Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.69.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    15 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem złożonym 13 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowane, które wystąpiły z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:

        A A
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B B
    Opis stanu faktycznego
    5 lutego 2022 r. zmarł mąż Zainteresowanej będącej stroną postępowania, E E. Na
    podstawie Aktu poświadczenia dziedziczenia (Repetytorium A nr ...) z dnia 30 marca 2022
    r. spadek nabyła Zainteresowana będąca stroną postępowania oraz Jej córka B B
    (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania), po 1/2 części każda z nich.
    1 czerwca 2023 r. zmarł teść Zainteresowanej będącej stroną postępowania, C C. Po jego
    śmierci okazało się, że nie zostały uregulowane sprawy spadkowe po śmierci D D (tj.
    teściowa Zainteresowanej będącej stroną postępowania), która zmarła 11 listopada 2017
    r.
    W związku z tym 11 września 2023 r. u notariusza zostały sporządzone dwa akty
    poświadczenia dziedziczenia:
    1) po D D - Repetytorium A nr (...) na podstawie którego spadek nabył C C, E E (mąż
      Zainteresowanej będącej stroną postępowania), F F (brat męża Zainteresowanej
      będącej stroną postępowania), każdy po 1/3 części,
    2) po C C - Repetytorium A nr (...), na podstawie którego spadek nabyli córka B B
      (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) oraz F F, każde po 1/2 części.
    W związku z powyższym, w wyniku dziedziczenia Zainteresowane stały się
    współwłaścicielami lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w
    następujących częściach:
    · Zainteresowana będąca stroną postępowania - 1/12 po mężu E E,
    · córka (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) - 1/12 po ojcu E E i 2/6 po
      dziadku C C,
    · F F - 1/6 części po matce D D i 2/6 ojcu C C.
    17 maja 2024 r., na mocy umowy sprzedaży (Akt notarialny Repetytorium A nr ....), lokal
    stanowiący współwłasność został sprzedany.
    Teściowie (Zainteresowanej będącej stroną postępowania) lokal nabyli w 2000 r. i stanowił
    on ich współwłasność.

    W uzupełnieniu wniosku wskazano, że w 2000 r. D D oraz C C nabyli lokal mieszkalny na
    podstawie umowy kupna, a konkretnie lokal ten został wykupiony na własność od gminy.
    Teściowie zamieszkiwali w nim od ok. 1970 r. Lokal znajduje się w X, w budynku
    wielorodzinnym (bloku) przy ulicy (...), mieszkanie numer 24. Powierzchnia lokalu wynosi
      247 m. Nabyte prawo do lokalu to odrębna własność, potwierdzona wpisem do księgi
    wieczystej. Nabycie zostało dokonane do współwłasności małżeńskiej.
    Na pytanie Organu o treści: „czy lokal mieszkalny będący przedmiotem sprzedaży 17 maja
    2024 r. wchodził w skład spadku po D D, C C i E E? Jakie prawo do lokalu mieszkalnego
    zostało zbyte?”, w uzupełnieniu wskazano, że lokal ten wchodził w skład spadku po D D, C
    C i E E. Był to udział w nieruchomości wspólnej. Udział Zainteresowanej będącej stroną
    postępowania to 1/12, udział córki (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) to 5
    /12.
    Na pytanie Organu o treści: „czy po zmarłych D D, C C i E E był przeprowadzony dział
    spadku? (...)”, wskazano, że dział spadku nie został przeprowadzony, ponieważ wszyscy
    spadkobiercy byli zgodni co do majątku pozostawionego po teściach. Umowa sprzedaży
    mieszkania została sporządzona u tego samego notariusza, który sporządził Akt
    poświadczenia dziedziczenia, a środki finansowe podzielono między spadkobierców wg
    tego aktu.
    Sprzedaż przez Zainteresowane lokalu mieszkalnego (udziałów) nie nastąpiła w
    wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).
    Pytania
    1. Czy Zainteresowana będącej stroną postępowania wraz z córką B B na mocy art. 10
      ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają zwolnieniu z
      obowiązku odprowadzenia podatku dochodowego od zbycia części nabytego w
      drodze spadku po mężu/ojcu (E E) lokalu?
    2. Czy w przypadku dziedziczenia po mężu, pięcioletni okres liczony jest od końca roku
      kalendarzowego, w którym zmarła teściowa?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Teściowa Zainteresowanej będącej stroną postępowania, D D zmarła w 2017 r., a
    Zainteresowana nie miała wiedzy na temat podjęcia w tamtym czasie działań
    spadkowych przez teścia, więc sądziła, że mieszkanie formalnie należało do niego.
    Mąż Zainteresowanej będącej stroną postępowania, E E zmarł w 2022 r., teść C C w
    2023 r. i w tymże roku, został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia po teściu (C
    C) oraz po teściowej (D D), bo jak się okazało byli jednak współwłaścicielami mieszkania
    (i pozostawali we współwłasności majątkowej do śmierci).
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że źródłem przychodu jest odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Natomiast przepis art.

