Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.749.2025.2.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Sprzedaż udziału w działkach oraz w dwóch drogach
dojazdowych nie będzie podlegała opodatkowaniu właściwą
stawką podatku od towarów i usług i tym samym z tytułu tej
transakcji Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik
podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    uznania, że sprzedaż udziału w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1
    /12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i 1/15) nie będzie
    podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku od towarów i usług i tym samym z
    tytułu tej transakcji nie będzie Pan działał jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z (...) 1995 r. sygn. (...) w drodze
    dziedziczenia nabył 1/4 udziału w nieruchomości gruntowej, w działce o numerze 1 o
    powierzchni 7,4781 ha stanowiącej grunty rolne, pastwiska stałe oraz las.
    Na odziedziczonej nieruchomości posadowiony był budynek mieszkalny oraz dwa budynki
    gospodarcze. W wyniku podziału nieruchomości zatwierdzonego przez Wójta Gminy (...) w
    dniu (...) 2023 r., decyzją sygnatura (...) z odziedziczonej nieruchomości wyodrębniono
    działki o numerach 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13, dwie
    drogi dojazdowe 1/14 i 1/15, działkę 1/16 zabudowaną budynkami gospodarczymi, działkę
    o numerze 1/17 zabudowaną budynkiem mieszkalnym oraz działkę o numerze 1/18
    przeznaczoną na poszerzenie drogi wewnętrznej. Dla nieruchomości prowadzona jest
    księga wieczysta o numerze (...). W dniu (...) 2025 r. w wyniku odłączenia dla działki 1/13
    założono księgę wieczystą (...).
    Działki o numerach 1/18 1/1, 1/2, 1/16, 1/14, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/15, 1/8, 1/9, 1/10, 1
    /11, 1/12 są działkami rolnymi, łąkami trwałymi lub pastwiskami stałymi, działka 1/17 jest
    działką rolną zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Największa z działek 1/13 o
    powierzchni 5,5473 ha jest działką stanowiąca pastwiska, łąki, użytki rolne i las.
    Współwłaścicielami powyższych nieruchomości w drodze dziedziczenia zostali:
    Wnioskodawca (1/4 udziału), D.D. - matka Wnioskodawcy (1/4 udziału), B.B. - brat
    Wnioskodawcy (1/4 udziału), C.C. - siostra Wnioskodawcy (1/4 udziału).
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie (...), nie
    obejmujących usług deweloperskich ani innych o zbliżonym charakterze. Wnioskodawca
    jest zrejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług pod numerem NIP
    (...).
    Pozostali współwłaściciele nie prowadzą działalności gospodarczej ani nie są
    zarejestrowanymi podatnikami VAT.
    Wnioskodawca ani pozostali współwłaściciele nie są rolnikami ryczałtowymi, o którym
    mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 3 tej ustawy.
    Nieruchomość, której udział Wnioskodawca odziedziczył wykorzystywana jest jako łąki
    kośne.
    Działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży nie były, nie są oraz nie będą
    wykorzystywane w celach zarobkowych np. najem, dzierżawa, czy użyczenie.
    Wnioskodawca ani żaden ze współwłaścicieli nie zamierza udzielać pełnomocnictwa do
    sprzedaży osobie trzeciej.

