Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.770.2025.3.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Skutki podatkowe wniesienia aportem do spółki programu
komputerowego.
Słowa kluczowe: aport
oprogramowanie
programista
programowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Inne przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 października 2025 r. (wpływ 22 października
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest wspólnikiem w polskiej spółce z o.o. tj. (...) Sp. z o.o. (dalej jako Spółka),
    jest także polskim, nieograniczonym rezydentem podatkowym opodatkowanym w Polsce
    od całości swoich dochodów.
    Wnioskodawca zamierza w celu podwyższenia kapitału zakładowego, wnieść do Spółki
    tytułem aportu oprogramowanie do programu komputerowego pod nazwą (...) Aplikacja
    Webowa (dalej jako Aplikacja).
    Aplikacja służy do analizy materiałów (...). Oprogramowanie to wspiera monitoring i
    analizę w czasie rzeczywistym oraz proces trenowania modeli sztucznej inteligencji (Al)
    indywidualnie dla każdego klienta.
    Aplikacja została w całości stworzona przez Wnioskodawcę i drugiego autora. Cały szereg
    prac obejmujący programowanie, trenowanie modeli, a także zbieranie i organizowanie
    danych zostało wykonane przez wyżej wskazane osoby. Wszystkie prawa związane ze
    stworzoną Aplikacją należą do Wnioskodawcy oraz drugiego autora.
    Cała aplikacja powstała poza strukturą Spółki w ramach prywatnych działań przywołanych
    osób.
    Aplikacja została wyceniona przez niezależną firmę doradczą wspierającą
    przedsiębiorstwa przede wszystkim w zakresie wyceny przedsiębiorstw oraz wartości
    niematerialnych. Wnioskodawca wniesie część Aplikacji przypadająca na jego prawo
    własności, wskazując w uchwale w przedmiocie podwyższenia kapitału zakładowego
    Spółki jej wartość godziwą z wyceny przypadającą proporcjonalnie na jego prawo
    własności. Wnioskodawca planuje wnieść część wartość godziwą Aplikacji częściowo na
    kapitał zakładowy, a częściowo na kapitał zapasowy, jako tzw. agio, obejmując udziały
    powyżej ich wartości nominalnej.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że wnoszone oprogramowanie
    nie będzie stanowiło poniższych tytułów:
    a) patent, dodatkowe prawo ochronne na wynalazek, prawo ochronne na wzór użytkowy,
      prawo z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawo z rejestracji topografii układu
      scalonego oraz prawo do uzyskania powyższych praw lub prawo z pierwszeństwa -
      określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,
    b) równowartość udokumentowanej wiedzy (informacji) nadającej się do wykorzystania
      w działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej (know-how),
    c) prawa do korzystania z praw lub wartości wymienionych powyżej na podstawie umowy
      licencyjnej.
    Jednocześnie wnoszone oprogramowanie będzie stanowiło autorskie prawo majątkowe
    do programu komputerowego - Aplikacja bowiem stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ma swoją ustaloną postać oraz została wyrażona słowem,
    symbolami matematycznym oraz znakami graficznymi (program komputerowy). Tym
    samym Aplikacja jest utworem, a Wnioskodawcy i drugiemu autorowi przysługuje
    wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach
    eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.
    Aplikacja stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w
    jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Jest to
    zatem utwór wyrażony słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznymi
    (program komputerowy). Tym samym Aplikacja jest utworem, a Wnioskodawca tworząc
    Aplikację działał jako współtwórca, bowiem ujawnił swoje autorstwo od samego początku
    powstawania Aplikacji. W kontekście prawa autorskiego Wnioskodawca stał się zatem
    współtwórcą Aplikacji wraz z jego drugim autorem, którym przysługuje wyłączne prawo do
    korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do
    wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

    Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Czy w związku z planowanym aportem programu komputerowego u Wnioskodawcy
    wystąpi przychód w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, aport oprogramowania komputerowego w postaci programu
    komputerowego, tj. Aplikacji nie spowoduje powstanie obowiązku podatkowego z tytułu
    przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z
    późn. zm., dalej jako ustawa o PIT) w zw. z art. 17 ust. 1e PIT.
