Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.395.2021.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-23
Teza: Przy sprzedaży udziału w działkach o numerach 1, 2, 3, 4 nie będzie Pan działał jako podatnik, a w konsekwencji sprzedaż udziałów w ww. działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

26 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 26 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania sprzedaży udziału w przedmiotowych działkach. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 grudnia 2021 r. (wpływ 13 grudnia 2021 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Na mocy aktu notarialnego z dnia 15 czerwca 2000 r. wraz z żoną nabył Pan (na zasadach wspólności ustawowej) nieruchomość rolną bez zabudowań, tj. działkę 1 o powierzchni 0,5 ha.

Na mocy aktu notarialnego z 18 listopada 2003 r. nabył Pan wraz z żoną (w 1/2 na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej) i wraz z dwiema córkami (po 1/4 każda z nich) nieruchomość gruntową składającą się administracyjnie z trzech działek o numerach 2, 3, 4 o łącznej powierzchni 1,25 ha (na moment nabycia nieruchomość rolna, zaś do aktu nabycia tej nieruchomości przedłożono zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy m.in. działka nr 4 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w części pod tereny komunikacji, w części pod tereny zieleni ochronnej; działka 2 przeznaczona jest pod tereny wód otwartych i rowów; działka 3 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w pozostałej części pod tereny zieleni ochronnej).

Zamierza Pan wraz z żoną w ramach wykonywania prawa własności sprzedać przysługujący Państwu w wysokości 1/2 udział we wskazanych wyżej działkach o numerach 2, 3, 4, jak również działkę 1 (dalej jako: „Nieruchomość”). Nabywcą Nieruchomości będzie spółka prawa handlowego.

Od 1983 roku prowadził Pan działalność gospodarczą (której przedmiotem była działalność krawiecka). W 2020 r. zaprzestał Pan prowadzenia działalności gospodarczej i w marcu 2020 r. dokonano wykreślenia wpisu z rejestru przedsiębiorców. Jednocześnie należy zauważyć, że przedmiot działalności nigdy nie był związany w jakikolwiek sposób z nieruchomościami, a Nieruchomość nigdy nie była związana w jakikolwiek sposób z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

Nieruchomość nigdy nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia jakiejkolwiek działalności.

Zgodnie z Pana założeniami (jak również innych współwłaścicieli Nieruchomości), Nieruchomość nie została nabyta w celach odsprzedaży, lecz spożytkowania w celach prywatnych. Planowane było by Pan wraz z innymi współwłaścicielami (żoną i córkami) wybudowali w przyszłości dla siebie domy na Nieruchomości, tak by wszyscy współwłaściciele (rodzina) mieszkali blisko siebie. Na przestrzeni kilkunastu lat tych planów nie udało się zrealizować, a Nieruchomość od dnia nabycia nie była i nie jest w jakikolwiek sposób wykorzystywana.

Od dnia nabycia Nieruchomości nie czynił Pan żadnych działań zmierzających do zbycia Nieruchomości. Nigdy nie podejmował Pan jakichkolwiek działań marketingowych, które mogłyby być związane z potencjalną sprzedażą Nieruchomości.

W uzupełnieniu udzielił Pan następujących odpowiedzi:

1.  W jaki sposób nabył Pan działki (zakup, darowizna), które zamierza Pan sprzedać i czy nabycie tych działek przez Pana zostało dokonane w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (należy jednoznacznie określić, czy była to czynność opodatkowana, tj. czy został naliczony podatek VAT, czy zwolniona)?

Nabycie Nieruchomości odbyło się:

\- na mocy aktu notarialnego z dnia 15 czerwca 2000 r. wraz z żoną nabył Pan (na zasadach wspólności ustawowej) nieruchomość rolną bez zabudowań, tj. działkę 1 o powierzchni 0,5 ha.

\- na mocy aktu notarialnego z 18 listopada 2003 r. nabył Pan wraz z żoną (w ½ na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej) i wraz z dwiema córkami (po 1/4 każda z nich) nieruchomość gruntową składającą się administracyjnie z trzech działek o numerach 2, 3, 4 o łącznej powierzchni 1,25 ha (na moment nabycia nieruchomość rolna, zaś do aktu nabycia tej nieruchomości przedłożono zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy m.in. działka nr 4 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w części pod tereny komunikacji, w części pod tereny zieleni ochronnej; działka 2 przeznaczona jest pod tereny wód otwartych i rowów; działka 3 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w pozostałej części pod tereny zieleni ochronnej).

Zakup był od osoby prywatnej, transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

1.  Czy przy nabyciu przez Pana nieruchomości będących przedmiotem zbycia przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego odrębnie dla każdej działki będącej przedmiotem sprzedaży?

