Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.227.2017.1.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-03
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług odpłatnej dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. transakcję
Słowa kluczowe: odliczenia; parking; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 26 maja 2017 r. (data wpływu 29 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem strony z dnia 7 czerwca 2017 r. (data wpływu 9 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług odpłatnej dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. transakcję – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny z dnia 26 maja 2017 r. uzupełniony pismem z dnia 7 czerwca (data wpływu 9 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług odpłatnej dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. transakcję.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej: Nabywca) jest spółką powołaną do prowadzenia działalności m.in. w zakresie wynajmu nieruchomości oraz w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek.

J. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Zbywca lub Sprzedający) jest użytkownikiem wieczystym gruntu zlokalizowanego obejmującego działkę o numerze ewidencyjnym 3/4 o powierzchni 11533 m2, dla której jest prowadzona księga wieczysta (dalej:Grunt). Grunt zabudowany jest utwardzonym placem parkingowym pokrytym płytami betonowymi, stanowiącymi budowlę w rozumieniu prawa budowlanego (dalej: Parking oraz dalej Grunt i Parking łącznie jako Nieruchomość). Poza Parkingiem, na Gruncie znajduje się jedynie instalacja teletechniczna i ogólnospławna.

Obecnie planowana jest sprzedaż Nieruchomości przez Zbywcę na rzecz Nabywcy (dalej: Transakcja). Dla Nabywcy Parking nie przedstawia istotnej wartości i zgodnie z biznesowymi planami w przyszłości zostanie on rozebrany aby umożliwić inwestycję. Niemniej, Nabywca nie wyklucza, że w krótkim okresie po Transakcji Parking pozostanie na działce.

Grunt położony jest na obszarze, który obecnie nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Niemniej, zgodnie z postanowieniami stron, jednymz warunków przeprowadzenia Transakcji jest uzyskanie przez Nabywcę przed jej finalizacją decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej przez Nabywcę inwestycji w postaci budowy na Gruncie budynku mieszkaniowego lub komercyjnego. Po nabyciu Nieruchomości będzie ona wykorzystywana do działalności objętej podatkiem VAT i niekorzystającej ze zwolnienia z tego podatku.

Poza Nieruchomością będącą przedmiotem Transakcji Zbywca jest właścicielem również innych nieruchomości oraz ruchomych środków trwałych.

Zainteresowani nie są podmiotami powiązanymi.

Opis nabycia i historia Nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji:

Zbywca nabył prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości od spółki G. sp. z o.o. (dalej: G. ) na podstawie umowy sprzedaży z 18 grudnia 2002 roku. W momencie nabycia Nieruchomości przez Zbywcę, stanowiła ona element większej działki, która to następnie została podzielona tworząc w ten sposób m.in. działkę o numerze ewidencyjnym 3/4 tj. Grunt będący przedmiotem planowanej Transakcji. Nabycie Nieruchomości przez Zbywcę objęte było podatkiem od towarów i usług, korzystając jednocześnie ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Parking znajdujący się na Gruncie został wybudowany przez poprzednich właścicieli Nieruchomości i znajdował się już na Gruncie w momencie jego nabycia przez Zbywcę w 2002 roku. Od momentu nabycia Nieruchomości przez Zbywcę, nie dokonywał on ulepszeń Parkingu, których wartość wyniosłaby lub przekroczyła 30 % jego wartości początkowej.

Po nabyciu Nieruchomości przez Zbywcę udostępniał on miejsca parkingowe znajdujące się na Gruncie jako element zawartej przez niego jako wynajmującego umowy najmu budynku zlokalizowanego na sąsiedniej działce, której Zbywca jest również użytkownikiem wieczystym. Wskazane usługi najmu podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług standardową stawką VAT. Dodatkowo Zbywca zawarł umowy dzierżawy, których przedmiotem jest kanalizacja teletechniczna znajdująca się na Nieruchomości.

Opis przedmiotu Transakcji

Zgodnie z intencją stron, oprócz prawa użytkowania wieczystego Gruntu oraz posadowionej na niej budowli w postaci Parkingu, Transakcja nie obejmie żadnych innych istotnych elementów związanych z Nieruchomością lub przedsiębiorstwem Zbywcy.

