Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.447.2025.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: Skutków podatkowych zawarcia umowy sprzedaży prawa
własności oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego
gruntu wraz z naniesieniami posadowionymi na tych
gruntach.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 21 lipca 2025 r.
    Wniosek dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych
    zawarcia umowy sprzedaży prawa własności oraz udziału w prawie użytkowania
    wieczystego gruntu wraz z naniesieniami posadowionymi na tych gruntach. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 sierpnia 2025 r. oraz samoistnie –
    pismem z 19 września 2025 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: X
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: Y
    Opis stanu faktycznego ostatecznie sprecyzowany w uzupełnieniach wniosku
    Wnioskodawcą jest spółka komandytowa z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, będąca polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem podatku VAT w
    Polsce (dalej „Wnioskodawca").
    Zainteresowanym nie będącym stroną postępowania jest spółka jawna z siedzibą na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będąca czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce
    (dalej „Sprzedający”).
    Sprzedający był:
    1. Właścicielem nieruchomości położonej w (...) stanowiącej działkę u numerze (...) (dalej
    „Nieruchomość 1”),
    2. Współużytkownikiem wieczystym (w udziale wynoszącym (...) części (dalej „Udział”)
    nieruchomości położonej w (...), składającej się z działek o numerach (...) (dalej
    „Nieruchomość 2”).
    Nieruchomość 1 zabudowana jest (i była na moment zawierania Umów Sprzedaży)
    parkingiem oraz ogrodzeniem (dalej łącznie „Parking”).
    Składające się (na moment zawierania Umów Sprzedaży) na Parking:
    a. parking - spełniał definicję budowli w myśl ustawy Prawo budowalne;
    b. ogrodzenie nie spełniało definicji budowli w myśl ustawy Prawo budowalne, spełniało
      definicję urządzenia budowlanego w myśl ustawy Prawo budowalne.
    Nieruchomość 2 zabudowana jest (i była na moment zawierania Umów Sprzedaży)
    budynkiem biurowym (dalej „Budynek”), parkingiem oraz ogrodzeniem (dalej łącznie
    „Parking 2”). Na moment zawierania Umów Sprzedaży:
    1. budynek posadowiony był na działce o numerze (...),
    2. parking 2 posadowiony był na działkach o numerze (...).
    Sprzedający na moment zawierania Umów Sprzedaży był właścicielem Parkingu
    (znajdującego się na Nieruchomości 1) oraz współwłaścicielem (w Udziale) Budynku i
    Parkingu 2 (znajdujących się na Nieruchomości 2).

    Na moment zawierania Umów Sprzedaży:
    1. Budynek posadowiony był na działce o numerze (...),
    2. Parking 2 posadowiony był na działkach o numerze (...).
    Składające się (na moment zawierania Umów Sprzedaży) na Parking 2:
    a. parking - spełniał definicję budowli w myśl ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo
      budowalne;
    b. ogrodzenie nie spełniało definicji budowli w myśl ustawy Prawo budowalne spełniało
      definicję urządzenia budowlanego w myśl ustawy Prawo budowalne.
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 (dalej łącznie „Nieruchomości”) podlegają ustaleniom
    obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...)
    zatwierdzonego uchwałą (...) z dnia (...) 2025 roku i znajdują się w obszarach oznaczonych
    na rysunku planu symbolem U.1 - tereny zabudowy usługowej, o podstawowym
    przeznaczeniu pod zabudowę budynkami usługowymi.
    W dniu (...) 2025 r. Wnioskodawca oraz Sprzedający zawarli umowy sprzedaży (dalej
    „Umowy Sprzedaży”), na podstawie których Sprzedający sprzedał, a Wnioskodawca kupił:
    1. prawo własności Nieruchomości 1,
    2. udział w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie
    własności Budynku oraz Parkingu 2 (stanowiących odrębny przedmiot własności).
    Wnioskodawca w okresie 2 lat przed datą zawarcia Umów Sprzedaży nie ponosił
    wydatków na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które
    stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej:
    1. Parkingu znajdującego się na Nieruchomości 1, oraz
    2. Budynku oraz Parkingu 2 znajdujących się na Nieruchomości 2.
    Parking znajdujący się na Nieruchomości 1 oraz Budynek i Parking 2 znajdujące się na
    Nieruchomości 2 zostały oddane do użytkowania więcej niż 2 lata przed datą zawarcia
    Umów Sprzedaży.
    W Umowach Sprzedaży Wnioskodawca oraz Sprzedający złożyli oświadczenia, iż w
    odniesieniu do dostawy:
    1. Parkingu znajdującego się na Nieruchomości 1, oraz
    2. Udziału w Budynku i Parkingu 2 znajdujących się na Nieruchomości 2
    - w zakresie, w jakim podlegają one zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, rezygnują ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybierają opodatkowanie podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. Oświadczenia, o których mowa w zdaniu
    poprzednim zawierały wszystkie elementy wskazane w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT.
    Na dzień zawarcia Umów Sprzedaży Wnioskodawca oraz Sprzedający byli zarejestrowani
    jako podatnicy VAT czynni w Polsce.
    Przedmiot transakcji (tj. Umów Sprzedaży) nie obejmował:
    1. firmy Sprzedającego ani nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    2. znaków towarowych Sprzedającego,
    3. środków pieniężnych Sprzedającego (w kasie i na rachunkach bankowych),
    4. know-how Sprzedającego,

