Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.648.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
nieodpłatnie wykorzystywanej przez spółkę cywilną.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
ewidencja-ewidencja środków trwałych
nieruchomości-zbycie nieruchomości
przychód-źródła przychodu
spółki-spółka cywilna
własność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
1

Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22d-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 25 września 2025 r. (wpływ 26 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od 1992 roku prowadzi Pani działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej, dalej S.
    C. lub Spółka.
    We wrześniu 2002 roku kupiła Pani do majątku osobistego lokal użytkowy 1 położony w C.
    przy ul. A. nr 1 (obecnie ul. B.) – akt notarialny Rep. A nr (...).
    Lokal ten był wykorzystywany do prowadzenia działalności w formie S.C. Spółka prowadzi
    działalność w zakresie sprzedaży detalicznej kosmetyków w i artykułów toaletowych
    (drogeria).
    Od 2020 roku Spółkę prowadzi Pani z synem.
    W 2020 roku wniosła Pani do S.C. przedmiotowy lokal użytkowy i S.C. rozpoczęła
    amortyzację tego lokalu.
    Wniesienie lokalu do S.C. nie zostało dokonane w formie aktu notarialnego. W akcie
    notarialnym i księgach wieczystych jest informacja, że właścicielem ww. nieruchomości
    jest Pani. Księga wieczysta nr (...).
    Aktualnie przymierza się Pani do sprzedaży opisanej nieruchomości.
    Dodatkowo wskazuje Pani, że Pani syn nie prowadzi jednoosobowej działalności
    gospodarczej, dalej JDG. Co prawda Pani prowadzi JDG, ale aktualnie jest ona zawieszona.
    Lokal nigdy nie był wykorzystywany w Pani JDG ani nie był środkiem trwałym w Pani JDG.
    Zarówno Pani jak i Pani syn opłacacie podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu
    prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w formie skali podatkowej.
    W uzupełnieniu wniosku z 25 września 2025 r. (wpływ 26 września 2025 r.) wskazuje Pani,
    że lokal został nabyty przez Panią jako osobę fizyczną, bowiem to Pani jako osoba fizyczna
    dysponowała kwotą niezbędną do nabycia lokalu. Spółka nie dysponowała taką kwotą.
    Przy tym lokal został nabyty jako lokata kapitału.

    Od momentu zakupu, tj. od 4 września 2002 r. lokal był udostępniony przez Panią na
    podstawie prawa nieodpłatnego używania lokalu użytkowego w celu prowadzenia
    działalności przez Spółkę. W lokalu była prowadzona drogeria. Wniesienie nie zostało
    dokonane w formie aktu notarialnego, w efekcie tego lokal został udostępniony na
    zasadzie prawa nieodpłatnego używania lokalu.
    W 2020 roku „wniesienie lokalu do Spółki” ograniczyło się do wpisania go do ewidencji
    środków trwałych.
    Planuje Pani sprzedać lokal w najbliższym możliwym czasie, jednak jest to dopiero Pani
    zamiar. Pani zdaniem pewnie nie dojdzie do sprzedaży w 2025, ale możliwe jest, że
    sprzeda go Pani w 2026 roku.
    Spółka nadal istnieje. Pod koniec 2024 przeszła Pani na emeryturę i powoli przymierza się
    Pani do zakończenia działalności gospodarczej.
    Spółka prowadzi działalność w zakresie handlu detalicznego. Spółka zajmuje się sprzedażą
    detaliczną kosmetyków i artykułów toaletowych.
    Lokal został wycofany z ewidencji środków trwałych 31 lipca 2025r., w związku z tym, że
    dowiedziała się Pani, że został nieprawidłowo wprowadzony do ewidencji i nigdy nie
    powinien się tam znaleźć.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż lokalu będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych jako przychód z działalności gospodarczej?
    2. Czy też lokal będzie podlegał pod opodatkowanie jako przychody ze sprzedaży
      nieruchomości?
    3. Czy Spółka mogła dokonywać odpis w amortyzacyjnych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1) i 2)
    Status prawny nieruchomości
    Zgodnie z polskim prawem, wniesienie nieruchomości do spółki cywilnej wymaga formy
    aktu notarialnego. Ponieważ w przedmiotowym przypadku wniesienie lokalu nie zostało
    potwierdzone aktem notarialnym, nie stał się on formalnie majątkiem spółki cywilnej. W
    świetle prawa, jedynym właścicielem nieruchomości pozostaje Pani. Potwierdzają to
    zapisy w akcie notarialnym i księgach wieczystych. Potwierdza to też orzecznictwo sądowe
    (patrz wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 402/21).
    Ponieważ Pani jest prawnym właścicielem lokalu, to będzie Pani stroną transakcji
    sprzedaży i to Pani będzie zobowiązana do rozliczenia podatku dochodowego od tej
    sprzedaży. Niezależnie od amortyzacji w S.C., o tym, czy sprzedaż jest opodatkowana,
    decyduje Pani status podatkowy.
    W przedmiotowym przypadku, lokal jest w Pani posiadaniu od 2002 roku. Zgodnie z art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż
    nieruchomości nie podlega opodatkowaniu, jeśli nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Reasumując potencjalny przychód ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie będzie
    przychodem zaliczanym do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt
    3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), tylko do źródła przychód ze
    sprzedaży nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c), z tym, że przychód ten nie będzie
    opodatkowany z uwagi na ponad pięcioletni upływ czasu od końca roku, w którym nabyto
    nieruchomość.
    Ad 3)

