Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.247.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Sposób opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
teren-teren budowlany
teren-teren zielony
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki nr 1.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 maja 2025 r. (data
    wpływu 14 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółdzielnia (dalej: Spółdzielnia lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów
    i usług (dalej również: VAT), zarejestrowanym jako podatnik czynny.
    Spółdzielnia jest właścicielem działki niezabudowanej o numerze ewidencyjnym 1 o
    powierzchni ... ha. Działka stanowi łąkę z występującymi zadrzewieniami i zakrzaczeniami
    – ma nieregularny kształt oraz zróżnicowaną wysokość terenu – z tego też względu
    Spółdzielnia nie użytkuje jej obecnie w ramach swojej działalności rolniczej.
    Wnioskodawca zmierza dokonać zbycia przedmiotowej działki.
    Aktualnie nie wydano dla działki decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu
    terenu ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Teren, na którym zlokalizowana
    jest działka objęty jest natomiast zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania
    Przestrzennego (dalej również: MPZP), a wynika z niego następujące przeznaczenie:
      - 73,3% powierzchni - RŁ (łąki, pastwiska)
      - 2,9% powierzchni - KD-Z1/2 (drogi zbiorcze)
      - 1,1% powierzchni - KD-D1/2 (drogi dojazdowe)
      - 0,8% powierzchni - KDD (teren drogi dojazdowej)
      - 1,3% powierzchni - P-U (teren zabudowy usługowo-składowo-produkcyjnej)
      - 19,5% powierzchni - PU (teren zabudowy produkcyjno-usługowej)
      - 0,8% powierzchni - MNU (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej)
      - 0,3% powierzchni - RM (teren zabudowy zagrodowej).
    Spółdzielnia interpretuje powyższe zapisy MPZP w ten sposób, że oznaczenia KD-Z1/2, P-
    U, KD-D1/2, PU, KDD, MNU, RM przewidziane są dla terenów przeznaczonych pod
    zabudowę w rozmaitych celach - tj. zarówno pod zabudowę mieszkaniową, jak i usługową,
    jak również pod zabudowę budowlami, takimi jak drogi. Oznaczenia te odnoszą się do
    26,7% powierzchni działki.
    W pozostałym zakresie (73,3%) działka stanowi łąki i pastwiska. Co więcej, Wnioskodawca
    pragnie zwrócić uwagę na zapisy Uchwały nr ... Rady Gminy w ... z dnia ... r. w sprawie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy ... - obowiązujące dla
    przedmiotowej działki.

