Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-151/15-4/JSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-05-29
Teza: Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT zarówno w trakcie realizacji jak i po zakończeniu zadania.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie od podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2015 r. (data wpływu 11 marca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 maja 2015 r. (data wpływu 21 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…”.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 maja 2015 r. poprzez doprecyzowanie własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Miasto jest jednostką samorządu terytorialnego, zarejestrowaną dla celów podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) w Polsce jako podatnik VAT czynny (dalej: „Miasto” lub „Wnioskodawca”). W ramach zapisanego w Budżecie Miasta zadania pn. „…” przeprowadzona była termomodernizacja 3 obiektów tj.:

1.  Szkoły Podstawowej nr …
2.  Szkoły Podstawowej nr …
3.  Szkoły Podstawowej nr …
4.  Liceum Ogólnokształcące nr …

Projekt ten był w wysokości 85% kosztów kwalifikowalnych dofinansowany z EFRR w postaci dotacji bezzwrotnej udzielonej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Podatek VAT na projekcie był kosztem kwalifikowalnym. Głównymi celami realizacji projektu było: zmniejszenie zużycia energii cieplnej oraz ograniczenie emisji zanieczyszczeń do powietrza powstających w wyniku zaspokajania potrzeb cieplnych. Cel ten został osiągnięty poprzez docieplenie ścian zewnętrznych, docieplenie stropodachów, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej na nową energooszczędną, oraz modernizację wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania. Roboty obejmujące termomodernizację oprócz efektu ekologicznego przyniosły także ograniczenie kosztów ponoszonych przez Miasto na ogrzewanie. W wyniku realizacji projektu w obiektach objętych termomodernizacją uległy poprawie warunki prowadzenia zajęć dydaktycznych.

Placówki objęte termomodernizacją są jednostkami budżetowymi, korzystającymi z obiektów, będących własnością Miasta, nieodpłatnie w ramach zwykłego zarządu mieniem na podstawie zarządzenia Prezydenta Miasta. Posiadają własne numery NIP oraz prowadzą odrębną księgowość, w tym ewidencję przedmiotowego majątku, a poniesione przez Miasto nakłady w ramach realizowanego projektu zwiększyły wartość majątku zaewidencjonowanego w placówkach. Powyższe placówki oprócz prowadzenia działalności edukacyjnej wynajmują również powierzchnie przedmiotowych obiektów, m.in. na sklepiki szkolne, automaty do napojów, zajęcia sportowe, zajęcia edukacyjne, zajęcia taneczne, zajęcia elastyczne, naukę języków obcych. Powyższe placówki nie są podatnikiem podatku od towarów i usług.

Powyższe obiekty nie były i nie są przez Wnioskodawcę wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Faktury za wykonanie robót budowlanych w ww. obiektach były wystawione na Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy beneficjent środków, Wnioskodawca, w przypadku realizowanego projektu „…” miał prawną możliwość odliczenia podatku VAT w trakcie realizacji zadania oraz 5 lat po jego zakończeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 19 maja 2015 r.), nie przysługiwało w trakcie realizacji zadania oraz 5 lat po jego zakończeniu, przewidziane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2011 r. o podatku od towarów i usług prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż obiekty objęte termomodernizacją nie były, nie są i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Miasto jest jednostką samorządu terytorialnego, zarejestrowaną dla celów podatku od towarów i usług w Polsce jako podatnik VAT czynny. W ramach zapisanego w Budżecie Miasta zadania pn. „…” przeprowadzona była termomodernizacja obiektów tj.: Szkoły Podstawowej nr …, Szkoły Podstawowej nr …, Szkoły Podstawowej nr …, Liceum Ogólnokształcącego nr \`(...)\`

Projekt ten był w wysokości 85% kosztów kwalifikowalnych dofinansowany z EFRR w postaci dotacji bezzwrotnej udzielonej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Podatek VAT na projekcie był kosztem kwalifikowalnym. Głównymi celami realizacji projektu było: zmniejszenie zużycia energii cieplnej oraz ograniczenie emisji zanieczyszczeń do powietrza powstających w wyniku zaspokajania potrzeb cieplnych.

Placówki objęte termomodernizacją są jednostkami budżetowymi, korzystającymi z obiektów, będących własnością Miasta, nieodpłatnie w ramach zwykłego zarządu mieniem na podstawie zarządzenia Prezydenta Miasta. Posiadają własne numery NIP oraz prowadzą odrębną księgowość, w tym ewidencję przedmiotowego majątku, a poniesione przez Miasto nakłady w ramach realizowanego projektu zwiększyły wartość majątku zaewidencjonowanego w placówkach. Powyższe placówki oprócz prowadzenia działalności edukacyjnej wynajmują również powierzchnie przedmiotowych obiektów, m.in. na sklepiki szkolne, automaty do napojów, zajęcia sportowe, zajęcia edukacyjne, zajęcia taneczne, zajęcia elastyczne, naukę języków obcych. Powyższe placówki nie są podatnikiem podatku od towarów i usług. Powyższe obiekty nie były i nie są przez Wnioskodawcę wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Faktury za wykonanie robót budowlanych w ww. obiektach były wystawione na Wnioskodawcę.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – obiekty objęte termomodernizacją nie były i nie są przez Wnioskodawcę wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowego zadania. Tym samym Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT zarówno w trakcie realizacji jak i po zakończeniu zadania pn. „…”, ponieważ obiekty objęte termomodernizacją w ramach realizacji ww. zadania - jak wskazał Wnioskodawca - nie były i nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.