Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.298.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości nabytej w drodze
spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
spadek
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W (...) 2021 r. w szpitalach kolejno zmarli na (...) Pani rodzice: matka śp. (...) zmarła (...)
    2021 r. i ojciec śp. (...) zmarł (...) 2021 r.
    W następstwie wraz z 2 braci otrzymała Pani spadek w postaci domu jednorodzinnego w
    (...). Nieruchomość objęta jest księgą wieczystą (...). (...) otrzymali ww. nieruchomość przy
    ul. (...) stanowiącą wówczas tylko działkę oznaczoną jako (...) objętą KW (...) na podstawie
    umowy darowizny z (...) 1972 r. sporządzonej w formie aktu notarialnego w Państwowym
    Biurze Notarialnym w (...) przy ul. (...) Rep. (...). Na przedmiotowej działce wybudowali
    budynek mieszkalny, który (...) 1978 r. otrzymał pozwolenie na użytkowanie w formie
    decyzji wydanej przez Kierownika wydziału gospodarki przestrzennej i ochrony środowiska
    Urzędu Miejskiego w (...).
    Spadek po zmarłej (...) nabył w całości jej mąż (...) (pkt 1 ww. postanowienia Sądu
    Rejonowego w (...) z (...) 2022 r. sygn. akt (...)). Spadek po (...) nabyli córka (...) (z domu (...)),
    syn (...), syn (...) – każdy w 1/3 części (pkt 2 ww. postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z
    (...) 2022 r. sygn. (...)). Przedmiotowy budynek położony w (...) wchodził w skład spadku po
    (...), co zostało ujęte w Pani zeznaniu SD-Z2 w Drugim Urzędzie Skarbowym w (...) z (...)
    2023 r.
    Nie był przeprowadzony dział spadku po zmarłych (...). Do sprzedaży ww. nieruchomości
    doszło (...) 2024 r. (Akt notarialny - Repertorium A (...)). Do zawarcia umowy sprzedaży
    uzyskano dodatkowo zaświadczenie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w (...) z (...)
    2024 r., znak sprawy: (...), UNP: (...), stwierdzające, że podatek od spadków i darowizn z
    tytułu dziedziczenia po ojcu (...) nie należy się, gdyż zastosowano zwolnienie od podatku
    na podstawie art. 4a ustawy o tym podatku.
    Na podstawie ww. umowy zbyła Pani całość Pani udziału tj. 1/3 nieruchomości
    (równocześnie ze zbyciem przez każdego z pozostałych spadkobierców po ich 1/3 udziału
    nieruchomości) jednemu nabywcy i sprzedaż ta nie nastąpiła w wykonywaniu działalności
    gospodarczej przez żadnego ze sprzedających.
    W związku ze sprzedażą odziedziczonej nieruchomości przed upływem 5 lat od nabycia
    spadku może zrodzić się zobowiązanie podatkowe, jednak w przypadku sprzedaży
    odziedziczonego domu, którego spadkodawca był właścicielem dłużej niż 5 lat od końca
    roku kalendarzowego, w którym spadkodawca wybudował nieruchomość, zobowiązanie
    to nie następuje. Miało to miejsce w tym przypadku, gdyż budynek był wybudowany przez
    spadkodawcę w 1977 r. jako majątek wspólny małżonków.
    Wobec powyższego, w związku z odpłatnym zbyciem nieruchomości, przewidziany w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat, w myśl
    art. 10 ust. 5 tej ustawy, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło wybudowanie
    nieruchomości przez spadkodawcę. Należy zatem stwierdzić, że okres 5 lat minął.
    Zatem, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości
    dokonana 13 marca 2024 r. nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu
    sprzedaży w 2024 r.

