Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.612.2024.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości i prawo kupującego do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia 31 stycznia 2008 r. AA (dalej: „Sprzedawca”) na podstawie umowy darowizny oraz
    oświadczenia o ustanowieniu służebności gruntowej sporządzonych dnia 31 stycznia
    2008 r. przez notariusza (...) otrzymała od swojej matki, pani BB niezabudowaną działkę
    gruntu (...), o powierzchni 1,0178 ha oznaczoną wówczas numerem ewidencyjnym 1 (nr
    księgi wieczystej: (...)). Równocześnie na mocy wzmiankowanej umowy darowizny oraz
    oświadczenia o ustanowieniu służebności gruntowej, pani BB ustanowiła na rzecz
    każdoczesnego właściciela działki o numerze ewidencyjnym 1, o której mowa powyżej,
    nieodpłatną służebność gruntową polegającą na prawie przejazdu i przechodu oraz

    przeprowadzenia wszelkich mediów przez część działki o numerze ewidencyjnym 2,
    sąsiadującej z ww. działką o numerze ewidencyjnym 1. Ustanowienie ww. służebności
    gruntowej przez panią BB związane było z zamiarem wzniesienia przez Sprzedawcę na
    południowym skraju ww. działki o numerze ewidencyjnym 1 domu jednorodzinnego z
    pożądanym dostępem do ul. (...). W momencie nabycia przez Sprzedawcę na drodze
    wzmiankowanej darowizny nieruchomość opisana w poprzednim zdaniu nie była objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W dniu ww. darowizny
    wskazana nieruchomość gruntowa była nieuzbrojona (tj. do rzeczonej nieruchomości
    nie były doprowadzone żadne media).
    Po nabyciu własności wzmiankowanej działki o numerze ewidencyjnym 1 (...)
    Sprzedawca rozpoczął budowę domu jednorodzinnego na jej południowym skraju
    (rozważana działka ma kształt wydłużonego prostokąta o krótkich bokach południowym
    i północnym i długich bokach wschodnim i zachodnim). Zawiadomienie o zakończeniu
    budowy rzeczonego domu jednorodzinnego zostało złożone w Starostwie Powiatowym
    w (...) dnia 20 lipca 2010 r. Rozważany dom jednorodzinny od momentu zakończenia
    budowy po dzień sporządzenia niniejszego wniosku wspólnego o wydanie interpretacji
    indywidualnej prawa podatkowego zamieszkany i wykorzystywany jest na cele osobiste
    Sprzedawcy (tj. służy do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Sprzedawcy i jego
    rodziny). Dodatkowo, na działce o numerze ewidencyjnym 1, jako nieruchomości
    obciążonej, dnia 15 listopada 2013 r. została ustanowiona na rzecz Gminy (...)
    służebność przesyłu polegająca na zapewnieniu dostępu i korzystania z działki gruntu
    nr 1 w pasie gruntu o szerokości niezbędnej do zainstalowania sieci kanalizacyjnej i
    wodociągowej, szczegółowo opisana w księdze wieczystej (...).
    Z uwagi na kształt działki o numerze ewidencyjnym 1 (...), przybliżony w poprzednim
    punkcie niniejszego opisu zdarzenia przyszłego oraz umiejscowienie domu
    jednorodzinnego przy jej południowym skraju, północna część ww. działki będącej
    własnością Sprzedawcy nie była w kolejnych latach w żaden sposób zagospodarowana,
    ani wykorzystywana. Charakter jednorazowy miał miesięczny wynajem rzeczonej,
    północnej części ww. działki będącej własnością Sprzedawcy na przestrzeni lat 2017-
    2018 na rzecz podmiotu, który wykorzystywał wynajętą część działki do prowadzenia
    działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży drzewek świątecznych (choinek).
    W 2018 r. do niewykorzystywanej, północnej części działki o numerze ewidencyjnym 1
    (...), doprowadzone zostały media pod postacią przyłącza do sieci elektroenergetycznej.
    Dnia 29 listopada 2018 r. na mocy uchwały nr (...) Rady Gminy (...) w sprawie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów położonych (...),
    teren na którym znajduje się rozważana działka objęty został miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, na mocy którego północna część rozważanej działki
    uzyskała przeznaczenie „tereny zabudowy usługowej i obiektów produkcyjnych oraz
    składów i magazynów”, ozn. 2UP oraz „teren w liniach rozgraniczających drogi lokalnej 1
    KDL - teren zabudowy usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów, magazynów i
                                        2obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m”, ozn. 1UPUC, z kolei
    część południowa uzyskała przeznaczenie „tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i zabudowy usługowej”.
                                          2W 2022 r. fragment północnej części ww. działki o powierzchni 2000 m został przez
    Sprzedawcę ogrodzony z trzech stron (grodzenie ww. powierzchni w pełni, tj. poprzez
    zamontowanie ogrodzenia z ostatniej - czwartej - strony, zakończono w 2023 r.), a w
    miesiącu październiku 2022 r. Sprzedawca ogłosił chęć wynajęcia rzeczonej, północnej
    części ww. działki, w zw. z czym umieścił tamże plakat ogłoszeniowy informujący o
    możliwości najmu rzeczonej części działki, a także umieścił na internetowym portalu (...)
    ogłoszenie w tożsamym zakresie.
    Dnia 14 stycznia 2023 r. między Sprzedawcą, a p. CC zawarta została umowa najmu
              2powierzchni 2000 m w północnej części rozważanej działki. Okres najmu na podstawie

