Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.388.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-19
Teza: Prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego wykazanego w dokumencie celnym z
tytułu importu materiałów
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dług-dług celny
import-import towarów
obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku
podatkowego
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-prawo do odliczenia
odprawy-odprawa celna-miejsce odprawy celnej
zgłoszenie-zgłoszenie celne
[CŁO] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny-Tytuł I-
Rozdział 1-art. 5
[CŁO] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny-Tytuł III-
Rozdział 1-Sekcja 1-art. 77
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy - na
których ciąży obowiązek uiszczenia cła
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - import towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
importu towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Terminy do odliczenia podatku naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 2a. Miejsce świadczenia przy
imporcie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VII-art. 33-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący prawa Spółki do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w
    dokumencie celnym z tytułu importu materiałów, wpłynął 20 czerwca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

XXXX sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) ma siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka
    wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej, dostarczającej producentom
    pojazdów i dostawcom usług transportowych ... .
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa potrzebne do produkcji
    towary (materiały, półprodukty i części - dalej: „materiały”), zarówno na terytorium Polski,
    jak i poza krajem.
    Spółka będzie dokonywać transakcji, w ramach której będzie nabywać towary (materiały)
    spoza terytorium Unii Europejskiej. Towary te będą wysyłane przez dostawcę z kraju
    spoza UE do Polski, przy czym towar będzie cały czas własnością dostawcy. Dopiero po
    dokonaniu importu dostawca (dalej także jako: „Kontrahent”) będzie wystawiał fakturę i
    sprzedawał towar (będzie dokonywał dostawy w rozumieniu ustawy o VAT). Towary
    zostaną jednak zgłoszone do odprawy importowej przez Spółkę, ponieważ są dla niej
    (docelowo) przeznaczone. Innymi słowy, mimo że towary będą importowane przez Spółkę,
    to jednak Wnioskodawca nie będzie właścicielem importowanych materiałów i na etapie
    importu nie będzie dysponować prawem do rozporządzania importowanymi materiałami
    jak właściciel. Właścicielem będzie nadal Kontrahent. Odprawa importowa będzie
    wykonana przez Wnioskodawcę na podstawie faktury pro forma, Spółka dokona też
    rozliczenia należności celno-podatkowych. Towary po odprawie celnej (po imporcie) będą
    przechowywane w magazynie (składzie) na terytorium Polski, z którego Spółka będzie je
    pobierać w miarę zapotrzebowania. Spółka będzie wysyłać cyklicznie raporty zużycia do
    dostawcy, który na tej podstawie będzie wystawiać faktury handlowe, na podstawie
    których będzie następować zapłata za towar. Dopiero po pobraniu zostanie przeniesiona
    własność, prawo do rozporządzania towarem jak właściciel oraz będzie wystawiona
    faktura handlowa.
    Na zgłoszeniu celnym Spółka będzie występować jako importer materiałów i będzie
    dokonywała zapłaty długu celnego powstałego w stosunku do importowanych materiałów.
    Importowane i następnie nabywane przez Spółkę materiały będą wykorzystywane przez
    nią przy produkcji towarów, które będą sprzedawane przez Spółkę w ramach czynności
    opodatkowanych VAT. Kontrahent (lub też Kontrahenci, bo transakcje w tym modelu
    mogą docelowo dotyczyć różnych dostawców zagranicznych), o którym mowa powyżej,
    nie ma w Polsce siedziby ani - według wiedzy Spółki - stałego miejsca prowadzenia
    działalności. Nie jest również zarejestrowany w Polsce dla celów VAT.
    Pytania

  1. Czy w opisanej powyżej sytuacji dokonania przez Spółkę importu materiałów należących
    (będących własnością) do Kontrahenta, będzie przysługiwało Spółce prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w
    dokumencie celnym z tytułu importu, zważywszy na fakt, iż Spółka dokonując importu
    tych materiałów i będąc zobowiązaną do zapłaty podatku VAT należnego z tytułu ich
    importu, nie będzie (jeszcze) właścicielem tych materiałów?
