Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1132/14-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-02-17
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: budowa; cel-cele mieszkaniowe; dochód; grunty; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; przychód; spadek; wydatek; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest wyłączną właścicielką lokalu mieszkalnego (lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość). Lokal nabyła w drodze umowy sprzedaży zawartej w dniu 8 lutego 2010 r.

W dniu 8 czerwca 2001 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Spadek po niej nabyli mąż oraz dzieci – Wnioskodawczyni oraz jej brat, wszyscy w udziałach po 1/3. Stwierdzenie nabycia spadku zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia, sporządzonym w formie aktu notarialnego w dniu 31 października 2012 r.

W dniu 24 lipca 2012 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Spadek po nim nabyła Wnioskodawczyni oraz jej brat, w udziałach po 1/2 każde z nich. Stwierdzenie nabycia spadku zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia, sporządzonym w formie aktu notarialnego w dniu 2 sierpnia 2012 r.

W skład spadku po rodzicach Wnioskodawczyni oraz jej brata wchodziły m.in. dwie nieruchomości – nieruchomość gruntowa oraz nieruchomość lokalowa (lokal stanowiący odrębną nieruchomość). Wskutek ww. aktów poświadczenia dziedziczenia udziały Wnioskodawczyni oraz jej brata w tych nieruchomościach wynosiły po 1/2. Po przeprowadzeniu sądowego działu spadku Wnioskodawczyni przejęła na wyłączną własność ww. nieruchomość gruntową oraz lokalową, a jej brat z tytułu działu spadku otrzymał spłatę pieniężną, która została już zrealizowana. Postanowienie sądu w przedmiocie działu spadku zostało wydane przez sąd rejonowy w dniu 31 lipca 2014 r., a uprawomocniło się w dniu 22 sierpnia 2014 r.

Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż nieruchomości nabytych w drodze dziedziczenia oraz działu spadku, a uzyskane ze sprzedaży środki pieniężne zamierza przeznaczyć na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, poprzez nabycie bądź to lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, bądź to spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, bądź to nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy pomimo posiadania przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego (który aktualnie zaspokaja jej potrzeby mieszkaniowe), jeżeli Wnioskodawczyni środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadkobrania oraz działu spadku faktycznie przeznaczy na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, to czy będzie jej przysługiwało zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w sytuacji nabycia gruntu pod budowę budynku mieszkalnego za środki uzyskane ze zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadkobrania oraz działu spadku Wnioskodawczyni winna, a jeśli tak, to w jakim terminie, przeprowadzić i zakończyć budowę budynku mieszkalnego i rozpocząć zaspokajanie w nim własnych potrzeb mieszkaniowych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje natomiast na katalog wydatków, które ustawodawca traktuje jako wydatki na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

W ocenie Wnioskodawczyni warunkiem skorzystania z ulgi, o której mowa powyżej jest wyłącznie przeznaczenie środków uzyskanych ze zbycia nieruchomości na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Ustawodawca nie stawia warunku, aby w dacie dokonywania zbycia oraz przeznaczenia przychodu ze zbycia Wnioskodawczyni nie miała zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. W analizowanym stanie faktycznym – zdaniem Wnioskodawczyni – konieczne będzie dla skorzystania z ulgi aby nowonabyty lokal mieszkalny (nabyty za środki uzyskane ze zbycia nieruchomości spadkowych), był przez Wnioskodawczynię wykorzystywany do zaspokajania Jej własnych potrzeb mieszkaniowych. Okoliczność, że Wnioskodawczyni będzie nadal właścicielką innego lokalu mieszkalnego (w którym aktualnie zamieszkuje, a który zostanie w przyszłości wynajęty lub sprzedany), pozostaje bez znaczenia dla możliwości skorzystania z ulgi.