    Zgodnie z art. 9 ust 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    W myśl art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT źródłami przychodów są:
      stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),
      działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
      działy specjalne produkcji rolnej (pkt 4),
      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6),
      kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit a-c (pkt 7),
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w
      nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
      użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz innych rzeczy - jeżeli zbycie nie
      następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku
      odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych - przed upływem
      pięciu lat Ucząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub

      wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w
      którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z
      osób dokonującej zamiany (pkt 8),
      działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną oraz
      niezrealizowane zyski, o których mowa w art 30da (pkt 8a oraz 8b),
      przychody z innych źródeł (pkt 9).
    Jak wynika z powołanych przepisów pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem
    majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca
    odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
      pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne,
      niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    W świetle art. 17 ust 1 pkt 9 PIT za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się wartość
    wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu
    określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do
    spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od
    wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie,
    umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość
    rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu
    niepieniężnego; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
    Z kolei art. 17 ust. 1e wskazuje, że nie ustala się przychodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 9,
    jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej jest komercjalizowana
    własność intelektualna wniesiona przez podmiot komercjalizujący.
    Przepis ten nie precyzuje, jaki powinien być udział obejmowanego kapitału zakładowego
    do wartości emisyjnej udziałów, zatem należy przyjąć, że obejmuje on także sytuacje,
    kiedy udziały są obejmowane ponad ich wartość nominalną (agio).
    W związku z powyższym należy przejść do zdefiniowania pojęcia „komercjalizowanej
    własności intelektualnej”.
    Zgodnie z art. 5a pkt 34 PIT przez komercjalizowaną własność intelektualną uważa się:
      patent, dodatkowe prawo ochronne na wynalazek, prawo ochronne na wzór
      użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawo z rejestracji topografii
      układu scalonego oraz prawo do uzyskania powyższych praw lub prawo z
      pierwszeństwa – określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
      przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170),
      autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
      równowartość udokumentowanej wiedzy (informacji) nadającej się do wykorzystania
      w działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej (know-how),
      prawa do korzystania z praw lub wartości wymienionych w lit. a-c na podstawie
      umowy licencyjnej.

    Zaś pod pojęciem „podmiot komercjalizujący”, zgodnie z art. 5a ust. 35 PIT, rozumie się
    twórcę uprawnionego do praw lub wartości wymienionych w pkt 34 lit. a-c, a także
    zawarcia umowy licencyjnej, o której mowa w pkt 34 lit. d, jeżeli wnosi do spółki
    kapitałowej komercjalizowaną własność intelektualną.
    Zgodnie z art. 1 ust 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. 2025 poz. 24 z późn. zm. dalej jako PAIPP) przedmiotem prawa
    autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
    naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z kolei art. 8 ust. 1 PAIPP wskazuje, że Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa
    nie stanowi inaczej.
    Zaś według ust. 2 domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym
    charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do
    publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem
    utworu.
    Według art. 9 PAIPP współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa
    się, że wielkości udziałów są równe. Każdy ze współtwórców może żądać określenia
    wielkości udziałów przez sąd, na podstawie wkładów pracy twórczej.
    W świetle wyżej przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, że Wnioskodawca oraz
    drugi autor Aplikacji są właścicielami autorskich praw majątkowych i osobistych jako
    twórcy, którzy stworzyli oprogramowanie do programu komputerowego działającego w
    formie Aplikacji. Całość prac związanych ze stworzeniem oprogramowania była
    wykonywania przez nich prywatnie poza działalnością Spółki i bez pomocy podmiotów
    zewnętrznych. Stworzone oprogramowanie spełnia definicję utworu zgodnie z PAIPP, a w
    ślad za tym i definicję komercjalizowanej własności intelektualnej, w ramach której
    ustawodawca wymienia autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego.
    W związku z powyższym Wnioskodawca jako twórca zgodnie z art. 17 ust. 1e PIT nie
    rozpozna przychodu, a w konsekwencji nie będzie obowiązany do rozliczenia podatku
    dochodowego z tytułu uzyskanych przychody z kapitałów pieniężnych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 15 września 2023 r.,
    (znak: 0115-KDIT1.4011.543.2023.2.MR):
      Wnioskodawca jest właścicielem autorskich praw majątkowych i osobistych do
      oprogramowania X Oprogramowanie X jest także, zgodnie z przedstawionym stanem
      faktycznym, programem komputerowym w rozumieniu art. 74 ust 1 PAIPP. Skoro
      zatem ustawa literalnie wskazuje, iż komercjalizowaną własnością intelektualną są
      autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, to autorskie prawa
      majątkowe do oprogramowania X będą stanowiły komercjalizowaną własność
      intelektualną, gdyż oprogramowanie X jest programem komputerowym. [...] Z uwagi
      zatem na fakt, iż w ocenie Wnioskodawcy autorskie prawa majątkowe do
      oprogramowania (x) są komercjalizowaną własnością intelektualną, a sam
      Wnioskodawca w swojej ocenie jest także podmiotem komercjalizującym, uznać
      należy, iż zgodnie z art. 17 ust. 1e u.p.d.o.f. nie ma on obowiązku ustalania
      przychodu, o którym mowa w art. 17 ust 1 pkt 9 u.p.do.f., a zatem przychodu z
      kapitałów pieniężnych w wartości wkładu określonego umową spółki z ograniczoną
      odpowiedzialnością.
