Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0115-KDST2-2.440.102.2021.1.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-10
Teza: WIS TOWAR - motorowy jacht komercyjny dostosowany i wykorzystywany wyłącznie do przewozu osób.
Słowa kluczowe: towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 marca 2021 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniach 13 i 29 kwietnia oraz 20 lipca 2021 r. (daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** towar – jacht komercyjny (…)

**Opis towaru:** motorowy jacht komercyjny dostosowany i wykorzystywany wyłącznie do przewozu osób (wędkarzy podczas rejsów wędkarskich po Morzu Bałtyckim)

**Rozstrzygnięcie:** CN 8901 10 90

**Stawka podatku od towarów i usług:** 23%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 1 ustawy w związku art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2021 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 13 i 29 kwietnia oraz 20 lipca 2021 r., w zakresie sklasyfikowania towaru: „Jacht komercyjny (…)” według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku i jego uzupełnieniach przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

Wnioskodawca wniósł o zakwalifikowanie motorowego jachtu komercyjnego, napędzanego silnikami spalinowymi o mocy (…) kW do przewozu osób (do 12) na rejsach krajowych i międzynarodowych, o nazwie (\`(...)\`), którego jest właścicielem do grupowania Kod CN: 89011010 Liniowce pasażerskie, łodzie wycieczkowe oraz podobne jednostki pływające, zaprojektowane głównie do przewozu osób i promy wszelkiego rodzaju, pełnomorskie. Wnioskodawca oświadczył, iż jacht (\`(...)\`) stacjonujący obecnie w porcie (\`(...)\`) jest dostosowany i wykorzystywany tylko i wyłącznie do przewozu osób, a dokładniej wędkarzy podczas rejsów wędkarskich po Morzu Bałtyckim. (\`(...)\`). W karcie bezpieczeństwa jednostki (\`(...)\`) żegluga jest określona jako pełnomorska ograniczona do 30 Mm od portu schronienia.

Wnioskodawca wskazał, że konstrukcja jednostki (\`(...)\`) spełnia wszystkie wymogi pozwalające na wykonywanie żeglugi pełnomorskiej również w trudnych warunkach atmosferycznych. Jest to łódź pokładowa z niezatapialnymi grodziami. W orzeczeniu zdolności żeglugowej siła wiatru jest określona do 70B.

Jednostka przed przebudową w 2012 r. była jednostką pilotową w porcie, a następnie przez poprzedniego właściciela w 2012 r. została przebudowana i dostosowana na potrzeby regat morskich, a także rekreacyjnego przewozu pasażerów.

Jacht motorowy (\`(...)\`) został nabyty przez Wnioskodawcę w 2017 r. i ponownie przebudowany w 2018 r. w celu dostosowania jednostki do komercyjnych rejsów wędkarskich. Przebudowa polegała na (…), doposażeniu w radiopławę w celu zwiększenia bezpieczeństwa i rozszerzenia żeglugi z przybrzeżnej do pełnomorskiej. Dzięki przeprowadzeniu tych wszystkich działań dostosowano jednostkę do spełnienia wymogów do przewozu pasażerów (wędkarzy) w żegludze pełnomorskiej.

Dokonane zmiany są nieodwracalne i jednostka nie będzie wykorzystywana do celów do jakich była wykorzystywana przez poprzedniego właściciela.

(\`(...)\`)

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

1.  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
2.  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
3.  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Natomiast Reguła 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Zgodnie z tytułem działu 89 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Statki, łodzie oraz konstrukcje pływające”

W uwadze dodatkowej nr 1 do ww. działu wskazano, że „Podpozycje 8901 10 10, 8901 20 10, 8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 10, 8903 91 10, 8903 92 10, 8904 00 91i 8906 90 10 dotyczą jedynie jednostek pływających, zaprojektowanych jako pełnomorskie, posiadających całkowitą długość kadłuba (wyłączając wszystkie wystające części) nie mniejszą niż 12 m. Jednak łodzie rybackie i łodzie ratunkowe, zaprojektowane jako pełnomorskie, należy uważać za pełnomorskie jednostki pływające, niezależnie od ich długości.”

Z kolei z zapisów uwagi dodatkowej nr 1 Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej wynika, że „Wyrażenie „statki wodne konstruowane jako statki pełnomorskie” oznacza jednostki pływające, które ze względu na ich budowę i wyposażenie są przystosowane do pływania po morzu, nawet w złą pogodę (siła wiatru około 7 w skali Beauforta). Jednostki takie wyposażone są zazwyczaj w wodoszczelne pokłady i odporne na wpływy atmosferyczne nadbudówki.

