Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.347.2025.3.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Ustalenie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków
związanych z zakupem aparatu słuchowego oraz kosztów jego
utrzymania.
Słowa kluczowe: aparat
działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności
    gospodarczej wydatków związanych z zakupem aparatu słuchowego oraz kosztów jego

    utrzymania. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 maja 2025 r.
    (wpływ 16 maja 2025 r. oraz 23 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pani dwa źródła dochodów - umowę o pracę oraz działalność gospodarczą, którą
    prowadzi od 2015 r. Umowę o pracę wykonuje Pani na ... . Pracuje Pani na stanowisku
    specjalisty. Pani praca polega na obsłudze kierownika oraz prowadzeniu sekretariatu ... .
    Działalność gospodarcza ma zupełnie inny charakter – jest Pani przewodnikiem
    turystycznym (oprowadza turystów po ...) oraz organizuje szkolenia i konferencje. Obie te
    działalności wymagają kontaktu z klientami i bardzo dobrej komunikacji z nimi, szybkiego
    reagowania i udzielania odpowiedzi na pojawiające się pytania. Posiada Pani obustronny
    niedosłuch zmysłowo-nerwowy: ucho lewe: opadający do głębokiego stopnia (próg
    wykrywalności 90 dB SPL); ucho prawe: opadający do znacznego stopnia (próg wykrywania
    25 dB SPL). W związku z tym planuje Pani zakup i utrzymywanie aparatu słuchowego.
    Zadania w ramach umowy o pracę wykonywane są w biurze, gdzie kontakt z
    interesantami odbywa się w ciszy, ogranicza się do załatwiania spraw jeden na jeden, co
    pozwala Pani wykonywać tę pracę bez konieczności używania aparatu słuchowego.
    Również w życiu codziennym nie ma Pani konieczności używania aparatu słuchowego.
    Niestety charakter Pani działalności gospodarczej wymusza zakup i używanie aparatu
    słuchowego. Środowisko, w którym prowadzi Pani działalność – duże skupisko ludzi, hałas,
    gwar utrudniają zrozumienie pytań od turystów i porozumiewanie się z nimi. Aparat
    słuchowy stosowany w lewym uchu poprawi Pani rozumienie otoczenia i funkcjonowanie
    w trakcie oprowadzania turystów, czy w trakcie obsługiwania uczestników konferencji.
    Efektywna komunikacja z otoczeniem jest najważniejszym gwarantem prawidłowego
    wykonywana działalności gospodarczej. Aparat słuchowy staje się niezbędnym
    narzędziem do prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej jako przewodnik
    turystyczny i organizator konferencji. Nie posiada Pani stopnia niepełnosprawności i nie
    będzie odliczała zakupu aparatu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. W związku z tym chciałaby
    Pani dowiedzieć się, czy koszty zakupu i utrzymania aparatu słuchowego (baterie, serwis,
    czyszczenie) mogą stanowić koszty uzyskania przychodu i stanowi to przedmiot Pani
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – czy zgodnie z ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych możliwe jest zaliczenie takiego wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że posiada nieograniczony obowiązek
    podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej w myśl art. 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Prowadzi Pani dokumentację podatkową w formie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów (PKPiR). Koszty uzyskania przychodu rozliczane są metodą
    uproszczoną, tj. w dacie poniesienia kosztu. Zamierza Pani kupić aparat do lewego ucha.
    Aparat słuchowy pomoże Pani w prawidłowym wykonywaniu obowiązków związanych z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i umożliwi prawidłową komunikację z otoczeniem
    w ramach prowadzonej działalności, tj. praca w recepcji konferencji, organizacji szkoleń
    oraz praca z turystą/grupą turystów w ramach oprowadzania po wnętrzach zamkowych i
    katedralnych. Dochód z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest niemal
    połową Pani dochodów ze wszystkich źródeł. Jest on dla Pani niezwykle istotny. Z uwagi na
    pogarszający się słuch, może okazać się, że będzie Pani zmuszona zrezygnować z
    wykonywanych przez Panią zajęć wymagających dobrego kontaktu z klientem, np. w
    trakcie obsługi szkoleń , konferencji i oprowadzania grup turystycznych. Może to pozbawić
    Panią znacznej części dochodu. Aparat będzie spełniał definicję środka trwałego, zgodnie z
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będzie stanowił Pani
    własność, zostanie zakupiony i w dniu przyjęcia do używania będzie kompletny i zdatny do
    użytku, a jego przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok. Będzie wykorzystywany
    na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aparat będzie stanowił
    składnik majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jako środek trwały podlegający ujęciu w ewidencji środków trwałych.
    Wprowadzi Pani aparat słuchowy do ewidencji środków trwałych oraz wartości

    niematerialnych i prawnych w terminie określonym w art. 22d ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych niezwłocznie po jego zakupieniu.

