Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-358/13/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-28
Teza: Czy wynagrodzenie (dochód), które Wnioskodawczyni otrzyma z tytułu odpłatnego zbycia udziału w ww. nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-sprzedaż lokalu; Niemcy; przychód-źródła przychodu; spadek; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2013 r. (data wpływu do tutejszego organu 28 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości położonej w Niemczech – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości położonej w Niemczech.

**We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawczyni - osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami - jest polskim rezydentem podatkowym posiadającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski (nie posiada innego obywatelstwa). Jest zameldowana w Polsce w swojej nieruchomości (gospodarstwo rolne 1,25 ha). Od września 2009 r. jest zameldowana na terytorium Republiki Federalnej Niemiec

W 2008 r. w drodze dziedziczenia testamentowego Wnioskodawczyni nabyła 1/3 udziału we własności tej nieruchomości stanowiącej jednorodzinny budynek mieszkalny wraz z przynależnym gruntem. Współwłasność ma charakter współwłasności łącznej. Pozostali współwłaściciele, a jednocześnie spadkobiercy, to bracia Wnioskodawczyni. Spadkodawcą była matka współwłaścicieli. Nabycie nieruchomości przez współwłaścicieli nastąpiło w dniu zgonu spadkodawcy czyli w dniu 3 grudnia 2008 r. Nabycie to zostało potwierdzone aktem notarialnym z dnia 6 sierpnia 2009 r.

W 2013 r. Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami, zamierza zbyć ww. nieruchomość. Z tego tytułu Wnioskodawczyni otrzyma wynagrodzenie adekwatne do posiadanego udziału w nieruchomości. Nieruchomość na dzień zbycia posiada charakter mieszkalny. Nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej przez żadnego ze współwłaścicieli. Odpłatne zbycie tej nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

**Wobec powyższego zadano następujące pytania:**

1.  Czy wynagrodzenie (dochód), które Wnioskodawczyni otrzyma z tytułu odpłatnego zbycia udziału w ww. nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
2.  Czy - w przypadku uzyskania odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie - Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z tzw. ulgi meldunkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wynagrodzenie (dochód), który uzyska z tytułu zbycia udziału w nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec nie będzie podlegało opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Powyższa kwalifikacja prawnopodatkowa ma oparcie w następujących regulacjach prawa podatkowego:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. nr 51. poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 4a ustawy, przepisy art. 3 ust. 1. 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Wnioskodawczyni uważa, że w sytuacji, kiedy na dochód lub majątek uzyskiwany z tego samego tytułu, przez tego samego podatnika, w tym samym okresie mogą być nałożone takie same lub podobne podatki przez dwa państwa występuje tzw. podwójne opodatkowanie. Zjawisko takie jest niepożądane zarówno z punktu widzenia danego państwa, jak również konkretnego podatnika, stąd zainteresowane państwa stosują środki, które mają za zadanie zapobiegać jego powstawaniu albo minimalizować jego skutki. Środki te znajdują się w dwustronnych umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zasady zawarte w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania rozstrzygają w jaki sposób należy opodatkować dochód lub majątek, który osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym państwie, osiąga w drugim umawiającym się państwie.

Zgodnie z Konstytucją RP, umowy międzynarodowe, po ratyfikacji i ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw stają się powszechnie obowiązującymi źródłami prawa. Stąd też umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska stosowane są bezpośrednio w celu rozstrzygnięcia, w jaki sposób należy opodatkować dochody zagraniczne.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisko, że skoro jest polskim rezydentem podatkowym (dotyczy ją nieograniczony obowiązek podatkowy), a udział w nieruchomości, który zamierza zbyć w 2013 r. dotyczy nieruchomości położonej w Republice Federalnej Niemiec, w jej sytuacji zastosowanie będzie miała umowa międzynarodowa z dnia 14 maja 2003 r. zawarta między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U z 2005 r. Nr 12 poz. 90).

W myśl art. 4 ust. 1 Umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny(…).

Zgodnie z art. 4 ust. 2 Umowy, jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania, jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
3.  jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.

Stosownie do treści art. 13 ust. 1 Umowy, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (w niniejszym przypadku w Polsce), z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 Umowy i położonego w drugim Umawiającym się Państwie (w niniejszym przypadku w Niemczech), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (w niniejszym przypadku w Niemczech).

