Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.643.2019.4.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-21
Teza: Planowana sprzedaż nabytej wraz z małżonkiem w 2000 r. nieruchomości, która po podziale majątku wspólnego w 2009 r. stała się wyłączną własnością Wnioskodawczyni, nie będzie stanowić źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-grunty rolne; majątek-majątek prywatny; majątek-podział majątku; podział; przychód-źródła przychodu; sprzedaż-sprzedaż działek; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2019 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 28 listopada 2019 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia …), uzupełnionym pismem z dnia 28 listopada 2019 r. (data wpływu 3 grudnia 2019 r.) oraz pismem, które wpłynęło za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 12 lutego 2020 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia …, o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości gruntowej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2019 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 28 listopada 2019 r. (data wpływu 3 grudnia 2019 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek poprzez przesłanie pełnomocnictwa szczególnego na druku PPS-1 oraz dowodu dokonania należnych opłat od wniosku i pełnomocnictwa.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 23 stycznia 2020 r., Nr 0113-KDIPT1-3.4012.763.2019.2.MJ oraz Nr 0113-KDIPT2-1.4011.643.2019.3.DJD, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 23 stycznia 2020 r. (data doręczenia 5 lutego 2020 r.; identyfikator poświadczenia doręczenia …). Wnioskodawczyni uzupełniła powyższy wniosek pismem, które wpłynęło za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 12 lutego 2020 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia ….

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym, posiada rozdzielność małżeńską majątkową. Uzyskuje dochody m.in. z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej jest wynajem nieruchomości (PKD 55.20.Z). Dochód z działalności opodatkowany jest na zasadach ogólnych (podatek liniowy). Wnioskodawczyni nie osiąga dochodów z wynajmu prywatnego. Dodatkowo,Wnioskodawczyni posiada udziały w Spółce komandytowej, opodatkowane wg zasad ogólnych (podatek liniowy).