    Fakt, że lokal był amortyzowany w spółce cywilnej jest nieprawidłowy, ponieważ nie
    stanowił on majątku tej spółki. Amortyzacji podlegają wyłącznie składniki majątkowe
    wpisane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które
    stanowią własność lub współwłasność podatnika. W tym przypadku, skoro Pani jest
    właścicielem, a lokal nie został formalnie wniesiony do S.C., to odpisy amortyzacyjne nie
    powinny być przez spółkę dokonywane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem
    5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie
    5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Jak wynika z Pani wniosku:
    · od 1992 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej;

    · prowadzi Pani również jednoosobową działalność gospodarczą, ale aktualnie jest ona
      zawieszona;
    · spółka cywilna zajmuje się sprzedażą detaliczną kosmetyków i artykułów toaletowych;
    · we wrześniu 2002 roku kupiła Pani do majątku osobistego lokal użytkowy;
    · od momentu zakupu lokalu użytkowego był on udostępniony przez Panią na podstawie
      prawa nieodpłatnego używania lokalu użytkowego w celu prowadzenia działalności
      przez spółkę cywilną;
    · lokal użytkowy nigdy nie był wykorzystywany w Pani jednoosobowej działalności
      gospodarczej ani nie był środkiem trwałym w tej działalności.
    Co istotne wskazała Pani, że lokal ten w 2020 roku wniosła Pani do spółki cywilnej, w której
    rozpoczęto jego amortyzację. Jak wyjaśniła Pani jednak w uzupełnieniu wniosku,
    „wniesienie” nie zostało dokonane w formie aktu notarialnego, w efekcie tego lokal został
    jedynie udostępniony na zasadzie prawa nieodpłatnego używania lokalu. „Wniesienie”
    ograniczyło się do wpisania go do ewidencji środków trwałych. Lokal został jednak
    wycofany z ewidencji środków trwałych 31 lipca 2025 r.
    Aktualnie planuje Pani sprzedaż lokalu użytkowego w 2025 r. lub 2026 r.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
        składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie
        przekracza 1500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
        prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
        określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się
        odpowiednio.
    W myśl art. 22 ust. 8 tej ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3. inne przedmioty

        – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 cytowanej ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    W świetle powyższego, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności
    gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
    · składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
    · składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    · składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają przy tym
    możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani też dokonywania jego
    amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z
    amortyzacji podatkowej).
    Jak już wyżej wskazano przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić
    przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze
    źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Decydujące znaczenie dla kwalifikacji przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości do
    właściwego źródła ma fakt wykorzystywania tej nieruchomości do celów prowadzonej
    przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz charakter tej nieruchomości.
    Z treści wniosku wynika, iż umożliwiła Pani nieodpłatnie prowadzenie działalności we
    własnym lokalu użytkowym. Lokal ten nie został jednak formalnie wniesiony do spółki
    cywilnej w formie wkładu (na współwłasność łączną wspólników) a jedynie wniosła Pani do
    spółki cywilnej wyłącznie prawo nieodpłatnego używania lokalu użytkowego.
    Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r.,
    poz. 1071, ze zm.):
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie
      wkładów.
    Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług.
    Natomiast w myśl art. 862 tej ustawy:
      Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego
      zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do
      niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się
      odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie.

    Zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl natomiast art. 158 cytowanej ustawy:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność,
      która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do
      przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie
      wymienione.
    Z powyższych przepisów wynika, iż spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników
    w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego.
    Właścicielami majątku wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej
    pozarolniczej działalności gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności
    łącznej wspólników spółki cywilnej, a nie spółka. Jeżeli wspólnik spółki cywilnej jest
    właścicielem składnika majątku poza spółką, to może wnieść do spółki cywilnej prawo
    własności lub prawo do używania tego składnika.
    W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku
    stanowiącego wyłączną własność wspólnika, z chwilą wniesienia do spółki ta wyłączna
    własność przekształca się we współwłasność łączną wspólników spółki cywilnej. Natomiast
    w przypadku wniesienia do spółki jedynie prawa do używania ww. składnika majątku, jego
    właścicielem nadal pozostaje wyłącznie wspólnik wnoszący wkład.
    Mając zatem na względzie powyższe, w sytuacji gdy przekazała Pani do spółki cywilnej
    jedynie prawo nieodpłatnego używania nieruchomości (lokalu użytkowego), to składnika
    tego nie można uznać za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jak słusznie Pani wskazuje, lokal ten nie stanowił
    majątku spółki cywilnej, zatem jego amortyzacja była nieprawidłowa.
    Konsekwentnie, należy zatem również stwierdzić, że planowane odpłatne zbycie tego
    lokalu nie będzie generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) tej ustawy.
    Zatem planowaną sprzedaż tego lokalu należy kwalifikować do źródła przychodów
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy.
    Mając jednak na uwadze, że od nabycia tego lokalu upłynął pięcioletni okres, o którym
    mowa w tym przepisie, odpłatne jego zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji Pani stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.