Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.484.2025.1.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Ustalenia, czy ustanowienie nieodpłatnej służebności przesyłu
stanowić będzie przychód Spółki.
Słowa kluczowe: przychód
służebność-służebność przesyłu
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy ustanowienie w przyszłości w formie aktu notarialnego na rzecz Spółki
    nieodpłatnej służebności przesyłu w celu wybudowania na obcym gruncie sieci
    wodociągowej lub kanalizacyjnej oraz zapewnienia dostępu do tych urządzeń lub
    wyłącznie w celu zapewnienia dostępu do już istniejących urządzeń stanowić będzie
    przychód Spółki na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem działalności A. Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest
    zbiorowe dostarczanie wody i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie (...) i w
    gminach ościennych, w których znajduje się infrastruktura należąca do Spółki. W swojej
    działalności Wnioskodawca wykorzystuje infrastrukturę przesyłową obejmującą rurociągi
    przebiegające przez grunty, które w większości przypadków nie należą do Spółki. Na rzecz
    Wnioskodawcy właściciele gruntów ustanawiają służebność przesyłu, zgodnie z przepisami
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.,
    dalej: „kodeks cywilny”). Istotą służebności przesyłu jest możliwość korzystania przez
    przedsiębiorcę z nieruchomości stanowiącej własność innych w ograniczonym zakresie tj.
    wybudowania i korzystania z urządzeń określonych w art. 49 kodeksu cywilnego. W
    przypadku Spółki służebność przesyłu będzie polegać na prawie wybudowania urządzeń
    (jeżeli jeszcze nie istnieją) przejścia, przejazdu i korzystania z gruntu zajmowanego przez
    urządzenia w celu usunięcia awarii, bieżącej obsługi oraz wykonania prac remontowych i
    modernizacyjnych.
    Służebność, która zostanie ustanowiona nie będzie usprawniać pracy urządzenia
    przesyłowego, a jedynie zapewni jego prawidłową eksploatację. Ustanowienie służebności
    przesyłu następować będzie w formie aktu notarialnego. Ustanowienie służebności w tej
    formie może mieć zarówno charakter odpłatny, jak i nieodpłatny.
    W przypadku służebności odpłatnej wynagrodzenie będzie ustalane w drodze negocjacji z
    właścicielem nieruchomości, a jego wysokość będzie uzależniona miedzy innymi od
    usytuowania urządzenia oraz ograniczenia funkcjonowania nieruchomości przez
    służebność. Przy kalkulacji wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu Spółka
    brać będzie pod uwagę ewentualny spadek wartości nieruchomości obciążonej
    służebnością.
    Nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu może się pojawić między innymi w
    czterech sytuacjach.
    Pierwsza, gdy podmiot zamierzający przyłączyć się do sieci Spółki wyrazi zgodę na
    przebieg urządzeń wodociągowych przez działkę, której jest właścicielem. Tym samym
    uzyska on możliwość przyłączenia się do sieci i korzystania z usług świadczonych przez
    Spółkę. Budowa przyłącza pozostaje w gestii podmiotu ustanawiającego służebność.
    Druga, gdy ustanowienie służebności i budowa przyłącza nastąpi z inicjatywy właściciela
    nieruchomości, ale budowa przyłącza wykonywana będzie przez Spółkę. Pomimo, że
    właściciel nieruchomości nie otrzyma wynagrodzenia za ustanowienie służebności, to
    uzyska korzyść w postaci wykonania przyłącza wodociągowego lub kanalizacyjnego.
    Trzecia sytuacja, gdy podmiot po wybudowaniu sieci przekaże odpłatnie wybudowaną sieć
    na majątek Spółki i ustanowi nieodpłatną służebność na gruncie, w którym umieszczone
    będą przekazywane urządzenia. Pozwoli to Spółce na dostęp do urządzeń będących jej
    własnością, a właściciel gruntu nie będzie ponosić kosztów związanych z eksploatacją
    urządzeń oraz będzie mieć możliwość korzystania z usług Spółki.
    Czwarta sytuacja, gdy Spółka wybuduje przewody wodociągowe i kanalizacyjne
    przebiegające przez działkę, której właściciel w przyszłości planuje przyłączenie do sieci
    wodociągowej. Nie będzie on korzystać na bieżąco z usług Spółki, ale uzyska możliwość
    przyłączenia się do sieci w przyszłości. W takim przypadku nie jest ustalana odpłatność,
    bowiem nieruchomość na której ustanowiona będzie służebność nie straci na wartości.
    Nie dojdzie w takiej sytuacji do ingerencji w nieruchomość w taki sposób, że jej wartość
    spadnie. Wręcz przeciwnie. Na nieruchomości wybudowana zostanie sieć przesyłowa,
    której istnienie podniesie wartość rynkową i użytkową nieruchomości. Wykonanie
    przyłącza jest szybsze i tańsze, jeżeli przez nieruchomość przebiegają sieci przesyłowe.

    Nieruchomość na której wybudowana zostanie sieć wodociągowa lub kanalizacyjna, na
    której mogą być wyprowadzone przyłącza, stanie się „działką uzbrojoną”, co podniesie jej
    wartość użytkową oraz cenę rynkową.
    W większości opisanych wyżej przypadków nieruchomość nie straci na wartości po
    ustanowieniu służebności przesyłu, bowiem nie zostanie ograniczony sposób korzystania
    z niej, a w wyniku wykonania przyłącza wartość nieruchomości wzrasta.
    Spółka podkreśla, że tut. Organ wydał interpretacją indywidualną z 28 września 2018 r. zn.
    0114- KDIP2-1.4010.312.2018.1.KS w przedmiocie nieodpłatnej służebności przesyłu.
