Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-453/10/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-22
Teza: Czy nieodpłatne świadczenie w zakresie wywozu azbestu z posesji osób fizycznych finansowane z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a realizowane w ramach programu rządowego stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dotacja; fundusz-fundusz celowy; fundusz-fundusz ochrony środowiska; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 22 kwietnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych finansowania ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej kosztów transportu i utylizacji wyrobów zawierających azbest - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych finansowania ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej kosztów transportu i utylizacji wyrobów zawierających azbest.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W celu wspierania przedsięwzięć związanych z gospodarką odpadami i ochroną powierzchni ziemi, Gmina będąca wnioskodawcą w latach 2008-2009 realizowała zadanie pn. „\`(...)\`”. Środki na realizację przedmiotowego zadania pochodziły z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Realizacja zadania odbywała się na podstawie Programu usuwania wyrobów zawierających azbest z terenu gminy L. przyjętego Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 11 lutego 2008r., zgodnie z zarządzeniem Burmistrza z dnia 18 lutego 2008r. na podstawie umów zawartych pomiędzy gminą a firmami wywozowymi wyłonionymi w trybie ustawy - Prawo zamówień publicznych, oraz w oparciu o rządowy program - Program usuwania wyrobów zawierających azbest stosowanych na terytorium Polski przyjętego przez Radę Ministrów w dniu 14 maja 2002r. i Programu Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032, przyjętego przez Radę Ministrów w dniu 14 lipca 2009r. Gmina, przystępując do realizacji zadania pn. „\`(...)\`”, opierała się na zapisach art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie uznano, że w tym artykule uregulowanie prawne nie nawiązuje do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, tak jak to ma miejsce w normie art. 21 ust. 1 pkt 129, gdzie w sposób wyraźny mowa jest o dotacjach z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, tylko do środków jednostki samorządu terytorialnego jakim jest zarówno budżet gminy jak również Gminny Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Uznano zatem, że zwolnienie z opodatkowania właścicieli posesji z tytułu udzielenia im dofinansowania do transportu i utylizacji wyrobów azbestowych - było uprawnione.

W związku z otrzymaną interpretacją indywidualną znak: IBPB II/1/415-927/09/HK z dnia 02 marca 2010r., że środki Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nie są środkami budżetu gminy, wnioskodawca dodatkowo wyjaśnia, że sposób dokonywanego wywozu odpadów azbestowych uniemożliwia ustalenie wartości nieodpłatnego świadczenia, ponieważ podstawą do wszczęcia postępowania o zamówienie publiczne na przedmiotowe zadania było nie tylko zabezpieczenie na ten cel środków finansowych, a przede wszystkim wnioski mieszkańców - właścicieli posesji o wywóz i utylizację azbestu. We wnioskach tych mieszkańcy wskazywali szacunkową ilość azbestu do wywiezienia i utylizacji. Były to ilości określone w szt, m2, m3 lub tonach, oszacowane niedokładnie (np. 100 - 150 m2). Na potwierdzenie, że firma świadcząca usługę odebrała odpady z danej posesji, zostały złożone przez mieszkańców oświadczenia, które podpisywali właściciele danej nieruchomości bądź inni domownicy.

W oświadczeniach tych wykazane zostały również przybliżone ilości odebranych odpadów (około \`(...)\` ton) wyszacowane mniej lub bardziej dokładnie przez pracowników firm odbierających odpady, gdyż odpady nie były ważone na poszczególnych posesjach. Ilości odpadów azbestowych wykazane we wnioskach mieszkańców, a ilości odpadów wykazane w oświadczeniach mieszkańców są rozbieżne. Porównanie danych z wniosków (m2, m3, tony) złożonych przez mieszkańców z danymi wykazanymi na oświadczeniach (w tonach), nie daje jednoznacznej odpowiedzi ile faktycznie odpadów wywieziono z danej posesji.

