Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.274.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
koszt-zwrot kosztów
kredyt-kredyt hipoteczny
nadpłata-zwrot nadpłaty
ugody
umowa-rozwiązanie umowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    25 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący skutków podatkowych zawarcia ugody z bankiem. Uzupełnili Państwo wniosek –

    na wezwanie organu – pismem z 9 czerwca 2025 r. (data wpływu 12 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A. A;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B. A, ul. A 1, (...).
    Opis stanu faktycznego
    22 sierpnia 2024 r. zawarli Państwo z bankiem A S.A. ugodę dotyczącą umowy kredytu
    hipotecznego w walucie wymienialnej nr (...), tj. umowy kredytu denominowanego we
    franku szwajcarskim (CHF). Na tle ww. umowy prowadzili Państwo z bankiem spór sądowy
    – pozwali bank o ustalenie nieważności umowy kredytu oraz o zasądzenie (jako zwrot
    świadczenia nienależnego) zwrotu kwot wpłaconych bankowi w wykonaniu tej umowy.
    Postępowanie prowadzone było przed Sądem Okręgowym w V, sygn. akt (...). Ugoda
    została zawarta w toku sprawy, przed wydaniem wyroku przez Sąd I instancji.
    Zgodnie z ugodą:
    • w księgach rachunkowych banku na dzień 22 sierpnia 2024 r. saldo kredytu wynosiło
      46.509,85 CHF;
    • do dnia zawarcia ugody kredytobiorcy w wykonaniu umowy kredytu wpłacili na rzecz
      banku 281.904,26 zł;
    • na podstawie umowy kredytu bank wypłacił kredytobiorcom kapitał w kwocie
      234.525,65 zł;
    • strony rozwiązały umowę kredytu;
    • kredytobiorcy zobowiązali się cofnąć pozew w prowadzonej sprawie sądowej;
    • bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz kredytobiorców kwoty 58.178,61 zł.
    Ww. kwota wypłacona przez bank została ustalona w sposób uwzględniający obowiązek
    zwrotu przez każdą ze stron umowy tego co sobie nawzajem świadczyły, tj. bank ma
    zwrócić wpłacone przez kredytobiorców kwoty, a kredytobiorcy powinni zwrócić kapitał.
    Kwota wypłacana przez bank na podstawie ugody stanowi zatem sumę nadpłaty
    kredytobiorców względem wypłaconego przez bank kapitału (wpłacona przez
    kredytobiorców kwota 281.904,26 zł minus kapitał kredytu 234.525,65 zł = 47.378,61 zł)
    oraz kosztów zastępstwa procesowego kredytobiorców w postępowaniu sądowym wg
    stawki minimalnej 10.800 zł. Wypłacona przez bank kwota nie obejmuje zatem żadnych
    innych świadczeń.
    Klauzule ugody dotyczące wypłaty ww. kwoty mają następujące brzmienie.
    Strony zgodnie wskazują, że:
    • Bank uprzednio występował pod firmą Bank Gospodarki Żywnościowej Spółka Akcyjna.
      Strony potwierdzają, że żadna z nich nie dokonała cesji wierzytelności, których dotyczy
      Ugoda, w jakimkolwiek zakresie;
    • do dnia zawarcia Ugody Kredytobiorca na podstawie Umowy Kredytu wpłacił na rzecz
      Banku 281.904,26 zł;
    • na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił Kredytobiorcy kapitał w kwocie 234.525,65
      zł;
    • Strony oświadczają, że ich wolą jest polubowne zakończenie sporu dotyczącego
      ważności oraz skuteczności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień,
      tym samym zakończenie toczącego się postępowania sądowego wskazanego w pkt C
      w drodze zawarcia Ugody, wobec czego:

    a. strony zgodnie oświadczają, że z dniem zawarcia Ugody rozwiązują Umowę kredytu na
      warunkach określonych Ugodą;
    b. Kredytobiorca zobowiązuje się cofnąć pozew w całości ze zrzeczeniem się roszczenia w
      terminie 14 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank oświadcza, że zrzeka się w takim
      wypadku roszczeń z tytułu kosztów procesu. Kredytobiorca zobowiązuje się
      poinformować o cofnięciu pozwu pełnomocnika procesowego Banku w terminie 7 dni;
    c. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty 58.178,61 zł w terminie
      14 dni od dnia zawarcia Ugody, na poniższy rachunek bankowy.
    W związku z zawartą ugodą bank wystawił kredytobiorcom PIT-11, w których w polu F.99 i
    100 wskazał „świadczenie” w wysokości 29.089,30 zł (w odniesieniu do każdego z
    kredytobiorców, łącznie 58.178,60 zł, tj. kwotę, którą bank wypłacił kredytobiorcom
    zgodnie z ugodą).
    Kredytobiorcy spełniają warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r., poz. 1912) umożliwiające zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych, tj.:
    • przedmiotowy kredyt był kredytem mieszkaniowym zaciągniętym na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej i był zabezpieczony hipotecznie,
    • zabezpieczenie w postaci hipoteki ustanowiono na kredytowanej nieruchomości -
      lokalu mieszkalnym,
    • do dnia zawarcia Ugody kredytobiorcy nie korzystali z zaniechania poboru podatku od
      kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredytów
      mieszkaniowych zabezpieczonego/zabezpieczonych hipotecznie, zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż określona w umowie kredytu będącej
      przedmiotem ugody.

