Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.741.2024.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: W zakresie ulgi na ekspansję.
Słowa kluczowe: produkty-sprzedaż produktów; ulga-ulga na ekspansję
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18eb-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2024 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 13 stycznia 2025 r. (data wpływu do Organu tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca jest osobą prawną. Prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i
    posiada siedzibę jak i stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej. Jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa
    o CIT”). Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na
    terytorium RP. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym
    mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej i nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej
    strefy ekonomicznej, w związku z czym nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Wnioskodawca świadczy usługi produkcji odzieży oraz ich sprzedaży.
    Sprzedaż jest dokonywana głównie przez internet, poprzez stronę internetową jak i
    poprzez portale sprzedażowe jak (...). Sprzedawana jest odzież wyprodukowana
    (wytworzona) przez Wnioskodawcę w 99%. Pozostały 1% sprzedaży dotyczy produktów
    których produkcją zajmuje się inny podmiot i są od niego nabywane przez Wnioskodawcę
    w celu dalszej odsprzedaży. Wytworzone rzeczy nie są sprzedawane do podmiotów
    powiązanych.
    Spółka prowadzi i zamierza prowadzić bezpośrednio działania marketingowe wpływające
    na wzrost przychodów ze sprzedaży produktów. W związku z tym, Wnioskodawca ponosi
    wydatki na:
    1) usługi reklamy sprzedawanej odzieży umieszczane na (...), (...),
    2) usługi pozycjonowanie oraz reklamy na (...),
    3) usługi agencji reklamowej związane z pozycjonowaniem sklepu internetowego,
    4) usługi podmiotu który obsługuje newsletter informacyjny wnioskodawcy,
    5) usługi agencji wyspecjalizowanej w prowadzeniu sklepu internetowego,
      przygotowywania gotowych rozwiązań (gotowa strona internetowa sklepu
      przedstawiającą informację o produktach oraz możliwości jej obsługi w zakresie
      przedstawiania informacji o produktach)
    6) usługi marketingu afiliacyjnego.
    Ponadto, okresowo przy wprowadzaniu nowej kolekcji odzieży Wnioskodawca jest
    zmuszony zaktualizować swoją stronę internetową i zamieścić tam zdjęcia odzieży. W tym
    celu, musi nawiązać współpracę z modelką którą prezentuje tą odzież, aby potencjalni
    klienci widzieli jak odzież wygląda w rzeczywistości. Ponadto, konieczny jest wynajem
    pomieszczenia na sesję zdjęciową. Powyższe ma charakter informacyjno-promocyjny i ma
    za zadanie pokazać klientom wygląd sprzedawanej rzeczy. Funkcjonuje to na identycznych
    zasadach jak w praktycznie każdym sklepie internetowym z odzieżą.
    Powyższe koszty nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W piśmie z 13 stycznia, będącym odpowiedzią na wezwanie, odpowiedzieliście Państwo na
    następujące pytania:
    1. Czy uzyskują Państwo przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, czy z tzw.
      „ulgi na ekspansję” zamierzają Państwo skorzystać tylko w stosunku do przychodów z
      działalności operacyjnej?
      Wnioskodawca zamierza skorzystać z tzw. „ulgi na ekspansję” tylko w stosunku do
      przychodów z działalności operacyjnej.
    2. Czy w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku
      podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w
      ust. 1, zwiększyliście Państwo przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do
      przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów?

      Wnioskodawca oczywiście spełni ten warunek skorzystania z tzw. „ulgi na ekspansję”.
      Z uwagi na fakt, że do dnia złożenia wniosku nie minęły wspomniane 2 lata od
      poniesienia kosztów nie można stwierdzić, iż Wnioskodawca już spełnił ten warunek.
    3. Czy opisane we wniosku wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie
      art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
      Tak
    4. Co należy rozumieć przez użyte we wniosku określenie „przy wprowadzaniu nowej
      kolekcji odzieży Wnioskodawca jest zmuszony zaktualizować swoją stronę internetową
      i zamieścić tam zdjęcia odzieży. W tym celu musi nawiązać współpracę z modelką
      którą prezentuje tą odzież” – jakie konkretnie są to wydatki?
      Wnioskodawca wskazał w załączniku ORD-IN/A przekazanym do organu, że jest to
      wynagrodzenie modelki za sesję.
    5. Co należy rozumieć przez użyte we wniosku określenie „konieczny jest wynajem
      pomieszczenia na sesję zdjęciową” – jakie konkretnie są to wydatki?
