Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.174.2025.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Skutki podatkowe wypłat Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ,
dokonanych na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do
dystrybuowanych Produktów.
Słowa kluczowe: faktura
fundusz-Narodowy Fundusz Zdrowia
leki
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
refundacja-refundacja ceny leków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Zwiększenie podstawy opodatkowania
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wypłat Zwrotu Refundacji na rzecz
    NFZ, dokonanych na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do dystrybuowanych
    Produktów. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podmiotem prawa polskiego oraz czynnym podatnikiem podatku VAT
    w Polsce. Spółka należy do międzynarodowej grupy farmaceutycznej (dalej „Grupa”), w
    ramach której prowadzi dystrybucję produktów leczniczych (dalej: „Leki” lub „Produkty”),
    nabywanych od należących do Grupy podmiotów, w tym od Podmiotów odpowiedzialnych
    (...) (dalej: „Podmioty z Grupy”) w rozumieniu art. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 686, dalej: „Prawo farmaceutyczne”). Podmioty z Grupy są spółkami
    zagranicznymi, które nie są zarejestrowane dla celów podatku VAT w Polsce.
    (...) kwietnia 2024 roku doszło do reorganizacji w Grupie. Wnioskodawca działający pod
    nazwą A. Sp. z.o.o. (dalej: „Spółka A”) przejął należącą do Grupy Spółkę B. Sp. z o.o. (dalej:
    „Spółka B”). Do przejęcia doszło w procedurze przewidzianej w art. 492 § 1 pkt 1 Ustawy z
    dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.,
    dalej: „KSH”) poprzez przeniesienie całego majątku Spółki B na rzecz Spółki A (dalej:
    „przejęcie Spółki B”). Spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego 10 maja
    2024 roku. Przed połączeniem spółek, Spółka B była zarejestrowana jako czynny podatnik
    podatku VAT w Polsce oraz prowadziła działalność tożsamą do działalności Spółki A, tj.
    nabywała leki od powiązanych Podmiotów z Grupy poprzez wewnątrzwspólnotowe
    nabycia towarów, w celu dalszej dystrybucji na terenie Polski. Następnie, (...) kwietnia
    2024 roku, Spółka zmieniła nazwę na C. Sp. z o.o.
    Schemat działania Wnioskodawcy (a przed przejęciem zarówno Spółki A, jak i Spółki B)
    przedstawiał się i przedstawia następująco:
    Spółka nabywa Leki od Podmiotów z Grupy w drodze wewnątrzwspólnotowych nabyć
    towarów.
    Dostawa (sprzedaż) Leków dokonywana jest przez Wnioskodawcę do hurtowni
    farmaceutycznych, które dokonują ich późniejszej odsprzedaży do podmiotów leczniczych
    lub innych hurtowni farmaceutycznych/aptek oraz bezpośrednio do podmiotów
    leczniczych (dalej łącznie jako „Kontrahenci”). Dostawy towarów dokumentowane są
    fakturami z wyszczególnionymi wartością sprzedaży netto leków oraz odpowiadającym jej
    podatkiem należnym VAT. Faktury te raportowane są w miesięcznych deklaracjach VAT
    Spółki zgodnie z datą obowiązku podatkowego.
    Część produktów leczniczych będących przedmiotem dystrybucji na terenie Polski przez
    Wnioskodawcę podlega refundacji w oparciu o Ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji
    leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

    medycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 930 ze zm., dalej: „Ustawa o refundacji” lub „Ustawa
    refundacyjna”). Zgodnie z art. 11 oraz art. 12 ustawy refundacyjnej, objęcie refundacją
    produktu leczniczego następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez
    Ministra Zdrowia. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego na rzecz spółki
    dystrybuującej dany lek, Minister Zdrowia wydaje na rzecz tej Spółki decyzję
    administracyjną określającą zasady refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia (dalej:
    „NFZ”) danego produktu leczniczego. Wnioskodawca oraz Spółka B są adresatami szeregu
    decyzji wydawanych na podstawie art. 11 ustawy refundacyjnej (dalej: „Decyzje
    Refundacyjne”), które obejmują refundacją leki dystrybuowane na terytorium Polski.
    Decyzje Refundacyjne określają m.in. zakres refundacji oraz urzędową cenę zbytu danego
    Leku.
    W myśl Ustawy o refundacji, w przypadku objęcia danego produktu leczniczego
    refundacją, część ceny produktu płaconej przez konsumenta końcowego podlega
    obniżeniu, a kwota obniżenia jest kompensowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia
    sprzedawcy.
    Zatem, Uzyskanie Decyzji oznaczało w praktyce, że NFZ dokonywał:
        refundacji części/całości ceny leku płaconej przez pacjenta w aptece - refundacja
        polega na obniżeniu odpłatności pacjenta za konkretny produkt leczniczy i zwrot (w
        pozostałym zakresie) kosztów ceny nabycia leku dokonanego przez aptekę,
        zwrotu kosztów nabycia leku przez podmioty lecznicze dla celów realizacji
        świadczeń zdrowotnych.
    Zwrotu kosztów nabycia ceny leku przez szpital dokonuje NFZ na podstawie raportów
    dokumentujących wykonanie świadczeń zdrowotnych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2 pkt 7, w Decyzjach Refundacyjnych zawarte mogą być instrumenty
    dzielenia ryzyka. W wydanych na rzecz Wnioskodawcy oraz Spółki B decyzjach
    refundacyjnych, instrumenty dzielenia ryzyka zobowiązują Spółkę do partycypacji w
    kosztach poniesionych przez NFZ, w związku z refundacją danego Produktu leczniczego, tj.
    do dokonywania określonych płatności (dalej: „Zwrot Refundacyjny” lub „Payback”) na
    rzecz NFZ.
    Wysokość Payback była każdorazowo określana w oparciu o algorytmy kalkulacji,
    szczegółowo określone w otrzymanych przez Spółkę (lub Spółkę B) Decyzjach (a
    konkretnie: w instrumentach dzielenia ryzyka stanowiących element takich Decyzji).
    Z uwagi na fakt, że Decyzje Refundacyjne, wydawane w stosunku do poszczególnych
    Leków opierały się na indywidualnie wynegocjowanych warunkach, konkretne algorytmy
    kalkulacji Payback i sposób jego rozliczenia mógł różnić się w zależności od postanowień
    konkretnej Decyzji Refundacyjnej.
    W świetle części Decyzji Refundacyjnych, zapłata Zwrotu Refundacyjnego na rzecz NFZ jest
    dokonywana jednorazowo w terminie zawartym w Decyzji, na podstawie noty
    obciążeniowej, otrzymanej od NFZ (dalej: „wpłata z dołu”).
    Natomiast część Decyzji Refundacyjnych przewiduje comiesięczne płatności na rzecz NFZ
    zgodnie z otrzymywanymi co miesiąc notami obciążeniowymi („wpłata z góry”). Wpłaty te
    traktowane są w ramach danej Decyzji jako zaliczki. Jeżeli suma zaliczek wpłaconych przez
    Wnioskodawcę w danym roku kalendarzowym przekroczy całkowitą wartość należnego
    Zwrotu Refundacji za dany rok (dalej „Nadpłata”), Spółka potrąca tę różnicę z kwoty
    najbliższej należnej zaliczki/zaliczek. W przypadku braku możliwości potrącenia
    Wnioskodawca może otrzymać zwrot Nadpłaty na konto bankowe na podstawie noty

    uznaniowej, wystawionej przez NFZ na rzecz Spółki. Jeżeli natomiast suma zaliczek jest
    niższa niż całkowita suma należnego Zwrotu Refundacji za dany rok, NFZ wystawia Spółce
    notę obciążeniową na kwotę odpowiadającą wyliczonej różnicy (dalej „Dopłata”).
    Co do zasady, Spółka dokonuje na rzecz NFZ wpłat Zwrotu Refundacyjnego, wynikającego
    z not obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na rzecz Spółki na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, których adresatem jest Spółka.
    Od momentu przejęcia Spółki B, Wnioskodawca dokonuje również wpłat na rzecz NFZ,
    wynikających Decyzji Refundacyjnych, które zostały wydane dla Spółki B przed
    połączeniem. Wówczas zdarza się, że noty obciążeniowe, wystawione przez NFZ w
    dalszym ciągu wskazują dane Spółki B, pomimo iż przestała istnieć na skutek jej przejęcia
    przez Wnioskodawcę.
    Spółka dokonuje również wpłat na rzecz NFZ na podstawie Decyzji Refundacyjnych i not
    obciążeniowych, których adresatem są inne podmioty z Grupy (...). Podmioty te są
    adresatami niektórych Decyzji Refundacyjnych, dotyczących Leków dystrybuowanych
    przez Spółkę. Zdarzają się również przypadki, w których pismo przewodnie od NFZ,
    dołączone do noty obciążeniowej jest skierowane do Spółki, podczas gdy sama nota
    obciążeniowa wskazuje dane Podmiotu z Grupy, który jest adresatem danej Decyzji
    Refundacyjnej.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania, a tym samym
      podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw Produktów leczniczych, o wartość
      Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ, dokonanych „z góry” i „z dołu”, w tym z tytułu
      Dopłaty, na podstawie not obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na rzecz Spółki
      na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem jest Spółka?
    2. Czy wystarczającą podstawą do obniżenia podstawy opodatkowania będzie nota
      obciążeniowa otrzymana od NFZ, a Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia
      faktury korygującej dokumentującej te transakcje?
    3. Czy Zwroty Refundacyjne powinny zostać uwzględnione w rozliczeniu za okres, w
      którym Spółka dokonała płatności na rzecz NFZ, zarówno w przypadku „wpłat z góry” i
      „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty?
    4. W jaki sposób powinna zostać dokonana kalkulacja kwoty obniżenia opodatkowania, a
      tym samym kwoty, o którą ma zostać pomniejszona kwota podatku VAT należnego z
      tytułu wpłat Zwrotu Refundacyjnego na rzecz NFZ zarówno w przypadku „wpłat z góry”
      i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, a także w przypadku otrzymania Zwrotu
      Refundacyjnego od NFZ?
    5. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz
      kwoty VAT należnego o kwotę wynikającą ze Zwrotów Refundacyjnych wpłaconych
      przez Wnioskodawcę do NFZ po przejęciu Spółki B na podstawie Decyzji
      Refundacyjnych, których adresatem była Spółka B i udokumentowanych notami
      obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na Spółkę B, które związane są z dostawami
      Produktów, wykonywanymi przez Spółkę B przed przejęciem, jak i przez Spółkę po
      przejęciu, na analogicznych zasadach, jak opisane w uzasadnieniu stanowiska do
      pytań nr 2-4?
    6. Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku
      należnego z tytułu dokonywanych przez siebie dostaw opodatkowanych Produktów do
      Kontrahentów o kwotę Zwrotów Refundacyjnych, wpłacanych przez Wnioskodawcę do
      NFZ na podstawie Decyzji Refundacyjnych, wydanych na rzecz innych Podmiotów z
      Grupy i udokumentowanych notami obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na te
      podmioty na analogicznych zasadach, jak opisane w uzasadnieniu stanowiska do
      pytań nr 2-4?

