Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.52.2025.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Czy przepisy ustawy o PDOP należy interpretować w ten
sposób, że Zapłacona Kwota stanowi dla Banku koszt
uzyskania przychodu (KUP) potrącalny w całości w dacie jego
poniesienia, za którą należy uznać dzień podpisania
Porozumień?
Słowa kluczowe: banki-bank spółdzielczy
koszt-koszty uzyskania przychodów
lokatorzy
zapłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Kary,
odszkodowania, opłaty przymusowe
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 22

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia czy Zapłacona Kwota stanowi dla Banku koszt uzyskania przychodu (KUP)
    potrącalny w całości w dacie jego poniesienia, za którą należy uznać dzień podpisania
    Porozumień.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Bank (...) w (...) (dalej „Bank”) jest bankiem spółdzielczym. Zasady działania Banku określają
    w szczególności przepisy ustawy z 7.12.2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,
    ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, ustawy Prawo bankowe oraz ustawy Prawo
    spółdzielcze.
    Na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (...) I Wydział Cywilny z
    dnia (...), wydanego w sprawie (...), Bank uzyskał z dniem 17.09.2024 r. tytuł własności
    zabudowanej nieruchomości położonej w (...) (dalej „Nieruchomość”). Wydanie ww.
    postanowienia i nabycie Nieruchomości przez Bank nastąpiło w ramach postępowania
    egzekucyjnego prowadzonego wobec dotychczasowych właścicieli Nieruchomości, A.A.
    oraz B.B.
    Nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalno-usługowym (dalej „Budynek”),
    który w znaczącej części zamieszkały był przez 6 dorosłych osób: A.A., B.B., C.C., D.D.,E.E. i
    F.F. (zwanych dalej „Lokatorami”).
    Bank nabył Nieruchomość z przeznaczeniem w całości na działalność bankową, która
    może być prowadzona po przeprowadzeniu gruntownej adaptacji Budynku, w związku z
    czym konieczne było objęcie przez Bank Nieruchomości w posiadanie w całości w jak
    najkrótszym czasie.
    Nieruchomość położona jest w sąsiedztwie (naprzeciwko) budynku mieszczącego siedzibę
    Banku, znajdującego się u zbiegu ulic (...). Powierzchnia użytkowa budynku siedziby Banku
    jest niewystarczająca na potrzeby Banku. Przed nabyciem własności Nieruchomości Bank
    wykorzystywał zatem część Budynku do swojej działalności bankowej jako najemca.
    W ostatnim czasie nastąpił wzrost zapotrzebowania Banku na powierzchnię biurową w
    związku ze wzrostem zatrudnienia. Przyczyną tego wzrostu jest, oprócz stałego rozwoju
    Banku, dokonane z dniem (...) połączenie Banku (bank przejmujący) z Bankiem
    Spółdzielczym w (...) (bank przejmowany).
    Bank nabył własność Nieruchomości w celu zapewnienia możliwości nieograniczonego
    korzystania z całego Budynku. Sąsiedztwo Budynku z budynkiem siedziby Banku
    stanowiło istotny czynnik decydujący o nabyciu Nieruchomości przez Bank. Często
    powstaje konieczność przemieszczania się pracowników Banku pomiędzy budynkiem
    obejmującym jego siedzibę a Budynkiem. Gdyby Bank nabył zamiast Nieruchomości

