Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1124/14/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-02
Teza: sprzedaż lokalu nabytego w darowiźnie
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; podział; przychód-źródła przychodu; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 16 grudnia 2014 r. (data otrzymania 18 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2007 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem i siostrą został obdarowany przez rodziców nieruchomością zabudowaną budynkiem mieszkalnym. W drodze darowizny Wnioskodawca uzyskał udział 3/8, małżonek udział 1/8 co wspólnie stanowiło 4/8 nieruchomości pozostałe 4/8 uzyskała siostra Wnioskodawcy. Współwłaściciele uzyskali również w tych samych proporcjach udział w prawie wieczystego użytkowania. W akcie darowizny rodzice określili, że parter i podpiwniczenie należy do siostry Wnioskodawcy, natomiast piętro i poddasze do Wnioskodawcy i jego małżonka. Dom znajdował się na działce będącej w użytkowaniu wieczystym. Działkę w grudniu 2007 r. współwłaściciele wykupili na własność od gminy w takich samych udziałach jak wynosiły ich udziały w domu (siostra 4/8, Wnioskodawca 3/8 i małżonek Wnioskodawcy 1/8).

W 2012 r. Wnioskodawca postanowił z małżonkiem, że sprzeda swoją część nieruchomości, dlatego dokonano wydzielenia lokalu Wnioskodawcy i małżonka (piętro i poddasze) i lokalu siostry (parter i podpiwniczenie) zakładając dwie odrębne księgi wieczyste. W 2014 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem zamierzał sprzedać swój lokal, a pieniądze uzyskane ze sprzedaży przeznaczyć w całości na spłatę kredytu hipotecznego domu w którym obecnie mieszka. W 2012 r. Współwłaściciele uporządkowali stan prawny nieruchomości − lokale zostały rozdzielone ścianą, rozdzielono przyłącza i założono oddzielne księgi wieczyste na lokale ustanawiając u notariusza odrębne własności lokali. Podczas podziału wartość nieruchomości należącej do siostry została ustalona na 150 000,00 zł, natomiast część należąca do Wnioskodawcy i małżonka również ustalono na 150 000,00 zł. W wyniku ustanowienia odrębnych własności lokali nie doszło do spłat ani dopłat. Odnośnie do gruntu to udziały pozostały bez zmian, czyli 4/8 siostra Wnioskodawcy, 3/8 Wnioskodawca, 1/8 małżonek Wnioskodawcy i na grunt została założona księga wieczysta. Nieruchomość nie posiada części wspólnych.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca powinien składać w urzędzie skarbowym PIT-39 do kwietnia 2015 r. i informować, że środki z transakcji zostały przeznaczone na własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ze względu na rozdzielenie lokali i ustanowienie odrębnych ksiąg wieczystych w roku 2012 r.?

Czy Wnioskodawca nie powinien składać takiego zeznania skoro od darowizny na rzecz Wnioskodawcy i jego małżonka minęło 7 lat?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien składać PIT-u, ponieważ od momentu darowizny minęło 7 lat, a założenie oddzielnych ksiąg wieczystych i wyodrębnienie lokali nie spowodowało zmiany w wielkości uzyskanej w wyniku darowizny części nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu i w efekcie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego. W związku z tym, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw upłynęło 5 lat, odpłatne zbycie tej nieruchomości lub prawa nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Wobec powyższego uregulowania, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia, aby ustalić czy powstało źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że w 2007 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem i siostrą został obdarowany przez rodziców nieruchomością zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Rodzice w akcie darowizny w 2007 r. określili komu darują poszczególne części lokalu (Wnioskodawca i małżonek otrzymali pierwsze piętro i poddasze natomiast siostra parter i podpiwniczenie). Wnioskodawca uzyskał udział 3/8, małżonek Wnioskodawcy udział 1/8 co wspólnie stanowiło 4/8 nieruchomości, a pozostałe 4/8 uzyskała siostra Wnioskodawcy. Wnioskodawca postanowił z małżonkiem, że sprzeda swoją część nieruchomości i w 2012 r. dokonano wyodrębnienia lokali i założono dwie odrębne księgi wieczyste. Wartość nieruchomości należącej do siostry została ustalona na 150 000,00 zł, natomiast części należącej do Wnioskodawcy i małżonka również ustalono na 150 000,00 zł. W wyniku ustanowienia odrębnych własności lokali nie doszło do spłat ani dopłat. W 2014 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem zamierzał sprzedać swój lokal.

Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego – współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu – każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Z art. 211 Kodeksu cywilnego wynika natomiast, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej.

Ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości.

Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Jednakże ustanowienie odrębnej własności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału posiadanego przed jej ustanowieniem. W przypadku, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu musi być traktowany w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Jeżeli w wyniku ustanowienia odrębnej własności nieruchomości udział w niej się zwiększa, tj. przekracza udział nabyty uprzednio, to data ustanowienia odrębnej własności będzie również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po jej ustanowieniu.

Z wniosku wynika, że wartość rynkowa całej nieruchomości będącej przedmiotem podziału i ustanowienia odrębnych własności lokali wynosiła 300 000,00 zł – a wartość udziału ½ należącego do Wnioskodawcy i jego małżonka wynosiła 150 000,00 zł. W wyniku podziału i ustanowienia odrębnych własności lokali Wnioskodawca wraz z małżonkiem otrzymał nieruchomość o wartości 150 000,00 zł.

Podsumowując, skoro wartość lokalu przyznanego Wnioskodawcy i jego małżonkowi w wyniku ustanowienia odrębnych własności lokali odpowiada wartości udziału ½ w nieruchomości, którą Wnioskodawca nabył wraz z małżonkiem oraz siostrą w 2007 r., to za datę nabycia tego lokalu należy uznać 2007 r. Wnioskodawca otrzymał bowiem lokal mieszkalny, którego wartość po dokonanym podziale i ustanowieniu odrębnych własności lokali nie przekroczyła wartości udziału jaki pierwotnie mu przysługiwał w całej nieruchomości. Oznacza to, że pięcioletni termin określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy upłynął z końcem 2012 r. W tej też sytuacji na Wnioskodawcy nie będzie ciążyć obowiązek zarówno składania zeznania podatkowego z tytułu dokonanej sprzedaży jak i zapłaty podatku dochodowego od przychodu uzyskanego przez Wnioskodawcę i jego małżonka ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, ponieważ jego sprzedaż w stosunku do Wnioskodawcy w ogóle nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja została wydana dla Wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Małżonek Wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.