Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.121.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
skutki podatkowe-skutki podatkowe umowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

22 kwietnia 2008 r., aktem notarialnym (...), Pani wraz z mężem – (...) dokonaliście
    rozszerzenia wspólności ustawowej małżeńskiej na majątek osobisty męża, w postaci
    zabudowanej nieruchomości położonej w X przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy dla (...)

                                        2prowadzi KW (...), stanowiącą działkę gruntu nr (...), o pow. 1 362 m. Na podstawie
    zawartej umowy Pani oraz Pani mąż stali się właścicielami nieruchomości we wspólności
    ustawowej małżeńskiej.
    2 lutego 2021 r., aktem notarialnym Rep. (...), Pani wraz z mężem dokonaliście
    ograniczenia wspólności ustawowej wyłączając ze wspólności majątkowej małżeńskiej
    przedmiotową nieruchomość. Nieruchomość wówczas stała się współwłasnością po 1/2
    części każdego z małżonków i miała stanowić majątek osobisty każdego z nich. Tym
    samym aktem notarialnym małżonkowie dokonali zniesienia współwłasności
    nieruchomości w ten sposób, że nieruchomość będzie stanowić Pani wyłączną własność.
    Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Tego samego dnia małżonkowie
    zawarli umowę użyczenia, na mocy której użyczyła Pani i dała w bezpłatne używanie
    mężowi do używania część przedmiotowej nieruchomości w postaci budynku
                            2  2murowanego nr (...) o pow. zabudowy 255 m i pow. użytkowej 216 m oraz działkę o
                2powierzchni 1 151 m na cele prowadzonej przez męża działalności gospodarczej. Pani
    mąż prowadził wówczas i nadal prowadzi działalność gospodarczą w zakresie konserwacji
    i naprawy pojazdów samochodowych.
                                  2Pozostała część nieruchomości, tj. działka o pow. 211 m wraz ze znajdującym się na niej
                            2  2budynkiem nr (...), o pow. zabudowy 211 m i pow. użytkowej 179 m, pozostała w Pani
    użytku, niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Umowa została zawarta na czas
    nieokreślony. Nigdy nie interesowała się Pani przeznaczeniem przedmiotowej
    nieruchomości, nie podejmowała żadnych działań w celu uzyskania warunków zabudowy,
    czy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Aktualnie Pani mąż ma 73 lata i z coraz większą trudnością prowadzi działalność
    gospodarczą (warsztat samochodowy). Pani oraz mąż jesteście emerytami. W związku z
    powyższym, rozważa Pani sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w celu uzyskania
    środków na zaspokojenia własnych potrzeb bytowych. Powyższe umożliwiłoby Pani
    mężowi zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej. Pani w ogóle nie prowadzi
    działalności gospodarczej. Jednocześnie wskazuje Pani, że ani Pani, ani mąż nigdy nie
    prowadziliście działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nigdy nie
    podejmowaliście żadnych czynności mających na celu uatrakcyjnienie przedmiotowej
    nieruchomości. Nigdy nie dokonała Pani sprzedaży żadnej nieruchomości, ani tym
    bardziej nie prowadziła sprzedaży nieruchomości w sposób powtarzalny, nie prowadziła
    działalności w zakresie obrotu nieruchomościami (podobnie Jej mąż). Ponadto,
    nieruchomość nigdy nie była zaewidencjonowana w środkach trwałych i amortyzowana.