    Nie została i nie zostanie zawarta umowa dzierżawy lub najmu z przyszłym nabywcą
    działek.
    Nie prowadzono żadnych prac mających na celu zwiększenie atrakcyjności
    wyodrębnionych działek, tj. wycinki drzew czy krzewów, wyrównania terenu. Nie
    prowadzono żadnych prac mających na celu uzbrojenie wyodrębnionych działek. Nie
    składano wniosku o wyłączenie działek bądź ich części z produkcji rolnej. Nie
    występowano o warunki zabudowy do stosownych instytucji. Działki nie mają dostępu do
    wody, prądu, gazu czy kanalizacji.
    Jedynymi działkami, powstałymi w wyniku podziału odziedziczonej nieruchomości, z
    dostępem do mediów była działka 1/16 z dostępem do prądu z uwagi na posadowienie
    budynków gospodarczych oraz działka 1/17 z uwagi na posadowienie budynku
    mieszkalnego.
    W roku 2025 Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele ww. nieruchomości dokonali
    sprzedaży 3 działek o numerach 1/1, 1/2, 1/16.
    W niedalekiej przyszłości Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele planują sprzedaż
    pozostałych działek o numerach 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13 oraz
    dwóch dróg dojazdowych 1/14 i 1/15.
    Przy czym transakcja sprzedaży będzie transakcją jednorazową, tj. wszystkie działki
    zostaną sprzedane w ramach jednej transakcji kupna-sprzedaży jednemu kupującemu.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Na pytanie Organu: „W jaki sposób wykorzystywał Pan udział w działce nr 1 (z której
    podziału wydzielone zostały w 2023 r. działki będące przedmiotem sprzedaży) od
    momentu nabycia w 1995 r. - jeśli były to cele osobiste to proszę wskazać, w jaki sposób
    udział w działce nr 1 oraz działkach powstałych w wyniku podziału działki nr 1 zaspokajał
    Pana potrzeby osobiste?” Wnioskodawca wskazał: „Na działce 1 posadowiony jest
    budynek mieszkalny z którego korzystam w celach rekreacyjnych (po podziale znajduje się
    on na działce 1/17). Jako przechowalnię wykorzystywałem również budynki gospodarcze
    (znajdujące się na sprzedanej działce 1/16). W pozostałym zakresie działka 1 składała się z
    lasu, łąk i gruntów ornych. Do czasu zmiany kotła CO las przez wiele lat wykorzystywany
    był do pozyskiwania drewna na opał. Część orna była w niewielkim zakresie uprawiana do
    celów własnych oraz wykorzystywana jako przydomowy ogródek. Pozostała część to łąki, z
    których siano wykorzystywane było przy hodowli zwierząt domowych. Obecnie skoszone
    trawy stanowią nawóz dla łąki”.
    Na pytanie Organu: „Czy udział w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1
    /12, 1/13, 1/14 oraz 1/15 był/jest/będzie do momentu sprzedaży wykorzystywany przez
    Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług?” Wnioskodawca wskazał: „Udział w ww. działkach nie był, nie jest i nie
    będzie wykorzystywany przeze mnie w działalności gospodarczej”.
    Na pytanie Organu: „W jakim celu wystąpił Pan wraz z pozostałymi współwłaścicielami o
    podział działki nr 1 na mniejsze?” Wnioskodawca wskazał: „Niepodzielona działka 1 miała
    7,47 ha. Tak duża powierzchnia przekraczała możliwość utrzymania działki, gdyż wraz z
    rodzeństwem nie mieszkamy na miejscu. Jedyną osobą na stałe przybywającą w budynku
    mieszkalnym (aktualnie posadowionym na działce 1/17) jest moja (...)-letnia owdowiała
    matka, która z racji ograniczonych możliwości ruchowych ma ustalony stopień
    niepełnosprawności. Celem podziału było wyodrębnienie z działki 1 mniejszych działek z
    myślą o ich sprzedaży, ale przy zachowaniu budynku mieszkalnego wraz z działką 1/17,
    które jesteśmy w stanie utrzymać”.
    Na pytanie Organu: „W jaki sposób znalazł Pan nabywcę dla sprzedawanych działek i czy
    podjął Pani działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży działek?”
    Wnioskodawca wskazał: „Nie podjąłem działań marketingowych w zakresie obrotu

    nieruchomościami. Opublikowałem pojedyncze ogłoszenie, na które odpowiedział
    nabywca”.
    Na pytanie Organu: „Czy z tytułu wcześniejszej sprzedaży udziału w działkach nr 1/1, 1/2 i 1
    /16 występował Pan jako podatnik VAT czynny?” Wnioskodawca wskazał: „Z tytułu
    sprzedaży ww. działek nie występowałem jako podatnik VAT czynny. Swój udział zbyłem
    jako osoba prywatna”.
    Na pytanie Organu: „Czy poza ww. wymienionymi działkami sprzedawał Pan wcześniej
    inne nieruchomości? Jeżeli tak, to czy z tytułu tej sprzedaży występował Pan jako podatnik
    VAT czynny?” Wnioskodawca wskazał: „Nie sprzedawałem wcześniej innych
    nieruchomości”.
    Na pytanie Organu: „Czy dla działek nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1
    /13 obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a jeśli tak, to jakie
    przeznaczenie wynika z tego planu dla tych działek?” Wnioskodawca wskazał: „Dla ww.
    działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ich przeznaczenie
    w MPZP jest następujące:
    1/3 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/4 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/5 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/6 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/7 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/8 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/9 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/10 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/11 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/12 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    1/13 - tereny lasów oraz tereny rolnicze (działka składa się z lasu i łąk)”.
    Na pytanie Organu: „Czy drogi dojazdowe znajdujące się na działkach nr 1/14 i 1/15
    stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418 ze zm.)?
    a) jeśli stanowią budowle lub ich części, to należy wskazać:
          czy są one utwardzone i czy były na tych działkach w momencie ich nabycia
          przez Pana, czy Pan wybudował je sam (kiedy)?
          jeśli wybudował je Pan sam, to czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia
          kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami
          na wybudowanie dróg?
          czy od momentu rozpoczęcia użytkowania (wykorzystywania) dróg przez Pana
          do momentu ich sprzedaży minie okres 2 lat?
          czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą ponosił Pan wydatki na ulepszenie
          drogi, stanowiące co najmniej 30% jej wartości początkowej, jeśli tak, to należy
          wskazać:
            kiedy miały miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę),

            czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
            kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na
            ulepszenie dróg?
            czy po poniesionych nakładach na ulepszenie, które stanowiły co najmniej
            30% wartości początkowej drogi zostały oddane do użytkowania, należy
            wskazać kiedy i do jakich czynności/do jakiej działalności (opodatkowanej
            podatkiem VAT, bądź wyłącznie zwolnionej od podatku VAT)?
    b) jeśli drogi nie stanowią budowli w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego (tj.
      działki nr 1/14 i 1/15 są działkami niezabudowanymi), to należy wskazać:
            czy dla działek nr 1/14 i 1/15 obowiązuje miejscowy plan
            zagospodarowania przestrzennego, a jeśli tak, to jakie przeznaczenie
            wynika z tego planu dla tych działek?”
    Wnioskodawca wskazał: „Drogi dojazdowe znajdujące się na działkach nr 1/14 i 1/15 nie
    stanowią budowli w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418 ze zm.). Ww. drogi dojazdowe są działkami niezabudowanymi (są w całości
    porośnięte trawą). W obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego ich przeznaczenie to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna”.

## Pytanie

Czy można uznać że sprzedaż wydzielonych, niezabudowanych działek nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki tego
    podatku, a tym samym Wnioskodawca w związku ze sprzedażą swojego udziału w
    nieruchomości nie będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmioty pozyskujące zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast art. 15 ust.
    1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    Tym samym, aby czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mogły zostać uznane za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 powinny cechować się stałością i
    powtarzalnością, tym samym posiadać charakter przypisywany profesjonalnemu obrotowi
    gospodarczemu.
    W opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia ze zwykłym zarządzaniem majątkiem
    osobistym. Wnioskodawca wraz z członkami jego najbliższej rodziny stał się po śmierci
    spadkodawcy współwłaścicielem nieruchomości stanowiącej działki rolne, las i pastwiska
    zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi.
    W ramach rozporządzenia prywatnym majątkiem współwłaściciele po wielu latach od
    chwili nabycia spadku doszli do porozumienia i podjęli decyzję o sprzedaży nieruchomości.