    5. ksiąg rachunkowych Sprzedającego oraz innych dokumentów związanych z prowadzoną
    przez Sprzedającego działalnością gospodarczą (za wyjątkiem dokumentacji ściśle
    związanej z Nieruchomościami oraz Budynkiem),
    6. długów obciążających Sprzedającego, w tym także zobowiązań kredytowych,
    7. należności i zobowiązań handlowych oraz zobowiązań publicznoprawnych
    Sprzedającego,
    9. wartości niematerialnych i prawnych Sprzedającego,
    10. tajemnicy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    11. nieruchomości innych niż Nieruchomości,
    12. umów zawartych przez Sprzedającego niezbędnych dla prowadzenia działalności, jak
    np. umowy o usługi księgowe czy doradcze,
    13. rachunków bankowych Sprzedającego.
    Przedmiot transakcji objętych Umowami Sprzedaży nie był na moment zawierania Umów
    Sprzedaży wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego pod względem
    organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym
    charakterze) i nie stanowił wyodrębnionej w jego strukturze jednostki organizacyjnej (np.
    oddziału wyodrębnionego w KRS).
    Sprzedający nie sporządzał osobnego sprawozdania finansowego dla przedmiotu
    transakcji, a wynik na działalności z nią związanej ujmował w wymaganych przez przepisy
    księgach rachunkowych Sprzedającego i sprawozdaniu finansowym obejmującym całą
    działalność Sprzedającego.
    Wnioskodawca na terenie Nieruchomości planuje zrealizować inwestycję polegającą na:
    1. budowie budynku (...) oraz
    2. modernizacji (...).
    Lokale wybudowane w ramach budynku wielorodzinnego przeznaczone będą na
    sprzedaż, ewentualnie na najem na cele niemieszkalne.
    W uzupełnieniach wniosku wskazali Państwo, że:
    Na moment zawierania Umów Sprzedaży:
    - Budynek, znajdujący się na moment zawierania Umów Sprzedaży na działce o numerze
    (...), spełniał definicję budynku w myśl ustawy Prawo budowalne;
    - Parking 2 znajdujący się na moment zawierania Umów Sprzedaży na działkach o
    numerach (...), spełniał definicję budowli w myśl ustawy Prawo budowalne;
    - Parking, Budynek i Parking 2 zostały w całości oddane do użytkowania pierwszemu
    nabywcy przed (...) r.;
    - Parking był w całości użytkowany przez Sprzedającego od (...) r.;
    - Budynek i Parking 2 były w całości użytkowane przez Sprzedającego i/lub drugiego
    współwłaściciela Budynku i Parkingu 2 od (...) r.;
    - Sprzedający w okresie dwóch lat przed zawarciem Umów Sprzedaży, tj. przed (...) 2025 r.,
    nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków i budowli (tj. Parkingu, Budynku i
    Parkingu 2), w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co
    najmniej 30% wartości początkowej odpowiednio Parkingu, Budynku i Parkingu 2;
    - Drugi współwłaściciel Budynku i Parkingu 2 w okresie dwóch lat przed zawarciem Umów
    Sprzedaży, tj. przed (...) 2025 r., nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków i

