Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.31.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Dotyczy ustalenia, czy udzielona Spółce bezzwrotna pomoc
publiczna na podstawie umowy o udzielenie pomocy zawartej
w ramach programu rządowego pod nazwą „Pomoc dla
sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen
gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2023 r.” jest objęta
zakresem dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 47 UCIT i w
konsekwencji jest zwolniona od podatku dochodowego od
osób prawnych.
Słowa kluczowe: dotacja
pomoc-pomoc publiczna
rekompensata
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dotacje,
subwencje, dopłaty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 47

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” albo „Wnioskodawca”) jest
    polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Przedmiot działalności Spółki
    jest określony w Krajowym Rejestrze Sądowym i obejmuje:
    - (...)
    Spółka złożyła wniosek w ramach programu rządowego pod nazwą „Pomoc dla sektorów
    energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej
    w 2023 r.” (dalej: „program rządowy”). Jej wniosek został pozytywnie rozpatrzony i w dniu
    (...) (przyznana pomoc to (...) PLN) oraz (...) (przyznana pomoc to (...) PLN) została zawarta
    umowa o udzielenie pomocy. Na jej podstawie Spółka otrzymała od dysponenta Funduszu
    bezzwrotną pomoc publiczną. Program rządowy został przyjęty uchwałą Rady Ministrów z
    dnia 3 stycznia 2023 r. (dalej: „uchwała RM z dnia 3 stycznia 2023 r.”) na podstawie ustawy
    z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w
    związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 (Dz. U. z 2022 r. poz. 2088; dalej:
    „ustawa o zasadach realizacji programów wsparcia” albo „ustawa z dnia 29 września 2022
    r.”). Program został ustanowiony w załączniku do tej uchwały.
    Z przyjętego Programu wynika, że dysponentem Funduszu jest minister właściwy do
    spraw gospodarki, Operatorem Programu jest Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i
    Gospodarki Wodnej, beneficjentem jest przedsiębiorca, któremu udzielono pomocy na
    podstawie umowy o udzielenie pomocy, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 29 września
    2022 r. Program jest finansowy ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów
    Emisji, o którym mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla
    sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1312, z późn. zm.; dalej:
    „ustawa o systemie rekompensat” albo „ustawa z 19 lipca 2019 r.”). Fundusz ten może
    otrzymywać wpłaty z budżetu państwa z przeznaczeniem na realizację programu
    rządowego, o którym mowa w ustawie z dnia 29 września 2022 r.