    W interpretacji wydanej dnia 9 czerwca 2025 r., (znak: 0112-KDIL2-2.4011.337.2025.3.IM)
    wskazano:

      Katalog przychodów z kapitałów pieniężnych określony został w art. 17 ust 1 u.p.dLo.
      f. Z art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. wynika, że za przychody z kapitałów pieniężnych
      uważa się wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich
      braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze, w
      przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli
      jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu
      nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym
      charakterze, za przychód uważa się wartość rynkową takiego wkładu określoną na
      dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego, przepis art 19 ust
      3 stosuje się odpowiednio.
      Jednak, zgodnie z art. 17 ust. 1e u.p.d.o.f., nie ustala się przychodu, o którym mowa
      w ust. 1 pkt 9, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej jest
      komercjalizowana własność intelektualna wniesiona przez podmiot komercjalizujący.
      Tym samym, z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego nie powstaje przychód, jeżeli
      spełnione są następujące warunki:
      - wkład wnoszony jest do spółki kapitałowej,
      - przedmiotem wkładu jest komercjalizowana własność intelektualna.
      - wkład wnoszony jest przez podmiot komercjalizujący.
      Kolejnym wymogiem jest aby przedmiotem wkładu niepieniężnego była
      komercjalizowana własność intelektualna.
      W świetle art. 5a pkt 34 u.p.d.o.f. definicja komercjalizowanej własności
      intelektualnej obejmuje [...] autorskie prawa majątkowe do programu
      komputerowego.
      W ocenie Wnioskodawcy ze stanu faktycznego wynika, że przedmiotem wkładu jest
      komercjalizowana własność intelektualna, przez co drugi warunek zostaje spełniony.
      Ostatnim wymogiem dla zastosowania wyłączenia przedmiotowego wkładu z
      opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest aby został on
      wniesiony przez podmiot komercjalizujący, o którym mowa w art. 5a pkt 35 u.p.d.o.f.
      Zgodnie z definicją zawartą w tym artykule podmiotem komercjalizującym jesz
      twórca uprawniony do praw lub wartości wymienionych w pkt 34 lit a-c, a także
      zawarcia umowy licencyjnej, o której mowa w pkt 34 lit d, jeżeli wnosi do spółki
      kapitałowej komercjalizowaną własność intelektualną.
      Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, a zwłaszcza to, że Wnioskodawca jest
      współuprawnionym do wynalazku patentowego i przysługują mu do niego prawa,
      należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest podmiotem komercjalizującym w
      rozumieniu powyższego art. 5a pkt 35 u.p.d.o.f.
      W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie zaprezentowanego stanu
      faktycznego sprawy spełnione zostały wszystkie warunki wymienione w art. 17 ust.
      1e u.p.d.o.f, co skutkuje wyłączeniem opisanego zdarzenia z opodatkowania
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy,
      wniesieniem do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci wynalazku patentowego
      oraz objęciem nowych udziałów w zamian za ten wkład, czy też podwyższenie
      wartości posiadanych udziałów nie spowoduje u Wnioskodawcy powstania
      przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych.
    W interpretacji z dnia 16 listopada 2022 r., (znak: 0113-KD1PT2-3.4011.638.2022.4.NM)
    organ uznał z kolei:
      Jednak zgodnie z art. 17 ust. 1e ustawy o PIT, nie ustala się przychodu, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 9, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki

      kapitałowej jest komercjalizowana własność intelektualna wniesiona przez podmiot
      komercjalizujący.
      A zatem, z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego nie powstaje przychód, jeżeli
      spełnione są następujące warunki:
      - wkład wnoszony jest do spółki kapitałowej,
      - przedmiotem wkładu jest komercjalizowana własność intelektualna,
      - wkład wnoszony jest przez podmiot komercjalizujący.
