Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-100/08-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-14
Teza: Czy świadczenie dotyczące profilaktycznej opieki zdrowotnej stanowi dla pracowników Spółki przychód i w związku z tym Spółka powinna świadczenie to doliczać do przychodów pracowników jako nieodpłatne świadczenie, a tym samym zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; pracodawca; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; świadczenie-świadczenie medyczne; świadczenie-świadczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14.01.2008 r. (data wpływu 17.01.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości świadczeń zdrowotnych ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracowników - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.01.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości świadczeń zdrowotnych ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracowników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – X Sp. z o.o. ma zawartą umowę na świadczenia medyczne dla pracowników Spółki z Ośrodkiem Y.

Zgodnie z postanowieniami umowy wykonywane są następujące świadczenia:

1.  bieżąca pomoc lekarsko-pielęgniarska w ramach opieki profilaktycznej oraz
2.  wykonywanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych pracowników lub przyszłych pracowników Spółki.

Za wykonywanie świadczeń bieżącej pomocy lekarskiej Spółka płaci określony kwotowo miesięczny ryczałt. Ryczałt ten jest płacony miesięcznie na podstawie wystawianych przez Ośrodek Y faktur i jest on stały. Strony mogą dokonać zmiany wysokości ryczałtu jedynie aneksem do umowy. Ryczałt ten jest określony kwotowo i nie ma na niego wpływu różna liczba pracowników Spółki w kolejnych miesiącach, jak też faktyczna liczba pracowników korzystających z opieki profilaktycznej w danym miesiącu. Świadczenie to polega na objęciu opieką lekarsko-pielęgniarską potrzebujących w danej chwili pracowników Spółki. Niemożliwe jest ustalenie ceny konkretnej usługi ponoszonej na rzecz danego pracownika.

Za wykonanie natomiast świadczeń w zakresie obowiązkowych badań pracowników wysokość wynagrodzenia jest ustalana w zależności od liczby przyjętych pracowników, na podstawie aktualnego cennika Ośrodka Y.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie dotyczące profilaktycznej opieki zdrowotnej stanowi dla pracowników Spółki przychód i w związku z tym Spółka powinna świadczenie to doliczać do przychodów pracowników jako nieodpłatne świadczenie, a tym samym zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy u pracowników, którzy otrzymują od pracodawcy świadczenia profilaktycznej opieki medycznej opłacane przez Spółkę w formie zryczałtowanej, nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu. Nie można bowiem przypisać faktycznych kwot przychodów dla poszczególnych pracowników, gdyż opłatę za te świadczenia pracodawca uiszcza w formie ryczałtowej. Spółka nie ma więc obowiązku doliczania tych świadczeń do przychodów pracowników i tym samym nie musi zwiększać podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym nie ma również obowiązku odprowadzać podatku od osób fizycznych z tytułu świadczeń profilaktycznej opieki zdrowotnej pracowników.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 – 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi zakupione – według cen zakupu.

W przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających poszczególnych pracowników do skorzystania z określonych świadczeń (z wyłączeniem badań wstępnych, okresowych i kontrolnych – które stosownie do art. 229 § 6 kodeksu pracy są przeprowadzane na koszt pracodawcy) ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy.

Podkreślenia wymaga, że w przypadku ryczałtowej formy dokonywania rozliczeń z firmą świadczącą usługi medyczne, fakt skorzystania lub nie skorzystania przez pracownika w danym miesiącu z usługi, pozostaje bez wpływu na sposób opodatkowania przedmiotowych świadczeń.

Jednocześnie należy podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie nie powinno być trudności z indywidualizacją świadczenia.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że w momencie zakupu usług medycznych na dany miesiąc, znana jest zarówno globalna kwota przypadająca do zapłaty, jak i liczba pracowników, dla których wykupiono świadczenie. Możliwe jest więc ustalenie wysokości opłaty w odniesieniu do jednego pracownika.

Kwota ww. opłaty przypadającej na pracownika będzie stanowiła przychód ze stosunku pracy. Wartość świadczenia medycznego opłaconego za pracownika pracodawca ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując należy stwierdzić, że cena zakupu nieobowiązkowych usług medycznych, jaką musiałby zapłacić pracownik, a które otrzymał nieodpłatnie od Spółki, stanowić będzie dla niego przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym w przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających pracowników etatowych do skorzystania ze świadczeń, do których Wnioskodawca nie jest zobowiązany przepisami Kodeksu pracy lub innych ustaw - wartość tych świadczeń medycznych stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.