## Pytanie

Czy udzielona Spółce bezzwrotna pomoc publiczna na podstawie umowy o udzielenie
    pomocy zawartej w ramach programu rządowego pod nazwą „Pomoc dla sektorów
    energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej
    w 2023 r.” jest objęta zakresem dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 47 UCIT i w konsekwencji jest
    zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka uważa, że udzielona jej bezzwrotna pomoc publiczna na podstawie umowy o
    udzielenie pomocy zawartej w ramach programu rządowego jest objęta zakresem
    dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 47 UCIT i w konsekwencji jest zwolniona od podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 47 UCIT „Wolne od podatku są: dotacje otrzymane z budżetu
    państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do
    oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach”.
    Jednocześnie UCIT nie zawiera definicji legalnej słowa „dotacja”.
    Zgodnie z Rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie
    „Zasad techniki prawodawczej” (Dz. U. z 2016 r. poz. 283, dalej: „ZTP”) w § 8 ust. 1
    określono, że „w ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi
    (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu.”.
    Z kolei § 146 ust. 1 ZTP przewiduje, że:
    W ustawie lub innym akcie normatywnym formułuje się definicję danego określenia, jeżeli:
    1) dane określenie jest wieloznaczne;
    2) dane określenie jest nieostre, a jest pożądane ograniczenie jego nieostrości;
    3) znaczenie danego określenia nie jest powszechnie zrozumiałe;
    4) ze względu na dziedzinę regulowanych spraw istnieje potrzeba ustalenia nowego
    znaczenia danego określenia.
    Skoro UCIT nie definiuje tego pojęcia, to należy uznać a contrario, że we wskazanym
    przypadku nadanie mu definicji legalnej przez racjonalnego ustawodawcę nie było
    konieczne.
    Odrzucić także należy podejście, które mógłby sugerować § 9 ZTP wskazujący, że w
    ustawie należy posługiwać się określeniami, które zostały użyte w ustawie podstawowej
    dla danej dziedziny spraw, w szczególności w ustawie określanej jako „kodeks” lub
    „prawo” i tym samym odnieść się do definicji legalnej „dotacji” wynikającej z Ustawy z dnia
    27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1530 t.j.), dalej: „UFP”.
    Takie podejście uzasadnione jest z kilku powodów:
    1. Prawo podatkowe jako osobna gałęź prawa tworzy własne kategorie prawne, które
      lepiej odpowiadają celom fiskalnym. Potwierdza to np. prof. dr hab. Ryszard Mastalski
      w „Prawo podatkowe z testami online wydanie 13. Księgarnia Beck.”: „Wyodrębnienie
      w określonym systemie danej gałęzi powinno przede wszystkim następować, gdy
      ułatwia stosowanie prawa – wskazuje kierunki rozstrzygnięć w danej sprawie, opartych
      nie tylko na regułach i zasadach właściwych dla prawa w ogóle, lecz także
      specyficznych dla danej gałęzi. Niekiedy, w sytuacji podstawowych przeobrażeń
      politycznych i gospodarczych, może dojść do wydzielenia się z określonej gałęzi prawa
      nowych gałęzi, które w zasadniczo odmiennych warunkach ustrojowych wykazują na
      tyle istotne odrębności, że ze względów praktycznych wymagają usamodzielnienia.
      Taka sytuacja ma miejsce w przypadku prawa finansowego, które uległo w Polsce
      istotnym przekształceniom, prowadzącym m.in. do coraz wyraźniejszego
      wyodrębniania się z niego prawa bankowego – przechodzącego w znacznym stopniu w
      obszar regulacji cywilnoprawnej – oraz prawa podatkowego – tworzącego odrębną
      gałąź prawa, charakteryzującą się właściwymi dla niej zasadami tworzenia i stosowania
      prawa oraz przedmiotem i metodą regulacji prawnej.”.
    2. W UCIT następuje dwukrotne odwołanie do UFP:
    1) W art. 12 ust. 1 pkt 2 UCIT wskazano, że „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
      art. 14, są w szczególności: wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość
      innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie
      lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków
      trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
      budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
      oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu

      terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie”.
    2) W art. 17 ust. 1 pkt 53 UCIT: „Wolne od podatku są: środki finansowe otrzymane przez
      uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z
      udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych”.
    W zakresie wyrażenia „dotacja” nie następuje takowe odwołanie, tym samym należy
    stwierdzić, że ustawodawca uznaje, że pojęcie to jest na tyle jednoznaczne po dokonaniu
    wykładni językowej, że nie ma takiej konieczności, a także, że nie chce by się odwoływać
    do definicji z UFP.
    Fundamentalne reguły wykładni przepisów prawnych za punkt wyjścia przyjmują założenie
    o racjonalnym ustawodawcy, a więc takim ustawodawcy, który tworzy przepisy w sposób
    sensowny, racjonalny i celowy.
    Wykładnia językowa jest zatem nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa podatkowego,
    ale również zakreśla jej granice. W procesie interpretacji prawa przyjmuje się
    domniemanie, że ustawodawca posługuje się językiem powszechnym. Oznacza to, że w
    procesie interpretacji prawa przyjmować należy takie znaczenie terminów i zwrotów
    użytych w tekście przepisów prawnych, jakie mają one w języku etnicznym, najszerzej
    stosowanym na terytorium danego państwa. Oznacza to, że jeżeli jakieś pojęcie nie jest
    zdefiniowane, zasadą powinno być potoczne rozumienie tego terminu.
    Wskazać również należy na autonomię prawa podatkowego, która w ujęciu wewnętrznym
    odnoszona jest do stosunków tego prawa z innymi gałęziami prawa w obrębie systemu
    prawa. Podstawowym powodem zaistnienia tego rodzaju autonomii było wyodrębnienie
    prawa podatkowego jako osobnej gałęzi prawa ze względu na swoiste dla tego prawa
    instytucje prawne, siatkę pojęciową oraz metodę regulacji. Cechą charakterystyczną
    polskiego prawa podatkowego jest jego autonomiczność w stosunku do innych gałęzi
    prawa pozytywnego.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w celu interpretacji pojęcia „dotacja”
    należy odwołać się do znaczenia używanego w języku potocznym. W myśl Nowego
    Słownika Języka Polskiego (red. nauk. B. Dunaj; Warszawa 2005, s. 104 pod pojęciem
    „dotacja” należy zaś rozumieć „bezzwrotną pomoc finansową udzielaną jakiejś instytucji
    na określony cel.” Słownik Języka Polskiego PWN pod pojęciem „dotacji” rozumie:
    „bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze
    środków publicznych” (www.https://sjp.pwn.pl/szukaj/ dotacja.html).
    Dekodując normę prawną z treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 UCIT należy zatem uznać,
    że wolne od podatku dochodowego od osób prawnych są dotacje rozumiane jako
    bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych -
    m.in. z budżetu państwa. Tego rodzaju przesłanki spełnia „bezzwrotna pomoc publiczna”
    otrzymana przez Spółkę w ramach rządowego programu. Powyższą wykładnię wspiera
    wykładnia celowościowa omawianej regulacji, wskazująca na charakter oraz cel
    przedmiotowej pomocy publicznej. Oczywiste bowiem jest, że opodatkowanie
    przedmiotowej pomocy publicznej ograniczyłoby skuteczność realizacji jej celu
    określonego jednoznacznie w przepisach regulujących zasady przyznania pomocy.
    Należy także zauważyć, że w uzasadnieniu do projektu ustawy o zasadach realizacji
    programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach
    2022-2024 w Ocenie skutków regulacji, a dokładniej w punkcie 8 „Zmiana obciążeń
    regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu” posłużono się
    pojęciem „dotacja” dla określenia projektu. Tym samym sam ustawodawca posługuje się
    tym pojęciem, co w sposób jednoznaczny wskazuje, że środki otrzymane z projektu
    wsparcia dla przedsiębiorstw energochłonnych wypełniają przesłanki by można je było
    uznać za dotacje.

