Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-470/08/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-03
Teza: Czy Spółka postąpiła słusznie uznając zwróconą pomoc publiczną w całości tj. w kwocie 37,1 mln zł. jako koszt nie stanowiący kosztów uzyskania przychodu podatkowego, a zwrot w/w kwoty od I Sp. z o.o. uznała jako przychód nie zaliczany do przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust 4 pkt 6a), natomiast dodatkowe odsetki jakie uzyskała w wyniku rozłożenia na raty zwrotu tj. kwotę 784,5 tys. zł. uznała jako przychód podatkowy?
Słowa kluczowe: odsetki; pomoc-pomoc publiczna; restrukturyzacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 04 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zwróconej pomocy publicznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 czerwca 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zwróconej pomocy publicznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dawniej Huta (zmiana nazwy Spółki w dniu 24 listopada 2006 r.) zakończyła proces restrukturyzacji na podstawie ustawy o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy w 2005 r. Aby proces restrukturyzacji był przeprowadzony to Komisja Europejska badała czy Huta może być restrukturyzowana na bazie w/w ustawy i czy w ten sposób nie będzie jej udzielona pomoc publiczna. Jednocześnie Komisja Europejska badała również pomoc publiczną jaką Huta otrzymała w latach 1997-2002 między innymi rodzaj pomocy to dotacja na restrukturyzację zatrudnienia, umorzenie kosztów egzekucyjnych, umorzenie odsetek od zaległości podatkowych, umorzenie wpłat na PFRON i umorzenie podatków. Komisja Wspólnoty Europejskiej decyzją z dnia 05 lipca 2005 r. (Decyzja w załączeniu do wniosku) uznała iż pomoc publiczna jaką otrzymała Huta w latach 1997 - 2002 tj. kwotę 19,7 mln zł jest niezgodna ze wspólnym rynkiem i zobowiązała do jej zwrotu wraz z odsetkami ale liczonymi zgodnie z prawem unijnym (tabela podmiotów żądających zwrotu stanowi załącznik do wniosku). W decyzji wskazała podmioty solidarnie odpowiedzialne za zwrot tj. Hutę, Spółkę, M Sp. z o.o. oraz O Sp. z o.o. Zwrot niedozwolonej pomocy publicznej był warunkiem dalszej restrukturyzacji Huty.

W związku z powyższą decyzją KE inwestor nabywający udziały spółek Huty, w tym między innymi Spółki M Sp. z o.o., I Sp. z o. o. zobowiązał się do zapłaty w/w pomocy. W wyniku wykonania decyzji z dnia 05 lipca 2005 r. KE organy żądające zwrotu, pomimo solidarnej odpowiedzialności 3 podmiotów oraz wskazania Spółki iż to I Sp. z o. o. jako następca prawny Spółki M Sp. z o. o. oraz inwestor jest obowiązany tą pomoc zwrócić, zwracały się o zwrot do Spółki jako podmiotu, który bezpośrednio tą pomoc otrzymał. W wyniku powyższego oraz w związku z wysokimi sankcjami jakimi Komisja Europejska groziła stronie polskiej, Spółka dokonała ostatecznie w marcu 2007 r. zwrotu niedozwolonej pomocy publicznej w wysokości 37, 1 mln zł (należność główna + odsetki liczone wg stopy referencyjneji stopy procentowej dla potrzeb zwrotu pomocy państwa ustalonej dla każdego roku np. od 01 stycznia 2007 r. stopa wynosiła 5,94%). W wyniku porozumienia szczegółowego w sprawie sposobu wykonania zobowiązań jakie ciążyły na Spółce I Sp. z o.o. wobec Spółki tj. zwrotu zapłaconej pomocy publicznej, I Sp. z o.o. zgodnie z zawartym harmonogram, zwróciła do października 2007 r. Spółce kwotę 37,1 mln zł wraz z odsetkami w kwocie 784,5 tys. zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka postąpiła słusznie uznając zwróconą pomoc publiczną w całości tj. w kwocie 37,1 mln zł jako koszt nie stanowiący kosztów uzyskania przychodu podatkowego, a zwrot w/w kwoty od I Sp. z o.o. uznała jako przychód nie zaliczany do przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust 4 pkt 6a), natomiast dodatkowe odsetki jakie uzyskała w wyniku rozłożenia na raty zwrotu tj. kwotę 784,5 tys. zł uznała jako przychód podatkowy?

