Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.391.2025.3.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-11
Teza: Wydatki ponoszone na rzecz członka Rady Nadzorczej; koszty
ogólne, osobowe, biznesowe.
Słowa kluczowe: członkowie
koszt
podróż
polisa ubezpieczeniowa
rada-rada nadzorcza
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.-
Osoby niebędącej pracownikiem.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    8 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) A. sp. z o. o.
    2) B. Sp. z o. o.
    3) C.C.
    4) D.D.
    5) E.E.

## Opis zdarzenia przyszłego

i jego uzupełnienie
    A. sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej określana również jako: Zainteresowany będący stroną
    postępowania lub Zainteresowany 1), powstała 27 czerwca 2013 roku w wyniku
    przekształcenia (...)
    Wspólnikami Zainteresowanego 1 są:
        C.C. (dalej określany również jako Zainteresowany 3)
        D.D. (dalej określany również jako Zainteresowany 4)
    Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej A. sp. z o.o. jest produkcja (...) (kod
    PKD: 17.21.Z). Zainteresowany będący stroną postępowania jest głównym podmiotem
    grupy (...) zajmującej się produkcją (...). Z tego względu Zainteresowany 1 posiada udziały
    w spółkach handlowych o podobnym profilu działalności.
    Jedną z kluczowych spółek grupy jest B. sp. z o.o. (dalej określana również jako:
    Zainteresowany 2 lub łącznie z Zainteresowanym 1 jako grupa (...) lub Grupa) z siedzibą w
    (....). Głównym przedmiotem działalności Zainteresowanego 2 jest produkcja papieru
    falistego i tektury falistej oraz opakowań z papieru i tektury (kod PKD: 17.21 .Z). Jedynym
    wspólnikiem Zainteresowanego 2 jest A sp. z o.o.
    W obu spółkach grupy (...) funkcjonuje rada nadzorcza. Skład rady nadzorczej spółek
    Grupy jest tożsamy i w jej szeregi wchodzą:
        C.C. pełniący rolę członka rady nadzorczej,
        D.D., pełniący rolę członka rady nadzorczej,
        E.E. (dalej określany również jako Zainteresowany 5), pełniący rolę
        Przewodniczącego Rady Nadzorczej.
    - dalej określani również łącznie jako Rada Nadzorcza lub członkowie Rady Nadzorczej.

    Wszyscy Zainteresowani podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Rokiem
    obrotowym każdego z Zainteresowanych jest rok kalendarzowy.
    W związku z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej, Grupa ponosi lub będzie ponosić
    określone wydatki, do których można zaliczyć m.in.:
    1) wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji przez członka Rady Nadzorczej (otrzymywane
      na podstawie powołania);
    2) ogólne koszty związane z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej (dalej: Koszty ogólne), do
      których zaliczane są m.in.:
          najem sali konferencyjnej w związku z organizacją posiedzeń Rady Nadzorczej,
          materiały biurowe wykorzystywane w trakcie posiedzeń Rady Nadzorczej,
          tłumaczenia dokumentów oraz koszty wysyłki korespondencji związanej z
          posiedzeniem Rady Nadzorczej,
          artykuły spożywcze oraz usługi gastronomiczne wykorzystywane w trakcie
          posiedzenia rady nadzorczej (z wyłączeniem alkoholu),
          wydatki na doradztwo eksperckie związane z funkcjonowaniem Rady (np.
          doradztwo prawne, finansowe, podatkowe),
          polisa OC władz spółki w zakresie odpowiedzialności wynikającej z zakresu ich
          obowiązków lub uprawnień decyzyjnych (polisa dot. ogólnie osób sprawujących
          określoną funkcję, a nie konkretnych członków Rady Nadzorczej).
    3) wydatki związane z pełnieniem funkcji przez członka Rady Nadzorczej, które można
      przypisać indywidualnie do poszczególnych członków rady (dalej: Koszty osobowe),
      takie jak:
          wydatki związane z uczestnictwem w konferencjach, szkoleniach mających na
          celu podnoszenie kompetencji członków Rady w zakresie pełnionej funkcji,
          wydatki związane z uczestnictwem w szkoleniach, których odbycie ma
          charakter obowiązkowy ze względu na przepisy prawa (np. BHP, PPOŻ),
          wydatki związane z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w zewnętrznych
          organizacjach o charakterze biznesowo-networkingowym,
          wydatki związane z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w firmowych
          wydarzeniach integracyjnych,
          wydatki na benefity dla członków Rady Nadzorczej (opieka medyczna, pakiety
          sportowe).
    4) wydatki związane z podróżami członków Rady Nadzorczej na posiedzenia Rady, takie
      jak:
          koszty podróży związane z dojazdem na posiedzenia Rady Nadzorczej (bilety
          pociągowe, lotnicze, usługi taxi, najem prywatnego samolotu, zwrot kosztów
          podróży własnym samochodem, diety),
          koszty zakwaterowania i wyżywienia związane z dojazdem na posiedzenia Rady
          Nadzorczej.

    5) wydatki wynikające z zaangażowania członków Rady Nadzorczej w działania o
      charakterze biznesowym, które potencjalnie mogą mieć wpływ na uzyskanie
      przychodu przez Grupę, alternatywnie zabezpieczenie lub zachowanie jego źródeł i
      które to wydatki można indywidualnie przypisać do poszczególnych członków Rady
      Nadzorczej (dalej: Koszty biznesowe), takie jak:
          usługi gastronomiczne w trakcie spotkania z aktualnymi/potencjalnymi
          klientami Grupy (z wyłączeniem alkoholu),
          podróże odbywane w celach związanych z reprezentacją w kontaktach
          biznesowych, wymagające bezpośredniego zaangażowania członka Rady
          Nadzorczej (bilety pociągowe, lotnicze, usługi taxi, najem prywatnego samolotu,
          zwrot kosztów podróży własnym samochodem, diety),
          koszty zakwaterowania i wyżywienia związane z podróżami odbywanymi w
          celach związanych z reprezentacją Grupy w kontaktach biznesowych,
          wymagających bezpośredniego zaangażowania członka Rady Nadzorczej.
    Rada Nadzorcza pełni w spółkach grupy (...) kluczową rolę kontrolno-nadzorczą,
    zapewniając prawidłowe funkcjonowanie firmy i ochronę interesów właścicieli. Jej
    głównym zadaniem jest nadzorowanie działań zarządu, analiza strategii oraz ocena
    wyników finansowych i operacyjnych spółki. Innymi słowy, podstawowy zakres
    obowiązków członków Rady Nadzorczej jest tożsamy z zakresem przewidzianym w
    Kodeksie spółek handlowych.
    Dodatkowo, Rada Nadzorcza realizuje czynności związane z prowadzeniem spraw Grupy
    poprzez działania biznesowe, mające na celu między innymi rozpowszechnianie oferty
    grupy (...) poprzez budowanie relacji biznesowych z potencjalnymi klientami oraz
    zacieśnianie więzi z aktualnymi kontrahentami, stwarzając możliwość nawiązywania nowej
    współpracy lub utrzymania/rozwinięcia obecnych płaszczyzn współpracy.
    Powyższe działania biznesowe członków Rady Nadzorczej polegające na uczestnictwie we
    wspomnianych spotkaniach mają na celu kształtowanie popytu na usługi świadczone
    przez Grupę. Przekładają się one nie tylko na zachowanie oraz zabezpieczenie źródła
    przychodów spółek Grupy, ale także pozostają w związku z prognozowanymi przychodami
    wypracowanymi przez Grupę.
    Realizacja przez członków Rady Nadzorczej zadań biznesowych wymaga od spółek
    wchodzących w skład Grupy ponoszenia wydatków zaklasyfikowanych do kategorii
    Kosztów biznesowych. Ponoszenie ww. wydatków przez spółki Grupy odzwierciedla
    zmieniające się realia prowadzenia działalności gospodarczej na rynku i przyjęte w tym
    zakresie dobre praktyki i obyczaje, które dotyczą akceptowanych i szeroko stosowanych
    zachowań, bez których nie jest możliwe efektywne prowadzenie działalności gospodarczej.
    Powszechną praktyką w prowadzeniu działalności gospodarczej jest organizowanie
    spotkań/narad biznesowych w trakcie których poruszane są kwestie dotyczące obecnej
    lub potencjalnej współpracy, rozwoju oraz prowadzone są szeroko rozumiane negocjacje
    biznesowe, w wyniku których ponoszone są koszty związane z zapewnienie odpowiednich
    warunków takich spotkań (w niniejszym wniosku kategoria kosztów opisana jako Koszty
    biznesowe), co stanowi zwyczajową praktykę rynkową. Wydatki na organizację takich
    spotkań w założeniu mają przełożyć się na osiągnięcie przez spółki wchodzące w skład
    Grupy przychodów z prowadzonej działalności.
    Związek przyczynowo-skutkowy między poniesionymi Kosztami biznesowymi, a
    osiągnięciem przychodu lub zabezpieczeniem źródła przychodu spółek Grupy jest tego
    rodzaju, że bez ich poniesienia nie byłoby możliwe zawarcie określonych transakcji, w
    których wsparciu uczestniczy dany członek Rady Nadzorczej:

