Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1041/10-4/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-01-05
Teza: Zamierzona sprzedaż przedmiotowej działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ze względu na brak przesłanek skutkujących uznaniem Wnioskodawczyni – w związku z opisaną dostawą – za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: grunty; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29.09.2010 r. (data wpływu 07.10.2010 r.), uzupełnionego pismem z dnia 15.12.2010 r. (data wpływu 21.12.2010 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 09.12.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.10.2010 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 15.12.2010 r. (data wpływu 21.12.2010 r.), będący odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 09.12.2010 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni z mężem zakupiła w roku 2004 dwie działki budowlane w P. koło W. Jedna z tych działek została sprzedana w roku 2006, a na drugiej Wnioskodawczyni planowała budowę własnego domu i zamieszkanie. Jednakże Wnioskodawczyni wyjechała z kraju. Obecnie mieszka w Norwegii oraz zdecydowała się tu pozostać. Z uwagi na powyższe postanowiła sprzedać pozostałą działkę.

Wnioskodawczyni nie posiada więcej żadnych nieruchomości w Polsce. Przy sprzedaży pierwszej działki nie odprowadzała podatku VAT.

W uzupełnieniu z dnia 15.12.2010 r. Wnioskodawczyni doprecyzowała, iż przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej w całym okresie od nabycia. Nie była również udostępniana odpłatnie oraz nieodpłatnie osobom trzecim w całym okresie od nabycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż działki nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawczyni z mężem nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. Dwie działki, to były wszystkie nieruchomości jakie posiadali na terenie Polski. Teraz została tylko jedna działka, na której planowali wybudować dom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2010 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonywana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcie „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Podatnikami – wg zapisu art. 15 ust. 1 – ustawy są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną niebędącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik działając w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w odniesieniu do danej czynności ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności w tym zakresie.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonała zakupu przedmiotowej działki z myślą o budowie domu. Nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej, nie była również udostępniana odpłatnie i nieodpłatnie osobom trzecim. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. Wnioskodawczyni dokonała w roku 2006 sprzedaży jednej działki budowlanej, od której podatek VAT nie został naliczony. W związku z wyjazdem z kraju i zamieszkaniem w Norwegii, Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać pozostałą nieruchomość gruntową.

Odnosząc okoliczności sprawy do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawczyni nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w odniesieniu do transakcji sprzedaży gruntu.

Przedmiotowa nieruchomość została nabyta w 2004 r. do majątku prywatnego w celu budowy domu, zatem z zamiarem użytkowania jej na własne potrzeby, a nie w celu dalszej odsprzedaży lub prowadzenia działalności gospodarczej.

Sprzedając działkę Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Reasumując, zamierzona sprzedaż przedmiotowej działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ze względu na brak przesłanek skutkujących uznaniem Wnioskodawczyni – w związku z opisaną dostawą – za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Z uwagi na fakt, że występującym o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest Pani Dorota S., a zapytanie dotyczy ewentualnego opodatkowania sprzedaży nieruchomości należącej do Wnioskodawczyni i jej małżonka, przedmiotowa interpretacja, nie wywoła skutków prawnych określonych art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa, w zakresie dotyczącym małżonka Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.