Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.688.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Skutki podatkowe wypłaty wskazanej kwoty oraz kwoty
dodatkowej w związku z zawartą ugodą dotyczącą pożyczki.
Słowa kluczowe: banki
kwota-kwota dodatkowa
pożyczka
pożyczkobiorca
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 września 2025 r. (wpływ 12 września 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) marca 2006 r. X zawarła umowę pożyczki hipotecznej nr (...), spłacanej w ratach
    annuitetowych, udzielonej w walucie wymienialnej.
    Zgodnie z § 2 ust. 1 umowy, kwota udzielonej pożyczki wynosiła (...) CHF i w myśl § 3 mogła
    być wykorzystana na dowolny cel. Zgodnie z § 5 ust. 4 umowy w przypadku wypłaty
    pożyczki w walucie polskiej, stosuje się kurs kupna dla dewiz (aktualna Tabela kursów)
    obowiązujący w (...) w dniu realizacji zlecenia płatniczego). Z kolei zgodnie z § 5 ust. 4, w
    przypadku wypłaty pożyczki w walucie wymienialnej stosuje się kursy kupna/sprzedaży dla
    dewiz (aktualna Tabela kursów), obowiązujące w (...) w dniu zlecenia płatniczego.
    Środki z pożyczki zostały wypłacone w PLN jednorazowo w dniu (...) kwietnia 2006 r. w
    kwocie (...) zł. W okresie od (...) marca 2006 r. do (...) stycznia 2023 r. X tytułem rat
    kapitałowych i odsetkowych zapłaciła na rzecz pozwanego banku łącznie kwotę (...) PLN,
    spłat rat dokonywała wyłącznie w złotych.
    Zaciągniętą pożyczkę X wykorzystała na generalny remont mieszkania. Pożyczka została
    ostatecznie całkowicie spłacona, na skutek egzekucji z nieruchomości, która stanowi
    zabezpieczenie pożyczki.
    Wyrokiem z dnia (...) kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy (...) ustalił nieważność umowy kredytu
    i zasądził od banku na rzecz X zwrot (...) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za
    opóźnienie liczonymi od dnia (...) lutego 2023 r. do dnia zapłaty jako świadczenie
    nienależne, z uwagi na zastosowanie niedozwolonych klauzul w umowie pożyczki przez
    bank.
    Aktualnie bank proponuje zawarcie ugody, aby zakończyć istniejący spór sądowy oraz
    zgodnie oświadczyć, że strony nie będą dochodzić w przyszłości roszczeń związanych z
    zawarciem i wykonaniem umowy kredytowej.
    W celu ugodowego zakończenia sporu bank proponuje zwrot środków na rzecz X i ugoda
    zawiera zapis: W celu zakończenia wszelkich sporów dotyczących abuzywności klauzul
    umownych i ważności Umowy, uwzględniając przyjęty przez Strony w niniejszej Ugodzie
    sposób rozliczenia Umowy opisany w § 1 ust. 5-7 powyżej oraz wpłatę dokonaną przez
    pożyczkobiorcę w dniu (...).05.2024 r., o której mowa w § 1 ust. 8 powyżej, bank
    zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Pożyczkobiorcy kwoty (...) złotych. Pożyczkobiorca
    przyjmuje do wiadomości, że w wyniku wypłaty odsetek od nadpłaty, wykazanych w ust. 9
    powstaje po jego stronie przychód, a na banku ciąży wypełnienie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
    Ponadto, bank w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę
    dodatkową w wysokości (...) zł (słownie: (...)) na rachunek Kredytobiorcy.
    Wskazała Pani również, że w wyniku zawarcia ugody bank zwróci Pani część środków
    pieniężnych spłaconych przez Panią jako pożyczkobiorcę (część środków wpłaconych
    tytułem spłaty raty pożyczki i innych opłat) - suma spłaconych rat i opłat jest wyższa niż
    oferuje bank do zwrotu w drodze ugody; suma ta stanowi wyłącznie tzw. nadpłatę (jej
    część) czyli różnicę pomiędzy spłaconym kapitałem pożyczki (udzieloną pożyczką) a sumą
    spłaconych przez Panią jako pożyczkobiorcę rat.
    Zwracane przez bank środki stanowią zwrot rat kapitałowo-odsetkowych i innych opłat,
    które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych
    opłat związanych z pożyczką i które w wyniku ugody stały się nienależne bankowi.

## Pytanie

Czy kwota zwrotu (zarówno kwota wskazana jako odsetki od nadpłaty, a także kwota
    dodatkowa), wynikająca z proponowanej przez bank ugody dotyczącej spłaconej pożyczki
    hipotecznej otrzymanej na potrzeby mieszkaniowe i przeznaczonej na remont podlega
    opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, kwota, która ma być zwrócona przez bank w wyniku zawarcia ugody
    dotycząca kredytu frankowego, nie jest dochodem, lecz zwrotem niesłusznie pobranych
    kwot z tytułu rat (nadpłaty), a tym samym nie wiąże się z koniecznością zapłaty podatku
    dochodowego.
    Niezależnie od tego, czy jest nazywana odsetkami od nadpłaty czy kwotą dodatkową.
    Takie stanowisko przedstawia bank w treści ugody powołując się na otrzymaną
    interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
    Powołuje się Pani na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Zarządza się
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych
    osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej. Kwoty wierzytelności obejmują kapitał kredytu, odsetki i opłaty
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego. Dochody, od których zaniechano
    poboru podatku, nie są wykazywane w zeznaniach rocznych oraz nie podlegają
    opodatkowaniu i zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Pożyczka była zaciągnięta na własne konsumenckie - cele mieszkaniowe - remont
    mieszkania, a X nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Zgodnie z treścią art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Z kolei stosownie do art. 78 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Do umów pożyczek pieniężnych zawieranych przez bank stosuje się odpowiednio
      przepisy dotyczące zabezpieczenia spłaty i oprocentowania kredytu.

    Podkreślić należy, że otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się
    w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy
    bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota wskazana w ugodzie jako odsetki od nadpłaty, a także
    kwota dodatkowa, zwracane przez bank stanowią zwrot rat kapitałowo-odsetkowych i
    innych opłat, które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem spłaty kapitału,
    odsetek i innych opłat związanych z pożyczką i które w wyniku ugody stały się nienależne
    bankowi to ich otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie
    skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo wskazuję, że ponieważ wypłata przez bank kwot wynikających z zawartej ugody
    nie spowoduje powstania po Pani stronie przychodu, więc w tym zakresie nie będzie miało
    zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów, o którym mowa we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.