Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.310.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Uznanie, że Sprzedający (ani Mąż ani Żona) w ramach
planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz
Spółki nie będą działali jako podatnicy VAT.
Słowa kluczowe: faktura
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że Sprzedający
    (ani Mąż, ani Żona) w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz
    Spółki nie będą działali jako podatnicy VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 maja
    2025 r. (wpływ 13 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1) Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, posiadającym siedzibę oraz zarząd
        na terytorium Polski. Spółka prowadzi wyspecjalizowaną działalność na rynku
        energetycznym w zakresie handlu energią elektryczną i świadczenia usług
        dystrybucji energii elektrycznej oraz dokonuje sprzedaży paliw (...).
        2) Dnia 3 kwietnia 2023 r. Spółka dołączyła do grupy kapitałowej (...). Powyższe
        przełożyło się m.in. na zmianę firmy, pod którą działa Spółka.
        3) Spółka planuje nabyć działkę (dalej: „Nieruchomość:, „Działka”) o wielkości 0,26 ha.
        Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
        przestrzennego („MPZP”). Zgodnie z MPZP, Działka stanowi teren (...), z
        przeznaczeniem na zabudowę usługową związaną z obsługą transportu (...).
        4) Zgodnie z rejestrem gruntów Działka stanowi grunty orne. Teren Nieruchomości
        jest nieogrodzony i płaski. Działka jest niezabudowana i nieuzbrojona.
        5) Spółka zamierza nabyć Nieruchomość w celu realizacji inwestycji obejmującej
        budowę (...). Nabyta w ramach planowanej transakcji Nieruchomość będzie
        wykorzystywana w całości do wykonywania czynności opodatkowanych przez
        Spółkę.
        6) Właścicielem Nieruchomości jest małżeństwo („Mąż” i „Żona”, łącznie
        „Właściciele”). Właścicielom przysługuje prawo własności Nieruchomości na
        prawach wspólności małżeńskiej. Nieruchomość stanowi majątek wspólny

        małżonków, nie została orzeczona ich separacja ani ubezwłasnowolnienie oraz
        nie została ogłoszona upadłość żadnego z nich. Nie zostały zawarte również
        żadne inne małżeńskie umowy majątkowe.
        7) Właściciele nabyli Nieruchomość do majątku prywatnego w drodze umowy
        darowizny. Nabycie Nieruchomości przez Właścicieli nie podlegało zatem
        opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomość nie została nabyta z zamiarem jej
        odsprzedaży.
        8) Jeden z Właścicieli (Mąż) jest czynnym podatnikiem podatku VAT, prowadzi
        działalność gospodarczą w zakresie m.in. (1) realizacji projektów budowlanych
        związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, (2)
        kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, (3) wynajmu i zarządzania
        nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, (4) pośrednictwa w obrocie
        nieruchomościami, zarządzania nieruchomościami wykonywanymi na zlecenie.
        Głównym profilem działalności Męża jest działalność deweloperska. Data
        rejestracji Męża jako podatnika VAT to 31 lipca 2000 r.
        9) Nieruchomość nie została przyjęta do ewidencji środków trwałych w ramach
        działalności gospodarczej Męża. Działka nie jest wykorzystywana w ramach
        rolniczej ani pozarolniczej działalności gospodarczej przez Męża, tj. stanowi
        majątek prywatny Właścicieli.
      10) Właściciele w związku ze sprzedażą Nieruchomości nie prowadzili ani nie
        prowadzą żadnych działań marketingowych, nie ogłaszali w mediach, Internecie
        czy prasie ofert sprzedaży Nieruchomości.
      11) Drugi z Właścicieli (Żona) nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT, nie jest
        rolnikiem ryczałtowym, nie prowadzi działalności rolniczej ani pozarolniczej. Żona
        nie zawierała żadnych umów pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz nie
        sprzedawała w przeszłości innych nieruchomości.
      12) Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Właściciele nie zamierzają
        dokonywać innych czynności w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży
        (np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia
        wartości bądź atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w
        środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji,
        inne działania marketingowe itp.).
      13) Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Właściciele nie zamierzają
        podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu
        nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu
        dokonanie sprzedaży tej nieruchomości. Do momentu transakcji sprzedaży
        Właściciele nie będą podejmować jakichkolwiek czynności wymagających
        zaangażowania własnych lub firmowych środków finansowych zmierzających do
        podniesienia wartości Nieruchomości.
      14) Nieprzerwanie od 2003 r. trwa spór pomiędzy Właścicielami Nieruchomości, a A.
        o nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności do przedmiotowej
        Działki. Decyzją z dnia 28 marca 2024 r. wydaną przez Dyrektora Wydziału
        Nieruchomości i Skarbu Państwa z upoważnienia Wojewody (...), odmówiono
        stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa, z 1 czerwca 2003 r.,
        prawa własności tej Nieruchomości oraz nabycia przez A., z tym dniem, prawa
        użytkowania wieczystego Działki. A. od wyżej powołanej decyzji wniosła
        odwołanie do Ministra (...), za pośrednictwem Wojewody (...), zaś do dnia
        dzisiejszego nie została jeszcze wydana ostateczna decyzja organu drugiej
        instancji.
      15) W celu ustalenia ceny z tytułu Nieruchomości zostały przeprowadzone spotkania
        negocjacyjne, w których uczestniczył Właściciel (Mąż) oraz przedstawiciele Spółki.