Zdaniem wnioskodawcy zwrot państwu pomocy publicznej udzielonej Hucie w latach 1997 - 2002 jako, że dotyczy ona przede wszystkim umorzonych kosztów egzekucyjnych, umorzonych odsetek od zobowiązań podatkowych, dotacji na restrukturyzację zatrudnienia nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodu podatkowego oraz takiego kosztu nie będą stanowiły odsetki naliczone i zapłacone wg stopy refenecyjnej uznanej przez Komisję Europejską, pomimo iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wyłącza z kosztów między innymi odsetki naliczone od zobowiązań oraz odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, a niewątpliwie odsetki zapłacone od pomocy publicznej do tej grupy nie należą. Natomiast zwrot kwoty zapłaconej pomocy tj. 37,1 mln zł od I Sp. z o.o. uznała zgodnie z art. 12 ust 4 pkt 6a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) jako przychód nie zaliczany do przychodu podatkowego tj. zwrotu wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodu. Spółka stanęła na stanowisku, iż tę operację gospodarczą należy potraktować w roku 2007 jako neutralną podatkowo czyli nie uznać kosztu podatkowego z tytułu zwrotu państwu niedozwolonej pomocy publicznej wraz z odsetkami i nie uznać przychodu podatkowego z tytułu zwrotu wydatkowanej kwoty nie uznanej za koszt podatkowy, a zwróconej przez I Sp. z o.o. Natomiast dodatkową korzyć w postaci uzyskanych odsetek za rozłożenie Spółce I Sp. z o.o. zwrotu w/w pomocy na raty uznała za przychód podatkowy roku 2007.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (Dz. U. z 2002 r. Nr 213, poz. 1800) określa zasady i warunki restrukturyzacji przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy, a także tryb postępowania w sprawach restrukturyzacji. Zgodnie z przepisem art. 32f ust. 1 pkt 1 w/w ustawy restrukturyzacja na szczególnych zasadach polega na przejęciu od przedsiębiorcy przez Operatora zobowiązań przedsiębiorcy, o których mowa w art. 32a ust. 1 lub art. 32c ust. 1 oraz składników majątku przedsiębiorcy. Zgodnie z ust. 2 w/w przepisu przejęcie przez Operatora zobowiązań przedsiębiorcy następuje z mocy prawa z dniem przeniesienia na niego własności składników majątku według ich wartości księgowej; z tym dniem wygasają także zabezpieczenia tych zobowiązań na majątku lub prawach przedsiębiorcy, ustanowione przez Wierzyciela.

W myśl art. 32l w/w ustawy w dniu przejęcia przez Operatora składników majątku i zobowiązań przedsiębiorcy na zasadach określonych w niniejszym rozdziale oraz w dniu zbycia tego majątku i spłaty tych zobowiązań przez Operatora, a także ich umorzenia w trybie art. 32i ust. 4, nie rozpoznaje się przychodów podatkowych oraz kosztów uzyskania przychodów. W związku z tym, że otrzymana pomoc publiczna była obojętna podatkowo tj. nie stanowiła przychodu ani kosztu uzyskania przychodów to również jej zwrot nie stanowi dla Spółki przychodu i kosztu uzyskania przychodów. Z przedstawionego powyżej stanu faktycznego wynika, iż Spółka zakończyła proces restrukturyzacji na podstawie ustawy o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy w 2005 r. Aby proces restrukturyzacji był przeprowadzony to Komisja Europejska badała czy Spółka (dawniej Huta) może być restrukturyzowana na bazie w/w ustawy. Jednocześnie Komisja Europejska badała również pomoc publiczną jaką Spółka (dawniej Huta) otrzymała w latach 1997-2002. Komisja Wspólnoty Europejskiej uznała iż pomoc publiczna jaką otrzymała Huta w latach 1997 – 2002 jest niezgodna ze wspólnym rynkiem i zobowiązała do jej zwrotu wraz z odsetkami.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”), przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Jednakże zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o pdop do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Z kolei kwestię kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów normują przepisy art. 15 i 16 ustawy o pdop. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy pod warunkiem, że mają one bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż wydatki finansowane z pomocy publicznej takie jak umorzenie kosztów egzekucyjnych, umorzenie odsetek od zaległości podatkowych, umorzonych odsetek od zobowiązań podatkowych, dotacji na restrukturyzację zatrudnienia, umorzenie wpłat na PFRON i umorzenie podatków, a także odsetki od zwróconej pomocy publicznej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Natomiast zwrot tych wydatków stosownie do postanowień art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o pdop nie będzie stanowił przychodu.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o pdop do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). Z treści tego przepisu wynika, iż podatnik uzyskuje przychód podatkowy z tytułu odsetek od należności, dopiero w momencie faktycznego ich otrzymania. Ustawodawca konstruuje zatem zasadę kasową zaliczania otrzymanych odsetek do przychodów. Otrzymanie odsetek związane jest z uzyskaniem przysporzenia o charakterze majątkowym, w wyniku którego dochodzi do zwiększenia aktywów podatnika. Tym samym powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W świetle powyższego, uznać należy, iż odsetki od zwróconej Spółce przez Spółkę I pomocy publicznej w 2007 r. stanowią dla niej przychód w dacie faktycznego otrzymania.

Stanowisko podatnika przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2008 r. jest zatem **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.