    Podobne stanowisko do tego przedstawionego przez Wnioskodawcę znalazło swoje
    odzwierciedlenie w następujących wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych:
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r.
      III SA/Wa 2358/23;
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 listopada 2023 r. I
      SA/Kr 797/23;
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2023 r. I
      SA/Po 664/23;
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2024 r. I
      SA/Wr 771/23.
    Także podobna wykładnia wyrazu „dotacja” użytego w art. 17 ust. pkt 47 UCIT pojawia się
    w następujących wyrokach dotyczących rekompensat otrzymanych od Prezesa Urzędu
    Regulacji Energetyki z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów
    cieplarnianych na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w
    sektorze lub podsektorach energochłonnych, o której mowa w art. 1 ustawy z 19 lipca
    2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z
    2019 r. poz. 1532 z późn. zm.):
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2021 r. II FSK 1276/21;
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5
      października 2023 r. I SA/Go 161/23;
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8
      grudnia 2022 r. I SA/Go 358/22.
    Na koniec należy powołać się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 lipca 2023 r.
    SK 14/21, który orzekł, że: „(...), Trybunał stwierdza, że w przypadku prawa daninowego
    gwarancje dostatecznej określoności regulacji prawnych wynikające z zasady poprawnej
    legislacji są istotnie wzmocnione ze względu na treść art. 84 i art. 217 Konstytucji. Pierwszy
    z wymienionych przepisów „zakłada precyzyjne określenie istotnych elementów stosunku
    daninowego w ustawie, tak aby jednostka mogła przewidywać daninowe konsekwencje
    swoich działań. (...) analizowana zasada wymaga w szczególności, aby zainteresowany znał
    dokładną treść i wysokość ciążących na nim obowiązków daninowych w chwili zajścia
    zdarzeń powodujących powstanie takiego obowiązku” (wyrok z 2 kwietnia 2007 r., sygn. SK
    19/06, OTK ZU nr 4/A/2007, poz. 37; teza powtórzona w licznych wyrokach, m.in. z 27
    listopada 2007 r., sygn. SK 39/06, OTK ZU nr 10/A/2007, poz. 127; z 10 września 2010 r.,
    sygn. P 44/09, OTK ZU nr 7/A/2010, poz. 68). Drugi przepis wskazuje na elementy
    konstrukcji prawnej podatku (podmiot, przedmiot, stawka, zasady przyznawania ulg i
    umorzeń oraz kategorie podmiotów zwolnionych), które muszą być uregulowane
    ustawowo. Ponadto, w świetle orzecznictwa Trybunału, niejasnych regulacji podatkowych
    nie wolno interpretować na niekorzyść podatników, a w konsekwencji, jeśli takie regulacje
    okazują się ostatecznie wieloznaczne, to zgodnie z zasadą in dubio pro tributario,
    zastosowane musi być rozwiązanie uwzględniające interes podmiotu obowiązanego do
    świadczeń podatkowych (zob. wyrok o sygn. SK 18/09)”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że będzie uprawniony w opisanym
    stanie faktycznym do skorzystania ze zwolnienia zawartego w art. 17 ust. 1 pkt 47 UCIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem

    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ustawa z 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców
    w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 (Dz. U. z 2022 r. poz. 2088)
    wprowadziła możliwość przyjęcia przez Radę Ministrów programów pomocowych,
    mających na celu udzielenie wsparcia finansowego określonym grupom przedsiębiorców,
    w przypadku których prowadzenie działalności gospodarczej jest zagrożone z uwagi na
    dynamiczny wzrost kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, wynikających z
    obecnej dynamicznej sytuacji na rynku energii.
    Podstawą przyjmowania programów pomocowych przez Radę Ministrów jest
    opublikowany w marcu 2022 r. komunikat Komisji Europejskiej „Tymczasowe kryzysowe
    ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec
    Ukrainy” (dalej: „Komunikat Komisji” lub „Tymczasowe Ramy Kryzysowe”), w którym
    dopuszczona została możliwość udzielania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
    pomocy publicznej z tytułu zakłóceń w działalności gospodarki Unii Europejskiej (UE).
    Pomoc ta ma służyć przede wszystkim zapewnieniu płynności i dostępu do finansowania
    dla przedsiębiorstw zmagających się z wyzwaniami obecnego kryzysu, przy jednoczesnym
    zachowaniu warunków działania na jednolitym rynku UE. Wsparcie może być udzielone na
    pokrycie zwiększonych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej związanych ze
    wzrostem cen energii elektrycznej oraz gazu ziemnego.
    Na podstawie powołanej na wstępie ustawy:
    - uchwałą z 3 stycznia 2023 roku (nr 1/2023) Rada Ministrów przyjęła program rządowy
      pod nazwą „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen
      gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” Powyższa uchwała została zmieniona
      uchwałą z 8 lutego 2023 r. – Nr 17/2023;
    - uchwałą z dnia 8 sierpnia 2023 r. nr 141/2023 Rada Ministrów przyjęła program
      rządowy po nazwą „Pomoc dla przemysłu energochłonnego związana z cenami gazu
      ziemnego i energii elektrycznej w 2023 r.” Powyższa uchwała została zmieniona
      uchwałą z 13 października 2023 r. – Nr 190/2023.
    Operator programu (Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej),
    działając w imieniu ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie oceny
    wniosku zawiera umowę z przedsiębiorstwem, na mocy której, zostaje udzielona pomoc
    publiczna. Umowa określa przeznaczenie pomocy, jej wysokość, warunki udzielenia
    pomocy, termin i sposób jej rozliczenia (w tym zobowiązanie przedsiębiorcy do zwrotu
    pomocy w przypadku gdy pomoc przyznana zostałaby w wysokości wyższej niż należna), a
    także tryb kontroli. Wypłata pomocy jest dokonywana na rachunek bankowy wskazany we
    wniosku składanym do Operatora Programu. Udzielona w ramach programu pomoc ma
    rekompensować koszty związane ze wzrostem cen zakupu energii elektrycznej lub gazu.
    Ustawa wprowadzająca powyższe rozwiązanie nie określa przepisów szczególnych
    wyłączających/zwalniających z opodatkowania otrzymanej pomocy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 updop:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.

      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie
    każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje
    obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez
    podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek
    powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na
    podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma
    charakter otwarty i jedynie przykładowy. Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 updop:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w
      naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
      odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
      otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
      budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
      oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów
    danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
    Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego.
    W świetle ww. przepisu, otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne (np. w postaci
    pomocy publicznej) stanowią, co do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od
    osób prawnych.
    Analizując charakter opisanej we wniosku pomocy publicznej, należy mieć na uwadze, że
    warunki i tryb udzielenia tego typu pomocy określone zostały w programie rządowym pod
    nazwą:
    - „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu
      ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” (dalej: „Program rządowy 2022 r.”), będącym
      załącznikiem do Uchwały Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2023 r.,
    - „Pomoc dla przemysłu energochłonnego związana z cenami gazu ziemnego i energii
      elektrycznej w 2023 r.”, będącym załącznikiem do uchwały Rady Ministrów z dnia 8
      sierpnia 2023 r. (dalej: „Program rządowy 2023 r.”)