      Jest to najem pomieszczenia (np. apartamentu lub domu) w którym odbywa się sesja
      zdjęciowa na czas sesji zdjęciowej.
    6. Co należy rozumieć przez użyte we wniosku określenie „usługi podmiotu który
      obsługuje newsletter informacyjny wnioskodawcy” – jakie konkretnie są to wydatki i
      czego dotyczą?
      Są to wydatki na usługi podmiotu, który tworzy i obsługuje wysyłkę profesjonalnego
      newslettera. Celem newsletterów jest z reguły informowanie czytelników o bieżących
      aktualnościach oraz utrzymywanie z nimi kontaktu; newsletter jest wysyłany
      jednorazowo albo regularnie - co pewien, ustalony czas. Jest to tzw. Email marketing.
      Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie ma własnego działu marketingu dlatego też
      posiłkuje się wyspecjalizowanymi agencjami reklamowymi, które oferują usługi
      informacyjne dla obecnych jak i potencjalnych klientów jak np. obsługa newslettera
      informacyjnego.
    7. Co należy rozumieć przez użyte we wniosku określenie „usługi agencji
      wyspecjalizowanej w prowadzeniu sklepu internetowego, przygotowywania gotowych
      rozwiązań” – jakie konkretnie są to wydatki i czego dotyczą?
      Są to wydatki na przygotowanie i dostarczenie gotowej strony internetowej sklepu
      przedstawiająca informację o produktach oraz jej obsługi w zakresie przedstawiania
      informacji o produktach.
      Wyspecjalizowane agencje marketingowe (reklamowe) przygotowują te rozwiązania
      oraz oferują ich bieżącą obsługę w tym informatyczną.
    8. Co należy rozumieć przez użyte we wniosku określenie „usługi marketingu afiliacyjnego”
      – jakie konkretnie są to wydatki i czego dotyczą?
      Marketing afiliacyjny bazuje na zasadzie współpracy pomiędzy reklamodawcą a
      afiliantem - afiliant promuje i informuje o produktach oferowanych przez firmę

      reklamodawcy w zamian za prowizję od wygenerowanej sprzedaży lub innych działań,
      jak np. wypełnienie formularza kontaktowego. Wykorzystuje różnorodne kanały, takie
      jak strony internetowe, blogi, media społecznościowe czy e-maile, aby kierować
      potencjalnych klientów do stron sprzedażowych reklamodawcy.
      W związku z powyższym jest to wynagrodzenie należne afiliantowi.
    9. Czy opisane wydatki, obejmują swoim zakresem wydatki na promocję Spółki czy
      produktów Spółki?
      Wydatki swoim zakresem obejmują produkty spółki. Ukierunkowane są na
      zwiększenie sprzedaży produktów wytwarzanych przez Wnioskodawcę.
    Pytania
    1. Czy opisane w stanie faktycznym wydatki mieszczą się w katalogu zawartym w art. 18eb
      ust. 7 ustawy o CIT?
    2. Czy Wnioskodawca może skorzystać z ulgi stosując proporcje sprzedaży produktów
      wytworzonych przez niego wobec produktów odprzedawanych czyli 99%/1% kosztów
      kwalifikowanych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki opisane w stanie faktycznym mieszczą się katalogu
    zawartym w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT i uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania z
    ulgi na ekspansję.
    Zgodnie z art. 18eb ustawy o CIT:
    1. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
      dochodu uzyskane go przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku
      podatkowym.
    2. Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    3. Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    4. Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2
      kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
      kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych,
      lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym
      kraju.

    5. Przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie
      przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    6. W przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o którym
      mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym
      upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do odpowiedniego
      doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    7. Za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
        a) organizację miejsca wystawowego,
        b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
        c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
        przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
        informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
        dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
        celu składania ofert innym podmiotom.
    8. Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
      mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
      odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia
      przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika uwzględniane w
      kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    9. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w
      celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
      przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
      części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat
      podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub
      miał prawo skorzystać z odliczenia.
    10. Koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
      dochodowym.

    Wnioskodawca spełnia wszystkie formalne wymogi zastosowania ulgi. Natomiast, jeżeli
    chodzi o katalog kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów to wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki te
    kwalifikują się do „działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni
    reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur,
    katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów”.
    Zgodnie z definicją, promocja oznacza marketingowe przedsięwzięcie przedsiębiorstwa,
    które ma na celu zwiększenie popytu na dobra i usługi, które są przez nie świadczone.
