Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.322.2025.2.DD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: W związku z rozliczeniami pochodnych instrumentów
finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń
Spółki realizowanych w ramach Systemu, powstałe po stronie
Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na realizacji
kontraktu, tj. wynik na realizacji kontraktu, stanowią dla Spółki
przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe z
realizacji instrumentu finansowego, zaliczane do przychodów
z innych źródeł niż zyski kapitałowe.
Słowa kluczowe: cash pooling
instrumenty-pochodne instrumenty finansowe
koszt-koszty uzyskania przychodów
netting
przychód
przychód-źródła przychodu
zyski
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych-Papiery wartościowe i
pochodne instrumenty finansowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 6-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy w związku z
    rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych realizowanych przez Centralę na
    rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w ramach Systemu, powstałe po stronie
    Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu, tj. wynik na
    realizacji kontraktu, stanowią dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty
    podatkowe z realizacji instrumentu finansowego, zaliczane do przychodów z innych źródeł
    niż zyski kapitałowe.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest spółką z
    ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: PDOP),
    podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca
    jest również zarejestrowanym czynnym podatkiem podatku od towarów i usług (dalej:
    VAT).
    Dla celów PDOP, Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o PDOP, tj.
    stosując tzw. metodę podatkową ustalania różnic kursowych.
    Wnioskodawca jest członkiem międzynarodowej grupy Y (dalej: Grupa) będącej jednym z
    największych producentów i dystrybutorów (...) na świecie. Spółka jest podmiotem
    dystrybucyjnym produktów marek należących do Grupy na rynku lokalnym. Spółka
    zajmuje się importem i sprzedażą na terenie Polski produktów marki (...).
    W związku z powyższym, w ramach swojej działalności Spółka dokonuje zakupów towarów
    od innych spółek z Grupy. Umowy sprzedaży towarów zawierane są w walutach obcych. W
    konsekwencji, również należności wynikające z powyższych umów wyrażane są w
    walutach obcych, a Wnioskodawca dokonuje zapłaty zobowiązań z tego tytułu
    odpowiednio w walutach obcych.
    Wcześniej Spółka regulowała faktury wyrażone w walutach obcych (głównie w EUR lub
    USD) w tych walutach zakupionych od banku. Rozliczenie zakupu walut następowało
    poprzez obciążenie rachunku bankowego Spółki prowadzonego w PLN równowartością
    zakupionych walut (tzw. dzień waluty obciążenia rachunku bankowego Wnioskodawcy). W
    dniu waluty obciążenia następowało uznanie subkonta Wnioskodawcy prowadzonego w
    walutach obcych. W tym samym dniu następowało obciążenie subkonta w walutach
    obcych w kwocie zakupionej waluty i przekazanie płatności z banku, od którego Spółka
    zakupiła waluty obce (bank A), do banku beneficjenta (bank B). Efektywnie zobowiązania
    Spółki wyrażone w walutach obcych były zatem regulowane w tych walutach, a nie w PLN.
    W celu ułatwienia i uproszczenia rozliczeń z kontrahentami zagranicznymi, Wnioskodawca
    1 września 2024 r. przystąpił do systemu wielostronnych kompensat wzajemnych
    należności i zobowiązań – tzw. nettingu (dalej: Netting lub System). Podstawę
    funkcjonowania systemu Nettingu stanowi Netting Agreement (dalej: Umowa) zawarta
    pomiędzy Spółką jako uczestnikiem systemu a inną spółką z Grupy, która w ramach
    systemu Nettingu pełnić będzie funkcję podmiotu centralnego (dalej: Centrala).

    Wskazać należy, że aktualnie finalizowane są prace nad wdrożeniem nowej umowy, na
    mocy której zmieni się podmiot pełniący funkcję Centrali w ramach Systemu na inny
    podmiot z Grupy. Nie będzie to jednak miało wpływu na warunki i sposób działania
    Systemu.
    Wnioskodawca jako uczestnik systemu Nettingu zgłasza do Centrali, poprzez system
    informatyczny, wszystkie płatności w stosunku do innych uczestników Systemu.
    Zgłoszenie obejmuje łączną wartość wymagalnych płatności wraz z listą dokumentów
    składających się na daną kwotę w określonej walucie z danego miesiąca w stosunku do
    każdego uczestnika systemu. Centrala, zgodnie z postanowieniami Umowy, jest
    upoważniona do uregulowania zobowiązań Wnioskodawcy w stosunku do uczestników
    Systemu. Rozliczenie w dacie uzgodnienia należności w stosunku do uczestnika przez
    Centralę skutkuje wygaśnięciem zobowiązania Wnioskodawcy w stosunku do danego
    uczestnika.
    Należności Wnioskodawcy w stosunku do uczestników Systemu są regulowane przez
    Centralę w walucie wymagalnej płatności należnej danemu uczestnikowi Systemu od
    Spółki/waluty wskazanej na fakturze wystawionej przez uczestnika Systemu na rzecz
    Spółki.