    Wnioskodawca ani żaden z pozostałych współwłaścicieli nie podjął oraz nie będzie
    podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. Dodatkowo żadnej
    czynności podejmowanej przez Wnioskodawcę nie można przypisać znamion działań
    profesjonalnych podobnych do działań deweloperów.
    Jedyną czynnością podjętą przez Wnioskodawcę wraz z pozostałymi współwłaścicielami
    był podział nieruchomości.
    Uznanie, że dana działalność osoby fizycznej podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wymaga każdorazowej oceny tego, czy dana działalność przybiera formę
    profesjonalną. Aby dostawę towarów (gruntu) nawet jednorazowo, uznać za działalność
    gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar
    dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystane przez niego towary czy usługi
    zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonania tej czynności.
    Ocena profesjonalnego charakteru działalności powinna być podejmowana każdorazowo
    po uwzględnieniu okoliczności danego stanu faktycznego. Wskazał tak m.in. Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 27 maja 2022 r. (sygn. akt I FSK 190/22). Każdorazowego
    zbadania wymaga więc czy środki podejmowane przez Wnioskodawcę są podobne do
    środków podejmowanych przez podmioty profesjonalne. Wskazano tak m.in. w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 marca 2022 r. w sprawie
    prowadzonej pod sygn. akt I SA/BK 24/22. W ocenie Wnioskodawcy, działania
    podejmowane przez Niego stanowią przejaw normalnego gospodarowania
    nieruchomością, niewykraczający poza granice zwykłego zarządu. Przykładem działalności
    o profesjonalnym charakterze wskazanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Szczecinie w wyroku z 26 stycznia 2022 r. (sygn. akt I SA/Sz 887/21) jest powtarzalne
    nabywanie różnych nieruchomości w celu dalszej ich odsprzedaży i z tego tytułu (dostaw
    towaru) osiąganie stałego dochodu w celu kontynuowania tej działalności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że Wnioskodawca nabył nieruchomość drogą
    dziedziczenia i sprzedaż nieruchomości ma na celu uporządkowanie praw własności do
    nieruchomości.
    Jednym z przejawów podejmowania działalności o profesjonalnym charakterze są
    działania marketingowe. W treści wniosku wskazano, że Wnioskodawca nie ma zamiaru
    korzystać z usług profesjonalnych pośredników sprzedaży nieruchomości bądź
    informować o zamiarze sprzedaży nieruchomości korzystając np. z reklam
    wielkopowierzchniowych.
    W oparciu o powyższe uznać należy, że podatnikiem podatku od towarów i usług nie
    będzie osoba fizyczna, która dokonuje okazjonalnej lub jednorazowej sprzedaży,
    realizowanej poza prowadzoną działalnością gospodarczą, np. poprzez sprzedaż towarów
    należących do majątku prywatnego.
    Znaczenie pojęcia „majątku prywatnego” odnaleźć można w treści orzeczenia TSUE w
    sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Z orzeczenia tego wynika, że
    „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Z uwagi na fakt, że żadnym czynnościom podejmowanym przez Wnioskodawcę nie można
    przypisać cech wskazanych w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a nieruchomość stanowi
    majątek prywatny Wnioskodawcy oraz jego najbliższej rodziny, uznać należy, że sprzedaż
    wydzielonych, niezabudowanych działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca w związku
    ze sprzedażą swojego udziału w nieruchomości nie będzie działać jako podatnik podatku
    od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów, budynków), jak również udziału we współwłasności
    nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie
    towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego).
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w nieruchomości
    stanowiącej działki nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13 oraz dwóch
    drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i 1/15) istotne jest, czy w celu dokonania ich
    sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter

    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści wniosku wynika, że:
        w 1995 r. w drodze dziedziczenia nabył Pan udział w działce gruntu nr 1 o
        powierzchni 7,47 ha;
        w 2023 r. w wyniku podziału nieruchomości wyodrębniono działki o numerach 1/1,
        1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13, dwie drogi dojazdowe 1
        /14 i 1/15, działkę zabudowaną budynkami gospodarczymi, działkę o numerze 1/17
        zabudowaną budynkiem mieszkalnym oraz działkę nr 1/18 przeznaczoną na
        poszerzenie drogi wewnętrznej;
        celem podziału było wyodrębnienie z działki nr 1 mniejszych działek z myślą o ich
        sprzedaży, ale przy zachowaniu budynku mieszkalnego wraz z działką nr 1/17;
        w 2025 r. wraz z pozostałymi właścicielami dokonał Pan sprzedaży działek nr 1/1, 1
        /2 i 1/16;
        w przyszłości planuje Pan sprzedaż udziału w pozostałych działkach nr 1/3, 1/4, 1/5,
        1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych
        (działkach nr 1/14 i 1/15);
        wszystkie działki zostaną sprzedane w jednej transakcji sprzedaży jednemu
        kupującemu;
        udział w działkach, które będą przedmiotem planowanej sprzedaży składa się z
        lasu, łąk i gruntów ornych; do czasu zmiany kotła CO las przez wiele lat
        wykorzystywany był do pozyskiwania drewna na opał, część orna była w niewielkim

