Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.625.2018.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-07
Teza: Skutki podatkowe otrzymania spłaty w związku z działem spadku
Słowa kluczowe: lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; nabycie; spadek; spadek-dział spadku; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2018 r. (data wpływu 20 grudnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 stycznia 2019 r. (data wpływu 25 stycznia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w związku z działem spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w związku z działem spadku.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 10 stycznia 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.625.2018.1.ACZ, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 11 stycznia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 stycznia 2019 r.). W dniu 25 stycznia 2019 r. (nadano w dniu 23 stycznia 2019 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 29 kwietnia 2017 r. zmarł syn Wnioskodawczyni. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego w dniu 26 lipca 2017 r. przed notariuszem, na podstawie ustawy spadek nabyli: żona spadkodawcy w 1/2 części, ojciec spadkodawcy w 1/4 części oraz matka spadkodawcy (Wnioskodawczyni) w 1/4 części. Z zaświadczeń wydanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego … – właściwego dla miejsca zamieszkania osoby zmarłej wynika, że spadek po ww. zmarłym obejmujący 1/2 część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego został zgłoszony przez wszystkich spadkobierców do opodatkowania, a nabycie to zostało zwolnione od podatku na podstawie art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2018 r., poz. 644, z późn. zm.).

W dniu 6 lutego 2018 r. w wyniku mediacji, Wnioskodawczyni wraz z mężem i synową zawarli ugodę oraz sporządzili przed notariuszem umowę o dział spadku. Wartość majątku podlegającego umowie o dział spadku została określona na kwotę 62 000 zł. Z tytułu działu spadku synowa Wnioskodawczyni zobowiązana była, tytułem spłaty, do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni oraz Jej męża kwoty po 11 500 zł dla każdego, co zostało dokonane w dniu 6 lutego 2018 r. tuż przed podpisaniem aktu notarialnego dotyczącego umowy o dział spadku.

Fakt ten (informacja o dokonanej spłacie) został ujawniony w akcie notarialnym w § 5, cyt.: „Z.P. i J.P. oświadczają, że w dniu dzisiejszym, przed podpisaniem tego aktu notarialnego otrzymali w równych między sobą częściach łącznie kwotę 23.000. – (dwadzieścia trzy tysiące) złotych i odbiór całej kwoty spłaty z tytułu działu spadku i zniesienia wspólności niniejszym kwitują”. W ww. akcie notarialnym z dnia 6 lutego 2018 r. dotyczącym działu spadku nie został określony termin na dokonanie przez synową spłaty na rzecz Wnioskodawczyni oraz Jej męża, gdyż jak wspomniano powyżej, synowa Wnioskodawczyni dokonała spłaty w tym samym dniu przed podpisaniem aktu, co zostało udokumentowane w cytowanym powyżej akcie notarialnym.

Przedmiotem zawartej między Wnioskodawczynią, Jej mężem a synową ugody był dział spadku, w skład którego wchodziła wyłącznie 1/2 część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, objętego księgą wieczystą Sądu Rejonowego, w której w Dziale II jako współwłaściciele widnieli synowa Wnioskodawczyni – w udziale 3/4 części, Wnioskodawczyni – w udziale 1/8 części oraz mąż Wnioskodawczyni – w udziale 1/8 części.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy kwota uzyskana z tytułu spłaty w związku z działem spadku po zmarłym synu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tj. czy spłatę spadkobiercy dokonaną w wyniku sprzedaży spadku, tj. odziedziczonych udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego po zmarłym synu należy traktować jako odpłatne zbycie określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) i przychód ten opodatkować zgodnie z tą ustawą, czy też zgodnie z zapisem art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jest to przychód podlegający przepisom ustawy podatku od spadków i darowizn, a więc niepodlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych od przychodu ze zbycia udziału we własności nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), na podstawie przytoczonego poniżej materiału, tj. orzecznictwa sądów administracyjnych, indywidualnych interpretacji Dyrektorów Izb Skarbowych oraz odpowiedzi na interpelację poselską Ministra Finansów – po spłaceniu przez synową części wartości spadku przysługującej Wnioskodawczyni, nie powinna Ona płacić podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) ‒ przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy ‒ przed upływem pól roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jednak, na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zbyła Ona wraz ze swoim mężem część udziału w spadku, który wcześniej podlegał przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego równowartość nie może zatem podlegać ponownemu opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni nie uzyskała przychodu z tytułu spłaty przez synową części udziału we własności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gdyż dokonała jedynie spieniężenia części udziału uzyskując równowartość spłaconego udziału. Zatem, po stronie Wnioskodawczyni nie powstał przychód ani przysporzenie, które mogłoby stanowić przedmiot opodatkowania (zgodnie ze stanowiskiem WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 918/12).

Ponadto, zdaniem Wnioskodawczyni, w analizowanej sprawie istotne jest określenie pojęcia „nabycie spadku”, a konkretnie stwierdzenie, że umowny dział spadku mieści się w pojęciu „nabycia spadku”.