    budowli (tj. Budynku i Parkingu 2), w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
    stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej odpowiednio Budynku i Parkingu
    2;
    - Sprzedający w okresie dwóch lat przed zawarciem Umów Sprzedaży, tj. przed (...) 2025 r.,
    nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków i budowli (tj. Parkingu, Budynku i
    Parkingu 2), w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co
    najmniej 30% wartości początkowej odpowiednio Parkingu, Budynku i Parkingu 2;
    - Parking znajdujący się na Nieruchomości 1 nie stanowi (i nie stanowił na moment
    zawierania Umów Sprzedaży) ruchomości (w rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. Parking
    jest i na moment zawierania Umów Sprzedaży był częścią składową Nieruchomości 1;
    - Parking 2 znajdujący się na Nieruchomości 2, której prawo wieczystego użytkowania było
    przedmiotem sprzedaży nie stanowi (i nie stanowił na moment zawierania Umów
    Sprzedaży) ruchomości (w rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. Parking 2 jest i na
    moment zawierania Umów Sprzedaży był częścią składową Nieruchomości 2;
    - Wnioskodawca (Nabywca) będzie wykorzystywał zakupione Nieruchomość 1 i
    Nieruchomość 2 do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, niekorzystających ze
    zwolnienia od tego podatku;
    - Faktury dokumentujące transakcje sprzedaży Nieruchomości 1 i Udziału w
    Nieruchomości 2 wystawił Sprzedający.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1-4). Pytania nr
    3 i 4 sformułowane zostały w uzupełnieniu wniosku z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 27
    sierpnia 2025 r.).
    1. Czy transakcja polegająca na sprzedaży przez Sprzedającego Nieruchomości 1 na rzecz
    Wnioskodawcy podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT?
    2. Czy transakcja polegająca na sprzedaży przez Sprzedającego Udziału w prawie
    użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności
    Budynku i Parkingu 2 na rzecz Wnioskodawcy podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    i nie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT?
    3. Czy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego
    dokumentującej sprzedaż Nieruchomości 1, w której wykazany został podatek VAT z
    tytułu sprzedaży Nieruchomości 1, a w szczególności w przypadku, jeżeli kwota tego
    podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym jest wyższa niż kwota podatku
    należnego, czy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia o tę różnicę kwoty
    podatku należnego za następnego okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy?”
    4. Czy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego
    dokumentującej sprzedaż Udziału w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości 2
    wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, w której wykazany został
    podatek VAT z tytułu sprzedaży Udziału w prawie użytkowania wieczystego
    Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, a w
    szczególności w przypadku, jeżeli kwota tego podatku naliczonego w okresie
    rozliczeniowym jest wyższa niż kwota podatku należnego, czy Wnioskodawca
    uprawniony jest do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następnego
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (pytań
    oznaczonych we wniosku nr 1-4, w zakresie pytań nr 3 i 4 ostatecznie sformułowane w
    uzupełnieniu wniosku z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 27 sierpnia 2025 r.).
    Ad 1

    W ocenie Wnioskodawcy transakcja polegająca na sprzedaży przez Sprzedającego
    Nieruchomości 1 na rzecz Wnioskodawcy podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy transakcja polegająca na sprzedaży przez Sprzedającego Udziału
    w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności
    Budynku i Parkingu 2 na rzecz Wnioskodawcy podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i
    nie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    Ad 3
    W ocenie Wnioskodawcy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego dokumentującej sprzedaż Nieruchomości 1, w której wykazany został
    podatek VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1, a w szczególności w przypadku, jeżeli
    kwota tego podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym jest wyższa niż kwota podatku
    należnego, Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następnego okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.”
    Ad 4
    W ocenie Wnioskodawcy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego dokumentującej sprzedaż Udziału w prawie użytkowania wieczystego
    Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, w której
    wykazany został podatek VAT z tytułu sprzedaży Udziału w prawie użytkowania
    wieczystego Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, a
    w szczególności w przypadku, jeżeli kwota tego podatku naliczonego w okresie
    rozliczeniowym jest wyższa niż kwota podatku należnego, Wnioskodawca uprawniony jest
    do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następnego okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Uzasadnienie stanowiska w odniesieniu do pytań nr 1-2
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością

    gospodarczą. Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego Sprzedający jest wpisany do rejestru
    przedsiębiorców oraz zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w
    Polsce,. Wobec powyższego uznać należy, że Sprzedający sprzedając prawo własności
    Nieruchomości 1 oraz Udział w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 wraz z
    Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2 na rzecz Wnioskodawcy działał jako
    podatnik VAT.
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Wskazać należy, że ustawodawca w ustawie o VAT nie zdefiniował pojęcia
    przedsiębiorstwa, jednakże w praktyce organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że należy w tym przypadku odnieść się do
                            1definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny
    pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako
    o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym
    przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi
    składnikami tak. żeby przekazane składniki majątkowe mogły posłużyć kontynuowaniu
    działalności gospodarczej zbywcy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo ma
                                1miejsce wtedy, gdy wszystkie wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego elementy (o ile
    występują) stanowiące zorganizowany zespół zostaną przekazane nabywcy. W
    przeciwnym wypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, przedmiotem sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy
    były jedynie Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, a
    w żadnym razie nie całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy.

