Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-922/12-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-24
Teza: 1. Czy należy stosować zmianę interpretacji indywidualnej do zdarzeń przyszłych, które wystąpią po otrzymaniu zmiany interpretacji? 2. Jak należy postąpić ze zdarzeniami przeszłymi, które wystąpiły w 2011 r. i zastosowano do nich interpretację indywidualną i zastosowano decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego? 3. Jeżeli należałoby się zastosować do interpretacji indywidualnej do zdarzeń które wystąpiły w 2011 r., to w jaki sposób i kiedy powinno się pobrać podatek dochodowy od wypłaconej w 2011 r. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego?
Słowa kluczowe: interpretacja-skutki interpretacji; ochrona
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko x, przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2012 r. (data wpływu 24 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 14 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie zastosowania się do wydanych interpretacji indywidualnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie zastosowania się do wydanych interpretacji indywidualnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 7 listopada 2012 r. na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawieniu wniosku - w części dotyczącej pytania drugiego i trzeciego - bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 9 listopada 2012 r., a w dniu 14 listopada 2012 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 12 listopada 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Areszt w 2011 r. wypłacił uprawnionym funkcjonariuszom pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523). Od kwoty przyznanej i wypłaconej pomocy finansowej obliczono i pobrano podatek dochodowy od osób fizycznych, według obowiązującej skali. W związku z wątpliwościami przedstawionymi przez funkcjonariuszy i przedstawieniem interpretacji indywidualnej z dnia 20.07.2011 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej, Areszt wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie opodatkowania pomocy finansowej. Areszt poinformował o tym funkcjonariuszy, którzy otrzymali pomoc finansową.

Sześciu funkcjonariuszy zwróciło się do urzędu skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w zaliczce pobranej przez płatnika od wypłaconej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w sześciu przypadkach stwierdził w sześciu decyzjach, że pobrana zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych stanowi nadpłatę w podatku i podlega zwrotowi. Naczelnik stwierdził również, że kwota udzielonej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w momencie, gdy przedmiotowa pomoc staje się bezzwrotna, tj. po 15 latach służby stałej. Zatem płatnik nie powinien był pobierać zaliczki na podatek dochodowy w dniu wypłacenia pomocy finansowej, lecz po przekroczeniu 15 lat służby. Na podstawie wydanych decyzji i po otrzymaniu interpretacji indywidualnej, Areszt Śledczy nie zaliczył do przychodu w Informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 wypłaconej funkcjonariuszom pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

W dniu 18.11.2011 r. jednostka otrzymała interpretację indywidualną w sprawie opodatkowania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Na podstawie otrzymanej interpretacji wypłacono dwóm funkcjonariuszom nienależnie pobraną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i nie zaliczono do przychodu w informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT, zgodnie z zapisem „uznać należy, że otrzymana przez funkcjonariusza służby więziennej kwota pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w momencie, gdy przedmiotowa pomoc staje się bezzwrotna ,tj. po 15 latach służby stałej. Zatem Wnioskodawca nie powinien pobierać podatku w dniu wypłacenie pomocy finansowej lecz przed upływem 15- letniego okresu służby”.

W grudniu 2011 r., po otrzymaniu interpretacji indywidualnej, wypłacono jednemu funkcjonariuszowi pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, zgodnie z wydaną interpretacją nie pobrano zaliczki na podatek dochodowy w dniu wypłaty i nie zaliczono wypłaconej kwoty do przychodu w Informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11.

Od dnia 18 listopada 2011 r., od otrzymania interpretacji indywidualnej do chwili obecnej nie zaistniała sytuacja przekroczenia przez funkcjonariuszy 15 lat służby, zobowiązująca do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy.

W dniu 12.09.2012 r. Areszt otrzymał zmianę interpretacji indywidualnej, w której stwierdzono, że stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej , przedstawionej w interpretacji indywidualnej z 2011r. jest błędne.

Opis stanu faktycznego wynika z wniosku i uzupełnienia wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy należy stosować zmianę interpretacji indywidualnej. do zdarzeń przyszłych, które wystąpią po otrzymaniu zmiany interpretacji?
2.  Jak należy postąpić ze zdarzeniami przeszłymi, które wystąpiły w 2011 r. i zastosowano do nich interpretację indywidualną z 2011r. i zastosowano decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego?
3.  Jeżeli należałoby się zastosować do interpretacji indywidualnej do zdarzeń które wystąpiły w 2011 r., to w jaki sposób i kiedy powinno się pobrać podatek dochodowy od wypłaconej w 2011 r. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego?

