Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.36.2016.1.PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-03-08
Teza: Czy w przypadku umorzenia udziałów jednego ze wspólników w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością a następnie dostosowania uchwałą wartości nominalnej udziałów do wysokości kapitału zakładowego, w spółce w której Wnioskodawca posiada udziały, u Wnioskodawcy powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zakładowy; udział-umorzenie udziałów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2016 r. (data wpływu 19 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w związku z umorzeniem udziałów bez wynagrodzenia **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w związku z umorzeniem udziałów bez wynagrodzenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca uczestniczy w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jako jeden ze wspólników tej spółki. W spółce Wspólnikami są zarówno osoby fizyczne jak i prawne. Wspólnicy planują przeprowadzenie umorzenia udziałów jednego ze wspólników w trybie art. 199 § 2 i § 3 Kodeksu spółek handlowych. Wspólnicy planują dobrowolne umorzenie udziałów, bez obniżenia kapitału zakładowego. Strony chcą przeprowadzić umorzenie udziałów bez wynagrodzenia za zgodą wspólnika, którego udziały będą umarzane. Wszystkie udziały jakie posiada jeden ze wspólników zostaną umorzone. Skutkiem umorzenia udziałów jest ich prawe unicestwienie i utrata przez wspólnika wszystkich praw udziałowych w spółce. W przypadku umorzenia bez obniżenia kapitału zakładowego utrzymana zostaje wysokość kapitału zakładowego spółki na dotychczasowym poziomie, wystąpi jednak dysproporcja pomiędzy sumą wartości nominalnej udziałów nieumorzonych a wartością kapitału zakładowego spółki (analogicznie jak przy umorzeniu udziałów z czystego zysku). Różnica ta, może trwale pozostać lub może zostać zlikwidowana na podstawie uchwały wspólników, którą wspólnicy dostosują wartość nominalną pozostałych udziałów do wartości kapitału zakładowego bez jednoczesnego podwyższania tego kapitału.

Powyższe potwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu wydanym przez Izbę Cywilną w dniu 9 kwietnia 1997 r., sygn. akt III CZP 15/97. Uchwała Wspólników ma tylko ten skutek, że dostosowuje wartość nominalną udziałów do wysokości kapitału zakładowego, nie zmienia wiec istniejących w spółce stosunków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku umorzenia udziałów jednego ze wspólników w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością a następnie dostosowania uchwałą wartości nominalnej udziałów do wysokości kapitału zakładowego, w spółce w której Wnioskodawca posiada udziały, u Wnioskodawcy powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku umorzenia udziałów bez wynagrodzenia jednego ze wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie powstaje u wspólnika pozostałego w spółce z tego tytułu przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, a fakt umorzenia udziałów bez wynagrodzenia oraz dostosowania wartości nominalnej udziałów pozostałych po przeprowadzeniu umorzenia do wysokości kapitału zakładowego bez jego zmiany dla Wnioskodawcy jako wspólnika pozostającego w Spółce będzie neutralny podatkowo.

Zakres dochodu z udziału w zyskach osób prawnych został zdefiniowany w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także zdarzenia opisane w pkt od 1 do 8. Żadna z sytuacji opisana przez ustawodawcę w pkt 1 do 8 nie jest związana z umorzeniem udziałów innych wspólników, bowiem w pkt 1 określono, że dochodem jest kwota otrzymana przez daną osobę w związku z umorzeniem jej udziałów, z czym nie mamy w opisanym stanie faktycznym do czynienia. W analizowanym przepisie ustawodawca określił, że także każdy dochód faktycznie otrzymany w związku z posiadanym udziałem − stanowi przedmiot opodatkowania. Ustawodawca jednakże wprost mówi o dochodzie otrzymanym w związku z posiadanym udziałem w związku z uczestnictwem w osobie prawnej. Dla ustalenia, że powstanie dochód podatkowy należy więc ustalić fakt otrzymania dochodu i jego wysokość.

W przedstawionym przypadku Wnioskodawca nie otrzymuje, w związku z umorzeniem udziałów innego udziałowca żadnego wynagrodzenia, zgodnie zaś z powołanym przepisem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega dochód faktycznie uzyskany.

