Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.381.2022.2.ISL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-11
Teza: Skutki podatkowe otrzymania dotacji do części opłaty wstępnej oraz opłaty transferowej w związku z zawartą umową leasingu operacyjnego na pojazd elektryczny.
Słowa kluczowe: dotacja; leasing-leasing operacyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Opodatkowanie stron umowy leasingu.-Leasing operacyjny.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 129a

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

6 kwietnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 6 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymania dotacji do części opłaty wstępnej oraz opłaty transferowej w związku z zawartą umową leasingu operacyjnego na pojazd elektryczny. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 czerwca 2022 r. (wpływ 9 czerwca 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i rozlicza się podatkiem liniowym od uzyskanych dochodów. Podpisał w marcu 2022 r. umowę leasingu operacyjnego na pojazd elektryczny. W tym samym dniu podpisał także umowę Dotacji z Bankiem \`(...)\` na dotację do części opłaty wstępnej oraz dotację do opłaty transferowej związanej z umową, o której mowa powyżej. Bank udziela dotacji w programie dotyczącym dofinansowania Przedsięwzięcia Dotacją ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: NFOŚiGW), pod nazwą „Mój Elektryk”. Środki zostały udostępnione Bankowi przez NFOŚiGW w ramach umowy nr o udostępnienie środków finansowych NFOŚiGW na udzielanie dotacji w ramach Programu Priorytetowego. Wnioskodawca otrzymał od firmy leasingowej 2 faktury. Jedna z faktur dotyczy opłaty wstępnej, a jedna opłaty transferowej. Obie faktury w części są dofinansowane w ramach Dotacji z NFOŚiGW na podstawie zawartej przez Niego umowy. Jest czynnym podatnikiem VAT i ma prawo do odliczenia 100% VAT od wymienionych wyżej faktur. Wartość netto pojazdu elektrycznego objętego leasingiem nie przekracza 225 000 zł netto.

W piśmie uzupełniającym wniosek Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą od 1 marca 2019 r., która zakwalifikowana jest w PKD pod kodami 74.90 i 70.22. Prowadzi działalność z zakresu doradztwa w prowadzeniu działalności i zarządzania. Dokumentacja prowadzona jest w formie księgi przychodów i rozchodów. Rozlicza się podatkiem liniowym i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Umowa leasingu została zawarta na okres 35 miesięcy. Leasingowany pojazd to Tesla \`(...)\`, rok produkcji 2022 z napędem elektrycznym o mocy silnika 366kW. Pojazd stanowi pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1083). Umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Faktury, o których mowa we wniosku zostały otrzymane w marcu 2022 r. Środki z tytułu dotacji zostały wypłacone przez Bank 20 maja 2022 r. na konto Firmy Leasingowej i rozliczyły wskazane powyżej faktury w części objętej dotacją. Na postawie art. 21 ust 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki wypłacone przez Bank nie zostały uznane jako przychód podatkowy i nie zostały ujęte w ewidencji podatkowej. Do kosztów podatkowych w miesiącu „poniesienia” zostały zaliczone wartości netto z faktur otrzymanych z tytułu opłaty transferowej i opłaty wstępnej. Koszty te nie są wykazane w art. 23 ww. ustawy jako nie będące kosztami uzyskania przychodu. Otrzymana dotacja to 27000 zł na pokrycie części opłaty wstępnej netto i 405 zł tytułem kwoty netto całej wartości opłaty transferowej. Dotacja została przyznana zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.)

**Pytania**

### 1) Czy Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z tytułu otrzymanej dotacji?

### 2) Czy Wnioskodawca może rozpoznać całą wartość netto faktur z tytułu opłaty wstępnej i opłaty transferowej jako koszt uzyskania przychodu?

### Stanowisko w sprawie

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien On rozpoznawać przychodu z tytuły otrzymanej dotacji. Dotacja została udzielona z funduszy NFOŚiGW , a tym samym zastosowanie ma art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, może On w całości rozpoznać koszt uzyskania przychodu, gdyż wartość pojazdu o napędzie elektrycznym nie przekracza 225 000 zł netto, a także dotacja wymieniona w art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wymieniona w wyłączeniach z kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej ustawy. Tym samym, ma prawo rozpoznać całość opłaty wstępnej i opłaty transferowej w kosztach uzyskania przychodów.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

Według art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 7 tego przepisu:

\- pozarolnicza działalność gospodarcza oraz

\- kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, na przygotowanie dokumentacji oraz realizację przedsięwzięcia, w tym otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.).

Stwierdzić należy zatem , że zwolnieniem z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte będą świadczenia otrzymane ze środków NFOŚiGW otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.).

W myśl zaś art. 400 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.):

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwany dalej „Narodowym Funduszem”, jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 305, 1236 i 1535).

Z kolei art. 400 ust. 2 ww. przepisu stanowi, że:

Wojewódzkie fundusze nie są wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1668 oraz z 2021 r. poz. 1038).

Zgodnie z art. 400b ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska:

Celem działania wojewódzkich funduszy jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 2a, 5-9a, 11-22 i 24-42.

Finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej obejmuje przedsięwzięcia związane z ochroną powietrza (art. 400a ust. 1 pkt 21 ww. ustawy).