        usługi gastronomiczne świadczone w trakcie spotkania z aktualnymi bądź
        potencjalnymi klientami Grupy (z wyłączeniem alkoholi) są związane z osiągnieciem
        przychodu, a także zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów w ten
        sposób, że koszy te są ponoszone przy okazji prowadzonych rozmów o charakterze
        biznesowym, które skutkować będą możliwością uzyskania kontraktów
        biznesowych, które będą generować spółkom wchodzącym w skład Grupy
        przychody podatkowe z tytułu świadczonych usług. Jednocześnie poniesienie tego
        rodzaju kosztu jest standardem rynkowym stosowanym powszechnie.
        podróże biznesowe odbywane w celach związanych z reprezentacją spółek Grupy w
        kontaktach biznesowych, wymagające bezpośredniego zaangażowania członka
        Rady Nadzorczej (bilety pociągowe, lotnicze, usługi taxi, najem prywatnego
        samolotu, zwrot kosztów podróży własnym samochodem, diety), są związane z
        osiągnięciem przychodu a także zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła
        przychodów w ten sposób, że ich poniesienie jest niezbędne w celu odbycia
        spotkań odbywających się w innych miejscach niż miejsce aktualnego pobytu
        danego członka Rady Nadzorczej. Poniesienie tych kosztów jest podyktowane
        względami biznesowymi wynikającymi z aktualnych okoliczności faktycznych.
        koszty zakwaterowania oraz wyżywienia związane z podróżami odbywanymi w
        celach związanych z reprezentacją spółek Grupy w kontaktach biznesowych,
        wymagające bezpośredniego zaangażowania członka Rady Nadzorczej są związane
        z osiągnięciem przychodu a także zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła
        przychodów w ten sposób, że ich poniesienie jest niezbędne w celu odbycia
        spotkań odbywających się w innych miejscach niż miejsce aktualnego pobytu
        danego członka Rady Nadzorczej. Poniesienie tych kosztów jest podyktowane
        względami biznesowymi wynikającymi z aktualnych okoliczności faktycznych.
    Należy także zaznaczyć, że celem ponoszonych wydatków klasyfikowanych do Kosztów
    biznesowych nie jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, dobrego obrazu jego
    działalności etc. wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentem. Są to wydatki
    zwyczajowo ponoszone na spotkania biznesowe. Dany wydatek o charakterze
    biznesowym jest ponoszony przez Zainteresowanego 1 lub Zainteresowanego 2 w
    zależności od tego, której spółki dotyczy.
    1. Szczegóły dotyczące polisy OC władz spółki w zakresie odpowiedzialności wynikającej z
    zakresu ich obowiązków lub uprawnień decyzyjnych:
        Przez polisę OC władz spółki w zakresie odpowiedzialności wynikającej z zakresu
        ich obowiązków lub uprawnień decyzyjnych Zainteresowani rozumieją polisę D&O.
        Krąg osób objętych polisą nie jest określony z imienia i nazwiska. Osobą
        ubezpieczoną w rozumieniu OWU polisy jest dowolna osoba fizyczna, która była,
        jest lub podczas Okresu Ubezpieczenia zostanie członkiem zarządu, rady
        nadzorczej, członkiem komisji rewizyjnej, członkiem komitetu audytu lub
        prokurentem Spółki, bądź osobą fizyczną pełniącą tożsamą funkcję w innym

        porządku prawnym. Polisa przewiduje również kilka kategorii pracowników, które
        mogą należeć do grona Osób ubezpieczonych (m.in. compliance officer, prawnik
        itp.).
        Polisa ubezpieczeniowa zapewnia ochronę prawną dla członków władz spółki,
        obejmującą koszty związane z ekstradycją, kaucjami, obroną w sprawach
        cywilnych, zanieczyszczeniem środowiska, postępowaniem wyjaśniającym oraz
        zarządzaniem krytycznymi zdarzeniami regulacyjnymi. Ubezpieczyciel pokrywa
        również kary administracyjne oraz roszczenia regresowe spółki dotyczące zwrotu
        kosztów związanych z tymi karami, jeśli wynikają z nieprawidłowego działania
        Osoby ubezpieczonej. Dodatkowo, polisa obejmuje koszty ochrony prawnej,
        wsparcia psychologicznego, zgłoszenia nieprawidłowości, PR, oraz udziału w
        postępowaniu upadłościowym lub restrukturyzacyjnym. Ubezpieczyciel pokrywa
        także koszty związane z naruszeniem praw pracowniczych, zaległościami
        publicznoprawnymi spółki, oraz porady prawnej w przypadku możliwego
        wniesienia roszczenia przeciwko Osobie ubezpieczonej.
        Składka za polisę nie jest przypisana do poszczególnych członków organów i ma
        charakter ogólny.
    2. Szczegóły dotyczące pakietów medycznych stanowiących benefit dla członków Rady
    Nadzorczej: Pakiety medyczne, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, odnoszą się do
    prywatnych rozwiązań dostępnych na rynku, np. (...).
        Istnieje możliwość przypisania poszczególnych pakietów medycznych (ich
        wartości) do poszczególnych osób.
    3. Szczegóły dotyczące pakietów sportowych stanowiących benefit dla członków Rady
    Nadzorczej:
        Pakiety sportowe, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, odnoszą się do
        prywatnych rozwiązań dostępnych na rynku, np. (...).
        Podobnie jak w przypadku pakietów medycznych, możliwe jest przypisanie
        pakietów sportowych (ich wartości) do poszczególnych osób. Karty uprawniające
        do korzystania z usług są imienne.
    Pytania
    1. Czy spółki Grupy (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) mogą zaliczyć wydatki związane
    z:
      a) wynagrodzeniem członka rady nadzorczej z tytułu pełnionej funkcji,
      b) Kosztami ogólnymi dotyczącymi funkcjonowania Rady Nadzorczej,
      c) podróżami na posiedzenia Rady Nadzorczej, Kosztami osobowymi oraz Kosztami
        biznesowymi;
    - do kosztów uzyskania przychodów?
    2. Czy w związku z ponoszeniem przez spółki Grupy wydatków:
      a) zaliczanych do Kosztów ogólnych,