    rzeczonej umowy rozpoczął się z dniem 1 marca 2023 r., a p. CC, jako najemca postawił
    na wynajmowanym gruncie niewielkie blaszane magazyny samoobsługowe typu „self
    storage”. Obiekty te od początku nie były trwale związane z gruntem i od początku
    okresu obowiązywania ww. umowy najmu stanowiły własność najemcy. Na początku
    2023 r., po zawarciu wzmiankowanej umowy najmu, Sprzedawca dokonał także
    utwardzenia wynajętego fragmentu działki o numerze ewidencyjnym 1 tłuczniem
    betonowo-ceglanym i wzmiankowanego już w poprzednim punkcie opisu zdarzenia
    przyszłego, domknięcia ogrodzenia rzeczonego fragmentu działki, poprzez montaż
    ogrodzenia od strony dotychczas nieogrodzonej. Równocześnie wraz z wynajęciem
    rzeczonej części działki, na przyłączu elektroenergetycznym do niej doprowadzonym
    został założony licznik energii elektrycznej.
    Niezależnie od wynajęcia ww. fragmentu dotychczas nieużytkowanej, północnej części
    działki o numerze ewidencyjnym 1 (...), od jesieni 2022 r. Sprzedawca prowadził ze (...)
    sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: „Zainteresowany”, a wraz z „Sprzedawcą” dalej jako:
    „Strony”) rozmowy ws. sprzedaży rzeczonej części działki i z tego względu dnia 4
    stycznia 2024 r. wystąpił do Wójta Gminy (...) z wnioskiem o podział rzeczonej działki.
    Dnia 23 maja 2024 r. Wójt Gminy (...), (...) wydał decyzję (...), na mocy której rozważana
    działka o numerze ewidencyjnym 1 została podzielona na:
      (i) działkę nr 3 o powierzchni 0,1601 ha, zabudowaną budynkiem mieszkalnym,
        znajdującą się w południowej części dotychczasowej działki o numerze
        ewidencyjnym 1;
      (ii) działkę nr 4 o powierzchni 0,8754 ha, znajdującą się w północnej części
        dotychczasowej działki o numerze ewidencyjnym 1 (dalej: „Nieruchomość”).
    Nieruchomość stanowi przedmiot planowanej sprzedaży, objętej niniejszym wnioskiem
    wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Dokonany podział dotychczasowej działki o numerze ewidencyjnym 1 jest spójny z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który Rada Gminy (...)
    uchwaliła uchwałą (...) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego (...) (zgodnie z którym to miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego część, która przypadła na Nieruchomość posiadała przeznaczenie
    „tereny zabudowy usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów i magazynów”,
    ozn. 2UP oraz „teren w liniach rozgraniczających drogi lokalnej 1 KDL - teren zabudowy
    usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów, magazynów i obiektów handlowych
                          2o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m”, ozn. 1UPUC).
    Po tym, jak doszło do podziału dotychczasowej działki o numerze ewidencyjnym 1 i
    wydzielenia z niej Nieruchomości, Zainteresowany potwierdził wolę nabycia
    Nieruchomości w całości, w tym także w części objętej umową najmu zawartą między
    Sprzedawcą, a p. CC dnia 14 stycznia 2023 r. (która zawarta została na czas określony
    do dnia 28 lutego 2028 r.). Z tego względu dnia 4 października 2024 r. doszło do
    rozwiązania (ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2024 r.) umowy najmu z dnia 14 stycznia
                                                22023 r. zawartej między Sprzedawcą, a p. CC w stosunku do powierzchni 2000 m w
    północnej części obecnej Nieruchomości.
    W toku negocjacji warunków zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości Strony
    powzięły wątpliwość w przedmiocie konieczności objęcia sprzedaży Nieruchomości
    podatkiem od towarów i usług (dalej: „VAT”). Z uwagi na okoliczność, że Nieruchomość
    nie była od momentu nabycia działki o numerze ewidencyjnym 1 (...) przez Sprzedawcę
    na mocy umowy darowizny wzmiankowanej w pkt 1 niniejszego opisu zdarzenia
    przyszłego wykorzystywana w sposób inny aniżeli opisany w poprzednich punktach
    niniejszego opisu zdarzenia przyszłego, zasadne jest stwierdzenie, że część owej działki,
    stanowiąca obecnie (tj. po podziale owej działki na mocy decyzji (...)) Nieruchomość nie
    była przez Sprzedawcę wykorzystywana w ogóle, w żaden sposób, poza jednorazowym

    wynajęciem jej części na okres 1 miesiąca na przestrzeni lat 2017-2018, co opisano
    powyżej oraz wynajęciem jej części na okres efektywnie skrócony do niecałych 2 lat na
    rzecz p. CC w roku 2023, w ocenie Stron sprzedaż Nieruchomości powinna zostać
    zakwalifikowana jako zarząd majątkiem prywatnym przez Sprzedawcę, w zw. z czym
    Sprzedawca nie powinien zostać zaliczony w poczet podatników VAT na mocy art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a sama transakcja nie powinna zostać potraktowana jako
    mieszcząca się w zakresie zastosowania art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Intencją
    Stron jest zatem uzyskanie potwierdzenia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że
    sprzedaż Nieruchomości, nabyciem której zainteresowany jest Zainteresowany, nie
    podlega opodatkowaniu VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca wskazuje, że nie podejmował żadnych aktywności, nakierowanych na
    sprzedaż Nieruchomości, a z zapytaniem, czy jest on zainteresowany sprzedażą
    Nieruchomości, sam zgłosił się do Wnioskodawcy przedstawiciel D, będącej liderem
    wśród polskich firm doradczych świadczących kompleksowe usługi na rynku
    nieruchomości komercyjnych. D działa w imieniu i na rzecz Zainteresowanego.
    Wnioskodawca wskazuje, że udzielił pełnomocnictw (...) – prawnikom odpowiadającym
    za obsługę prawną przyszłej transakcji w imieniu Zainteresowanego, oraz (...)
    przedstawicielom D, tj. pośrednika działającego w imieniu i na rzecz Zainteresowanego,
    jako osobom zobligowanym do uzyskania dokumentów do umowy sprzedaży typu
    aktualny wypis i wyrys z ewidencji, wypis z planu itd. Szczegółowe zakresy ww.
    pełnomocnictw były następujące:
      (i) „(...) do występowania w charakterze mojego pełnomocnika przed organami
        administracji, jednostkami samorządu terytorialnego, sądami, instytucjami oraz
        wszelkimi osobami fizycznymi i prawnymi i podejmowania czynności w celu
        uzyskiwania wszelkich informacji, dokumentów, decyzji, postanowień,
        zaświadczeń, wypisów, wyrysów, map, warunków, opinii, uzgodnień, zatwierdzeń
        itp. dotyczących lub związanych z Nieruchomością, nabyciem przeze mnie praw
        do Nieruchomości, stanu prawnego i faktycznego Nieruchomości, w
        szczególności pełnomocnik upoważniony jest do uzyskiwania: - wypisów z
        ewidencji gruntów dotyczących Nieruchomości (z klauzulą, iż dokumenty te
        przeznaczone są do dokonywania wpisów w księdze wieczystej), - wyrysów z
        mapy ewidencyjnej dotyczących Nieruchomości (z klauzulą, iż dokumenty te
        przeznaczone są do dokonywania wpisów w księdze wieczystej), - wypisów i
        wyrysów z planu zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości”,
      (ii) oraz dot. „(...) zaświadczeń dotyczących objęcia/nie objęcia Nieruchomości
        uproszczonym planem urządzenia lasu oraz decyzją z art. 19 ust. 3 ustawy z dnia
        28 września 1991 r. o lasach, - zaświadczeń dotyczących objęcia/nie objęcia
        Nieruchomości uchwałą, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października
        2015 roku o rewitalizacji oraz położenia/nie położenia terenu Nieruchomości w
        Specjalnej Strefie Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5 tej ustawy, -
        zaświadczeń dotyczących znajdowania się/nie znajdowania się na terenie
        Nieruchomości wód śródlądowych stojących w rozumieniu art. 23 ustawy prawo
        wodne, - zaświadczeń dotyczących wydania/nie wydania decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego dla terenu Nieruchomości, decyzji o zezwoleniu na
        realizację inwestycji drogowej, toczenia się/nie toczenia się postępowań
        zmierzających do wydania takich decyzji, - zaświadczeń i innych dokumentów
        dotyczących wszelkich roszczeń restytucyjnych, reprywatyzacyjnych i w związku z
        tym prowadzonych postępowań dotyczących Nieruchomości, - zaświadczeń
        dotyczących postępowań wywłaszczeniowych dotyczących Nieruchomości i
        roszczeń z tym związanych, - zaświadczeń o niezaleganiu przeze mnie w
        podatkach lub stwierdzające stan zaległości, w tym podatku rolnym od
        Nieruchomości, - zaświadczeń o niezaleganiu przeze mnie w opłacaniu składek

        na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia
        Społecznego, Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Pełnomocnik
        upoważniony jest do przeglądania akt wszelkich postępowań dotyczących
        Nieruchomości i nabycia przeze mnie praw do Nieruchomości z prawem do
        sporządzania kopii/fotografowania treści przedmiotowych akt, uzyskiwania
        odpisów i kopii oraz składania wszelkich związanych z tym wniosków”,
      (iii) pełnomocnictwo PPS-1 dla przedstawiciela Zainteresowanego do podpisania
        wniosku, złożenia wniosku i odbioru zaświadczenia o niezaleganiu z Urzędu
        Skarbowego wydanego w trybie 306e lub 306g Ordynacji Podatkowej albo
        zaświadczenie o wysokości zaległości zbywającego w trybie 306g Ordynacji
        Podatkowej.
    Były to pełnomocnictwa udzielone przez Wnioskodawcę, które miały na celu
    sprawdzenie stanu prawnego Nieruchomości przez kupującego Zainteresowanego oraz
    do uzyskania dokumentów do umowy sprzedaży wymaganych przez Zainteresowanego
    lub notariusza. W celu usprawnienia ich uzyskania, Wnioskodawca udzielił wskazanych
    pełnomocnictw kancelarii prawnej i pośrednikowi działającemu na rzecz
    Zainteresowanego. Podobnie rzecz się ma z pełnomocnictwem do złożenia w imieniu
    Wnioskodawcy niniejszego wniosku o wydanie wspólnej interpretacji podatkowej (także
    tutaj w celu usprawnienia jej uzyskania Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa doradcy
    podatkowemu Zainteresowanego).
    Zainteresowany jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz będzie on
    wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Odnosząc
    się do zapytania o konkretne czynności, do których Zainteresowany planuje
    wykorzystywać nieruchomość, Wnioskodawca wskazuje, że w bliższej przyszłości będą
    to m.in. czynności zw. z użytkowaniem Nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem,
    głównie do wynajmu dla celów komercyjnych budynków usługowych, które
    Zainteresowany planuje wznieść na Nieruchomości zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego przyjętym przez Radę Gminy (...) w sprawie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dalszej przyszłości
    Zainteresowany rozważa opodatkowaną sprzedaż zabudowanej Nieruchomości po jej
    zabudowaniu komercyjnymi budynkami usługowymi na rzecz podmiotów trzecich.
    Na Nieruchomości, pod powierzchnią gruntu nie znajduje się sieć kanalizacyjna i sieć
    wodociągowa. Z tego względu nie istnieje konieczność odnoszenia się do pytania
    warunkowego, czy rzeczone sieci stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz kiedy były oddane do użytkowania, czy były
    ponoszone wydatki na ulepszenie ww. budowli w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdej budowli
    odrębnie oraz czy w stosunku do tych wydatków przysługiwało Sprzedawcy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Pytania te są
    bezprzedmiotowe wobec nieistnienia na nieruchomości żadnej rozważanej sieci
    kanalizacyjnej, czy wodociągowej.
    Pytania
      1. Czy w przypadku sprzedaży przez Sprzedawcę na rzecz Zainteresowanego
        Nieruchomości, rozważana transakcja sprzedaży mieścić będzie się w zakresie
        zarządu majątkiem prywatnym Sprzedawcy i nie będzie stanowić dostawy
        towarów podlegającej opodatkowaniu VAT?
      2. W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie nr 1, na skutek czego
        sprzedaż przez Sprzedawcę na rzecz Zainteresowanego działki nr 4 o powierzchni
        0,8754 ha, znajdującą się w północnej części dotychczasowej działki o numerze
        ewidencyjnym 1 (...) (dalej: „Nieruchomość”) uznana zostanie za dostawę
        towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, czy Zainteresowany będzie
        uprawniony do obniżenia własnej kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego

        wynikającego z faktury dokumentującej nabycie przez niego Nieruchomości od
        Wnioskodawcy, przy założeniu, że Nieruchomość będzie w całości
        wykorzystywana przez Zainteresowanego do wykonywania czynności
        opodatkowanych VAT oraz Zainteresowany otrzyma wcześniej od Wnioskodawcy
        prawidłowo wystawioną fakturę wystawioną przez Wnioskodawcę jako
        zarejestrowanego podatnika VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W przypadku sprzedaży przez Sprzedawcę na rzecz Zainteresowanego
        Nieruchomości, rozważana transakcja sprzedaży mieścić będzie się w zakresie
        zarządu majątkiem prywatnym Sprzedawcy i nie będzie stanowić dostawy
        towarów podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Celem złożenia niniejszego wniosku wspólnego było uzyskanie przez Strony
    potwierdzenia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że sprzedaż Nieruchomości,
    nabyciem której zainteresowany jest Zainteresowany, nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Strony stoją na stanowisku, że w przypadku sprzedaży przez Sprzedawcę na rzecz
    Zainteresowanego Nieruchomości, w rzeczy samej rozważana transakcja nie będzie
    podlegać opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów, albowiem mieścić będzie się w
    zakresie zarządu majątkiem prywatnym Sprzedawcy.
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju”, zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ab initio ustawy o VAT
    „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”. Na tym tle wskazać można, że
    transakcja sprzedaży Nieruchomości między Sprzedawcą, a Zainteresowanym w istocie
    stanowić będzie dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT.
    Niemniej jednak jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT „Podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności”. Jak z kolei stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Powyższe
    przepisy dowodzą zatem, że Sprzedawca, jako osoba fizyczna, która nie wykorzystywała
    dotąd Nieruchomości w ww. sposób (za wykorzystywanie jej w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych nie sposób uznać zawarcia - na przestrzeni ponad 16 lat - dwóch umów
    najmu terenu stanowiącego obecnie część Nieruchomości, a w owym czasie
    stanowiącego część działki o numerze ewidencyjnym 1 (...), od jesieni 2022 r., z której
    dopiero dnia 23 maja 2024 r. decyzją (...) Wójt Gminy (...), po przeprowadzeniu
    postępowania (...) wydzielił Nieruchomość, spośród których pierwsza zawarta została na
    okres 1 miesiąca w latach 2017-2018, a druga na okres 5 lat, efektywnie skrócony do
    niecałych lat 2 po wcześniejszym rozwiązaniu umowy najmu, w latach 2023-2024), nie
    wykonuje w zw. z władaniem prawem własności do Nieruchomości działalności
    gospodarczej w powyższym rozumieniu i co za tym idzie, zbycie rzeczonego prawa
    własności na rzecz Zainteresowanego w stosunku do Nieruchomości nie będzie
    stanowić również czynności, którą można zakwalifikować jako działalności gospodarczej.
    Sprzedawca wskazuje, że zbycie Nieruchomości na rzecz Zainteresowanego w sytuacji
    opisanej w opisie zdarzenia przyszłego w niniejszym wniosku wspólnym stanowić
    będzie zatem czynność zarządu majątkiem prywatnym Sprzedawcy, jako osoby
    fizycznej niebędącej podatnikiem VAT, nie zaś dostawę towarów w ramach
    wykonywanej działalności gospodarczej podatnika VAT i z tego względu rozważana
    transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

