Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.482.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Z tytułu sprzedaży działki wydzielonej z innej działki
Wnioskodawca nie będzie uznany za podatnika podatku od
towarów i usług.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
dostawa-dostawa towarów
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 maja 2025 r. przesłany zgodnie z
    właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pana z tytułu sprzedaży działki wydzielonej z
    działki nr 1 za podatnika podatku VAT. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie
    pismem z 2 lipca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności na prawach ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej zabudowanej nieruchomości gruntowej nr 1 o pow. (...),
    zabudowanej jednym budynkiem mieszkalnym oraz dwoma budynkami produkcyjnymi,
    usługowymi i gospodarczymi dla rolnictwa. Działka położona jest w miejscowości (...) przy
    ul. (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), objętej księgą wieczystą nr (...)
    prowadzoną przez Sąd Rejonowy w (...).
    Działka gruntowa nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    zaś w ewidencji gruntów i budynków oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane i
    grunty orne. Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. W budynkach nie
    była ani nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza. Nieruchomość nie stanowi
    ani nie stanowiła przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z B.B. Między małżonkami panuje
    majątkowa wspólność ustawowa małżeńska.
    Prawo własności nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli do majątku
    wspólnego na podstawie umowy sprzedaży z 5 lipca 1983 r. Po nabyciu nieruchomość
    wykorzystywana była na cele działalności rolniczej. Nie została nabyta od Skarbu Państwa,
    ani jednostek samorządu terytorialnego.
    W okresie wykorzystywania działki na potrzeby działalności rolniczej Wnioskodawca i jego
    małżonka wykonywali pracę zawodową. Uprawy rolne wykorzystywał Pan na cele
    prywatne zaspokajając potrzeby gospodarstwa domowego. Nie były dokonywane zbiory i
    sprzedaż płodów rolnych opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca nie jest rolnikiem
    ryczałtowym. Wnioskodawca i jego małżonka są obecnie emerytami.
    Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzają sprzedać spółce prawa handlowego część
    niezabudowanej działki gruntu, która po podziale nieruchomości ma mieć powierzchnię
    ok. (...) ha. Wnioskodawca wraz z małżonką 5 marca 2025 r. zawarli ze spółką umowę
    przedwstępną sprzedaży w formie aktu notarialnego. Spółka jest czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Gmina (...) nie posiada aktualnie planu zagospodarowania przestrzennego
    dla obrębu lokalizacji działki nr 1. Zgodnie ze studium uwarunkować i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego działka położona jest na terenie mieszkaniowym,
    inwestycyjnym. Przez teren działki przebiega linia energetyczna.

