Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-718/08-5/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-03
Teza: Zwrot nadpłaconego podatku.
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; nadpłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2008 r. (data wpływu 12 listopada 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 grudnia 2008 r. (data wpływu 29 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości zwrotu nadpłaty – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych oraz Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości zwrotu nadpłaty podatku.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. nr ILPB2/415-718/08-2/JK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwania – braków formalnych wniosku.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 15 grudnia 2008 r., zaś w dniu 29 grudnia 2008 r. (data nadania 27 grudnia 2008 r.) do tut. organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest pracownikiem S. A. W 1998 roku w ramach publicznej subskrypcji nabył za pośrednictwem (\`(...)\`) Domu Maklerskiego Akcje Serii „X” Grupy Y. Na zakup akcji została udzielona pożyczka, przekazana bezpośrednio na konto Domu Maklerskiego. Zainteresowany akcje sprzedał w 2006 roku.

Wnioskodawca podaje, że zdaniem Urzędu Skarbowego (\`(...)\`) dochód uzyskany ze sprzedaży akcji podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do wydanego postanowienia urzędu skarbowego Zainteresowany zapłacił żądany podatek. Uważa On jednak, że żądanie podatku przez urząd skarbowy jest niesłuszne. Wnioskodawca odwołał się od postanowienia Urzędu Skarbowego (\`(...)\`) do Dyrektora Izby Skarbowej (\`(...)\`), który podtrzymał postanowienie urzędu skarbowego.

Z przyczyn związanych z pracą zawodową Zainteresowanego i Jego nieobecnościami w miejscu zamieszkania przekroczył On termin dochodzenia swoich racji przed sądem administracyjnym. Prośba o przywrócenie terminu została odrzucona.

Wnioskodawca zauważa, że urząd skarbowy tłumaczy „oferta publiczna” według słownika języka polskiego, co Jego zdaniem nie jest prawidłowe. Z załączonych dokumentów – regulamin podziału i nabywania akcji serii „X”, opinii prawnej, postanowienia Urzędu Skarbowego (\`(...)\`) wcale nie wynika, że słuszne było pobranie przez urząd podatku od sprzedanych akcji. Świadczą o tym także – w opinii Wnioskodawcy – przepisy prawne na które się powołuje.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku Zainteresowany wskazał, że przedmiotowe akcje zostały nabyte przez Niego na podstawie publicznej oferty i były dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy słusznie Urząd Skarbowy (\`(...)\`) nakazał Zainteresowanemu zapłatę podatku za sprzedane akcje?
*   Dlaczego dwie posiadane przez Wnioskodawcę interpretacje są rozbieżne w interpretacji „oferta publiczna”?
*   Jeżeli Zainteresowany ma rację to co powinien zrobić, ażeby urząd skarbowy zwrócił Mu wraz z odsetkami zapłacony podatek?

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na trzecie pytanie przedstawione we wniosku, natomiast w zakresie pytania pierwszego i drugiego wydano odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-718/08-4/JK z dnia 3 lutego 2009 r.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 3 – Urząd Skarbowy (\`(...)\`) powinien zwrócić Mu na konto nienależny podatek wraz z odsetkami na podstawie wydanej interpretacji prawnej. Zainteresowany uważa, iż nie powinien płacić podatku a urząd skarbowy wydał błędną decyzję.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Instytucja nadpłaty została uregulowana w art. 72 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Zgodnie z art. 72 § 1 ww. ustawy za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych – w myśl art. 73 § 2 pkt 1 – nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego.

Stosownie do art. 75 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Ponadto z § 2 pkt 1 lit. a) powyższego przepisu wynika, iż uprawnienie to przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach) rocznych, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej.

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Art. 81 § 2 ustawy stanowi, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Należy również wskazać, iż zgodnie z art. 79 § 2 pkt 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w przedmiotowej sprawie wygasa - po upływie 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji).

Reasumując stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawca kwestionuje wysokość zapłaconego podatku z tytułu sprzedaży akcji to w myśl ww. przepisów powinien zwrócić się do naczelnika kierującego właściwym urzędem skarbowym z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, składając równocześnie korektę zeznania podatkowego, w którym wykazał ten podatek.

Zainteresowany nie uzyska natomiast zwrotu kwestionowanego podatku na podstawie interpretacji indywidualnej wydanej przez Ministra Finansów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.