    Działania promocyjne wpływają na decyzje klientów i potencjalnych nabywców poprzez
    dostarczanie informacji, argumentacji, obietnic oraz skłanianie do kupna lub skorzystania
    z promowanych produktów i usług, wytwarzając przy tym pozytywną opinię o
    przedsiębiorstwie.
    Reklamą, zgodnie ze słownikiem języka polskiego, jest działanie mające na celu zachęcenie
    potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z
    określonych usług. Działania promocyjne to zatem wszelkie działania, wykorzystywane do
    poinformowania klientów (odbiorców) o istnieniu oferty oraz doprowadzenia do zakupu
    produktu, skorzystania z usługi.
    Podkreślić należy, że katalog działań promocyjno-informacyjnych nie jest katalogiem
    zamkniętym. Ustawodawca nie zdefiniował czym są działania promocyjno-informacyjne,
    lecz wskazał jedynie przykładowe działania, które mogą stanowić działania informacyjno-
    promocyjne.
    Zgodnie z ogólnie przyjętym znaczeniem, działania promocyjne to działania mające na
    celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do
    skorzystania z określonych usług. Działania promocyjno-informacyjne to zatem wszelkie
    działania, wykorzystywane do poinformowania klientów (odbiorców) o istnieniu oferty
    oraz doprowadzenia do zakupu produktu, skorzystania z usługi.
    Wnioskodawca wskazuje, że usługi:
    1) usługi reklamy sprzedawanej odzieży umieszczane na (...), (...),
    2) usługi reklamy na (...),
    są wprost wskazane w ustawie jako działania promocyjno-informacyjne jako zakup
    przestrzeni reklamowej;
    3) usługi agencji reklamowej związane z pozycjonowaniem sklepu internetowego,
    są także ewidentną promocją sklepu internetowego, gdyż pojawia się ten sklep wysoko w
    wynikach wyszukiwania co przejawia się na lepszą widoczność tego sklepu w internecie, a
    więc właśnie jego promocję;
    4) usługi podmiotu który obsługuje newsletter informacyjny wnioskodawcy,
    są ze swojej istoty działaniami informacyjnymi wskazującymi klientom np. nowe produkty;
    5) usługi agencji wyspecjalizowanej w prowadzeniu sklepu internetowego,
      przygotowywania gotowych rozwiązań (gotowa strona internetowa sklepu
      przedstawiająca informację o produktach oraz możliwości jej obsługi w zakresie
      przedstawiania informacji o produktach),
    są z jednej strony wprost wskazane jako przygotowanie strony internetowej, a z drugiej
    strony jej utrzymanie jest to działanie informacyjne jak i promocyjne (mające pokazać jakie
    produkty są dostępne sprzedaży, jak i wypromować ich sprzedaż wśród klientów);
    6) usługi marketingu afiliacyjnego
    są z ze swojej istoty działaniami promocyjnymi.
    Wnioskodawca odnosząc się z kolei do wydatków na najem pomieszczenia
    przeznaczonego do sesji zdjęciowej jak i wynagrodzenie modelki uważa, że także ten

    wydatek trzeba sklasyfikować jako informacyjno-promocyjny. Bez tej sesji spółka nie
    sprzedałaby tylu sztuk odzieży prezentując tylko zdjęcie tej odzieży np. na białym tle.
    Zawsze zdjęcie na modelce/modelu lepiej prezentuje odzież. Ma walor także informacyjny
    i ukazuje jak odzież układa się realnie na człowieku. Prezentuje jej fason jak i wady i zalety
    dla każdej sylwetki. Sesje takie są niezbędne w każdym sklepie z odzieżą aby pokazać
    klientom te rzeczy jak wyglądają „w rzeczywistości”.
    Słuszność powyższego poglądu potwierdza interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 23 grudnia 2022 r. 0111-KDIB2-1.4010.412.2022.1.AR w którym organ
    stwierdził, że „stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie
    ustalenia przychodów, ponoszonych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży:
    - wskazanych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT:
    (...)
    - koszty przygotowania materiałów reklamowych, m.in. koszty druku katalogów - jest
      prawidłowe,
    - koszty nabycia przestrzeni reklamowej w sieci i promocji w social mediach, m.in. (...),
      gdzie prezentowane i promowane są produkty Spółki - jest prawidłowe,
    - koszty związane z korzystaniem z zagranicznych platform sprzedażowych (...) gdzie
      prezentowane i promowane są produkty Spółki - jest prawidłowe,
    - koszty poniesione w celu nabycia usług podmiotów pośredniczących w zakładaniu i
      obsłudze zagranicznych kont sprzedawców na platformie (...) w krajach takich, jak m.in.
