Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1017/10/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-14
Teza: Czy Wnioskodawca na podstawie art. 90 ust. 2 może odliczyć podatek w całości kierując się podstawowym przeznaczeniem terenu określonym w planie zagospodarowania przestrzennego (zabudowa usługowa), czy też przysługuje odliczenie podatku w części proporcjonalnie do występującej struktury opodatkowanej i „nieopodatkowanej” podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości; odliczenia; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; proporcja; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2010 r. (data wpływu 19 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność w oparciu o: ustawę z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), ustawę z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), ustawę z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 ze zm.), ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Przedmiotem działalności jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu. Wnioskodawca przeprowadza również remonty i modernizacje obiektów przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, przeprowadza remonty i modernizacje obiektów dotyczących lokali użytkowych, wynajmuje lokale mieszkalne i użytkowe znajdujące się w zasobach Spółki, prowadzi kupno i sprzedaż nieruchomości na rachunek własny, sprawuje na podstawie umów zlecenia zarząd budynkami mieszkalnymi niestanowiącymi jej własności. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje sprzedaży opodatkowanej (np. najem lokali użytkowych) oraz sprzedaży „nieopodatkowanej” (zwolnionej - dotyczącej zasobów mieszkaniowych). Wykonuje także prace porządkowe terenu poprzez rozbiórkę obiektów i budowę w to miejsce nowych obiektów. Prace rozbiórkowe i porządkowe zlecane są zewnętrznym wykonawcom. Spółka uporządkowany teren w przyszłości będzie zagospodarowywała zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podjętym przez Radę Miasta uchwałą z dnia 7 listopada 2005 r. i ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa. Przeznaczenie tego terenu, zgodnie z planem zagospodarowania, jako podstawowe jest „pod zabudowę usługową” oraz jako uzupełniające „zabudowa mieszkaniowa”, jak również rozważana jest możliwość przeznaczenia uporządkowanej działki do sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca na podstawie art. 90 ust. 2 może odliczyć podatek w całości kierując się podstawowym przeznaczeniem terenu określonym w planie zagospodarowania przestrzennego (zabudowa usługowa), czy też przysługuje odliczenie podatku w części proporcjonalnie do występującej struktury opodatkowanej i „nieopodatkowanej” podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, rozbiórka i uporządkowanie budynku wiąże się z przeznaczeniem w przyszłości terenu niezabudowanego - zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego - pod zabudowę usługową (podstawowe przeznaczenie) oraz zabudowę mieszkaniową (jako uzupełniające przeznaczenie). Zatem Spółka ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od nabytych usług rozbiórkowych na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, ponieważ zagospodarowanie terenu będzie związane ze sprzedażą opodatkowaną i sprzedażą zwolnioną.

Jednocześnie uwzględniając fakt, że Spółka zamierza zbyć przedmiotową nieruchomość jako niezabudowana działkę gruntu (podatek należny 22%), po dokonaniu transakcji sprzedaży gruntu Spółka nabywa prawo do odliczenia w całości „naliczonego podatku należnego” od usług rozbiórkowych budynku wcześniej dokonywanych przez odpowiednie skorygowanie deklaracji VAT-7. Podatek byłby zatem neutralny, bowiem Spółka nie może ponosić kosztów ze sprzedaży gruntu uporządkowanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a cyt. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.

Zatem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 cyt. ustawy).

Z art. 90 ust. 3-6 ww. ustawy wynika, że proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu (art. 90 ust. 8 ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 9 ustawy, przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

Natomiast stosownie do ust. 10 ww. przepisu w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Z konstrukcji cytowanych wyżej przepisów wynika, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży opodatkowanej (np. najem lokali użytkowych) oraz sprzedaży „nieopodatkowanej” (zwolnionej - dotyczącej zasobów mieszkaniowych). Wykonuje także prace porządkowe terenu poprzez rozbiórkę obiektów i budowę w to miejsce nowych obiektów. Prace rozbiórkowe i porządkowe zlecane są zewnętrznym wykonawcom. Wydatki na wykonywane czynności wiążą się z przeznaczeniem w przyszłości terenu niezabudowanego - zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego - pod zabudowę usługową (podstawowe przeznaczenie) oraz zabudowę mieszkaniową (jako uzupełniające przeznaczenie), a więc będą związane – jak wskazano we wniosku - ze sprzedażą opodatkowaną i sprzedażą zwolnioną. Ponadto Wnioskodawca rozważa także możliwość przeznaczenia uporządkowanej działki do sprzedaży.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że o ile Wnioskodawca w chwili poniesienia przedmiotowych wydatków faktycznie nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić czy zakupy te posłużą czynnościom opodatkowanym i zwolnionym (t.j. zgodnie z przeznaczeniem według planu zagospodarowania przestrzennego - pod zabudowę usługową i mieszkaniową), czy wyłącznie jednej z nich (t.j. sprzedaży opodatkowanej), zasadne – w ocenie organu – jest przyjęcie, że ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z pracami rozbiórkowymi i porządkowymi, zgodnie z proporcją obliczoną według zasad określonych w art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie wskazać należy, iż w sytuacji dokonania ewentualnej transakcji sprzedaży przedmiotowej nieruchomości jako niezabudowanej działki gruntu opodatkowanej według stawki podstawowej, co spowoduje, iż ponoszone wydatki istotnie nie posłużą w żaden sposób czynnościom zwolnionym, Wnioskodawca nabywa prawo do odliczenia w całości naliczonego podatku należnego od usług rozbiórkowych budynku wcześniej dokonywanych przez odpowiednie skorygowanie podatku naliczonego na zasadach przewidzianych ustawą.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.