Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.873.2024.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Obowiązek płatnika z tytułu organizowanej akcji promocyjno-reklamowej- osoby pr. dz. gospodarczą i pracownicy kontrahenta.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; pracownik; promocja-akcja promocyjna; płatnik; reklama
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z działalności gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 68a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili Państwo wniosek pismami z 2 stycznia 2025 r. (data wpływu 9
    stycznia 2025 r.)oraz z 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.).Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej wyrobów (...) oraz sprzętu i
    dodatkowego wyposażenia (...).
    Spółka chciałaby wprowadzić akcje promocyjno-reklamowe przy użyciu bonów (...)
    [dawniej (...)]. Akcje te miałyby na celu uatrakcyjnienie oferty sprzedażowej Spółki i
    zachęcenie potencjalnych i obecnych klientów do nabywania towarów będących w jej
    ofercie, co pozwoli Spółce na zwiększenie poziomu sprzedaży.
    Bony (...) to znaki legitymacyjne uprawniające do nabywania towarów i usług w wybranych
    punktach handlowych i usługowych w Polsce. Akceptują je m.in. supermarkety, sklepy
    AGD i RTV, perfumerie, sklepy odzieżowe, stacje benzynowe, restauracje itp. Bony (...) nie
    podlegają wymianie na gotówkę.
    Bony (...), które chciałaby wykorzystywać Spółka miałyby formę papierową, nadrukowane
    byłoby na nich logo Spółki, a wartość nominalna 1 bonu wynosiłaby 20 zł.
    Spółka zastanawia się nad 2 wariantami akcji promocyjno-reklamowych:
    Pierwszy wariant:
        polegałby na tym, że do każdego zamówienia na określoną wartość w ramach
        promocji dodawany byłby nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł - jeden lub więcej,
        bony przesyłane byłyby do kontrahenta za pośrednictwem spedycji, w paczkach
        wraz z zakupionym towarem handlowym,
        bony (...) przysługiwałyby nieodpłatnie każdemu kontrahentowi, który zakupi
        towary będące przedmiotem oferty Spółki za określoną wartość - jego przyznanie
        nie byłoby zatem wynikiem przypadku, ponieważ bon otrzymałby każdy
        kontrahent, który zakupi towary za określoną kwotę,
        kontrahentami, którzy mogliby otrzymać bony (...) byłyby osoby fizyczne
        prowadzące działalność gospodarczą, spółki cywilne oraz spółki kapitałowe (spółka
        z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna),
        ponieważ Spółka, umieszczając bony w paczce z towarem, nie miałaby wpływu na
        to, czy zostaną one przekazane kontrahentowi (np. przez pracownika, który
        odbierze przesyłkę z zamówionym towarem) Spółka uznaje, że bony otrzymał
        kontrahent,
        do promocji zostałby sporządzony wewnętrzny regulamin.
    Drugi wariant:

        polegałby na tym, że bony (...) o nominale 20 zł byłyby w ramach akcji promocyjno-
        reklamowych rozdawane nieodpłatnie zarówno obecnym jak i przyszłym klientom
        jako drobne gadżety reklamowe z logo Spółki,
        bony (...) byłyby rozdawane przez Spółkę zarówno kontrahentom jak i pracownikom
        kontrahentów odpowiedzialnym za nabywanie towarów od Spółki w imieniu i na
        rzecz kontrahenta,
        wydanie bonów (...) w ramach akcji promocyjno-reklamowych nie byłoby
        uregulowane żadnym wewnętrznym regulaminem - bony (...) wydawane byłyby jako
        prezenty o małej wartości.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 2 stycznia 2025 r. (data wpływu 9 stycznia 2025 r.) wskazali
    Państwo przepisy prawa podatkowego, których dotyczy Państwa wniosek oraz
    doprecyzowali Państwo opis zdarzenia przyszłego w następującym zakresie:
    1) Akcje promocyjno-reklamowe z wykorzystaniem bonów (...) miałyby na celu
      zwiększenie dochodowości prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej
      poprzez:
          zwiększenie przychodów ze sprzedaży
          promocję towarów będących w ofercie Spółki
          zwiększenie satysfakcji oraz lojalności klientów Spółki
          pozyskanie nowych klientów.