Jeżeli należałoby się zastosować do interpretacji indywidualnej do zdarzeń które wystąpiły w 2011 r., to w jaki sposób i kiedy powinno się pobrać podatek dochodowy od wypłaconej w 2011 r. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy zastosować zmianę interpretacji indywidualnej do zdarzeń, które wystąpią w przyszłości. Umożliwi to pobranie zaliczki na podatek z kwoty wypłacanej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

Do zdarzeń, które wystąpiły w 2011 r. należy konsekwentnie stosować wydaną interpretację w 2011r. i stanowiska przedstawionego w tej interpretacji, do którego zastosował się Naczelnik Urzędu Skarbowego. W roku podatkowym, w którym upłynie 15 lat służby poszczególnym funkcjonariuszom, do uzyskanego przychodu doliczona zastanie kwota wypłaconej w 2011 r. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11, sporządzanej przez Areszt. Podatnik w zeznaniu rocznym za dany rok podatkowy dokona rozliczenia podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Jedną z funkcji, jaką spełniają indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, jest ich funkcja ochronna. Stosownie bowiem do art. 14k § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., 749 ze zm.), zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Zgodnie z art. 14k § 3 ww. ustawy, w zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wskazać należy, iż na podstawie art. 14b § 2 powołanej ustawy, wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych

W myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Przepis art. 14b § 5 Ordynacji stanowi, iż nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Stosownie do art. 14c § 1 ww. ustawy interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 14e § 1 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Przepis art. 14l cyt. ustawy stanowi natomiast, iż w przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

W myśl natomiast art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej, zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona lub nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

1.  zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz
2.  skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż w art. 14k Ordynacji podatkowej wyrażona jest tzw. zasada nieszkodzenia polegająca na tym, iż podmiot, który zastosował się do interpretacji, nie może z tego tytułu ponosić negatywnych skutków prawnych. Ustawodawca wprowadził różne kryteria oceny stosowania zasady nieszkodzenia.

Skutki prawne zastosowania się do interpretacji zależą bowiem od tego:

1.  czy skutki podatkowe zastosowania się do interpretacji miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub doręczeniem interpretacji indywidualnej (art. 14l), czy też po ich opublikowaniu lub doręczeniu (art. 14m);
2.  czy stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji zaistniał przed doręczeniem interpretacji indywidualnej lub doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej (art. 14k § 1), czy też wystąpił po tych zdarzeniach (art. 14m);
3.  czy stan faktyczny związany z interpretacją zaistniał przed opublikowaniem interpretacji ogólnej, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej (art. 14k § 2), czy też wystąpił po jej opublikowaniu (art. 14m).

Skutki prawne zastosowania się podatnika do interpretacji indywidualnej określone w ww. przepisach związane są zarówno z zaistniałym stanem faktycznym, jak i ze stanem faktycznym, który będzie dopiero ukształtowany przez przyszłe zdarzenia. Następuje jednak ich zróżnicowanie - przybierające normatywny kształt w art. 14l i 14m – w zależności od tego, czy skutki związane z podatkowoprawnym stanem faktycznym, będącym przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, czy też po tych zdarzeniach.

Sytuacja gdy we wniosku przedstawiony został zaistniały stan faktyczny.

W przypadku, gdy podatnik podjął określone działania, a następnie wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i zastosował się do niej nie może podlegać pełnej ochronie prawnej. Interpretacje te nie wpływały bowiem na jego działania kształtujące stan faktyczny, skoro miał on miejsce przed otrzymaniem interpretacji indywidualnej. W takiej sytuacji podatnik nie może oczekiwać zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku o którym mowa w art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej. Nie ma bowiem związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zastosowaniem się podatnika do interpretacji a obowiązkiem podatkowym oraz wynikającym z niego zobowiązaniem podatkowym. Wówczas, jak to uregulowano w art. 14k § 3 Ordynacji - nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowania wszczęte w tych sprawach umarza się, a także, gdy nie są naliczane odsetki.

