Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-120/15-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-21
Teza: Do wartości zadłużenia, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie wlicza się kwot naliczonych odsetek spłacanych w dniu, na który wylicza się wartość tego zadłużenia tj. w dniu spłaty odsetek (dotyczy weksli wystawionych w 2014 roku) albo w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek (dotyczy weksli wystawionych w 2015 roku), ponieważ zapłacone kwoty nie stanowią już zobowiązania na dzień, na który wylicza się wartość zadłużenia Spółki. Zapłata kwot naliczonych odsetek (podobnie jak kwot głównych weksla) powoduje bowiem uregulowanie zobowiązania (wygaśnięcie długu) Wnioskodawcy z tego tytułu.
Słowa kluczowe: odsetki-spłata odsetek; weksel; zadłużenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2015 r. (data wpływu 16 lutego 2015 r.) uzupełnionym na wezwanie z dnia 24 kwietnia 2015 r. (data doręczenia 28 kwietnia 2015 r.) pismem z dnia 5 maja 2015 r. (data wpływu 7 maja 2015 r.) - o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie kosztów uzyskania przychodów w zakresie:

*   pytania numer 1 i 3 – **jest prawidłowe;**
*   pytania numer 2 i 4 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W celu dofinansowania bieżącej działalności Spółka wystawia weksle. W związku z wystawieniem weksla Spółka otrzymuje od remitenta (podmiotu obejmującego weksel) kwotę pieniężną, którą w późniejszym terminie spłaca z odsetkami. Remitentem jest udziałowiec Spółki w rozumieniu przepisów o tzw. niedostatecznej kapitalizacji tj. art . 16 ust . 1 pkt . 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawy o pdop). Spółka wystawiała weksle w roku 2014.

W roku 2015 Spółka planuje:

*   spłacić gotówką weksle wyemitowane w roku 2014 (kwota główna wraz z odsetkami);
*   zrolować część weksli tj. spłacić kwotę główną wraz z odsetkami poprzez emisję nowych weksli, które z kolei zostaną spłacone w terminie późniejszym.

W pierwszej kolejności spłacie może podlegać suma wekslowa, natomiast po jej uregulowaniu, spłacie mogą podlegać odsetki (np. kilka dni później, w tym w kolejnym miesiącu).

Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

Spółka uważa, iż odsetki wypłacane od zobowiązań wekslowych spełniają definicję związku z przychodami w rozumieniu art. 15. ust. 1 ustawy o pdop i to zagadnienie nie stanowi przedmiotu zapytania kierowanego w tym wniosku. Spółka powzięła natomiast, w związku z zaistniałą sytuacją, wątpliwość odnośnie zastosowania w jej przypadku ograniczeń wynikających z przepisów o niedostatecznej kapitalizacji.

W piśmie z dnia 5 maja 2015 r. Spółka wyjaśniła, że kwoty z weksli wyemitowanych (wystawionych) w 2014 roku zostały faktycznie przekazane w 2014 roku.

Jak wyjaśniono w stanie faktycznym wniosku, w pierwszej kolejności, Spółka planuje spłatą kwoty głównej weksla. Następnie (w innym terminie) dojdzie do spłaty odsetek naliczonych od kwoty głównej. Do tego momentu odsetki nie zostaną uregulowane lub skapitalizowane.

Może zdarzyć się, iż za okres pomiędzy momentem spłaty kwoty głównej a momentem spłatę odsetek zostaną przez Remitenta naliczone dodatkowe odsetki, które zostaną spłacone wraz z odsetkami od kwoty głównej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2014, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop do wartości zadłużenia określanej na dzień spłaty odsetek, wlicza się sumę wekslową (kwotę główną) spłaconą przed zapłatą odsetek ?
2.  Czy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2014, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, do wartości zadłużenia określanej na dzień spłaty odsetek, wlicza się kwotę odsetek naliczonych od sumy wekslowej (kwoty głównej) ?
3.  Czy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2015, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, do wartości zadłużenia określanej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek, wlicza się sumę wekslową (kwotę główną) spłaconą przed tym ostatnim dniem miesiąca?
4.  Czy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2015, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, do wartości zadłużenia określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek, wlicza się kwotę odsetek od sumy Wekslowej (kwoty głównej) podlegających spłacie w kolejnym miesiącu?

W piśmie z dnia 5 maja 2015 r. Spółka wyjaśniła, że w zakresie pytania nr 2 - Spółka pytała o odsetki stanowiące całość odsetek naliczonych od kwoty wekslowej (kwoty głównej), a w zakresie pytania nr 4 - Spółka pytała o odsetki naliczone od kwoty głównej podlegające spłacie w kolejnym miesiącu.