    Na terenach oznaczonych na rysunku planu symbolem RŁ przewiduje się wyłącznie:
      a) uprawy łąkowe, jako podstawowe przeznaczenie terenów,
      b) rolnictwo (uprawy połowę, sadowe), jako dopuszczalne przeznaczenie terenów,
      c) istniejące sieci, urządzenia infrastruktury technicznej, niezbędne elementy
        zagospodarowania związane z retencją wód, zbiorniki wodne, jako dopuszczalne
        przeznaczenie terenu,
      d) istniejące drogi jako dopuszczalne przeznaczenie terenu;
    Obowiązuje przy tym zakaz zabudowy, w tym lokalizacji przegród przestrzennych w
    poprzek dolin oraz ogrodzeń, zaś dla istniejącej zabudowy - dopuszcza się wyłącznie
    bieżące remonty.
    Przy tak sformułowanych zapisach MPZP Spółdzielnia przyjmuje, że działka 1 w 73,3%
    stanowi teren nieprzeznaczony pod zabudowę. W pozostałym zakresie, zapisy MPZP
    dopuszczają zabudowę terenu.
    Podział na poszczególne rodzaje gruntów został również uwzględniony przez
    rzeczoznawcę majątkowego, który wycenił działkę w podziale na trzy rodzaje
    przeznaczenia gruntu, tj.:
      A. Teren rolny - 73,3% powierzchni - RŁ (łąki, pastwiska),
      B. Teren dróg - 4,8% powierzchni - KD-Z1/2, KD-D1/2, KDD,
      C. Teren produkcyjno-usługowy - 21,9% powierzchni - P-U, PU, MNU, RM.
    Każda z ww. grup A-C została wyceniona oddzielnie. Spółdzielnia jest zatem w stanie
    wydzielić poszczególne powierzchnie oraz odpowiednio ich wartości, a więc ustalić
    podstawę opodatkowania VAT właściwą dla danego rodzaju terenu.
    Spółdzielnia powzięła wątpliwości co do prawidłowego opodatkowania VAT
    przedmiotowej transakcji dostawy niezabudowanej działki gruntu.
    Ponadto, w odpowiedzi na pytania Organu wskazali Państwo odpowiednio:
      1) Czy nabycie przez Państwa działki nr 1 nastąpiło w ramach czynności opodatkowanej
        podatkiem od towarów i usług, zwolnionej od tego podatku czy niepodlegającej
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
        „Działka nr 1 została nabyta Aktem Notarialnym z dnia ... roku. Zakup nie nastąpił w
        ramach czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionej z
        tego podatku. Nie obowiązywał w tamtym okresie w Polsce podatek VAT.”
      2) Czy w związku z nabyciem przez Państwa działki nr 1 była wystawiona faktura z
        wykazaną kwotą podatku VAT?
        „W związku z nabyciem działki 1 nie była wystawiona faktura z wykazaną kwotą
        podatku VAT.”
      3) Czy z tytułu nabycia działki nr 1 przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
        naliczonego?
        „Z tytułu nabycia działki nr 1 nie przysługiwało Spółdzielni prawo do odliczenia
        podatku naliczonego.”
      4) Czy działka nr 1 była/do dnia sprzedaży będzie wykorzystywana przez Państwa
        wyłącznie na cele działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i

        usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do
        której była/będzie wykorzystywana ww. działka, Państwo wykonywali/wykonują –
        należy podać podstawę prawną zwolnienia?
        „Nie. Działka była nabyta na cele działalności rolniczej. Do dnia dzisiejszego nie
        zmieniło się jej przeznaczenie.”
      5) Czy na dzień sprzedaży w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla
        ww. działki nr 1 będą wyznaczone linie rozgraniczające tereny o różnym
        przeznaczeniu?
        „W obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na
        działce nr 1 zostały wyznaczone linie rozgraniczające tereny o różnym
        przeznaczeniu.”
    Pytania
      1. Czy dostawa działki, w zakresie w jakim transakcja dotyczy terenu A., będzie
        korzystać ze zwolnienia z VAT?
      2. Czy dostawa działki, w zakresie w jakim transakcja dotyczy terenu B. i C., nie będzie
        korzystać ze zwolnienia z VAT?
    Pytanie 1 dotyczy jednego zdarzenia przyszłego.
    Pytanie 2 dotyczy jednego zdarzenia przyszłego.
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Dostawa działki, w zakresie w jakim transakcja dotyczy terenu A., będzie korzystać ze
        zwolnienia z VAT.
      2. Dostawa działki, w zakresie w jakim transakcja dotyczy terenu B. i C., nie będzie
        korzystać ze zwolnienia z VAT.
    UZASADNIENIE:
    Ad. 1. i 2.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).”
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, nieruchomość gruntowa spełnia definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była

