Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.813.2025.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Uznanie, że zmniejszenie z powodu niewłaściwej jakości
świadczonych usług należnej spółce rekompensaty z tytułu
wykonywania usług przewozowych, przyznanej na podstawie
art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o publicznym transporcie
zbiorowym, nie stanowi podstawy opodatkowania, o której
mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rekompensata-rekompensowanie strat
usługi-usługi transportowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że zmniejszenie z powodu niewłaściwej jakości
    świadczonych usług należnej spółce rekompensaty z tytułu wykonywania usług
    przewozowych, przyznanej na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o publicznym
    transporcie zbiorowym, nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a
    ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 września 2025 r. (data
    wpływu 26 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    ... Sp. z o.o. w ... (... Sp. z o.o.) są stroną umowy nr ... zawartej dnia ....02.2023 r. z Zarządem
    Dróg ..., działającym w imieniu i na rzecz miasta ... w przedmiocie odpłatnego świadczenia
    usług przewozowych na liniach autobusowych.
    Z tytułu świadczenia usług przewozowych ... Sp. o.o. przysługuje rekompensata wynikająca
    z zawartej umowy a posiadająca podstawę prawną w art. 50 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 4
    ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.U.
    z 2025 r. poz. 285). Umowy w tym przedmiocie zawierane są na kolejne lata.
    W zawartych przez ... Sp. z o.o. z Miastem ... umowach postanowiono o przypadkach
    zmniejszenia rekompensaty.
    Na mocy § ... umowy nr ... z ....02.2023 r. strony ustaliły spłatę należnej Miastu ..., jako
    organizatorowi publicznego transportu zbiorowego, kwoty wynikającej ze zmniejszenia
    rekompensaty wynikającego z raportów nr ... z ....07.2022 r. na kwotę ... zł netto i nr ... z
    dnia ....08.2022 r. na kwotę ... zł netto czyli łącznie kwota: netto ... zł, brutto: ... zł będzie
    spłacana przez operatora (... Sp. z o.o.) w ... miesięcznych ratach, począwszy od stycznia
    2025 r.
    Opisana w § ... umowy nr ... z ....02.2023 r. należność wynikająca z raportów powstała na
    gruncie obowiązywania wcześniejszej umowy przewozowej nr ..., zawartej pomiędzy
    stronami w dniu ....12.2013 r. Na podstawie § ... ust. 1 lit. u umowy przewozowej nr ... z ....
    12.2013 r. rekompensata należna operatorowi, wypłacana zgodnie z postanowieniami § ...
    ust. 1 umowy podlega zmniejszeniu z powodu niewłaściwej jakości świadczonych usług,
    odpowiednio za każdy stwierdzony przypadek określonego rodzaju nieprawidłowości w
    tym (zgodnie z literą u wyliczenia zawartego w ustępie pierwszym § ...), za „świadome
    przerwanie przez pracowników Operatora świadczenia usług przewozowych w przypadku
    niezachowania trybu określonego w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu
    sporów zbiorowych (Dz. U. 1991 Nr 55 poz. 236, z póź. zm.) - Operator zapłaci
    Organizatorowi kwotę w wysokości ...% wartości usług przewozowych, które nie zostały
    zrealizowane”.
    W raporcie nr ... z ....07.2022 r. na kwotę ... zł i nr ... z dnia ....08.2022 r. na kwotę ... zł,
    wskazano nieprawidłowości mające podstawę w § ... ust. 1 lit. u) umowy nr ... skutkujące
    zmniejszeniami rekompensaty.
    Poczynając od stycznia 2025 r. należna ... Sp. z o.o. z tytułu świadczenia usług
    przewozowych rekompensata jest pomniejszana o rozłożoną na ... rat należność
    wynikającą z raportów nr ... z ....07.2022 r. i nr .... z dnia ....08.2022 r. w kwotach brutto, tj.
    powiększonych o ...%.
