Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-282/13-4/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-02
Teza: opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28.03.2013 r. (data wpływu 29.03.2013 r.) uzupełnionym w dniu 6.06.2013 r. (data wpływu 10.06.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 3.06.2013 r. doręczone Stronie w dniu 4.06.2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.03.2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6.06.2013 r. (data wpływu 10.06.2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP2/443-282/13-2/JW z dnia 3.06.2013 r. (data doręczenia 4.06.2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. jest użytkownikiem wieczystym gruntu (uwłaszczenie potwierdzone prawomocną decyzją Wojewody). Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową działkę. Na dzień przedłożenia do sprzedaży tej nieruchomości brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wątpliwości dotyczą stawki podatku od towarów i usług jaka powinna być zastosowana w przypadku sprzedaży omawianej działki (nr 394/6). Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy omawiana działka stanowi tereny budowlane. Natomiast zgodnie z wypisem z rejestru gruntów oznaczona jest symbolem RV - grunty orne.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała, iż dla gruntu nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż niezabudowanej działki nr 394/6 podlega zwolnieniu z opodatkowania z uwagi na przeznaczenie w ewidencji gruntów - grunty orne, czy zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, stanowiącą tereny budowane, należy opodatkować ją podstawową stawką VAT 23% ?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm. dalej ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W związku z powyższym odpłatna dostawa gruntu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku co do zasady wynosi 23%. Jednakże w odniesieniu do dostaw, których przedmiotem jest grunt, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku w art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, w którym stwierdzono, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczonych pod zabudowę. Zwolnienie zatem przysługuje wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlany. Bez znaczenia pozostaje jednak faktyczny i aktualny sposób wykorzystania gruntu. Istotne jest natomiast jego przeznaczenie - co podkreślił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 marca 2007 r., sygn. III SA/Wa 4147/06.

Jednocześnie należy zauważyć, że samo pojęcie „gruntu” czy też „terenu” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl postanowień ust. 2 powyższego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Tym samym o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, należałoby posłużyć się np. decyzją o warunkach zabudowy.

Stanowisko takie niejednokrotnie podkreślały organy podatkowe w wydawanych interpretacjach.

W sytuacji braku aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w przypadku, gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, stosując się do otrzymanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20.01.2011 r. znak IPPP1-443-1144/10-4/EK, o przeznaczeniu danego terenu decyduje przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są bowiem wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy powstały w związku z wydanym w składzie 7 sędziów wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. I FPS 8/10, w świetle którego w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Pomimo jednak powołanego powyżej wyroku Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zapisy wynikające z ewidencji gruntów nie określają przeznaczenia danego terenu i decydujące znaczenie w przedstawionym stanie faktycznym powinno mieć studium uwarunkowań.

Zdaniem Wnioskodawcy zbycie działki nr 394/6 należy opodatkować podstawową stawką podatku VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Wyjaśnić należy, iż z uwagi na to, że Strona wskazała, iż zamierza sprzedać działkę nr 394/6 uznano, iż okoliczności sprawy dotyczą zdarzenia przyszłego.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pod pojęciem towaru - w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,

art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 tej ustawy.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Cytowany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2013 r. poz. 35), z dniem 1 kwietnia 2013 r., otrzymuje brzmienie: „zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”.

Jednocześnie zgodnie z ww. ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r., definicję „terenu budowlanego” zawiera dodany z dniem 1 kwietnia 2013 r. - art. 2 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym, przez tereny budowlane - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższego należy wywieść, iż opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie stanowią terenów budowlanych, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), reguluje zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy - przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Spółka zamierza sprzedać prawo użytkowania wieczystego gruntu niezabudowanego położonego w Lipnicy przy ul. Słomińskiego. Działka ta znajduje się na terenie, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Lipnica przedmiotowa działka stanowi tereny budowlane, zgodnie zaś z wypisem z rejestru gruntów oznaczona jest symbolem RV - grunty orne.

Na tle zaprezentowanej sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej - działki nr 394/6.

Analizując przepisy obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2013 r. w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy gruntu niezabudowanego, należy podkreślić, iż sprzedaż gruntu nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. W obecnie obowiązującym stanie prawnym bez znaczenia będzie pozostawała klasyfikacja gruntu w ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Stąd też postanowienia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz zapisy w ewidencji gruntów, na które wskazuje Wnioskodawca nie mogą wpływać na klasyfikację gruntu do celów opodatkowania podatkiem VAT.

Okoliczności przedstawione w złożonym wniosku wskazują na fakt, iż dla nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie jest ona objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co prowadzi do wniosku, iż nieruchomość ta w istocie nie stanowi terenu budowlanego.

Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż zbycie działki nr 394/6 należy opodatkować podstawową stawką podatku VAT 23%. Zaznaczenia wymaga fakt, iż wniosek taki Spółka wywodzi z analizy zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego - tereny budowlane, które jak wskazano powyżej, w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. nie mogą mieć wpływu na klasyfikację nieruchomości. Wobec powyższego przedmiotem dostawy będzie grunt niezabudowany.

Reasumując stwierdzić należy, iż planowana transakcja sprzedaży niezabudowanej działki nr 394/6 będzie korzystać ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem przedmiotem zbycia będzie nieruchomość gruntowa, niebędąca terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do przywołanych przez Spółkę orzeczeń: WSA sygn. III SA/Wa 4147/06 z dnia 13 marca 2007 r. oraz NSA w składzie 7 sędziów sygn. I FPS 8/10 z dnia 17 stycznia 2011 r. należy wskazać, iż nie mogą one decydować w rozpatrywanej sprawie, gdyż rozstrzygają w nieobowiązującym obecnie stanie prawnym. Analogicznie należy odnieść się do wskazanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej znak IPPP1-443-1144/10-4/EK z dnia 20 stycznia 2011 r.

Jak już wskazano z opisu okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca dopiero zamierza dokonać sprzedaży ww. działki, wobec czego interpretacja rozstrzyga o planowanych czynnościach dostawy nieruchomości. Zatem interpretacja indywidualna dotyczy zdarzenia planowanego, przyszłego.

Tym samym interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.