Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.246.2017.1.TK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-14
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego”.
Słowa kluczowe: gmina; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; projekt; przebudowa; przedszkole; rozbudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2017 r. (data wpływu 19 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Gmina) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, składającym miesięczne deklaracje VAT-7.

Gmina będzie realizowała projekt pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego”. Zainteresowany będzie realizował inwestycję w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego – działania 9.3 „Rozwój infrastruktury edukacyjnej”, poddziałanie „Rozwój infrastruktury edukacyjnej – projekty realizowane poza formułą ZIT”.

Przedmiotem projektu jest przedsięwzięcie polegające na przebudowie z rozbudową budynku Przedszkola wraz z jego doposażeniem w sprzęt dydaktyczny i zagospodarowanie terenu. W miejscu istniejącego przedszkola powstanie wolnostojący, dwukondygnacyjny budynek w części administracyjnej piętrowy, w pozostałych częściach parterowy z wykorzystaniem istniejącej piwnicy, wyjazdu, parkingu i placu zabaw. Wykonany on zostanie w technologii mieszanej – część centralna piętrowa i istniejąca piwnica o konstrukcji głównej żelbetowej, pozostałe skrzydła w technologii szkieletu drewnianego prefabrykowanego, montowanego na placu budowy. Dach będzie posiadał konstrukcję drewnianą, pokrytą blachodachówką. Obiekt będzie stanowił jedną zwartą bryłę na parterze z sześcioma salami zabaw dla dzieci wraz z węzłami sanitarnymi dostosowanymi dla osób niepełnosprawnych i pomieszczeniami porządkowymi, salą wielofunkcyjną, jadalnią z zapleczem socjalno-gospodarczym i szatnią. Na piętrze znajdą się pomieszczenia administracyjno-biurowe, tj. gabinet dyrektora z sekretariatem, biura dla nauczycieli, gabinet metodyczny, archiwum, WC oraz pomieszczenia socjalne dla nauczycieli. Termin rzeczowej realizacji projektu przewidziano od dnia 30 czerwca 2017 r. do dnia 15 grudnia 2017 r. Planowany termin zakończenia finansowego projektu – 31 grudnia 2017 r. Do najważniejszych zadań projektu należą: roboty budowlano-montażowe, nadzór inwestorski, promocja projektu.

Podczas realizacji projektu Wnioskodawca będzie dokonywał płatności na podstawie wystawianych przez wykonawcę dostaw towarów i usług faktur VAT za zrealizowanie przedmiotu projektu zgodnie z dokumentacją projektową. Wnioskodawca jako jednostka realizująca projekt będzie figurował jako nabywca na wystawionych przez wykonawcę fakturach VAT. Po zakończeniu realizacji projektu budynek zostanie oddany przez Gminę protokołem zdawczo-odbiorczym dyrektorowi Przedszkola.

Przedszkole realizuje programy wychowania przedszkolnego uwzględniając podstawę programową wychowania przedszkolnego zgodnie z art. 14 ustawy o systemie oświaty. Prawo dzieci do korzystania z wychowania przedszkolnego w wymiarze do 5 godzin dziennie jest nieodpłatne, natomiast ponad ustalony limit czasu pobierana jest odpłatność, nie wyższa niż opłata wskazana w przepisach oświatowych.

Placówka oświatowa osiąga i będzie osiągać dochody z tytułu opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz opłat za korzystanie z wyżywienia przez dzieci przedszkolne.

W związku z powyższym przychody przedszkola związane są z realizacją zadań zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów usług.

Ponosząc wskazane we wniosku koszty, Gmina nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zakupy te nie będą wykorzystywane w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej. Zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Gmina będzie osiągała przychody zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

W przebudowanym budynku przedszkola nie będą wykonywane czynności generujące podatek należny, który należy odprowadzać do Urzędu Skarbowego.

Realizacja przedstawionego projektu należy do zadań własnych Gminy jako zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych – art. 7 ust. 1 pkt 8 oraz 15 ustawy o samorządzie gminnym.

