Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-223/08/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-07-04
Teza: Czy czesne za studia można uznać za koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: czesne; dojazdy; dokształcanie; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; nauka-nauka zawodu; studia; studia-opłata za studia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2008 r. (data wpływu 14 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej opłat z tytułu czesnego za studia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej opłat z tytułu czesnego za studia.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Prowadzi Pan działalność gospodarczą od 1998 r. pod nazwą „W.”. Mając na względzie zachowanie oraz przyszłościowe zabezpieczenie źródła Pana przychodów, postanowił Pan ubiegać się o certyfikat w zakresie rzeczoznawcy samochodowego, wydanego przez jednostkę akredytowania w polskim systemie akredytacji oraz o wpis na listę rzeczoznawców samochodowych – ewidencja prowadzona przez Ministra właściwego do spraw transportu. Zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – Kodeksu Drogowego dział III, Rozdział 2, z art. 79a pkt. 2 jest to możliwe jedynie w przypadku posiadania wyższego wykształcenia.

W tym celu w roku 2004 podjął Pan studia wyższe na kierunku Ekonomia, które ukończył Pan 2 lipca 2007 r. uzyskując dyplom i tytuł zawodowy licencjat. Studia sfinansował Pan z własnych dochodów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy czesne za studia, można w Pana przypadku uznać za koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek na dokształcenie i podnoszenie kwalifikacji poniesiony na opłatę studiów jest związany z rodzajem prowadzonej działalności gospodarczej, może zatem zostać uznany za koszt uzyskania przychodów.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższa zasada zezwala na uznanie za koszt uzyskania przychodów wszelkich poniesionych kosztów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23, pod warunkiem, iż podatnik wykaże, że między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo – skutkowy tego typu, że poniesione wydatku mają wpływ na powstanie, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Dla potrzeb podatkowych ważne jest, że koszt podatkowy musi być poniesiony w określonym w ustawie celu, zatem podatnik winien wykazać związek między wydatkiem a przychodem, działając w przekonaniu, że poniesienie kosztu doprowadzi do osiągnięcia lub zwiększenia przychodów bądź też zmierza do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą wydatki muszą być związane z wykonywaną działalnością gospodarczą, poniesione w celu uzyskania przychodów z tej działalności i nie mogą być wymienione w przepisach art. 23 ust. 1 wyżej powołanej ustawy.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie studiów nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również, zaistnienie związku przyczynowo – skutkowego między poniesionym wydatkiem, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Do stwierdzenia czy poniesiona opłata za studia może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
*   czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Jeżeli ponoszone wydatki na podwyższenie kwalifikacji zawodowych mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w konsekwencji wpływ na powstanie lub zwiększenie, obecnie lub w przyszłości przychodu, to wydatki na ten cel mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym wykazanie związku poniesionych wydatków z działalnością gospodarczą oraz ich wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż poniósł Pan wydatki na podnoszenie kwalifikacji poprzez studia na kierunku Ekonomia wydziału ekonomika i rachunkowość przedsiębiorstw, a ukończenie tych studiów pozwoli Panu ubiegać się o certyfikat rzeczoznawcy samochodowego. W myśl bowiem art. 79a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602) jednym z warunków, którego spełnienie wymagane jest aby uzyskać wpis na listę rzeczoznawców samochodowych prowadzonego przez Ministra właściwego do spraw transportu jest posiadanie wyższego wykształcenia. Uzyskanie natomiast tego wpisu będzie podstawą do podniesienia zakresu i jakości świadczonych usług.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedmiotowe wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tejże działalności, jednakże pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.