W grudniu 2000 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z małżonkiem do majątku wspólnego od Spółki prawa handlowego niezabudowaną działkę o powierzchni 1 ha 22a 60 m2 oraz udział 4/10 działek (w tym droga) o powierzchni 4 ha 11a 15 m2, położone w \`(...)\` (dalej: „Nieruchomość”). Przeniesienie własności nieruchomości zostało dokonane, celem zwolnienia z długu, jaki Pożyczkobiorca (Zbywca Nieruchomości) miał wobec Wnioskodawczyni i małżonka. Następnie w kwietniu 2009 r. na mocy umowy majątkowej małżeńskiej i umowy o częściowym podziale majątku wspólnego małżonków, Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem Nieruchomości będącej w posiadaniu małżonków. W 2003 r. uchylony został plan zagospodarowania przestrzennego, przewidujący dla tamtego obszaru miasta zabudowę jednorodzinną dużej intensywności. Wobec powyższego, wystąpiono o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowej Nieruchomości. Postępowanie to zostało jednak zawieszone w związku z opracowaniem nowego planu miejscowego zagospodarowania terenu, przewidującego na znacznym obszarze Nieruchomości m.in. drogę, zieleń oraz boisko sportowe. W wyniku odwołań od ww. planu został on uchylony, a następnie w 2011 r. wydano warunki zabudowy przewidujące zabudowę wielorodzinną. W 2018 r. przedmiotową Nieruchomość, składającą się z 2 działek, podzielono na 8 działek dostosowanych do posiadanych warunków zabudowy (działka z drogą pozostała niepodzielona) i wystąpiono o wydanie pozwoleń na budowę. W czerwcu 2019 r. Wnioskodawczyni otrzymała decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Opisana Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej. Od 2017 r. trwa procedowanie nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie było jeszcze wyłożenia planu do wglądu. Wnioskodawczyni nie składała do tego planu żadnych wniosków dotyczących Nieruchomości. Przedmiotowa Nieruchomość jest oddana w dzierżawę na cele rolne, lokalnemu rolnikowi, który uprawia tam kukurydzę. Dzięki regularnej uprawie roślin teren nie jest nieużytkiem i zniknął problem urządzania nielegalnych wysypisk śmieci na obszarze Nieruchomości. Nie podejmowano obecnie żadnych działań mających na celu przygotowanie Nieruchomości do sprzedaży, nie poszukiwano też nabywców. Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż posiadanej Nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 12 lutego 2020 r. Wnioskodawczyni wskazała, że pełny zakres działalności gospodarczej Wnioskodawczyni to wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi (PKD 68.20.Z). Wynajmowane lokale mieszkalne zostały wybudowane w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Wnioskodawczyni, ani Jej mąż nie są rolnikami prowadzącymi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, a Nieruchomość nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego. Wnioskodawczyni prowadzi działalność w zakresie wynajmu mieszkań wybudowanych w ramach ulgi na budowę mieszkań pod wynajem. Zgodnie z definicją obrotu nieruchomościami, najem, bądź dzierżawa nieruchomości także kwalifikuje się do tego pojęcia. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami poniosła nakłady na uzyskanie warunków zabudowy oraz podział Nieruchomości na 8 działek. Nie ponoszono nakładów na uzbrojenie terenu, ani działania reklamowe. Nieruchomość została oddana w dzierżawę na cele rolne w 2013 r. na okres 5 lat i jest przedłużana co roku o kolejny rok. Głównym celem oddania w dzierżawę był fakt urządzania na terenie Nieruchomości nielegalnych wysypisk śmieci. Z uwagi na regularne uprawianie ziemi przez dzierżawcę, problem składowania śmieci znikł. Podziału przedmiotowej Nieruchomości (składającej się z 2 działek i drogi), na 8 działek dokonano w odniesieniu do posiadanych Warunków Zabudowy. Zgodnie z nimi na Nieruchomości może zostać wybudowanych 8 budynków. Koncepcja podziału działek miała służyć zniesieniu współwłasności działek i przekazaniu wydzielonych działek konkretnym właścicielom na wyłączność. Na obecną chwilę, z uwagi na planowaną sprzedaż całości Nieruchomości, nie znoszono współwłasności. Z uwagi na nieograniczony horyzont czasowy zawarty w pytaniu trudno jednoznacznie stwierdzić, czy działki zostaną sprzedane, czy nie. Jeśli sytuacja życiowa będzie tego wymagała Wnioskodawczyni może sprzedać wymienione działki. Wnioskodawczyni jest właścicielem 2 innych działek w … oraz posiada udział w 2 innych działkach. Dotychczas nie zawierała transakcji sprzedaży działek. W latach 2003-2013 sprzedano cztery mieszkania, które pozyskano w ramach ulgi na budowę pod wynajem i były one sprzedane w ramach umowy wynajmu na 10 lat, po upływie którego wynajmujący za ustaloną dopłatą przejmował mieszkanie. Wnioskodawczyni nie będzie sprzedawać poszczególnych działek, planuje sprzedać całość Nieruchomości (posiadane działki i udział w działkach). Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do sprzedaży Nieruchomości, nie zamieszczano żadnych ogłoszeń dotyczących sprzedaży Nieruchomości. To kupujący zwrócił się z ofertą kupna przedmiotowej Nieruchomości w takim stanie, jak jest w obecnym momencie. Zatem podejmowane działania przez Wnioskodawczynię należy zakwalifikować jako okazjonalne. Wnioskodawczyni przy sprzedaży Nieruchomości będzie działać we własnym imieniu, tzn. w sposób niezależny od innych podmiotów, bez pośredników. W przypadku gdyby planowana transakcja nie doszła do skutku, a Wnioskodawczyni nadal planowała będzie sprzedaż, to rozważa skorzystanie z profesjonalnego pośrednika. Z orzeczenia NSA z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 867/12 wynika, że zlecenie sprzedaży nieruchomości zawodowemu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami za wynagrodzeniem oznacza, że sam sprzedający nie działa w tym zakresie zawodowo (profesjonalnie).

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powołany przepis formułuje generalną zasadę stanowiącą, że odpłatne zbycie nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, jeżeli zbycie nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie generuje ono przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie kwota uzyskana z takiego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Opisane działania mieszczą się w granicach normalnego zarządu własnym majątkiem i dbałości o jego wartość. Wnioskodawczyni nie nabyła Nieruchomości w celach handlowych - jest w Jej posiadaniu od 19 lat. Dodatkowo wejście w posiadanie przedmiotowej Nieruchomości miało na celu odzyskanie pożyczonych środków pieniężnych. Wnioskodawczyni nie prowadziła w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania tej Nieruchomości do sprzedaży. Uzyskanie warunków zabudowy po uchyleniu w 2003 r. planu miejscowego zagospodarowania, podyktowane było dbałością o wartość posiadanego majątku. Nawet, gdyby uznać, że podejmowane przez Wnioskodawczynię czynności podyktowane były dążeniem do uzyskania wyższej ceny Nieruchomości, to ze względu na brak profesjonalnego i zorganizowanego charakteru, jaki można przypisać działalności handlowej, należy te działania uznać za dokonane w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż Nieruchomości, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako dokonana po upływie 5 lat od nabycia, na mocy regulacji art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania Nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania Nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości, nie powstanie obowiązek uregulowania podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Ze względu na różnorodność form aktywności podatników, jakie występują w obrocie gospodarczym, proste zestawienie unormowań art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z definicją działalności gospodarczej zawartą w art. 5a pkt 6 tej ustawy, nie pozwala na stworzenie uniwersalnego wzorca zachowań umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które rozpoznawać należy, jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3), od odpłatnego zbycia osobistego mienia (pkt 8).

