Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-453/14-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-10
Teza: Wydatki ponoszone przez Spółkę cywilną na zakup usług świadczonych przez Wnioskodawcę - wspólnika w ramach prowadzonej przez Niego indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: koszt; spółki-spółka cywilna; usługi; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu 20 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w przyszłości zamierza rozpocząć prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej w zakresie usług udzielania kredytów oraz pośrednictwa w udzielaniu kredytów. Jednocześnie jest On wspólnikiem w Spółce cywilnej, której przedmiotem działalności gospodarczej jest PKD 64.92.Z – pozostałe formy udzielania kredytów oraz PKD 66.19.Z – pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych. Spółka zatrudnia doradców obsługi klienta w ramach umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych, którzy pozyskują klientów i zawierają z nimi umowy kredytowe w imieniu Spółki. W chwili rozpoczęcia prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej jednoosobowa firma Wnioskodawcy będzie świadczyć usługi pośrednictwa w udzielaniu kredytów na rzecz Spółki, w której jest wspólnikiem. Usługi pośrednictwa w Jego indywidualnej działalności będą świadczone przez Wnioskodawcę osobiście, jak i przez osoby, które zatrudni w ramach umów o pracę i umów cywilnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi w ramach Jego indywidualnej firmy – przedsiębiorstwa będą kosztem uzyskania przychodu dla Spółki jako przedsiębiorstwa, w którym ma udziały, zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi wykonywane przez przedsiębiorstwo udziałowca na rzecz Spółki mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu przez Spółkę, gdyż stronami wymiany gospodarczej będą dwa niezależne podmioty gospodarcze, czyli Jego indywidualne przedsiębiorstwo oraz Spółka. W takiej sytuacji zastosowania nie będzie miał art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż świadczenia takiego nie można zakwalifikować jako pracy własnej.

Wnioskodawca uważa, że jest to świadczenie wykonywane pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami gospodarczymi, za czym przemawia fakt, że będzie wystawiał Spółce faktury za wykonywane świadczenia. Nie można zatem uznać, że świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę firmy będzie stanowić „pracę własną”, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na powyższe należy uznać, że wynagrodzenie Wnioskodawcy może być kosztem uzyskania przychodu dla Spółki. Skoro Spółka nie jest odrębnym podatnikiem, gdyż podatnikami są jej wspólnicy, to koszt ten będzie rozliczany na każdego wspólnika, również na Wnioskodawcę, proporcjonalnie do udziału w zyskach Spółki.

Wnioskodawca zaznacza również, że fakt współpracy Spółki z Jego firmą zagwarantuje lepszą jakość realizowanych usług, niż gdyby Spółka nawiązała współpracę z inną firmą.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazuje na następujące rozstrzygnięcia organów podatkowych:

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPB1/415-1367/11-2/AA z dnia 23 lutego 2013 r.,

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy ITPB1/415-271/10/WM z dnia 7 czerwca 2010 r.,

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy ITPB1/415-773/08/HD z dnia 19 lutego 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   być poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   nie znajdować się wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wskazanych w art. 23 ww. ustawy,

*   być właściwie udokumentowany.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są koszty związane z uzyskiwanymi przychodami pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

W świetle powyższego uregulowania, jeżeli wydatek nie jest objęty katalogiem wydatków wymienionych w art. 23, wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów, jest właściwie udokumentowany i jednocześnie istnieje wskazany powyżej związek przyczynowy między poniesionym wydatkiem a przychodem – wydatek taki stanowi koszt uzyskania przychodu.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej w zakresie usług udzielania kredytów oraz pośrednictwa w udzielaniu kredytów. Wnioskodawca jest równocześnie wspólnikiem w Spółce cywilnej, której przedmiotem działalności gospodarczej jest PKD 64.92.Z – pozostałe formy udzielania kredytów oraz PKD 66.19.Z – pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych. W chwili rozpoczęcia prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej jednoosobowa firma Wnioskodawcy będzie świadczyć usługi pośrednictwa w udzielaniu kredytów na rzecz Spółki, w której jest wspólnikiem.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wykonywanie wskazanych we wniosku usług prawnych będzie następować w oparciu o stosunek prawny łączący dwa odrębne podmioty gospodarcze, tj. spółkę cywilną i osobę fizyczną, prowadzącą samodzielną działalność gospodarczą. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania cyt. wyżej art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Będzie miał natomiast zastosowanie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego koszty uzyskania przychodów należy oceniać pod względem celowości ich poniesienia w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz spółki cywilnej, w której jest również wspólnikiem. Jednakże zawieranie tego typu transakcji podporządkowane jest określonym wymogom.

Prowadzący takie odrębne działalności gospodarcze, zawierający umowy między sobą, powinni mieć na uwadze art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczący transakcji między podmiotami powiązanymi. Stosownie do treści art. 25 ust. 5 w związku z art. 25 ust. 1 i 4 ww. ustawy, jeżeli w wyniku powiązań majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę cywilną na zakup usług pośrednictwa w udzielaniu kredytów świadczonych przez Wnioskodawcę – wspólnika w ramach prowadzonej przez Niego indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki, a tym samym dla Wnioskodawcy proporcjonalnie do Jego udziału w zysku Spółki cywilnej, z uwzględnieniem warunków określonych w art. 22 ust. 1 ustawy.

Ponadto należy podkreślić, że przywołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Na mocy bowiem art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Końcowo wskazać należy, że zgodnie z art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, a zatem mając na uwadze powyższe, interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do Niego, nie dotyczy zaś pozostałych wspólników Spółki cywilnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.