Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.647.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Skutki podatkowe otrzymania odszkodowania; wywłaszczenie
nieruchomości pod drogę.
Słowa kluczowe: cel-cel publiczny
gospodarka-gospodarka nieruchomościami
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
odszkodowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 29

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
                                                      
    Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Jest Pani polskim
    rezydentem podatkowym opodatkowanym od całości swoich dochodów na terenie RP.
    W dniu 5 stycznia 2022 roku uzyskała Pani postanowienie Sądu Rejonowego w Radomiu o
    nabyciu z dniem 1 stycznia 1985 r. poprzez zasiedzenie własności nieruchomości o
    ówczesnej powierzchni łącznej 2,2926 ha położonych w (...) (działki nr ...).
    Działki te zostały przejęte w drodze postępowania wywłaszczeniowego przez Gminę
    Miasta (...) na podstawie decyzji Prezydenta Miasta (...) wydanej zgodnie z zapisami ustawy
    z 10 kwietnia 2003 o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych. Na dzień wydania decyzji przez gminę działki miały
    nieuregulowany status prawny. Wskazane w decyzji nieruchomości na dzień wydania
    decyzji stanowiły niezabudowane nieruchomości gruntowe.
    26 kwietnia 2022 r. zwróciła się Pani do władz miejskich pismem o wypłatę odszkodowania
    za wywłaszczenie działek nr (...) o łącznej powierzchni 0,5843 ha.
    28 lutego 2025 roku decyzją Prezydenta Miasta (...) na podstawie art. 12 ust. 4, 4a, 4f i ust.
    5, art. 18, art. 22, art. 23 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, art. 3 ust. 3 ustawy z 16
    grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego zostało Pani
    przyznane odszkodowanie w kwocie 538.601 zł za wywłaszczenie działek nr (...).
    Odszkodowanie zostało wypłacone 1 kwietnia 2025 r.

## Pytanie

Czy otrzymane odszkodowanie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. ustawy PIT, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21. 52, 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy PIT:
    Art. 21. [zwolnienia przedmiotowe]
    Wolne od podatku dochodowego są:
    29) przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o
    gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele
    uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z
    realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce
    nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której
    mowa w zdaniu pierwszym nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem
    postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą
    o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia
    nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa
    pierwokupu;
    Przedmiotowa decyzja była wydana na podstawie ustawy z 10 kwietnia 2003 r.
    „Szczególne zasady przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych”
    (dalej: specustawa drogowa).
    Art. 12. [wywłaszczenie nieruchomości pod drogi]

    4. Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
    prawa:
    1) własnością skarbu państwa w odniesieniu do dróg krajowych.
    2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg
      wojewódzkich, powiatowych i gminnych
    - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    4f. Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    5. Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje
    się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.
    Kwestie opodatkowania odszkodowań nie są zawarte w specustawie drogowej zatem
    należy rozpatrzyć zależność tej ustawy w stosunku do innych ustaw i tak w specustawie
    drogowej znajduje się przepis:
    Art. 23. 1 [stosowanie przepisów o gospodarce nieruchomościami]
    W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
    gospodarce nieruchomościami.
    Skoro specustawa drogowa w sprawach nieuregulowanych odsyła do ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, a ta jest wprost wskazana w hipotezie art. 21 ust. 1 pkt 29
    przyznane odszkodowanie spełnia dyspozycję tego przepisu. Należy zauważyć, że ustawa
    o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
    wymieniona jest w art. 2 pkt 11 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 z późn. zm.) jako ustawa w zakresie
    dotyczącym gospodarki nieruchomościami.
    Art. 2. [stosunek do innych ustaw] ustawy z 21 sierpnia 1997 o gospodarce
    nieruchomościami: ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki
    nieruchomościami, a w szczególności:
    11) ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311);
    Mając na uwadze przytoczone przepisy, należy stwierdzić, że opisane we wniosku
    odszkodowanie zostało wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce
    nieruchomościami.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy PIT, zawiera wyłączenie, w jakiej sytuacji otrzymane
    odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia na mocy specustawy drogowej nie podlega
    zwolnieniu z podatku dochodowego. Aby taka sytuacja miała miejsce i podatek
    dochodowy był należny, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:
    1) nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
    2) cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny.
    Spełnienie jednego z nich nie pozbawia podatnika prawa do zwolnienia z podatku
    dochodowego odszkodowania.