    Wniosek złożony przez Spółkę dotyczył jednak zaistniałych stanów faktycznych, natomiast
    przedmiotowy wniosek obejmuje zdarzenia przyszłe.

## Pytanie

Czy ustanowienie w przyszłości w formie aktu notarialnego na rzecz Spółki nieodpłatnej
    służebności przesyłu w celu wybudowania na obcym gruncie sieci wodociągowej lub
    kanalizacyjnej oraz zapewnienia dostępu do tych urządzeń lub wyłącznie w celu
    zapewnienia dostępu do już istniejących urządzeń stanowić będzie przychód Spółki na
    podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki ustanowienie nieodpłatnej służebności przesyłu w formie aktu
    notarialnego w przypadkach opisanych w zdarzeniu przyszłym nie stanowi przychodu dla
    Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    W świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. ustawy o CIT przychodami, z
    zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub
    praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw
    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych
    lub częściowo odpłatnych świadczeń, [...].
    Ustawa o CIT nie definiuje, co należy rozumieć przez nieodpłatne świadczenie. W tym
    miejscu warto powołać się m.in. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja
    2017 r. sygn. akt II FSK 1133/15, który w sposób wyczerpujący analizuje dorobek
    orzeczniczy w tym zakresie. Zgodnie z powyższym wyrokiem jako nieodpłatne świadczenia
    należy rozumieć „wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku osobie,
    mające konkretny wymiar finansowy”. Aby uznać konkretne świadczenie za nieodpłatne,
    stanowiące źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, musi dojść do zdarzenia
    prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi
    natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje
    przychody objęte opodatkowaniem. Aby zatem dane świadczenie mogło być uznane za
    świadczenie nieodpłatne, konieczne jest, by polegało ono wyłącznie na jednostronnym
    przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał (por. wyrok NSA z dnia
    16 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 1007/11, publik. CBOSA).
    Innymi słowy, aby uznać dane świadczenie za świadczenie nieodpłatne, musi wystąpić
    jednostronne przysporzenie po stronie podmiotu uzyskującego świadczenie,
    przysporzenie musi mieć charakter majątkowy i jednocześnie nie może ono być
    powiązane z istnieniem żadnego zobowiązania o charakterze wzajemnym. Otrzymujący
    odnosi więc określoną korzyść pod tytułem darmym (wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2008 r.,
    sygn. akt II FSK 1578/06).

    Jak zauważono w wyroku NSA z 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FSK 1715/11, z art. 12 ust. 1
    pkt 2 ustawy o CIT wynikają trzy zdarzenia, wywołujące powstanie przychodu na gruncie
    omawianej ustawy, tj.:
    a) otrzymanie nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy,
    b) otrzymanie nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie praw,
    c) otrzymanie nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie innych świadczeń.
    W art. 12 ust. 6 pkt 1-4 ustawy o CIT ustawodawca wskazał cztery zdarzenia, powodujące
    zaistnienie nieodpłatnego świadczenia, wskazując sposób jego obliczenia. Zaliczył do nich
    następujące przedmioty:
    a) usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia,
    b) usługi zakupione,
    c) udostępnienie lokalu,
    d) pozostałe przypadki.
    Z powołanego przepisu można wyprowadzić wniosek, że żaden z ww. przypadków nie
    odnosi się wprost do nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego otrzymania rzeczy lub
    praw. Tzw. „pozostałe przypadki” są pojęciem nieostrym i przez to trudno definiowalnym,
    jednakże z uwagi na przedmiotowy zakres art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i użycie w nim
    określenia „otrzymane nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw” przyjąć
    należy, że owe „pozostałe przypadki” obejmują sposób obliczenia wartości tego
    przedmiotu nieodpłatnego świadczenia rzeczy lub praw” (wyrok NSA z dnia 24 marca 2015
    r., sygn. akt II FSK 503/13).
    W tym miejscu warto przytoczyć wyrok NSA z 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FSK 1717/11,
    który podkreśla, że uwzględniając zasadę pewności prawa i określoności konstruowania
    obowiązku podatkowego w drodze ustawy, określenie "otrzymanie nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie rzeczy lub praw" należy rozumieć, jako niewywołujące przychodu w
    sytuacji, gdy czynność prawna jest ze swej istoty zawsze nieodpłatna (nabycie następuje w
    drodze zasiedzenia służebności przesyłu lub gdy podatnik, korzystając z zasady swobody
    umów i kształtowania swej sytuacji prawnej, dokonuje czynności prawnej nieodpłatnie, w
    drodze umowy lub ugody sądowej). Przychód zaś powstawałby w takich przypadkach, gdy
    podatnik zmieniając charakter czynności prawnej odpłatnej, dokonuje jej jako
    nieodpłatnej. W takim przypadku z istoty rzeczy powinien liczyć się na gruncie prawa
    podatkowego z negatywnymi konsekwencjami podatkowymi.
    Wnioski te podziela szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym wyrok
    NSA z 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt II FSK 882/16 czy wyrok NSA z 20 września 2017 r. sygn.
    akt II FSK 2217/15.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że istotą
    służebności przesyłu jest możliwość obciążenia nieruchomości na rzecz przedsiębiorcy,
    prawem polegającym na tym, że przedsiębiorca może korzystać w oznaczonym zakresie z
    nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń przesyłowych. Na
    podstawie służebności przesyłu przedsiębiorca przesyłowy pozyskuje uprawnienia do
    korzystania z cudzej nieruchomości. Dokładna treść służebności przesyłu nie została
    sprecyzowana przez ustawodawcę, jednak w judykaturze akceptuje się, że jej treść
    powinna zostać ustalona w taki sposób, aby przedsiębiorca mógł w pełni korzystać z
    posiadanych urządzeń.