    która przyjęła ww. program na podstawie art. 3 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 29 września
    2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją
    na rynku energii w latach 2022-2024 (Dz.U. z 2022 r., poz. 2088, dalej: „ustawa”).
    Zgodnie z art. 1 ww. ustawy:
      Ustawa określa zasady udzielania przedsiębiorcom pomocy publicznej w związku ze
      wzrostem cen energii elektrycznej i gazu ziemnego w latach 2022-2024, zwanej dalej
      „pomocą”.
    Natomiast, zgodnie z art. 2 ww. ustawy:
      Pomoc może być udzielana określonym grupom przedsiębiorców, którzy ponoszą
      dodatkowe koszty wynikające ze wzrostu cen energii elektrycznej i gazu ziemnego w
      latach 2022-2024.
    Z kolei w myśl art. 3 ust. 1-3 ww. ustawy:
      1. Rada Ministrów może przyjąć, w drodze uchwały, program rządowy udzielania
      przedsiębiorcom pomocy.
      2. Program rządowy, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności:
      1) przedsiębiorców uprawnionych do otrzymania pomocy w ramach danego
      programu;
      2) formy, kryteria, warunki i okres przyznania pomocy;
      3) sposób obliczania wysokości pomocy;
      4) maksymalną kwotę pomocy;
      5) zakres wniosku o udzielenie pomocy;
      6) termin i sposób składania wniosków o udzielenie pomocy;
      7) zasady i terminy rozliczania przez przedsiębiorcę pomocy.
      3. Za realizację programu rządowego, o którym mowa w ust. 1, odpowiada minister
      właściwy do spraw gospodarki. W związku z realizacją tego programu minister
      właściwy do spraw gospodarki może w szczególności wydawać operatorowi
      programu rządowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, polecenia albo udzielać temu
      operatorowi rekomendacji, z zastrzeżeniem, że nie mogą one dotyczyć rozstrzygnięć
      co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Pomoc jest przyznawana na wniosek o udzielenie pomocy, zwany dalej „wnioskiem”,
      złożony operatorowi programu, zgodnie z zasadami określonymi w programie
      rządowym, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na formularzu opracowanym przez
      operatora programu.
    W myśl art. 7 ww. ustawy:
      Podstawą udzielenia pomocy jest umowa o udzielenie pomocy zawarta przez
      operatora programu, działającego w imieniu ministra właściwego do spraw
      gospodarki, z przedsiębiorcą.
      2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
      1) szczegółowe przeznaczenie pomocy;
      2) wysokość udzielonej pomocy;
      3) warunki udzielenia, sposób i termin rozliczenia pomocy, w tym zobowiązanie
      przedsiębiorcy do zwrotu pomocy w przypadku stwierdzenia przez niego, że pomoc
      została przyznana w wysokości wyższej niż należna;

      4) tryb kontroli.
      3. Operator programu jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w
      rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach
      dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. z 2021 r. poz. 743 oraz z 2022 r. poz. 807), w
      odniesieniu do pomocy udzielanej na podstawie programu rządowego, o którym
      mowa w art. 3 ust. 1.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów
      bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie
    uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.
    Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. 2024 r., poz. 1530 ze zm.), w zakresie
    rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych.
    I tak, stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych:
      Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu
      państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych
      funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw
      lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań
      publicznych.
    Określone w ww. przepisie dotacje, to środki przeznaczone na cele służące dobru całego
    społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości (na cel dostępny lub przeznaczony dla wszystkich).
    Uznanie otrzymanych środków za „dotację” w rozumieniu ww. ustawy warunkuje
    przeznaczenie tych środków na cele wartościowe, korzystne lub pożądane przez całe
    społeczeństwo lub jakąś jego zbiorowość.
    Co do zasady, przyznanie dotacji skutkuje możliwością poniesienia w dalszej kolejności
    określonych wydatków na realizację zadania publicznego, które następuje po otrzymaniu
    takiej dotacji. Beneficjentem ww. dotacji może być m.in. osoba prawna, realizująca
    zadania, których celem jest ogólny interes publiczny, czy też Fundusz celowy, realizujący
    zadanie publiczne w postaci przyznawania rekompensat określonej grupie podmiotów.
    Zwolnienie ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, dotyczy wszelkich dotacji
    udzielanych ze środków budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego, z wyjątkiem jednej kategorii – dopłat do oprocentowania kredytów
    bankowych. Z zastrzeżeniem ww. dopłat, dla zakresu omawianego zwolnienia nie ma
    znaczenia rodzaj dotacji ani system jej przekazywania i rozliczania. Istotne pozostaje
    natomiast źródło pochodzenia środków, którym musi być budżet państwa lub budżet
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości związanych z kwestią zwolnienia wskazanej we
    wniosku rekompensaty na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, w pierwszej
    kolejności należy wskazać, że w analizowanym stanie faktycznym przedstawionym we
    wniosku, rekompensata pochodzi z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla
    sektorów i podsektorów energochłonnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1393 ze zm.), który jest
    państwowym funduszem celowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera pojęcia „rekompensata”,
    zatem zasadne jest posłużenie się wykładnią językową tego pojęcia. Jak wskazuje Słownik
    języka polskiego (PWN) „rekompensata”, to m.in. „zrównoważenie lub wyrównanie braku,
    niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś”, „zlikwidowanie poniesionych przez kogoś

