Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.504.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Obowiązki płatnika w związku z przekazywaniem prezentów
pracownikom, zleceniobiorcom i osobom współpracującym na
podstawie umów B2B.
Słowa kluczowe: darowizna
działalność-działalność gospodarcza
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
wyłączenie
zleceniobiorca
świadczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Samodzielne opłacanie zaliczek.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Definicja, przychody należne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Świadczenia w naturze i inne nieodpłatne
świadczenia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
2
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z przekazywaniem
    prezentów pracownikom, zleceniobiorcom i osobom współpracującym na podstawie
    umów B2B. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Są Państwo spółką kapitałową będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
    posiadającą status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
    Są Państwo spółką zatrudniającą pracowników oraz zleceniobiorców, wobec których pełni
    rolę pracodawcy lub zleceniodawcy i jest płatnikiem podatku dochodowego od osób
    fizycznych. Współpracują Państwo również z osobami fizycznymi na podstawie umowy o
    współpracy (dalej: „Umowa B2B”).
    Przeważający rodzaj Państwa działalności to (...) (PKD (...)).
    Podejmują Państwo działania mające na celu wzmacnianie relacji i zaangażowania
    pracowników i zleceniobiorców zatrudnionych w firmie, a także osób współpracujących.
    Narzędziami wykorzystywanymi w tym celu są następujące świadczenia:
    - przedpłacone karty podarunkowe (np. (...)),
    - przelewy pieniężne,
    - upominki rzeczowe (np. zestawy kosmetyków, kubki i tym podobne),
    - karty/bony podarunkowe (np. do (...), bony podarunkowe (...)).
    Karty podarunkowe, upominki rzeczowe i karty/bony podarunkowe są przyznawane
    pracownikom, zleceniobiorcom i osobom współpracującym z różnych powodów, jak na
    przykład:
    - święta (np. Boże Narodzenie, Wielkanoc),
    - jubileusze,
    - urodziny,
    - przejście na emeryturę,
    - ślub,
    - narodziny dziecka,
    - inne wydarzenia (np. Dzień Kobiet).
    Natomiast przelewy pieniężne stanowią wsparcie dla osób w trudnej sytuacji życiowej
    oraz osób z orzeczeniem niepełnosprawności. Wsparcie tego rodzaju dotyczy osób, które
    są pracownikami lub zleceniobiorcami.
    Przyznanie świadczeń:

    - nie jest uzależnione od wyników pracy, od realizacji zlecenia, ocen rocznych, czy
      wskaźników absencji,
    - nie wynika z wewnętrznych regulacji firmy, umów o pracę, umów ze zleceniobiorcami
      ani umów B2B,
    - nie stanowi dodatkowej formy wynagrodzenia, jak również nie wiąże się z jakimkolwiek
      świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników, zleceniobiorców, osób
      współpracujących.
    Wymienione świadczenia są i będą dokonywane ze środków obrotowych Państwa firmy.
    Nie tworzą Państwo Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
    Przekazywanie pracownikom i zleceniobiorcom, a także osobom współpracującym tego
    rodzaju prezentów jest przede wszystkim sposobem na sprawienie im przyjemności,
    wsparcia w związku z występującymi u nich trudnościami oraz wynika z Państwa dobrej
    woli, w żadnym aspekcie nie stanowi formy wywiązania się z umów wiążących strony.
    Pytania
    1. Czy przekazanie pracownikom i zleceniobiorcom wymienionych w stanie faktycznym
      świadczeń spowoduje powstanie u nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i czy w związku z tym spoczywać będzie na Państwu
      obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek w oparciu o przepisy ustawy o PIT
      od wartości tych świadczeń?
    2. Czy są Państwo zobowiązani, jako płatnik, do potrącania zaliczek na podatek
      dochodowy od osób fizycznych z tytułu wartości świadczeń na rzecz osób fizycznych
      będących stroną umów B2B, niebędących jednocześnie Państwa pracownikami?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przy czym, w art. 10 ust. 1 ustawa o PIT rozróżnia źródła przychodów oraz sposób
    opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Odrębnymi źródłami przychodów są
    m.in.:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) inne źródła.
    W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na
    podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
    c) przedsiębiorstwa w spadku

    – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
    prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o
    których mowa w pkt 9.
    Jak z kolei stanowi art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się
    wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź
    ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód
    z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza),
    uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
    zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
    sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z
    tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 tej ustawy, przychodem z działalności
    gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i
    art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    Na mocy z kolei art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 1 art. 17.
    Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi,
    osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości
    prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek
    dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków
    pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu
    udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Z kolei na mocy art. 41 ust. 1 przytoczonej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W ustawie przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej
    mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego

    w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń, w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy
    o PIT wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i
    darowizn.
    Stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    darowizny, polecenia darczyńcy.
    W myśl art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, przez umowę darowizny
    darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem
    swego majątku.
    Na podstawie wyżej wskazanych przepisów należy stwierdzić, że nie wszystkie świadczenia
    otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w
    rozumieniu ustawy o PIT.
    Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13) stwierdził:
      „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami)
      nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że
      wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także
      postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w
      praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
      rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
      zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
      podlegającą ustawie z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
      2016 r. poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia
      świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający
      opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają.
      Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
      pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe
      (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    Przekazanie przedpłaconych kart podarunkowych, upominków rzeczowych, kart/bonów
    podarunkowych nie stanowi gratyfikacji, wynagrodzenia za zrealizowaną pracę, nie
    stanowi również świadczenia wzajemnego. W Państwa ocenie, wartość przekazanych
    świadczeń mieści się w wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o PIT.
    Podobnie jest w przypadku przekazywanych kwot pieniężnych, do ich wypłaty nie są
    Państwo zobowiązani, nie są związane ze świadczenie wzajemnym, tym samym stanowią
    one formę szlachetnego wsparcia i mogą być rozpatrywane jedynie w aspekcie darowizny.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe
    indywidualnych interpretacjach podatkowych, przykładowo:
    - interpretacja indywidualna z 13 stycznia 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.898.2024.2.KF:
      „Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że planuje Pani podjąć i
      realizować politykę wzmacniania relacji i zaangażowania pracowników poprzez
      obdarowywanie ich drobnymi upominkami. Takie działania będą obejmować
      przekazywanie pracownikom przedpłaconych kart podarunkowych z okazji świąt (m.
      in. Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocnych), co nie jest uzależnione od wyników
      pracy jakie osiągane są przez pracowników. W wewnętrznych regulacjach firmy – w
      tym regulaminie pracy oraz regulaminie wynagradzania – brak jest zapisów
      zobowiązujących firmę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na rzecz swoich
      pracowników. Świadczenia te nie będą stanowiły dodatkowej formy wynagrodzenia,

      jak również nie będą się wiązać z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony
      pracowników. Zakup kart przedpłaconych planuje Pani dokonać ze środków
      obrotowych firmy. (...)
      W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1
      pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych
      pracownikom przez Panią upominków (kart przedpłaconych) w okolicznościach
      wskazanych we wniosku, nie będzie stanowić dla nich przychodu ze stosunku pracy
      w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww.
      tytułu nie będą na Pani ciążyć obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem
      i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie
      art. 32 ust. 1 ww. ustawy”.
    - interpretacja indywidualna z 14 czerwca 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.284.2024.1.AS:
      „W rezultacie, skoro w realiach opisanej sprawy otrzymanie przez Państwa
      pracowników przedpłaconych kart podarunkowych nie jest zależne od osiąganych w
      pracy wyników, nie stanowi dodatkowej formy wynagrodzenia, do którego byliby
      Państwo zobowiązani na podstawie umowy o pracę bądź innego dokumentu, jak
      również nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony
      pracownika, co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i
      darowizn.
      W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1
      pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość przekazanych
      pracownikom przez Państwa przedpłaconych kart podarunkowych nie stanowi dla
      nich przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
      Tym samym na Państwu – jako płatniku – nie ciąży obowiązek obliczenia i pobrania
      zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w myśl art. 32 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych”.
    - interpretacja indywidualna z 16 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-2.4015.201.2024.5.
      PB, 0113-KDIPT2-3.4011.701.2024.5.GG:
      „W realiach opisanej przez Państwa sprawy upominki (prezenty) będą przekazywane
      pracownikom tytułem darowizny i będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
      spadków i darowizn.
      Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będą one stanowić
      przychodu dla Państwa pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 1 powyższej ustawy.
      Z uwagi na powyższe Państwo, jako płatnik, nie będą zobowiązani do obliczenia,
      pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, na
      podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy”.
    - interpretacja indywidualna z 24 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.16.2023.1.JM:
      „W rezultacie stwierdzam, że wartość przekazanych pracownikom oraz
      zleceniobiorcom bonów, których otrzymanie nie było uzależnione od wyników w
      pracy, nie stanowiło dodatkowej formy wynagrodzenia, do którego byliście Państwo
      zobowiązani na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia bądź innego

      dokumentu, jak również nie wiązało się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze
      strony pracownika, co do zasady podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i
      darowizn.
      W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1
      pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość przekazanych
      pracownikom oraz zleceniobiorcom przez Państwa świadczeń w postaci bonów, nie
      stanowiła dla nich przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w związku z powyższym na
      Państwu nie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy
      od osób fizycznych, zgodnie z art. 31 oraz art. 41 ust. 1 ww. ustawy”.
    W związku z powyższym, Państwa zdaniem:
    1) odpowiedź na pytanie nr 1 jest następująca: świadczenia wymienione w stanie
      faktycznym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych. Zastosowanie znajduje wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2
      ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tego rodzaju
      świadczenia nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8
      ustawy o PIT. Oznacza to, że nie ciąży na Państwu obowiązek obliczenia i pobrania
      zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych;
    2) odpowiedź na pytanie nr 2 jest następująca: nie będą Państwo zobowiązani, jako
      płatnik, do potrącania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu
      świadczeń na rzecz osób fizycznych będących stroną umów B2B, niebędących
      jednocześnie Państwa pracownikami. Zastosowanie znajduje wyłączenie z
      opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych. Oznacza to, że nie ciąży na Państwu obowiązek obliczenia i pobrania
      zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z tym przepisem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób

    fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:
        1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
          członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
          się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
        2) działalność wykonywana osobiście;
        3) pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu
    wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki
    płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

    Zgodnie natomiast z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
          jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
          działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
          wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Również w tym przypadku na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego tytułu
    ciążą obowiązki płatnika. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W odniesieniu do osób współpracujących z Państwem na podstawie umów B2B wskazuję,
    że odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Przy czym art. 14 ust. 2 pkt 8 omawianej ustawy stanowi, że:
      Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11
      ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    Wskazać również należy, że podatnicy, uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, sami
    dokonują opodatkowania takich dochodów. Zgodnie tym przepisem:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,
      są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    Zatem, w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą, uzyskujących
    świadczenia związane z tą działalnością, ustawodawca nie wprowadził obowiązków
    płatnika po stronie podmiotu dokonującego świadczenia. Na podmiotach tych nie ciążą

    również obowiązki informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż dotyczą one wyłącznie przychodów zaliczanych do
    innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy.
    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych
    w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:
      Przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), w myśl którego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że podejmują Państwo działania mające
    na celu wzmacnianie relacji i zaangażowania pracowników i zleceniobiorców
    zatrudnionych w firmie, a także osób współpracujących na podstawie umów B2B.
    Narzędziami wykorzystywanymi w tym celu są następujące świadczenia: przedpłacone
    karty podarunkowe, upominki rzeczowe (np. zestawy kosmetyków, kubki i tym podobne),
    karty/bony podarunkowe oraz przelewy pieniężne.
    Karty podarunkowe, upominki rzeczowe i karty/bony podarunkowe są przyznawane
    pracownikom, zleceniobiorcom i osobom współpracującym z różnych powodów, jak na
    przykład święta (np. Boże Narodzenie, Wielkanoc), jubileusze, urodziny, przejście na
    emeryturę, ślub, narodziny dziecka, inne wydarzenia (np. Dzień Kobiet). Natomiast
    przelewy pieniężne stanowią wsparcie dla osób w trudnej sytuacji życiowej oraz osób z
    orzeczeniem niepełnosprawności. Wsparcie tego rodzaju dotyczy osób, które są
    pracownikami lub zleceniobiorcami.
    Przyznanie świadczeń nie jest uzależnione od wyników pracy, od realizacji zlecenia, ocen
    rocznych, czy wskaźników absencji. Nie wynika z wewnętrznych regulacji firmy, umów o
    pracę, umów ze zleceniobiorcami ani umów B2B. Ponadto nie stanowi dodatkowej formy
    wynagrodzenia, jak również nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze
    strony pracowników, zleceniobiorców, osób współpracujących.
    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od
    pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i
    prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej
    materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez

    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym
    Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez
    pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
      „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami)
      nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że
      wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także
      postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w
      praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
      rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
      zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
      podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U.
      z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium
      odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający
      opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają.
      Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
      pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe
      (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    Co do zasady, argumenty zawarte w ww. wyroku TK odnoszą się do pracowników, ale z
    uwagi na to, że zasadnicza część rozważań TK została oparta na art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który definiuje pojęcie przychodu nie tylko ze stosunku
    pracy, ale także z innych tytułów, to wnioski płynące z wyroku TK należy odnieść także do
    przychodów innych niż pracownicy osób.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa
    podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13,
    uznać należy, że przekazanie pracownikom, zleceniobiorcom i osobom współpracującym z
    Państwem na podstawie umów B2B, opisanych we wniosku świadczeń, które – jak sami
    Państwo podali we wniosku – nie stanowią dodatkowej formy wynagrodzenia, jak również
    nie wiążą się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony obdarowanych osób,
    lecz ich celem jest wzmacnianie relacji i zaangażowania pracowników, zleceniobiorców i
    osób współpracujących na podstawie umów B2B, co do zasady podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.
    W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość przekazanych świadczeń
    (zarówno rzeczowych, jak i pieniężnych) w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie
    stanowi dla nich przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zatem z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem,
    pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na
    podstawie art. 32 ust. 1 (w odniesieniu do pracowników) i art. 41 ust. 1 (w odniesieniu do
    zleceniobiorców) ww. ustawy.
    Nie są Państwo również zobowiązani – jako płatnik – do potrącenia zaliczki na podatek
    dochodowy od wartości świadczeń przekazanych na rzecz osób będących stroną umów
    B2B, niebędących jednocześnie Państwa pracownikami. Przy czym, jak wyjaśniłem już
    wcześniej, obowiązek ten nie będzie ciążył na Państwu niezależnie od tego czy po stronie
    osób współpracujących na podstawie umów B2B powstanie przychód czy nie. W
    przypadku przekazywania świadczeń dla osób prowadzących działalność gospodarczą
    ustawodawca nie nałożył bowiem obowiązków płatnika na podmioty dokonujące tych
    świadczeń.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.