      Kolejnym wymogiem jest aby przedmiotem wkładu niepieniężnego była
      komercjalizowana własność intelektualna. W świetle art 5a pkt 34 ustawy o PIT,
      definicja komercjalizowanej własności intelektualnej obejmuje: [...] autorskie prawa
      majątkowe do programu komputerowego. [...] Ostatnim wymogiem dla
      zastosowania wyłączenia przedmiotowego wkładu z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych jest aby został on wniesiony przez podmiot
      komercjalizujący, o którym mowa w art. 5a pkt 35 ustawy o PIT. Zgodnie z definicją
      zawartą w tym artykule, podmiotem komercjalizującym jest twórca uprawniony do
      praw lub wartości wymienionych w pkt 34 lit a-c, a także zawarcia umowy licencyjnej,
      o której mowa w pkt 34 lit. d, jeżeli wnosi do spółki kapitałowej komercjalizowaną
      własność intelektualną.
    W interpretacji wydanej dnia 23 grudnia 2020 r., (znak: 0114-KDIP3-1.4011.584.2020.3.MG)
    organ wyjaśnił:
      [...] w myśl art. 17 ust. 1e ww. ustawy, nie ustala się przychodu, o którym mowa ust. 1
      pkt 9, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej jest
      komercjalizowana własność intelektualna wniesiona przez podmiot komercjalizujący.
      W świetle powyższych, przepisów, co do zasady, w przypadku wniesienia wkładu
      niepieniężnego do spółki u podatnika powstaje przychód z kapitałów pieniężnych.
      Jednakże, przychód z tego tytułu nie powstanie, jeżeli:
      1. wkład wnoszony jest do spółki kapitałowej.
      2. przedmiotem wkładu jest komercjalizowana własność intelektualna,
      3. wkład wnoszony jest przez podmiot komercjalizujący.
      Z kolei pojęcia: „komercjalizowana własność intelektualna” oraz „podmiot
      komercjalizujący” zostały zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
      Zgodnie z art. 5a pkt 34 w. ustawy, ilekroć w tej ustawie jest mowa o
      komercjalizowanej własności intelektualnej - oznacza to: [...] autorskie prawa
      majątkowe do programu komputerowego. [...] Zgodnie natomiast z definicją zawartą
      w art. 5a pkt 35 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podmiotem
      komercjalizującym jest twórca uprawniony do praw lub wartości wymienionych w pkt
      34 lit. a-c, a także zawarcia umowy licencyjnej, o której mowa w pkt 34 lit d, jeżeli
      wnosi do spółki kapitałowej komercjalizowaną własność intelektualną. [...] Mając na
      uwadze powyższe należy uznać, że wszystkie warunki wynikające z art. 17 ust. 1e
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostaną spełnione, zatem
      przychód z kapitałów pieniężnych w związku z wniesieniem przez Zainteresowanego
      do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego w postaci
      opisanego we wniosku know-how i objęciem udziałów w tej spółce nie powstanie. [...]
      Tym samym w związku z wniesieniem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
      wkładu niepieniężnego w postaci opisanego we wniosku know-how i objęciem
      udziałów w tej spółce u Zainteresowanego będącego stroną postępowania, zgodnie z
      art. 17 ust. 1e ww. ustawy, nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

      Analogiczne stanowisko zostało przedstawione iv Piśmie z dnia z dnia 11 września
      2018 r., nr 0112-KDIL3-1.4011.269.2018.2.KF.
    Tożsame wnioski do zaprezentowanych w ww. interpretacjach zaprezentował również
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – w wyrokach z dnia 5 czerwca 2013 r.
    (sygn. III SA/Wa 3455/12), a także z dnia 4 czerwca 2013 r. (sygn. akt: III SA/Wa 3452/12)
    oraz z dnia 23 kwietnia 2013 r. (sygn. akt: III SA/Wa 3115/12) wskazując:
      Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych
      przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze ustalony w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności są to utwory wyrażone
      słowem, symbolem matematycznym, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Oznacza to, że programy
      komputerowe są samodzielnym przedmiotem ochrony praw autorskich, że stanowią
      samodzielny, autonomicznych utwór. Natomiast w art. 74 ust. 1 ustawy o prawach
      autorskich i prawach pokrewnych ustawodawca wskazał że programy komputerowe
      podlegają ochronie „jak utwory literackie”, a nie „jako utwory literackie”. Powyższy
      przepis potwierdza więc tezę, że programy komputerowe posiadają samodzielny,
      odrębny charakter i jedynie korzystają z ochrony prawnej tak jak utwory literackie.
      Tak sformułowany przepis wskazuje bowiem, że według polskiego prawa programy
      komputerowe są samodzielnym przedmiotem ochrony praw autorskich. Ustawa
      wymienia je obok utworów literackich, publicystycznych, naukowych i
      kartograficznych, co powoduje, że w świetle polskiej ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, programów komputerowych nie można uznać za rodzaj dzieła
      literackiego lub naukowego. (...) programy komputerowe podlegają ochronie jak
      utwory literackie. Ochronie tej podlega każda forma wyrażenia programu (art. 74 ust
      2 tej ustawy). Użycie słowa „jak”, nie zaś „jako” podkreśla, iż programy komputerowe
      nie stanowią jednej z podkategorii utworów literackich, ale są one w stosunku do
      tych utworów dziełami rodzajowo odmiennymi (por. R.Golat Prawo autorskie i prawa
      pokrewne, Warszawa 2010. s. 68), choć do ich ochrony stosuje się odpowiednio
      przepisy dotyczące dzieł literackich. Zasadnie okoliczność tę podniosła Skarżąca.
      Obowiązujące obecnie prawo autorskie odróżnia zatem w sposób jednoznaczny
      programy komputerowe od utworów literackich, choć i jednym, i drugim, przysługuje
      ochrona wynikająca z prawa autorskiego, a zakres tej ochrony - co do zasady - jest
      identyczny.
      (...) Należy bowiem podkreślić, że programy komputerowe nie mogą być traktowane
      jako utwory literackie, a także jako utwory (dzieła) artystyczne lub naukowe, gdyż w
      rodzajowym wykazie utworów wyszczególnionym w art. 1 ust. 2 upa programy
      komputerowe wyliczone zostały jako odrębna kategoria utworów, obok min.
      utworów literackich, naukowych oraz utworów o charakterze artystycznym, takich
      jak np. utwory plastyczne czy muzyczne. (...) Tak sformułowany przepis wskazuje, iż
      programy komputerowe są według polskiego prawa samodzielnym przedmiotem
      ochrony praw autorskich. Ustawa wymienia je obok utworów literackich,
      publicystycznych, naukowych i kartograficznych, co powoduje, że w świetle polskiej
      ustawy o prawie autorskim, programów komputerowych nie można uznać za rodzaj
      dzieła literackiego czy naukowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłem przychodów są kapitały pieniężne i
    prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych, innych niż wymienione w
    pkt 8 lit. a-c.
    Katalog przychodów z kapitałów pieniężnych określony został w art. 17 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pkt 9 tego przepisu:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się wartość wkładu określoną w
      statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym
      dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo do
      spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości
      rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie
      albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość
      rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu
      wkładu niepieniężnego; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
    Przy czym, jak wynika z treści art. 5a pkt 28 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce oznacza to:
        a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1,
        z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
        b) spółkę kapitałową w organizacji,
        c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
        e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Jednocześnie, w myśl art. 17 ust. 1e ww. ustawy:
      Nie ustala się przychodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, jeżeli przedmiotem wkładu
      niepieniężnego do spółki kapitałowej jest komercjalizowana własność intelektualna
      wniesiona przez podmiot komercjalizujący.
    W świetle powyższych przepisów, co do zasady, w przypadku wniesienia wkładu
    niepieniężnego do spółki u podatnika powstaje przychód z kapitałów pieniężnych.
    Jednakże przychód z tego tytułu nie powstanie, jeżeli:
    1. wkład wnoszony jest do spółki kapitałowej,
    2. przedmiotem wkładu jest komercjalizowana własność intelektualna,
    3. wkład wnoszony jest przez podmiot komercjalizujący.
    Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
      Spółką kapitałową jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka
      akcyjna i spółka akcyjna.

    Z kolei pojęcia: „komercjalizowana własność intelektualna” oraz „podmiot
    komercjalizujący” zostały zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 5a pkt 34 ww. ustawy:
      Ilekroć w tej ustawie jest mowa o komercjalizowanej własności intelektualnej
      oznacza to:
        a) patent, dodatkowe prawo ochronne na wynalazek, prawo ochronne na wzór
          użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawo z rejestracji
          topografii układu scalonego oraz prawo do uzyskania powyższych praw lub
          prawo z pierwszeństwa - określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo
          własności przemysłowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1170),
        b) autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
        c) równowartość udokumentowanej wiedzy (informacji) nadającej się do
          wykorzystania w działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej (know-
          how),
        d) prawa do korzystania z praw lub wartości wymienionych w lit. a-c na podstawie
          umowy licencyjnej.