Zdaniem Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop odsetki od pożyczek od tzw. podmiotów kwalifikowanych (udziałowców) nie stanowią kosztu uzyskania przychodu w przypadku, gdy wartość zadłużenia przekracza określone limity.

W związku ze zmianą ustawy o pdop w odniesieniu do zobowiązań wekslowych wynikających z weksli wystawionych w roku 2014 oraz 2015 będą miały zastosowanie odmienne regulacje.

Dodatkowo należy wyjaśnić, iż spółki komandytowo-akcyjne są podatnikami CIT od 1 stycznia 2014 r. Zgodnie z art. 7 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym z dnia 8 listopada 2013 r. (Dz.L). z 2013 r. poz. 1387): „Do odsetek od pożyczek (kredytów), w przypadku których kwota udzielonej spółce komandytowo-akcyjnej pożyczki (kredytu) została tej spółce faktycznie przekazana przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, przepisy art. 16 ust 1 pkt 60 i 61 oraz ust 6 i 7 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem". Brzmienie tego przepisu (jak i uzasadnienie do projektu zmiany ustawy) wskazuje, iż ograniczenia wynikające z przepisów o niedostatecznej kapitalizacji będą miały zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do kwot przekazanych Spółce / zrolowanych w roku 2014 i później.

Równocześnie zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2014 poz. 1328), która wprowadziła zmiany w przepisach o niedostatecznej kapitalizacji: „Do odsetek od pożyczek (kredytów), w przypadku których kwota udzielonej podatnikowi pożyczki (kredytu) została temu podatnikowi faktycznie przekazana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 16 ust 1 pkt 60 i 61 oraz ust 6 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2015 r".

Tym samym, zdaniem Spółki, w odniesieniu do odsetek od:

*   weksli wyemitowanych w 2014 roku - zastosowanie znajdą przepisy w zakresie niedostatecznej kapitalizacji w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r.
*   weksli wyemitowanych w 2015 roku - zastosowywanie mają przepisy dotyczące niedostatecznej kapitalizacji w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r.

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2014, do wartości zadłużenia określanej na dzień spłaty odsetek, nie wlicza się sumy wekslowej (kwoty głównej) spłaconej przed zapłatą odsetek.W myśl art. 16 ust. 7b ustawy o pdop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r., przez pożyczkę, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę.

Zdaniem Spółki w rozumieniu przytoczonych przepisów zobowiązanie wekslowe stanowi pożyczkę.

Równocześnie zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej wspólnika posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo wspólników posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec wspólników tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego wspólnika osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni".

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia „zadłużenia", którym posługuje się art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 tej ustawy.

Zgodnie jednak ze znaczeniem przyjętym w języku polskim „zadłużenie" to suma długów, przy czym dług oznacza zaciągnięte zobowiązania, obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, zobowiązanie do określonych świadczeń pieniężnych lub w naturze. O długu mówi się wtedy, kiedy po stronie dłużnika istnieje zobowiązanie. („Popularny Słownik Języka Polskiego" pod red. prof. Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Wilga, 2003).

Dodatkowo należy wskazać, że pojęcie „zadłużenia" zawarte w przepisach o niedostatecznej kapitalizacji zbliżone jest w swoim zakresie do instytucji zobowiązania rozumianego cywilistycznie i oznacza obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, a więc świadczenia którego wielkość jest już stronom znana, choć świadczenie takie nie musi być jeszcze na dany moment wymagalne. Przez kwotę zadłużenia rozumie się sumę zobowiązań danej spółki, np. z tytułu pożyczek, umów handlowych.

Biorąc pod uwagę powyższe rozumienie pojęcia „zadłużenie" użytego w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, w sytuacji, gdy przed dniem spłaty odsetek od weksla wyemitowanego w 2014 roku, Spółka ureguluje już sumę wekslową, do kwoty zadłużenia (określanej na potrzeby art. 16. ust 1 pkt 60 ustawy o pdop) na dzień spłaty odsetek nie powinno się wliczać tej uregulowanej wcześniej sumy wekslowej. Na dzień zapłaty odsetek suma wekslowa tj. kwota zobowiązania wynikająca z weksla wyemitowanego w roku 2014 nie będzie bowiem już istniała.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach organów podatkowych wydawanych w imieniu Ministra Finansów. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 19 lipca 2013 roku, sygn. IPTPB3/423-136/13-5/IR wskazał, iż: (\`(...)\`) w przypadku, w którym spłata odsetek naliczonych od pożyczki nastąpi po spłacie części kwoty głównej pożyczki, w wartości zadłużenia Spółki, obliczanej na dzień zapłaty odsetek na potrzeby zastosowania art. 16 ust 1 pkt 60 i pkt 61 ww. ustawy wobec płaconych odsetek od pożyczki, nie będzie się uwzględniać części kwoty głównej pożyczki spłaconej wcześniej oraz odsetek od pożyczki płaconych w terminie płatności.