Przy nabyciu Nieruchomości mających być przedmiotem zbycia nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług (dla żadnej z działek składających się na Nieruchomość).

1.  Czy na dzień sprzedaży dla działki nr 1 będzie ustanowiony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeśli tak, to jakie będzie jej przeznaczenie wynikające z tego dokumentu?

Przy nabyciu Nieruchomości przedłożono zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy m.in. działka nr 4 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w części pod tereny komunikacji, w części pod tereny zieleni ochronnej; działka 2 przeznaczona jest pod tereny wód otwartych i rowów; działka 3 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w pozostałej części pod tereny zieleni ochronnej).

Działka 1 jest działką sąsiadującą z działkami 4, 2, 3 dlatego uwzględniając powyższe należy przyjąć, że i ona była objęta planem zagospodarowania przestrzennego.

Nie ma Pan wiedzy, nie dowiadywał się, czy do dnia sporządzania niniejszej odpowiedzi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uległ jakiejkolwiek zmianie względem powyższego i jak ujęta w nim jest działka 1.

Wedle najlepszej Pana wiedzy do dnia udzielenia niniejszej odpowiedzi nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również nie ma Pan wiedzy by został złożony jakikolwiek wniosek o wydanie takiej decyzji.

1.  Czy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie rozgraniczające dla działek nr 3 oraz nr 4?

Tak, wedle Pana wiedzy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie rozgraniczające dla działek 2, 3, 4 (wedle dokumentacji przy zakupie Nieruchomości).

1.  Czy sprzedawane działki były/są/będą udostępniane przez Pana/Pana żonę/Państwa wspólnie osobom trzecim na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia itp.)? Jeżeli tak, to czy były/są/będą to umowy odpłatne czy nieodpłatne oraz kiedy były/będą zawierane?

Nie były, nie są i nie będą udostępniane przez Pana/Pana żonę/innych współwłaścicieli osobom trzecim na podstawie jakichkolwiek umów.

1.  Czy przed sprzedażą ww. działek podejmował/będzie podejmował Pan czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych, zmierzające do podniesienia wartości bądź atrakcyjności przedmiotowych działek np.: uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu bądź inne? Jeżeli tak, to jakie były/będą to działania?

Przed planowaną sprzedażą nie podejmował Pan i nie zamierza podejmować czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości bądź atrakcyjności przedmiotowych działek.

7\. Czy zawarł Pan/Pana żona/Państwo wspólnie umowę przedwstępną z nabywcą i czy w umowie przedwstępnej zostały ustalone warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej własność gruntu na nabywcę? Jeśli tak, należy wskazać:

\- jakie warunki zawiera ta umowa oraz w jakim celu została zawarta?

\- jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej ciążą na kupującym, a jakie na sprzedającym?

\- czy w ramach tej umowy udzielił Pan/Pana żona/Państwo wspólnie lub zamierza Pan/Pana żona/Państwo wspólnie udzielić jakichkolwiek pełnomocnictw (upoważnień, zgód) dla nabywcy? Jeżeli tak, to należy wskazać jaki jest/będzie ich zakres (wymienić należy wszystkie czynności, których kupujący może dokonać w Pana/Pana żony/Państwa imieniu).

Nie zawarł Pan/Pana żona nie zawarła/żaden ze współwłaścicieli nie zawarł umowy przedwstępnej z nabywcą.

8\. Czy została przez Pana/Pana żonę/Państwa wspólnie zawarta umowa dzierżawy przedmiotowych działek z przyszłym nabywcą gruntu (od kiedy, na jaki okres i jaka wysokość czynszu) i czy będzie obowiązywała do dnia zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, czy zostanie rozwiązana wcześniej? Jeśli zostanie rozwiązana wcześniej, to należy wskazać, kiedy to nastąpi?

Nie została przez Pana/Pana żonę/żadnego innego ze współwłaścicieli zawarta jakakolwiek umowa dzierżawy przedmiotowych działek z przyszłym nabywcą.

1.  Czy nabywca poniesie/będzie ponosić jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej?

Na moment sporządzania niniejszej odpowiedzi nie została zawarta jakakolwiek umowa przedwstępna dot. Nieruchomości. Przy zawieraniu w przyszłości takiej umowy może Pan na ten moment założyć/przyjąć, że przyszły nabywca nie będzie ponosić jakichkolwiek nakładów finansowych związanych z ww. nieruchomością od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej.

1.  W jaki sposób pozyskał Pan nabywcę dla sprzedawanych działek?

Nabywcą Nieruchomości będzie spółka prawa handlowego, w której wspólnikiem będzie Pana córka i zięć.

