Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-193/11-4/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-12-30
Teza: Czy ponoszone (sukcesywnie, w bieżącym roku około 18.000 zł) wydatki na remont placu, Wnioskodawca może zaliczyć bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu? W wyniku wykonanych prac zostanie przywrócony tylko pierwotny stan techniczny i użytkowy placu, jego funkcje pozostaną bez zmian.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; remonty; ulepszenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2011 r. (data wpływu 21 września 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. (data wpływu 27 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków na remont placu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków na remont placu, wymianę zestawu okno-drzwi oraz bramy wjazdowej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z czym na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, pismem z dnia 15 grudnia 2011 r., wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 19 grudnia 2011 r., natomiast w dniu 27 grudnia 2011 r. (data nadania w polskiej placówce operatora publicznego 23 grudnia 2011 r.) uzupełniono ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1989 r. na własnej nieruchomości. Przedmiotem tej działalności był najpierw transport samochodem ciężarowym, następnie przez około 10 lat - handel węglem. W 1992 r. Wnioskodawca utwardził plac betonem – około 700 m2. W 2002 r. zmienił rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej i otworzył sklep spożywczo-przemysłowy.

Plac stanowi integralną całość ze sklepem, służy jako podjazd i parking dla klientów. Plac jest ujęty w ewidencji środków trwałych. Z uwagi na jego dużą eksploatację (wcześniej: składowanie węgla, załadunek ładowarką; obecnie: samochody ciężarowe, maszyny drogowe - sklep znajduje się w sąsiedztwie trasy), beton uległ znacznemu zniszczeniu, popękał, porobiły się wyrwy. Wnioskodawca twierdzi, że musi dokonać naprawy, remontu placu, poprzez wymianę uszkodzonego betonu na kostkę brukową, przemysłową. Wartość robót związanych z położeniem kostki wyniesie ogółem ok. 70.000 zł.

Wnioskodawca do prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje budynek, który został przystosowany do tego celu w 2002 r. i ujęty w ewidencji środków trwałych. Z uwagi na wieloletnią eksploatację, budynek wymaga remontu i naprawy, między innymi Wnioskodawca uznał, że musi w bieżącym roku dokonać wymiany zniszczonego zestawu okienno-drzwiowego stalowego na plastikowy. Zestaw został powyginany, jest nieszczelny, nastąpiło rozszczelnienie połączenia drzwi z oknem - koszt wymiany może wynieść około 4.000 zł.

Nieruchomość Wnioskodawcy jest podzielona na dwie części, z czego powierzchnia ok. 700 m2 jest użytkowana pod działalność gospodarczą (budynek sklepu, plac służący jako podjazd do sklepu i parking), pozostała część około 300 m2 jest częścią prywatną. Obie części są przedzielone płotem betonowym i bramą wjazdową, rozwieralną, przez którą wjeżdżają również samochody dostawcze dowożące towar do sklepu. Samochody dostawcze uszkodziły bramę. Wnioskodawca chciałby wymienić tę bramę na bramę przesuwaną. Szacunkowy koszt wymiany wyniesie około 5.000 zł.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 19 grudnia 2011 r. Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  budynek mieszkalny znajduje się na części prywatnej,
2.  budynek mieszkalny jest jedną bryłą i nie jest połączony z budynkiem użytkowym (sklepem),
3.  nie ma wydzielonego wjazdu na część prywatną,
4.  budynek, w którym znajduje się sklep jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych,
5.  ogrodzenie nie jest wprowadzone do ewidencji środków trwałych, nie są również dokonywane odpisy amortyzacyjne,
6.  wymieniana brama będzie wyposażona w napęd elektryczny,
7.  zadając pytanie Nr 1 w istocie zapytał o możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionego wydatku na podstawie faktury vat,
8.  zaliczenie w koszty wymiany bramy uzasadnione jest poprawą stanu technicznego tej części ogrodzenia, co pozwoli na poprawę bezpieczeństwa, usprawni wjazd i wyjazd samochodów dostawczych, poprawi estetykę otoczenia sklepu i związane jest z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodu,
9.  prowadzi księgę przychodów i rozchodów metodą kasową.

