Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.669.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, wniesienia składników majątku
do nowo powołanej spółki, z uwagi na uznanie tej transakcji za
zbycie przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-składniki majątku
przedsiębiorstwa-nabycie przedsiębiorstwa
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 6 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, wniesienia składników majątku do nowo powołanej spółki, z
    uwagi na uznanie tej transakcji za zbycie przedsiębiorstwa.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 lutego 2024 r. (wpływ 24
    lutego 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w oparciu o wpis do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą A.
    Przedmiotem jego działalności jest:
    (...).
    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca w ramach
    swojej działalności gospodarczej wykonuje czynności, które są opodatkowane VAT.
    Wnioskodawca rozważa wniesienie majątku do nowo powołanej spółki – tak, aby
    wyposażyć ją w majątek.
    Wniesienie majątku nastąpi w ramach jednorazowej czynności prawnej, którą będzie
    aport majątku do nowo powołanej Sp. z o.o., w której to Wnioskodawca posiada xxx
    udziałów o łącznej wartości (...) zł.
    Na wyżej wskazaną wyodrębnioną część majątku będą składały się:
    1. Środki trwałe tj. grunty o wartości początkowej (...) PLN,
    2. Inwestycje w toku tj.:
      (...).
    3. Wyposażenie, tj. telefon o wartość nabycia (...) PLN,
    4. Zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, tj.:
      (...).
    5. Należności krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, tj.:
      (...),
    6. Środki pieniężne z działalności operacyjnej, tj.:

      (...),
    7. Nieruchomości własne lub nieruchomości będące w użytkowaniu wieczystym, tj.:
      a) Nieruchomość własna gruntowa – nr działki 1, powierzchnia gruntu (...) ha. Nabyta
        na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej na podstawie umowy sprzedaży z
        dnia (...) grudnia 2011 r.
        Umową darowizny z (...) października 2024 r., dokonano przesunięcia ww. składnika
        majątkowego do majątku osobistego Wnioskodawcy, która w tym zakresie
        stanowiła darowiznę ze strony małżonki Wnioskodawcy.
        Oświadczeniem z (...) października 2024 r. Wnioskodawca przekazał ww. prywatny
        składnik majątku na cele prowadzonej działalności gospodarczej.
    8. Ograniczone prawa rzeczowej, tj.: nieodpłatna, nieograniczona czasem służebność
      gruntowa polegająca na prawie przejazdu i przechodu przez działkę 2;
    9. Umowy dotyczące działalności operacyjnej, tj.:
      (...);
    10. Pracownik biurowy zatrudniony na czas nieokreślony na podstawie umowy o pracę z
      (...) listopada 2024 r.
    11. Koncesje, licencje i pozwolenia, tj.: pozwolenie na budowę budynku usługowego z
      lokalami mieszkalnymi wydane przez Starostę na podstawie decyzji administracyjnej .
      obejmujące budowę budynku usługowego z lokalami mieszkalnymi dla obsługi i
      dozoru, z wewnętrznymi instalacjami: gazową, drogą pożarową oraz miejscami do
      gromadzenia odpadów stałych na działce Nr 1, 3 w miejscowości (...).
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Wnioskodawca wskazuje, że zostanie zbyte całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55
      (1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061)
      rozumiane jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych
      przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.
    2. Wnioskodawca pragnie wskazać, że przedmiotem zbycia jest całe przedsiębiorstwo
      rozumiane jako zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do
      prowadzenia działalności gospodarczej.
      Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia stanowi zatem całość pod względem
      organizacyjnym, funkcjonalnym i finansowym. Przenoszony majątek stanowi
      zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
      gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
      Na płaszczyźnie organizacyjnej przedsiębiorstwo przejawia się w funkcjonowaniu
      całościowego zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych,
      które w sposób faktyczny umożliwiają prowadzenie działalności operacyjnej.
      Funkcjonalna istota przedsiębiorstwa wyraża się w funkcjonowaniu samodzielnego
      podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych
      zasadach, pomimo jego planowanego aportu. Po planowanym aporcie możliwe będzie
      samodzielnie realizowanie zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
      W ujęciu finansowym natomiast, możliwe jest prawidłowe przyporządkowanie do
      prowadzonego przedsiębiorstwa przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań
      na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę księgi przychodów i rozchodów. Po
      przeniesieniu składników majątkowych księgowość będzie prowadzona w formie ksiąg
      podatkowych, które zapewni możliwości odpowiedniej ewidencji zdarzeń
      gospodarczych poprzez przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
      zobowiązań do Spółki z o.o.