    strat lub doznanych krzywd”. Aby określone środki stanowiły „rekompensatę” musi
    zaistnieć zatem przyczyna (źródło) generująca stratę/niedobór/krzywdę. Niedostatki te
    następnie są „rekompensowane”.
    Zauważyć przy tym należy, że ww. Fundusz jest funduszem celowym, a zatem w istocie,
    jest beneficjentem środków otrzymywanych w celu wypłaty rekompensat.
    Otrzymana pomoc/rekompensata nie stanowi w istocie realizacji żadnego celu
    publicznego. Stanowi ona wyłącznie rekompensatę dla podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą. Ponadto, beneficjentem dotacji nie jest Wnioskodawca tylko
    Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ustawy z dnia
    19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych
    realizujący zadanie publiczne w postaci rekompensaty dla podatnika, natomiast
    dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki.
    Ponadto, sam ustawodawca posługując się pojęciem „rekompensaty” jednoznacznie
    wskazuje, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie
    lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie
    wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem
    „rekompensaty”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.
    Brak określenia omawianej kwoty pojęciem „dotacja” stanowi dodatkowy argument
    przemawiający za wykluczeniem stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o
    CIT, w opisanym przypadku.
    Zauważyć przy tym należy, iż gdyby wolą ustawodawcy było uznanie, że środki określone
    w ustawie o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z
    sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 stanowią dotację, to stosowałby właśnie
    takie pojęcie w cyt. ustawie. Ustawodawca posługując się pojęciem „pomoc”
    jednoznacznie przesądził, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi
    zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co
    samo w sobie wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje
    się pojęciem „pomoc”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób
    racjonalny.
    Wskazanych powyżej pojęć nie można stosować zamiennie, albowiem warunki, w jakich
    dochodzi do ich przyznania, rodzą odmienne skutki na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK
    159/13 środki przyznane w ramach dotacji mają „znaczony” charakter i podmiot je
    otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy
    szczególne. W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślił:
      Wskazać należy, że środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują
      przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi
      dysponowania. Mają one nadal charakter publiczny i w konsekwencji można je
      wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także, w nauce
      prezentowany jest pogląd, że nie zachodzi zmiana statusu dotacji ze środków
      publicznych na wartość prywatną beneficjenta. Beneficjent nie włada bowiem
      dotacją, jak właściciel, bez ograniczeń - wręcz przeciwnie może ją wykorzystać
      jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także zwrot dotacji
      wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem następuje w drodze decyzji organu
      administracji, a nie w drodze procesu cywilnego.
    W przypadku wskazanej we wniosku pomocy, bez znaczenia natomiast pozostaje na co
    przeznaczone zostaną otrzymane środki. Podmiot otrzymujący pomoc/rekompensatę,
    odmiennie niż w przypadku otrzymanej dotacji, może zatem przeznaczyć otrzymane
    środki na dowolny cel. Otrzymane środki stają się bowiem środkami prywatnymi tego
    podmiotu.

    Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że
    przyznana Państwu pomoc na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów
    wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 oraz
    uchwały Rady Ministrów, choć będzie stanowiła świadczenie publicznoprawne z budżetu
    państwa, to nie będzie miała charakteru dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47
    ustawy o CIT i w konsekwencji nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    W zakresie wniosków zarejestrowanych pod sygnaturą 0111-KDIB1-2.4010.32.2025.MK,
    0111-KDIB1-2.4010.33.2025.MK, 0111-KDIB1-2.4010.34.2025.MK zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.