## Pytanie

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego są Państwo zobowiązani zapłacić podatek
    dochodowy od osób fizycznych od kwoty po 29.089,30 zł, łącznie 58.178,60 zł, którą to
    kwotę kredytobiorcy otrzymali od banku w wyniku ugody?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, kwoty jakie otrzymali Państwo od banku nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem
    ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art.
    30ca. art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego

    źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9. 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14. dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania "w szczególności" wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą natomiast obowiązki
    informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Na mocy tego przepisu: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w
    art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21. art. 52, art.
    52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek
    lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według
    ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
    miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o
    których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
    swoje zadania.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody

    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa sprawie nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z
    zawarciem ugody otrzymali Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
    umowy przekazali na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu
    mieszkaniowego. Otrzymali Państwo zatem środki będące ekwiwalentem wydatków, które
    były uprzednio poniesione z własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z
    bankiem nie powoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku.
    Wskazują Państwo przy tym, że otrzymana od banku kwota miała stanowić równowartość
    zapłaconej na rzecz banku nadwyżki ponad wypłacony kapitał kredytu, tj. bank wypłacił
    Państwu 234.525,65 zł, a Państwo do dnia zawarcia ugody wpłacili na rzecz banku
    281.904,26 zł. Różnica stanowiąca ww. nadwyżkę wynosi zatem 47.378,61 zł. Ponadto w
    zwróconej przez bank kwocie mieszczą się koszty zastępstwa procesowego w sprawie z
    powództwa przeciwko bankowi, które wynosiły równowartość stawki minimalnej dla
    wartości przedmiotu sporu w sprawie, tj. kwotę 10.800 zł. Zsumowana nadwyżka ponad
    kapitał oraz koszty zastępstwa procesowego wynoszą łącznie kwotę, jaką bank zobowiązał
    się zwrócić w ramach zawartej ugody. Ugoda nie doprowadziła zatem do przysporzenia
    majątkowego po Państwa stronie, a prowadziła wyłącznie do zwrotu poniesionych przez
    Państwa wydatków.
    W konsekwencji zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu mieszkaniowego nie stanowi dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Swoje stanowisko opierają Państwo na interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2024 r.
    0112- KDIL2-1.4011.75.2024.1.MKA wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w

      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter. O
    uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że rozwiązali Państwo umowę kredytu,
    a bank zobowiązał się do zapłaty na Państwa rzecz kwoty 58.178,61 zł. Kwota wypłacana
    przez bank na podstawie ugody stanowi sumę nadpłaty kredytobiorców względem
    wypłaconego przez bank kapitału oraz kosztów zastępstwa procesowego kredytobiorców
    w postępowaniu sądowym.
    Wobec powyższego, wypłacona Państwu przez bank kwota w części stanowiącej zwrot
    nadpłaconych przez Państwa kwot z tytułu umowy kredytu nie stanowi dla Państwa
    przysporzenia, wzrostu Państwa majątku. Otrzymana przez Państwa w tej części kwota
    stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są zatem Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie mają Państwo obowiązku rozliczenia
    tych środków pieniężnych dla celów podatkowych.
    Odnosząc się natomiast do kwestii wypłaty przez bank na Państwa rzecz kwoty w
    wysokości 10.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z art. 98 §
    2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach
      i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd
      osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie powoduje
    więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie
    przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Wobec tego zwrócona Państwu przez bank kwota w części obejmującej zwrot kosztów
    zastępstwa procesowego również nie stanowi dla Państwa przysporzenia majątkowego i
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w
    związku z dokonanym zwrotem kosztów nie wystąpi po Państwa stronie realne
    przysporzenie majątkowe. Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały
    sfinansowane z Państwa własnych środków, a następnie na podstawie ugody zostały
    Państwu zwrócone. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych
    wcześniej nakładów – nie jest więc przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów
    podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jest
    obojętna podatkowo.
    Reasumując, wypłacona Państwu przez bank w ramach ugody łączna kwota w wysokości
    58.178,60 zł nie stanowi dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie mają Państwo obowiązku zapłaty podatku od
    wypłaconej przez bank kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja, którą Państwo powołali dotyczy indywidualnej sprawy odrębnego podmiotu.
    W toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia wniosku miałem jednak na względzie
    prezentowane w niej stanowisko i argumenty.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego,
    Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.