Zgodnie ze Słownikiem Współczesnego Języka Polskiego pod red. B. Dunaja faktycznie otrzymać oznacza „w rzeczywistości, naprawdę, istotnie; stawać się odbiorcą jakiejś rzeczy, dostawać coś, odbierać coś”. Zwrot ten należy więc odnieść do faktycznego przysporzenia majątkowego polegającego na otrzymaniu pieniędzy lub innych równoważnych środków. Powyższe potwierdza także znaczenie pojęcia przychód, którym jest „wpływ pieniężny państwa, przedsiębiorstwa, podatnika itp. uzyskane w określonym czasie” − za Słownikiem Języka Polskiego L. Drabik, A. Kubiak-Sokół, L. Sobol, L. Wiśniakowska wydanie PWN oraz „dochód − suma wpływów pieniężnych w gospodarce państwa, przedsiębiorstwa lub jednostki w określonym czasie”.

W konsekwencji przepis ten nie odnosi się do hipotetycznego i ewentualnego wzrostu wartości udziałów czy wzrostu wartości księgowej takich udziałów u wspólnika pozostającego w spółce, bowiem w momencie sprzedaży udziałów (ewentualnie ich umorzenia) powstanie przychód do opodatkowania w wysokości różnicy pomiędzy ceną sprzedaży udziałów (wynagrodzeniem za ich umorzenie) a kosztami ich nabycia (objęcia). Oceny tej nie zmieni fakt dostosowania uchwałą wspólników wartości nominalnej udziałów po umorzeniu, bowiem nie ma on wpływu na wysokość ustalenia kosztów podatkowych w przypadku zbycia udziałów i nie zmienia wartości kapitału zakładowego Spółki jest tylko operacją arytmetyczną.

Reasumując, nieodpłatne umorzenie udziałów z dostosowaniem ich wartości do wysokości kapitału zakładowego nie powoduje powstania u Wnioskodawcy pozostającego w Spółce dochodu do opodatkowania, co więcej w tym wypadku nie ma znaczenia, czy umorzenie nastąpi z obniżeniem czy też bez obniżania kapitału zakładowego. Umorzenie udziałów spółki kapitałowej bez wynagrodzenia nie wiąże się z uzyskaniem przez pozostałych udziałowców realnych, określonych wartości w sensie ekonomicznym. Jego istotą nie jest jakiekolwiek przysporzenie majątkowe czy to wprost wymienione w przepisach ustawy, czy też mieszczące się w pojęciu „przychodu/dochodu”.

Przychód podatkowy na gruncie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze lub wartości pieniężne, wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz wartość otrzymanych innych nieodpłatnych świadczeń. Bezspornym jest, że w związku w umorzeniem udziałów danego wspólnika bez wynagrodzenia pozostali wspólnicy nie otrzymują pieniędzy, ani wartości pieniężnych (jak również świadczenia te nie są postawione do ich dyspozycji). Ponadto brak jest również podstaw do uznania, że w związku z tym zdarzeniem otrzymują oni świadczenia w naturze lub inne nieodpłatne świadczenia. Jakkolwiek przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji świadczeń w naturze to z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („Wartość pieniężną świadczeń w naturze z zastrzeżeniem w art. 12 ust. 2 określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania”) wynika, że są nimi otrzymane rzeczy lub prawa majątkowe. W niniejszej sprawie umorzenie udziałów jednego ze wspólników Spółki nie skutkuje otrzymaniem przez pozostałych wspólników żadnych rzeczy, jak również nie wiąże się z otrzymaniem przez nich praw majątkowych. W szczególności umorzenie udziałów należących do danego udziałowca nie oznacza otrzymania udziałów danego udziałowca przez pozostałych wspólników − przeciwnie posiadają oni tyle samo udziałów (o zmienionej wartości nominalnej) ile posiadali przed umorzeniem. Stąd także na podstawie art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można mówić o powstaniu przychodu podatkowego.

