Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.471.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
przejęcia pod inwestycję drogową działek, za które Powiat
wypłaci odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa.
Słowa kluczowe: Skarb Państwa
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
powiat
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    przejęcia pod inwestycję drogową działek nr 1, 2, 3, za które Powiat (...) wypłaci
    odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 września 2025 r. (wpływ 18 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Powiat (...) (dalej również „Powiat”) jako jednostka samorządu terytorialnego jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług VAT, jest podatnikiem podatku VAT również w
    zakresie czynności związanych z gospodarowaniem nieruchomościami stanowiącymi
    własność Skarbu Państwa.
    Działki nr 1, nr 2 i nr 3 były własnością Skarbu Państwa, 1 stycznia 1999 r. po dokonaniu
    reformy administracji publicznej, powiaty gospodarują mieniem Skarbu Państwa jako
    zadanie zlecone wojewody.
    Nieruchomości te stanowiły własność Skarbu Państwa, a w części ustanowiono prawo
    użytkowania wieczystego dla Stowarzyszenia (...) (dalej także jako „Stowarzyszenie”),
    Powiat (...) jako jednostka samorządu terytorialnego stał się właścicielem działek 1, 2, 3 o
    powierzchni 0,0465 ha położonych w (...), w związku z ostateczną decyzją Starosty (...) nr
    (...) z 11 maja 2023 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. (...) – wraz ze
    zmianą wynikającą z decyzji Starosty (...) z 13 września 2023 r.
    18 października 2023 r. (dzień uzyskania przez ww. decyzję waloru ostateczności)
    właścicielem wyżej wymienionych nieruchomości został Powiat (...) jako jednostka
    samorządu terytorialnego. Powiat (...) od momentu przejęcia działek w posiadanie do
    momentu przykazania na inwestycję wykorzystywał je do prowadzenia swojej działalności
    zgodnie ustawą o samorządzie powiatowym i podlegały działalności zwolnionej lub
    niepodlegającej podatku od towarów i usług VAT.
    Przeznaczenie terenu w planie zagospodarowania miejscowego stanowiły tereny – 5.U –
    tereny zabudowy usługowej. BI-inne tereny zabudowane – tereny posiadają ustalone
    prawo użytkowania wieczystego. Użytkownik wieczysty jest właścicielem budowli
    znajdujących się na działkach jest (...) w (...).
    Budowle stanowiły:
    · Działka (...) – ogrodzenie murowane terenu ze słupami częściowo drewnianymi oraz
      furtka;
    · Działka 2 – chodnik z koski betonowej część ogrodzenia;
    · Działka 1 – taras-weranda drewniana na słupach.
    Budynek znajduje się na działce (...) – nie wymienionej do odszkodowania.
    Działki były oddane w użytkowanie wieczyste, jednakże z dniem kiedy decyzja zezwalająca
    na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna prawo użytkowania wieczystego
    wygasło.

    Działki zostały przekazane na własność dla jednostki samorządu terytorialnego. Działki
    zagospodarowane są jako fragment terenu zielonego z bramą wjazdową, furtką,
    utwardzoną ścieżką, elementami małej architektury i tarasem. Teren posadowiony wokół
    budynku użytkowego (parter restauracja, piętro zajmuje stowarzyszenie (...)). Budowle te
    są związane na stałe z gruntem.
    Decyzją nr (...) Starosty Powiatu (...) z 14 lutego 2024 r. ustalono odszkodowanie z tytułu
    pozbawienia praw własności działek 1, 2 wraz ze składnikami roślinnymi dla Skarbu
    Państwa oraz odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości wraz z prawem własności składników budowlanych dla stowarzyszenia (...).
    Odszkodowania przedstawiały się następująco:
    a) Odszkodowanie przyznane na rzecz Skarbu Państwa: Wartość odszkodowania z tytułu
      pozbawienia prawa własności nieruchomości jako działki 1, 2, 3 o łącznej powierzchni
      0,0465 ha wraz ze składnikami roślinnymi.
    b) Odszkodowanie przyznane na rzecz Stowarzyszenia (...) w (...): Wartość odszkodowania
      z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem
      własności składników budowlanych, oznaczanej, jako działki ewidencyjne (...), 2, 3.
    Budowle na dzień wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej
    posadowione na działkach nr 1, nr 2, nr 3 stanowią budowle w rozumieniu ustawy prawo
    budowlane (Dz. U. 2025 poz.418) art. 3 pkt 2. Właścicielem tych budowli był (...).
    Na realizację zadania inwestycyjnego zostały przekazane ok. 25 działek, w tym za
    odszkodowaniem przekazane były działki – 1, 2, 3, (...).
    Odszkodowania za działki 1, 2 i 3 wypłacone zostały 25 marca 2025 r.

