Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.678.2024.3.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Wyłączenie z opodatkowania darowizny składników
majątkowych i niemajątkowych na rzecz synów prowadzących
działalność w formie spółki cywilnej i brak obowiązku korekty
po stronie Zainteresowanych.
Słowa kluczowe: darowizna
korekta-korekta podatku
majątek-składniki majątku
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku zbycia
przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    15 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący m.in. podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że:
    - dokonana darowizna składników majątkowych i niemajątkowych na rzecz synów
    prowadzących działalność w formie spółki cywilnej nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT,
    - w związku z dokonaniem darowizny po stronie Zainteresowanych nie wystąpi obowiązek
    dokonania korekty podatku VAT naliczonego.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 lutego 2025 r. (wpływ 7
    lutego 2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      - A.
        (ul. ..., ...; NIP: ...);
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      - B.
        (ul. ..., ...);
      - C.
        (ul. ..., ...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca będący stroną postępowania, A. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą pod nazwą ... [dalej: Wnioskodawca]. Wnioskodawca jest polskim
    rezydentem podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest czynnym
    podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca od ponad 30 lat świadczy usługi polegające na kompleksowej obsłudze
    handlowej, reprezentując od 1992 r. na polskim rynku światowych liderów w branży
    przetwórstwa tworzyw sztucznych. Działalność ta ma następujące cechy:
    - na podstawie umów agencyjnych zawartych z wybranymi (obecnie unijnymi)
    producentami (zleceniodawcami) [dalej: Kontrahent] następuje na ich rzecz świadczenie
    kompleksowych usług mających na celu doprowadzenie do zawarcia i wsparcie przy
    realizacji umowy między zleceniodawcą, a krajowym podmiotem gospodarczym;
    - Wnioskodawca otrzymuje od zleceniodawcy uzgodnioną prowizję, która w zależności od
    postanowień umownych, należna jest albo w momencie wystawienia przez
    Kontrahenta faktury na klienta w związku z realizacją umowy, do której zawarcia
    doprowadził Wnioskodawca (agent), albo po uzyskaniu przez Kontrahenta należności
    od klienta za realizację takiej umowy.
    Przychody osiągnięte w ramach jednoosobowej działalności Wnioskodawcy nie
    przekraczały w okresie ostatnich 5 lat kwoty 2 000 000 euro rocznie.

    Jako formę opodatkowania przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca stosuje ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Wnioskodawca uzyskał interpretację indywidualną prawa podatkowego potwierdzającą,
    że właściwa stawka ryczałtu dla osiąganych przez niego przychodów z działalności wynosi
    8,5% (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 23 września 2022 r., nr 0113-KDIPT2-
    1.4011.618.2022.2.AP). Zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów przez osoby fizyczne Wnioskodawca prowadzi wykaz środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Główną wartość prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności stanowią zawarte z
    Kontrahentami umowy agencyjne. Wnioskodawca zatrudnia siedem osób, w tym dwóch
    swoich synów. Dodatkowo w skład przedsiębiorstwa wchodzą m.in. trzy samochody
    osobowe. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w nieruchomości należącej do majątku
    prywatnego Wnioskodawcy oraz jego małżonki.
    Wnioskodawca pozostaje w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Ze względu na wiek oraz chęć wycofania się z prowadzonego biznesu, Wnioskodawca
    planuje sukcesję prowadzonego biznesu. Wnioskodawca zamierza tego dokonać poprzez
    darowiznę posiadanych składników majątkowych i niemajątkowych, z których korzysta w
    swojej działalności, na rzecz dwóch synów: B. i C. [dalej: Synowie, Wnioskodawca łącznie z
    Synami określani jako Zainteresowani]. Każdy z synów jest obywatelem polskim. Żaden z
    nich nie prowadzi obecnie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Przed dokonaniem darowizny Synowie zarejestrują prowadzenie jednoosobowych
    działalności gospodarczych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej (CEIDG) oraz zawiążą spółkę cywilną. Podział zysku między wspólnikami
    określać będzie umowa spółki cywilnej.
    Małżonka, stosownie do art. 37 § 1 pkt 3 i 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wyrazi
    zgodę na dokonanie przez Wnioskodawcę darowizny.
    Darowizna zostanie dokonana na rzecz wspólników spółki cywilnej (Synów). Umowa
    darowizny (w ramach której dojdzie do nieodpłatnego przeniesienia przez Wnioskodawcę
    na rzecz Synów składników majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych przez
    Wnioskodawcę w działalności, przy równoczesnym braku nałożenia na nich obowiązku
    świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę), zostanie zawarta w formie pisemnej z
    podpisami poświadczonymi notarialnie.
    Termin dokonania darowizny uzależniony jest od kilku czynników, takich jak: kwestii
    biznesowych, tj. pozyskania stanowiska kontrahentów/ich zgody na przeniesienie umów
    agencyjnych, założenia jednoosobowych działalności przez Synów, zawarcia przez nich
    umowy spółki cywilnej, a także terminu wydania indywidualnej interpretacji prawa
    podatkowego.
    Zgodnie z planem darowizna na rzecz Synów zostanie dokonana najpóźniej do końca 2025
    r. Wnioskodawca zamierza przed dokonaniem darowizny zlecić wycenę przedsiębiorstwa
    zewnętrznemu, niezależnemu podmiotowi.
    Jak już wspomniano, przedmiotem darowizny będą składniki majątkowe i niemajątkowe
    wykorzystywane w działalności i składające się na prowadzone przez Wnioskodawcę
    przedsiębiorstwo. Oznacza to, że w ramach darowizny przedsiębiorstwa przeniesione
    zostaną w szczególności umowy agencyjne (które stanowią główną wartość
    przedsiębiorstwa), znajdujące się w przedsiębiorstwie środki trwałe, wartości
    niematerialne i prawne (strona internetowa z domeną, baza danych Kontrahentów,
    licencje/subskrypcje do programów komputerowych, nazwa i logo przedsiębiorstwa) oraz
    pracownicy.
    Nieruchomość, w której znajduje się obecnie siedziba przedsiębiorstwa nie będzie
    przedmiotem darowizny, ze względu na fakt, że znajduje się ona w majątku prywatnym
    Wnioskodawcy oraz jego małżonki. Po dokonaniu darowizny przedsiębiorstwa, siedziba

    firmy prowadzonej przez Synów nadal będzie jednak znajdowała się pod tym samym
    adresem. Nieruchomość zostanie udostępniona Synom.
    Planowane jest także, że zostaną rozwiązane umowy o pracę zawarte między
    Wnioskodawcą w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej a Synami.
    Jako nowi właściciele biznesu uzyskiwać będą oni dochody nie z umowy o pracę a z
    udziału w spółce cywilnej.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, niektóre z
    zawartych umów mogą nie podlegać przeniesieniu ze względu na brak uzyskania
    odpowiedniej zgody drugiej strony umowy. Darowizna przedsiębiorstwa nie prowadzi
    bowiem automatycznie do przeniesienia zobowiązań z zawartych umów. W takiej sytuacji
    Wnioskodawca zamierza jednak wypowiedzieć umowy w najbliższym możliwym terminie.
    Niezależnie od powyższego Wnioskodawca zamierza także zachować swój rachunek
    bankowy związany z prowadzoną działalnością.
    Zgromadzone na nim środki pieniężne, w kwocie nieprzekraczającej ... zł, zostaną
    przetransferowane na rachunek utworzony dla spółki cywilnej dla umożliwienia dalszego
    niezakłóconego prowadzenia działalności.
    Po dokonaniu darowizny i rozliczeniu z Kontrahentami, a także po dokonaniu wszelkich
    niezbędnych formalności, Wnioskodawca zamierza zamknąć prowadzoną działalność
    (wyrejestrować swoją firmę z CEIDG) a także zamknąć związane z nią rachunki bankowe.
    W razie potrzeby, w początkowym okresie prowadzenia działalności, Wnioskodawca
    planuje wspomóc Synów. Na tę chwilę nie została jeszcze ustalona forma współpracy
    pomiędzy Wnioskodawcą a Synami. Najprawdopodobniej będzie to umowa o pracę,
    względnie umowa cywilnoprawna (umowa zlecenia).
    W konsekwencji, w ramach darowizny dojdzie do przekazania praktycznie wszystkich
    składników związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem, a Wnioskodawca nie będzie
    już prowadził działalności w przedmiotowym zakresie. Umożliwią one obdarowanym
    kontynuowanie działalności w tym samym zakresie, w którym działał Wnioskodawca.
    Jak wskazano powyżej, Synowie zamierzają kontynuowanie działalności otrzymanego w
    darowiźnie biznesu w ramach spółki cywilnej. Działalność ta nadal będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, jak ma to obecnie miejsce w obecnie prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności.
    Na tym etapie Synowie nie zdecydowali jeszcze o formie opodatkowania, która będzie
    przez nich stosowana w ramach prowadzonej spółki cywilnej. Istnieją jednak przesłanki ku
    dalszemu stosowaniu ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    Na pytanie Organu „Czy przekazanie darowizny składników majątkowych i
    niemajątkowych wykorzystywanych w Pana działalności gospodarczej synom
    prowadzącym działalność w formie spółki cywilnej oznacza przekazanie tych składników w
    drodze umowy darowizny w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.)?”, odpowiedzieli Państwo „Zgodnie z art. 888 § 1
    Kodeksu Cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Istotną więc cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona
    umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną
    darowiznę. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy oraz zbywalne prawa majątkowe.
    W opisie stanu faktycznego wskazano, że umowa darowizny (w ramach której dojdzie do
    nieodpłatnego przeniesienia przez Wnioskodawcę na rzecz Synów składników
    majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w działalności,
    przy równoczesnym braku nałożenia na nich obowiązku świadczenia w zamian za