Zatem właściwa kwalifikacja przychodu musi zostać oceniona przez pryzmat całokształtu okoliczności faktycznych, w tym dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników majątkowych (nieruchomości). Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielem przedmiotowej Nieruchomości na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości w 2000 r., a następnie w wyniku umowy majątkowej małżeńskiej i umowy o częściowym podziale majątku wspólnego małżonków Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem Nieruchomości będącej w posiadaniu małżonków. Istotnym faktem są okoliczności wejścia w posiadanie przedmiotowej Nieruchomości. Zbywca Nieruchomości zaciągnął pożyczkę u małżonka Wnioskodawczyni (z majątku wspólnego). Z uwagi na sytuację pożyczkobiorcy nie miał on możliwości zwrotu pożyczki. Przeniesienie własności przedmiotowej Nieruchomości zostało dokonane celem zwolnienia z długu jaki miał wobec małżonka Wnioskodawczyni. Ostatecznie Wnioskodawczyni uzyskała własność przedmiotowej Nieruchomości w wyniku umowy majątkowej małżeńskiej i umowy o częściowym podziale majątku wspólnego małżonków.

Zdaniem Wnioskodawczyni, opisane działania mieszczą się w granicach normalnego zarządu własnym majątkiem i dbałości o jego wartość. Wnioskodawczyni nie nabyła Nieruchomości w celach handlowych - jest w posiadaniu Wnioskodawczyni od 19 lat. Dodatkowo wejście w posiadanie przedmiotowej Nieruchomości zostało wymuszone przez sytuację Pożyczkobiorcy (zbywcy Nieruchomości) i miało na celu odzyskanie pożyczonych środków pieniężnych. Wnioskodawczyni nie prowadziła w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania tej Nieruchomości do sprzedaży. Uzyskanie warunków zabudowy po uchyleniu w 2003 r. planu miejscowego zagospodarowania, podyktowane było dbałością o wartość posiadanego majątku. Nawet, gdyby uznać, że podejmowane przez Wnioskodawczynię czynności podyktowane były dążeniem do uzyskania wyższej ceny Nieruchomości, to ze względu na brak profesjonalnego i zorganizowanego charakteru, jaki można przypisać działalności handlowej, należy te działania uznać za dokonane w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z całokształtu opisanych działań Wnioskodawczyni nie wynika więc, że przedmiotowa sprzedaż będzie następować w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji, istotą działań Wnioskodawczyni nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem. Jednocześnie, planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ewentualne zbycie zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca 2000 r., w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości. W rezultacie kwota uzyskana z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalenie podstawy opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Należy podkreślić, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw, w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec tego, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Jednocześnie należy wskazać, że odrębnym źródłem przychodów wyszczególnionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

− prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,

*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest przedsiębiorcą prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi. Działalność prowadzona jest w zakresie wynajmu mieszkań wybudowanych w ramach ulgi na budowę mieszkań pod wynajem, wybudowanych w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Wnioskodawczyni nie osiąga dochodów z wynajmu prywatnego. Dodatkowo, Wnioskodawczyni posiada udziały w Spółce komandytowej. W grudniu 2000 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z małżonkiem do majątku wspólnego od Spółki prawa handlowego niezabudowaną działkę oraz udział 4/10 działek (w tym droga). Przeniesienie własności nieruchomości zostało dokonane, celem zwolnienia z długu, jaki pożyczkobiorca miał wobec Wnioskodawczyni i małżonka. Wnioskodawczyni, ani Jej mąż nie są rolnikami prowadzącymi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, a Nieruchomość nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego, nie była też wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest też właścicielem 2 innych działek oraz posiada udział w 2 innych działkach. Dotychczas nie zawierała transakcji sprzedaży działek. W latach 2003-2013 sprzedano cztery mieszkania, które pozyskano w ramach ulgi na budowę pod wynajem i były one sprzedane w ramach umowy wynajmu na 10 lat, po upływie którego wynajmujący za ustaloną dopłatą przejmował mieszkanie.