## Pytanie

Czy wypłacone odszkodowanie przez Powiat (...) na rzecz Skarbu Państwa za przejęcie pod
    inwestycję drogową na podstawie decyzji Starosty Powiatu (...) nr (...) działek 1, 2, 3 na
    rozbudowę skrzyżowania drogi powiatowej (...) – podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów (Dz.U.2025.775.
    t.j.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są
    realizowanie przez podatników w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. 2024. 361 t. j. z dnia 13 marca 2024 r.), zwanej dalej ustawą –
    art. 15 ust. 6 ustawy stanowi: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powiat będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wykonując inne czynności niż te,
    które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w
    ramach jego zadań, ale na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z zapisami art. 7 ustawy – dostawa towarów oznacza:
    Art. 7 Dostawa towarów.
    1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;

    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Z przywołanego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że czynność polegająca na
    przeniesieniu z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów – nieruchomości – w
    zamian za odszkodowanie, stanowi dostawę towarów.
    W sytuacji Powiatu bez znaczenia jest fakt, że dostawa nie jest następstwem decyzji
    właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej. Odszkodowanie pełni funkcję
    wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc dostawę faktycznie odpłatną.
    W konsekwencji stwierdzają Państwo, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej
    lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa
    własności towarów – działek 1, 2, 3 (nieruchomości) w zamian za odszkodowanie jest
    dostawą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    dostawę faktycznie odpłatną.
    Dochodzi do przeniesienia na inny podmiot – nabywcę – prawa do dysponowania
    towarem jak właściciel. W przedmiotowej sprawie ma miejsce odpłatna dostawa towarów,
    przy czym odszkodowanie stanowi wynagrodzenie za przeniesienie własności tej
    nieruchomości.
    Wydając nieruchomość za odszkodowaniem Powiat nie może skorzystać z wyłączenia z
    opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku wywłaszczenia
    nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla realizacji których
    organ ten został powołany. Dokonując przeniesienia prawa do rozporządzania
    nieruchomością, jak już powyżej wskazano, Powiat nie realizuje bowiem ani zadań
    własnych, ani zleconych przez organ administracji rządowej.
    Tak więc, przeniesienie z mocy prawa własności gruntu w zamian za odszkodowanie
    stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, natomiast
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz
    stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności w zamian za wynagrodzenie
    pełniące funkcję odszkodowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przeniesienie z nakazu
    organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie
    jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej
    lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą
    opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie dróg publicznych, a także
    organy właściwe w tych sprawach, reguluje ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o
    szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311).
    Należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Przepis artykułu 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
      nieruchomości.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do
      dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:

        1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
        2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
          dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,
        - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała
          się ostateczna.
    Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji
    drogowych w trybie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej zastępuje decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, o której mowa w art.
    4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Według art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie
      wysokości odszkodowania.
    Stosownie do art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz
      odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach
      gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu
      terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    Jak stanowi art. 112 ust. 2 ww. ustawy:
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.