Obecnie Zbywca jest stroną umów dzierżawy kanalizacji teletechnicznej. Umowy te przejdą na Nabywcę w ramach Transakcji, bądź przed jej dokonaniem zostaną zastąpione inną formą prawną w taki sposób, aby dotychczasowy dzierżawca mógł nadal korzystać od strony gospodarczej z tej infrastruktury.

Niezależnie, poza wskazanymi umowami, nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych umów związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zbywcy (dotyczących np. usług księgowych, wynajmu powierzchni komercyjnych, otrzymanego finansowania itp.) czy samej Nieruchomości. Zbywca nie przekaże również Nabywcy ewentualnej wiedzy wynikającej z procesów analizowania możliwych inwestycji na Nieruchomości.

Planowana Transakcja nie obejmie również przeniesienia należności Zbywcy, jego rachunków bankowych czy środków pieniężnych zdeponowanych na tych rachunkach. Nabywca nie przejmie również zobowiązań Zbywcy związanych z Nieruchomością lub jego przedsiębiorstwem.

Transakcja nie obejmie innych aktywów (np. wskazanych innych nieruchomości) Zbywcy. Po Transakcji Zbywca będzie kontynuował swoją działalność w oparciu o posiadane składniki majątku, z kolei Nabywca zacznie wykorzystywać Nieruchomość do realizacji swoich celów gospodarczych, które docelowo oznaczać będą inne wykorzystywanie Nieruchomości niż to robił Zbywca.

Przedmiot Transakcji, zarówno cała Nieruchomość, jak też żadna z jej części, nie był i nie jest wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy pod względem organizacyjnym, finansowym lub funkcjonalnym, w szczególności nie stanowił i nie stanowi oddziału/ów. Zbywca jest w stanie przyporządkować określone koszty do Nieruchomości (np. dotyczące podatku od nieruchomości, opłat za użytkowanie wieczyste), jednakże dane te nie są wykorzystywane odrębnie (w szczególności dla Nieruchomości nie są sporządzane bilanse, rachunki wyników, itp.).

Na moment Transakcji Zbywca oraz Nabywca będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT. Zawierając umowę sprzedaży Zbywca i Nabywca będą działać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nabywca nie świadczy usług zwolnionych z VAT i posiada pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

W sytuacji potwierdzenia zaprezentowanego w niniejszym wniosku stanowiska Zbywcy i Nabywcy, zamierzają oni zrezygnować ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie VAT w odniesieniu do przedmiotu Transakcji. W tym celu, przy założeniu, że dostawa podlegać będzie zwolnieniu z VAT z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia, przed dokonaniem dostawy Nieruchomości, Nabywca oraz Zbywca złożą właściwemu dla Nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie podstawową stawką VAT (tj. 23%) dostawy Nieruchomości.

Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. (data wpływu 9 czerwca 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

Pomimo, iż na Nieruchomości będącej przedmiotem planowanej przez Zainteresowanych Transakcji znajduje się, jak już wcześniej wskazano, Parking, na potrzeby ewentualnego zastosowania prawa pierwokupu przysługującego Miastu na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), została ona określona przez strony jako niezabudowana. Wynika to z faktu, iż na gruncie powołanej ustawy kwalifikacja nieruchomości jako zabudowanej bądź niezabudowanej dokonywana jest w oparciu o nieco inne kryteria. Nie wdając się w szczegółowe analizy warto jedynie zaznaczyć, że przepisy powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami nie zawierają definicji legalnej pojęcia niezabudowanej nieruchomości. Taka definicja została wypracowana przez orzecznictwo i doktrynę prawa z powołaniem między innymi na wykładnię celowościową, która odwołuje się do celu ustanowienia prawa pierwokupu ustawowego na rzecz gminy. Cel ten można określić jako polegający na umożliwieniu gminie realizacji jej zadań w zakresie realizacji celów publicznych i planowania przestrzennego. Zatem nieruchomość, na której znajduje się, np. parking nie związany funkcjonalnie z żadną inną nieruchomością (budynkową), a jednocześnie w świetle postanowień studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego lub warunki zabudowy, dopuszczają możliwość realizacji obiektu kubaturowego na takiej nieruchomości, przeważa stanowisko, zgodnie z którym należy uznać taką nieruchomość za niezabudowaną (podlegającą możliwości zagospodarowania w sposób znacznie bardziej zaawansowany i efektywny/zgodny z celami planistycznymi, niż np. istniejący plac parkingowy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy - po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę przed dniem Transakcji zgodnego oświadczenia woli w oparciu o art. 43 ust. 10 VAT o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości - dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu VAT z zastosowaniem podstawowej stawki (23%)?
2.  Czy - po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę przed dniem Transakcji zgodnego oświadczenia woli w oparciu o art. 43 ust. 10 VAT o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości - Nabywca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej Transakcję?