Także fakt dostosowania wartości nominalnej udziałów do wysokości kapitału zakładowego − nie powoduje zmiany tego ostatniego i winno być neutralne z podatkowego punktu widzenia, bowiem jak wskazuje zasadnie Rodzynkiewicz Mateusz, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, wyd. VI − wydanie elektroniczne LEX „Umorzenie udziałów z czystego zysku prowadzi do sytuacji, w której iloczyn liczby udziałów pozostałych po umorzeniu i ich wartości nominalnej daje kwotę mniejszą niż niezmieniona wysokość kapitału zakładowego, który nie został obniżony, mimo unicestwienia pewnej liczby udziałów umorzonych. Sytuacja taka jest prawidłowa i może być trwała (A. Kidyba, Kodeks, t. I, str. 839), jednakże jest wówczas dopuszczalne dokonanie zmiany umowy spółki w celu dostosowania wartości nominalnej pozostałych (nieumorzonych) udziałów do niezmienionej wysokości kapitału zakładowego (zob. uchwała SN z 9 kwietnia 1997 r., sygn. akt III CZP 15/97, LexisNexis nr 320376, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 74). Operacja taka polega na odpowiednim podwyższeniu wartości nominalnej udziałów, co jednak w żadnym razie nie upoważnia organów podatkowych do żądania podatku dochodowego od tzw. wewnętrznych transferów kapitałowych. Omawianej sytuacji, bowiem nie obejmuje dyspozycja art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (gdy wspólnik jest osobą fizyczną albo osobową spółką handlową) bądź art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (gdy wspólnik jest osobą prawną)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z udziałów. Tryb umarzania udziałów ureguluje art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.; dalej: „KSH”).

Umorzenie może być przeprowadzone:

*   za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę – tzw. umorzenie dobrowolne;

*   bez zgody wspólnika – tzw. umorzenie przymusowe;

*   w razie ziszczenia się określonego zdarzenia – tzw. umorzenie warunkowe (automatyczne).

Zgodnie z art. 199 § 3 ww. ustawy – za zgodą wspólnika umorzenie udziałów może nastąpić bez wynagrodzenia.

Z przywołanego przepisu wynika, że umorzenie udziałów, co do zasady, odbywa się za wynagrodzeniem. Jednak w ramach umorzenia dobrowolnego dopuszcza się umorzenie nieodpłatne. Tryb umorzenia ma istotne znaczenie dla podatku dochodowego od osób fizycznych. Na gruncie tego podatku umorzenie dobrowolne i przymusowe (w tym automatyczne) traktowane są zgoła odmiennie. W przypadku umorzenia dobrowolnego udziałów dochodzi najpierw do zbycia tychże udziałów przez udziałowca – w takim przypadku następuje nabycie udziałów przez spółkę – a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia przez spółkę. Umorzenie nastąpi w przyszłości. Zatem w przypadku umorzenia dobrowolnego dochodzi do nabycia udziałów przez spółkę i odrębnie do ich umorzenia – w dwóch etapach działań. Chodzi więc o rodzaj transakcji, czynność prawną, która jest podstawą umorzenia dobrowolnego.

Wobec powyższego, podkreślić należy wyraźnie, że z dobrowolnym umorzeniem udziałów mamy do czynienia wówczas, gdy wspólnik Spółki wyrazi zgodę na umorzenie jego udziałów, a ponadto Spółka ta nabędzie od wspólnika jego udziały.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca uczestniczy w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jako jeden ze wspólników tej Spółki. Wspólnicy planują przeprowadzenie dobrowolnego umorzenia udziałów bez wynagrodzenia oraz za zgodą wspólnika, którego udziały w całości zostaną umorzone. Umorzenie udziałów nastąpi w trybie art. 199 § 2 i § 3 Kodeksu spółek handlowych. Umorzenie udziałów o którym mowa we wniosku nie spowoduje obniżenia kapitału zakładowego w Spółce. W wyniku takiego umorzenia Wspólnik utraci status udziałowca w Spółce.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl natomiast art. 11 ust. 1 ww. ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

Zatem w przypadku umorzenia dobrowolnego udziałów w spółkach kapitałowych dochodzi do zbycia tych udziałów a osiągnięty przychód z tego tytułu należy zakwalifikować – zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – do kapitałów pieniężnych.

Zauważyć bowiem należy, że do końca 2010 r. sposób opodatkowania dochodów uzyskiwanych w związku umorzeniem udziałów był niezależny od trybu ich umorzenia. Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie wprowadzona ustawą z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 226, poz. 1478), zmiana w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która spowodowała zróżnicowanie skutków podatkowych w zależności od trybu umorzenia owych udziałów.

Zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych był dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także:

1.  dochód z umorzenia udziałów (akcji),
2.  dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji).