Gmina zgodnie z wyrokiem TSUE nr C-276/14 oraz wydanym Komunikatem Ministerstwa Finansów od dnia 1 stycznia 2017 r., wprowadziła centralizację i wspólne rozliczenia podatku VAT ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.

W związku z powyższym, realizując niniejszy projekt Gmina nie będzie miała prawa do pełnego ani częściowego odliczania podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z przebudową przedszkola. W związku z tym Gminie nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego” Gminie przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizowaną inwestycją?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie mu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z przebudową przedszkola z uwagi na brak związku z czynnościami opodatkowanymi.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który mówi, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest powstanie obowiązku podatkowego. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ust. 2 tego artykułu wskazuje natomiast, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, czyli są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Są to zatem wszystkie czynności realizowane przez jednostki na podstawie umów cywilnoprawnych, np. czynności sprzedaży, wynajmu, dzierżawy oraz umów prawa cywilnego. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast w zakresie realizacji zadań własnych Gmina nie jest uznawana za podatnika, tym samym nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, że w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), Gmina, wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym.

Mając na uwadze uregulowania zawarte w ww. przepisach należy stwierdzić, że Gmina w związku z realizowaną inwestycją wykonuje zadania, które nie uprawniają do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gmina nie zamierza wykorzystywać budynku przedszkola do czynności opodatkowanych. Zakupione podczas realizacji inwestycji towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W konsekwencji Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu dotyczących prac i usług związanych z realizacją projektu pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego”. Budynek przedszkola będzie wykorzystywany do czynności zwolnionych z podatku od towarów usług, które nie będą generowały dla Gminy podatku należnego.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ będą uznane za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz, gdy wykonują czynności mieszczące się w ramach tych zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy edukacji publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 8 i pkt 15 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca będzie realizował projekt pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego”. Zainteresowany będzie realizował inwestycję w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, działania 9.3 „Rozwój infrastruktury edukacyjnej”, poddziałanie „Rozwój infrastruktury edukacyjnej – projektu realizowane poza formułą ZIT”.

Przedmiotem projektu jest przedsięwzięcie polegające na przebudowie z rozbudową budynku Przedszkola wraz z jego doposażeniem w sprzęt dydaktyczny i zagospodarowanie terenu. Podczas realizacji projektu Wnioskodawca będzie dokonywał płatności na podstawie wystawianych przez wykonawcę dostaw towarów i usług faktur VAT za zrealizowanie przedmiotu projektu zgodnie z dokumentacją projektową. Wnioskodawca jako jednostka realizująca projekt będzie figurował jako nabywca na wystawionych przez wykonawcę fakturach VAT. Po zakończeniu realizacji projektu budynek zostanie oddany przez Gminę protokołem zdawczo-odbiorczym dyrektorowi Przedszkola.

Placówka oświatowa osiąga i będzie osiągać dochody z tytułu opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz opłat za korzystanie z wyżywienia przez dzieci przedszkolne.

W związku z powyższym przychody przedszkola związane są z realizacją zadań zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów usług.

Zakupy te nie będą wykorzystywane w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej. Zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Gmina będzie osiągała przychody zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

Realizacja przedstawionego projektu należy do zadań własnych gminy jako zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych – art. 7 ust. 1 pkt 8 oraz 15 ustawy o samorządzie gminnym.

Gmina zgodnie z wyrokiem TSUE nr C-276/14 oraz wydanym Komunikatem Ministerstwa Finansów od dnia 1 stycznia 2017 r., wprowadziła centralizację i wspólne rozliczenia podatku VAT ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy będzie miał możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Natomiast z treści wniosku wynika, że budynek Przedszkola będzie wykorzystywany tylko do czynności wykonywanych w ramach zadań własnych Gminy niepodlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych od podatku VAT. Zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem stwierdzić należy, że towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji Projektu nie będą miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Przebudowa z rozbudową Przedszkola Komunalnego”. Powyższe wynika, z faktu że w zakresie realizacji projektu nie będą spełnione przesłanki, wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do odliczenia podatku, tj. wydatki związane z realizacją inwestycji nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.