    Postanowieniem Sądu Rejonowego w Radomiu wydanym w 2022 roku nabyła Pani
    poprzez zasiedzenie własność przedmiotowej nieruchomości ze skutkiem wstecznym od
    1985 roku. Zatem pierwsza negatywna przesłanka o posiadaniu gruntu mniej niż 2 lata nie
    jest spełniona.
    Druga negatywna przesłanka dotyczy nabycia gruntu za mniej niż 50% wartości
    odszkodowania. Nabyła Pani grunt nieodpłatnie, zatem nie można ustalić wartości nabycia
    przedmiotowej nieruchomości. Spełnienie – lub nie - tej przesłanki negatywnej nie ma
    znaczenia w przedmiotowej sprawie, ponieważ z racji na niespełnienie przesłanki
    pierwszej nie traci Pani prawa do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
    otrzymanego odszkodowania.
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w wydanych interpretacjach indywidualnych:
      § 0112-KDIL2-2.4011.675.2020.2.GM z 9 grudnia 2020 roku,
      § 0115-KDIT2-2.4011.292.2017.2.ŁS z 28 listopada 2017 roku,
      § 0112-KDIL3-3.4011.53.2019.2.DS z 3 kwietnia 2019 roku.
    Tym samym – Pani zdaniem – przyznane odszkodowanie będzie korzystać ze zwolnienia z
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
      podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.
    Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki

      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie
    odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże korzystanie z każdej preferencji
    podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy
    spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną
    danej preferencji.
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania
      wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z
      tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa
      pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy
      to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym,
      nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co
      najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia
      nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją
      prawa pierwokupu.
    Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie przychodu między innymi z
    tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce
    nieruchomościami.
    W przypadku nabywania nieruchomości pod drogi, na zasadach określonych w ustawie z
    10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311 ze zm.) – zwanej również
    „specustawą” drogową, prawodawca zdecydował się na całkowite oddzielenie od siebie
    postępowań o wywłaszczenie i o odszkodowanie. Z chwilą wejścia w życie ww. ustawy, do
    katalogu zawartego w art. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.) dodany został zapis, że ustawa o gospodarce
    nieruchomościami nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki
    nieruchomościami, w tym omawianej ustawy z 10 kwietnia 2003 r.
    Przywołany art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawiera ogólne wyłączenie
    stosowania jej przepisów, ale tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to zasad
    określonych w wymienionych ustawach. Ustawodawca przyznał zatem pierwszeństwo w
    stosowaniu regulacjom zawartym w ustawach wymienionych w tym przepisie, przed
    zasadami wynikającymi z ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powyższy przepis ma
    charakter normy kolizyjnej, co oznacza, że przepisy ustawy o gospodarce
    nieruchomościami mają charakter uzupełniający w stosunku do innych ustaw, w zakresie