    Swoją ocenę Sprzedawca opiera na ugruntowanej praktyce interpretacyjnej organów
    podatkowych, w tym samego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, a także
    orzecznictwie sądów administracyjnych. W źródłach tych jednolicie przyjmuje się, że
    sprzedaż nieruchomości nienabytej na cele handlowe, ale nabytej do majątku
    prywatnego i sprzedawanej jako część takiego majątku, stanowi czynność zarządu
    majątkiem prywatnym, a nie dostawę towarów w ramach działalności gospodarczej, i to
    nawet jeśli sprzedawana nieruchomość została wydzielona z wcześniej nabytej
    nieruchomości wyłącznie dla celów jej sprzedaży. Z tego względu w źródłach tych
    przesądza się, że czynność taka nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Problematyka sprzedaży gruntów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę i jej
    konsekwencje na gruncie ustawy o VAT były wielokrotnie przedmiotem orzekania przez
    sądy administracyjne. Należy przede wszystkim zauważyć, że NSA w wydanym w
    składzie siedmiu sędziów wyroku z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07)
    wyraził pogląd, iż przepisy art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT powinny być rozumiane w ten
    sposób, że warunkiem sine qua non uznania, iż dany podmiot działa w charakterze
    podatnika podatku VAT jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec,
    usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny
    zawód. NSA wywiódł, iż ani formalny status danego podmiotu, jako podatnika
    zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie
    lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o
    opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, iż w odniesieniu do
    konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Uzasadniając wyrażone stanowisko NSA stwierdził, że jeśli dana czynność została
    wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego
    zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu wykonania takiej
    czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku VAT, i to bez
    względu na to, czy czynność tę (sprzedaż działek) wykonał jednorazowo, ale w
    okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy,
    czy też wielokrotnie. Sąd dodał także, iż taka właśnie sytuacja występuje w przypadku
    sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego. Majątek taki bowiem nabywany
    jest przede wszystkim na własne potrzeby danej osoby a nie z przeznaczeniem na
    działalność handlową, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach,
    jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność
    handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku VAT. NSA
    podkreślił przy tym, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie
    handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności musi być ujawniony już w
    momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można bowiem
    pominąć tego, iż przez pojęcie „handel” należy rozumieć dokonywanie w sposób
    zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży.
    Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z dnia 12 stycznia
    2010 r., sygn. akt I FSK 1626/08 „Nie budzi żadnych wątpliwości to, że zawodowa
    (profesjonalna) działalność handlowca polega na nabywaniu towarów i ich późniejszej
    sprzedaży z zyskiem. Ponadto taka profesjonalna działalność handlowa - co do zasady -
    nie jest ograniczana w czasie i nie kończy się po sprzedaży z góry określonej ilości
    towarów. Zatem nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego
    (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych).
    Jeżeli sprzedane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek osobisty
    sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej,
    sprzedawca nie może być uznany za handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. (...)
    Sprzedaż działek budowlanych wydzielonych z gospodarstwa rolnego ograniczona jest
    do wskazanej we wniosku liczby działek. Wskazuje to na ograniczony ilościowo zakres
    realizacji tej sprzedaży. Zatem taka działalność jest działalnością okazjonalną i nie może
    być kwalifikowana jako prowadzenie handlowej działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 u.p.t.u.”.

    Podobnie NSA w wyroku z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 42/09 zwraca uwagę,
    że „Sprzedaż kilku działek budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę,
    stanowiących majątek prywatny sprzedawcy, wskazująca tym samym na ograniczony
    ilościowo zakres realizacji tej sprzedaży, nie może być kwalifikowana jako prowadzenie
    handlowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Tylko gdy
    osoba sprzedająca takie działki swoim zachowaniem wykaże, że realizując tę sprzedaż
    działa i chce działać w charakterze podatnika (handlowca, który nabył grunty w celu ich
    zbycia i chce oprócz tej sprzedaży kontynuować tego rodzaju aktywność), czyli
    podmiotu prowadzącego w tym zakresie działalność profesjonalną, stałą i
    zorganizowaną - sprzedaż taka będzie opodatkowana VAT. Na taki profesjonalny
    charakter wskazywać może również skala prowadzonej działalności handlowej
    nieograniczająca się do kilku gruntów, wskazująca na zorganizowaną na stałe, a nie
    jedynie okazjonalną, działalność w tym zakresie”.
    Jak z kolei wynika z wyroku NSA z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I FSK 1629/07 „Dla
    porządku trzeba jedynak wskazać, iż zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy o VAT z 2004
    r. działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas gdy czynność
    została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar
    wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Powołany przepis wskazuje, iż by uznać
    dany podmiot za podatnika VAT należy ustalić czy działał jako jedna z osób wyżej
    wymienionych. Innymi słowy jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem
    działań tych osób, to nie można mówić o czynności opodatkowanej. W przypadku
    sprzedaży działki, lub jakiegokolwiek elementu majątku osobistego, wydaje się, iż skoro
    ich nabycie dotyczyło zaspokojenia własnych (prywatnych) potrzeb i nie miało związku z
    prowadzoną działalnością handlową, to w konsekwencji trzeba uznać, że ich sprzedaż
    nie może być traktowana za dokonaną w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Stwierdzenie to rodzi jednoznaczne skutki w świetle treści art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT z 2004 r., który to przepis stanowi, iż podatnikiem są wyłącznie podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 i to bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Mając powyższe na uwadze, kluczową kwestią wydaje się
    ustalenie czy sprzedane przez skarżącą działki zostały wydzielone z gruntu,
    stanowiącego jej majątek osobisty czy też z gruntu, który został nabyty w celu
    prowadzenia działalności gospodarczej. Jedynie bowiem udzielenie odpowiedzi na tak
    postawione pytanie przesądza czy dokonane czynności sprzedaży podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT”.
    W końcu w wyroku z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1841/11 NSA wskazał, że
    „Pojęcie działalności gospodarczej, zdefiniowane w tych normach, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców i usługodawców, w tym wykorzystywanie, w
    sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z
    tego tytułu dochodu. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania
    w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako
    że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej
    rzeczy. O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działał w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Oceniając, czy określoną osobę fizyczną, która dokonuje sprzedaży gruntu, należy
    uznać za podatnika podatku od towarów i usług, należy wziąć pod uwagę wskazówki
    zawarte w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako „TSUE”) z
    dnia 15 września 2011 r., w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10.