    Akcje promocyjno-reklamowe, zarówno w wariancie 1 jak i 2, mogą znacząco wpłynąć na
    przychody Spółki. Przede wszystkim mają na celu zwiększenie poziomu sprzedaży, gdyż
    promocje bardzo często bezpośrednio skłaniają do szybszych decyzji zakupowych.
    Przyciągają również nowych klientów, którzy wcześniej nie byli zainteresowani ofertą
    Spółki. Ponadto regularne akcje promocyjne mogą przyczynić się do wzrostu lojalności już
    istniejących klientów. Dzięki takim działaniom Spółka może budować więź z
    kontrahentami, co skutkuje ich powtarzalnymi zakupami. Akcje promocyjne mogą także
    skłaniać do zakupów większych ilości towarów lub towarów droższych, co zwiększa
    średnią wartość sprzedaży. Jednocześnie dzięki akcjom promocyjnym może wzrosnąć
    częstotliwość składanych zamówień, co przełożyłoby się na wzrost poziomu sprzedaży
    towarów oferowanych przez Spółkę.
    Podsumowując, dobrze zaplanowane i przeprowadzone akcje promocyjno-reklamowe
    mogą bezpośrednio wpłynąć na przychody Spółki, głównie poprzez zwiększenie wartości
    sprzedaży, zwiększenie liczby klientów oraz budowanie lojalności kontrahentów.
    2) Warunkiem niezbędnym do otrzymania przez kontrahenta bonu/bonów (...) w
      pierwszym wariancie akcji promocyjno-reklamowych byłby uprzedni zakup
      określonych towarów z oferty Spółki na określoną kwotę. Spełnienie przez
      kontrahenta warunków niezbędnych do otrzymania wymienionych wyżej bonów
      weryfikowane byłoby na podstawie wartości złożonego przez kontrahenta zamówienia.
    3) Zasady przyznawania bonów kontrahentom w ramach pierwszego wariantu akcji
      promocyjno-reklamowych uregulowane byłyby w wewnętrznym dokumencie -
      regulaminie promocji.
    4) Obowiązywałaby zasada, że przy zakupie określonych towarów będących w ofercie
      Spółki na określoną kwotę kontrahent otrzymałby 1 bon (...) o wartości nominalnej 20
      zł. I tak na przykład, jeżeli kontrahent zamówiłby towary na kwotę np. 1000 zł netto

      wówczas otrzymałby 1 bon (...) o nominale 20 zł, przy zakupach za kwotę np. 2000 zł
      netto, otrzymałby 2 bony (...) o nominale 20 zł każdy itd.
    Podsumowując, w przypadku gdy wartość jednorazowego zakupu towarów stanowić
    będzie wielokrotność kwoty 1000 zł netto, kontrahent otrzymałby odpowiednią
    wielokrotność bonów o wartości nominalnej 20 zł każdy.
    Zasady przyznawania bonów w pierwszym wariancie akcji promocyjno-reklamowych
    byłyby więc uzależnione od wartości zamówionych towarów będących przedmiotem
    promocji.
    5) W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bony wydawane byłyby
      nieodpłatnie obecnym jaki i przyszłym klientom (w tym ich pracownikom) przez
      przedstawicieli handlowych będących pracownikami Spółki.
    6) W drugim wariancie akcji promocyjno - reklamowych otrzymanie bonu byłoby
      uzależnione jedynie od złożenia zamówienia na towary oferowane przez Spółkę u
      przedstawiciela handlowego podczas jego wizyty u klienta. Przedstawiciel przekazałby
      nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł osobie składającej zamówienie. Osobą, która
      otrzymałaby bon mógłby być zarówno kontrahent jak i pracownik kontrahenta - w
      zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Bon nie przysługiwałby w momencie, gdy
      kontrahent lub pracownik kontrahenta nie złożyłby żadnego zamówienia na towary u
      przedstawiciela handlowego.