Analiza przepisów zawartych w Kodeksie cywilnym oraz w Kodeksie postępowania cywilnego pozwala zauważyć, że w postępowaniu spadkowym mogą wystąpić dwa powiązane ze sobą postępowania. Pierwsze ‒ mające na celu stwierdzenie nabycia spadku (Księga IV, tytuł VI Kodeksu cywilnego oraz art. 669 Kodeksu postępowania cywilnego) oraz drugie ‒ które zmierza do działu spadku (Księga IV, tytuł VIII Kodeksu cywilnego oraz art. 680 Kodeksu postępowania cywilnego). Oznacza to, że oba postępowania należy zaliczyć do spraw z zakresu prawa spadkowego, gdyż dział spadku jest następstwem m.in. aktu poświadczenia dziedziczenia.

Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdza również interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2012 r., nr ITPB2/415-876/12/RS, zgodnie z którą „otrzymanie przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku kwoty ekwiwalentnej do posiadanego udziału w spadku nie spowoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotne znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma okoliczność, że spłata nie przekroczyła wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału spadkowego. W konsekwencji, na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych”.

W związku z powyższym, skoro nie doszło do przysporzenia majątkowego względem odziedziczonego udziału, gdyż otrzymana spłata za udział we współwłasności w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego w wyniku działu spadku mieści się w udziale jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w spadku, to zdaniem Wnioskodawczyni, uznać należy, że kwota uzyskana z tytułu spłaty udziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Podsumowując, otrzymanie przez jednego spadkobiercę (Wnioskodawczynię) od drugiego spadkobiercy (synowej) w wyniku działu spadku kwoty ekwiwalentnej bądź mniejszej (jak to miało miejsce w przypadku Wnioskodawczyni) od wartości posiadanego przez Wnioskodawczynię udziału w spadku, nie powoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 tej ustawy (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1148/15, wyrok NSA z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 2765/15 i przywołane w nim orzecznictwo).

Zdaniem Wnioskodawczyni, bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że spłatę otrzymała Ona tuż przed podpisaniem aktu notarialnego o dział spadku (w tym samym dniu), co zostało zapisane w umowie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć nie tylko sprzedaż, czy zamianę, ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości, jej części lub udziału w niej oraz praw majątkowych za odpłatnością, a więc co do zasady również dział spadku i odpłatne zniesienie współwłasności.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 29 kwietnia 2017 r. zmarł syn Wnioskodawczyni. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego w dniu 26 lipca 2017 r., na podstawie ustawy spadek nabyli: żona spadkodawcy w 1/2 części, ojciec spadkodawcy w 1/4 części oraz matka spadkodawcy (Wnioskodawczyni) w 1/4 części. W skład spadku wszedł udział 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.

W dniu 6 lutego 2018 r. w wyniku mediacji, Wnioskodawczyni wraz z mężem i synową zawarli ugodę oraz sporządzili przed notariuszem umowę o dział spadku. Wartość majątku podlegającego umowie o dział spadku została określona na kwotę 62 000 zł. Z tytułu działu spadku synowa Wnioskodawczyni zobowiązana była, tytułem spłaty, do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni oraz Jej męża kwoty po 11 500 zł dla każdego, co zostało dokonane w dniu 6 lutego 2018 r. tuż przed podpisaniem aktu notarialnego dotyczącego umowy o dział spadku.

Przedmiotem zawartej między Wnioskodawczynią, Jej mężem a synową ugody był dział spadku, w skład którego wchodziła wyłącznie 1/2 część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, którego współwłaścicielami byli: synowa Wnioskodawczyni – w udziale 3/4 części, Wnioskodawczyni – w udziale 1/8 części oraz mąż Wnioskodawczyni – w udziale 1/8 części.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z poźn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów Kodeksu.

Stosownie do art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego). Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

W myśl art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym – przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających ustawie o podatku od spadków i darowizn – nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn z dnia 28 lipca 1983 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 644, z późn. zm.), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Źródłem nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego było dziedziczenie, które mieści się w katalogu przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z chwilą nabycia spadku powstał u Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Rozpatrywana sprawa nie dotyczy jednak przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż mamy do czynienia z sytuacją, kiedy Wnioskodawczyni dokonuje rozporządzenia swoim udziałem w masie spadkowej na podstawie działu spadku, który – na co wskazuje analiza art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – nie podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jeżeli zatem nabycie tytułem działu spadku nie podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, to nie ma do niego zastosowania wyłączenie zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II FSK 1905/11.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa wyjaśnić należy, że dział spadku, którego przedmiotem jest udział 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, następujący ze spłatą na rzecz Wnioskodawczyni, powoduje, że umowa ta ma charakter odpłatny. Nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu zbycia przysługującego Wnioskodawczyni udziału w ww. spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Jeżeli suma spłaty nie przekracza wartości przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w sytuacji, w której spłata jest ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku, podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku przez Wnioskodawczynię.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro suma spłaty przyznana na rzecz Wnioskodawczyni w związku z działem spadku, nie przekracza Jej udziału w spadku – co wynika z treści wniosku

– to w opisanej sytuacji nie powstał przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od otrzymanej kwoty. Istotne znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma okoliczność, że spłata przyznana w wyniku działu spadku nie przekracza wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału w spadku, a czynność prawna została dokonana wyłącznie między spadkobiercami.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe, pomimo że we własnym stanowisku Wnioskodawczyni odnosi się m.in. do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to artykuł nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla męża Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.