Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-477/14/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-10
Teza: Wspólnota Mieszkaniowa nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z termomodernizacją budynku.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; projekt; termomodernizacja; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 29 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony lub jego zwrotu w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony lub jego zwrotu w związku z realizacją projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (Wspólnota Mieszkaniowa), powstał z mocy prawa w 2001 r., wspólnota posiada trzyosobowy zarząd.

W dniu 26 maja 2008 r. Wnioskodawca zawarł umowę na wykonanie robót termomodernizacyjnych budynku mieszkalnego przy ul. … z firmą „E.” Sp. z o.o. Przedmiotem umowy był: demontaż i utylizacja płyt acekolowych, docieplenie ścian, wymiana obróbek blacharskich, remont balkonów, docieplenie stropodachu, wykonanie opasek wokół budynku. Realizację zadania zakończono 8 stycznia 2009 r.

Wnioskodawca w wyniku realizacji przedmiotu umowy nie zmieniał programu funkcjonalno-użytecznego.

W 2008 r. Wnioskodawca zlecił wykonanie studium wykonalności projektu pn. „…”, Sp. z o.o. w B., który został ostatecznie przygotowany w lipcu 2010 r. Wszystkie umowy zostały zrealizowane, a Wnioskodawca dokonał płatności za wystawione faktury VAT

W lipcu 2010 r. Wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie ww. zadań w ramach projektu pn. „” z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007–2013, Priorytet VI Zrównoważony rozwój miast, Działanie 6.2. Rewitalizacja obszarów zdegradowanych, Poddziałanie 6.2.1. Rewitalizacja – „duże miasta”.

Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu, beneficjent ponosząc wydatek kwalifikowany, zapłacił również wartość podatku VAT. W myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Wnioskodawca w przypadku ww. projektu nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz jego zwrotu, ze względu na fakt, że Wnioskodawca nie dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem VAT (jest podatnikiem VAT zwolnionym). Podatek VAT jest kosztem dla beneficjenta, został więc zaliczony do kosztów kwalifikowanych.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej wg definicji ww. ustawy o podatku od towarów i usług, nie wystawia faktur VAT na zaliczki na utrzymanie części wspólnej oraz fundusz remontowy, gdyż zaliczki wpłacone przez członków wspólnoty nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zaliczki te stanowią jedynie partycypację w kosztach wspólnoty mieszkaniowej przez jej członków. Zgodnie z ww. ustawą zwolnieniu z podatku VAT podlegają: czynności związane z utrzymaniem lokali mieszkalnych, wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe na które pobierane są opłaty, wykorzystywane przez wspólnotę mieszkaniową na rzecz właścicieli tych lokali, tworzących w określonej nieruchomości tę wspólnotę oraz czynności wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową lub właścicieli lokali mieszkalnych tworzących w określonej nieruchomości wspólnotę mieszkaniową na rzecz osób używających na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności lokalu nienależącego do właścicieli tworzących tę wspólnotę mieszkaniową, za które pobierane są opłaty niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie prawa lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminnym i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U z 2005 r. Nr 31 poz. 266 ze zm.) lub opłaty pośrednie w rozumieniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 oraz z 2011 r. Nr 22 poz. 114 i Nr 185, poz. 1092), jeżeli lokale te są wykorzystywane na cele mieszkaniowe.

Jednocześnie Wnioskodawca stwierdza że: nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT ze względu na nieprzekroczony limit, w związku z realizacją projektu dokonano zakupu towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT, wystawionymi na Wnioskodawcę, termomodernizowany budynek mieszkalny przy ul. … nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Składając wniosek o dofinansowanie ze środków unijnych beneficjent musi jednocześnie określić kwalifikowalność podatku VAT, tzn. czy ten podatek VAT zostanie sfinansowany z części środków unijnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, jako podmiot realizujący zadanie i jednocześnie starający się o dofinansowanie ww. zadań w ramach projektu pn. „…” z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007–2013, Priorytet VI Zrównoważony rozwój miast Działanie 6.2. Rewitalizacja obszarów zdegradowanych, Poddziałanie 6.2.1. Rewitalizacja – „duże miasta” ma możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz jego zwrot?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca nie dokonuje odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosownie art. 86 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ma też możliwości zwrotu podatku stosownie do art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz jego zwrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3–7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2–6 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z powyższych regulacji prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych zakupów, zakupy te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezsporny.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Należy jednak zauważyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, a w konsekwencji prawo do wystąpienia o zwrot różnicy podatku, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Art. 96 w ust. 1 stanowi, że podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy o VAT, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w okresie od 2008 r. do 2009 r. realizował zadanie objęte projektem pn. „…”. Roboty obejmowały demontaż i utylizacja płyt acekolowych, docieplenie ścian, wymiana obróbek blacharskich, remont balkonów, docieplenie stropodachu, wykonanie opasek wokół budynku. Termomodernizowany budynek mieszkalny przy ul. … nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT ze względu na nieprzekroczony limit.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia w opisanej sytuacji, należy zauważyć, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, przez złożenie deklaracji VAT-7.

Mając zatem na uwadze wskazane wyżej przepisy, w tym art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi. Opis sprawy jednoznacznie wskazuje, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”, gdyż korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, a zakupione towary i usługi nie są przez niego wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją projektu pn. „…”. Tym samym na tle przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy stwierdzić, że w stosunku do Wnioskodawcy nie ma zastosowania regulacja prawna określona w art. 87 ust. 1 ustawy, zatem Wnioskodawca nie ma możliwości ubiegania się o zwrot różnicy podatku VAT.

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga, czy Wnioskodawca faktycznie nie prowadzi działalność gospodarczej wg definicji ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy zasadnie uznał, że zaliczki wpłacane przez członków wspólnoty nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano w tym zakresie pytania, ani nie przedstawiono stanowiska. Stwierdzenie to przyjęto jako element opisanego stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, a w szczególności prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej generującej podatek należny oraz zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.