Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-483/11-8/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-10-11
Teza: Stawka podatku VAT na dostawę budynków i gruntu.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2011 r. (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismami z dnia 21 września 2011 r. (data wpływu 22 września 2011 r.) i z dnia 3 października 2011 r. (data wpływu 5 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę budynku i gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę budynku i gruntu.

Pismami z dnia 21 września 2011 r. (data wpływu 22 września 2011 r.) i z dnia 3 października 2011 r. (data wpływu 5 października 2011 r.) przedmiotowy wniosek został uzupełniony o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy nieruchomości składającej się z gruntu oraz stojącego na nim budynku. Przedmiotową nieruchomość kupił od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, w dniu 5 października 2006 r. i w świetle ustawy o podatku od towarów i usług ww. nieruchomość nie podlegała podatkowi VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność, od dnia 3 sierpnia 2002 r. i jest podatnikiem VAT. Przy zakupie przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy odliczenie VAT od zakupionej nieruchomości, która jest użytkowana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz stanowi środek trwały. Koszt zakupu nieruchomości wyniósł 260 078,28 zł. Wykonano operat szacunkowy w celu wyodrębnienia wartości gruntu oraz nieruchomości budynkowej. Operat oszacował grunt na kwotę 197 660,04 zł oraz budynek na kwotę 62 418,24 zł. W roku 2008 Wnioskodawca dokonał modernizacji budynku o łącznej kwocie netto 57 534,88 zł i dokonał odliczenia podatku VAT w stawce 22%. Modernizacja polegała na dociepleniu budynku.

W pismach z dnia 21 września 2011 r. (data wpływu 22 września 2011 r.) i z dnia 3 października 2011 r. (data wpływu 5 października 2011 r.) stanowiących uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem zbycia są działki zabudowane. Przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek wyodrębnionych geodezyjnie i na obu działkach znajdują się budynki, które są przedmiotem sprzedaży.

Na dwóch działkach o nr 90/6 i 90/5 stoją dwa budynki stanowiące jeden kompleks budynków, składający się na część biurową i produkcyjną. Ww. budynki jako całość są traktowane jako jeden środek trwały.

Wnioskodawca stwierdził, że wydatki które poniósł w 2008 r. dotyczące wszystkich budynków, polegały na ociepleniu budynku. Stanowiły ulepszenie środka trwałego, przekraczały także wartość 30% wartości początkowej budynku, a zatem, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione są kryteria uznania przedmiotowej dostawy za dokonane w warunkach pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków na ulepszenie. Budynek w stanie ulepszonym jest wykorzystywany przez Zainteresowanego od 2008 roku, czyli krócej niż 5 lat. Budynek nigdy nie był oddawany w najem, dzierżawę lub podobne umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jest możliwość zastosowania stawki zwolnionej z podatku od towarów i usług (VAT) od dostawy budynku i gruntu?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy dostawie przedmiotowej nieruchomości może zastosować stawkę zwolnioną od towarów i usług.

Ustawa z dn. 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług w art. 43 stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: pkt 10)

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Budynek pochodzi z lat 30 – tych XX w. i był przebudowany w latach 70 ubiegłego wieku. Budynek zakupiony przez Wnioskodawcę w 2006 roku był zamieszkany od lat, po zakupie był użytkowany w działalności gospodarczej, tak więc nie można stwierdzić, że dostawa jest dokonywana w warunkach pierwszego zasiedlenia. Przy zakupie budynku Wnioskodawca nie miał prawa odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż w obecnym stanie prawnym grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Planuje dokonać dostawy gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami. Wnioskodawca przedmiotową nieruchomość kupił od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, w dniu 5 października 2006 r. i w świetle ustawy o podatku od towarów i usług ww. nieruchomość nie podlegała podatkowi VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność od dnia 3 sierpnia 2002 r. Przy zakupie przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy odliczenie VAT od zakupionej nieruchomości, która jest użytkowana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz stanowi środek trwały.

Przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek wyodrębnionych geodezyjnie i na obu działkach znajdują się budynki, które są przedmiotem sprzedaży.

Na dwóch działkach o nr 90/6 i 90/5 stoją dwa budynki stanowiące jeden kompleks budynków składający się na część biurową i produkcyjną. Ww. budynki jako całość są traktowane jako jeden środek trwały.

Wydatki, które poniósł Wnioskodawca w 2008 r. dotyczące wszystkich budynków, polegały na ich ociepleniu. Stanowiły ulepszenie środka trwałego, przekraczały także 30% wartości początkowej budynków. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków na ulepszenie. Budynki w stanie ulepszonym są wykorzystywane przez Zainteresowanego od 2008 roku, czyli krócej niż 5 lat. Budynki nigdy nie były oddawane w najem, dzierżawę lub podobne umowy.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowych budynków będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Jak wynika z wniosku nie doszło do wydania budynków po ich ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Wobec powyższego dostawa przedmiotowych budynków nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Przy dostawie budynków, będących przedmiotem wniosku, spełniony będzie warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy, ponieważ przy ich nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast nie zostanie spełniony warunek wskazany w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy, z uwagi na to, że Zainteresowany ponosił wydatki na ulepszenie nieruchomości, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej nieruchomości. Ponadto, po zakończeniu procesu ulepszenia Wnioskodawca wykorzystywał przedmiotową nieruchomość do czynności opodatkowanych przez okres krótszy niż 5 lat.

Z powyższego wynika, że dostawa budynków, o których mowa we wniosku nie będzie mogła również korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b w związku z art. 43 ust. 7a ustawy.

Ponadto, z uwagi na fakt, iż dostawa budynków, o których mowa wyżej nie będzie zwolniona od podatku, to zbycie gruntu, na którym te budynki są posadowione, nie będzie również korzystało ze zwolnienia od podatku.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, składającej się z gruntu oraz posadowionych na nim budynków, nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, a zatem podlegać będzie opodatkowaniu według stawki podstawowej w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.