W interpretacji Dyrektora izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 września 2011 roku, sygn. ILPB3/423-283/11-2/MM, organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż: „kwota należności głównej Pożyczek spłacona w drodze kompensaty lub w innej formie, jako niespełniająca definicji zadłużenia, na dzień zapłaty odsetek nie będzie podlegać uwzględnieniu przy obliczaniu wartości zadłużenia i odsetek podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów".

Powyższe stanowisko potwierdzone zostało również w innych w interpretacjach podatkowych, np.:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 października 2014 r. sygn. ITPB3/423-395b/14/KK,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 lipca 2014 roku, sygn. ILPB3/423-202/14-2/EK,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 lipca 2013 roku, sygn. IBPBI/2/423-640/13/PH,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2013 roku, sygn. IPPB3/423-81/13-2/KK,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 października 2010 roku, sygn. 1TPB3/423-399/10/PS,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 czerwca 2010 roku, sygn. IPPB3/423-151/10-4/AG.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2014, do wartości zadłużenia określanej na dzień spłaty odsetek, nie wlicza się kwoty odsetek naliczonych od sumy wekslowej (kwoty głównej).Zdaniem Spółki do zadłużenia określanego na potrzeby art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop nie powinno się wliczać odsetek od udzielonego finansowania. Zdaniem Spółki celem ww. przepisów było określenie preferowanej z podatkowego punktu widzenia struktury finansowania (proporcji między kapitałem, a długiem). W tym kontekście brak jest uzasadnienia by do wartości zadłużenia zaliczać odsetki, gdyż nie są one elementem kształtującym strukturę finansowania.

Dodatkowo należy przywołać, że doktryna (przykładowo: Anna Bryńska, Niedostateczna kapitalizacja ("thin capitalisation") - wątpliwości powstające na tle obowiązujących przepisów, MoPod 2002, Nr 3) nie ma wątpliwości, iż dla wyliczenia limitów cienkiej kapitalizacji (tj. wartości odsetek, które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów) powinno porównywać się wartość kapitału zakładowego Spółki i kwotę pożyczek zaciągniętych od kwalifikowanych udziałowców, a nie odsetki. Odsetki dla ustalania limitu niedostatecznej kapitalizacji nie mogą być bowiem brane pod uwagę dwukrotnie (zarówno, jako kwota kosztów uzyskania przychodów podlegająca ograniczeniu, jak i przy wyliczaniu zadłużenia) i tym samym ograniczać możliwość zaliczenia tychże odsetek do kosztów podatkowych, niezależnie od wysokości kapitału / kwot głównych pożyczek.

W szczególności J. Marciniuk (red. Janusz Marciniuk, Podatek od osób prawnych 2010. Komentarz.. Wyd. 10. Wwa 2010 C.H. Beck), wskazuje, że ustalając "wartość zadłużenia" należy uwzględnić jedynie pożyczki i kredyty (a tym samym nie odsetki).

Stanowisko Spółki potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 23 lipca 2013 r. sygn. IBPBI/2/423-640/13/PH stwierdzając, iż: „Przy określaniu wysokości zadłużenia na dzień spłaty odsetek nie należy uwzględniać poziomu zadłużenia z tytułu odsetek, które są uiszczane w terminie wymagalności, kwot spłaconych pożyczek i wartości spłaconego zadłużenia z innych tytułów. Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 19 lipca 2013 roku, sygn. IPTPB3/423-136/13-5/IR wskazał, iż: (\`(...)\`) w kwocie zadłużenia (na dzień zapłaty odsetek), o której mowa w art. 16 ust 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, którą to wartość porównuje się do trzykrotności kapitału zakładowego, nie należy natomiast uwzględniać kwoty spłacanych w tym dniu odsetek od udzielonej przez udziałowca pożyczki. Spełnienie świadczenia wobec wierzyciela (pożyczkodawcy - udziałowca) poprzez zapłatę odsetek od pożyczki skutkuje, bowiem wygaśnięciem zobowiązania Spółki z powyższego tytułu. Stanowisko Spółki potwierdza również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 31 października 2014 r. sygn. ITPB3/423-395b/14/KK, stwierdzając, że: ,,(..)„wartości zadłużenia" (na dzień zapłaty odsetek od pożyczek - oraz jeśli istnieją to wartości zadłużenia z innych tytułów spłacanych w tym dniu), o której mowa w art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy, którą to wartość porównuje się do trzykrotności kapitału zakładowego, nie należy uwzględniać spłacanej w tym dniu kwoty odsetek od udzielonych przez podmiot powiązany pożyczek. Spełnienie świadczenia wobec wierzyciela (pożyczkodawcy) poprzez spłatę odsetek od pożyczek skutkuje bowiem wygaśnięciem zobowiązania z powyższego tytułu.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2015, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, do wartości zadłużenia określanej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek, nie wlicza się sumy wekslowej spłaconej przed tym ostatnim dniem miesiąca.

