Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.676.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Prawo do odliczenia całości kwot podatku naliczonego
wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
usług niezbędnych do zrealizowania zadania pn. „(…)”;; Brak
podlegania opodatkowaniu środków otrzymanych z rezerwy
subwencji ogólnej na realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
subwencja-subwencja ogólna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
    - prawa do odliczenia całości kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur
      dokumentujących nabycie towarów i usług niezbędnych do zrealizowania zadania pn.
      „(...)”;
    - braku podlegania opodatkowaniu środków otrzymanych z rezerwy subwencji ogólnej na
      realizację inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 30 września 2025 r. (wpływ 3 października 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina A (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej: podatek lub VAT), zarejestrowanym jako podatnik czynny.
    Gmina odpowiada za zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie dostarczania
    wody i odprowadzania ścieków na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 poz. 1465). W związku z tym ponosi wydatki bieżące
    oraz wydatki związane z budową, rozbudową i modernizacją infrastruktury wodociągowej
    i kanalizacyjnej (dalej: także jako Infrastruktura).
    Gmina A podpisała z wykonawcą umowę na rozbudowę kanalizacji sanitarnej w
    miejscowości A (...). Zakończenie inwestycji przewidziane jest na (...) 2025 r.
    Zakres robót obejmuje wykonanie (...). W przypadku realizacji inwestycji Gmina nie będzie
    dokonywała budowy przyłączy, których obowiązek wykonania został nałożony na
    właścicieli nieruchomości zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o
    zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków i na ten cel gmina
    nie otrzymuje dofinansowania.
    Realizację budowy przyłączy (...) zapewnia we własnym zakresie i na własny koszt osoba
    ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci.
    Gmina nie posiada oczyszczalni ścieków niezbędnej do odbierania ścieków z
    wybudowanej sieci kanalizacyjnej, w związku z powyższym podpisze umowę (...). Planowa
    umowa zostanie zawarta pomiędzy Gminą a podmiotem posiadającym odpowiednią
    infrastrukturę techniczną, który prowadzi działalność w zakresie dystrybucji i oczyszczania
    ścieków. Taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia
    ścieków zatwierdzi Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego
    Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
    Następnie Gmina zawierać będzie umowy z mieszkańcami na odprowadzanie ścieków.
    Towary i usługi zakupione w związku z budową sieci kanalizacji sanitarnej, a co za tym
    idzie efekty powstałe w wyniku realizacji tej inwestycji – mająca powstać infrastruktura,
    będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do świadczenia usług za
    odpłatnością (tj. czynności opodatkowanych – odprowadzania ścieków dla mieszkańców
    gminy na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych).