    7. Czy Wnioskodawca powinien podwyższyć podstawę opodatkowania oraz w
      konsekwencji kwotę podatku VAT z tytułu dostaw Produktów wówczas, gdy wystąpi
      Nadpłata, zarówno w przypadku, gdy Spółka potrąci tę Nadpłatę z kwotą najbliższej
      należnej zaliczki/zaliczek, jak i w sytuacji zwrotu Nadpłaty przez NFZ na rachunek
      bankowy Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy:
    Ad 1
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania, a
    tym samym podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw Produktów leczniczych, o
    wartość Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ, dokonanych „z góry” i „z dołu”, w tym z
    tytułu Dopłaty, na podstawie not obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na rzecz Spółki
    na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem jest Spółka.
    Ad 2
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma obowiązku dokumentowania obniżenia
    podstawy opodatkowania i kwoty VAT wynikającego ze Zwrotu Refundacyjnego na rzecz
    NFZ poprzez wystawienie faktury korygującej. Tym samym, otrzymane od NFZ noty
    obciążające wraz z potwierdzeniami uiszczenia płatności w nich wyszczególnionej,
    stanowią wystarczający dowód uprawniający Spółkę do obniżenia podstawy
    opodatkowania.
    Ad 3
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Zwroty Refundacyjne powinny zostać uwzględnione
    w rozliczeniu za okres, w którym Spółka dokonała płatności na rzecz NFZ, zarówno w
    przypadku „wpłat z góry” i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty.
    Ad 4
    Spółka stoi na stanowisku, że powinna obliczyć kwotę zwiększającą lub pomniejszającą
    podstawę opodatkowania, zarówno w przypadku zastosowania mechanizmu „wpłat z
    góry” i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, metodą „w stu” traktując wpłaconą bądź
    otrzymaną od NFZ kwotę jako kwotę brutto, zawierającą w sobie kwotę podatku VAT.
    Ad 5
    Spółka stoi na stanowisku, że jest uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania
    oraz kwoty VAT należnego o kwotę wynikającą ze Zwrotów Refundacyjnych wpłaconych
    przez Wnioskodawcę do NFZ po przejęciu Spółki B na podstawie Decyzji Refundacyjnych,
    których adresatem była Spółka B i udokumentowanych notami obciążeniowymi,
    wystawianymi przez NFZ na Spółkę B, które związane są z dostawami Produktów,
    wykonywanymi przez Spółkę B przed przejęciem, jak i przez Spółkę po przejęciu, na
    analogicznych zasadach, jak opisane w uzasadnieniu stanowiska do pytań nr 2 - 4.
    Ad 6
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i
    podatku należnego z tytułu dokonywanych przez siebie dostaw opodatkowanych
    Produktów do Kontrahentów o kwotę Zwrotów Refundacyjnych, wpłacanych przez
    Wnioskodawcę do NFZ na podstawie Decyzji Refundacyjnych, wydanych na rzecz innych
    Podmiotów z Grupy i udokumentowanych notami obciążeniowymi, wystawianymi przez
    NFZ na te podmioty na analogicznych zasadach, jak opisane w uzasadnieniu stanowiska
    do pytań nr 2-4.
    Ad 7
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma obowiązek podwyższyć podstawę
    opodatkowania oraz w konsekwencji kwotę podatku VAT z tytułu dostaw Produktów

    wówczas, gdy wystąpi Nadpłata, zarówno w przypadku, gdy Spółka potrąci tę Nadpłatę z
    kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek, jak i w sytuacji zwrotu Nadpłaty przez NFZ na
    rachunek bankowy Spółki, o ile wcześniej wpłata z tytułu Zwrotu Refundacji została
    uznana za obniżenie podstawy opodatkowania.
    Spółka powinna podwyższyć podstawę opodatkowania oraz w konsekwencji kwotę
    podatku VAT w przypadku wystąpienia Nadpłaty w deklaracji za okres, w którym Spółka
    dokona potrącenia Nadpłaty z kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek, bądź w którym
    otrzyma płatność (zwrot Nadpłaty) od NFZ.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 1.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania podatkiem od towaru i
    usług jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Powołany przepis stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 73
    Dyrektywy VAT, który stanowi, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług,
    podstawa opodatkowania obejmuje co do zasady wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną
    lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
    świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami
    związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT (jak i art. 73
    Dyrektywy VAT), na wysokość podstawy opodatkowania wpływają nie tylko kwoty
    otrzymane od nabywcy, lecz także od podmiotów trzecich. W konsekwencji, skoro
    ustawodawca nakazuje zwiększenie podstawy opodatkowania VAT na skutek wpłat
    otrzymywanych od podmiotu innego niż bezpośredni nabywca, to, również zwroty części
    ceny realizowane na rzecz podmiotów innych niż bezpośredni nabywcy - powinny
    skutkować zmniejszeniem podstawy opodatkowania.
    Co więcej, w celu zapewnienia, że podstawa opodatkowania VAT będzie odzwierciedlać
    rzeczywistą cenę towaru z perspektywy dostawcy, art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT
    wskazuje, że kwotę tę obniża się o kwotę wynikającą z udzielonych po dokonaniu
    sprzedaży opustów i obniżek cen. Przepis ten jest zgodny z brzmieniem art. 90 Dyrektywy
    VAT, który wskazuje, że w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania,
    całkowitego lub częściowego niewywiązywania z płatności lub też w przypadku obniżenia
    ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na
    warunkach określonych przez państwa członkowskie.
    Należy wskazać, że art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, (ani art. 90 Dyrektywy VAT) nie
    wymaga, aby „obniżenie ceny” wiązało się ze zwrotem jej części przez dostawcę na rzecz
    drugiej strony transakcji.
    Należy podkreślić, że możliwość obniżenia podstawy opodatkowania i VAT należnego w
    przypadku wystąpienia potransakcyjnej obniżki ceny, udzielonej podmiotowi innemu niż
    bezpośredni kontrahent podatnika znajduje potwierdzenie w obszernej i jednolitej
    praktyce organów podatkowych i sądów administracyjnych.
    Przykładowo, organy podatkowe i sądy administracyjne jednolicie akceptują możliwość
    korekty in minus podstawy opodatkowania i podatku VAT w przypadku udzielenia przez
    danego podatnika tzw. rabatu pośredniego. Rabaty pośrednie są udzielane (np. przez
    producenta) nie bezpośredniemu kontrahentowi (np. dystrybutorowi), ale kolejnemu
    podmiotowi w łańcuchu dostaw, (np. sprzedawcy detalicznemu).
    W orzeczeniu z 24 października 1996 r. w sprawie C-317/94 Elida Gibbs Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskie (dalej: „TSUE”) orzekł, że: „w celu zapewnienia realizacji
    zasady neutralności, należy, obliczając podstawę opodatkowania dla celów VAT,

    uwzględnić sytuacje, w których podatnik, nie pozostając w stosunkach umownych z
    konsumentem końcowym, ale będąc pierwszym ogniwem łańcucha transakcji kończącego
    się na tym konsumencie, udziela takiemu konsumentowi zniżki za pośrednictwem
    detalistów lub poprzez bezpośredni zwrot wartości kuponów. W przeciwnym razie, organy
    podatkowe otrzymałyby z tytułu VAT kwotę większą niż rzeczywiście zapłacona przez
    konsumenta ostatecznego, kosztem podatnika”.
    Powyższe zostało potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”), w wyroku z 13 kwietnia 2010 r., sygn. I FSK 600/09, gdzie stwierdzono, że
    „udzielenie przez podatnika rabatu cenowego nie bezpośredniemu jego kontrahentowi,
    lecz kolejnemu odbiorcy w łańcuchu dystrybucji jego towaru, stanowi dla tego podatnika
    podstawę do obniżenia swojego obrotu o kwotę udzielonego rabatu, jeżeli jest on
    udokumentowany dowodem księgowym”.
    Analogiczne stanowisko było prezentowane przez organy interpretacyjne w
    interpretacjach indywidualnych. Przykładowo:
        w interpretacji indywidualnej z 20 listopada 2023 r., nr 0111-KDIB3-
        1.4012.641.2023.1.IK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
        „Uwzględniając, że przepisy nie określają wprost kwestii rabatów pośrednich,
        przyjąć należy, że rabat pośredni to udzielenie rabatu nie bezpośredniemu
        kontrahentowi, ale kolejnemu odbiorcy, który stanowi element łańcucha
        dystrybucji danego produktu czy usługi. Okoliczności rozpatrywanej sprawy
        pozwalają uznać, że przedmiotowa Premia Kwartalna, będąc nagrodą za
        osiągnięcie odpowiedniego pułapu zakupu Państwa produktów za pośrednictwem
        Autoryzowanego Dystrybutora, nie stanowi zapłaty za świadczenie wykonane na
        Państwa rzecz, w konsekwencji stanowi rabat pośredni. W tym przypadku to
        odbiorca „ostateczny”, tj. Stacja Obsługi otrzymuje bezpośrednio od Spółki zwrot
        części ceny zakupionych produktów, które stanowi dla niej rzeczywiste obniżenie
        ceny zakupu tych towarów. W tej sytuacji podmiotem uprawnionym do obniżenia
        kwoty VAT należnego z tytułu sprzedaży nie będzie autoryzowany dystrybutor
        (który otrzymał od Stacji Obsługi cenę należną w pełnej wysokości), ale Państwo,
        którzy dokonali sprzedaży ostatecznie po obniżonej cenie, tj. udzielili rabatu. Zatem
        będą Państwo mogli skorzystać z prawa do korekty podstawy opodatkowania i
        należnego podatku VAT. Udzielany rabat pośredni stanie się bowiem upustem -
        obniżką (rabatem), o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.”
        w interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2017 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.43.2017.2.OA,
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „w opisanej przez
        Wnioskodawcę sprawie mamy do czynienia z pomniejszeniem ustalonej ceny
        produktów przez producenta. W przypadku kiedy Wnioskodawca otrzyma
        bezpośrednio od producenta zwrot części ceny zakupionych produktów, wówczas
        dla Wnioskodawcy nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny tych towarów. W tym
        przypadku podmiotem uprawnionym do obniżenia kwoty podatku należnego z
        tytułu sprzedaży nie będzie pośrednik, który otrzyma od Wnioskodawcy cenę
        należną w pełnej wysokości, ale producent, który dokona sprzedaży ostatecznie po
        obniżonej cenie, tj. udzieli rabatu. U producenta nastąpi zatem obniżenie podstawy
        opodatkowania. W związku z tym producent będzie mógł skorzystać z prawa do

        korekty podstawy opodatkowania i należnego podatku VAT. W takim kształcie
        sprawy udzielany rabat pośredni stanie się de facto upustem - obniżką (rabatem), o
        którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.”
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzenie w utrwalonej, wieloletniej linii orzeczniczej
    sądów administracyjnych i organów podatkowych, (np. interpretacje indywidualne: z 29
    sierpnia 2018 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.458.2018.1.PR, z 3 sierpnia 2017 r. nr 0115-KDIT1-
    2.4012.347.2017.1.RS, z 7 lipca 2017 r. nr 0114-KDIP4.4012.189.2017.1.AS oraz pośrednio
    wyrok NSA z 28 sierpnia 2015 r. sygn. akt I FSK 1281/14).
    Skoro organy podatkowe i sądy administracyjne jednolicie akceptują możliwość korekty in
    minus podstawy opodatkowania i podatku VAT w przypadku udzielenia przez danego
    podatnika tzw. rabatu pośredniego, to zdaniem Wnioskodawcy, w taki sam sposób
    powinny zostać potraktowane dokonywane przez Spółkę wypłaty Zwrotu Refundacji, które
    mają analogiczny charakter i - identycznie jak rabaty pośrednie - stanowią jedną z form
    obniżki ceny.
    Spółka nie sprzedaje Produktów bezpośrednio do NFZ, jednak obniżenie ceny Leku dla
    końcowego konsumenta oraz mechanizmy dzielenia ryzyka zawarte w Decyzjach
    Refundacyjnych zapewniające partycypację Spółki w kosztach refundacji danego Leku, z
    perspektywy Spółki powodują realne obniżenie ceny dystrybuowanych przez nią
    Produktów leczniczych. W konsekwencji, Spółka powinna mieć prawo do obniżenia
    podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanych przez siebie dostaw o
    kwoty Zwrotów Refundacji wpłaconych przez siebie na rzecz NFZ.
    Przyjęcie odmiennego stanowiska, (tj. uznanie, że Spółka nie ma prawa do obniżenia
    podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT z tytułu wpłat Zwrotów Refundacji na rzecz
    NFZ, niebędącego bezpośrednim nabywcom Produktów) skutkowałoby naruszeniem
    zasad neutralności oraz proporcjonalności, których fundamentalną rolę dla
    funkcjonowania systemu podatku VAT wielokrotnie podkreślał TSUE, (np. w sprawach C-
    268/83 D.A. Rompelman and E.A. Rompelman-Van Deelen v Minister van Financien, C-342
    /87 Genius Holding BV v Staatssecretaris van Financien, C-317/94 Elida Gibbs Ltd v
    Commissioners of Customs and Excise). Podatek VAT należny, rozliczony przez Spółkę z
    tytułu sprzedaży zrealizowanej przez Spółkę byłby bowiem w takiej sytuacji
    nieproporcjonalnie wysoki w stosunku do kwoty wynagrodzenia faktycznie otrzymanej z
    tytułu dostawy Produktów. Tym samym efektywna stawka podatku, (tj. realne obciążenie
    podatkowe dla Spółki) przewyższyłaby stawkę właściwą dla sprzedawanych Produktów.
    Powyższe oznaczałoby również, że Spółka ponosiłaby koszt VAT wliczonego w cenę
    Produktów, których dotyczy Zwrot Refundacji, co wprost naruszałoby zasadę neutralności
    podatku VAT, wyrażającą się faktem, że podatnik prowadzący działalność opodatkowaną
    (jak Wnioskodawca) nie powinien, co do zasady, ponosić ciężaru ekonomicznego VAT. W
    świetle zasady neutralności, ciężar ekonomiczny podatku VAT powinien ponosić jedynie
    końcowy konsument.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, w wyroku TSUE o sygn. C-717/19 z 6
    października 2021 r., stwierdził, że „artykuł 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
    interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które
    przewidują, iż przedsiębiorstwo farmaceutyczne nie może odliczyć od podstawy
    opodatkowania podatkiem od wartości dodanej części swojego obrotu pochodzącego ze
    sprzedaży produktów leczniczych finansowanych przez państwowy zakład ubezpieczeń
    zdrowotnych, którą przedsiębiorstwo to wypłaca temu zakładowi na podstawie umowy
    zawartej między nim a tym przedsiębiorstwem, ze względu na to, że kwoty wypłacone z
    tego tytułu nie zostały określone na podstawie kryteriów uprzednio ustanowionych przez
    owo przedsiębiorstwo w ramach jego polityki handlowej i wypłaty te nie zostały dokonane
    w celach promocyjnych”.