W myśl art. 16 ust. 7b ustawy o pdop w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r., przez pożyczkę, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 oraz art. 15c ww. ustawy, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także kredyt, emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę; pochodnych instrumentów finansowych nie uważa się za pożyczkę w rozumieniu tego przepisu.

Zdaniem Spółki w rozumieniu przytoczonych przepisów zobowiązanie wekslowe stanowi pożyczkę.

Równocześnie zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez podmiot posiadający bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki aibo udzielonych łącznie przez podmioty posiadające łącznie bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, uwzględniającego również zadłużenie z tytułu pożyczek, przekroczy łącznie wartość kapitału własnego spółki - w proporcji, w jakiej wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału własnego spółki pozostaje do całkowitej kwoty tego zadłużenia wobec tych podmiotów, określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu własnego takiej spółdzielni”.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia „zadłużenia", którym posługuje się art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 tej ustawy. Ustawa wskazuje jedynie, iż „wartość zadłużenia, o którym mowa w ust 1 pkt 60 i 61, pomniejsza się o wartość pożyczek udzielonych podmiotom powiązanym, wskazanym w tych przepisach" (art. 16 ust. 7g ustawy).

Zgodnie jednak ze znaczeniem przyjętym w języku polskim „zadłużenie" to suma długów, przy czym dług oznacza zaciągnięte zobowiązania, obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, zobowiązanie do określonych świadczeń pieniężnych lub w naturze. O długu mówi się wtedy, kiedy po stronie dłużnika istnieje zobowiązanie. („Popularny Słownik Języka Polskiego" pod red. prof. Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Wilga, 2003 ).

Dodatkowo należy wskazać, że pojęcie „zadłużenia" zbliżone jest w swoim zakresie do instytucji zobowiązania rozumianego cywilistycznie i oznacza obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, a więc świadczenia którego wielkość jest już stronom znana, choć świadczenie takie nie musi być jeszcze na dany moment wymagalne. Przez kwotę zadłużenia rozumie się sumę zobowiązań danej spółki, np. z tytułu pożyczek, umów handlowych.

Biorąc pod uwagę powyższe rozumienie pojęcia „zadłużenie" użytego w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, w sytuacji, gdy przed dniem spłaty odsetek od weksla wyemitowanego w 2015 roku, Spółka ureguluje sumę wekslową (i uregulowanie to nastąpi nie później niż w miesiącu poprzedzającym spłatę odsetek), do kwoty zadłużenia (określanej na potrzeby art. 16. ust 1 pkt 60 ustawy o pdop) określanej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego spłatę odsetek nie powinno się wliczać uregulowanej już sumy wekslowej. Na dzień obliczania wysokości zadłużenia kwota zobowiązania wynikająca z weksla wyemitowanego w roku 2015 nie będzie bowiem już istniała.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach organów podatkowych wydawanych w imieniu Ministra Finansów, które co prawda dotyczą poprzedniego stanu prawnego jednak przepisy nie uległy zmianie w odniesieniu do definicji zadłużenia (art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy).

Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 19 lipca 2013 roku, sygn. IPTPB3/423-136/13-5/IR wskazał, iż: (\`(...)\`) w przypadku, w którym spłata odsetek naliczonych od pożyczki nastąpi po spłacie części kwoty głównej pożyczki w wartości zadłużenia Spółki obliczanej na dzień zapłaty odsetek na potrzeby zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ww. ustawy wobec płaconych odsetek od pożyczki; nie będzie się uwzględniać części kwoty głównej pożyczki spłaconej wcześniej oraz odsetek od pożyczki płaconych w terminie płatności.

W interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 września 2011 roku, sygn. ILPB3/423-283/11-2/MM, organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż: „kwota należności głównej Pożyczek spłacona w drodze kompensaty lub w innej formie, jako niespełniająca definicji zadłużenia, na dzień zapłaty odsetek nie będzie podlegać uwzględnieniu przy obliczaniu wartości zadłużenia i odsetek podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów".

Powyższe stanowisko potwierdzone zostało również w innych w interpretacjach podatkowych, np.:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 października 2014 r. sygn. ITPB3/423-395b/14/KK,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 lipca 2014 roku, sygn. 1LPB3/423-202/14-2/EK,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 lipca 2013 roku, sygn. IBPBI/2/423-640/13/PH,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2013 roku, sygn. IPPB3/423-81/13-2/KK,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 października 2010 roku, sygn. ITPB3/423-399/10/PS,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 czerwca 2010 roku, sygn. IPPB3/423-151/10-4/AG.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2015, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop, do wartości zadłużenia określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek, nie wlicza się kwoty odsetek od sumy wekslowej (kwoty głównej) podlegających spłacie w kolejnym miesiącu. Zdaniem Spółki do zadłużenia określanego na potrzeby art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o pdop nie powinno się wliczać odsetek od udzielonego finansowania. Zdaniem Spółki celem przepisów było określenie preferowanej z podatkowego punktu widzenia struktury finansowania (proporcji między kapitałem, a długiem). W tym kontekście brak jest uzasadnienia by do wartości zadłużenia zaliczać odsetki, gdyż nie są one elementem kształtującym strukturę finansowania.

Dodatkowo należy przywołać, że doktryna (przykładowo: Anna Bryńska, Niedostateczna kapitalizacja ("thin capitalisation") - wątpliwości powstające na tle obowiązujących przepisów, MoPod 2002, Nr 3) nie ma wątpliwości, iż dla wyliczenia limitów cienkiej kapitalizacji (tj. wartości odsetek, które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów) powinno porównywać się wartość kapitału zakładowego (kapitału własnego) Spółki i kwotę pożyczek zaciągniętych od kwalifikowanych udziałowców, a nie odsetki. Odsetki dla ustalania limitu niedostatecznej kapitalizacji nie mogą być bowiem pod uwagę dwukrotnie (zarówno jako kwota kosztów uzyskania przychodów podlegająca ograniczeniu, jak i przy wyliczaniu zadłużenia) i tym samym ograniczać możliwość zaliczenia tychże odsetek do kosztów podatkowych, niezależnie od wysokości kapitału / kwot głównych pożyczek.

W szczególności J. Marciniuk (red. Janusz Marciniuk, Podatek od osób prawnych 2010. Komentarz. Wyd. 10. Wwa 2010 C.H. Beck), wskazuje, że ustalając "wartość zadłużenia” należy uwzględnić jedynie pożyczki i kredyty (a tym samym nie odsetki).

Stanowisko Spółki potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 23 lipca 2013 r. sygn. IBPBI/2/423-640/13/PH stwierdzając, iż: „Przy określaniu wysokości zadłużenia na dzień spłaty odsetek nie należy uwzględniać poziomu zadłużenia z tytułu odsetek, które są uiszczane w terminie wymagalności, kwot spłaconych pożyczek i wartości spłaconego zadłużenia z innych tytułów.” Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 19 lipca 2013 roku, sygn. IPTPB3/423-136/13-5/IR wskazał, iż: „(\`(...)\`) w kwocie zadłużenia (na dzień zapłaty odsetek), o której mowa w art. 16 ust 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, którą to wartość porównuje się do trzykrotności kapitału zakładowego, nie należy natomiast uwzględniać kwoty spłacanych w tym dniu odsetek od udzielonej przez udziałowca pożyczki. Spełnienie świadczenia wobec wierzyciela (pożyczkodawcy - udziałowca) poprzez zapłatę odsetek od pożyczki skutkuje, bowiem wygaśnięciem zobowiązania Spółki z powyższego tytułu". Stanowisko Spółki potwierdza również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 31 października 2014 r. sygn. ITPB3/423-395b/14/KK, stwierdzając, że: ,,(\`(...)\`) wartości zadłużenia" (na dzień zapłaty odsetek od pożyczek - oraz jeśli istnieją to wartości zadłużenia z innych tytułów spłacanych w tym dniu), o której mowa w art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy, którą to wartość porównuje się do trzykrotności kapitału zakładowego, nie należy uwzględniać spłacanej w tym dniu kwoty odsetek od udzielonych przez podmiot powiązany pożyczek. Spełnienie świadczenia wobec wierzyciela (pożyczkodawcy) poprzez spłatę odsetek od pożyczek skutkuje bowiem wygaśnięciem zobowiązania z powyższego tytułu.”