    Powstała infrastruktura nie będzie służyła do odprowadzenia ścieków z budynków
    jednostek organizacyjnych Gminy. Na terenie objętym zgłoszeniem budowy nie ma
    budynków użyteczności publicznej.
    Inwestycja finansowana będzie z rezerwy subwencji ogólnej na realizację zadań
    kanalizacyjnych na terenie Gminy.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 1 października 2024 r. o dochodach jednostek
    samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1572 ze zm., dalej: „ustawa o
    dochodach JST”), dochodami jednostek samorządu terytorialnego są, w szczególności
    subwencje ogólne. Jak stanowi art. 9 ust. 2 przedmiotowej ustawy, o przeznaczeniu
    środków otrzymanych z tytułu subwencji ogólnej decyduje organ stanowiący jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Jednocześnie, jak wynika z wyjaśnień Ministerstwa Finansów (dostępnych na stronie
    Ministerstwa Finansów) dotyczących charakteru środków otrzymywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, środki te mają charakter subwencji ogólnej w rozumieniu ww.
    przepisów, a zatem o sposobie ich wykorzystania decyduje jednostka samorządu
    terytorialnego, która środki te otrzymała (tutaj: Gmina). Ministerstwo Finansów wskazuje
    przy tym, iż przyznanie subwencji ogólnej jednostce samorządu terytorialnego wiąże się z
    obowiązkiem przeznaczenia przez tą jednostkę kwoty nie mniejszej niż równowartość
    otrzymanych środków na poszczególne inwestycje. W konsekwencji, środki otrzymane
    przez Gminę tytułem subwencji ogólnej należy klasyfikować jako środki własne Gminy, o
    których wykorzystaniu decyduje Gmina.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Nazwa inwestycji brzmi: „(...)”. Realizacja inwestycji przewidziana jest (...) 2025 r.
    2. Realizacja przedsięwzięcia należy do zadań własnych gminy, o których mowa w art. 7
      ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zadanie to
      obejmuje sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
      oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
      sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w
      energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    3. Faktury związane z zakupem towarów i usług w związku z realizacją zadania będą
      wystawiane na Gminę.
    4. Wydatki ponoszone w trakcie realizacji przedmiotowej inwestycji są związane
      wyłącznie z wydatkami inwestycyjnymi związanymi z rozbudową kanalizacji sanitarnej.
    5. Gmina będzie bezpośrednio świadczyć odpłatne usługi odprowadzania ścieków na
      rzecz jej mieszkańców.
      Faktury dla mieszkańców z tytułu odprowadzania ścieków z budynków mieszkańców
      będzie wstawiała Gmina.
    6. Kalkulacją wysokości opłat za ścieki będzie zajmować się Gmina, (...). Następnie, tak
      ustalone opłaty (taryfy) dla zbiorowego odprowadzenia ścieków zatwierdzać będzie
      Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa
      Wodnego Wody Polskie.
    7. Gmina podpisze umowę (...) ze spółką B, której Gmina jest udziałowcem. Gmina
      posiada w Spółce B 100 udziałów o wartości (...) zł każdy, co stanowi (...) % procent
      udziału w kapitale Spółki. Organem stanowiącym Spółki B jest Zgromadzenie
      Wspólników, w skład którego wchodzi Gmina, której reprezentantem na
      posiedzeniach jest Wójt Gminy. Spółka B jest jedynym przedsiębiorstwem na naszym
      obszarze dysponującym odpowiednią wiedzą, doświadczeniem i zapleczem
      technicznym, realizującym zadania z zakresu zbiorowego odprowadzania ścieków,
      posiadającym oczyszczalnie ścieków zapewniające odbiór nieczystości od
      mieszkańców zamieszkujących na terenie Gminy.

      Przedmiotem umowy będzie wykonywanie w sposób stały i ciągły przez Spółkę zadań
      leżących w zakresie jej działalności polegającej na odbiorze i oczyszczaniu ścieków, a w
      szczególności: zapewnienie ciągłości i niezawodności odbioru ścieków
      odprowadzanych infrastrukturą kanalizacyjną, oraz zapewnienie oczyszczania
      odebranych ścieków zgodnie z uzyskanym pozwoleniem wodno-prawnym dla
      oczyszczalni ścieków.
      Spółka B będzie obciążała Gminę kosztami (...), wystawiając faktury dokumentujące
      odbiór ścieków na rzecz Gminy.
      Gmina nie zawrze umowy nieodpłatnego użyczenia ani umowy dzierżawy sieci
      kanalizacyjnej. Gmina zawrze ze Spółką tylko umowę zlecającą usługi bieżącego
      odbierania ścieków, w rozumieniu ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym
      zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przyjmowanych przez
      Gminę z budynków podłączonych do infrastruktury kanalizacyjnej.
    8. Gmina otrzymała w latach (...) środki z rezerwy subwencji, które ma do (...) 2025
      przeznaczyć na zadania wodno-kanalizacyjne. Gmina planuje sfinansować realizację
      budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości A (...) w całości ze środków tej subwencji.
      Otrzymane dofinansowanie zostanie przeznaczone na pokrycie kosztów ponoszonych
      przez Gminę na budowę sieci kanalizacyjnej. Nie stanowi ono dopłaty do ceny usług
      świadczonych przez Gminę.
      Otrzymane dofinansowanie Gmina może przeznaczyć również na inne zadania
      inwestycyjne z zakresu kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w wodę.
      Gmina powinna przekazać do właściwego wojewody, w terminie do (...) 2026 r.
      informację o wysokości wydatków w latach (...) przeznaczonych na inwestycje
      odpowiednio w zakresie kanalizacji. Planowany termin zakończenia inwestycji
      zaplanowano na (...) 2025 r., wiec rozliczenie nastąpi po zakończeniu inwestycji.
      W przypadku rezygnacji z realizacji ww. inwestycji, przyznane środki Gmina A może
      przeznaczyć na inne inwestycje z zakresu kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę pod warunkiem wydatkowania środków do (...) 2025 r.
      Gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania musiałaby sfinansować zadanie w całości
      ze środków własnych Gminy lub pozyskać środki z innych źródeł.
      Gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania, przedmiotowe zadanie w bieżącym
      okresie nie byłoby realizowane.
      Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 1
      października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (tekst jedn.: Dz.
      U. z 2024 r. poz. 1572 z późn. zm., dalej: „ustawa o dochodach JST”), dochodami
      jednostek samorządu terytorialnego są, w szczególności subwencje ogólne. Jak stanowi
      art. 9 ust. 2 przedmiotowej ustawy, o przeznaczeniu środków otrzymanych z tytułu
      subwencji ogólnej decyduje organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego.
      Jednocześnie, jak wynika z wyjaśnień Ministerstwa Finansów (dostępnych na sfronie
      Ministerstwa Finansów) dotyczących charakteru środków otrzymywanych przez
      jednostki samorządu terytorialnego, środki te mają charakter subwencji ogólnej w
      rozumieniu ww. przepisów, a zatem o sposobie ich wykorzystania decyduje jednostka
      samorządu terytorialnego, która środki te otrzymała (tutaj: Gmina). Ministerstwo
      Finansów wskazuje przy tym, iż przyznanie subwencji ogólnej jednostce samorządu
      terytorialnego wiąże się z obowiązkiem przeznaczenia przez tą jednostkę kwoty nie
      mniejszej niż równowartość otrzymanych środków na poszczególne inwestycje. W
      konsekwencji, środki otrzymane przez Gminę tytułem subwencji ogólnej należy
      klasyfikować jako środki własne Gminy, o których wykorzystaniu decyduje Gmina.
      Odpowiednio, zgodnie z art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy o dochodach JST, gmina, która w
      roku (...) trzymała z budżetu państwa środki finansowe na uzupełnienie subwencji

