Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.1.2020.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-24
Teza: Pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży, w dniu 20 września 2019 r., udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu, nabytym przez Wnioskodawczynię w drodze dziedziczenia po zmarłym w dniu 17 listopada 2014 r. ojcu, należy liczyć od końca roku 1990, natomiast po zmarłej w dniu 22 kwietnia 2018 r. babci, należy liczyć od końca 1989 r. Zatem ww. transakcja nie powoduje powstania źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy, gdyż została dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawczynię. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; nabycie; przekształcanie; spadek; wspólność-wspólność majątkowa; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2020 r. (data wpływu 3 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Pytanie przedstawione w ramach niniejszego wniosku związane jest z nabyciem w drodze spadkobrania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, a następnie zbyciem go przez Wnioskodawczynię w drodze umowy sprzedaży. W październiku 1989 roku dziadkowie Wnioskodawczyni, pozostający w związku małżeńskim oraz ustroju wspólności majątkowej, nabyli wspólnie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w drodze przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu. W październiku 1990 roku zmarł dziadek Wnioskodawczyni, nie pozostawiając po sobie testamentu. Z mocy ustawy spadek po nim nabyli: żona (babcia Wnioskodawczyni) oraz dwóch synów (w tym ojciec Wnioskodawczyni) - w udziałach po 1/3 każde z nich. Akt poświadczenia dziedziczenia został jednak sporządzony przez notariusza w dniu 3 sierpnia 2019 roku.

Następnie, w dniu 17 listopada 2014 roku zmarł ojciec Wnioskodawczyni, nie pozostawiając po sobie testamentu. Z mocy ustawy spadek po nim nabyły córka (Wnioskodawczyni) oraz żona (matka Wnioskodawczyni) - w udziałach po 1/2 każda z nich. Akt poświadczenia dziedziczenia został sporządzony przez notariusza w dniu 21 listopada 2014 roku. Następnie, w dniu 22 kwietnia 2018 roku zmarła babcia Wnioskodawczyni, nie pozostawiając po sobie testamentu. Z mocy ustawy spadek po niej nabyli: Wnioskodawczyni oraz żyjący syn. Akt poświadczenia dziedziczenia został sporządzony przez notariusza w dniu 19 kwietnia 2019 roku. Na skutek powyższych zdarzeń, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przysługiwało: Wnioskodawczyni (udział 5/12), matce Wnioskodawczyni (udział 1/12) oraz wujowi Wnioskodawczyni (żyjącemu synowi spadkodawców; udział 6/12). Wszyscy spadkobiercy, bez dokonywania działu spadku, podjęli wspólną decyzję o sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa dc lokalu. Umowa sprzedaży została zawarta w dniu 20 września 2019 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni jest zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze zbyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w świetle nowego brzmienia art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w ocenie Wnioskodawczyni, nie jest ona zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze zbyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu - ze względów wskazanych poniżej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387) (dalej jako „Ustawa”), źródłami przychodów są odpłatne zbycie: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Należy jednak wziąć pod uwagę również treść art. 10 ust. 5 Ustawy, zgodnie z którym w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym, upłynął okres pięcioletni od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez każdego ze spadkodawców, po których dziedziczyła Wnioskodawczyni (tj. babci i ojca Wnioskodawczyni), co niweluje obowiązek uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych. Po pierwsze, okres pięcioletni upłynął niewątpliwie od nabycia prawa do lokalu przez babcię Wnioskodawczyni, co miało miejsce w październiku 1989 roku. Po drugie, rozważenia wymaga moment nabycia spółdzielczego własnościowego prawa po lokalu przez ojca Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż nabył on spadek po dziadku Wnioskodawczyni (w udziale w wysokości 1/3) w momencie otwarcia spadku, tj. w momencie śmierci dziadka Wnioskodawczyni (w październiku 1990 roku). W tym aspekcie należy bowiem wziąć pod uwagę stosowne przepisy k.c. dotyczące momentu nabycia spadku. Zgodnie z art. 922 § 1 k.c., prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. To z momentem śmierci osoby fizycznej dochodzi do sukcesji uniwersalnej, tj. przejścia ogółu praw i obowiązków majątkowych na inny podmiot lub podmioty (E. Gniewek, Kodeks cywilny. Komentarz, Warszawa 2019, dostęp: SIP Legalis). Co więcej, z przepisów k.c. wynika także, że stwierdzenie nabycia spadku oraz poświadczenie dziedziczenia nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od otwarcia spadku, chyba że wszyscy znani spadkobiercy złożyli już oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku (art. 1026 k.c.). Złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku, wydanie postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku czy też sporządzenie przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia mają zatem charakter wtórny i potwierdzają jedynie nabycie spadku po zmarłym już w chwili jego śmierci nabycie spadku następuje bowiem z mocy samego prawa, zarówno w przypadku dziedziczenia ustawowego, jak i testamentowego (por. J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Warszawa 2017, dostęp: SIP Legalis). Takie stanowisko wydaje się podzielać Naczelny Sąd Administracyjny. Przykładowo, w wyroku z 28 sierpnia 2009 roku (II FSK 1721/08) wskazano, że „(\`(...)\`) nabycie spadku następuje z mocy samego prawa (ex lege), zarówno w przypadku dziedziczenia ustawowego jak i testamentowego, ma charakter sukcesji uniwersalnej, przy czym jest niezależne od woli i wiedzy uprawnionego oraz jakichkolwiek innych zdarzeń. Mimo więc, iż z konstrukcji dziedziczenia wynika, że nabycie spadku w chwili jego otwarcia ma charakter tymczasowy (spadkobierca ma prawo wyjawić swoją wolę odnośnie nabycia spadku, ustawa przyznaje mu bowiem prawo do odrzucenia spadku; art. 1012 KC), to jednak nabycie spadku jest związane z zaistnieniem innych okoliczności niż przyjęcie spadku, która to okoliczność ma charakter wtórny względem nabycia spadku”. Z kolei w wyroku z 19 maja 2016 roku (II FSK 1065/14) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: „Stosownie natomiast do brzmienia art. 924 KC spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkobiercy, zaś w myśl art. 925 KC spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej (art. 922 § 1 KC).