      b) związanych z podróżami członków Rady Nadzorczej na posiedzenia Rady
        Nadzorczej,
      c) zaliczanych do Kosztów osobowych,
      d) zaliczanych do Kosztów biznesowych;
    - po stronie członków Rady Nadzorczej powstaje przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem PIT?
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych (pyt. Nr 2),
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pyt. Nr 1) zostało wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 2 W ocenie Zainteresowanych:
    a) wydatki zaliczane do Kosztów ogólnych nie stanowią przychodu po stronie członków
      rady nadzorczej.
    b) wydatki związane z podróżami członków Rady Nadzorczej na posiedzenia Rady
      Nadzorczej, stanowią przychód po stronie członków rady nadzorczej. Przychód ten
      będzie jednak zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b
      ustawy o PIT (z wyjątkiem wydatków związanych z posiedzeniem rady nadzorczej
      odbywającym się w miejscu zamieszkania członka Rady Nadzorczej).
    c) wydatki zaliczane do Kosztów osobowych stanowią przychód po stronie członków rady
      nadzorczej, z wyjątkiem wydatków związanymi z uczestnictwem w szkoleniach, których
      odbycie ma charakter obowiązkowy ze względu na przepisy prawa (np. BHP, PPOŻ)
      oraz wydatków związanych z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w
      wydarzeniach integracyjnych firmy.
    d) wydatki zaliczane do Kosztów biznesowych nie stanowią przychodu po stronie
      członków Rady Nadzorczej.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT za przychody z działalności wykonywanej
    osobiście uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
    powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
    stanowiących osób prawnych.
    Oznacza to, że co do zasady przychód uzyskiwany przez członka rady nadzorczej z tytułu
    pełnionej funkcji podlega opodatkowaniu według skali podatkowej.
    Art. 13 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT posługuje się jednak ogólnym określeniem „przychodów
    członka rady nadzorczej” nie precyzując o jaki konkretnie przychód chodzi. Z tego
    względu, konieczne jest odwołanie się do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, w myśl którego
    przychodami, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń była przedmiotem analizy
    Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K/7/13 (dalej: Wyrok

    TK), w którym określono warunki, których kumulatywne spełnienie konstytuuje
    nieodpłatne świadczenie.
    Powyższy wyrok dotyczył w prawdzie przychodów pracowników, jednak w ocenie
    Zainteresowanych uwagi zawarte w jego uzasadnieniu znajdują zastosowanie także do
    przychodów osób innych niż pracownicy, w tym do przychodów z działalności
    wykonywanej osobiście.
    W myśl Wyroku TK nie wszystkie świadczenia pracodawców na rzecz pracowników
    stanowią przychód pracownika. Trybunał podkreśla, że kryterium wyróżniania takich
    świadczeń stanowiących przychód pracowników - musi być obiektywna ocena, czy
    świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne
    przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Ta
    korzyść majątkowa może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia
    aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków,
    co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. Te argumenty
    doprowadziły Trybunał do wniosków, że nieodpłatne świadczenie przyjęte jako warunek
    niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy nie jest przychodem.
    Na podstawie Wyroku TK ugruntowało się stanowisko, zgodnie z którym przychodem z
    tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, mogą być takie świadczenia, które spełniają
    kumulatywnie poniższe przesłanki, tj.
        zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
        zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy), przyniosły mu
        korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
        ponieść,
        korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
        dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Biorąc pod uwagę powyższe przesłanki, w ocenie Zainteresowanych w analizowanym
    zdarzeniu przyszłym wyłącznie część wydatków ponoszonych w związku z
    funkcjonowaniem Rady Nadzorczej spełnia przesłanki wskazane w Wyroku TK.
    Pośród wydatków wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego:
    1) Koszty ogólne nie spełniają przesłanek określonych w Wyroku TK.
    W ocenie Zainteresowanych nie sposób uznać, aby wymienione we wniosku Koszty ogólne
    zostały spełnione w interesie któregokolwiek z członków Rady Nadzorczej lub aby możliwe
    było przypisanie wymiernej korzyści któremukolwiek z członków Rady.
    Powyższe dotyczy zarówno Kosztów ogólnych związanych z organizacją posiedzeń Rady
    Nadzorczej, jak i wydatków związanych z nabyciem polisy OC dla członków Rady.
    Polisa OC wykupiona przez spółkę dotyczy bowiem ogólnie osób wchodzących w skład
    konkretnego organu spółki, dopuszczając zmiany osobowe w składzie organów w czasie
    trwania polisy i uniemożliwiając tym samym identyfikację ostatecznych beneficjentów
    świadczenia na moment opłacenia składki OC.
    Powyższe potwierdzają stanowiska organów podatkowych, np.
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 lipca
        2023 roku, sygn. 0115-KDlT2.4011.296.2023.1.ENB:
    „Tym samym, skoro nie można wskazać beneficjenta tej konkretnej umowy ubezpieczenia
    w sposób zindywidualizowany, to nie ma też dostatecznych podstaw by przypisać korzyść
    ubezpieczeniową konkretnej osobie. Dodatkowo, podkreślić należy, że zakres

    obowiązków, uprawnień decyzyjnych oraz odpowiedzialności osób objętych
    ubezpieczeniem, bądź osób które w przyszłości mogą zostać objęte ubezpieczeniem, jest
    różny i niemożliwym jest ustalenie realnej wartości świadczenia. Wobec powyższego, w
    analizowanej sprawie ustalenie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia nie jest
    możliwe, co wynika z faktu, że krąg osób objętych ubezpieczeniem od odpowiedzialności
    cywilnej nie tworzy zbioru zamkniętego, jest nieograniczony. Stanowisko, które
    przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. [...] Odstępuję od uzasadnienia
    prawnego oceny Państwa stanowiska.”
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22
        sierpnia 2018 roku, sygn. 0113-KDlPT2-3.4011.307.2018.3.PR:
    „Zatem, w przypadku, gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie
    (ewentualnie w załączniku do umowy, aneksie lub innym dokumencie) w sposób
    pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację, jako osób ubezpieczonych od
    odpowiedzialności cywilnej, nie jest możliwe ustalenie przychodu w postaci otrzymania
    nieodpłatnych świadczeń przez poszczególnych ubezpieczonych, ponieważ brak jest
    podstaw do przyporządkowania im składek w dacie zawarcia umowy i opłacenia ich przez
    Wnioskodawcę. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz
    powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że objęcie uprawnionych osób,
    w szczególności członków zarządu oraz członków rady nadzorczej Spółki, ubezpieczeniem
    od odpowiedzialności cywilnej nie powoduje dla tych osób powstania przychodu z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.”
    2) Koszty osobowe (z wyjątkiem wydatków poniesionych na uczestnictwo w szkoleniach, w
    których udział ma charakter obowiązkowy ze względu na przepisy prawa oraz wydatki
    związane z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w wydarzeniach integracyjnych)
    spełniają przesłanki określone w Wyroku TK,
    W ocenie Zainteresowanych, wydatki zaliczane do Kosztów osobowych co do zasady
    spełniają przesłanki określone w Wyroku TK.
    Możliwe jest bowiem dokładne określenie wymiernej korzyści uzyskiwanej przez członka
    Rady Nadzorczej, tj. gdyby określonego wydatku na jego rzecz nie poniosła spółka Grupy,
    musiałby on ten wydatek ponieść samodzielnie np. w odniesieniu do pakietów
    medycznych, pakietów sportowych lub wydatków związanych z uczestnictwem w
    zewnętrznych organizacjach.
    Wyjątkiem od powyższego są jednak dwie kategorie wydatków zaliczanych do Kosztów
    osobowych tj.:
        wydatki związane z uczestnictwem w szkoleniach, których obowiązek
        przeprowadzenia wynika wprost z przepisów prawa (np. szkolenia BHP lub
        przeciwpożarowe),
        wydatki związane z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w wydarzeniach
        integracyjnych firmy.
    W zakresie wskazanych powyżej wydatków szkoleniowych nie można bowiem mówić o
    spełnieniu powyższych świadczeń w interesie członka Rady Nadzorczej. Potwierdza to np.
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11
    października 2024 roku, sygn. 0114-KDlP3-2.4011.585.2024.4.JK2:
    „Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że członkowie Rady Nadzorczej zobowiązani są do
    posiadania odpowiedniej wiedzy, której wobec zmieniających się bardzo dynamicznie
    regulacji prawnych dotyczących branży bankowej nie da się uzyskać bez regularnego