  2. Czy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego nabycie przez Spółkę materiałów, po
    dokonaniu ich importu, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
  3. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 2 byłaby twierdząca - to w jaki sposób (w jakim trybie)
    powinien zostać naliczony podatek?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy dokonanie importu towarów przez podatnika VAT w związku z
    prowadzoną działalnością opodatkowaną tym podatkiem, wiąże się z prawem do
    odliczenia podatku naliczonego VAT, niezależnie od tego czy importer jest w dacie
    odprawy celnej właścicielem tych towarów, czy też nie (natomiast stanie się właścicielem
    w pewien czas po imporcie). Powyższe stanowisko Spółki wynika z następujących
    przesłanek.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikiem są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży
    obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części
    lub w całości, albo zastosowano preferencyjną obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu
    jako czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Należy podkreślić, że
    obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach przywożących
    towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy czy też
    nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest uiścić podatek z
    tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża czynność faktyczną
    jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku
    od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel
    w dacie importu. Oznacza to, iż Spółka, występująca w dokumentach celnych jako
    importer, zobowiązana będzie do zapłaty należnego podatku VAT z tytułu importu
    towarów, gdyż to Spółkę obciążać będzie dług celny. Konsekwentnie, Spółka będzie
    podatnikiem VAT z tytułu importu towarów, mimo iż nie będzie (jeszcze) ich formalnym
    właścicielem. Wynika to m.in. z faktu, iż możliwość zgłoszenia towarów do odprawy celnej
    w celu dopuszczenia do obrotu nie jest uzależniona od nabycia prawa własności do tych
    towarów, czy też prawa do rozporządzania nimi (w dacie importu).
    Podatek VAT zapłacony z tytułu importu towarów przez Spółkę będzie więc podatkiem
    zapłaconym przez podatnika tego podatku, wynikającym ze zgłoszenia celnego złożonego
    przez Spółkę. Zatem Spółka, jako podatnik VAT z tytułu importu towarów, co do zasady,
    winna być uprawniona do odliczenia uiszczonego podatku VAT, o ile dokonany przez nią
    import towarów będzie [związany] z czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub
    nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika
    poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
    wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
    związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Żaden z przywołanych przepisów nie kreuje warunku, by w przypadku importu towarów
    przedmiotowe towary zostały od razu nabyte przez podatnika. Co więcej, użyte w art. 86
    ust. 8 pkt 1 [ustawy o VAT] sformułowanie „importowane lub nabyte towary i usługi”
    wyraźnie potwierdza, iż w przypadku importu towarów bez znaczenia pozostaje fakt ich
    nabycia w dacie importu. Powyższą konkluzję potwierdza również analiza innych
    przepisów Ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi w
    przypadku importu towarów m.in. suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i
    deklaracji importowej.
    Konstrukcja tego przepisu nie wskazuje na to, by importer dokonujący zgłoszenia celnego
    był zobowiązany nabyć na własność towary będące przedmiotem importu, zważywszy na
    to, że na podstawie art. 2 pkt 7 ustawy o VAT przez import towarów rozumie się „przywóz”
    towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, a nie jego „nabycie”.
    Dodatkowo, podstawą do dokonania odliczenia podatku VAT zapłaconego z tytułu
    importu towarów jest dokument celny, a nie faktura dokumentująca zakup
    importowanego towaru.
    Dalszego potwierdzenia w tym zakresie dostarcza analiza art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o
    VAT, zgodnie z którym podatkiem naliczonym jest suma kwot podatku określonych w
    fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Użycie w tym przypadku sformułowania „nabycie” towarów i usług potwierdza, iż w
    przypadku transakcji krajowych, uprawniających podatnika do odliczenia podatku
    naliczonego VAT, musi nastąpić nabycie usług bądź nabycie prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel. Brak analogicznego sformułowania w odniesieniu do definicji
    podatku naliczonego odnoszącej się do importu towarów jednoznacznie wskazuje więc, iż
    prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu importu towarów jest
    całkowicie niezależne od tego, czy podatnik jest właścicielem tych towarów.