    Jedną z pozycji stanowiących komercjalizowaną własność intelektualną jest autorskie
    prawo majątkowe do programu komputerowego. Ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie definiuje znaczenia tego terminu.
    Prawo autorskie do programu komputerowego wynika z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze
    zm.).
    Z literatury tematu wynika, że:
      W nomenklaturze technicznej programem komputerowym określa się algorytm
      zapisany w języku zrozumiałym dla danego komputera, zawierający zestaw deklaracji
      opisujących zmienne, na podstawie których mają być wykonywane operacje oraz
      ciąg poleceń lub instrukcji. Program komputerowy może przyjąć różne formy, przede
      wszystkim postać kodu źródłowego lub kodu wynikowego. Współczesne programy
      komputerowe stanowią de facto zespół funkcjonalnie połączonych ze sobą
      programów komputerowych, które razem stanowią inny program komputerowy. Z
      tego względu w procesie tworzenia programów komputerowych zazwyczaj bierze
      udział wiele osób, z których każda jest odpowiedzialna za określoną funkcję
      ostatecznego programu komputerowego. Co do zasady proces ten rozpoczyna
      opracowanie koncepcji i analiza możliwości przygotowania kodu źródłowego. Kolejny
      etap to projektowanie i fizyczne pisanie kodu, a ostatni to testowanie i wdrożenie,
      bez których nie ma możliwości wprowadzenia produktu finalnego w postaci np.
      aplikacji czy też nowej funkcjonalności w już istniejącej aplikacji (Por. Z. Rudnicki,
      Wprowadzenie do informatyki i programowania, Kraków 2015, s. 11. i Dawid Kurach,
      BISP 2023, Nr 1).
    Zgodnie natomiast z definicją zawartą w art. 5a pkt 35 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podmiotem komercjalizującym jest twórca uprawniony do praw lub
    wartości wymienionych w pkt 34 lit. a-c, a także zawarcia umowy licencyjnej, o której
    mowa w pkt 34 lit. d, jeżeli wnosi do spółki kapitałowej komercjalizowaną własność
    intelektualną.
    Według art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych:
      Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Po myśli natomiast art. 9 cyt. powyżej ustawy:
        1. Współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa się, że
          wielkości udziałów są równe. Każdy ze współtwórców może żądać określenia
          wielkości udziałów przez sąd, na podstawie wkładów pracy twórczej.
        2. Każdy ze współtwórców może wykonywać prawo autorskie do swojej części
          utworu mającej samodzielne znaczenie, bez uszczerbku dla praw pozostałych
          współtwórców.
        3. Do wykonywania prawa autorskiego do całości utworu potrzebna jest zgoda
          wszystkich współtwórców. W przypadku braku takiej zgody każdy ze
          współtwórców może żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeka
          uwzględniając interesy wszystkich współtwórców.
        4. Każdy ze współtwórców może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia prawa
          autorskiego do całości utworu. Uzyskane świadczenie przypada wszystkim
          współtwórcom, stosownie do wielkości ich udziałów.
        5. Do autorskich praw majątkowych przysługujących współtwórcom stosuje się
          odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o współwłasności w częściach
          ułamkowych.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym planowane jest wniesienie wkładu
    niepieniężnego w postaci autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego
    do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Autorskie prawo majątkowe do programu
    komputerowego stanowi komercjalizowaną własność intelektualną wskazaną w art. 5a pkt
    34 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei Pana jako
    współtwórcę uprawnionego do autorskiego prawa majątkowego do programu
    komputerowego należy uznać za podmiot komercjalizujący określony w art. 5a pkt 35
    ustawy podatkowej.
    W konsekwencji, w związku z wniesieniem do spółki kapitałowej (sp. z o.o.) wkładu
    niepieniężnego w postaci opisanego we wniosku autorskiego prawa majątkowego do
    programu komputerowego i objęciem udziałów w tej spółce, po Pana stronie, zgodnie z
    art. 17 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie powstanie
    przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pana wniosek w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty w odrębnym
    postępowaniu w terminie nakreślonym przepisami ustawy – Ordynacja podatkowa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.