    3. Prowadzenie działalności gospodarczej po wniesieniu przedsiębiorstwa do Spółki z o.o.
      będzie możliwe w oparciu o przejęte w ramach opisanego przeniesienia składniki
      majątkowe bez konieczności nabywania dodatkowych rzeczy czy innych składników
      majątku, jak również bez konieczności podejmowania dodatkowych działań
      faktycznych lub prawnych.
    4. Wnioskodawca pragnie wskazać, że w chwili dokonaniu aportu do Spółki z o.o. zostanie
      wniesione całe przedsiębiorstwo i w dotychczasowej jednoosobowej działalności
      gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę nie pozostaną żadne składniki
      majątku.
    5. Wnioskodawca wskazuje, że po wniesieniu składników majątku, Spółka z o.o. będzie
      kontynuowała działalność, którą dotychczas prowadzi Wnioskodawca.
    6. Po wniesieniu składników majątku z jednoosobowej działalności gospodarczej do
      Spółki, Wnioskodawca nie zamierza prowadzić jednoosobowej działalności
      gospodarczej.

## Pytanie

Czy wniesienie składników majątku do nowo powołanej spółki stanowi w świetle art. 6 ust.
    1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz.
    361 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”) transakcję zbycia przedsiębiorstwa niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, wniesienie składników majątku do nowo powołanej spółki
    powinno być, w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o VAT traktowane jako transakcja zbycia
    przedsiębiorstwa i nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przy tym przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    (art. 7 ust 1 oraz art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje przy tym wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Podkreślić należy, że ustawa o VAT przewiduje wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy. Są w niej wskazane czynności, które co do zasady należą do
    grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się bowiem do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem, w przypadku,
    gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega
    zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności
    rozporządzającej.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej
    jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Przepisy ustawy o VAT nie zawierają przy tym definicji przedsiębiorstwa, z uwagi na to za
    zasadne należy uznać odwołanie się w tym zakresie do przepisów ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeksu cywilnego (t. j. Dz.U. z 2024, poz. 1061, dalej: „K.c.”).
    Stosownie do treści art. 55(1) K.c. przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić zatem całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55(1) K.c. wskazuje, że przedsiębiorstwo jest
    „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu
    powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa. Transakcja mająca za
    przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55

    (1) K.c. elementy zostaną przekazane nabywcy. Należy podkreślić, że na gruncie
    przytaczanego przepisu, istnieje możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego
    znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym przypadku, danej
    transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01, Zita Modes, w którym stwierdził, że
    celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych, umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Z kolei, w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10, Finanzamt Lüdenscheid
    przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady
    (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego
    samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych,
    łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić
    samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów,
    jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło
    przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19
    Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli
    działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie
    składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie
    art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
    W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy
    korzysta przekazanie przedsiębiorstwa (lub jego niezależnej części), w tym dóbr
    materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą
    przedsiębiorstwo (lub jego część) zdolne do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej
    działalności lub sprzedanie zapasów, zasobów, jeśli istnieją.
    Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, należy rozumieć w sposób funkcjonalny, tzn. analizując, czy dany zespół