## Pytanie

Czy w przypadku planowanej sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, będzie Pani
    zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego i zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, nie będzie Ona zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych w przypadku ewentualnej sprzedaży nieruchomości, gdyż nieruchomość tę
    nabyła w 2008 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, a tym samym okres 5 lat
    od końca roku podatkowego minął z końcem 2013 r.
    Stosownie do art. 43 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: k.r.o.), oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Konstrukcja prawna cytowanego
    art. 31 k.r.o. nazywana jest wspólnością łączną. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej
    trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym. Małżonkowie
    nie nabywają więc nieruchomości w częściach ułamkowych, lecz oboje są właścicielami

    całości. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa do tzw. niepodzielnej
    ręki, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do
    majątku wspólnego jako całości.
    W Pani ocenie, od tej daty, tj. 2008 r. należy liczyć 5-letni okres, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem wówczas w 2008
    r. nabyła Pani przedmiotową nieruchomość w ramach ustroju małżeńskiej wspólności.
    Wobec faktu, że nabyła Pani nieruchomość w 2008 r., w ramach ustawowej wspólnoty
    małżeńskiej, to planowana sprzedaż tej nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego
    okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia. Zatem,
    planowana sprzedaż opisanej nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, od 1 stycznia 2019 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązuje przepis art. 10 ust. 6, zgodnie z którym, w przypadku odpłatnego zbycia po
    ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków
    lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, nieruchomości
    lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub
    ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Także zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale w składzie
    siedmiu sędziów z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, skoro, z uwagi na wspólność
    majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili
    nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin
    biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment nabycia tego
    składnika do majątku wspólnego. Argumenty zawarte w wyżej wskazanej uchwale NSA, są
    aktualne także w sytuacji, gdy przeniesienie praw do nieruchomości wchodzących w skład
    majątku wspólnego małżonków nastąpi w drodze ustanowienia rozdzielności majątkowej
    między małżonkami, a następnie zniesienia współwłasności poprzez przyznanie
    nieruchomości do majątku osobistego jednego z małżonków. Dokonane po ograniczeniu
    wspólności małżeńskiej zniesienie współwłasności między małżonkami, przenoszące
    składniki majątkowe z majątku wspólnego do majątku osobistego, nie stanowi
    ponownego nabycia prawa do tych składników przez obdarowanego małżonka, a zatem
    za datę nabycia dla potrzeb ustalenia 5-letniego terminu należy przyjmować datę nabycia
    nieruchomości do majątku wspólnego (pod. interpretacja indywidualna z 9 grudnia 2024 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0113-KDIPT2-2.4011.716.2024.2.EC).
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej nr 0115-KDIT3.4011.829.2024.2.KP, na kanwie podobnego stanu
    faktycznego przyjęto, że dokonane zbycie nieruchomości nie stanowi źródła przychodu,
    ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie okresu pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia do wspólności majątkowej małżeńskiej, a
    nie od daty podziału majątku, w ramach którego wnioskodawczyni stała się jedynym
    właścicielem nieruchomości bez spłat i dopłat. Stąd dla celów podatku dochodowego od
    osób fizycznych uznaje się, że w przypadku ustania wspólności majątkowej małżeńskiej,
    nie następuje nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych przez małżonka, któremu przypadła ta
    nieruchomość, jeżeli nieruchomość objęta była wspólnością majątkową.
    Przenosząc powyższe rozważanie na kanwę niniejszej sprawy, okres, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych już minął, bowiem
    w 2008 r. nabyła Pani do majątku wspólnego wraz z mężem przedmiotową nieruchomość,
    a od tej daty upłynęło ponad pięć lat. W związku z powyższym, zgodnie z cytowanym
    wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w Pani
    ocenie - datą nabycia przez nią nieruchomości jest data nabycia jej do majątku wspólnego