    Na treść służebności przesyłu składają się uprawnienia do posadowienia urządzeń
    przesyłowych na cudzej nieruchomości, ich utrzymywania, eksploatacji i konserwacji, a
    ponadto usuwania awarii związanych z urządzeniami przesyłowymi przez pracowników
    przedsiębiorcy (postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2023 r. sygn. akt II CSKP
    961/22). W zakresie urządzeń jeszcze nieistniejących treść służebności stanowi prawo do

    ich budowy, a także wstępu na cudzą nieruchomość w tym celu (J. Pokrzywniak, Kluczowe
    dylematy związane z regulacją służebności przesyłu, „Rejent” 2010/4).
    Nie ulega wątpliwości, że służebność przesyłu może zostać ustanowiona na rzecz
                                                  2przedsiębiorcy zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie. Wynika to m.in. z treści art. 305 § 1
    kodeksu cywilnego, w świetle którego w pewnych sytuacjach przedsiębiorca może żądać
    ustanowienia służebności przesyłu za odpowiednim wynagrodzeniem. Takiego
    wynagrodzenia może żądać właściciel nieruchomości obciążonej, jeżeli zachodzi
            2przypadek z 305 § 2 kodeksu cywilnego.
    A contrario - jeżeli strony nie ustalą wynagrodzenia za ustanowienie służebności, będzie
    miała ona charakter nieodpłatny.
    W ocenie Wnioskodawcy okoliczność ta nie oznacza jednak, że ustanowiona w takich
    przypadkach nieodpłatna służebność przesyłu stanowi nieodpłatne świadczenie, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. W świetle orzecznictwa sądowego „otrzymanie
    nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw" należy rozumieć jako
    niewywołujące przychodu w sytuacji, gdy czynność prawna już ze swojej istoty jest
    nieodpłatna.
    Jak już wytłumaczono, z nieodpłatnym świadczeniem na gruncie ustawy o CIT będziemy
    mieć do czynienia w sytuacji, w której dojdzie do wyłącznie jednostronnego przysporzenia
    się jednego podmiotu kosztem drugiego. Biorąc natomiast pod uwagę naturę służebności
    przesyłu - takie wyłącznie jednostronne świadczenie w przedstawionych zdarzeniach
    przyszłych nie może nastąpić. Właściciele nieruchomości obciążonej wykazywać będą
    bowiem wymierną korzyść związaną z ustanowieniem na ich gruncie służebności przesyłu.
    Korzyść ta może objawić się zarówno zwiększeniem wartości posiadanej nieruchomości,
    jak i samą możliwością przyłączenia, a tym samym korzystania z usług Wnioskodawcy. Nie
    ulega więc wątpliwości, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym można stwierdzić pewną
    ekwiwalentność świadczeń, eliminującą jednostronne przysporzenie.
    Służebność przesyłu czy też służebność gruntowa - ustanowiona w celu zbieżnym z celem
    służebności przesyłu, w istocie doprowadzić ma do zwiększenia użyteczności
    nieruchomości władnącej, w związku z realizacją koniecznych zadań mieszczących się w
    sferze użyteczności publicznej (doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
    energii elektrycznej itp.), niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
    infrastruktury mieszkaniowej, gospodarczej i in. Wprowadzenie do gruntu urządzeń
    zapewniających realizację tychże funkcji służyć wszak może również właścicielowi
    nieruchomości obciążonej. Stąd też trudno tu mówić o „wzbogaceniu” przedsiębiorcy w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., skoro ustanowienie służebności jest konieczne
    dla zapewnienia właściwego korzystania z urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c.”
    (wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FSK 3396/17).
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jasno wykluczył ewentualne
    jednostronne przysporzenie, które mogłoby wystąpić w sytuacji, w której właściciel
    nieruchomości obciążonej ustanowiłby na rzecz Wnioskodawcy służebność przesyłu
    nieodpłatnie.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu ma miejsce w
    przypadku, gdy właściciel nieruchomości odnosi korzyść w ustanowieniu takiej
    służebności oraz wybudowaniu sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej na obciążonym
    gruncie. Właściciel nieruchomości uzyskuje korzyść w postaci zwiększenia wartości
    użytkowej i rynkowej nieruchomości w związku z budową sieci wodociągowej lub
    kanalizacyjnej. Ponieważ ta korzyść po stronie właściciela nieruchomości niewątpliwie
    powstaje, niezasadnym jest uznanie, że nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu
    prowadzi do powstania nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki.
    Określając wysokość ewentualnego przychodu z tytułu nieodpłatnego nabycia prawa,
    przychód należy określić w wysokości wynagrodzenia, jakiego by oczekiwał podmiot za

    odpłatne ustanowienie takiego prawa. Wynagrodzenie za ustanowienie odpłatnej
    służebności przesyłu powinno być uzależnione od stopnia ograniczenia właściciela w
    korzystaniu z nieruchomości oraz utraty wartości użytkowej i rynkowej przez
    nieruchomość w wyniku ustanowienia służebności przesyłu oraz wybudowania urządzeń.
    Ponieważ w opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zmniejszenia wartości
    nieruchomości, ustanowienie odpłatności jest nieuzasadnione, a zatem Wnioskodawca nie
    nabywa nieodpłatnie prawa, które stanowi przychód podatkowy.