Analizując powołane przepisy w kontekście przepisu ustawy podatkowej podlegającego wykładni w sprawie, wskazać należy, iż pojęcie „nabycie”, zawarte w art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU obejmuje swym zakresem również nabycie, wskazanych w tym przepisie praw lub rzeczy, w sposób opisany w art. 925 KC, a więc w wyniku spadkobrania. Skoro spadkobranie (dziedziczenie) stanowi nabycie danej rzeczy lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU to chwila (data) takiego nabycia (otwarcie spadku) decyduje o rozpoczęciu biegu 5 letniego terminu wymienionego w tym przepisie, przy czym nabycie takie dotyczy całości prawa (lub rzeczy), bądź jego części (udziału), zaś o tym co wchodzi w skład spadku i jaki jest krąg spadkobierców, rozstrzygają przepisy prawa cywilnego, w tym kodeksu cywilnego i kodeksu rodzinnego i opiekuńczego”. Choć przytoczone judykaty nie zostały wydane na gruncie art. 10 ust. 5 Ustawy, to pojęcie „nabycia” nieruchomości bądź praw (w tym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu) interpretować należy w sposób tożsamy. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego zaistniałego w przedmiotowej sprawie, uznać należy, że ojciec Wnioskodawczyni nabył spadek po dziadku Wnioskodawczyni w październiku 1990 roku. Od końca roku 1990 do dnia zawarcia Umowy Sprzedaży minęło z pewnością ponad 5 lat, co, w świetle obecnego brzmienia Ustawy, wyklucza konieczność uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych przez spadkobierców.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy – w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159), a mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. - w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Dodany przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w październiku 1989 roku dziadkowie Wnioskodawczyni, pozostający w związku małżeńskim oraz ustroju wspólności majątkowej, nabyli wspólnie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W październiku 1990 roku zmarł dziadek Wnioskodawczyni. Z mocy ustawy spadek po nim nabyli: żona (babcia Wnioskodawczyni) oraz dwóch synów (w tym ojciec Wnioskodawczyni) - w udziałach po 1/3 każde z nich. W dniu 17 listopada 2014 roku zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Z mocy ustawy spadek po nim nabyły córka (Wnioskodawczyni) oraz żona (matka Wnioskodawczyni) - w udziałach po 1/2 każda z nich. Następnie, w dniu 22 kwietnia 2018 roku zmarła babcia Wnioskodawczyni. Z mocy ustawy spadek po niej nabyli: Wnioskodawczyni oraz żyjący syn. Wszyscy spadkobiercy, bez dokonywania działu spadku, podjęli wspólną decyzję o sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa dc lokalu. Umowa sprzedaży została zawarta w dniu 20 września 2019 roku.