## Pytanie

Czy właściwie interpretuje Pani powyższy przypadek, że nie jest Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku z tytułu zbycia przedmiotowej nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie

    W związku ze sprzedażą odziedziczonej nieruchomości przed upływem 5 lat od nabycia
    spadku może zrodzić się zobowiązanie podatkowe, jednak w przypadku sprzedaży
    odziedziczonego domu, którego spadkodawca był właścicielem dłużej niż 5 lat od końca
    roku kalendarzowego, w którym spadkodawca wybudował nieruchomość, zobowiązanie
    to nie następuje. Miało to miejsce w tym przypadku, gdyż budynek był wybudowany przez
    spadkodawcę w 1977 r. jako majątek wspólny małżonków.
    Wobec powyższego, w związku z odpłatnym zbyciem nieruchomości, przewidziany w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat, w myśl
    art. 10 ust. 5 tej ustawy, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło wybudowanie
    nieruchomości przez spadkodawcę. Należy zatem stwierdzić, że okres 5 lat minął.
    Zatem, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości
    dokonana 13 marca 2024 r. nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu
    sprzedaży w 2024 r. nieruchomości nabytej w spadku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w

    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub

    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w
    drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można
    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pani rodzice otrzymali – na podstawie umowy
    darowizny z (...) 1972 r. – nieruchomość przy (...) stanowiącą wówczas działkę. Na
    przedmiotowej działce wybudowali budynek mieszkalny, który (...) 1978 r. otrzymał
    pozwolenie na użytkowanie. Ww. budynek został wybudowany w 1977 r. jako majątek
    wspólny małżonków.
    W kwietniu 2021 r. zmarli Pani rodzice: matka zmarła (...) 2021 r., a ojciec zmarł (...) 2021 r.
    Spadek po Pani matce nabył w całości jej mąż. Spadek po Pani ojcu nabyła Pani oraz dwaj

    synowie – każdy w 1/3 części. Przedmiotowy budynek wchodził w skład spadku po Pani
    rodzicach. Nie był przeprowadzony dział spadku po zmarłych rodzicach.
    Do sprzedaży ww. nieruchomości doszło (...) 2024 r. Na podstawie ww. umowy zbyła Pani
    całość swojego udziału tj. 1/3 nieruchomości (równocześnie ze zbyciem przez każdego z
    pozostałych spadkobierców po ich 1/3 udziału nieruchomości) jednemu nabywcy i
    sprzedaż ta nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej przez żadnego ze
    sprzedających.
    Z uwagi na fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pani rodziców, zasadnym jest odniesienie się do
    przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o

    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    W niniejszej sprawie należy również odnieść się do definicji nieruchomości zawartej w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), w
    szczególności do art. 46 § 1, w myśl którego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Tym samym budynki trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości.
    Oznacza to, że własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki wybudowane
    na tym gruncie.
    Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być
    przedmiotem odrębnej własności. Zatem w sytuacji, gdy najpierw dochodzi do nabycia
    gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego
    punktu widzenia jest moment nabycia gruntu.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży udziału w przedmiotowej
    nieruchomości, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że do nabycia przez Panią udziału
    doszło w drodze spadku po zmarłym (...) 2021 r. ojcu. Pani ojciec wraz z Pani matką nabył
    zabudowaną nieruchomość w 1972 r. (umowa darowizny), w ramach wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    Wobec powyższego, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z
    art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych już upłynął, gdyż przy
    jego obliczaniu należy uwzględnić moment nabycia prawa własności tej nieruchomości
    przez Pani ojca – do majątku wspólnego rodziców, tj. 1972 r.
    Zatem, sprzedaż przez Panią (...) 2024 r. udziału 1/3 w zabudowanej nieruchomości,
    nabytego w drodze spadku po zmarłym ojcu nie stanowi dla Pani źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych. Sprzedaż nastąpiła bowiem po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Pani spadkodawcę
    (ojca) do wspólnego majątku rodziców (1972 r.).
    W związku z powyższym, nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od kwoty uzyskanej ze sprzedaży 1/3 udziału w nieruchomości
    odziedziczonej w spadku po ojcu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie,
    interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem,
    interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa
    wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja
    indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla pozostałych
    współwłaścicieli nieruchomości.
    Informuję również, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny załączonych do
    wniosku dokumentów. Jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego
    przedstawionym przez Panią we wniosku, zadanym przez Panią pytaniem oraz zajętym
    stanowiskiem. W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą
    stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.