Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.235.2025.2.PT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Wydatkowanie dochodu ze sprzedaży udziałów w
nieruchomości nabytej w drodze umowy darowizny na
realizację celu mieszkaniowego; zwolnienie zgodnie z art. 21
ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Słowa kluczowe: Portugalia
cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 14 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2016 r. (...) (dalej: „Wnioskodawca”) otrzymał w darowiźnie od matki prawo własności w
    wymiarze 1/6 całości kamienicy, mieszczącej się przy ul. (...). Kamienicę tę wybudował
    pradziadek Wnioskodawcy, będący jednocześnie dziadkiem matki Wnioskodawcy.
    W 2020 r. Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie kolejną - 1/6 tej kamienicy - od innych
    Spadkobierczyń pradziadka Wnioskodawcy.
    W 2022 r. kamienica została sprzedana, a Wnioskodawca otrzymał za nią zapłatę zgodnie z
    przynależnym mu udziałem - w wysokości 1/3 całości.
    Wnioskodawca przeznaczył środki finansowe uzyskane z wyżej opisanej sprzedaży w ciągu
    trzech lat na nabycie nieruchomości w Portugalii (lokal mieszkalny z miejscem
    postojowym we wspólnym garażu oraz komórką lokatorską).
    Nieruchomość zagraniczna została nabyta wspólnie z żoną. Nabycie nieruchomości w
    Portugalii i przeniesienie prawa własności na Wnioskodawcę i jego żonę nastąpiło
    jednocześnie.
    Obecnie Wnioskodawca ma 73 lata. Nadal pracuje na etacie w pełnym wymiarze i uzyskał
    jego przedłużenie do 31 grudnia 2027 r. Przy czym, możliwe jest, że będzie pracował do
    końca roku 2028. Z tego powodu, w portugalskiej nieruchomości będzie przebywał
    maksymalnie 4-6 tygodni w ciągu roku.
    W roku 2024 Wnioskodawca przebywał w nieruchomości portugalskiej pięć razy, łącznie
    był to okres dwóch miesięcy.
    Wnioskodawca będzie przebywał w nieruchomości portugalskiej w sposób cykliczny. Przy
    czym, wraz z nim może przebywać w nieruchomości także jego żona.
    Wnioskodawca nadmienia również, że lokal w Portugalii nie będzie wykorzystywany do
    celów zarobkowych (nie będzie on wynajmowany). W czasie, w którym nie będzie tam
    przebywał Wnioskodawca lub jego Żona, nieruchomość będzie pozostawała pusta.
    Jednocześnie Wnioskodawca dodaje, że 28 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca wraz z żoną
    nabyli lokal mieszkalny w (...), a w dniu 28 stycznia 2025 r. mieszkanie to zostało
    sprzedane.
    Także Wnioskodawca wskazuje, że po śmierci matki w 2021 r. na mocy spadku został
    współwłaścicielem mieszkania rodziców i działki rekreacyjnej z domem letnim we wsi (...).
    Po śmierci ojca na początku 2023 r. stał się jedynym właścicielem tych nieruchomości.
    Mieszkanie po rodzicach jest wynajmowane, a nieruchomość gruntowa została sprzedana
    w 2024 r. Wnioskodawca jest także właścicielem niezabudowanej nieruchomości
    gruntowej położonej nad polskim morzem.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W małżeństwie Wnioskodawcy panuje ustrój wspólności majątkowej.
    W momencie nabywania „nieruchomości” w małżeństwie Wnioskodawcy obowiązywał
    ustrój wspólności majątkowej.
    Wnioskodawca wraz z żoną nie rozszerzyli majątku wspólnego o otrzymane przez
    Wnioskodawcę darowizny (wskazane we wniosku udziały w prawie własności kamienicy).
    Kamienica została wybudowana na początku XX wieku przez pradziadka Wnioskodawcy.
    Darowizny na rzecz Wnioskodawcy pochodziły od spadkobierczyń - matki Wnioskodawcy
    oraz dalszej rodziny. Kamienica nigdy nie była miejscem zamieszkania Wnioskodawcy
    (zlokalizowana jest w (...), a Wnioskodawca jest mieszkańcem (...). W kamienicy znajdują się