W piśmie z dnia 5 maja 2015 r. Spółka wskazała ponadto, że w jej ocenie Spółki, całość odsetek naliczonych od kwoty głównej weksli wystawionych w 2014 roku i ew. dodatkowych odsetek nie będzie wliczana do kwoty zadłużenia dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ze względu na to, iż:

*   nie zostanie wcześniej uregulowana przez Spółkę w jakiekolwiek formie,
*   nie będzie podlegała kapitalizacji (dopisaniu do kwoty głównej).

Zdaniem Wnioskodawcy, przy spłacie odsetek z tytułu weksli wystawionych w roku 2015, dla celów art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT, do wartości zadłużenia określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek, nie wlicza się kwoty odsetek od sumy wekslowej (kwoty głównej) i ew. dodatkowych odsetek, podlegających spłacie w kolejnym miesiącu.

Spółka również dodatkowo zwróciła uwagę, że zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT (w stanie prawnym sprzed 2015 r.), zadłużenie określa się na moment zapłaty odsetek i dla celów ustalenia poziomu zadłużenia, nie ma znaczenia, kiedy odsetki zostaną naliczone od sumy wekslowej.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT (w stanie prawnym od 2015 r.), zadłużenie określa się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek i w tym wypadku, dla celów ustalenia poziomu zadłużenia, nie ma znaczenia, kiedy odsetki zostaną naliczone od sumy wekslowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, w zakresie pytań numer 1 i 3, jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego faktycznego, w zakresie pytań numer 2 i 4, jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej wspólnika posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo wspólników posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec wspólników tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego wspólnika osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Równocześnie zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez podmiot posiadający bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udzielonych łącznie przez podmioty posiadające łącznie bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, uwzględniającego również zadłużenie z tytułu pożyczek, przekroczy łącznie wartość kapitału własnego spółki - w proporcji, w jakiej wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału własnego spółki pozostaje do całkowitej kwoty tego zadłużenia wobec tych podmiotów, określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu własnego takiej spółdzielni.

Pojęcie „zadłużenia”, do którego ustawodawca odwołuje się w art. 16 ust.1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzemieniu zarówno przed, jak i po 1 stycznia 2015 roku) nie zostało uregulowane w przepisach prawa podatkowego.

W celu wyjaśnienia tego pojęcia należy zatem posłużyć się wykładnią językową. W tym miejscu należy mieć na względzie, iż w procesie wykładni pierwszeństwo mają dyrektywy językowe. Oznacza to, że odwoływanie się do innych reguł wykładni dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy wykładnia językowa nie daje jednoznacznego wyniku, tzn. gdy z językowego punktu widzenia możliwe jest co najmniej dwojakie rozumienie tekstu prawnego. Możliwość stosowania innych metod wykładni niż gramatyczna jest więc dopuszczalna jedynie w granicach wykładni literalnej. Oznacza to, iż zastosowanie innych rodzajów wykładni nie może prowadzić do zakwestionowania „efektu” uzyskanego na podstawie wykładni językowej. Wynik zastosowania podstawowej metody wykładni, który nie jest zgodny z oczekiwaniami podmiotu występującego o interpretację, nie może w żadnym względzie stanowić przesłanki do stosowania innych metod wykładni prawa.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl/), zadłużenie oznacza ogólną sumę długów jakiejś osoby lub przedsiębiorstwa. Długiem jest, zgodnie z tym słownikiem, obowiązek dłużnika do spełnienia określonego świadczenia, suma pieniędzy, którą ktoś pożyczył i musi zwrócić.

Dług oznacza również zaciągnięte zobowiązania, zobowiązanie do określonych świadczeń pieniężnych lub w naturze. O długu mówi się wtedy, kiedy po stronie dłużnika istnieje zobowiązanie. („Popularny Słownik Języka Polskiego" pod red. prof. Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Wilga, 2003).

Podane wyżej definicje słownikowe zadłużenia i długu korespondują z zawartą art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014r., poz. 12 - dalej: „Kodeks cywilny") definicją zobowiązania. Zgodnie z tym przepisem, zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Z powyższego wynika, że wierzycielem jest podmiot uprawniony do żądania świadczenia zaś dłużnikiem - podmiot obarczony obowiązkiem spełnienia świadczenia. Przedmiotem zobowiązania jest świadczenie, czyli określone zachowanie (działanie lub zaniechanie) dłużnika zgodne z treścią zobowiązania i polegające na zadośćuczynieniu godnemu ochrony interesowi wierzyciela. Zobowiązaniem biorącego pożyczkę jest zwrócenie dającemu pożyczkę określonej ilość pieniędzy (art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego).