    Natomiast Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Centrali łącznej kwoty
    wynikającej z rozliczenia przekazanego przez Centralę w polskich złotych. W tym
    kontekście należy wskazać, że w styczniu 2025 r. Spółka dołączyła do istniejącego w
    Grupie systemu kompleksowego zarządzania płynnością finansową (ang. Cash
    Management System; dalej: „Cash pooling”), uczestnikiem którego jest również Centrala.
    Saldo Spółki w systemie Cash poooling jest prowadzone w polskich złotych. Spółka
    rozpoczęła korzystanie z systemu Cash pooling 3 lutego 2025 r.
    W związku z powyższym, aktualnie uregulowanie zobowiązań Spółki wobec Centrali z
    tytułu Nettingu odbywa się przy wykorzystaniu Cash poolingu. Zapłata na rzecz Centrali
    jest realizowana w formie transferów (zapisów) wewnętrznych inicjowanych przez
    Centralę w ciężar salda Spółki w systemie Cash pooling. Kwota transferu jest ustalana w
    oparciu o łączną wartość płatności zgłoszonych przez Spółkę do rozliczenia w ramach
    Nettingu, po odjęciu ewentualnych płatności na rzecz Spółki zgłoszonych przez
    uczestników Systemu, przeliczoną na polskie złote według kursu wynikającego z transakcji
    walutowych dokonanych pomiędzy Centralą a bankiem uzgodnionego na dzień
    rozliczenia, z uwzględnieniem zapłaty za oraz wyniku z rozliczenia kontraktów typu
    forward opisanych poniżej.
    Centrala po otrzymaniu od Spółki zgłoszenia obejmującego wymagalne płatności na rzecz
    pozostałych uczestników Systemu za dany miesiąc, przystępuje do negocjacji z bankami
    kursów walut na określony dzień regulowania zobowiązań, wynikający z ustalonego
    harmonogramu Systemu. Centrala zawiera z bankami stosowne kontrakty wymiany walut
    na dzień regulowania zobowiązań, a następnie przesyła do Spółki informację o kwocie
    należnej Centrali tytułem regulowania zobowiązań zgłoszonych w danym miesiącu w
    ramach Systemu w walucie Spółki, tj. o należnej kwocie w PLN.
    Z perspektywy funkcjonowania Systemu, istotne są zatem trzy etapy (daty):
    i Data powiadomienia (eng. Notification date) – dzień, w którym Spółka, jako uczestnik
      Systemu, informuje Centralę o kwocie i odbiorcach płatności w danym miesiącu;
    ii Data uzgodnienia (eng. Statement/Contract date) – dzień, w którym Centrala negocjuje
      z bankami kursy wymiany walut i wysyła do stron Systemu zestawienia dot. kwot
      płatności (w przypadku Spółki – wartość PLN do zapłaty);
    iii Data rozliczenia (eng. Settlement date) - data transferu środków, zarówno do
      odbiorców płatności jak i Centrali.
    Wartość pierwotnego kosztu Wnioskodawcy wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu
    na PLN według średniego kuru NBP może odbiegać (być wyższa lub niższa) od wartości

    tego kosztu w dniu uregulowania zobowiązań (tj. w dacie uzgodnienia) przeliczonej
    według kursu waluty obowiązującego w dniu rozliczenia, tj. kursu który będzie faktycznie
    zastosowany do uregulowania zobowiązania wobec Centrali w dniu rozliczenia.
    Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do rozliczeń w ramach opisanego Systemu w
    związku z powstałymi różnicami kursowymi, na rzecz Wnioskodawcy została wydana
    pozytywna interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 maja
    2023 r. (znak 0114-KDIP2-2.4010.125.2023.1.AP), w której organ podatkowy potwierdził
    stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z uregulowaniem należności Spółki w stosunku
    do uczestników Systemu wyrażonych w walutach obcych przez Centralę w walucie
    płatności należnej danemu uczestnikowi Systemu od Spółki po stronie Spółki będą
    powstać dodatnie lub ujemne różnice kursowe, w rozumieniu art. 15a ust. 2 oraz ust. 3
    Ustawy o PDOP.
    Jednocześnie, w kontekście uczestnictwa Spółki w Systemie, Centrala zawiera kontrakty
    terminowe typu forward z niezależnymi instytucjami finansowym w celu zabezpieczenia
    kursów walut, w których regulowane są zobowiązania Spółki jako uczestnika Nettingu.