    mieszkania na wynajem. Wszystkie przychody z najmu do czasu sprzedaży kamienicy były
    wykorzystywane na pokrycie kosztów jej utrzymania, opłat za zarządzanie, obsługę
    prawną i przede wszystkim, ze względu na jej bardzo zły stan techniczny (przez ok. 40 lat
    była zarządzana przez gminę (...) - na remonty i naprawy. Do czasu sprzedaży kamienicy
    Wnioskodawca nie otrzymał żadnych korzyści finansowych.
    Miejsce postojowe we wspólnym garażu” jest przynależne do „mieszkania”.
    „Komórka lokatorska” jest przynależna do „mieszkania”.

## Pytanie

Czy w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca poniesie wydatki na własne cele
    mieszkaniowe i w związku z tym może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego
    od dochodu ze sprzedaży nieruchomości ze względu na zakup nieruchomości - na
    podstawie i na zasadach wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 25 ustawy o PIT wydatek
    poczyniony przez Wnioskodawcę na zakup lokalu mieszkalnego został poniesiony w celu
    realizacji przez Wnioskodawcę własnych celów mieszkaniowych i stosownie do treści art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT będzie podlegał zwolnieniu przedmiotowemu od podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647
    dalej: ustawa o PIT lub PIT) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy o PIT podlegającym opodatkowaniu
    źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.
    Zgodnie natomiast z art. 30e ustawy o PIT od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c trzeba zapłacić podatek dochodowy w
    wysokości 19% podstawy obliczenia podatku.
    Jednocześnie w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego
    są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w
    art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
    wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te
    cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.

    Mając na uwadze zaś brzmienie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT za wydatki
    poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na
    nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, - położonych w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 25a ustawy o PIT wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit.
    a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu,
    o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw
    wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na
    nabycie.
    W związku z art. 21 ust. 28 ww. ustawy o PIT za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie
    uważa się wydatków poniesionych na: 1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa
    wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub
    udziału w budynku, lub 2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub
    remont budynku albo jego części -przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Zgodnie z art. 21 ust. 27 ustawy o PIT, w przypadku ponoszenia wydatków na cele
    mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
    albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się
    pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od
    organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele
    mieszkaniowe.
    W analizowanej sytuacji podstawę wymiany informacji stanowi Konwencja między
    Rzeczpospolitą Polską a Republiką Portugalską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu sporządzona w Lizbonie dnia 9 maja 1995 roku.
    Stosownie do art. 26 ust. 1 powyższej umowy międzynarodowej, właściwe władze
    Umawiających się Państw będą wymieniały informacje, konieczne do stosowania
    postanowień niniejszej konwencji, a także informacje o ustawodawstwie wewnętrznym
    Umawiających się Państw, dotyczące podatków wymienionych w niniejszej konwencji, w
    takim zakresie, w jakim opodatkowanie, jakie ono przewiduje, nie jest sprzeczne z
    konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułu 1. Wszelka
    informacja uzyskana przez Umawiające się Państwo będzie stanowiła tajemnicę na takiej
    samej zasadzie, jak informacje uzyskane przy zastosowaniu ustawodawstwa
    wewnętrznego tego Państwa i będzie udzielana tylko osobom i władzom (w tym sądowym
    albo organom administracyjnym) zajmującym się ustalaniem, poborem albo ściąganiem
    podatków, których dotyczy konwencja, lub organom rozpatrującym środki odwoławcze w
    sprawach tych podatków. Wyżej wymienione osoby lub władze będą wykorzystywać
    informacje tylko dla tych celów. Mogą one udostępniać te informacje w postępowaniu
    sądowym lub do wydawania orzeczeń.
    A więc spełniona jest przesłanka przewidziana w art. 21 ust. 27 ustawy o PIT.
    W tym miejscu wskazać należy, że z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową
    okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest
    przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.