W literaturze prawa zobowiązań można spotkać się z podziałem przedmiotów zobowiązania (świadczeń) na świadczenia główne, których spełnienie prowadzi bezpośrednio do zaspokojenia wierzyciela, oraz świadczenia uboczne, których podstawowym celem istnienia jest wspomaganie realizacji świadczenia głównego lub jego uzupełnienie. Do świadczeń ubocznych zaliczane są m.in. odsetki. Przez pojęcie odsetek rozumie się zwykle wynagrodzenie za korzystanie z cudzych pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku. Prawo polskie nie przyjęło generalnego obowiązku płacenia odsetek w każdym wypadku zobowiązania pieniężnego. Odsetki należą się tylko wtedy, gdy wynika to z czynności prawnej albo ustawy, z orzeczenia sądu lub decyzji innego właściwego organu (art. 359 § 1 k.c.). Głównym ustawowym tytułem do naliczania odsetek jest art. 481 § 1 k.c. Normuje on obowiązek ich zapłaty w razie uchybienia przez dłużnika terminowi świadczenia pieniężnego.

Skoro więc na gruncie języka polskiego pojęcie „zadłużenie” nie odnosi się tylko do określonej grupy tytułów prawnych z którego ono wynika, lecz do zobowiązań wynikających z jakiegokolwiek tytułu, brak jest podstaw, aby pojęciu temu nadawać odmienne, węższe znaczenie.

Wskazać należy, iż również na gruncie prawa cywilnego pojęcia „dług” i „dłużnik” odnoszą się jednorodnie do wszelkich tytułów prawnych z których „dług” (zobowiązanie) wynika. Podobnie w języku ekonomicznym pojęcie „zadłużenia” jest jednoznaczne i odnosi się do zobowiązań podmiotu wynikających z wszelkich tytułów.

Ponadto, co istotne, w analizowanych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mowa jest o zadłużeniu, a nie o zadłużeniu z jakiegoś konkretnego tytułu. Powyższe wskazuje, że wartość zadłużenia spółki wobec wspólników tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego wspólnika (stan prawny przed 1 stycznia 2015 r.) / podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, uwzględniając również zadłużenie z tytułu pożyczek (stan prawny od 1 stycznia 2015r.), o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustala się z uwzględnieniem każdego istniejącego zadłużenia spółki wobec tych podmiotów, tzn. dotyczy ono zarówno zadłużenia z tytułu pożyczek, w tym naliczonych odsetek od tych pożyczek, jak z innych tytułów. Mowa jest przy tym o zadłużeniu faktycznie istniejącym na dzień spłaty odsetek (stan prawny przed 1 stycznia 2015 r.) / na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek (stan prawny od 1 stycznia 2015 r.), tj. długach pozostających do uregulowania przez spółkę w przyszłości.

Za przyjęciem powyższego znaczenia pojęcia „zadłużenia” przemawia również brak w ustawie definicji pojęcia „zadłużenia”, przy jednoczesnym zdefiniowaniu pojęcia „pożyczka” (w art. 16 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Z powyższego wynika, iż ustawodawca nie zamierzał nadawać pojęciu „zadłużenia” innego znaczenia niż przyjęte i powszechnie akceptowane.

Konkludując, uznać należy, iż pojęcie „zadłużenia” odpowiada w swoim zakresie instytucji „zobowiązania” określonej w przepisach prawa cywilnego i oznacza obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, a więc świadczenia którego wielkość jest już stronom znana, choć świadczenie takie nie musi być jeszcze na dany moment wymagalne. Przez kwotę zadłużenia rozumie się wartość zadłużenia wynikającą z wszelkich tytułów prawnych, czyli sumę wszystkich zobowiązań danej spółki, np. z tytułu pożyczek (w tym odsetek), umów handlowych czy deliktów. Brak jest zatem podstaw by z tak zakreślonego rozumienia pojęcia „zadłużenia” wyłączyć wartość zobowiązania takiej spółki (pożyczkobiorcy/ kredytobiorcy/wystawcy weksla) z tytułu naliczonych odsetek. W konsekwencji pojęcie „wartość zadłużenia” dotyczy wszystkich transakcji, które rodzą powstanie zobowiązania do dokonania określonych płatności na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc zobowiązania z tytułu pożyczek, kredytów, w tym naliczonych odsetek oraz wynikające z innych tytułów, przykładowo z tytułu dostaw towarów i usług. Jednocześnie jednak, skoro „zadłużenie” jest sumą długów, a o długu mówi się tylko wtedy, kiedy po stronie spółki istnieje zobowiązanie, to do „wartości zadłużenia”, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, określanego na dany dzień dzień tj. na dzień spłaty odsetek (stan prawny przed 1 stycznia 2015r.) albo na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek (stan prawny od 1 stycznia 2015 r.), nie należy wliczać kwoty pożyczek, odsetek od pożyczek oraz wartości zadłużenia z innych tytułów spłacanych w dniu, na który wartość zadłużenia jest określana, ponieważ kwoty te nie stanowią już na ten dzień zadłużenia. Spełnienie świadczenia wobec wierzyciela skutkuje bowiem wygaśnięciem zobowiązania (długu).