    W przypadku gdy na rzecz Spółki ustanowiona zostaje służebność przesyłu (sytuacja
    opisana w stanie faktycznym jako pierwsza i trzecia), a właściciel gruntu uzyskuje
    możliwość przyłączenia do sieci i korzystania z usług Spółki można uznać, że obie strony
    uzyskują korzyść, więc żadna ze stron nie uzyskuje przychodu kosztem drugiej. To samo
    dotyczy sytuacji, gdy korzyść wystąpi w przyszłości, gdy właściciel gruntu dzięki
    wybudowaniu sieci na jego działce uzyskał możliwość przyłączenia się do niej, a wartość
    rynkowa działki, dzięki uzbrojeniu, znacząco wzrosła. W sytuacji opisanej jako druga, to
    Spółka buduje przyłącze i przekazuje je bez wynagrodzenia na rzecz właściciela
    ustanawiającego na rzecz Spółki służebność, więc również w tym wypadku nie można
    mówić o uzyskaniu przychodu przez Spółkę kosztem właściciela.
    Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, należy uznać, że ustanowienie służebności
    przesyłu bez wynagrodzenia nie rodzi obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego.
    Nie można uznać, że ustanowienie służebności na drodze umownej w formie aktu
    notarialnego bez wynagrodzenia stanowi odstąpienie od opłaty z tego tytułu. Tym samym
    Spółka nie otrzymuje nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
    o CIT.
    Argumentacja przedstawiona przez Wnioskodawcę jest akceptowana przez sądy
    administracyjne, w których doszło do ukształtowania się jednolitej linii orzeczniczej. Do
    przykładowych rozstrzygnięć sądów administracyjnych w tym zakresie należy m.in.:
    1. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt II FSK 2666
      /20, w świetle którego „zawarcie przez strony nieodpłatnej umowy służebności
                      1przesyłu na podstawie art. 305 k.c. nie stanowi przychodu dla przedsiębiorstwa, na
      rzecz którego tę służebność ustanowiono z tytułu niepłatnego lub częściowo
      odpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
      o CIT”,
    2. wyrok NSA z 13 listopada 2019 r. sygn. akt II FSK 3497/18, zgodnie z którym „przychód
      zaś powstawałby w takich przypadkach, gdy podatnik zmieniając charakter czynności
      prawnej odpłatnej, dokonuje jej jako nieodpłatnej. W takim przypadku z istoty rzeczy
      powinien liczyć się na gruncie prawa podatkowego z negatywnymi konsekwencjami
      podatkowymi”,
    3. wyrok WSA w Kielcach z 30 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 528/24, który wskazuje, że
      „nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu przez właściciela gruntu na rzecz
      przedsiębiorstwa eksploatującego linię przesyłową nie stanowi dla tego
      przedsiębiorstwa przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
      art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT”,
    4. wyrok WSA w Łodzi z 13 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 816/24, według którego
      „zawarcie przez strony nieodpłatnej umowy służebności przesyłu, mającej na celu
      umożliwienie wnioskodawcy korzystania z cudzej nieruchomości, aby realizować
      zadania związane z prawidłowym funkcjonowaniem infrastruktury, tj. dostarczanie
      wody, czy odprowadzanie ścieków nie stanowi przychodu dla Spółki, na rzecz której tę
      służebność ustanowiono z tytułu niepłatnego otrzymania rzeczy lub praw, o których
      mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT”,
    5. wyrok WSA w Olsztynie z 3 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/OI 407/24, w świetle którego
      „zawarcie przez strony nieodpłatnej umowy służebności przesyłu lub ustanowienie

      takiej służebności na skutek jednostronnego oświadczenia woli nie stanowi przychodu
      dla przedsiębiorstwa, na rzecz którego tę służebność ustanowiono z tytułu
      niepłatnego lub częściowo odpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, o których mowa w
      art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT”,
    6. wyrok WSA w Krakowie z 17 września 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 562/24, zgodnie z
      którym „ustanowienie służebności przesyłu, w istocie doprowadzić ma do zwiększenia
      użyteczności nieruchomości, w związku z realizacją koniecznych zadań mieszczących
      się w sferze użyteczności publicznej (doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary,
      gazu, energii elektrycznej itp.), niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego
      funkcjonowania infrastruktury mieszkaniowej, gospodarczej i in. Zwiększenie
      użyteczności w prostej konsekwencji prowadzi zaś do zwiększenia wartości
      nieruchomości. Zatem mamy tutaj ekwiwalentność. Korzyści spółki towarzyszy korzyść
      właściciela nieruchomości w postaci zwiększenia wartości nieruchomości.
      Ekwiwalentność nie musi wyrażać się tylko w postaci obniżenia opłat, czy też
      bezpłatnego przyłączenia do sieci, na które powołuje się organ, ale może polegać
      również na zwiększeniu wartości nieruchomości w wyniku doprowadzenia instalacji
      wodno-kanalizacyjnej i ustanowienia służebności przesyłu”.
    W tym miejscu warto powołać się również na pozytywne interpretacje indywidualne prawa
    podatkowego wydane przez tut. Organ, do których należą m.in.:
    1. interpretacja indywidualna z 8 maja 2024 r. zn. 0111-KDIB1 -2.4010.217.2020.9.MK,
    2. interpretacja indywidualna z 28 września 2023 r. zn. 0114-KDIP2-1.4010.12.2019.8.MW,
    3. interpretacja indywidualna z 21 kwietnia 2020 r. zn. 0111-KDIB1 -3.4010.66.2018.9.