Od dnia nabycia Nieruchomości nie czynił Pan żadnych działań zmierzających do zbycia Nieruchomości. Nigdy nie podejmował Pan jakichkolwiek działań marketingowych, które mogłyby być związane z potencjalną sprzedażą Nieruchomości.

1.  Czy posiada Pan inne działki, które zamierza w przyszłości sprzedawać? Jeśli tak – to ile i jakie?

Nie posiada Pan innych działek niż te, które zostały wskazane w niniejszym wniosku o interpretację.

12\. Czy do dnia złożenia wniosku dokonywał Pan już wcześniej sprzedaży nieruchomości? Jeżeli tak, to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

\- kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?

\- w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Pana?

\- w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?

\- kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?

\- ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych i zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe?

Tak.

1\. W latach 70-tych wraz z żoną nabył Pan działkę w miejscowości (…). Na tej działce wybudowali dom (w którym mieszkali) i garaż, którą to nieruchomość sprzedali w 2020 r.

Nieruchomość ta została nabyta w celu wybudowania domu i zamieszkiwania w nim (co zostało zrealizowane).

Po sprzedaży ww. domu przeprowadzili się do domu, który wybudowali w miejscowości (…), by mieszkać bliżej córki i zięcia.

2\. W roku 1994 nabył Pan wraz z żoną od osób fizycznych na podstawie umowy sprzedaży nieruchomość, na której wybudował Pan budynek zakładu, który wykorzystywał w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Nieruchomość ta została zbyta w 2020 r. i opodatkował Pan zbycie tej nieruchomości podatkiem VAT.

Od 1983 roku Pan prowadził działalność gospodarczą (której przedmiotem była działalność krawiecka). W 2020 r. zaprzestał Pan prowadzenia działalności gospodarczej i w marcu 2020 r. dokonano wykreślenia wpisu z rejestru przedsiębiorców.

Jednocześnie należy zauważyć, że przedmiot działalności nigdy nie był związany w jakikolwiek sposób z nieruchomościami, a Nieruchomość (o której we wniosku o interpretację) nigdy nie była związana w jakikolwiek sposób z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

3\. W roku 2003 na mocy aktu notarialnego nabył Pan wraz z żoną działkę budowlaną w miejscowości (…), z zamiarem wybudowania na niej domu na Państwa emeryturę i przeniesienia się do (…). Plany życiowe jednak ułożyły się inaczej i postanowił Pan z żoną w roku 2016 sprzedać ww. działkę i nabyć inną działkę budowlaną (w miejscowości (…)), gdzie wybudowali dom, w którym aktualnie zamieszkują. Działka ta (w (…)) od momentu nabycia aż do sprzedaży (która na moment nabycia w ogóle nie była zakładana/planowana) nie była w jakikolwiek sposób wykorzystywana, nie były zawierane umowy najmu/dzierżawy czy inne, nie była związana z jakąkolwiek działalnością gospodarczą.

Przyczyną sprzedaży tej działki było wybudowanie domu jednorodzinnego, w którym aktualnie zamieszkują wraz z żoną (w miejscowości (…)).

Nie dokonywał Pan sprzedaży innych działek.

1.  Czy Pana żona prowadzi działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.)? Jeśli tak, to w jakim dokładnie zakresie i od kiedy?

Żona Pana nigdy nie prowadziła i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

14\. Czy Pana żona jest z tytułu prowadzenia tej działalności zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?

Żona Pana nigdy nie prowadziła i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

15\. Czy działki opisane we wniosku wykorzystywane były/są/będą do dnia sprzedaży w prowadzonej przez Pana żonę w działalności gospodarczej? Jeśli tak, to w jakim okresie, w jaki sposób i na jakiej podstawie.

Żona Pana nigdy nie prowadziła i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

Nieruchomość nigdy nie była/nie jest/nie będzie w jakikolwiek sposób wykorzystywana przez żonę Wnioskodawcy.

16\. Czy udziały należące do Pana oraz innych współwłaścicieli były również wykorzystywane przez Pana żonę w jej działalności? Jeżeli tak, to w jaki sposób i na jakiej podstawie?

Udziały w Nieruchomości należące do Pana i do innych współwłaścicieli nie były wykorzystywane przez Pana żonę w prowadzonej przez nią działalności.