    W szczególności jak wynika z opisu stanu faktycznego, transakcja sprzedaży na rzecz
    Wnioskodawcy obejmowała wyłącznie składniki majątkowe w postaci Nieruchomości wraz
    z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2. Przedmiot transakcji nie obejmował:
    1. firmy Sprzedającego ani nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    2. znaków towarowych Sprzedającego,
    3. środków pieniężnych Sprzedającego (w kasie i na rachunkach bankowych),
    4. know-how Sprzedającego,
    5. ksiąg rachunkowych Sprzedającego oraz innych dokumentów związanych z
      prowadzoną przez Sprzedającego działalnością gospodarczą (za wyjątkiem
      dokumentacji ściśle związanej z Nieruchomościami oraz Budynkiem),
    6. długów obciążających Sprzedającego, w tym także zobowiązań kredytowych,
    7. należności i zobowiązań handlowych oraz zobowiązań publicznoprawnych
      Sprzedającego,
    9. wartości niematerialnych i prawnych Sprzedającego,
    10. tajemnicy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    11. nieruchomości innych niż Nieruchomości,
    12. umów zawartych przez Sprzedającego niezbędnych dla prowadzenia działalności, jak
      np. umowy o usługi księgowe czy doradcze,
    13. rachunków bankowych Sprzedającego.
    Wobec powyższego uznać należy, że nie doszło do sprzedaży przedsiębiorstwa, gdyż część
    składników majątkowych należących do Sprzedającego i tworzących jego
                        1przedsiębiorstwo, wskazana w art. 55 Kodeksu cywilnego, nie została nabyta przez
    Wnioskodawcę.
    W konsekwencji przedmiot sprzedaży nie stanowił zorganizowanego zespołu składników
    niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej (przekazane składniki nie są wystarczające do kontynuowania działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego).
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e VATU, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
    istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania.
    Mając na uwadze, że Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i
    Parkingu 2:
    1. nie były wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego pod względem
    organizacyjnym (w szczególności na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o
    podobnym charakterze),
    2. nie stanowiły jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w strukturze Sprzedającego (w
    szczególności oddziału wyodrębnionego w KRS),
    - Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2 nie spełniały
    kryterium wyodrębnienia organizacyjnego.
    Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego:
    1. Sprzedający nie sporządzał osobnego sprawozdania finansowego wyłącznie dla
    działalności związanej z Nieruchomościami wraz z Udziałem w prawie własności

    Budynku i Parkingu 2, a wynik na działalności z nimi związanej ujmował w wymaganych
    przez przepisy księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym obejmującym całą
    działalność Sprzedającego,
    2. Wnioskodawca nie przejął ksiąg rachunkowych i innych dokumentów Sprzedającego
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (poza dokumentacją ściśle
    związaną z Nieruchomościami i Budynkiem),
    3. Wnioskodawca nie przejął rachunków bankowych Sprzedającego.
    W związku z powyższym należy uznać, że Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie
    własności Budynku i Parkingu 2 nie spełniały kryterium wyodrębnienia finansowego.
    Odrębność funkcjonalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa sprowadza się do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, wyodrębnionych w ramach funkcji
    przedsiębiorstwa. W powyższym zakresie, punktem odniesienia jest rola, jaką składniki
    majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa i na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Jak wskazano w
    opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca nie nabył wszystkich składników majątkowych
    oraz praw przysługujących Sprzedającemu, które pozwoliłyby na prowadzenie działalności
    gospodarczej przez Wnioskodawcę za pomocą nabywanych Nieruchomości wraz z
    Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2.
    W związku z tym należy uznać, że przedmiot sprzedaży nie spełniał kryterium
    wyodrębnienia funkcjonalnego.
    Ze względu na fakt, że zespół składników majątkowych będący przedmiotem sprzedaży na
    rzecz Wnioskodawcy (tj. Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i
    Parkingu 2) nie był wyodrębniony pod względem organizacyjnym, finansowym i
    funkcjonalnym, nie stanowił on stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż Nieruchomości wraz z Udziałem w
    prawie własności Budynku i Parkingu 2 przez Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 VATU.
    Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2 nie stanowiły
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e VATU, to nie znajdowało zastosowania
    wyłączenie z opodatkowania z art. 6 pkt 1 VATU.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Przy tym zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy
    budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca
    budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni oraz