    małżonków, tj. 2008 r. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    zw. z art. 10 ust. 6 ustawy niewątpliwie upłynął (podobna interpretacja indywidualna z 3
    grudnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0112-KDSL1-
    1.4011.543.2024.2.AG), a tym samym Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do
    zapłaty podatku od osób fizycznych w przypadku zbycia przedmiotowej nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią nieruchomości podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie,
    czy jej odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło jej nabycie.
    Z treści wniosku wynika, że 22 kwietnia 2008 r. Pani wraz z mężem (...) dokonali
    rozszerzenia wspólności ustawowej małżeńskiej na majątek osobisty męża, w postaci
    zabudowanej nieruchomości położonej w X przy ul. (...), stanowiącej działkę gruntu nr (...),
            2o pow. 1 362 m. Na podstawie zawartej umowy Pani i mąż stali się właścicielami
    nieruchomości we wspólności ustawowej małżeńskiej.
    2 lutego 2021 r., aktem notarialnym, Pani wraz z mężem dokonali ograniczenia wspólności
    ustawowej wyłączając ze wspólności majątkowej małżeńskiej przedmiotową
    nieruchomość. Nieruchomość wówczas stała się współwłasnością po 1/2 części każdego z
    małżonków i miała stanowić majątek osobisty każdego z nich. Tym samym aktem
    notarialnym, małżonkowie dokonali zniesienia współwłasności nieruchomości w ten
    sposób, że nieruchomość będzie stanowić Pani wyłączną własność. Zniesienie
    współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Tego samego dnia małżonkowie zawarli
    umowę użyczenia, na mocy której użyczyła Pani i dała w bezpłatne używanie mężowi do
    używania część przedmiotowej nieruchomości w postaci budynku murowanego nr (...) o
                2  2  2pow. zabudowy 255 m i pow. użytkowej 216 m oraz działkę o powierzchni 1 151 m na
    cele prowadzonej przez męża działalności gospodarczej. Pozostała część nieruchomości,
                2tj. działka o pow. 211 m wraz ze znajdującym się na niej budynkiem nr (...), o pow.
            2  2zabudowy 211 m i pow. użytkowej 179 m, pozostała w Pani użytku, niezwiązanym z
    działalnością gospodarczą. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Rozważa Pani
    sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w celu uzyskania środków na zaspokojenie
    własnych potrzeb bytowych.
    Pani nie prowadzi działalności gospodarczej, jednocześnie wskazuje, że ani Pani, ani mąż
    nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 powołanego Kodeksu:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi przedmioty
      majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie – poprzez zawarcie
    stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim
    ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    W tym miejscu należy wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z
    którą włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową
    wspólność majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek
    odrębny jednego małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy, nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez
    drugiego małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Przykładowo, pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja
    2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14. Tożsamej oceny dokonano w szeregu innych wyroków
    NSA i WSA (przykładowo: wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 456/15,
    wyrok NSA z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia
    2016 r., sygn. akt II FSK 313/14, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn.
    akt I SA/Rz 949/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gd
    964/14).
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c) powołanej ustawy.
    Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku
    osobistego jednego z małżonków w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową
    nie stanowi nabycia tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Datą
    nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej
    daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył prawo własności nieruchomości
    poprzez umowę darowizny do majątku objętego ustawową wspólnością majątkową.

    Jak wskazano wyżej, ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu
    lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa
    np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.) – podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie bowiem z tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Reasumując, w sytuacji sprzedaży przez Panią – po ustaniu wspólności majątkowej
    małżeńskiej – nieruchomości, która to nieruchomość została włączona do majątku
    wspólnego małżonków poprzez zawarcie umowy rozszerzającej wspólność majątkową
    małżeńską, a wcześniej stanowiła majątek odrębny Pani męża – okres, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości do majątku
    wspólnego małżonków, tj. w przedmiotowej sprawie przed 22 kwietnia 2008 r., kiedy to
    Pani mąż nabył nieruchomość do swojego majątku osobistego – ze względu na dyspozycję
    art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, planowana przez Panią, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej,
    sprzedaż po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości, wcześniej
    włączonej do majątku wspólnego małżonków (22 kwietnia 2008 r.), nie będzie stanowiła
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż bowiem nastąpi niewątpliwie po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej
    nieruchomości przez Panią. W konsekwencji, nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego oraz złożenia zeznania z tytułu ww. odpłatnego zbycia
    nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia

    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, w
    związku z czym nie dokonuje analizy dołączonych do wniosku dokumentów.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.