    Na pytania Organu:
      1) Czy Państwa Spółka jest podmiotem powiązanym z jednostką samorządu
        terytorialnego bądź posiada z nią powiązania organizacyjne, kapitałowe lub
        osobowe w rozumieniu art. 11a ust.1 pkt 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku
        dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Z 2025, poz. 278 ze zm.)?

      2) Czy Państwa Spółka jest podmiotem wewnętrznym w rozumieniu Rozporządzenia
        (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.
        dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu
        pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr
        1107/70(Dz. Urz. UE L nr 315 z 03.12.2007)?
      3) W jaki sposób jest kalkulowana wysokość otrzymywanej przez Państwa
        rekompensaty tytułu świadczenia usług przewozowych?
      4) Czy otrzymują Państwo rekompensatę wypłacaną przez Organizatora z uwagi na
        fakt, że wpływy uzyskiwane z tytułu świadczenia usług nie pokrywają całkowitych
        kosztów działalności przewozowej?
      5) Czy z ekonomicznego punktu widzenia są Państwo w stanie świadczyć usługi w
        zakresie publicznego transportu zbiorowego bez otrzymanej rekompensaty, a
        jeśli tak, to w jaki sposób pokrywaliby Państwo powstałą stratę finansową?
      6) Czy świadczyliby Państwo ww. usługi, gdyby nie otrzymywali rekompensaty?
      7) Czy odpłatność pasażerów jest niższa w związku z otrzymywaną rekompensatą?
      8) Czy – gdyby Państwo nie otrzymywali rekompensaty – cena wykonywanych
        świadczeń byłaby wyższa, tj. kalkulowana w taki sposób, aby zrekompensować
        stratę finansową?
      9) Od czego jest uzależniona wysokość rekompensaty (np. ilości wykonanych kursów
        w zakresie publicznego transportu zbiorowego, ilości pasażerów, itp.)?
    odpowiedzieli Państwo:
      1) Spółka jest podmiotem powiązanym z jednostką samorządu terytorialnego w
        rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
      2) Spółka jest podmiotem wewnętrznym w rozumieniu Rozporządzenia (WE) nr 1370
        /2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007r.
      3) Rekompensata z tytułu świadczenia usług przewozowych kalkulowana jest na
        podstawie kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem tych usług, rozliczana
        według ustalonej stawki za wozokilometr.
      4) Nie otrzymujemy rekompensaty z uwagi na fakt, że wpływy uzyskiwane z tytułu
        świadczenia usług nie pokrywają całkowitych kosztów działalności przewozowej.
      5) Nie jesteśmy w stanie świadczyć usług w zakresie publicznego transportu
        zbiorowego bez otrzymanej rekompensaty.
      6) Nie świadczylibyśmy ww. usługi, gdybyśmy nie otrzymywali rekompensaty.
      7) Nie prowadzimy sprzedaży biletów pasażerom, to jest w zakresie Organizatora.
      8) Cena wykonywanych świadczeń byłaby wyższa, skalkulowana tak, aby
        zrekompensować stratę finansową, gdybyśmy nie otrzymywali rekompensaty.
      9) Wysokość rekompensaty uzależniona jest od ilości wykonanej pracy przewozowej,
        tzn. ilości wozokilometrów oraz ceny za 1 wozokilometr.

## Pytanie

Czy w opisanej we wniosku sytuacji, czynność polegająca na zmniejszeniu rekompensaty z
    powodu niewłaściwej jakości świadczonych usług o wartości wynikające z raport w nr ... z
    ....07.2022 r. na kwotę ... zł i nr ... z dnia ....08.2022 r. na kwotę ... zł w łącznej wysokości ...
