Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1124/14-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-15
Teza: wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdów samochodowych.
Słowa kluczowe: ewidencja; paliwo; pojazdy-pojazd samochodowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2014 r. (data wpływu 25 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji dla pojazdów samochodowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdów samochodowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Spółką w której etatowi pracownicy wykonują usługi serwisowe w bankach i ich oddziałach na terenie całej Polski. Ich narzędziem pracy są samochody o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t. przystosowane do przewozu ładunków (urządzeń, materiałów, sprzętu, części zamiennych).

Flota tych samochodów wynosi 39 szt.

Samochody te to pojazdy (art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług) mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest trwałą przegrodą od części przeznaczonej do przewozu ładunku, klasyfikowane na podstawie prawa o ruchu drogowym do podrodzaju „wielozadaniowe”.

Samochody te posiadają dodatkowe badania techniczne przeprowadzone przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację, stanowiącym podstawę wpisu w dowodzie rejestracyjnym w rubryce „Adnotacje urzędowe” widnieją wpisy: „VAT-1”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy istnieje konieczność prowadzenia dla tych samochodów zgodnych z treścią art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług ewidencji przebiegu pojazdów samochodowych w celu pełnego odliczenia podatku VAT od związanych z nim wydatków, czy wystarczające do możliwości odliczenia pełnego podatku VAT jest dodatkowe badanie techniczne przeprowadzone przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów potwierdzone zaświadczeniem, na podstawie którego w dowodzie rejestracyjnym jest odpowiednia adnotacja?
2.  Czy Firma jest zobowiązana do zgłoszenia informacji o tych samochodach do właściwego Urzędu Skarbowego?
3.  Czy wprost z przepisów wynika iż taki samochód: mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest trwałą przegrodą od części przeznaczonej do przewozu ładunku, opisany szczegółowo w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Dla floty samochodowej użytkowanej przez Podatnika, która złożona jest z pojazdów, o których mowa w treści art. 86a ust. 9 pkt 1 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli pojazdów innych niż samochody osobowe mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą, nie ma konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu samochodowego dla pełnego odliczenia podatku VAT.

Dla pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z użytkowaniem tych samochodów wystarczające jest posiadanie przez Podatnika dodatkowego badania Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów, potwierdzone wydaniem zaświadczenia, stanowiącym podstawę dokonanej odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym tych pojazdów.

1.  Konsekwentnie, Podatnik nie ma obowiązku na mocy treści ust. 12 art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług, złożenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji o pojazdach określonych wyżej, jako, że dla tych pojazdów nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu.
2.  Podatnik uznaje, że na podstawie przepisu art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, użytkowane samochody z uwagi na ich konstrukcję, z mocy prawa są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, co m. in. powoduje, że ich incydentalne użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne i nie może rodzić sankcji karno - skarbowych lub odmowy możliwości odliczenia w 100 procentach podatku VAT od wydatków związanych z użytkowaniem tych samochodów, w związku z czym znowelizowane przepisy prawa nie dają możliwości kwestionowania sposobu użycia tych pojazdów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do zapisu ust. 2 tego artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Na podstawie ust. 3 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    *   wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    *   konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W świetle ust. 4 cytowanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
        *   jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd - dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
        *   potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
5.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W świetle ust. 9 przywołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy

\- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 ww. artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Jak wynika z ust. 12 tego artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że pracownicy etatowi Wnioskodawcy wykonują usługi serwisowe w bankach i ich oddziałach na terenie całego kraju. Narzędziem ich pracy są samochody o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t. przystosowane do przewozu ładunków. Jak wskazał Zainteresowany wskazane pojazdy spełniają warunki opisane w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy – mają jeden rząd siedzeń, który jest oddzielony trwałą przegrodą od części przeznaczonej do przewozu ładunku klasyfikowane na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju wielozadaniowe. Samochody posiadają dodatkowe badanie techniczne przeprowadzone przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez stację stanowiącym podstawę do wpisu w dowodzie rejestracyjnym.

W opisanej sprawie istotną rolę odgrywa przepis art. 86a ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a ustawy, z treści którego wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van.

W grupie pojazdów, uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika mieszczą się pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Są to pojazdy o konstrukcji wskazującej na ich podstawowe przeznaczenie do celów gospodarczych, wykluczającej ich użycie do celów prywatnych lub powodującej, że ewentualny użytek do celów prywatnych będzie nieistotny.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że samochody wymienione we wniosku, które zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy spełniają warunki wymienione w art. 86 ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy są pojazdami, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy, tj. pojazdami, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Ponadto – jak wynika z treści wniosku – dla ww. pojazdów przeprowadzono dodatkowe badania techniczne, potwierdzające spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczania pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z ww. pojazdami bez konieczności prowadzenia dla nich ewidencji przebiegu pojazdu, zawierających informacje, o których mowa w art. 86a ust. 7 ustawy. Ponadto Zainteresowany nie jest zobowiązany do złożenia w urzędzie skarbowym informacji dotyczącej tychże pojazdów co wynika z art. 86a ust. 12 ustawy.

Wobec powyższego należy wskazać, że Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie w zakresie pytań nr 1, 2 i 3 wniosku.

W części dotyczącej pytania Nr 4 wniosku zostanie wydane postanowienie o umorzeniu postępowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.