    aktywów, który jest przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie i służy w sposób trwały
    prowadzeniu samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy, realizowanej uprzednio w
    przedsiębiorstwie zbywcy. Aby można było uznać, że przedmiotem dokonywanej
    czynności jest przedsiębiorstwo, to przedmiotem tym muszą być objęte bezwzględnie te
    elementy, które umożliwią kontynuowanie działalności gospodarczej.
    Nie można w tym zakresie formułować jednoznacznych, uniwersalnych wzorów czy
    kryteriów. Będą się one zmieniały przy każdej dokonywanej czynności, a okoliczności
    konkretnego przypadku stanowią podstawę oceny, czy przedmiotem czynności prawnej
    jest przedsiębiorstwo czy też nie. Tym samym, ocena czy doszło do zbycia
    przedsiębiorstwa jest możliwa w sytuacji, kiedy miarodajne będzie ustalenie, czy zbyto
    minimum środków bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej
    realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe. Przy czym, strony – jak wynika z art. 55(2)
    Kodeksu cywilnego – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące
    przedsiębiorstwo objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu
    poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres włączeń przekreślił istotę
    przedsiębiorstwa.
    W kontekście powyższych rozważań Wnioskodawca pragnie wskazać, że w celu
    zakwalifikowania danej transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP należy łącznie
    spełnić poniższe warunki:
    1) nabywca ma zamiar kontynuowania działalności dotychczas prowadzonej przez
      zbywcę przy pomocy składników będących przedmiotem transakcji (kryterium intencji
      nabywcy),
    2) istnieje faktyczna możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki
      będące przedmiotem transakcji (kryterium możliwości kontynuowania działalności).
    Co istotne, momentem oceny spełnienia powyższych warunków powinien być moment
    przeprowadzenia transakcji.
    W związku z powyższym należy ustalić, czy wniesienie opisanego majątku do nowo
    powołanej spółki to zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu ww. przepisów. Z
    przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że intencją Wnioskodawcy jest wniesienie
    całego majątku związanego z prowadzoną przez Pana jednoosobową działalnością
    gospodarczą do nowo powołanej spółki kapitałowej. Nabywca, tj. nowo powołana spółka
    kapitałowa ma przy tym na celu dalsze prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa a nie
    jedynie natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów czy
    zasobów.
    W ocenie Wnioskodawcy, spełniona jest zatem przesłanka związana z faktyczną
    możliwością i zamiarem kontynuowania dotychczasowej działalności – nowo powołana
    Spółka będzie kontynuować dotychczasową działalność Wnioskodawcy, w oparciu o
    przekazane składniki majątku.
    Dodatkowo, dla oceny, czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa, oprócz zamiaru nabywcy i
    faktycznej możliwości kontynuowania działalności, zwraca się uwagę na okoliczność, czy
    nabywca zmuszony będzie do angażowania innych składników majątku bądź
    podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych. W kontekście powyższego
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że nabywca przedsiębiorstwa nie będzie musiała
    podejmować dodatkowych działań angażowania innych składników majątku, ani też
    podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych.
    W przestawionym zdarzeniu przyszłym, przekazane składniki majątkowe tworzą zatem
    dostateczną całość, w oparciu o którą można kontynuować działalność na
    dotychczasowych zasadach. Istotne jest przy tym, że do uznania czynności prawnej za
    zbycie przedsiębiorstwa wystarczające jest przeniesienie minimum środków
    pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio działalności (vide: wyrok NSA z
    dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. I FSK 1453/19). W kontekście powyższego ważne jest, że

    przedmiotem planowanej transakcji będzie całe przedsiębiorstwo, o którym mowa w art.
    55(1) K.c.
    W świetle zatem całości powołanej argumentacji, w ocenie Wnioskodawcy opisaną
    czynność prawną polegającą na wniesieniu składników majątku do nowo powołanej spółki
    należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa, która nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do

    grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE
    Rady, zgodnie z którym:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego.
      W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa
      członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
      konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu
      się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie
      przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie,
    możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku
    przedsiębiorstwa.
    Przepisy ustawy nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów
                                    1podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). W myśl tego przepisu:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół
    niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim
    znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w szczególności” wskazuje na przykładowe
    wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą
    wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej – brak któregoś z tych
    elementów może nie pozbawiać zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.
    Nie wszystkie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich
    zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretnie składniki
    muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie
    przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne. Każdorazowo należy więc badać
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. W szczególności, składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że
    najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie czy przenoszony majątek
    stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że jest zdolny do
    realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
            2W świetle art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednakże nawet w takim
    przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o
    nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest
    to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami umożliwiające kontynuowanie określonej działalności
    gospodarczej. Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół
    składników mógł zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające
    jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej – musi się ona odznaczać pełną
    odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas,
                  1gdy wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie
    faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Na gruncie przytaczanego przepisu, istnieje
    możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla
    funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym przypadku, danej transakcji nie można
    uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita
    Modes (C-497/01), stwierdził, że pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub

    w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
    interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów.
    Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości
    lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania
    danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan indywidualną działalność gospodarczą w oparciu
    o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i jest Pan
    zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Rozważa Pan wniesienie majątku do nowo
    powołanej spółki – tak, aby wyposażyć ją w majątek, co nastąpi w ramach jednorazowej
    czynności prawnej, którą będzie aport majątku do nowo powołanej Sp. z o.o., w której
    posiada Pan xxx udziałów o łącznej wartości (...) zł. Na wyżej wskazaną wyodrębnioną
    część majątku będą składały się:
    1. Środki trwałe, tj. grunty o wartości początkowej (...) PLN,
    2. Inwestycje w toku tj.:
      (...).
    3. Wyposażenie, tj. telefon o wartość nabycia (...) PLN,
    4. Zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, tj.:
      (...).
    5. Należności krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, tj.:
      (...),
    6. Środki pieniężne z działalności operacyjnej, tj. (...),
    7. Nieruchomość własna gruntowa – nr działki 1, powierzchnia gruntu (...) ha, którą
      przekazał Pan na cele prowadzonej działalności gospodarczej.
    8. Ograniczone prawa rzeczowej, tj.: nieodpłatna, nieograniczona czasem służebność
      gruntowa polegająca na prawie przejazdu i przechodu przez działkę 2;
    9. Umowy dotyczące działalności operacyjnej, tj.:
      (...);
    10. Pracownik biurowy zatrudniony na czas nieokreślony na podstawie umowy o pracę z
      (...) listopada 2024 r.
    11. Koncesje, licencje i pozwolenia, tj.: pozwolenie na budowę budynku usługowego z
      lokalami mieszkalnymi wydane przez Starostę na podstawie decyzji administracyjnej
      obejmujące budowę budynku usługowego z lokalami mieszkalnymi dla obsługi i
      dozoru, z wewnętrznymi instalacjami: gazową, drogą pożarową oraz miejscami do
      gromadzenia odpadów stałych na działce Nr 1, 3 w miejscowości (...).
    Pana wątpliwości dotyczą uznania przeniesienia składników majątku do nowo powołanej
    spółki za transakcję zbycia przedsiębiorstwa, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Aby można uznać, że przedmiotem dokonywanej czynności jest przedsiębiorstwo to
    przedmiotem tym muszą być objęte bezwzględnie te elementy, które umożliwią
    kontynuowanie działalności gospodarczej. Nie można w tym zakresie formułować
    jednoznacznych, uniwersalnych wzorów czy kryteriów. Będą się one zmieniały przy każdej

