Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-656/08/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-26
Teza: Opodatkowanie dostawy tygodnika „GN” z płytą CD tematycznie związaną z treścią wydawanego numeru.
Słowa kluczowe: czasopisma; prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; płyta-płyta CD
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wydawnictwa, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2008r. (data wpływu 9 lipca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy tygodnika „GN” z płytą CD tematycznie związaną z treścią wydawanego numeru - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy tygodnika „GN” z płytą CD tematycznie związaną z treścią wydawanego numeru.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wydawnictwo „GN” (zwane dalej Wydawnictwem GN) sprzedaje własne czasopismo - tygodnik „GN” (dalej tygodnik GN) ze stawką VAT 7% (PKWiU 22.13). Od kwietnia 2008r. cena tygodnika „GN” jest stała, w wysokości 4,00 zł. Okolicznościowo czasopismo sprzedawane jest z płytą CD tematycznie związaną z treścią wydawanego numeru. Przykładem może być płyta z pieśniami M. dołączana do numeru, w którym jest omawiane tradycyjne nabożeństwo maryjne. Płyta dodawana jest do całego nakładu danego numeru i cena takiego zestawu nie ulega zmianie w stosunku do ceny innych numerów tygodnika „GN” ukazujących się bez dodatku. W takim przypadku nie ma możliwości zakupienia tygodnika „GN” bez dodatku. Przeciętny koszt wytworzenia CD (nabycie praw autorskich, wytłoczenie płyty, opakowanie) nie przekracza 1 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nieodpłatne przekazanie płyty CD dołączanej do tygodnika „GN” stanowi „mały prezent”, który z uwagi na małą wartość nie stanowi odpłatnej dostawy towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, płyta CD dodana do numeru tygodnika „GN” bez zmiany ceny takiego numeru jest dla nabywcy bezpłatnym dodatkiem. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy VAT wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem stanowi odpłatną dostawę towarów. Jednakże na podstawie art. 7 ust. 3 w powiązaniu z ust. 4 opodatkowaniu nie podlegają prezenty o wartości rynkowej do 5,00 zł. Ponieważ w ustawie VAT nie zdefiniowano pojęć: cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem i cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, płyta CD dodawana bezpłatnie do tygodnika „GN” może być uznana jako prezent o małej wartości. Od kwietnia 2008r. tygodnik „GN” jest sprzedawany po stałej cenie 4,00 zł. Również numer z CD jest sprzedawany w tej samej cenie 4,00 zł. Wobec tego, jeżeli wartość rynkowa tygodnika GN nie przekracza 5,00 zł, to tym bardziej wartość rynkowa dodanego CD nie przekracza 5,00 zł, czyli granicznej wartości nakazującej opodatkować prezent. Zatem dostawa tygodnika z załączonym „małym prezentem” jest dostawą czasopisma opodatkowaną stawką 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ww. ustawy).

Ponadto w myśl art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, wynika iż przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

W art. 7 ust. 4 ustawy zdefiniowano prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli wartość rynkowa przekazanego towaru nie przekracza 5 zł.

Przez towar, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, jednakże ustawodawca przewidział możliwość obniżenia podstawowej stawki jak również zwolnienie od podatku od towarów i usług (art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług). Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka wynosi 7%. W pozycji 49 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono towary oznaczone symbolem PKWiU ex 22-12 i PKWiU ex 22.13 - gazety, magazyny, czasopisma – oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczona na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, gdzie ex – dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego ugrupowania. Z powyższych przepisów prawa podatkowego wynika jednoznacznie, że każda odpłatna dostawa towarów będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby ustalić prawidłową stawkę tego podatku, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów usług stwierdzającym, iż towary muszą zostać zidentyfikowane w oparciu o przepisy ustawy o statystyce publicznej. Ustalenie odpowiedniego grupowania statystycznego jest istotne z uwagi na możliwość zastosowania preferencyjnej stawki bądź zwolnienia od podatku od towarów i usług, zaś zasadą jest opodatkowanie czynności stawką podstawową, a możliwość zastosowania zwolnienia powinna wynikać z wyraźnego przepisu ustawy.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku od towarów i usług może mieć miejsce wyłącznie w przypadku dostawy towarów sklasyfikowanych pod numerem PKWiU ex 22.12 i ex 22.13, natomiast brak jest podstaw do stosowania do gadżetów załączonych do czasopism obniżonej do 7% stawki podatku od towarów i usług, gdyż czasopismo i dołączony do niego gadżet nie zostały zaklasyfikowane do jednego grupowania PKWiU wymienionego w poz. 49 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego towarem sprzedawanym przez Wydawnictwo jest czasopismo oraz dołączona do niego płyta CD jako dwa odrębne towary. Wobec powyższego zauważa się, że nie jest opodatkowane przekazanie klientom prezentów (towarów), których jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 5 zł, nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale 5,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia. Zatem opodatkowanie nieodpłatnego przekazania towarów w postaci płyt CD jako dodatek do czasopisma uzależnione jest, co do zasady, od tego, czy towary te wyczerpują ustawowe przesłanki, pozwalające uznać je za prezenty o małej wartości lub próbki.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że od kwietnia 2008r. cena tygodnika „GN” jest stała, w wysokości 4,00 zł. Okolicznościowo czasopismo sprzedawane jest z płytą CD tematycznie związaną z treścią wydawanego numeru. Płyta dodawana jest do całego nakładu danego numeru i cena takiego zestawu nie ulega zmianie w stosunku do ceny innych numerów tygodnika „GN” ukazujących się bez dodatku. W takim przypadku nie ma możliwości zakupienia tygodnika „GN” bez dodatku. Przeciętny koszt wytworzenia CD nie przekracza 1 zł. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy uznać, że jednostkowy koszt wytworzenia płyty CD nie przekracza kwoty 5 zł, zatem został spełniony ustawowy warunek do uznania jej za prezent o małej wartości.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że dostawa czasopisma „GN” zaklasyfikowanego do symbolu PKWiU 22.13 zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT będzie opodatkowana stawką 7%, natomiast przekazywana bez wynagrodzenia płyta CD, spełniająca definicję prezentu o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 3, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r. W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.