Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.35.2017.2.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-02
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2017 r. (data wpływu 20 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją projektu pn. „” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 17 maja 2017 r. (data wpływu 24 maja 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 10 maja 2017 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.35.2017.1.EJU.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Gmina (dalej: Gmina) jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej VAT).

W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Gmina pozyskała dofinansowanie na realizację projektu pn. „”.

Celem realizowanego projektu jest rozwój elektronicznych usług publicznych w zakresie administracji oraz zwiększenie dostępu obywateli oraz przedsiębiorców do cyfrowych usług publicznych. W ramach projektu udostępnione zostaną następujące usługi:

*   elektroniczna obsługa podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego osób fizycznych i prawnych,
*   elektroniczna obsługa podatku od środków transportowych,
*   elektroniczna obsługa opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi,
*   elektroniczna obsługa opłat za zezwolenia na sprzedaż alkoholu,
*   elektroniczna obsługa zobowiązań z tyt. użytkowania wieczystego,
*   elektroniczna obsługa zobowiązań z tyt. dzierżaw,
*   udostępnienie informacji w zakresie wykonania budżetu, Wieloletniej Prognozy Finansowej oraz wymiana informacji budżetowo – finansowych między jednostkami organizacyjnymi a Gminą, w tym rejestr zawieranych umów, system finansowo – księgowy: prowadzenie ksiąg rachunkowych, rejestry zakupów i sprzedaży VAT, fakturowanie, rozrachunki z kontrahentami.

W ramach realizowanego projektu zakupione zostanie oprogramowanie (wraz z usługą wdrożenia) oraz niezbędny sprzęt komputerowy.

W piśmie z 17 maja 2017 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i udzielił następujących informacji:

1.  W związku z realizacją projektu opisanego w stanie faktycznym Wnioskodawca - Gmina dokonywała i planuje dokonać kolejnych nabyć towarów i usług udokumentowanych fakturami, w których figuruje jako nabywca.
2.  Projekt realizowany jest w okresie od dnia 8 listopada 2016 r. (zgodnie z zawartą umową o dofinansowanie) a jego realizacja planowana jest do dnia 30 kwietnia 2018 r. Data pierwszego zakupu to luty 2016 r., planowana data ostatniego zakupu 30 kwietnia 2018 r.
3.  Infrastruktura, jaka powstanie w wyniku realizacji projektu wykorzystywana będzie zarówno do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług jak i do celów, o których mowa w art. 15 ust. 6 ww. ustawy.
4.  Dokonując nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu Wnioskodawca nie jest w stanie przypisać ich w całości do działalności gospodarczej.
5.  Powstała infrastruktura informatyczna wykorzystywana będzie do różnych kategorii czynności (opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających) tj.
    1.  opodatkowanych – usługi najmu i dzierżawy, usługi cmentarne, sprzedaż nieruchomości,
    2.  zwolnionych – czynsze komunalne i media w mieszkaniach komunalnych,
    3.  niepodlegających opodatkowaniu – dla których Gmina działa w charakterze organu administracji publicznej – opłaty administracyjne, podatki i opłaty lokalne, ewidencja ludności, Urząd Stanu Cywilnego.
6.  Powstała w wyniku realizacji projektu infrastruktura będzie wykorzystywana jednocześnie do czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu.
7.  Powstała infrastruktura (przez sprzęt komputerowy należy rozumieć w niniejszym projekcie: serwer baz danych wraz z certyfikatami serwerowymi, stanowisko profilu zaufanego wraz z drukarką monochromatyczną, serwer aplikacji, macierz dyskowa, system backup, przełączniki sieciowe, urządzenia ochrony sieci, zasilacze awaryjne, skanery dokumentów i licencje dostępowe oprogramowania) wykorzystywana będzie do wszystkich rodzajów czynności wskazanej w pkt 5.
8.  Wnioskodawca - Gmina nie ma możliwości przyporządkowania dokonywanych w ramach projektu zakupów towarów i usług wyłącznie do jednego rodzaju działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją projektu pn.”…”?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2014r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) - dalej ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie natomiast z treścią art. 15 ust. 6 w/w ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizacji zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Ponadto, należy również wskazać na treść art. 86 ust.1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje co do zasady prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby móc skorzystać z prawa obniżenia kwoty należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z procedurą określoną we wskazanym wyżej art. 86 ust.1 ustawy o VAT, należy spełnić łącznie następujące dwie przesłanki:

1.  odliczenia może dokonać tylko czynny podatnik VAT,
2.  nabyte towary lub usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Odnosząc się do ww. przesłanek, zdaniem Gminy będzie ona miała prawo dokonać częściowego odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z realizowanego projektu pn. „…”. Zdaniem Gminy, która jako jednostka samorządu terytorialnego prowadzi działalność zarówno w zakresie nie objętym regulacjami przepisów o VAT, jak i w zakresie podlegającym na mocy tych przepisów zarówno zwolnieniu jak i opodatkowaniu, w omawianym stanie faktycznym nie jest i nie będzie możliwe obiektywne wyodrębnienie kwoty VAT naliczonego związanego wyłącznie z wykonywaniem przez nią działalności, w ramach której Gmina uznawana jest za podatnika VAT, ani też kwoty VAT naliczonego związanego wyłącznie z działalnością, w ramach której Gmina na mocy art. 15 ust.6 ustawy o VAT uznawana jest za organ władzy publicznej, tj. podmiot niedziałający w charakterze podatnika VAT.