Zdaniem Wnioskodawczyni zwrot „dochód z przeniesienia własności majątku może być opodatkowany w drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku państwo, w którym położona jest planowana do zbycia nieruchomość, tj. Niemcy) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu.

W opinii Wnioskodawczyni jest to dowód na brak wyłączności opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania dla potrzeb podatkowych (Rzeczpospolita Polska). W świetle zapisów Umowy, dochód Wnioskodawczyni, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Niemczech może być opodatkowany zarówno w państwie jego rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Niemczech, zgodnie z prawem tego państwa.

W takiej sytuacji zastosowanie mają szczególne reguły kolizyjne, których celem jest wyłączenie nakładania się jurysdykcji podatkowych dwóch państw.

W przypadku Polski i Niemiec stosowną do sytuacji Wnioskodawczyni metodę unikania podwójnego opodatkowania przewiduje art. 24 Umowy.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a) Umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni - z uwzględnieniem postanowień litery b) Umowy - taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Zdaniem Wnioskodawczyni powyższy przepis przewiduje, tzw. metodę wyłączenia z progresją. Oznacza to, że dochód ze zbycia nieruchomości położonej w Niemczech, który może być w Niemczech opodatkowany zgodnie z wewnętrznym prawem podatkowym tego państwa - w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania. Natomiast zdanie drugie powyższej regulacji Umowy zawiera opcję skierowaną do Rzeczypospolitej Polskiej. Uprawnia ona krajowego ustawodawcę do wprowadzenia zapisu, który zobowiąże podatników do obliczenia stawki podatkowej, według której opodatkowany będzie pozostały dochód osiągnięty w Polsce, poprzez uwzględnienie - co do zasady - dochodu osiągniętego w Niemczech.

Wykaz źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu w Polsce zawarty jest w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) cytowanej ustawy, jako źródło przychodów wymienione jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zatem sprzedaż nieruchomości i praw do nieruchomości wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w tym zakresie jest zdarzeniem, które wywołuje skutki w podatku dochodowym. Wyjątek stanowią sytuacje, gdy do zbycia tych nieruchomości lub praw dochodzi po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym podatnik nabył je lub wybudował. Takie transakcje są neutralne podatkowo i nie pociągają za sobą powstania obowiązku podatkowego

Według Wnioskodawczyni w obecnie obowiązującym stanie prawnym zasady opodatkowania dochodów ze sprzedaży nieruchomości zależą od tego, kiedy nieruchomość została nabyta.

Jeżeli nieruchomość została nabyta przed 1 stycznia 2007 r., podatnik uiszcza 10% podatek w formie ryczałtu (na podstawie art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed wymienioną datą), liczony od uzyskanego przychodu. Inaczej rzecz się przedstawia, jeśli nieruchomość została nabyta po 31 grudnia 2006 r. Na mocy normy o charakterze przejściowym wynikającej z art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy zmienionej w art. 1 nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Wówczas sprzedaż danej nieruchomości (udziału w nieruchomości) będzie podatkowo rozliczana w oparciu o treść art. 30e powołanej ustawy.

W sytuacji Wnioskodawczyni nabycie udziału w nieruchomości, która ma być przedmiotem odpłatnego zbycia w 2013 r. nastąpiło w 2008 r. Zatem do tego zbycia będą miały zastosowanie zasady opodatkowania określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Biorąc pod uwagę powyższe – Jej zdaniem - należy uznać, że do podatkowego rozliczenia w Polsce sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości miałby zastosowanie art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie tego przepisu, od dochodu z odpłatnego zbycia m.in. nieruchomości podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia. Do obliczenia podatku obowiązany jest sam podatnik. Rozliczenia podatku dokonuje się po zakończeniu roku podatkowego, w którym zbyto nieruchomość.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1 jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 30e ust 5 ustawy dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, iż dochód ze sprzedaży udziału w nieruchomości, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego, będzie podlegał opodatkowaniu w Niemczech, natomiast w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania, w świetle treści ww. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (art. 24 ust. 2 lit. a).

Ponadto Jej zdaniem, z uwagi na to, iż (1) w Rzeczpospolitej Polskiej dla źródła dochodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy przewidziana jest stała stawka podatkowa 19% (brak progresywnej skali podatkowej w tym zakresie) oraz (2) konieczność odrębnego opodatkowania ewentualnego dochodu z tego źródła, dochód uzyskany ze zbycia udziału w nieruchomości położonej w Niemczech, nie będzie miał wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce. W konsekwencji dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze zbycia udziału w nieruchomości położonej w Niemczech nie będzie podlegał wykazaniu w zeznaniu podatkowym, które będzie zobowiązana złożyć we właściwym urzędzie skarbowym w Polsce.