Mając na uwadze powyższe należy ustalić moment nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę – ojca Wnioskodawczyni oraz spadkodawczynię – babcię Wnioskodawczyni.

Jak wynika z treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 845, z późn. zm.) – przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni.

Zatem, w wyniku przydziału lokalu spółdzielnia oddaje członkowi lokal mieszkalny jedynie do używania, a nie na własność. W konsekwencji, ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest nabyciem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do kwestii przekształcenia lokalu mieszkalnego w stosunku, do którego dziadkowi i babci Wnioskodawcy przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, należy wskazać, że zasady zawierania z członkiem spółdzielni mieszkaniowej, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, umowy przekształcenia na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu określają przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1116, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 lipca 2007 r., w szczególności art. 11¹.

Zgodnie z ust. 1 tego artykułu. – na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę o przekształcenie przysługującego członkowi prawa na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami;
2.  spłaty przypadającego na ten lokal uzupełnienia wkładu mieszkaniowego z tytułu modernizacji budynku w rozumieniu art. 61 ust. 5;
3.  spłaty przypadających na ten lokal zobowiązań spółdzielni z tytułu kredytów i pożyczek zaciągniętych na sfinansowanie kosztów remontów nieruchomości, w której znajduje się lokal;
4.  spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1;
5.  wpłaty różnicy pomiędzy wartością rynkową lokalu a zwaloryzowaną wartością wniesionego całego wkładu mieszkaniowego albo jego części. Jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków, to różnica pomiędzy wartością rynkową lokalu a wartością zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego, podlega zmniejszeniu o 50 % wartości pomocy uzyskanej przez spółdzielnię zwaloryzowanej proporcjonalnie do aktualnej wartości rynkowej lokalu. Przepis art. 461 stosuje się odpowiednio.

W sytuacji, w której podatnik nabył spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, a następnie nastąpiło przekształcenie na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego tego lokalu w trybie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, za datę nabycia lokalu (nieruchomości), od której upływa pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest data nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Według art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu przez Wnioskodawczynię podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego mieszkania przez spadkodawcę.

Zgodnie z art. 31 § 1 z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r., poz. 2086, z późn. zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.

Mając na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że za datę nabycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego przez ojca Wnioskodawczyni (spadkodawcę) należy uznać październik 1990 r. (datę śmierci dziadka Wnioskodawczyni), natomiast za datę nabycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu przez babcię Wnioskodawczyni (spadkodawczynię) należy uznać dzień nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu do majątku wspólnego małżonków, tj. październik 1989 r., w którym to dziadek i babcia Wnioskodawczyni nabyli ww. prawo.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży, w dniu 20 września 2019 r., udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu, nabytym przez Wnioskodawczynię w drodze dziedziczenia po zmarłym w dniu 17 listopada 2014 r. ojcu, należy liczyć od końca roku 1990, natomiast po zmarłej w dniu 22 kwietnia 2018 r. babci, należy liczyć od końca 1989 r.

Zatem ww. transakcja nie powoduje powstania źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy, gdyż została dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawczynię. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.