      MBD.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy w stanie przyszłym zaprezentowanym we wniosku
    nie dojdzie do powstania przychodu podatkowego. Dodatkowo, tezę o nieodpłatności
    świadczenia (a tym samym powstania przychodu) eliminuje wykazana przez
    Wnioskodawcę ekwiwalentność świadczeń, która po stronie właścicieli nieruchomości
    obciążonej ujawnia się poprzez zwiększenie wartości nieruchomości. Ekwiwalentność nie
    musi wyrażać się tylko w postaci obniżenia opłat, czy też bezpłatnego przyłączenia do
    sieci, ale może polegać również na zwiększeniu wartości nieruchomości w wyniku
    doprowadzenia instalacji wodno-kanalizacyjnej i ustanowienia służebności przesyłu.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w przeszłości występował do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w
    przedmiocie identyfikowania przychodu w związku z ustanowieniem na rzecz
    Wnioskodawcy nieodpłatnej służebności przesyłu w zakresie zaistniałego stanu
    faktycznego. Niemniej jednak, przedmiotowy wniosek Wnioskodawca kieruje w zakresie
    zdarzeń przyszłych, gdyż zdarzenia, które są przedmiotem wniosku będą mieć miejsce w
    przyszłości, zaś sam Wnioskodawca zainteresowany jest uzyskaniem ochrony, o której
    mowa w art. 14k ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 z późn. zm.) wyłącznie na przyszłość.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zawiera definicji przychodu,
    precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1, rodzaje przychodów,
    a także enumeratywnie wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu
    gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.
    Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem
    publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako
    źródłem dochodu – jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć
    jego aktywa.
    Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego,
    czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych
    zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy.
    Oznacza to, że powstaje on w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od
    woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny
    obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe.
    Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy, jest m.in. otrzymanie
    „nieodpłatnego świadczenia”.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop:
      Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczając nieodpłatne świadczenie do
    czynników kształtujących podstawę opodatkowania, nie precyzuje, co należy rozumieć
    przez „nieodpłatne świadczenie”.
    Zgodnie z wykładnią gramatyczną, odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny
    zaś to „taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik
    Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002). Nieodpłatny to niewymagający opłaty. Zgodnie z
    ugruntowanym poglądem, po raz pierwszy sformułowanym w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 28 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 2285/98, a potem w uchwale
    siedmiu sędziów NSA z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 i w uchwale składu siedmiu
    sędziów NSA z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, pojęcie to obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść
    majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem
    uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Nieodpłatne świadczenie ma
    miejsce, gdy świadczeniu jednego z podmiotów nie towarzyszy świadczenie drugostronne,
    co w konsekwencji wyraża się w zaistnieniu stanu, w którym po stronie przyjmującego
    dochodzi do zwiększenia aktywów bądź zmniejszenia pasywów. Świadczenia
    otrzymującego, aby podlegały opodatkowaniu, muszą zatem prowadzić do pojawienia się
    po stronie podmiotu je otrzymującego przychodu, czyli korzyści majątkowej, która może
    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem

    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    podmiotu otrzymującego nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu
    ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być
    traktowane na równi z przyrostem majątku.
    Najbardziej istotną dla pojęcia nieodpłatnego świadczenia jest przesłanka, dotycząca
    ekwiwalentności, w istocie pozwalająca na stwierdzenie, kiedy mamy do czynienia ze
    świadczeniem nieodpłatnym. Tylko świadczenia nieekwiwalentne mogą stanowić
    przychód podatkowy po stronie otrzymującego.
    Ekwiwalentność, która wyłącza możliwość powstania przychodu podatkowego z tytułu
    nieodpłatnego przysporzenia, oznacza wystąpienie świadczenia wzajemnego.
    Ekwiwalentność nie może wystąpić ani w momencie dokonywania świadczenia, ani w
    jakimkolwiek momencie w przyszłości. Jeżeli bowiem występuje ekwiwalent, jest też
    korzyść po drugiej stronie, a więc wyłączona jest możliwość uznania świadczenia za
    nieodpłatne. Przysporzenie w majątku podatnika musi mieć dla niego pewną wartość,
    którą można wyrazić w wymiarze finansowym. Chodzi o to, by świadczenie otrzymane bez
    wynagrodzenia było dla otrzymującego wartościowe. Świadczenie nieodpłatne będące
    przychodem podatkowym powinno wynikać z dwustronnego stosunku, tzn. powinien
    istnieć możliwy do identyfikacji podmiot świadczący oraz podmiot otrzymujący. Wynika to
    wprost z brzmienia ustawy, która mówi o świadczeniu, a nie o przysporzeniu. Zgodnie z
    definicją słownikową „świadczenie” oznacza obowiązek wykonania lub przekazania czegoś
    na czyjąś rzecz.
    Wartość nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń oraz wartość nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie otrzymanych rzeczy i praw stanowiących przychody podatkowe
    ustala się na podstawie art. 12 ust. 5-6a updop.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 updop:
      Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.