Zastosowanie przelicznika przyjętego w „Wojewódzkiej bazie wyrobów i odpadów zawierających azbest” (1 m2 pokrycia azbestowego ~ 11 kg), wykazuje duże różnice pomiędzy deklarowaną a oszacowaną wywiezioną ilością odpadów. Prawdopodobnie taki stan rzeczy wynika zarówno z błędów szacowania przez mieszkańca jak i pracownika firmy odbierającej odpady. Nie bez znaczenia jest sposób magazynowania odpadów na terenie posesji. Odpady były zawilgocone, a niektóre wręcz odbierane podczas ulewnego deszczu. W tym przypadku stosowanie ww. przelicznika jest nieuzasadnione.

Rozliczenie świadczonej usługi z Wykonawcą odbywało się na podstawie ilości odpadów wywiezionych z Gminy i złożonych na składowisku odpadów niebezpiecznych (potwierdzone kartami przekazania odpadów) oraz ceny za 1 tonę odpadów.

Dofinansowanie usuwania azbestu osobom fizycznym odbywało się poprzez zapłatę przez gminę wykonawcy za usługę odbioru, transportu i utylizacji azbestu, a właściciele posesji (osoby fizyczne), od których odbierano odpady azbestowe, nie otrzymały fizycznie środków finansowych. Mieszkańcy uczestniczący w realizacji przedmiotowego zadania mieli uzyskać pomoc ze strony gminy w pozbyciu się azbestu, a gmina mogła zrealizować swój Program oraz Program Rządowy.

Istotą dla gminy w realizacji całego przedsięwzięcia była ilość niebezpiecznych odpadów zawierających azbest wywiezionych z terenu gminy na składowisko odpadów niebezpiecznych, nie zaś ilość odpadów odebranych z danej nieruchomości, dlatego też odpadów nie ważono na poszczególnych nieruchomościach (byłoby to trudne technicznie do zrealizowania i prawdopodobnie znacznie podrażałoby koszty odbioru odpadów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nieodpłatne świadczenie w formie nieodpłatnego wywozu azbestu na rzecz osoby fizycznej, którego wartość – w ocenie wnioskodawcy - nie jest możliwa do ustalenia, stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy brak ważenia odpadów na posesjach, brak dokładnych danych co do odebranej ilości odpadów (są przybliżone \`(...)\` ton około), uniemożliwia prawidłowe ustalenie wartości przychodu zgodnie z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak wyjaśniono w wydanej dnia 02 marca 2010r. interpretacji znak IBPB II/1/415-927/09/HK, w niniejszym przypadku nie może mieć zastosowania zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego otrzymane przez osoby fizyczne świadczenie w postaci sfinansowania ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej usuwanie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest z terenu gminy, stanowi dla tych osób przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 11 ust. 2a ww. ustawy).

W tym miejscu zauważyć należy, iż wnioskodawca dysponuje szacunkowymi ilościami azbestu wykazanymi we wnioskach o wywóz odpadów azbestowych oraz wykazanymi w oświadczeniach o ilości odpadów faktyczne wywiezionych przez firmę przewozową z poszczególnych posesji. Dysponuje również ogólną kwotą za jaką dokonano wywozu i utylizacji azbestu z terenu gminy. Zatem sposób obliczenia dochodu poszczególnych mieszkańców jest wyłącznie kwestią techniczną. Problemy techniczne dotyczące obliczenia dochodu poszczególnych osób, wynikające ze względów organizacyjnych związanych z wywozem i utylizacją wyrobów zawierających azbest – wbrew opinii wnioskodawcy - nie stanowią podstawy do twierdzenia, iż w ogóle nie powstaje przychód do opodatkowania. Problemy techniczne nie mogą prowadzić bowiem do unikania opodatkowania świadczeń otrzymywanych przez osoby fizyczne.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz w oparciu o przedstawione wyżej przepisy należy stwierdzić, że otrzymane przez osoby fizyczne świadczenie w postaci sfinansowania ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zadania związanego z usuwaniem odpadów niebezpiecznych zawierających azbest z terenu gminy stanowi dla nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, którego wysokość winna zostać ustalona zgodnie z przepisami prawa i opodatkowana.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.