Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-25/08-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-17
Teza: Czy Spółka ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wartość zakupu kompleksowej usługi zarządzania stołówką?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; dofinansowanie; koszt-koszty uzyskania przychodów; posiłki; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; stołówka-stołówka pracownicza; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej N. P. – reprezentowanej przez Pełnomocnika Panią J. N., przedstawione we wniosku z dnia 04 grudnia 2007 r. (data wpływu 17.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W ramach prowadzonej działalności Spółka N. P. S.A. (dalej zwana „Spółką”) zleciła prowadzenie stołówki zakładowej firmie zewnętrznej, spełniającej optymalne warunki do wykonywania tego rodzaju usług, tj. Spółce S. P. Sp. z o.o. Z uwagi na fakt położenia Spółki w środowisku industrialnym oraz zbyt duże odległości pomiędzy siedzibą Spółki, a zewnętrznymi podmiotami usługowymi, pracownicy Spółki nie mają możliwości korzystania z usług podmiotów zewnętrznych. W związku z powyższym, Spółka zobowiązała się do partycypacji w kosztach prowadzenia stołówki zakładowej w formie częściowego dofinansowania kosztów jej działalności. Pozwala to zapewnić właściwe funkcjonowanie stołówki zakładowej poprzez zobowiązanie się prowadzącego stołówkę do zachowania rynkowego poziomu cen na artykuły spożywcze oraz do odpowiedniej jakości sprzedawanych na stołówce posiłków. Przedmiotem powołanej umowy jest administrowanie zakładowej stołówki przez Spółkę S., a w szczególności prowadzenie stołówki na rzecz Spółki i w jej siedzibie. W umowie Spółka S. zobowiązała się przejąć prowadzenie stołówki pracowniczej na zasadzie wyłączności, na terenie przedsiębiorstwa N. P. S.A. Ponadto umowa przewiduje, iż Spółka S. w ramach świadczonych usług względem swoich dostawców i personelu jest całkowicie niezależne. Firma S. odpowiada również za działania swego personelu oraz innych osób, którymi posługuje się przy wykonywaniu umowy.

Zgodnie z umową, działania S. obejmują w szczególności:

*   zaopatrzenie w surowce do produkcji,

*   przygotowywanie posiłków,

*   obsługę sprzedaży posiłków,

*   doradztwo w zakresie rodzaju oferowanych posiłków,

*   sprzątanie pomieszczeń,

*   zmywanie naczyń,

*   wywóz odpadów, śmieci i innych zanieczyszczeń,

*   obsługę i kontrolę nad prawidłowym przechowywaniem żywności,

*   obsługę konserwacji urządzeń gastronomicznych,

*   nadzór nad zapewnieniem warunków sanitarnych, zgodnych z wymaganiami Sanepidu,

*   nadzór nad zapewnieniem warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnych z przepisami ustawy o bezpieczeństwie i higienie pracy,

*   takie zorganizowanie pracy na stołówce przez ww. Spółkę, by móc docelowo zapewnić sprawną obsługę pracownikom N. P. S.A.

Z tytułu nabywanych usług Spółka wypłaca wynagrodzenie. Zgodnie z umową wartość wynagrodzenia jest uzależniona od liczby zakupionych posiłków (w zależności od liczby zakupionych posiłków, koszty zarządzania stołówką są odpowiednio niższe lub wyższe) oraz od następujących pozycji:

*   kosztów artykułów żywnościowych z wyłączeniem kosztów imprez specjalnych i okolicznościowych,

*   kosztów wynagrodzeń brutto pracowników zatrudnionych w restauracji oraz standardowych kosztów premii przysługujących w Spółce S.,

*   składek ZUS, PFRON, Funduszu Socjalnego (inne fundusze) oraz rezerw urlopowych liczonych od wynagrodzeń pracowników firmy S. zatrudnionych w restauracji,

*   kosztów amortyzacji i leasingu,

*   kosztów pozostałych artykułów nie żywnościowych oraz usług obejmujących między innymi środki czystości, koszty uniformów, materiałów biurowych i jednorazowych, dekoracji, transportu, pralni, czynszu itd.,

*   prowizji za zarządzanie obejmującej między innymi koszty nadzoru i administracji.

Po zakończeniu każdego miesiąca Spółka S. wystawia fakturę VAT na rzecz Spółki za obsługę stołówki objętą niniejszą umową, tj. tytułem usług zarządzania stołówką pracowniczą. Spółka podkreśla, iż wartość wynagrodzenia z tytułu powyższych usług nie zawiera wartości sprzedaży posiłków gastronomicznych, tj. wpływów gotówkowych Spółki S., z tytułu sprzedaży gastronomicznej posiłków. Wartość wynagrodzenia stanowi suma kosztów pomniejszona o wartość wpływów ze sprzedaży posiłków dla osób korzystających ze stołówki. Objęte umową usługi wykonywane są w pomieszczeniach Spółki wyposażonych w sprzęt (środki trwałe i wyposażenie), niezbędny do funkcjonowania stołówki. Ponadto usługi wykonywane są przez zatrudniony przez firmę S. personel. W umowie Spółka S. zobowiązała się do dokonania naboru personelu posiadającego odpowiednie kwalifikacje i do zawarcia z każdym pracownikiem we własnym imieniu umowy o pracę, a także do przeszkolenia przyjętego personelu. W zakresie szkolenia personelu umowa przewiduje bezpieczeństwo i higienę pracy, odpowiedni stosunek do gości, technikę przygotowywania i prezentacji posiłków, technikę sprzątania, układanie jadłospisów, a także oszczędność kosztów energii elektrycznej i wody.