    Podkreślenia wymaga również fakt, że bezsprzecznym jest iż katalog wydatków
    stanowiących "własne cele mieszkaniowe" podatnika, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ww. ustawy ma charakter zamknięty "numerus clausus" i jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób
    jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Wyżej wskazany przez ustawodawcę katalog wydatków mogących stanowić "własne cele
    mieszkaniowe" obejmuje swym zakresem m.in. wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a
    ustawy o PIT nabycie lokalu mieszkalnego.
    Jednocześnie, osiągnięty przez Wnioskodawcę dochód ze sprzedaży ww. nieruchomości
    został w całości przeznaczony na zakup przez Wnioskodawcę kolejnego lokalu
    mieszkalnego, w którym Wnioskodawca zamierza realizować "własne cele mieszkaniowe".
    Podkreślenia wymaga fakt, iż przedmiotowy zakup lokalu miał miejsce w ciągu trzech lat
    od daty sprzedaży.
    Wnioskodawca zamierza w zakupionym lokalu realizować własne cele mieszkaniowe
    poprzez zaspokajanie własnych potrzeb mieszkaniowych wyrażających się bezpośrednio w
    samym fakcie zamieszkiwania przez Wnioskodawcę, w okresie co najmniej kilku tygodni w
    ciągu roku podatkowego.
    Zamieszkiwanie przez Wnioskodawcę będzie miało zatem charakter cykliczny, a więc
    powtarzający się, trwający w dłuższym okresie czasu. Dodatkowo, Wnioskodawca
    podkreśla, że nabyty lokal mieszkalny nie będzie wykorzystywany do celów zarobkowych
    (wynajem całości lub części lokalu) oraz, że nie będą w nim mieszkały inne osoby, niż sam
    Wnioskodawca oraz jego Żona.
    Takie działanie w ocenie Wnioskodawcy realizuje wyrażone w ustawie o PIT przesłanki
    świadczące o realizacji "własnych" celów mieszkaniowych. Podkreślenia wymaga również
    fakt, że nadrzędnym celem jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie "własnych" potrzeb mieszkaniowych, co zdaniem Wnioskodawcy zaistnieje
    wskutek wystąpienia wyżej wskazanych okoliczności.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym opisie zdarzenia
    przyszłego przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia nieruchomości
    zostanie wydatkowany w celu realizacji przez Wnioskodawcę własnych celów
    mieszkaniowych stosownie do brzmienia przepisów art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust.
    25 ustawy o PIT i tym samym będzie podlegał zwolnieniu przedmiotowemu od podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Niniejsza teza znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, [dalej: DKIS],
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 5 maja 2023 roku, sygn. 0115-KDIT3.
    4011.238.2023.3.AD DKIS przyjął, że: „Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi
    być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcja, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy -
    zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych. Zwolnieniem tym nie są
    zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w przypadku przeznaczenia
    przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy czynności te
    wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym, inwestycyjnym lub
    innym nie wskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie m.in.

    lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy
    i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytej nieruchomości, żeby nastąpiła realizacja
    celu mieszkaniowego. "
    Co więcej, w analogicznych sprawach, gdzie podatnicy w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego wskazywali na zakup lokalu mieszkalnego za granicą i przebywanie
    tam przez kilka tygodni w trakcie roku podatkowego, DKIS uznawał, że są spełnione
    warunki do zastosowania ulgi mieszkaniowej.
    Zgodnie z własnym stanowiskiem wnioskodawcy przedstawionym w interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 26 kwietnia 2024 r., 0113-KDIPT2-2.4011.136.2024.2.KR, które
    zostało uznane przez organ interpretacyjny za prawidłowe: „ W konsekwencji
    ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą
    do nabycia tylko jednego lokalu mieszkalnego (nieruchomości). Istotny jest cel nabycia i
    sytuacja konkretnej osoby. Oznacza to, że nie zaspokaja swoich własnych celów
    mieszkaniowych osoba, która posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne
    lokale mieszkalne (nieruchomości) w celach uniknięcia opodatkowania, lokaty kapitału,
    prowadzenia inwestycji w’ postaci najmu, celem późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem, czy
    też w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych innych osób lub na potrzeby inne niż
    mieszkaniowe (np. rekreacyjne). Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na
    nabycie mieszkania/domu, Ustawa o PIT nie określa jednak, kiedy i ile dni w trakcie roku
    podatnik powinien mieszkać w nabytym domu/lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
    realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym nie ma podstaw do stwierdzenia, że nie
    dojdzie do realizacji celu mieszkaniowego w przypadku, gdy podatnik nie nabędzie lokalu
    /budynku mieszkalnego w celu zamieszkania w nim stale, ale lokal ten - z różnych
    powodów - będzie zamieszkiwany łącznie przez kilka - kilkanaście tygodni w roku (taki jest
    zamiar Wnioskodawczym). Kluczowe jest bowiem, żeby w nabytym budynku/lokalu
    mieszkalnym podatnik realizował własne cele mieszkaniowe. W analizowanej sytuacji tak z
    pewnością będzie. Wnioskodawczym będzie bowiem przebywała w Nieruchomości nie
    tylko w czasie wolnym, ale będzie w niej okresowo mieszkała wykonując pracę zawodową.
    W analizowanym przypadku posiadanie mieszkania w (...) (stałego miejsca zamieszkania)
    oraz domu/mieszkania we Włoszech (miejsca okresowego zamieszkiwania kilka -
    kilkanaście tygodni w roku - w czasie których Wnioskodawczym będzie wykonywała pracę
    zawodową i podejmowała działania w celu wykorzystania przebywania we Włoszech do
    rozwoju kariery zawodowej) jest uzasadnione sytuacją życiową i zawodową
    Wnioskodawczym. W konsekwencji w przedstawionej sytuacji Wnioskodawczym może
    skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego dochodu ze sprzedaży Działki ze
    względu na zakup Nieruchomości - na podstawie i na zasadach wskazanych w art. 21 ust.
    1 pkt 131 Ustawy o PIT, ponieważ w analizowanych okolicznościach zakup Nieruchomości
    oraz zapłatę za nią należy uznać za wydatkowanie dochodu na własne cele mieszkaniowe ”.
    Identyczny pogląd wyraził DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 31.01.2022 r., 0113-
    KDIPT2-2.4011.1077.2021.2.ACZ: „ Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, Że nie
    dojdzie do realizacji celu mieszkaniowego w przypadku, gdy podatnik nie nabędzie lokalu
    mieszkalnego w celu zamieszkania w nim na stale, ale lokal ten - z różnych powodów -
    będzie zamieszkiwany sporadycznie, przez część każdego tygodnia. Istotnym jest, aby w
    nabytym lokalu mieszkalnym podatnik realizował własne cele mieszkaniowe".
    Także z orzecznictwa sądów administracyjnych jasno wynika, iż nie ma potrzeby by
    podatnik w sposób nieprzerwany zamieszkiwał w zakupionym lokalu mieszkalnym.
    Przykładowo w wyroku z dnia 29.11.2016 r., o sygn. II FSK 546/15, NSA orzekł, iż „
    Ustawodawca nie zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy
    w zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia ”.
    W nawiązaniu do powyższego, Wnioskodawca podkreśla, iż zamierzona przez
    Wnioskodawcę realizacja własnych celów mieszkaniowych w dłuższym okresie czasu
    (zamieszkiwanie czasowe w nabytym lokalu mieszkalnym) nie oznacza pozbawienia
    Wnioskodawcy możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21

    ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w odniesieniu do uzyskanego przez Wnioskodawcę przychodu
    z tytułu zbycia nieruchomości, ponieważ zostanie on wydatkowany przez Wnioskodawcę
    w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu.
    Natomiast odpłatne zbycie ww. nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli zostało dokonane
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej
    nabycie.
    Moment nabycia nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od
    jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym
    wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 1610 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z wniosku wynika m.in., że:
                                            1w 2016 r. otrzymał Pan w darowiźnie prawo własności w wymiarze / całości 6
        kamienicy,
                                1w 2020 r. otrzymał Pan w darowiźnie kolejną / tej kamienicy,6
        w 2022 r. kamienica została sprzedana, a Pan otrzymał za nią zapłatę zgodnie z
                                1przynależnym Panu udziałem - w wysokości / całości.3
    Z tego względu podkreślam, że w zakresie dotyczącym części kamienicy nabytej przez
    Pana w drodze umowy darowizny z 2016 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z dniem 31
    grudnia 2021 r. Przychód do opodatkowania na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, powstał dla Pana tylko w odniesieniu do części
    kamienicy otrzymanej w darowiźnie z 2020 r. Tylko ta część podlega więc
    opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie nieruchomości
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8
      lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,