    W orzeczeniu tym TSUE przyjął, że:
    (36) „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
    siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (...)”.
    (37) „Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w
    niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres
    transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (...)”.
    (38) „Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału
    gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest
    decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje
    następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego”.
    (45) „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie
    stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego
    tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT, jako że jedynym przychodem
    z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje
    nie stanowią zaś same z siebie działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy (...)”.
    Na tle powyższego orzecznictwa Sprzedawca raz jeszcze podkreśla, że Nieruchomość
    została wydzielona w 2024 r. z działki o numerze ewidencyjnym 1 (...), którą Sprzedawca
    nabył na drodze darowizny przeszło 16 lat wcześniej na cele prywatne, zasilając w ten
    sposób swój majątek osobisty. O okoliczności, że ww. działkę pierwotną Sprzedawca
    nabył do swojego majątku osobistego, na cele prywatne, przesądzać może już sama
    okoliczność, że działka ta, darowana Sprzedawcy przez matkę, została szybko
    wykorzystana do wzniesienia domu jednorodzinnego, w którym Sprzedawca mieszka
    wraz z rodziną nieprzerwanie od roku 2010. O braku intencji w zakresie gospodarczego
    wykorzystania Nieruchomości może świadczyć także fakt, że na przestrzeni 16 lat, owa
    część dawnej działki o numerze ewidencyjnym 1 stanowiła nieużytek, z którego
    Sprzedawca nie czerpał żadnych pożytków poza jednorazowym wynajmem części
    obecnej Nieruchomości (a wówczas jeszcze działki pierwotnej o ww. numerze
    ewidencyjnym) na okres 1 miesiąca w latach 2017-2018 podmiotowi prowadzącemu
    działalność w zakresie sprzedaży drzewek świątecznych (choinek) i wynajmem części
    Nieruchomości (na ów moment także jeszcze działki pierwotnej o ww. numerze
    ewidencyjnym) na okres 5 lat (finalnie skrócony do mniej niż 2 lat) ze skutkiem dopiero
    od dnia 1 marca 2023 r. p. CC, wykorzystującemu wynajęty teren do świadczenia usług
    magazynowych przy pomocy niewielkich blaszanych magazynów samoobsługowych
    typu „self storage”. Powyższe w ocenie Sprzedawcy przesądza o tym, że mająca
    nastąpić na rzecz Zainteresowanego sprzedaż Nieruchomości nie powinna podlegać
    opodatkowaniu VAT, szczególnie, że nie nastąpi w ramach działalności o charakterze
    profesjonalnym, stałym i zorganizowanym.
    Powyższe stanowisko podziela Zainteresowany, w którego interesie prawnym jest
    uznanie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej stanowiska zaprezentowanego
    przez Sprzedawcę za prawidłowe. W takiej sytuacji cena nabycia przez
    Zainteresowanego Nieruchomości nie wzrośnie o konieczny do uregulowania wraz z
    wartością netto VAT, stanowiący kolejno VAT naliczony dla Zainteresowanego (ów VAT
    powiększyłby zaś cenę transakcyjną w sytuacji uznania stanowiska Sprzedawcy za
    nieprawidłowe, co rzutowałoby na przepływy pieniężne po stronie Zainteresowanego, a
    kolejno także na rozliczenie przezeń VAT naliczonego).

    Z powyższych względów Sprzedawca (którego stanowisko podziela też Zainteresowany)
    uważa, że jego stanowisko odnośnie pytania zaprezentowanego w niniejszym wniosku
    wspólnym uznać należy za prawidłowe.
      2. W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie nr 1, na skutek czego
        sprzedaż przez Sprzedawcę na rzecz Zainteresowanego Nieruchomości uznana
        zostanie za dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT przez
        Wnioskodawcę, Zainteresowany będzie uprawniony do obniżenia kwoty
        własnego VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z faktury
        dokumentującej nabycie przez niego Nieruchomości od Wnioskodawcy, przy
        założeniu, że Nieruchomość będzie w całości wykorzystywana przez
        Zainteresowanego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT oraz
        Zainteresowany otrzyma wcześniej od Wnioskodawcy prawidłowo wystawioną
        fakturę wystawioną przez Wnioskodawcę jako zarejestrowanego podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z
    art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT kwotę VAT naliczonego stanowi suma kwot
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika m.in. z tytułu nabycia towarów.
    Zainteresowany zauważa, że skoro na mocy uchwały Rady Gminy (...) w sprawie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...), teren na którym znajduje
    się Nieruchomość objęty został miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, na mocy którego Nieruchomość uzyskała przeznaczenie „tereny
    zabudowy usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów i magazynów”, ozn. 2UP
    oraz „teren w liniach rozgraniczających drogi lokalnej 1 KDL - teren zabudowy
    usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów, magazynów i obiektów handlowych
                          2o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m” to dostawa Nieruchomości stanowić będzie
    dostawę terenu niezabudowanego będącego terenem budowlanym w rozumieniu art. 2
    pkt 33 Ustawy o VAT, zatem dostawę podlegającą opodatkowaniu VAT (przy założeniu
    udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie nr 1), niemieszczącą się w zakresie
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT.
    Wobec powyższego, zakładając, że sprzedaż przez Sprzedawcę na rzecz
    Zainteresowanego Nieruchomości uznana zostanie za dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu VAT, Zainteresowany będzie uprawniony do obniżenia kwoty własnego
    podatku należnego o całość podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury
    dokumentującej dokonanie nabycia Nieruchomości od Wnioskodawcy, pod warunkiem,
    że Nieruchomość będzie przez Zainteresowanego wykorzystywana wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT oraz Zainteresowany otrzyma wcześniej
    od Wnioskodawcy prawidłowo wystawioną fakturę wystawioną przez Wnioskodawcę
    jako zarejestrowanego podatnika VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w
    części prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy zbycie
    nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady
    podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane
    świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
    Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,
        o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności

    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów,
    jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C#291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25
    /03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Sąd stwierdził, że majątek prywatny
    to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć
    i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem takiej aktywności może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie

    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi
    ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Państwa wątpliwości dotyczą uznania sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedawcę na
    rzecz Zainteresowanego za transakcję, która będzie się mieścić w zakresie zarządu
    majątkiem prywatnym Sprzedawcy i nie będzie stanowić dostawy towarów podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Jak wskazano wyżej, istotnym dla określenia czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i
    obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że
    powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej
    jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności
    gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z
    jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Podkreślić należy, że z powołanego wyżej orzeczenia TSUE w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina
    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że
    w celu ustalenia czy podmiot dokonujący sprzedaży działek występuje w charakterze
    podatnika niezbędne jest przeanalizowanie wszystkich okoliczności sprawy. O
    opodatkowaniu danej transakcji przesądza ciąg działań podjętych w celu sprzedaży
    oraz angażowanie środków podobnych do podmiotów profesjonalnie zajmujących się
    sprzedażą gruntów.
    W przedmiotowej sprawie należy uznać, że w stosunku do planowanej dostawy
    Nieruchomości wystąpił ciąg działań pozwalający uznać Sprzedawcę za podatnika
    podatku od towarów i usług. Wbrew Państwa twierdzeniom, transakcja nie będzie
    wykonywana w ramach rozprządzania majątkiem osobistym Sprzedawcy – sprzedaż
    będzie nosiła znamiona przeprowadzenia jej w ramach działalności gospodarczej.
    Po pierwsze należy mieć na uwadze, że w 2018 r. do niewykorzystywanej, północnej
    części działki o numerze ewidencyjnym 1 (tj. tej jej części, z której została wydzielona
    Nieruchomość – działka nr 4 o powierzchni 0,8754 ha) doprowadzone zostały media
    pod postacią przyłącza do sieci elektroenergetycznej.
    Przyłączenie sieci jest kosztowną inwestycją, która nie została poniesiona przez
    Sprzedawcę na własne potrzeby osobiste.
    Kolejno w 2022 r. fragment północnej części ww. działki o numerze ewidencyjnym 1 o
              2powierzchni 2000 m został przez Sprzedawcę ogrodzony z trzech stron (grodzenie ww.
    powierzchni w pełni, tj. poprzez zamontowanie ogrodzenia z ostatniej - czwartej -
    strony, zakończono w 2023 r.).
    W miesiącu październiku 2022 r. Sprzedawca ogłosił chęć wynajęcia rzeczonej,
    północnej części ww. działki, w zw. z czym umieścił plakat ogłoszeniowy informujący o
    możliwości najmu, a także umieścił na internetowym portalu (...) ogłoszenie w tym
    samym zakresie.

    Dnia 14 stycznia 2023 r. między Sprzedawcą, a p. CC zawarta została umowa najmu
    przedmiotowej części.
    Na początku 2023 r. Sprzedawca dokonał utwardzenia wynajętego fragmentu działki o
    numerze tłuczniem betonowo-ceglanym i domknięcia ogrodzenia.
    Wraz z wynajęciem części działki na przyłączu elektroenergetycznym został założony
    licznik energii elektrycznej.
    Nie ulega więc wątpliwości, że wyżej wskazany szeroko zakrojony zakres czynności nie jest
    typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym – prywatnym. Dokonując ww. działań (doprowadzenie energii
    elektrycznej do działki i założenie licznika, ogrodzenie i utwardzenie części działki),
    Sprzedawca uatrakcyjnił ww. część działki (która ostatecznie weszła w skład wydzielonej
    Nieruchomości) i przyczynił się do wzrostu jej wartości.
    O tym, że przedmiotem planowanej sprzedaży nie będzie majątek osobisty Sprzedawcy
    świadczy również fakt, że część ww. Nieruchomości była przedmiotem najmu.
    Jak Państwo wskazali we wniosku, charakter jednorazowy miał miesięczny wynajem na
    przestrzeni lat 2017-2018 północnej części działki o numerze ewidencyjnym 1 (z której
    została wydzielona m.in. ww. Nieruchomość) na rzecz podmiotu, który wykorzystywał
    wynajętą część działki do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży
    drzewek świątecznych (choinek). Jednocześnie z wniosku wynika, że dnia 14 stycznia
                                                    22023 r. między Sprzedawcą, a p. CC zawarta została umowa najmu powierzchni 2000 m
    w północnej części działki. Okres najmu na podstawie ww. umowy rozpoczął się z dniem
    1 marca 2023 r., a p. CC jako najemca postawił na wynajmowanym gruncie niewielkie
    blaszane magazyny samoobsługowe typu „self storage”.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    W kontekście sprawy należy również wskazać treść zdania drugiego definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzony w ramach działalności
    gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W opisanym przypadku istotny jest ww. wyrok TSUE w sprawie C-291/92. Z orzeczenia
    tego wynika bowiem, że aby uznać daną nieruchomość za majątek osobisty muszą
    istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości
    wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie jej posiadania. Przykładem takiego
    wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    W analizowanej sprawie północna część działki o numerze ewidencyjnym 1 (która
    została podzielona m.in. na Nieruchomość przeznaczoną do sprzedaży) była