Ponadto należy podkreślić, iż w związku z działalnością wykonywaną w charakterze podatnika VAT (świadczenie m.in. usług dzierżawy i najmu, usług cmentarnych, sprzedaży nieruchomości) nie jest i nie będzie możliwe obiektywne określenie, w jakim zakresie kwoty VAT naliczonego należy przyporządkować do czynności opodatkowanych, a w jakim zakresie do czynności zwolnionych z VAT.

Zgodnie zatem z treścią art. 86 ust. 2a, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i celów innych niż działalność gospodarcza, w przypadku gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia tzw. proporcji, tj. zgodnie z regulacjami Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. poz. 2193). Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy nie jest możliwe przyporządkowanie kwot podatku naliczonego wyłącznie do czynności dających prawo do odliczenia, podatnik ma prawo pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w oparciu o tzw. współczynnik struktury sprzedaży („WSS” lub „współczynnik VAT”), ustalony zgodnie przepisami art. 90 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Gminy będzie ona miała prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z realizowanego projektu pn. „…”, przy czym wysokość przysługującego odliczenia winna zostać ustalona z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. 2 kolejne tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalna zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 i 91 ustawy o VAT.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Z art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2015 r. poz. 2193) wydanego na podstawie ww. art. 86 ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stosując zasady, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego może skorzystać z metody zaproponowanej w § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, który wskazuje sposób określenia proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustaw o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina pozyskała dofinansowanie na realizację projektu pn. „…”. Projekt realizowany jest w okresie od dnia 8 listopada 2016 r. a jego realizacja planowana jest do dnia 30 kwietnia 2018 r. Data pierwszego zakupu to luty 2016 r., planowana data ostatniego zakupu 30 kwietnia 2018 r. Celem realizowanego projektu jest rozwój elektronicznych usług publicznych w zakresie administracji oraz zwiększenie dostępu obywateli oraz przedsiębiorców do cyfrowych usług publicznych. W ramach realizowanego projektu zakupione zostanie oprogramowanie (wraz z usługą wdrożenia) oraz niezbędny sprzęt komputerowy.

Infrastruktura, jaka powstanie w wyniku realizacji projektu wykorzystywana będzie zarówno do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług jak i do celów, o których mowa w art. 15 ust.6 w/w ustawy. Dokonując nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu Wnioskodawca nie jest w stanie przypisać ich w całości do działalności gospodarczej. Powstała infrastruktura informatyczna wykorzystywana będzie do różnych kategorii czynności (opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających) tj.

1.  opodatkowanych - usługi najmu i dzierżawy, usługi cmentarne, sprzedaż nieruchomości,
2.  zwolnionych - czynsze komunalne i media w mieszkaniach komunalnych,
3.  niepodlegających opodatkowaniu - dla których Gmina działa w charakterze organu administracji publicznej - opłaty administracyjne, podatki i opłaty lokalne, ewidencja ludności, Urząd Stanu Cywilnego.

Powstała w wyniku realizacji projektu infrastruktura będzie wykorzystywana jednocześnie do czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu. Wnioskodawca – Gmina nie ma możliwości przyporządkowania dokonywanych w ramach projektu zakupów towarów i usług wyłącznie do jednego rodzaju działalności.

Poniesione wydatki przez Gminę udokumentowane są fakturami, w których Wnioskodawca figuruje jako nabywca.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków poniesionych przez Gminę w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast w sytuacji gdy przypisanie zakupów do poszczególnych kategorii czynności nie jest możliwe, zastosowanie znajdują przepisy art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ustawy o VAT.

Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że Wnioskodawca nabywa towary i usługi, które będzie wykorzystywał zarówno do wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (czynności opodatkowane i czynności zwolnione od podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT). Wnioskodawca nie ma możliwości przyporządkowania dokonanych w ramach projektu zakupów towarów i usług wyłącznie do jednego rodzaju działalności.

Należy więc stwierdzić, że w świetle przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem, w sytuacji, gdy Wnioskodawca dokonuje nabycia towarów i usług, które wykorzystywane będą zarówno do celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione z podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu), których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe jego obowiązkiem jest wyodrębnienie kwoty podatku naliczonego do celów działalności gospodarczej z zastosowaniem „sposobu określania proporcji” na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

Następnie w odniesieniu do części podatku naliczonego przyporządkowanego do działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych i zwolnionych) w stosunku do których Wnioskodawca nie ma możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do jednego rodzaju działalności, celem obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zastosowanie znajdzie również proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.

Zatem, Wnioskodawcy będzie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy wydatkach dotyczących przedmiotowego projektu przyporządkowanych zarówno do celów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione z podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu) w zakresie jakim zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Z tym że dokonując obliczenia podatku naliczonego, którego odliczenie będzie mu przysługiwało najpierw stosuje on prewspółczynnik zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, a następnie stosuje współczynnik proporcji zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Prawo do odliczenia części podatku naliczonego ustalonej według opisanych wyżej zasad, będzie przysługiwało Wnioskodawcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych zawartych w art. 88 ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślić należy, ze interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Zmiana któregokolwiek elementu opisu zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.