Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.840.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Uznanie odpłatnego udostępnienia pomieszczeń oraz
nadajnika znajdujących się w/na budynku Szkoły Podstawowej
za czynność niekorzystającą ze zwolnienia. Uznanie
wprowadzenia energii elektrycznej produkowanej w instalacji
zamontowanej na budynku Szkoły Podstawowej do sieci
energetycznej za dostawę towarów niekorzystającą ze
zwolnienia. Prawa do do częściowego odliczenia VAT
naliczonego od wydatków poniesionych na realizację projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dzierżawa
energia-energia elektryczna
gmina
najem
odliczenia-odliczenie częściowe
pomieszczenia
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania odpłatnego udostępnienia pomieszczeń oraz nadajnika znajdujących się w/na
      budynku Szkoły Podstawowej na podstawie umów najmu/dzierżawy za działalność
      gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu, niekorzystające ze
      zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT,

    - uznania wprowadzenia energii elektrycznej produkowanej w instalacji zamontowanej na
      budynku Szkoły Podstawowej do sieci energetycznej za działalność gospodarczą i
      odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu, niekorzystającą ze
      zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT,
    - prawa do częściowego odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na
      realizację projektu pn.: („...”).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Uwagi ogólne
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465, ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    W strukturze organizacyjnej Gminy występują jednostki oświatowe, w tym m.in. Szkoła
    Podstawowa (dalej: „Szkoła”) oraz Ośrodek Pomocy Społecznej, mające status jednostek
    budżetowych. Wszystkie jednostki organizacyjne objęte są aktualnie centralizacją rozliczeń
    VAT i wykazują osiągany obrót w deklaracji składanej z podaniem danych Gminy.
    Z kolei osoby fizyczne, przedsiębiorcy i inne podmioty niescentralizowane dla celów VAT z
    Gminą w dalszej części wniosku będą zwane łącznie jako: „podmioty zewnętrzne”.
    Przedmiot wniosku
    Gmina w latach 2025-2026 przystąpi do realizacji projektu pn. („...”) (dalej: „Projekt”), w
    ramach którego zrealizuje zadanie pn. („...”) (dalej: „Zadanie”).
    Celem Zadania jest wdrożenie prac mających na celu poprawę efektywności energetycznej
    budynku Szkoły (dalej: „Budynek”).
    Zakres Zadania obejmuje w szczególności wykonanie następujących działań wobec
    Budynku:
    - modernizacja kotłowni i instalacji c.o.,
    - montaż pompy ciepła z kotłami gazowymi,
    - montaż instalacji fotowoltaicznej (dalej: „Instalacja”),
    - docieplenie i wymiana stolarki okiennej i drzwiowej,
    - niezbędne prace instalacyjne w branży elektrycznej - demontażowe, montażowe, w tym
      okablowanie, gniazda, prace wykończeniowe.
    Projekt będzie realizowany w partnerstwie Gminy (Lider Projektu) oraz Gmin i (Partnerzy
    Projektu). Na realizację Projektu ww. gminy ubiegają się o dofinansowanie ze środków
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Fundusze Europejskie 2021-
    2027.
    Wydatki związane z realizacją Zadania będą dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców/wykonawców fakturami VAT z podaniem NIP Gminy (dalej: „Wydatki
    inwestycyjne”).
    Sposób wykorzystania przedmiotu Zadania
    Zgodnie z ww. art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych
    Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące edukacji publicznej oraz utrzymania
    gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Biorąc pod uwagę wyznaczony
    przepisami zakres zadań Gminy oraz zakres przedmiotowy Zadania (tj. poprawa