    Kontrakty typu forward pełnią funkcję instrumentu zabezpieczającego przed ryzykiem
    wahań kursów wymiany walut związanego z rozliczeniami dokonywanymi w ramach
    Nettingu. Zgodnie z założeniami, kontrakty typu forward powinny zabezpieczać 50%
    miesięcznej ekspozycji walutowej danego uczestnika w ramach Systemu w danej walucie,
    w której regulowane są należności w ramach Systemu. Wartości przyszłej ekspozycji
    walutowej dla miesiąca zapadalności kontraktu/miesiąca, którego dotyczy zabezpieczenie
    w formie kontraktu, są ustalane w oparciu o miesięczne prognozy finansowe. Okres objęty
    kontraktami typu forward wynosi kilka miesięcy. Centrala co miesiąc zawiera kolejny
    kontrakt obejmujący kolejny miesiąc, tak aby każdorazowo kontrakty zawarte dla danej
    waluty na rzecz rozliczeń danego uczestnika Systemy pokrywały okres 6-miesięczny
    (rozumiany jako modelowy okres zabezpieczenia). W indywidulanych okolicznościach (tj.
    gdy specyfika/wielkość zobowiązań per dana waluta w danym okresie cechuje się dużą
    zmiennością i trudno jest wiarygodnie określić wartość płatności w 6-miesięcznym
    horyzoncie) możliwe są inne parametry zawierania kontraktów terminowych co do
    stopnia i długości zabezpieczenia. Jednocześnie, mając na uwadze, że faktyczna
    ekspozycja walutowa w danym miesiącu może różnić się od ekspozycji ustalonej w oparciu
    o plany finansowe sporządzone w momencie zawarcia danego kontraktu dla tego
    miesiąca, na 4 tygodnie przed terminem zapadalności kontraktu Centrala dokonuje
    weryfikacji stopnia pokrycia kontraktem zaktualizowanej wartości ekspozycji dla danej
    waluty kontraktu dla tego okresu. W sytuacji, gdy zawarty kontrakt pokrywa mniej niż 50%
    zaktualizowanej wartości ekspozycji walutowej, a różnica jest większa niż 150 tys. w danej
    walucie obcej (np. EUR, USD), Centrala zawiera dodatkowy kontrakt terminowy na kwotę
    tej różnicy. Wnioskodawca wskazuje, że wskazane powyżej założenia dotyczące wartości
    ekspozycji walutowej zabezpieczanej przez kontrakty walutowe czy długość okresu
    objętego kontraktami mogą w przyszłości ulec zmianie. Przykładowo, może zostać podjęta
    decyzja o zabezpieczaniu ekspozycji kredytowej na poziomie 60% czy 40% w miejsce
    przyjętych obecnie 50%. Co istotne, niezależnie od potencjalnych zmian w zakresie ww.
    parametrów, idea i sens ekonomiczny zawierania kontraktów forward w związku z
    dokonywaniem rozliczeń w ramach Systemu pozostaną niezmienione – zabezpieczenie
    przed skutkami wahań kursowych w odniesieniu do przyszłych rozliczeń realizowanych za
    pośrednictwem Systemu.
    Zawieranie kontraktów forward pozwala Centrali zagwarantować stałość kursu dla danej
    waluty rozliczeniowej konkretnego uczestnika Systemu. Zawierane kontrakty typu forward
    jako instrumenty zabezpieczające mają na celu maksymalizację efektywności
    ekonomicznej przyszłych rozliczeń realizowanych za pośrednictwem Systemu przez jego
    uczestników (w tym Spółkę). Zawieranie kontraktów terminowych przez Centralę na cele
    Systemu nie ma natomiast charakteru spekulacyjnego. Co zwłaszcza, niezależnie od
    warunków i spekulacji kursowych w momencie zawarcia kontraktów, wartość pokrycia
    zobowiązań danego uczestnika kontraktem terminowym nie przekracza poziomu 50%

    przewidywanej eskpozycji walutowej. Centrala nie prowadzi również tzw. rolowania
    kontraktów tzn. wykonania jednoczesnej transakcji sprzedaży i zakupu kontraktów o
    różnych datach zapadalności, Jak podkreślono powyżej, ww. parametry mogą w
    przyszłości ulec zmianie, niemniej cel biznesowy zawierania kontraktów forward
    pozostanie niezmieniony.
    W związku z przystąpieniem Spółki do Systemu, Centrala zawiera kontrakty terminowe
    typu forward na ww. zasadach dla waluty rozliczeniowej Spółki, tj. PLN i walut obcych w
    których regulowane są zobowiązania Spółki w ramach Systemu (głównie EUR lub USD).
    Każdorazowo, kontrakty typu forward z niezależnymi instytucjami finansowymi są
    zawierane przez Centralę, tj. to Centrala jest stroną umów, na podstawie których są
    zawierane kontrakty typu forward, ale celem zabezpieczenia rozliczeń z kontrahentami w
    walutach obcych danego uczestnika Systemu, w tym Spółki.
