Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.518.2021.4.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; działki-działki rolne; grunty-podział gruntu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2021 r. (data wpływu 12 maja 2021 r.), uzupełnionym w dniu 23 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 oraz 14f § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w związku z powyższym pismem z dnia 6 sierpnia 2021 r., Nr 0111-KDIB3-3.4012.259.2021.2.JSU , 0112-KDIL2-1.4011.518.2021.3.JK, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 6 sierpnia 2021 r. natomiast w dniu 23 sierpnia 2021 r. wniosek został uzupełniony.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

W roku 1990 Wnioskodawca nabyła w drodze darowizny od Rodziców (…) nieruchomość rolną o powierzchni 3,75 ha, położoną w J.

Przez kolejne lata (do roku 2018) ziemia była utrzymywana w kulturze rolnej oraz były pobierane dotacje unijne.

Z uwagi na wiek oraz stan zdrowia (II grupa inwalidzka) Wnioskodawca nie był w stanie prowadzić dalej działalności rolniczej.

W roku 2020 , zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przez Radę Gminy J. z dnia (…) lutego 2012 Nr (…), obejmującym wymienione grunty jako tereny MN, MNU dokonany został podział gruntów, w wyniku czego z działki gruntu nr 1 powstały działki 1/2-1/10, z podziału działki gruntu nr 2 powstały działki 2/21- 2/25, z podziału działki 3 powstały działki 3/97-3/108.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną w rozumieniu przepisów podatkowych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym – PIT-37. W roku 1990 Wnioskodawcy została przekazana przez rodziców umową darowizny z dnia (…) listopada 1990 r. nieruchomość rolna (3,56 ha) wpisana w księdze wieczystej (…). W początkowym okresie ww. grunty były użytkowane rolniczo na potrzeby własne, a przez późniejszy okres były to i są łąki. Na ziemi tej Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT. Działki rolne 1, 2 i 3 stanowiły i stanowią teren niezabudowany. W związku z brakiem możliwości prowadzenia upraw na ww. gruntach (stan zdrowia uległ pogorszeniu, co w 2013 r. zakończyło się poważną operacją kręgosłupa), po przejściu na rentę a potem na emeryturę – bardzo niską – Wnioskodawca postanowił podjąć działanie, którego celem jest zapewnienie sobie (jest osobą samotną) zabezpieczenia na przyszłość, leczenie, rehabilitacja, możliwość opłat rachunków, zakup opału i codzienne życie. W 2018 r. i 2020 r. Wnioskodawca uzyskał zgodę urzędu gminy na podział gruntu na działki. Na ww. działkach poza podziałem nic nie było i nie jest robione. Są to grunty rolne – łąki i taki charakter będą miały w chwili sprzedaży. W stosunku do ww. gruntów nie były prowadzone żadne działania marketingowe. Obecnie grunty wymienione we wniosku według planu zagospodarowania przestrzennego są budowlane, a w świetle przepisów są to grunty rolnicze i Wnioskodawca płaci podatek rolny. Przez urząd gminy została wydana decyzja o warunkach zabudowy – na prośbę Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie przyczynił się przez ww. działania w żaden sposób do uatrakcyjnienia czy podwyższenia wartości gruntów. W stosunku do ww. gruntów Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, to są nadal grunty rolne. Wyżej wymienione grunty nigdy nie były i nie są przedmiotem najmu czy dzierżawy. Nabywca sam zgłosił się do Wnioskodawcy z propozycją kupna gruntów. Wnioskodawca nie będzie z nabywcą zawierał żadnych umów przedwstępnych. Nie udzielił i nie będzie udzielał żadnych pełnomocnictw. Wnioskodawca wcześniej nie sprzedawał żadnych nieruchomości. Oprócz tych wymienionych we wniosku nie posiada innych nieruchomości, tylko te które umową darowizny 30 lat temu otrzymał od rodziców. Wnioskodawca nie był i nie jest podatnikiem VAT. W przeszłości (do 2006 r.) Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą – handel obwoźny art. Spożywczymi – słodycze, jako podatnik ryczałtowy. Wnioskodawca nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Działki będące przedmiotem wniosku nie były i nie są wykorzystywane rolniczo w rozumieniu ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca nie prowadził sprzedaży płodów rolnych z gruntów. W momencie sprzedaży ww. działki nie będą stanowiły terenu zabudowanego, będą stanowiły teren niezabudowany. Wszystkie działania, które Wnioskodawca podjął robił z myślą o zabezpieczeniu swojej przyszłości ponieważ nie ma dzieci ani małżonka więc musi sam siebie zabezpieczyć na starość.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż tych działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ?
2.  Czy sprzedaż tych działek podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy sprzedaż tylko jednej z tych działek również będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
4.  Czy taka sprzedaż zostanie uznana za prowadzenie przeze mnie - podatnika działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży działek?