      (...), a także koszty rozpoczęcia współpracy z innymi marketplace'ami operującymi za
      granicą - jest prawidłowe,
    - koszty związane z przygotowywania tekstów reklamowych, projektowania i wysyłki
      newsletterów, udostępnianie materiałów reklamowych na specjalnie przygotowanych
      ipadach - jest prawidłowe,
    - koszty związane z zarządzaniem narzędziami e-marketingu, zarządzaniem hostingiem,
      projektowania, optymalizacji i wdrażania stron www - jest prawidłowe,
    - koszty współpracy z tzw. influencerami zagranicznymi - osobami, które dzięki swoim
      zasięgom, promują produkty Spółki w social mediach na rynkach zagranicznych - jest
      prawidłowe.”
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, rozgraniczenie wydatków promocyjno-informacyjnych na
    konkretne produkty wytworzone przez niego (99%) a zakupione od podmiotu trzeciego
    (1%) byłoby bardzo trudne i nieprecyzyjne. W związku z tym, jedyną możliwością
    skorzystania z ulgi jest zastosowanie proporcji sprzedaży rzeczy wytworzonych przez
    Wnioskodawcę i zakupionych od osób trzecich, a następnie zastosowanie tego wskaźnika
    do kwoty wydatków kwalifikowanych (99%) i uwzględnienie tej kwoty w uldze.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
      dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku
      podatkowym.
    Według art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:
      przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:
      przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
      podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    W świetle art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:
      przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się
      wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT:
      w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o
      którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w
      którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do
      odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
      za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
      celu składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika

      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w
      celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć
      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio
    wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga
    umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów,
    jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
    Podatnik będzie mógł zatem odliczyć wskazane w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT koszty od
    podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po
    sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty
    zwiększenia przychodów (dokonano odliczenia):
    - zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
      kosztów lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności
    opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy
    interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
    Ulga skierowana jest do podatników, u których w następstwie poniesienia określonych
    wydatków (m.in. związanych z uczestnictwem w targach, na których prezentowane są
    produkty, działaniami promocyjnymi, a także przygotowaniem koniecznej dokumentacji),
    doszło do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów ze sprzedaży produktów.
    Mogą oni odliczyć takie koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi
    wykażą stosowny wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących
    po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty
    zwiększenia tych przychodów (dokonano odliczenia).
    Ad. 1
    Punktem wyjścia do oceny Państwa stanowiska w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym, za koszty uzyskania
    przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje
    się koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
    przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
    informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów.
    Katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów,
    uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty. Zatem, tylko te wydatki mogą być
    odliczone jako koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie ocena, czy dany wydatek
    mieszczący się w powyższym katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu,
    powinna być dokonywana w każdym przypadku indywidualnie.

    Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności
    opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy
    interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni
    gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie
    mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych,
    niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach
    możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16
    czerwca 2021 r., III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie
    przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie
    ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Na gruncie
    prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to jest z pominięciem woli
    „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów wykładni, może prowadzić
    do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności w stosowaniu prawa i do
    związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa
    podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29 maja 2000 r., FPS 2/00,
    ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa 2000/10/37, POP 2001/5
    /131, M. Prawn. 2000/10/643).
    Zatem, ulga zawarta w art. 18eb ustawy o CIT, stanowi odstępstwo od zasady
    powszechności opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa,
    zgodnie z którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej
    zasady powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i
    zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą.
    Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą
    powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II
    FSK 94/14).
    Wskazać należy, że w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT ustawodawca, w ramach kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów wymienia także
    koszty poniesione na działania promocyjno-informacyjne, w tym zakupu przestrzeni
    reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur,
    katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów.
    Ustawodawca nie zdefiniował tego typu działań, lecz wskazał jedynie przykładowe rodzaje
    kosztów, które wchodzą w zakres wskazanego przepisu. Przy czym podkreślenia wymaga,
    że w zawartych przykładach ustawodawca wskazał na działania, które w sposób
    bezpośredni służą promowaniu i informowaniu o produktach podatnika.
