Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1344/09-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-03
Teza: 1. Jaką stawkę ryczałtu ewidencjonowanego od przychodu z najmu prywatnego w roku 2010 będzie płacić podatnik? 2. Jakie stawki ryczałtu obowiązują podatnika od 2010 r.? 3. Czy refaktura opłat za ogrzewanie i zużycie wody jest źródłem przychodu przy ryczałcie? 4. Czy pieniądze uzyskane przez podatnika z tytułu refaktury za ogrzewanie i zużycie wody podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?
Słowa kluczowe: najem; refakturowanie; stawka-stawki ryczałtu; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2009 r. (data wpływu 11 grudnia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych z najmu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych z najmu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni – osoba fizyczna – prywatnie wynajmuje firmie lokal użytkowy, którego jest właścicielem. Zainteresowana jest płatnikiem podatku VAT, więc raz w miesiącu wystawia najemcy dwie faktury VAT:

1.  Czynsz za wynajem lokalu.
2.  Refaktura za ogrzewanie lokalu i zużycie wody.

W umowie podpisanej pomiędzy stronami najemca został zobowiązany do ponoszenia wydatków związanych z eksploatacją wynajmowanego lokalu tak więc najemca co miesiąc płaci ustalony w umowie czynsz, a także ponosi opłaty wyszczególnione w umowie: za ogrzewanie lokalu oraz zużycie wody.

Refaktura dla najemcy jest wystawiana przez wynajmującego po otrzymaniu rachunku za zużytą wodę i ogrzewanie lokalu od wspólnoty mieszkaniowej, do której należy wynajmowany lokal.

Dotychczas Wnioskodawczyni rozliczała podatek dochodowy z tytułu wynajmu na zasadach ogólnych ale od 2010 roku będzie płaciła zryczałtowany podatek dochodowy od wynajmu prywatnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jaką stawkę ryczałtu ewidencjonowanego od przychodu z najmu prywatnego w roku 2010 będzie płacić podatnik?
2.  Jakie stawki ryczałtu obowiązują podatnika od 2010 r.?
3.  Czy refaktura opłat za ogrzewanie i zużycie wody jest źródłem przychodu przy ryczałcie?
4.  Czy pieniądze uzyskane przez podatnika z tytułu refaktury za ogrzewanie i zużycie wody podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad 1. Obowiązywać będzie stawka 8,5%.

Ad 2. Tylko jedna stawka - 8,5%.

Ad 3. Refaktura nie powinna być źródłem przychodu u podatnika wynajmującego lokal, gdyż umowa najmu podpisana przez obie strony zobowiązuje najemcę do ponoszenia opłat za ogrzewanie lokalu i zużycie wody.

Ad 4. Nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. u. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. u. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami.

Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: czynsz uiszczany w wspólnocie mieszkaniowej, opłata za wodę, energię elektryczną, gaz), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Od 1 stycznia 2010 r. obowiązuje jedna stawka ryczałtu od przychodów z najmu składników majątku prywatnego i zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynosi 8,5% od całości przychodów z najmu. Powyższe wynika z nowelizacji ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, którą wprowadziła w życie ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. u. z 2010 r. Nr 3, poz. 13).

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że zgodnie z zawartą umową najmu, to najemca co miesiąc płaci ustalony w umowie czynsz, a także ponosi opłaty wyszczególnione w umowie: za ogrzewanie lokalu oraz zużycie wody.

Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa od 1 stycznia 2010 r., obowiązuje jedna stawka ryczałtu od przychodów z najmu, która wynosi 8,5%, przychodem do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym są otrzymywane kwoty czynszu. Natomiast otrzymane przez wynajmującego od najemcy należności z tytułu opłat za ogrzewanie lokalu oraz za zużycie wody – skoro do ich ponoszenia zobowiązany jest najemca – nie stanowią przychodu ze źródła jakim jest najem i tym samym nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Opłaty te bowiem nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani też nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.