Co do drugiej kwestii (nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego), to – w ocenie Wnioskodawczyni – skoro ustawodawca nie przewiduje żadnego terminu, po upływie którego Wnioskodawczyni winna zacząć realizować zaspokajanie swoich własnych potrzeb mieszkaniowych, to dla skorzystania z ulgi wystarczającym jest, aby przed upływem 2 lat od końca roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wyraźnie stawia tylko jeden warunek, aby przeznaczenie środków na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych nastąpiło w przeciągu dwóch lat od końca roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Ustawodawca nie nałożył na podatnika obowiązku, aby – przykładowo – budowa na takim gruncie została rozpoczęta i zakończona w jakimś ściśle określonym terminie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że udziały w nieruchomościach objętych zamiarem sprzedaży zostały nabyte przez Zainteresowaną w trzech datach:

*   w roku 2001 – w momencie nabycia na podstawie spadku po matce,
*   w roku 2012 – w momencie nabycia na podstawie spadku po ojcu,
*   w roku 2014 – w momencie nabycia na podstawie działu spadku po rodzicach.

Stosownie bowiem do art. 924 i art. 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W postanowieniu o stwierdzeniu praw do nabycia spadku sąd nie określa bowiem składników masy spadkowej i nie dokonuje podziału tych składników pomiędzy poszczególnych spadkobierców. Wskutek działu spadku, poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są właścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

W myśl art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku niesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Stwierdzić należy, że jeżeli w drodze działu spadku spadkobierca nabywa ponad wielkość, którą uprzednio nabył w spadku, to nabycie w drodze działu spadku, w części przekraczającej udział w spadku należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przedstawionej sprawie w zakresie dotyczącym nabycia po zmarłych rodzicach Wnioskodawczyni nabyła udziały w nieruchomościach w części na podstawie spadku po odpowiednio: matce w roku 2001 oraz ojcu w roku 2012, a w pozostałej części – w wyniku działu spadku w roku 2014. Jest to powodowane tym, że – oprócz udziałów w nieruchomościach nabytych już wcześniej w spadku w roku 2001 i w roku 2012 – w wyniku działu spadku Zainteresowana nabyła kolejne udziały w nieruchomościach, który uprzednio, tj. przed działem spadku, należały do brata Zainteresowanej.

Mając na uwadze to, co wywiedziono wyżej, należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych nieruchomości w części odpowiadającej udziałom nabytym w roku 2001 w spadku po matce – nie będzie stanowiła źródła przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynęło pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowych nieruchomości w części odpowiadającej udziałom nabytym w roku 2012 (w spadku po ojcu) oraz w roku 2014 (w wyniku działu spadku po rodzicach), należy wskazać, co następuje.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8. Natomiast na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 tejże ustawy, w terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e (PIT-39).

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy tym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia opisanych nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P)

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w powołanym wyżej ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Tut. Organ pragnie podkreślić, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Odnosząc zatem przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym, wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od podatku z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy jest fakt wydatkowania nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy cele mieszkaniowe.

Jak wskazano we wniosku, Zainteresowana zamierza środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości przeznaczyć na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, poprzez nabycie bądź to lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, bądź to spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, bądź to nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że jeżeli na gruncie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadkobrania oraz działu spadku faktycznie przeznaczy na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych – poprzez realizację celów wyszczególnionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a)-c) ww. ustawy – to Zainteresowanej w stosunku do dochodu osiągniętego z ww. sprzedaży będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, na zasadach wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodać przy tym należy, że samo posiadanie przez Zainteresowaną prawa własności innego lokalu mieszkalnego – w którym aktualnie są zaspokajane potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawczyni, a który w przyszłości zostanie wynajęty lub sprzedany – nie stanie na przeszkodzie w skorzystaniu z rzeczonego zwolnienia.

Jednocześnie, należy stwierdzić, że w przypadku wydatkowania w określonym ustawą terminie przedmiotowych środków pieniężnych na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego ustawodawca nie wiąże tego nabycia z terminem przeprowadzenia i zakończenia budowy budynku mieszkalnego na nabytym gruncie. W konsekwencji, dla skorzystania przez Zainteresowaną ze zwolnienia uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) cyt. ustawy podatkowej nie będzie istotne to, kiedy Zainteresowana zamieszka w wybudowanym budynku, ani też nawet kiedy budowa będzie zakończona, ponieważ decydujący będzie termin wydatkowania środków na nabycie opisanego gruntu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.