    2) złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
      budowli lub ich części.
    Zgodnie przy tym z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10
    pkt 2, musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
    dokonującego dostawy oraz nabywcy;3
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
    przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
    3) adres budynku, budowli lub ich części. Zgodnie przy tym z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT
    w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Mając na uwadze, że Nieruchomości wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i
    Parkingu 2 wykorzystywane były w działalności gospodarczej Sprzedającego i od tego
    momentu do momentu zawarcia Umów Sprzedaży upłynął okres dłuży niż 2 lata, a
    Zbywca nie ponosił wydatków na ulepszenie Nieruchomości, Parkingu, Budynku oraz
    Parkingu 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, których wartość stanowiłaby
    co najmniej 30% ich wartości początkowej, to należy uznać, że Nieruchomości, Parking,
    Budynek i Parking 2 były przedmiotem pierwszego zasiedlenia w okresie dłuższym niż 2
    lata przed transakcją objętą Umowami Sprzedaży.
    Wobec powyższego uznać należy, że transakcja objęta Umowami Sprzedaży korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w związku z
    art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, przy czym Wnioskodawca oraz Sprzedający zrezygnowali z
    przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.
    Wobec powyższego nie miało zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy o VAT oraz zwolnienie, o który mowa w art. 43 ust. ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT (tak również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 15 lutego
    2023 r., sygn. akt 0112-KDIL3.4012.483.2022.3.MBN).
    Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 3 - sformułowane ostatecznie w
    uzupełnieniu wniosku z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 27 sierpnia 2025 r.).
    W ocenie Wnioskodawcy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego dokumentującej sprzedaż Nieruchomości 1, w której wykazany został
    podatek VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1, a w szczególności w przypadku, jeżeli
    kwota tego podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym jest wyższa niż kwota podatku
    należnego, Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następnego okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 4 sformułowane ostatecznie w
    uzupełnieniu wniosku z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 27 sierpnia 2025 r.).
    W ocenie Wnioskodawcy Wnioskodawca uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego dokumentującej sprzedaż Udziału w prawie użytkowania wieczystego
    Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, w której
    wykazany został podatek VAT z tytułu sprzedaży Udziału w prawie użytkowania
    wieczystego Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2, a

    w szczególności w przypadku, jeżeli kwota tego podatku naliczonego w okresie
    rozliczeniowym jest wyższa niż kwota podatku należnego, Wnioskodawca uprawniony jest
    do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następnego okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Uzasadnienie stanowiska w odniesieniu do pytań nr 3-4
    Aby podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia
    nieruchomości muszą zostać spełnione trzy podstawowe warunki:
    1. Dostawa nieruchomości musi nastąpić w wykonaniu czynności opodatkowanych,
    2. Dostawa nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT,
    3. Nieruchomość musi być wykorzystywana do czynności opodatkowanych.
    Kryteria z punktu 1 oraz 2 rozstrzygnięte zostały w odpowiedzi na pytania nr 1-2 (przy
    założeniu, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1-2 zostanie uznane za
    prawidłowe), a zatem rozstrzygnięcia wymaga kryterium z punktu 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o
    której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku
    należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, iż:
    1. sprzedając/wynajmując na cele niemieszkalne lokale w budynku wielorodzinnym, który
    zostanie wybudowany na Nieruchomościach na rzecz podmiotów trzecich oraz
    2. Wynajmując lokale w zmodernizowanym Budynku na cele niemieszkalne na rzecz
    podmiotów trzecich
    - Wnioskodawca spełniać będzie przesłanki do uznania go za podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT.
    Sprzedaż/najem na cele niemieszkalne lokali stanowić będzie czynność opodatkowaną i
    nie zwolnioną od podatku VAT. Wobec powyższego Nieruchomości wykorzystywane będą
    - przez podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT - do wykonywania czynności
    opodatkowanych (i nie zwolnionych), a zatem zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, a w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w
    art. 86 ust. 2 VATU, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    Wnioskodawca ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy (art. 87 ust. 1 ustawy o VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku VAT (pytania
    oznaczone nr 1-4) jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 775; zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję
    towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    W świetle art. 195 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
    (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy
    czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy
    towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie,
    czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,

    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono
    w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
    wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
    prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i

    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:

    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016
    r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
    polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na
    nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych

    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia, czy transakcja
    polegająca na sprzedaży Nieruchomości 1 oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego
    Nieruchomości 2 wraz z udziałem w prawie własności Budynku i Parkingu 2 na rzecz
    Wnioskodawcy podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT (pytania oznaczone nr 1 i 2 we wniosku).
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że (...) 2025 r. Wnioskodawca oraz
    Sprzedający zawarli umowy sprzedaży na podstawie których Sprzedający sprzedał, a
    Wnioskodawca kupił:
    - Prawo własności Nieruchomości 1 - działki o nr (...).
    Nieruchomość 1 zabudowana jest (i była na moment zawierania Umów Sprzedaży)
    parkingiem oraz ogrodzeniem.
    - Udział w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 – działek nr (...) - wraz z
    udziałem w prawie własności Budynku oraz Parkingu 2 (stanowiących odrębny
    przedmiot własności).
    Nieruchomość 2 zabudowana jest (i była na moment zawierania Umów Sprzedaży)
    budynkiem biurowym, parkingiem oraz ogrodzeniem (łącznie jako Parking 2).
    Na moment zawierania Umów Sprzedaży budynek posadowiony był na działce o numerze
    (...).
    Parking 2 posadowiony był na działkach o numerze (...) oraz (...).
    Przedmiot transakcji (tj. Umów Sprzedaży) nie obejmował:
    1. firmy Sprzedającego ani nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    2. znaków towarowych Sprzedającego,
    3. środków pieniężnych Sprzedającego (w kasie i na rachunkach bankowych),
    4. know-how Sprzedającego,
    5. ksiąg rachunkowych Sprzedającego oraz innych dokumentów związanych z prowadzoną
    przez Sprzedającego działalnością gospodarczą (za wyjątkiem dokumentacji ściśle
    związanej z Nieruchomościami oraz Budynkiem),
    6. długów obciążających Sprzedającego, w tym także zobowiązań kredytowych,
    7. należności i zobowiązań handlowych oraz zobowiązań publicznoprawnych
    Sprzedającego,
    9. wartości niematerialnych i prawnych Sprzedającego,
    10. tajemnicy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    11. nieruchomości innych niż Nieruchomości,
    12. umów zawartych przez Sprzedającego niezbędnych dla prowadzenia działalności, jak
    np. umowy o usługi księgowe czy doradcze,
    13. rachunków bankowych Sprzedającego.
    Analizując podany przez Państwa opis stanu faktycznego w kontekście przywołanych
    wyżej regulacji prawnych, należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot

                                              1Transakcji, nie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu
    cywilnego, ponieważ zbyciu nie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników,
    wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy. Zbyciu podlegały wyłącznie Nieruchomości
    (Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2), których nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w
    rozumieniu powołanego przepisu.
    Sprzedaż opisanych przez Państwa Nieruchomości nie stanowiła również zbycia
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy, ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem, że przedmiot transakcji nie był na moment
    zawierania Umów Sprzedaży wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    Sprzedającego pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub
    innego aktu o podobnym charakterze) i nie stanowił wyodrębnionej w jego strukturze
    jednostki organizacyjnej (np. oddziału wyodrębnionego w KRS) – co wskazuje na to, że
    przedmiot Transakcji nie był wyodrębniony organizacyjnie w przedsiębiorstwie Zbywcy.
    O braku wyodrębnienia finansowego świadczy to, że Sprzedający nie sporządzał osobnego
    sprawozdania finansowego dla przedmiotu transakcji, a wynik na działalności z nią
    związanej ujmował w wymaganych przez przepisy księgach rachunkowych Sprzedającego i
    sprawozdaniu finansowym obejmującym całą działalność Sprzedającego.
    Analiza opisu sprawy wskazuje, że również kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego nie
    zostało spełnione. Przedmiot transakcji nie stanowił funkcjonalnie odrębnej całości –
    obejmującej elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych,
    którym służył w strukturze przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że po nabyciu Kupujący na terenie
    Nieruchomości planuje zrealizować inwestycję polegającą na budowie budynku
    wielorodzinnego oraz modernizacji Budynku. Lokale wybudowane w ramach budynku
    wielorodzinnego przeznaczone będą na sprzedaż, ewentualnie na najem na cele
    niemieszkalne.
    Z powyższego wynika, że chcąc zrealizować własne zamierzenia inwestycyjne, Kupujący
    będzie zobowiązany do podjęcia w stosunku do Nieruchomości działań administracyjnych
    oraz budowlanych. Sytuacja ta wyklucza możliwość stwierdzenia, że przenoszony na
    Kupującego majątek umożliwia prowadzenie działalności wyłącznie przy pomocy
    składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.
    W związku z powyższym, transakcja sprzedaży opisanych we wniosku Nieruchomości, nie
    może być traktowana jako zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot transakcji ograniczał się do elementów typowych dla
    transakcji „nieruchomościowych”. Przedmiotem transakcji były bowiem tylko i wyłącznie
    określone składniki majątkowe tj. Nieruchomości (prawo własności Nieruchomości 1 -
    działki o nr (...), zabudowanej Parkingiem wraz z ogrodzeniem oraz udział w prawie
    użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 – działek nr (...), wraz z udziałem w prawie
    własności Budynku oraz Parkingu 2, które na dzień dokonania transakcji nie tworzyły
    organizacyjnej, funkcjonalnej całości, za pomocą której można by prowadzić działalność
    gospodarczą, czy też realizować (kontynuować) określone funkcje w ramach takiej
    działalności.
                                                    1Podsumowując, przedmiot transakcji nie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55
    ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym dostawa Nieruchomości
    (Nieruchomości I i Nieruchomości II) w ramach Transakcji stanowiła dostawę towarów,
    która podlega opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, i nie jest
    wyłączona spod opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy.

    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Do dostawy terenów zabudowanych stosuje się przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt
    2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
    lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z

    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
    tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.