    W związku z powyższym analizowane regulacje ustawy o VAT prowadzą do wniosku, że
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów nie zostało
    uzależnione od faktycznego nabycia towarów, czy też otrzymania faktury przez podatnika.
    Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów uzależnione jest jedynie od
    dokonania faktycznej czynności importu, tj. przywozu towarów na terytorium kraju,
    posiadania przez podatnika dokumentu celnego, z którego wynika kwota należnego
    podatku VAT oraz istnienia związku dokonanego importu towarów z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Powyższy fakt potwierdzają interpretacje wydane w bardzo podobnych stanach
    faktycznych. Przykładowo są to: interpretacja Dyrektora KIS z 19 listopada 2018 r., sygn.
    0111-KDIB3-3.4012. 261.2018.1.PK, z 9 grudnia 2016 r., sygn. 2461-IBPP2.4512.805.2016.1.
    IK oraz (wydane w nieco innych okolicznościach faktycznych) interpretacje z 24 kwietnia
    2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2. 4012.126.2024.1.GK i z 29 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.311.2023.2.RM.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji nabycia od Kontrahentów materiałów, w przypadku
    których Wnioskodawca dokonał ich importu, można mieć istotne wątpliwości, czy

    czynność ta powinna być traktowana jako podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Z
    uwagi na wynikającą z dyrektywy 2006/112 (dalej: „Dyrektywa VAT”) zasadę jednokrotności
    opodatkowania zdarzeń ekonomicznych podlegających VAT, Spółka uważa, że więcej
    argumentów przemawia za brakiem opodatkowania nabycia materiałów w kraju, skoro
    podatek zostanie już wcześniej zapłacony przez Wnioskodawcę w związku z ich importem.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów należy rozumieć przywóz
    towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Przepis art. 17
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży
    obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części
    lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    W związku z powyższym, w analizowanym stanie faktycznym, na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, podatnikiem z tytułu importu materiałów od Kontrahentów będzie
    Wnioskodawca. Okoliczność ta nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Biorąc pod uwagę
    konstrukcję VAT i zasadę jednokrotności opodatkowania należy uznać, że transakcja
    sprzedaży materiałów, realizowana przez Kontrahentów na rzecz Spółki, nie będzie
    podlegać dodatkowemu opodatkowaniu VAT. Podatek od towarów i usług będzie już
    bowiem raz rozliczony z tytułu importu. Odmienna interpretacja prowadziłaby do
    naruszenia jednej z podstawowych zasad systemu VAT, tj. zasady unikania podwójnego
    opodatkowania. Uznanie bowiem, że dostawa towarów pomiędzy danym Kontrahentem a
    Spółką podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (jako odrębna czynność od importu tych
    towarów) skutkowałoby podwójnym wykazaniem podatku należnego z tytułu jednej i tej
    samej transakcji (w sensie ekonomicznym) - raz od importu, drugi raz od sprzedaży
    (dostawy). Ponadto taka wykładnia przepisów prowadziłaby do naruszenia zasady
    neutralności VAT w sytuacji, gdyby Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. W takiej sytuacji Spółka ponosiłaby podwójny koszt ekonomiczny podatku -
    raz dokonałaby zapłaty VAT na rzecz organów celnych z tytułu czynności importu, drugi
    raz z tytułu nabycia towarów.
    Stanowisko zaprezentowane powyżej przez Spółkę znajduje swoje potwierdzenie w
    orzecznictwie. Przykładem orzeczeń odrzucających podwójne opodatkowanie w
    przypadku nabycia i importu jest wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2010 r. (sygn. akt
    III SA/Wa 224/10) oraz WSA w Poznaniu z 29 września 2010 r. (sygn. akt I SA/Po 452/10).
    Jak wskazał sąd w Poznaniu, stanowisko, zgodnie z którym dokonana dostawa towarów
    podlega opodatkowaniu na terytorium kraju według stawki właściwej dla tego towaru na
    terytorium kraju, doprowadziłoby do sytuacji, w której ta sama transakcja podlegałaby
    dwukrotnie opodatkowaniu VAT w Polsce, raz jako import towarów i drugi raz jako
    dostawa krajowa. To naruszałoby jedną z podstawowych zasad wspólnego podatku tj.