Zdaniem Zainteresowanych,

1.  Zdaniem Zainteresowanych po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę przed dniem Transakcji zgodnego oświadczenia woli o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, będzie ona podlegała opodatkowaniu VAT z zastosowaniem podstawowej stawki (23%).
2.  Zdaniem Wnioskodawcy, po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę przed dniem Transakcji zgodnego oświadczenia woli o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, będzie ona podlegała opodatkowaniu VAT z zastosowaniem podstawowej stawki (23%), a Nabywca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej Transakcję.

Poniżej, Zainteresowani szczegółowo uzasadniają swoje stanowisko.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych:

Ad. Pytanie nr 1

Podleganie Transakcji przepisom ustawy o VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji, składająca się z prawa wieczystego użytkowania Gruntu oraz posadowionego na nim Parkingu niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Tym samym, sprzedaż Nieruchomości przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.

Jednocześnie, Zainteresowani pragną wskazać, że w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym zastosowania nie znajdzie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie, z którym przepisów ustawy nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało co prawda zdefiniowane w ustawie o VAT, niemniej, zgodnie z przyjętą praktyką, do której przychylają się także organy podatkowe i sądy administracyjne, należy w tym przypadku odnieść się do definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 551 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że: „Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej”.

Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższych definicji, aby mówić o nabyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, przenoszony zespół składników majątkowych powinien być co najmniej wyodrębniony organizacyjnie oraz finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, względnie umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o te składniki (wyodrębnienie funkcjonalne). Tymczasem, w omawianym przypadku, Sprzedający dokona jedynie zbycia Nieruchomości, a przedmiot Transakcji nie obejmie innych aktywów Zbywcy.

W szczególności nabyciu nie będzie towarzyszyć przejście na Nabywcę zobowiązań lub należności Zbywcy, jego rachunków bankowych czy środków pieniężnych, ani też umów zawartych przez Zbywcę i odnoszących się do Nieruchomości lub przedsiębiorstwa Zbywcy. Zbywca nie przekaże również Nabywcy ewentualnej wiedzy wynikającej z procesów analizowania możliwych inwestycji na Nieruchomości Po Transakcji Zbywca będzie kontynuował swoją działalność w oparciu o posiadane składniki majątku, z kolei Nabywca będzie wykorzystywał Nieruchomość do realizacji swoich celów gospodarczych, które docelowo oznaczać będą inne wykorzystanie Nieruchomości niż ma to miejsce obecnie w przypadku Zbywcy.

W tym kontekście, zdaniem Zainteresowanych, przedmiotem Transakcji nie będzie ani przedsiębiorstwo, ani jego zorganizowana część. Tak jak Zainteresowani wskazali bowiem powyżej, w ramach Transakcji Wnioskodawca dokona dostawy na rzecz Nabywcy jedynie Gruntu zabudowanego Parkingiem.

Powyższe znajduje także potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo: interpretacja wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.49.2017.1.KO, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. 1462-IPPP1.4512.887.2016.2.JL, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. IPPP1/4512-155/15-2/lgo, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 marca 2015 r., sygn. IPPP3/4512-44/15-3/IG.

Zastosowanie właściwej stawki podatku

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT „w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu”. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania VAT. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę VAT, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia (bądź opodatkowania) od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia (bądź opodatkowania) takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym (potwierdza to praktyka organów podatkowych - tak m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, interpretacja indywidualna z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. IPTPP3/4512-132/15-4/UNR).

W tym kontekście Zainteresowani pragną wskazać, że przedmiotem analizowanej Transakcji będzie dostawa Gruntu wraz ze znajdującym się na Gruncie Parkingiem. Mając na uwadze powyższe, aby właściwie określić konsekwencje planowanej Transakcji na gruncie VAT, należy przede wszystkim przeanalizować status zbywanego Parkingu stanowiącego budowlę.