    udziału w Szkoleniach. W związku z tym pokrywają Państwo koszty Szkoleń członków Rady
    Nadzorczej. Obowiązek pokrycia kosztów szkoleń organizowanych dla członków Rady
    Nadzorczej wynika wprost z przepisów ustawy Prawo bankowe oraz innych regulacji
    przytoczonych przez Państwa we wniosku. Państwa wniosek dotyczy wyłącznie Szkoleń,
    których tematyka jest związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach
    sprawowanej funkcji członka Rady Nadzorczej. Uwzględniając okoliczności faktyczne
    przedstawione w opisie sprawy, należy zatem stwierdzić, że sfinansowanie przez Państwa
    na rzecz członków Rady Nadzorczej kosztów ich udziału w Szkoleniach związanych z
    pełnieniem funkcji członka Rady Nadzorczej nie będzie stanowić dla nich przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym
    - z tytułu ww. świadczeń - nie będzie ciążył na Państwu obowiązek obliczenia, pobrania i
    odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.”
    Natomiast w przypadku wydarzeń integracyjnych, nie jest możliwe indywidualne ustalenie
    korzyści uzyskiwanej przez członka Rady Nadzorczej.
    3) Wydatki związane z podróżami członków Rady Nadzorczej na posiedzenia Rady
    spełniają przesłanki określone w Wyroku TK,
    Wydatki związane z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w posiedzeniach rady
    spełniają warunek świadczenia spełnionego w interesie członka Rady Nadzorczej oraz
    uzyskania przez niego wymiernej korzyści w związku z poniesieniem takiego wydatku.
    Sprawia to, że koszt:
        biletów pociągowych, lotniczych, usługi taxi, najmu prywatnego samolotu, najmu
        samochodu lub zwrotu kosztów podróży własnym samochodem, diety,
        zakwaterowania i wyżywienia związanego z dojazdem na posiedzenia Rady
        Nadzorczej,
    - stanowi dla członków Rady Nadzorczej przychód z działalności wykonywanej osobiście, w
    myśl art. 13 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.
    Zgodnie jednak z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego
    są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości
    określonej w odrębnych ustawach lub przepisach (tj. Rozporządzeniu Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej, dalej: Rozporządzenie ws. zwrotu kosztów)
    Na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia ws. zwrotu kosztów pracownikowi przysługuje
    zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami
    obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami
    dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi
    na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.
    Oznacza to, że wydatki na bilety pociągowe, bilety lotnicze, najem pojazdu (w tym
    prywatnego samolotu) lub usługi taxi związane z podróżami na posiedzenia Rady
    Nadzorczej będą stanowić dla członka Rady Nadzorczej przychód. Przychód ten będzie
    zwolniony jednak w całości z opodatkowania (do wysokości wynikającej z rachunku
    /faktury), ponieważ Rozporządzenie ws. zwrotu kosztów nie limituje w żaden sposób
    wysokości powyższych wydatków. Należy jednak zaznaczyć, że zwolnienie dotyczy
    wyłącznie wydatków związanych z posiedzeniami Rady Nadzorczej, które odbywają się
    poza miejscem zamieszkania członka Rady.
    Jednocześnie dla zwolnienia z opodatkowania bez znaczenia pozostaje fakt, czy wydatek
    ten został poniesiony bezpośrednio przez spółki Grupy czy też spółka zwraca koszt
    danego wydatku na rzecz członka Rady Nadzorczej.

    Natomiast wydatki związane z wykorzystaniem przez członka Rady Nadzorczej własnego
    pojazdu (tzw. „kilometrówka”) oraz wydatki związane z noclegami i dietami krajowymi
    /zagranicznymi będą podlegać zwolnieniu z opodatkowania do limitów określonych w
    Rozporządzeniu ws. zwrotu kosztów.
    Powyższe potwierdza m.in.
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 maja
        2024 roku, sygn. 0115-KDlT2.4011.253.2024.1.MD:
    „Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt przedmiotowej sprawy, wobec
    tego, że jak Państwo wskazują posiedzenia Rady Nadzorczej odbywają się poza miejscem
    zamieszkania członków Rady Nadzorczej, a w konsekwencji, na posiedzenia Rady
    Nadzorczej członkowie Rady Nadzorczej muszą się przemieszczać poza miejscowość
    swojego miejsca zamieszkania, w związku z czym podróże te nie stanowią podróży w
    miejscu zamieszkania członków Rady Nadzorczej ani jazdy lokalnej, należy zgodzić się z
    Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym przychody członków Rady Nadzorczej z tytułu
    zwracanych przez Państwa kosztów podróży, a w szczególności kosztów dojazdu na
    posiedzenia Rady Nadzorczej oraz zakwaterowania i wyżywienia związanych z udziałem w
    pracach Rady Nadzorczej podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób
    fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej. W konsekwencji, jeżeli wypłacone kwoty nie przekraczają limitów
    określonych ww. rozporządzeniem, nie są Państwo zobowiązani — jako płatnik podatku
    dochodowego od osób fizycznych, do pobrania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu
    zwrotu poniesionych przez członków Rady Nadzorczej kosztów”.
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8
        września 2021 roku, sygn. 0115-KDlT2.4011.430.2021.2.MD
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4
        stycznia 2021 roku. sygn. 0114-KDlP3-2.4011.706.2020.1.AK
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5
        czerwca 2020 roku, sygn. 0115-KDlT2.4011.276.2020.1.MD
    4) Koszty biznesowe nie spełniają przesłanek określonych w Wyroku TK.
    W ocenie Zainteresowanych, nieuzasadnione byłoby twierdzenie, że wydatki z kategorii
    Kosztów biznesowych zostały spełnione w interesie Członka Rady Nadzorczej i przyniosły
    mu korzyść w postaci zwiększenia aktywów/zmniejszenia pasywów.
    Ponoszenie wydatków z kategorii Kosztów biznesowych, opisanych w zdarzeniu przyszłym,
    ponoszonych w związku z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej ma zrealizować wyłącznie
    interesy spółek Grupy i wynika zarówno z potrzeb faktycznych, jak również prawnych
    obowiązków Grupy w tym zakresie.
    Członkowie Rady Nadzorczej znajdują się bowiem w sytuacji analogicznej do pracowników
    uczestniczących w szkoleniach organizowanych przez pracodawców, w odniesieniu do
    których w omawianym Wyroku TK podkreślono, że: „W tym przypadku, nawet jeśli
    pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie
    nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem
    zakładać, że gdyby nie „kursokonferencja” organizowana przez pracodawcę, pracownik
    wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.”