    efektywności energetycznej Szkoły poprzez dokonanie termomodernizacji), należy
    wskazać, iż realizacja Zadania będzie stanowić realizację zadań własnych Gminy w
    rozumieniu ww. ustawy o samorządzie gminnym. Efekty zrealizowanego Zadania będą
    wykorzystywane wyłącznie przez Szkołę.
    Budynek Szkoły jest wykorzystywany w głównej mierze do publicznej działalności
    oświatowej. Ponadto w przedmiotowym budynku ma miejsce:
    - udostępnianie hali sportowej mieszczącej się w Budynku za odpłatnością na podstawie
      umów najmu na rzecz podmiotów zewnętrznych,
    - udostępnienie pomieszczenia Budynku za odpłatnością celem prowadzenia sklepiku
      szkolnego na podstawie umowy najmu na rzecz podmiotu zewnętrznego,
    - udostępnianie nadajnika znajdującego się na dachu Budynku za odpłatnością na
      podstawie umowy dzierżawy na rzecz podmiotu zewnętrznego.
    Ponadto Szkoła sporadycznie dokonuje sprzedaży zużytego w stołówce szkolnej oleju na
    rzecz podmiotu zewnętrznego.
    W tym miejscu Gmina pragnie ponadto wskazać, iż w związku z montażem i
    uruchomieniem Instalacji na Budynku, a także wytwarzaniem z jej udziałem energii
    elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
    Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 ze zm.,
    dalej: „ustawa o OZE”). Instalacja zamontowana na Budynku będzie bowiem spełniać
    definicję mikroinstalacji, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
    Według zamierzeń Gminy, okoliczność ta znajdzie odzwierciedlenie w umowie na sprzedaż
    i dystrybucję energii elektrycznej, która zostanie zawarta z przedsiębiorstwem
    energetycznym.
    Wytworzona w Instalacji zamontowanej na Budynku energia elektryczna, która następnie
    będzie odprowadzana do sieci, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”. Model ten
    przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest
    zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy
    i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu
    przez Budynek.
    Podsumowując, Instalacja zamontowana na Budynku będzie wykorzystywana do
    produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej na potrzeby Budynku, a w przypadku
    występowania nadwyżek energii elektrycznej (ponad zużycie własne), nadwyżki te
    oddawane będą do sieci i rozliczane w systemie „net-billing”.
    Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że nie ma możliwości przyporządkowania Wydatków
    inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności prowadzonej w Budynku, tj.
    publicznej działalności oświatowej, odpłatnego udostępniania pomieszczeń na podstawie
    umów najmu, odpłatnego udostępniania nadajnika na podstawie umowy dzierżawy oraz
    odpłatnej sprzedaży zużytego w stołówce szkolnej oleju.
    Pytania
    1. Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę pomieszczeń oraz nadajnika znajdujących się
      w/na Budynku na podstawie umów najmu/dzierżawy na rzecz zainteresowanych
      podmiotów zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą oraz czynności
      podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    2. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie produkowany w
      Instalacji zamontowanej na Budynku, będzie stanowić po stronie Gminy działalność
      gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?

    3. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych
      przez nią Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym
      mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, skalkulowanego w oparciu o dane jednostki
      budżetowej, która wykorzystuje Budynek (tj. Szkołę), zgodnie z § 3 ust. 3
      Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Odpłatne udostępnianie przez Gminę pomieszczeń oraz nadajnika znajdujących się w
      /na Budynku na podstawie umów najmu/dzierżawy na rzecz zainteresowanych
      podmiotów zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą oraz czynności
      podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    2. Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie produkowany w Instalacji
      zamontowanej na Budynku, będzie stanowić po stronie Gminy działalność
      gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    3. Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych
      przez nią Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym
      mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, skalkulowanego w oparciu o dane jednostki
      budżetowej, która wykorzystuje Budynek (tj. Szkołę) zgodnie z § 3 ust. 3
      Rozporządzenia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami ustawy o VAT, w niektórych sytuacjach
    gminy mogą być podatnikami VAT z tytułu wykonywanych czynności. Gminy wyposażone
    są w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym należy uznać, iż
    spełniają zawartą w ww. przepisie definicję podatnika VAT, o ile działania gmin są
    realizowane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Pogląd taki w odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu
    terytorialnego na podstawie umów cywilnoprawnych wyraził wielokrotnie Naczelny Sąd
    Administracyjny (dalej jako: NSA), m.in. w wyroku z dnia 26 sierpnia 2010 r. I FSK 1303/09,
    w którym wskazano, iż „w efekcie unormowania zawartego wart. 15 ust. 6 ustawy o VAT
    gmina jest podatnikiem podatku VAT w zakresie, w jakim dokonuje czynności na
    podstawie umów cywilnoprawnych”. Podobnie także w orzeczeniu z dnia 23 marca 2010 r.