        zakresie uprawiana do celów własnych oraz wykorzystywana jako przydomowy
        ogródek, pozostała część to łąki, z których siano wykorzystywane było przy hodowli
        zwierząt domowych, obecnie skoszone trawy stanowią nawóz dla łąki;
        działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży nie były, nie są oraz nie będą
        wykorzystywane w celach zarobkowych, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy
        czy użyczenia;
        nie zamierza udzielać Pan pełnomocnictwa do sprzedaży osobie trzeciej;
        nie prowadzono żadnych prac mających na celu zwiększenie atrakcyjności
        wyodrębnionych działek, wycinki drzew czy krzewów, wyrównania terenu,
        uzbrojenie wyodrębnionych działek;
        nie składano wniosku o wyłączenie działek z produkcji rolnej;
        nie występowano o warunki zabudowy do stosownych instytucji;
        udział w sprzedawanych działkach nie był, nie jest i nie będzie wykorzystywany
        przez Pana w działalności gospodarczej;
        nie podjął Pan działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami,
        opublikował Pan pojedyncze ogłoszenie, na które odpowiedział nabywca.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż udziału w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1
    /7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i
    1/15) nie będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku od towarów i usług i
    tym samym z tytułu tej transakcji nie będzie Pan działał jako podatnik podatku od
    towarów i usług.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, w opisanej sytuacji w pierwszej kolejności należy
    ustalić, czy z tytułu planowanej sprzedaży udziału w ww. niezabudowanych działkach
    będzie Pan działał jako podatnik podatku VAT, a to z kolei wymaga oceny odnoszącej się
    do okoliczności sprawy.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że dostawa udziału w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1
    /12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i 1/15) nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w
    związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
    Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży udziału w wydzielonych działkach
    nie wykraczała i nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana
    aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W stosunku do sprzedawanych działek, jak wynika z opisu sprawy, nie prowadził Pan
    żadnych prac mających na celu zwiększenie atrakcyjności działek, w celu znalezienia
    nabywcy opublikował Pan pojedyncze ogłoszenie. Działki nie były, nie są i nie będą
    przedmiotem umowy najmu, dzierżawy czy użyczenia. W związku ze sprzedażą działek nie
    zamierza udzielać Pan pełnomocnictwa do sprzedaży osobie trzeciej.
    Co prawda z wniosku wynika, że jedyną czynnością, którą Pan dokonał wraz z pozostałymi
    współwłaścicielami był podział działki nr 1 na mniejsze działki, z uwagi na okoliczność, że
    duża powierzchnia działki (7,47 ha) przekraczała możliwość jej utrzymania, ponieważ Pan i
    Pana rodzeństwo nie mieszkają na miejscu. Jedyną osobą przebywającą w budynku
    mieszkalnym (aktualnie posadowionym na działce nr 1/17) jest Pana mama, która ma
    ograniczone możliwości ruchowe. Celem podziału było wyodrębnienie z działki nr 1

    mniejszych działek z myślą o ich sprzedaży, ale przy zachowaniu budynku mieszkalnego
    wraz z działką nr 1/17, którą jest Pan z pozostałymi współwłaścicielami utrzymać.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży udziału w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1
    /12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i 1/15) nie wystąpił taki
    ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż udziału w ww. działkach
    wypełni w momencie jej dokonania przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak
    jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o
    charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. Nie zachował się Pan w żadnej mierze
    jak przedsiębiorca handlujący nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierza do
    uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji zysku. Całokształt okoliczności
    przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach
    zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym
    wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Zatem dokonując sprzedaży udziału w ww. działkach, będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działkach, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Opisana we
    wniosku planowana sprzedaż oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają
    zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, planowana
    przez Pana sprzedaż udziału w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1
    /12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i 1/15) nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej
    stawki podatku VAT.
    W związku z tym, że planowana sprzedaż udziału w działkach nie będzie w ogóle
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, nie wystąpią przesłanki do
    opodatkowania dostawy udziału w działkach nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1
    /12, 1/13 oraz w dwóch drogach dojazdowych (działkach nr 1/14 i 1/15) właściwą stawką
    podatku VAT.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla
    pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Zwrot nadpłaty
    Zgodnie z art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej:
      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie
      w przypadku:
      1) wycofania wniosku - w całości;
      2) wycofania części wniosku w odniesieniu do przedstawionego w nim odrębnego
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego - w odpowiedniej części;
      3) uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
    Przedmiotowy wniosek z 4 września 2025 r. dotyczy jednego zdarzenia przyszłego w
    zakresie podatku od towarów i usług, zatem opłata od złożonego wniosku w tym
    przypadku wynosi 40 zł.
    (...) 2025 r. oraz (...) 2025 r. dokonał Pan łącznej wpłaty w wysokości 560 zł tytułem opłaty
    od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W związku tym, że opłata od
    niniejszego wniosku wynosi 40 zł, kwota 520 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi
    nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega zwrotowi
    według Pana dyspozycji na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.