    Nieruchomość nie jest położona na terenie rewitalizacji, ani specjalnej strefy
    rewitalizacyjnej, nie jest położona na obszarze specjalnej strefy ekonomicznej, nie jest
    wpisana do rejestru zabytków ani nie jest objęta kontrolą konserwatorską. Przedmiotowa
    działka nie jest lasem, nie jest także pokryta wodami w rozumieniu ustawy prawo wodne.
    W stosunku do opisanego gruntu nie zostały wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji celu
    publicznego. Nieruchomość nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy bądź innych
    uprawniających do korzystania z niej przez osoby trzecie.
    Zgodnie z zawartą umową przedwstępną sprzedaży, spółka na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa zamierza doprowadzić działkę gruntu nr 1 w ten sposób aby powstała z
    niej niezabudowana działka gruntu o powierzchni nie mniejszej niż 0,7 ha i nie większej niż
    0,8 ha.
    Spółka po zawarciu umowy zamierza podjąć czynności faktyczne i prawne zmierzające do
    wydania przez właściwy organ na rzecz spółki pozwolenia na budowę obiektów
    handlowych wraz z infrastrukturą drogową, parkingami oraz infrastrukturą techniczną.
    Spółka przeprowadzi badania gruntu, sytuację prawną, administracyjną oraz możliwości
    techniczne na realizację parku handlowego. Wszystkie czynności dokonywane będą
    kosztem i staraniem spółki.
    Umowa przyrzeczona zostanie zawarta jeżeli wyniki analizy prawnej i technicznej będą
    satysfakcjonujące dla spółki, wyniki badania środowiskowego nie wykażą zanieczyszczeń
    nieruchomości, spółka uzyska potwierdzenie od właściwych organów i dostawców
    mediów o możliwości przyłącza mediów, spółka uzyska pozwolenie na lokalizację zjazdu z
    drogi wojewódzkiej na teren działki. Zostanie wydana ostateczna i prawomocna decyzja o
    warunkach zabudowy. Do 31 sierpnia 2026 r. zostanie wydane ostateczne, prawomocne
    pozwolenie na budowę parku handlowego. Do 19 września 2026 r. dojdzie do nabycia
    przez spółkę niezabudowanej działki gruntu nr 2, części niezabudowanej działki gruntu nr
    3 i niezabudowanej działki gruntu nr 4.
    Od dnia zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży spółka uzyskała prawo do
    dysponowania działka nr 1 na cele budowlane. Ponadto Wnioskodawca wraz z żoną
    udzielił spółce pełnomocnictwa do wglądu w akta księgi wieczystej oraz uzyskania
    wszelkich zaświadczeń: do występowania do dostawców mediów w celu uzyskania
    technicznych warunków przyłączenia nieruchomości do sieci gazowej, energetycznej,
    ciepłowniczej, wodociągowej, telefonicznej, kanalizacyjnej, deszczowej, do wystąpienia
    przed zarządcą drogi w sprawie uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu.
    Umowa przyrzeczona sprzedaży ma zostać zawarta do 30 września 2026 r. na pisemne
    oświadczenie spółki, termin ten może ulec wydłużeniu o kolejne 3 miesiące.
    Nieruchomość nie była oferowana do sprzedaży przez Wnioskodawcę, nie była zawierana
    umowa pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Przedstawiciel spółki zwrócił się
    osobiście do Wnioskodawcy z zapytaniem o możliwość nabycia działki.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działka nr 1 zabudowana budynkami została nabyta przez Pana w celu zamieszkania i
    prowadzenia gospodarstwa dla zaspokojenia potrzeb rodziny. Wraz z żoną wykorzystywał
    Pan gospodarstwo dla potrzeb rodziny, sadził ziemniaki, marchewkę, itp.
    Przez teren działki 0,7 ha wydzielonej z działki nr 1, przebiega linia energetyczna, linia ta
    nie stanowi Pana własności.
    Przed podpisaniem umowy przedwstępnej nie prowadził Pan działań zwiększających
    wartość gruntu, nie angażował żadnych własnych środków finansowych.
    Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, nigdy nie był Pan podatnikiem
    podatku VAT.
    Pytania

    1) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT?
    2) Czy Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      9 ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem VAT sprzedawanych nieruchomości rolnych
    zawarte są w art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 15, art. 41, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W ocenie Wnioskodawcy nie powinien On płacić podatku VAT od sprzedaży działki
    opisanej we wniosku.
    Działka nr 1 wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków A.B. i B.B.
    Czynności wymienione w art. 5 ustawy (w tym dostawa towarów obejmująca m.in.
    sprzedaż gruntów) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług pod
    warunkiem, że są wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tymczasem Wnioskodawca, ani jego żona nie są agentami, którzy zarobkowo handlują
    gruntami. Handel gruntami nie wpisuje się w profil działalności rolniczej. Znaczenie dla
    kryteriów działalności mają wyroku TSUE C-180/10 i C-181/10. TSUE stwierdził, że
    podatnikiem VAT może być osoba, która podejmowała aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy VAT. Takie działania mogłyby polegać m.in. na uzbrojeniu terenu lub
    działaniach marketingowych. Wnioskodawca nie planuje takich działań i również ich nie
    podejmował.
    Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomość należy uwzględnić czynności
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie.
    Należy mieć przede wszystkim na uwadze te elementem, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi ponad standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym (wyroki NSA z 9 października 2014 r. I FSK 2145/13, z 3 marca 2015 r. I FSK
    1859/13, z 11 czerwca 2015 r. I FSK 716/14, z 29 listopada 2016 r. I FSK 636 (15)).
    Planowana transakcja powinna być zwolniona w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Mając na uwadze fakt, że przeważająca część działki to grunty rolne niezabudowane,
    sprzedaży zaś ma podlegać niezabudowana część działki. Działka nie była
    przygotowywana przez Wnioskodawcę do sprzedaży, ma charakter rolny, a
    Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności żeby to zmienić.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy istotne jest aby faktycznie zaistniało opodatkowanie
    podatkiem VAT danej czynności. Konieczne jest aby czynność podlegającą opodatkowaniu
    wykonywał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą działalność gospodarczą występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto działalność gospodarcza stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W konsekwencji
    właściwym jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących ich majątek
    prywatny, tj. majątek, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania
    innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Nie jest zatem podatnikiem podatku VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności, a
    tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie czynności incydentalnych nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