    Podobnie w wyroku C-462/16 TSUE z 20 grudnia 2017 r. uznał za rabat pośredni
    obniżający podstawę opodatkowania kwoty wpłacane przedsiębiorstwom oferującym
    prywatne ubezpieczenie w związku z pośrednictwem w dystrybucji leków, zgodnie z nim
    „w świetle ustanowionej w prawie Unii zasady równego traktowania, art. 90 ust. 1
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej, należy interpretować w ten sposób, że rabat przyznany na
    podstawie uregulowania krajowego przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne
    przedsiębiorstwu oferującemu prywatne ubezpieczenie zdrowotne skutkuje obniżeniem
    podstawy opodatkowania na korzyść przedsiębiorstwa farmaceutycznego w rozumieniu
    tego artykułu, jeżeli dostawy produktów leczniczych są dokonywane z pośrednictwem
    hurtowni do aptek realizujących te dostawy na rzecz osób objętych prywatnym
    ubezpieczeniem zdrowotnym, które zwraca ubezpieczonym cenę nabycia produktów
    leczniczych.”.
    Wnioski wynikające z powyższych orzeczeń TSUE zostały potwierdzone na gruncie
    polskiego prawa, poprzez orzecznictwo NSA. W wyroku NSA z 7 grudnia 2022 r., sygn. I
    FSK 2087/19 wskazano na wpływ Zwrotów Refundacyjnych na podstawę opodatkowania
    podatnika „Firma farmaceutyczna w ramach uzyskanej refundacji leku nie otrzymuje z
    tego tytułu środków pieniężnych od NFZ. W efekcie, dokonując wpłat na rzecz NFZ w
    ramach instrumentu „zwrotu refundacji”, firma farmaceutyczna pomniejsza należność,
    jaką uzyskała z tytułu sprzedaży danego konkretnego leku refundowanego na rzecz
    hurtowni farmaceutycznej (lub szpitala czy też apteki). (...)
    Brak uwzględnienia sytuacji podatnika powodowałby bowiem, że administracja
    podatkowa pobierałaby z tytułu VAT kwotę wyższą od kwoty rzeczywiście zapłaconej przez
    ostatecznego konsumenta i to kosztem podatnika.”
    Powyższa argumentacja związana z prawem do obniżenia podstawy opodatkowania w
    związku z partycypacją w kosztach refundacji została potwierdzona również m.in. w
    wyroku NSA z 7 grudnia 2022 r., sygn. I FSK 1890/19.
    Co więcej, obecnie istnieje już jednolita linia interpretacyjna organów, potwierdzająca
    prawo przedsiębiorstw farmaceutycznych do obniżenia podstawy opodatkowania oraz
    kwoty podatku VAT z tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ w analogicznych do
    przedstawionym we wniosku stanie faktycznym.
    W interpretacji indywidualnej z 16 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.315.2023.1.PRM Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że
    „Dokonywanie przez Państwa zwrotu refundacji na rzecz NFZ powoduje obniżenie ceny
    produktów leczniczych, co wpływa na podstawę opodatkowania wyrażoną w art. 29a ust.
    1 ustawy, a tym samym kwotę podatku należnego.
    Wprawdzie nie sprzedają Państwo produktów leczniczych bezpośrednio na rzecz NFZ,
    jednakże obniżenie ceny Leków powoduje zwrot ceny tych produktów nabywanych przez
    hurtownie lub apteki.
    Oznacza to, że w momencie kiedy dokonują Państwo wypłaty (...) (zwrotu refundacji) na
    rzecz NFZ, wówczas następuje rzeczywiste (pośrednie) obniżenie ceny produktów
    leczniczych objętych refundacją.”
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane przez DKIS w interpretacji indywidualnej z 4
    lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.84.2018.11.KS, w której Zwroty Refundacyjne zostały
    „Dokonywanie przez Państwa zwrotu refundacji na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia
    powoduje obniżenie ceny produktów leczniczych, co wpływa na podstawę opodatkowania
    wyrażoną w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym kwotę podatku należnego.
    Wprawdzie Państwa Spółka nie sprzedaje produktów leczniczych bezpośrednio na rzecz
    NFZ, jednakże obniżenie ich ceny powoduje zwrot części ceny tych produktów
    nabywanych przez hurtowników lub szpitale. Oznacza to, że w momencie kiedy Spółka
    dokona zwrotu refundacji na rzecz NFZ, wówczas następuje rzeczywiste obniżenie ceny
    produktów leczniczych objętych refundacją.” Tym samym, DIKS podkreślił zasadność

    uznania Zwrotów Refundacyjnych za rabat pośredni, obniżający podstawę opodatkowania
    zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT mimo że NFZ nie uczestniczy w łańcuchu dostaw
    leków, których Zwrot Refundacyjny dotyczył.
    Również w interpretacji indywidualnej z 20 lipca 2023 r. sygn. 0114-KDIP4.
    4012.318.2018.10.S.KS potwierdzona zostało uprawnienie podatnika do obniżenia
    podstawy opodatkowania wynikającej ze Zwrotów Refundacyjnych „W konsekwencji w
    przypadku zwrotu refundacji na rzecz NFZ przez Państwa, następuje rzeczywiste
    obniżenie ceny produktów leczniczych objętych refundacją, a tym samym pośrednie
    obniżenie ceny - co powoduje konieczność zmniejszenia podstawy opodatkowania w
    podatku od towarów i usług, a w rezultacie kwoty podatku VAT. Przy czym są Państwo
    uprawnieni do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz VAT należnego o kwotę
    wynikającą z otrzymanej noty obciążeniowej w rozliczeniu za okres, w którym dokonali
    Państwo płatności, tj. w dacie potrącenia należności z zobowiązaniami wobec NFZ lub w
    dacie dokonania przelewu na rachunek bankowy NFZ.”.
    Potwierdzenie dla wpływu Zwrotów Refundacyjnych na podstawę opodatkowania
    znajdujemy również w interpretacji indywidualnej z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.343.2024.1.WH, w której DKIS potwierdza, że „Dokonywanie przez Państwa zwrotu
    refundacji na rzecz NFZ powoduje obniżenie ceny produktów leczniczych, co wpływa na
    podstawę opodatkowania wyrażoną w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym kwotę podatku
    należnego. Wprawdzie nie sprzedają Państwo produktów leczniczych na rzecz NFZ,
    jednakże obniżenie ceny Leków powoduje zwrot ceny tych produktów nabywanych przez
    hurtownie, apteki lub szpitale. Oznacza to, że w momencie kiedy dokonują Państwo
    wypłaty Payback (zwrotu refundacji) na rzecz NFZ, wówczas następuje rzeczywiste
    (pośrednie) obniżenie ceny produktów leczniczych objętych refundacją.”
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że w przypadku
    Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ następuje rzeczywiste obniżenie ceny Produktów
    leczniczych objętych refundacją, a tym samym pośrednie obniżenie ceny - co powoduje
    konieczność zmniejszenia podstawy opodatkowania VAT, a w rezultacie kwoty podatku
    VAT.
    Zatem, mając na uwadze fundamentalną zasadę neutralności podatku VAT, powołane
    orzecznictwa oraz stanowisko reprezentowane w przytoczonych interpretacjach
    indywidualnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do obniżenia
    podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT należnego z tytułu dokonanych dostaw
    Produktów leczniczych, o wartość Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ, dokonanych „z
    góry” i „z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, na podstawie not obciążeniowych, wystawionych
    przez NFZ na rzecz Spółki na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem jest
    Spółka.
    Ad 2
    Artykuł art. 106j ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT przewiduje, że w przypadku, gdy po
    wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze
    uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Należy jednak zauważyć, że powyższy przepis dotyczy rabatów bezpośrednich,
    udzielanych przez bezpośredniego kontrahenta, który uczestniczył w transakcji
    potwierdzonej wystawieniem faktury pierwotnej.
    Natomiast w opisanych okolicznościach faktycznych (podobnie jak w przypadku udzielania
    przez podatników „klasycznych” rabatów pośrednich), brak jest podstaw prawnych dla
    wystawienia przez Spółkę faktury korygującej na rzecz podmiotu, któremu Spółka
    dokonuje wypłaty Zwrotu Refundacji (tj. NFZ), ponieważ pomiędzy Wnioskodawcą a NFZ
    nie dochodzi do bezpośredniej transakcji (Spółka nie dokonywała dostaw Produktów na
    rzecz NFZ). Tym samym Spółka nie wystawia na rzecz NFZ żadnych faktur VAT, które
    mogłyby następnie podlegać korekcie na potrzeby udokumentowania wypłacanych kwot
    Zwrotu Refundacji.

    Co więcej, brak jest również podstaw do korekty faktur VAT wystawianych przez Spółkę dla
    podmiotów, które nabyły Produkty od Spółki (tj. hurtowni bądź szpitali), ponieważ warunki
    transakcji pomiędzy Spółką a tymi nabywcami nie ulegają w żaden sposób zmianie w
    związku z wypłatą na rzecz NFZ Zwrotu Refundacji.
    Zatem, mając na uwadze, że powołany powyżej art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT
    stanowi niezależną podstawę do zmniejszenia podstawy opodatkowania, a przepisy tej
    ustawy nie określają sposobu dokumentowania obniżki ceny, gdy nie jest ona udzielana
    bezpośredniemu kontrahentowi podatnika, zdaniem Spółki, nie ma przeszkód, aby
    realizowane Zwroty Refundacji były dokumentowane notami księgowymi, które są
    używane jako dowody księgowe w sytuacjach, gdy przepisy szczególne nie przewidują
    innego dokumentu (w tym przypadku - notami obciążeniowymi wystawianymi przez NFZ).
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w polskiej praktyce orzeczniczej, zarówno w
    decyzjach organów podatkowych, jak i wyrokach sądów administracyjnych. Przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 4 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.84.2018.11.KS, organ
    potwierdził, że „w sytuacji obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT z tytułu
    wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, dopuszczalne jest dokumentowanie takich
    zdarzeń notą obciążeniową wraz potwierdzeniem płatności i w konsekwencji Spółka nie
    ma obowiązku wystawienia z tego tytułu faktury korygującej. W związku z powyższym,
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.
    Podobnie, w interpretacji indywidualnej z 16 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.315.2023.1.PRM, DKIS wskazał, że „Przepisy ustawy nie regulują dokumentowania
    transakcji, w przypadku których nie jest wymagane wystawianie faktur korygujących.
    Należy zatem stwierdzić, że dopuszczalne jest dokumentowanie takich transakcji
    dowolnym dokumentem rozliczeniowym, np. notą księgową. Nota księgowa nie jest
    dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku VAT i jako taka nie jest objęta
    regulacją tych przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług, dla takiego sposobu dokumentowania.
    Zatem można podzielić stanowisko, że przysługujące Państwu prawo do obniżenia
    podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego VAT z tytułu dostawy Leków o
    wartość (...) wypłaconego przez Państwa na rzecz NFZ na podstawie Decyzji wydanych w
    stosunku do poszczególnych Leków, w rozliczeniu za okres, w którym dokonają Państwo
    wypłaty (...) na rzecz NFZ.”
    Wnioskując z powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma on obowiązku
    wystawienia faktury korygującej dokumentującej obniżenie podstawy opodatkowania
    wynikającej ze Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ. Dla celów obniżenia podstawy
    opodatkowania wystarczające będą noty obciążeniowe otrzymane od NFZ, zarówno w
    przypadku modelu „wpłat z góry”, jak i „wpłat z dołu”, w tym Dopłaty.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się
    za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą (pod warunkiem,
    że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą
    towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy
    towarów lub świadczenia usług określone na fakturze korygującej oraz warunki te zostały
    spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją).
    W przedmiotowej sprawie art. 29a ust. 13 ustawy o VAT nie może zostać zastosowany,
    gdyż jak zostało wykazane w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 3, Wnioskodawca nie
    jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej dokumentującej uzyskanie rabatu
    pośredniego.
    Zatem, z racji braku regulacji w zakresie momentu uwzględnienia w rozliczeniach VAT
    obniżenia podstawy opodatkowania VAT w warunkach niewymagających wystawienia
    faktury korygującej, zdaniem Wnioskodawcy należy kierować się realnymi gospodarczymi