Dostawa budynków, budowli lub ich części podlega co do zasady zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, chyba że dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim lub w przypadku gdy od pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W analizowanej sprawie, zdaniem Zainteresowanych, od momentu pierwszego zasiedlenia Nieruchomości do dnia Transakcji upłynie okres przekraczający 2 lata. Do pierwszego zasiedlenia doszło bowiem najpóźniej w momencie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Gruntu wraz z Parkingiem przez G. na rzeczy Zbywcy w 2002 roku. Pomimo, iż wskazane nabycie Nieruchomości korzystało ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 Ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, to nabycie to objęte było zakresem VAT, a G. z tytułu dokonania sprzedaży działał jako podatnik podatku od towarów i usług.

Nie budzi wątpliwości, że jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT jest (i była również na gruncie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług orazo podatku akcyzowym) transakcja dostawy towarów. Nie ma przy tym znaczenia, czy czynność ta efektywnie rodziła obowiązek zapłaty podatku czy też była objęta stawką VAT zw. (tj. podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie przepisów szczególnych). Istotne jest to czy dana czynność była objęta zakresem opodatkowania VAT. Czynności zwolnione z VAT są bowiem (w odróżnieniu od czynności pozostających poza zakresem VAT) czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT.

Powyższe znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 lutego 2015 r., sygn. IPPP3/443-1173/14-5/ISZ, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Lodzi z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. IPTPP2/443-353/12-2/IR oraz interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 22 października 2014 r., sygn. IPTPP2/443-558/14-4/Jsz.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że pierwsze zasiedlenie Nieruchomości nastąpiło w 2002 roku. Jednocześnie, Zbywca od momentu nabycia Nieruchomości nie ponosił wydatków na ulepszenie Parkingu, których wartość wyniosłaby lub przekroczyła 30 % jego wartości początkowej.

Konsekwentnie, ponieważ planowane nabycie Nieruchomości przez Nabywcę w ramach Transakcji zostanie dokonane po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia, przedmiotowa dostawa powinna podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z możliwością wyboru opcji opodatkowania. Jednocześnie, Zainteresowani pragną wskazać, iż uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z VAT przewidziane przez art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Transakcja nie będzie podlegać obligatoryjnemu zwolnieniu z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy, bowiem zwolnienie przewidziane w tym przepisie może mieć zastosowanie wyłącznie do dostawy budynków i budowli, które nie spełnianą przesłanek do zwolnienia na gruncie wskazanego wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku o którym mowa w ust. 1 pkt 10 tej ustawy, i wybrać opodatkowanie VAT dostawy budynków, budowli lub ich części. Tak jak Zainteresowani wskazali w opisie zdarzenia przyszłego, zamierzają oni skorzystać z opcji wyboru opodatkowania w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, w szczególności Zainteresowani wypełnią obydwie, wynikające z przedmiotowego przepisu przesłanki rezygnacji ze zwolnienia, tj. będą na moment Transakcji czynnymi podatnikami VAT oraz przed dniem dostawy złożą właściwemu dla Nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT Transakcji dostawy Nieruchomości.

W odniesieniu do planowanej Transakcji nie znajdzie również zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dostawa Nieruchomości nie będzie korzystała ze wskazanego zwolnienia, gdyż nie była i do dnia Transakcji nie będzie wykorzystywana wyłącznie na cele działalności gospodarczej zwolnionej z VAT - tak jak Zainteresowani wskazali w opisie zdarzenia przyszłego wynajem miejsc parkingowych znajdujących się na Parkingu były elementem zawartej przez Zbywcę jako wynajmującego umowy najmu budynku posadowionego na sąsiedniej działce, która to opodatkowana była standardową stawką VAT.

Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe, dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji - po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę właściwemu dla Nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnego oświadczenia woli przed dniem Transakcji o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości - będzie podlegała opodatkowaniu VAT z zastosowaniem podstawowej stawki (23%).

Ad. Pytanie nr 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nabywca na moment Transakcji będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT, gdyż zamierza prowadzić w oparciu o Nieruchomość działalność objętą zakresem VAT i nie korzystającą ze zwolnienia z VAT - sprzedaż / wynajmem nieruchomości komercyjnych lub mieszkaniowych albo czynności o podobnych charakterze (w zależności od ostatecznego kształtu planowanej na Gruncie inwestycji). Tak więc spełniony zostanie podstawowy warunek prawa do odliczenia VAT naliczonego - tj. związek nabytej Nieruchomości z czynnościami opodatkowanymi.

