Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-951/13-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-13
Teza: Czy sprowadzany wyrób energetyczny oznaczony kodem celnym CN 2707 99 99 i cechujący się gęstością na poziomie 995 kg/m3 sprzedawany z przeznaczeniem na cele opałowe, w okresie obowiązywania przepisów ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 roku podlegał podatkowi akcyzowemu?
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 3-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2013 r. (data wpływu 17 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobu o kodzie CN 2707 99 99 **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobu o kodzie CN 2707 99 99.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2008 roku Spółka importowała z Niemiec wyrób energetyczny o nazwie B. 10. Produkt sklasyfikowany był przez dostawcę jako kod CN 2707 99 99. Gęstość wyrobu energetycznego kształtowała się na poziomie 995 kg/m3. W załączniku nr 1 do obowiązujących przepisów w 2008 roku (Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym) produkty oznaczone kodem celnym CN 2707 99 99 nie były zaliczane do wyrobów akcyzowych (zmiana nastąpiła dopiero z wprowadzeniem nowej ustawy z 6 grudnia 2008 r., która obowiązywała od 1 marca 2009 r.). W 2008 roku Wnioskodawca sprzedawał zaimportowany produkt B.-10 do celów opałowych bez naliczania opłaty akcyzowej. Na potwierdzenie prawidłowości w interpretacji przepisów podatkowych Wnioskodawca posiadał stanowisko Dyrektor Izby Celnej wydane w styczniu 2006 r. oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego, w którym potwierdza się brak obowiązku naliczania akcyzy na importowany przez Wnioskodawcę w tym czasie inny produkt przeznaczony do celów opałowych sklasyfikowany do identycznego kodu CN, tzn. CN 2707 99 99. Aby być pewnym, iż poczynania handlowe Wnioskodawcy są zgodne z przepisami podatkowymi Spółka wystąpiła do Instytutu Nafty i Gazu ze zleceniem przeprowadzenia szczegółowych badań B.-10 ze wskazaniem na określenie prawidłowego kodu CN (zlecenie z dnia 15.09.2008 r.). W odpowiedzi Spółka otrzymała raport, który jednoznacznie potwierdził poprawność kodu celnego 2707 99 99. Po zapoznaniu się z nowymi przepisami akcyzowymi zawartymi w Ustawie z dnia 6 grudnia 2008 roku w miesiącu styczniu 2009 roku Spółka postanowiła uregulować wszelkie zaległości akcyzowe związane ze sprzedażą B.-10 z przeznaczeniem na cele opałowe. Z dniem 23 stycznia Wnioskodawca złożył deklarację AKC w Urzędzie Celnym oraz wniósł opłatę wraz z zaległymi odsetkami z tytułu podatku akcyzowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą:

Czy sprowadzany wyrób energetyczny B.-10 oznaczony kodem celnym CN 2707 99 99 i cechujący się gęstością na poziomie 995 kg/m3 sprzedawany z przeznaczeniem na cele opałowe, w okresie obowiązywania przepisów ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 roku podlegał podatkowi akcyzowemu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka stoi na stanowisku, iż sprowadzany wyrób energetyczny B.-10 oznaczony kodem celnym CN 2707 99 99 i cechujący się gęstością na poziomie 995 kg/m3 sprzedawany z przeznaczeniem na cele opałowe, w okresie obowiązywania przepisów ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 roku, nie podlegał podatkowi akcyzowemu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, z późn. zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Przedstawiony w ustawie o podatku akcyzowym katalog wyrobów, które mogą lub są zaliczone do olejów opałowych jest katalogiem otwartym.

Stosownie do postanowień art. 2 pkt 2 powyższej ustawy, wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi są paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy opodatkowaniu akcyzą podlegają:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;
2.  wyprowadzenie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju;
4.  eksport i import wyrobów akcyzowych;
5.  nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy Do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wyroby wymienione w poz. 1-12 załącznika nr 2 do ustawy;
2.  pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu olejami opałowymi są również inne wyroby, z wyjątkiem węgla, koksu, torfu i innych porównywalnych z nimi węglowodorów stałych oraz gazu ziemnego, służące do celów opałowych; ciężkimi olejami opałowymi są oleje opałowe, w których zawartość siarki przekracza 3 %

A zatem, jeżeli dany wyrób służy do celów opałowych, to bez względu do jakiego symbolu PKWiU lub kodu CN został zakwalifikowany - jest to olej opałowy objęty zakresem ustawy o podatku akcyzowym. Wobec powyższego o zaliczeniu danego wyrobu do olejów opałowych, nie decyduje jego klasyfikacja CN lub PKWiU.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2008 roku Wnioskodawca sprzedawał zaimportowany produkt wyrób energetyczny o nazwie B. 10 do celów opałowych bez naliczania akcyzy. Produkt sklasyfikowany był przez dostawcę jako kod CN 2707 99 99. Gęstość wyrobu energetycznego kształtowała się na poziomie 995 kg/m3. Spółka wystąpiła do Instytutu Nafty i Gazu ze zleceniem przeprowadzenia szczegółowych badań B.-10 ze wskazaniem na określenie prawidłowego kodu CN. W odpowiedzi Spółka otrzymała raport, który jednoznacznie potwierdził poprawność kodu celnego 2707 99 99.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy sprowadzany wyrób energetyczny B.-10 oznaczony kodem celnym CN 2707 99 99 i cechujący się gęstością na poziomie 995 kg/m3 sprzedawany z przeznaczeniem na cele opałowe, w okresie obowiązywania przepisów ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 roku podlegał podatkowi akcyzowemu.

Analizując powyższe przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że o kwestii uznania danego wyrobu za akcyzowy winno decydować jego bezpośrednie przeznaczenie do celów opałowych. Przy czym Spółka nabywała przedmiotowy olej z zamiarem odsprzedaży go do celów opałowych, tym samym określała przeznaczenie wyrobu.

A zatem, opisany w stanie faktycznym olej o kodzie CN 2707 99 99, przeznaczony na cele opałowe, jest wyrobem podlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w myśl art. 62 ust. 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Należy zaznaczyć, że powołane przez Wnioskodawcę postanowienia są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Ponadto, analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.