Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.997.2024.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
przychód
ugody
zwrot
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    zawarcia ugody. Uzupełnił go Pan pismem z 30 stycznia 2025 r. (wpływ 3 lutego 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku
    Bank udzielił Panu ((...)) oraz Pana wówczas partnerce (obecnie Pana małżonce od dnia 21
    października 2006 r.) kredytu hipotecznego na podstawie umowy nr (...) z dnia 25 maja
    2006 r. Kredyt został udzielony w wysokości (...) CHF (wypłacona kwota wynosiła (...) PLN) i
    był waloryzowany kursem CHF. Środki te przeznaczono w całości na zakup lokalu
    mieszkalnego na rynku wtórnym.
    W wyniku wątpliwości dotyczących abuzywności zapisów umowy, w 2023 r. wystąpił Pan
    przeciwko (...) z powództwem o stwierdzenie nieważności umowy kredytowej przed
    Sądem Okręgowym w (...) (sygn. akt (...)). Dochodzona kwota roszczenia wynosiła (...) PLN
    oraz (...) CHF (łącznie (...) PLN wpłacone do Banku tytułem spłat kredytu).
    W 2024 r. Bank zaproponował ugodę pozasądową, którą Pan zaakceptował. W ramach
    ugody:
      1. Pozostała część zadłużenia ((...) CHF) została przeliczona na PLN według kursu NBP
        z dnia 20 czerwca 2024 r., co skutkowało zadłużeniem w wysokości (...) PLN.
      2. Bank umorzył całość pozostałego zadłużenia.
      3. Bank zwrócił kredytobiorcom kwotę (...) PLN (jest to § 1 ust. 6 ugody).
      4. Ugoda wyczerpała wszelkie wzajemne roszczenia stron.
      5. Kredytobiorcy zobowiązali się do cofnięcia pozwu do sądu ze zrzeczeniem się
        roszczeń.
    Pana pytanie dotyczy wyłącznie kwestii opodatkowania kwoty (...) PLN zwróconej na
    podstawie § 1 ust. 6 ugody.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy otrzymana przez Pana kwota (...) PLN, wskazana w podpisanej ugodzie z (...) jako
    „Bank dodatkowo zwróci na rzecz Kredytobiorców ustaloną przez strony kwotę (...) PLN”,
    mająca na celu polubowne zakończenie sporu dotyczącego umowy kredytu nr (...),
    stanowi zwrot nienależnie pobranych świadczeń lub rekompensatę poniesionych kosztów
    i w związku z tym nie stanowi dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie wynikające z uzupełnienia wniosku
    W Pana ocenie, kwota (...) PLN otrzymana od (...) w ramach ugody nie stanowi dla Pana
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej: ustawa o PIT) i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu.
    Zgodnie z § 1 ust. 6 ugody, bank zobowiązał się do zwrotu na Pana rzecz kwoty (...) PLN.
    Ugoda została zawarta w celu polubownego zakończenia sporu wynikającego z umowy

    kredytu hipotecznego i jednocześnie wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia stron.
    Kwota ta stanowi część rozliczenia kredytu i nie jest przysporzeniem majątkowym, lecz
    zwrotem środków, które wcześniej wpłacił Pan do banku na poczet spłaty kredytu.
    Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych i sądów
    administracyjnych, aby dane świadczenie zostało uznane za przychód podlegający
    opodatkowaniu, musi ono prowadzić do realnego zwiększenia majątku podatnika. W tym
    przypadku takiego przysporzenia nie ma, ponieważ zwrócona kwota nie pochodzi z
    nowego źródła, lecz jest efektem rozliczeń wynikających z zawartej umowy kredytowej
    oraz postępowania ugodowego.
    Podkreślenia wymaga również fakt, że bank w treści ugody nie określił tej kwoty jako
    wynagrodzenia, odszkodowania czy premii – lecz jako zwrot na rzecz kredytobiorców.
    Dodatkowo, w ugodzie brak jakichkolwiek zapisów wskazujących, że bank wystawi Panu
    informację PIT-11, co sugeruje, że sam bank nie traktuje tej kwoty jako podlegającej
    opodatkowaniu.
    W związku z powyższym uważa Pan, że zwrócona w ramach ugody kwota (...) PLN nie
    powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem podsumowując, w Pana ocenie kwota ta nie stanowi przychodu do opodatkowania,
    ponieważ:
      1. Stanowi zwrot środków wcześniej wpłaconych do banku w ramach spłat kredytu
        (kapitału i odsetek).
      2. Łączna suma dokonanych spłat ((...) PLN) przewyższa kwotę otrzymanego
        finansowania ((...) PLN), co oznacza, że zwrócona kwota (...) PLN nie powoduje
        wzrostu Pana majątku.
      3. Środki te przywracają wcześniejszy stan Pana posiadania, a nie stanowią nowego
        przysporzenia majątkowego.
      4. Bank w treści ugody potwierdził, że nie wystawi PIT-11 z tytułu tego zwrotu, oraz że
        posiada interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzającą
        brak obowiązku podatkowego dla kredytobiorców.
      5. Interpretacje indywidualne wydane w podobnych sprawach (m.in. 0112-KDIL2-
        1.4011.806.2024.2.MKA, 0112-KDIL2-1.4011.749.2024.2.MKA) wskazują na brak
        obowiązku podatkowego w podobnych przypadkach.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy

    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymał Pan od banku w wyniku
    zawartej ugody, jak Pan wskazał we wniosku, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana
    podczas spłaty kredytu to jej otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.