    W powiązaniu do każdego kontraktu typu forward zawartego przez Centralę celem
    zabezpieczenia rozliczeń Spółki, Centrala zawarła ze Spółką korespondujący kontrakt o
    charakterze wewnętrznym dotyczący wymiany walut. Warunki wskazane w kontraktach
    wewnętrznych odpowiadają warunkom wymiany waluty wynikającym z kontraktu
    terminowego typu forward zawartego przez Centralę z zewnętrzną instytucją finansową
    na rzecz rozliczeń Spółki. W praktyce zatem, w rezultacie zawarcia kontraktu
    wewnętrznego Spółka formalnie staje się beneficjentem właściwego kontraktu.
    Tym samym Spółka nie jest stroną kontraktów forward z bankiem/instytucją zewnętrzną.
    Kontrakty te są bowiem zawierane przez Centralę i w jej imieniu, ale beneficjentem
    rozliczeń wynikających z realizacji danego kontraktu jest Spółka, co formalnie znajduje
    odzwierciedlenie w kontrakcie wewnętrznym zawartym między Centralą i Spółką na
    warunkach odpowiadających właściwemu zewnętrznemu kontraktowi terminowemu typu
    forward zawartemu przez Centralę.
    W wyniku zawarcia kontraktu typu forward przez Centralę, jak i korespondującego
    kontraktu wewnętrznego między Centralą i Spółką, Spółka nie otrzymuje efektywnie
    waluty, która została zakupiona jako terminowa transakcja walutowa przez Centralę, a
    rozliczenia – dla celów których kontrakty zostaną zawarte – są dokonywane przez
    Centralę. Jednocześnie, mając na uwadze zawierane kontrakty wewnętrzne oraz
    okoliczności, że transakcje właściwe są zawierane na rzecz Spółki, zabezpieczają ryzyko
    walutowe Spółki i dotyczą rozliczeń Spółki, koszty związane z realizacją kontraktów
    obciążają Spółkę, a przychody z nich wynikające stanowią przysporzenia Spółki i są
    rozliczane w ramach Nettingu.
    Jednocześnie kontrakty terminowe zawierane przez Centralę, których przedmiotem
    zabezpieczenia jest PLN są zawierana wyłącznie na rzecz rozliczeń Spółki. Każdorazowo
    zatem w przypadku kontraktu terminowego na PLN i inną walutę obcą, efektywnie
    korzysta z niego wyłącznie Spółka. Zakontraktowany kurs w ramach transakcji forward jest
    „zestawiany” z kursem zastosowanym przez Centralę do rozliczeń Spółki (wycena
    kontraktu do kursu nettingowego ustalonego w Dacie uzgodnienia kursów i sald wykazany
    na zestawieniu otrzymanym od Centrali). Rozliczenie zabezpieczenia stanowi różnicę
    pomiędzy kursem zastosowanym w Nettingu i kursem gwarantowanym w ramach
    kontraktu forward. Powstałe w ten sposób różnice kursowe (dodatnie lub ujemne) są
    potrącane w ramach Systemu, obciążając odpowiednio Spółkę. Wynik ujemnych różnic na
    kontraktach terminowych typu forward zatem zwiększa wartość zobowiązania Spółki w
    PLN na rzecz Centrali tytułem regulowania płatności Spółki w ramach Systemu, a wynik
    dodatnich różnic na tych kontraktach odpowiednio zmniejsza kwotę ww. płatności. Z
    perspektywy rachunku wyników Spółki, realizowane kontrakty terminowe, w zależności od
    relacji kursu zastosowanego w Nettingu i kursu gwarantowanego w ramach kontraktu
    forward, prowadzą do powstania przychodów albo kosztów dla Spółki.
    Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do rozliczeń pochodnych instrumentów
    finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w
    ramach Systemu, na rzecz Wnioskodawcy została wydana pozytywna interpretacja

    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 kwietnia 2024 r., Znak: 0111-
    KDIB1-3.4010.98.2024.1.MBD,w ramach której organ podatkowy potwierdził stanowisko
    Wnioskodawcy, że w związku z rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych
    realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w ramach Systemu,
    powstałe po stronie Wnioskodawcy, zysk bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu,
    tj. wynik na realizacji kontraktu będą stanowić dla Spółki przychody podatkowe bądź
    odpowiednio koszty podatkowe z realizacji instrumentu finansowego, zaliczane do
    przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe. Niemniej jednak, w związku ze zmianą
    stanu faktycznego polegającą na przystąpieniu Spółki do Cash poolingu, zmiany podmiotu
    działającego w roli Netting Center jak i delikatnej modyfikacji sposobu zapłaty należności
    Spółki wobec Centrali z tytułu Nettingu, Spółka zdecydowała o wystąpienie z kolejnym
    wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.

