Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-591/13-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-12
Teza: Czy otrzymany zwrot podatku powstały w wyniku dokonania korekty zadeklarowanego VAT należnego (zmiana stawki VAT ze stawki podstawowej na obniżoną) jest neutralny dla Spółki na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: nadpłata; nadpłata-zwrot nadpłaty; podatek; podatek-podatek należny; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z 10 grudnia 2013 r. (data wpływu 12 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu12 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi sieć restauracji. Restauracje działają pod różnymi markami. Spółka świadczy usługi gastronomiczne oraz dokonuje dostawy towarów spożywczych.

Spółka uznała, iż w odniesieniu do sprzedaży niektórych towarów stosowała stawkę podstawową podatku VAT, zamiast stawki obniżonej. W konsekwencji, Spółka dokonała korekt deklaracji podatkowych VAT za poszczególne miesiące lat 2011–2012 i zmniejszyła kwotę podatku VAT należnego.

Jednocześnie z ww. korektami deklaracji VAT-7, Spółka złożyła, na podstawie art. 75 § 2 pkt 1 lit. b w zw. z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej wnioski o stwierdzenie nadpłaty podatku VAT.

Spółka otrzymała od organu podatkowego zwrot nadpłaconego podatku na podstawie przepisów rozdziału 9 „Nadpłata” Ordynacji podatkowej. Zwrot nadpłaty nastąpił na rachunek bankowy Spółki.

Nadpłacony podatek VAT należny nie był zaliczany przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymany zwrot podatku powstały w wyniku dokonania korekty zadeklarowanego VAT należnego (zmiana stawki VAT ze stawki podstawowej na obniżoną) jest neutralny dla Spółki na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany przez Spółkę zwrot podatku powstały w wyniku dokonania korekty zadeklarowanego VAT należnego (zmiana stawki VAT ze stawki podstawowej na obniżoną) jest neutralny na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Brak przychodu na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się „zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów”.

Zatem nie powstaje przychód, jeżeli podatek:

1.  stanowił dochód budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
2.  został zwrócony, umorzony lub zaniechany,
3.  nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Ad. a).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy VAT „podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa”. Zatem nadpłacony przez Spółkę podatek VAT należny stanowił dochód budżetu państwa. Spełniona jest zatem przesłanka zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazana w pkt a).

Ad. b).

Termin zwrot podatku został zdefiniowany w Ordynacji podatkowej. Stosownie do art. 3 pkt 7 Ordynacji podatkowej, przez zwrot podatku „rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego”. Inną formą zwrotu podatku przewidzianą w przepisach prawa podatkowego jest w szczególności zwrot nadpłaty na podstawie przepisów rozdziału 9 „Nadpłata” Ordynacji podatkowej. Pogląd taki podziela również doktryna. Jak wskazuje C. Kosikowski w Ordynacja podatkowa, Komentarz ze zwrotem podatku „mamy do czynienia, gdy nastąpi nadpłata podatku, o której mowa w przepisach zamieszczonego w dziale III o.p. rozdziału 9 „Nadpłata” (art. 72–80)”. Stanowisko takie potwierdza również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 3 listopada 2011 r. sygn. ITPB3/423-437/11/AW, zgodnie z którą „zwrot podatku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wiąże się przede wszystkim z sytuacją istnienia nadpłaty. Nadpłatą jest natomiast m.in. kwota nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku (art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Jak wskazała Spółka w opisie stanu faktycznego, Spółka otrzymała zwrot nadpłaconego podatku VAT należnego w trybie zwrotu nadpłaty przewidzianego w Ordynacji podatkowej. W konsekwencji, spełniona jest przesłanka zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazana w pkt b).