    7) W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bon otrzymałby albo kontrahent
      albo jego pracownik, w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Nie ma
      możliwości żeby za to samo zamówienie bon otrzymał zarówno kontrahent jak i jego
      pracownik.
    8) Jedyny warunek jaki muszą spełnić kontrahenci lub ich pracownicy, żeby otrzymać
      bony, to zakupić towar z oferty Spółki. Kontrahenci i ich pracownicy w celu otrzymania
      bonu nie będą zobowiązani do świadczenia na rzecz Spółki żadnych dodatkowych
      czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym czy reklamowym mających na
      celu wsparcie i intensyfikację sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę.
    9) Wydatki ponoszone na zakup wskazanych w opisie sprawy bonów (...) byłyby
      każdorazowo finansowane przez Spółkę z jej własnych zasobów finansowych. Ponadto
      nie zostałyby Spółce w jakikolwiek sposób zwrócone.
    10) Zakup bonów (...) byłby dokumentowany notą księgową z uwagi na fakt, iż stanowią
      one bony różnego przeznaczenia.
    11) Wydatki poniesione na zakup bonów (...), o których mowa we wniosku zostałyby
      sfinansowane ze środków obrotowych Spółki.
    12) Nabycie przez Spółkę bonów (...) w celu realizacji akcji promocyjno-reklamowych w obu
      wariantach służyłoby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, tj. działalności
      handlowej.
    Otrzymanie przez kontrahentów lub ich pracowników bonów byłoby uwarunkowane
    uprzednim zakupem towarów, co przekłada się na zwiększenie atrakcyjności oferty Spółki.
    Konsekwencją tego działania byłoby zatem zwiększenie przychodów ze sprzedaży
    towarów w ramach działalności gospodarczej Spółki opodatkowanej podatkiem VAT.
    Wydatki na nabycie bonów (...) stanowiłyby ogólne koszty prowadzonej przez Spółkę
    działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, a ich wykorzystanie w ramach
    akcji promocyjno-reklamowych miałoby przełożenie na uzyskiwany przez nią obrót z
    tytułu sprzedaży opodatkowanej.
    Zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych koszt nabycia bonów będzie
    miał związek ze sprzedażą opodatkowaną, tj. będzie służył prowadzonej przez Spółkę
    działalności gospodarczej (tj. działalności handlowej).

    13) Odbiorcami akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 2 byliby przyszli i obecni
      kontrahenci Spółki lub ich pracownicy. Kontrahentami Spółki mogą być zarówno osoby
      fizyczne prowadzące działalność gospodarczą jak i np. spółki (cywilna, jawna, z o.o.
      itp.) Grono uczestników akcji byłoby zatem nieograniczone, ponieważ Spółce zależy na
      dotarciu do jak największej liczby klientów.
    14) Zasady uczestnictwa w akcjach promocyjno-reklamowych będą jednakowe dla
      wszystkich uczestników.
    W piśmie z 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.) ostatecznie sformułowali
    Państwo pytanie nr 2 wniosku oraz własne stanowisko do niego, co zostało przedstawione
    poniżej.
    Pytania:
    1) Czy noty księgowe dokumentujące zakup bonów (...), które byłyby przeznaczone do
      realizacji akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 1 i 2 stanowiłyby dla Spółki koszt
      uzyskania przychodów?
    2) Czy na Spółce w związku z przekazaniem bonów (...) dla kontrahentów prowadzących
      działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych) będą
      spoczywały jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób
      fizycznych oraz w podatku dochodowym od osób prawnych?