    uczynioną darowiznę), zostanie zawarta w formie pisemnej z podpisami poświadczonymi
    notarialnie.
    W związku z powyższym, należy zauważyć, że przekazanie przez Wnioskodawcę majątku
    związanego z przedsiębiorstwem odbędzie się nieodpłatnie. Synowie nie będą obowiązani
    do wykonania jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymaną od Wnioskodawcy
    darowiznę. W rezultacie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonana czynność
    stanowić będzie darowiznę na gruncie art. 888 § 1 Kodeksu Cywilnego.
    Końcowo, warto przytoczyć fragment uzasadnienia stanowiska, w którym Wnioskodawca
    wskazał, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca zamierza dokonać
    darowizny przedsiębiorstwa na rzecz Synów. Darowizna będzie stanowiła darowiznę na
    gruncie art. 888 § 1 KC. Umowa darowizny zostanie zawarta w formie pisemnej z
    notarialnie poświadczonymi podpisami.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy na dzień zawarcia umowy darowizny (przekazania
    przedsiębiorstwa) w skład przedsiębiorstwa będą wchodziły długi, ciężary lub
    zobowiązania związane z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa?”, odpowiedzieli Państwo
    „W ramach darowizny zostaną przeniesione na rzecz Synów co do zasady wszelkie
    posiadane przez Wnioskodawcę składniki zarówno majątkowe jak i niemajątkowe, z
    których Wnioskodawca korzysta w swojej działalności.
    Powyższe oznacza, że w ramach darowizny przeniesione zostaną w szczególności umowy
    agencyjne (które stanowią główną wartość przedsiębiorstwa), znajdujące się w
    przedsiębiorstwie środki trwałe, wartości niematerialne i prawne (strona internetowa z
    domeną, baza danych Kontrahentów, licencje/subskrypcje do programów
    komputerowych, nazwa i logo przedsiębiorstwa), pracownicy, a także środki pieniężne
    zgromadzone na rachunku firmowym. W trakcie rejestracji jest także znak towarowy
    przedsiębiorstwa, a zgłoszenie zostało już ujawnione przez polski Urząd Patentowy. Jeżeli
    na dzień darowizny zostanie on zarejestrowany, to prawo ochronne do znaku
    towarowego także będzie objęte przedmiotem darowizny (zgodnie za art. 162 ust. 1
    ustawy prawo własności przemysłowej zbywalne jest prawo ochronne do znaku
    towarowego).
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, niektóre z
    zawartych umów mogą nie podlegać przeniesieniu ze względu na brak uzyskania
    odpowiedniej zgody drugiej strony umowy.
    W związku z powyższym, należy wskazać, że w ramach darowizny zostaną przeniesione
    zobowiązania wynikające z zawartych umów tych kontrahentów, którzy wyrażą zgodę na
    ich przeniesienie.
    W takim przypadku wraz ze zobowiązaniem przeniesione zostaną także ewentualne
    związane z tym zobowiązaniem długi i ciężary.
    W toku normalnej działalności bardzo możliwe jest także, że część zobowiązań nie
    zostanie uregulowana, w związku z czym obciążą one spółkę cywilną (np. należności
    związane z wypłatą wynagrodzeń pracownikom, opłatami za ochronę budynku, media czy
    obsługę informatyczną firmy).”
    Na pytanie Organu „W jakich udziałach nastąpi darowizna na rzecz synów – po połowie czy
    też może w innej wysokości?”, odpowiedział Pan „Synowie zamierzają przyjąć darowiznę
    działając jako wspólnicy spółki cywilnej, co w rezultacie oznacza, że nabędą własność
    przedsiębiorstwa we współwłasności łącznej, a więc bezudziałowej.
    Wnioskodawca (tj. darczyńca) nie ma możliwości różnicowania udziałów Synów w
    przedmiocie darowizny.

    W związku z powyższym, obdarowani (tj. Synowie) zamierzają określić wartość nabytych
    rzeczy i praw majątkowych na potrzeby złożenia deklaracji na podatek od spadków i
    darowizn w wysokości odpowiadającej po 1/2 wartości rynkowej otrzymanego w
    darowiźnie majątku.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy w momencie dokonania darowizny składników
    majątkowych i niemajątkowych całość przejmowanego majątku będzie spełniała definicję
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
                                1cywilny?”, odpowiedzieli Państwo „Zgodnie z art. 55 KC przedsiębiorstwo jest
    zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Jak już wspomniano przy odpowiedziach na wcześniejsze pytania, w ramach darowizny
    przeniesione zostaną w szczególności umowy agencyjne (które stanowią główną wartość
    przedsiębiorstwa), znajdujące się w przedsiębiorstwie środki trwałe, wartości
    niematerialne i prawne (strona internetowa z domeną, baza danych Kontrahentów,
    licencje/subskrypcje do programów komputerowych, nazwa, logo przedsiębiorstwa),
    środki zgromadzone na rachunku firmowym oraz pracownicy. W trakcie rejestracji jest
    także prawo ochronne do znaku towarowego przedsiębiorstwa, które także ma zostać
    objęte przedmiotem darowizny.
    Celem Wnioskodawcy jest przeniesienie całego prowadzonego przez niego biznesu na
    rzecz Synów. Po dokonaniu darowizny i rozliczeniu z Kontrahentami, a także po
    dokonaniu wszelkich niezbędnych formalności, Wnioskodawca zamierza zamknąć
    prowadzoną działalność (wyrejestrować swoją firmę z CEIDG) a także zamknąć związane z
    nią rachunki bankowe.
    Wnioskodawca zamierza w szczególności zgromadzone na firmowym rachunku środki
    pieniężne, przetransferować na rachunek utworzony dla spółki cywilnej dla umożliwienia
    dalszego niezakłóconego prowadzenia rodzinnego biznesu przez Synów od pierwszego
    dnia zmiany właścicielskiej.
    Przedmiotem darowizny nie będzie nieruchomość, w której znajduje się siedziby firmy ze
    względu na fakt, że znajduje się ona w majątku prywatnym Wnioskodawcy oraz jego
    małżonki. Okoliczność ta nie powinna mieć wpływu na ocenę czy przedmiotem darowizny
    jest przedsiębiorstwo. Po dokonaniu darowizny siedziba firmy prowadzonej przez Synów
    nadal będzie znajdowała się pod tym samym adresem. Nieruchomość zostanie im
    udostępniona w formie najmu lub użyczenia.
    W rezultacie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonana przez niego darowizna
    będzie stanowiła darowiznę przedsiębiorstwa spełniającego definicję przedsiębiorstwa w