    dokonywanej czynności, a okoliczności konkretnego przypadku stanowią podstawę oceny
    czy przedmiotem czynności prawnej jest przedsiębiorstwo czy też nie. Tym samym, ocena
    czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa jest możliwa w sytuacji kiedy miarodajne będzie
    ustalenie czy zbyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę
    działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe. Przy czym, strony
              2– jak wynika z art. 55 Kodeksu cywilnego – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie
    elementy tworzące przedsiębiorstwo objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że
    swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres
    włączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa.
                                              1Wskazuje Pan, że zostanie zbyte całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny rozumiane jako zorganizowany zespół składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia stanowi zatem – jak Pan podkreślił – całość pod
    względem organizacyjnym, funkcjonalnym i finansowym, a zatem zorganizowany
    kompleks praw, obowiązków i rzeczy.
    Zaznacza Pan również, iż na płaszczyźnie organizacyjnej przedsiębiorstwo przejawia się w
    funkcjonowaniu całościowego zorganizowanego zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, które w sposób faktyczny umożliwiają prowadzenie działalności
    operacyjnej. Po planowanym aporcie możliwe będzie samodzielnie realizowanie zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu, co stanowi funkcjonalną istotę
    przedsiębiorstwa.
    Również w ujęciu finansowym – jak Pan wskazuje – możliwe jest prawidłowe
    przyporządkowanie do prowadzonego przedsiębiorstwa przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań na podstawie prowadzonej księgi przychodów i rozchodów. Po
    przeniesieniu składników majątkowych księgowość będzie prowadzona w formie ksiąg
    podatkowych, które zapewni możliwości odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych
    poprzez przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Spółki
    z o.o.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzenie działalności gospodarczej po wniesieniu
    przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. będzie możliwe w oparciu o przejęte w ramach
    opisanego przeniesienia składniki majątkowe bez konieczności nabywania dodatkowych
    rzeczy czy innych składników majątku, jak również bez konieczności podejmowania
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych.
    Jak Pan wskazuje w chwili dokonaniu aportu do Spółki z o.o. zostanie wniesione całe
    przedsiębiorstwo i w dotychczasowej prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności
    gospodarczej nie pozostaną żadne składniki majtku. Spółka z o.o. będzie kontynuowała
    działalność, którą dotychczas Pan prowadził, Pan zaś po dokonaniu aportu nie zamierza
    prowadzić jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze okoliczności sprawy, należy uznać, że przedmiotem przeniesienia jest
                            1przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego. Tym samym, jego
    dostawa korzysta z wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że wniesienie przez Pana wskazanych we wniosku składników
    majątku do Spółki z o.o., stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa, która nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samy, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    W treści wniosku wskazuje Pan, iż opisana transakcja zbycia przedsiębiorstwa nie powinna
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, wielokrotnie wskazując na podstawę prawną, tj.
    „art. 6 ust. 1” ustawy o podatku od towarów i usług. Informuję, iż ustawa o podatku od
    towarów i usług w treści art. 6 nie zawiera ustępów, a punkty, tak więc prawidłowy zapis
    podstawy prawnej, na którą się Pan powołuje jest „art. 6 pkt 1”.
    W rozporządzeniu Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie „Zasad techniki
    prawodawczej” z dnia 20 czerwca 2002 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 283) w § 57 ust. 1 wskazano,
    że:
      2. Ustęp oznacza się cyframi arabskimi z kropką bez nawiasu, z zachowaniem
      ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu, a przy powoływaniu – skrótem ,,ust.”
      bez względu na liczbę i przypadek oraz cyframi arabskimi bez kropki.
      3. Punkt oznacza się cyframi arabskimi z nawiasem z prawej strony, z zachowaniem
      ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu albo ustępu, a przy powoływaniu –
      skrótem ,,pkt” bez względu na liczbę i przypadek oraz cyframi arabskimi bez
      nawiasu. Każdy punkt kończy się średnikiem, a ostatni kropką, chyba że wyliczenie
      kończy się częścią wspólną odnoszącą się do wszystkich punktów. W takim
      przypadku kropkę stawia się po części wspólnej, a każdy punkt, z wyjątkiem
      ostatniego, kończy się przecinkiem.
    Mając na uwadze powyższe, wskazany przez Pana zapis podstawy prawnej traktuję to jako
    oczywistą omyłkę pisarską.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.