Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-212/14-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-06-25
Teza: Czy usługa ta podlega obowiązkowi ewidencjonowania na kasie fiskalnej; biorąc pod uwagę fakt iż usługi będące przedmiotem wniosku sklasyfikowane są pod symbolem PKWIU 55.20.19.0.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z instalacji kasy rejestrującej; kolonie i obozy; stawka-stawki podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2014 r. (data wpływu 20 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług organizowania kolonii letnich, obozów dla dzieci i młodzieży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla usługi organizowania kolonii letnich, obozów dla dzieci i młodzieży;

*   obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług organizowania kolonii letnich, obozów dla dzieci i młodzieży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. w zakresie: doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego, przeformułowania pytania oraz brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest firmą, która zamierza zająć się organizowaniem kolonii letnich i obozów dla dzieci i młodzieży. Przedmiotem działalności firmy jest według PKD; 79.12 Z: Działalność organizatorów turystyki; 86.90 A: Działalność fizjoterapeutów oraz 55.20 Z: Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT czynnym, ale przewiduje przekroczenie limitu w trakcie roku. W związku z tym Wnioskodawca zamierza zrezygnować ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie jest objęty systemem oświaty. Jednak organizacja wypoczynku zgłoszona jest do Kuratorium Oświaty Wychowania jako placówka wypoczynku.

Usługi Wnioskodawcy mają polegać na organizowaniu obozów i kolonii dla dzieci i młodzieży; zapewnieniu i zorganizowaniu zakwaterowania i wyżywienia ( np. w ośrodkach wypoczynkowych, kolonijnych, domach wczasowych), transportu, ubezpieczenia, zapewnienia części edukacyjnej, rekreacyjnej, wypoczynkowej, sportowej. Wnioskodawca nie posiada jednak własnych obiektów zakwaterowania ani też środków transportu.

Usługi te Wnioskodawca będzie nabywać z zewnątrz. Wnioskodawca posiada natomiast własną profesjonalną kadrę nauczycielską.

Wnioskodawca będzie odpowiedzialny: za sprawy wychowawcze i bytowe dzieci i młodzieży korzystających z kolonii, za zapewnienie fachowej opieki, zatrudnienie odpowiedniego personelu, zgłoszenie do Kuratorium Oświaty i Wychowania.

Urząd Statystyczny na wniosek Wnioskodawcy wydał opinię dotyczącą planowanych usług, polegających na organizowaniu obozów i kolonii letnich i zaliczył ww. usługi do ugrupowania: 55.20 19.0 „Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi”. (Kopia opinii w załączeniu)

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że dokonywać będzie dostaw towarów i świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Każde świadczenie usług będzie dokumentowane imienną fakturą, w której zawarte są dane identyfikacyjne nabywcy.

Świadczenie usług, będących przedmiotem wniosku nastąpi w lipcu 2014 r.

Przewidywana liczba świadczonych usług, o których mowa w pkt 2 przekroczy 50.

Przewidywana liczba odbiorców usług o których mowa w pkt 2 będzie większa niż 20.

Zapłata za wykonaną usługę będzie dokonana w całości za pośrednictwem banku na rachunek Wnioskodawcy.

Z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę będzie jednoznacznie wynikać jakiej usługi dotyczy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy usługa ta podlega obowiązkowi ewidencjonowania na kasie fiskalnej; biorąc pod uwagę fakt iż usługi będące przedmiotem wniosku sklasyfikowane są pod symbolem PKWIU 55.20.19.0.

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z 29.11.2012. poz. 20 w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących Wnioskodawca wnioskuje, że nie jest zobowiązany prowadzić ewidencji obrotu za pomocą kas rejestrujących, gdyż wymienione usługi sklasyfikowane są jako PKWIU: 55.20.19.0, a grupa ta mieści się ww. rozporządzeniu jako zwolniona z obowiązku stosowania kasy rejestrującej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług. Stosownie do ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 111 ust. 1a ustawy – obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1 nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Należy jednak zauważyć, że na mocy delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w obowiązującym stanie prawnym, tj. od dnia 1 stycznia 2013 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r., poz. 1382), zwane dalej rozporządzeniem.

Według § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2012 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł (§ 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia).