              1rozumieniu art. 55 Kodeksu Cywilnego, z uwagi na fakt, że Synowie w ramach darowizny
    otrzymają (co do zasady) całość prowadzonego do tej pory przez Wnioskodawcę (ojca)
    biznesu. Nie dojdzie do sytuacji, w której to zostanie wydzielona wyłącznie część
    prowadzonego biznesu, która zostanie następnie darowana Synom.
    Końcowo, należy zaznaczyć, że przedmiotem złożonego wniosku jest uzyskanie
    potwierdzenia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie czy planowana darowizna ma za
    przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, co wpływa bezpośrednio na
    skutki podatkowe opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego.
    Wobec powyższego, niezasadne jest pytanie Organu, który przerzuca odpowiedź w tym
    zakresie na Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca w złożonym wniosku przedstawił szczegółową analizę wskazującą
    przesłanki (opartą na orzecznictwie zarówno sądów administracyjnych jak i TSUE), które
    powinny zostać spełnione, aby można było mówić o przedsiębiorstwie. Wnioskodawca
    odniósł przeprowadzoną analizę do jego indywidualnego przypadku wskazując, że w jego
    ocenie, darowizna stanowi darowiznę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Kodeksu
    Cywilnego.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znalazło się także w uzasadnieniu złożonego
    wniosku:
    • W ramach darowizny dojdzie do przeniesienia majątku związanego z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością, wraz z zatrudnionymi w przedsiębiorstwie pracownikami.
    Przekazane składniki majątkowe i niemajątkowe pozwolą następcom na kontynuowanie
    działalności przedsiębiorstwa opierają się na świadczeniu usług kompleksowej obsługi
    handlowej tj. umowach agencyjnych z producentami.
    • Jednocześnie, po dokonaniu darowizny Synowie będą kontynuować działalność w
    niezmienionej formie, tj. w szczególności będą przede wszystkim bazować na
    podpisanych uprzednio przez Wnioskodawcę kontraktach, które zostaną przeniesione
    na synów w ramach darowizny przedsiębiorstwa. W realizację umów zaangażowana
    będzie ta sama kadra, w tym (nowi) właściciele biznesu.
    • Zdaniem Wnioskodawcy o twierdzeniu, że w opisywanym zdarzeniu przyszłym mamy do
    czynienia z przedsiębiorstwem przesądza przede wszystkim fakt, że przenoszone
    przedsiębiorstwo jest wyodrębnione organizacyjnie tj. w momencie jego otrzymania
    przez Synów będą oni uprawnieni do prowadzenia działalności bez konieczności
    podejmowania jakichkolwiek dodatkowych działań, które pozwolą na świadczenie usług
    na rzecz Kontrahentów. Synowie w rzeczywistości wejdą w posiadanie firmy, która
    posiada klientów, składniki majątku pozwalające na natychmiastowe świadczenie usług,
    pracowników wykonujących czynności niezbędne do realizacji zobowiązań wobec
    Kontrahentów.
    • Po dokonaniu darowizny zachowana zostanie ciągłość prowadzonego biznesu pod
    kątem finansowym. Synowie od momentu dokonania darowizny przedsiębiorstwa na
    ich rzecz będą kontynuowali działalność prowadzoną do tej pory przez Wnioskodawcę.
    • Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisywanym we wniosku zdarzeniu przyszłym
    dokonana na rzecz Synów (wspólników spółki cywilnej) darowizna będzie miała za
    przedmiot przedsiębiorstwo. Świadczy o tym zamiar kontynuowania przez nabywców
    (Synów) prowadzonej dotychczasowo działalności przez Wnioskodawcę oraz możliwość
    prowadzenia działalności w oparciu wyłącznie o przekazywane składniki majątkowe i
    niemajątkowe. Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że mamy do czynienia z
    przedsiębiorstwem jest fakt, że Wnioskodawca po dokonaniu darowizny nie będzie w
    stanie w dalszym ciągu prowadzić dotychczasowej działalności.”
    Na pytanie Organu „Czy wszystkie składniki materialne i niematerialne przedsiębiorstwa
    darczyńcy zostaną przekazane umową darowizny czy też któreś ze składników (proszę
    wskazać które) pozostaną w przedsiębiorstwie darczyńcy?”, odpowiedzieli Państwo „W

    ramach darowizny przeniesione zostaną w szczególności umowy agencyjne (które
    stanowią główną wartość przedsiębiorstwa), znajdujące się w przedsiębiorstwie środki
    trwałe, wartości niematerialne i prawne (strona internetowa z domeną, baza danych
    Kontrahentów, licencje/subskrypcje do programów komputerowych, nazwa i logo
    przedsiębiorstwa) oraz pracownicy. Umową darowizny ma zostać objęte także prawo
    ochronne do znaku towarowego przedsiębiorstwa, o ile zostanie on zarejestrowany w
    Urzędzie Patentowym.
    Nieruchomość, w której znajduje się obecnie siedziba przedsiębiorstwa nie będzie
    przedmiotem darowizny, ze względu na fakt, że znajduje się ona w majątku prywatnym
    Wnioskodawcy oraz jego małżonki. Po dokonaniu darowizny siedziba firmy prowadzonej
    przez Synów nadal będzie jednak znajdowała się pod tym samym adresem.
    Jednocześnie po dokonaniu darowizny, Wnioskodawca zamierza zamknąć prowadzoną
    działalność ze względu na fakt, że nie będzie wówczas możliwe jej dalsze prowadzenie, a
    celem Wnioskodawcy jest przeniesienie całego prowadzonego przez niego biznesu na
    rzecz Synów. W tym celu także Wnioskodawca przekaże Synom wszystkie zgromadzone na
    dzień darowizny na rachunku firmowym środki pieniężne. Mają one umożliwić płynne
    przejęcie i prowadzenie działalności przez nowych właścicieli.
    Może się zdarzyć, że ze względu na brak zgody kontrahentów, nie będzie możliwości
    objęcia darowizną części umów z kontrahentami, niemniej Wnioskodawca zamierza w
    takim wypadku wypowiedzieć je w pierwszym możliwym terminie.
    Podsumowując, Wnioskodawca zamierza przekazać darowizną co do zasady wszystkie
    składniki materialne i niematerialne związane z prowadzoną działalnością, poza
    nieruchomością, która jest częścią jego majątku prywatnego.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy nastąpi przejęcie przez obdarowanych pracowników
    zatrudnionych w zbywanym przedsiębiorstwie (jeżeli przedsiębiorstwo zatrudnia innych
                                          1 pracowników niż synowie darczyńcy), w trybie przewidzianym w art. 23ustawy z dnia 26
    czerwca 1974 r.– Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.)?”, odpowiedzieli
    Państwo „Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zatrudnia obecnie 7
    pracowników.
            1Zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu Pracy w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na
    innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach
    pracy.
    Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego wskazał, że w ramach darowizny dojdzie do
    przeniesienia majątku związanego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością, wraz
    z zatrudnionymi w przedsiębiorstwie pracownikami.
    Przejęcie pracowników przez spółkę cywilną odbędzie się na podstawie dokonanej
    darowizny. Nie będą rozwiązywane umowy o pracę ani zawierane nowe. Wyjątek stanowią
    umowy o pracę z Synami, ponieważ będą oni nowymi właścicielami biznesu i nie jest
    zasadne kontynuowanie obecnej formy zatrudnienia.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy wraz z dokonaniem darowizny na rzecz Synów
                                1dojdzie do przejścia zakładu pracy (zgodnie z art. 23 KP) na innego pracodawcę tj. spółkę
    cywilną.”
    Na pytanie Organu „Czy istnieje faktyczna możliwość kontynuowania działalności w takim
    samym zakresie w jakim działalność jest prowadzona przez darczyńcę wyłącznie w oparciu
    o przedmiot darowizny, czy też konieczne będzie w tym celu angażowanie przez
    obdarowanych innych składników majątku (niebędących przedmiotem darowizny) lub
    konieczne będzie podejmowanie dodatkowych działań faktycznych lub prawnych
    niezbędnych do prowadzenia działalności w oparciu o przejęte składniki?”, odpowiedzieli
    Państwo „Jak wspomniano przy odpowiedziach na poprzednie pytania, w ramach
    darowizny przeniesione zostaną w szczególności umowy agencyjne (które stanowią

