Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.312.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Ulga rehabilitacyjna; wydatki na samochód, przejazdy
niepełnosprawnego dziecka.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
małoletni
niepełnosprawność
samochód
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 14

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani współmałżonką A.A., z którym posiada Pani wspólne gospodarstwo domowe.
    Państwa wspólnym dzieckiem jest syn B.B., który urodził się 15 października 2019 r.
    Dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez Powiatowy Zespół ds.
    Orzekania o Niepełnosprawności - 16 lipca 2024 r. Niepełnosprawność datuje się od -
    wczesnego dzieciństwa. Orzeczenie zostało wydane do 31 lipca 2026 r. U dziecka
    stwierdzono autyzm dziecięcy. W orzeczeniu wskazano m.in., iż dziecko wymaga
    korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co
    rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych,
    rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje
    pozarządowe i inne placówki. Dziecko wymaga konieczności stałego współudziału na co
    dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Dziecko ma
    również wydane orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z 26 marca 2024 r. W
    orzeczeniu zalecono m.in. następujące terapie: zajęcia z psychologiem, terapię
    logopedyczną, zajęcia w małej grupie rozwijające umiejętności społeczno-emocjonalne
    (np. Trening Umiejętności Społecznych), terapię integracji sensorycznej i inne zajęcia
    według potrzeb dziecka. Ignacy od urodzenia ma problemy zdrowotne (astma
    wczesnodziecięca, naczyniak na głowie, wycięcie migdałka, liczne badania i wyżyty u
    specjalistów, anemia itd.). W związku z koniecznością zapewnienia dziecku transportu na
    wizyty, leczenie, rehabilitację itp., ponoszą Państwo wydatki związane z transportem i
    użytkowaniem samochodów. Posiadacie Państwo samochód osobowy, który został nabyty
    w trakcie trwania małżeństwa i używamy zamiennie. Samochód jest formalnie
    zarejestrowany na Pani męża (A.A. - który jest jego właścicielem), jednak oboje z mężem
    korzystacie z niego do przewozu B.B. i ponosicie wspólnie wydatki związane z jego
    użytkowaniem. Z uwagi na to, że jesteście Państwo małżeństwem macie wspólność
    majątkową (w tym samochód). Pani jak i małżonek (tata dziecka) osiągaliście w latach 2019-
    2024 dochody ze stosunku pracy i rozliczaliście wspólnie PIT. Z uwagi na fakt, że
    orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane dopiero w 2024 r., chcieliby Państwo
    rozliczyć ulgę rehabilitacyjną na syna za lata, w których rzeczywiście ponosili Państwo
    wydatki związane z jego transportem i użytkowaniem samochodów. Od urodzenia syn jest
    i nadal pozostaje na Państwa utrzymaniu. Syn nie uzyskuje dochodów, ma przyznany
    zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie. Wydatki na używanie samochodu
    osobowego nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
    rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego
    Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani w jakiejkolwiek innej formie.
    Pytania
    1) Czy przysługuje Pani prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2019, 2020, 2021, 2022 i
      2023 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna urodzonego w 2019 r., którego
      niepełnosprawność datuje się od „wczesnego dzieciństwa”, bez wpisanej konkretnej
      daty na orzeczeniu, w zakresie odliczenia wydatków związanych z użytkowaniem
      samochodu osobowego w ramach limitu 2.280 zł rocznie?
    2) Czy, pomimo że Pani mąż dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i odliczy
      limitowany wydatek do wysokości 2.280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej związane z
      użytkowaniem samochodu osobowego, który formalnie jest zarejestrowany na niego,
      przysługuje Pani również prawo do odliczenia limitowanego wydatku do wysokości
      2.280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej z tytułu użytkowania tego pojazdu w celu
      przewozu Państwa niepełnosprawnego syna, w ramach wspólnego gospodarstwa
      domowego (macie Państwo wspólność majątkową małżeńską), w którym ponosicie
      wspólne wydatki na jego eksploatację? Ulga rehabilitacyjna miałaby być odliczona
      łącznie 2 razy po 2.280 zł, w ramach wspólnego rozliczenia PIT za lata, w których
      ponosili Państwo te wydatki i za które przysługuje Państwu prawo do odliczenia.

