Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-506/16/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-08-24
Teza: Opodatkowanie emerytur otrzymywanych z Niemiec.
Słowa kluczowe: emerytura; Niemcy; opodatkowanie; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytur otrzymywanych z Niemiec - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytur otrzymywanych z Niemiec. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r.

We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni do marca 2015 r. mieszkała i pracowała w Niemczech. Od dnia 1 kwietnia 2015 r. otrzymuje świadczenie (emeryturę) wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Deutsche Rentenversicherung Bund, które podlega opodatkowaniu w Niemczech. Również od dnia 1 kwietnia 2015 r. Wnioskodawczyni z tytułu pracy w Szpitalu Miejskim otrzymuje dodatkową emeryturę Kommunalen Versorgungsverbands … które to świadczenie również podlega opodatkowaniu w Niemczech. Do dnia 20 grudnia 2015 r. Wnioskodawczyni mieszkała w Niemczech. Od dnia 21 grudnia 2015 r. Wnioskodawczyni przeprowadziła się na stałe (pobyt stały) do Polski i Polska jest centrum jej interesów osobistych. Wnioskodawczyni ma obywatelstwo polskie. Wnioskodawczyni pracowała do marca 2015 r. w Niemczech na podstawie umowy o pracę. Przez cały czas zatrudnienia pracodawca zatrzymywał z wynagrodzenia miesięcznie składki na emeryturę z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Deutsche Rentenversicherung Bund (Niemiecka Federalna Instytucja Ubezpieczeń Rentowych, niemiecki odpowiednik polskiego ZUS). Emerytura miała być wypłacana po przekroczeniu 65 lat. Obecnie Wnioskodawczyni otrzymuje obydwie emerytury na konto bankowe w Polsce. Emerytura z Deutsche Rentenversicherung Bund stanowi płatność z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech.

Świadczenie z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` to dodatkowe świadczenie emerytalne wypłacane dla pracowników służby miejskiej. To świadczenie emerytalne nie jest świadczeniem z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych takich jak emerytura z Deutsche Rentenversicherung Bund. Świadczenie Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` jest w tej wysokości, że Wnioskodawczyni nie płaciła i nie płaci podatku od tego świadczenia w Niemczech. Świadczenie to jest poniżej progu podatkowego i w związku z tym niemiecki urząd skarbowy, nie wymaga od Niej składania zeznania podatkowego dotyczącego tego świadczenia. Wnioskodawczyni zamieszkiwała na terenie Niemiec na stałe aż do 20 grudnia 2015 r. i dlatego w tym czasie jej ośrodek interesów życiowych był w Niemczech. Od 21 grudnia 2015 r. zamieszkuje w Polsce i oprócz ww. emerytur niemieckich w Polsce nie osiąga żadnych dochodów. W związku z otrzymaną w grudniu 2015 r. na konto w Polsce emeryturą Bank wystawił Wnioskodawczyni PIT-11 za 2015 r. W tym stanie rzeczy Wnioskodawczyni złożyła PIT-36 za 2015 r. wskazując przychód w postaci emerytury zagranicznej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że od dnia 21 grudnia 2015 r. przeprowadziła się na stałe do Polski (pobyt stały) i Polska jest jej centrum interesów osobistych. Tak więc ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tj. rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy) w Polsce. W grudniu 2015 r. na konto bankowe w Polsce wpłynęła dodatkowa emerytura z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\`, od której to Bank pobrał zaliczkę na podatek dochodowy.

Od stycznia 2016 r. na konto Wnioskodawczyni co miesiąc wpływa emerytura z Deutsche Rentenversicherung Bund oraz dodatkowa emerytura z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\`. Z jednego i z drugiego tytułu Bank w Polsce pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy świadczenia emerytalne otrzymywane z Deutsche Rentenversicherung Bund i Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` będą opodatkowane w Polsce podatkiem dochodowym osób fizycznych, czy będą zwolnione od tego podatku ?
2.  Czy jeżeli w 2015 r. i latach następnych dochody Wnioskodawczyni ograniczą się tylko do emerytur z Deutsche Rentenvericherung Bund oraz Kommunalen Verosrgungsverbands \`(...)\`, Wnioskodawczyni będzie miała obowiązek składania rocznych zeznań podatkowych, a jeżeli tak to jakich?