    3) Czy w wariancie 2 akcji promocyjno-reklamowych, przy założeniu że bon (...) otrzymuje
      pracownik kontrahenta, wartość otrzymanego bonu stanowiłaby dla niego przychód
      do opodatkowania, a Spółka byłaby zobowiązana do wystawienia pracownikowi
      kontrahenta deklaracji PIT-11?
    4) Czy bony (...) o nominale 20 zł przekazywane w wariancie 1 i 2 akcji promocyjno-
      reklamowych stanowiłyby prezenty o niskiej wartości i nie byłoby konieczności
      prowadzenia ewidencji ich przekazania?
    5) Czy przekazanie bonów (...) w wariancie 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych powoduje
      konieczność rozliczenia podatku VAT?
    Ta interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 i 3 w zakresie podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    Odnośnie do pytań w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od
    towarów i usług wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2
    Zdaniem Spółki przekazanie bonów (...) kontrahentom prowadzącym działalność
    gospodarczą nie spowoduje, że na Spółce będą spoczywały jakiekolwiek obowiązki
    płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spółka stoi na stanowisku, że bony (...), które byłyby przekazywane kontrahentom
    zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych stanowiłyby dla nich
    przychód z działalności gospodarczej.
    U podatników podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności
    gospodarczej uważa się również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i
    art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    U podatników podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodem jest w szczególności
    wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość

    innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń
    związanych zużywaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady
    budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
    2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    W związku z powyższym wartość otrzymanych przez kontrahentów bonów (...)
    podarunkowych (...) (zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych)
    stanowiłaby przysporzenie majątkowe i powinna zostać doliczona do przychodów z
    działalności gospodarczej oraz opodatkowana łącznie z innymi przychodami według tych
    samych zasad, co dochód uzyskany z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Reasumując, przekazane przez Spółkę kontrahentom prowadzącym działalność
    gospodarczą bony (...) stanowiłyby dla nich przychód z tej działalności, a na Spółce nie
    ciążyłyby obowiązki podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
    podatku dochodowego od osób prawnych, tj. Spółka nie będzie zobowiązana do
    obliczania, pobrania podatku oraz wpłacenia go na rachunek organu podatkowego.
    Ad. 3
    Zdaniem Spółki, przekazanie bonów (...) pracownikom kontrahentów nieprowadzącym
    działalności gospodarczej (w ramach wariantu numer 2 akcji promocyjno-reklamowych)
    będzie stanowić dla nich przychody z innych źródeł, ale z uwzględnieniem zwolnienia od
    podatku.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei artykuł
    10 ust. 1 ww. Ustawy określa źródła przychodów, wśród których wymienia między innymi
    przychody z tzw. innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy). Za przychody z tzw. innych
    źródeł zgodnie z art. 20 ust. 1 Ustawy uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po
    śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub
    członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu
    funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta
    zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci
    oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia,
    świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne
    niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17, należne, choćby nie zostały faktycznie
    otrzymane, przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina
    przez producentów wina, przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub
    pochodzące ze źródeł nieujawnionych, a także przychody osiągane z działalności, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
    Zgodnie natomiast z zapisami art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o
    których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli
    jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma
    zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy
    lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
    Stosownie do zapisów art. 42a ust. 1. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w
    art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art.

    52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek
    lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według
    ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
    miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o
    których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
    swoje zadania.
    Mając powyższe na uwadze uznać należy, że bony (...), które byłyby przekazywane przez
    Spółkę w ramach akcji promocyjno-reklamowych, pracownikom kontrahentów nie
    prowadzącym działalności gospodarczej, którzy nie są pracownikami świadczeniodawcy,
    ani osobami współpracującymi na podstawie umowy cywilnoprawnej, stanowią dla nich
    przychody z innych źródeł.