    zł, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 poz. 361 z późn. zm.)?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, czynność zmniejszenia należnej spółce rekompensaty z tytułu
    wykonywania przewozów nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    W ocenie ... Sp. z o.o. zmniejszenie rekompensaty z powodu niewłaściwej jakości
    świadczonych usług za świadome przerwanie przez pracowników operatora świadczenia
    usług przewozowych w przypadku niezachowania trybu określonego w ustawie z dnia 23
    maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych wskazane w raporcie nr ... z ....07.2022
    r. na kwotę ... zł i nr ... z dnia ....08.2022 r. na kwotę ... zł, skutkujące zmniejszeniem
    przysługującej ... Sp. z o.o. rekompensaty na mocy § ... umowy nr ... z ....02.2023 r., nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towar w i usług. Wartość zobowiązania wynikająca z raportów nie
    powinna zostać powiększana o podatek VAT, generując o 8% większą wartość brutto
    zmniejszenia.
    Zdaniem ... Sp. z o.o. zmniejszenie przysługującej ... od organizatora rekompensaty za
    zdarzenie w postaci świadomego przerwania przez pracowników operatora świadczenia
    usług przewozowych w przypadku niezachowania trybu określonego w ustawie z dnia 23
    maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, stanowi karę umowną, ew. jakąś inną
    postać odszkodowania umownego z powodu niewłaściwej jakości świadczonych usług.
    Zdarzenie to nie jest dostawą ani świadczeniem usług w rozumieniu ustawy, nie podlega
    więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, jak również
    inne dostawy opisane w ustawie.
    Jak wskazuje art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również inne świadczenia opisane w ustawie.
    Przepis wyznacza szerokie pojęcie usług, których istotą jest świadczenie. Te może polegać
    na czynieniu lub zaniechaniu, ale musi się cechować odpłatnością (art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy), za wyjątkiem usług wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy.
    W sprawie mamy do czynienia z zobowiązaniem pieniężnym, polegającym na
    zmniejszeniu rekompensaty z powodu niewłaściwej jakości usług świadczonych przez ..
    Sp. z o.o. Powodem do zmniejszenia rekompensaty należnej spółce ... od organizatora jest
    nienależyte wykonanie przez ...Sp. z o.o. umowy. Jest to korelat szkody wywołanej
    strajkiem. Nie mamy tu do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenia w zamian za
    wynagrodzenie. Zmniejszenie rekompensaty (tożsame w skutkach z zapłatą
    odszkodowania, co mogłoby nastąpić gdyby nie postanowiono o zmniejszeniu
    rekompensaty), nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony ... Sp. z o.o., wręcz
    przeciwnie jest to skutek braku świadczenia przewozowego w związku z zaistniałym
    zdarzeniem w postaci strajku. Brak tu też cech odpłatności, gdyż „wycenione” przez strony
    umowy zdarzenie (strajk) pomniejsza rekompensatę należną spółce. W mechanizmie tym
    brak jest podstaw do naliczania podatku z tytułu świadczenia usług.
    Warte odnotowania jest, że zmniejszenie rekompensaty przewidziane w umowie nr ... z ....
    02.2023 r. jest pokłosiem regulacji zawartej w umowy nr ... z ....12.2013 r. a nie odrębnym,
    oderwanym od obu umów porozumieniem. Sytuacja ta (pomniejszeń rekompensaty) była
    zastrzeżona wcześniej (w umowie nr ...) a trafiła do umowy (nr ...) z powodu wygaśnięcia
    tej poprzedniej (nr ...). Nie doszło zatem do zawarcia porozumienia w przedmiocie
    pomniejszeń rekompensaty dopiero w sytuacji, w której już było wiadomo, że umowa nie
    zostanie lub nie została wykonana. Postanowienie umowne o zmniejszeniu rekompensaty

    zostało wprowadzone do umowy nr ... aneksem nr ... z ... grudnia 2015 r. (pkt ... aneksu do
    umowy nr ...), a raporty wykazujące nieprawidłowości, stojące u podstaw pomniejszeń
    dotyczą czerwca i lipca 2022 r. W raportach tych wyraźnie wskazano datę usługi i opis
    nawiązujący do § ... ust. 1 lit. u) umowy nr ....
