Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.751.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Zawarcie ugody z bankiem; zwrot
Słowa kluczowe: koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
zwrot-zwrot należności
zwrot-zwrot umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 września 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym.
    7 lutego 2008 r. zawarła umowę o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...)
    waloryzowaną kursem franka szwajcarskiego (dalej jako „Kredyt hipoteczny"). Stronami
    umowy kredytu hipotecznego byli:
    - (...);
    - A.A. oraz B.A.
    Celem Kredytu hipotecznego była budowa domu jednorodzinnego na działce o nr
    ewidencyjnym (...) w (...). Kwota Kredytu hipotecznego wynosiła 450 000 zł (słownie
    czterysta pięćdziesiąt tysięcy złotych) waloryzowana frankiem szwajcarskim. Kwota ta
    uległa przeliczeniu na 205 448,83 CHF na dzień 1 lutego 2008 r.
    Kredyt hipoteczny tj. kapitał wraz z odsetkami uiszczanymi w miesięcznych ratach
    kapitałowo-odsetkowych spłacany był w oparciu o harmonogram spłat sporządzony w
    CHF, a wartość Kredytu hipotecznego wyrażano jako sumę wszystkich uruchomionych
    transz wyrażonych w CHF. Raty natomiast spłacane były w złotych po przeliczeniu ich
    według kursu sprzedaży CHF, zgodnie z tabelą kursową publikowaną przez (...) S.A.
    Transze kredytu wypłacane były w złotych po uprzednim spełnieniu warunków
    dotyczących postępu realizacji inwestycji służącej zaspokojeniu własnych celów
    mieszkaniowych, która przez okres spłaty była obciążona hipoteką. Całość kredytu została
    wykorzystana na cele wskazane w umowie kredytowej. W styczniu 2015 r. na skutek
    śmierci męża Wnioskodawczyni została jedynym kredytobiorcą. W czerwcu 2016 r.
    sprzedała wybudowaną nieruchomość i dokonała spłaty zaciągniętego kredytu. W 2021 r.
    został wystosowany pozew z uwagi na wątpliwe prawnie zapisy w umowie Kredytu
    hipotecznego.
    Ugoda do umowy Kredytu hipotecznego (dalej jako „Ugoda") ma zostać zawarta pomiędzy
    Wnioskodawczynią, a (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w (...), będącym następcą prawnym (...)
    Spółka Akcyjna (dalej jako „Bank"). Przewidywanym terminem zawarcia Ugody jest II
    półrocze 2025 r. lub I półrocze 2026 r. Przewidywana Ugoda jest próbą polubownego
    rozwiązania sporu wynikłego z pozwu indywidualnego z powództwa Wnioskodawczyni
    toczącego się przed Sądem Okręgowym w (...). W odpowiedzi został wystosowany pozew
    wzajemny przez (...). Przedmiotem obu sporów jest kwota 450 000,02 złotych. Zamiarem
    Ugody jest polubowne rozstrzygnięcie zaistniałego sporu.
    Przedmiotem Ugody są następujące roszczenia Wnioskodawczyni w stosunku do Banku:
    - zwrotu tytułem rat kapitałowo-odsetkowych,
    - zwrotu tytułem składek na poczet ubezpieczenia,
    - zwrotu tytułem opłaty i prowizji związanej z kredytem,
    - zwrotu tytułem ustalonych przez strony Kredytu hipotecznego części odsetek
      ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku (5
      marca 2021 r. do dnia 11 kwietnia 2025 r.).
    Bank wskazał swoje roszczenia w stosunku do Wnioskodawczyni w związku z wypłatą
    kapitału kredytu hipotecznego. Strony Ugody przewidują dokonanie potrącenia
    wzajemnego roszczeń. Z tego powodu Bank zobowiązuje się dokonać:
    - zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni kosztów zastępstwa procesowego,
    - zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni pozostałej kwoty przysługującego roszczenia.

    Uzyskane w wyniku Ugody środki pieniężne stanowią zwrot uiszczonych uprzednio
    zobowiązań wynikających z zawartej umowy Kredytu hipotecznego.
    Ponadto Wnioskodawczyni nie korzystała z możliwości umorzenia kredytu.
    Istotnym elementem dotyczących zawarcia Ugody są jej potencjalne skutki podatkowe.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku podała Pani następujące informacje:
    W przewidywanym kształcie przedmiotem roszczeń ze strony Wnioskodawczyni są
    roszczenia wynikające z uiszczonych w ramach umowy kredytowej: rat kapitałowo-
    odsetkowych, składek na poczet ubezpieczenia, opłat i prowizji związanych z kredytem,
    odsetek za opóźnienie za okres od dnia wpływu pozwu do banku. Środki przekazane przez
    bank na mocy ugody wynikają zatem z roszczeń wynikających ze spłacenia kredytu.