Zgodnie z art. 14m § 2 Ordynacji podatkowej zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:

1.  w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku podatkowego, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności;
2.  w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków - okres do końca kwartału, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;
3.  w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków - okres do końca miesiąca, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.

Odnośnie sytuacji, gdy interpretacja indywidualna dotyczy zdarzeń przyszłych, których kształt może być determinowany tymi interpretacjami to zastosowanie będą miały przepisy art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej wówczas należy zauważyć, że zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku może być następstwem zastosowania się do interpretacji indywidualnej, które uległy zmianie lub nie zostały uwzględnione w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Warunkiem tego zwolnienia jest spełnienie dwóch zasadniczych przesłanek - zobowiązanie podatkowe nie zostało prawidłowo wykonane w efekcie zastosowania się do interpretacji, zaś stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji nie wystąpił jeszcze w momencie doręczenia interpretacji indywidualnej, lecz dopiero po jej doręczeniu. Zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku wystąpi jednak tylko w takim zakresie, w jakim zdarzenie będące przedmiotem interpretacji kształtuje powstanie obowiązku i zobowiązania podatkowego.

Skutkiem procesowym zastosowania się do interpretacji będzie złożenie przez podatnika wniosku o wydanie decyzji, w której organ podatkowy określi lub ustali wysokość zobowiązania podatkowego, w tym podatku objętego zwolnieniem lub jego nadpłaty (art. 14m § 3).

Zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku, oznacza, że nie mogą też być naliczane odsetki za zwłokę ani też nie można wszczynać w sprawie postępowania podatkowego, postępowania kontrolnego oraz postępowania karno skarbowego.

W odniesieniu do interpretacji indywidualnych okres ochrony liczy się od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej, do której zastosował się Wnioskodawca.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca otrzymał interpretację dotyczącą stanu faktycznego w dniu 18 listopada 2011 r. Po otrzymaniu tej interpretacji – zastosowując się do niej – Areszt nie zaliczył do przychodu w informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 wypłaconej funkcjonariuszom służby więziennej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Zatem uznać należy, iż skutki związane z podatkowoprawnym stanem faktycznym, będącym przedmiotem interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2011 r., otrzymanej przez Wnioskodawcę w dniu 18 listopada 2011 r., miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej.

W związku z tym ochrona, której zakres został określony w art. 14k i art. 14m Ordynacji podatkowej przysługuje Wnioskodawcy od wszystkich zdarzeń związanych z otrzymaną interpretacją, które zaistniały po doręczeniu tej interpretacji.

Zgodnie z art. 14m § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej termin końcowy czasu ochrony zależy od rozliczenia podatku, tj. od tego, czy jest on płatny rocznie, kwartalnie lub miesięcznie. Zauważyć również należy, że w przypadku rocznego rozliczenia podatku nie zawsze rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Zgodnie ze wskazanym art. 14m § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej termin czasu ochrony kończy się odpowiednio z końcem roku, kwartału lub miesiąca, w którym opublikowano interpretację ogólną lub doręczono interpretację indywidualną albo doręczono organowi odpis orzeczenia sądu.

W przypadku rozliczeń miesięcznych – jak to ma miejsce w przypadku płatników – okres zwolnienia poszerzono o następny miesiąc, w którym doręczono zmienioną interpretację. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż w omawianym przypadku okres ochronny wydanej interpretacji rozpoczyna się od dnia doręczenia interpretacji i kończy zgodnie z art. 14m § 2 Ordynacji podatkowej z końcem miesiąca, w którym doręczono organowi zmianę interpretacji indywidualnej.

Zatem, słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, iż zmianę interpretacji indywidualnej należy stosować do zdarzeń przyszłych, które wystąpią po jej otrzymaniu.

Natomiast do zdarzeń, które wystąpiły w 2011 roku należy stosować wydaną interpretację w 2011r. i stanowisko przedstawione w tej interpretacji. Zgodnie z przyjętą w tej interpretacji wykładnią, w roku podatkowym, w którym upłynie 15 lat służby poszczególnym funkcjonariuszom, do uzyskanego przychodu doliczona winna zostać kwota wypłaconej w 2011 roku pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.