    Z braku przedmiotu opodatkowania w postaci świadczenia i cechy odpłatności, czynność
    zmniejszenia rekompensaty nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar
    lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację
    art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Powyższe przepisy wskazują, że czynność podlega opodatkowaniu, jeśli podmiot
    wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że wykonując opisane we
    wniosku czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust.
    2 ustawy, działają Państwo w charakterze podatnika podatku VAT.
    Dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności.
    Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy
    przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest
    związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub
    też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne,
    naukowe, itd.).
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzenia wymaga, że gdyby nawet podatnik nie osiągnął
    z tytułu prowadzonej działalności dochodu, to nie zmienia faktu, że wykonując czynności
    będące przedmiotem działalności gospodarczej wystąpi w charakterze podatnika podatku
    VAT - bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to w
    konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska jakąkolwiek zapłatę za te usługi w sensie
    ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to owe
    wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.
    Zasady finansowania przewozów o charakterze publicznym zostały uregulowane w
    ustawie z 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    258), dalej „ustawa o publicznym transporcie zbiorowym”.
    Art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:
      Rekompensata - środki pieniężne lub inne korzyści majątkowe przyznane
      operatorowi publicznego transportu zbiorowego w związku ze świadczeniem usług
      w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”,
      właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest:
      1) gmina:
      a) na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach
      pasażerskich,
      b) której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na
      mocy porozumienia między gminami - na linii komunikacyjnej albo sieci
      komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które
      zawarły porozumienie.
    W myśl art. 50 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej może polegać w
      szczególności na:

      1) pobieraniu przez operatora lub organizatora opłat w związku z realizacją usług
      świadczonych w zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub
      2) przekazaniu operatorowi rekompensaty z tytułu:
      a) utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do
      ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym, lub
      b) utraconych przychodów w związku ze stosowaniem uprawnień do ulgowych
      przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym ustanowionych na obszarze
      właściwości danego organizatora, o ile zostały ustanowione, lub
      c) poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem przez operatora usług w
      zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub
      3) udostępnianiu operatorowi przez organizatora środków transportu na realizację
      przewozów w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Stosownie do art. 51 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Źródłem finansowania przewozów o charakterze użyteczności publicznej mogą być
      w szczególności:
      1) środki własne jednostki samorządu terytorialnego będącej organizatorem;
      2) środki z budżetu państwa.
    Zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Do źródeł finansowania, o których mowa w ust. 1, należą również wpływy ze
      sprzedaży biletów oraz wpływy z opłat dodatkowych pobieranych od pasażerów,
      zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe.
    W myśl art. 52 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Operatorowi przysługuje rekompensata, jeżeli wykaże, że podstawą poniesionej
      straty z tytułu realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego są
      utracone przychody i poniesione koszty, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2,
      proporcjonalnie do poniesionej straty.
    Jak stanowi art. 52 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      W ramach rekompensaty, w części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c,
      operatorowi przysługuje rozsądny zysk, o którym mowa w załączniku do
      rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
    Z kolei na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju
    usługi. Gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub
    świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług. Nie jest natomiast podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna
    dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi.