    nieruchomość położoną w innej lokalizacji, oddalonej od siedziby Banku, korzystanie z
    takiej nieruchomości byłoby skomplikowane organizacyjnie i generowałoby dla Banku
    zwiększone koszty.
    W Budynku znajdują się ponadto dwa pomieszczenia garażowe zajmowane dotychczas
    przez Lokatorów. Możliwość korzystania z tych pomieszczeń ma istotne znaczenie dla
    Banku w związku z deficytem miejsc parkingowych w otoczeniu siedziby Banku. Dzięki
    nabyciu Nieruchomości Bank przestał ponosić koszty związane z najmem pomieszczeń w
    Budynku. Po nabyciu Nieruchomości Bank podjął działania mające na celu doprowadzenie
    do opuszczenia Budynku przez Lokatorów. Lokatorzy nie zamierzali wyprowadzić się z
    Budynku dobrowolnie, pomimo braku tytułu prawnego do zamieszkiwania w Budynku.
    Prezes Zarządu Banku zwrócił się zatem pismem z dnia (...) r. do Burmistrza Miasta i
    Gminy (...) z prośbą o udzielenie informacji o potencjalnych możliwościach Gminy
    dostarczenia na ewentualny wniosek komornika sądowego, złożony na podstawie art.
    1046 § 4 k. p. c., pomieszczenia tymczasowego dla rodziny składającej się z 6 osób
    dorosłych. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia (...) Burmistrz Miasta i Gminy (...)
    poinformował, iż na chwilę obecną w mieszkaniowym zasobie Miasta i Gminy (...) nie ma
    wolnych lokali gotowych do zasiedlenia.
    Wobec powyższego, Rada Nadzorcza Banku upoważniła Zarząd Banku do podjęcia
    uzasadnionych ekonomicznie działań, które umożliwią niezwłocznie podjęcie prac
    adaptacyjnych Budynku. Zarząd Banku podjął rozmowy z Lokatorami w celu uzgodnienia
    rozwiązania, które doprowadzi do opuszczenia przez nich Budynku w możliwie
    najkrótszym czasie. Rozmowy te doprowadziły do zawarcia w dniu (...) przez Bank, osobno
    z każdym z Lokatorów, jednobrzmiących porozumień określających warunki opuszczenia
    przez nich Budynku (dalej „Porozumienia”).
    1) Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz każdego z Lokatorów, jednorazowo w całości
      w terminie do (...), kwoty (...) zł stanowiącej ryczałtowo określony na kwotę po (...)
      złotych miesięczny czynsz najmu lokalu przez okres 33 miesięcy. Bank wykonał to
      zobowiązanie, płacąc przelewem bankowym w dniu 23.12.2024 r. na rachunki
      bankowe poszczególnych Lokatorów po (...) zł. Łącznie zatem na rzecz wszystkich
      Lokatorów Bank zapłacił kwotę (...) zł (dalej „Zapłacona Kwota”).
    2) Lokatorzy wymeldowali się w dniu zawarcia Porozumień, tj. 19.12.2024 r., z miejsca
      zamieszkania w Budynku, co zostało potwierdzone przedłożonym przez nich Bankowi
      zaświadczeniem wydanym w dniu 19.12.2024r. przez Burmistrza Miasta i Gminy (...).
    3) Lokatorzy zobowiązali się wydać Bankowi Nieruchomość wolną od osób i rzeczy prawa
      ich reprezentujących w dniu 20.01.2025 r. Lokatorzy wydali Bankowi Nieruchomość w
      dniu 20.01.2025r. Budynek został zaliczony do środków trwałych Banku. Budynek
      zostanie na zlecenie Banku poddany modernizacji. Po zakończeniu tych prac Bank
      rozpocznie użytkowanie Budynku w pełnym zakresie w swojej działalności i zwiększy
      jego wartość jako środka trwałego.
    Pytania
    Czy przepisy ustawy o PDOP należy interpretować w ten sposób, że Zapłacona Kwota
    stanowi dla Banku koszt uzyskania przychodu (KUP) potrącalny w całości w dacie jego
    poniesienia, za którą należy uznać dzień podpisania Porozumień, tj. 19.12.2024r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Przepisy ustawy o PDOP należy interpretować w ten sposób, że Zapłacona Kwota stanowi
    dla Banku koszt uzyskania przychodu (KUP) potrącalny w całości w dacie jego poniesienia,
    za którą należy uznać dzień podpisania Porozumień, tj. 19.12.2024r.
    Zapłacona Kwota jako KUP
    Zgodnie z art. 16 ust. 1. ustawy o PDOP:

    „1. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”.
    Bank nabył Nieruchomość w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem na powierzchnię
    biurową. Nabycie zamiast Nieruchomości innej nieruchomości (niezamieszkanej), ze
    względu na położenie Nieruchomości w sąsiedztwie siedziby Banku, byłoby niekorzystne
    dla Banku ze względów organizacyjnych oraz ze względu na konieczność ponoszenia
    dodatkowych kosztów.
    Doprowadzenie przez Bank do przymusowej eksmisji Lokatorów z Budynku, co mogłoby
    nastąpić w trudnym do określenia, odległym terminie, opóźniłoby rozpoczęcie przez Bank
    działalności w całym Budynku i naraziłoby Bank na ponoszenie dodatkowych kosztów (m.
    in. kosztów najmu) oraz na straty wizerunkowe.
    Wobec powyższego, nie ulega wątpliwości, że zawarcie przez Bank Porozumień oraz
    poniesienie kosztu Zapłaconej Kwoty miało na celu zabezpieczenie źródła przychodów
    jakim jest działalność bankowa, która prowadzona będzie przy wykorzystaniu
    Nieruchomości.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP nie wyłącza z KUP kosztów takich jak koszt Zapłaconej Kwoty.
    Wobec powyższego, zaliczenie przez Bank Zapłaconej Kwoty do KUP jest zgodne z
    przepisami ustawy o PDOP.
    Moment zaliczenia Zapłaconej Kwoty do KUP
    Koszt Zapłaconej Kwoty stanowi dla Banku koszt „pośredni”. Zgodnie z art. 16 [winno być:
    15] ust. 4d ustawy o PDOP, koszty „pośrednie” należy potrącać „w dacie ich poniesienia”.
    Zgodnie z art. 16 [winno być: 15] ust. 4e. ustawy o PDOP: „4e. Za dzień poniesienia kosztu
    uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto
    koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury
    (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku
    braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty
    rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.”
    Lokatorzy nie byli zobowiązani do wystawienia faktur ani rachunków w związku z
    zawarciem Porozumień z Bankiem. Jedynymi dokumentami, na podstawie których Bank
    dokonał zapłaty na rzecz Lokatorów Zapłaconej Kwoty, są Porozumienia. Porozumienia
    stanowią zatem „inne dowody”, o których mowa w ww. przepisie.
    Bank wszedł w posiadanie Porozumień w dniu ich podpisania, tj. 19.12.2024 r. Na ten
    dzień Bank powinien zatem ująć koszt Zapłaconej Kwoty w swoich księgach
    rachunkowych. Dzień ten należy uznać za „dzień poniesienia kosztu” z tytułu Zapłaconej
    Kwoty. Zapłacona Kwota stanowi zatem dla Banku w całości KUP roku podatkowego 2024 i
    podlega potrąceniu na dzień 19.12.2024 r.
    Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za w pełni uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:

      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W świetle powyższego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez
    podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz
    uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16
    ust. 1 updop. Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem
    uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada
    się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób
    przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do
    ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy
    poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez
    podmiot ponoszący ten koszt.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop,
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 updop. Koszty ponoszone przez
    podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania
    przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów,
    między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy
    tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub
    zabezpieczenie tego przychodu.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” – brak takiej definicji związany jest z
    nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia
    bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby
    prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie, te same wydatki mogą być w danych
    warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania
    przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle
    określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w
    warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można
    powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość

    jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi
    przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście
    tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można
    przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji
    przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami,
    nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest
    możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód
    uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
      1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
        później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
        podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
      2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
        złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
        obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Natomiast, art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, regulują zasady potrącalności kosztów innych niż koszty bezpośrednio
    związane z przychodami.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu

      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących
    kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszty
    uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 updop:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z
      tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w
      dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo
      wykonanych robót i usług.
    Przepis ten stanowi katalog zamknięty, dotyczący zdarzeń gospodarczych
    spowodowanych wadliwością towarów lub robót i usług będących przedmiotem
    działalności gospodarczej. Wada jest w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji
    poniesionych wydatków z kosztów podatkowych. Ustawodawca wyłączył zatem z kosztów
    uzyskania przychodów te wydatki, nie chcąc „premiować” przypadków nienależytego
    wykonania zobowiązania.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Bank
    nabył Nieruchomość z przeznaczeniem w całości na działalność bankową, która może
    być prowadzona po przeprowadzeniu gruntownej adaptacji Budynku, w związku z czym
    konieczne było objęcie przez Bank Nieruchomości w posiadanie w całości w jak
    najkrótszym czasie. Po nabyciu Nieruchomości Bank podjął działania mające na celu
    doprowadzenie do opuszczenia Budynku przez Lokatorów. Lokatorzy nie zamierzali
    wyprowadzić się z Budynku dobrowolnie, pomimo braku tytułu prawnego do
    zamieszkiwania w Budynku. Zarząd Banku podjął rozmowy z Lokatorami w celu
    uzgodnienia rozwiązania, które doprowadzi do opuszczenia przez nich Budynku w
    możliwie najkrótszym czasie. Rozmowy te doprowadziły do zawarcia w dniu 19.12.2024
    r. przez Bank, osobno z każdym z Lokatorów, jednobrzmiących porozumień
    określających warunki opuszczenia przez nich Budynku.
    Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz każdego z Lokatorów, jednorazowo w całości w
    terminie do 23.12.2024r., kwoty (...) zł stanowiącej ryczałtowo określony na kwotę po (...)
    złotych miesięczny czynsz najmu lokalu przez okres 33 miesięcy. Bank wykonał to
    zobowiązanie, płacąc przelewem bankowym w dniu 23.12.2024 r. na rachunki bankowe
    poszczególnych Lokatorów po (...) zł. Łącznie zatem na rzecz wszystkich Lokatorów Bank
    zapłacił kwotę (...) zł. Lokatorzy wymeldowali się w dniu zawarcia Porozumień, tj.
    19.12.2024 r., z miejsca zamieszkania w Budynku, co zostało potwierdzone
    przedłożonym przez nich Bankowi zaświadczeniem wydanym w dniu 19.12.2024r. przez
    Burmistrza Miasta i Gminy (...). Lokatorzy zobowiązali się wydać Bankowi Nieruchomość
    wolną od osób i rzeczy prawa ich reprezentujących w dniu 20.01.2025 r. Lokatorzy
    wydali Bankowi Nieruchomość w dniu 20.01.2025r.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zapłacona Kwota stanowi dla Banku koszt
    uzyskania przychodu (KUP) potrącalny w całości w dacie jego poniesienia, za którą
    należy uznać dzień podpisania Porozumień.
    Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości wskazać należy, że przedmiotowe wpłaty
    nie stanowią kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów,
    wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo
    zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Tym samym nie ma do
    nich zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.
    Zdaniem organu wpłaty dokonywane na rzecz lokatorów na podstawie zawieranych
    porozumień należy uznać za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
    updop. Wypłaty te bowiem są związane ze źródłem przychodów, tj. działalnością
    gospodarczą Banku, zostały poniesione przez Bank i stanowią dla niego ciężar
    ekonomiczny oraz nie zaliczają się do grupy kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    updop.
    W konsekwencji poniesione wydatki są w pełni racjonalne i ekonomicznie uzasadnione
    oraz pozostające w związku przyczyno-skutkowym z prowadzeniem przez Bank
    działalności i uzyskiwanym przychodem.
    Podsumowując, wypłaty dokonane przez Państwa na rzecz lokatorów na podstawie
    zawieranych porozumień mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 updop. Wydatki te wykazują związek z prowadzoną działalnością, nie jest
    to jednak związek bezpośredni czyli przekładający się wprost na wartość (wysokość)
    przychodów Banku.
    Wydatki te nie mają bowiem bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych
    przychodach, a więc takich które można przypisać do konkretnego przychodu,
    jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Tego rodzaju koszty, chociaż
    niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym
    związku z konkretnymi przychodami. Zatem powyższe wydatki powinny być traktowane
    dla celów podatkowych – co do zasady - jako tzw. koszty pośrednie potrącalne na
    zasadach określonych w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, tj. w dacie ich poniesienia, bowiem w sposób pośredni będą wpływać na
    przychody. Ww. wydatki ponoszone przez Bank nie przekładają się wprost (w sposób
    bezpośredni) na przychody z działalności gospodarczej Banku. Powyższe koszty
    odnoszą się do całokształtu działalności Banku i związane są z jej funkcjonowaniem.
    Podkreślić należy, że zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też
    modyfikować materialnego prawa podatkowego. Przepisy ustawy o rachunkowości
    określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co
    jest, a co nie jest kosztem uzyskania przychodów, a także służą one ustaleniu wysokości
    dochodu (straty) podatkowego, nie mają zaś charakteru podatkotwórczego (wyrok TK z
    dnia 4 lutego 1994 r., sygn. akt U 2/90).
    W świetle powyższego należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach
    rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku „jako koszt” w księgach rachunkowych –
    ujęcie wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i
    wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art.
    15 ust. 4e ustawy o CIT.
    W zakresie wydatków stanowiących na gruncie ustawy o CIT pośrednie koszty uzyskania
    przychodów, które w momencie poniesienia, dla celów księgowych, są ujmowane na
    innych kontach niż kosztowe (tj. nie są księgowane jako koszt), podatnik jest
    uprawniony do rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany
    wydatek zostanie ujęty w księgach rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na
    jakim zostanie dokonany zapis księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to
    ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

    Należy bowiem zauważyć, że istnieje taka grupa wydatków (kosztów) poniesionych
    przez podatnika, które stanowią koszt poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o
    CIT, a rachunkowo nie będą ujęte na koncie kosztowym wcale albo będą ujęte z
    opóźnieniem. W związku z powyższym, jeżeli podatnik poniósł dany wydatek (koszt),
    który ujęty został w księgach rachunkowych i zgodnie z ustawą o CIT można go uznać za
    koszt pośredni, to data ujęcia w księgach rachunkowych tego wydatku będzie
    momentem poniesienia kosztu podatkowego.
    Zatem zapłacona kwota stanowi dla Banku koszt uzyskania przychodów w dniu
    poniesienia kosztu tj. jak Państwo wskazują w dniu 19.12.2024 r. jeśli na ten dzień Bank
    ujął powyższy wydatek w swoich księgach rachunkowych zgodnie z art. 15 ust. 4e
    ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.