Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.915.2024.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Pomimo spełnienia przez Wnioskodawcę warunków do zastosowania ulgi dla młodych, zwolnieniem wymienionym w art. 21 ust. 1 pkt 148 ww. ustawy, nie są objęte umowy zlecenia zawarte z nierezydentami opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: nierezydent; ulga-ulga dla młodych; umowa-umowa zlecenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala podatkowa.-Dochody z zagranicy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga dla młodych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 148; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 1-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów uzyskanych przez nierezydenta na
    terytorium Polski. Uzupełnił go Pan pismem z 1 stycznia 2025 r. (wpływ 1 stycznia 2025 r.)
    oraz pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Sp. z.o.o. posiadająca swoją siedzibę w Polsce zatrudni Pana na podstawie umowy
    zlecenia do wykonania usług w zakresie (...), tj. rezydenta podatkowego Liechtensteinu
    (EOG) nie prowadzącego działalności gospodarczej. Ww. rezydencja podatkowa
    potwierdzona jest certyfikatem rezydencji podatkowej z Liechtensteinu.
    Usługi zawarte w podpisanej umowie będą przez Pana realizowanie na terenie Polski.
    Mieszka Pan na terenie Liechtensteinu i przebywa Pan na terenie Polski mniej niż 90 dni w
    ciągu roku.
    Nie ma Pan ukończonych 26 lat. W tym samym roku, uzyska Pan inne dochody z tytułu
    umowy o pracę z pracodawcą mającym swoją siedzibę na terenie Konfederacji
    Szwajcarskiej. Pana łączne dochody w ciągu roku przekroczą 85.528 zł.
    Pytania
    1) Czy ww. rezydent podatkowy Liechtensteinu (Pan) może na wniosek wyrażony w
      zeznaniu podatkowym składanym za dany rok podatkowy zostać opodatkowanym
      według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy ww. rezydent Liechtensteinu (Pan) powinien obliczyć skalę podatkową tylko na
      podstawie dochodów uzyskiwanych na terenie Polski czy łącznych dochodów ze
      wszystkich krajów?
    3) Czy ww. rezydent Liechtensteinu (Pan) może skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego
      opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      tzw. „Ulgi dla młodych”?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1 Między Polską a Liechtensteinem nie ma bezpośredniej umowy o wymianie
    informacji podatkowych, aczkolwiek Liechtenstein ww. umowę podpisał z Unią
    Europejską, której Polska jest członkiem, a więc jest stroną w ww. umowie. Z tego powodu
    uważa Pan, że rozliczenie według skali podatkowej na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych powinno być możliwe.
    Ad. 2 Artykuł 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że
    nierezydenci podlegają opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terenie

    Rzeczpospolitej Polskiej, a więc według Pana skala podatkowa powinna być obliczona
    tylko na podstawie dochodów uzyskanych na terenie Polski.
    Ad. 3 Ulga według Pana ma zastosowanie bez względu na rezydencje podatkową płatnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ogólne - obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium RP centrum interesów życiowych.

    Tym samym, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium
    Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby
    na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie
    którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a
    ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
        służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy,
        bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
        nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
        praw do takiej nieruchomości;
      5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
        papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym
        uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich
        wynikających;
    5a. umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
        spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw
        o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
        tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw -
        jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną,
        tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby
        prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
    6a. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub

        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:
      Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się
      przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o
      których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Przepisy te wskazują, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób
    fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów
    uzyskiwanych ze źródła przychodów położonego na jej terytorium. Jest to tzw. zasada
    ograniczonego obowiązku podatkowego. Warunkiem posiadania w Polsce statusu
    podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca
    zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że przepis art. 3 ust. 2b ww. ustawy wymienia tylko
    przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, w tym
    przychody z działalności wykonywanej osobiście. Użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności” wskazuje, że ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów,
    które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano
    opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje
    się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo
    opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym
    państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego podmiotu, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że jako rezydent podatkowy
    Liechtensteinu (potwierdzony certyfikatem rezydencji) zamierza Pan zawrzeć ze Spółką z
    o. o. mającą siedzibę w Polsce umowę zlecenia do wykonywania usług w zakresie (...).
    Usługi zawarte w umowie będzie Pan realizował na terenie Polski. Jednakże mieszka Pan
    na terytorium Lichtensteinu i przebywa Pan na terenie Polski mniej niż 90 dni w ciągu
    roku. Za wykonanie umowy zlecenia uzyska Pan wynagrodzenia.
    W Polsce podlegają opodatkowaniu tylko przychody (dochody) uzyskane w Polsce.
    Podatek u źródła
    Katalog źródeł przychodów został określony przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 tej
    ustawy, wśród których w pkt 2 wymienił:
      Działalność wykonywaną osobiście.
    Według art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
      umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
        te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje
    art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
      1. z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w
        art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz
        za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej,
        handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości
        20% przychodu;
      2. z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
        wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu
        w wysokości 20% przychodu;
      3. z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
        portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
        wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w
        wysokości 10% przychodów;
      4. uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
        posiadania biletu lotniczego przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w
        wysokości 10% przychodów;
      5. z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Analizując możliwość zastosowania w sprawie uregulowań zawartych w art. 29 ust. 1
    ustawy, należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca uzależnił opodatkowanie
    należności wymienionych w tym przepisie od faktu, czy przychody uzyskane zostały na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wyjaśnić należy, że pod pojęciem „dochody (przychody) osiągnięte na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej” należy bowiem rozumieć zarówno dochody (przychody)
    osiągane z podejmowania działań, jak i dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę mającą ograniczony obowiązek podatkowy np.
    dochód z tytułu wykonywania usługi przez tę osobę na rzecz podmiotu polskiego.
    Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest miejscem wypłaty wynagrodzenia, które stanowi
    dochód podatnika.
    Jak wynika z art. 29 ust. 2 tej ustawy:

      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    W świetle art. 29 ust. 3 ustawy:
      Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, są
      uzyskane przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego
      pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, pod warunkiem że podatnik posiada
      zaświadczenie o istnieniu zagranicznego zakładu, wydane przez właściwy organ
      podatkowy państwa, w którym ma on miejsce zamieszkania, albo przez właściwy
      organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
    Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a:
      1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita
        Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
        do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej i
      2) udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych
    - uzyskane przychody, o których mowa w ust. 1, podlegające opodatkowaniu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą, na wniosek wyrażony w zeznaniu
      podatkowym składanym za dany rok podatkowy, opodatkować na zasadach
      określonych w art. 27 ust. 1. W tym przypadku pobrany od tych przychodów
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w ust. 1, traktuje się na równi z
      pobraną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy.
    Stosownie do art. 29 ust. 5 ww. ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się, jeżeli istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów
      międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez
      organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w
      którym osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Ze zdarzenia przyszłego wynika, że jako rezydent podatkowy Liechtensteinu zamierza Pan
    zawrzeć umowę zlecenia z polską spółką mającą siedzibę na terytorium Polski. Pana
    rezydencja podatkowa potwierdzona jest certyfikatem rezydencji. Nie prowadzi Pan
    działalności gospodarczej.
    Polska dotychczas nie zawarła z Księstwem Liechtenstein umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. W związku z tym nie został spełniony warunek określony w art. 29 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nie istnieje podstawa prawna
    wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych
    umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez
    organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym
    osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Wskazana przez Pana umowa w sprawie automatycznej wymiany informacji finansowych
    w celu poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych z 7 grudnia
    2004 r. (Dz.U.UE.L.2004.379.84) traktuje jedynie o wymianie informacji, nie stanowi
    umowy o unikania podwójnego opodatkowania, ani też nie jest inną ratyfikowaną umową

    międzynarodową, której stroną jest Rzeczpospolita Polska. Stroną umowy jest Unia
    Europejska, która zawarła umowę w celu poprawy wypełniania obowiązków odnośnie
    wymiany informacji finansowych.
    Zatem nie istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska. Nie ma więc zastosowania art. 29 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie ma Pan możliwości na wniosek wyrażony w
    zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy rozliczenia dochodów uzyskanych na
    podstawie umowy zlecenia według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Do opodatkowania Pana przychodów (dochodów) uzyskanych na terytorium Polski z
    umowy zlecenia będzie miał zastosowanie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w zeznaniu podatkowym składanym
    za dany rok podatkowy Pana przychody uzyskane tylko na terytorium Polski z tytułu
    umowy zlecenia będą podlegały opodatkowaniu 20% zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym.
    Ulga dla młodych
    Odnosząc się do zastosowania w Pana przypadku ulgi dla młodych określonej w art. 21
    ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuję co następuje:
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 148 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku
        pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z
        dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. z 2018 r. poz. 1244),
      d) z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia
        14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,
      e) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
    - otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 21 ust. 39 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ulga dla młodych, wprowadzona na mocy art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób
    fizycznych m.in. z osobiście wykonywanej działalności na podstawie umowy zlecenia
    niezależnie od miejsca położenia źródła tych przychodów, otrzymanych przez podatnika
    do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty
    85.528 zł.
    Ulga dla młodych może mieć, co do zasady, zastosowanie zarówno do przychodów
    osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej terytorium.

    Jednakże, na podstawie art. 29 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem, o którym mowa w ust.
      1, przepisu art. 21 ust. 1 pkt 148 nie stosuje się.
    Zatem, pomimo spełnienia przez Pana warunków do zastosowania ulgi dla młodych,
    zwolnieniem wymienionym w art. 21 ust. 1 pkt 148 ww. ustawy, nie są objęte umowy
    zlecenia zawarte z nierezydentami opodatkowane zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Pan jako rezydent podatkowy Liechtensteinu nie będzie mógł
    skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tzw. „ulgi dla młodych”.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.