Żona Pana nigdy nie prowadziła i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

### Pytanie

Czy przy sprzedaży opisanej w stanie faktycznym Nieruchomości będzie działał Pan jako podatnik VAT, a w konsekwencji czy przedmiotowa sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

### Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, przy sprzedaży opisanej w stanie faktycznym Nieruchomości nie będzie Pan działał jako podatnik VAT, a w konsekwencji przedmiotowa sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako „ustawa VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy VAT, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy VAT.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność 5 była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/ WE). Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług określony w ustawie pokazuje więc, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Warto również wskazać na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej który w polskiej sprawie w wyroku z 15 września 2011 r. (orzeczenie w połączonych sprawach sygn. C-180/10 i C-181/10) uznał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Również sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Organy podatkowe podkreślają, że „Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności” (tak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 14 sierpnia 2019 r. – sygn. 0111-KDIB3-1.4012.360.2019.2.IK).

Wobec powyższego, dokonując sprzedaży Nieruchomości będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym i będzie to typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Nie wykazywał Pan i nie wykazuje jakiejkolwiek aktywności w przedmiocie zbycia Nieruchomości, którą można by w jakikolwiek sposób porównywać do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W Pana ocenie planowane zbycie Nieruchomości będzie stanowić zarząd Pana majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że ww. sprzedaż nie będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT, a Pan nie będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy VAT.

Z uwagi na powyższe, należy uznać, że przedmiotem sprzedaży będzie składnik Pana majątku osobistego i sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, zatem czynność sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynności odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Art. 196 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli, o czym stanowi art. 198 Kodeksu cywilnego. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359), zwany dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym.

W myśl art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że

oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy w danej sprawie w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że nabył Pan wraz z żoną aktem notarialnym z 15 czerwca 2000 r. (na zasadach wspólności ustawowej) nieruchomość rolną bez zabudowań tj. działkę 1 o powierzchni 0,5 ha. Ponadto aktem notarialnym z 18 listopada 2003 r. małżonkowie (w 1/2 udziału na zasadach wspólności ustawowej) wraz z dwiema córkami (każda w 1/4) nabyli nieruchomość gruntową składającą się administracyjnie z trzech działek o numerach 2, 3, 4. Zamierza Pan wraz z żoną w ramach wykonywania prawa własności sprzedać działkę nr 1 oraz przysługujący im w wysokości 1/2 udział w działkach 2, 3, 4. Nabywcą Nieruchomości będzie spółka prawa handlowego. Nieruchomość nigdy nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia jakiejkolwiek działalności. Zgodnie z Pana założeniami (jak również innych współwłaścicieli Nieruchomości), Nieruchomość nie została nabyta w celach odsprzedaży, lecz spożytkowania w celach prywatnych. Planowane było by Pan wraz z innymi współwłaścicielami (żoną i córkami) wybudowali w przyszłości dla siebie domy na Nieruchomości, tak by wszyscy współwłaściciele (rodzina) mieszkali blisko siebie. Na przestrzeni kilkunastu lat tych planów nie udało się zrealizować, a Nieruchomość od dnia nabycia nie była i nie jest w jakikolwiek sposób wykorzystywana. Od dnia nabycia Nieruchomości nie czynił Pan żadnych działań zmierzających do zbycia Nieruchomości. Nigdy nie podejmował Pan jakichkolwiek działań marketingowych, które mogłyby być związane z potencjalną sprzedażą Nieruchomości. Od 1983 r. prowadził Pan działalność gospodarczą (której przedmiotem była działalność krawiecka). W 2020 r. zaprzestał Pan prowadzenia działalności gospodarczej i w marcu 2020 r. wykreślono wpis z rejestru przedsiębiorców. Przedmiot działalności nigdy nie był związany w jakikolwiek sposób z nieruchomościami, a Nieruchomość nigdy nie była związana w jakikolwiek sposób z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

Przed planowaną sprzedażą nie podejmował Pan i nie zamierza podejmować czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości bądź atrakcyjności przedmiotowych działek.

Nie zawarł Pan umowy przedwstępnej z przyszłym nabywcą. Przedmiotowe działki nie były udostępniane na podstawie umowy dzierżawy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy przy sprzedaży udziału w działkach o numerach 1, 2, 3, 4 nie będzie Pan działał jako podatnik, a w konsekwencji sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy działa Pan w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie

realizowana transakcja. Co do zasady bowiem, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Pana należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając przedmiotowe działki będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

A zatem, dokonując sprzedaży udziału w przedmiotowych działkach będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a dostawę tych nieruchomości cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

**Podsumowując, przy sprzedaży udziału w działkach o numerach 1, 2, 3, 4 nie będzie Pan działał jako podatnik, a w konsekwencji sprzedaż udziałów w ww. działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.**

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga kwestie skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowych działek dla Pana, natomiast nie wywiera skutku prawnego dla współwłaścicieli tych działek.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).