Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-3.4510.56.2017.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-08
Teza: W zakresie opodatkowania w Polsce dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
Słowa kluczowe: rezydencja-rezydencja podatkowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 lutego 2017 r. (data wpływu 8 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od osób prawnych w zakresie opodatkowania w Polsce dochodów bez względu na miejsce ich osiągania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości opodatkowania w Polsce dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (dalej: „Spółka”) zarejestrowana w Polsce, będąca rezydentem Polski i czynnym podatnikiem Vat na terytorium Polski, posiada 100% udziału kapitału zagranicznego (duńskiego). Jedyny udziałowiec Spółki - osoba prawna mająca nieograniczony obowiązek podatkowy w Królestwie Danii, posiada nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 30 dni co najmniej 25% swoich udziałów w kapitale Spółki i co najmniej 25% praw głosu w organach stanowiących tą Spółkę. Jedyny udziałowiec podlega podatkowi dochodowemu od całości swoich dochodów na terenie Danii, a stawka podatku na terenie Danii wynosi 22%. Jedyny udziałowiec Spółki został utworzony zgodnie z prawem duńskim i jest spółką określaną mianem APS. Wnioskodawca na dzień złożenia wniosku nie posiada innych udziałowców oprócz spółki zagranicznej przez nieprzerwany okres dłuższy niż 30 dni.

Spółka posiadająca siedzibę na terytorium Polski osiąga przychody, które pochodzą ze sprzedaży usług spawania na nieruchomości na terenie Danii, Norwegii i w Polsce. Co do zasady, przychody te opodatkowane w Polsce są stawką 19%, jednak Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy przychody te powinny być opodatkowane na terenie Polski. Wątpliwość ta wyniknęła z tego powodu, że zarząd tej Spółki, jak i jedyny udziałowiec znajduje się na terenie Danii i jest opodatkowany od całości swoich przychodów na terytorium Danii. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (art. 5) mówi o miejscu położenia zakładu. Określenie zakład obejmuje m.in. siedzibę zarządu, filię, biuro, fabrykę, warsztat. Zarząd znajduje się w Danii. W Polsce natomiast znajduje się filia, biuro. Zgodnie z art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opodatkowanie przychodów powinno nastąpić na terytorium tego kraju, gdzie znajduje się siedziba lub zarząd. Zgodnie z powyższym, opodatkowanie powinno mieć miejsce w Polsce, ponieważ w tymże kraju znajduje się siedziba Spółki. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że zarząd znajduje się w Królestwie Danii.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochody Spółki z o.o., o której mowa powyżej, powinny być opodatkowane w Polsce?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** dochody te winny być opodatkowane w Polsce, ze względu na fakt, że w Polsce znajduje się siedziba Spółki. Art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mówi, że nierezydenci, płacą w Polsce podatek, jedynie z dochodów osiągniętych w Polsce. Faktem jest tutaj, że nierezydentem jest jedyny udziałowiec Spółki. Spółka natomiast jako zarejestrowana w Polsce, mająca siedzibę na terytorium Polski jest jej rezydentem, a więc opodatkuje wszystkie przychody w Polsce bez względu na miejsce ich osiągania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Jak z powyższego przepisu wynika polski ustawodawca stosuje dwa równorzędne kryteria uznawania osoby prawnej za podatnika podlegającego opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskiwanych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania – miejsce siedziby takiej osoby, czyli miejsce wskazane we właściwych rejestrach jako adres siedziby osoby prawnej lub posiadanie zarządu na terytorium Polski.

W świetle powyższego, skoro Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to w świetle cytowanego wyżej art. 3 ust. 1 updop, jest rezydentem podatkowym Polski i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.