    spraw nieuregulowanych w tych ustawach. Tym samym, nabywanie nieruchomości pod
    drogi, na zasadach określonych w „specustawie” drogowej, ma charakter szczególny
    wobec wywłaszczenia regulowanego przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami;
    przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie
    dróg publicznych stanowią lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    O takiej relacji wymienionych wyżej aktów prawnych świadczy również kompleksowość
    regulacji zawartej w „specustawie” drogowej oraz odesłanie zawarte w art. 23 tej ustawy,
    zgodnie z którym:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    W odniesieniu do dróg krajowych i powiatowych, stosownie do treści art. 11a ust. 1 ustawy
    o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Według art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Po myśli natomiast art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
        dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
        ostateczna.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4a ww. ustawy:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Jak stanowi ust. 4f ww. przepisu ustawy:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 5 ww. ustawy:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Natomiast treść art. 18 ust. 1 ustawy mówi, że:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    W świetle ust. 1a zacytowanego powyżej artykułu:
      Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie
      użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa
      rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
      właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości
      tych praw.
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest wydzielanie gruntów pod drogi
      publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie
      robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także
      łączności publicznej i sygnalizacji.
    Na podstawie art. 98 ust. 1 ww. ustawy:
      Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie,
      krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela,
      przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa
      lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do
      nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego,
      z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi
      publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio
      przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    W myśl art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości
      uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym
      organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie
      dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala
      się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu
      nieruchomości.
    Jak wynika z art. 132 ust. 1a ww. ustawy:
      W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata
      odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja
      o odszkodowaniu stała się ostateczna.
    We wniosku wskazała Pani, że 26 kwietnia 2022 r. zwróciła się Pani do władz miejskich o
    wypłatę odszkodowania za wywłaszczenie działek nr (...) o łącznej powierzchni 0,5843 ha.
    28 lutego 2025 roku decyzją Prezydenta Miasta (...) zostało na podstawie art. 12 ust. 4, 4a,
    4f i ust. 5, art. 18, art. 22, art. 23 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, art. 3 ust. 3 ustawy z 16
    grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego zostało Pani
    przyznane odszkodowanie w kwocie 538.601 zł za wywłaszczenie działek nr (...).
    Odszkodowanie zostało wypłacone 1 kwietnia 2025 r.
    Opisane we wniosku odszkodowanie zostało przyznane stosownie do przepisów o
    gospodarce nieruchomościami, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Należy mieć jednak na względzie, że zwolnienie przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt
    29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przysługuje, jeżeli łącznie
    spełnione zostają następujące warunki
        nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
        wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
        cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub
        ceny zbycia.
    Zwolnienie nie przysługuje, gdy powyższe warunki dotyczące okresu nabycia oraz ceny
    nabycia będą spełnione łącznie. W przypadku, gdy spełniony będzie tylko jeden z nich
    (albo nie będzie spełniony żaden z nich), wówczas zwolnienie będzie podatnikowi
    przysługiwać.
    Jak stanowi art. 172 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilnego (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071) :
      § 1. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli
      posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny,
      chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
      § 2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby
      uzyskał posiadanie w złej wierze.
    W przypadku zasiedzenia nabycie nieruchomości następuje po upływie trzydziestu lat.
    Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan
    faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do
    zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy
    spełnieniu powyższych przesłanek, posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem
    nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności.
    Orzeczenie takie stanowi dowód nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli
    stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu, np.
    dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej. Z powyższych przepisów wynika, że
    datą nabycia własności nieruchomości jest data wskazana w treści postanowienia sądu
    jako data nabycia własności nieruchomości.
    Z treści wniosku wynika, że nabycie przez Panią wywłaszczonej nieruchomości nastąpiło
    nieodpłatnie (na skutek zasiedzenia) z dniem 1 stycznia 1985 r. Tak więc nie został
    spełniony żaden z warunków wyłączających zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – własność wywłaszczonej
    nieruchomości nabyła Pani niewątpliwie przed okresem 2 lat przed wszczęciem
    postępowania wywłaszczeniowego oraz nie zaistnieje sytuacja, w której cena nabycia
    nieruchomości byłaby o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania (cena nie
    stanowi elementu nabycia).
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że
    odszkodowanie, które otrzymała Pani za przejęcie nieruchomości na cele realizacji
    inwestycji drogowej, korzysta w całości ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie ciąży na Pani
    obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu otrzymanego odszkodowania, ani
    wykazania tego przychodu w zeznaniu rocznym.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.