Ponadto, jak wykazał Wnioskodawca, dostawa Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT, w związku ze złożeniem przez Nabywcę oraz Zbywcę zgodnego oświadczenia woli o wyborze opodatkowania VAT zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Dodatkowo, zdaniem Nabywcy, do dostawy Nieruchomości w ramach Transakcji nie znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego (\`(...)\`) faktury (\`(...)\`) w przypadku gdy (\`(...)\`) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku (\`(...)\`)”. Wynika to z faktu, że jak wskazano wyżej, Transakcja będzie podlegać przepisom ustawy o VAT i opodatkowaniu podstawową stawką VAT jako dostawa towarów, nie podlegające pod żadne wymienione w ustawie zwolnienia i/lub wyłączenia (w szczególności dotyczące przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa).

Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe - po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę zgodnego oświadczenia woli przed dniem Transakcji o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości - Nabywca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej Transakcję.

Pismem z dnia 7 czerwca (data wpływu 9 czerwca 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił stanowisko własne Zainteresowanych w następujący sposób:

Zainteresowani pragną wskazać, iż określenie Nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji jako niezabudowanej na potrzeby prawa pierwokupu przysługującego Miastu na zasadach określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami, bądź innych niepodatkowych aktach prawnych, nie powinno w żaden sposób wpływać na kwalifikację Nieruchomości jako zabudowanej dla celów VAT. Tak jak bowiem Zainteresowani wskazali w opisie zdarzenia przyszłego na Nieruchomości faktycznie znajduje się Parking.

Niezależnie, Zainteresowani wskazują, że nawet ewentualne uznanie Nieruchomości za niezabudowaną w rozumieniu przepisów o VAT (co jak już wcześniej wskazano nie byłoby prawidłowe), nie wpływałoby efektywnie na opodatkowanie VAT Transakcji - zarówno dostawa niezabudowanego gruntu, przeznaczonego jednak pod zabudowę na bazie wydanej decyzji o warunkach zabudowy (jak wskazano jest to jeden z warunków zawarcia Transakcji), jak również dostawa zabudowanej Nieruchomości po rezygnacji przez Zainteresowanych ze zwolnienia Transakcji z VAT, prowadziłoby do opodatkowania planowanej sprzedaży VAT według stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust.1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 przez dostawę towarów rozumie się również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste i zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyłączono czynności określone w art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 6 przepis ustawy nie stosuje się do:

1.  transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;
2.  czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;
3.  (uchylony).

W myśl art. 551 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2017 r. poz. 459 z późn. zm. ) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, żeby można było mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespól niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo przepisów szczególnych. Przepis ten odgrywa szczególnie istotną rolę, gdyż konstytuuje on zasadę, że przedsiębiorstwo może stanowić przedmiot obrotu prawnego

Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, przez którą rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Dla uznania zbywanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa podstawowym wymogiem jest to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest zatem dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy o VAT organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy. Zbywane składniki majątkowe muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie miały zastosowania do zbywanego mienia musi ono - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że Zbywca dokona sprzedaży na rzecz Nabywcy Nieruchomości, w skład której wchodzi grunt zabudowany utwardzony placem parkingowym. Na nieruchomości znajduje się również instalacja teletechniczna i ogólnospławna. W ramach Transakcji zbycia przedmiotowej Nieruchomości, poza umowami dzierżawy, których przedmiotem jest kanalizacja teletechniczna znajdująca się na Nieruchomości, nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych umów związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zbywcy (dotyczących np. usług księgowych, wynajmu powierzchni komercyjnych, otrzymanego finansowania itp.) czy samej Nieruchomości. Zbywca nie przekaże również Nabywcy ewentualnej wiedzy wynikającej z procesów analizowania możliwych inwestycji na Nieruchomości.

Planowana Transakcja nie obejmie również przeniesienia należności Zbywcy, jego rachunków bankowych czy środków pieniężnych zdeponowanych na tych rachunkach. Nabywca nie przejmie również zobowiązań Zbywcy związanych z Nieruchomością lub jego przedsiębiorstwem.

Transakcja nie obejmie innych aktywów (np. wskazanych innych nieruchomości) Zbywcy. Po Transakcji Zbywca będzie kontynuował swoją działalność w oparciu o posiadane składniki majątku, z kolei Nabywca zacznie wykorzystywać Nieruchomość do realizacji swoich celów gospodarczych, które docelowo oznaczać będą inne wykorzystywanie Nieruchomości niż to robił Zbywca.

