Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-875/14-2/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-02-16
Teza: Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów i usług dotyczących inwestycji „….” i od którego momentu powinna tego odliczenia dokonać?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku w związku z realizacją projektu pn.: „…”-– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku w związku z realizacją projektu pn.: „…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od 1.01.2008 roku (lata 2005-2007 to Urząd Gminy był zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT). Składa do właściwego urzędu skarbowego comiesięczna deklaracje VAT-7. Zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną dla Gminy IBPP1/443-43A/07/PK z dn. 24.10.2007 roku podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności jest wyłącznie Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego.

Gmina realizuje zadanie pn.: „…”. Jest to kolejny etap inwestycji dotyczących gospodarki wodno-ściekowej w gminie. Gmina rozlicza już inwestycje: „…” - (10-letni okres odliczeń) Interpretacja Indywidualna IPTPP4/443-425/12-4/UNR, następnie „….” - (odliczenie w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy) Interpretacja Indywidualna IPTPP4/443-793/12-4/ALN.

W zakresie Inwestycji planuje się wykonać:

*   Budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowości ….:

Sieci wodociągowej dł. - 3126 m,

Kanalizacja sanitarna dł. - 3375 m,

Odcinki łączące - 1710 m.

Planowane koszty realizacji zadania to ok. 1.820.000,00 zł. Umowa z kontrahentem na wykonanie inwestycji zgodnie z umową 414/2014 została zawarta w dn. 09.09.2014 r.

Inwestycja jest zgłoszona do dofinansowania w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. VAT jest kosztem niekwalifikowanym. Realizacja zadania przewidziana jest na lata 2013-2015.

Po wybudowaniu sieć zostanie przekazana do eksploatacji istniejącej obecnie spółce z o.o. ze 100% udziałem Gminy, prowadzącej zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków. Sieci, które zostaną wybudowane w trakcie realizacji inwestycji zostaną przekazane spółce do używania na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy.

Gmina od samego początku realizacji inwestycji nie zamierzała i nie ma możliwości samemu realizować zadania z zakresu zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Powołana w tym zakresie jest spółka. Stuprocentowym udziałowcem spółki jest Gmina M.. Spółka świadczy usługi komunalne, pobiera opłaty za eksploatację użytkowanych już sieci i z tego tytułu rozlicza podatek VAT. Ponosi również koszty utrzymywania użytkowanych sieci, a opłaty pobierane od odbiorców za eksploatację są w całości przychodem przedsiębiorstwa. Generalnie więc Gmina i tak musi wydzierżawiać sieć innemu podmiotowi tj. spółce.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142 poz.1591 ze zm.), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspakajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwienia odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym). W celu wykonania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy). Gmina z celu realizacji zadań z zakresu zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków powołany miała Zakład Gospodarki Komunalnej jako jednostkę organizacyjną. Dnia 31 sierpnia 2011 roku aktem notarialnym zawiązano spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością: Zakład Gospodarki Komunalnej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wpis do KRS został dokonany 12 stycznia 2012 roku (….). W wyniku tych zmian organizacyjno-prawnych czyli przekształcenia ZGK w spółkę oraz czynników ekonomicznych Gmina zamierza wydzierżawić przedmiotową inwestycję na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy, a tym samym będzie ona służyła Gminie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wiedząc, iż Gmina wydzierżawi budowaną sieć wodociągową i kanalizacyjną dokonywane są na bieżąco odliczenia podatku od towarów i usług od otrzymanych faktur zakupowych. Pierwsze poniesione wydatki związane z inwestycją to Faktura z dn. 01.08.2014 za „opracowanie dokumentacji projektowej sieci kanalizacji sanitarnej i przełączenia sieci wodociągowej w msc. D. G. oraz uzyskanie pozw. na bud. zgodnie z um. 261/2013 z 28.06.2013” oraz pozostałe bieżące faktury.

Faktury VAT dokumentujące ponoszone wydatki na realizację inwestycji wystawiane są i będą na Gminę M.. Efekty projektu na podstawie przepisów o podatku dochodowym będą zaliczane w księgach rachunkowych Gminy do środków trwałych podlegających amortyzacji. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. 2010.242.1622) sieć wodociągowa i kanalizacja sanitarna przyporządkowuje się do grupy 2 Obiekty Inżynierii lądowej i wodnej, podgrupa 21 - rurociągi linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne rurociągi przesyłowe (naziemne, podziemne lub podwodne) do transportu wody i środków oraz stacje pomp. stacje filtrów lub ujęć wody.

Wartość początkowa sieci wodociągowych i kanalizacji sanitarnej budowanej w ramach ww. inwestycji przekroczy kwotę 15.000,00 zł.