    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
    budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
    wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
    Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
    obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące
    trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
    ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
    instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
    odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
    przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki,
    a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
    elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
    urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
    technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Natomiast w myśl art. 3 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane:
    przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z
    obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub
    gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod
    śmietniki.
    Jak wynika z wyżej powołanego przepisu urządzenia budowlane stanowią urządzenia
    techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania
    obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w
    art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku
    od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne
    do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są
    powiązane, a tym samym należy przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu
    budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak
    podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie zwolnienia
    od podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których
    przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,
    i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
    Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy przedmiotem Transakcji było prawo własności Nieruchomości 1
    - działki o nr (...), zabudowanej Parkingiem wraz z ogrodzeniem oraz udział w prawie
    użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 - działek nr (...), wraz z udziałem w prawie
    własności Budynku oraz Parkingu 2 (Budynek posadowiony był na działce o numerze (...),
    parking 2 posadowiony był na działkach o numerze(...).
    Wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, że:
    - składające się Parking posadowiony na Nieruchomości 1:
    a. parking - spełniał definicję budowli w myśl ustawy Prawo budowalne;
    b. ogrodzenie nie spełniało definicji budowli w myśl ustawy Prawo budowalne, spełniało
      definicję urządzenia budowlanego w myśl ustawy Prawo budowalne.
    - Budynek, znajdujący się na działce o numerze (...) (Nieruchomość 2), spełniał definicję
    budynku w myśl ustawy Prawo budowalne;
    - składające się na Parking 2 posadowiony na działkach wchodzących w skład
    Nieruchomości 2:
    a. parking - spełniał definicję budowli w myśl ustawy Prawo budowalne;
    b. ogrodzenie nie spełniało definicji budowli w myśl ustawy Prawo budowalne, spełniało
      definicję urządzenia budowlanego w myśl ustawy Prawo budowalne.
    Parking, Budynek i Parking 2 zostały w całości oddane do użytkowania pierwszemu
    nabywcy przed (...) r. Sprzedający w okresie dwóch lat przed zawarciem Umów Sprzedaży,
    tj. przed (...) 2025 r. nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków i budowli (tj. Parkingu,
    Budynku i Parkingu 2), w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co
    najmniej 30% wartości początkowej odpowiednio Parkingu, Budynku i Parkingu 2.
    Analizując przedstawione przez Państwa informacje w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że dostawa będących przedmiotem Transakcji Budynku i
    Budowli (Parkingu i Parkingu 2) nie była dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani
    przed nim, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem Budynku i Budowli (Parkingu i
    Parkingu 2), a dostawą nie upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Zatem w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do Budynku i Budowli (Parkingu i Parkingu
    2) zostały spełnione przesłanki wymagane dla zastosowania zwolnienia wynikającego z art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, transakcja sprzedaży Budynku i
    Budowli (Parkingu i Parkingu 2) wraz z urządzeniami budowlanymi związanymi z
    Budynkiem i Budowlami -korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że rezygnacja ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy i zastosowanie właściwej stawki podatku dla dokonywanej transakcji
    może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, gdy strony transakcji są zarejestrowane jako
    podatnicy VAT czynni i m.in. w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku
    z dostawą tych obiektów złożą zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie
    dostawy budynku, budowli lub ich części, przy czym oświadczenie to musi zawierać
    elementy wskazane w art. 43 ust. 11 ustawy.
    Powyższe oznacza, że podatnicy dokonujący wyboru złożenia zgodnego oświadczenia o
    wyborze opodatkowania nieruchomości w akcie notarialnym, nie mają obowiązku
    składania, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla nabywcy, odrębnego
    oświadczenia dotyczącego wyboru opodatkowania przed dokonaniem tej dostawy.
    W praktyce obrotu nieruchomościami umowy zawierane są w formie aktu notarialnego i
    zawierają one oprócz treści mających zasadnicze znaczenie dla danej czynności prawnej
    również oświadczenia stron regulujące ich prawa i obowiązki, w tym dotyczące terminu
    wydania nieruchomości i objęcia jej w posiadanie przez kupującego.
    Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:
    Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej
    czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które
    ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w
    postaci elektronicznej (oświadczenie woli).
    Stosownie do art. 158 Kodeksu cywilnego
    Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta
    w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która
    zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do
    przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.
    Na podstawie art. 91 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1001 ze zm.):
    Notariusz sporządza akt notarialny, jeżeli wymaga tego przepis prawa lub taka jest wola
    stron.
    W myśl art. 92 § 1 ustawy Prawo o notariacie:
    Akt notarialny powinien zawierać:
      1) dzień, miesiąc i rok sporządzenia aktu, a w razie potrzeby lub na żądanie strony –
        godzinę i minutę rozpoczęcia i podpisania aktu;
      2) miejsce sporządzenia aktu;
      3) imię, nazwisko i siedzibę kancelarii notariusza, a jeżeli akt sporządziła osoba
        wyznaczona do zastępstwa notariusza lub upoważniona do dokonywania
        czynności notarialnych – nadto imię i nazwisko tej osoby;
      4) imiona, nazwiska, imiona rodziców i miejsce zamieszkania osób fizycznych, nazwę
        i siedzibę osób prawnych lub innych podmiotów biorących udział w akcie,

