Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.21.2021.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-01
Teza: skutki podatkowe zbycia prawa własności oraz prawa użytkowania wieczystego zabudowanych nieruchomości lub udziałów w nich
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; podział; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2020 r. (data wpływu 5 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia prawa własności oraz prawa użytkowania wieczystego zabudowanych nieruchomości lub udziałów w nich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia prawa własności oraz prawa użytkowania wieczystego zabudowanych nieruchomości lub udziałów w nich.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem i prezesem zarządu spółki z o.o. i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie i pobiera dywidendy oraz dwa lata temu zostały Mu przyznane uprawienia emerytalne. Ponadto, od początku istnienia Giełdy Papierów Wartościowych …. (dalej: GP….) Wnioskodawca jest inwestorem giełdowym. Powyższe stanowi Jego podstawowe źródło utrzymania.

W 2004 r. ze środków uzyskanych z inwestycji giełdowych, Wnioskodawca jako osoba prywatna, zakupił od syndyka masy upadłościowej następujące nieruchomości:

1.  nieruchomość gruntową o powierzchni 1,1639 ha, położoną w B(…), oznaczoną w ewidencji gruntów numerem geodezyjnym …. (…), oddaną w użytkowanie wieczyste do dnia 3 września 2092 r., zabudowaną budynkami stanowiącymi odrębne od gruntu prawo własności;
2.  zabudowaną nieruchomość o powierzchni 0,4068 ha, położoną w B(…), oznaczoną w ewidencji gruntów numerem geodezyjnym ….(…).

Sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie została opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca jest w 90% udziałów współwłaścicielem i użytkownikiem wieczystym powyższych nieruchomości, zaś pozostałe 10% zostało zakupione przez zstępnych Wnioskodawcy.

Pomimo że uprzednio na przedmiotowych nieruchomościach funkcjonował zakład mleczarski to Wnioskodawca nie kontynuował poprzedniej działalności i zakupił nieruchomości w celu lokaty kapitału i zabezpieczenia przyszłości swojej rodziny, na powiększenie majątku prywatnego. Z uwagi na fakt, że przedmiotowe nieruchomości zostały zakupione wraz z budynkami w bardzo złym stanie technicznym, Wnioskodawca wraz ze swoimi zstępnymi, w celu przeciwdziałania ich dewastacji i doprowadzenia obiektu do stanu użyteczności, postanowił ze środków prywatnych wyremontować budynki przynależące do zakupionych gruntów lub gruntów znajdujących się w użytkowaniu wieczystym. Remonty przeprowadził wraz ze współwłaścicielami indywidualnie, zaś do niektórych prac były angażowane firmy zewnętrze. Koszty jakie zostały wygenerowane przez remonty i zobowiązania takie jak podatek od nieruchomości i opłaty, w tym opłata za użytkowanie wieczyste, Wnioskodawca w porozumieniu z zstępnymi, w ramach roztropnego zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, postanowili w około 2007 r. zrekompensować i zabezpieczyć poprzez najem powierzchni użytkowych. Z tytułu najmu prywatnego Wnioskodawca opłaca zryczałtowany podatek dochodowy i w efekcie, po przekroczeniu kwoty ustawowej, został podatnikiem podatku VAT jako osoba prywatna, nieprowadząca działalności w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W celu odpowiedzialnego i prawidłowego gospodarowania majątkiem prywatnym, z uwagi na problemy zdrowotne i przekroczenie wieku emerytalnego, Wnioskodawca rozważa sprzedaż powyższych nieruchomości lub udziału w nieruchomościach, gdyż dalsze utrzymywanie i zarządzanie przedmiotowymi nieruchomościami w świetle stanu faktycznego jest dla Wnioskodawcy zbyt dużym obciążeniem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przychody uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości zabudowanych, o których mowa w przedmiotowym wniosku będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy przychody uzyskane z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach zabudowanych, o których mowa w przedmiotowym wniosku będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując oceny prawnej zdarzenia przyszłego, w świetle obowiązujących przepisów zasadnym jest uznać, że przychody uzyskane z tytułu sprzedaży wskazanych nieruchomości lub udziałów w tych nieruchomościach nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu. Ustawodawca wskazuje, że źródłem przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości może stać się przychód pochodzący z jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, 1291, 1428, 1492, 1565, dalej: ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedmiotowym stanie faktycznym, Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, osiągającą przychody i odprowadzającą z tytułu najmu zryczałtowany podatek dochodowy. Ustawodawca, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 1905, 2123), dokonuje rozróżnienia na formę rozliczania przeznaczoną dla osób fizycznych, osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz osoby fizyczne osiągające przychody z najmu lub podnajmu i innych umów o podobnym charakterze. Rozważania w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie znajdują tutaj zastosowania bowiem źródło przychodu Wnioskodawcy osiągane jest z tytułu najmu prywatnego. Tym samym, źródłem przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości może stać się przychód pochodzący z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje katalog źródeł przychodu.

