Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-148/14-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-09
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie budynku szatni po oddaniu go do użytkowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; dzierżawa; gmina; korekta; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 9 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie budynku szatni po oddaniu go do użytkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie budynku szatni po oddaniu go do użytkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

W latach 2012-2014 Gmina realizuje inwestycję budowy szatni na terenie stadionu miejskiego. Wydatki ponoszone na budowę szatni obejmują przede wszystkim roboty budowlane, roboty instalacyjne, wodno-kanalizacyjne i sanitarne oraz usługi nadzoru budowlanego. Dodatkowo, inwestycja obejmuje również wykonanie chodnika wokół budynku wraz z odwodnieniem oraz zakupienie wyposażenia do budynku. Wydatki na przedmiotową inwestycję są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Wartość całej inwestycji przekroczy kwotę 15 tys. złotych netto. Dotychczas Gmina finansowała budowę szatni ze środków własnych. Niemniej, Gmina wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie przedmiotowej inwestycji do Ministerstwa Sportu i Turystyki i otrzyma w przyszłości dofinansowanie na pokrycie części wydatków inwestycyjnych w przedmiotowym zakresie.

Budynek szatni nie został jeszcze oddany do użytkowania. Gmina wystąpiła już do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie budynku i spodziewa się otrzymać przedmiotowe pozwolenie w czerwcu 2014 r. Wówczas Gmina zamierza przyjąć budynek szatni na stan środków trwałych dokumentem OT. Niezależnie od tego, w lipcu 2014 r. Gmina będzie kontynuowała prace związane z zagospodarowaniem terenu wokół budynku w związku z budową chodnika i odwodnieniem terenu, a w konsekwencji realizacja całej inwestycji zakończy się w sierpniu lub wrześniu 2014 r. Wówczas Gmina planuje przyjąć dodatkowe wydatki na zagospodarowanie terenu wokół szatni na stan środków trwałych dokonując zwiększenia wartości środka trwałego - budynku szatni, lub przyjmując nowy środek trwały na stan środków trwałych nowym dokumentem OT.

Od momentu rozpoczęcia inwestycji Gmina zamierzała przekazać szatnię wraz z terenem wokół budynku w zarządzanie samorządowego zakładu budżetowego Gminy, tj. Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, a po 1 stycznia 2014 r. w związku z przekształceniem zakładu w spółkę komunalną - Zakład Usług Komunalnych Sp. z o. o. (dalej: ZUK), w zarządzanie ZUK. Intencją Gminy było, aby ZUK zajmował się utrzymaniem budynku oraz udostępnieniem pomieszczeń szatni zarówno nieodpłatnie, jak i odpłatnie w imieniu i na rzecz Gminy. Tym samym, od początku prowadzenia inwestycji Gmina zamierzała wykorzystywać budynek częściowo do czynności opodatkowanych VAT.

Budynek szatni będzie bowiem obejmował salę konferencyjną wraz z zapleczem kuchennym, pomieszczenia gospodarcze dla klubu sportowego, sale treningowe, sale przeznaczone do prowadzenia zajęć fitness oraz pomieszczenia socjalne typu kotłownia, pralnia i biura. Od początku prowadzenia inwestycji Gmina planowała udostępniać wybrane pomieszczenia zarówno nieodpłatnie (przykładowo na rzecz klubów sportowych, jednostek organizacyjnych Gminy i lokalnej społeczności), jak i odpłatnie (na rzecz zainteresowanych) - w szczególności salę konferencyjną wraz z zapleczem.

Obecnie, z uwagi na zakres działalności ZUK związany przede wszystkim ze świadczeniem usług wodno-kanalizacyjnych na terenie Gminy, Gmina planuje dokonać modyfikacji swoich wcześniejszych planów i udostępnić budynek szatni wraz z terenem wokół szatni na rzecz samorządowej instytucji kultury, posiadającej osobowość prawną na podstawie ustawy o działalności kulturalnej - Samorządowego Ośrodka Kultury i Biblioteki Publicznej (dalej: SOK). SOK wykonuje zadania własne Gminy w zakresie kultury i rekreacji, w związku z czym oddanie budynku szatni SOK będzie w ocenie Gminy efektywniejsze z perspektywy gospodarowania tym majątkiem i zarządzania działalnością kulturalno-rekreacyjną w tym budynku.

W szczególności, Gmina zamierza oddać budynek szatni w odpłatne użytkowanie SOK w drodze umowy dzierżawy, którą planuje zawrzeć z SOK na dzień uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku i wystawienia OT. W wyniku zawarcia umowy dzierżawy Gmina będzie obciążać SOK stałą miesięczną bądź kwartalną kwotą czynszu. Gmina będzie ujmować przedmiotową sprzedaż w swoich ewidencjach sprzedaży VAT, deklarować ją w składanych deklaracjach VAT i będzie odprowadzać z tego tytułu podatek VAT należny do urzędu skarbowego.