      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zwolnienia podatkowe
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Natomiast w myśl art. 21 ust. 28 tej ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie
    uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Co równie istotne, na podstawie art. 21 ust. 27 cytowanej ustawy:
      W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
      państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod
      warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
      jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
      podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik
      ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.
    Z wniosku wynika, że przeznaczył Pan środki finansowe (uzyskane z opisanej sprzedaży) w
    ciągu trzech lat na nabycie nieruchomości w Portugalii (lokal mieszkalny z miejscem
    postojowym we wspólnym garażu oraz komórką lokatorską).

    Zaznaczam więc, że zakup nieruchomości w Portugalii, będącej państwem członkowskim
    Unii Europejskiej, wypełnia dyspozycję art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w części odnoszącej się do warunku „położenia w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej”.
    Ponadto, spełnia Pan również warunek wynikający z art. 21 ust. 27 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, bowiem, stosownie do treści art. 26 ust. 1 zdanie
    pierwsze konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Portugalską w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Lizbonie 9 maja 1995 r. (t. j. Dz. U. z 1998
    r., nr 48, poz. 304 ze zm.):
      Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały informacje, konieczne
      do stosowania postanowień niniejszej konwencji, a także informacje o
      ustawodawstwie wewnętrznym Umawiających się Państw, dotyczące podatków
      wymienionych w niniejszej konwencji, w takim zakresie, w jakim opodatkowanie,
      jakie ono przewiduje, nie jest sprzeczne z konwencją.
    We wniosku oraz jego uzupełnieniu podał Pan, że:
        nieruchomość zagraniczna została przez Pana nabyta wspólnie z żoną,
        w Pana małżeństwie w momencie nabywania nieruchomości panował ustrój
        wspólności majątkowej małżeńskiej,
        nie rozszerzali Państwo majątku wspólnego o otrzymane przez Pana darowizny
        (wskazane we wniosku udziały w prawie własności kamienicy).
    Odpowiedź na zadane przez Pana pytanie wymaga więc przeanalizowania także regulacji
    dotyczących ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, zawartych w przepisach ustawy z
    25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 wskazanej wyżej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Na podstawie art. 33 pkt 1 cytowanej ustawy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przed powstaniem wspólności ustawowej.
    W myśl art. 35 tej ustawy:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie do art. 43 § 1 ustawy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zaznaczam zatem, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, którą jeden z
    małżonków nabył przed zawarciem związku małżeńskiego - a więc pochodzącej z majątku
    odrębnego - wydatkowany na nabycie nieruchomości objętej współwłasnością małżeńską,
    może w całości korzystać ze zwolnienia na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z informacji podanych przez Pana wynika również że:
        nabycie nieruchomości w Portugalii i przeniesienie prawa własności na Pana i Pana
        żonę nastąpiło jednocześnie;
        w nieruchomości będzie Pan przebywał maksymalnie 4-6 tygodni w ciągu roku, w
        2024 r. przebywał Pan w nieruchomości portugalskiej pięć razy, łącznie był to okres
        dwóch miesięcy, będzie Pan przebywał w nieruchomości portugalskiej w sposób
        cykliczny;
        lokal w Portugalii nie będzie wykorzystywany do celów zarobkowych (nie będzie on
        wynajmowany), w czasie, w którym nie będzie Pan tam przebywał nieruchomość
        będzie pozostawała pusta;
        miejsce postojowe we wspólnym garażu” i „komórka lokatorska” są przynależne do
        „mieszkania”.
    Uwzględniając powyższe stwierdzam więc, że skoro zbycie przez Pana opisanego udziału
    w kamienicy nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i jeśli nabycie przez
    Pana nieruchomości w Portugalii nastąpiło nie później niż w okresie trzech lat liczonych od
    końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie tych udziałów, to ,może Pan
    skorzystać z ulgi wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w przedmiotowym zakresie.
    Z wyżej wskazanych przyczyn, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego
    przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą
    strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów
    podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ
    jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.