    skutkami udzielenia rabatu pośredniego. A więc, obniżenie podstawy opodatkowania i
    VAT należnego powinno nastąpić w deklaracji VAT, składanej za miesiąc, w którym
    Wnioskodawca dokonał wpłaty Zwrotu Refundacyjnego na rzecz NFZ.
    Potwierdzenie powyższego stanowiska znajdujemy w interpretacjach indywidualnych,
    dotyczących „klasycznych” rabatów pośrednich, (np. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2017 r., nr 1061-IPTPP1.
    4512.103.2017.2.MW), jak również odnoszących się do Zwrotów Refundacji. Przykładowo,
    w interpretacji indywidualnej z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.343.2024.1.
    WH, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, „że przysługuje/będzie
    przysługiwać Państwu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku
    należnego VAT z tytułu dostawy Leków o wartość Payback wypłaconego przez Państwa na
    rzecz NFZ na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do poszczególnych Leków, w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonają Państwo wypłaty Payback na rzecz NFZ.”
    Podobne rozstrzygnięcie zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 16
    października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.315.2023.1.PRM „Zatem można podzielić
    stanowisko, że przysługujące Państwu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i
    kwoty podatku należnego VAT z tytułu dostawy Leków o wartość (...) wypłaconego przez
    Państwa na rzecz NFZ na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do poszczególnych
    Leków, w rozliczeniu za okres, w którym dokonają Państwo wypłaty (...) na rzecz NFZ.”
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że ma prawo do obniżenia podstawy
    opodatkowania oraz w konsekwencji kwoty VAT z tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na
    rzecz NFZ, zarówno „z dołu”, jak i „z góry”, w tym z tytułu Dopłaty, dokonanych na
    podstawie Decyzji wydanych w stosunku do dystrybuowanych Produktów, w deklaracji za
    okres, w którym Spółka dokona płatności na rzecz NFZ.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, wpłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ powinny być traktowane
    jako obniżające kwotę należną z tytułu dostawy towarów (Produktów leczniczych)
    realizowanych przez Spółkę na rzecz Kontrahentów. Takie obniżenie powinno być
    uwzględnione zarówno w podstawie opodatkowania, jak i w kwocie podatku należnego z
    tytułu tych dostaw. Ponieważ zmniejszeniu ulega całkowita kwota należności za
    sprzedawane towary, która jest kwotą brutto, wpłaty dokonywane przez Wnioskodawcę
    na rzecz NFZ powinny być również uznawane za kwotę brutto, którą należy
    proporcjonalnie podzielić na podstawę opodatkowania i kwotę należnego podatku VAT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, dotyczących tzw.
    rabatów pośrednich. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2018 r., sygn.
    0114-KDIP4.4012.33.2018.1.MP „Kwota rabatu pośredniego wypłacana Odbiorcy
    Pośredniemu obniża efektywnie kwotę należną Wnioskodawcy, a zatem obniżka ta
    powinna znaleźć odzwierciedlenie zarówno w wysokości podstawy opodatkowania, jak i
    kwocie podatku należnego. Skoro bowiem obniżeniu ulega kwota łącznej należności za
    sprzedane towary, która jest kwotą brutto, zatem i kwota rabatu powinna być uznana za
    kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie (tzw. metodą „w stu”) podzielić na kwotę
    podstawy opodatkowania i kwotę VAT należnego.”
    Tożsame stanowisko DKIS zajął w interpretacji indywidualnej z 9 września 2017 r., sygn.
    0114-KDIP4.4012.432.2017.1.IT, w której DKIS potwierdził powyższe rozumowanie „Kwota
    premii pieniężnej (rabatu) wypłacana Nabywcy obniża efektywnie kwotę należną
    Wnioskodawcy, a zatem obniżka ta powinna znaleźć odzwierciedlenie zarówno w
    wysokości podstawy opodatkowania, jak i kwocie podatku należnego. Skoro bowiem
    obniżeniu ulega kwota łącznej należności za sprzedane towary, która jest kwotą brutto,
    zatem i kwota rabatu powinna być uznana za kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie
    (tzw. metodą „w stu”) podzielić na kwotę podstawy opodatkowania i kwotę VAT należnego.”
    Powyższe podejście należy analogicznie zastosować do Zwrotów Refundacji, będących
    przedmiotem niniejszego wniosku.

    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w ramach kalkulacji obniżenia
    podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT z tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na
    rzecz NFZ, zarówno „z dołu”, jak i „z góry” w tym z tytułu Dopłaty w stosunku do
    dystrybuowanych Produktów, Spółka powinna stosować metodę „w stu”, tzn. traktować
    uiszczone kwoty jako kwoty brutto, zawierające kwotę podatku VAT.
    Ad 5
    Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym niniejszego Wniosku, Spółka B została
    przejęta przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 492 § 1 KSH poprzez przeniesienie całego
    majątku Spółki B na rzecz Wnioskodawcy. Spółka B utraciła swój byt prawny (...) kwietnia
    2024 roku. Na skutek czego, w podatku VAT doszło do sukcesji podatkowej z art. 93
    Ordynacji Podatkowej, a Wnioskodawca wszedł w pełnię praw i obowiązków Spółki B, w
    tym również tych publicznoprawnych. Zatem Wnioskodawca przejął wszystkie prawa i
    obowiązku Spółki B, w tym również te związane z rozliczeniem podatku VAT.
    Według art. 493 § 1 i § 2 KSH, Spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie
    nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w
    dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru
    właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo
    zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej
    albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.
    Z kolei art. 494 § 1 i § 2 KSH, jako główny skutek połączenia spółek, co dotyczy również
    łączenia przez przejęcie, wskazuje zasadę sukcesji generalnej, ustanawiając spółkę
    przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej.
    Zgodnie z art. 494 § 1 KSH Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z
    dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek
    łączących się przez zawiązanie nowej spółki.
    Na podstawie art. 494 § 2 KSH, na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną
    przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które
    zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez
    zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji
    lub ulgi stanowi inaczej.
    Na gruncie prawa podatkowego zagadnienie sukcesji regulują przepisy zawarte w ustawie
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze. zm.). W
    przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja
    podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów
    przekształcanych.
    Art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przewiduje, że osoba prawna zawiązana (powstała)
    w wyniku łączenia się osób prawnych, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach
    prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
    W myśl art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, powołany wyżej § 1 stosuje się
    odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób
    prawnych).
    W przypadku Decyzji Refundacyjnych, których adresatem była Spółka B, Wnioskodawca
    stanie się ich stroną, w drodze sukcesji uniwersalnej zobowiązań publicznoprawnych
    Spółki B. Zatem będzie zobowiązany do wpłaty do NFZ Zwrotów Refundacyjnych na
    podstawie tych Decyzji Refundacyjnych. Co więcej, po połączeniu Wnioskodawca
    kontynuuje dokonywanie dostaw Produktów, objętych tymi Decyzjami Refundacyjnymi do
    Kontrahentów.
    Zatem, w przypadku wpłaty Zwrotu Refundacji przez Wnioskodawcę na rzecz NFZ na
    podstawie not obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na Spółkę B w oparciu o Decyzje
    Refundacyjne wydane dla Spółki B, które powiązane są z dostawami Leków,

    dokonywanymi przez Spółkę B przed połączeniem oraz przez samego Wnioskodawcę po
    przejęciu Spółki B, analogicznie jak w przypadku gdy Spółka dokonuje na rzecz NFZ wpłat
    Zwrotu Refundacyjnego, wynikającego z not obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na
    rzecz Spółki na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem jest Spółka (tj.
    sytuacji omawianej w uzasadnieniu do pytania nr 1):
        Wnioskodawca ponosi ekonomiczny ciężar wpłat Zwrotów Refundacyjnych do NFZ,
        co prowadzi do rzeczywistego obniżenia zapłaty, otrzymanej z tytułu dostawy
        Produktów leczniczych objętych refundacją pomiędzy Spółką lub Spółką B a
        Kontrahentem. To obniżenie ceny powinno znaleźć odzwierciedlenie w kwocie
        podstawy opodatkowania, której definicje zawiera art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT.
        Wpłacony przez Wnioskodawcę „Payback” staje się zatem de facto upustem -
        obniżką (rabatem), o którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy o VAT.
        Odmowa Spółce prawa do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku
        VAT należnego z tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ stanowiłoby
        naruszenie zasady neutralności i proporcjonalności podatku VAT. Oznaczałoby
        bowiem, że dystrybutor Leków ponosiłby koszt VAT wliczonego w cenę Produktów,
        których dotyczy Zwrot Refundacji (a więc ciężar ekonomiczny podatku VAT w tej
        części ponosiłby dystrybutor, a nie końcowy konsument).
    Podsumowując, należy uznać, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia
    podstawy opodatkowania i podatku VAT należnego o kwotę wynikającą ze Zwrotów
    Refundacyjnych wpłaconych przez Wnioskodawcę do NFZ po przejęciu Spółki B na
    podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem była Spółka B i
    udokumentowanych notami obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na Spółkę B, które
    związane są z dostawami Produktów, wykonywanymi przez Spółkę B przed przejęciem jak
    i przez Spółkę po przejęciu.
    Prawo to Wnioskodawca może realizować na analogicznych zasadach, jak opisane w
    uzasadnieniu stanowiska do pytań 2 - 4, odnoszących się wpłat Zwrotu Refundacyjnego,
    dokonywanych przez Spółkę na rzecz NFZ na podstawie not obciążeniowych,
    wystawionych przez NFZ na rzecz Spółki na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których
    adresatem jest Spółka, tj.:
        jak zostało wykazane w uzasadnieniu do pytania 2, udzielenie rabatu pośredniego
        nie wymaga udokumentowania fakturą korygującą. W nawiązaniu do powyższego,
        prawo do obniżenia podstawy opodatkowania o kwotę Zwrotu Refundacyjnego
        wpłaconą do NFZ, nie może być łączone z obowiązkiem wystawienia faktury
        korygującej lub braku wskazania na nocie obciążeniowej od NFZ nazwy
        Wnioskodawcy po przejęciu Spółki B, jako że dokumenty te nie są objęte
        przepisami Ustawy o VAT. Wnioskodawca, w przypadku każdej zapłaty za Zwrot
        Refundacyjny posiada bankowe potwierdzenie dokonania płatności i odpowiednią
        notę obciążeniową, której adresatem jest Spółka B,
        jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 3 Spółka ma prawo do obniżenia
        podstawy opodatkowania oraz w konsekwencji kwoty VAT z tytułu wypłaty Zwrotu
        Refundacji na rzecz NFZ, zarówno „z dołu”, jak i „z góry”, w tym z tytułu Dopłaty,

        dokonanych na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do dystrybuowanych
        Produktów, w deklaracji VAT za okres, w którym Spółka dokona płatności na rzecz
        NFZ,
        jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 4 Wnioskodawca w ramach kalkulacji
        obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT z tytułu wypłaty
        Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, Spółka powinna traktować uiszczone kwoty jako
        kwoty brutto, zawierające kwotę podatku VAT.
    Ad 6
    Powyżej wskazana analiza przepisów, znajduje również zastosowanie, w przypadku
    Zwrotów Refundacyjnych wpłacanych przez Wnioskodawcę do NFZ na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, wydanych na rzecz innych Podmiotów z Grupy) i udokumentowanych
    notami obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na te podmioty.
    Należy podkreślić, że:
        wpłaty Zwrotów Refundacyjnych są wówczas powiązane z dokonywanymi przez
        Spółkę dostawami opodatkowanymi Produktów, objętych tymi Decyzjami
        Refundacyjnymi,
        kwota wpłaconego Zwrotu Refundacyjnego będzie zwiększała obciążenie finansowe
        Wnioskodawcy na rzecz NFZ, który wprawdzie nie uczestniczy w dostawie leków
        objętych Decyzjami Refundacyjnymi, jednak jego działania związane z refundacją
        leków powodują obniżenie obciążenia finansowego końcowego konsumenta i jego
        zwiększenie u Wnioskodawcy na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw,
        poniesienie przez Wnioskodawcę ekonomicznego ciężaru wpłat Zwrotów
        Refundacyjnych do NFZ będzie oznaczało, że z perspektywy Wnioskodawcy
        „wszystko co stanowi zapłatę” (w myśl definicji podstawy opodatkowania VAT,
        zawartej w art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT) będzie odpowiednio niższe o kwotę Zwrotu
        Refundacji, wpłaconą na rzecz NFZ,
        zatem, z perspektywy Spółki, wpłacony przez nią „Payback” de facto stanowi
        obniżkę ceny (rabat) w świetle art. 29a ust. 10 ustawy o VAT,
        przepisy Ustawy o VAT nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik
        udzielający rabatu pośredniego może udokumentować udzielenie takiego rabatu.
        Wnioskodawca stoi na stanowisku, że noty obciążeniowe, wystawione na Podmioty
        z Grupy, a które zostały przez niego opłacone, co potwierdzają posiadane przez
        Wnioskodawcę potwierdzenia przelewu na rzecz NFZ stanowią wystarczającą formę
        dokumentacji uprawniającą do obniżenia podstawy opodatkowania. Co więcej (jak
        wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 3) zdarzeniem powodującym powstanie
        konsekwencji podatkowych w postaci nabycia prawa do obniżenia podstawy
        opodatkowania jest fakt dokonania zapłaty Payback, a nie moment otrzymania
        noty obciążeniowej. Pierwszeństwo faktycznego dokonania zapłaty nad
        otrzymaniem noty, przy ocenie skutków podatkowych Payback potwierdził Dyrektor
        Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 4 lipca 2023 r., nr
        0114-KDIP4.4012.84.2018.11.KS, wskazując że: „W przypadku, gdy wystawienie noty
        księgowej (uznaniowej) dokumentującej wypłatę Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, w