    Z treści powołanych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od
    towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub
    ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to
    oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym
    przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub

    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka jest podmiotem powiązanym z jednostką
    samorządu terytorialnego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Państwa Spółka jest stroną umowy zawartej z Zarządem Dróg ..., działającym w
    imieniu i na rzecz Miasta ... w przedmiocie odpłatnego świadczenia usług przewozowych
    na liniach autobusowych. Z tytułu świadczenia usług przewozowych przysługuje Państwa
    Spółce rekompensata wynikająca z zawartej umowy a posiadająca podstawę prawną w
    art. 50 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o
    publicznym transporcie zbiorowym. Rekompensata z tytułu świadczenia usług
    przewozowych kalkulowana jest na podstawie kosztów poniesionych w związku ze
    świadczeniem tych usług, rozliczana według ustalonej stawki za wozokilometr. Państwa
    Spółka nie otrzymuje rekompensaty z uwagi na fakt, że wpływy uzyskiwane z tytułu
    świadczenia usług nie pokrywają całkowitych kosztów działalności przewozowej. Państwa
    Spółka nie jest w stanie świadczyć usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
    bez otrzymanej rekompensaty i nie świadczyłaby ww. usługi, gdyby nie otrzymywała
    rekompensaty. Państwa Spółka nie prowadzi sprzedaży biletów pasażerom, to jest w
    zakresie Organizatora. Cena wykonywanych świadczeń byłaby wyższa, skalkulowana tak,
    aby zrekompensować stratę finansową, gdyby nie otrzymywali Państwo rekompensaty.
    Aby udzielić odpowiedzi na pytanie przedstawione we wniosku przede wszystkim należy
    ustalić, czy otrzymywana przez Państwa Spółkę rekompensata z tytułu wykonywania usług
    przewozowych, stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy
    i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów.
    Odnosząc się do okoliczności sprawy w pierwszej kolejności zasadnym jest odwołanie się
    do wyroku TSUE z 8 maja 2025 r. w sprawie C#615/23 (Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej przeciwko P. S.A.). Przedmiotem tego wyroku jest bowiem sytuacja, w której
    Spółka realizująca (na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego)
    publiczny transport zbiorowy, pokrywa część kosztów z wpływów z biletów, a pozostałą
    część uzyskuje w formie rekompensaty od tej jednostki działającej jako organizator.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z informacjami zawartymi w postanowieniu
      odsyłającym i w uwagach na piśmie organu podatkowego bezpośrednimi

      odbiorcami usług publicznego transportu zbiorowego, które operator tych usług
      zamierza świadczyć, są użytkownicy rzeczonych usług, którzy zakupują bilety w
      zamian za te usługi, podczas gdy organizator wypłacający rekompensatę temu
      operatorowi nie jest uważany za odbiorcę tej usługi. Tak więc w niniejszej sprawie
      organizator ten posiada status „osoby trzeciej” w rozumieniu tego art. 73 (pkt 22)
      Co się tyczy kwestii, czy rekompensata ta stanowi subwencję związaną bezpośrednio
      z ceną takiej dostawy lub świadczenia w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT, z
      orzecznictwa Trybunału wynika, że przewidując, że do podstawy opodatkowania VAT
      zalicza się, w określonych w tym przepisie przypadkach, niektóre subwencje
      przyznane podatnikom, ów art. 73 zmierza do obciążenia VAT całej wartości towarów
      lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek
      przyznania subwencji [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C
      (VAT i dotacje rolne), C#573/18 i C#574/18, EU:C:2019:847, pkt 30 i przytoczone tam
      orzecznictwo] (pkt 23)
      Zgodnie z brzmieniem tego przepisu stosuje się on, gdy subwencja jest
      bezpośrednio związana z ceną danej transakcji. Aby miała miejsce taka sytuacja,
      subwencja powinna być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu
      po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w
      takim przypadku subwencję można uznać za świadczenie wzajemne względem
      dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym może ona podlegać
      opodatkowaniu [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i
      dotacje rolne), C#573/18 i C#574/18, EU:C:2019:847, pkt 31 i przytoczone tam
      orzecznictwo] (pkt 24)
      Ponadto należy zbadać, czy nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z