Przedmiot Transakcji, zarówno cała Nieruchomość, jak też żadna z jej części, nie był i nie jest wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy pod względem organizacyjnym, finansowym lub funkcjonalnym, w szczególności nie stanowił i nie stanowi oddziału/ów. Zbywca jest w stanie przyporządkować określone koszty do Nieruchomości (np. dotyczące podatku od nieruchomości, opłat za użytkowanie wieczyste), jednakże dane te nie są wykorzystywane odrębnie (w szczególności dla Nieruchomości nie są sporządzane bilanse, rachunki wyników, itp.).

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą ustalenia czy Nieruchomość będąca przedmiotem dostawy stanowi przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy VAT.

W świetle przywołanych uregulowań i przedstawionych okoliczności należy uznać, że przedmiotowa Transakcja nie będzie sprzedażą przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie dojdzie do zastosowania wyłączenia spod przedmiotowego zakresu opodatkowania VAT przewidzianego w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że nie zostały spełnione zawarte w art. 551 Kodeksu cywilnego przesłanki dla uznania zbywanej Nieruchomości za przedsiębiorstwo.

Okoliczności sprawy nie pozwalają również uznać zbywanej Nieruchomości w związku z art. 2 pkt 27e ustawy za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Nieruchomość nie stanowi w majątku spółki Zbywcy jednostki wyodrębnionej (m. in w postaci oddziału czy zakładu).

W ramach transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych umów (oprócz dzierżawy kanalizacji teletechnicznej) związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zbywcy (dotyczących np. usług księgowych, wynajmu powierzchni komercyjnych, otrzymanego finansowania).

Nieruchomość nie jest więc wyodrębniona w strukturach Zbywcy i nie stanowi oddzielnej jednostki organizacyjnej Spółki. Pozbawia to więc zbywaną Nieruchomość zdolności do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych. Skoro przedmiot planowanych transakcji zbycia nie wykazuje odrębności organizacyjnej, finansowej ani nie stanowi zespołu składników majątkowych wraz ze zobowiązaniami, który mógłby funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące określone cele gospodarcze, to nie będzie mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Tym samym odpłatna dostawa Nieruchomości nie będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług VAT.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest też czy po złożeniu przez Nabywcę oraz Zbywcę przed dniem transakcji zgodnego oświadczenia woli w oparciu o art. 43 ust. 10 VAT o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy nieruchomości – dostawa nieruchomości w ramach transakcji będzie podlegała opodatkowaniu VAT z zastosowaniem podstawowej stawki (23%)?

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie zaznacza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r. z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki obniżone, jak również zwolnienie od podatku VAT.

I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle powyższego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części jest ustalenie, czy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.

Definicja pierwszego zasiedlenia, o której mowa powyżej, została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy – przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. sygn I FSK 382/14. W przywołanym orzeczeniu sąd stwierdził: „wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa Dyrektywy Rady 2006/112/WE o podatku od wartości dodanej wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie.

Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Tym samym należy stwierdzić, że zwolnienie z podatku od towarów i usług przewidziane w ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT znajdzie zastosowanie w odniesieniu do sprzedaży budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie dostawy są one zasiedlone w rozumieniu art. 2 pkt 14 cyt. ustawy i okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego – w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione.

Stosownie do art. 43 ust . 10 podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.)

I tak w myśl art. 3 pkt 1 Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno – użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ww. ustawy przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Z ww. przepisów prawa budowlanego wynika również, że parking należy zaliczyć do budowli. Parking utwardzony płytami betonowymi będący przedmiotem zbycia należy uznać za obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem – w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane – a nie za urządzenie budowlane, do której to kategorii zaliczają się wyłącznie place postojowe.

Z opisu sprawy wynika, że M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej: Nabywca) jest spółką powołaną do prowadzenia działalności m.in. w zakresie wynajmu nieruchomości oraz w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek.

J. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Zbywca lub Sprzedający) jest użytkownikiem wieczystym gruntu obejmującego działkę o numerze ewidencyjnym 3/4 o powierzchni 11533m2, dla której jest prowadzona księga wieczysta (dalej: Grunt). Grunt zabudowany jest placem parkingowym pokrytym płytami betonowymi, stanowiącymi budowlę w rozumieniu prawa budowlanego (dalej: Parking oraz dalej Grunt i parking łącznie jako Nieruchomość). Poza Parkingiem, na Gruncie znajduje się jedynie instalacja teletechniczna i ogólnospławna.

