Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-855/10-4/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-17
Teza: Czy koszty promocji projektu podwyższają koszt wytworzenia środków trwałych powstałych w trakcie realizacji przedsięwzięcia pn. „Uporządkowanie gospodarki ściekowej (…)”?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; koszt; koszt-koszty pośrednie; projekt; promocja; wartość-wartość początkowa; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2010 r. (data wpływu 19.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowej kwalifikacji kosztów związanych z promocją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 22 grudnia 2010 r. (data wpływu 24.12.2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowej kwalifikacji kosztów związanych z promocją projektu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

W dniu 1 września 2010 r. Spółka podpisała z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska Gospodarki Wodnej umowę o dofinansowanie projektu pn. „Uporządkowanie gospodarki ściekowej (…)”. w ramach projektu prowadzona będzie modernizacja istniejących oraz budowa nowych sieci kanalizacyjnych oraz innych obiektów infrastruktury kanalizacyjnej. Dofinansowaniu podlega określony procent kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia.

Powołana wyżej umowa obliguje Spółkę do informowania opinii publicznej o fakcie otrzymania dofinansowania i do promocji projektu. Wydatki na ten cel dotyczyć będą organizowania konferencji informujących o realizacji projektu, gdzie informacja prezentowana będzie w formie multimedialnej, ogłoszeń i artykułów prasowych, tablic informacyjnych, bilboardów i banerów, przygotowania broszur dla ogółu społeczeństwa, zakupu gadżetów dla zwycięzców konkursów ogłaszanych w celu promocji projektu oraz rozdawanych w trakcie imprez masowych, wytworzenia i prezentacji dźwiękowych spotów dotyczących celów, zakresu i stopnia realizacji projektu oraz multimedialnych prezentacji związanych z projektem w czasie imprez masowych. Projekt zakłada, że w trakcie realizacji przedsięwzięcia wydatki na ten cel wyniosą ok. 250 tys. zł.

W piśmie z dnia 22 grudnia 2010 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, iż koszty promocji projektu finansowane będą częściowo ze środków własnych Spółki. Źródłem pokrycia pozostałej części kosztów będzie otrzymywane przez Spółkę dofinansowanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty promocji projektu podwyższają koszt wytworzenia środków trwałych powstałych w trakcie realizacji przedsięwzięcia pn. „Uporządkowanie gospodarki ściekowej (…)”.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), do wartości początkowej środka trwałego zalicza się ogół kosztów poniesionych w związku z jego wytworzeniem do momentu przekazania środka trwałego do używania. Katalog wydatków na wytworzenie środka trwałego jest otwarty. Jednocześnie katalog kosztów, które nie są zaliczane do kosztu wytworzenia środka trwałego jest zamknięty i nie ma w nim wymienionych kosztów promocji projektu, ponoszonych w przypadku dofinansowania wytworzenia środka trwałego ze środków unijnych. Sugeruje to, że koszty promocji projektu zwiększają wartość początkową środka trwałego.

Zdaniem Spółki, kosztów promocji projektu nie można zaliczyć do kosztów wytworzenia środka trwałego z uwagi na zbyt małe ich powiązanie z przedsięwzięciem. Koszty te powinny stanowić – w części odpowiadającej wkładowi własnemu – koszty uzyskania przychodu, gdyż ponoszone są w celu zachowania źródła przychodów.

Ponadto, uzupełniając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca wskazał, iż otrzymywane przez Spółkę dofinansowanie będzie zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53. Jednocześnie, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58, wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dochodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53 nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, iż podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. w pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Przepisy ww. ustawy podatkowej dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z całokształtem prowadzonej działalności.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 1 września 2010 r. Spółka podpisała z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska Gospodarki Wodnej umowę o dofinansowanie projektu pn. „Uporządkowanie gospodarki ściekowej (…)”. w ramach ww. projektu, prowadzona będzie modernizacja istniejących oraz budowa nowych sieci kanalizacyjnych oraz innych obiektów infrastruktury kanalizacyjnej. Dofinansowaniu podlega określony procent kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia. Umowa zobowiązuje Spółkę do informowania opinii publicznej o fakcie otrzymania dofinansowania i promocji projektu. Wydatki na ten cel dotyczyć będą organizowania konferencji informujących o realizacji projektu, na których informacja prezentowana będzie w formie multimedialnej, ogłoszeń artykułów i prasowych, tablic informacyjnych, bilboardów i banerów, przygotowania broszur dla ogółu społeczeństwa, zakupu gadżetów dla zwycięzców konkursów ogłaszanych w celu promocji projektu oraz rozdawanych w trakcie imprez masowych, wytworzenia i prezentacji dźwiękowych spotów dotyczących celów, zakresu i stopnia realizacji projektu oraz multimedialnych prezentacji związanych z projektem w czasie imprez masowych.

Ponadto, jak wynika z treści pisma uzupełniającego, koszty promocji projektu finansowane będą częściowo ze środków własnych Spółki. Źródłem pokrycia pozostałej części kosztów będzie otrzymywane przez Spółkę dofinansowanie.

Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, iż wydatki związane z promocją projektu w części sfinansowanej ze środków własnych Spółki nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z przychodem. Zasadnym jest zatem, aby przedmiotowe wydatki – w części odpowiadającej wkładowi własnemu – zakwalifikować do kosztów pośrednich, związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Uznanie przedmiotowych wydatków za koszty pośrednie oznacza, iż podlegają one potrąceniu zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 15 ust. 4d ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z kolei, art. 15 ust. 4e tej ustawy stanowi, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika również, iż źródłem pokrycia pozostałej części kosztów związanych z promocją projektu będzie otrzymywane przez Spółkę dofinansowanie, które zgodnie z przedstawionymi we wniosku informacjami, podlegać będzie zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu wskazać należy, iż konsekwencją zwolnienia od podatku środków otrzymywanych w ramach projektu jest brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych sfinansowanych z tych środków wydatków.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. u. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.).

Tym samym, wydatki i koszty sfinansowane bezpośrednio z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy, w przedmiocie sprawy – koszty promocji projektu, podlegają – na mocy powołanego art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wyłączeniu z kategorii kosztów podatkowych.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia wartości wydatków ponoszonych w związku z promocją projektu realizowanego w ramach dofinansowania do wartości początkowej środków trwałych, należy wskazać, iż zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:

*   w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia,
*   w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Za cenę nabycia, stosownie do treści art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. w przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Art. 16g ust. 4 stanowi natomiast, iż za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, iż do wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zalicza się tylko wydatki ściśle związane z ich nabyciem lub wytworzeniem.

Natomiast wydatki wskazane przez Spółkę w opisie zdarzenia przyszłego, zostały poniesione w celu poinformowania opinii publicznej o fakcie otrzymania dofinansowania i promocji projektu. Tym samym, nie są to wydatki zwiększające wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Jednocześnie nadmienia się, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie oceny stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do powiązanego z nim pytania, wpisanego w nakreślony wnioskiem opis zdarzenia przyszłego. Ocena ta nie rozstrzyga natomiast kwestii zwolnienia z podatku otrzymanego przez Spółkę dofinansowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.