Jednocześnie, na podstawie umowy dzierżawy Gmina powierzy SOK czynności związane z nieodpłatnym i odpłatnym udostępnianiem szatni na rzecz lokalnej społeczności, jednostek organizacyjnych Gminy, klubów sportowych i innych zainteresowanych. W związku z faktem, że SOK będzie uprawniony do wynajmu pomieszczeń w budynku we własnym imieniu i na własną rzecz, a tym samym czerpania pożytków w związku z użytkowaniem budynku, Gmina podjęła decyzję o wydzierżawieniu szatni na rzecz SOK i pobieraniu opłaty od SOK z tego tytułu.

Gmina nie zamierza zmieniać w żaden sposób użytkowania szatni w przyszłości, w szczególności w okresie kilku najbliższych lat.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, że SOK finansuje swoją bieżącą działalność z dotacji otrzymanej od Gminy, Gmina będzie ponosiła część wydatków bieżących na budynek szatni, w tym przede wszystkim wydatki na media (dalej zwane łącznie jako wydatki bieżące).

Dotychczas Gmina nie dokonała odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych na budowę szatni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 3).

Czy Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia VAT od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie budynku szatni po oddaniu go do użytkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia VAT od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie budynku szatni po oddaniu go do użytkowania.

Uzasadnienie.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z treścią przedmiotowej regulacji prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj. nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz nabywane towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Jak wskazano w opisie sprawy, Gmina będzie również ponosiła wydatki na wyposażenie budynku szatni, a po oddaniu budynku do użytkowania również część wydatków bieżących na budynek szatni, w tym przede wszystkim wydatki na media. Gmina będzie dokonywała nabycia towarów i usług związanych z wyposażeniem i utrzymaniem budynku szatni jako podatnik VAT, a jednocześnie ponoszone wydatki bieżące będą związane w sposób bezpośredni i konieczny ze świadczeniem usługi dzierżawy budynku na rzecz SOK, która zgodnie ze stanowiskiem Gminy przedstawionym w argumentacji do pytania oznaczonego we wniosku numerem 1, będzie stanowiła po stronie Gminy świadczenie usług opodatkowane podstawową stawką VAT. Jednocześnie, z uwagi na to, że Gmina nie będzie w żaden inny sposób użytkować budynku szatni na stadionie miejskim, będzie jej przysługiwało pełne prawo do odliczenia VAT od wydatków na wyposażenie budynku szatni oraz wydatków na utrzymanie budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że związek zakupu z czynnością opodatkowaną jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług - przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej - wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Dodatkowo zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.).

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2014 r. - jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Na mocy art. 86 ust. 13 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. - jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r. - obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podatnikami - zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej. I tak, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 10 i pkt 15 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Jak stanowi art. 9 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.

W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518, z późn. zm.), do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.