    Jeśli jednorazowa wartość nieodpłatnych świadczeń, w naszym przypadku bonów (...),
    przekazanych przez Spółkę dla pracowników kontrahentów w ramach akcji promocyjno-
    reklamowych nie przekracza 200 zł, wartość świadczenia jest wolna od podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym na Spółce jako świadczeniodawcy nie
    będzie ciążył obowiązek sporządzenia na koniec roku i przekazania pracownikowi
    kontrahenta oraz właściwemu dla niego urzędowi skarbowemu deklaracji rocznej PIT-11.
    W przypadku, gdy jednorazowa wartość nieodpłatnych świadczeń, w przypadku bonów
    (...), przekazanych przez Spółkę dla pracowników kontrahentów w ramach akcji
    promocyjno-reklamowych przekroczy kwotę 200 zł, wówczas całe świadczenie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a na Spółce jako
    świadczeniodawcy będzie ciążył obowiązek sporządzenia na koniec roku i przekazania
    klientowi oraz właściwemu dla niego urzędowi skarbowemu deklaracji rocznej PIT-11, w
    której zostanie wykazana wartość przekazanych danej osobie bonów (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe oraz w
    części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.

    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem
    przychodów są m.in.:
      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3)
      inne źródła (pkt 9).
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z
      zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje dwa „tryby” zapłaty
    /poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:
        tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
        obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak,
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione
    przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
        zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
        organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej - w odniesieniu do
        uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego,
        stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także
        wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz
        wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
        osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w
        odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń
        z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
        osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w
        odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
        podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art.
        30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z
        zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    przez:
        określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
        określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
        nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
        mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Obowiązek informacyjny został zaś uregulowany w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z

      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub
      zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację
      według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy w związku z organizowaną akcją promocyjno-
    reklamową, ciąży na Spółce obowiązek płatnika w związku z przekazaniem bonów (...) o
    różnej wartości swoim Kontrahentom tj. osobom fizycznym prowadzącym działalność
    gospodarczą jak i ich pracownikom- osobom fizycznym nie prowadzącym działalność
    gospodarczej.
    Co do zasady, żaden z przepisów nie nakłada na dany podmiot obowiązków płatnika w
    stosunku do przychodów uzyskiwanych od tego podmiotu przez osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą.
    Podatnicy, będący przedsiębiorcami zobowiązani są do klasyfikowania wartości
    otrzymanych świadczeń jako przychodu uzyskanego w ramach źródła „pozarolnicza
    działalność gospodarcza” w każdym tym przypadku, w którym świadczenia są
    otrzymywane przez nich w związku z działalnością gospodarczą. Przychody te podlegają
    zatem opodatkowaniu na tych samych zasadach, jak pozostałe przychody z tej działalności
    uzyskiwane przez uczestnika przedsięwzięcia.
    W przypadku kwalifikacji danego przychodu do źródła „pozarolnicza działalność
    gospodarcza”, podatnicy, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, sami dokonują opodatkowania takich dochodów.
    Stosownie bowiem do ww. przepisu:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, -
      są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    Wobec powyższego, na gruncie niniejszej sprawy, osoba fizyczna prowadząca działalność
    gospodarczą (uczestnik Państwa akcji), która otrzyma od Państwa świadczenie w postaci
    bonu, sama dokonuje opodatkowania przekazanych przez Państwa nagród zgodnie z
    wybraną formą opodatkowania.
    Tym samym, należy zgodzić się z Państwem, że w związku z przekazaniem bonów (...) dla
    kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji
    promocyjno-reklamowych) nie będą spoczywały na Państwu jakiekolwiek obowiązki
    płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast w sytuacji, kiedy bony (...), będą przekazywane przez Spółkę w ramach akcji
    promocyjno-reklamowych, pracownikom kontrahentów nie prowadzącym działalności
    gospodarczej, którzy nie są pracownikami świadczeniodawcy, ani osobami
    współpracującymi na podstawie umowy cywilnoprawnej, wartość otrzymanych bonów
    stanowi dla nich przychody z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których
      mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli
      jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma
      zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika

      świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku
      cywilnoprawnym.