    10 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze
    spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
    o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę.
    Zdaniem Zainteresowanej, jeśliby zatem uznać, że bieg pięcioletniego terminu w ich
    przypadku rozpoczyna się od 2018 r. (po śmierci teściowej w 2017 r.) i nabyciu praw do
    spadku przez E E (spadkodawcę), a kończy w roku 2024, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie lokalu, to termin pięcioletni został przekroczony, a więc Zainteresowane mogą
    ubiegać się o zwolnienie z odprowadzenia podatku dochodowego od zbycia części
    nabytego w drodze spadku po E E lokalu (po 1/12 części każda z nich).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością

    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, nabytych w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej
    nieruchomości przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 powołanej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Według treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia
    nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze
    spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy Kodeks
    cywilny. Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10

    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie
    nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można
    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    Z treści wniosku wynika, że w 2000 r. D D oraz C C nabyli lokal mieszkalny na podstawie
    umowy kupna, lokal ten został wykupiony na własność od gminy. Nabycie zostało
    dokonane do współwłasności małżeńskiej. Nabywcy zamieszkiwali w nim od ok. 1970 r.
    Lokal znajduje się w X, w budynku wielorodzinnym (bloku) przy ulicy (...), mieszkanie
    numer (...). Nabyte prawo do lokalu to odrębna własność, potwierdzona wpisem do księgi
    wieczystej.
    5 lutego 2022 r. zmarł E E, na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia (Repetytorium
    A nr (...) z 30 marca 2022 r.) spadek nabyły Zainteresowane po 1/2 części każda.
    1 czerwca 2023 r. zmarł C C, po jego śmierci okazało się, że nie zostały uregulowane
    sprawy spadkowe po śmierci D D, która zmarła 11 listopada 2017 r.
    W związku z tym, 11 września 2023 r. u notariusza zostały sporządzone dwa akty
    poświadczenia dziedziczenia:
    1) po D D - Repetytorium A nr (...), na podstawie którego spadek nabył C C, E E, F F, każdy
      po 1/3 części,
    2) po C C - Repetytorium A nr (...), na podstawie którego spadek nabyli: córka (tj.
      Zainteresowana niebędąca stroną postepowania) oraz F F, każde po 1/2 części.
    W związku z powyższym, w wyniku dziedziczenia współwłaścicielami lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość w następujących częściach, byli:
    · Zainteresowana będąca stroną postępowania - 1/12 po mężu E E,
    · Zainteresowana niebędąca stroną postępowania - 1/12 po ojcu E E i 2/6 po dziadku C C,
    · F F (1/6 części po matce D D i 2/6 po ojcu C C).
    17 maja 2024 r. na mocy umowy sprzedaży, lokal stanowiący współwłasność został
    sprzedany.
    Lokal mieszkalny wchodził w skład spadku po D D, C C i E E. Był to udział w nieruchomości
    wspólnej. Udział Zainteresowanej będącej stroną postępowania to 1/12, udział
    Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania to 5/12.
    Dział spadku nie został przeprowadzony. Umowa sprzedaży mieszkania została
    sporządzona u tego samego notariusza, który sporządził Akt poświadczenia dziedziczenia,
    a środki finansowe podzielono między spadkobierców wg tego aktu.
    Z uwagi na fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków (D D i C C), zasadnym jest odniesienie się do przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).

    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez Naczelny Sąd
    Administracyjny uchwale w składzie siedmiu sędziów z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2
    /17, w której Sąd stwierdził, że:
      Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma
    możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest
    możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we
    wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty
    wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w
    czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku
    wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek
    przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia

    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Innymi słowy, w przypadku nabycia nieruchomości (praw majątkowych) przez małżonków
    pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach
    nastąpiło nabycie nieruchomości (praw majątkowych), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie
    nieruchomości (praw majątkowych) w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie
    można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości
    (praw majątkowych) w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli nieruchomość
    (prawo majątkowe) wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia – określonego
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od daty
    ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży 17 maja 2024 r. przez
    Zainteresowaną będącą stroną postępowania nieruchomości (udziału), należy zauważyć,
    że nabyła Ona udział w nieruchomości w spadku po zmarłym 5 lutego 2022 r. mężu, E E. Z
    kolei E E (spadkodawca) nabył udział w nieruchomości w spadku po zmarłej 11 listopada
    2017 r. D D.
    W takiej sytuacji, wobec odpłatnego zbycia w 2024 r. przez Zainteresowaną będącą stroną
    postępowania udziału w nieruchomości, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych już
    upłynął (tj. z dniem 31 grudnia 2022 r.), gdyż przy jego obliczaniu należy uwzględnić
    moment nabycia prawa własności tej nieruchomości (udziału) przez E E w spadku po
    zmarłej w 2017 r. D D.
    Natomiast, w przypadku sprzedaży przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania
    udziałów w nieruchomości wskazać należy, że nabyła Ona udziały w nieruchomościach w
    następujący sposób:
    · udział w spadku po ojcu E E (spadkodawca), E E nabył w spadku nieruchomość po D D w
      2017 r.,
    · udział w spadku po zmarłym 1 czerwca 2023 r. dziadku C C (spadkodawca), C C nabył
      nieruchomość w 2000 r., tj. do majątku wspólnego małżonków.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości przez
    Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania, pięcioletni okres, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych już upłynął, gdyż przy jego obliczaniu należy uwzględnić moment nabycia prawa
    własności tej nieruchomości przez E E (2017 r.) oraz nabycia przez C C (2000 r. - do
    majątku wspólnego małżonków).
    Podsumowując, sprzedaż 17 maja 2024 r. przez Zainteresowaną będącą stroną
    postępowania, udziału w nieruchomości, nabytego w drodze spadku po mężu nie stanowi
    dla Niej źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nastąpiła bowiem po upływie pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości
    (udziału) przez spadkodawcę (2017 r.).

    Sprzedaż przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania, udziałów w
    nieruchomości nabytych w spadku po ojcu i w spadku po dziadku nie stanowi dla Niej
    źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nastąpiła bowiem po upływie pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez
    spadkodawców (odpowiednio 2017 r. i 2000 r.).
    Oznacza to, że Zainteresowane nie są zobowiązane do zapłaty podatku dochodowego z
    tytułu ww. sprzedaży nieruchomości (udziałów).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Zainteresowane przedstawiły i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Zainteresowanych w
    zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    Pani A A (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowe