Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-558/14-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-02
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymywanych i przechowywanych w formie elektronicznej
Słowa kluczowe: faktura; odliczenia-odliczenie podatku; przechowywanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymywanych i przechowywanych w formie elektronicznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymywanych i przechowywanych w formie elektronicznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka (dalej: Spółka) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dokonuje zakupów usług (np. remontowych, naprawczych) od Podmiotu Powiązanego (dalej: Podmiot). Spółka i Podmiot korzysta z tego samego rodzaju systemu finansowo-księgowego.

W celu usprawnienia przepływu faktur, Spółka wraz z Podmiotem rozważa zmianę dotychczasowego sposobu otrzymywania przez Spółkę faktur poprzez odstąpienie od ich wystawiania i przesyłania w formie papierowej i zastąpienie ich fakturami elektronicznymi w formacie PDF (dalej: e-faktury). E-faktury będą przesyłane za pośrednictwem programu, który umożliwia transfer dokumentów elektronicznych pomiędzy kontrahentami używającymi tego samego rodzaju systemu finansowo-księgowego. Przesłane e-faktury zostaną automatycznie zapisane w systemie finansowo-księgowym i będą połączone z dokumentami księgowymi utworzonymi na ich podstawie. E-faktury będą zapisywane w podziale na okresy rozliczeniowe. Kopie bezpieczeństwa wykonywane będą narastająco każdego dnia. Dostęp do e-faktur będzie udzielony tylko uprawnionym osobom przez Spółkę oraz zabezpieczony loginem i hasłem zarówno komputera jak i oprogramowania. Na żądanie, Spółka będzie w stanie bezzwłocznie zapewnić organom podatkowym elektroniczny dostęp do e-faktury w trybie umożliwiającym tym organom bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Spółka zamierza zawrzeć z Podmiotem porozumienie w sprawie wystawiania i przesyłania faktur w formie elektronicznej, w którym wyrażona zostanie akceptacja takiej formy otrzymywania faktur przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sposób przechowywania e-faktur przez Spółkę w systemie księgowym (tj. bez drukowania faktury) będzie zgodny z przepisami prawa podatkowego obowiązującymi od 1 stycznia 2004 roku?
2.  Czy w związku z połączeniem Systemów Podmiotu Powiązanego uprawnionego do wystawiania faktur oraz Spółki a także faktem, że e-faktury wystawiane przez Podmiot Powiązany są niezwłocznie automatycznie wprowadzane do systemu Spółki, uznać należy, że Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT w dacie faktycznego wpływu e-faktury do systemu Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Na wstępie, Spółka chciałaby poinformować, iż jest w posiadaniu interpretacji indywidualnej wydanej na rzecz Spółki przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygn. IPPP2/443-860/13-2/ISZ, wydanej na podstawie takiego samego stanu faktycznego jak opisany we wniosku na podstawie stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 roku.

Ad 1)

Zgodnie z art. 112a Ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), Podatnicy przechowują:

1.  wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie,
2.  otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie - w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
3.  Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju,
4.  Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.
5.  Podatnicy zapewniają organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust, 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Brzmienie powyższego przepisu nie nakłada na podatnika obowiązku przechowywania otrzymanej i pobranej faktury w postaci papierowej. Co więcej nie nakazuje tego żaden inny przepis ustawy o VAT. Przepisy formułują jedynie obowiązek odpowiedniego przechowywania faktur. Wskazane przepisy nakazują przechowywanie dokumentów: w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób pozwalający na ich łatwe odszukanie zapewniający ich autentyczność, integralność i czytelność, zapewniając do nich dostęp organom podatkowym i organom kontroli skarbowej.

Przechowywanie faktur w postaci elektronicznej ułatwia (w stosunku do przechowywania w formie papierowej) zarządzanie dokumentami z podziałem na okresy rozliczeniowe i zdecydowanie ułatwia odszukanie danej faktury. Niewątpliwie elektroniczny system umożliwia zarządzanie dokumentacją w sposób zdecydowanie łatwiejszy niż zarządzanie archiwum prowadzonym w formie papierowej.

Spółka stoi na stanowisku, że planowany sposób przechowywania otrzymanych e-faktur tj. zarchiwizowanie ich w systemie SAP, spełnia wszystkie wymogi przewidziane w Rozporządzeniu o fakturach przesyłanych w formie elektronicznej tj;

*   autentyczność pochodzenia - z treści tych e-faktur będzie można bowiem odczytać dane dostawcy dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy e-faktury
*   integralność treści, czytelność - nie będzie bowiem możliwości dokonywania żadnych ingerencji w treść otrzymywanych i przechowywanych e-faktur
*   łatwe ich odszukanie - system SAP, gwarantuje w każdym czasie łatwe odszukanie każdej e-faktury, z wykorzystaniem różnych atrybutów przypisanych danej e-fakturze (np. po odbiorcy, po dacie wystawienia e-faktury).
*   zapewnienia bezzwłocznego dostępu do faktur organom podatkowym - na żądanie, organy podatkowe posiadać będą dostęp do systemu poprzez osobne konto (login) stworzony wyłącznie dla potrzeb organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej. Organy posiadać będą dostęp do systemu w siedzibie Spółki.

Spółka chciałaby przy tym podkreślić, iż regulacje w powyższym zakresie, dotyczące wystawiania i przechowywania faktur, zostały wprost przeniesione z rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej do Ustawy, zatem wszelkie interpretacje, wyroki sądowe wydane na podstawie przepisów rozporządzenia winny być respektowane w nowym stanie prawnym.

Dlatego Spółka stoi na stanowisku, że przedstawione powyżej stanowisko jest powszechnie akceptowane przez organy podatkowe np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 lutego 2013 roku o sygn. ILPP4/443-538/12-2/EWW.

Ad 2)

Określenie daty otrzymania faktury ma podstawowe znaczenie dla ustalenia momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego. Dotyczy to również faktur przesyłanych nabywcom w formie elektronicznej.

W ustawie o VAT oraz w aktach wykonawczych do niej nie określono pojęcia „otrzymanie faktury elektronicznej". Dlatego konieczne jest odwołanie się do gramatycznej wykładni tego pojęcia. W języku potocznym „otrzymać" oznacza stać się odbiorcą czegoś, dostać coś.

Spółka stoi na stanowisku, że otrzymanie faktury ma miejsce, gdy Spółka jako odbiorca faktury będzie mogła zapoznać się z jego treścią. Momentem otrzymania e-faktury będzie więc chwila, w której będzie ona dostępna odbiorcy na jego (lub na wykorzystywanych przez niego) urządzeniach informatycznych (data odbioru przesyłki elektronicznej).

Biorąc jednak pod uwagę planowany schemat odbierania faktur od podmiotu powiązanego, w ramach jednego systemu SAP 3R, gdy e-faktura jest fizyczne wystawiana w systemie SAP 3R i automatycznie jest wprowadzana do systemu Spółki, to należy uznać, że momentem otrzymania takiej e-faktury jest moment jej fizycznego umieszczenia w systemie SAP 3R Spółki.

Potwierdza to przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 17 czerwca 2011 r. ILPP2/443-542/11-2/BA, w której Dyrektor Izby Skarbowej wprost stwierdził: „W sytuacji gdy, z racji funkcjonalności systemu informatycznego stosowanego przez obie strony transakcji, wystawiona faktura i faktura korygująca w formie elektronicznej jest umieszczana w systemie informatycznym i natychmiast jest widoczna dla odbiorcy tej faktury na jego urządzeniach informatycznych, to wówczas momentem otrzymania takiej faktury jest moment jej wystawienia i umieszczenia w systemie informatycznym.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importownych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosowanie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w których podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Przepisy art. 86 ust. 11 i ust. 13 ustawy wskazują dodatkowe terminy obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, w sytuacji gdy podatnik nie dokonał tego obniżenia w terminie otrzymania faktury.

I tak, stosownie do ust. 11 ww. artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Natomiast, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego z zastrzeżeniem art. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy o VAT).

Cytowane powyżej przepisy wskazują, że co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w momencie powstania obowiązku podatkowego pod warunkiem, że podatnik posiada fakturę dokumentującą nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, a także pod warunkiem niezaistnienia przesłanek określonych w art. 88 ustawy

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Na podstawie dyspozycji z art. 2 pkt 31 ustawy, ilekroć mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Natomiast ilekroć mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym – pkt 33 art. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Zgodnie z art. 112 ustawy, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W myśl art. 112a ust. 1 ustawy, podatnicy przechowują:

1.  wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie,
2.  otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie

\-w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Na podstawie art. 112a ust. 2 ustawy, podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju.

W myśl art. 112a ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej, w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

Podatnicy zapewniają organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej – również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych (art. 112a ust. 4 ustawy).

Natomiast, na podstawie art. 106m ust. 1 ustawy, podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.

Zgodnie z art. 106m ust. 2 ustawy, przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury.

W myśl art. 106m ust. 3 ustawy, przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura.

Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług (art. 106m ust. 4 ustawy).

Na podstawie art. 106m ust. 5 ustawy, poza wykorzystaniem kontroli biznesowych, określonych w ust. 4, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury elektronicznej są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania:

1.  bezpiecznego podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm.), weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub;
2.  elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa dotycząca tej wymiany przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych.

Zauważyć należy, że dla potrzeb przepisów o podatku od towarów i usług w zakresie fakturowania, pojęcie „kontrole biznesowe” użyte w ww. art. 106m ust. 4 ustawy, należy rozumieć jako proces, za pośrednictwem którego podatnik tworzy, wdraża oraz aktualizuje dostateczny poziom pewności co do tożsamości dostawcy lub usługodawcy albo wystawcy faktury (autentyczność pochodzenia), w zakresie tego, że nie zmieniono danych dotyczących podatku VAT (integralność treści) oraz w zakresie czytelności faktury od momentu wystawienia faktury aż do końca okresu przechowywania. Kontrola biznesowa powinna dawać pewną ścieżkę kontrolną, dzięki której można powiązać fakturę ze stanowiącą podstawę jej wystawienia dostawą bądź usługą.

Kontrole biznesowe powinny być odpowiednie do wielkości, działalności i rodzaju podatnika oraz powinny uwzględniać ilość i wartość transakcji, jak również ilość i rodzaj dostawców lub usługodawców oraz nabywców lub usługobiorców. W stosownych przypadkach uwzględnione powinny być także inne czynniki.

Przykładem kontroli biznesowej jest posiadanie dokumentów uzupełniających, takich jak zamówienie, umowa, dokument transportowy czy wezwanie do zapłaty, które będą towarzyszyły zaistniałym transakcjom handlowym.

Z kolei, pojęcie „wiarygodna ścieżka audytu”, również użyte w ww. przepisie, oznacza, iż związek pomiędzy dokumentami uzupełniającymi oraz realizowanymi transakcjami jest łatwy do prześledzenia (dzięki posiadaniu dostatecznych danych dla powiązania dokumentów), zgodny z ustalonymi w przedsiębiorstwie procedurami oraz odzwierciedla procesy, które faktycznie miały miejsce. Ścieżka audytu dla celów podatku VAT powinna zapewnić możliwy do skontrolowania związek pomiędzy fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług tak, aby umożliwić sprawdzenie, czy faktura odzwierciedla fakt, że dostawa towarów lub świadczenie usług miało miejsce. Przy czym środki, przy wykorzystaniu których podatnik może wykazać powyższy związek pozostawia się uznaniu podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością nabywa towary i usługi od Podmiotu Powiązanego (dalej: Podmiot). Spółka i Podmiot korzysta z tego samego rodzaju systemu finansowo-księgowego SAP R3. W celu usprawnienia przepływu faktur, Spółka wraz z Podmiotem rozważa zmianę dotychczasowego sposobu otrzymywania przez Spółkę faktur poprzez odstąpienie od ich wystawiania i przesyłania w formie papierowej i zastąpienie ich fakturami elektronicznymi w formacie PDF (dalej: e-faktury). E-faktury będą przesyłane za pośrednictwem programu, który umożliwia transfer dokumentów elektronicznych pomiędzy kontrahentami używającymi tego samego rodzaju system finansowo-księgowy (SAP R3). Przesłane e-faktury zostaną automatycznie zapisane w systemie finansowo-księgowym (SAP R3) i będą połączone z dokumentami księgowymi utworzonymi na ich podstawie. E-faktury będą zapisywane w podziale na okresy rozliczeniowe. Kopie bezpieczeństwa wykonywane będą narastająco każdego dnia. Dostęp do e-faktur będzie udzielony tylko uprawnionym osobom przez Spółkę oraz zabezpieczony loginem i hasłem zarówno komputera jak i oprogramowania. Na żądanie, Spółka będzie w stanie bezzwłocznie zapewnić organom podatkowym elektroniczny dostęp do e-faktury w trybie umożliwiającym tym organom bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Spółka zamierza zawrzeć z Podmiotem porozumienie w sprawie wystawiania i przesyłania faktur w formie elektronicznej, w którym wyrażona zostanie akceptacja takiej formy otrzymywania faktur przez Spółkę.

W uzasadnieniu własnego stanowiska w sprawie Spółka wskazuje, że planowany sposób przechowywania otrzymanych e-faktur tj. zarchiwizowanie ich w systemie SAP, spełnia wszystkie ww. wymogi tj.;

*   autentyczność pochodzenia - z treści tych e-faktur będzie można bowiem odczytać dane dostawcy dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy e-faktury,

*   integralność treści, czytelność nie będzie bowiem możliwości dokonywania żadnych ingerencji w treść otrzymywanych i przechowywanych e-faktur;

*   łatwe ich odszukanie - system SAP, gwarantuje w każdym czasie łatwe odszukanie każdej e-faktury, z wykorzystaniem różnych atrybutów przypisanych danej e-fakturze (np. po odbiorcy, po dacie wystawienia e-faktury);

*   zapewnienie bezzwłocznego dostępu do faktur organom podatkowym - na żądanie, organy podatkowe posiadać będą dostęp do systemu poprzez osobne konto (login) stworzony wyłącznie dla potrzeb organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej. Organy posiadać będą dostęp do systemu w siedzibie Spółki.