Zdaniem Wnioskodawczyni zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 14 maja 20013 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec podatek będzie potrącany przez Deutsche Rentenversicherung, ponieważ jest to niemiecka instytucja państwowa, więc kwoty od niej uzyskane zgodnie z ww. umową o unikaniu podwójnego opodatkowania będą podlegać wyłącznie w Niemczech. Podatek od emerytury niemieckiej będzie odprowadzany w Niemczech. W takiej sytuacji - przy założeniu nie osiągania dodatkowych dochodów - nie powinno być obowiązku składania zeznań rocznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz.U. z 2005 Nr 12, poz.90) określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na Jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

W myśl art. 4 ust. 2 umowy jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stale miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
3.  jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1 a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Jeżeli natomiast wymienione powyżej kryteria okażą się niewystarczające dla ustalenia rezydencji podatkowej, należy sięgnąć do stosownych postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawczyni nadmienia, iż ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tj. rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy) w Polsce. Emerytura, którą otrzymuje z Deutsche Rentenversicherung stanowi płatność z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech. W myśl art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie. Na podstawie art. 18 ust. 2 ww. umowy bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

W związku z tym uważa, że emerytura otrzymywana z Niemiec, wypłacana osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlega co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Zdaniem Wnioskodawczyni, emerytura wypłacana Jej z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, będzie podlegała opodatkowaniu, zgodnie z powołanym art. 18 ust. 2 umowy międzynarodowej, tylko w Niemczech i tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce. W takiej sytuacji natomiast płatnik (bank) w Polsce nie powinien od tych należności pieniężnych pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Ponadto, nie będzie miała zastosowania w tym przypadku metoda unikania podwójnego opodatkowania, bowiem przedmiotowe dochody zgodnie z cytowaną umową podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech i tym samym nie występuje podwójne opodatkowanie.

Osoby posiadające miejsce zamieszkania za granicą pobierają różne rodzaje emerytur, jednak obowiązkowi opodatkowania w Niemczech podlegają tylko określone emerytury. W jakim zakresie następuje opodatkowanie poszczególnych emerytur zależy częściowo od tego, o jaki rodzaj emerytury chodzi i jak były traktowane podatkowo składki emerytalne w okresie oszczędzania. Emerytury otrzymane z tytułu świadczenia usług publicznych na rzecz Niemiec (czyli przez pracowników służb publicznych) - w niniejszym przypadku z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` podlegają opodatkowaniu w Niemczech, tak samo jak emerytury z obowiązkowego systemu świadczeń socjalnych czyli Deutsche Rentenversicherung Bund. Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczenia emerytalne z Deutsche Rentenversicherung Bund i Kommunalen Versorgungsverbands … podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Jeżeli Wnioskodawczyni nie uzyskała w 2015 r. oraz nie uzyska w latach następnych innych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce nie będzie ciążył na niej obowiązek składania rocznych zeznań podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W myśl art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Artykuł 19 ust. 2 lit. a ww. umowy stanowi, że emerytura wypłacana przez lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba fizyczna jest obywatelem tego Państwa i posiada w nim miejsce zamieszkania (art. 19 ust. 2 lit. b ww. umowy).

