową, na dzień przekształcenia niewypłacone wspólnikom dywidendy gromadzone na kapitałach własnych – odpowiadają pojęciu „niepodzielone zyski”.
*   podzielenie zysku wypracowanego przez spółkę z o.o. lecz jego niewypłacenie wspólnikom ale zgromadzenie na kapitale zapasowym, na dzień przekształcenia spowoduje powstanie zobowiązania podatkowego.

W związku z powyższym, w przypadku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową, równowartość niepodzielonych zysków stanowić będzie u wspólników spółki będących osobami fizycznymi dochód, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 (tj. z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych).

Zatem zysk spółki z o.o. podzielony uchwałą wspólników, ale niewypłacony będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy spółka zostanie – jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie – przekształcona w spółkę komandytową.

Podobnie zysk spółki z o.o. podzielony i przekazany na kapitał zapasowy spółki będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym do osób fizycznych w sytuacji, gdy spółka zostanie przekształcona w spółkę komandytową.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.