      subwencji przyznanej jej beneficjentowi. Niezbędne jest bowiem, by cena, którą ma
      zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w
      stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub
      świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący ceny, jakiej
      ten ostatni żąda. Należy zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest
      przyznawana sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na
      sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której by żądał,
      gdyby nie otrzymał subwencji [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r.,
      C i C (VAT i dotacje rolne), C#573/18 i C#574/18, EU:C:2019:847, pkt 32 i przytoczone
      tam orzecznictwo]. (pkt 25)
      Ponadto możliwe powinno być zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego, które
      stanowi subwencja [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i
      dotacje rolne), C#573/18 i C#574/18, EU:C:2019:847, pkt 33 i przytoczone tam
      orzecznictwo]. (pkt 26)
      W pojęciu „subwencje związane bezpośrednio z ceną” w rozumieniu art. 73
      dyrektywy VAT mieszczą się zatem jedynie te subwencje, które stanowią całkowicie
      lub częściowo świadczenie uzyskiwane w zamian za określone dostawy towarów lub
      świadczenia usług oraz są przyznawane przez osobę trzecią sprzedawcy lub
      świadczącemu usługi [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C
      (VAT i dotacje rolne), C#573/18 i C#574/18, EU:C:2019:847, pkt 34 i przytoczone tam
      orzecznictwo]. (pkt 27)
      W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że rozpatrywane w
      postępowaniu głównym usługi publicznego transportu zbiorowego są świadczone na
      podstawie umowy zawartej między jednostką samorządu terytorialnego, działającą
      jako organizator, który ustala cenę biletów, a spółką P., działającą w charakterze
      operatora. Ponieważ przychody uzyskane w szczególności ze sprzedaży biletów są
      niewystarczające do pokrycia kosztów tych usług, jednostka samorządu
      terytorialnego wypłaca spółce P. zryczałtowaną rekompensatę, której kwota nie
      może przekraczać kwoty odpowiadającej ujemnemu wynikowi finansowemu
      wynikającemu ze wspomnianych usług, a w każdym razie maksymalnej kwoty
      ustalonej na dany okres. (pkt 28)

      Jak stwierdził sąd odsyłający, taka rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na
      cenę świadczonych usług transportowych, ustaloną przez organizatora tych usług,
      ponieważ celem tej rekompensaty jest przede wszystkim pokrycie strat związanych z
      tą działalnością. (pkt 29)
      W tych okolicznościach należy stwierdzić, że rekompensata taka jak rozpatrywana w
      postępowaniu głównym nie jest wypłacana operatorowi konkretnie w celu
      świadczenia przez niego usługi transportowej na rzecz określonego usługobiorcy i
      nie ma wpływu na cenę, jaką ma zapłacić ten usługobiorca, ponieważ cena ta nie jest
      ustalana w taki sposób, że zmniejsza się proporcjonalnie do rekompensaty
      wypłacanej podmiotowi świadczącemu tę usługę. Natomiast, jak zauważyła w istocie
      rzecznik generalna w pkt 54 opinii, wspomniana rekompensata jest przyznawana a
      posteriori i jest niezależna od konkretnego korzystania z usług transportowych, lecz
      zależy od liczby oferowanych wozokilometrów. Taka rekompensata nie wchodzi
      zatem w zakres pojęcia „subwencji bezpośrednio związanych z ceną” w rozumieniu
      art. 73 dyrektywy VAT. (pkt 30)
      Wniosku tego nie podważa fakt, że bez takiej rekompensaty, która pozwala na
      wyraźne obniżenie ceny świadczonej usługi, cena biletów dla odbiorców tej usługi
      musiałaby być wyższa. (pkt 31)
      Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 58 opinii, należy bowiem uznać, że każda
      dotacja siłą rzeczy może mieć wpływ na kalkulację cen, niezależnie od tego, czy jest
      ona dokonywana przez beneficjenta dotacji, czy też, jak w niniejszym przypadku,
      przez organizatora wypłacającego rzeczoną dotację. Tymczasem, jak wynika z
      orzecznictwa Trybunału, sam fakt, że finansowanie może mieć wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podmiot otrzymujący to
      finansowanie, nie wystarcza, aby objąć to finansowanie opodatkowaniem jako
      subwencji bezpośrednio związanej z ceną w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT (zob.
      podobnie wyrok z dnia 22 listopada 2001 r., Office des produits wallons, C-184/00,
      EU:C:2001:629, pkt 12). (pkt 32)
      (...). w niniejszej sprawie z usług publicznego transportu zbiorowego nie korzystają
      osoby, które można wyraźnie zidentyfikować, lecz wszyscy potencjalni pasażerowie.