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż emerytury otrzymywane z Niemiec, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jedynie sytuacji, w której świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych jak również emerytur, wypłacanych przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni do marca 2015 r. mieszkała i pracowała w Niemczech. Od dnia 1 kwietnia 2015 r. otrzymuje świadczenie (emeryturę) wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Deutsche Rentenversicherung Bund, które podlega opodatkowaniu w Niemczech. Również od dnia 1 kwietnia 2015 r. Wnioskodawczyni z tytułu pracy w Szpitalu Miejskim otrzymuje dodatkową emeryturę Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\`, które to świadczenie również podlega opodatkowaniu w Niemczech. Do dnia 20 grudnia 2015 r. Wnioskodawczyni mieszkała w Niemczech. Od dnia 21 grudnia 2015 r. Wnioskodawczyni przeprowadziła się na stałe (pobyt stały) do Polski i Polska jest centrum jej interesów osobistych. Wnioskodawczyni ma obywatelstwo polskie. Wnioskodawczyni pracowała do marca 2015 r. w Niemczech na podstawie umowy o pracę. Przez cały czas zatrudnienia pracodawca zatrzymywał z wynagrodzenia miesięcznie składki na emeryturę z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Deutsche Rentenversicherung Bund (Niemiecka Federalna Instytucja Ubezpieczeń Rentowych, niemiecki odpowiednik polskiego ZUS). Emerytura miała być wypłacana po przekroczeniu 65 lat. Obecnie Wnioskodawczyni otrzymuje obydwie emerytury na konto bankowe w Polsce. Emerytura z Deutsche Rentenversicherung Bund stanowi płatność z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech.

Świadczenie z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` to dodatkowe świadczenie emerytalne wypłacane dla pracowników służby miejskiej. To świadczenie emerytalne nie jest świadczeniem z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych takich jak emerytura z Deutsche Rentenversicherung Bund. Świadczenie Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` jest w tej wysokości, że Wnioskodawczyni nie płaciła i nie płaci podatku od tego świadczenia w Niemczech. Świadczenie to jest poniżej progu podatkowego i w związku z tym niemiecki urząd skarbowy, nie wymaga od Niej składania zeznania podatkowego dotyczącego tego świadczenia. Wnioskodawczyni zamieszkiwała na terenie Niemiec na stałe aż do 20 grudnia 2015 r. i dlatego w tym czasie jej ośrodek interesów życiowych był w Niemczech. Od 21 grudnia 2015 r. zamieszkuje w Polsce i oprócz ww. emerytur niemieckich w Polsce nie osiąga żadnych dochodów. W związku z otrzymaną w grudniu 2015 r. na konto w Polsce emeryturą Bank wystawił Wnioskodawczyni PIT-11 za 2015 r. W tym stanie rzeczy Wnioskodawczyni złożyła PIT-36 za 2015 r. wskazując przychód w postaci emerytury zagranicznej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że od dnia 21 grudnia 2015 r. przeprowadziła się na stałe do Polski (pobyt stały) i Polska jest jej centrum interesów osobistych. Tak więc ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tj. rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy) w Polsce. W grudniu 2015 r. na konto bankowe Wnioskowczyni w Polsce wpłynęła dodatkowa emerytura z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\`, od której to Bank pobrał zaliczkę na podatek dochodowy.

Od stycznia 2016 r. na konto Wnioskodawczyni co miesiąc wpływa emerytura z Deutsche Rentenversicherung Bund oraz dodatkowa emerytura z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\`. Z jednego i z drugiego tytułu Bank pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i przytoczone przepisy prawne stwierdzić należy, że emerytura wypłacana Wnioskodawczyni z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych tj. z Deutsche Rentenversicherung Bund, podlega opodatkowaniu, zgodnie z powołanym art. 18 ust. 2 umowy międzynarodowej, tylko w Niemczech i tym samym nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do wykazania tej emerytury, bez względu na to czy uzyska dodatkowe dochody, w ewentualnie składanych rocznych zeznaniach podatkowych.

Natomiast dodatkowa emerytura otrzymywana przez Wnioskodawczynię z Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\`, która nie jest wypłacana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec – wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni - podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Wobec czego, jeżeli Wnioskodawczyni świadczenie to otrzymała po zmianie miejsca zamieszkania i przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, to tym samym miała za 2015 r. obowiązek złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-36.

Powyższe będzie miało również zastosowanie do emerytury otrzymywanej z Deutsche Rentenversicherung Bund oraz Kommunalen Versorgungsverbands \`(...)\` w latach następnych, o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.