Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-1142/15/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-03-09
Teza: interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez komornika i prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej nabyciem przez wierzyciela.
Słowa kluczowe: zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2015 r. (data wpływu 10 grudnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 15 lutego 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez komornika i prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej nabyciem przez wierzyciela - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 15 lutego 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez komornika i prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej nabyciem przez wierzyciela.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z siedzibą w X (zwaną dalej Spółką E.) jest wierzycielem spółki Y. w Y. (zwaną dalej Y. lub Dłużnikiem).

Na wniosek Spółki komornik sądowy (zwany dalej Komornikiem sądowym) prowadzi egzekucję z majątku (ruchomego i nieruchomego) Dłużnika - w celu zaspokojenia wierzytelności Spółki.

Z informacji będących w jej posiadaniu wynika, iż Dłużnik z dniem 27 lutego 2015 r. został wykreślony z rejestru czynnych podatników VAT.

Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego skierowanym do komornika sądowego poinformował m.in.: „(\`(...)\`) fakt wykreślenia ww. Spółki z rejestru podatników VAT nie oznacza, że Spółka w przyszłości nie będzie wykonywać czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co spowoduje ponowne uzyskanie przez nią statusu podatnika podatku VAT." Dalej „Skoro sprzedaż komornicza dotyczy majątku podmiotu gospodarczego, którym jest dłużnik, należy uznać go za podatnika podatku od towarów i usług."

W dniu 10 grudnia 2015 r. planowana jest licytacja nieruchomości dłużnika. Przed ww. datą komornik sądowy dokonywał sprzedaży ruchomości dłużnika, które to czynności dokumentował stosownymi fakturami VAT (wystawionymi w imieniu i na rzecz dłużnika) oraz odprowadzał od ww. czynności do właściwego urzędu skarbowego podatek od towarów i usług.

Spółka zamierza przystąpić do ww. licytacji i ewentualnie zakupić przedmiotowe nieruchomości. Zakup nieruchomości przez Spółkę byłby związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez nią (nieruchomości wykorzystywane by były do wykonywania czynności opodatkowanych).

W związku z ewentualnym zakupem nieruchomości (po przeprowadzeniu procedury opisanej w Kodeksie postępowania cywilnego) komornik sądowy wystawi - w imieniu i na rzecz dłużnika - stosowne faktury VAT dokumentujące sprzedaż ww. nieruchomości.

W uzupełnieniu wskazano, że licytacja nieruchomości dłużnika miała miejsce w dniu 10 grudnia 2015 r., postanowienie o przybiciu na rzecz Spółki zostało wydane w dniu 10 grudnia 2015 r.

Przedmiotem sprzedaży przez komornika były grunty zbudowane budynkiem mieszkalnym, wolnostojącym, częściowo podpiwniczonym o pow. użytkowej 1.129,23 m2. Powierzchnia działki wynosi 1.0846 ha, budynek realizowany wg projektu indywidualnego. Budynek w projekcie funkcjonalnie podzielono na część mieszkalną i część gościnną (w tym biuro) z funkcjami pomocniczymi, stan techniczno-użytkowy: w trakcie budowy, zaawansowanie prac określono na 35%, teren działki niezagospodarowany, zalesiony, ocena techniczna budynku oraz zaawansowanie prac określono na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez kancelarię rzeczoznawcy majątkowego na zlecenie komornika oraz przy zaaprobowaniu przez Sąd Rejonowy.

Budynek/budynki zostały wybudowane przez dłużnika. Według posiadanych przez Spółkę informacji – dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z jego budową.

Budynek/budynki (budowle) nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej czynności cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

Przedmiotem dostawy nie będą budynki o charakterze typowo mieszkalnym (związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą),

Dłużnik nie ponosił nakładów na ulepszenie budynków/budowli.

Przedmiotem sprzedaży są grunty zabudowane.

Spółka nabywa przedmiotową nieruchomość w celu wykorzystania jej w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy w momencie sprzedaży nieruchomości przez komornika (wystawienia stosownych faktur VAT) dłużnik będzie podatnikiem podatku od towarów i usług?

W przypadku uznania, iż dłużnik jest podatnikiem podatku od towarów i usług:

*   Czy wystawione przez komornika faktury VAT dokumentujące sprzedaż przedmiotowych nieruchomości powinny zawierać VAT wg stawki 23%?
*   Czy dla Spółki podatek zawarty w ww. fakturach będzie podatkiem naliczonym (związanym z nabyciem nieruchomości wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych) podlegającym odliczeniu (zgodnie z przepisami prawa) od podatku należnego?

W przypadku uznania, iż dłużnik nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług:

*   Czy komornik powinien wystawić faktury VAT nie uwzględniające kwot VAT?
*   Jeśli nie faktury VAT, to jakie inne dokumenty powinny dokumentować taką sprzedaż?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl ust. 2 tego przepisu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Skoro w przedmiotowej sprawie sprzedaż komornicza nieruchomości dotyczy majątku podmiotu gospodarczego, jakim jest dłużnik, to w dacie sprzedaży nieruchomości tego dłużnika (i wystawienia stosownych faktur VAT przez komornika sądowego) będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (nie jest wykluczone, iż w związku ze wcześniejszymi sprzedażami ruchomości dłużnika dokonywanymi przez komornika, dłużnik już stał się czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług).

Komornik sądowy - zgodnie z postanowieniami art. 18 ustawy o VAT - wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego jest płatnikiem podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Komornik sądowy - w myśl art. 106c ustawy - obowiązany jest do wystawienia faktur dokumentujących dostawę towarów, o której mowa w art. 18, z tytułu której na dłużniku ciąży obowiązek podatkowy, wystawiając je w imieniu i na rzecz dłużnika.

W świetle powyższego, komornik sądowy wystawiając faktury z tytułu sprzedaży nieruchomości, powinien je wystawić w imieniu i na rzecz dłużnika. W wystawionych fakturach VAT (w przypadku zakupu przez Spółkę będzie kupującym/nabywcą) powinien wykazać VAT (wg. stawki 23%), który powinien pobrać od kupującego (np. Spółki) i odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego. W związku z tym, iż z tytułu sprzedaży nieruchomości dłużnik będzie (bądź jest) czynnym podatnikiem od towarów i usług, to Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podatku należnego, kwot podatku zawartego w ww. fakturach (podatek naliczony), który będzie związanym z nabyciem nieruchomości wykorzystywanych przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych. W myśl bowiem art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle powyższego, w szczególności faktu, iż w związku ze sprzedażą nieruchomości dłużnik będzie (lub już jest) podatnikiem podatku od towarów i usług, ograniczenie dotyczące obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego wynikające z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT (dotyczące podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni) w przedmiotowej sprawie nie będzie miało zastosowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowe, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, że z uwagi na fakt, że stanowisko w zakresie pytań 1-3 uznano za prawidłowe przy warunkowej formule dotyczącej pozostałych pytań rozstrzygnięcie kwestii w nich poruszonych stało się bezprzedmiotowe.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym dokumenty załączone przez Spółkę nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a niniejszą interpretację wydano jedynie na podstawie przedstawionego opisu sprawy.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, że stroną wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest podmiot nabywający nieruchomość, zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla komornika, będącego płatnikiem podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, nieruchomości, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.