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Stanowisko Wnioskodawcy jest także potwierdzane (na gruncie analogicznych stanów
    faktycznych) przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w następujących
    interpretacjach: z 9 grudnia 2016 r., sygn. 2461-IBPP2.4512.805.2016.1.IK, z 19 listopada
    2018 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.261.2018.1.PK oraz z 22 kwietnia 2020 r., sygn. 0111-
    KDIB3-3. 4012.55.2020.1.PJ.
    Ad 3.
    Jeżeli jednak, mimo powyższej argumentacji i przytoczonych poglądów organów
    podatkowych oraz polskich sądów, organ podatkowy wydający interpretację uznałby, że
    nabycie towarów po ich imporcie w przedstawionym zdarzeniu przyszłym podlega

    opodatkowaniu (ekonomicznie drugi raz), Spółka wnosi o potwierdzenie, że właściwym
    trybem będzie tutaj samonaliczenie krajowe (dostawa towarów, dla której podatnikiem
    jest nabywca) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tą regulacją, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli:
    a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby
      działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
      na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz lub energia,
      podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności
      gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
      kraju.
    Skoro zatem Kontrahenci nie mają siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności
    w Polsce, nie są również zarejestrowani [dla podatku] VAT w Polsce, a Spółka nabywa od
    nich towary (inne niż gaz lub energia) na terytorium kraju, art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT
    znajdzie zastosowanie i Wnioskodawca powinien wykazać podatek z tytułu dokonania
    dostawy, dla której podatnikiem jest nabywca.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy)
    jest terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    W świetle art. 2 pkt 4 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Powyższa definicja kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz
    towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w
    ramach którego dokonano przywozu.
    Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy,
    zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Zatem w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z
    dopuszczeniem towarów do obrotu, wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek
    podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
    Jak wskazano w art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
    nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE. L
    2013r., Nr 269, str. 1; dalej jako: „unijny kodeks celny”):
      Do celów niniejszego kodeksu stosuje się następujące definicje:
      15) „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
        czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
        skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
        wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
        deklaracja lub powiadomienie są składane;

      18) „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
        kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
        towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      19) „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    W rozumieniu art. 77 unijnego kodeksu celnego:
      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
        podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących
        procedur celnych:
        a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym
          przeznaczeniu;
        b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych
          przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
        dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego.
      Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1, zostaje
      sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w całości
      lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane wymagane do
      sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że dane te są
      nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.
    W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak stanowi art. 33 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
        1) zgłoszeniu celnym albo
        2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
          przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447
          - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem
          art. 33b.
    Zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako
    czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy
    podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach
    przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15
    ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary (importer)
    obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku
    podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają
    natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do
    dysponowania towarem jak właściciel. Podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do
    opodatkowania importu, jest więc importer, który powinien winien rozpoznać obowiązek
    podatkowy z chwilą powstania długu celnego.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi
      dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium
      kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust.
      1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
      terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
      odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
      w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
      podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Natomiast katalog przesłanek negatywnych, wyłączających prawo podatnika do obniżenia
    kwoty lub zwrotu różnicy podatku, zawiera art. 88 ustawy.
    W świetle art. 168 lit. e dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L 2006 r., Nr 347, str. 1):
      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest
      zobowiązany zapłacić - VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na
      terytorium tego państwa członkowskiego.
    Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w
    związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on
    transakcje podlegające opodatkowaniu, w takim zakresie, w jakim te (importowane)
    towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Państwa wątpliwości dotyczą:
    - prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego
      w dokumencie celnym z tytułu importu materiałów przez Spółkę, gdy właścicielem tych
      materiałów nie jest Spółka;
    - uznania za czynność opodatkowaną VAT nabycia przez Spółkę materiałów po dokonaniu
      ich importu.
    Kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w art. 86
    ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Przy tym kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu
    towarów kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego. Zatem, aby
    podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z
    otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie
    importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Ponadto, jak
    wskazał TSUE w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt
    świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że Spółka nabywa potrzebne do produkcji
    materiały m.in. poza terytorium kraju. Towary te będą wysyłane przez dostawcę z kraju
    spoza UE do Polski, przy czym towar będzie cały czas własnością dostawcy. Dopiero po
    dokonaniu importu dostawca (Kontrahent) będzie wystawiał fakturę i sprzedawał towar.
    Towary zostaną zgłoszone do odprawy importowej przez Spółkę, ponieważ są dla niej
    docelowo przeznaczone. Wnioskodawca nie będzie właścicielem importowanych
    materiałów i na etapie importu nie będzie dysponować prawem do rozporządzania

    importowanymi materiałami jak właściciel. Właścicielem będzie nadal Kontrahent.
    Odprawa importowa będzie wykonana przez Wnioskodawcę na podstawie faktury pro
    forma, Spółka dokona też rozliczenia należności celno-podatkowych. Towary po odprawie
    celnej (po imporcie) będą przechowywane w magazynie (składzie) na terytorium Polski, z
    którego Spółka będzie je pobierać w miarę zapotrzebowania. Spółka będzie wysyłać
    cyklicznie raporty zużycia do dostawcy, który na tej podstawie będzie wystawiać faktury
    handlowe i będzie następować zapłata za towar. Dopiero po pobraniu zostanie
    przeniesiona własność, prawo do rozporządzania towarem jak właściciel oraz będzie
    wystawiona faktura handlowa. Na zgłoszeniu celnym Spółka będzie występować jako
    importer materiałów i będzie dokonywała zapłaty długu celnego powstałego w stosunku
    do importowanych materiałów. Importowane i następnie nabywane przez Spółkę
    materiały będą wykorzystywane przez nią przy produkcji towarów, które będą
    sprzedawane w ramach czynności opodatkowanych VAT. Kontrahent (lub też Kontrahenci,
    bo transakcje w tym modelu mogą docelowo dotyczyć różnych dostawców zagranicznych)
    nie ma w Polsce siedziby ani - według wiedzy Spółki - stałego miejsca prowadzenia
    działalności. Nie jest również zarejestrowany w Polsce dla celów VAT.
    Tak więc w przedstawionej sprawie będzie istniał związek pomiędzy importem materiałów
    a ich późniejszym wykorzystaniem przy produkcji towarów sprzedawanych w ramach
    czynności opodatkowanych. Zatem skoro importowane materiały będą przez Spółkę
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, Spółka będzie uprawniona do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego z tytułu opisanego importu, o kwotę podatku naliczonego
    za okres, w którym otrzyma dokument celny. W tym wypadku - jak już Organ wskazał - na
    prawo do odliczenia nie będzie miał wpływu fakt, że Spółka nie będzie właścicielem
    materiałów w momencie ich importu, ale stanie się nim dopiero po dokonaniu importu.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    prawidłowe.
    W przedstawionych okolicznościach sprawy obowiązek podatkowy powstanie z chwilą
    powstania długu celnego, czyli obowiązku zapłaty stosownej kwoty należności celnych
    przywozowych w związku z importem materiałów. Kwota należności celnych jest określana
    dla importowanych materiałów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego. Zatem
    biorąc pod uwagę przepisy ustawy o VAT należy uznać, że nabycie przez Wnioskodawcę
    materiałów, po dokonaniu ich importu, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    prawidłowe.
    Z uwagi na uznanie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 za prawidłowe,
    Organ odstępuje od oceny stanowiska w zakresie pytania nr 3. Wnioskodawca oczekiwał
    bowiem rozstrzygnięcia w tym zakresie wyłącznie wówczas, gdyby Organ uznał nabycie
    materiałów po ich imporcie za czynność opodatkowaną.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111; dalej
    jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na
    funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć,

    że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt
    III SA/Łd 109/15).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji
    podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.