Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1113/12-5/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-01
Teza: Czy przy nabyciu przedmiotu użyczenia – czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka – Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2012 r. (data wpływu 5 listopada 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 stycznia 2013 r. (data wpływu 16 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 16 stycznia 2013 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego oraz pytanie w zakresie odliczenia podatku naliczonego, a także w dniu 23 stycznia 2013 r. o dodatkową opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe zmienione na stan faktyczny w związku z uzupełnieniem wniosku z dnia 14 stycznia 2013 r.).

Wnioskodawca – Gmina – zamierza zawrzeć umowę użyczenia z Sp. z o.o., w której 100% udziałów posiada Powiat (nie Gmina). Przedmiotem użyczenia będą cztery zestawy komputerowe i jeden notebook, które zakupione zostaną przez Gminę Miejską na doposażenie pracowni obrazkowych Sp. z o.o. Umowa zawierana jest na czas nieokreślony.

W uzupełnieniu do wniosku Gmina wskazała, iż w dniu 7 grudnia 2012 r. zawarła umowę użyczenia z Sp. z o.o.

Sp. z o.o. realizuje zadania z zakresu ochrony zdrowia. Zakupiony sprzęt został sfinansowany ze środków własnych budżetu Miasta – zadanie: zakup sprzętu informatycznego i oprogramowania, został użyczony na czas nieokreślony z możliwością rozwiązania umowy z uprzednim jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, wszelkie koszty utrzymania sprzętu ponosi biorący w użyczenie.

Zakupiony sprzęt komputerowy ujęty jest w ewidencji środków trwałych Gminy zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości. Gmina nie odprowadziła podatku VAT od wymienionej czynności i nie odliczyła podatku naliczonego.

Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy, regulujących zasady używania rzeczy. Zgodnie z zapisem art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie rzeczy do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia - na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stanowi nieodpłatne świadczenie usług. W celu ustalenia zasad opodatkowania czynności wykonywanej przez Gminę na podstawie umowy użyczenia ważne jest stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle przedstawionej sytuacji czynność wykonywana przez Gminę Miejską na podstawie umowy użyczenia jest związana z jej statutową działalnością – jest zadaniem własnym gminy. Wynika to z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), który stanowi, że zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w zakresie ochrony zdrowia (pkt 5), należy do zadań własnych gminy. W związku z tym przytoczona czynność użyczenia nie może być traktowana jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. W przedmiotowej sprawie, nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a opisane czynności nie rodzą obowiązku podatkowego w podatku VAT. Ponadto, Gmina zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT nie mogła odliczyć podatku VAT naliczonego, ponieważ zakupiony sprzęt nie służy sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu do wniosku).

Czy przy nabyciu przedmiotu użyczenia – czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka – Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ zakupiony sprzęt nie będzie służył sprzedaży opodatkowanej, Gmina nie odliczy podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi:

1.  suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
    1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
    2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
    3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Należy zaznaczyć, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podkreślić należy, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze prywatnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy ochrony zdrowia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Gmina – w dniu 7 grudnia 2012 r. zawarła umowę użyczenia z Sp. z o.o., w której 100% udziałów posiada Powiat (nie Gmina). Przedmiotem użyczenia są cztery zestawy komputerowe i jeden notebook, które zakupione zostały przez Gminę Miejską na doposażenie pracowni obrazkowych Sp. z o.o. Umowa zawierana jest na czas nieokreślony. Zakupiony sprzęt został sfinansowany ze środków własnych budżetu Miasta – zadanie: zakup sprzętu informatycznego i oprogramowania, został użyczony na czas nieokreślony z możliwością rozwiązania umowy z uprzednim jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, wszelkie koszty utrzymania sprzętu ponosi biorący w użyczenie. Czynność wykonywana przez Gminę Miejską na podstawie umowy użyczenia jest związana z jej statutową działalnością – jest zadaniem własnym gminy. Wynika to z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591), który stanowi, że zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w zakresie ochrony zdrowia (pkt 5), należy do zadań własnych gminy. Ponadto, w opinii Gminy zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT nie mogła ona odliczyć podatku VAT naliczonego, ponieważ zakupiony sprzęt nie służy sprzedaży opodatkowanej.

W interpretacji nr ILPP2/443-1113/12-4/AKr z dnia 1 lutego 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał, że czynność nieodpłatnego oddania w użyczenie czterech zestawów komputerowych oraz jednego notebooka Sp. z o.o. nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani nieodpłatnego świadczenia usług, podlegających opodatkowaniu w trybie art. 8 ust. 2 tej ustawy. Zatem, przedmiotowa czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W rezultacie, przy nabyciu przedmiotu użyczenia w postaci czterech zestawów komputerowych oraz jednego notebooka, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem nie została spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. związek nabywanych towarów ze sprzedażą opodatkowaną – o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.