Wnioskodawczyni stoi również na stanowisku, że zasadność powyższej kwalifikacji prawnopodatkowej wyłącza zastosowanie art. 30e ust. 8 ustawy. Zgodnie bowiem z tym przepisem „jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust 1, osiąga również dochody określone w ust. 1 poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a dochody te nie są zwolnione od opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub gdy z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami osiągniętymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Ustosunkowując się do pytania nr 2, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w razie konieczności rozpoznania dochodu podlegającego ustawie o podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży udziału ww. nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, dochód ten będzie zwolniony od opodatkowania w kraju na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.). A zatem do dochodu uzyskanego z tytułu dokonania ww. transakcji będzie miała zastosowanie tzw. ulga meldunkowa.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawczyni - osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami - jest polskim rezydentem podatkowym posiadającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski (nie posiada innego obywatelstwa). Jest zameldowana w Polsce w swojej nieruchomości (gospodarstwo rolne 1,25 ha). Od września 2009 r. jest zameldowana na terytorium Republiki Federalnej Niemiec .

W 2008 r. w drodze dziedziczenia testamentowego Wnioskodawczyni nabyła 1/3 udziału we własności tej nieruchomości stanowiącej jednorodzinny budynek mieszkalny wraz z przynależnym gruntem. Współwłasność ma charakter współwłasności łącznej. Pozostali współwłaściciele, a jednocześnie spadkobiercy, to bracia Wnioskodawczyni. Spadkodawcą była matka współwłaścicieli. Nabycie nieruchomości przez współwłaścicieli nastąpiło w dniu zgonu spadkodawcy czyli w dniu 3 grudnia 2008 r. Nabycie to zostało potwierdzone aktem notarialnym z dnia 6 sierpnia 2009 r.

W 2013 r. Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami, zamierza zbyć ww. nieruchomość. Z tego tytułu Wnioskodawczyni otrzyma wynagrodzenie adekwatne do posiadanego udziału w nieruchomości. Nieruchomość na dzień zbycia posiada charakter mieszkalny. Nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej przez żadnego ze współwłaścicieli. Odpłatne zbycie tej nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

W myśl art. 13 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Przy czym sformułowanie, „dochód z przeniesienia własności majątku może być opodatkowany w drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Niemczech może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Niemczech, zgodnie z prawem tego państwa.

W myśl natomiast art. 24 ust. 2 lit. a) ww. umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b ww. umowy taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Powyższe oznacza, że dochód ze zbycia udziału w nieruchomości położonej w Niemczech, który może być w Niemczech opodatkowany zgodnie z prawem tego państwa - w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania. Natomiast w Polsce do obliczenia stawki podatkowej, wg której opodatkowany jest pozostały dochód osiągnięty w Polsce, można uwzględnić dochód osiągnięty w Niemczech.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c. prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Na mocy przepisu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiło odpłatne zbycie (art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy). Natomiast art. 30e ust. 5 ww. ustawy stanowi, iż dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Ponieważ dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię podlega opodatkowaniu zarówno w Niemczech jak i w Polsce, zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania uregulowana w powołanym art. 24 ust. 2 lit. a) ww. umowy.

W konsekwencji dochód uzyskany z tytułu sprzedaży udziału we własności nieruchomości stanowiącej jednorodzinny budynek mieszkalny wraz z przynależnym gruntem położonej na terenie Niemiec będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, że w Polsce dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł, dochód uzyskany ze zbycia nieruchomości położonej w Niemczech nie będzie miał wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego w Polsce, i nie będzie podlegał wykazaniu w zeznaniu podatkowym.

Jednocześnie, ponieważ w związku z opisaną we wniosku sprzedażą nie wystąpi dochód podlegający opodatkowaniu w Polsce, bezprzedmiotowe stało się rozstrzyganie w zakresie pytania drugiego dotyczącego tzw. ulgi meldunkowej, o której mowa we wniosku.

Końcowo wskazać należy, iż w przedstawionej we wniosku sytuacji nie znajduje zastosowania art. 30e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przepis ten ma zastosowanie do odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych od dnia 1 stycznia 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.