        imiona, nazwiska i miejsce zamieszkania osób działających w imieniu osób
        prawnych, ich przedstawicieli lub pełnomocników, a także innych osób obecnych
        przy sporządzaniu aktu;
      4a) jeżeli obejmuje nabycie nieruchomości przez cudzoziemca lub objęcie lub
        nabycie przez niego udziałów, akcji lub ogółu praw i obowiązków w spółce
        handlowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku osoby
        fizycznej – informację o jej obywatelstwie, a w przypadku podmiotu z siedzibą na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – określenie lub oświadczenie, czy podmiot
        ten jest cudzoziemcem w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 24 marca
        1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, wraz z uzasadnieniem;
      5) oświadczenia stron, z powołaniem się w razie potrzeby na okazane przy akcie
        dokumenty;
      6) stwierdzenie, na żądanie stron, faktów i istotnych okoliczności, które zaszły przy
        spisywaniu aktu;
      7) stwierdzenie, że akt został odczytany, przyjęty i podpisany;
      8) podpisy biorących udział w akcie oraz osób obecnych przy sporządzaniu aktu;
      9) podpis notariusza.
    Jak wynika z cytowanego wyżej art. 92 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o notariacie, dopuszczalne
    jest zawarcie w akcie notarialnym zgodnego oświadczenia nabywcy i dostawcy o wyborze
    opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków, budowli lub ich części.
    Przy czym umowę przenoszącą własność nieruchomości trzeba sporządzić w postaci aktu
    notarialnego. Jest to dokument urzędowy uznawany za zgodny z prawdą, który potwierdza
    wprowadzenie zmian własnościowych. Notariusz nie ustala zakresu tego dokumentu,
    ponieważ umowę kupna sprzedaży zawiera sprzedający z kupującym, więc jej treść zależy
    od ich woli.
    Podsumowując, dla skutecznej rezygnacji ze zwolnienia i wyboru opodatkowania dostawy
    budynków, budowli lub ich części konieczne jest aby dostawca i nabywca:
    1) byli zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
    2) złożyli zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy,
    3) oświadczenie to może być złożone albo przed dostawą do właściwego naczelnika
      urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w
      związku z dostawą tych obiektów,
    4) oświadczenie złożone w akcie notarialnym musi zawierać:
      · imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      · adres budynku, budowli lub ich części.
    Wskazali Państwo, że w Umowach Sprzedaży Kupujący oraz Sprzedający złożyli
    oświadczenia, iż w odniesieniu do dostawy Parkingu znajdującego się na Nieruchomości 1
    oraz Udziału w Budynku i Parkingu 2 znajdujących się na Nieruchomości 2 w zakresie, w
    jakim podlegają one zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, rezygnują ze
    zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT i wybierają opodatkowanie podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.
    10 ustawy o VAT. Oświadczenia zawierały wszystkie elementy wskazane w art. 43 ust. 11
    ustawy o VAT.
    Na dzień zawarcia Umów Sprzedaży Wnioskodawca oraz Sprzedający byli zarejestrowani
    jako podatnicy VAT czynni w Polsce.

    Tym samym, mając na względzie, że w zakresie dostawy budowli Strony rezygnują ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT tej dostawy na
    podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, dostawa Budowli - Parkingu
    znajdującego się na działce nr (...) (Nieruchomość 1) oraz Budynku znajdującego się na
    działce nr (...) i Budowli - Parkingu 2 znajdującego się na działkach nr (...), jest
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Mając na uwadze powyższe, dostawa gruntu - działek nr (...) oraz (...) na których
    posadowione są ww. Budynek i Budowle – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy
    – również jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.
    Następnie przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Wnioskodawca
    uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego dokumentującej sprzedaż
    Nieruchomości 1 oraz z faktury wystawionej przez Sprzedającego dokumentującej
    sprzedaż Udziału w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości 2 wraz z Udziałem w
    prawie własności Budynku i Parkingu 2, a także, czy Wnioskodawca uprawniony jest do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następnego okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy (pytania oznaczone nr 3 i 4 we wniosku).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
    w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż
    w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
    określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
    podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
    podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
    dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
    lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że na moment Transakcji Strony Transakcji były
    zarejestrowane jako czynni podatnicy VAT, a Kupujący będzie wykorzystywał przedmiot
    transakcji (Nieruchomości) wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Jednocześnie, jak wyjaśniono w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie
    stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i
    nie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Ponadto
    Transakcja - dostawa Nieruchomości – jest opodatkowana podatkiem VAT według
    właściwej stawki tego podatku.
    W konsekwencji, Kupujący będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
    wynikający z faktur dokumentujących nabycie Nieruchomości (Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2) w ramach Planowanej Transakcji lub prawo do obniżenia za następne
    okresy kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym
    powstałą w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż
    Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.