W drodze ww. nowelizacji z dniem 1 stycznia 2011 r. z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wykreślono art. 24 ust. 5 pkt 2, dotyczący dochodów uzyskanego z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu ich umorzenia, pozostawiając jednocześnie pkt 1, dotyczący dochodów z umorzenia udziałów (akcji). Co za tym idzie, obecnie dochody uzyskane z tytułu zbycia udziałów w celu umorzenia (tj. dobrowolnego umorzenia udziałów, które będzie realizowane w przedmiotowej sprawie) nie są już kwalifikowane jako dochody z udziału w zyskach osób prawnych.

Jak wyjaśniono powyżej, w przypadku umorzenia dobrowolnego osiągnięty przychód ze zbycia udziałów w celu umorzenia należy zakwalifikować do kapitałów pieniężnych – zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże należy podkreślić, że dyspozycją tego przepisu objęte jest wyłącznie zbycie o charakterze odpłatnym. W sytuacji kiedy umorzenie udziałów przeprowadzane jest bez wynagrodzenia, nie powstaje przychód należny. Innymi słowy udziałowcowi, którego udziały umarzane są bez wynagrodzenia nie przysługuje tytuł prawny do żądania wypłaty wynagrodzenia. Stwierdzić należy, że nie dochodzi wówczas do powstania przychodu, który można byłoby określić jako przychód dyspozycją ww. przepisu.

Dodatkowo na gruncie art. 11 ww. ustawy, w orzecznictwie NSA – w wyroku z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1769/11 podkreśla się, że istotą podatków dochodowych jest opodatkowanie skonkretyzowanego przysporzenia, a nie potencjalnej możliwości jego uzyskania. Reguła ta dotyczy zwłaszcza uzyskanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, w odniesieniu do których ustawodawca w sposób jednoznaczny posłużył się zwrotem „otrzymane”. Użyty w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwrot „wartość otrzymanych”, dotyczy zarówno samego faktu uzyskania takiego świadczenia, jak i jego wielkości (wartości).

Podsumowując, biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia należy podkreślić, że w przypadku opisanym w zdarzeniu przyszłym wprawdzie dojdzie do zbycia udziałów jednego ze wspólników na rzecz Spółki, w której Wnioskodawca jest udziałowcem, jednakże zbycie to nie będzie miało charakteru odpłatnego. Tym samym z tytułu umorzenia dobrowolnego bez wynagrodzenia Wnioskodawca nie otrzyma żadnego świadczenia i nie powstanie po Jego stronie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, faktycznie uzyskanego z tego udziału, w tym również:

1.  dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
2.  oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
3.  podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni),
4.  wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Z przepisu art. 24 ust. 5 pkt 4 ww. ustawy wynika, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach − dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) osoby prawnej.

Mając na uwadze powyższe unormowania prawne oraz stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1513/10 stwierdzić należy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez Wnioskodawcę, dobrowolne umorzenie udziałów jednego ze wspólników za jego zgodą, bez obniżenia kapitału zakładowego nie spowoduje u Wnioskodawcy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Samo podjęcie uchwały o podwyższeniu wartości nominalnej udziałów nie skutkuje przychodem w rozumieniu analizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, przychodem z kapitałów pieniężnych jest dywidenda i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Ponieważ pojęcie „przychodu” nie zostało odrębnie zdefiniowane w ustawie, to powołać się należy na ogólnie przyjęty w orzecznictwie, że przychodem jest trwałe, nieodwołalne przysporzenie majątkowe. W art. 17 ust. 1 pkt 4 mówi się o dywidendach i innych przychodach z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, ale odkodowanie terminu przychód z tytułu „udziału w zyskach osób prawnych” możliwe i konieczne jest tylko poprzez odwołanie się do definicji zawartej w art. 24 ust. 5, w którym akcentuje się, po pierwsze, faktycznie otrzymany dochód.

Z wniosku wynika natomiast, że o takiej faktyczności mowy być nie może tylko „technicznie”, księgowo i nieobowiązkowo podwyższono wartość pozostałych po umorzeniu udziałów.

Mając na uwadze powyższe w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie miał zastosowania art. 17 ust 1 pkt 4 w zw. z art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakultatywna, „techniczna” czynność podwyższenia wartości nominalnej udziałów nie będzie skutkować przychodem (dochodem), a w efekcie − obowiązkiem podatkowym.

Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) niniejsza interpretacja dotyczy Wnioskodawcy. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki osobowej.

Tutejszy Organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różnić się będzie od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.