        tym z tytułu Dopłaty, nastąpiło w innym okresie rozliczeniowym niż wypłata
        wynikającej z tej noty kwoty, mieli Państwo prawo obniżyć obrót (i w konsekwencji
        podatek VAT należny) za okres, w którym dokonano faktycznej płatności na rzecz
        NFZ. Innymi słowy, zasadnicze znaczenie dla rozliczenia Zwrotu Refundacji na rzecz
        NFZ, w tym z tytułu Dopłaty dla celów podatku VAT ma moment faktycznej wypłaty
        Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, w tym z tytułu Dopłaty. Wystawienie noty
        księgowej dokumentującej ww. wypłatę nie jest bowiem warunkiem koniecznym
        dla celu uzyskania prawa do obniżenia podatku VAT należnego w sytuacji opisanej
        we wniosku. Moment wystawienia noty uznaniowej nie może być więc decydujący
        dla momentu rozliczenia przez Państwa wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, w
        tym z tytułu Dopłaty. Istotny jest sam fakt fizycznego dokonania wypłaty Zwrotu
        Refundacji na rzecz NFZ, w tym z tytułu Dopłaty.”
        brak uprawnienia Wnioskodawcy do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku
        należnego o kwotę wpłaconego do NFZ Zwrotu Refundacyjnego, powiązanego z
        dokonywanymi przez niego dostawami opodatkowanymi Produktów na rzecz
        Kontrahentów byłaby naruszeniem zasady proporcjonalności i neutralności
        podatku VAT, gdyż dystrybutor Produktów pozostałby obciążony kosztem podatku
        VAT, wliczonego w cenę Produktów, których dotyczy Zwrot Refundacji, których nie
        byłby w stanie przenieść na kolejny podmiotom w łańcuchu dostaw ani na
        końcowego odbiorcę,
        kwestie formalne, dotyczące dokumentacji, w oparciu której te Zwroty
        Refundacyjne są przez Spółkę dokonywane (tj. w przypadku, gdy Decyzje
        Refundacyjne są wydane dla Podmiotów z Grupy i noty obciążeniowe są
        wystawione przez NFZ na te Podmioty) nie powinny być podstawą dla odmowy
        podatnikowi prawa do obniżenia podstawy opodatkowania VAT i podatku
        należnego w sytuacji, kiedy materialne przesłanki (tj. dokonanie wpłaty z tytułu
        płatności o charakterze zbliżonym do „rabatu pośredniego”) są spełnione.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że przypadku Zwrotów
    Refundacyjnych wpłacanych przez Wnioskodawcę do NFZ na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, wydanych na rzecz innych Podmiotów z Grupy i udokumentowanych
    notami obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na te podmioty, analogicznie jak w
    przypadku gdy Spółka dokonuje na rzecz NFZ wpłat Zwrotu Refundacyjnego, wynikającego
    z not obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na rzecz Spółki na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, których adresatem jest Spółka, (tj. sytuacji omawianej w uzasadnieniu do
    pytania nr 1), Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku
    VAT należnego z tytułu dokonywanych przez siebie dostaw opodatkowanych Produktów
    do Kontrahentów o kwotę Zwrotu Refundacyjnego wpłaconą do NFZ. Prawo to
    Wnioskodawca może realizować na analogicznych zasadach, jak opisane w uzasadnieniu
    stanowiska do pytań 2-4, tj.:
        Spółka nie ma obowiązku wystawiania faktury korygującej, jak zostało wykazane, w
        uzasadnieniu do pytania nr 2, ponieważ udzielenie rabatu pośredniego nie wymaga
        udokumentowania fakturą korygującą,
        Spółka ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz w konsekwencji
        kwoty VAT z tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, zarówno „z dołu”, jak i

        „z góry”, w tym z tytułu Dopłaty, dokonanych na podstawie Decyzji wydanych w
        stosunku do dystrybuowanych Produktów, w deklaracji VAT za okres, w którym
        Spółka dokona płatności na rzecz NFZ (jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr
        3),
        w ramach kalkulacji obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT z
        tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, Spółka powinna traktować
        uiszczone kwoty jako kwoty brutto, zawierające kwotę podatku VAT (jak wskazano
        w uzasadnieniu do pytania nr 4).
    Ad 7
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy, Zwrot Refundacji
    na rzecz NFZ prowadzi do rzeczywistego obniżenia ceny Produktów leczniczych objętych
    refundacją. To z kolei powoduje obniżenie ceny, co wymaga zmniejszenia podstawy
    opodatkowania, a w rezultacie kwoty podatku VAT.
    W tej sytuacji kwota Nadpłaty zwróconej Spółce (o ile wcześniej wpłata z tytułu Zwrotu
    Refundacji została uznana za obniżającą podstawę opodatkowania) stanowić będzie kwotę
    otrzymaną od osoby trzeciej z tytułu dostawy towarów - produktów leczniczych, o której
    mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Należy zatem uznać, że w przypadku Nadpłaty, w sytuacji, gdy Spółka potrąci tę Nadpłatę
    z kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek bądź dojdzie do zwrotu Nadpłaty przez NFZ
    na rachunek bankowy Spółki (o ile wcześniej wpłata z tytułu Zwrotu Refundacji została
    uznana za obniżenie podstawy opodatkowania) nastąpi rzeczywiste podwyższenie ceny
    dostawy Produktów. To podwyższenie powinno znaleźć odzwierciedlenie zarówno w
    wysokości podstawy opodatkowania, jak i kwocie podatku należnego.
    Jednocześnie Spółka powinna podwyższyć podstawę opodatkowania oraz w konsekwencji
    kwotę podatku VAT w przypadku wystąpienia Nadpłaty w deklaracji za okres, w którym
    Spółka dokona potrącenia Nadpłaty z kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek, bądź w
    którym otrzyma płatność (zwrot Nadpłaty) od NFZ.
    Powyższe stanowisko wynika z brzemienia art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, który wskazuje,
    że w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
    dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
    zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Co więcej, takie podejście jest spójne z utrwaloną praktyką organów podatkowych oraz
    sądów administracyjnych, zgodnie z którą moment dokonania korekty podstawy
    opodatkowania i VAT należnego in plus zależny jest od przyczyny tejże korekty. Jeżeli
    konieczność skorygowania zaraportowanej uprzednio przez podatnika kwoty sprzedaży
    wynika z okoliczności, które wystąpiły po wystawieniu faktury pierwotnej (tzn. nie są
    efektem pomyłki) korektę podstawy opodatkowania oraz podatku należnego należy
    dokonać „na bieżąco” (co wynika, np. z interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2014 r. nr
    IPPP1/443-1084/13-2/AS oraz wyroku NSA z 5 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1710/12 oraz
    z 12 kwietnia 2012 r. sygn. akt I FSK 1063/11).
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma obowiązek
    podwyższyć podstawę opodatkowania oraz w konsekwencji kwotę podatku VAT z tytułu
    dostaw Produktów wówczas, gdy wystąpi Nadpłata, zarówno w przypadku, gdy Spółka
    potrąci tę Nadpłatę z kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek, jak i w sytuacji zwrotu
    Nadpłaty przez NFZ na rachunek bankowy Spółki, o ile wcześniej wpłata z tytułu Zwrotu
    Refundacji została uznana za obniżenie podstawy opodatkowania. Spółka powinna
    podwyższyć podstawę opodatkowania oraz w konsekwencji kwotę podatku VAT w

    przypadku wystąpienia Nadpłaty w deklaracji za okres, w którym Spółka dokona
    potrącenia Nadpłaty z kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek, bądź w którym otrzyma
    płatność (zwrot Nadpłaty) od NFZ.
    Przedstawiając powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska
    przedstawionego w opisanej powyżej sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    We wniosku wskazali Państwo, że są czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce. Należą
    Państwo do międzynarodowej grupy farmaceutycznej („Grupa”), w ramach której
    prowadzą dystrybucję produktów leczniczych („Leki” lub „Produkty”), nabywanych od
    należących do Grupy podmiotów. Schemat Państwa działania polega na nabywaniu Leków
    od Podmiotów z Grupy w drodze wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów. Dostawa
    (sprzedaż) Leków dokonywana jest przez Państwa do hurtowni farmaceutycznych, które
    dokonują ich późniejszej odsprzedaży do podmiotów leczniczych lub innych hurtowni
    farmaceutycznych/aptek oraz bezpośrednio do podmiotów leczniczych („Kontrahenci”).
    Dostawy towarów dokumentowane są fakturami z wyszczególnionymi wartością
    sprzedaży netto leków oraz podatkiem należnym VAT. Część produktów leczniczych
    będących przedmiotem dystrybucji na terenie Polski przez Państwa podlega refundacji w
    oparciu o ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
    specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Zgodnie z art. 11
    oraz art. 12 ustawy refundacyjnej, objęcie refundacją produktu leczniczego następuje w
    drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez Ministra Zdrowia. Po przeprowadzeniu
    postępowania administracyjnego na rzecz spółki dystrybuującej dany lek, Minister
    Zdrowia wydaje na rzecz tej Spółki decyzję administracyjną określającą zasady refundacji
    przez Narodowy Fundusz Zdrowia („NFZ”) danego produktu leczniczego. Są Państwo
    adresatami szeregu decyzji wydawanych na podstawie art. 11 ustawy refundacyjnej

    („Decyzje Refundacyjne”), które obejmują refundacją leki dystrybuowane na terytorium
    Polski. W przypadku objęcia danego produktu leczniczego refundacją, część ceny
    produktu płaconej przez konsumenta końcowego podlega obniżeniu, a kwota obniżenia
    jest kompensowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia sprzedawcy. Uzyskanie Decyzji
    oznaczało w praktyce, że NFZ dokonywał:
        refundacji części/całości ceny leku płaconej przez pacjenta w aptece - refundacja
        polega na obniżeniu odpłatności pacjenta za konkretny produkt leczniczy i zwrot (w
        pozostałym zakresie) kosztów ceny nabycia leku dokonanego przez aptekę,
        zwrotu kosztów nabycia leku przez podmioty lecznicze dla celów realizacji
        świadczeń zdrowotnych.
    Zgodnie z art. 11 ust 2 pkt 7, w Decyzjach Refundacyjnych zawarte mogą być instrumenty
    dzielenia ryzyka. W wydanych na rzecz Państwa decyzjach refundacyjnych, instrumenty
    dzielenia ryzyka zobowiązują do partycypacji w kosztów poniesionych przez NFZ, w
    związku z refundacją danego Produktu leczniczego, tj. do dokonywania określonych
    płatności („Zwrot Refundacyjny” lub „Payback”) na rzecz NFZ. Na podstawie części Decyzji
    Refundacyjnych, zapłata Zwrotu Refundacyjnego na rzecz NFZ jest dokonywana
    jednorazowo w terminie zawartym w Decyzji, na podstawie noty obciążeniowej,
    otrzymanej od NFZ („wpłata z dołu”). Natomiast część Decyzji Refundacyjnych przewiduje
    comiesięczne płatności na rzecz NFZ zgodnie z otrzymywanymi co miesiąc notami
    obciążeniowymi („wpłata z góry”). Wpłaty te traktowane są w ramach danej Decyzji jako
    zaliczki. Jeżeli suma zaliczek wpłaconych przez Państwa w danym roku kalendarzowym
    przekroczy całkowitą wartość należnego Zwrotu Refundacji za dany rok (dalej „Nadpłata”),
    Spółka potrąca tę różnicę z kwoty najbliższej należnej zaliczki/zaliczek. W przypadku braku
    możliwości potrącenia, mogą Państwo otrzymać zwrot Nadpłaty na konto bankowe na
    podstawie noty uznaniowej, wystawionej przez NFZ na Państwa rzecz. Jeżeli suma zaliczek
    jest niższa niż całkowita suma należnego Zwrotu Refundacji za dany rok, NFZ wystawia
    Państwu notę obciążeniową na kwotę odpowiadającą wyliczonej różnicy („Dopłata”). Co do
    zasady, dokonują Państwo na rzecz NFZ wpłat Zwrotu Refundacyjnego, wynikającego z not
    obciążeniowych, wystawionych przez NFZ na rzecz Państwa na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, których adresatem jest Spółka.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do obniżenia podstawy opodatkowania, a tym samym
    podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw Produktów leczniczych, o wartość
    Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ, na podstawie not obciążeniowych wystawionych
    przez NFZ.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy wskazać na treść art. 11 ust. 1 ustawy z dnia
    12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia
    żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 930 ze zm.), zwanej
    dalej ustawą o refundacji leków, zgodnie z którym:
      Objęcie refundacją albo odmowa objęcia refundacją leku, środka spożywczego
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego następuje w drodze
      decyzji administracyjnej ministra właściwego do spraw zdrowia.
    Jak wynika z art. 11 ust. 2 ustawy o refundacji leków:
      Decyzja administracyjna o objęciu refundacją, o której mowa w ust. 1, zawiera:
    1) oznaczenie (firmę) wnioskodawcy, adres siedziby albo miejsca wykonywania
      działalności gospodarczej;
    2) nazwę leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo
      nazwę i zastosowanie wyrobu medycznego, oraz jego dane identyfikujące;
    3) kategorię dostępności refundacyjnej;

