Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.337.2025.2.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Umowa pożyczki pomiędzy Spółką a Pożyczkobiorcą jest
objęta zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i
usług i jednocześnie jest zwolniona od tego podatku na
podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: pożyczka
pożyczka-odsetki od pożyczki
pożyczkobiorca
pożyczkodawca
umowa-umowa pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii ustalenia czy
    pożyczka pieniężna, oprocentowana, udzielona przez Państwa podlegać będzie – jako
    odpłatne świadczenie usług – podatkowi od towarów i usług i czy udzielenie pożyczki
    będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (X)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

        (Y)
    Opis stanu faktycznego
    (X) (Zainteresowany będący stroną postępowania, dalej: „(...)” lub „Pożyczkodawca”) jest
    polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem VAT. Spółka prowadzi
    działalność głównie w zakresie (...) oraz działalności usługowej związanej z (...). Przy czym
    jednym z pozostałych przedmiotów jej działalności są również „pozostałe formy udzielania
    kredytów” (...). Jednym ze wspólników Spółki jest pani (Y). (Zainteresowana niebędąca
    stroną postępowania, dalej: „Pożyczkobiorca”), posiadająca nieograniczony obowiązek
    podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W związku z tym, że Pożyczkobiorca nie
    posiadał wystarczających środków finansowych na sfinansowanie swoich prywatnych
    inwestycji, a jednocześnie Pożyczkodawca wypracował nadwyżkę finansową umożliwiającą
    mu przekazanie części środków pieniężnych na rzecz Pożyczkobiorcy, strony postanowiły
    zawrzeć umowę pożyczki. Zgodnie z w/w umową, Pożyczkodawca zobowiązał się do
    przeniesienia na rzecz Pożyczkobiorcy określonej sumy środków pieniężnych, a
    Pożyczkobiorca zobowiązał się do ich zwrotu wraz z odsetkami w określonym terminie.
    Środki pieniężne na udzielanie pożyczki pochodzą ze środków własnych Spółki. Umowa
    pożyczki została zawarta na warunkach rynkowych, a pożyczka ma charakter odpłatny -
    postanowienia umowy przewidują stosowne wynagrodzenie w postaci oprocentowania
    (odsetek). Odsetki od pożyczki zostały ustalone zgodnie z art. 11g ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (safe harbour). Umowa pożyczki nie uwzględnia
    jakichkolwiek typowych dla rynku finansowego zabezpieczeń spłat, np. gwarancji,
    poręczeń czy rygoru egzekucyjnego. Zawarcie umowy pożyczki nie ma dla Pożyczkodawcy
    charakteru jednorazowego, ponieważ w poprzednich latach Spółka kilkukrotnie udzieliła
    pożyczek pieniężnych innym podmiotom. Jednocześnie jednak, na obecną chwilę Spółka
    nie ma w planach udzielania kolejnych pożyczek ani nie zamierza tworzyć rozwiązań czy
    procedur zapewniających regularność ich udzielania. Głównym przedmiotem działalności
    spółki jest udzielanie licencji na posiadane prawa majątkowe, a zawarcie umowy pożyczki
    miało dla niej charakter wyłącznie okazjonalny. Nie jest jednak wykluczone, że w
    przyszłości Spółka będzie jeszcze udzielać kolejnych pożyczek. Pożyczkodawca nie
    zrezygnował ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług finansowych
    na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego umowa pożyczki pomiędzy Spółką a
    Pożyczkobiorcą jest objęta zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i
    jednocześnie jest zwolniona od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    W ocenie Zainteresowanych umowa pożyczki jest objęta zakresem opodatkowania
    podatku od towarów i usług i jednocześnie jest zwolniona od tego podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz.
    361), zwanej dalej: „ustawą o VAT”.
    Jak wskazano w art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub

    rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające
    na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady,
    usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Udzielenie pożyczki nie
    stanowi dostawy towarów, wobec czego będzie klasyfikowane jako świadczenie usług.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług powinna:
      a) stanowić czynność wykonaną przez podatnika podatku od towarów i usług
        działającego w takim charakterze, oraz
      b) stanowić czynność odpłatną, czyli czynność, za którą przysługuje określone
        wynagrodzenie. Status podatnika podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przekazanie środków pieniężnych (a
    zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz Pożyczkobiorcy, na określony
    czas, za ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych
    okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w
    celach zarobkowych, a w konsekwencji usługa tego rodzaju mieści się w pojęciu
    „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Powyższe zostało
    potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 18
    lutego 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.1018.2021.3.ASY, w której wskazano, że: Mając na
    uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że
    czynność udzielenia pożyczki, będzie spełniać przesłanki uznania tej czynności za
    podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
    towarów i usług.
    Co więcej, dla uznania, że udzielona przez Spółkę pożyczka jest objęta zakresem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, ile takich pożyczek
    udzieliła Spółka, na jakie wartości i na jaki czas. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej
    z dnia 26 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.58.2024.1.MG) wskazał, że Czynność
    polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu stanowi
    odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Podsumowując, charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki, wskazują, że czynność ta
    mieści się w definicji pojęcia "działalność gospodarcza" opisanego w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT. Odpłatność - Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na
    podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść
    na rzecz świadczącego usługę.

    Strony zawarły umowę pożyczki, stanowiącą umowę nazwaną, regulowaną szczegółowo w
    przepisach kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 720 §1 k.c. przez umowę pożyczki dający
    pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo
    rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość
    pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zgodnie
    natomiast z art. 720¹ § 1 KC Przepis art. 720 § 1 nie wyłącza prawa dającego pożyczkę
    pieniężną do żądania od biorącego pożyczkę odsetek oraz pozaodsetkowych kosztów (...).
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji z
    tytułu korzystania z cudzego kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, pożyczka udzielona przez Spółkę na rzecz
    Pożyczkobiorcy jest pożyczką odpłatną. Z tytułu udzielenia pożyczki Spółka otrzyma
    wynagrodzenie w postaci odsetek spłacanych przez Pożyczkobiorcę. Ponadto, Spółka
    posiada status podatnika VAT w związku z prowadzoną przez siebie działalnością
    gospodarczą. Udzielenie przez Spółkę pożyczki należy do płaszczyzny gospodarczej i jest
    związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (Spółka
    jako osoba prawna nie wykonuje czynności należących do sfery prywatnej, ani nie
    zarządza majątkiem prywatnym). Biorąc powyższe pod uwagę, opisana we wniosku
    czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę odpłatnej pożyczki, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Jednakże ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w
    przepisach wykonawczych do niej przewidział opodatkowanie niektórych czynności
    stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT: Zwalnia się od podatku usługi udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy podatnik może zrezygnować z w/w zwolnienia, jeśli
    jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz złoży naczelnikowi urzędu skarbowego
    pisemne zawiadomienie o wyborze opodatkowania tych usług przed początkiem okresu
    rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w związku z tym, że Spółka
    nie zrezygnowała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT - usługa udzielenia przez Pożyczkodawcę odpłatnej pożyczki
    pieniężnej na rzecz Pożyczkobiorcy korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług
    na podstawie tego przepisu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja
    definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich
    transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
  1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
    (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
  2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie
    określają postaci wynagrodzenia.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii, czy
    udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę (X) (pożyczkodawcę) będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniu), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji
    PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej
    faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z
    tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów
    gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter

    orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w
    umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące
    obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę (Zainteresowanego) uznać
    za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Państwa – Spółkę (X)
    (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz pani (Y), jako odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko, że udzielenie pożyczki przez Spółkę (X) (pożyczkodawca)
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą również
    kwestii, czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę (X) (pożyczkodawcę) będzie
    zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43 ust.
    1 pkt 38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych.
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej
    przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie
    od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu
    usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub

    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość
    wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych
    podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że
    czynność udzielenia przez Państwa – Spółkę (X) (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki
    pieniężnej na rzecz pani (Y) (pożyczkobiorcy), będzie stanowić czynność mieszczącą się w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług,
    zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie
    czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w
    tym przepisie, usługa udzielenia przez Państwa – Spółkę (X) (pożyczkodawcę) odpłatnej
    pożyczki pieniężnej na rzecz pani (Y) (pożyczkobiorcy) będzie korzystać ze zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
    Powyższe zwolnienie ma zastosowanie ponieważ Państwo (X) jako pożyczkodawca nie
    wybrali opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w art. 43 ust. 22 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko, że udzielenie pożyczki przez Spółkę (X) (pożyczkodawca)
    będzie zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z
    Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(X) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.