Stosownie zaś do art. 411 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska:

Finansowanie działalności, o której mowa w art. 400a ust. 1 oraz art. 410a ust. 4-6, ze środków Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy odbywa się przez:

1) udzielanie oprocentowanych pożyczek, w tym pożyczek przeznaczonych na zachowanie płynności finansowej;

2) udzielanie dotacji, w tym:

a) dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych,

b) dokonywanie częściowych spłat kapitału kredytów bankowych,

c) dopłaty do oprocentowania lub ceny wykupu obligacji,

d) (uchylona),

e) dopłaty do rat lub innych opłat ustalanych w umowach leasingu w rozumieniu przepisów art. 23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, 1163, 1243, 1551 i 1574) i art. 17a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406, z późn. zm.);

3) nagrody za działalność na rzecz ochrony środowiska i gospodarki wodnej, niezwiązaną z wykonywaniem obowiązków pracowników administracji rządowej i samorządowej.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze udzielają dotacji, pożyczek, poręczeń oraz przekazują środki finansowe na podstawie umów cywilnoprawnych – art. 411 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Zgodnie zaś z art. 411 ust. 10 ww. ustawy:

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udostępniać środki finansowe bankom z przeznaczeniem na udzielanie gwarancji lub poręczeń, kredytów bankowych, pożyczek lub dotacji na wskazane przez siebie programy i przedsięwzięcia z zakresu zadań ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz potrzeb geologii.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, skoro przedmiotowy Program dotyczący dofinansowania przedsięwzięcia dotacją ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, pod nazwą „Mój Elektryk”, spełniał kryteria określone w art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.:

*   obejmował dotacje udzielane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

*   środki z tytułu dotacji zostały wypłacone przez Bank \`(...)\`;
*   pojazd stanowi pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1083)

\- to uznać należy, że otrzymane w ramach tego Programu środki stanowią dla jego beneficjentów, przychód zwolniony z opodatkowania.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

\- musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

\- nie może znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

\- musi być właściwie udokumentowany.

Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 23a pkt 1 pkt 1 i pkt 2 omawianej ustawy:

Ilekroć w rozdziale jest mowa o:

1) umowie leasingu – rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów;

2) podstawowym okresie umowy leasingu – rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie.

W myśl art. 23b ust. 1 ww. ustawy:

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;

2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;

3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Jak wskazano w art. 23b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r., poz. 143, z 1998 r., poz. 1063 oraz z 1999 r., poz. 484 i 1178)

– do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

W związku z powyższym, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 powołanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu.

Zgodnie zaś z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:

a) 225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1124),

b) 150 000 zł – w przypadku pozostałych samochodów osobowych.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i rozlicza się podatkiem liniowym. Podpisał Pan w marcu 2022 r. umowę leasingu operacyjnego na pojazd elektryczny. W tym samym dniu podpisał także umowę Dotacji z Bankiem \`(...)\` na dotację do części opłaty wstępnej oraz dotacji do opłaty transferowej związanej z umową, o której mowa powyżej. Bank udziela dotacji w programie dotyczącym dofinansowania Przedsięwzięcia Dotacją ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: NFOŚiGW), pod nazwą „Mój Elektryk”. Środki zostały udostępnione Bankowi przez NFOŚiGW w ramach umowy nr o udostępnienie środków finansowych NFOŚiGW na udzielanie dotacji w ramach Programu Priorytetowego. Otrzymał Pan od firmy leasingowej 2 faktury. Jedna z faktur dotyczy opłaty wstępnej, a jedna opłaty transferowej. Obie faktury w części są dofinansowane w ramach dotacji z NFOŚiGW na podstawie zawartej przez Pana umowy. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT i ma prawo do odliczenia 100% VAT od wymienionych wyżej faktur. Wartość netto pojazdu elektrycznego objętego leasingiem nie przekracza 225 000 zł netto.

Wskazał Pan również, że

­ pojazd stanowi pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1083);

­ umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

­ środki z tytułu dotacji zostały wypłacone przez Bank 20 maja 2022 r. na konto Firmy Leasingowej i rozliczyły wskazane powyżej faktury w części objętej dotacją;

­ na postawie art. 21 ust 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki wypłacone przez Bank nie zostały uznane jako przychód podatkowy i nie zostały ujęte w ewidencji podatkowej;

­ do kosztów podatkowych w miesiącu „poniesienie” zostały zaliczone wartości netto z faktur otrzymanych z tytułu opłaty transferowej i opłaty wstępnej;

­ dotacja została przyznana zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymana przez Pana dotacja z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z Programu pod nazwą „Mój Elektryk”, dotyczącego dofinansowania do części opłaty wstępnej oraz opłaty transferowej związanej z podpisaną przez Pana w marcu 2022 r. umową leasingu operacyjnego na pojazd elektryczny – stanowi dla Pana przychód z innych źródeł, określony w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, nie ciąży na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z otrzymaniem ww. dotacji.

W odniesieniu natomiast do kwestii możliwości zaliczenia w całości faktur netto z tytułu opłaty wstępnej i opłaty transferowej jako koszt uzyskania przychodu, wskazać należy, że skoro dotacja z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej otrzymana przez Pana zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wymieniona w wyłączeniach z kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej ustawy, to ma prawo rozpoznać całą wartość ww. faktur, tj. opłatę wstępną i opłatę transferową w kosztach uzyskania przychodów.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć należy, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jesteśmy związani wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Pana oraz Pana stanowiskiem w sprawie, tym samym dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).