Wyrażenie „całkowita długość kadłuba” oznacza długość kadłuba mierzoną pomiędzy najbardziej wysuniętym punktem dziobu a położonym najbardziej w tyle punktem rufy, ale nie obejmuje części wystających, nawet ukształtowanych razem z kadłubem (na przykład steru, bukszprytu, platform rybackich lub burt do nurkowania).

Wyrażenie „statki pełnomorskie” oznacza statki i poduszkowce, które spełniają powyższe warunki, nawet jeżeli w rzeczywistości są wykorzystywane głównie na wodach przybrzeżnych, w ujściach rzek lub na jeziorach itp. (…).”

Pozycja 8901 CN obejmująca „Liniowce pasażerskie, łodzie wycieczkowe, promy, statki towarowe, barki oraz podobne jednostki pływające, do przewozu osób lub towarów” zawiera:

8901 10 – „Liniowce pasażerskie, łodzie wycieczkowe oraz podobne jednostki pływające, zaprojektowane głównie do przewozu osób; promy wszelkiego rodzaju”

8901 20 – „Tankowce”

8901 30 – „Chłodniowce, inne niż te objęte podpozycją 8901 20”

8901 90 – „Pozostałe jednostki pływające do przewozu towarów oraz pozostałe jednostki pływające do przewozu zarówno osób, jak i towarów”

Podpozycja CN 8901 10 – „Liniowce pasażerskie, łodzie wycieczkowe oraz podobne jednostki pływające, zaprojektowane głównie do przewozu osób; promy wszelkiego rodzaju” zawiera:

*   8901 10 10 00 – „Pełnomorskie”,
*   8901 10 90 00 – „Pozostałe”.

W tym miejscu należy wskazać na wyrok TSUE z dnia 11 marca 2020 r. w sprawie C-192/19, w której rozstrzygnięto kwestię jednostek pływających określonych mianem „pełnomorskich”. Zgodnie z ww. wyrokiem „Uwagę dodatkową nr 1 do działu 89 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tej uwadze dodatkowej pojęcie „jednostek pływających zaprojektowanych jako pełnomorskie” dotyczy jednostek, które muszą być w stanie pływać co do zasady gdziekolwiek po morzu, w tym po pełnym morzu. Natomiast jednostki, które ze względu na swoją **budowę** są w stanie pływać tylko i wyłącznie w określonej strefie linii wybrzeża, nie można określać mianem „jednostek pływających po pełnym morzu” przy czym na taką klasyfikację **nie ma wpływu faktyczne wykorzystanie tych jednostek** (…).”

Cytując ww. wyrok TSUE: „Pomimo tych różnic ze wszystkich wersji językowych uwagi dodatkowej nr 1 do działu 89 CN można wywnioskować, że aby można było uznać, iż statki są objęte tym przepisem, muszą one być w stanie pływać co do zasady gdziekolwiek po morzu, w tym po pełnym morzu (pkt 31 wyroku). Natomiast statek, który ze względu na właściwości nierozerwalnie związane z jego budową jest w stanie pływać wyłącznie w określonej strefie przy linii wybrzeża, nie może zostać uznany za „statek pełnomorski” (pkt 32).

Szczegółowa analiza ww. zapisów Nomenklatury scalonej prowadzi do wniosku, że jacht komercyjny „(\`(...)\`)” objęty jest podpozycją 8901 10 90, a nie jak wskazuje Wnioskodawca – 8901 10 10.

Mając na uwadze fakt, że jacht ten jakkolwiek po przebudowie dopuszczony jest do uprawiania żeglugi pełnomorskiej przy sile wiatru do 7 stopni w skali Beauforta, to niemniej – jak wynika z karty bezpieczeństwa jachtu morskiego - żegluga pełnomorska ograniczona jest do 30 Mm od portu schronienia. Zatem powyższe ograniczenie w świetle zacytowanego wyżej wyroku TSUE powoduje, że jacht ten jest w stanie pływać wyłącznie w określonej strefie przy linii wybrzeża, co uniemożliwia zaklasyfikowanie tej jednostki do podpozycji CN 8901 10 10 jako jednostki pełnomorskiej.

Uwzględniając powyższe przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych podpozycją CN 8901 10 90. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. i 6. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ww. ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw i importu:

1.  jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, w tym w szczególności:
    1.  pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich łodzi wycieczkowych oraz podobnych jednostek pływających, zaprojektowanych głównie do przewozu osób; pełnomorskich promów wszelkiego rodzaju (CN 8901 10 10),
    2.  pełnomorskich tankowców (CN 8901 20 10),
    3.  pełnomorskich chłodniowców, innych niż objęte podpozycją 8901 20 (CN 8901 30 10),
    4.  pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do przewozu towarów oraz pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do przewozu zarówno osób, jak i towarów, z wyłączeniem barek morskich bez napędu (CN ex 8901 90 10),
    5.  pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków przetwórni oraz pełnomorskich pozostałych jednostek pływających do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa (CN 8902 00 10),
    6.  pchaczy pełnomorskich (CN 8904 00 91) i holowników pełnomorskich (CN ex 8904 00 10),
    7.  pełnomorskich lodołamaczy (CN ex 8906 90 10)
2.  używanych na morzu statków ratowniczych morskich (CN ex 8905 90 10) i łodzi ratunkowych (CN ex 8906 90 10),
3.  jednostek pływających używanych do rybołówstwa przybrzeżnego (CN ex 8902 00 90).

Jak stanowi art. 2 pkt 30 ustawy – ex rozumie się przez to zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Wskazać należy, że powyższy przepis art. 83 ustawy o podatku od towarów i usług jest implementacją art. 148 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą VAT. Zgodnie z tym przepisem, zamieszczonym w Rozdziale 7 „Zwolnienia związane z transportem międzynarodowym”, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

1.  dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego jednostek pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, jak również statków ratowniczych i udzielających pomocy na morzu oraz jednostek pływających przeznaczonych do rybołówstwa przybrzeżnego, z wyłączeniem, w przypadku tych ostatnich, dostaw prowiantu na pokład;
2.  dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego okrętów wojennych objętych kodem 8906 10 00 nomenklatury scalonej (NS), opuszczających ich własne terytorium i kierujących się do portu lub kotwicowiska znajdującego się poza terytorium danego państwa członkowskiego;
3.  dostawę, przebudowę, naprawę, konserwację, czarterowanie oraz wynajem jednostek pływających, o których mowa w lit. a) oraz dostawę, wynajem, naprawę i konserwację sprzętu, łącznie ze sprzętem rybackim, będącego częścią tych jednostek lub służącego ich eksploatacji;
4.  świadczenie usług innych niż usługi, o których mowa w lit. c), na bezpośrednie potrzeby jednostek pływających, o których mowa w lit. a), oraz ich ładunków;

(…).

W wyroku TSUE z dnia 14 września 2006 r. w sprawach połączonych C 181/04 do C 183/04 Trybunał orzekł: „14. (…) nawet jeśli niektóre wersje językowe art. 15 pkt 4 lit. a) szóstej dyrektywy prowadzą do rozbieżnych wykładni, struktura i cel tego przepisu przemawiają za stosowaniem kryterium wykorzystywania do żeglugi na pełnym morzu do wszystkich rodzajów statków wymienionych w tym przepisie. Z tytułu tego artykułu, który brzmi „Zwolnienia wywozu poza obszar Wspólnoty, operacji podobnych i transportu międzynarodowego” wynika, że celem tego przepisu jest zwolnienie od podatku VAT zaopatrzenia statku oraz, pod pewnymi warunkami, dostaw towarów na statki morskie. Stosowanie kryterium wykorzystywania do żeglugi na pełnym morzu wyklucza zwolnienie statków morskich używanych do celów handlowych, przemysłowych lub rybołówstwa w zakresie, w jakim działalność ta nie jest wykonywana na pełnym morzu.”

W tym kontekście należy stwierdzić, że dostawa jednostek pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu jest zwolniona z VAT na mocy art. 148 lit. a) i c) Dyrektywy VAT, pod warunkiem, że jednostki te są przeznaczone do przemieszczania się na pełnym morzu w zakresie transportu międzynarodowego bez jakichkolwiek ograniczeń co do odległości od linii brzegowej.

Opisany we wniosku towar klasyfikowany jest do podpozycji 8901 10 90 Nomenklatury scalonej (CN) i w świetle powyższej wykładni nie jest jednostką pełnomorską używaną do żeglugi na pełnym morzu (jego poruszanie się na pełnym morzu ograniczone jest do 30 Mm od portu schronienia) przewożącą odpłatnie pasażerów lub używaną do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, o której mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy od podatku od towarów i usług. Ponadto przedmiotowa jednostka pływająca nie jest również morskim statkiem ratowniczym oraz jednostką pływającą używaną do rybołówstwa przybrzeżnego wskazaną w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz lit. c. W związku z powyższym jej dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

*   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy);
*   towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).