    główną wartość przedsiębiorstwa), znajdujące się w przedsiębiorstwie środki trwałe,
    środki pieniężne, wartości niematerialne i prawne (strona internetowa z domeną, baza
    danych Kontrahentów, licencje/subskrypcje do programów komputerowych, nazwa i logo
    przedsiębiorstwa oraz prawo ochronne do znaku towarowego przedsiębiorstwa, o ile
    zostanie on zarejestrowany), jak również pracownicy.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, niektóre z
    zawartych umów agencyjnych mogą nie podlegać przeniesieniu ze względu na brak
    uzyskania odpowiedniej zgody drugiej strony umowy. Umowy te zostaną jednak wówczas
    rozwiązane przez Wnioskodawcę w pierwszym możliwym terminie.
    Nieruchomość, w której znajduje się obecnie siedziba przedsiębiorstwa nie będzie
    przedmiotem darowizny ze względu na fakt, że znajduje się ona w majątku prywatnym
    Wnioskodawcy oraz jego małżonki. Po dokonaniu darowizny siedziba firmy prowadzonej
    przez Synów nadal będzie jednak znajdowała się pod tym samym adresem. Nieruchomość
    zostanie udostępniona Synom.
    Wnioskodawca zapewni Synom w szczególności także odpowiednie środki finansowe,
    które przekazane zostaną z firmowego rachunku bankowego na rachunek utworzony dla
    spółki cywilnej dla umożliwienia dalszego niezakłóconego prowadzenia biznesu.
    W konsekwencji, biorąc pod uwagę fakt, że praktycznie całość majątku związanego z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością zostanie przeniesiona, Synowie będą w
    stanie prowadzić ją dalej bez potrzeby podejmowania jakichkolwiek dodatkowych działań
    faktycznych lub prawnych.
    Poniżej znajdują się dodatkowo fragmenty uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy
    potwierdzające, że w jego ocenie po dokonaniu darowizny istnieje faktyczna możliwość
    kontynuowania działalności w takim samym zakresie w jakim działalność jest prowadzona
    obecnie:
    • Jednocześnie, po dokonaniu darowizny Synowie będą kontynuować działalność w
    niezmienionej formie, tj. w szczególności będą przede wszystkim bazować na
    podpisanych uprzednio przez Wnioskodawcę kontraktach, które zostaną przeniesione
    na synów w ramach darowizny przedsiębiorstwa. W realizację umów zaangażowana
    będzie ta sama kadra, w tym (nowi) właściciele biznesu.
    • Zdaniem Wnioskodawcy o twierdzeniu, że w opisywanym zdarzeniu przyszłym mamy do
    czynienia z przedsiębiorstwem przesądza przede wszystkim fakt, że przenoszone
    przedsiębiorstwo jest wyodrębnione organizacyjnie tj. w momencie jego otrzymania
    przez Synów będą oni uprawnieni do prowadzenia działalności bez konieczności
    podejmowania jakichkolwiek dodatkowych działań, które pozwolą na świadczenie usług
    na rzecz Kontrahentów. Synowie w rzeczywistości wejdą w posiadanie firmy, która
    posiada klientów, składniki majątku pozwalające na natychmiastowe świadczenie usług
    i pracowników wykonujących czynności niezbędne do realizacji zobowiązań wobec
    Kontrahentów.
    • Końcowo należy zwrócić uwagę, że przeniesione na rzecz Synów składniki majątkowe i
    niemajątkowe umożliwią prowadzenia działalności w niezmienionej formie. Z tego
    wynika, że przeniesienie środków trwałych (m.in. samochodów) oraz wartości
    niematerialnych, zatrudnionych pracowników, a także środków pieniężnych, pozwoli na
    efektywne prowadzenie (kontynuowanie) przez Synów działalności już od pierwszego
    dnia przejęcia przez nich przedsiębiorstwa.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy przedmiot darowizny na dzień planowanej transakcji
    będzie stanowił zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze
    zobowiązaniami, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące określone zadania gospodarcze?”, odpowiedzieli Państwo „Jak już wielokrotnie
    wspomniano w odpowiedziach na poprzednie pytania, celem darowizny jest przeniesienie
    przez Wnioskodawcę możliwie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych

    związanych z prowadzoną przez niego działalnością i kontynuowanie działalności w tym
    samym zakresie przez jego Synów.
    W ramach darowizny przeniesione zostaną w szczególności umowy agencyjne (które
    stanowią główną wartość przedsiębiorstwa), znajdujące się w przedsiębiorstwie środki
    trwałe, wartości niematerialne i prawne (strona internetowa z domeną, baza danych
    subskrypcje do programów komputerowych, nazwa i logo przedsiębiorstwa), pracownicy,
    a także środki pieniężne zgromadzone na rachunku firmowym. W trakcie rejestracji jest
    także prawo ochronne do znaku towarowego przedsiębiorstwa, które też ma zostać
    objęte darowizną.
    W ramach darowizny zostaną przeniesione także m.in. zobowiązania wynikające z
    zawartych umów tych kontrahentów, którzy wyrażą zgodę na ich przeniesienie. W takim
    przypadku wraz ze zobowiązaniem przeniesione zostaną także ewentualne związane z
    tym zobowiązaniem długi i ciężary.
    W toku normalnej działalności przedsiębiorstwa bardzo możliwe jest także, że cześć
    zobowiązań nie zostanie uregulowana, w związku z czym obciążą one spółkę cywilną (np.
    należności związane z wypłatą wynagrodzeń pracownikom, opłatami za ochronę budynku,
    media czy obsługę informatyczną firmy).
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy przedmiotem darowizny będzie zespół
    składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami, który mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Synowie na bazie tych składników zamierzają w
    dalszym ciągu prowadzić dotychczasową działalność.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w jego przypadku dochodzi do
    darowizny przedsiębiorstwa lub co najmniej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie, podobnie jak przy odpowiedzi na pyt. nr 4 należy wskazać, że
    przeprowadzona przez Wnioskodawcę analiza jest indywidualnym stanowiskiem
    Wnioskodawcy, które to Wnioskodawca pragnie potwierdzić w ramach złożonego wniosku
    o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.”
    Na pytanie Organu „Czy otrzymane w darowiźnie składniki majątkowe i niemajątkowe
    (przedsiębiorstwo) zostaną wniesione przez wspólników spółki cywilnej do
    nowoutworzonej spółki cywilnej jako wkład czy staną się automatycznie – w wyniku
    umowy darowizny – majątkiem spółki?”, odpowiedzieli Państwo „Otrzymane w darowiźnie
    składniki majątkowe i niemajątkowe staną się automatycznie (w wyniku darowizny)
    majątkiem spółki cywilnej, ponieważ Synowie zamierzają przyjąć darowiznę działając jako
    wspólnicy spółki cywilnej. Nie jest konieczne ani planowane dokonywanie odrębnego
    wnoszenia darowanego majątku do spółki cywilnej.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy założona przez synów spółka cywilna będzie w
    momencie otrzymania darowizny zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym?”,
    odpowiedzieli Państwo „Synowie zamierzają założyć jednoosobowe działalności
    gospodarcze i zawiązać spółkę cywilną przed dokonaniem darowizny. W zgłoszeniu
    rejestracyjnym VAT-R jako data rozpoczęcia wykonywania czynności opodatkowanych
    przez spółkę cywilną wskazany zostanie najpóźniej dzień, w którym Synowie jako
    wspólnicy spółki otrzymają darowiznę od Wnioskodawcy. Tym samym Wnioskodawca
    potwierdza, że spółka cywilna będzie w momencie otrzymania darowizny
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.”
    Na pytanie Organu „Czy cała działalność spółki cywilnej, do której obdarowani zamierzają
    przyjąć – jako wspólnicy spółki cywilnej – przedsiębiorstwo darczyńcy, będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług?”, odpowiedzieli Państwo „W chwili obecnej
    całość prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności podlega opodatkowaniu VAT. Po
    dokonaniu darowizny Synowie poprzez zawiązaną przez nich spółkę cywilną zamierzają w
    dalszym ciągu prowadzić działalność w niezmienionej formie, a spółka będzie podatnikiem
    VAT czynnym. Oznacza to, że także prowadzona za poprzez spółkę cywilną działalność
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.”