      16) W dniu 1 października 2024 r. został zawarty między Właścicielami, a Spółką
        (podpisany przez Właścicieli oraz przedstawicieli Spółki) protokół z negocjacji w
        sprawie udzielenia zgody na sprzedaż Nieruchomości, w którym obie strony
        uzgodniły:
            uwzględnienie w akcie notarialnym wysokości kwoty, która zostanie
            zwrócona przez Właścicieli na rzecz Spółki w przypadku wygrania przez A.
            sprawy dotyczącej przejęcia/wywłaszczenia Nieruchomości,
            ostateczną cenę za m² Nieruchomości.
      17) W dniu 7 stycznia 2025 r. został zawarty między Właścicielami, a Spółką
        (podpisany przez Męża oraz przedstawicieli Spółki) protokół przekazania placu
        budowy („Protokół przekazania placu budowy”), zgodnie z którym Właściciele
        Nieruchomości wyrażają zgodę na udostępnienie Nieruchomości Spółce na cele
        budowlane związane z budową (...), a także na wejście na teren Nieruchomości
        oraz wykonanie na niej wszelkich niezbędnych robót związanych z w/w
        przedsięwzięciem przez Spółkę oraz jej podwykonawców. Jednocześnie
        Właściciele Nieruchomości oświadczają że ww. zgoda stanowi prawo do
        dysponowania Nieruchomością na cele budowlane.
      18) Przeprowadzenie spotkań negocjacyjnych finalizowanych spisaniem protokołu
        obejmującego ustalenia obu stron, jak również podpisanie Protokołu przekazania
        placu budowy stanowią standardowe procedury obowiązujące po stronie Spółki
        w przypadku realizacji transakcji zakupu nieruchomości.
      19) Właściciele nie udzielili Spółce żadnych pełnomocnictw, w tym do występowania
        przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
        jakichkolwiek działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i
        pozwoleń, jak również do składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
        postanowień.
      20) W transakcji sprzedaży nie uczestniczą firmy pośredniczące w dokonaniu
        sprzedaży Nieruchomości. Właściciele nie korzystali oraz nie korzystają z usług
        biur pośrednictwa sprzedaży nieruchomości.
      21) Na dzień złożenia wniosku nie doszło do podpisania przedwstępnej umowy
        sprzedaży w formie aktu notarialnego. Obecnie trwają uzgodnienia treści umowy
        przedwstępnej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytania Organu wskazali Państwo:
    a) Czy Nieruchomość, którą Spółka zamierza nabyć w celu realizacji inwestycji była
      przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze
      (proszę wskazać okres, w którym ta okoliczność miała/ma miejsce)? Jeśli tak, kto był
      stroną umowy, mąż, żona czy Sprzedający razem?
      Odpowiedź: Informujemy, że Nieruchomość, którą Spółka zamierza nabyć w celu
      realizacji inwestycji, nie była ani nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub
      innych umów o podobnym charakterze.
    b) W jaki sposób każdy ze Sprzedających wykorzystywał Nieruchomość będącą
      przedmiotem wniosku przez cały okres jej posiadania? Jeśli były to cele prywatne
      /osobiste, to należy wskazać, w jaki sposób zaspokajały te potrzeby osobiste?
      Odpowiedź: Informujemy, że przez cały okres posiadania wykorzystanie
      Nieruchomości ograniczało się jedynie do przeprowadzania prac porządkowych
      głównie w zakresie koszenia trawnika, usuwania liści, gałęzi i nieczystości.