    Pani stanowisko w sprawie
    1. W Pani ocenie przysługuje Pani prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2019, 2020,
    2021, 2022 i 2023 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na Pani syna, B.B., który
    urodził się 15 października 2019 r. Zgodnie z wydanym orzeczeniem o
    niepełnosprawności, niepełnosprawność datuje się od „wczesnego dzieciństwa” (bez
    wskazania konkretnej daty), syn wymaga opieki oraz transportu na terapie, wizyty
    lekarskie i rehabilitację, co potwierdza orzeczenie. Zatem, mimo że orzeczenie nie
    wskazuje konkretnej daty, niepełnosprawność syna zaczęła się już w momencie jego
    narodzin. W związku z ponoszonymi wydatkami na użytkowanie samochodów w celu
    transportu dziecka na terapie i leczenie, uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do
    skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna za lata 2019-2023. Wydatki te są związane z
    użytkowaniem samochodu osobowego, a limit odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wynosi
    2.280 zł rocznie, co obejmuje również wydatki na transport osób niepełnosprawnych. W
    związku z tym, ma Pani prawo do odliczenia tej ulgi w ramach korekty PIT za wskazane
    lata, z uwagi na fakt, że ponosiła Pani koszty związane z użytkowaniem samochodu do
    przewozu Pani dziecka.
    2. Pomimo, że Pani mąż dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i odliczy
    limitowany wydatek do wysokości 2.280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej związanej z
    użytkowaniem samochodu osobowego, który formalnie jest zarejestrowany na niego,
    uważa Pani, że przysługuje Pani również prawo do odliczenia tej samej ulgi rehabilitacyjnej
    w wysokości 2.280 zł z tytułu użytkowania tego pojazdu w celu przewozu
    niepełnosprawnego syna, B.B., na terapie, wizyty lekarskie i rehabilitację. Samochód
    osobowy, mimo że jest formalnie zarejestrowany na Pani męża, jest użytkowany w
    ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, a koszty związane z jego eksploatacją
    ponosicie Państwo wspólnie. W związku z tym, w ramach wspólnego rozliczenia PIT za
    lata, w których ponosiliście te wydatki, zarówno Pani, jak i Pani mąż, macie prawo do
    odliczenia ulgi rehabilitacyjnej. Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,
    w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej majątek nabyty w trakcie małżeństwa
    należy do obojga małżonków, niezależnie od formalnej rejestracji pojazdu. Łącznie ulga
    rehabilitacyjna mogłaby być odliczona dwa razy po 2.280 zł (po 2.280 zł przez każdego z
    Państwa), w ramach korekty PIT za lata, w których ponosiliście wspólne wydatki związane
    z użytkowaniem pojazdu na potrzeby transportu naszego niepełnosprawnego dziecka.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w latach 2019
    - 2021:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
      wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych
      w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub
      podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2022 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności
      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    brzmieniu obowiązującym w 2023 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności
      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ww. ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń
    określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
        niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
        albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości
        nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie:
      4) dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane
        identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub
        usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach
        innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób
      niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu
      Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
      Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone
      podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo
      sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica
      pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
      funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów
      podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
      1. wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
      nie funkcji przewodnika;
      2. okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
      3. (uchylony)
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:

      1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7e ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym w 2019 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1340 i 1669), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    W myśl art. 26 ust. 7e ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym w 2020 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1455, 1622, 1818 i 2473), w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu
      pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4,
      świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7e ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym w 2021 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w
    2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu

      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692),
      dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o
      dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692 i 1967), dodatku dla gospodarstw domowych z
      tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27
      ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie
      odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. poz. 2127), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów.
    Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w
    2023 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i
      2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia
      2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku dla
      gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku
      dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i
      2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U.
      poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której
      mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych
      odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na runku gazu (Dz. U. poz.
      2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego
      oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2. II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że warunkiem odliczenia wydatków na cele
    rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie
    przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy
    orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych
    przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności
    do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności
    osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26
    ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona.
    Należy również pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady
    powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być
    interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone
    jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.
    W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez
    względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich
    przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez
    siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z
    rodziców przysługuje odrębny limit własny.
    Z treści wniosku wynika, że Pani syn, który urodził się 15 października 2019 r., posiada
    orzeczenie o niepełnosprawności wydane 16 lipca 2024 r. Niepełnosprawność datuje się
    na okres wczesnego dzieciństwa (bez określenia konkretnej daty). W latach 2019 - 2023
    ponosiła Pani wydatki z tytułu używania samochodu osobowego będącego Pani
    współwłasnością (objętego wspólnością majątkową) związane z transportem
    niepełnosprawnego syna.
    Odnosząc się do tego zagadnienia wskazać należy, że z treści cytowanego powyżej art. 26
    ust. 7a pkt 14 ww. ustawy wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu
    poniesionych wydatków, związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
        być osobą niepełnosprawną lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo
        dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia,

        być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
        ponieść z tego tytułu wydatki.
    Należy również wyjaśnić, że pod pojęciem wydatków dotyczących eksploatacji samochodu
    osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania
    samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy
    obowiązkowego ubezpieczenia OC.
    W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest
    natomiast wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na
    żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne
    do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o
    niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie
    wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze
    zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek,
    oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania,
    dotyczące, np. poniesienia wydatku.
    Wskazać jednocześnie należy, że określona w ustawie kwota 2.280 zł jest maksymalną
    kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww.
    wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna posiadała orzeczenie o
    niepełnosprawności i osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę
    niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też
    uzyskała to orzeczenie lub nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku
    podatkowego.
    W odniesieniu do możliwości złożenia korekty za poprzednie lata podatkowe wskazać
    należy, że stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Z przepisu art. 81 § 2 ww. ustawy wynika, że:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym - poprawnym już -
    wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość
    zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres
    przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął
    termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku (art. 70 § 1 ww. ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem
    biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.
    Zatem, Pani, jako osoba posiadająca na utrzymaniu niepełnosprawnego syna, może - na
    podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 w zw. z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych - odliczyć od osiągniętego dochodu w zeznaniach podatkowych za lata
    2019 - 2023 (przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z

    przedmiotowego odliczenia) wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego
    stanowiącego Pani współwłasność, w ramach obowiązującego limitu - maksymalnie do
    kwoty 2.280 zł. Przysługuje Pani prawo do złożenia korekty zeznań podatkowych za lata
    2019 - 2023, w których dokona Pani odliczenia ww. wydatku w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Na powyższe nie ma wpływu fakt, że Pani mąż również skorzysta z tego odliczenia.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.