    Podstawową przesłanką omawianego zwolnienia jest otrzymanie od świadczeniodawcy
    nieodpłatnego świadczenia.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci,
    bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie,
    którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie,
    kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.
    Przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń
    otrzymywanych w ramach akcji promocyjno-reklamowych, w czasie których wręcza się
    drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne prezenty),
    czy też wykonuje usługi wchodzące w zakresie działalności gospodarczej dokonującego
    świadczenia.
    W prawie podatkowym brak jest definicji promocji. Wskazać jednak należy, że na potrzeby
    prawa podatkowego pod pojęciem promocji rozumieć należy ogół czynności związanych z
    oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców polegających na dostarczaniu
    informacji, argumentacji, obietnic, a także zachęty, skłaniającej do nabywania
    oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzających przychylną opinię o firmie.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają również
    definicji pojęcia reklamy, którą w oparciu o definicje słownikowe można określić jako
    rozpowszechnianie informacji o towarach i usługach, ich zaletach, wartości, miejscach i
    możliwościach nabycia, w celu zachęty do nabywania towarów i korzystania z określonych
    usług. Reklama jest to oddziaływanie na zewnątrz na nieokreślonego kontrahenta, jest
    skierowana i dostępna potencjalnie dla wszystkich, posiada zatem ogólny, anonimowy,
    powszechny, nieprywatny charakter.
    Jednakże zasadą jest, iż reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź
    potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania
    zakupu.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż nieodpłatne świadczenie to świadczenie
    stanowiące przysporzenie tylko po stronie obdarowanego, nie związane z żadnym
    wzajemnym zobowiązaniem „obdarowanego” na rzecz „darczyńcy”.
    Nie można więc uznać za nieodpłatne świadczenie nagród w postaci bonu (...), jakie
    uzyskiwać będą w drugim wariancie akcji promocyjno - reklamowych pracownicy
    Kontrahenta za świadczenie nieodpłatne.
    Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy otrzymanie bonu byłoby uzależnione od
    złożenia zamówienia na towary oferowane przez Spółkę u przedstawiciela handlowego
    podczas jego wizyty u klienta. Przedstawiciel przekazałby nieodpłatnie bon (...) o nominale
    20 zł osobie składającej zamówienie. Osobą, która otrzymałaby bon mógłby być zarówno
    kontrahent jak i pracownik kontrahenta - w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie.
    W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bon otrzymałby albo kontrahent albo
    jego pracownik, w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Jedyny warunek jaki muszą
    spełnić kontrahenci lub ich pracownicy, żeby otrzymać bony, to zakupić towar z oferty
    Spółki. Kontrahenci i ich pracownicy w celu otrzymania bonu nie będą zobowiązani do
    świadczenia na rzecz Spółki żadnych dodatkowych czynności o charakterze promocyjnym,
    marketingowym czy reklamowym mających na celu wsparcie i intensyfikację sprzedaży
    towarów oferowanych przez Spółkę.

    W Państwa przypadku przyznanie nagrody uzależnione będzie od dokonania wyżej
    wskazanych czynności, a co za tym idzie nie będzie miało nieodpłatnego charakteru
    związanego z promocją lub reklamą, ponieważ pracownik Kontrahenta otrzyma bon jeśli
    zakupi towar z oferty Spółki.
    W konsekwencji zwolnienie, o którym mowa w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miało zastosowania w przypadku
    przedmiotowych bonów niezależnie od ich wartości.
    Wartość nagród będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu w myśl art. 20
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z innych źródeł.
    Na podmiocie wydającym przedmiotowe nagrody ciążyć będą obowiązki wynikające z art.
    42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w zakresie podatku dochodowego od
    osób fizycznych należało uznać za prawidłowe, natomiast w zakresie pytania Nr 3 za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.