Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-571/14/MMa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-12
Teza: Czy przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania wraz z udziałem w gruncie i nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z balkonu i miejsca garażowego z części przeznaczonej na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. na zakup domu i jego rozbudowę nie podlega opodatkowaniu i stanowi cele mieszkaniowe?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt; mieszkanie; nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 9 czerwca 2014 r. (data otrzymania 16 czerwca 2014 r.), uzupełnionym 13 sierpnia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismem z 30 lipca 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-571/14/MMa, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 13 sierpnia 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w 2007 r. nabył wspólnie z małżonkiem nieruchomość składającą się z działki gruntu oraz budynku mieszkalnego mieszczącego garaż w podpiwniczeniu za łączną kwotę pieniężną. Nabycie w 2007 r. działki gruntu oraz budynku mieszkalnego nastąpiło do majątku wspólnego małżonków czyli w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej. Na zakup ww. nieruchomości został zaciągnięty przez oboje małżonków kredyt hipoteczny w Banku X. Cel kredytu: zakup domu oraz jego rozbudowa na rynku wtórnym. W 2007 r. Wnioskodawca rozpoczął rozbudowę i przebudowę tego domu z przeznaczeniem na cele mieszkalne swojej rodziny na podstawie decyzji Prezydenta Miasta. Rozbudowy i przebudowy domu Wnioskodawca jeszcze nie zakończył.

W 2010 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem nabył do majątku wspólnego lokal mieszkalny (z ułamkową częścią gruntu) wraz udziałem w nieruchomości wspólnej. Zgodnie z treścią aktu notarialnego z 2010 r. Wnioskodawca nabył własność lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z balkonu i miejsca garażowego. Częścią nieruchomości wspólnej przeznaczoną do wyłącznego korzystania przez właścicieli tego lokalu jest balkon przyległy do omawianego lokalu oraz miejsce garażowe znajdujące się pod budynkiem. Miejsce garażowe stanowi udział w nieruchomości, jako część budynku po dokonaniu podziału z nieruchomości wspólnej w ten sposób, że każdoczesnym właścicielom lokalu nr 28 przysługuje uprawnienie do wyłącznego korzystania z miejsca garażowego nr 99. Cena za zakup lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z balkonu i garażu opiewała na łączną kwotę. Na powyższy cel Bank X udzielił kredytu hipotecznego. Cel kredytu: zakup lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym od developera.

W chwili obecnej małżonkowie zamierzają dokonać sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i prawem do korzystania z balkonu i garażu po uprzednim dokonaniu przeniesienia przez Bank X hipoteki na lokalu na zakupioną w 2007 r. nieruchomość. Środki pieniężne otrzymane z tej sprzedaży małżonkowie przeznaczą na spłatę kredytu zaciągniętego w 2007 r. na zakup domu i jego rozbudowę.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytanie:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania wraz z udziałem w gruncie i nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z balkonu i miejsca garażowego z części przeznaczonej na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. na zakup domu i jego rozbudowę nie podlega opodatkowaniu i stanowi cele mieszkaniowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Wnioskodawca wraz z małżonkiem przeznaczy na własne cele mieszkaniowe wskazane w ustawie. Wolna od podatku jest kwota, która odpowiada iloczynowi uzyskanego ze zbycia dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2a ww. ustawy – wydatkami na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych będą także wydatki poniesione na spłatę kredytów lub pożyczek oraz odsetek od tych kredytów lub pożyczek, zwolnienie to obejmuje spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cele m.in. zakupu domu oraz jego rozbudowy na rynku wtórnym w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej. W opinii Wnioskodawcy, jeżeli małżonkowie chcą skorzystać ze zwolnienia, muszą posiadać udokumentowane dowody poniesienia ww. wydatków na spłatę ww. kredytu.

Reasumując, Wnioskodawca uważa, że przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania wraz z udziałem w gruncie i nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z balkonu i miejsca garażowego w części przeznaczonej na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. na zakup domu i jego rozbudowę nie podlega opodatkowaniu i stanowi cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że w 2007 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem nabył do majątku wspólnego nieruchomość tj. działkę gruntu oraz budynek mieszkalny z garażem. Następnie w 2010 r. małżonkowie nabyli mieszkanie wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Zgodnie z aktem notarialnym małżonkom przysługuje prawo do korzystania z balkonu i miejsca garażowego. Wnioskodawca wskazał, że miejsce garażowe jest częścią składową nieruchomości i stanowi udział w nieruchomości. Małżonkowie zamierzają aktualnie sprzedać lokal mieszkalny wraz z udziałem nieruchomości wspólnej i prawem do korzystania z balkonu i garażu.