    Według art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    VAT. Są też Państwo podatnikiem podatku VAT również w zakresie czynności związanych z
    gospodarowaniem nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Działki nr
    1, nr 2 i nr 3 były własnością Skarbu Państwa. Po dokonaniu reformy administracji
    publicznej, powiaty gospodarują mieniem Skarbu Państwa jako zadanie zlecone
    wojewody. Nieruchomości te stanowiły własność Skarbu Państwa, a w części ustanowiono
    prawo użytkowania wieczystego dla Stowarzyszenia. Jako JST Powiat (...) stał się
    właścicielem działek nr 1, 2, 3, w związku z ostateczną decyzją Starosty (...) o zezwoleniu
    na realizację inwestycji drogowej (w dniu uzyskania przez ww. decyzję waloru
    ostateczności). Od momentu przejęcia działek w posiadanie do momentu przykazania na
    inwestycję Powiat wykorzystywał je do prowadzenia swojej działalności zgodnie ustawą o
    samorządzie powiatowym. Działki były oddane w użytkowanie wieczyste, jednakże z
    dniem kiedy decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna
    prawo użytkowania wieczystego wygasło. Decyzją Starosty Powiatu (...) ustalono
    odszkodowanie z tytułu pozbawienia praw własności działek 1, 2 wraz ze składnikami
    roślinnymi dla Skarbu Państwa oraz odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności składników
    budowlanych dla Stowarzyszenia. Odszkodowanie przyznane na rzecz Skarbu Państwa –
    wartość odszkodowania z tytułu pozbawienia prawa własności nieruchomości jako działki
    1, 2, 3 wraz ze składnikami roślinnymi. Odszkodowania za działki 1, 2 i 3 wypłacone zostały
    25 marca 2025 r.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług przejęcia pod inwestycję drogową działek nr 1, 2, 3, za które Powiat (...) wypłaci
    odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że na gruncie przepisów ustawy, opodatkowana
    podatkiem VAT lub zwolniona od podatku VAT może być jedynie czynność (dostawa
    towarów lub świadczenie usług), a nie natomiast pobierana opłata (płatności).
    Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy zaznaczyć należy, że organ władzy publicznej
    wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z wyłączenia z
    opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku wywłaszczenia
    nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla realizacji których
    organy te zostały powołane. Państwa sytuacja w odniesieniu do kwestii własności
    nieruchomości jest taka sama jak innych podmiotów, których dotknąć może decyzja o
    wywłaszczeniu.
    Jak wynika z ustawy o gospodarce nieruchomościami, organem reprezentującym Skarb
    Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomości jest starosta wykonujący zadania z
    zakresu administracji rządowej, a organem reprezentującym jednostki samorządy
    terytorialnego są ich organy wykonawcze. Starosta reprezentuje Skarb Państwa w
    sprawach gospodarowania nieruchomościami położonymi na terenie powiatu.
    Jednocześnie w oparciu o ten sam przepis, reprezentuje powiat w sprawach
    gospodarowania nieruchomości należącymi do powiatu – jako jej organ wykonawczy.
    Zatem należy stwierdzić, że w przypadku wykonywania czynności z zakresu zadań
    zleconych nałożonych na starostę ustawą o gospodarce nieruchomościami w stosunku do
    nieruchomości, będących własnością Skarbu Państwa, wynikających z zawartych umów
    cywilnoprawnych, to Powiat posiada status podatnika podatku od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, kiedy podmiotem będącym
    właścicielem nieruchomości, która staje się przedmiotem dostawy i podmiotem
    przejmującym tą nieruchomość, jest ten sam podatnik podatku od towarów i usług.

    Jednakże dokonując dostawy nieruchomości należącej do zasobów Skarbu Państwa,
    reprezentują Państwo Skarb Państwa. Własność nieruchomości zostanie przeniesiona na
    tego samego podatnika, ale co istotne na inny podmiot.
    Z uwagi na powyższe należy wskazać, że w związku z przeniesieniem na Powiat prawa
    własności nieruchomości należących do Skarbu Państwa w zamian za odszkodowanie –
    występują Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać
    należy, że przeniesienie prawa własności działek nr 1, 2, 3 na Państwa rzecz w zamian za
    odszkodowanie, stanowić będzie odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Państwo dla
    tej czynności występować będą w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że przejęcie pod inwestycję drogową działek nr 1, 2, 3, za
    które Powiat (...) wypłaci odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.