    Zgodnie z art. 12 ust. 6 updop:
      Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Z opisu sprawy wynika, że na Państwa rzecz właściciele gruntów ustanawiają służebność
    przesyłu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. W
    przypadku Spółki służebność przesyłu będzie polegać na prawie wybudowania urządzeń
    (jeżeli jeszcze nie istnieją) przejścia, przejazdu i korzystania z gruntu zajmowanego przez
    urządzenia w celu usunięcia awarii, bieżącej obsługi oraz wykonania prac remontowych i
    modernizacyjnych. Służebność, która zostanie ustanowiona nie będzie usprawniać pracy
    urządzenia przesyłowego, a jedynie zapewni jego prawidłową eksploatację. Ustanowienie

    służebności przesyłu następować będzie w formie aktu notarialnego. Ustanowienie
    służebności w tej formie może mieć zarówno charakter odpłatny, jak i nieodpłatny. W
    przypadku służebności odpłatnej wynagrodzenie będzie ustalane w drodze negocjacji z
    właścicielem nieruchomości, a jego wysokość będzie uzależniona miedzy innymi od
    usytuowania urządzenia oraz ograniczenia funkcjonowania nieruchomości przez
    służebność. Przy kalkulacji wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu Spółka
    brać będzie pod uwagę ewentualny spadek wartości nieruchomości obciążonej
    służebnością. Nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu może się pojawić między
    innymi w czterech sytuacjach:
    1) gdy podmiot zamierzający przyłączyć się do sieci Spółki wyrazi zgodę na przebieg
      urządzeń wodociągowych przez działkę, której jest właścicielem. Tym samym uzyska
      on możliwość przyłączenia się do sieci i korzystania z usług świadczonych przez
      Spółkę. Budowa przyłącza pozostaje w gestii podmiotu ustanawiającego służebność;
    2) gdy ustanowienie służebności i budowa przyłącza nastąpi z inicjatywy właściciela
      nieruchomości, ale budowa przyłącza wykonywana będzie przez Spółkę. Pomimo, że
      właściciel nieruchomości nie otrzyma wynagrodzenia za ustanowienie służebności, to
      uzyska korzyść w postaci wykonania przyłącza wodociągowego lub kanalizacyjnego;
    3) gdy podmiot po wybudowaniu sieci przekaże odpłatnie wybudowaną sieć na majątek
      Spółki i ustanowi nieodpłatną służebność na gruncie, w którym umieszczone będą
      przekazywane urządzenia. Pozwali to Spółce na dostęp do urządzeń będących jej
      własnością, a właściciel gruntu nie będzie ponosić kosztów związanych z eksploatacją
      urządzeń oraz będzie mieć możliwość korzystania z usług Spółki;
    4) gdy Spółka wybuduje przewody wodociągowe i kanalizacyjne przebiegające przez
      działkę, której właściciel w przyszłości planuje przyłączenie do sieci wodociągowej. Nie
      będzie on korzystać na bieżąco z usług Spółki, ale uzyska możliwość przyłączenia się
      do sieci w przyszłości. W takim przypadku nie jest ustalana odpłatność, bowiem
      nieruchomość na której ustanowiona będzie służebność nie straci na wartości. Nie
      dojdzie w takiej sytuacji do ingerencji w nieruchomość w taki sposób, że jej wartość
      spadnie.
    W większości opisanych wyżej przypadków nieruchomość nie straci na wartości po
    ustanowieniu służebności przesyłu, bowiem nie zostanie ograniczony sposób korzystania
    z niej, a w wyniku wykonania przyłącza wartość nieruchomości wzrasta.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy ustanowienie na rzecz Spółki nieodpłatnej
    służebności przesyłu powoduje po jej stronie powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego
    świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 updop.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości, wskazać należy, że instytucja służebności przesyłu
    została wprowadzona do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2025 r., poz. 1071, dalej: K.c.) ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks
    cywilny. Służebność przesyłu, o której mowa w art. 305¹ i nast. Kodeksu cywilnego, jest
    trzecią kategorią służebności obok służebności gruntowych i osobistych. Zgodnie z
    definicją zawartą w art. 305¹ K.c.:
      nieruchomość można obciążyć na rzecz przedsiębiorcy, który zamierza wybudować
      lub którego własność stanowią urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1, prawem
      polegającym na tym, że przedsiębiorca może korzystać w oznaczonym zakresie z
      nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem tych urządzeń (służebność
      przesyłu).
    Służebność przesyłu stanowi zatem ograniczone prawo rzeczowe odnoszące się do
    określonych w art. 49 K.c. urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania
    płynów pary, gazu, energii elektrycznej oraz innych urządzeń podobnych (por. uchwała
    Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z 26 lipca 2017 r., sygn. III CZP 28/17). W praktyce
    wykonywanie służebności może polegać na umieszczeniu na obciążonym gruncie

    urządzeń przesyłowych oraz prawie wstępu na ten grunt w zakresie niezbędnym dla ich
    eksploatacji. Ustanowienie służebności przesyłu może nastąpić w drodze umowy między
    przedsiębiorcą będącym właścicielem urządzeń względnie zamierzającym usytuować takie
    urządzenia w ramach cudzej nieruchomości a właścicielem takiej nieruchomości.
    Służebność taka może być ustanowiona za wynagrodzeniem lub nieodpłatnie. W
    przypadku odmowy zawarcia umowy przez właściciela nieruchomości możliwe jest
    powstanie służebności przesyłu na mocy orzeczenia sądowego. Służebność staje się
    wówczas prawem przymusowym. Możliwe jest również zasiedzenie służebności przesyłu.
    Istotną kwestią jest ustanowienie służebności przesyłu bądź służebności gruntowej
    nieodpłatnie oraz brak ekwiwalentności.
    Dla oceny skutków podatkowych ustanowienia służebności dla przedsiębiorstwa
    przesyłowego nie jest istotny tryb jej powstania (umowa zawarta przez strony, orzeczenie
    sądu czy też zasiedzenie) oraz podmiot żądający ustanowienia służebności (zarówno
    przedsiębiorca, jak i właściciel nieruchomości mogą wystąpić do sądu o ustanowienie
    służebności przesyłu za odpowiednim wynagrodzeniem). Istotną kwestią jest
    ustanowienie służebności przesyłu bądź służebności gruntowej nieodpłatnie oraz brak
    ekwiwalentności.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że ustanowienie na rzecz Spółki
    nieodpłatnych i nieograniczonych w czasie służebności przesyłu, a więc uprawnień do
    korzystania z urządzeń przesyłowych, które znajdują się na terenie nieruchomości
    stanowiących własność osób trzecich lub gdzie w przyszłości mają one zostać
    wybudowane, bez wynagrodzenia, spowoduje uzyskanie przez tę Spółkę przysporzenia
    majątkowego.
    Przysporzenie to ma i będzie mieć, konkretny wymiar finansowy, a jego wartością jest i
    będzie kwota, jaką Spółka jako przedsiębiorstwo, którego głównym przedmiotem
    działalności jest dystrybucja energii elektrycznej, zapłaciłaby na rzecz właścicieli gruntów
    obciążonych służebnością. Taka sytuacja powoduje konieczność wykazania przychodu z
    nieodpłatnych świadczeń, tym samym dojdzie do zwiększenia dochodów/ zmniejszenia
    strat Spółki powodującego jednocześnie zwiększenie dochodów/zmniejszenie jego strat.
    Tak też uznał NSA w wyroku z 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 788/10:
      „(...) Kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest (...) to, że otrzymujący takie
      świadczenie nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia
      wzajemnego. Aby zatem dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie
      nieodpłatne, konieczne jest, by polegało ono wyłącznie na jednostronnym
      przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał. Nieodpłatnym
      świadczeniem będą więc w szczególności wszelkie wykonane na rzecz uprawnionego
      świadczenia, np. przyznające mu prawa do używania lub użytkowania składnika
      majątku. O nieodpłatnym świadczeniu można mówić także w przypadku znoszenia
      określonego działania podatnika, np. nieodpłatne udostępnienie nieruchomości na
      prowadzenie działalności. Właściciel obciążonej nieruchomości nie uzyskuje więc z
      tego tytułu żadnych korzyści, którą mogłaby być np. bonifikata w opłatach za
      dostarczanie i wykorzystanie energii elektrycznej.
      (...) Przedsiębiorca w przypadku nieodpłatnego ustanowienia służebności przesyłu
      otrzymuje nieodpłatnie świadczenie z tytułu korzystania przez niego z majątku
      innego podmiotu za jego zgodą i bez konieczności ponoszenia z tego tytułu
      jakiejkolwiek zapłaty czy jej ekwiwalentu. Jeżeli bowiem zostanie zawarta umowa
      służebności przesyłu bez wynagrodzenia, wówczas przysporzenie majątkowe polega
      na tym, że przedsiębiorstwo przesyłowe nie będzie zobowiązane płacić za
      korzystanie z cudzej nieruchomości. Świadczenie to ma również charakter
      majątkowy o określonej wartości. Tworzy zatem konkretny przychód po stronie
      podatnika, nie rodząc po jego stronie żadnych zobowiązań do świadczeń
      wzajemnych wobec świadczeniodawcy. (...) Ustanowiona nieodpłatnie służebność
      przesyłu skutkuje więc obowiązkiem wykazania przychodu do opodatkowania (...)”.

    Uwzględniając wnioski z orzecznictwa i doktryny za nieodpłatne świadczenia należy uznać
    wszystkie te zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku mające
    konkretny wymiar finansowy. Podstawową cechą nieodpłatnego świadczenia jest sytuacja,
    w której otrzymujący przysporzenie nie będzie zobowiązany do jakiegokolwiek
    świadczenia wzajemnego.
    Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie w zdarzeniach oznaczonych we wniosku
    numerami 1, 3 i 4, przedmiotem wątpliwości są sytuacje, w których poprzez ustanowienie
    nieodpłatnej służebności właściciele nieruchomości w drodze aktu notarialnego przyznają
    Spółce będącej przedsiębiorstwem zbiorowego dostarczania wody i zbiorowego
    odprowadzania ścieków, prawo do korzystania z nieruchomości obciążonej, bez
    jakiejkolwiek zapłaty czy innej formy ekwiwalentu np. w formie bonifikaty w opłatach za
    korzystanie z usług Wnioskodawcy. Jedynie w sytuacji oznaczonej numerem 2 wystąpi
    element ekwiwalentności w postaci wykonania przez Spółkę przyłącza wodociągowego lub
    kanalizacyjnego na rzecz właściciela nieruchomości.
    Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że ustanowienie nieodpłatnej służebności umożliwi
    Spółce prowadzenie działalności bez konieczności ponoszenia wydatków związanych z
    korzystaniem z cudzej nieruchomości. Służebność przesyłu da zatem Spółce jako
    uprawnionej, aczkolwiek w ograniczonym zakresie, władztwo nad cudzą nieruchomością.
    Z drugiej strony ograniczy prawa własności właściciela nieruchomości przez ustanowienie
    trwałego obowiązku znoszenia przez niego w sferze, w której może być wykonywana jego
    własność, stanu ukształtowanego zawartym aktem notarialnym.
    Powyższe prowadzi do wniosku, że Spółka w każdej z trzech opisanych sytuacji (sytuacja
    nr 1, 3 i 4) uzyska przysporzenie majątkowe. W wyniku ustanowienia na rzecz Spółki
    służebności przesyłu, Spółka uzyska konkretną korzyść, wymierną ekonomicznie,
    polegającą na umożliwieniu jej prowadzenia działalności gospodarczej związanej z
    dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków. Korzyść tę Spółka uzyska bezpłatnie.
    Spełnione zatem zostaną przesłanki uzyskania przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2
    updop.
    Podkreślić należy, że jedynie w sytuacji oznaczonej numerem 2 Spółka zobowiąże się do
    wykonania na korzyść właścicieli gruntów przyłączy wodociągowych lub kanalizacyjnych,
    których wykonanie posiada określoną wartość finansową. Zatem, jedynie w sytuacji, kiedy
    koszt wykonania takiego przyłącza będzie świadczeniem ekwiwalentnym w stosunku do
    wartości ustanowionej na rzez Spółki służebności przesyłu, Spółka nie osiągnie przychodu
    na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 updop.
    W pozostałych sytuacjach oznaczonych numerami 1, 3 i 4 Spółka nie wykazała
    ekwiwalentności ustanowienia nieodpłatnej służebności.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że ustanowienie w przyszłości w formie
    aktu notarialnego na rzecz Spółki nieodpłatnej służebności przesyłu w celu wybudowania
    na obcym gruncie sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej oraz zapewnienia dostępu do
    tych urządzeń lub wyłącznie w celu zapewnienia dostępu do już istniejących urządzeń
    stanowić będzie przychód Spółki na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wyjątkiem będzie przypadek oznaczony numerem 2 w sytuacji, gdy wartość świadczenia
    wykonanego przez Spółkę na rzecz właściciela gruntu (wykonania przyłącza
    wodociągowego lub kanalizacyjnego) będzie ekwiwalentna w stosunku do wartości
    ustanowionej przez właściciela gruntu na rzecz Spółki nieodpłatnej służebności przesyłu.
    Tym samym za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Spółki, gdyż jak wykazano powyżej
    Spółka w gruncie rzeczy w związku z ustanowieniem nieodpłatnych służebności przesyłu w
    formie aktów notarialnych uzyska przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 updop.
    Wyjątkiem będzie, jak już wyżej podniesiono, przypadek określony w punkcie 2 w sytuacji

    wykonania przyłącza wodociągowego lub kanalizacyjnego, którego wartość będzie
    ekwiwalentna w stosunku do wartości nieodpłatnej służebności przesyłu ustanowionej
    przez właściciela gruntu na rzecz Spółki.
    Końcowo, w odniesieniu do powołanych przez Spółkę wyroków sądowych
    potwierdzających stanowisko Spółki, a także w kontekście wyroków wskazanych przez
    organ należy stwierdzić, że praktyka orzecznicza w tym zakresie nie jest jednolita.
    Stanowisko organu potwierdzają m.in. wyroki: NSA: z 12 lutego 2013 r., II FSK 1246/11; z
    12 lutego 2013 r., II FSK 1248/11; z 16 czerwca 2011 r., II FSK 788/10; II FSK 856/10; II FSK
    974/10; II FSK 1007/11; II FSK 1064/10; WSA w Warszawie z 11 stycznia 2011 r., III SA/Wa
    993/10; WSA w Gdańsku z 5 stycznia 2011 r., I SA/Gd 1160/10; WSA w Rzeszowie z 28
    stycznia 2010 r., I SA/Rz 928/09, WSA w Lublinie z 22 stycznia 2010 r., I SA/Lu 776/09, WSA
    w Łodzi z 13 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1014/09, WSA w Białymstoku z 25 stycznia
    2010 r., I SA/BK 550/09, jak również wyrok z 12 maja 2015 r. I SA/Łd 292/15
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w którym skład orzekający stwierdził, że:
      Wykorzystywanie w sposób nieodpłatny obcych gruntów w celu prowadzenia
      działalności gospodarczej rodzi dla przedsiębiorcy przysporzenie majątkowe,
      ponieważ nie musi on płacić za korzystanie z gruntu, na którym posadowione są
      urządzenia służące prowadzonej działalności. Przedsiębiorca w przypadku
      nieodpłatnego ustanowienia służebności otrzymuje nieodpłatnie świadczenie z tytułu
      korzystania przez niego z majątku innego podmiotu za jego zgodą i bez konieczności
      ponoszenia z tego tytułu jakiejkolwiek zapłaty czy jej ekwiwalentu. Jeżeli bowiem
      zostanie zawarta ugoda, stanowiąca w istocie umowę ustanawiającą służebność bez
      wynagrodzenia, wówczas przysporzenie majątkowe polega na tym, że
      przedsiębiorstwo przesyłowe nie będzie zobowiązane płacić za korzystanie z cudzej
      nieruchomości. Świadczenie to ma również charakter majątkowy o określonej
      wartości. Tworzy wobec tego konkretny przychód podatnika, nie rodząc po jego
      stronie żadnych zobowiązań do świadczeń wzajemnych wobec świadczeniodawcy.
      Przysporzenie takie ma konkretny wymiar finansowy. Na wielkość tego
      przysporzenia ma natomiast wpływ zakres w jakim przedsiębiorca przesyłowy może
      korzystać z cudzej nieruchomości, na której posadowione są określone urządzenia
      elektroenergetyczne.
      (...) Wykonywanie uprawnień wynikających z ustanowionej na rzecz Spółki
      nieodpłatnej służebności polega między innymi na tym, że właściciel nieruchomości
      gruntowej (obciążonej) jest obowiązany, w wyniku zawartej ugody bez
      wynagrodzenia, do świadczenia obowiązku udostępniania nieruchomości będącej
      jego własnością dla celów działalności gospodarczej przedsiębiorstwa
      energetycznego zajmującego się przesyłem i dystrybucją energii elektrycznej. Spółka
      uzyskując to prawo nie ponosi w związku z nim żadnych kosztów, ponieważ nie jest
      zobowiązana do uiszczenie wynagrodzenia za korzystanie z obciążonej
      nieruchomości. Wartość tak otrzymanego świadczenia stanowi przychód
      uprawnionego podmiotu, a więc Spółki. Wobec tego Spółka ta uzyskuje nieodpłatne
      świadczenie, o którym mowa jest w art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. Ustanowiona
      nieodpłatnie służebność skutkuje więc obowiązkiem wykazania przychodu do
      opodatkowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków
    sądów należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach podmiotów i nie
    wiążą w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie
    faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, nie mogą one

    zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów
    podatkowych oraz wyrokami sądów administracyjnych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.).