Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.254.2020.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-25
Teza: Kwestia możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku uzyskania odszkodowania z tytułu rekultywacji gruntów i szkód powstałych w uprawach rolnych.
Słowa kluczowe: grunty-grunty rolne; odszkodowania-odszkodowanie umowne; rekultywacja; służebność-służebność gruntowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; Ustawa o podatku rolnym 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2020 r. (data wpływu 25 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odszkodowania za szkody dotyczące gruntów wykorzystywanych w działalności rolniczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Został on następnie uzupełniony – w odpowiedzi na wezwanie organu – pismem z dnia 12 maja 2020 r. (data wpływu 13 maja 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 21,87 ha w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( Dz. U. z 2006 r. nr 136, poz. 969, z późn. zm.). W skład tego gospodarstwa wchodzi 10 działek rolnych, wśród których jest działka nr … o powierzchni 1,31 ha, której dotyczy wniosek. W 2019 r. na działce tej spółka S.A. w (…) przeprowadzała prace związane z badaniem rezerwowej nitki rurociągu. W związku z pracami na działce dokonano wykopów odkrywkowych rurociągu, została wyjeżdżona droga pojazdami na całej długości działki. Po zakończonych pracach został sporządzony operat szacunkowy przez rzeczoznawcę majątkowego spółki S.A., w którym ustalono rozmiar i wartość szkód:

1.  Straty w plonach: 1 595,00 zł;
2.  Koszty rekultywacji: 1 901,80 zł;
3.  Straty po rekultywacji: 510,40 zł.

Po wycenie została zawarta ugoda z dn. 1 października 2019 r. pomiędzy spółką S.A. w (…) a Wnioskodawcą odnośnie odszkodowania za wyrządzone szkody. Ugoda o odszkodowanie opiewała na kwotę 4 007 zł. W styczniu 2020 r. spółka S.A. z siedzibą w (…) przekazała do Urzędu Skarbowego w (…) PIT-11 z informacją o przychodach w roku 2019. W PIT-11 w pozycji F, to znaczy „Informacji o wysokości przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy”, płatnik wykazał przychód z tytułu odszkodowania za wyrządzoną szkodę zgodnie z ugodą. Po otrzymaniu PIT-11 na Wnioskodawcy ciąży obowiązek odprowadzenia podatku, co jest dla niego krzywdzące, ponieważ odszkodowanie nie jest dla niego przychodem tylko kosztem, który musiał ponieść, aby przywrócić ziemię na działce do stanu sprzed rozpoczęcia prac.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność rolniczą w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie wytwarzania produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym z własnych upraw. W skład prac przeprowadzonych przez spółkę S.A. związanych z badaniem rezerwowej nitki rurociągu wchodziły prace prowadzone naziemnie tzn.: przejazdy samochodów oraz maszyn ciężkich typu koparka, co skutkowało wyjeżdżeniem drogi na całej długości działki oraz prace prowadzone podziemnie tzn.: wykopy odkrywkowe rurociągu w celu zbadania stanu fizycznego rurociągu. Badaniu temu nie towarzyszyła budowa elementów infrastruktury przesyłowej ropy naftowej. Odszkodowanie za straty po rekultywacji rekompensowało szkody związane z obniżeniem plonów w miejscach wykopów przez najbliższe kilka lat. Odszkodowanie zostało wypłacone 25 października 2019 r. Odszkodowanie za straty w plonach nie zrekompensowało całości utraconych przychodów z działalności rolniczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odszkodowanie, o którym mowa w ugodzie podlega opodatkowaniu? Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłacenia podatku od odszkodowania, o którym mowa w ugodzie?

Zdaniem Wnioskodawcy, odszkodowanie podlega zwolnieniu z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy. Ze zwolnienia w tym zapisie korzysta właściciel gruntu wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu rekultywacji gruntów i szkód powstałych w uprawach rolnych. Wnioskodawca uważa, iż nie powinien płacić podatku od odszkodowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1389, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 120 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu:

1.  ustanowienia służebności gruntowej,
2.  rekultywacji gruntów,
3.  szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie

*   w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Powołany wyżej art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Wskazać przy tym należy, że ww. zwolnienie przysługuje tylko i wyłącznie posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, którego to pojęcia ustawa o podatku dochodowym nie definiuje bezpośrednio. W celu wyjaśnienia tej kwestii odsyła jednak, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 1256, z późn. zm.).

Stosownie do art. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast art. 2 ust. 1 stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzi działka o nr \`(...)\` o powierzchni 1,31 ha. Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie od spółki S.A., wynikające z zawartej ugody. Odszkodowanie rekompensowało straty w plonach, koszty rekultywacji i straty po rekultywacji gruntu (tj. szkody związane z obniżeniem plonów w miejscach wykopów przez najbliższe kilka lat) powstałe w wyniku prowadzonych na działce prac naziemnych (przejazdy samochodów i maszyn ciężkich) oraz prac podziemnych (wykopy odkrywkowe rurociągu w celu zbadania stanu fizycznego rurociągu). Badaniu rezerwowej nitki rurociągu nie towarzyszyła budowa elementów infrastruktury przesyłowej ropy naftowej.

W związku z zaprezentowanymi powyżej przepisami odszkodowanie uzyskane przez Wnioskodawcę nie podlega zwolnieniu według art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ze względu na charakter przeprowadzonych przez spółkę S.A. prac na działce Wnioskodawcy, gdyż nie dotyczyły one budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy: działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysoko intensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność rolniczą w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie wytwarzania produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym z własnych upraw.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że przychody uzyskane z odszkodowania od spółki S.A za straty w plonach, koszty rekultywacji oraz straty po rekultywacji rekompensowało utracone oraz przyszłe obniżone plony prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności rolniczej. Uszkodzony w wyniku prac naziemnych oraz podziemnych prowadzonych przez spółkę S.A. grunt to istotny element dla prowadzenia działalności rolniczej w zakresie wytwarzania produktów roślinnych z własnych upraw. Szkody dotyczą działalności rolniczej, dlatego też odszkodowanie jest pośrednio wynikiem tej działalności. Działalność rolnicza jest więc źródłem powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy z tytułu odszkodowania.

W takim przypadku, na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskane przychody są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo należy wyjaśnić, że uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnosiło się do art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz przepis ten nie ma zastosowania do opisanej we wniosku sytuacji. Przychód uzyskany z tytułu odszkodowania jest w tym przypadku wyłączony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na charakter działalności Wnioskodawcy (przychód z działalności rolniczej).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.