Obecnie planowana jest sprzedaż Nieruchomości przez Zbywcę na rzecz Nabywcy.

Grunt położony jest na obszarze, który obecnie nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z postanowieniami stron, jednym z warunków przeprowadzenia Transakcji jest uzyskanie przez Nabywcę przed jej finalizacją decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej przez Nabywcę inwestycji w postaci budowy na Gruncie budynku mieszkaniowego lub komercyjnego. Po nabyciu Nieruchomości będzie ona wykorzystywana do działalności objętej podatkiem VAT i niekorzystającej ze zwolnienia z tego podatku.

Zbywca nabył prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży z 18 grudnia 2002 r. Nabycie Nieruchomości przez Zbywcę objęte było podatkiem od towarów i usług, korzystając jednocześnie ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Parking znajdujący się na Gruncie został wybudowany przez poprzednich właścicieli Nieruchomości i znajdował się już na Gruncie w momencie jego nabycia przez Zbywcę w 2002 r. Od momentu nabycia nieruchomości przez Zbywcę, nie dokonywał on ulepszeń Parkingu, których wartość wyniosłaby lub przekroczyła 30% jego wartości początkowej.

Po nabyciu Nieruchomości przez Zbywcę udostępniał on miejsca parkingowe znajdujące się na Gruncie jako element zawartej przez niego jako wynajmującego umowy najmu budynku zlokalizowanego na sąsiedniej działce, której Zbywca jest również użytkownikiem wieczystym. Wskazane usługi najmu podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług standardową stawką VAT. Dodatkowo Zbywca zawarł umowy dzierżawy, których przedmiotem jest kanalizacja teletechniczna znajdująca się na Nieruchomości.

Analiza powołanych przepisów prawa podatkowego w kontekście wskazanego we wniosku opisu sprawy wskazuje, że w stosunku do Gruntu zabudowanego Parkingiem utwardzonym płytami betonowymi, doszło do pierwszego zasiedlenia. Parking znajdujący się na gruncie został wybudowany przez poprzednich właścicieli nieruchomości i znajdował się już na Gruncie w momencie jego nabycia przez Zbywcę w 2002 roku. Do chwili obecnej był wykorzystywany przez Zbywcę do działalności opodatkowanej. Od momentu nabycia nieruchomości przez Zbywcę, nie dokonywał on ulepszeń parkingu, których wartość wyniosłaby lub przekroczyła 30% jego wartości początkowej.

Przedmiotowa Transakcja będzie podlegała zatem zwolnieniu od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku ze zwolnieniem od podatku przedmiotowej Nieruchomości na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przy spełnieniu warunków, o których mowa w art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy, Wnioskodawca i Sprzedający mogą zrezygnować ze zwolnienia od podatku i opodatkować dostawę Nieruchomości – Gruntu zabudowanego utwardzonym betonowymi płytami placem parkingowym. Jak wskazano we wniosku, zarówno Wnioskodawca, jak i Sprzedający są zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT. W konsekwencji, w związku z wyborem opcji opodatkowania, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT dostawa ww. Nieruchomości będzie opodatkowana stawką podstawową , na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa Nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT z zastosowaniem stawki 23%, należało uznać za prawidłowe

W odniesieniu do prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury z tytułu dostawy Nieruchomości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 14, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyżej powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Nabywca będzie wykorzystywał zakupioną Nieruchomość na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto Zbywca, jak i Nabywca posiadają status zarejestrowanych czynnych podatników VAT.

Przywołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy pozwalają uznać, że skoro Nabywca będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i planowana dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT w związku ze złożeniem przez Nabywcę oraz Zbywcę zgodnego oświadczenia woli o wyborze opodatkowania VAT zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT , to Nabywcy po nabyciu ww. Nieruchomości i otrzymaniu wystawionej faktury przez Sprzedającego będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT wynikającego z faktury z tytułu zakupu Nieruchomości w zakresie w jakim Nabywca będzie wykorzystywał ww. Nieruchomość do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, że Nabywcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego, a dokumentującej sprzedaż Nieruchomości należało również uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ informuje, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.