Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/4512-330/15-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-07-30
Teza: stawka opodatkowania prowizji za usługi świadczone jednostce komunalnej
Słowa kluczowe: opodatkowanie; prowizje; stawka; umowa-umowa pośrednictwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r. , poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2015 r. (data wpływu 11 czerwca 2015r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki opodatkowania prowizji za usługi świadczone jednostce komunalnej **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki opodatkowania prowizji za usługi świadczone jednostce komunalnej

*   zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania świadczonych usług sprzedaży biletów przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych. Rozwiązania informatyczne tworzone przez Sp. z o.o. koncentrują się głównie na budowaniu elektronicznych platform dla transportu publicznego.

Wnioskodawca w najbliższej przyszłości planuje realizację projektu polegającą na stworzeniu platformy elektronicznej, umożliwiającej kupno biletów okresowych na transport publiczny w zakresie przejazdów komunikacją miejską lub gminnymi przewozami pasażerskimi osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Bilety sprzedawane będą poprzez stronę internetową prowadzoną przez Wnioskodawcę na podstawie umów sprzedaży zawieranych na odległość z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Tym samym Wnioskodawca będzie ogniwem umożliwiającym pasażerom korzystanie z usług transportu publicznego poprzez sprzedaż biletów okresowych w formie elektronicznej. Płatność za bilet następować będzie poprzez operatora płatności PayU, mającego status instytucji płatniczej działającej pod nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego. Środki pochodzące ze sprzedaży biletów trafiać będą najpierw na subkonto PayU, natomiast w momencie zgłoszenia wypłaty środków transferowane będą bezpośrednio na konto bankowe Wnioskodawcy. Należy podkreślić, że przy każdym zakupie biletu PayU tworzy raport transakcji umożliwiający powiązanie wpłaty pieniędzy z biletem oraz osobą widniejącą na bilecie.

Imienne bilety okresowe na przejazd komunikacją miejską lub gminnymi przewozami pasażerskimi pochodzić będą od organizatorów i operatorów publicznego transportu zbiorowego działających w formie m. in. spółek komunalnych, jednostek organizacyjnych gminy oraz spółek prawa handlowego, którym powierzono dystrybucję biletów przez odpowiednie organy władzy publicznej (dalej jako: jednostki komunalne). Podkreślić należy, że jednostki komunalne świadczyć będą usługi transportu publicznego określone w PKWiU: 49.31 „Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski" i 49.39 "Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany", w tym w podklasach PKWiU nr 49.31.2 "Pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski" oraz 49.39.1 "Transport lądowy pasażerski, rozkładkowy: międzymiastowy i specjalizowany" i tylko w tym zakresie współpracować będą z Wnioskodawcą.

Zastosowane symbole grupowań odpowiadają Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późń. zm.). Zatem Wnioskodawca współpracować będzie z ww. podmiotami na podstawie umów dotyczących dystrybucji imiennych biletów okresowych, w których to Wnioskodawca będzie odpowiedzialny za dystrybucję biletów, a dany podmiot komunalny występować będzie w roli emitenta biletów - ewentualnie w roli podmiotu, któremu właściwa gmina powierzyła dystrybucję biletów przekazaną następnie Wnioskodawcy.

Wnioskodawca pośredniczyć będzie w sprzedaży imiennych biletów okresowych w dwóch modelach:

*   Wnioskodawca sam nabywa imienny bilet okresowy od jednostki komunalnej i następnie sprzedaje go osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej (dalej jako: "Model 1") ;

*   Wnioskodawca nie nabywa imiennego biletu okresowego, tylko dokonuje jego sprzedaży osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej w imieniu i na rzecz jednostki komunalnej (dalej jako: "Model 2").

W każdym z przedstawionych powyżej modeli współpracy Wnioskodawca uzyskiwać będzie wynagrodzenie w oparciu o system prowizyjny. Mianowicie, Wnioskodawca będzie kupował określoną ilość biletów okresowych od właściwej jednostki komunalnej po ich cenie nominalnej określonej w umowie o dystrybucji (Model 1), bądź też będzie tylko oferował do sprzedaży bilety wystawione w systemie elektronicznym przez jednostkę komunalną (Model 2). W zastosowaniu do obu modeli, sprzedaż biletów okresowych osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej odbywać się będzie po cenie określonej przez gminę, stąd Wnioskodawca nie będzie miał wpływu na cenę sprzedaży, jak również nie będzie uzyskiwał z tytułu realizowanej sprzedaży żadnego przysporzenia. Następnie, po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego (najczęściej miesiąca), Wnioskodawca przelewać będzie całą uzyskaną kwotę sprzedaży na konto bankowe jednostki komunalnej. Finalnie, Wnioskodawca będzie wystawiał fakturę VAT jednostce komunalnej na kwotę prowizji wskazaną w umowie o dystrybucji (tzw. płatność z dołu). Przedstawiona prowizja będzie jedynym wynagrodzeniem Wnioskodawcy za świadczone usługi dla jednostki komunalnej. Wysokość prowizji nie będzie miała wpływu na cenę biletów okresowych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Trzeba podkreślić, że Wnioskodawca działać będzie tylko i wyłącznie w przedmiotowym zakresie usług określonym w numerach PKWIU: 49.31 -Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski oraz 49.39 - Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany, dając tym samym osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej możliwość skorzystania z usługi transportu opisanej we wskazanych numerach.