Zgodnie z art. 18 ww. ustawy, nieruchomości mogą być oddawane jednostce organizacyjnej w trwały zarząd, najem i dzierżawę oraz użyczenie na cele związane z ich działalnością. Przez jednostkę organizacyjną, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie - w myśl art. 4 pkt 10 cyt. ustawy - należy rozumieć państwową lub samorządową jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Należy ponadto zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Powyższe przepisy wskazują, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W latach 2012-2014 Gmina realizuje inwestycję budowy szatni na terenie stadionu miejskiego. Wydatki ponoszone na budowę szatni obejmują przede wszystkim roboty budowlane, roboty instalacyjne, wodno-kanalizacyjne i sanitarne oraz usługi nadzoru budowlanego. Dodatkowo, inwestycja obejmuje również wykonanie chodnika wokół budynku wraz z odwodnieniem oraz zakupienie wyposażenia do budynku. Wydatki na przedmiotową inwestycję są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Wartość całej inwestycji przekroczy kwotę 15 tys. złotych netto. Budynek szatni nie został jeszcze oddany do użytkowania. Gmina wystąpiła już do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie budynku i spodziewa się otrzymać przedmiotowe pozwolenie w czerwcu 2014 r. Wówczas Gmina zamierza przyjąć budynek szatni na stan środków trwałych dokumentem OT. Niezależnie od tego, w lipcu 2014 r. Gmina będzie kontynuowała prace związane z zagospodarowaniem terenu wokół budynku w związku z budową chodnika i odwodnieniem terenu, a w konsekwencji realizacja całej inwestycji zakończy się w sierpniu lub wrześniu 2014 r. Wówczas Gmina planuje przyjąć dodatkowe wydatki na zagospodarowanie terenu wokół szatni na stan środków trwałych dokonując zwiększenia wartości środka trwałego - budynku szatni, lub przyjmując nowy środek trwały na stan środków trwałych nowym dokumentem OT. Od momentu rozpoczęcia inwestycji Gmina zamierzała przekazać szatnię wraz z terenem wokół budynku w zarządzanie samorządowemu zakładowi budżetowemu Gminy, a po 1 stycznia 2014 r. w zarządzanie Spółce (ZUK) powstałej w związku z przekształceniem zakładu w spółkę komunalną. Intencją Gminy było, aby ZUK zajmował się utrzymaniem budynku oraz udostępnieniem pomieszczeń szatni zarówno nieodpłatnie, jak i odpłatnie w imieniu i na rzecz Gminy. Tym samym, od początku prowadzenia inwestycji Gmina zamierzała wykorzystywać budynek częściowo do czynności opodatkowanych VAT. Budynek szatni będzie bowiem obejmował salę konferencyjną wraz z zapleczem kuchennym, pomieszczenia gospodarcze dla klubu sportowego, sale treningowe, sale przeznaczone do prowadzenia zajęć fitness oraz pomieszczenia socjalne typu kotłownia, pralnia i biura. Od początku prowadzenia inwestycji Gmina planowała udostępniać wybrane pomieszczenia zarówno nieodpłatnie (przykładowo na rzecz klubów sportowych, jednostek organizacyjnych Gminy i lokalnej społeczności), jak i odpłatnie (na rzecz zainteresowanych) - w szczególności salę konferencyjną wraz z zapleczem. Obecnie, z uwagi na zakres działalności ZUK związany przede wszystkim ze świadczeniem usług wodno-kanalizacyjnych na terenie Gminy, Gmina planuje dokonać modyfikacji swoich wcześniejszych planów i udostępnić budynek szatni wraz z terenem wokół szatni na rzecz samorządowej instytucji kultury (SOK), posiadającej osobowość prawną na podstawie ustawy o działalności kulturalnej. SOK wykonuje zadania własne Gminy w zakresie kultury i rekreacji, w związku z czym oddanie budynku szatni SOK będzie w ocenie Gminy efektywniejsze z perspektywy gospodarowania tym majątkiem i zarządzania działalnością kulturalno-rekreacyjną w tym budynku. W szczególności, Gmina zamierza oddać budynek szatni w odpłatne użytkowanie SOK w drodze umowy dzierżawy, którą planuje zawrzeć z SOK na dzień uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku i wystawienia OT. W wyniku zawarcia umowy dzierżawy Gmina będzie obciążać SOK stałą miesięczną bądź kwartalną kwotą czynszu. Gmina będzie ujmować przedmiotową sprzedaż w swoich ewidencjach sprzedaży VAT, deklarować ją w składanych deklaracjach VAT i będzie odprowadzać z tego tytułu podatek VAT należny do urzędu skarbowego. Jednocześnie, na podstawie umowy dzierżawy Gmina powierzy SOK czynności związane z nieodpłatnym i odpłatnym udostępnianiem szatni na rzecz lokalnej społeczności, jednostek organizacyjnych Gminy, klubów sportowych i innych zainteresowanych. W związku z faktem, że SOK będzie uprawniony do wynajmu pomieszczeń w budynku we własnym imieniu i na własną rzecz, a tym samym czerpania pożytków w związku z użytkowaniem budynku, Gmina podjęła decyzję o wydzierżawieniu szatni na rzecz SOK i pobieraniu opłaty od SOK z tego tytułu. Gmina nie zamierza zmieniać w żaden sposób użytkowania szatni w przyszłości, w szczególności w okresie kilku najbliższych lat. Z uwagi na fakt, że SOK finansuje swoją bieżącą działalność z dotacji otrzymanej od Gminy, Gmina będzie ponosiła część wydatków bieżących na budynek szatni, w tym przede wszystkim wydatki na media (dalej zwane łącznie jako wydatki bieżące). Dotychczas Gmina nie dokonała odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych na budowę szatni.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w związku z oddaniem budynku szatni do użytkowania w ramach umowy dzierżawy, Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczania podatku naliczonego od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków związanych z jego bieżącym utrzymaniem.

Jak wskazano powyżej prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w sytuacji, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Nadmienić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Z treści cyt. przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Dodatkowo należy podkreślić, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług określa, czy nabywane przez niego towary lub usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji, należy wskazać, że podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

W tym miejscu należy wskazać, że w interpretacji indywidualnej z 9 września 2014 r., nr ILPP5/443-148/14-2/KG rozstrzygnięto, że odpłatne udostępnienie przez Gminę (na podstawie umowy dzierżawy) budynku szatni na stadionie miejskim na rzecz SOK stanowić będzie czynność opodatkowaną podstawową stawką podatku od towarów i usług.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że na podstawie przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, Gminie - czynnemu, zarejestrowanemu podatnikowi VAT - będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wyposażenie budynku szatni oraz wydatków związanych z jego bieżącym utrzymaniem.

Podkreślenia wymaga, że Gmina będzie mogła zrealizować prawo do odliczenia pod warunkiem jednak niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wyposażenie budynku i wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie budynku szatni po oddaniu go do użytkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Interpretacją indywidualną z dnia 9 września 2014 r., nr ILPP5/443-148/14-2/KG rozpatrzono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania czynności odpłatnego udostępniania szatni na stadionie miejskim (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Natomiast interpretacją indywidualną z dnia 9 września 2014 r., nr ILPP5/443-148/14-3/KG załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z budową szatni na stadionie miejskim (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.