W odniesieniu do przedstawionej sytuacji wątpliwości Wnioskodawcy powstały w kwestii przechowywania e-faktur zakupu (tj. bez drukowania faktury) oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z takich faktur VAT w dacie faktycznego wpływu e-faktury do systemu Spółki.

Obowiązujące regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur, otrzymanych od kontrahentów w formie elektronicznej, w dowolny sposób np. w formie zapisu elektronicznego (PDF) na elektronicznych nośnikach danych. Jednakże sposób ten, jak wymaga ustawodawca, ma zapewniać przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponadto, podatnik zobowiązany jest zapewnić odpowiednim organom na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy wynika, że wszystkie te warunki zostają spełnione. Zatem, otrzymywane od Podmiotu faktury elektroniczne mogą być archiwizowane przez Spółkę wyłącznie w sposób elektroniczny, bez konieczności przechowywania w wersji papierowej.

Zatem należy uznać, że podany przez Spółkę sposób przechowywania e-faktur w systemie księgowym, tj. bez ich drukowania, jest właściwy.

Ponadto, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów służących do wykonywania czynności opodatkowanych z faktur, które Spółka otrzyma, gdyż sposób archiwizacji otrzymanych faktur papierowych w formie elektronicznej z zachowaniem ww. regulacji prawnych w tym zakresie nie pozbawi Spółki prawa do odliczenia z nich podatku naliczonego.

Zdaniem Spółki, moment otrzymania faktury zakupowej będzie identyczny z momentem wystawienia takiej faktury, gdyż wystawiona przez Podmiot faktura jest natychmiastowo dostępna dla Wnioskodawcy na jego urządzeniach informatycznych. Wobec powyższego, z racji funkcjonalności systemu, moment wystawienia faktury w formie elektronicznej zbiega się z jej odbiorem.

Należy podkreślić, że ustawodawca w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w aktach wykonawczych do ustawy, nie określił pojęć moment wystawienia i otrzymania faktury elektronicznej. W konsekwencji, konieczne jest odwołanie się do gramatycznej wykładni obu pojęć. Zgodnie z „Małym Słownikiem Języka Polskiego” pod red. E. Sobol (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1995, s. 1079 oraz s. 587) „wystawić” oznacza wydobyć, wyjąć, wydostać coś skąd, wyłożyć na, zewnątrz, ale również wypisać, wypełnić, wydać. Z kolei, „otrzymać” oznacza stać się odbiorcą czegoś, dostać coś.

Należy zatem stwierdzić, że powyżej opisane pojęcia wiążą się z czynnościami faktycznymi, a nie prawnymi.

Tym samym w sytuacji, gdy z racji funkcjonalności systemu informatycznego stosowanego przez obie strony transakcji, wystawiona faktura w formie elektronicznej jest umieszczana w systemie informatycznym i natychmiast jest widoczna dla odbiorcy tej faktury na jego urządzeniach informatycznych, to wówczas momentem otrzymania takiej faktury jest moment jej wystawienia i umieszczenia w systemie informatycznym.

Zatem należy stwierdzić, że w opisanej sprawie momentem otrzymania faktury w formie elektronicznej przez Spółkę jest moment umieszczenia przedmiotowej faktury w systemie finansowo-księgowym.

Tym samym w związku z połączeniem Systemów SAP R3 Podmiotu Powiązanego uprawnionego do wystawiania faktur oraz Spółki a także z uwagi, że e-faktury wystawiane przez Podmiot Powiązany są niezwłocznie automatycznie wprowadzane do systemu Spółki, uznać należy, że Spółka ma prawo do odliczenia podatku VA T w dacie faktycznego wpływu e-faktury do systemu Spółki, stosownie do art. 86 ust. 1 w powiązaniu z art. 86 ust. 10 ustawy.

Z uwagi na wskazane okoliczności sprawy oraz w odniesieniu do powołanych przepisów należy przyjać, że Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie.

Organ wskazuje, że ocena prawidłowości zastosowanego sposobu (systemu) przechowywania faktur w formie elektronicznej oraz wypełnienia warunków zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści przechowywanych faktur wymaga wiedzy specjalistycznej. Zatem tej oceny będzie mógł dokonać właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej, bowiem postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, opiera się jedynie na interpretacji przepisów prawa podatkowego. Przepisy te – jak wskazano wyżej - nie określają konkretnych wymogów technicznych w przedmiotowym zakresie, tak więc każde rozwiązanie techniczne, o ile zagwarantuje spełnienie wymogów prawa podatkowego będzie prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.