    sygn. I FSK 273/09 NSA uznał, iż „podatnikiem VAT w zakresie czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy) jest z racji
    posiadanych cech podatnika (art. 15 ust. 1 ustawy) – gmina”.
    Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one ich zadań własnych, podmioty te
    powinny być uznawane za podatników VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Mając na uwadze, iż umowy najmu/dzierżawy niewątpliwie są umowami cywilnoprawnymi
    uregulowanymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2025 r.
    poz. 1071), nie ma wątpliwości, że w ramach wykonywania przedmiotowych czynności, tj.
    odpłatnego udostępniania przez Gminę pomieszczeń oraz nadajnika znajdujących się w
    /na Budynku na podstawie umów najmu/dzierżawy na rzecz zainteresowanych
    podmiotów zewnętrznych, Gmina działa w roli podatnika VAT.
    Konsekwentnie, mając na uwadze, iż Gmina działa w tym zakresie w roli podatnika VAT
    oraz wykonuje usługi najmu/dzierżawy na rzecz zainteresowanych podmiotów
    zewnętrznych za wynagrodzeniem (zainteresowany podmiot zobowiązany jest do zapłaty
    wynagrodzenia na rzecz Gminy), przedmiotowe transakcje podlegają opodatkowaniu VAT
    (odpłatne świadczenie usług).
    W opinii Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi najmu/dzierżawy na rzecz
    zainteresowanych podmiotów zewnętrznych nie korzystają przy tym ze zwolnienia z VAT,
    gdyż ani ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują zwolnienia z
    opodatkowania VAT, które znalazłoby zastosowanie w przedstawionym przez Gminę
    stanie faktycznym.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 27 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.683.2024.2.RMA: „Mając na
    uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku udostępniając Halę
    sportową/jej powierzchnię na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych w
    ramach umów cywilnoprawnych na zasadzie odpłatnego wstępu oraz wynajmu/dzierżawy
    nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie będą Państwo
    mogli korzystać z wyłączenia od opodatkowania, o którym mowa wart. 15 ust. 6 ustawy. W
    analizowanym przypadku będą Państwo występować w roli podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności - jako usługi zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy - będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT”.
    Reasumując, usługi odpłatnego udostępniania przez Gminę pomieszczeń oraz nadajnika
    znajdujących się w/na Budynku na podstawie umów najmu/dzierżawy na rzecz
    zainteresowanych podmiotów zewnętrznych, stanowią czynności podlegające
    opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT, w stosunku do których ani w ustawie o VAT, ani też w rozporządzeniach
    wykonawczych, nie zostało przewidziane zwolnienie z opodatkowania VAT.
    Ad. 2.
    W świetle przywołanych wyżej przepisów działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu
    do sieci wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu będzie stanowić działalność
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”), a Gmina będzie występować w tym
    przypadku w charakterze podatnika VAT.

    Jak wyżej wskazywano, stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wprowadzanie przez Gminę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji do sieci, będzie stanowić sprzedaż energii
    elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, co wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają takiemu zwolnieniu.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, wydanej przez DKIS w sprawie o podobnym stanie faktycznym z dnia 6
    grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.601.2024.2.TK, w której DKIS stwierdził, iż „W
    okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej - umowy zawartej z
    przedsiębiorstwem energetycznym. (...) W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci
    przez Państwa prądu, który zostanie wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej
    wytworzonej w ramach zadania pn. "(...)" stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.”
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na
    Budynku będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną
    dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
    podatku.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego
    przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:
    · nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz
    · nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania
      czynności opodatkowanych VAT.
    Jak już Gmina wskazywała w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania pierwszego -
    działalność Gminy polegająca na odpłatnym udostępnianiu przez Gminę pomieszczeń
    oraz nadajnika znajdujących się w/na Budynku na podstawie umów najmu/dzierżawy na
    rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą, a
    Gmina występuje w tym przypadku w charakterze podatnika VAT. Ponadto, jak Gmina
    wskazywała w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania drugiego, również działalność

    Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci wyprodukowanego za pomocą Instalacji
    prądu będzie stanowić działalność gospodarczą, a Gmina będzie występować w tym
    przypadku w charakterze podatnika VAT.
    Drugim warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych VAT.
    Gmina wskazuje, iż w jej opinii, za bezsporny należy uznać fakt, iż Wydatki inwestycyjne,
    które będą przez Gminę ponoszone, będą bezpośrednio związane z czynnościami
    opodatkowanymi VAT. Zmodernizowany w ramach realizacji Zadania Budynek będzie
    bowiem wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT, polegających na odpłatnym
    udostępnianiu pomieszczeń/nadajnika znajdujących się w/na Budynku na rzecz
    zainteresowanych podmiotów. Z kolei wprowadzanie do sieci energii elektrycznej
    wyprodukowanej Instalacji zamontowanej na Budynku, będzie stanowiło odpłatną
    dostawę towarów, która również stanowi czynność opodatkowaną VAT. Również sprzedaż
    zużytego w stołówce Szkoły oleju na rzecz podmiotu zewnętrznego stanowi w ocenie
    Gminy czynność opodatkowaną VAT.
    Niemniej jednak, przedmiotowy Budynek będzie również wykorzystywany do czynności
    pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT-tj. do wykonywania zadań własnych
    Gminy z zakresu edukacji publicznej.
    Mając na uwadze powyższe, Budynek będzie wykorzystywany zarówno do działalności
    opodatkowanej VAT, jak również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o
    VAT. W konsekwencji, w opinii Gminy, również zamontowana na Budynku Instalacja
    produkować będzie energię wykorzystywaną zarówno do czynności opodatkowanych VAT,
    jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 22 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić dla niektórych podatników sposób
    kalkulacji takiej proporcji uwzględniając specyfikę prowadzonej przez nich działalności
    (dalej: „prewspółczynnik”). W stosunku do jednostek samorządu terytorialnego sposób
    kalkulacji prewspółczynnika został określony w Rozporządzeniu i jego podstawą są dane
    wynikające z rocznych sprawozdań finansowych.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 Rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu
    terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek
    organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie do ust. 3 ww. par. sposób
    określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej ustala się wg wzoru:
    X = Ax100/D
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    W konsekwencji Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    Wydatków inwestycyjnych w oparciu o prewspółczynnik skalkulowany w oparciu o dane
    jednostki organizacyjnej, która zarządza Budynkiem, tj. prewspółczynnik Szkoły.
    Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 9
    czerwca 2025 r., sygn. 0112- KDIL3.4012.294.2025.1.KFK, w której wskazano, że: „Skutkiem
    tego, w związku z ponoszeniem nakładów na realizację inwestycji dotyczącej zakupu i
    montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku przedszkola z oddziałem żłobkowym,
    generalnie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem opodatkowanej VAT
    działalności gospodarczej. Przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych w ramach realizacji inwestycji na budynku przedszkola zastosowanie znajdą
    regulacje art. 86 ust. 2a ustawy przy uwzględnieniu przepisów rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. W opisanym przez Państwa przypadku należy
    zastosować prewspółczynnik jednostki budżetowej.”.
    Podobnie w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.
    4012.137.2025.2.MC DKIS uznał, że: „Podsumowując wskazuję, że przysługuje Państwu
    prawo do odliczenia podatku VA T naliczonego od wydatków związanych z realizacją
    zadania pn.: "(...)" w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku Szkoły, w
    takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a-2 h ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    w przypadku braku możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków związanych z
    montażem instalacji fotowoltaicznej do działalności gospodarczej i poza działalnością
    gospodarczą.”.
    Analogiczne stanowisko DKIS zaprezentował także w interpretacji indywidualnej z dnia 15
    grudnia 2024 r, sygn. 0112-KDIL3.4012.639.2024.2.MBN „(...) wydatki przypisane
    bezpośrednio do nabycia i montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku przedszkola
    będą wykorzystywane do dwojakiego rodzaju działalności, tj. do działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu (poza VAT) oraz do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Nie będą Państwo w stanie dokonać alokacji bezpośredniej powyższych
    wydatków wyłącznie do czynności niepodlegających podatkowi VAT lub opodatkowanych
    podstawową stawką VAT. Wydatki zostaną udokumentowane fakturami, na których jako
    nabywca zostaną wskazani Państwo. Tym samym, przysługuje Państwu, na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w takim zakresie w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia.".
    Konkludując, zdaniem Wnioskodawcy, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    VAT naliczonego od Wydatków inwestycyjnych w oparciu o prewspółczynnik Szkoły, z
    uwagi na wykorzystywanie Budynku, który zostanie zmodernizowany w ramach realizacji
    Zadania, zarówno do działalności opodatkowanej VAT, jak i do działalności pozostającej
    poza zakresem ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi natomiast, że:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy przepis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:

    - czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
      podatników,
    - czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
      podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
      towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i
      urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Gmina zrealizuje zadanie pn. („...”) (dalej: „Zadanie”). Celem Zadania jest
    wdrożenie prac mających na celu poprawę efektywności energetycznej budynku Szkoły.
    Budynek Szkoły jest wykorzystywany w głównej mierze do publicznej działalności
    oświatowej. Ponadto w przedmiotowym budynku ma miejsce:
    - udostępnianie hali sportowej mieszczącej się w Budynku za odpłatnością na podstawie
      umów najmu na rzecz podmiotów zewnętrznych,
    - udostępnienie pomieszczenia Budynku za odpłatnością celem prowadzenia sklepiku
      szkolnego na podstawie umowy najmu na rzecz podmiotu zewnętrznego,
    - udostępnianie nadajnika znajdującego się na dachu Budynku za odpłatnością na
      podstawie umowy dzierżawy na rzecz podmiotu zewnętrznego.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności uznania odpłatnego udostępnienia
    pomieszczeń oraz nadajnika znajdujących się w/na budynku Szkoły Podstawowej na
    podstawie umów najmu/dzierżawy za działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
    opodatkowaniu, niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    Usługi najmu i dzierżawy zostały zdefiniowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 693 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Należy zauważyć, że umowa najmu/umowa dzierżawy jest umową dwustronnie
    zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego
    /wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków,
    jest świadczenie najemcy/dzierżawcy polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem
    umowa najmu/dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Na gruncie przepisów ustawy najem/dzierżawa stanowi zatem świadczenie usług
    zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę najmu/dzierżawy, występują Państwo w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a czynność odpłatnego udostępnienia pomieszczeń oraz
    nadajnika znajdujących się w/na budynku szkoły na podstawie umów cywilnoprawnych
    stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Ani w ustawie, ani też w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych ustawodawca
    nie przewidział zwolnienia od podatku dla odpłatnego udostępniania pomieszczeń oraz
    nadajnika. Zatem czynności te nie korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w
    przypadku odpłatnego udostępniania pomieszczeń oraz nadajnika znajdujących się w/na
    budynku szkoły na podstawie umowy najmu/dzierżawy działają Państwo w charakterze
    podatnika VAT wykonującego działalność gospodarczą, a czynność ta podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    W analizowanej sprawie należy także rozpatrzyć kwestię uznania wprowadzenia energii
    elektrycznej produkowanej w instalacji zamontowanej na budynku Szkoły Podstawowej do
    sieci energetycznej za działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      Mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      Prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu

      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r.poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) - Ew(t),
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) - ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,

      Ep(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    W myśl art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Stosownie do art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
      zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
      art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
      ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym

      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu.
    Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
      wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Jak wynika z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
      oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
      wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w
      celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Przepisy art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.

      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
      jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE stanowi, że:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    W myśl art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z montażem i uruchomieniem Instalacji na Budynku,
    a także wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacja
    zamontowana na Budynku będzie spełniać definicję mikroinstalacji, o której mowa w art. 2
    pkt 19 ustawy o OZE. Według zamierzeń Gminy, okoliczność ta znajdzie odzwierciedlenie
    w umowie na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej, która zostanie zawarta z
    przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona w Instalacji zamontowanej na Budynku
    energia elektryczna, która następnie będzie odprowadzana do sieci, będzie rozliczana w
    ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do
    sieci energia elektryczna jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Gminę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Budynek. Instalacja zamontowana na
    Budynku będzie wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej na
    potrzeby Budynku, a w przypadku występowania nadwyżek energii elektrycznej (ponad
    zużycie własne), nadwyżki te oddawane będą do sieci i rozliczane w systemie „net- billing”.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna

    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4
    ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie
    C#219/12. W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy
    rozpatrywać więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a
    Państwa należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy. W tym przypadku wystąpi wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z
    grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT - bowiem będą Państwo
    dokonywali dostawy energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii, nie
    jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej
    przedsiębiorstwem energetycznym.
    Ani w ustawie, ani też w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych ustawodawca
    nie przewidział zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej wytworzonej w
    odnawialnym źródle energii. Zatem czynność ta nie będzie korzystać ze zwolnienia od
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy
    stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży energii elektrycznej
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, będą Państwo stroną dokonującą
    czynności opodatkowanej tym podatkiem i będą występować w charakterze podatnika, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż energii elektrycznej będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą

    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i
    nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna
    być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.