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 natomiast w zakresie odpowiedzi na pytania nr 1, nr 3 i nr 4 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – podatek dochodowy nie powinien być naliczony ponieważ upłynęło 30 lat od darowizny (przepisy mówią o 5 latach).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – w odniesieniu do pytania nr 2 – jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   odpłatne zbycie (pkt 8), z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
*   zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości (działki) działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, itp.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że Wnioskodawca będący osobą fizyczną w rozumieniu przepisów podatkowych i podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym – PIT-37 dokonał podziału gruntów rolnych nabytych w drodze darowizny od rodziców w 1990 r. W początkowym okresie ww. grunty były użytkowane rolniczo na potrzeby własne, a przez późniejszy okres były to i są łąki. Na ziemi tej Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT. Działki rolne 1, 2 i 3 stanowiły i stanowią teren niezabudowany. W związku z brakiem możliwości prowadzenia upraw na ww. gruntach (stan zdrowia uległ pogorszeniu, co w 2013 r. zakończyło się poważną operacją kręgosłupa), po przejściu na rentę a potem na emeryturę – bardzo niską – Wnioskodawca postanowił podjąć działanie, którego celem jest zapewnienie sobie (jest osobą samotną) zabezpieczenia na przyszłość, leczenie, rehabilitacja, możliwość opłat rachunków, zakup opału i codzienne życie. W 2018 r. i 2020 r. Wnioskodawca uzyskał zgodę urzędu gminy na podział gruntu na działki. Na ww. działkach poza podziałem nic nie było i nie jest robione. Są to grunty rolne – łąki i taki charakter będą miały w chwili sprzedaży. W stosunku do ww. gruntów nie były prowadzone żadne działania marketingowe. Obecnie grunty wymienione we wniosku według planu zagospodarowania przestrzennego są budowlane, a w świetle przepisów są to grunty rolnicze i Wnioskodawca płaci podatek rolny. Przez urząd gminy została wydana decyzja o warunkach zabudowy – na prośbę Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie przyczynił się przez ww. działania w żaden sposób do uatrakcyjnienia czy podwyższenia wartości gruntów. W stosunku do ww. gruntów Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, to są nadal grunty rolne. Wyżej wymienione grunty nigdy nie były i nie są przedmiotem najmu czy dzierżawy. Nabywca sam zgłosił się do Wnioskodawcy z propozycją kupna gruntów. Wnioskodawca nie będzie z nabywcą zawierał żadnych umów przedwstępnych. Nie udzielił i nie będzie udzielał żadnych pełnomocnictw. Wnioskodawca wcześniej nie sprzedawał żadnych nieruchomości. Oprócz tych wymienionych we wniosku nie posiada innych nieruchomości, tylko te które umową darowizny 30 lat temu otrzymał od rodziców. W momencie sprzedaży ww. działki nie będą stanowiły terenu zabudowanego, będą stanowiły teren niezabudowany. Wszystkie działania, które Wnioskodawca podjął robił z myślą o zabezpieczeniu swojej przyszłości ponieważ nie ma dzieci ani małżonka więc musi sam siebie zabezpieczyć na starość.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy planowana przez niego sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca jest zdania, że podatek dochodowy nie powinien być naliczony ponieważ upłynęło 30 lat od darowizny.

W celu rozwiania powyższej wątpliwości należy rozważyć, czy czynności sprzedaży powyższych nieruchomości, mają znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.

Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności wykorzystywana. Wnioskodawca nie nabył przedmiotowej nieruchomości w celu jej odsprzedaży i czerpania korzyści. Nieruchomość tę Wnioskodawca nabył w latach 90-tych ubiegłego wieku w formie umowy darowizny od rodziców. Sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie długiego czasu od jej nabycia. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.

Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawcę wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Całokształt czynności, a w szczególności zakres i cel działania Wnioskodawcy, a zwłaszcza argumenty, że sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie długiego okresu czasu od jej nabycia, sposób jej nabycia, a także przyczyny powodujące podjęcie decyzji o ich sprzedaży (przejście na emeryturę, chęć zabezpieczenia na przyszłość), a także, fakt że Wnioskodawca nie planuje sprzedaży innych nieruchomości sugerują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy uznać, że przychody z planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży działek, o których mowa we wniosku nie będą uzyskane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychód ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.