    przedmiotem zawartych umów najmu, co mieści się w pojęciu wykonywania
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Najem polega bowiem
    na wykorzystywaniu przedmiotu umowy w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tym
    samym wynajem przez Sprzedawcę ww. części (składowej Nieruchomości)
    spowodowało, że utraciła ona charakter majątku prywatnego (osobistego). Innymi
    słowy grunt ten sprzedany zostanie jako majątek wykorzystywany w działalności
    gospodarczej, polegającej na świadczeniu przez Sprzedawcę usług odpłatnego wynajmu.
    Ponadto wskazali Państwo, że niezależnie od wynajęcia ww. fragmentu działki
    Sprzedawca prowadził ze sp. z o.o. z siedzibą w (...) rozmowy ws. sprzedaży tej części.
    Z tego względu dnia 4 stycznia 2024 r. Sprzedawca wystąpił z wnioskiem o podział
    działki.
    Po tym, jak doszło do podziału działki o numerze ewidencyjnym 1 i wydzielenia z niej
    Nieruchomości, Zainteresowany potwierdził wolę nabycia Nieruchomości w całości, 4
    października 2024 r. doszło do rozwiązania umowy najmu zawartej między Sprzedawcą,
                            2a p. CC w stosunku do powierzchni 2000 m w północnej części obecnej Nieruchomości.
    W opisanej sytuacji dokonując ww. czynności (podziału działki, wcześniejszego rozwiązania
    umowy najmu) Sprzedawca wychodzi naprzeciw oczekiwaniom Zainteresowanego i
    przyspiesza proces realizacji planowanej transakcji.
    Zatem przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują na aktywność, która jest
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie Nieruchomość (grunt) inny niż w
    chwili nabycia. Na podstawie umowy darowizny oraz oświadczenia o ustanowieniu
    służebności gruntowej Sprzedawca otrzymał niezabudowaną działkę gruntu o powierzchni
    1,0178 ha o numerze ewidencyjnym 1, która w momencie nabycia nie była objęta
    miejscowym stanem zagospodarowania przestrzennego i była nieuzbrojona. Dostawa
    będzie natomiast dotyczyć gruntu podzielonego, tj. Nieruchomości, która została
    wydzielona z ww.działki - działki nr 4 o powierzchni 0,8754 ha, objętej miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, częściowo uzbrojonej. W rezultacie powyższego
    planowana sprzedaż Nieruchomości będzie dostawą dokonywaną przez Sprzedawcę jako
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 i ust. 2
    ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług i podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny

    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    We wniosku wskazali Państwo, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego część, która przypadła na Nieruchomość posiadała przeznaczenie
    „tereny zabudowy usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów i magazynów”,
    ozn. 2UP oraz „teren w liniach rozgraniczających drogi lokalnej 1 KDL - teren zabudowy
    usługowej i obiektów produkcyjnych oraz składów, magazynów i obiektów handlowych
                          2o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m”, ozn. 1UPUC.
    Tym samym Nieruchomość będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt
    33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia od podatku VAT spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627/12
    wskazał, że:
      „Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w

    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z wniosku, na podstawie umowy darowizny oraz oświadczenia o ustanowieniu
    służebności gruntowej, Sprzedawca otrzymał od swojej matki niezabudowaną działkę
    gruntu o powierzchni 1,0178 ha oznaczoną wówczas numerem ewidencyjnym 1.
    Nabycie działki nie było zatem opodatkowane podatkiem VAT. Nie można zatem uznać, że
    Sprzedawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była
    objęta tym podatkiem.
    Tym samym do sprzedaży Nieruchomości (tj. części gruntu wydzielonego z ww. działki o
    numerze ewidencyjnym 1) nie będzie miał zastosowania również art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, gdyż nie jest spełniony jeden z warunków w nim wskazany.
    Zatem transakcja sprzedaży przez Sprzedawcę Nieruchomości na rzecz Zainteresowanego
    nie będzie się mieścić w zakresie zarządu majątkiem prywatnym i tym samym będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy Zainteresowany będzie uprawniony do
    obniżenia własnej kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z faktury
    dokumentującej nabycie przez niego Nieruchomości od Sprzedawcy w sytuacji, gdy
    transakcja zostanie uznana za dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Z wniosku wynika, że Zainteresowany jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny
    oraz będzie on wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT.
    Tym samym spełniona jest przesłanka pozytywna warunkująca prawo do odliczenia
    podatku naliczonego – odliczenia będzie dokonywał zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług, a nabyte towary będą związane z wykonywaniem przez niego
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie w odpowiedzi na pytanie nr 1 rozstrzygnięto, że transakcja sprzedaży przez
    Sprzedawcę Nieruchomości na rzecz Zainteresowanego będzie opodatkowana podatkiem
    od towarów i usług (będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku).
    Nie zaistnieje zatem ww. przesłanka negatywna wskazana w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy,
    wyłączająca wskazane prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Tym samym w sytuacji otrzymania przez Zainteresowanego faktury wystawionej
    prawidłowo przez Sprzedawcę jako zarejestrowanego podatnika VAT, Zainteresowany
    będzie uprawniony do obniżenia własnej kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego
    z niej wynikającego, dokumentującej nabycie Nieruchomości.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Zainteresowanych w uzasadnieniu własnego
    stanowiska wyroków sądów należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie
    unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena
    omawianej kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią uniwersalną,
    dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na
    wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być
    dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego. Specyfika
    działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności
    faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym
    nie mogą być tożsamo traktowane. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność
    okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez
    Zainteresowanych orzeczenia sądowe, choć stanowią element argumentacji
    Zainteresowanych, to nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej