Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-233/09/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-05-29
Teza: Opodatkowanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-przychód z działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2009 r. (data wpływu 23 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W latach 1991-1993 wybudowała Pani pawilon o łącznej powierzchni 150 m2. Pawilon ten zakwalifikowany został przez Urząd Gminy jako „inne powierzchnie” (magazynowe). W pawilonie tym, w latach 1991-2002 prowadzona była działalności gospodarcza w zakresie usług gastronomicznych. Działalność prowadzona była przez okres 2-2,5 miesiąca w każdym roku. W pozostałych miesiącach roku pawilon nie był użytkowany. Działalność opodatkowana była zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Z uwagi na to, iż w działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym, nie ma możliwości odliczania kosztów uzyskania przychodów związanych z amortyzacją środków trwałych, nie prowadziła Pani ewidencji środków trwałych. Z końcem sierpnia 2002 r. zaprzestała Pani prowadzenia działalności gospodarczej w tym budynku. W sezonie letnim, w latach 2003-2006 przedmiotowy obiekt był przez Panią wydzierżawiany. Wskazuje Pani, iż dochody z tytułu dzierżawy rozliczała Pani na zasadach ogólnych. W tym okresie do kosztów uzyskania przychodów nie zaliczała Pani odpisów amortyzacyjnych. Odpisy takie zaliczono w poczet kosztów uzyskania przychodów w roku 2004 i 2005. W latach następnych dokonano jednak korekty amortyzacji. Przez cały 2007 r. lokal nie był wydzierżawiany, nie był również użytkowany przez Panią.

W marcu 2008 r. dokonała Pani spisania notarialnej umowy przedwstępnej sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. W tym też roku, w celu przygotowania dokumentacji, modernizacji i remontu budynku, został on udostępniony bezpłatnie kupującej. Ostatecznie pawilon sprzedany został w lutym 2009 r.

Zaznacza Pani, iż od 2003 r. prowadzi Pani jedynie sezonowy wynajem kwater (w domku letniskowym) opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż pawilonu, będącego do sierpnia 2002 r. miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym, a następnie wydzierżawianego, zwolniona jest z opodatkowania podatkiem dochodowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wykorzystywanej uprzednio w prowadzonej działalności gospodarczej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż:

*   od końca roku kalendarzowego, w którym zaprzestano prowadzenia działalności minęło 6 lat,
*   do kosztów uzyskania przychodów nie były zaliczane odpisy amortyzacyjne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w art. 10 w ust. 1 wyraźnie rozróżnia źródła przychodów.

Klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów powoduje określone konsekwencje podatkowe, w tym również w zakresie możliwości wyboru formy opodatkowania. Możliwość wyboru formy opodatkowania mają m.in. podatnicy osiągający przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Opodatkowanie niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym jest wyjątkiem od generalnej zasady opodatkowania na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy ww. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

Z powyższego przepisu wynika, że aby ustalić, czy kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, należy odwołać się do przepisów art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących środkami trwałymi.

Zasady opodatkowania przychodów uzyskanych przez podatników objętych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z odpłatnego zbycia nieruchomości będących środkami trwałymi reguluje art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zgodnie z tym przepisem w przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, jest niższa niż 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi,

*   ujętych w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w pkt 2 oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie, nieujętych w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej - bez względu na okres ich nabycia - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym zakończyła Pani z końcem sierpnia 2002 r. Budynek, w którym prowadzona była działalność gospodarcza, w sezonie letnim 2003-2006 był przez Panią wydzierżawiany. Na podstawie opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku przyjąć należy, iż przychód z dzierżawy stanowił przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Budynek sprzedany został w roku 2009. Z tytułu wynajmu kwater w domku letniskowym opłaca Pani zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, iż w przypadku zbycia nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej, okres po upływie którego nie powstanie obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu wynosi sześć lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności.

W oparciu o powyższe, stwierdzić należy, iż przychód uzyskany ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej do roku 2002 pozarolniczej działalności gospodarczej nie będzie stanowić przychodu z tego źródła, z uwagi na fakt, iż od dnia likwidacji działalności i wycofania tego składnika z majątku z działalności gospodarczej do dnia zbycia składnika majątku upłynęło 6 lat.

Zbycie przedmiotowej nieruchomości nie będzie stanowić również przychodu z działalności opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej. Przedmiotem sprzedaży jest bowiem budynek niezwiązany z usługami wynajmu kwater opodatkowanymi w formie karty podatkowej.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.