Spółka dąży do propagowania wśród pracowników idei korzystania ze stołówki poprzez atrakcyjne kształtowanie oferty stołówki, tj. rodzaju serwowanych posiłków jak i poziomu ich cen. Takie postępowanie wynika z faktu, iż Spółka obserwuje korzystny wpływ oddziaływania stołówki na efektywność, komfort oraz zadowolenie pracowników, co wiąże się ze wzrostem jakości ich pracy. Spółka pragnie jednocześnie zaznaczyć, iż ceny serwowanych posiłków nie odbiegają od cen rynkowych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Spółka ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wartość zakupu kompleksowej usługi zarządzania stołówką?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Spółka podkreśla, iż wskazany przez nią wydatek na kompleksową usługę zarządzania stołówką nie został wymieniony przez ustawodawcę w katalogu negatywnym, przewidzianym w art. 16 ust. 1, jako niestanowiący kosztów uzyskania przychodów. Zatem zdaniem Spółki, wszystkie poniesione wydatki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Efekt pracy zatrudnionych pracowników stanowi element działalności pracodawcy i jest niezbędny do osiągnięcia przez niego przychodu. Zaś efektywność i wydajność pracowników uzależniona jest od wielu czynników, w tym m.in. od prawidłowego, pełnowartościowego i regularnego odżywiania, czy majętnego wykorzystywania przewidzianych w czasie pracy przerw, mających na celu regenerację. Kosztami uzyskania przychodów są bowiem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, zarówno w zakresie kosztów związanych bezpośrednio jak i pośrednio z uzyskiwanymi przychodami. Dofinansowanie przez Spółkę działań firmy zewnętrznej, prowadzącej stołówkę zakładową, umożliwia – zdaniem Spółki – zrealizowanie tego celu.

Spółka uważa, że zapewnienie pracownikom posiłków organizowanych przez zewnętrzną firmę w stołówce Spółki, poprzez partypację w kosztach na zasadzie dofinansowania, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdyż są to koszty związane z funkcjonowaniem firmy i dotyczące całokształtu jej działalności. Celem dofinansowania do posiłków jest zagwarantowanie pracownikom odpowiedniego komfortu, przekładającego się na efektywność pracy. Zorganizowana stołówka zakładowa pełni również rolę integrującą pracowników i stanowi forum wymiany poglądów mających wpływ na efektywność działania Spółki.

Spółka podaje, że podobne stanowisko zostało przedstawione w postanowieniu Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego, w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura ZD/406-117/CIT/06.

Za klasyfikacją usług świadczonych przez Spółkę S. jako usług zarządzania stołówką przemawia również fakt, iż zestaw jej działań obejmuje planowanie, podejmowanie decyzji, organizowanie, przewodzenie, tj. kierowanie ludźmi, a także kontrolowanie zapotrzebowania na zasoby rzeczowe i finansowe. Podsumowując – zdaniem Spółki – przedmiotowe wydatki, ponoszone w związku z kompleksową obsługą stołówki zakładowej przez podmiot zewnętrzny stanowią koszty uzyskania przychodów i mają charakter kosztów pośrednio związanych z osiąganym przychodem. Stąd, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodów, z chwilą ich faktycznego poniesienia, tj. z chwilą ich ujęcia w księgach Spółki.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty pośrednie, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów).

Ponadto, wymienione wydatki nie mogą mieścić się w katalogu wydatków nie uznawanych za koszt uzyskania przychodów, na zasadzie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z tym, oceniając intencje podatnika należy brać pod uwagę okoliczność, czy podatnik w momencie podejmowania decyzji o poniesieniu określonych kosztów mógł racjonalnie i obiektywnie uzasadnić związek kosztu z przychodem.

Ustawodawca wyraźnie wskazuje, że kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, a nie konkretnego przychodu. Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.

Wydatki na zakup posiłków dla pracowników, do których ponoszenia pracodawca nie jest zobowiązany, mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem, że pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwanymi przychodami.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów obciąża Wnioskodawcę.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że efekt pracy zatrudnionych pracowników stanowi element działalności Spółki i jest niezbędny do osiągnięcia przez nią przychodu. Z kolei efektywność i wydajność pracowników uzależniona jest od wielu czynników, m.in. od prawidłowego, pełnowartościowego i regularnego odżywiania, czy umiejętnego wykorzystania przewidzianych w czasie pracy przerw, mających na celu regenerację.

Ponadto, stołówka zakładowa pełni również rolę integrującą pracowników i stanowi miejsce wymiany poglądów, mających wpływ na efektywność działalności Spółki.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że działania Spółki w postaci poniesienia wydatków związanych z zakupem kompleksowej usługi zarządzania stołówką zakładową, służą osiągnięciu przychodu, a tym samym mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ wyjaśnia, iż w zakresie stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług została wydana odrębna interpretacja z dnia 17 marca 2008 r. nr ILPP2/443-231/07-2/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.