Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.661.2025.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia lokalu
mieszkalnego na nabycie innego mieszkania, w którym
Wnioskodawca będzie zamieszkiwał i tym samym realizował w
nim własne cele mieszkaniowe, uprawnia Wnioskodawcę do
zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art.
21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
lokal-lokal mieszkalny
nabycie
nieruchomości-zbycie nieruchomości
umowa-umowa dożywocia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 31 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

2Pani jest jedyną właścicielką lokalu mieszkalnego o powierzchni 51,4 m, dla którego Sąd
    Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze (...). Lokal nabyła Pani dnia 14.03.2023
    roku na podstawie umowy o dożywocie, zawartej ze swoją matką. Pani jest również
    współwłaścicielką w wysokości 1/2 udziałów innego lokalu mieszkalnego o powierzchni
        246,81 m, również położonego w (...) (dla drugiego lokalu Sąd Rejonowy (...) prowadzi
    księgę wieczystą numer (...).
    Ten drugi lokal nabyła Pani razem z mężem w 2007 roku, lokal ten wszedł w skład
    małżeńskiej wspólnoty majątkowej. W roku 2022 roku Sąd Okręgowy prawomocnie
    rozwiązał Pani małżeństwo przez rozwód. Obecnie drugi lokal stanowi współwłasność Pani
    i jej byłego męża w częściach ułamkowych (1/2).
    Pani nie posiada praw, w szczególności własności bądź ograniczonych rzeczowych, do
    żadnych innych nieruchomości mieszkalnych, nie korzysta też z innych nieruchomości
    mieszkalnych na podstawie stosunków obligacyjnych.
    Pani zamieszkuje w pierwszym lokalu mieszkalnym, który jest wyłącznie jej własnością,
    razem z matką, którą opiekuje się zgodnie z zawartą umową dożywocia. Pani pracuje na
    mocy umowy o pracę w (...), jest pielęgniarką. W tym mieście spędziła Pani całe życie i w
    nim koncentrują się Pani więzi rodzinne i osobiste.
    Pani nie prowadzi działalności gospodarczej, dochody osiąga jedynie ze stosunku pracy. W
    drodze uzgodnień z byłym mężem w drugim lokalu, stanowiącym współwłasność jej i
    byłego męża, zamieszkuje dwoje ich dorosłych dzieci. Dzieci studiują w (...) i pozostają
    obecnie na utrzymaniu Pani i byłego męża.
    Opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie do momentu niżej opisanej transakcji przyszłej.
    Pani zamierza zbyć pierwszy lokal mieszkalny, stanowiący jej wyłączną własność, który
    zamieszkuje. Zbycie nastąpi przed upływem 5 lat od dnia jego nabycia. Uzyskane ze
    sprzedaży pieniądze Pani planuje przed upływem 3 lat przeznaczyć w całości na zakup
    innego mieszkania w (...) celem zamieszkania w nim. Powody, którymi kieruje się Pani, są
    osobiste: przede wszystkim Pani doskwiera brak windy i inne mankamenty (słabe
    wyciszenie, brak dogodnego miejsca na przechowywanie roweru) starszego budynku, w
    którym znajduje się pierwszy lokal.
    Chciałaby mieszkać w nowocześniejszym budynku z udogodnieniami, przede wszystkim ze
    względu na komfort matki, do opieki nad którą się zobowiązała, jak i na swój własny.
    Jednocześnie nie może Pani korzystać swobodnie z drugiego mieszkania, którego jest w 1
    /2 właścicielką - jest ono bowiem współwłasnością z byłym mężem. Nie mogłaby więc w
    nim mieszkać w sposób nieskrępowany. Mieszkanie, które ma być przedmiotem
    transakcji, jest stałym i jedynym miejscem Pani zamieszkania - koncentrują się w nim
    wszelkie Jej funkcje życiowe.
    Pani nie uzyskuje żadnych korzyści finansowych z żadnego z dwóch mieszkań, których jest
    właścicielką. W szczególności nie wynajmuje ich, ani nie udostępnia w żaden odpłatny
    sposób. Stanu tego Pani nie przewiduje zmieniać w ciągu najbliższych lat, w szczególności
    biorąc pod uwagę, że jej dzieci podjęły wymagające, długotrwałe studia.
    Rekapitulując, należy stwierdzić, że Pani planuje zbyć lokal, w który zamieszkuje, nabyty na
    podstawie umowy dożywocia w 2023 roku, przed upływem 5 lat od jego nabycia. Środki z
    jego sprzedaży Pani planuje przeznaczyć w ciągu 3 lat w całości na zakup innego