    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy dokonana przez Wnioskodawcę darowizna składników majątkowych i
    niemajątkowych wykorzystywanych w prowadzonej działalności na rzecz Synów
    (prowadzących działalność w formie spółki cywilnej) będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT?
    2. Czy w związku z dokonaniem darowizny po stronie Zainteresowanych wystąpi
    obowiązek dokonania korekty podatku VAT naliczonego?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad. 1
    W ocenie Zainteresowanych opisana w zdarzeniu przyszłym darowizna składników
    majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy na rzecz Synów prowadzących działalność w formie spółki cywilnej nie
    podlega opodatkowaniu VAT.
    Ad. 2
    Zdaniem Zainteresowanych w związku z dokonaniem darowizny na rzecz Synów po
    stronie Zainteresowanych nie wystąpi obowiązek dokonania korekty podatku VAT
    naliczonego.
    Uzasadnienie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Jednocześnie ustawa o VAT w art. 7 ust. 2 pkt 2 stanowi, że przez dostawę towarów
    rozumie się również wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości
    lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W art. 2 pkt 6 ustawy o VAT zdefiniowano pojęcie „towarów” określając je jako rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Stosownie do zapisu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika.
    Przepisów ustawy o VAT nie stosuje się jednak do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).
    Przytoczony powyżej przepis powinien być interpretowany ściśle, co oznacza, że powinien
    on mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (tj. wszelkich czynności, w ramach
    których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel)
    przedsiębiorstwa (brak legalnej definicji w ustawie o VAT) lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Jak wskazano powyżej, ustawa o VAT nie zawiera definicji przedsiębiorstwa, przez co
    dokonując analizy czy mamy do czynienia z przedsiębiorstwem należy posiłkować się
    definicją zawartą w Kodeksie Cywilnym. Zgodnie z art. 55(1) KC przedsiębiorstwo jest
    zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Natomiast art. 55(2) KC stanowi, że czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

    Skutkiem tego jest przeniesienie wszelkich praw, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa,
    chyba że co innego wynika z umowy zawartej między stronami albo z przepisów
    szczególnych. Co istotne, zgodnie z definicją z KC w skład przedsiębiorstwa nie wchodzą
    jednak zobowiązania. Do ich przeniesienia wymagana jest zgoda wierzyciela udzielona w
    formie pisemnej.
    Przytoczone w powyższym fragmencie przepisy wskazują, że z przedsiębiorstwem lub
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jako przedmiotem zbycia, będziemy mieli do
    czynienia wówczas, gdy będzie ono stanowiło całość pod względem organizacyjnym i
    funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach pozwalających na uznanie, że
    tworzą one zespół, a nie zbiór pewnych (niezależnych od siebie) elementów. Kluczowe
    jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie utrzymane zostały funkcjonalne związki
    pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazany majątek mógł być
    wykorzystany do dalszego prowadzenia określonej działalności gospodarczej.
    W rezultacie zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ma miejsce,
    gdy całkowity majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy, który to
    następnie kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. Zaznaczyć w tym miejscu należy,
    że kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania
    ustawy zbycia przedsiębiorstwa.
    W przeciwieństwie do definicji przedsiębiorstwa, definicja jego zorganizowanej części
    znalazła się w ustawie o VAT. W myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
    istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania.
    W związku z powyższym, aby uznać, że przedmiotem zbycia jest zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, przedmiot zbycia powinien stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Istotne jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi
    na tyle zorganizowany zespół praw i obowiązków, składników materialnych i
    niematerialnych, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu jako odrębnemu bytowi.
    Fundamentalnym wymogiem dla uznania, że czynność dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest ustalenie, że konkretna czynność dotyczy zespołu składników
    materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Dodatkowo, zespół tych składników
    musi być wyodrębniony w ramach istniejącego przedsiębiorstwa na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, co oznacza, że może ono nastąpić na
    podstawie każdej czynności rozporządzającej. Art. 155 § 1 KC stanowi, że umowa
    sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Zgodnie z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w przypadku przekazania, odpłatnie lub

    nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie
    mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której
    przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.
    W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie
    mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także
    przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub
    unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Przytoczony przepis wprowadza tak samo jak ma to miejsce w ustawie VAT, możliwość
    wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku
    przedsiębiorstwa.
    Zakres opisanego powyżej zwolnienia został zdefiniowany przez TSUE w wyroku z 27
    listopada 2003 r., sygn. C-497/01. TSUE wskazał, że jeżeli państwo członkowskie
    wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5(8) VI
    Dyrektywy VAT uznając, iż w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa
    towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając
    możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego
    samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
    przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa mogącego samodzielnie prowadzić
    działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak posiadać zamiar dalszego prowadzenia
    nabytego przedsiębiorstwa lub jego części a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
    zapasów. Sprzeczne z tym przepisem jest uwarunkowanie przez państwo członkowskie
    stosowania wyłączenia, od posiadania przez nabywcę zezwolenia na prowadzenie
    działalności gospodarczej przy użyciu nabytego majątku.
    Na przestrzeni lat zarówno organy podatkowe, jak i sądy administracyjne wielokrotnie
    dokonywały analizy czy w danym, indywidualnym przypadku dochodzi do transferu
    przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części) na gruncie VAT. Powyższe doprowadziło do
    wykształcenia bogatego orzecznictwa sądowoadministracyjnego w zakresie definicji
    przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) na gruncie VAT.
    Przykładowo w wyroku NSA z 6 maja 2021 r., sygn. I FSK 646/18 sąd stanął na stanowisku,
    że (...) należy zwrócić uwagę na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, który uznał, że w
    odniesieniu do pojęcia „przekazania całości lub części majątku” należy je interpretować w
    ten sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części,
    które obejmuje składniki materialne i, w określonych sytuacjach, niematerialne, łącznie
    składające się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić
    samodzielną działalność gospodarczą, lecz nie obejmuje ono zwykłego zbycia towarów
    takiego jak sprzedaż zapasów produktów (...) aby nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa
    lub jego samodzielnej części, konieczne jest, by całość przekazanych składników pozwalała
    na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, a kwestię, czy całość ta musi
    obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z
    punktu widzenia charakteru danej działalności gospodarczej.
    Analogicznie wnioski wynikają z wyroku NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w
    którym to NSA wskazał, że okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy
    zespół składników majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej)
    działalności gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten
    jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy,
    realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego
    określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi
    składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy.
    Dodatkowo w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazuje się, że
    objęcie zakresem pojęcia „przekazania całości lub części majątku” w rozumieniu art. 19
    akapit pierwszy dyrektywy VAT wymaga, aby nabywca miał zamiar prowadzić przekazane

    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, a nie tylko natychmiast zlikwidować
    działalność i ewentualnie sprzedać zapasy (por. Wyrok TSUE z 19 grudnia 2018 r., sygn. C-
    17/18).
    Z przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego informacji wynika, że Wnioskodawca
    planuje sukcesję prowadzonego przedsiębiorstwa na rzecz Synów. Przeniesienie
    przedsiębiorstwa ma odbyć się poprzez dokonanie darowizny na rzecz wspólników spółki
    cywilnej (Synów).
    W ramach darowizny dojdzie do przeniesienia majątku związanego z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością, wraz z zatrudnionymi w przedsiębiorstwie pracownikami.
    Przekazane składniki majątkowe i niemajątkowe pozwolą następcą na kontynuowanie
    działalności przedsiębiorstwa opierają się na świadczeniu usług kompleksowej obsługi
    handlowej tj. umowach agencyjnych z producentami.
    Nieruchomość nie stanowi majątku przedsiębiorstwa. Po dokonaniu darowizny
    przedsiębiorstwa planowane jest, aby siedziba nadal znajdowała się pod tym samym
    adresem, w tym samym lokalu. Brak objęcia umową darowizny nieruchomości
    wykorzystywanej na cele działalności, nie ma jednak wpływu na ocenę czy przedmiotem
    darowizny będzie przedsiębiorstwo, ponieważ jak już zaznaczono, nieruchomość nie
    wchodzi w skład przedsiębiorstwa. Co więcej, sądy administracyjne stają na stanowisku,
    że nieruchomość nie jest obligatoryjnym elementem przedsiębiorstwa (zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa). Przykładowo w wyroku z 7 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Bd 101/21
    sąd stanął na stanowisku, że jakkolwiek prowadzenie sklepu nie jest możliwe bez lokalu
    handlowego, to kontynuacja tej działalności zwykle nie wymaga, by właściciel
    przedsiębiorstwa był jednocześnie właścicielem nieruchomości, w której ten sklep działa.
    Ponieważ zbycie zapasów towarów i wyposażenia sklepów wystarcza do kontynuowania
    samodzielnej działalności gospodarczej, przekazanie nieruchomości nie ma decydującego
    znaczenia z punktu widzenia uznania transakcji za przekazanie aktywów.
    Wnioskodawca zakłada przeniesienie wszystkich zawartych przez Wnioskodawcę umów z
    Kontrahentami na rzecz Synów. Niezależnie jednak od zamiarów Wnioskodawcy, może
    dojść do sytuacji, w której to druga strona umowy nie wyrazi zgody na jej przeniesienie.
    Zgoda ta jest niezbędna dla skutecznego przeniesienia umów. W takim wypadku umowa
    zostanie przez Wnioskodawcę wypowiedziana i rozwiąże się z upływem terminu
    wypowiedzenia, ponieważ Wnioskodawca nie planuje dalszego prowadzenia działalności.
    Jednocześnie, po dokonaniu darowizny Synowie będą kontynuować działalność w
    niezmienionej formie, tj. w szczególności będą przede wszystkim bazować na podpisanych
    uprzednio przez Wnioskodawcę kontraktach, które zostaną przeniesione na synów w
    ramach darowizny przedsiębiorstwa. W realizację umów zaangażowana będzie ta sama
    kadra pracownicza, w tym (nowi) właściciele biznesu.
    Równocześnie w początkowym okresie po dokonaniu darowizny, Wnioskodawca zamierza
    wspomóc Synów w prowadzeniu przedsiębiorstwa ze względu na posiadane wieloletnie
    doświadczenie w zarządzaniu przedsiębiorstwem oraz znajomość branży, a przede
    wszystkim znajomość Kontrahentów, z którymi bezpośrednio zawarł umowy, które
    zostaną przeniesione na rzecz synów.
    Zdaniem Wnioskodawcy o twierdzeniu, że w opisywanym zdarzeniu przyszłym mamy do
    czynienia z przedsiębiorstwem przesądza przede wszystkim fakt, że przenoszone
    przedsiębiorstwo jest wyodrębnione organizacyjnie tj. w momencie jego otrzymania przez
    Synów będą oni uprawnieni do prowadzenia działalności bez konieczności podejmowania
    jakichkolwiek dodatkowych działań, które pozwolą na świadczenie usług na rzecz
    Kontrahentów. Synowie w rzeczywistości wejdą w posiadanie firmy, która posiada
    klientów, składniki majątku pozwalające na natychmiastowe świadczenie usług,
    pracowników wykonujących czynności niezbędne do realizacji zobowiązań wobec

    Kontrahentów. Cel, którym jest sukcesja prowadzonego przez Wnioskodawcę
    przedsiębiorstwa zostanie osiągnięty, ponieważ dokonanie darowizny przedsiębiorstwa
    pozwoli na przeniesienie całego prowadzonego biznesu z Wnioskodawcy na synów.
    Co więcej, Wnioskodawca po dokonaniu darowizny zamknie dotychczasową działalność.
    W ramach transferu przedsiębiorstwa dojdzie do przeniesienia umów agencyjnych
    zawartych z kontrahentami. W konsekwencji, prowadzona przez Synów działalność wraz z
    dokonaniem na ich rzecz darowizny przejmie wszelkie osiągane przez Wnioskodawcę
    przychody oraz związane z nimi koszty (takie jak na przykład koszty zatrudnienia).
    Powyższe skutkuje tym, że po dokonaniu darowizny zachowana zostanie ciągłość
    prowadzonego biznesu pod kątem finansowym. Synowie od momentu dokonania
    darowizny przedsiębiorstwa na ich rzecz będą kontynuowali działalność prowadzoną do
    tej pory przez Wnioskodawcę. W przypadku braku zgód Kontrahentów na przejęcie
    zobowiązań z umów przez następców, Wnioskodawca wypowie taką umowę. Tym samym,
    Wnioskodawca utraci możliwość zarobkowania w oparciu o prowadzone do tej pory
    przedsiębiorstwo z uwagi na jego darowanie składników majątkowych i niemajątkowych
    związanych z prowadzoną działalnością rzecz Synów.
    Końcowo należy zwrócić uwagę, że przeniesione na rzecz Synów składniki majątkowe i
    niemajątkowe umożliwią prowadzenia działalności w niezmienionej formie. Z tego wynika,
    że przeniesienie środków trwałych (m.in. samochodów) oraz wartości niematerialnych,
    zatrudnionych pracowników, a także środków pieniężnych, pozwoli na efektywne
    prowadzenie (kontynuowanie) przez Synów działalności już od pierwszego dnia przejęcia
    przez nich przedsiębiorstwa.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisywanym we
    wniosku zdarzeniu przyszłym dokonana na rzecz Synów (wspólników spółki cywilnej)
    darowizna będzie miała za przedmiot przedsiębiorstwo.
    Świadczy o tym zamiar kontynuowania przez nabywców (Synów) prowadzonej
    dotychczasowo działalności przez Wnioskodawcę oraz możliwość prowadzenia
    działalności w oparciu wyłącznie o przekazywane składniki majątkowe i niemajątkowe.
    Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że mamy do czynienia z
    przedsiębiorstwem jest fakt, że Wnioskodawca po dokonaniu darowizny nie będzie w
    stanie w dalszym ciągu prowadzić dotychczasowej działalności. W rezultacie, w ocenie
    Wnioskodawcy transakcja darowizny przedsiębiorstwa na rzecz Synów (wspólników spółki
    cywilnej) nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie w następujących interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    - Interpretacja indywidualna z 16 września 2022 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.72.2022.4.MW -
    Organ stanął na stanowisku, że (...) organ rozumie zatem przedstawiony opis w ten
    sposób, że intencją stron planowanej umowy jest przeniesienie całego
    przedsiębiorstwa na rzecz spółki cywilnej prowadzonej przez Pani synów, w celu
    kontynuowania przez tę spółkę działalności prowadzonej wcześniej przez Panią (...) W
    związku z powyższym w analizowanej sprawie dojdzie do zbycia przedsiębiorstwa na
    rzecz spółki cywilnej (w imieniu i na rzecz której działają jej wspólnicy czyli Pani
    synowie), a tym samym transakcja, na mocy której dojdzie do jego przekazania będzie
    mogła korzystać z wyłączenia określonego w art. 6 ust. 1 ustawy.
    - Interpretacja indywidualna z 14 kwietnia 2023 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.63.2023.2.AR - w
    ocenie Organu uznać należy, że przedmiotem darowizny na rzecz córki - będzie zbycie
                          1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, bowiem - jak wynika z
    okoliczności sprawy - stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i
                                  1materialnych, o którym mowa w ww. przepisie art. 55 Kodeksu cywilnego,
    przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. A zatem skoro przedmiotem

    darowizny będzie zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych
    stanowiący przedsiębiorstwo oraz córka będzie kontynuować działalność w
    dotychczasowym zakresie w jakim działalność była prowadzona przez Pana, to
    czynność przekazania ww. przedsiębiorstwa w drodze darowizny na rzecz córki, nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1
    ustawy.
    Ad. 2
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W tym miejscu wskazać należy, że w systemie podatku VAT obowiązuje zasada odliczenia
    niezwłocznego, która oznacza, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług
    powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży.
    Tym samym, jeżeli po dokonaniu rozliczenia zmieniły się okoliczności mające wpływ na
    odliczenie całości lub części podatku naliczonego, powstaje konieczność dokonania jego
    korekty. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego
    oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.
    W myśl art. 91 ust. 1 ustawy o VAT po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Natomiast art. 91 ust. 2 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także
    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
    dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy
    jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów -
    jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W
    przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że
    korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Szczegółowy sposób dokonywania korekty został określony w art. 91 ust. 3-9 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy o VAT w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana
    przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Oznacza to, że zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 6 pkt 1, pozostaje bez wpływu na wcześniejsze odliczenia podatku

    naliczonego dokonane przez zbywcę na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z zakupami,
    które służyły do wykonania czynności opodatkowanych w zbywanym przedsiębiorstwie.
    Odnosząc powyższe do opisywanego zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że ze względu
    na fakt, że w ramach darowizny dojdzie do przekazania przedsiębiorstwa, obowiązek
    dokonania korekty podatku naliczonego nie będzie spoczywał na Wnioskodawcy zgodnie z
    przytoczonym powyżej art. 91 ust. 9 ustawy o VAT. Do ewentualnej korekty obowiązany
    będzie nabywca tj. spółka cywilna zawiązana przez Synów, która będzie odrębnym
    podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca prowadzi wyłącznie sprzedaż opodatkowaną (a w przypadku usług
    świadczonych na rzecz Kontrahentów z siedzibą za granicą, będących podatnikami VAT
    zarejestrowanymi w innych krajach UE, dlatego Wnioskodawca stosuje przepisy art. 28b
    ust. 1 ustawy o VAT tj. stosuje procedurę odwrotnego obciążenia) nie będąc obowiązanym
    do dokonywania korekt wymienionych w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT. Działalność w
    takim samym zakresie prowadzić będzie spółka cywilna.
    Tym samym, ponieważ działalność prowadzona będzie w niezmienionej postaci
    wykonując wyłącznie czynności opodatkowane i nie wystąpi zmiana przeznaczenia
    wykorzystywanych towarów, Spółka cywilna (jako podatnik VAT) nie będzie zatem
    obowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w myśl art. 91 ust. 9 ustawy o VAT.
    Przedstawione stanowisko zostało potwierdzone w przytoczonych w poprzednim punkcie
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS tj.:
    - Interpretacja indywidualna z 16 września 2022 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.72.2022.4.MW -
    Organ stanął na stanowisku, że ewentualny obowiązek dokonania korekty podatku
    naliczonego zgodnie z art. 91 ust. 1-8 ustawy nie będzie ciążyć na Pani - zbywcy
    przedsiębiorstwa, a na Spółce cywilnej założonej przez Obdarowanych (tj. Pani synów,
    którzy jak wskazuje opis sprawy dla czynności darowizny będą działać jako wspólnicy
    spółki cywilnej i na jej rzecz - czyli nabędą przedsiębiorstwo na gruncie podatku VAT
    jako spółka cywilna). Spółka cywilna założona przez Pani synów (Obdarowanych), nie
    będzie zobowiązana do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 9 ustawy, w
    sytuacji, gdy kontynuując prowadzoną przez Pan przedsiębiorstwo działalność
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT będzie wykonywała wyłącznie czynności
    opodatkowane i nie wystąpi zmiana przeznaczenia wykorzystywanych towarów np. do
    czynności zwolnionych;
    - Interpretacja indywidualna z 14 kwietnia 2023 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.63.2023.2.AR - w
    ocenie Organu w sytuacji gdy przedmiotem dostawy jest przedsiębiorstwo lub
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, to obowiązek korekty podatku naliczonego
    spoczywa na nabywcy, będącym następcą prawnym (beneficjentem praw i obowiązków
    zbywcy), który w tym zakresie przejmuje, wynikając z art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT,
    obowiązki swojego poprzednika.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa
    prowadzi do konkluzji, że skoro przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo, które
    obejmuje wszystkie niezbędne składniki materialne i niematerialne związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą w tym flotę samochodów, to w tej sytuacji
    zastosowanie będzie miał przepis art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, a transakcja ta nie
    spowoduje obowiązku dokonania przez Pana jakiejkolwiek korekty podatku naliczonego
    związanego ze składnikami przekazywanego przedsiębiorstwa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2. eksport towarów;
    3. import towarów na terytorium kraju;
    4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na
    rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co
    do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w
    zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak
    na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Według art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i
    usług, pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których
    następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.
    sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie
    wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
            1Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze. zm.):
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa),
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5. koncesje, licencje i zezwolenia,
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8. tajemnice przedsiębiorstwa,
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 ww. ustawy:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem
    stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i
    niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we
    wzajemnych relacjach w ten sposób, aby można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze
    pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

    Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy cały
    majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. Podkreślić należy przy tym, że kontynuacja działalności przez
    nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa.
    Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że:
    Pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i
    finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych
    i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania,
    że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła
    ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym
    warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to
    ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej
    (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia
    poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, ze zm.):
    W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub
    części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca
    i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca
    prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu,
    państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
    konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od
    opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów
    niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego
    określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego
    zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie
    przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu
    przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których

    niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak
    nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób,
    by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów.
    Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający
    kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
    Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze sprzedażą
    przedsiębiorstwa należy dokładnie przeanalizować zarówno to jakie składniki majątku
    będą przedmiotem sprzedaży, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności
    pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej
    analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl
    stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
    majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
    przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
    zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
    wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to
    zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do
    okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19
    Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w
    tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112,
    wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej
    działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność
    gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z
    nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy.
    Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje
    pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć

    przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego
    przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników,
    które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia
    istotnych elementów przedsiębiorstwa powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą
    sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli
    wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla
    funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, czynność będzie na gruncie VAT uznana za
    sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres
    ewentualnych wyłączeń ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa.
    Przyjmuje się zatem, że z transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć
    jedynie te elementy, które nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników,
    bez wpływu na jego status. W przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji
    elementów przedmiotowo istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt.
    Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku
    osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy Kodeks cywilny.
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Współwłaścicielom przysługują idealne udziały we wspólnym prawie własności.
    Współwłasność przedstawia się zatem jako prawo własności składające się z zespolonych
    udziałów (Edward Gniewek, „Kodeks cywilny. Księga Druga. Własność i inne prawa
    rzeczowe”. Komentarz, Zakamycze 2001, komentarz do art. 195).
    W konsekwencji współwłasność nie cechuje się fizycznym rozgraniczeniem własności w
    określonej rzeczy. Nie można przypisać jej określonego fizycznego składnika w rzeczy
    wspólnej.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną.
    Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do
    współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zgodnie z art. 198 Kodeksu cywilnego:
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
    Art. 863 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
    Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani
    udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
    W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku
    wspólników.
    Stosownie więc do treści przywołanego art. 196 § 1 Kodeksu, współwłasność jest albo
    współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku
    współwłasności określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego

    udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze
    współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Natomiast, wspólnością łączną określane są takie stosunki prawne, w których pewne
    prawo przysługuje kilku osobom łącznie w ten sposób, że żadna z nich nie ma określonego
    udziału w tym prawie. W związku z tym żaden ze współuprawnionych nie może
    samodzielnie rozporządzać udziałem jak długo wspólność istnieje. Cechą tej wspólności
    jest również to, że żaden z współuprawnionych nie może żądać jej zniesienia, dopóki nie
    zostanie „rozwiązana umowa” ustanawiająca wspólność. Jako przykład takiej wspólności
    wymienić można wspólność ustawową między małżonkami (art. 35 i 41 § 3 kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego) czy majątek spółki (art. 863 kodeksu cywilnego).
    Jak już wskazano wyżej, zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma
    miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy,
    który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje sukcesję prowadzonego biznesu.
    Wnioskodawca zamierza tego dokonać poprzez darowiznę posiadanych składników
    majątkowych i niemajątkowych, z których korzysta w swojej działalności, na rzecz dwóch
    synów. Żaden z nich nie prowadzi obecnie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Przed dokonaniem darowizny synowie zarejestrują prowadzenie jednoosobowych
    działalności gospodarczych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej (CEIDG) oraz zawiążą spółkę cywilną. Podział zysku między wspólnikami
    określać będzie umowa spółki cywilnej. Darowizna zostanie dokonana na rzecz
    wspólników spółki cywilnej (synów). Umowa darowizny (w ramach której dojdzie do
    nieodpłatnego przeniesienia przez Wnioskodawcę na rzecz synów składników
    majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w działalności,
    przy równoczesnym braku nałożenia na nich obowiązku świadczenia w zamian za
    uczynioną darowiznę), zostanie zawarta w formie pisemnej z podpisami poświadczonymi
    notarialnie.
    Termin dokonania darowizny uzależniony jest od kilku czynników, takich jak: kwestii
    biznesowych, tj. pozyskania stanowiska kontrahentów/ich zgody na przeniesienie umów
    agencyjnych, założenia jednoosobowych działalności przez synów, zawarcia przez nich
    umowy spółki cywilnej.
    Przedmiotem darowizny będą składniki majątkowe i niemajątkowe wykorzystywane w
    działalności i składające się prowadzone przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwo. Oznacza
    to, że w ramach darowizny przedsiębiorstwa przeniesione zostaną w szczególności
    umowy agencyjne (które stanowią główną wartość przedsiębiorstwa), znajdujące się w
    przedsiębiorstwie środki trwałe, wartości niematerialne i prawne (strona internetowa z
    domeną, baza danych Kontrahentów, licencje/subskrypcje do programów
    komputerowych, nazwa i logo przedsiębiorstwa) oraz pracownicy. Nieruchomość, w której
    znajduje się obecnie siedziba przedsiębiorstwa nie będzie przedmiotem darowizny, ze
    względu na fakt, że znajduje się ona w majątku prywatnym Wnioskodawcy oraz jego
    małżonki. Niezależnie od powyższego Wnioskodawca zamierza także zachować swój
    rachunek bankowy związany z prowadzoną działalnością.
    Zgromadzone na nim środki pieniężne, w kwocie nieprzekraczającej ... zł, zostaną
    przetransferowane na rachunek utworzony dla spółki cywilnej dla umożliwienia dalszego
    niezakłóconego prowadzenia działalności.
    W ramach darowizny zostaną przeniesione zobowiązania wynikające z zawartych umów
    tych kontrahentów, którzy wyrażą zgodę na ich przeniesienie. W takim przypadku wraz ze
    zobowiązaniem przeniesione zostaną także ewentualne związane z tym zobowiązaniem
    długi i ciężary. W toku normalnej działalności bardzo możliwe jest także, że część
    zobowiązań nie zostanie uregulowana, w związku z czym obciążą one spółkę cywilną (np.

    należności związane z wypłatą wynagrodzeń pracownikom, opłatami za ochronę budynku,
    media czy obsługę informatyczną firmy).
    Po dokonaniu darowizny i rozliczeniu z Kontrahentami, a także po dokonaniu wszelkich
    niezbędnych formalności, Wnioskodawca zamierza zamknąć prowadzoną działalność
    (wyrejestrować swoją firmę z CEIDG) a także zamknąć związane z nią rachunki bankowe.
    W konsekwencji, w ramach darowizny dojdzie do przekazania praktycznie wszystkich
    składników związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem, a Wnioskodawca nie będzie
    już prowadził działalności w przedmiotowym zakresie. Umożliwią one obdarowanym
    kontynuowanie działalności w tym samym zakresie, w którym działał Wnioskodawca.
    Synowie zamierzają kontynuowanie działalności otrzymanego w darowiźnie biznesu w
    ramach spółki cywilnej. Działalność ta nadal będzie opodatkowana podatkiem od towarów
    i usług, jak ma to obecnie miejsce w obecnie prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy dokonana przez
    Wnioskodawcę darowizna składników majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych
    w prowadzonej działalności na rzecz synów (prowadzących działalność w formie spółki
    cywilnej) będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Jak wynika z przedstawionego opisu, przedmiotem planowanej darowizny jest
    przeniesienie całego przedsiębiorstwa na rzecz spółki cywilnej, którą synowie darczyńcy
    zamierzają przyjąć działając już jako wspólnicy nowoutworzonej spółki cywilnej. Przedmiot
    darowizny będzie stanowił majątek spółki cywilnej i dalsza działalność tego
    przedsiębiorstwa prowadzona będzie przez obdarowanych w formie założonej przez nich
    spółki cywilnej.
    Należy wskazać w tym miejscu, że na gruncie podatku VAT podatnikiem jest spółka
    cywilna, a nie jej wspólnicy. W przedmiotowej sprawie synowie darczyńcy dla czynności
    darowizny będą działać jako wspólnicy spółki cywilnej i na jej rzecz, czyli nabędą
    przedsiębiorstwo na gruncie podatku VAT jako spółka cywilna.
    Przedmiot darowizny na dzień planowanej transakcji będzie stanowił zespół składników
    materialnych i niematerialnych, który wraz ze zobowiązaniami, za które obdarowani będą
    odpowiadać solidarnie z darczyńcą, mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Mając na uwadze całokształt przedmiotowej sprawy należy uznać, że spełnione zostaną
    wspomniane powyżej warunki dotyczące zbycia przedsiębiorstwa gdyż cały majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywców, a obdarowani zamierzają - jako
    wspólnicy spółki cywilnej - kontynuować tę działalność w takim samym zakresie jak
    darczyńca i w oparciu o te same składniki materialne i niematerialne oraz pracowników.
    W związku z powyższym w analizowanej sprawie dojdzie do zbycia przedsiębiorstwa na
    rzecz spółki cywilnej (w imieniu i na rzecz której działać będą jej wspólnicy, czyli synowie
    darczyńcy), a tym samym transakcja, na mocy której dojdzie do jego przekazania będzie
    mogła korzystać z wyłączenia określonego w art. 6 ust. 1 ustawy.
    Ponadto w związku z planowaną darowizną przedsiębiorstwa, mają Państwo wątpliwości
    dotyczące obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przez Zainteresowanych.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego co oznacza, że podatnik w momencie nabycia towarów
    lub usług winien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży.
    Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy już po złożeniu rozliczenia zmieniły się okoliczności
    mające wpływ na odliczenie całości lub części podatku naliczonego, powstaje konieczność
    dokonania jego korekty.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
    Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on
    obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub
    10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10,
    10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
    zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
    W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku
    nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w
    którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w
    zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
    wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się
    odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania.
    Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy.
    Jak stanowi art. 91 ust. 3 ustawy:
    Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje
    się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:
    W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub
    usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14,
    uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności
    podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
    Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:

    W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w
    odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku
    opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
    Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:
    W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
    towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
    przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z
    czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:
    Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
    W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie
    pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa
    do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
    W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez
    podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
    Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub
    usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do
    których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do
    czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust.
    7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
    W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
    handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
    czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
    należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
    należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
    zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

    Na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy:
    Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do
    wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
    przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    W myśl art. 91 ust. 9 ustawy:
    W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
    przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Oznacza to, że zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 6 pkt 1, pozostaje bez wpływu na wcześniejsze odliczenia podatku
    naliczonego dokonane przez zbywcę na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z zakupami,
    które służyły do wykonania czynności opodatkowanych w zbywanym przedsiębiorstwie.
    Skoro jak wynika z opisu sprawy w analizowanym przypadku przedmiotem darowizny
                            1 będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55kodeksu cywilnego, to czynność ta będzie
    wyłączona ze stosowania przepisów ustawy o VAT i tym samym nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że planowana czynność zbycia
    przedsiębiorstwa w drodze darowizny na rzecz spółki cywilnej, która będzie kontynuowała
    działalność wykonywaną dotychczas przez przejęte przedsiębiorstwo, nie spowoduje w
    świetle art. 91 ust. 9 ustawy, obowiązku dokonania przez darczyńcę korekty podatku
    naliczonego, odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych wchodzących w
    skład przedsiębiorstwa, tj. materiałów, towarów, wyposażenia i środków trwałych.
    Obowiązek dokonania ewentualnych korekt podatku naliczonego - zgodnie z art. 91 ust. 9
    ustawy, będzie ciążył na nabywcy ww. przedsiębiorstwa.
    Jednakże, w przedmiotowej sytuacji, gdzie darczyńca prowadzi wyłącznie sprzedaż
    opodatkowaną i nie był zobowiązany do dokonywania korekt, o których mowa w cyt. art.
    91 ust. 1-8 ustawy o VAT, to również nabywca przedsiębiorstwa (spółka cywilna),
    prowadząc wyłącznie sprzedaż opodatkowaną, nie będzie zobowiązany do dokonywania
    korekty podatku naliczonego, stosownie do postanowień art. 91 ust. 9 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji jest wyłącznie ocena Państwa stanowiska w zakresie podatku
    od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od
    spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane osobne
    rozstrzygnięcia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania

    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.