Na podstawie przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie,

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Dokonując wnioskowania a contrario, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są kumulatywnie dwa warunki:

1.  odpłatne zbycie nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej;
2.  zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Co do zasady, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W przedmiotowym stanie faktycznym kryterium czasu jest kluczowe, gdyż Wnioskodawca nie prowadzi działalności w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Co więcej, jak wskazuje WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 135/09: „sprzedaż w wykonaniu działalności gospodarczej to czynność prawna stanowiąca realizację przedmiotu działalności gospodarczej. Innego rodzaju sprzedaż, podobnie jak szereg innych czynności prawnych i faktycznych niezbędnych lub gospodarczo uzasadnionych w prowadzeniu działalności gospodarczej, jeżeli nie stanowi realizacji przedmiotu działalności podmiotu gospodarczego - nie następuje w wykonaniu tej działalności, ale tylko w związku z nią, czego art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie obejmuje”. Zdaniem Wnioskodawcy, sama sprzedaż nieruchomości nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej podmiotu, o którym mowa. Przyjęcie takiego założenia oznacza, że jeżeli przedmiotowe nieruchomości zostaną sprzedane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, sprzedaż ta nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi zobowiązanie podatkowe. Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, udziału w nieruchomości, w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W niniejszej sprawie, Wnioskodawca stał się współwłaścicielem zabudowanych nieruchomości i prawa użytkowania wieczystego zabudowanego budynkami stanowiącymi odrębne od gruntu prawo własności w 2004 r. W związku z powyższym, od dnia nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę niewątpliwie upłynął 5 letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując Wnioskodawca uwypuklił, że wszelkie działania i czynności, które były i są wykonywane przez Wnioskodawcę na przedmiotowych nieruchomościach, nie mają charakteru profesjonalnego i mieszczą się one w zwykłych czynnościach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem, a sama sprzedaż nieruchomości nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej. Mając na względzie powyższe, w związku z upływem pięciu lat od zakupu nieruchomości, Wnioskodawca stwierdza, że planowana sprzedaż udziałów w przedmiotowych nieruchomościach lub nieruchomości po upływie wskazanego okresu spowoduje, iż uzyskane z tego tytułu przychody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,

*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się m.in. na trzech przesłankach:

1.  zarobkowym celu działalności,
2.  wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
3.  prowadzeniu działalności we własnym imieniu

‒ a ponadto wymaga, by był to jeden z rodzajów działalności wymienionych w lit. a)-c) ww. przepisu.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że przychody uzyskane m.in. z najmu składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, stanowią przychód z tej działalności. Jednak aby przychód uzyskany z zawartej umowy najmu ww. składnika majątku mógł być uznany za przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, umowa ta musi być prawnie dopuszczalna (skuteczna). Powyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodu, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki związane z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji należy stwierdzić, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem i prezesem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie i pobiera dywidendy oraz dwa lata temu zostały mu przyznane uprawienia emerytalne. Ponadto, od początku istnienia Giełdy Papierów Wartościowych …. Wnioskodawca jest inwestorem giełdowym. Powyższe stanowi jego podstawowe źródło utrzymania.