## Pytanie

Czy w związku z rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych realizowanych
    przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w ramach Systemu, powstałe po
    stronie Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu, tj. wynik
    na realizacji kontraktu, stanowią dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio
    koszty podatkowe z realizacji instrumentu finansowego, zaliczane do przychodów z innych
    źródeł niż zyski kapitałowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z rozliczeniami pochodnych instrumentów
    finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w
    ramach Systemu, powstałe po stronie Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na
    realizacji kontraktu, tj. wynik na realizacji kontraktu, stanowią dla Spółki przychody
    podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe z realizacji instrumentu finansowego,
    zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o PDOP za przychody związane z działalnością gospodarczą i
    z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Na gruncie ustawy o PDOP, przychodem podatnika jest zatem każda wartość wchodząca
    do majątku podatnika, mająca definitywny charakter oraz powiększająca jego aktywa.
    Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, za koszty uzyskania przychodów
    uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w
    celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych,
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Przepisy ustawy o PDOP dokonują rozdziału dochodów uzyskiwanych przez podatników
    na przychody z zysków kapitałowych i pozostałe przychody z działalności.

    Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy o PDOP przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy o PDOP, dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Katalog przychodów należących do zysków kapitałowych określa art. 7b ustawy o PDOP.
    Ustawodawca enumeratywnie wymienił w nim przychody zaliczone do zysków
    kapitałowych, którymi zgodnie z ww. regulacją są m.in.
    6) przychody:
        a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
        przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
        niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
        b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z
        wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu
        przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
        c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
        inwestowania,
        d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
        których mowa w lit. a-c,
        e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
        f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
        majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań
        walutą wirtualną.
    Należy podkreślić, że powyższy katalog jest katalogiem zamkniętym, zatem tylko
    przychody enumeratywnie określone w powyższym wyliczeniu stanowić będą przychody z
    zysków kapitałowych. Jednocześnie, ww. katalog wskazuje konkretne transakcje
    gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych. Natomiast, wszelkie
    inne przychody niewymienione wprost w treści ww. regulacji nie będą zaliczane do tej
    kategorii przychodów, lecz do kategorii przychodów z innego źródła niż zyski kapitałowe,
    stanowiących pozostałe przychody z działalności gospodarczej (operacyjnej) podatnika.
    Przewidziany ustawą katalog przysporzeń majątkowych, które stanowią przychód ze
    źródeł innych niż zyski kapitałowe jest natomiast katalogiem otwartym.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego), należy podkreślić, że na gruncie ww. regulacji art. 7b ust. 1 ustawy
    o PDOP, do kategorii przychodów z zysków kapitałowych zalicza się m.in. przychody z
    papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
    pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
    kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych (art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o PDOP).
    W świetle powyższego, co do zasady, przychody oraz odpowiednio koszty osiągane z
    tytułu transakcji z udziałem pochodnych instrumentów finansowych powinny być
    kwalifikowane do źródła zyski kapitałowe. Wyjątek dotyczy jednak pochodnych
    instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów
    niezaliczanych do zysków kapitałowych, tj. instrumentów zabezpieczających przychody
    /koszty z pozostałej działalności podatnika, które powinny być zaliczane do przychodów z
    innych źródeł. Konsekwentnie, wynik realizowany na realizacji pochodnych instrumentów

    finansowych służących zabezpieczeniu rozliczeń związanych z działalnością operacyjną
    podatnika nie generuje zatem przychodów z zysków kapitałowych (w przypadku
    wystąpienia zysku) oraz odpowiednio kosztów uzyskania przychodów z zysków
    kapitałowych (w przypadku wystąpienia straty), z uwagi na wyłączenie przewidziane w art.
    7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o PDOP.
    Powyższe oznacza zatem, że na gruncie ustawy o PDOP przychody i koszty wynikające z
    realizacji (wynik na realizacji) pochodnego instrumentu finansowego powodują powstanie
    odpowiednio przychodu podatkowego (zysk) lub kosztu uzyskania przychodu (strata),
    rozliczanego w tym źródle przychodów, do którego zakwalifikowaniu podlegają przychody
    lub koszty zabezpieczone danym instrumentem pochodnym.
    Konsekwentnie zatem w przypadku, gdy dany instrument finansowy służy zabezpieczaniu
    przychodów albo kosztów, które podlegają rozliczeniu w działalności gospodarczej
    (operacyjnej) podatnika, to należy uznać, że przychody i koszty wynikające z realizacji
    (wynik na realizacji) tego instrumentu również powinny zostać wykazane w tym źródle
    przychodów.
    Natomiast w przypadku, gdy dany instrument finansowy służy zabezpieczaniu
    przychodów albo kosztów, które podlegają rozliczeniu w źródle przychodów z zysków
    kapitałowych, to należy uznać, że przychody i koszty wynikające z realizacji tego
    instrumentu również powinny zostać wykazane w tym źródle przychodów.
    Innymi słowy, w przypadku, gdy dany instrument zabezpiecza przychody niezaliczane do
    zysków kapitałowych, koszty związane z nabyciem i realizacją tego instrumentu będą
    podlegały rozliczeniu w działalności gospodarczej (operacyjnej). W przeciwnym wypadku
    wynik realizacji instrumentu finansowego należy rozliczyć w zyskach kapitałowych.
    Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego (winno
    być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) należy stwierdzić, że w związku z zawarciem
    przez Centralę kontraktu terminowego typu forward dla celów rozliczeń Wnioskodawcy, w
    efekcie różnicy powstałej pomiędzy kursem stosowanym w Systemie a gwarantowanym
    kursem forward, po stronie Wnioskodawcy powstawać będzie odpowiednio zysk bądź
    odpowiednio strata na realizacji kontraktu.
    Jednocześnie, jak podkreślono na wstępie, kontrakty typu forward zawierane przez
    Centralę na cele rozliczeń Spółki wiążą się z transakcjami/przepływami wynikającymi z
    działalności operacyjnej Spółki i służą ich zabezpieczeniu. Zawierane kontrakty typu
    forward jako instrumenty zabezpieczające mają na celu maksymalizację efektywności
    ekonomicznej przyszłych rozliczeń związanych z działalnością operacyjną Spółki,
    realizowanych za pośrednictwem Systemu przez Spółkę. Co zwłaszcza, zawieranie
    kontraktów terminowych przez Centralę na cele Systemu nie ma natomiast charakteru
    spekulacyjnego.
    Należy jednocześnie podkreślić, że w przedstawionym stanie faktycznym (winno być:
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym), choć Spółka nie jest bezpośrednio stroną w
    zawieranych kontraktach forward z zewnętrzną instytucją finansową, to jest jedynym
    korzystającym z kontraktów zabezpieczających walutę rozliczeniową Spółki, tj. PLN.
    Co istotne, w powiązaniu do każdego kontraktu typu forward zawartego przez Centralę
    celem zabezpieczenia rozliczeń Spółki. Centrala zawiera ze Spółką korespondujący
    kontrakt o charakterze wewnętrznym dotyczący wymiany walut. Warunki wskazane w
    kontraktach wewnętrznych odpowiadają warunkom wymiany waluty wynikającym z
    kontraktu terminowego typu forward zawartego przez Centralę z zewnętrzną instytucją
    finansową na rzecz rozliczeń Spółki. W praktyce zatem, w rezultacie zawarcia kontraktu
    wewnętrznego Spółka formalnie staje się beneficjentem właściwego kontraktu. Innymi
    słowy, beneficjentem rozliczeń wynikających z realizacji danego kontraktu jest Spółka, co
    formalnie znajduje odzwierciedlenie w kontrakcie wewnętrznym zawartym między
    Centralą i Spółką na warunkach odpowiadających właściwemu zewnętrznemu kontraktowi
    terminowemu typu forward zawartemu przez Centralę. Mając na uwadze uregulowania

    Systemu oraz postanowienia odpowiednich kontraktów, Spółka jest w praktyce jedynym i
    wyłącznym beneficjentem zawieranych na rzecz jej rozliczeń kontraktów typu forward
    zabezpieczających kurs waluty zobowiązań Spółki rozliczanych w ramach Systemu.
    Tym samym, mimo że Spółka nie rozlicza samodzielnie właściwych kontraktów
    terminowych zawartych z bankiem, to poprzez uczestnictwo w Systemie oraz zawarcie z
    Centralą kontraktów wewnętrznych dotyczących wymiany waluty korespondujących do
    właściwych kontraktów terminowych korzysta z funkcji zabezpieczającej tych kontraktów,
    które zabezpieczają kursy walut rozliczeń dokonywanych przez Spółkę w ramach Systemu.
    Centrala zawiera kontrakty terminowe walutowe, które jednoznacznie mają związek z
    działalnością gospodarczą Spółki i ich zadaniem jest zabezpieczanie płynności jej
    prowadzenia przez Spółkę. Ponadto, kontrakty służą zabezpieczeniu rozliczeń z tytułu
    transakcji zawieranych przez Spółkę na własny rachunek i ryzyko. Jedynym celem
    zawierania przedmiotowych kontraktów, dedykowanych rozliczeniom Spółki w ramach
    Systemu jest zabezpieczenie ekspozycji walutowej Wnioskodawcy, służące zapewnieniu
    płynności prowadzonej działalność i ograniczeniu ryzyka finansowego prowadzonej
    działalności gospodarczej. Środki pozyskane z rozliczenia transakcji forward służą do
    uregulowania zobowiązań wynikających z działalność gospodarczej Wnioskodawcy. Wyniki
    na operacjach finansowych zatem bezpośrednio obciążają wyniki Wnioskodawcy,
    zwiększając odpowiednio koszty lub przychody.
    Realizowane wyniki na przedmiotowych kontraktach forward, które wynikają z różnic w
    stosowaniu kursów walut, są nierozłącznie powiązane z działalnością Wnioskodawcy i
    dokonywanymi w ramach tej działalności rozliczeniami. Co zwłaszcza, w przypadku
    zaprzestania działalności czy braku dokonywania rozliczeń w ramach Systemu, Spółka nie
    miałaby możliwości uzyskiwania wskazanych dochodów z realizacji kontraktu.