    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy oraz art. 90 ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Przepis art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
      działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności,
      w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej
      niż gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
      ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
      poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w

    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku - w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje więc w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z analizy opisu sprawy wynika, że Gmina zrealizuje zadanie pn. („...”) (dalej: „Zadanie”).
    Celem Zadania jest wdrożenie prac mających na celu poprawę efektywności energetycznej
    budynku Szkoły (dalej: „Budynek”).
    Zakres Zadania obejmuje w szczególności wykonanie następujących działań wobec
    Budynku:
    - modernizacja kotłowni i instalacji c.o.,
    - montaż pompy ciepła z kotłami gazowymi,
    - montaż instalacji fotowoltaicznej (dalej: „Instalacja”),
    - docieplenie i wymiana stolarki okiennej i drzwiowej,
    - niezbędne prace instalacyjne w branży elektrycznej - demontażowe, montażowe, w tym
      okablowanie, gniazda, prace wykończeniowe.
    Wydatki związane z realizacją Zadania będą dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców/wykonawców fakturami VAT z podaniem NIP Gminy (dalej: „Wydatki
    inwestycyjne”). Efekty zrealizowanego Zadania będą wykorzystywane wyłącznie przez
    Szkołę. Budynek Szkoły jest wykorzystywany do publicznej działalności oświatowej.
    Ponadto w przedmiotowym budynku ma miejsce:
    - udostępnianie hali sportowej mieszczącej się w Budynku za odpłatnością na podstawie
      umów najmu na rzecz podmiotów zewnętrznych,
    - udostępnienie pomieszczenia Budynku za odpłatnością celem prowadzenia sklepiku
      szkolnego na podstawie umowy najmu na rzecz podmiotu zewnętrznego,

    - udostępnianie nadajnika znajdującego się na dachu Budynku za odpłatnością na
      podstawie umowy dzierżawy na rzecz podmiotu zewnętrznego.
    Szkoła sporadycznie dokonuje również sprzedaży zużytego w stołówce szkolnej oleju na
    rzecz podmiotu zewnętrznego.
    Nie mają Państwo możliwości przyporządkowania Wydatków inwestycyjnych do
    konkretnego rodzaju działalności prowadzonej w Budynku, tj. publicznej działalności
    oświatowej, odpłatnego udostępniania pomieszczeń na podstawie umów najmu,
    odpłatnego udostępniania nadajnika na podstawie umowy dzierżawy oraz odpłatnej
    sprzedaży zużytego w stołówce szkolnej oleju.
    Jak wyżej wskazano, w zakresie odpłatnego udostępniania pomieszczeń oraz nadajnika
    znajdujących się w/na budynku szkoły na podstawie umowy najmu/dzierżawy działają
    Państwo w charakterze podatnika VAT wykonującego działalność gospodarczą, a czynność
    ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
    VAT.
    Ponadto, w związku z montażem i uruchomieniem Instalacji na Budynku, a także
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina z tytułu sprzedaży energii elektrycznej
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, będzie stroną dokonującą czynności
    opodatkowanej tym podatkiem i będzie występować w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż energii elektrycznej będzie stanowiła odpłatną
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i nie będzie
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Jak Państwo wskazali Instalacja zamontowana
    na Budynku będzie wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej na
    potrzeby Budynku, a w przypadku występowania nadwyżek energii elektrycznej (ponad
    zużycie własne), nadwyżki te oddawane będą do sieci i rozliczane w systemie „net- billing”.
    Z okoliczności sprawy wynika, że efekty zrealizowanego Zadania będą wykorzystywane
    wyłącznie przez Szkołę.
    W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację
    projektu, jak wyżej wskazano decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych na realizację projektu to analiza okoliczności
    przedstawionych w opisie sprawy wskazuje, że ww. wydatki będą służyły zarówno
    wykonywanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynnościom
    opodatkowanym podatkiem VAT jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. Nie
    mają także Państwo możliwości przypisania tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej. Z okoliczności sprawy nie wynika, aby wydatki poniesione na realizację
    projektu były wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w
    odniesieniu do wydatków poniesionych na realizację projektu, które – jak wynika z
    okoliczności sprawy – będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT
    wykonywanym w ramach działalności gospodarczej jak i czynnościom wykonywanym poza
    działalnością gospodarczą i nie będą Państwo mieli możliwości przyporządkowania do
    poszczególnych czynności, to powinni Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku
    naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej z zastosowaniem tzw.
    preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia z
    dnia 17 grudnia 2015 r.
    Podsumowując, od wydatków poniesionych na realizację projektu pn.: („...”), w sytuacji,
    gdy – jak wynika z okoliczności sprawy – nie będą mieli Państwo możliwości przypisania
    ponoszonych wydatków do poszczególnych czynności (tj. do czynności opodatkowanych

    oraz niepodlegających opodatkowaniu), będzie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a
    ustawy z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, będzie przysługiwało pod warunkiem
    niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie wynikające z wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.