    W związku z brakiem definicji ustawowej „działań promocyjno-informacyjnych”, posłużyć
    się należy definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Zgodnie ze słownikiem języka
    polskiego PWN, poprzez pojęcie „promocja” należy rozumieć m.in. „działania zmierzające
    do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”. Natomiast, poprzez
    pojęcie „informacja” rozumieć należy czynności związane z „udzielaniem informacji,
    wskazówek, podawaniem do wiadomości”. Tym samym, zgodnie z powyższymi
    definicjami, „działaniami promocyjno-informacyjnymi” będą działania, których zamiarem
    będzie zwiększenie popularności danego produktu oraz udzielanie w jego zakresie
    potrzebnych informacji. Z kolei reklama, to działanie mające na celu zachęcenie
    potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z
    określonych usług, plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi.
    Natomiast pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd.
    Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich
    zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś
    przez prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące
    temu celowi.
    Należy jeszcze raz podkreślić, że regulacje o charakterze ulg podatkowych, powinny być
    interpretowane wąsko, w myśl reguły interpretacyjnej exceptiones non sunt extendendae,
    zabraniającej rozszerzającej wykładni przepisów o charakterze wyjątkowym (a za takie
    należy uznać przepisy dotyczące ulg i zwolnień będące wyjątkami od zasady
    powszechności opodatkowania). Artykuł 18eb ust. 7 ustawy o CIT, zawiera katalog kosztów

    uzyskania przychodu objętych ulgą na ekspansję. Przywołane wyliczenie ma charakter
    zamknięty. Oznacza to, że kosztami uprawniającymi do skorzystania z ulgi na ekspansję są
    jedynie wydatki wyraźnie wskazane przez ustawodawcę w ramach przywołanych regulacji,
    a ich treść powinna być interpretowana ściśle.
    W świetle powyższego, biorąc pod uwagę charakter wskazanych kosztów oraz fakty, że
    wszelkie ulgi należy interpretować ściśle zgodnie z zasadami wykładni językowej i w
    granicach tej wykładni, uznać należy, że Państwa stanowisko w zakresie kosztów
    ponoszonych na:
    - wypłatę należnego wynagrodzenia afiliatowi,
    - wynagrodzenie modelki za sesję,
    - najem pomieszczenia (np. apartamentu lub domu) w którym odbywa się sesja zdjęciowa
      na czas sesji zdjęciowej,
    nie można uznać za koszty wymienione w art. 18d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT.
    Nie stanowią one bowiem wydatków na działania promocyjno-informacyjne.
    Jak już wyżej wyjaśniono, internetowy słownik języka polskiego wskazuje, iż „promocja” to
    działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia;
    też: każde z tych działań. Z kolei „informacja” to „to, co powiedziano lub napisano o kimś
    lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś”. Ponieważ w przepisie art. 18eb ust. 7 pkt 2
    ustawy o CIT mowa o działaniach promocyjno-informacyjnych, zatem odliczeniu w ramach
    ulgi podlegają wyłącznie wydatki, które mają charakter zarówno promocyjny jak i
    informacyjny. Ponadto, ustawodawca w powołanej regulacji wymienia formy działań
    promocyjno-informacyjnych takie jak: zakup przestrzeni reklamowej, przygotowanie
    strony internetowej, publikacje prasowe, broszury, katalogi informacyjne i ulotki
    dotyczące produktów, w ramach których poniesione wydatki może odliczyć podatnik
    korzystający z ulgi na ekspansję.
    W związku z powyższym, ww. koszty nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w art.
    18d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, bowiem ich zakres wykracza poza literalne brzmienie ww.
    przepisu.
    Zatem, Państwa stanowisko w tym zakresie uznałem za nieprawidłowe.
    Natomiast, ponoszone przez Państwa wydatki na:
    1) usługi reklamy sprzedawanej odzieży umieszczane na (...), (...),
    2) usługi pozycjonowanie oraz reklamy na (...),
    3) usługi agencji reklamowej związane z pozycjonowaniem sklepu internetowego,
    4) usługi podmiotu który obsługuje newsletter informacyjny wnioskodawcy
    5) usługi agencji wyspecjalizowanej w prowadzeniu sklepu internetowego,
      przygotowywania gotowych rozwiązań (gotowa strona internetowa sklepu
      przedstawiająca informację o produktach oraz możliwości jej obsługi w zakresie
      przedstawiania informacji o produktach),
    dotyczące oferowanych Produktów, uprawniają go do odliczenia jako koszty wymienione
    w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, tj. koszty działań promocyjno-informacyjnych.
