Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-547/12/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-07-24
Teza: Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podatnik ma prawo do zastosowania stawki w wysokości 0% do WDT, w przypadku, gdy nie posiada jednego z dokumentów, o których mowa w art. 42 ust.3 ustawy, jednakże z ogółu posiadanych dokumentów jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

I N T E R P R E T A C J A I N D Y W I D U A L N A

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2012 r. (data wpływu 10 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 10 lipca 2012 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania 0% stawki podatku do dostawy towarów na podstawie posiadanych dokumentów - **jest prawidłowe.**

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 10 maja 2012 r. został złożony wniosek, przesłany zgodnie z właściwością przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, uzupełniony w dniu 10 lipca 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania 0% stawki podatku do dostawy towarów na podstawie posiadanych dokumentów.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka nabywa w ramach działalności na terenie Polski towary, które następnie planuje sprzedawać do zagranicznego kontrahenta z Austrii w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Spółka, jak i kontrahent są zidentyfikowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Przedmiotem dostawy będą maszyny lub części zamienne do maszyn produkcyjnych w branży elektronicznej. W związku z planowanymi WDT, Spółka będzie gromadzić następujące dokumenty potwierdzające wywóz towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego:

1.  kopię faktury sprzedaży,
2.  list przewozowy (delivery note) zawierający następujące dane: oznaczenie nadawcy, odbiorcy, specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, adres dostawy, potwierdzenie odbioru towarów będących przedmiotem WDT z podpisem i pieczątką odbiorcy – przesłaną w formie elektronicznej (format PDF) lub przesłaną faksem,
3.  korespondencję mailową z nabywcą, w tym jego zamówienie.

Kopia faktury oraz kopia listu przewozowego zwierają szczegółową specyfikacje sprzedawanych towarów – w szczególności nazwę sprzedawanych towarów, ilość sztuk i cenę jednostkowa netto.

Z przyczyn niezależnych od siebie podatnik nie będzie posiadał w swojej dokumentacji dokumentów przewozowych od przewoźnika (spedytora) potwierdzających dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podatnik ma prawo do zastosowania stawki w wysokości 0% do WDT, w przypadku, gdy nie posiada jednego z dokumentów, o których mowa w art. 42 ust.3 ustawy, jednakże z ogółu posiadanych dokumentów jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podatnik ma prawo do zastosowania stawki w wysokości 0% do WDT w przypadku, gdy nie posiada jednego z dokumentów, o których mowa w art. 42 ust.3 ustawy, jednakże z ogółu posiadanych dokumentów jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Według Spółki, wskazane w art. 42 ust. 11 dokumenty uzupełniające do których należą m. in. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie oraz dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, którymi będzie dysponowała w pełni potwierdzają, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczenie do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. W związku z tym posługiwanie się ww. grupą dokumentów w celu zastosowania stawki w wysokości 0% jest w pełni uzasadnione. Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 maja 2008 r. (sygn. akt. I SA/Ke 114/08).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z treści przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 - w myśl art. 13 ust. 1 ustawy - rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z ust. 2 pkt 1 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Według ust. 3 powołanego artykułu, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2 są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

*   z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Na podstawie ust. 11 tegoż artykułu, w przypadku, gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3 - 5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1.  okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
2.  okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Stosownie do ust. 12a tegoż artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Z treści art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika, że wymienione w przepisach ust. 3 i ust. 11 tego artykułu dokumenty, powinny łącznie potwierdzać, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że za „dokument przewozowy”, o którym mowa w art. 43 ust. 3 pkt 1 ustawy, uznać należy każdy dokument, w tym również list przewozowy, potwierdzający powierzenie przewoźnikowi przewozu lub spedytorowi spedycji towaru, zgodnego ze specyfikacją i fakturą, poza terytorium kraju i dostarczenie tego towaru do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w ramach działalności Spółka nabywa na terenie Polski maszyny lub części zamienne do maszyn produkcyjnych w branży elektronicznej, które następnie planuje sprzedawać do kontrahenta z Austrii w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Spółka, jak i kontrahent są zidentyfikowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka będzie gromadzić następujące dokumenty potwierdzające wywóz towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego: kopię faktury, list przewozowy (delivery note) zawierający następujące dane: oznaczenie nadawcy, odbiorcy, specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, adres dostawy, potwierdzenie odbioru towarów będących przedmiotem WDT z podpisem i pieczątką odbiorcy – przesłaną w formie elektronicznej (format PDF) lub przesłaną faksem oraz korespondencję mailową z nabywcą, w tym zamówienie. Kopia faktury oraz kopia listu przewozowego zwierają szczegółową specyfikację sprzedawanych towarów.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że przedmiotowe dostawy na rzecz kontrahenta z Austrii stanowić będą wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów z uwagi na przemieszczenie tych towarów z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wobec tego, Spółka – w świetle art. 42 ust. 3 i 11 ustawy –będzie miała prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, jeżeli z posiadanych przez nią dokumentów, tj. kopii faktury, listu przewozowego otrzymanego faksem lub pocztą elektroniczną (w formacie PDF), korespondencji mailowej z nabywcą, w tym z zamówienia, wynikać będzie fakt dostarczenia tych towarów do nabywcy unijnego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Podkreślić jednak należy, że to czy posiadane przez Spółkę dokumenty rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, może być ocenione jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.