      Żaden ze Sprzedających nie wykorzystywał Nieruchomości w inny sposób/dla innych
      celów.
    Pytania
    1) Czy w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości, Mąż będzie działał jako
      podatnik VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT?
    2) Czy w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości, Żona będzie działała
      jako podatnik VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT?
    3) Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie pozytywna, natomiast na pytanie nr 2 będzie
      negatywna - czy Mąż powinien wystawić fakturę w odniesieniu do 100% wartości
      Nieruchomości? Czy Spółce będzie przysługiwało wówczas prawo do odliczenia
      podatku VAT w związku z fakturą wystawioną przez firmę prowadzoną przez Męża
      /Męża (faktura w odniesieniu do 100% wartości Nieruchomości)?
    4) Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 oraz pytanie nr 2 będzie pozytywna: czy Właściciele
      powinni wystawić osobne faktury VAT, każde z nich w odniesieniu do 50% wartości
      Nieruchomości? Czy Spółce będzie wówczas przysługiwało prawo do odliczenia
      podatku VAT w związki z fakturami wystawionymi przez Właścicieli (każda faktura w
      odniesieniu do 50% wartości Nieruchomości)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W opinii Wnioskodawcy, w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na
    rzecz Spółki, Mąż nie będzie działał jako podatnik VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy
    o VAT.
    Ad 2
    W opinii Wnioskodawcy, w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na
    rzecz Spółki, Żona nie będzie działała jako podatnik VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1
    Ustawy o VAT.
    Ad 3
    Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie pozytywna, natomiast na pytanie nr 2 będzie
    negatywna, to zdaniem Wnioskodawcy, Mąż powinien wystawić fakturę z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości w odniesieniu do 100% jej wartości. Spółce natomiast będzie przysługiwało
    pełne prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu wystawionej faktury.
    Ad 4
    Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 oraz pytanie nr 2 będzie pozytywna, to zdaniem
    Wnioskodawcy, Właściciele powinni wystawić dwie odrębne faktury z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości (każdy w zakresie 50% jej wartości). Spółce będzie przysługiwać prawo do
    odliczenia podatku VAT z tytułu dwóch odrębnych faktur odrębnie przez Właścicieli.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W zakresie pytania nr 1 i 2
    A. Podstawa prawna, stanowisko sądów administracyjnych oraz TSUE
        1. Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
        organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
        samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez
        względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje
        wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
        podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność

        osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
        szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
        niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
        2. W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań
        podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany
        charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku
        wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
        ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie
        podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
        działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona
        prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
        statusu podatnika.
        3. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
        stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana
        jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością
        handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został
        nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
        gospodarczą.
        4. Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania
        danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek
        łącznie:
            po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
            podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
            po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
            jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
        5. Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
        usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status
        podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej
        transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy
        mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
        działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy w odniesieniu do
        konkretnej czynności. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT -
        co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie
        przepisy Ustawy o VAT.
        6. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
        podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
        się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Co do zasady osoby fizyczne, które
        dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z
        grona podatników VAT.
        7. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły
        majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9
        ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że
        jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży
        tej rzeczy.
        8. W świetle powyższego czynnościom wykonywanym przez osoby fizyczne w
        charakterze podatników VAT przeciwstawić należy czynności dokonywane
        prywatnie. Takie czynności - jako dokonywane przez osoby fizyczne, które nie
        działają w charakterze podatników - znajdują się poza zakresem stosowania
        przepisów VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

        Do czynności prywatnych należą między innymi czynności związane z
        wykonywaniem prawa własności, w tym sprzedaż nieruchomości. Czynności takie
        same z siebie nie stanowią prowadzenia działalności gospodarczej (zob. wyrok
        Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - dalej jako: „TSUE” - z 20 czerwca
        1996 r. w sprawie C-155/94).
        9. W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
        na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15
        ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE z 4
        października 1995 r. w sprawie C-291/92. „Majątek prywatny” to taka część
        majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
        wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Przyjęcie, że
        dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego
        handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego
        działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
      10. Jak wypowiedział się TSUE w wyroku z 15 września 2011 r. (w sprawach C-180/10 i
        C-181/10):
        - sama liczba i zakres transakcji sprzedaży (...) nie ma charakteru decydującego.
          Zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między
          czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
          zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
          gospodarczą.
      Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako
      czynności osobistych (...). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany
      dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z
      siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim
      te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość
      powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
      prywatnym zainteresowanego;
          - w zakresie uznania podmiotu dokonującego sprzedaży nieruchomości za
          podatnika VAT wskazać należy, że dostawę gruntu przeznaczonego pod
          zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod
          warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze
          zwykłym wykonywaniem prawa własności. Oznacza to tym samym, że
          czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
          same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.
          Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił TSUE - w wypadku, gdy zainteresowany
          podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
          angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
          handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
          Dyrektywy VAT.
      11. W kontekście powyższego warto również odwołać się do poglądów
        prezentowanych w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku
        z 3 marca 2015 r. (sygn. l FSK 1859/13) wskazano m.in., że ,,fakt podjęcia, np.
        takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz
        działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
        zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu
        nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
        przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną”.
    B. Odniesienie do zdarzenia przyszłego

    W analizowanej sprawie Mąż jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje głównie prace deweloperskie,
    polegające na realizacji przedsięwzięć takich jak zakup gruntów, budowa budynków i ich
    odsprzedaż.
    Jednakże, sam fakt prowadzenia przez Męża działalności, w ramach której wykonywane są
    transakcje o charakterze zbliżonym do transakcji sprzedaży Nieruchomości nie może
    przesądzać o statusie Męża jako podatnika VAT w kontekście omawianej sprzedaży.
    Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych firmy Męża oraz w żaden
    sposób nie była i nie jest wykorzystywana w celach wykraczających poza prywatny
    charakter zarządzania przez Właścicieli.
    Natomiast drugi z Właścicieli (Żona) nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT, nie jest
    rolnikiem ryczałtowym, nie prowadzi działalności rolniczej. Żona nie zawierała żadnych
    umów pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz nie sprzedawała w przeszłości
    innych nieruchomości.
    Właściciele nie korzystali oraz nie korzystają z usług biur pośrednictwa sprzedaży
    nieruchomości.
    W odniesieniu do stanu faktycznego należy podkreślić, że Właściciele (zarówno Mąż, jak i
    Żona):
    1) Nabyli Nieruchomość do majątku prywatnego w drodze umowy darowizny.
      Nieruchomość nie została nabyta z zamiarem jej odsprzedaży.
    2) Nie wykorzystywali ani nie wykorzystują Działki do prowadzenia gospodarstwa rolnego
      w ramach działalności gospodarczej ani też w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej.
    3) W związku ze sprzedażą Nieruchomości nie prowadzą ani nie prowadzili żadnych
      działań marketingowych, nie ogłaszali w mediach, Internecie czy prasie ofert
      sprzedaży Nieruchomości.
    4) Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży nie zamierzają:
        dokonywać innych czynności w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży
        (np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia
        wartości bądź atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w
        środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji,
        inne działania marketingowe itp.).,
        podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu
        nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na
        celu dokonanie sprzedaży tej nieruchomości. Do momentu transakcji sprzedaży
        Właściciele nie będą podejmować jakiekolwiek czynności wymagających
        zaangażowania własnych ani firmowych środków finansowych zmierzających do
        podniesienia wartości Nieruchomości,
    5) Nie udzielili Spółce żadnych pełnomocnictw, w tym do występowania przed organami
      administracji publicznej oraz do podejmowania jakichkolwiek działań faktycznych ani
      prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, jak również do składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień.

    Przenosząc regulacje prawne oraz stanowisko sądów administracyjnych na grunt
    analizowanej sprawy należy zauważyć, że poprzez dokonanie przedmiotowej transakcji
    Właściciele nie mogą zostać uznani za podatników VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy
    o VAT.
    Właściciele, dokonując sprzedaży Nieruchomości wykonują jedynie czynności związane ze
    zwykłym prawem własności. Sprawują bowiem zarząd w ramach majątku osobistego, nie
    podejmują aktywnych działań z zakresu obrotu nieruchomościami, nie angażują środków
    podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Należy zaznaczyć, że prowadzenie negocjacji cenowych sfinalizowanych podpisaniem
    protokołu obejmującego obustronne ustalenia oraz podpisanie Protokołu przekazania
    placu budowy stanowią standardowe procedury realizowane przez Spółkę w ramach
    transakcji zakupu nieruchomości.
    Z uwagi na powyższe planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Właściciele nie występują w charakterze podatników VAT.
    W zakresie pytania nr 3 i 4
    A. Podstawa prawna, stanowisko sądów administracyjnych oraz TSUE
        1. Zgodnie z art. 86 Ustawy o VAT:
            ust. 1 - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
            wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w
            art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
            należnego o kwotę podatku naliczonego,
            ust. 10 - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
            naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
            nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
            obowiązek podatkowy,
            ust. 10b pkt 1) - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
            podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz
            pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
            podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
        2. Jednocześnie zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy
        do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu
        podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja
        udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
        podatku.
        3. Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży nieruchomości,
        należy wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających
        opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy. Zgodnie z art. 106b ust.
        1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą
        sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

        4. W myśl zaprezentowanych regulacji należy stwierdzić, że prawo do obniżenia
        kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu otrzymanej
        faktury przysługuje:
            podatnikowi VAT, tj. podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą,
            jeśli faktura dokumentuje rzeczywiste transakcje, podlegające
            opodatkowaniu VAT,
            jeśli nabywane towary/usługi wykorzystywane są do wykonywania
            czynności opodatkowanych.
        5. Jednocześnie w tym miejscu należy wyjaśnić, dla zaistnienia prawa do odliczenia
        VAT nie jest konieczne natychmiastowe rozpoczęcie wykonywania czynności
        opodatkowanych przy wykorzystaniu nabytych towarów lub usług. Kluczowe jest
        natomiast to, aby podatnik nabywał dany towar lub usługę z zamiarem
        wykorzystania jej do wykonywania czynności opodatkowanych. Takie stanowisko
        znajduje potwierdzenie m.in. w orzecznictwie TSUE (wyrok z 12 listopada 2020 r.
        w sprawie ITH Comercial Timişoara SRL przeciwko Agenţia Naţionala de
        Administrare Fiscală - Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti
        (C-734/19), wyrok z 28 lutego 2018 r., Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliários,
        C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 39 i przytoczone tam orzecznictwo). W tym
        względzie Trybunał wielokrotnie orzekał, że nabyte prawo do odliczenia
        pozostaje co do zasady zachowane, nawet jeśli później, ze względu na
        okoliczności niezależne od jego woli, podatnik nie korzysta z tych towarów i
        usług, które prowadziły do odliczenia w ramach opodatkowanych transakcji
        (wyrok z dnia 28 lutego 2018 r., Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliários, C-672
        /16, EU:C:2018:134, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo)”.
    B. Odniesienie do zdarzenia przyszłego
    Jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że Mąż dokonując sprzedaży
    Nieruchomości na rzecz Spółki występuje jako podatnik VAT, natomiast Żona za podatnika
    VAT nie może zostać uznana, to w ocenie Wnioskodawcy Mąż powinien wystawić fakturę
    dokumentującą 100% wartości Nieruchomości.
    Skoro zatem Spółka będzie spełniała wszystkie warunki uprawniające ją do skorzystania z
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia Nieruchomości tj:
        transakcja udokumentowana fakturą będzie podlega opodatkowaniu podatkiem
        VAT,
        nabyta w ramach planowanej transakcji Nieruchomość będzie wykorzystywana
        przez Spółkę w całości do wykonywania czynności opodatkowanych,
        Spółka jest i będzie na dzień sprzedaży podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15
        Ustawy o VAT, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,
    Spółce przysługiwać będzie prawo do jego odliczenia podatku VAT z przedmiotowej
    faktury w pełnym zakresie.
    Jeśli natomiast Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że Właściciele (zarówno Mąż,
    jak i Żona) dokonując sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki występują jako podatnicy
    VAT, to w ocenie Wnioskodawcy Mąż oraz Żona powinni wystawić odrębne faktury
    dokumentujące sprzedaż Nieruchomości, każde z nich w odniesieniu do 50% jej wartości.

    Spółce przysługiwać będzie prawo do jego odliczenia podatku VAT z przedmiotowych
    faktur, zgodnie z argumentacją przytoczoną powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie uznania, że Sprzedający
    (ani Mąż, ani Żona) w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz
    Spółki nie będą działali jako podatnicy VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zatem, aby przysługiwało kupującemu prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu
    otrzymanej faktury, faktura taka musiałaby dokumentować czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Co do zasady podatnik podatku od towarów i usług dokumentuje wykonywane w ramach
    prowadzonej działalności czynności (dostawa towarów/świadczenie usług) fakturami.
    Wynika to wprost z art. 106b ust. 1 ustawy, który stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
      z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    We wniosku wskazali Państwo, że:
        Nieruchomość stanowi majątek wspólny małżonków;
        Sprzedający działkę gruntu o pow. 0,26 ha nabyli do majątku prywatnego w drodze
        umowy darowizny. Nabycie nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
        Nieruchomość nie została nabyta w drodze jej odsprzedaży;
        Jeden z właścicieli (mąż) jest czynnym podatnikiem podatku VAT, powadzi
        działalność gospodarczą, której głównym profilem jest działalność deweloperska.
        Nieruchomość nie została przyjęta do ewidencji środków trwałych w ramach
        działalności gospodarczej męża. Działka nie była wykorzystywana w ramach
        rolniczej ani pozarolniczej działalności gospodarczej męża;
        Drugi z właścicieli (żona) nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT, nie jest
        rolnikiem ryczałtowym, nie prowadzi działalności rolniczej ani pozarolniczej;
        Nieruchomość nie była, ani nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub
        innych umów o podobnym charakterze;

        Przez cały okres posiadania Nieruchomości wykorzystywanie ograniczało się
        jedynie do przeprowadzania prac porządkowych głownie w zakresie koszenia
        trawnika, usuwania liści, gałęzi i nieczystości;
        Właściciele nie prowadzili ani nie prowadzą żadnych działań marketingowych, nie
        ogłaszali w mediach, internecie, czy prasie ofert sprzedaży Nieruchomości;
        Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Właściciele nie zamierzają
        dokonywać innych czynności w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży
        (np. uzbrojenie ternu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia
        wartości bądź atrakcyjności działki);
        Właściciele nie udzielili Spółce żadnych pełnomocnictw, w tym do występowania
        przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
        jakichkolwiek działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i
        pozwoleń;
        Na dzień złożenia wniosku nie doszło do podpisania umowy przedwstępnej;
        Sprzedający wyrazili zgodę na udostępnienie Nieruchomości Spółce na cele
        budowlane związane z budową (...), a także na wejście na teren Nieruchomości oraz
        wykonanie na niej wszelkich niezbędnych robót związanych z ww.
        przedsięwzięciem przez Spółkę oraz jej podwykonawców.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia Nieruchomości w sytuacji uznania Sprzedających
    za podatników podatku VAT z tytułu dostawy na rzecz Spółki opisanej Nieruchomości.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości, w pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy z
    tytułu zbycia ww. Nieruchomości Sprzedający będą występowali jako podatnicy podatku
    od towarów i usług, a sprzedaż będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT,
    którą należy udokumentować poprzez wystawienie faktury.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
      wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest

    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku
    VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży Nieruchomości
    Sprzedający będą spełniali przesłanki do uznania ich za podatników podatku od towarów i
    usług.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży Nieruchomości o pow. 0,26 ha, istotne jest czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży tego gruntu
    Sprzedający podjęli lub podejmą aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania
    Sprzedających za podmioty prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikami podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzą oni
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Należy więc ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży nieruchomości
    Sprzedający będą spełniać przesłanki do uznania Ich za podatników podatku od towarów i
    usług, tj. czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania opisanej
    sprzedaży podjęli lub podejmą aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,

    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością
    uznania Sprzedających za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta
    nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Sprzedających, w
    odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, nie wykracza poza ramy czynności związanych
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności Sprzedających w przedmiocie sprzedaży ww.
    nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń,
    który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Sprzedających opisanej
    Nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Wskazali Państwo, że Sprzedający nabyli Nieruchomość do majątku prywatnego w drodze
    darowizny. Sprzedający nie dokonywali od czasu nabycia działki żadnych nakładów na tej
    nieruchomości. W szczególności nie dokonywali zmian geodezyjnych ani stanu prawnego
    działki, nakładów na uzbrojenie w media, ogrodzenie, inne działania zmierzające do
    zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki itd. Sprzedający nie podejmowali innych
    działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza
    zwykłe formy ogłoszenie, mające na celu dokonanie sprzedaży tej nieruchomości. Działka
    nie była, ani nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym
    charakterze. Przez cały okres posiadania wykorzystywanie Nieruchomości ograniczało się
    jedynie do przeprowadzania prac porządkowych głownie w zakresie koszenia trawnika,
    usuwania liści, gałęzi i nieczystości.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku Sprzedający
    nie podjęli i nie zamierzają podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Sprzedających należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana
    sprzedaż Nieruchomości, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Sprzedających za
    podatników tego podatku.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia
    przyszłego, dokonując omawianej transakcji, Sprzedający będą korzystali z
    przysługującego Im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Sprzedających cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    zakresie sprzedaży Nieruchomości, a opisaną dostawę cech czynności podlegających
    opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, Sprzedający nie będą w związku z dostawą Nieruchomości zobowiązani
    do wystawienia faktur, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, dokumentujących tę
    sprzedaż.
    Jak wyżej wskazano, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy,
    którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja jest udokumentowana
    fakturą i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie jest zwolniona od podatku.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że skoro planowana
    przez Sprzedających sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,

    a Sprzedający nie są z tytułu dostawy podatnikami podatku VAT i nie mają obowiązku
    dokumentować sprzedaży fakturami, to Spółce nie będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu nabycia tej Nieruchomości.
    Zatem, Państwa stanowisko, zgodnie z którym ani Mąż, ani Żona (Właściciele) w ramach
    planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki nie będą działali jako
    podatnicy VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W tym miejscu wskazuję, że Spółka jako nabywca Nieruchomości oczekiwała odpowiedzi
    na pytania dotyczące prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem
    Nieruchomości jedynie w sytuacji uznania Męża lub Męża i Żony za podatnika/podatników
    podatku VAT z tytułu tej transakcji. W wydanej interpretacji uznałem, że Sprzedający (Mąż i
    Żona) z tytułu dostawy Nieruchomości nie będą działać jako podatnicy podatku VAT,
    zatem transakcja sprzedaży na rzecz Spółki nie będzie stanowiła czynności podlegającej
    opodatkowaniu i w związku z powyższym odstąpiłem od odpowiedzi na pytania nr 3 i 4,
    dotyczące skutków w podatku VAT dla Spółki w sytuacji, gdy transakcja nabycia
    Nieruchomości byłaby opodatkowana, a Mąż lub Mąż i Żona zostaliby uznani za podatnika
    /podatników podatku VAT w związku z tą transakcją.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwa do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.