    4) poziom odpłatności;
    5) cenę zbytu netto;
    6) termin wejścia w życie decyzji oraz okres jej obowiązywania;
    7) instrumenty dzielenia ryzyka, jeżeli zostały ustalone;
    8) (uchylony)
    9) zobowiązanie do dostarczenia wielkości dostaw w ujęciu rocznym, z uwzględnieniem
      podziału na poszczególne miesiące, jeżeli dotyczy, określonej wzorem, o którym
      mowa w art. 25 pkt 4, na dzień wydawania decyzji.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 5 ustawy o refundacji leków:
      Instrumenty dzielenia ryzyka, o których mowa w ust. 2 pkt 7, mogą dotyczyć:
      1) uzależnienia wielkości przychodu wnioskodawcy od uzyskiwanych efektów
        zdrowotnych;
      2) uzależnienia wysokości ceny zbytu netto od zapewnienia przez wnioskodawcę
        dostaw po obniżonej ustalonej w negocjacjach cenie leku, środka spożywczego
        specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu medycznego;
      3) uzależnienia wysokości ceny zbytu netto od wielkości obrotu lekiem, środkiem
        spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobem medycznym;
      4) uzależnienia wysokości ceny zbytu netto od zwrotu części uzyskanej refundacji
        podmiotowi zobowiązanemu do finansowania świadczeń ze środków publicznych;
      4a) ustalenia zasad realizacji dostaw i ich rozliczeń dotyczących leków, środków
      spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych
      stosowanych w ramach programu lekowego lub leków stosowanych w ramach
      chemioterapii;
      5) ustalenia innych warunków refundacji mających wpływ na zwiększenie
        dostępności do świadczeń gwarantowanych lub obniżenie kosztów tych świadczeń.
    Wskazać należy, że objęcie leku refundacją oznacza, że lek ten sprzedawany jest przez
    firmę farmaceutyczną po ściśle określonej cenie (cena zbytu netto), a ponadto w
    przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 5 pkt 2 ustawy o refundacji leków, firma
    farmaceutyczna obowiązana jest dokonać obniżenia tej ceny, (np. poprzez udzielenie
    rabatu). Z kolei w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 5 pkt 4 ustawy o refundacji
    leków, firma farmaceutyczna obowiązana jest dokonać zwrotu części lub całości uzyskanej
    refundacji na rzecz NFZ. Przy czym firma farmaceutyczna w ramach uzyskanej refundacji
    leku nie otrzymuje z tego tytułu środków pieniężnych od NFZ. W rezultacie dokonując
    wpłat na rzecz NFZ w ramach instrumentu „zwrotu refundacji” firma farmaceutyczna
    pomniejsza należność jaką uzyskała z tytułu sprzedaży danego konkretnego leku
    refundowanego na rzecz hurtowni farmaceutycznej (szpitala czy apteki).
    Z powyższego wynika, że cena po jakiej dokonywana jest sprzedaż przez firmę
    farmaceutyczną leku refundowanego (tzw. cena zbytu netto) może być uzależniona od
    zastosowanego instrumentu dzielenia ryzyka. Przy czym instrumenty dzielenia ryzyka
    mogą polegać m.in. na udzielaniu rabatów nabywcom skutkujących obniżeniem ceny (art.
    11 ust. 5 pkt 2 ustawy o refundacji leków), jak też na dokonywaniu zwrotu części uzyskanej
    refundacji na rzecz NFZ (art. 11 ust. 5 pkt 4 ustawy o refundacji leków). Niezależnie jednak
    od tego, czy zastosowanie będzie miał instrument dzielenia ryzyka w postaci
    porozumienia rabatowego, czy w postaci porozumienia polegającego na zwrocie
    refundacji, jego zastosowanie skutkuje obniżeniem obrotu uzyskiwanego z tytułu
    sprzedaży leku refundowanego.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:

      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko co
    stanowi zapłatę, którą usługodawca/dokonujący dostawy towarów otrzymał z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.
    Zgodnie z treścią art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które
    dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo
    świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która
    ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Natomiast w myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Zatem, każda z tych pozycji stanowi odrębną podstawę zmniejszenia podstawy
    opodatkowania i każda z wymienionych wyżej czynności powoduje zmniejszenie podstawy
    opodatkowania.
    Powyższe stanowisko jest zgodne z Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z
    11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, która w art. 73 oraz 90 ust. 1
    określa podstawę opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku
    każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Przesłanką wystarczającą dla ustalenia
    podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez
    konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób. Jednocześnie przepisy ustawy

    jak i dyrektywy wyraźnie wskazują, że rzeczywiste kwoty rabatów mają być
    udokumentowane - podatnik winien przedstawić dowód rzeczywistej kwoty poniesionych
    kosztów.
    Konstrukcja podstawy opodatkowania w ustawie, odpowiadająca w swej istocie
    konstrukcji określonej w Dyrektywie, oparta jest na założeniu proporcjonalności VAT do
    ceny towarów i usług. Każda bowiem transakcja podlega podatkowi od towarów i usług
    obliczonemu w sposób proporcjonalny do ceny otrzymanej przez podatnika jako
    świadczenie wzajemne za dostarczone towary lub usługi z uwzględnieniem stawki, jaka
    ma zastosowanie do dostawy lub świadczenia takich towarów i usług.
    Należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania pozwala zrealizować
    fundamentalną zasadę neutralności podatku VAT. Ekonomiczny ciężar podatku VAT, co do
    zasady, powinien bowiem ponosić konsument, a nie podatnik. W ślad zatem za
    obniżeniem ceny transakcyjnej w formie rabatu powinno następować obniżenie podstawy
    opodatkowania tej transakcji, aby zachowana została zasada proporcjonalności podatku
    VAT do ceny towarów i usług. Jeśli podstawa opodatkowania przewyższa kwotę
    wynagrodzenia należnego podatnikowi, przynajmniej w części poniesie on ekonomiczny
    ciężar podatku, co naruszałoby zasadę neutralności tego podatku.
    W rozpatrywanej sprawie zwrócić należy uwagę na treść wyroku NSA z 26 stycznia 2023 r.,
    sygn. akt I FSK 1992/19, w którym Sąd wskazał, że niezależnie do tego czy zastosowanie
    będzie miał instrument dzielenia ryzyka w postaci porozumienia rabatowego czy w postaci
    porozumienia typu Payback (zwrot refundacji), jego zastosowanie skutkuje obniżeniem
    obrotu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży leku refundowanego. W efekcie, dokonując wpłat
    na rzecz NFZ w ramach instrumentu „zwrotu refundacji” firma farmaceutyczna
    pomniejsza należność jaką uzyskała z tytułu sprzedaży danego konkretnego leku
    refundowanego na rzecz hurtowni farmaceutycznej czy apteki. W przypadku refundacji -
    typu Payback - na rzecz NFZ mamy tu do czynienia z pośrednim obniżeniem ceny i
    niezależnie od powodu dokonania obniżenia ceny, okoliczność ta powinna być brana pod
    uwagę przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Jednocześnie NSA podkreślił, że
    dokonywany przez dany podmiot zwrot refundacji na rzecz NFZ jest ściśle powiązany ze
    sprzedażą ww. podmiotu konkretnego produktu (leku) w określonym czasie na rzecz
    hurtowni lub aptek. Okoliczności, że NFZ nie jest bezpośrednim beneficjentem produktów
    leczniczych dostarczanych przez ten podmiot nie prowadzi do zerwania bezpośredniego
    związku pomiędzy dostawą tych towarów a otrzymanym w zamian świadczeniem.
    NSA w ww. wyroku powołał się na orzeczenie TSUE z 20 grudnia 2017 r. w sprawie C-462
    /16, zgodnie z którym:
      (...) art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że rabat
      przyznany na podstawie uregulowania krajowego przez przedsiębiorstwo
      farmaceutyczne przedsiębiorstwu oferującemu prywatne ubezpieczenie zdrowotne
      skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania na korzyść tego przedsiębiorstwa
      farmaceutycznego, jeżeli dostawy produktów leczniczych są dokonywane za
      pośrednictwem hurtowników do aptek realizujących te dostawy na rzecz osób
      objętych prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym, które zwraca ubezpieczonym
      cenę nabycia produktów leczniczych.
    Ponadto, w powołanym także przez Państwa orzeczeniu TSUE z 6 października 2021 r. w
    sprawie C#717/19 Trybunał stwierdził, że:
      (...) art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że stoi on na
      przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, iż przedsiębiorstwo
      farmaceutyczne nie może odliczyć od podstawy opodatkowania VAT części swojego
      obrotu pochodzącego ze sprzedaży produktów leczniczych finansowanych przez
      państwowy zakład ubezpieczeń zdrowotnych, którą przedsiębiorstwo to wypłaca
      temu zakładowi na podstawie umowy zawartej między nim a tym
      przedsiębiorstwem, ze względu na to, że kwoty wypłacone z tego tytułu nie zostały

      określone na podstawie kryteriów uprzednio ustanowionych przez owo
      przedsiębiorstwo w ramach jego polityki handlowej i wypłaty te nie zostały
      dokonane w celach promocyjnych.
    Dyrektywa 2006/112/WE w art. 73 oraz art. 90 ust. 1 określa podstawę opodatkowania,
    przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego
    zmniejszenia obrotu. Zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE, przesłanką wystarczającą dla
    ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu.
    Przepis ustawy przewiduje jednakże, że kwoty rabatów mają być udokumentowane,
    prawnie dopuszczone i obowiązkowe.
    Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE stwierdzić należy, że podstawę
    opodatkowania wyrażoną w art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 10 ustawy obniża
    się nie tylko o kwoty rabatów udzielonych przez podatnika bezpośrednim kontrahentom,
    ale także kolejnym w łańcuchu obrotu odbiorcom jego towaru, jeżeli fakt udzielenia
    takiego rabatu zostanie stosownie udokumentowany. Taka wykładnia art. 29a ust. 10
    ustawy, zapewnia prawidłową realizację zasady proporcjonalności VAT, a tym samym
    prawo podatnika do obniżenia obrotu w przypadku obniżenia ceny, np. w następstwie
    udzielonego rabatu, aby po korekcie podatek był nadal proporcjonalny do faktycznej ceny
    (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt I FSK 600/09).
    Konstrukcja podstawy opodatkowania oparta jest na założeniu proporcjonalności podatku
    VAT do ceny towarów i usług. W efekcie, każda transakcja podlega podatkowi VAT
    obliczonemu od rzeczywistej ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma
    zastosowanie do takich towarów i usług. Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE wskazują, że
    zasada proporcjonalności obowiązuje również w przypadku obniżenia podstawy
    opodatkowania w przypadku rabatów, opustów lub obniżek cen.
    Podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE ani też w ustawie
    prawodawca nie zdefiniował pojęcia „rabat”, zatem pojęcie to należy interpretować
    stosując przede wszystkim wykładnię językową. I tak, zgodnie ze „Słownikiem języka
    polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka,
    opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”.
    Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi.
    Stwierdzić należy, że rabat bezpośredni jest przyznawany bezpośrednio pomiędzy
    sprzedawcą a nabywcą - stronami umowy kupna-sprzedaży. Natomiast rabat pośredni
    jest przyznawany kolejnemu podmiotowi (innemu niż nabywca) przez podatnika
    znajdującego się na początku łańcucha dostaw.
    W analizowanej sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy o refundacji leków, które
    w treści art. 11 ust. 2 wskazują, że decyzja o refundacji leku zawiera m.in. cenę zbytu netto
    (pkt 5) oraz instrumenty dzielenia ryzyka, jeżeli zostały ustalone (pkt 7). Jednocześnie jak
    wynika z art. 11 ust. 5 pkt 4 Ustawy o refundacji leków instrumenty dzielenia ryzyka, o
    których mowa w ust. 2 pkt 7, mogą dotyczyć uzależnienia wysokości ceny zbytu netto od
    zwrotu części uzyskanej refundacji podmiotowi zobowiązanemu do finansowania
    świadczeń ze środków publicznych (mechanizm określany potocznie Payback).
    Dokonywanie przez Państwa zwrotu refundacji na rzecz NFZ powoduje obniżenie ceny
    produktów leczniczych, co wpływa na podstawę opodatkowania wyrażoną w art. 29a ust.
    1 ustawy, a tym samym kwotę podatku należnego. Wprawdzie nie sprzedają/nie będą
    Państwo sprzedawać produktów leczniczych na rzecz NFZ, jednak obniżenie ceny
    Produktów powoduje/będzie powodować zwrot ceny tych produktów nabywanych przez
    Kontrahentów. Oznacza to, że w momencie kiedy dokonują/będą Państwo dokonywać
    wypłaty Payback (Zwrotu Refundacji) na rzecz NFZ, wówczas następuje rzeczywiste
    (pośrednie) obniżenie ceny Produktów objętych refundacją - co powoduje konieczność
    zmniejszenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług, a w rezultacie
    kwoty podatku VAT.