    Zatem, Państwa stanowisko w tym zakresie uznałem za prawidłowe.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, w
    zakresie ustalenia, czy opisane w stanie faktycznym wydatki mieszczą się w katalogu
    zawartym w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, w części wydatków dotyczących:
    - należnego wynagrodzenia afiliatowi, wynagrodzenia modelki za sesję oraz najmu
      pomieszczenia (np. apartamentu lub domu) w którym odbywa się sesja zdjęciowa na
      czas sesji zdjęciowej uznałem za nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie uznałem za prawidłowe.

    Ad. 2
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    ustalenie, czy możecie Państwo skorzystać z ulgi stosując proporcje sprzedaży produktów
    wytworzonych przez niego wobec produktów odprzedawanych czyli 99%/1% kosztów
    kwalifikowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
      podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, aby podatnikowi podatku dochodowego od osób
    prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów poniesionych
    w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w danym roku podatkowym,
    koszty te powinny dotyczyć produktu wytworzonego przez podatnika.
    Ustawodawca nie wprowadził na potrzeby przepisu art. 18eb definicji „wytworzenia”
    rzeczy, należy więc posłużyć się potocznym rozumieniem tego słowa. Zgodnie z
    internetowym Słownikiem Języka Polskiego ( https://sjp.pwn.pl/ ) „wytworzyć” to „zrobić,
    wyprodukować coś”.
    Wprowadzane regulacje stanowią instytucjonalną pomoc dla rozwoju działalności
    związanej ze sprzedażą wytworzonych produktów, szczególnie w przypadku małych
    podmiotów rozpoczynających jak i rozwijających dotychczasową aktywność w tym
    sektorze (koncentrującą się na sprzedaży również za granicę). Celem wprowadzonego
    rozwiązania jest umożliwienie podwójnego uwzględniania w kosztach uzyskania
    przychodów wartości wydatków związanych ze zwiększeniem przychodów w tym obszarze.
    Z powyższych przepisów jasno wynika, że produkt zakupiony od podmiotu trzeciego nie
    mieści się w definicji produktu dla celów ulgi prowzrostowej, co w konsekwencji
    uniemożliwia skorzystanie z ulgi w zakresie kosztów przypadających na te produkty.
    Zatem, w przypadku gdy ponosicie Państwo wydatki promocyjno-informacyjne na
    konkretne wytworzone produkty (99%) oraz zakupione od podmiotu trzeciego (1%),
    zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi) tej części wydatków promocyjno-
    informacyjnych, które nie są poniesione na produkty wytworzone przez Państwa w celu
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, czyli koszty poniesione na produkty
    zakupione od podmiotu trzeciego (1%).
    Zastosowanie proporcji sprzedaży rzeczy wytworzonych przez Państwa i zakupionych od
    osób trzecich, a następnie zastosowanie tego wskaźnika do kwoty wydatków
    kwalifikowanych (99%) i uwzględnienie tej kwoty w uldze, nie jest prawidłowe.
    W sytuacji opisanej we wniosku, mogą zatem Państwo rozliczyć w ramach ulgi jedynie
    wydatki promocyjno-informacyjne faktycznie poniesione na produkty wytworzone przez
    Spółkę. Nie znajduje uzasadnienia w przepisach regulujących zasady korzystania z ulgi
    określonej a art. 18eb updop, Państwa argument, że takie rozliczenie kosztów byłoby
    trudne i nieprecyzyjne.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, w
    zakresie ustalenia, czy możecie Państwo skorzystać z ulgi stosując proporcje sprzedaży
    produktów wytworzonych przez niego wobec produktów odprzedawanych czyli 99%/1%
    kosztów kwalifikowanych, uznałem za nieprawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - opisane w stanie faktycznym wydatki mieszczą się w katalogu zawartym w art. 18eb ust.
      7 ustawy o CIT, w części wydatków dotyczących:
      - należnego wynagrodzenia afiliatowi, wynagrodzenia modelki za sesję oraz najmu
        pomieszczenia (np. apartamentu lub domu) w którym odbywa się sesja zdjęciowa
        na czas sesji zdjęciowej uznałem za nieprawidłowe,

      - w pozostałym zakresie uznałem za prawidłowe,
    - możecie Państwo skorzystać z ulgi stosując proporcje sprzedaży produktów
      wytworzonych przez niego wobec produktów odprzedawanych czyli 99%/1% kosztów
      kwalifikowanych, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.