W rozumieniu ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. 1409 ze zm.) sieć wodociągowa z przyłączami traktowana jest jako budowla lub jej część. Budowla to obiekt budowlany stanowiący całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Art. 3 pkt 3 powyższej ustawy zawiera przykładowy wykaz obiektów budowlanych (niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury), jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwałe związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pleców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1315 ze zm.) realizowana sieć kanalizacyjna jest klasyfikowana jako:

Klasa 2212 - Rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków. Klasa ta obejmuje:

*   rurociągi przesyłowe naziemne, podziemne i podwodne do transportu wody i ścieków,

*   stacje pomp.

*   stacje filtrów lub ujęć wody.

Klasa 2223 - Rurociąg: sieci kanalizacyjnej rozdzielczej. Klasa ta obejmuje:

*   rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory,

*   oczyszczalnie wód i ścieków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów i usług dotyczących inwestycji „….” i od którego momentu powinna tego odliczenia dokonać?

Zdaniem Wnioskodawcy: stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymywania czystości i porządku itp. (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy).

Gmina będzie uzyskiwała przychody opodatkowane podatkiem VAT z tytułu czynszu dzierżawy wybudowanego mienia. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy.

Prawo do odliczenia podatku może zostać zrealizowane w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy VAT. W myśl art. 86 ust. 13 jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11 może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Reasumując: Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego dokonując dzierżawy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej powstałych w efekcie przedmiotowej inwestycji będzie świadczyła usługi, które będą wykonywane w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego, ze względu na związek poniesionych wydatków na realizację inwestycji, ze świadczeniem usług opodatkowanych podatkiem VAT, gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Została tym samym spełniona podstawowa przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a nabywca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (przekazanie powstałej w efekcie realizacji inwestycji sieci wodociągowej i kanalizacyjnej do eksploatacji jej późniejszemu eksploatatorowi - spółce z o.o. ze 100% udziałem Gminy na podstawie odpłatnej urnowy dzierżawy). To nabyte prawo gmina może realizować już w momencie ponoszenia wydatków tj. w miesiącu otrzymania faktury VAT lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Natomiast jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Z kolei art. 86 ust. 13 ustawy, stanowi, iż jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od 1.01.2008 roku. Gmina realizuje zadanie pn.: „….”. W zakresie Inwestycji planuje budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowości x . Planowane koszty realizacji zadania to ok. 1.820.000.00 zł. Umowa z kontrahentem na wykonanie inwestycji zgodnie z umową 414/2014 została zawarta w dn. 09.09.2014 r. Inwestycja jest zgłoszona do dofinansowania w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. VAT jest kosztem niekwalifikowanym. Realizacja zadania przewidziana jest na lata 2013-2015. Po wybudowaniu sieć zostanie przekazana do eksploatacji istniejącej obecnie spółce z o.o. ze 100% udziałem Gminy, prowadzącej zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków. Sieci, które zostaną wybudowane w trakcie realizacji inwestycji zostaną przekazane spółce do używania na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy. Gmina od samego początku realizacji inwestycji nie zamierzała i nie ma możliwości samemu realizować zadania z zakresu zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Dnia 31 sierpnia 2011 roku aktem notarialnych zawiązano spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością: Zakład Gospodarki Komunalnej w x Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wpis do KRS został dokonany 12 stycznia 2012 roku (…). W wyniku tych zmian organizacyjno-prawnych czyli przekształcenia ZGK w spółkę oraz czynników ekonomicznych Gmina zamierza wydzierżawić przedmiotową inwestycję na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy, a tym samym będzie ona służyła Gminie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wiedząc, iż Gmina wydzierżawi budowaną sieć wodociągową i kanalizacyjną dokonywane są na bieżąco odliczenia podatku od towarów i usług od otrzymanych faktur zakupowych. Pierwsze poniesione wydatki związane z inwestycją to Faktura z dn. 01.08.2014 za „opracowanie dokumentacji projektowej sieci kanalizacji sanitarnej i przełączenia sieci wodociągowej w msc. D. G. oraz uzyskanie pozw. na bud. zgodnie z um. 261/2013 z 28.06.2013” oraz pozostałe bieżące faktury.

Faktury VAT dokumentujące ponoszone wydatki na realizację inwestycji wystawiane są i będą na Gminę M..

Wobec powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak stanowi art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

W myśl natomiast § 2 powołanego przepisu, czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.

Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową, nakładającą na strony tej umowy określone przepisami obowiązki. Tak więc oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy dzierżawy związane jest ze wzajemnym świadczeniem dzierżawcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie nieruchomości przez jej dzierżawcę.

Zatem cywilnoprawna umowa dzierżawy będąca czynnością odpłatną stanowi, stosownie do zapisów ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatną usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a Wnioskodawca w związku z tą czynnością występuje w charakterze podatnika podatku VAT.

Analizując okoliczności przedstawione w opisie sprawy, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a wydatki poniesione w związku z realizacją inwestycji mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji, ponieważ wydatki poniesione w związku z realizacją inwestycji mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, oraz Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Prawo do odliczenia podatku Wnioskodawca może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.