W kwietniu 2009 r. na mocy umowy majątkowej małżeńskiej i umowy o częściowym podziale majątku wspólnego małżonków Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem Nieruchomości. W 2003 r. uchylony został plan zagospodarowania przestrzennego, przewidujący dla tamtego obszaru miasta zabudowę jednorodzinną dużej intensywności. Wobec powyższego, wystąpiono o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowej Nieruchomości. W 2011 r. wydano warunki zabudowy przewidujące zabudowę wielorodzinną. W 2018 r. przedmiotową Nieruchomość dostosowano do posiadanych warunków zabudowy i wystąpiono o wydanie pozwoleń na budowę. W czerwcu 2019 r. Wnioskodawczyni otrzymała decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Od 2017 r. trwa procedowanie nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie było jeszcze wyłożenia planu do wglądu. Wnioskodawczyni nie składała do tego planu żadnych wniosków dotyczących Nieruchomości. Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami poniosła nakłady na uzyskanie warunków zabudowy oraz podział Nieruchomości na 8 działek. Nie ponoszono nakładów na uzbrojenie terenu, ani działania reklamowe, zostały poniesione nakłady na uzyskanie warunków zabudowy oraz podział Nieruchomości na 8 działek, zgodny z warunkami zabudowy, tj. na Nieruchomości może zostać wybudowanych 8 budynków. Koncepcja podziału działek miała służyć zniesieniu współwłasności działek i przekazaniu wydzielonych działek konkretnym właścicielom na wyłączność. Na obecną chwilę nie zniesiono współwłasności.

Nieruchomość została oddana w dzierżawę na cele rolne w 2013 r. na okres 5 lat i jest przedłużana co roku o kolejny rok. Głównym celem oddania w dzierżawę był fakt urządzania na terenie Nieruchomości nielegalnych wysypisk śmieci. Z uwagi na regularne uprawianie ziemi przez dzierżawcę, problem składowania śmieci znikł.

Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż posiadanej nieruchomości, nie będzie sprzedawać poszczególnych działek - planuje sprzedać całość Nieruchomości (posiadane działki i udział w działkach). Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do sprzedaży Nieruchomości, nie zamieszczano żadnych ogłoszeń dotyczących sprzedaży Nieruchomości. To kupujący zwrócił się z ofertą kupna przedmiotowej Nieruchomości w takim stanie, jak jest w obecnie. Podejmowane działania Wnioskodawczyni kwalifikuje jako okazjonalne. Jej działania mieszczą się w granicach normalnego zarządu własnym majątkiem i dbałości o jego wartość. Nie nabyła Nieruchomości w celach handlowych, nie prowadziła w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania tej Nieruchomości do sprzedaży. Wnioskodawczyni przy sprzedaży nieruchomości będzie działać we własnym imieniu, bez pośredników.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Wnioskodawczynię do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań poprzedzających zbycie oraz samego planowanego zbycia Nieruchomości wskazanych przez Wnioskodawczynię.

W tym celu należy przeanalizować całokształt działań, jakie Wnioskodawczyni podjęła w odniesieniu do nieruchomości w związku z planowaną sprzedażą, tj. rozważyć, czy czynności podjęte w związku z planowaną sprzedażą noszą znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.

Okoliczności dotyczące nabycia Nieruchomości w 2000 r. i planowanej jej sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Wnioskodawczynię pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości do kategorii przychodu z działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że skoro przedmiotowa nieruchomość nie służy Wnioskodawczyni do prowadzenia działalności gospodarczej i nie wchodzi do majątku Jej przedsiębiorstwa, to odpłatne zbycie przedmiotowej Nieruchomości, stanowiącej majątek prywatny, nie będzie stanowiło przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości należy rozpatrywać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) powołanej ustawy. W świetle powyższego dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data jej nabycia. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać nabytą wraz z małżonkiem w 2000 r. nieruchomość, która po podziale majątku wspólnego w 2009 r. stała się wyłączną własnością Wnioskodawczyni, zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy już upłynął. W tej sytuacji planowana sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym uzyskany z odpłatnego zbycia przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Końcowo zaznaczyć należy, że tut. Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem, tym samym Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności faktycznych podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.