Ad. c).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów podatku od towarów i usług. Podatek VAT należny może stanowić koszt uzyskania jedynie w wyjątkowych przypadkach wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. b ww. ustawy, takich jak import usług i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, przekazania lub zużycia towarów na potrzeby reprezentacji i reklamy, nieodpłatnych przekazań towarów. Żaden z tych przypadków nie dotyczy sytuacji Spółki. W rezultacie, Spółka, jak wskazała w opisie stanu faktycznego, nie zaliczała nadpłaconego podatku VAT należnego do kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, spełniona jest przesłanka zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w postaci niezaliczenia zwróconego podatku do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, otrzymany zwrot podatku powstały w wyniku dokonania korekty zadeklarowanego VAT należnego (zmiana stawki VAT ze stawki podstawowej na obniżoną) nie będzie wiązał się z powstaniem przychodu dla Spółki na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pogląd powyższy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym i interpretacjach organów podatkowych.

Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z 2 marca 2012 r. sygn. III SA/Wa 1659/11: „w sytuacji, gdy Skarżąca otrzyma zwrot nadpłaty odpowiadającej różnicy pomiędzy nadwyżką podatku VAT należnego nad naliczonym w konsekwencji zmniejszenia wysokości podatku należnego, kwota zwrotu podatku nie będzie podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6 u.p.d.o.p.”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 18 grudnia 2009 r. sygn. ILPB3/423- 843/09-6/AO stwierdził, że gdy: „z przedstawionego przez Spółkę we wniosku stanu faktycznego wynika, że dokonała korekty deklaracji podatku od towarów i usług, dotyczącej podatku należnego i złożyła wniosek o zwrot nadpłaty w podatku VAT za lata 2004–2009. Jednocześnie ww. podatek od towarów i usług nie został wcześniej zaliczony przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w takiej sytuacji zwrócony podatek nie będzie stanowił przychodu podatkowego. Reasumując, zwrócone kwoty nadpłaconego podatku od towarów i usług za lata 2004–2009, nie ujęte przez Spółkę w kosztach uzyskania przychodów, nie stanowią przychodu podatkowego w momencie ich faktycznego otrzymania, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 7 września 2009 r. sygn. IBPBI/2/423-1025/09/MS potwierdził, że: „w myśl art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) zwrócona przez Urząd Skarbowy kwota nienależnie zapłaconego podatku VAT w wysokości 7% (usługi komunikacji miejskiej) nie podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych”.

VAT należny nie stanowi przychodu.

Niezależnie od powyższej argumentacji, należy zauważyć, iż zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przychodów nie zalicza się „należnego podatku od towarów i usług”. Skoro podatek VAT należny nie stanowi przychodu, to konsekwentnie również jego korekta nie powinna wiązać się z obowiązkiem korekty wysokości przychodów Spółki.

Jedynie zwrócony podatek naliczony stanowi przychód.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychód stanowi „w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami – naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów”. W świetle przywołanego przepisu, przychód stanowi zwrócony podatek VAT naliczony, który został uprzednio zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

A contrario, w przeciwieństwie do podatku VAT naliczonego, przychodu nie stanowi zwrócony podatek VAT należny, jak w przypadku opisanym w stanie faktycznym.

Neutralność podatku VAT.

Ustawodawca wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych liczne przepisy, które wskazują, iż podatek od towarów i usług jest, co do zasady, neutralny na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Stosownie do:

*   art. 12 ust. 4 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się „zwróconej, na podstawie odrębnych przepisów, różnicy podatku od towarów i usług”,
*   art. 12 ust. 4 pkt l0a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się „zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług”,
*   art. 12 ust. 4 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się „oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług, w rozumieniu odrębnych przepisów”,
*   przywołany wcześniej art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż tylko w przypadkach określonych w tym przepisie zwrócony podatek VAT stanowi przychód,
*   art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się „należnego podatku od towarów i usług”,
*   art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów podatku od towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, iż podatek VAT, co do zasady, nie wiąże się z powstaniem kosztów i przychodów na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. W konsekwencji, zdaniem Spółki, otrzymany zwrot podatku powstały w wyniku dokonania korekty zadeklarowanego VAT należnego (zmiana stawki na VAT podstawowej na stawkę obniżoną) jest neutralny dla Spółki na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ustosunkowując się natomiast do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że są one rozstrzygnięciami stanowiącymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

W odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawcę orzeczenia sądu administracyjnego należy stwierdzić, że jest ono rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.