Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.696.2024.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Zaliczenie do kosztów odpłatnego zbycia spłaty kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: darczyńca; kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 6d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Aktem notarialnym z dnia (...) sierpnia 2022 r. nr Rep. (...) dokonała Pani sprzedaży prawa
    własności do zabudowanej nieruchomości, położonej w miejscowości A.
    Cena sprzedaży wynosiła X zł.
    Z treści aktu notarialnego wynika, że:
    - ww. nieruchomość nabyła Pani na podstawie umowy darowizny z (...) marca 2019 r.
      aktem notarialnym nr Rep. (...),
    - w dziale IV księgi wieczystej wpisana jest hipoteka umowna do kwoty Y zł na rzecz
      banku zabezpieczająca spłatę kredytu wynikającego z umowy o kredyt z (...)
      października 2015 r.,
    - kredyt ten został udzielony DD (darczyńcy), a na (...) sierpnia 2022 r. kwota do spłaty
      kredytu wynosiła Z zł,
    - z ceny sprzedaży kwota Z zł odpowiadająca zadłużeniu z tytułu kredytu z (...)
      października 2015 r., zostanie przekazana na rachunek techniczny B Bank (następcę
      prawnego banku) tytułem spłaty tego kredytu.
    Wobec powyższego, faktycznie uzyskany przychód ze sprzedaży, pomniejszony o kwotę
    spłaconego kredytu, stanowił jedynie kwotę W zł.

## Pytanie

Czy spłata kredytu hipotecznego obciążającego sprzedaną nieruchomość mieści się w
    pojęciu „kosztu odpłatnego zbycia” w rozumieniu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodem
    z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie,
    pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (...).
    W praktyce jako koszt odpłatnego zbycia organy podatkowe przyjmują, że są to wydatki
    niezbędne do zawarcia umowy sprzedaży i ograniczono je jedynie do wydatku np. prowizji
    pośrednika, ogłoszeń w prasie o sprzedaży, kosztu wyceny nieruchomości.
    Niezrozumiałym wydaje się fakt, że wydatki na ww. cele poniesione przed uzyskaniem
    przychodu pomniejszają cenę sprzedaży, natomiast wydatki poniesione z ceny sprzedaży
    np. tytułem spłaty wierzytelności, takim kosztem nie są.
    Skoro w ramach transakcji zastrzeżono w akcie notarialnym, że kwota Z zł zostanie
    wpłacona na konto zaciągniętego uprzednio kredytu hipotecznego należy przyjąć, że był to
    warunek niezbędny i konieczny do zawarcia umowy sprzedaży.
    Wobec powyższego błędnym twierdzeniem jest, iż uzyskała Pani przychód w wysokości X
    zł, bowiem taka była ustalona cena zbycia nieruchomości, mimo że jej istotna część, z
    mocy umowy notarialnej, została przeznaczona na spłatę zadłużenia darczyńcy.
    Powyższe stanowisko w analogicznej sprawie zostało ugruntowane w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2020 r. sygn. akt III SA
    /Wa 948/20.
    W przytoczonym wyroku Sąd stwierdził cyt. „Treść aktu notarialnego z 4 lipca 2014 r.
    wskazuje na pewien ciąg czynności, które warunkowały przeprowadzenie transakcji kupna-
    sprzedaży, tj. udzielenie kredytu kupującym pod warunkiem dokonania spłaty zadłużenia
    zabezpieczonego hipoteką. W tym kontekście nie sposób zatem uznać, że skarżący uzyskał
    przychód w kwocie wyższej aniżeli 36.053,97 zł, skoro w ramach transakcji pozostała
    kwota umówionej ceny była przekazana wierzycielowi hipotecznemu, celem realizacji
    postanowień wynikających z aktu notarialnego.

    Sąd stwierdza, że organy obu instancji wadliwie zastosowały art. 19 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przyjmując jako przychód kwotę. 250.000 zł.
    Zdaniem Sądu, ów przychód odpowiadał ustalonej cenie, pomniejszonej o niezbędne i
    konieczne wydatki, tj. wyniósł ostatecznie 36.053,97 zł”.
    Podkreślenia wymaga również fakt, iż od wyżej wskazanego wyroku Dyrektor Izby
    Skarbowej nie wniósł skargi kasacyjnej.
    W Pani ocenie, kwota Z zł, przeznaczona na spłatę zadłużenia zabezpieczonego hipoteką,
    stanowi koszt odpłatnego zbycia, a przychód jaki uzyskała Pani z umowy sprzedaży wynosi
    jedynie W zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym

    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    W myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Istotą darowizny jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego
    majątku na rzecz innej osoby. Świadczeniem w darowiźnie nie muszą być tylko pieniądze,
    mogą to być także inne rzeczy ruchome bądź nieruchomości, jak również zbywalne prawa
    majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy darowizny z (...) marca 2019 r. nabyła Pani
    nieruchomość zabudowaną położoną w miejscowości A, która była obciążona wobec
    banku zaciągniętym kredytem przez darczyńcę nieruchomości. (...) sierpnia 2022 r.
    dokonała Pani sprzedaży prawa własności do ww. zabudowanej nieruchomości. Z ceny
    sprzedaży nieruchomości kwota odpowiadająca zadłużeniu z tytułu udzielonego kredytu
    darczyńcy zostanie przekazana na rachunek techniczny banku tytułem spłaty tego kredytu.
    Wobec powyższego, odpłatne zbycie (...) sierpnia 2022 r. prawa własności do zabudowanej
    nieruchomości, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód uzyskany z tej sprzedaży
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ sprzedaż nastąpiła przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej
    nieruchomości.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie. Należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego
    wyrażenia, zgodnie z którym, za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć
    bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.
    Można do takich kosztów zaliczyć:
    · koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    · prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,

    · koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,
    · wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,
    · koszty i opłaty sądowe.
    Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego
    zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą
    być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty
    związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty
    związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek
    dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki,
    Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX
    2010).
    Przepis art. 19 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Stosownie zaś do art. 19 ust. 4 ww. ustawy :
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do
      zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania
      zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny
      znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli
      skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli
      wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w
      cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu,
    zasady ustalania których uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Określony w przywołanym wyżej art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze darowizny, mogą
    zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu zamkniętego, w
    związku z czym, tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany
    przychód.
    W świetle powyższego, podstawą obliczenia podatku dochodowego z odpłatnego zbycia
    udziału w nieruchomości, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z
    odpłatnego zbycia tego udziału, określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowiącym wartość wyrażoną w cenie określonej w
    umowie (jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości
    wartości rynkowej), pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia rozumiane jako wszystkie
    wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść
    do skutku, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ww.
    ustawy, tj. udokumentowanymi nakładami, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
    majątkowych, poczynionymi w czasie ich posiadania oraz kwotą zapłaconego podatku od
    spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta
    do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i
    praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
    W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Pani wątpliwość budzi kwestia, czy spłata kredytu hipotecznego obciążającego sprzedaną
    nieruchomość mieści się w pojęciu „kosztu odpłatnego zbycia” w rozumieniu art. 19 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że kwota ceny sprzedaży nieruchomości nabytej
    w drodze darowizny może być pomniejszona o:
    - koszty odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy oraz
    - koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ustawy.

    Wyjaśnienia wymaga, że sam fakt spłaty przez Panią zadłużenia z tytułu zaciągniętego
    przez darczyńcę kredytu na przedmiotową nieruchomość pozostaje bez wpływu na
    określenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to stąd, że kwota kredytu nie stanowi
    dla Pani kosztu odpłatnego zbycia. Kwota ta nie miała związku z odpłatnym zbyciem i nie
    była wydatkiem niezbędnym do dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości. Bez
    dokonania sprzedaży nieruchomości też miałaby Pani obowiązek spłaty kredytu.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego
    stwierdzam, że sprzedaż przez Panią zabudowanej nieruchomości w 2022 r., przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie
    w drodze darowizny w 2019 r., stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzyskany z ww. tytułu dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na
    zasadach określonych w art. 30e ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Podstawą obliczenia podatku dochodowego jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określony zgodnie z art. 19 ww.
    ustawy, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Do kosztów tych można zaliczyć tylko takie
    wydatki, które są niezbędne aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku, czyli np.
    koszty związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne czy koszty pośredników.
    Podsumowując, do kosztów odpłatnego zbycia, które pomniejszą przychód z odpłatnego
    zbycia prawa własności do zabudowanej nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można zaliczyć kredytu
    hipotecznego, zaciągniętego przez darczyńcę na zbywaną nieruchomość.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacji Podatkowej jest sam
    przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy prawidłowo
    postrzega Pani, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa
    podatkowego wywołuje przedstawiony przez Panią stan faktyczny. W polskim systemie
    prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji
    indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania
    oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem przedstawionych przez Panią
    kwot.
    Odnosząc się do przywołanego przez Panią wyroku zaznaczam, że orzeczenia sądowe są
    wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuję się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie mam możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Końcowo informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pani zapytania, gdyż to pytanie wyznacza zakres interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.