    W ocenie Zainteresowanych, gdyby Grupa nie pokryła wydatków z kategorii Kosztów
    biznesowych, Członkowie Rady Nadzorczej bez wątpienia nie pokryliby ich samodzielnie, a
    w efekcie nie wykonywaliby czynności związanych z faktem zaangażowania biznesowego.
    Z tego też względu nie sposób uznać, że poniesienie przez Grupę Kosztów biznesowych
    jakkolwiek przyczyniło się do zwiększenia aktywów członka Rady Nadzorczej
    (alternatywnie zmniejszyło jego pasywa) skoro, członek Rady Nadzorczej w żaden sposób
    nie jest beneficjentem tych wydatków.
    Innymi słowy, w oderwaniu od roli członka Rady Nadzorczej w spółkach Grupy członek
    Rady Nadzorczej w ogóle nie byłby zmuszony do ponoszenia takich Kosztów biznesowych,
    które pozostawałyby poza kręgiem jego aktywności.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, opisaną wykładnię Wyroku TK oraz
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że poniesione
    przez Spółkę wydatki z kategorii Kosztów biznesowych nie stanowią dla Członków Rady
    Nadzorczej przychodu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT w związku z art.
    11 ust. 1 ustawy o PIT, w wyniku czego na spółkach Grupy nie będą ciążyć obowiązki
    płatnika, o których mowa w art. 41 i 42 ustawy o PIT.
    Powyższe potwierdza np.:
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26
        kwietnia 2024 roku, sygn. 0114-KDlP3-2.4011.1121.2023.4.JK3
    „Wydatki wynikające z zaangażowania Członków Rady Nadzorczej w działania o
    charakterze biznesowym, które potencjalnie mogą mieć wpływ na uzyskanie przez Spółkę
    przychodu, alternatywnie zabezpieczenie lub zachowanie jego źródeł i które to wydatki
    można indywidualnie przypisać do poszczególnych Członków Rady Nadzorczej (dalej:
    „Koszty biznesowe”). Do niniejszej kategorii kosztów zaliczają Państwo przede wszystkim:
    [...] podróże odbywane w celach związanych z reprezentacją Spółki w kontaktach
    biznesowych, wymagające bezpośredniego zaangażowania Członka Rady Nadzorczej
    (wydatki na przeloty lotnicze, bilety komunikacji miejskiej, taxi, zwrot kosztów podróży
    własnym samochodem, diety),[.. .] Należy bowiem zauważyć, że reprezentowanie Spółki
    na zewnątrz jako członek organu zarządzającego jest co do zasady jednym z obowiązków
    określonych w zawartej ze Spółką umowie. Nie sposób mówić zatem o powstaniu
    przychodu po stronie zarządzającego w sytuacji, gdy uczestnictwo w konferencji i
    reprezentowanie Spółki wobec osób trzecich jest jednym z warunków wykonywania
    umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem
    umowy”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Zainteresowanych:
    a) wydatki zaliczane do Kosztów ogólnych nie stanowią przychodu po stronie członków
      rady nadzorczej.
    b) wydatki związane z podróżami członków Rady Nadzorczej na posiedzenia Rady
      Nadzorczej, stanowią przychód po stronie członków rady nadzorczej. Przychód ten
      będzie jednak zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b
      ustawy o PIT zgodnie z limitami określonymi w Rozporządzeniu ws. zwrotu kosztów (z
      wyjątkiem wydatków związanych z posiedzeniem rady nadzorczej odbywającym się w
      miejscu zamieszkania członka Rady Nadzorczej).
    c) wydatki zaliczane do Kosztów osobowych stanowią przychód po stronie członków rady
      nadzorczej, z wyjątkiem wydatków związanymi z uczestnictwem w szkoleniach, których
      odbycie ma charakter obowiązkowy ze względu na przepisy prawa (np. BHP, PPOŻ)
      oraz wydatków związanych z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w
      wydarzeniach integracyjnych firmy.

    d) wydatki zaliczane do Kosztów biznesowych nie stanowią przychodu po stronie
      członków Rady Nadzorczej.
    Warto zaznaczyć, że jeśli w ocenie Organu, stanowisko Zainteresowanych w zakresie
    Kosztów biznesowych jest nieprawidłowe, tj. wydatki zaklasyfikowane do Kosztów
    biznesowych stanowią przychód po stronie członków Rady Nadzorczej, to w ocenie
    Zainteresowanych przychód ten powinien podlegać zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 16 lit. b ustawy o PIT.
    W zakresie powyższego stanowiska pełną aktualność zachowują poglądy i wnioski
    przedstawione przez Zainteresowanych w części uzasadnienia dot. wydatków na podróże
    członków Rady Nadzorczej na posiedzenia Rady.
    Innymi słowy, jeśli Koszty biznesowe stanowią przychód dla członków Rady Nadzorczej, to
    przychód ten podlega zwolnieniu z opodatkowania do limitów określonych w
    Rozporządzeniu ws. zwrotu kosztów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Pojęcie przychodu
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z treścią art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.

    Natomiast art. 11 ust. 2b ww. Ustawy :
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Przychody uzyskane przez Członków Rady Nadzorczej na podstawie powołania
    Stosownie do art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    W myśl art. 13 pkt 9 cyt. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie
      przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze,
      w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7.
    Oznacza to, że przychody uzyskane z tych tytułów stanowią zawsze przychody z
    działalności wykonywanej osobiście, nawet jeśli tego rodzaju umowy zawierane są w
    ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wyjątek, o którym mowa w powołanym przepisie (tj. pkt 7 art. 13), dotyczy sytuacji, gdy
    podatnik powołany został np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych
    organów stanowiących osoby prawnej. W takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody
    będą przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Powołanie bowiem podatnika np. do składu zarządu,
    bez względu na sposób jego powołania, stanowi okoliczność, która powoduje zmianę
    kwalifikacji przychodu, jednakże nie wpływa na zmianę źródła przychodu, są to również
    przychody z działalności wykonywanej osobiście.
    Zatem przychód uzyskany przez Członka Rady Nadzorczej, który wykonuje swoje
    obowiązki na podstawie stosunku powołania będzie dla Niego przychodem z działalności
    wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Obowiązki płatnika w odniesieniu do przychodów uzyskanych przez Członków Rady
    Nadzorczej na podstawie powołania
    Konsekwencją zakwalifikowania przychodów uzyskanych przez członka Rady Nadzorczej
    na podstawie umowy o pracę jako z tytułu przychodów ze stosunku pracy jest ich
    opodatkowanie za pośrednictwem płatnika - na zasadach określonych w art. 41 i art. 42
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.

      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 42 ust. 1 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Nieodpłatne świadczenia
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, to
    jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Otrzymanie oznacza przysporzenie w majątku w postaci czegoś, za co podatnik nie
    zapłacił lub zapłacił częściowo, a co ma określoną wartość wyrażoną w pieniądzu.
    Świadczenie nieodpłatne, czy też częściowo odpłatne, to taki rodzaj świadczenia, w
    przypadku którego otrzymujący odnosi określoną korzyść pod tytułem darmym lub też za
    co częściowo płaci, co oznacza, że nie świadczy nic w zamian lub przekazuje świadczenie
    (płatność) nieekwiwalentne.
    Zatem, obok pieniędzy i wartości pieniężnych ustawodawca za przychody uważa również
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Świadczenia
    w naturze to wszelkie takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest
    inny niż pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju
    świadczenia rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa.
    Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której
    opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko
    te o charakterze pieniężnym. Podstawową różnicą pomiędzy przychodami w postaci
    pieniędzy i wartości pieniężnych a nieodpłatnymi świadczeniami w naturze i innymi
    nieodpłatnymi świadczeniami jest odmienny moment powstania przychodu. W przypadku
    bowiem pierwszej kategorii świadczeń przychód powstaje w momencie ich otrzymania lub
    postawienia do dyspozycji podatnika, natomiast w przypadku drugiej kategorii przychód
    powstaje wyłącznie w chwili otrzymania. Nie ma natomiast znaczenia moment
    postawienia świadczenia do dyspozycji podatnika.
    Przychód z nieodpłatnych świadczeń powstaje w momencie otrzymania nieodpłatnego
    świadczenia, tj. w dniu uzyskania przysporzenia majątkowego.
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r., sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie terminu nieodpłatnego
    świadczenia w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne
    świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie

    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy”.
    W uchwale z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko
    uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych,
    w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń
    pracowniczych była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie.
    Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował
    uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie obejmował
    nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a
    nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia
    jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium
    należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia
    nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest
    przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu
    pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W

    sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia
    wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia
    wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez
    pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne
    świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób będących
    członkami zarządu.
    Ponadto należy podkreślić, że w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn.
    akt K 7/13 wprost wskazano, że „w wypadku świadczenia pieniężnego przysporzenie jest
    niewątpliwe i niejako bezwarunkowe (zawsze oznacza zwiększenie aktywów), o tyle „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód, w
    rozumieniu ustawy o PIT, tylko pod warunkiem, że rzeczywiście pozwoliły mu uniknąć
    wydatków”.
    Ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania do świadczeń pieniężnych.
    W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że
    rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej
    okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez
    pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem
    ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej,
    rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku
    świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji,
    przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.
    Nakreślając drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji,
    aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po
    stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może
    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków
    musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jako przykład Trybunał
    Konstytucyjny wskazał m.in. dowożenie pracownika z miejsca zamieszkania do pracy. W
    ocenie Trybunału Konstytucyjnego zorganizowanie tego rodzaju transportu może
    oznaczać zaoszczędzenie wydatku po stronie pracownika i w konsekwencji może stanowić
    przysporzenie objęte podatkiem dochodowym. Taka ocena jest jednak poprawna tylko
    pod warunkiem, że świadczenia te pracodawca spełniał, dysponując uprzednią zgodą
    pracownika na ich przyjęcie. O ile bowiem pracownik decyduje się skorzystać z przewozu,
    niewątpliwie zaoszczędza sobie wydatku, który musiałby ponieść.
    Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie
    zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po
    stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem
    dochodowym.
    W odniesieniu natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość

    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Mając powyższe na uwadze, Trybunał
    Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne
    świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które
    zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem
    ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu. Dotyczy to między
    innymi zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, w sytuacji gdy pracodawca
    wie kto będzie korzystał z tej formy transportu oraz zna odległości, którą każdy będzie
    pokonywał. W takim przypadku pracodawca jest w stanie precyzyjnie określić wartość
    świadczenia przypadającą indywidualnie na każdego przewożonego.
    Podkreślić należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem, gdy świadczenie to
    powoduje wystąpienie po stronie podatnika przysporzenia w postaci nabycia wymiernej
    korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem, gdy zostało spełnione w pełni dobrowolnie, tj.
    na zasadzie własnej woli – a nie w wykonaniu obowiązku. Przychód Członka Rady
    Nadzorczej obejmuje nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w
    jego interesie (a nie w interesie Spółki) i przyniesie mu korzyść w postaci powiększenia
    jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium
    należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia jako warunku objęcia
    nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest
    przychodem Członka Rady Nadzorczej, gdy korzyść jest wymierna i przypisana mu
    indywidualnie.
    Koszty ogólne
    Zauważyć należy, że nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz
    pracownika bez ustalonej za nie zapłaty jest świadczeniem podlegającym podatkowi
    dochodowemu, podobnie jak nie każde tego rodzaju świadczenie jest wyłączone spod
    regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak słusznie
    zauważył Trybunał Konstytucyjny, ze względu na otwarty i rozwijający się katalog
    świadczeń oferowanych przez pracodawców – nie jest możliwe enumeratywne wyliczenie
    w ustawie podatkowej wszystkich nieodpłatnych przysporzeń, które zgodnie z zasadą
    powszechności przedmiotowej podatku dochodowego powinny być przez ustawodawcę
    uwzględnione.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego Grupa ponosi ogólne koszty związane z
    funkcjonowaniem Rady Nadzorczej:
        najem sali konferencyjnej w związku z organizacją posiedzeń Rady Nadzorczej,
        materiały biurowe wykorzystywane w trakcie posiedzeń Rady Nadzorczej,
        tłumaczenia dokumentów oraz koszty wysyłki korespondencji związanej z
        posiedzeniem Rady Nadzorczej,
        artykuły spożywcze oraz usługi gastronomiczne wykorzystywane w trakcie
        posiedzenia rady nadzorczej (z wyłączeniem alkoholu),
        wydatki na doradztwo eksperckie związane z funkcjonowaniem Rady (np.
        doradztwo prawne, finansowe, podatkowe),
        polisa OC władz spółki w zakresie odpowiedzialności wynikającej z zakresu ich
        obowiązków lub uprawnień decyzyjnych (polisa dot. ogólnie osób sprawujących
        określoną funkcję, a nie konkretnych członków Rady Nadzorczej).
    W związku z ponoszeniem powyższych kosztów po stronie Członków Rady Nadzorczej nie
    materializuje się żadne trwałe lub nietrwałe przysporzenie czy wzbogacenie. Powyższe

    koszty nie służą interesom członków Rady Nadzorczej. W konsekwencji nie otrzymują dla
    siebie żadnej korzyści majątkowej kosztem Grupy. Nie generuje to zatem po stronie
    członków Rady Nadzorczej dodatkowego przychodu w postaci nieodpłatnego świadczenia.
    Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności
      swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia
      przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić
      składkę.
    Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.
      Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne
      do określenia przedmiotu ubezpieczenia.
    Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu:
      Roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko
      ubezpieczającemu. Zarzut mający wpływ na odpowiedzialność ubezpieczyciela może
      on podnieść również przeciwko ubezpieczonemu.
    Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek
    określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą
    każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w
    której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u
    osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w
    tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego
    w umowie ubezpieczenia.
    Jednakże z powołanego powyżej brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko
    przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z
    tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej
    beneficjentem świadczenia.
    Wobec powyższego, skoro – jak wynika z wniosku – w rozpatrywanej sprawie:
        Krąg osób objętych polisą nie jest określony z imienia i nazwiska. Osobą
        ubezpieczoną w rozumieniu OWU polisy jest dowolna osoba fizyczna, która była,
        jest lub podczas Okresu Ubezpieczenia zostanie członkiem zarządu, rady
        nadzorczej, członkiem komisji rewizyjnej, członkiem komitetu audytu lub
        prokurentem Spółki, bądź osobą fizyczną pełniącą tożsamą funkcję w innym
        porządku prawnym. Polisa przewiduje również kilka kategorii pracowników, które
        mogą należeć do grona Osób ubezpieczonych (m.in. compliance officer, prawnik
        itp.).
        Polisa ubezpieczeniowa zapewnia ochronę prawną dla członków władz spółki,
        obejmującą koszty związane z ekstradycją, kaucjami, obroną w sprawach cywilnych,
        zanieczyszczeniem środowiska, postępowaniem wyjaśniającym oraz zarządzaniem
        krytycznymi zdarzeniami regulacyjnymi. Ubezpieczyciel pokrywa również kary
        administracyjne oraz roszczenia regresowe spółki dotyczące zwrotu kosztów
        związanych z tymi karami, jeśli wynikają z nieprawidłowego działania Osoby
        ubezpieczonej. Dodatkowo, polisa obejmuje koszty ochrony prawnej, wsparcia

