Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-484/12-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-09-07
Teza: obowiązek opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności sprzedaży pakietów sportowych pracownikom oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich zakupem
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; odpłatność; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.05.2012 r. (data wpływu 08.06.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności sprzedaży pakietów sportowych pracownikom oraz prawa do odliczenia związanego z ich zakupem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.06.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności sprzedaży pakietów sportowych pracownikom oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich zakupem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Podstawowym zakresem działalności Spółki jest działalność ubezpieczeniowa z tytułu której jest ona zwolniona od podatku VAT. Wnioskodawca wykupuje dla swoich pracowników (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, a także umów cywilnoprawnych) pakiety zajęć sportowych (takie jak joga, sztuki walki, taniec, sauna, siłownia) oraz pakiety wstępu na obiekty sportowe (takie jak basen, lodowisko, ścianka wspinaczkowa - łącznie dalej możliwość wstępu na zajęcia sportowe oraz wstępu na obiekty sportowe określane razem jako „Pakiet”). Korzystanie z Pakietu odbywa się na podstawie karty wydawanej pracownikom, która uprawnia ich do wstępu na wszelkie obiekty lub zajęcia wskazane w Pakiecie. Zajęcia opłacone w ramach pakietu odbywają się u podmiotów trzecich współpracujących z firmą, od której Spółka wykupuje Pakiet dla pracowników. Za zakup Pakietu Spółka otrzymuje faktury VAT opiewające na kwotę netto powiększoną o odpowiednie stawki VAT. Spółka finansuje zakup Pakietów ze środków obrotowych.

Spółka pobiera od pracowników odpłatność z tytułu przekazywania im Pakietów. Wysokość tej odpłatności jest niższa od ceny, którą Spółka płaci za nabycie Pakietu. Pakiety nie są finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka ma obowiązek zapłaty podatku VAT w odpowiedniej wysokości obliczonego od kwoty odpłatności pobieranej od pracowników z tytułu sprzedawania im Pakietów?
2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 jaka powinna być wysokość podstawy opodatkowania w/w czynności?
3.  Czy Spółka ma prawo odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem Pakietów
4.  Jaką część kwoty podatku naliczonego Spółka może odliczyć z tytułu zakupu Pakietów?

Ad.1. Zdaniem Wnioskodawcy ma on obowiązek zapłaty podatku VAT obliczonego od kwoty odpłatności pobieranej od pracowników.

Ad.2. Zdaniem Wnioskodawcy podstawą opodatkowania jest kwota odpłatności pobieranej od pracowników.

Ad.3. Zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem Pakietów.

Ad.4. Zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo odliczenia tej części podatku naliczonego związanego z zakupem Pakietów, która przypada proporcjonalnie na kwotę odpłatności pobieranej w dalszej kolejności od pracowników.

Uzasadnienie

Ad. 1.

Zdaniem Spółki ma ona obowiązek zapłaty podatku VAT w odpowiedniej wysokości obliczonego od kwoty odpłatności, którą pracownicy zobowiązani są zapłacić z tytułu korzystania z Pakietów. Czynności wykonywane przez Spółkę są odpłatnym świadczeniem usług na rzecz swoich pracowników. Zdaniem Spółki wykonuje ona usługi w postaci zapewniania pracownikom dostępu do zajęć objętych Pakietem.

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…)”.

Zgodnie zaś z art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT „Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.”

Spółka uważa, iż przekazywanie Pakietów na rzecz pracowników za ponoszoną przez nich odpłatnością nie różni się żadnym zakresie od odpłatnego świadczenia usług jakiegokolwiek innego rodzaju. Argument ten wspiera także wspomniana wyżej treść art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT, który za odpłatne świadczenie usług uznaje także usługi na rzecz pracowników nieodpłatnie. Równie istotnym wsparciem tej argumentacji jest także zasada powszechności opodatkowana podatkiem od towarów usług, która wskazuje na domniemanie opodatkowania podatkiem VAT wszelkich dostaw towarów oraz świadczenia usług wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

Z odpłatnością mamy do czynienia, gdy usługa jest wykonywana za zapłatą wynagrodzenia. W orzecznictwie i w doktrynie nie budzi wątpliwości, to że zapłata nie musi oznaczać uzyskania przez świadczącego faktycznego zysku. Uzyskanie od świadczeniobiorcy zapłaty, która pokrywa jedynie koszty, czy nawet poniżej kosztów nie oznacza, że czynność nie ma charakteru odpłatnego (vide wyrok ETS w sprawie C-412/03, Hotel Scandic Ab przeciwko Riksskatteverket, A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT Komentarz, Wydanie III s. 92 i n.) (Wyrok NSA z 1 września 2011 r. sygn. I FSK 1021/10).

W szczególności skoro Spółka nie finansuje zakupu Pakietów ze środków ZFŚS, lecz ze środków obrotowych oraz pobiera od pracowników odpłatność z tytułu korzystania przez nich z Pakietów, nie może być wątpliwości co do faktu opodatkowania sprzedaży Pakietów na rzecz pracowników.

Ad. 2.

W ocenie Spółki za podstawę opodatkowania w przypadku sprzedaży Pakietów można przyjąć jedynie kwotę, którą otrzymuje od pracowników jako odpłatność z tytułu sprzedaży im Pakietów.

W opisywanym stanie faktycznym całość odpłatności ponoszonej przez pracowników obejmuje cenę, za którą nabywają oni od Spółki Pakiety. Jedyną kwotą, która może stanowić podstawę opodatkowania i wpływać na wysokość podatku należnego jest tu kwota, pobierana przy odsprzedaży pracownikom Pakietów.

Takie stanowisko potwierdzane jest zarówno przez dawniejsze jak i obecne orzecznictwo organów podatkowych. Dla przykładu można tu wskazać interpretację Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 2006.03.24 sygn. 1471/NUR1/443-662/2/05/GW gdzie stwierdzono, że „Natomiast przekazanie pracownikom towarów lub świadczenie usług za częściową odpłatnością stanowi, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w części, która opłacana jest przez pracownika, czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem. Podstawą opodatkowania (\`(...)\`) jest obrót (\`(...)\`) W sytuacji, gdy przedmiotowe przekazanie jest częściowo odpłatne czynność ta podlega opodatkowaniu do wysokości świadczenia wnoszonego przez pracownika”. Stanowisko takie potwierdził także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacjach z dnia 3 sierpnia 2009 r. sygn. lPPP1/443-501/09-2/AP, z dnia 9 kwietnia 2010 r. sygn. IPPP1/443-81/10-2/AP oraz z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. IPPP1-443-204/10-3/BS, gdzie wskazano, m.in. że „Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: ETS). W orzeczeniu w sprawie C-412/03 (Hotel Scandic Gasaback AB vs. Riksskatteverket) ETS wskazał, iż pracodawca, odsprzedając swoim pracownikom posiłki poniżej kosztów związanych z ich wcześniejszym zakupem, może przyjąć podstawę opodatkowania tej transakcji w wysokości kwoty, jaką otrzymuje od nabywców tej usługi, tj. w analizowanej sytuacji od swoich pracowników”. Innymi słowy, zgodne i utrwalone orzecznictwo organów podatkowych, oparte na orzecznictwie sądów krajowych i ETS wskazuje, że podstawą opodatkowania w takich sytuacjach jest wysokość odpłatności ponoszonej przez pracowników.

Podsumowując, zdaniem Spółki wszelkie argumenty przemawiają za uznaniem jako podstawy opodatkowania w opisywanym przypadku, kwoty odpłatności ponoszonej przez pracowników za udostępnienie im Pakietów.

Ad. 3.

Zdaniem Spółki nabywanie Pakietów jest niewątpliwie ściśle związane z ich późniejszą odsprzedażą pracownikom, która jak wskazano powinna być czynnością opodatkowaną. Co więcej należy stwierdzić, iż bezpośrednim celem zakupu Pakietów przez Spółkę od dostawcy jest ich późniejsza odsprzedaż pracownikom.

W konsekwencji niewątpliwie spełnione są przesłanki uprawniające Wnioskodawcę do odliczenia podatku naliczonego. Nabywane usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a ponadto nie występują żadne przesłanki ustawowe, które wyłączałyby prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Ad. 4.

Usługi w postaci Pakietów są w całości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Żadna część usług nie jest wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. W opinii Wnioskodawcy skutkuje to tym, iż może on odliczyć tylko tą część podatku naliczonego związanego z zakupem Pakietów od ich dostawcy, która odpowiada odpłatności ponoszonej przez pracowników. Tak jak zostało to wskazane powyżej, wszystkie Pakiety zakupione przez Spółkę są następnie odsprzedawane jej pracownikom, za odpłatnością niższą od ceny ich zakupu, która zdaniem Spółki powinna być powiększana o należny podatek VAT.

Niemniej Wnioskodawca uważa, że w związku z pobieraniem od pracowników opłaty niższej niż cena zakupu Pakietów od dostawcy, może odliczyć tylko taką część podatku naliczonego, która przypada proporcjonalnie na wysokość odpłatności ponoszonej przez pracowników. Przykładowo jeśli pracownicy ponoszą 50% ceny zakupu tych Pakietów, Spółka może odliczyć tylko 50% podatku naliczonego związanego z zakupem tych Pakietów.

Wątpliwości Spółki w tym zakresie budzą orzeczenia WSA we Wrocławiu z 18 lutego 2010 r. sygn. I SA/Wr 1769/09 oraz I SA/Wr 1770/09 jak i WSA w Lublinie z dnia 12 maja 2010 r. sygn. I SA/Lu 42/10, w tym w szczególności stanowiska organów podatkowych przedstawione w tych orzeczeniach. Podobne wątpliwości wzbudziły interpretacje Dyrektorów Izb Skarbowych w tym np. z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. ILPP2/443-570/09/10-S1/GZ.

Ponieważ prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym prawem podatnika podatku VAT nie powinno być ograniczane bez wyraźnych przesłanek z Ustawy o VAT interpretowanej w zgodzie z Dyrektywą 112. Jakiekolwiek ograniczenia tego prawa powinny być wyraźnie wskazane przez ustawodawcę. Skoro przesłanki takie w opisanym stanie faktycznym nie wynikają z treści ustawy, należy przyjąć, iż Spółka ma prawo do wskazanej kwoty podatku naliczonego wynikającego z tytułu zakupu Pakietów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ad 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054)), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi (art. 8 ust. 2a ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że podstawowym zakresem działalności Spółki jest działalność ubezpieczeniowa, zwolniona od podatku VAT. Wnioskodawca wykupuje dla swoich pracowników (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, a także umów cywilnoprawnych) pakiety zajęć sportowych (np. joga, sztuki walki, taniec, sauna, siłownia) oraz pakiety wstępu na obiekty sportowe. Korzystanie z Pakietu odbywa się na podstawie karty wydawanej pracownikom, która uprawnia ich do wstępu na wszelkie obiekty lub zajęcia wskazane w Pakiecie. Za zakup Pakietu Spółka otrzymuje faktury VAT opiewające na kwotę netto powiększoną o odpowiednie stawki VAT. Spółka finansuje zakup Pakietów ze środków obrotowych.

Spółka pobiera od pracowników odpłatność z tytułu przekazywania im Pakietów. Wysokość tej odpłatności jest niższa od ceny, którą Spółka płaci za nabycie Pakietu. Pakiety nie są finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Przenosząc przedstawione okoliczności sprawy na grunt przepisów ustawy o VAT należy stwierdzić, że Wnioskodawca nabywa określone usługi w postaci pakietów sportowych, których beneficjentami są pracownicy. Biorąc pod uwagę brzmienie art. 8 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi należy uznać, że Wnioskodawca jako podmiot obciążający pracowników kosztami danej usługi traktowany jest jako usługobiorca, a następnie usługodawca tej samej usługi. Tym samym w analizowanej sprawie na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług występuje odpłatne świadczenie usług.

Zauważyć należy, że czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tyko pobrano za nie wynagrodzenie.

Powyższe koresponduje z definicją podatnika VAT zawartą w cytowanym powyżej art. 15 ust. 1 ustawy, zgodnie z którą podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zatem, dla opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, czy przez świadczącego usługę została odniesiona korzyść finansowa. Istotnym jest, czy w zamian za wykonane świadczenie zostało wypłacone wynagrodzenie na rzecz świadczącego usługę. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy wynagrodzenie usługodawcy obejmuje jedynie kwotę stanowiącą zwrot kosztów lub jej część, czy też zostało powiększone o marżę stanowiącą zysk dla świadczącego usługę.

Biorąc powyższe pod uwagę, wskazać należy, że świadczenie przez Wnioskodawcę usług w postaci udostępniania opisanych pakietów sportowych dla pracowników za ponoszoną przez nich odpłatnością, stanowić będzie zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i ust. 2a ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według stawek obowiązujących dla danego świadczenia.

Ad 2

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca finansuje zakup pakietów sportowych dla pracowników ze środków obrotowych, następnie pobiera odpłatność od pracowników z tytułu przekazywania im pakietów. Jednakże wysokość odpłatności jest niższa od ceny, którą Spółka płaci przy nabyciu przedmiotowych pakietów.

Biorąc pod uwagę brzmienie cyt. art. 29 ust. 1 ustawy zauważyć należy, iż na potrzeby opodatkowania VAT, dla określenia podstawy opodatkowania świadczenia usług, istotna jest kwota należna z tytułu sprzedaży, a zatem kwota wynagrodzenia ustalona przez strony umowy.

W analizowanej sprawie kwota płacona przez pracownika stanowi kwotę należną z tytułu sprzedaży usługi.

Wobec powyższego za prawidłowe należy uznać stanowisko Spółki, zgodnie z którym jako podstawę opodatkowania z tytułu udostępnienia pracownikom pakietów sportowych, należy przyjąć kwotę odpłatności ponoszonej przez pracowników.

Ad 3 i 4

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. W szczególności w myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak wykazano powyżej udostępnienie pracownikom pakietów sportowych za odpłatnością, wyczerpuje przesłanki dla uznania przedmiotowych czynności za odpłatne świadczenie usług, związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, przedstawiając okoliczności sprawy, Wnioskodawca wskazał, iż usługi w postaci pakietów sportowych są wykorzystywane w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stwierdzić zatem należy, że w sytuacji, gdy dany zakup jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT i nie jest wykorzystywany do działalności zwolnionej i Wnioskodawca może przyporządkować dany zakup wprost do czynności opodatkowanych, przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu tego zakupu.

Reasumując wskazać należy, iż Spółce przysługuje prawo do pełnego odliczenia VAT z tytułu nabycia pakietów sportowych udostępnianych pracownikom za odpłatnością, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Końcowo informuje się, iż tut. organ w niniejszej interpretacji nie rozstrzygał kwestii określenia właściwej stawki VAT, bądź możliwości zastosowania zwolnienia dla czynności sprzedaży pakietów sportowych, bowiem nie postawiono w tym zakresie pytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.