Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-832/09/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-18
Teza: Czy prawidłowym jest nieewidencjonowanie na kasie fiskalnej przychodów ze sprzedaży biletów wstępu do dyskoteki?
Słowa kluczowe: dyskoteka; kasa-kasa rejestrująca; usługi-usługi rozrywkowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2009 r. (data wpływu 9 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W przedmiotowym wniosku, przedstawiono następujący stan faktyczny:

Jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, której przedmiotem jest prowadzenie dyskoteki. Działalność ta została sklasyfikowana w PKD (2004) w grupie 92.34.Z – działalność rozrywkowa pozostała gdzie indziej nie sklasyfikowana. Symbol PKWiU dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług to 92.34.12 – usługi związane z działalnością dyskotek. Wstęp na dyskoteki podlega opłacie, za którą wydawany jest bilet. Po wejściu, klient ma zapewnione miejsce do tańczenia, oprawę muzyczną oraz dostęp do baru, gdzie dodatkowo odpłatnie serwowane są napoje (alkoholowe, bezalkoholowe), artykuły spożywcze oraz posiłki. Na kasie fiskalnej ewidencjonowane są przychody ze sprzedaży artykułów spożywczych w barze, tj. napojów, posiłków itp. Natomiast nie są ewidencjonowane przychody ze sprzedaży biletów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy prawidłowym jest nieewidencjonowanie na kasie fiskalnej przychodów ze sprzedaży biletów wstępu do dyskoteki?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż biletów do dyskoteki podlega zwolnieniu z ewidencjonowania w kasie fiskalnej. Zgodnie z wyjaśnieniami znajdującymi się w III części załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności, podgrupa 92.34.Z – działalność rozrywkowa pozostała, gdzie indziej nie sklasyfikowana – obejmuje między innymi działalność dyskotek. Wnioskodawca wskazuje, iż symbol PKWiU dla świadczonych usług to 92.34.12 – usługi związane z działalnością dyskotek. Bilet wstępu warunkuje wejście do dyskoteki, w związku z czym przychód ze sprzedaży biletu jest równocześnie przychodem z działalności dyskoteki. Sprzedaż artykułów spożywczych i alkoholowych w barze jest odrębną działalnością, która również jest ujęta we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Przychody z tego tytułu są ewidencjonowane na kasie fiskalnej. W załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencjonowania w kasie fiskalnej, usługi z grupy 92 zostały wymienione jako czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania w kasie fiskalnej (z wyłączeniem usług związanych z filmami wideo oraz wyświetlaniem filmów na innych nośnikach). Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, skoro przychody ze sprzedaży biletów są przychodami z działalności dyskoteki, a te są sklasyfikowane w grupie PKD 92, korzystają ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania w kasie fiskalnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

W obecnym stanie prawnym obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 228, poz. 1510).

Na podstawie zapisów zawartych w § 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia, do dnia 31 grudnia 2009 r. zwolniono z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 29 tego załącznika, wymieniono usługi związane z rekreacją, kulturą i sportem, z wyłączeniem usług związanych z filmami i taśmami wideo oraz wyświetlaniem filmów na innych nośnikach (PKWiU ex 92).

Oznaczenie w załączniku danej grupy „ex” oznacza, że zwolnienie odnosi się tylko do danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania.

Należy również zwrócić uwagę na regulacje zawarte w § 4 ust. 1 pkt 9 powołanego rozporządzenia, z którego wynika iż zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się bez względu na wysokość osiąganych obrotów przy dostawie między innymi wyrobów tytoniowych (PKWiU 16.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 % oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w poz. 43 załącznika do rozporządzenia.

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi dyskotekę. Ponadto dokonuje sprzedaży posiłków, artykułów spożywczych i napojów (alkoholowych i bezalkoholowych) i w tym zakresie prowadzi ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż do dnia 31 grudnia 2009 r. Wnioskodawca na podstawie cytowanego § 2 ust. 2 w powiązaniu z poz. 29 załącznika do rozporządzenia, ma prawo do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotów osiąganych z tytułu sprzedaży biletów wstępu do dyskoteki, przy założeniu, że podana klasyfikacja PKWiU 92.34.12 jest prawidłowa,

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Zatem tutejszy organ podatkowy nie dokonywał oceny poprawności przedstawionych przez Wnioskodawcę klasyfikacji statystycznych, wobec czego niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.