        psychologicznego, zgłoszenia nieprawidłowości, PR, oraz udziału w postępowaniu
        upadłościowym lub restrukturyzacyjnym. Ubezpieczyciel pokrywa także koszty
        związane z naruszeniem praw pracowniczych, zaległościami publicznoprawnymi
        spółki, oraz porady prawnej w przypadku możliwego wniesienia roszczenia
        przeciwko Osobie ubezpieczonej.
        Składka za polisę nie jest przypisana do poszczególnych członków organów i ma
        charakter ogólny.
    to opłacenie przez Państwa składki z tytułu umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności
    cywilnej osób objętych ochroną ubezpieczeniową nie spowoduje powstania po stronie
    tych osób przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.
    Tym samym na Państwu – w związku z opłaceniem ww. polisy – nie będzie ciążył
    obowiązek naliczania i odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy od składki
    ubezpieczeniowej zapłaconej z tytułu ubezpieczenia osób objętych tą polisą.
    U osób objętych ochroną ubezpieczeniową niezależnie, nie powstanie przychód z
    działalności wykonywanej osobiście, w związku z ponoszeniem przez Grupę wydatków na
    objęcie ich ubezpieczeniem OC. W konsekwencji Spółki Grupy nie mają nie ma obowiązku
    odprowadzania z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w tej części jest prawidłowe.
    Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji Członka Rady Nadzorczej, w szczególności
    związane z uczestnictwem w szkoleniach, kursach, konferencjach oraz spotkaniach
    branżowych oraz wydatki związane z uczestnictwem członków Rady Nadzorczej w
    zewnętrznych organizacjach o charakterze biznesowo-networkingowym.
    Jak wynika z wniosku ponoszą Państwo wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji
    Członka Rady Nadzorczej, w szczególności związane z uczestnictwem w szkoleniach,
    kursach, konferencjach oraz spotkaniach branżowych, w stosunku do których
    uczestnictwo wynika z pełnionej funkcji Członka Rady Nadzorczej (zarówno wynikające z
    Państwa zlecenia, jak również bez zlecenia przez Państwo takiego uczestnictwa).
    Co do zasady świadczenie dotyczące podnoszenia kwalifikacji powinno zostać
    zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Należy zauważyć, że udział Członka Rady Nadzorczej w szkoleniu
    nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i umiejętności. Członek Rady
    Nadzorczej otrzymuje w ten sposób konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby
    nie pokrycie wydatku na szkolenie przez Spółki Grupy – Członek Rady Nadzorczej musiałby
    ponieść taki koszt z własnych środków.
    Wyjątkiem od powyższej zasady jest jedynie przypadek, gdy Członek Rady Nadzorczej
    został zobowiązany (np. w ramach zawartej umowy) do obowiązkowego uczestnictwa w
    konkretnych szkoleniach. W takiej sytuacji, podobnie jak w przypadku konferencji, nie
    sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie podatnika, gdy uczestnictwo w danych
    szkoleniach jest jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego
    obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy.
    Z opisu sprawy wynika, że szkolenia będą dotyczyć szkoleń w stosunku do których
    uczestnictwo wynika z pełnionej funkcji Członka Rady Nadzorczej (zarówno wynikające z
    Państwa zlecenia, jak również bez zlecenia przez Państwo takiego uczestnictwa).
    W sytuacji, w której Członek Rady Nadzorczej obowiązkowo odbywa szkolenie czy kurs,
    które leżą w interesie Spółki i z których sam podatnik nie skorzystałby i nie zapłacił - nie
    można mówić o powstaniu jakiegokolwiek przychodu. W efekcie u Członków Rady
    Nadzorczej nie powstanie przychód z tytułu uczestnictwa w szkoleniach, których koszt
    poniesiony jest przez Spółki Grupy. W rezultacie, skoro po stronie Członków Rady

    Nadzorczej nie powstaje w takiej sytuacji przychód, to po stronie Spółek Grupy jako
    płatnika nie powstanie obowiązek naliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek
    dochodowy Członków Rady Nadzorczej.
    Analogicznie będzie również w przypadku wydatków związane z uczestnictwem członków
    Rady Nadzorczej w zewnętrznych organizacjach o charakterze biznesowo-
    networkingowym.
    Państwa stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Wydatki na benefity dla członków Rady Nadzorczej (opieka medyczna, pakiety sportowe)
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych korzystania przez członków Rady
    Nadzorczej z pakietu medycznego, należy wskazać, że opłacanie przez Spółkę kosztów
    innych niż koszty opieki medycznej wymagane przepisami pracy, inne niż wyżej
    wymienione, ponoszone przez Spółkę na rzecz członków Rady Nadzorczej, stanowić będą
    przychód z działalności wykonywanej osobiście.
    Należy bowiem zauważyć, że osoby, na rzecz których Spółka wykupiła abonament
    medyczny uzyskają korzyść majątkową, ponieważ nie ponosząc wydatków na abonament
    medyczny, mogą korzystać z usług, które spółka medyczna świadczy odpłatnie.
    Zatem, jeżeli Spółka sfinansuje pakiet medyczny, którym obejmie również członków Rady
    Nadzorczej, to świadczenie to należy zakwalifikować do przychodów z działalności
    wykonywanej osobiście, określonych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. W konsekwencji, na Spółce – jako płatniku – ciąży obowiązek obliczenia,
    pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Również, jeżeli Spółka sfinansuje pakiet sportowe, dla członków Rady Nadzorczej, to
    świadczenie to należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, określonych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wydatki o charakterze biznesowym
    W celu ustalenia, czy wystąpi nieodpłatne świadczenie związane z finansowaniem
    pracownikowi kosztów usług gastronomicznych w trakcie spotkania z aktualnymi
    /potencjalnymi klientami spotkań biznesowych, finansowaniem podróży odbywanych w
    celach reprezentacji spółki oraz kosztów zakwaterowania i wyżywienia związanych z tymi
    podróżami, należy ocenić czy zostały spełnione wszystkie trzy elementy wskazane przez
    Trybunał Konstytucyjny.
    Skoro prawidłowe i efektywne wykonywanie obowiązków pracowniczych wymaga spotkań
    z klientami to sfinansowanie przez pracodawcę pracownikom kosztów posiłków
    zamawianych podczas tych spotkań nie jest korzyścią pracownika ale wypełnieniem przez
    pracodawcę obowiązku prawidłowego organizowania pracy, tak aby była ona wydajna i
    należytej jakości.
    W tym stanie rzeczy oraz wobec jednoznacznego stanowiska Trybunału Konstytucyjnego
    wyrażonego w wyroku z 8 lipca 2014 r., uznać należy, że finansowanie pracownikom
    kosztów usług gastronomicznych podczas spotkań biznesowych z klientami, nie generuje
    po stronie pracownika przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Spółka nie dokonuje tego świadczenia w interesie pracownika – przysparzając
    mu korzyści. Pracownik wykorzystuje to świadczenie wyłącznie w jednym konkretnym
    celu, tj. w wykonaniu swoich obowiązków pracowniczych. Tym samym pracownik nie
    uzyskuje z tego tytułu przychodu.
    Należy pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