    Kontrakty terminowe zawierane dla celów dokonywania rozliczeń w ramach Systemu są
    niewątpliwie związane z zabezpieczeniem osiąganych przez Spółkę przychodów z
    działalności operacyjnej. Analizowane kontrakty terminowe gwarantują bowiem, że koszty
    Spółki wyrażone w walutach obcych nie przekroczą zakładanego poziomu w PLN.
    W świetle powyższego należy uznać, że różnica powstała pomiędzy kursem stosowanym w
    Systemie a gwarantowanym kursem forward będzie efektywna podatkowo i na gruncie
    podatku dochodowego zysk bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu, tj. wynik na
    realizacji kontraktu stanowi dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty
    podatkowe z realizacji instrumentu finansowego.
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy przychody i koszty (wynik) z tytułu realizacji
    pochodnych instrumentów finansowych, które w związku z działaniem Systemu służą
    zabezpieczeniu rozliczeń związanych z działalnością operacyjną Spółki, należy rozliczyć
    odpowiednio w tym źródle przychodów z pozostałej działalności, do którego
    zakwalifikowaniu podlegają przychody lub koszty, które będą zabezpieczone
    przedmiotowym instrumentem finansowym.
    Wnioskodawca wskazuje, że jak podkreślono na wstępie, kontrakty typu forward
    zawierane przez Centralę na cele rozliczeń Spółki wiążą się z transakcjami/przepływami
    wynikającymi z działalność operacyjnej Spółki i służą ich zabezpieczeniu. W każdym
    przypadku, kontrakty terminowe typu forward zawarte przez Centralę z zewnętrzną
    instytucją finansową na rzecz rozliczeń Spółki wiążą się z dokonywanymi w ramach
    Systemu rozliczeniami z tytułu transakcji/przepływów wynikających z działalności
    operacyjnej Spółki i służą ich zabezpieczeniu. W żadnym przypadku instrument nie jest
    zawierany w celu osiągnięcia zysku z realizacji danego instrumentu.
    Jednocześnie, mając na uwadze przytoczone regulacje, zdaniem Wnioskodawcy przychody
    i koszty (wynik) z tytułu realizacji pochodnych instrumentów finansowych, które
    zabezpieczają przychody lub koszty Wnioskodawcy, należy rozliczyć odpowiednio w tym
    źródle przychodów, do którego zakwalifikowaniu podlegają przychody lub koszty
    zabezpieczone danym instrumentem pochodnym. Tym samym, w przypadku, gdy dany

    pochodny instrument finansowy służy zabezpieczeniu przychodów lub kosztów
    rozliczanych w źródle przychodów z pozostałej działalności gospodarczej (operacyjnej),
    przychody i koszty (wynik) z tytułu realizacji tego instrumentu powinien być rozpoznany w
    całości w tym źródle przychodów. Podobnie w odniesieniu do pochodnych instrumentów
    finansowych służących zabezpieczeniu przychodów lub kosztów podlegających rozliczeniu
    w źródle przychodów z zysków kapitałowych, całość przychodów i kosztów (wynik) z tytułu
    realizacji tych instrumentów powinien zostać rozpoznany w całości w zyskach
    kapitałowych.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy przychody i koszty związane z pochodnymi
    instrumentami finansowymi opisanymi w stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym), służącymi zabezpieczeniu rozliczeń Spółki z tytułu działalności
    operacyjnej przed ryzykiem walutowym będą przychodami i kosztami z tzw. pozostałej
    działalności gospodarczej (operacyjnej), a nie z zysków kapitałowych.
    W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że przepisy ustawy o PDOP nie przewidują żadnego
    innego szczególnego przepisu, który regulowałby kwestie związane ze sposobem ustalania
    dochodów (przychodu) z realizacji kontraktów typu forward zabezpieczających rozliczenia
    z tytułu działalności operacyjnej. W rezultacie, do ustalenia przychodów i kosztów w tym
    zakresie zastosowanie znajdują ogólne przepisy dotyczące ustalania dochodów
    (przychodów) i kosztów podatkowych powołane powyżej.
    Mając na uwadze powyższe, skutki na gruncie PDOP powstania zysku lub straty na
    realizacji kontraktów terminowych przedstawionych w opisie stanu faktycznego (winno
    być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), powinny być zasadniczo kwalifikowane i
    rozpatrywane na gruncie ogólnych przepisów dotyczących ustalania przychodów i
    kosztów podatkowych, w ramach kalkulacji dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów niż zyski kapitałowe.
    Mając powyższe na względzie, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z rozliczeniami
    pochodnych instrumentów finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń
    Spółki realizowanych w ramach Systemu, powstałe po stronie Wnioskodawcy zysk bądź
    odpowiednio strata na realizacji kontraktu, tj. wynik na realizacji kontraktu stanowią dla
    Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe z realizacji instrumentu
    finansowego, zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych – oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.),
      instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę
      procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest
      papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie
      do emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy,
      które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem
      instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565.