Wnioskodawca dodaje również, że wszystkie opisane we wniosku działania, które chce podjąć, są zbieżne z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wpłyną na poprawę i zabezpieczenie źródła przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy ponoszone (sukcesywnie, w bieżącym roku około 18.000 zł) wydatki na remont placu, Wnioskodawca może zaliczyć bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu? Dodał, iż w wyniku wykonanych prac zostanie przywrócony tylko pierwotny stan techniczny i użytkowy placu, jego funkcje pozostaną bez zmian.
2.  Czy wydatek związany z wymianą zestawu okienno-drzwiowego Wnioskodawca może zaliczyć bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu?
3.  Czy w chwili podjęcia decyzji o wymianie bramy wjazdowej, Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć bezpośrednio w koszty, wydatek poniesiony w związku z jej wymianą?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. W odniesieniu do pytań oznaczonych numerami: 2 i 3, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, opierając się na definicji pojęcia remont i mając na uwadze fakt, że pierwotne przeznaczenie środka trwałego nie ulegnie zmianie, a tylko zostanie przywrócony jego pierwotny stan techniczny i użytkowy, poniesione nakłady dotyczące placu, na łączną kwotę 70.000 zł, stanowić mogą koszty bieżących remontów i mogą być ujęte w kosztach działalności firmy w momencie ich poniesienia.

W ocenie Wnioskodawcy działania te będą miały na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego, gdyż w wyniku wieloletniej eksploatacji, plac całkowicie stracił swoje cechy użytkowe a klienci skarżą się, że plac jest niebezpieczny i będą zmuszeni do omijania Jego sklepu. Z uwagi na to, że prawo budowlane dopuszcza stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym, Wnioskodawca uważa, że koszty związane z wymianą betonu na kostkę brukową może zaliczyć bezpośrednio w koszty.

Jak twierdzi Wnioskodawca, opisane powyżej działania będą miały na celu zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów, a stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli środki trwałe ulegają ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3 - 9 i 11 - 15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł.

Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji remontu, dlatego w odniesieniu do remontu należy stosować definicję sformułowaną w przepisach prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), remontem jest wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Istotą remontu są zatem wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, w tym również polegające na wymianie zużytych składników technicznych, następujące w toku eksploatacji środka trwałego i będące wynikiem tej eksploatacji, niezwiększające jego wartości początkowej. Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Remont następuje w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). Wymiana zużytych elementów środka trwałego na nowe ma charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną wartość użytkową i niezmieniający jego charakteru.

Ulepszenie natomiast polega na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji środka trwałego. Wyliczenie zawarte w omawianym przepisie (art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że tylko wydatki związane chociaż z jedną z tych kategorii prac, które w konsekwencji skutkują wymienionymi efektami, czyli przebudową, rozbudową rekonstrukcją adaptacją lub modernizacją środka trwałego, mogą zostać uznane za wydatki ulepszające ten środek.

Różnica pomiędzy nakładami ponoszonymi na remont, a nakładami ponoszonymi na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskuje istotną zmianę cech użytkowych.

Poniesienie wydatków na prace mające charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie pierwotną zdolność użytkową tego środka (remont) - uprawnia do zaliczenia ich w całości do kosztów uzyskania przychodów, bez względu na wielkość tych wydatków. Przy ocenie wydatków - czy są to wydatki na remont - należy brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny, mające wpływ na sposób i środki realizowania robót tym pojęciem objętych.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać naprawy, remontu placu, poprzez wymianę uszkodzonego betonu na kostkę brukową, przemysłową. Plac jest ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca podaje, iż w wyniku wykonanych prac, zostanie przywrócony pierwotny stan techniczny i użytkowy placu, jego funkcje pozostaną bez zmian, zaś planowane przez Niego prace budowlane, będą spełniać definicję remontu zawartą w przepisach prawa budowlanego.

Reasumując, poniesione nakłady na remont placu, w wyniku których przywrócony zostanie stan techniczny i użytkowy środka trwałego (placu), a jego pierwotne przeznaczenie nie ulegnie zmianie, będą stanowić koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tut. Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od zaistniałego w rzeczywistości, wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.