    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych."
    Spółdzielnia wykonuje działalność gospodarczą, jest podatnikiem VAT i będzie dokonywać
    dostawy nieruchomości, a więc czynności podlegającej przepisom ustawy o VAT (dostawy
    towaru).
    Przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie,
    przewidują dla niektórych dostaw towarów zwolnienie od podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: „Zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane."
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
    Przez tereny budowlane - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i
    organy administracji rządowej reguluje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503).
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
    miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl zapisów art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
    rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
    Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego
    decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Nie jest więc terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    Ustawa o VAT nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o
    istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach
    zabudowy nieruchomości.
    Przedmiotem transakcji, o którą pyta Wnioskodawca będą grunty objęte zapisami MPZP.
    Na ich podstawie możliwe jest określenie możliwości zabudowy terenu oraz ewentualnych
    części, w których zabudowa nie będzie możliwa.
    Zdaniem Spółdzielni, działka będąca przedmiotem planowanej transakcji ma charakter
    mieszany, tj. część jest przeznaczona pod zabudowę, część nie. Tym samym, należy w
    odrębny sposób opodatkować dostawę tych poszczególnych części. Taki wniosek
    Spółdzielnia wysnuwa przykładowo z interpretacji indywidualnej z dnia 14 lipca 2022 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-1.4012.267.2022.2.AM: „Przy czym, w sytuacji gdy w planie
    zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowaniu dla danej działki wyznaczono dokładnie linie rozgraniczające miejsce
    zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której przeznaczony jest pod zabudowę
    będzie uznany za teren budowlany, pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż

    budowlany. W przedmiotowej sprawie działki, co do których istnieje możliwość
    zlokalizowania na nich jakichkolwiek budynków, budowli lub innych obiektów
    budowlanych i urządzeń budowlanych tj. np. budynków rekreacyjnych, ciągów pieszo-
    jezdnych, sieci infrastruktury technicznej itp., będą terenami budowlanymi.”
    Tak samo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowiedział się w interpretacji
    indywidualnej z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.689.2023.2.AJB.
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony zastosować zwolnienie z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w odniesieniu do gruntu A., tj. gruntu RŁ - w
    tym zakresie bowiem, sprzedawana nieruchomość stanowi grunt inny niż budowlany (RŁ z
    zakazem zabudowy). W pozostałej części, zapisy MPZP dopuszczają zabudowę, tym
    samym - w tym zakresie transakcja nie będzie korzystać ze zwolnienia z VAT, a tym samym
    konieczne będzie naliczenie i odprowadzenie 23% VAT.
    Spółdzielnia ma możliwość odrębnego ustalenia podstawy opodatkowania VAT dla
    poszczególnych rodzajów terenu. Rzeczoznawca majątkowy osobno wycenił grunt rolny
    (RŁ), osobno teren pod drogi oraz osobno pozostałą powierzchnię. Wnioskodawca zna
    zatem wartość poszczególnych części nieruchomości, mimo że stanowią one jedną działkę.
    Stanowisko Spółdzielni znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej
    z dnia 24 listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.628.2023.2.AKA, w której organ
    podatkowy wskazał: „sprzedaż (zamiana) niezabudowanych działek nr 1, nr 2 oraz działki
    nr 3 w części, w jakiej działka ta zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego posiada przeznaczenie tereny lasów - oznaczone symbolem ZL-15, będzie
    korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i
    usług. Natomiast sprzedaż (zamiana) niezabudowanej działki nr 3 w części posiadającej w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie - tereny zabudowy
    usług zdrowia - oznaczone symbolem UZ-1, będzie opodatkowana właściwą stawką
    podatku od towarów i usług.”
    Podsumowując Wnioskodawca będzie mógł zastosować zwolnienie z VAT do transakcji
    sprzedaży nieruchomości, w zakresie w jakim dotyczy ona terenu A. Jednocześnie,
    Wnioskodawca nie będzie mógł zastosować zwolnienia z VAT do pozostałej podstawy
    opodatkowania przedmiotowej transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich

    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników majątku przedsiębiorstwa podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod
    zabudowę.
    W przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zależności od rodzaju inwestycji
    będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    W oparciu o art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje
    oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy nieruchomości
    gruntowych niezabudowanych, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy
    gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie
    są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego dla działki nr 1 wyznaczone są linie rozgraniczające tereny o różnym
    przeznaczeniu.
    Podział na poszczególne rodzaje gruntów został również uwzględniony przez
    rzeczoznawcę majątkowego, który wycenił działkę w podziale na trzy rodzaje
    przeznaczenia gruntu, tj.:

      A. Teren rolny - 73,3% powierzchni - RŁ (łąki, pastwiska),
      B. Teren dróg - 4,8% powierzchni - KD-Z1/2, KD-D1/2, KDD,
      C. Teren produkcyjno-usługowy - 21,9% powierzchni - P-U, PU, MNU, RM.
    Zatem sprzedaż działki nr 1 w części stanowiącej teren A, tj. części, w jakiej ta działka
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego posiada przeznaczenie
    terenu – łąki, pastwiska, oznaczone symbolem RŁ, na której obowiązuje zakaz zabudowy,
    będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z kolei, sprzedaż działki nr 1 w części stanowiącej tereny B i C, tj. w części, w jakiej działka
    ta zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego posiada
    przeznaczenie terenu – drogi zbiorcze, drogi dojazdowe, teren drogi dojazdowej, teren
    zabudowy usługowo-składowo-produkcyjnej, teren zabudowy produkcyjno-usługowej,
    teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, teren zabudowy zagrodowej,
    oznaczone symbolami KD-Z1/2, KD-D1/2, KDD, P-U, PU, MNU, RM, nie będzie objęta
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż spełnia definicję
    terenu budowlanego. Jak wynika z wniosku, miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje na tych terenach możliwość realizacji zabudowy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla sprzedaży niezabudowanej
    działki nr 1 w części posiadającej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
    ww. przeznaczenie (tereny B i C), należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia
    dla dostawy działki w tej części wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia

    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, zakup działki nie nastąpił w ramach czynności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionej z tego podatku. Nie obowiązywał w
    tamtym okresie w Polsce podatek VAT.
    Wobec powyższego należy wskazać, że w odniesieniu do czynności nabycia przez Państwa
    przedmiotowej działki, nie wystąpił podatek od towarów i usług. Tym samym w takiej
    sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu działki nr 1 lub, że takie prawo Państwu nie przysługiwało.
    Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, działka nr 1 nie była przez Państwa wykorzystywana
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające zwolnienie na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy sprzedaży działki nr 1 w części stanowiącej tereny B i C, posiadającej
    w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie – drogi zbiorcze,
    drogi dojazdowe, teren drogi dojazdowej, teren zabudowy usługowo-składowo-
    produkcyjnej, teren zabudowy produkcyjno-usługowej, teren zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i usługowej, teren zabudowy zagrodowej, oznaczone symbolami KD-Z1/2,
    KD-D1/2, KDD, P-U, PU, MNU, RM.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 w części posiadającej w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ww. przeznaczenie (tereny B i C),
    będzie opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Podsumowując, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 w części stanowiącej:
      - teren A - łąki, pastwiska – oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania
        przestrzennego symbolem RŁ, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
      - tereny B i C - oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
        symbolami KD-Z1/2, KD-D1/2, KDD, P-U, PU, MNU, RM - drogi zbiorcze, drogi
        dojazdowe, teren drogi dojazdowej, teren zabudowy usługowo-składowo-
        produkcyjnej, teren zabudowy produkcyjno-usługowej, teren zabudowy
        mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, teren zabudowy zagrodowej - będzie
        opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Tym samym, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2
    wniosku, uznałem je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione w Państwa własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Ponadto informuję, że zgodnie z art. 14b § 1a ustawy Ordynacja podatkowa, od 1 lipca
    2020 r. nie wydajemy interpretacji indywidualnych w zakresie określenia stawki podatku
    VAT dla towarów i usług. Kwestie określenia stawki podatku VAT dotyczące stanu
    prawnego od 1 lipca 2020 r. rozstrzygane są w ramach odrębnej instytucji – wiążącej
    informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.