    Ugoda zawierana jest związku z pozwem Wnioskodawczyni przeciwko bankowi w celu
    stwierdzenia nieważności umowy - trwałej bezskuteczności. Środki pieniężne przekazane
    Wnioskodawczyni przez bank wynikają z roszczeń z tytułu wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych, składek na poczet ubezpieczenia, opłat i prowizji związanych z kredytem, a
    także części odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu
    pozwu do banku. Biorąc pod uwagę zdarzenie przyszłe dotyczące zawarcia ugody i
    uznania wzajemnych roszczeń z tytułu wniesionego pozwu, zdaniem Wnioskodawczyni
    właściwe jest uznanie dotychczas wpłaconych środków na rzecz banku jako nienależne.
    Mając to na uwadze w ocenie Strony stanowić to będzie w istocie zwrot środków
    nienależnych bankowi.
    Pytania
    1) Czy środki pieniężne uzyskane w razie zawarcia Ugody stanowię źródło przychodu, o
      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT podlegające opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy środki uzyskane w razie zawarcia Ugody stanowiące zwrot kosztów zastępstwa
      procesowego stanowią przychód podlegający opodatkowaniu ustawą o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, środki uzyskane od Banku w razie zawarcia Ugody z tytułu
    przysługujących Wnioskodawczyni roszczeń w wysokości 560 211,16 złotych nie stanowią
    przychodu podlegającego opodatkowaniu w rozumieniu Ustawy o PIT.
    Środki uzyskane przez Wnioskodawczynię od Banku w razie zawarcia Ugody z Bankiem w
    wysokości 10 800 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY:
    Przychody w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163) stanowią każdą formę przysporzenia majątkowego
    rozumianą zarówno w formie pieniężnej jak i niepieniężnej, w tym również nieodpłatne
    świadczenia otrzymane przez podatnika. Na potrzeby podatkowe przyjmuje się, że
    nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby
    oraz zdarzenia prawne, gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest
    przysporzenie majątku innej osoby posiadające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl Ustawy o PIT opodatkowaniem podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem tych wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c Ustawy o PIT, a
    także dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku. Z kolei dochodem ze źródła przychodów, z wyjątkiem przepisów art. 12o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da, art. 30f ustawy o PIT jest
    nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeśli koszty przekraczają przychody - mowa o stracie ze źródła przychodów.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 przy uwzględnieniu wykluczenia poza wymienionymi
    przychodami są jeszcze przychody z innego źródła. Z kolei art. 20 ust. 1 określa katalog
    otwarty źródeł jako w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17. Tak szeroki katalog potwierdza przytoczoną wyżej zasadę, że
    przychodem z innego źródła jest otrzymanie realnych korzyści majątkowych. Należy zatem
    zadać pytanie o podatkowy charakter ugody.
    W art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 z późn. zm.) wskazano, że:
    „Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
    nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających
    z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący
    powstać."
    Przywołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym
    dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę,
    czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie

    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy Kodeks
    cywilny.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony.
    Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych),
    prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do
    zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Instytucja
    potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług i zwalnia
    się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie świadczenia.
    Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do którego, w myśl art. 503 Kodeksu
    cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    W sytuacji, gdy dojdzie do zaspokojenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    Zgodnie z przywołanymi warunkami rozważanej Ugody można zaobserwować wszelkie
    elementy pozwalające na uznanie kwoty uiszczonej przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni
    za brak przysporzenia majątkowego. Pozostała kwota, po wzajemnym uznaniu roszczeń w
    wysokości 560 211,16 zł, stanowi zwrot należnych środków. Nie sposób mówić tutaj o
    korzyści, skoro otrzymana w wyniku potencjalnej Ugody kwota stanowi zwrot dotychczas
    uiszczonych na rzecz Banku zobowiązań. Wynikały one ze spłat kapitałowo-odsetkowych
    wpłaconych uprzednio z tytułu Kredytu hipotecznego. Nie dochodzi w tym przypadku do
    zwiększenia aktywów ani pasywów, co skutkuje neutralnością podatkową otrzymanej
    kwoty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota którą uzyska w wyniku Ugody stanowi zwrot uiszczonych
    uprzednio zobowiązań wynikających z zawartej umowy Kredytu hipotecznego i w związku
    z uznaniem wzajemnych roszczeń z tytułu wniesionego pozwu Pani zdaniem właściwe jest
    uznanie dotychczas wpłaconych środków na rzecz banku jako nienależne, to otrzymanie
    tej kwoty nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W
    konsekwencji pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani
    stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Przechodząc do kwestii zwrotu na Pani rzecz kosztów postępowania sądowego, wskazuję,
    że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zatem zwrot na rzecz kredytobiorcy kosztów postępowania sądowego do wysokości
    poniesionych przez niego kosztów - nie spowoduje powstania po ich stronie przychodu, o
    którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zatem, zwrócone Pani koszty zastępstwa procesowego, nie będą stanowiły dla Pani
    przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów zastępstwa
    procesowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta będzie stanowiła
    jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią wydatków - nie będzie więc dochodem
    podlegającym opodatkowaniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.