W 2004 r., ze środków uzyskanych z inwestycji giełdowych, Wnioskodawca jako osoba prywatna, zakupił od syndyka masy upadłościowej następujące nieruchomości:

1.  nieruchomość gruntową o powierzchni 1,1639 ha, położoną w B(…), oznaczoną w ewidencji gruntów numerem geodezyjnym …, oddaną w użytkowanie wieczyste do dnia 3 września 2092 r., zabudowaną budynkami stanowiącymi odrębne od gruntu prawo własności;
2.  zabudowaną nieruchomość o powierzchni 0,4068 ha, położoną w B(…), oznaczoną w ewidencji gruntów numerem geodezyjnym ….

Sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie została opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca jest w 90% udziałów współwłaścicielem i użytkownikiem wieczystym powyższych nieruchomości, zaś pozostałe 10% zostało zakupione przez zstępnych Wnioskodawcy.

Pomimo że uprzednio na przedmiotowych nieruchomościach funkcjonował zakład mleczarski to Wnioskodawca nie kontynuował poprzedniej działalności i zakupił nieruchomości w celu lokaty kapitału i zabezpieczenia przyszłości swojej rodziny, na powiększenie majątku prywatnego. Z uwagi na fakt, że przedmiotowe nieruchomości zostały zakupione wraz z budynkami w bardzo złym stanie technicznym, Wnioskodawca wraz ze swoimi zstępnymi, w celu przeciwdziałania ich dewastacji i doprowadzenia obiektu do stanu użyteczności, postanowił ze środków prywatnych wyremontować budynki przynależące do zakupionych gruntów lub gruntów znajdujących się w użytkowaniu wieczystym. Remonty przeprowadził wraz ze współwłaścicielami indywidualnie, zaś do niektórych prac były angażowane firmy zewnętrze. Koszty jakie zostały wygenerowane przez remonty i zobowiązania takie jak podatek od nieruchomości i opłaty, w tym opłata za użytkowanie wieczyste, Wnioskodawca w porozumieniu z zstępnymi, w ramach roztropnego zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, postanowili w około 2007 r. zrekompensować i zabezpieczyć poprzez najem powierzchni użytkowych. Z tytułu najmu prywatnego Wnioskodawca opłaca zryczałtowany podatek dochodowy i w efekcie, po przekroczeniu kwoty ustawowej, został podatnikiem podatku VAT jako osoba prywatna, nieprowadząca działalności w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W celu odpowiedzialnego i prawidłowego gospodarowania majątkiem prywatnym, z uwagi na problemy zdrowotne i przekroczenie wieku emerytalnego, Wnioskodawca rozważa sprzedaż powyższych nieruchomości lub udziału w nieruchomościach, gdyż dalsze utrzymywanie i zarządzanie przedmiotowymi nieruchomościami w świetle stanu faktycznego jest dla Wnioskodawcy zbyt dużym obciążeniem.

Z obowiązujących przepisów wynika, że w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z nabyciem oraz planowanym odpłatnym zbyciem nieruchomości lub udziałów w nieruchomościach, o których mowa we wniosku.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że działki nr …. i nr … nie zostały nabyte dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie były w niej wykorzystywane. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Zatem, okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że planowana sprzedaż działek lub udziałów w zabudowanych działkach nr …. i nr …. nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania Wnioskodawcy wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż prawa własności oraz prawa użytkowania wieczystego zabudowanych działek lub udziałów w tych działkach, nabytych w 2004 r., nie będzie miała związku z działalnością gospodarczą i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, zatem przychód z ich sprzedaży nie będzie stanowił źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż prawa własności oraz prawa użytkowania wieczystego zabudowanych działek lub udziałów w tych działkach, nabytych w 2004 r., nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

W związku z tym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującego z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.