Odnosząc powyższe rozważania bezpośrednio do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, stwierdzić należy, że dla celów wyliczenia „wartości zadłużenia”, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób pranych, w brzmieniu obowiązującym zarówno przed, jak i od 1 stycznia 2015 roku, należy wziąć pod uwagę wszystkie faktycznie istniejące na dzień spłaty odsetek (dotyczy weksli wystawionych w 2014 roku) albo na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek (dotyczy weksli wystawionych w 2015 roku), tj. pozostające do uregulowania przez Wnioskodawcę w przyszłości, zobowiązania wobec podmiotów wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 60 tej ustawy, w tym z tytułu odsetek naliczonych od kwoty wekslowej (w przypadku weksli wystawionych w 2014 roku – pytanie numer 2) oraz z tytułu odsetek naliczonych od kwoty głównej podlegających spłacie w kolejnym miesiącu (w przypadku weksli wystawionych w 2014 roku – pytanie numer 4). Zgodnie z treścią przedstawionego stanu faktycznego, w obu sytuacjach bowiem, Wnioskodawca posiadać będzie zobowiązanie wobec remitenta (będącego podmiotem o którym w art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy), z tytułu odsetek naliczonych od tych weksli (w tym możliwe, że i dodatkowych odsetek). Przyjęcie, zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż z zakresu pojęcia wartości zadłużenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy należy wyłączyć zobowiązania z tytułu całość naliczonych odsetek od kwoty głównej weksli (i dodatkowych odsetek), w tym podlegających spłacie w kolejnym miesiącu (weksle wystawione odpowiednio w 2014 i 2015 roku), prowadziłoby do sytuacji, że wartość ta byłaby zaniżona, a to z kolei powodowałoby możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wyższej kwoty odsetek, co w efekcie oznaczałoby naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań numer 2 i 4 jest nieprawidłowe.

Podkreślić przy tym należy, że do wartości zadłużenia, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie wlicza się kwot naliczonych odsetek spłacanych w dniu, na który wylicza się wartość tego zadłużenia tj. w dniu spłaty odsetek (dotyczy weksli wystawionych w 2014 roku) albo w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek (dotyczy weksli wystawionych w 2015 roku), ponieważ zapłacone kwoty nie stanowią już zobowiązania na dzień, na który wylicza się wartość zadłużenia Spółki. Zapłata kwot naliczonych odsetek (podobnie jak kwot głównych weksla) powoduje bowiem uregulowanie zobowiązania (wygaśnięcie długu) Wnioskodawcy z tego tytułu.

Odnośnie powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych podkreślić należy, że interpretacje indywidualne wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację, co do zasady nie stanowią źródła prawa. Podstawą dokonania przez organ indywidualnej interpretacji są same przepisy prawa podatkowego, w tym ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Niemniej jednak organ pragnie zwrócić uwagę, iż powołane przez Spółkę interpretacje indywidualne wydane zostały w odniesieniu do odmiennych kwestii niż będąca przedmiotem niniejszej interpretacji. Interpretacje te dotyczyły bowiem nieuwzględniania w „wartości zadłużenia”, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, m.in. wartości odsetek spłacanych w dniu, na który wartość ta jest ustalana, z czym tutejszy organ podatkowy się zgadza w pełni (jak wskazano wyżej). Żadna z nich nie dotyczyła natomiast kwestii objęcia pojęciem „wartości zadłużenia”, odsetek naliczonych od pożyczki/kredytu. Tym samym treść powołanych przez Spółkę interpretacji nie jest sprzeczna ze stanowiskiem organu podatkowego wyrażonym w niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.