    W konsekwencji mają/będą mieć Państwo prawo do obniżenia podstawy opodatkowania,
    a tym samym podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw Produktów leczniczych, o
    wartość Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ, dokonanych „z góry” i „z dołu”, w tym z
    tytułu Dopłaty, na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których Państwo są adresatem.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy wystarczającą podstawą do obniżenia
    podstawy opodatkowania będzie nota obciążeniowa otrzymana od NFZ, a Państwo nie
    mają obowiązku wystawienia faktury korygującej dokumentującej te transakcje.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Wskazać należy, że rzeczywisty obrót gospodarczy powinien mieć odzwierciedlenie w
    prowadzonej dokumentacji. Do obowiązków uczestników obrotu gospodarczego należy
    uwiarygodnienie dokonanych transakcji. Podatnik dokonujący obniżki cen towarów
    powinien posiadać dla celów dowodowych dokumenty świadczące o obniżce ceny na
    rzecz finalnego odbiorcy. Posiadanie takich dokumentów jest warunkiem
    potwierdzającym prawo do obniżenia podatku należnego po stronie sprzedawcy.
    Wystawienie faktury korygującej w sytuacji obniżki ceny może dotyczyć tylko
    kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w rzeczywistej transakcji potwierdzonej
    wystawieniem faktury. Nie można wystawić faktury korygującej w sytuacji, kiedy między
    kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub świadczenie usług i w konsekwencji nie było
    wystawionej faktury.
    W przypadku obniżki ceny, kiedy między kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub
    świadczenie usług i w rezultacie nie było wystawionej faktury, z uwagi na to, że nie jest
    możliwe odwołanie się do faktury pierwotnej, obniżka ceny nie powinna być
    udokumentowane fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ustawy. Faktura
    korygująca jest bowiem dokumentem potwierdzającym zmiany w bezpośredniej transakcji
    pomiędzy podatnikiem a nabywcą, któremu uprzednio podatnik wystawił fakturę z tego
    tytułu. W związku z tym uznać należy, że każda forma dokumentacyjna inna niż faktura
    korygująca będzie dopuszczalna.
    W powołanym już wyżej orzeczeniu TSUE w sprawie C-717/19 Trybunał stwierdził, że:
      Artykuł 90 ust. 1 i art. 273 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób,
      że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie a
      posteriori podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej od warunku,
      aby podatnik uprawniony do zwrotu posiadał fakturę wystawioną na swoje

      nazwisko, stanowiącą wykonanie transakcji skutkującej zwrotem, nawet jeśli taka
      faktura nie została wystawiona, a wykonanie tej transakcji może zostać wykazane w
      inny sposób.
    W rozpatrywanej sprawie ze względu na brak bezpośrednich transakcji, pomiędzy
    Państwem a NFZ udokumentowanych fakturami, obniżenia podstawy opodatkowania i
    kwoty VAT wynikających z wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, nie można potwierdzić
    fakturami korygującymi.
    Przepisy ustawy nie regulują dokumentowania transakcji, w przypadku których nie jest
    wymagane wystawianie faktur korygujących. Należy zatem stwierdzić, że dopuszczalne
    jest dokumentowanie takich transakcji dowolnym dokumentem rozliczeniowym, np. notą
    księgową. Nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku
    VAT i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów, brak jest jednakże
    przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, dla
    takiego sposobu dokumentowania.
    Zatem można podzielić stanowisko, że w sytuacji obniżenia podstawy opodatkowania i
    kwoty VAT z tytułu wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, dopuszczalne jest
    dokumentowanie takich zdarzeń notą obciążeniową wraz z potwierdzeniem płatności i w
    konsekwencji nie mają Państwo obowiązku wystawienia z tego tytułu faktury korygującej.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Zwroty Refundacyjne powinny zostać
    uwzględnione w rozliczeniu za okres, w którym dokonali Państwo płatności na rzecz NFZ,
    zarówno w przypadku „wpłat z góry” i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty.
    Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    W analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania wyżej przytoczony art. 29a ust. 13 w
    zw. z art. 29a ust. 14 ustawy, gdyż przepis ten dotyczy obniżek ceny, które
    dokumentowane są za pomocą faktury korygującej. Jak wskazano powyższej w przypadku
    obniżki ceny, kiedy między kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub świadczenie
    usług i nie było wystawionej faktury, obniżka ceny nie powinna być udokumentowana
    fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ustawy.
    Wobec braku możliwości zastosowania art. 29a ust. 13 i ust. 14 ustawy, dla obniżenia
    podstawy opodatkowania, zasadnicze znaczenie powinien mieć moment, w którym
    wykreowana została podstawa do dokonania korekty, tj. moment faktycznej wypłaty
    Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ.
    W przypadku, gdy wystawienie noty księgowej (uznaniowej) dokumentującej wypłatę
    Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, nastąpiło/nastąpi w innym okresie rozliczeniowym niż

    wypłata wynikającej z tej noty kwoty, mieli/będą mieli Państwo prawo obniżyć obrót (i w
    konsekwencji podatek VAT należny) za okres, w którym dokonano faktycznej płatności na
    rzecz NFZ. Innymi słowy, zasadnicze znaczenie dla rozliczenia Zwrotu Refundacji na rzecz
    NFZ dla celów podatku VAT ma moment faktycznej wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz
    NFZ. Wystawienie noty księgowej dokumentującej ww. wypłatę nie jest bowiem
    warunkiem koniecznym dla celu uzyskania prawa do obniżenia podatku VAT należnego w
    sytuacji opisanej we wniosku. Moment wystawienia noty uznaniowej nie może być więc
    decydujący dla momentu rozliczenia przez Państwa wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz
    NFZ. Istotny jest sam fakt fizycznego dokonania wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ.
    Zatem, powinni Państwo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty
    podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokonano wypłaty Zwrotu Refundacji
    na rzecz NFZ (zarówno w przypadku „wpłat z góry” i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii kalkulacji obniżenia podstawy
    opodatkowania oraz w konsekwencji kwoty podatku VAT z tytułu wypłat Zwrotu
    Refundacji na rzecz NFZ, zarówno w przypadku „wpłaty z góry” i „wpłaty z dołu”, w tym z
    tytułu Dopłaty.
    W świetle art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy należy stwierdzić, że podstawą
    opodatkowania dla realizowanych przez Państwa świadczeń (dostawy towarów) jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą Państwo otrzymali lub mieli otrzymać/będą
    otrzymywać z tytułu sprzedaży od nabywcy lub osoby trzeciej.
    Opis sprawy wskazuje, że na podstawie części Decyzji Refundacyjnych, zapłata Zwrotu
    Refundacyjnego na rzecz NFZ jest dokonywana jednorazowo w terminie zawartym w
    Decyzji, na podstawie noty obciążeniowej, otrzymanej od NFZ („wpłata z dołu”), a część
    Decyzji Refundacyjnych przewiduje comiesięczne płatności na rzecz NFZ zgodnie z
    otrzymywanymi co miesiąc notami obciążeniowymi („wpłata z góry”). Wpłaty te
    traktowane są w ramach danej Decyzji jako zaliczki. Jeżeli suma zaliczek jest niższa niż
    całkowita suma należnego Zwrotu Refundacji za dany rok, NFZ wystawia Państwu notę
    obciążeniową na kwotę odpowiadającą wyliczonej różnicy („Dopłata”).
    W świetle powyższego należy uznać, że dokonywane przez Państwa wpłaty na rzecz NFZ
    obniżają kwotę należną z tytułu dostawy towarów (Produktów). Obniżenie to powinno
    znaleźć odzwierciedlenie zarówno w wysokości podstawy opodatkowania, jak i kwocie
    podatku należnego. Skoro obniżeniu ulega kwota łącznej należności za sprzedawane
    towary, która jest kwotą brutto, również dokonywane przez Państwa wpłaty na rzecz NFZ
    powinny być uznane za kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie podzielić na kwotę
    podstawy opodatkowania i kwotę podatku VAT należnego.
    W rezultacie uiszczane przez Państwa kwoty na rzecz NFZ należy traktować jako kwoty
    brutto, tj. kwoty zawierające podatek należny, dla których wyliczenia należy zastosować
    metodę „w stu”.
    A zatem w zakresie kalkulacji obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT
    z tytułu wypłat Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, zarówno w przypadku „wpłaty z góry” i
    „wpłaty z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, dokonanych na podstawie Decyzji Refundacyjnych,
    powinni Państwo stosować metodę „w stu”, tzn. traktując uiszczone kwoty jako kwoty
    brutto, zawierające kwotę podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy przysługuje Państwu prawo do
    obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty VAT należnego o kwotę wynikającą ze
    Zwrotów Refundacyjnych wpłaconych przez Państwa do NFZ po przejęciu Spółki B na
    podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem była Spółka B i
    udokumentowanych notami obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na Spółkę B, które
    związane są z dostawami Produktów, wykonywanymi przez Spółkę B przed przejęciem, jak

    i przez Spółkę po przejęciu, na analogicznych zasadach, jak opisane w uzasadnieniu
    stanowiska do pytań nr 2-4. Ponadto wyrazili Państwo wątpliwości w zakresie prawo do
    obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonywanych przez
    Państwa dostaw opodatkowanych Produktów do Kontrahentów o kwotę Zwrotów
    Refundacyjnych, wpłacanych przez Państwa do NFZ na podstawie Decyzji Refundacyjnych,
    wydanych na rzecz innych Podmiotów z Grupy i udokumentowanych notami
    obciążeniowymi, wystawianymi przez NFZ na te podmioty na analogicznych zasadach, jak
    opisane w uzasadnieniu stanowiska do pytań nr 2-4.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przejęli Państwo na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z
    dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych należącą do międzynarodowej grupy
    farmaceutycznej (w ramach której dystrybułowane są produktów leczniczych nabywanych
    od należących do Grupy podmiotów), spółkę Sp. z o.o. („Spółka B”) poprzez przeniesienie
    całego majątku Spółki B na rzecz Państwa. Przed połączeniem spółek, Spółka B była
    zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce oraz prowadziła działalność
    tożsamą do Państwa działalności, tj. nabywała leki od powiązanych Podmiotów z Grupy
    poprzez wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów, w celu dalszej dystrybucji na terenie
    Polski. Państwo oraz Spółka B są adresatami szeregu decyzji wydawanych na podstawie
    art. 11 ustawy refundacyjnej, które obejmują refundacją leki dystrybuowane na
    terytorium Polski. W wydanych na rzecz Państwa oraz Spółki B decyzjach refundacyjnych,
    instrumenty dzielenia ryzyka zobowiązują do partycypacji w kosztach poniesionych przez
    NFZ, w związku z refundacją danego Produktu leczniczego, tj. do dokonywania
    określonych płatności („Zwrot Refundacyjny” lub „Payback”) na rzecz NFZ. Wysokość
    Payback była każdorazowo określana w oparciu o algorytmy kalkulacji, szczegółowo
    określone w otrzymanych przez Państwa (lub Spółkę B) Decyzjach (a konkretnie: w
    instrumentach dzielenia ryzyka stanowiących element takich Decyzji). Od momentu
    przejęcia Spółki B, dokonują Państwo również wpłat na rzecz NFZ, wynikających Decyzji
    Refundacyjnych, które zostały wydane dla Spółki B przed połączeniem. Wówczas zdarza
    się, że noty obciążeniowe, wystawione przez NFZ w dalszym ciągu wskazują dane Spółki B,
    pomimo że przestała istnieć na skutek jej przejęcia przez Państwa.
    W tym miejscu należy wskazać na instytucję łączenia spółek, wynikającą z przepisów
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18
    ze zm.), zwanej dalej KSH.
    Zgodnie z art. 491 § 1 KSH:
      Spółki kapitałowe mogą się łączyć ze sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka
      osobowa, z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej, nie może jednakże być
      spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.
    W myśl art. 492 § 1 pkt 1 KSH:
      Połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki
      (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka
      przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez
      przejęcie).
    Według regulacji art. 493 § 1 i § 2 KSH:
      § 1. Spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki
      zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu
      wykreślenia z rejestru.
      § 2. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego
      według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej
      (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo
      spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.
    Z kolei art. 494 § 1 i § 2 KSH stanowi, że:

      § 1. Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia
      we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez
      zawiązanie nowej spółki.
      § 2. Na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem
      połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane
      spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie
      nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi
      stanowi inaczej.
    Jak wynika z powyżej powołanych przepisów, połączenie spółek następuje z dniem
    wpisania do rejestru właściwego według siedziby spółki przejmującej (dzień połączenia) i z
    tym dniem spółka przejmująca wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki spółki
    przejmowanej. Skutkiem połączenia spółek (w tym przez przejęcie) jest sukcesja
    generalna, która ustanawia spółkę przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej.
    Ponadto opis sprawy wskazuje, że dokonują również Państwo wpłat na rzecz NFZ na
    podstawie Decyzji Refundacyjnych i not obciążeniowych, których adresatem są inne
    podmioty z Grupy. Podmioty te są adresatami niektórych Decyzji Refundacyjnych,
    dotyczących Leków dystrybuowanych przez Państwa. Zdarzają się przypadki, w których
    pismo przewodnie od NFZ, dołączone do noty obciążeniowej jest skierowane do Państwa,
    podczas gdy sama nota obciążeniowa wskazuje dane Podmiotu z Grupy, który jest
    adresatem danej Decyzji Refundacyjnej.
    Odnosząc się do kwestii prawa do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty VAT
    należnego o kwotę wynikającą ze Zwrotów Refundacyjnych wpłaconych przez Państwa do
    NFZ po przejęciu Spółki B na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których adresatem była
    Spółka B, jak i prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu
    dokonywanych przez Państwa dostaw opodatkowanych Produktów do Kontrahentów o
    kwotę Zwrotów Refundacyjnych, wpłacanych przez Państwa do NFZ na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, wydanych na rzecz innych Podmiotów z Grupy, wyjaśnić należy, że w
    obydwu przypadkach, zastosowanie instrumentu dzielenia ryzyka wynikającego z Decyzji
    Refundacyjnych, skutkuje obniżeniem obrotu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży leku
    refundowanego.
    Dokonywanie przez Państwa zwrotu refundacji na rzecz NFZ (bez względu na adresata
    Decyzji Refundacyjnych), powoduje obniżenie ceny produktów leczniczych, co wpływa na
    podstawę opodatkowania wyrażoną w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym kwotę podatku
    należnego. Wprawdzie nie sprzedają/nie będą Państwo sprzedawać produktów
    leczniczych na rzecz NFZ, jednak obniżenie ceny Produktów powoduje/będzie powodować
    zwrot ceny tych produktów nabywanych przez Kontrahentów. W momencie kiedy
    dokonują/będą Państwo dokonywać wypłaty Payback (Zwrotu Refundacji) na rzecz NFZ,
    wówczas następuje rzeczywiste (pośrednie) obniżenie ceny Produktów objętych
    refundacją - co powoduje konieczność zmniejszenia podstawy opodatkowania w podatku
    od towarów i usług, a w rezultacie kwoty podatku VAT.
    A zatem mają/będą mieć Państwo prawo do obniżenia podstawy opodatkowania, a tym
    samym podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw Produktów leczniczych, o wartość
    Zwrotów Refundacyjnych na rzecz NFZ, dokonanych „z góry” i „z dołu”, w tym z tytułu
    Dopłaty, na podstawie Decyzji Refundacyjnych, których Państwo nie są adresatem.
    Jak już wskazano, wystawienie faktury korygującej w sytuacji obniżki ceny może dotyczyć
    tylko kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w rzeczywistej transakcji potwierdzonej
    wystawieniem faktury. Nie można wystawić faktury korygującej w sytuacji, kiedy między
    kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub świadczenie usług i w konsekwencji nie było
    wystawionej faktury.
    W rozpatrywanej sprawie ze względu na brak bezpośrednich transakcji, pomiędzy
    Państwem a NFZ udokumentowanych fakturami, obniżenia podstawy opodatkowania i
    kwoty VAT wynikających z wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, nawet jeżeli Decyzje

    Refundacyjne zostały wystawione na spółkę przejmowaną lub inne podmioty z Grupy, nie
    można potwierdzić fakturami korygującymi. Przepisy ustawy nie regulują
    dokumentowania transakcji, w przypadku których nie jest wymagane wystawianie faktur
    korygujących. W sytuacji obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT z tytułu wypłaty
    Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, wynikających z Decyzji Refundacyjnych wystawionych na
    spółkę przejmowaną lub inne podmioty z Grupy, dopuszczalne jest więc dokumentowanie
    takich zdarzeń notą obciążeniową wraz potwierdzeniem płatności i w konsekwencji nie
    mają Państwo obowiązku wystawienia z tego tytułu faktury korygującej.
    W zakresie ustalenia czy Zwroty Refundacyjne (wynikające z Decyzji Refundacyjnych,
    których adresatem była Spółka B lub inne Podmioty z Grupy) powinny zostać
    uwzględnione w rozliczeniu za okres, w którym dokonali Państwo płatności na rzecz NFZ,
    zarówno w przypadku „wpłat z góry” i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, wskazać
    należy, że w takiej sytuacji nie znajdzie zastosowania powoływany uprzednio art. 29a ust.
    13 w zw. z art. 29a ust. 14 ustawy, gdyż przepis ten dotyczy obniżek ceny, które
    dokumentowane są za pomocą faktury korygującej. W przypadku obniżki ceny, kiedy
    między kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub świadczenie usług i nie było
    wystawionej faktury, obniżka ceny nie powinna być udokumentowana fakturą korygującą,
    o której mowa w art. 106j ustawy. Skoro brak jest możliwości zastosowania art. 29a ust. 13
    i ust. 14 ustawy, dla obniżenia podstawy opodatkowania, istotne znaczenie powinien mieć
    moment, w którym wykreowana została podstawa do dokonania korekty, tj. moment
    faktycznej wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ.
    W przypadku, gdy wystawienie noty księgowej (uznaniowej) dokumentującej wypłatę
    Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, nastąpiło/nastąpi w innym okresie rozliczeniowym niż
    wypłata wynikającej z tej noty kwoty, mieli/będą mieli Państwo prawo obniżyć obrót (i w
    konsekwencji podatek VAT należny) za okres, w którym dokonano faktycznej płatności na
    rzecz NFZ.
    A zatem powinni Państwo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty
    podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokonano wypłaty Zwrotu Refundacji
    na rzecz NFZ (zarówno w przypadku „wpłat z góry” i „wpłat z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty),
    również w przypadku, gdy Zwroty Refundacyjne wynikające z Decyzji Refundacyjnych,
    których adresatem była Spółka B lub inne Podmioty z Grupy.
    Z kolei odnosząc się do kwestii kalkulacji obniżenia podstawy opodatkowania oraz w
    konsekwencji kwoty podatku VAT z tytułu wypłat Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, zarówno
    w przypadku „wpłaty z góry” i „wpłaty z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, jeżeli Decyzje
    Refundacyjne zostały wydane dla Spółki B lub innych Podmiotów z Grupy, wskazać należy,
    że w świetle art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy dokonywane przez Państwa
    wpłaty na rzecz NFZ obniżają kwotę należną z tytułu dostawy towarów (Produktów).
    Obniżenie to powinno znaleźć odzwierciedlenie zarówno w wysokości podstawy
    opodatkowania, jak i kwocie podatku należnego. Skoro obniżeniu ulega kwota łącznej
    należności za sprzedawane towary, która jest kwotą brutto, również dokonywane przez
    Państwa wpłaty na rzecz NFZ powinny być uznane za kwotę brutto, którą należy
    proporcjonalnie podzielić na kwotę podstawy opodatkowania i kwotę podatku VAT
    należnego.
    W takim przypadku, w zakresie kalkulacji obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty
    podatku VAT z tytułu wypłat Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, zarówno w przypadku
    „wpłaty z góry” i „wpłaty z dołu”, w tym z tytułu Dopłaty, dokonanych na podstawie Decyzji
    Refundacyjnych, powinni Państwo stosować metodę „w stu”, tzn. traktując uiszczone
    kwoty jako kwoty brutto, zawierające kwotę podatku VAT.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 i 6 jest prawidłowe.

    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku podwyższenia podstawy
    opodatkowania oraz kwoty podatku VAT z tytułu dostaw Produktów wówczas, gdy wystąpi
    Nadpłata, zarówno w przypadku, gdy Nadpłata zostanie potrącona z kwotą najbliższej
    należnej zaliczki/zaliczek, jak i w sytuacji zwrotu Nadpłaty przez NFZ na rachunek bankowy.
    W świetle art. 29a ust. 1 ustawy należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania dla
    realizowanych przez Państwa świadczeń (dostawy towarów w postaci produktów
    leczniczych) jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą Państwo otrzymali lub mieli otrzymać
    z tytułu sprzedaży od nabywcy lub osoby trzeciej.
    Z opisu sprawy wynika, że jeżeli suma zaliczek wpłaconych przez Państwa w danym roku
    kalendarzowym przekroczy całkowitą wartość należnego Zwrotu Refundacji za dany rok
    („Nadpłata”), potrącają Państwo tę różnicę z kwoty najbliższej należnej zaliczki/zaliczek. W
    przypadku braku możliwości potrącenia, mogą Państwo otrzymać zwrot Nadpłaty na
    konto bankowe na podstawie noty uznaniowej, wystawionej przez NFZ na Państwa rzecz.
    Wyjaśnić należy, że podstawa opodatkowania powinna być proporcjonalna względem
    ceny towarów i usług. Aby zasada proporcjonalności podatku VAT do ceny towarów i usług
    została zachowana, w przypadku dokonania korekty ceny (jej podwyższenia lub obniżenia)
    powinno następować odpowiednie podwyższenie albo obniżenie podstawy
    opodatkowania dokonanej transakcji. Zmiana ceny produktów leczniczych sprzedawanych
    przez Państwa wywołana zwrotem refundacji na rzecz NFZ, w podatku od towarów i usług
    powoduje obowiązek skorygowania podstawy opodatkowania. Przy ustalaniu podstawy
    opodatkowania nie powinna być jednak pomijana nie tylko okoliczność obniżenia ceny, ale
    również jej podwyższenie.
    W przypadku Zwrotu Refundacji przez Państwa na rzecz NFZ, następuje rzeczywiste
    obniżenie ceny produktów leczniczych objętych refundacją, a tym samym pośrednie
    obniżenie ceny - co powoduje konieczność zmniejszenia podstawy opodatkowania w
    podatku od towarów i usług, a w rezultacie kwoty podatku VAT.
    A zatem w przypadku Nadpłaty, w sytuacji gdy doszło/dojdzie do potrącenia tej Nadpłaty z
    kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek bądź doszło/dojdzie do zwrotu Nadpłaty przez
    NFZ na Państwa rachunek bankowy (o ile wcześniej wpłata z tytułu Zwrotu Refundacji
    została uznana przez Państwa za obniżenie podstawy opodatkowania) nastąpi rzeczywiste
    podwyższenie ceny dostawy towarów (produktów leczniczych). Podwyższenie to powinno
    znaleźć odzwierciedlenie zarówno w wysokości podstawy opodatkowania, jak i kwocie
    podatku należnego.
    W świetle powyższego zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem, że kwota zwróconej
    Nadpłaty (o ile wcześniej wpłata z tytułu Zwrotu Refundacji została uznana za obniżającą
    podstawę opodatkowania) stanowić będzie kwotę otrzymaną od osoby trzeciej z tytułu
    dostawy towarów - produktów leczniczych, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Termin rozliczenia dostawy towarów w sytuacji podwyższenia podstawy opodatkowania
    uzależniony jest od okoliczności, które spowodowały powstanie korekty. Oznacza to, że
    dla podwyższenia podstawy opodatkowania, zasadnicze znaczenie powinien mieć
    moment, w którym wykreowana została podstawa do dokonania korekty, tj. moment w
    którym dokonali/dokonają Państwo potrącenia Nadpłaty z kwotą najbliższej zaliczki
    /zaliczek lub w którym otrzymali/otrzymają Państwo płatność (zwrot nadpłaty) z NFZ. W
    tym momencie nastąpi rzeczywiste podwyższenie ceny produktów leczniczych objętych
    refundacją NFZ. Niezależnie zatem od powodu dokonania podwyższenie ceny, okoliczność
    ta powinna być brana pod uwagę przy ustalaniu podstawy opodatkowania.
    W konsekwencji należy podzielić Państwa stanowisko, że powinni Państwo podwyższyć
    podstawę opodatkowania oraz w konsekwencji kwotę podatku VAT w przypadku
    wystąpienia Nadpłaty w deklaracji za okres, w którym dokonają Państwo potrącenia
    Nadpłaty z kwotą najbliższej należnej zaliczki/zaliczek, bądź w którym otrzymają płatność
    (zwrot Nadpłaty) od NFZ.

    W świetle powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego,
    które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania
    interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.