Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-306/07-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-02-11
Teza: 1.Czy otrzymane odszkodowanie od Skarbu Państwa, na podstawie wyroku sądu, korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT (jako zwolnienie przedmiotowe)? oraz 2. Czy nie ma zatem obowiązku wykazywać go w zeznaniu podatkowym?
Słowa kluczowe: odszkodowania; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; postępowanie-przewlekłość postępowania; sądy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 09.11.2007 r. (data wpływu 12.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.11.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W dniu 19 października 2007 roku Sąd Apelacyjny we W. wydał prawomocny wyrok w sprawie odszkodowania w związku z wniesionym przez Wnioskodawcę pozwem przeciwko Skarbowi Państwa – reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Rejonowego w K., w związku z postanowieniem Sądu Okręgowego w Ś., stwierdzającym w uzasadnieniu, że „roszczenie o przyznanie odpowiedniej sumy oparte na przepisie art. 12 ust. 4 ustawy nie ma charakteru odszkodowawczego, zaś z przepisu art. 15 ust. 1 tej ustawy wynika, że strona, której skargę uwzględniono może dopiero w odrębnym postępowaniu sądowym dochodzić odszkodowania jako naprawienia szkody wynikłej ze stwierdzonej przewlekłości”. Podstawa prawna: ustawa z dnia 17 czerwca 2004r. – o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843).

Wnioskodawca wskazuje, iż „szkodę majątkową stanowi różnica między obecnym stanem majątkowym poszkodowanego a tym, jaki by istniał, gdyby nie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Zadaniem wynagrodzenia szkody jest wyrównanie tej różnicy w 100% - orzeczenie SN z 11.07.1957 r. (2CR 304/57). Zatem, naprawienie szkody obejmuje straty, które poniósł powód i jego rodzina (art. 361 § 2 Kodeksu Cywilnego).

Na podstawie ww. postanowienia, wniesiono pozew cywilny przeciwko Skarbowi Państwa w trybie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki, w związku z art. 417 § 1, oraz art. 361 § 1 Kodeksu Cywilnego.

Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 13.07.2007 r., orzeczono o zasądzeniu należnego odszkodowania oraz zwrotu części kosztów sądowych.

W wyniku apelacji pozwanego Skarbu Państwa, Sąd Apelacyjny we W. prawomocnym wyrokiem z dnia 19.10.2007 r., zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I, poprzez obniżenie zasądzonej nim kwoty odszkodowania z 50 050,90 zł. do wartości 43 602,90 zł., nie naruszając dalszych rozstrzygnięć tego punktu oraz w punkcie IV przez obniżenie zasądzonej kwoty kosztów sądowych do kwoty 540 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę i mając na uwadze treść uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 05.11.2004 r. stwierdzającego, że strona może dopiero w odrębnym postępowaniu dochodzić od Skarbu Państwa naprawienia szkody ze stwierdzonej przewlekłości na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r., wskazać należy, iż regulacja zawarta w art. 15 ust. 1 stwierdza jednoznacznie, że: strona, której skargę uwzględniono, może w odrębnym procesie dochodzić naprawienia szkody ze stwierdzonej przewlekłości od Skarbu Państwa albo solidarnie od Skarbu Państwa i komornika. Ponadto, w ust. 2 tego artykułu zawarto precyzyjną normę, która stwierdza, że „postanowienie uwzględniające skargę wiąże sąd w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie lub zadośćuczynienie, co do stwierdzenia przewlekłości postanowienia.

W związku przytoczoną treścią art. 15 oraz uzasadnieniem postanowienia Sądu Okręgowego Ś. z dnia 05.11.2004 r. Wnioskodawca wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego w K., o którym była mowa wyżej.

Doniosłość prawną zawiera również fakt, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W polskim prawie podatkowym obowiązuje więc zasada, że wszelkie świadczenia postawione do dyspozycji podatnika, które nie zostały wprost zwolnione od podatku dochodowego są uwzględniane przy ustalaniu podstawy opodatkowania.

Odszkodowanie jest świadczeniem, które ma na celu naprawienie szkody wyrządzonej poszkodowanemu. W aspekcie podatkowym wypłata odszkodowania oznacza wystąpienie okoliczności, z którą przepisy ustawy wiążą powstanie obowiązku podatkowego. Zgodnie ze wskazaną wyżej zasadą powszechności opodatkowania, opodatkowaniu podlegają wszelkie dochody uzyskane w roku podatkowym ze wszystkich źródeł przychodów. Wyjątek stanowią w tym względzie dochody zwolnione od podatku oraz dochody, w stosunku do których ustawodawca zaniechał poboru podatku dochodowego. Wśród dochodów zwolnionych od podatku dochodowego ustawodawca w art. 21 ust.1 pkt 3b ustawy wymienił inne odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku sądu do wysokości określonej w tym wyroku, z wyjątkiem odszkodowań:

1.  otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
2.  dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Zakres zwolnienia wynikający z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy obejmuje więc tylko odszkodowania za tzw. szkodę rzeczywistą, czyli poniesione straty. Należy jednak wyraźnie wskazać, iż zasądzone odszkodowanie w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19.10.2007r. zawiera jedynie pokrycie części strat, które Wnioskodawca poniósł w związku z bezzasadną opieszałością Sądu Rejonowego w K.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy otrzymanie odszkodowania od Skarbu Państwa, na podstawie wyroku sądu, korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT (jako zwolnienie przedmiotowe)?
2.  W związku z powyższym, czy Wnioskodawca nie ma obowiązku wykazywać go w zeznaniu podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie prawomocnego wyroku sądu, otrzymał kwotę pieniężną tytułem odszkodowania za naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez uzasadnionej zwłoki. Wypłacona przez Prezesa Sądu Rejonowego w K. kwota pieniężna stanowi odszkodowanie, a więc wynagrodzenie za poniesioną przez Wnioskodawcę stratę, w związku ze stwierdzoną, postanowieniem Sądu Okręgowego w Ś., nieuzasadnioną przewlekłością w postępowaniu, która pozostaje w bezpośrednim i adekwatnym związku przyczynowo-skutkowym z poniesioną szkodą. Bezsporne jest to, iż nieuzasadniony charakter i długotrwałość zwłoki w podejmowaniu czynności przez Sąd Rejonowy w K. zmierzający do wydania wyroku pozwolił na stwierdzenie, iż szkoda nie nastąpiłaby, gdyby nie przewlekłość w postępowaniu Sądu Rejonowego w K.

Potwierdzeniem tego faktu są wyroki sądu – wydziału cywilnego.

Z powyższego wynika zatem, że Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie na podstawie wyroku sądu, co skutkuje tym, że korzysta ono na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz brakiem obowiązku wykazywania uzyskanych z tego tytułu kwot w zeznaniu podatkowym.

Taka interpretacja zdaniem Wnioskodawcy jest właściwa i ma pełne uzasadnienie w przedmiotowej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednakże tutejszy organ podkreśla, że zgodnie z treścią art. 21 ust.1 pkt 3b ze zwolnienia nie korzysta odszkodowanie dotyczące korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.