    Biorąc pod uwagę definicję działalności z art. 2 pkt 15 ustawy o VAT uznać należy, że
    działalność rolnicza mieści się w pojęciu działalności gospodarczej. W przypadku zatem,
    gdy dostawy gruntu należącego do przedsiębiorstwa rolnego wykorzystywanego w
    działalności rolniczej dokonuje rolnik będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT, to czynność ta realizowana jest w ramach działalności gospodarczej
    prowadzonej przez tego podatnika.
    Z ww. orzeczeń TSUE wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży
    gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Za majątek prywatny należy uznać taką część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej (orzeczenie
    TSUE w sprawie C-291/92, wyrok TSUE z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-25/03).
    Biorąc zatem pod uwagę, że czynność sprzedaży działki nr 1 nie wykorzystywanej w
    działalności rolniczej, nie nosząca znamion działalności gospodarczej w zakresie
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, a stanowiąca rozporządzenie majątkiem
    prywatnym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa dnia z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
      wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W akcie notarialnym dokumentującym nabycie nieruchomości wymieniani są oboje
    małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność
    wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do
    współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania
    żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Stwarza to dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną
    sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.

    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej

      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
      wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między

    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży będącej we współwłasności
    małżeńskiej działki o pow. 0,7 ha wydzielonej z działki nr 1 istotne jest, czy w celu
    dokonania jej dostawy podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania
    Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że sprzedaje Pan nieruchomość gruntową o pow. 0,7 ha
    wydzieloną z działki nr 1. Prawo własności nieruchomości nabył Pan wraz z małżonką do
    majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży. Po nabyciu, nieruchomość
    wykorzystywana była na cele działalności rolniczej. Uprawy rolne wykorzystywał Pan na
    cele prywatne. Nieruchomość nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy bądź innych
    uprawniających do korzystania z niej przez osoby trzecie. Podpisał Pan z nabywcą umowę

    przedwstępną i udzielił nabywcy pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu. Przed
    podpisaniem umowy przedwstępnej nie prowadził Pan działań zwiększających wartość
    gruntu, nie angażował żadnych własnych środków finansowych. Nieruchomość nie była
    oferowana do sprzedaży, nie była zawierana umowa pośrednictwa w obrocie
    nieruchomościami. Przedstawiciel spółki zwrócił się do Pana osobiście z zapytaniem o
    możliwość nabycia działki. Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, nigdy
    nie był Pan podatnikiem podatku VAT.
    Pana wątpliwością dotyczą ustalenia, czy w odniesieniu do sprzedaży wydzielonej części
    działki będzie Pan podatnikiem podatku VAT.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży i tym samym do udzielenia
    nabywcy pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych w
    Pana imieniu. Udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy umożliwiające podjęcie
    czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb spółki (pozwolenia, przyłącza
    itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać
    określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że nabywca sam się do Pana zgłosił z
    zapytaniem o możliwość nabycia działki. Pan jako współwłaściciel gruntu na zasadach
    współwłasności majątkowej małżeńskiej nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.), jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy bądź
    innych odpłatnych umów. Nie prowadził Pan działań zwiększających wartość gruntu, nie
    angażował żadnych własnych środków finansowych. Nie dokonywał Pan wcześniej
    sprzedaży nieruchomości.
    Podkreślić należy, że podjęte przez nabywcę działania nie prowadzą do podwyższenia
    atrakcyjności działek na Pana rzecz, lecz przyszły nabywca wykonuje te czynności we
    własnym interesie, w celu przystosowania działek do zrealizowania własnych potrzeb.
    Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa nabywcy do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntu do jego potrzeb nie powoduje, że zostanie Pan z
    tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    Po Pana stronie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności, która to
    aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego
    charakteru takiej działalności).
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana będącej we współwłasności małżeńskiej wydzielonej działki z działki nr 1 nie
    wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ta sprzedaż wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej działki
    wydzielonej z działki nr 1 będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług

    i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym,
    nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W efekcie, sprzedaż przez Pana będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej
    działki wydzielonej z działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Sprzedając część tej działki nie wypełnia Pan przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od
    towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą.
    W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze
    zwolnienia dla ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że niniejsza interpretacja dotyczy Pana sytuacji prawno-podatkowej i nie odnosi
    się do sytuacji prawno-podatkowej Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.