    Są świadczenia, które gwarantują higieniczne i bezpieczne warunki pracy i służą jej
    organizacji (umożliwiają prawidłowe wykonywanie pracy), których spełnienie leży przede
    wszystkim w interesie pracodawcy w celu odpowiedniego zorganizowania własnej
    działalności gospodarczej, która musi być nastawiona ze swej istoty na osiągnięcie
    przychodów. W takim przypadku pracownik korzysta z tych świadczeń (w ramach
    wykonywania przypisanej pracy), jednak dla niego jest to korzyść niewychodząca na
    zewnątrz stosunku pracy i nie stanowi dochodu, będącego przedmiotem opodatkowania.
    Skorzystanie przez pracowników ze świadczenia w postaci pokrycia przez pracodawcę
    kosztów gastronomii i noclegu niewątpliwie następuje za zgodą pracownika, niemniej
    świadczenie to nie jest spełnione w jego interesie, ale w interesie pracodawcy oraz nie
    przynosi pracownikowi korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia
    wydatków, które musiałby ponieść. Udostępnienie miejsc noclegowych pracownikom leży
    wyłącznie w interesie pracodawcy, a nie pracowników, którzy swoje potrzeby
    mieszkaniowe zaspokajają w innym miejscu i w inny sposób oraz którzy – gdyby nie
    konieczność wywiązania się z obowiązków wynikających z umowy o pracę – nie mieliby
    powodu do ponoszenia kosztu takich noclegów. Również gdyby nie obowiązki służbowe
    związane ze spotkaniami z klientami pracownicy nie mieliby powodu do ponoszenia
    kosztów gastronomii związanych z tymi spotkaniami.
    W tym stanie rzeczy oraz w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r.
    oraz orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że wynikające z
    konieczności wykonywania czynności służbowych sfinansowanie przez Spółki Grupy
    kosztów noclegów, wyżywienia oraz kosztów podróży odbywanych w celach związanych z
    reprezentacją Spółek Grupy (niebędącym podróżą służbową), nie generuje po stronie
    Członków Rady Nadzorczej przychodu do opodatkowania. Wydatki ponoszone są bowiem
    w interesie pracodawcy, a co za tym idzie pracownicy nie otrzymują od Spółek Grupy
    jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Należy bowiem zauważyć, że
    reprezentowanie Spółek Grupy na zewnątrz jako członek organu zarządzającego jest co do
    zasady jednym z obowiązków określonych w zawartej ze Spółkami Grupy umowie. Nie
    sposób mówić zatem o powstaniu przychodu po stronie zarządzającego w sytuacji, gdy
    uczestnictwo w konferencji i reprezentowanie Spółek Grupy wobec osób trzecich jest
    jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku
    mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy.
    Wobec powyższego, stanowisko Zainteresowanych w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe dotyczące kosztów podróży związane z dojazdem na posiedzenia Rady
    Nadzorczej, szkolenia, konferencje, itd. (bilety pociągowe oraz lotnicze, usługi taxi, najem
    prywatnego samochodu, diety) oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia związane z
    dojazdem na posiedzenia Rady Nadzorczej, szkolenia, konferencje, itd.
    Z wniosku wynika, że w związku z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej, oprócz
    wynagrodzeń z tytułu pełnienia funkcji Członka Rady Nadzorczej, Spółki Grupy ponoszą i w
    przyszłości będą ponosiły koszty jej funkcjonowania. Spółki Grupy zobowiązały się do
    ponoszenia kosztów podróży i zakwaterowania członków Rady Nadzorczej.
    Państwa zdaniem z tytułu pokrycia kosztów podróży, zakwaterowania i wyżywienia po
    stronie Członków Rady Nadzorczej powstanie przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednak zwolniony z opodatkowania na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z
    wyjątkiem wydatków związanych z posiedzeniem Rady Nadzorczej odbywającym się w
    miejscu zamieszkania członka Rady Nadzorczej).
    Ponoszone wydatki, o których mowa wyżej (z wyłączeniem wydatków związanych ze
    spotkaniami biznesowymi) są świadczeniami poniesionymi w interesie Członków Rady
    Nadzorczej. Członkowie Rady Nadzorczej przynoszą konkretną i wymierną korzyść w

    postaci uniknięcia wydatku. Korzyść ta jest wymierna i może być przypisana
    indywidualnemu Członkowi Rady Nadzorczej. Świadczenie ma zatem też charakter
    zindywidualizowany.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
      a. podróży służbowej pracownika,
      b. podróży osoby niebędącej pracownikiem
      - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
      ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
      należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
      samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze
      kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    W ww. przepisie ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”,
    dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do
    podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod
    warunkiem, że wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów świadczeniobiorców oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów.
    Odrębnym przepisem, o którym mowa powyżej jest rozporządzenie Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2190).
    Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
      1) diety;
      2) zwrot kosztów:
      a) przejazdów,
      b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
      c) noclegów,
      d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych
      przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a
      także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.
    Stosownie do ust. 2 § 3 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej
      biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze
      związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem
      posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z
      jakiego tytułu ulga przysługuje.
    W myśl § 3 ust. 4 cyt. rozporządzenia:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów
      przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę
      za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa

      niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6
      września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1265 oraz z 2013 r.
      poz. 21).
    Jak stanowi § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia:
      1) Pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł
      inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez
      pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.
      2) Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami
      płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe
      oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży
      krajowej lub podróży zagranicznej.
    W oparciu o § 5 ust. 2 rozporządzenia:
      Do rozliczenia kosztów podróży, o których mowa w ust. 1, pracownik załącza
      dokumenty, w szczególności rachunki, faktury lub bilety potwierdzające
      poszczególne wydatki; nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli
      przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, pracownik składa pisemne
      oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.
    Natomiast zgodnie z § 13 ust. 1 Rozdziału 3 ww. rozporządzenia:
      1. Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów
      wyżywienia i inne drobne wydatki.
      2. Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży
      zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej
      państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
      3. Należność z tytułu diet oblicza się w następujący sposób:
      1) za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości;
      2) za niepełną dobę podróży zagranicznej:
      a) do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,
      b) ponad 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,
      c) ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
      4. Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest
      określona w załączniku do rozporządzenia.
    Stosownie do § 14 ww. rozporządzenia:
      1. Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne,
      całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
      2. Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia,
      przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
      1) śniadanie - 15% diety;
      2) obiad - 30% diety;
      3) kolacja - 30% diety.
      3. W przypadku korzystania przez pracownika z usługi hotelarskiej, w ramach której
      zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
      4. Pracownikowi, który otrzymuje w czasie podróży zagranicznej należność pieniężną
      na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli należność pieniężna jest niższa od diety,
      pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.
    W myśl § 16 ust. 1 ww. rozporządzenia:

      1. Za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów
      w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w
      poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia.
      2. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w
      wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas
      przejazdu.
      3. W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów
      za nocleg, stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym
      mowa w ust. 1.
      4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna
      zapewniają pracownikowi bezpłatny nocleg.
    Wskazać jednak należy, że aby przedmiotowe świadczenia - do wysokości określonej w
    odrębnych przepisach - korzystały ze zwolnienia muszą zostać spełnione warunki
    wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z
    jego treścią przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) i lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane
    świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
    1. w celu osiągnięcia przychodów lub
    2. w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3. przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
    jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4. przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
    z wykonywaniem tych funkcji.
    Finansowanie przez Spółki Grupy kosztów podróży, wyżywienia i zakwaterowania dla
    członków Rady Nadzorczej, którzy są zatrudnieni na podstawie powołania będzie stanowić
    przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten,
    w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ww. ustawy,
    korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania do wysokości określonych w ww.
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Należy jednak podkreślić, że jeżeli
    zwracane lub ponoszone przez Państwa ww. koszty będą wyższe od limitów określonych
    w przedmiotowym rozporządzeniu, to nadwyżka ponad te limity podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a na Państwu ciążyć będą obowiązki płatnika
    wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy wskazać, że pojęcie „podróż” zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie zostało zdefiniowane ani w ustawie podatkowej ani
    w innych przepisach. Zatem właściwą metodą odkodowania jego znaczenia jest sięgnięcie
    do reguł wykładni językowej. Efektem zastosowania wykładni językowej jest więc
    ustalenie, że podróż to przebycie drogi do jakiegoś odległego miejsca, bez dookreślenia
    tego pojęcia przez takie elementy jak czas odbywania, częstotliwość czy też przez
    zdefiniowanie kierunku podróży. Stąd też przedmiotowe zwolnienie nie obejmuje zwrotu
    kosztów za jazdy lokalne, bowiem nie spełniają definicji „podróży”.
    Zatem ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy do
    wysokości określonej w rozporządzeniu o podróżach służbowych będą korzystać
    ponoszone przez Państwo kwoty wyżywienia, zakwaterowania i przejazdów (z
    wyłączeniem jazd lokalnych).
    Stąd zwrot przez Państwa kosztów przejazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej, które
    odbywają się w innej miejscowości niż miejscowość ich zamieszkania, do wysokości
    określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r.
    w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, mogą również

    korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Państwo
    jako płatnik nie są zobowiązani z tego tytułu do pobrania zaliczek na podatek dochodowy.
    Ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie będzie natomiast korzystać zwrot kosztów z tytułu
    używania prywatnego samochodu w jazdach lokalnych (w obrębie miejscowości, w której
    znajduje się Państwa siedziba).
    Państwa stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tutejszy organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. sp. z o. o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.