Obecnie Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz nie ma i nie miał obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie

Czy właściwą stawką opodatkowania prowizji za usługi świadczone jednostce komunalnej przez Wnioskodawcę jest stawka podatkowa 8% w sytuacji, gdy cena biletu objęta jest na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług - stawką 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, stawką właściwą dla ceny imiennych biletów okresowych oraz – w konsekwencji - prowizji naliczanej jednostce komunalnej za usługi związane z dystrybucją i sprzedażą tych biletów przez Wnioskodawcę jest stawka 8%.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na mocy art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy zaś art. 29a ust. 1 ww. ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje:

*   podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

*   koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Zatem zapłatę za wykonaną usługę stanowi wszystko co nabywca usługi uiszcza sprzedawcy usługi w związku z wykonaniem tej usługi. Zapłata obejmuje więc także wynagrodzenia za czynności dodatkowe (koszty dodatkowe) pobrane przez usługodawcę od usługobiorcy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażona w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. l i la, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W myśl art. 28f ust. 1 ww. ustawy, miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Zatem miejscem świadczenia dla usług transportu pasażerów opisanego we wniosku, odbywającego się w całości na terytorium kraju jest zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy - terytorium kraju.

Natomiast w kwestii zastosowania stawki podatku, co do zasady, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy, usługi z grupowania PKWiU 49.31 „Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski" oraz PKWiU 49.39 "Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany" są objęte stawką podatku w wysokości 8%. Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca będzie świadczyć usługi pośrednictwa sprzedaży imiennych biletów okresowych na transport publiczny pasażerski krajowy zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 49.31 oraz 49.39. Potwierdzeniem wykonanej usługi jest wystawiona przez Wnioskodawcę faktura VAT na jednostkę komunalną, która obejmuje prowizję za usługę polegającą na dystrybucji i sprzedaży biletów pasażerom.

Analizując usługę dystrybucji biletu należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy, który stanowi, że podstawa opodatkowania obejmuje również koszty dodatkowo pobierane przez usługodawcę od usługobiorcy. W tym przypadku prowizja pobierana przez Wnioskodawcę w związku z dystrybucją imiennego biletu okresowego na transport publiczny stanowi element dodatkowy (kalkulacyjny), który obejmuje podstawa opodatkowania dla usług dystrybucji biletu świadczonej na rzecz jednostki komunalnej.

Ponadto, prowizja za sprzedaż imiennego biletu okresowego jest nierozerwalnie związana z transakcją nabycia samego biletu, stąd nie powinna być sztucznie dzielona i opodatkowywana wg innych stawek niż usługa zasadnicza. Zgodnie z orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-349/96 „Świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby doprowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej". Zgodnie z ogólną zasadą metodologii klasyfikacji statystycznej brak jest podstaw do wydzielenia usługi i odrębnej klasyfikacji w przypadku, gdy stanowi jedynie część większej usługi. Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, prowizja za sprzedaż biletu stanowi część składową usługi transportu publicznego pasażerskiego realizowanego na trasach krajowych i powinna być opodatkowana według obniżonej stawki 8% podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ponadto, zgodnie z art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże w oparciu o art. 146a pkt 1 i pkt 2 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8% podlega sklasyfikowany pod symbolem PKWiU 49.31 Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski, natomiast w związku z poz. 157 załącznika nr 3 do ustawy opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8% podlega sklasyfikowany pod symbolem PKWiU 49.39 Pozostały transport lądowy pasażerski gdzie indziej niesklasyfikowany.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

*   podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

*   koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Analizując opisane zdarzenie przyszłe na gruncie powołanych przepisów prawa podatkowego należy zauważyć, że uzyskiwana prowizja z tytułu sprzedaży okresowych biletów imiennych stanowi wynagrodzenie z tytułu pośrednictwa w sprzedaży tych biletów.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca świadczy na podstawie umowy usługi pośrednictwa w sprzedaży biletów, za które otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne, to podstawą opodatkowania jest wyłącznie kwota prowizji.

Jednocześnie należy wskazać, że żaden przepis odnoszący się stawki obniżonej bądź zastosowania zwolnienia od podatku VAT nie zawiera preferencji podatkowej dla usług polegających na pośrednictwie w sprzedaży biletów. Tym samym właściwą stawką VAT dla czynności pośrednictwa w sprzedaży okresowych biletów imiennych, z tytułu których Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie prowizyjne będzie podstawowa stawka VAT w wysokości 23%, stosownie do art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Na wysokość opodatkowania w zakresie podatku od towarów i usług przy świadczeniu usług pośrednictwa nie może wpłynąć wysokość stawki właściwej dla towaru lub usługi, który jest przedmiotem tego pośrednictwa. Takie podejście stanowiłoby niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą przepisu wprowadzającego preferencję podatkową, która jest szczególnym odstępstwem od opodatkowania podstawową stawką podatku.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym stawką właściwą dla prowizji naliczanej jednostce komunalnej za usługi związane z dystrybucją i sprzedażą ww. biletów przez Wnioskodawcę jest stawka 8%, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej stawki opodatkowania prowizji za usługi świadczone jednostce komunalnej.

Wniosek w pozostałym zakresie zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. W szczególności Organ nie rozstrzygał, czy świadczenie usług transportu pasażerskiego będzie opodatkowane stawką VAT 8%. Powyższe przyjęto jako element zdarzenia przyszłego.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.