    Są to instrumenty pochodne, ponieważ ich cena (wartość) jest uzależniona od
    kształtowania się ceny instrumentu, na który opiewają. Cechą konstytutywną pochodnych

    instrumentów finansowych jest ich oparcie na tzw. instrumentach bazowych, w tym na
    walutach obcych. Kontrakty terminowe nakładają na inwestora obowiązek rozliczenia ceny
    (kontrakty nierzeczywiste) lub nabycia instrumentu bazowego (kontrakty rzeczywiste)
    również wtedy, gdy jego cena nie będzie dla niego korzystna.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W świetle art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem podatnika
    jest zatem każda wartość wchodząca do majątku podatnika, mająca definitywny charakter
    oraz powiększająca jego aktywa.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych,
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Według art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ww. ustawy,
      za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z papierów wartościowych
      i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów
      finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do
      zysków kapitałowych.
    Stosownie do art. 7b ust. 2 ustawy o CIT,

      w przypadku ubezpieczycieli, banków, podmiotów, o których mowa w art. 15c ust. 16
      pkt 3, 4, 15 i 16, instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia
      29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 pkt
      21 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, przychody
      wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a
      i f, zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Netting – jest to bezgotówkowa forma rozliczeń między dwoma lub więcej podmiotami
    gospodarczymi, realizowana w ściśle określonym czasie. Kontrahenci zbierają dokumenty
    zawierające kwoty wzajemnych należności i zobowiązań, a następnie regulują jedynie
    powstałe saldo. Zazwyczaj podmiot nettingowy działa jako pośrednik i przyjmuje na siebie
    rolę kupującego i sprzedającego w danej transakcji w celu zabezpieczenia zamówień
    między stronami. Praktyka taka stosowana jest zwłaszcza w obrocie międzynarodowym
    między podmiotami gospodarczymi, będącymi członkami zagranicznych grup
    kapitałowych. Inaczej nazywana jest praktyką transakcji kompensacyjnych.
    Jak stanowi z art. 498 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      § 1 Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2 Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Wobec tego potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w
    wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między
    stronami. Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie (kompensata wierzytelności)
    następuje wówczas, gdy jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelności, jak i zobowiązania względem drugiej strony.
    Potrącenie, mimo że dotyczy zobowiązań do świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), to prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi
    w ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania.
    Oznacza to, że potrącenie (kompensata) wzajemnych wierzytelności i zobowiązań stanowi
    jedną z form zapłaty.
    Przechodząc do kwestii poruszanej w zawartym we wniosku zagadnieniu, wskazać należy,
    że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych rozgranicza źródła przychodów na
    przychody z zysków kapitałowych oraz źródła inne, które de facto stanowić mają
    przychody z działalności operacyjnej i nakazuje odrębnie określać uzyskany przez
    podatnika z tych źródeł wynik podatkowy – dochód bądź stratę.
    W art. 7b ustawy o CIT, wskazano zamknięty katalog przychodów, które podatnicy będą
    kwalifikować jako przychody z zysków kapitałowych. W katalogu tym (art. 7b ust. 1 pkt 6 lit.
    b) wskazano m.in. przychody z pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
    pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
    kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych.
    Zaznaczyć należy, że nieco inne zasady odnoszące się do kwalifikowania przychodów do
    źródła kapitałów pieniężnych dotyczą m.in. ubezpieczycieli, banków i instytucji
    finansowych, wynika to z faktu, że większość przychodów przyporządkowanych przez
    ustawodawcę do zysków kapitałowych w rzeczywistości stanowi działalność operacyjną
    tych podmiotów.
    Mając na uwadze opisany stan sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa
    podatkowego stwierdzić należy, że ww. transakcje na pochodnych instrumentach
    finansowych zawierane przez Państwa w ramach Nettingu przy wykorzystaniu Cash

    poolingu nie generują/nie będą generowały przychodów z zysków kapitałowych. Zauważyć
    bowiem należy, że przedmiotowe instrumenty pochodne zabezpieczają/będą
    zabezpieczały kurs walutowy konkretnych transakcji zakupu towarów, które stanowią
    /będą stanowiły główne źródło dochodu Spółki, a co istotne nie są/nie będą transakcjami
    o charakterze spekulacyjnym, funkcjonujące w oderwaniu od transakcji towarowych.
    W konsekwencji, należy zgodzić się z Państwem, że w związku z rozliczeniami pochodnych
    instrumentów finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki
    realizowanych w ramach Systemu, powstałe po Państwa stronie, zysk bądź odpowiednio
    strata na realizacji kontraktu, tj. wynik na realizacji kontraktu stanowią/będą stanowić dla
    Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe z realizacji instrumentu
    finansowego, zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.
    Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.