      Ponadto rekompensata jest obliczana bez uwzględniania tożsamości i liczby
      użytkowników świadczonej usługi. (pkt 39)
      W świetle całości powyższych rozważań odpowiedź na przedłożone Trybunałowi
      pytanie powinna brzmieć tak, iż art. 73 dyrektywy VAT należy interpretować w ten
      sposób, że zryczałtowana rekompensata wypłacana przez jednostkę samorządu
      terytorialnego przedsiębiorstwu świadczącemu usługi publicznego transportu
      zbiorowego i mająca na celu pokrycie strat poniesionych w ramach świadczenia tych
      usług nie wchodzi w zakres podstawy opodatkowania tego przedsiębiorstwa. (pkt 40)
    Zatem rekompensata nie stanowi wynagrodzenia za konkretne świadczenie realizowane
    na rzecz konkretnego pasażera, lecz służy zbilansowaniu kosztów realizowanej
    działalności w zakresie publicznego transportu zbiorowego. W takiej sytuacji nie zachodzi
    bezpośredni związek między otrzymaną rekompensatą a ceną biletu czy konkretnym
    świadczeniem na rzecz pasażera. Organizator transportu publicznego nie nabywa
    odpłatnej usługi, lecz za pomocą rekompensat wspiera działalność operatora oraz
    umożliwia realizację celu publicznego, jakim jest dostępność usług transportowych.
    Zatem otrzymana rekompensata nie stanowi indywidualnej korzyści ani na rzecz
    organizatora ani na rzecz operatora transportu publicznego. Umożliwia jedynie
    organizatorowi realizację celu publicznego, jakim jest dostępność usług transportowych, a
    operatorowi pokrycie straty finansowej, w związku z realizacją tych usług.
    Mając na uwadze przepisy art. 29a ust. 1 ustawy oraz orzeczenie TSUE w sprawie C-615/23
    stwierdzenia wymaga, że rekompensata otrzymywana za świadczenie usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego, nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w zawartych przez ... Sp. z o.o. z Miastem ...
    umowach postanowiono o przypadkach zmniejszenia rekompensaty. Rekompensata
    należna operatorowi (Państwa Spółce), wypłacana zgodnie z postanowieniami umowy
    podlega zmniejszeniu z powodu niewłaściwej jakości świadczonych usług, odpowiednio za
    każdy stwierdzony przypadek określonego rodzaju nieprawidłowości. Na mocy § ... umowy
    strony ustaliły spłatę należnej Miastu ..., jako organizatorowi publicznego transportu
    zbiorowego, kwoty wynikającej ze zmniejszenia rekompensaty wynikającego z raportów,
    która będzie spłacana przez operatora (... Sp. z o.o.) w ... miesięcznych ratach, począwszy
    od stycznia 2025 r.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zmniejszenie z powodu niewłaściwej jakości
    świadczonych usług należnej spółce rekompensaty z tytułu wykonywania usług
    przewozowych, przyznanej na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o publicznym
    transporcie zbiorowym, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Jak wskazałem wyżej, otrzymywana przez operatora od organizatora rekompensata za
    świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, nie stanowi obrotu w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    W konsekwencji, zmniejszenie należnej Państwu rekompensaty, w okolicznościach
    wskazanych we wniosku, również nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w
    art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko, pomimo że wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny, jednakże
    w oparciu o odmienną argumentację, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Tut. Organ zauważa, że publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług wskazany przez Państwa, tj. Dz.U. z 2024 poz. 361 z późn. zm., jest nieaktualny.
    Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.