      ogólnej, z przeznaczeniem na wsparcie finansowe inwestycji w zakresie wodociągów i
      zaopatrzenia w wodę lub kanalizacji zobowiązana jest do przeznaczenia w latach (...) na
      finansowanie takich inwestycji wydatków w kwocie nie mniejszej niż równowartość
      kwoty otrzymanej na takie inwestycje w roku (...). W konsekwencji, środki otrzymane
      przez Gminę tytułem subwencji uzupełniającej należy również klasyfikować jako środki
      własne Gminy, o których wykorzystaniu decyduje
      W związku z powyższym, środki pieniężne przyznane w ramach subwencji
      uzupełniającej należy klasyfikować jako środki własne Gminy, o których wykorzystaniu
      decyduje Gmina (tj. może je przeznaczyć na inny cel w zakresie infrastruktury
      kanalizacyjnej).

## Pytanie

1. Czy Gminie A przysługuje prawo do odliczenia całości kwot podatku naliczonego
      wynikającego z faktur związanych z zakupem towarów i usług niezbędnych do
      zrealizowania zadania pn. „(...)”?
    2. Czy środki otrzymane z rezerwy subwencji ogólnej na realizację inwestycji podlegają
      opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Gminy, w przytoczonych okolicznościach w stanie faktycznym, Gminie A jako
    nabywcy usług budowy sieci kanalizacyjnej będzie przysługiwać pełne prawo obniżenia
    kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, który będzie wykazany w z
    zakupem towarów i usług niezbędnych do zrealizowania zadania: „(...)”, zgodnie z art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Gminy, środki otrzymane z rezerwy subwencji ogólnej na realizację inwestycji nie
    podlegają opodatkowaniu VAT.
    Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT i spełnia warunki określone w art.
    15 ust. 1 ust. 2 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którymi Gmina
    wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Ponadto na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem
    określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do
    zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. w zakresie wodociągów i
    zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
    odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1
    pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym).
    Należy podkreślić, że jak wskazano wyżej, z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż odliczyć można
    podatek naliczony związany z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i
    usług. Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Należy zatem zauważyć, że w szerokim ujęciu każdy wydatek ma wpływ na działalność
    Wnioskodawcy. W takim ujęciu każdy wydatek mógłby więc pośrednio podlegać

    odliczeniu. Jeżeli jednak określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, to ewentualne doszukiwanie się
    pośredniego wpływu tych czynności na działalność opodatkowaną nie może prowadzić do
    zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek
    jest bowiem zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i
    jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Zatem nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim
    daje uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Należy wskazać, że w przypadku realizacji zadania: „(...)” występuje związek przyczynowo-
    skutkowy, który pozwala na pełne odliczenie podatku związanego z wydatkami
    ponoszonymi na przebudowę ww. infrastruktury. Wykorzystanie przedmiotowej
    infrastruktury następować będzie wyłącznie odpłatnie. Gmina zawierać będzie umowy z
    mieszkańcami na odprowadzanie ścieków. Towary i usługi zakupione w związku z budową
    sieci kanalizacji sanitarnej, a co za tym idzie efekty powstałe w wyniku realizacji tej
    inwestycji – mająca powstać infrastruktura, będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę
    wyłącznie do świadczenia usług za odpłatnością (tj. czynności opodatkowanych –
    odprowadzania ścieków dla mieszkańców gminy na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych).
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy
    podkreślić, że Gmina realizuje przedmiotowe zadanie „(...)” w ramach zadań własnych, o
    których mowa w cyt. art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ad 2.
    Rezerwa subwencji ogólnej, którą dysponują jednostki samorządu terytorialnego, w
    szczególności gminy, to środki finansowe przekazywane z budżetu państwa w celu
    realizacji zadań własnych, w tym inwestycji publicznych. Fundusze te mają charakter
    środków publicznych przeznaczonych na realizację określonych celów statutowych i nie
    stanowią zapłaty za konkretne dostawy towarów lub świadczenie usług na rzecz
    podmiotów trzecich. Podstawową przesłanką powstania obowiązku podatkowego w VAT
    jest wykonanie dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz innego podmiotu w
    ramach działalności gospodarczej (art. 5 ustawy o VAT).
    Natomiast środki z rezerwy subwencji ogólnej są dotacją o charakterze finansowym, która
    nie jest bezpośrednią zapłatą za towar, czy usługę świadczoną przez gminę.
    Zgodnie z regulacją przepisu art. 29a ustawy o VAT, podstawą opodatkowania VAT są
    kwoty otrzymane od kontrahenta, które stanowią zapłatę za dostawę towarów lub usług.
    Z treści cytowanego przepisu wynika jednocześnie, że dotacje i subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze podlegają VAT tylko wtedy, gdy mają bezpośredni wpływ na cenę
    konkretnego towaru lub usługi będących przedmiotem sprzedaży u podatnika.
    Należy wskazać, że w przypadku subwencji ogólnej, przekazywanych na finansowanie
    zadań własnych jednostek samorządowych, nie zachodzi bezpośredni związek z ceną
    towaru lub usługi, więc nie powodują powstania obowiązku podatkowego w VAT.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.
    UE.L Nr 347 str. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym:
    (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług

    od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi
    bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym kontekście istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach:
    · C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian Stałe),
    · C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd.v. Commisioners od Customs and Excise, w
      skrócie KNW)
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że „pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci
    nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element
    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna”.
    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że
    „niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z
    ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania,
    jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na
    poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej”. Orzeczenie to dotyczyło dopłat
    wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie
    energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na

    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za
    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można - i
    należy - potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od osoby trzeciej,
    ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    W przedstawionym stanie faktycznym, Gmina nie planuje przeznaczyć wkładu własnego
    na realizację inwestycji. Inwestycja w przewidywanej wartości będzie pokryta z subwencji
    ogólnej Ministerstwa Finansów z przeznaczeniem na wsparcie finansowe inwestycji w
    zakresie kanalizacji. Otrzymane dofinansowanie stanowi dofinansowanie do kosztów
    ponoszonych przez Gminę w celu realizacji projektu polegającego na budowie sieci
    kanalizacyjnej. Nie stanowi ono dopłaty do ceny usług świadczonych przez Gminę. Gmina
    powinna przekazać do właściwego wojewody, informację o wysokości wydatków
    przeznaczonych na inwestycje odpowiednio w zakresie kanalizacji. Otrzymane
    dofinansowanie Gmina może przeznaczyć również na inne zadania inwestycyjne z zakresu
    kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w wodę.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby w odniesieniu do dotacji
    otrzymanej na realizacje inwestycji w zakresie realizacji projektu polegającego na budowie
    sieci kanalizacyjnej został spełniony warunek „bezpośredniego wpływu” dofinansowania
    na cenę świadczonych usług. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której
    wystąpią skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie. Dotacja
    ma na celu dofinansowanie do kosztów realizacji projektu. Otrzymane dofinansowanie
    będzie przeznaczone na sfinansowanie konkretnych czynności wykonanych w ramach
    projektu.
    Skoro zatem otrzymana dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług
    świadczonych przez Gminę, to jest to dofinansowanie ogólne do Państwa działalności
    wodno-kanalizacyjnej, niezwiązane z konkretnymi dostawami towarów ani świadczeniem
    usług na rzecz mieszkańców.
    Zatem środki otrzymane z rezerwy subwencji ogólnej na realizację inwestycji będącej
    przedmiotem wniosku nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust.
    1 ustawy, a tym samym nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – vide interpretacja z dnia 8 sierpnia 2025 r. znak
    0112-KDlL1-2.4012.360.2025.2.BS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ustawy (...).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego”, która wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa
    zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności
    opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć
    wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art.
    86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie
    wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując zakupu towarów czy usług
    dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do odliczenia lub
    niedających takiego prawa.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności

    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają
    charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich
    aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że w pozostałym zakresie
    np. zadań własnych nałożonych na gminę, na podstawie odrębnych przepisów, jednostki
    samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika:
    · są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT;

    · Gmina podpisała z wykonawcą umowę na rozbudowę kanalizacji sanitarnej w
      miejscowości A (...). Zakończenie inwestycji przewidziane jest na (...) 2025 r.;
    · Gmina nie posiada oczyszczalni ścieków niezbędnej do odbierania ścieków z
      wybudowanej sieci kanalizacyjnej, w związku z powyższym Gmina podpisze umowę (...)
      ze spółką B, której Gmina jest udziałowcem (...). Spółka jest jedynym
      przedsiębiorstwem na Państwa obszarze dysponującym odpowiednią wiedzą,
      doświadczeniem i zapleczem technicznym, realizującym zadania z zakresu zbiorowego
      odprowadzania ścieków, posiadającym oczyszczalnie ścieków zapewniające odbiór
      nieczystości od mieszkańców zamieszkujących na terenie Gminy;
    · przedmiotem umowy będzie wykonywanie w sposób stały i ciągły przez Spółkę zadań
      leżących w zakresie jej działalności polegającej na odbiorze i oczyszczaniu ścieków;
    · Spółka będzie obciążała Gminę kosztami (...), wystawiając faktury dokumentujące odbiór
      ścieków na rzecz Gminy;
    · Gmina nie zawrze umowy nieodpłatnego użyczenia, ani umowy dzierżawy sieci
      kanalizacyjnej. Gmina zawrze ze Spółką tylko umowę zlecającą usługi bieżącego
      odbierania ścieków, w rozumieniu ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i
      zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przyjmowanych przez Gminę z budynków
      podłączonych do infrastruktury kanalizacyjnej;
    · Gmina zawierać będzie umowy z mieszkańcami na odprowadzanie ścieków;
    · Gmina będzie bezpośrednio świadczyć odpłatne usługi odprowadzania ścieków na rzecz
      jej mieszkańców – faktury dla mieszkańców z tytułu odprowadzania ścieków z
      budynków mieszkańców będzie wystawiała Gmina;
    · kalkulacją wysokości opłat za ścieki będzie zajmować się Gmina, będą one zawierały
      koszty „(...)”. Następnie, tak ustalone opłaty (taryfy) dla zbiorowego odprowadzenia
      ścieków zatwierdzać będzie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej
      Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;
    · wydatki ponoszone w trakcie realizacji przedmiotowej inwestycji są związane wyłącznie
      z wydatkami inwestycyjnymi związanymi z rozbudową kanalizacji sanitarnej;
    · towary i usługi zakupione w związku z budową sieci kanalizacji sanitarnej będą
      wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności opodatkowanych –
      odprowadzania ścieków dla mieszkańców gminy na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych;
    · faktury związane z zakupem towarów i usług w związku z realizacją zadania będą
      wystawiane na Gminę;
    · Gmina otrzymała w latach (...) środki z rezerwy subwencji, które ma do (...) 2025
      przeznaczyć na zadania wodno-kanalizacyjne. Gmina planuje sfinansować realizację
      budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości A (...) w całości ze środków tej subwencji;
    · otrzymane dofinansowanie zostanie przeznaczone na pokrycie kosztów ponoszonych
      przez Gminę na budowę sieci kanalizacyjnej. Nie stanowi ono dopłaty do ceny usług
      świadczonych przez Gminę;
    · inwestycja finansowana będzie z rezerwy subwencji ogólnej na realizację zadań
      kanalizacyjnych na terenie Gminy;
    · otrzymane dofinansowanie, Gmina może przeznaczyć również na inne zadania
      inwestycyjne z zakresu kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w wodę;
    · w przypadku rezygnacji z realizacji ww. inwestycji, przyznane środki Gmina może
      przeznaczyć na inne inwestycje z zakresu kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę pod warunkiem wydatkowania środków do dnia (...) 2025 r.

    · gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania musiałaby sfinansować zadanie w całości ze
      środków własnych Gminy lub pozyskać środki z innych źródeł.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą prawa do odliczenia całości kwot
    podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług
    niezbędnych do zrealizowania zadania pn. „(...)”.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Przy czym należy podkreślić, że podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia
    podatku naliczonego stanowi faktura, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że
    podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego
    fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami. Ustawodawca bowiem przewidział sytuacje, których
    wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.
    Skoro:
    · Gmina będzie bezpośrednio świadczyć odpłatne usługi odprowadzania ścieków na rzecz
      jej mieszkańców a faktury dla mieszkańców z tytułu odprowadzania ścieków z
      budynków mieszkańców będzie wystawiała Gmina;
    · kalkulacją wysokości opłat za ścieki będzie zajmować się Gmina, będą one zawierały
      koszty „(...)” – ustalone opłaty (taryfy) dla zbiorowego odprowadzenia ścieków
      zatwierdzać będzie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego
      Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;
    · Gmina podpisze umowę (...) ze spółką B, której Gmina jest udziałowcem – przedmiotem
      umowy będzie wykonywanie w sposób stały i ciągły przez Spółkę zadań leżących w
      zakresie jej działalności polegającej na odbiorze i oczyszczaniu ścieków;
    · Spółka B będzie obciążała Gminę kosztami (...), wystawiając faktury dokumentujące
      odbiór ścieków na rzecz Gminy;
    · Gmina nie zawrze umowy nieodpłatnego użyczenia ani umowy dzierżawy sieci
      kanalizacyjnej – Gmina zawrze ze Spółką tylko umowę zlecającą usługi bieżącego
      odbierania ścieków;
    · infrastruktura, która powstanie w wyniku realizacji przedmiotowego zadania będzie
      wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem
      od towarów i usług (czynności odprowadzania ścieków od mieszkańców Gminy na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych)
    – to realizując przedmiotowe zadanie w zakresie ww. inwestycji działacie Państwo w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, jak również spełniony zostanie podstawowy warunek uprawniający do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z realizacją przedmiotowej inwestycji, jakim jest związek

    nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i
    usług.
    Wskazać w tym miejscu należy, że w przypadku zakupów bezpośrednio związanych z
    działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza
    podatek naliczony w całości.
    Tym samym, mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w pełnej wysokości wykazanego w fakturach dokumentujących
    nabycie towarów i usług niezbędnych do realizacji przedmiotowego zadania. Powstała
    infrastruktura bowiem – jak wskazała Gmina – będzie wykorzystywana wyłącznie do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo to przysługuje Państwu pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
    Podsumowanie
    Gminie przysługuje prawo do odliczenia całości kwot podatku naliczonego wynikającego z
    faktur związanych z zakupem towarów i usług niezbędnych do zrealizowania zadania pn.
    „(...)”. Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest
    prawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy środki otrzymane przez
    Gminę z subwencji ogólnej na realizację przedmiotowej inwestycji podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy
      lub usługobiorcy.
    Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi
    wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście
    otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania
    dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,

    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy
    podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem
    usług, jako pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z
    tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie
    zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie dotacje stanowią element podstawy opodatkowania VAT.
    Jedynie takie, które są dotacjami związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy
    ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia
    ścisła prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji
    podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne dotacje nie wchodzą do podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Jednocześnie nie ma
    znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani pochodzenie środków, z
    których dofinansowanie jest wypłacane.
    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym kontekście istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach:
    - C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State),
    - C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w
      skrócie KNW).
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci
    nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element

    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.
    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie
    od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie
    spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia
    (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług
    świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie
    zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek
    dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na
    ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za
    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej,
    ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    Skoro:
    · otrzymane dofinansowanie zostanie przeznaczone na pokrycie kosztów ponoszonych
      przez Gminę na budowę sieci kanalizacyjnej;
    · otrzymane dofinansowanie – jak Państwo wskazali – nie stanowi dopłaty do ceny usług
      świadczonych przez Gminę;
    · inwestycja finansowana będzie z rezerwy subwencji ogólnej na realizację zadań
      kanalizacyjnych na terenie Gminy;
    · otrzymane dofinansowanie Gmina może przeznaczyć również na inne zadania
      inwestycyjne z zakresu kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w wodę;

    · w przypadku rezygnacji z realizacji ww. inwestycji, przyznane środki Gmina może
      przeznaczyć na inne inwestycje z zakresu kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę pod warunkiem wydatkowania środków do dnia (...) 2025 r.
    · gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania musiałaby sfinansować zadanie w całości ze
      środków własnych Gminy lub pozyskać środki z innych źródeł.
    – to z tak przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika, aby w odniesieniu do
    dofinansowania otrzymanego przez Gminę w latach (...) rezerwy subwencji ogólnej w
    związku z realizacją przedmiotowej inwestycji, został spełniony warunek „bezpośredniego
    wpływu” dofinansowania na cenę świadczonych przez Państwa usług. W przedmiotowej
    sprawie nie mamy do czynienia bowiem z sytuacją, w której wystąpią skonkretyzowane
    świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie.
    Skoro zatem otrzymane dofinansowanie nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług,
    które Państwo zamierzają świadczyć w zakresie działalności kanalizacyjnej, to jest to
    dofinansowanie ogólne do Państwa działalności w zakresie kanalizacji, niezwiązane z
    konkretnymi dostawami towarów, ani świadczeniem usług na rzecz mieszkańców.
    Zatem, dofinansowanie otrzymane przez Państwa na realizację przedmiotowej inwestycji,
    nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Konsekwentnie, dofinansowanie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku z tym, w odniesieniu do
    otrzymanego dofinansowania nie wystąpi podatek należny, który powinni Państwo
    rozliczyć.
    Podsumowanie
    Środki otrzymane przez Gminę z rezerwy subwencji ogólnej na realizację inwestycji w
    zakresie kanalizacji nie podlegają opodatkowaniu VAT, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczone we wniosku nr 2
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie
    mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym
    lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis
    sprawy, w szczególności o informacje, że: „Gmina będzie bezpośrednio świadczyć
    odpłatne usługi odprowadzania ścieków na rzecz jej mieszkańców. Faktury dla
    mieszkańców z tytułu odprowadzania ścieków z budynków mieszkańców będzie
    wystawiała Gmina. Kalkulacją wysokości opłat za ścieki będzie zajmować się Gmina, będą
    one zawierały koszty „(...)”. Następnie, tak ustalone opłaty (taryfy) dla zbiorowego
    odprowadzenia ścieków zatwierdzać będzie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki
    Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Gmina podpisze umowę (...)
    ze spółką B, której Gmina jest udziałowcem. (...) Przedmiotem umowy będzie
    wykonywanie w sposób stały i ciągły przez Spółkę zadań leżących w zakresie jej
    działalności polegającej na odbiorze i oczyszczaniu ścieków (...). Spółka B będzie obciążała
    Gminę kosztami (...), wystawiając faktury dokumentujące odbiór ścieków na rzecz Gminy”
    oraz, że „Gmina nie zawrze umowy nieodpłatnego użyczenia ani umowy dzierżawy sieci
    kanalizacyjnej. Gmina zawrze ze Spółką tylko umowę zlecającą usługi bieżącego
    odbierania ścieków”, jak również, że: „Otrzymane dofinansowanie zostanie przeznaczone
    na pokrycie kosztów ponoszonych przez Gminę na budowę sieci kanalizacyjnej. Nie
    stanowi ono dopłaty do ceny usług świadczonych przez Gminę. Otrzymane
    dofinansowanie Gmina może przeznaczyć również na inne zadania inwestycyjne z zakresu
    kanalizacji, wodociągów i zaopatrzenia w wodę”. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Interpretacja ta została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.