## Pytanie

W związku z powyżej przedstawioną sytuacją chciałaby się Pani dowiedzieć, czy koszty
    zakupu i utrzymania aparatu słuchowego (baterie, serwis, czyszczenie) mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodu i jest to przedmiot Pani wniosku - czy zgodnie z ustawą o
    podatku dochodowym od osób fizycznych możliwe jest zaliczenie takiego wydatku do
    kosztów uzyskania przychodów?
    Pani stanowisko w sprawie
    Prowadzona przez Panią działalność opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Prowadzi
    Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów. W Pani ocenie, zakup aparatów
    słuchowych oraz koszty ich utrzymania mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w
    art. 23.
    Artykuł 23 nie wymienia aparatów słuchowych jako kosztów, które nie mogą stanowić
    kosztów uzyskania przychodów.
    Efektywna komunikacja jest niezbędna w prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej. Bez stosowania aparatu słuchowego naraża się Pani na utratę źródła
    przychodów, ponieważ turyści nie będą chcieli korzystać z usług przewodnika, który nie
    słyszy ich pytań i nie odpowiada na nie.
    Podobna sytuacja ma się z organizacją szkoleń i konferencji, podczas których wymagana
    jest nie tylko bardzo dobra organizacja pracy, ale również stały kontakt i komunikacja z
    kontrahentami i uczestnikami. Jednocześnie nie ma Pani przymusu korzystania z aparatu
    słuchowego poza działalnością gospodarczą.
    Koszt zakupu aparatów oraz ich użytkowania jest zatem ściśle związany z Pani
    działalnością gospodarczą, jest gwarantem ciągłości tego źródła dochodu. Spełnia Pani
    zatem wszystkie przesłanki z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów.
    W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w

    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Jednak, aby dany wydatek mógł
    zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z
    prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania
    przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie
    zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Podkreślam, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością
    gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych
    przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku
    przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła, bądź
    też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania
    owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
      · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
        przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodów,
      · nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania
        przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych,
      · być właściwie udokumentowany.
    Wskazany przez Panią we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów
    uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w tej regulacji, nie
    uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty,
    które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania
    przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. II FSK
    3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ
      wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego
      pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
    Ponadto w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, wskazuje się, że:
      (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w
      związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy
      opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku
      przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na

      powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze
      racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku
      musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością
      gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien,
      przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych
      przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u
      konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej
      działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku
    – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II
    FSK 430/11 oraz z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek
    przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Odnosząc powyższe do Pani sprawy, stwierdzam, że w przypadku opisanym przez Panią
    zachodzi odpowiedni związek przyczynowo-skutkowy, dający podstawy do zaliczenia w
    koszty podatkowe prowadzonej działalności gospodarczej wymienionych przez Panią
    wydatków.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od 2015 r. prowadzi Pani działalność
    gospodarczą - jest Pani przewodnikiem turystycznym (oprowadza turystów ...) oraz
    organizuje szkolenia i konferencje. Posiada Pani obustronny niedosłuch zmysłowo-
    nerwowy: ucho lewe: opadający do głębokiego stopnia (próg wykrywalności 90 dB SPL),
    ucho prawe: opadający do znacznego stopnia (próg wykrywania 25 dB SPL). W związku z
    tym, planuje Pani zakup i utrzymywanie aparatu słuchowego do lewego ucha. Zadania
    wykonywane przez Panią w ramach umowy o pracę realizowane są w biurze, gdzie
    kontakt z interesantami odbywa się w ciszy, co pozwala Pani wykonywać tę pracę bez
    konieczności używania aparatu słuchowego. Również w życiu codziennym nie ma Pani
    konieczności używania aparatu słuchowego. Niestety charakter Pani działalności
    gospodarczej wymusza zakup i używanie aparatu słuchowego. Środowisko, w którym
    prowadzi Pani działalność - duże skupisko ludzi, hałas, gwar, utrudniają zrozumienie pytań
    od turystów i porozumiewanie się z nimi. Aparat słuchowy stosowany w lewym uchu
    poprawi Pani rozumienie otoczenia i funkcjonowanie w trakcie oprowadzania turystów,
    czy w trakcie obsługiwania uczestników konferencji. Efektywna komunikacja z otoczeniem
    jest najważniejszym gwarantem prawidłowego wykonywana Pani działalności
    gospodarczej. Aparat słuchowy staje się niezbędnym narzędziem do prowadzenia przez
    Panią działalności gospodarczej jako przewodnik turystyczny i organizator konferencji.
    Aparat słuchowy pomoże Pani w prawidłowym wykonywaniu obowiązków związanych z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Aparat będzie spełniał definicję środka trwałego,
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będzie
    stanowił Pani własność, zostanie zakupiony i w dniu przyjęcia do używania będzie
    kompletny i zdatny do użytku, a jego przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok.
    Będzie wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Aparat będzie stanowił składnik majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako środek trwały podlegający ujęciu w
    ewidencji środków trwałych. Wprowadzi Pani aparat słuchowy do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w terminie określonym w art. 22d ust.
    2 ww. ustawy niezwłocznie po jego zakupieniu.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wydatki poniesione na zakup aparatu
    słuchowego oraz jego utrzymanie stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej
    przez Panią działalności gospodarczej. Wydatki te pozostają w związku przyczynowym z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakup aparatu słuchowego ma pomóc Pani w

    prawidłowym wykonywaniu obowiązków w ramach prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej oraz w komunikowaniu się z innymi osobami podczas realizacji tej
    działalności, a także w rozwoju i optymalizacji kosztów działalności gospodarczej. Wydatek
    ten obiektywnie może w efekcie końcowym przyczynić do osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Reasumując - wydatki poniesione przez Panią na zakup aparatu słuchowego oraz koszty
    jego utrzymania (baterie, serwis, czyszczenie) mogą być uznane za koszty uzyskania
    przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pamiętać przy tym należy, że to na Pani, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu
    zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży
    obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z
    prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, jak również obowiązek właściwego
    ich udokumentowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawia i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.