Na początku należy wyjaśnić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego. Dla zdefiniowania tego pojęcia odwołać się należy do przepisów art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.), zgodnie z którym samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 tej ustawy – do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy – w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. (…) Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Interpretując ww. przepisy należy stwierdzić, że balkon nie jest ani pomieszczeniem pomocniczym, ani pomieszczeniem przynależnym. Nie jest również nieruchomością wspólną, bowiem nie jest gruntem ani częścią budynku czy urządzenia, który nie służy wyłącznie do użytku właściciela lokalu. Balkon przyległy do lokalu może bowiem służyć do wyłącznego użytku właściciela tylko tego lokalu.

W związku z powyższymi przepisami należy wrócić do definicji lokalu mieszkalnego, z której wynika, że lokal mieszkalny jest izbą lub zespołem izb wydzielonym trwałymi ścianami. W konsekwencji skoro ściana zewnętrzna jako wydzielająca lokal mieszkalny jest elementem tego lokalu, to balkon znajdujący się na tej ścianie również należy uznać za element tego lokalu mieszkalnego.

Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skoro do nabycia przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (miejsca garażowego) doszło w 2010 r., to w przypadku sprzedaży tego lokalu przed 1 stycznia 2016 r. zbycie ww. lokalu będzie podlegało opodatkowaniu z uwagi na fakt, że pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mija z 31 grudnia 2015 r. Natomiast gdyby Wnioskodawca wraz z małżonkiem sprzedał ww. lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej po 31 grudnia 2015 r. sprzedaż ta nie będzie w ogóle stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z powyższym wyjaśnieniem w przypadku zbycia lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym lokal ten został nabyty tj. przed 1 stycznia 2016 r., zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty ogłoszeń w prasie, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo-skutkowy.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Podsumowując, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód, czyli różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości (ustalonym zgodnie z art. 19) a kosztami uzyskania tego przychodu, ustalonymi w niniejszej sprawie zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy – w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Należny podatek wynikający z tego zeznania jest płatny również w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy).

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2.wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Wyliczenie zawartych w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja jednego z nich, przy jednoczesnym niespełnieniu wymienionych w ust. 28-30 przesłanek negatywnych, pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30). Innymi słowy przepis ten ma zapobiec kumulowaniu ulg i podwójnemu odliczaniu tych samych wydatków – raz jako spłaty kredytu, za drugim razem zaś jako wydatków np. na budowę, jeśli ta budowa sfinansowana była kredytem, którego spłatę podatnik też sobie odlicza oraz odliczaniu wydatków, które kiedyś już były odliczone.

W tym miejscu zwrócić należy również uwagę na treść art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy, który mówi, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być spłata kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cel określony w pkt 1, a więc m.in. na nabycie nieruchomości, rozbudowę i przebudowę własnego budynku mieszkalnego. Należy wyjaśnić, że z wykładni językowej przedstawionych wyżej przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z upływem dwóch lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż mieszkania. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży mieszkania.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, w kontekście przedstawionego we wniosku zdarzenia stwierdzić należy, że sprzedaż przed 1 stycznia 2016 r. lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W tym miejscu wskazać należy, że skoro ww. lokal został nabyty przez małżonków w ramach trwania wspólności ustawowej małżeńskiej a więc stanowi ich majątek wspólny, to w przypadku sprzedaży opodatkowaniu przez Wnioskodawcę ww. podatkiem podlegała będzie połowa ceny sprzedaży tego lokalu mieszkalnego. Pozostała część kwoty uzyskanej ze sprzedaży podlegała będzie opodatkowaniu przez drugiego z małżonków. Wnioskodawca wskazał, że środki uzyskane ze sprzedaży zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego wspólnie z małżonkiem w 2007 r. na nabycie domu i jego rozbudowę na rynku wtórnym. Tym samym stwierdzić należy, że jeżeli faktycznie Wnioskodawca wydatkuje przychód ze sprzedaży nie wcześniej niż od dnia sprzedaży i w okresie dwóch lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokona sprzedaży na własne cele mieszkaniowe – spłatę kredytu zaciągniętego na realizację własnego celu mieszkalnego polegającego na nabyciu domu, w którym Wnioskodawca zamieszkiwał będzie z rodziną i na jego rozbudowę – przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W celu obliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym należy posłużyć się wzorem podanym w uzasadnieniu interpretacji. Jeżeli cały przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej Wnioskodawca wydatkuje na własne cele mieszkaniowe, wówczas cały dochód będzie podlegał zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ww. artykułu wynika z faktu, że kredyt, na który Wnioskodawca zamierza wydatkować przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej został zaciągnięty przed dniem uzyskania ewentualnego przychodu na cel ściśle określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.