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

W przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł – § 5 ust. 2 rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu. Z powołanych przepisów wynika zatem, że obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, jak również termin, w którym należy rozpocząć jego realizację, uzależniony jest ściśle od faktu dokonywania sprzedaży w rozumieniu ww. art. 2 pkt 22 ustawy.

Ponadto, zgodnie z zapisem § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

I tak, w załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano w poz. 20 – PKWiU ex 55.20.19.0 „Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi – dotyczy wyłącznie usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci”.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Z objaśnienia zawartego w rozporządzeniu wynika, iż użycie ”ex” przed symbolem PKWiU oznacza, że zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia tylko do usługi należącej do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce nazwa usługi. Zatem, wynikające z konkretnego załącznika zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania.

Natomiast w poz. 37 załącznika do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania wskazano świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli zapłaty za wykonaną czynność dokonano w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zająć się organizowaniem kolonii letnich i obozów dla dzieci i młodzieży. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT , ale przewiduje przekroczenie limitu w trakcie roku i w związku z tym zrezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust.1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi będą polegały na zapewnieniu i zorganizowaniu zakwaterowania i wyżywienia w ośrodkach wypoczynkowych , kolonijnych, domach wczasowych, transportu, ubezpieczenia, zapewnienia części edukacyjnej, rekreacyjnej, wypoczynkowej, sportowej. Wnioskodawca nie posiada własnych obiektów zakwaterowania ani też środków transportu. Usługi te Wnioskodawca będzie nabywał z zewnątrz. Wnioskodawca posiada własną, profesjonalną kadrę nauczycielską. Wnioskodawca będzie odpowiedzialny za sprawy wychowawcze i bytowe dzieci i młodzieży korzystających z kolonii, za zapewnienie fachowej opieki, zatrudnienie odpowiedniego personelu oraz zgłoszenie do Kuratorium Oświaty i Wychowania. Na wniosek Wnioskodawcy Urząd Statystyczny wydał opinię dotyczącą planowanych usług polegających na organizowaniu obozów i kolonii letnich i zaliczył ww. usługi do grupowania 55.20.19.0 „ Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi”. Wnioskodawca dokonywać będzie dostaw towarów i świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Każde świadczenie usług będzie dokumentowane imienną fakturą, w której zawarte są dane identyfikacyjne nabywcy. Świadczenie usług, będących przedmiotem wniosku nastąpi w lipcu 2014 r. Przewidywana liczba świadczonych usług przekroczy 50. Przewidywana liczba odbiorców usług będzie większa niż 20. Zapłata za wykonaną usługę będzie dokonana w całości za pośrednictwem banku na rachunek Wnioskodawcy. Z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę będzie jednoznacznie wynikać jakiej usługi dotyczy.

Podkreślić należy, że w pozycji 20 załącznika do rozporządzenia zawierającego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania wymieniono, jako korzystające ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi dot. wyłącznie usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci.

Zwrócić trzeba uwagę, że w pozycji 20 ww. załącznika w kolumnie 3 – nazwa towaru, usługi (czynności) – ustawodawca najpierw wskazał nazwę grupowania PKWiU 55.20.19.0 czyli – Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi, a następnie wymienił usługi, które korzystają ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, tj. usługi świadczone przez obozowiska dla dzieci.

Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych usługi krótkotrwałego zakwaterowania, zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 55.20.19.0 „Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi”, nie korzystają ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 20 załącznika do rozporządzenia, gdyż ze zwolnienia przedmiotowego na tej podstawie korzystają tylko usługi świadczone przez obozowiska dla dzieci.

Jednakże świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych usługi krótkotrwałego zakwaterowania, zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 55.20.19.0 „Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi”, będą mogły skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – zapłata za wykonaną usługę będzie dokonana w całości za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawcy, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę będzie jednoznacznie wynikać jakiej usługi dotyczy.

Wobec powyższego, pomimo iż, Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek prawny w postaci zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania świadczonych usług przy pomocy kasy rejestrującej, to ze względu na odmienną podstawę prawną, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług organizowania kolonii letnich, obozów dla dzieci i młodzieży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Natomiast wniosek w części dotyczącej stawki podatku VAT dla usługi organizowania kolonii letnich, obozów dla dzieci i młodzieży został załatwiony interpretacją Nr IPTPP4/443-212/14-4/MK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.