    mieszkania, w którym zamierza zamieszkać w miejsce sprzedanego. Jednocześnie ma Pani
    udział 1/2 w lokalu mieszkalnym, w którym mieszkają jej dzieci.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym dochód osiągnięty przez Panią, w wysokości iloczynu
    tego dochodu i wydatków które zostaną przeznaczone na zakup nowego mieszkania w
    przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości, na warunkach opisanych powyżej, będzie
    korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani stoi na stanowisku, że odpowiedź na zadane pytanie jest twierdząca i opisane
    przychody korzystać będą ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy p.
    d.o.f. (tzw. ulga mieszkaniowa).
    Zgodnie z tym przepisem zwolniony jest przychód, który zostanie przeznaczony na Pani
    własne cele mieszkaniowe. Zamierza Pani zaś zbyć lokal mieszkalny stanowiący jej
    własność celem uzyskania środków na zakup lokalu o lepszym standardzie i zamieszkania
    w nim. Sprzedawany lokal jest jedynym, w który może swobodnie zamieszkać, gdyż do
    drugiego lokalu, którego jest właścicielką w 1/2, dostęp ma również były mąż, nadto nie
    jest wykluczone, że były mąż chciałby kiedyś doprowadzić do podziału majątku i sprzedaży
    wspólnego mieszkania.
    Tak więc tylko lokal, którego Pani jest wyłączną właścicielką, zapewnia Pani należne
    bezpieczeństwo mieszkaniowe i komfort życia. Opisywana transakcja zaś wiąże się ściśle z
    Pani celami osobistymi: zapewnienia sobie dogodnych warunków w nowszym mieszkaniu.
    Pragnie Pani w tym miejscu przytoczyć stanowisko przedstawione przez Dyrektora KIS w
    interpretacji indywidualnej 0115-KDIT3.4011.256.2023.1.DP:
    „Podkreślam, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości tylko do jednego z wymienionych
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże - przy spełnieniu pozostałych
    przesłanek - wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy, ustawodawca nie zastrzegł,
    że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez niego
    tylko jednej nieruchomości mieszkalnej. Zatem osoba, która posiada miejsce zamieszkania
    może nabyć kolejną nieruchomość mieszkalną w celu zaspokojenia własnych celów
    mieszkaniowych."
    albowiem Dyrektor KIS trafnie zwraca uwagę, że obowiązujące przepisy nie zawierają
    ograniczenia co do liczby nieruchomości, jakie może posiadać osoba, by móc skorzystać z
    ulgi mieszkaniowej.
    Jednocześnie zwraca Pani uwagę, że jej sytuacja różni się od opisanej w powyższej
    interpretacji w ten sposób, że Pani nie ma realnej i nieskrępowanej możliwości wyboru, w
    którym z mieszkań chciałaby mieszkać i tylko mieszkanie, którego jest wyłączną
    właścicielką pozwala jej w pełni realizować własne cele mieszkaniowe.
    Tym bardziej więc stanowisko przedstawione przez Panią zasługuje na uwzględnienie.
    Dlatego też uprzejmie proszę o wzięcie pod rozwagę przedstawionego stanowiska i
    wydanie interpretacji indywidualnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że 14 marca 2023 r. nabyła Pani na podstawie umowy dożywocia
                          2od matki lokal mieszkalny o pow. 51,40 m położony w (...), w którym zamieszkuje.
    Zamierza Pani zbyć powyższy lokal mieszkalny, stanowiący wyłącznie jej własność. Zbycie
    nastąpi przed upływem 5 lat od dnia jego nabycia. Uzyskane ze sprzedaży pieniądze
    planuje Pani przed upływem 3 lat przeznaczyć w całości na zakup innego mieszkania w (...)
    celem zamieszkania w nim.
    Dożywocie jest instytucją prawa uregulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się
      zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w
      braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu
      wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i
      pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb
      odpowiadający zwyczajom miejscowym.
    Z przywołanego przepisu wynika, że umowa o dożywocie ma charakter umowy
    zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej. Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy
    (dożywotnika) jest przeniesienie własności nieruchomości. Ustawa nie ogranicza przy tym

    możliwości przeniesienia własności nieruchomości w zamian za ustanowienie praw
    dożywocia tylko do nieruchomości (gruntowej lub lokalowej). W celu wykonania umowy
    dopuszczalne jest też przeniesienie udziału we współwłasności oraz prawa użytkowania
    wieczystego.
    Charakterystyczną cechą dożywocia jest ekwiwalentność świadczeń stron tej umowy, przy
    czym w doktrynie uznaje się, że jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie
    subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie
    muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów
    obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych
    czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś
    korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).
    Wobec powyższego wskazać należy, że sprzedaż przez Panią przed upływem 5 lat od daty
    nabycia ww. lokalu mieszkalnego, który nabyła Pani 14 marca 2023 r. w drodze umowy
    dożywocia - stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    W konsekwencji, dokonana przed upływem 31 grudnia 2028 r. sprzedaż lokalu
    mieszkalnego, będzie stanowiła dla Pani źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie

    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie
    określonej w umowie sprzedaży), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak
    obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wedle art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

        1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) może jednak na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Stosownie do treści tego przepisu:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P - przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Ww. przepis wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem
    przeznaczenia - w warunkach określonych w ustawie - uzyskanego z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele
    mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty - jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w

    sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na
    zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1. wydatki poniesione na:
      a. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego,
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej,
      2. wydatki poniesione na:
      a. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
      lit. a),
      c. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Wedle zaś art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika

      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków
    uzyskanych z odpłatnego zbycia - w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a
    szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    - pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać lokal mieszkalny nabyty na podstawie
    umowy dożywocia 14 marca 2023 r., w którym Pani zamieszkuje. Środki z jego sprzedaży
    planuje Pani przeznaczyć w ciągu 3 lat w całości na zakup innego mieszkania, w którym
    zamierza Pani zamieszkać w miejsce sprzedanego.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jest zatem fakt wydatkowania
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe
    podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy -
    zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy nabycie lokalu mieszkalnego ustawa nie określa kiedy i
    jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, aby zrealizował cel
    mieszkaniowy. Podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem
    lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy nabył go w celu realizacji własnych celów
    mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby
    mieszkaniowe.
    Nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która np. posiadając własne
    miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału,

    prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu celem późniejszej ich odsprzedaży z
    zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób np. dzieci lub najemców.
    Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu nieruchomości w celu zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia
    podatkowego. Nie wystarczy poczynienie wydatków na nabycie, lecz konieczne jest, aby
    nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych.
    W konsekwencji, wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na
    nabycie innego mieszkania, w którym będzie Pani zamieszkiwała i tym samym realizowała
    w niej własne cele mieszkaniowe, uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenia przyszłe oraz obowiązujące
    uregulowania prawne należy stwierdzić, że dokonanie przed upływem 31 grudnia 2028 r.
    sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego 14 marca 2023 r., będzie stanowiła dla Pani
    źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, gdyż od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, do
    dnia sprzedaży nie upłynie pięć lat.
    Jednocześnie, wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na
    nabycie w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie na zakup nowego mieszkania, w którym będzie Pani realizować własne cele
    mieszkaniowe, będzie uprawniało Panią do zwolnienia przedmiotowego na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Co istotne, ustawodawca - regulując omawiane zwolnienie - nie ograniczył wydatkowania
    przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą
    posiadać innych nieruchomości (lokali mieszkalnych/budynków mieszkalnych) niż nabyta
    lub wybudowana. Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie będzie miało
    znaczenia dysponowanie przez Panią prawem własności innej nieruchomości, lokalu
    mieszkalnego (budynku mieszkalnego). Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do
    liczby posiadanych lub nabywanych nieruchomości (lokali mieszkalnych/budynków
    mieszkalnych), jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko
    i wyłącznie do tych nieruchomości (lokali mieszkalnych/budynków mieszkalnych), które
    faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Tym samym stanowisko Pani jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.