Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.14.2017.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-23
Teza: Koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; odzież; sprzęt; wpisowe; wydatek; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 30 grudnia 2016 r. (data wpływu 4 stycznia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 3 marca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej uznania za koszt:

*   wydatków na zakup odzieży sportowej związanej z promowaniem wizerunku firmy oraz sprzętu sportowego oznaczonego logo firmy – **jest prawidłowe,**
*   wydatków na zakup sprzętu sportowego nie oznaczonego logo firmy – **jest nieprawidłowe,**
*   opłat za udział w zawodach (wpisowe) oraz kosztów transportu i zakwaterowania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 1, art. 14r § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 21 lutego 2017 r. znak 3063-ILPB1-1.4511.14.2017.1.AA na podstawie art. 169 § 1 oraz art. 155 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 lutego 2017 r., natomiast w dniu 3 marca 2017 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 28 lutego 2017 r.).

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącym stroną postępowania: Pana A.;**
*   **Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Pana B.**

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Agencja marketingowa „C” planuje rozszerzenie działalności związanej z PKD 93.19.Z (pozostała działalność związana ze sportem).

Nowy profil działalności gospodarczej polegać będzie na stworzeniu portalu przeznaczonego dla ludzi aktywnie biegających i startujących w różnego rodzaju biegach i zawodach. Portal ten będzie oferował nowoczesne, nieistniejące nigdzie indziej rozwiązanie, które będzie informowało (poprzez SMS lub e-mail) zarejestrowanych użytkowników o biegach odbywających się w jego okolicy zamieszkania lub o konkretnych biegach, wskazanych podczas rejestracji. Odpłatność za usługi odbywać się będzie za pomocą naliczania mikropłatności za wybranie automatycznego powiadamiania. Dodatkowo agencja nie wyklucza w późniejszym terminie rozbudowania tego portalu o funkcje sklepu internetowego. Sprzedaż byłaby związana z elementami wyposażenia sportowego, przeznaczonego konkretnie dla biegaczy.

Reklama będzie polegała na aktywnej promocji podczas wydarzeń sportowych. W tym celu jeden ze współwłaścicieli agencji „C” (lub obaj, lub inne wytypowane osoby) będzie brał czynny udział w organizowanych biegach jako zawodnik. Wcześniej firma będzie kontaktować się z organizatorami takich biegów w celu uzyskania zezwolenia na kolportaż ulotek, gadżetów lub innego typu materiałów promocyjnych wśród startujących osób oraz podczas całego wydarzenia. Firma chce, aby po każdym kolejnym starcie rozbudowywała się baza reklamowanych biegów oraz liczba zarejestrowanych na portalu użytkowników.

Startując i reprezentując firmę „C” wytypowane osoby będą musiały posiadać odpowiedni strój sportowy. Takie wyposażenie będzie różnie wyglądało w zależności od rodzaju biegu (bieg uliczny lub górski), jego długości (od krótkich kilkukilometrowych po kilkudziesięciokilometrowe ultramaratony), pory roku lub pory dnia (dzień lub noc).

Taki strój, biorąc pod uwagę powyższy akapit, może składać się z:

*   koszulek - z krótkim i długim rękawem na dni ciepłe i chłodniejsze,
*   butów - przeznaczonych na biegi długie, krótkie czy też górskie lub asfaltowe,
*   czapek - inne na dni słoneczne i inne na chłodne lub mroźne dni,
*   rękawiczek,
*   bidonów o różnych pojemnościach,
*   zegarków biegowych i pulsometrów pomagających w zdrowym ukończeniu biegu,
*   spodni sportowych,
*   legginsów - o różnej grubości,
*   plecaków - przeznaczonych na dłuższe biegi i konieczne do przenoszenia podstawowych elementów wyposażenia biegowego,
*   spodenek - krótkich lub dłuższych w zależności od temperatury,
*   bielizna termoaktywna na chłodne dni lub długie ultramaratony,
*   dresów - niezbędnych do ogrzania się po zakończonym biegu,
*   czołówek - niezbędnych podczas długich biegów lub podczas startów nocnych,
*   i wiele innych elementów wyposażenia poprawiających bezpieczeństwo zawodnika.

Niewątpliwie takie wyposażenie sportowe jest niezbędne do występowania podczas takich wydarzeń i z pewnością będzie związane i wykorzystywane zgodnie z profilem działalności firmy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy poniesione koszty zakupu odzieży sportowej/sprzętu sportowego związane z promowaniem wizerunku firmy mogą stanowić koszt uzyskania przychodu związany z prowadzeniem działalności gospodarczej?
2.  Czy zakupiony sprzęt sportowy musi obligatoryjnie być oznaczony logotypem firmy, aby stanowił koszt uzyskania przychodu związany z prowadzeniem działalności gospodarczej?
3.  Czy opłata za wpisowe będąc uczestnikiem w takim biegu może stanowić koszt uzyskania przychodu według podatku dochodowego od osób fizycznych?
4.  Czy koszty podróży (noclegi w pensjonatach, schroniskach, hotelach) na taki start mogą stanowić koszt uzyskania przychodu związany z prowadzeniem działalności gospodarczej?
5.  Czy koszty podróży (bilety autobusowe i bilety kolejowe) na taki start mogą stanowić koszt uzyskania przychodu związany z prowadzeniem działalności gospodarczej?

Zdaniem Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania nr 1, zakup odzieży sportowej i sprzętu sportowego niewątpliwie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakup ten służy wyłącznie celom reklamowym. Prowadzona reklama firmy przyczyni się do rozpowszechniania wiedzy o prowadzonej działalności i do pozyskiwania klientów korzystających z oferowanych usług.

Zdaniem Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania nr 2, niektóre elementy wyposażenia biegowego, które kupuje się pojedynczo lub w liczbie maksymalnie kilku sztuk, nie powinny mieć obowiązku posiadania nadrukowanego trwale logotypu. Do takiego wyposażenia można zaliczyć między innymi: buty, czołówki, bidony, rękawiczki, zegarki, spodenki, legginsy. Nadrukowanie na takich elementach logotypu jest bardzo trudne technicznie lub po prostu niemożliwe. To nie może przesądzać o kwalifikacji ich do kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną działalnością.

Zdaniem Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania nr 3, zapisanie się na bieg jako RekinySukcesu.pl jest reklamą firmy i wpisowe na taki bieg można uznać jako koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Zdaniem Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania nr 4, wszelkie usługi noclegowe związane z uczestnictwem w takich biegach, stanowią koszt uzyskania przychodu związany z prowadzoną działalnością gospodarczą zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Niektóre biegi odbywają się nawet kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania i nocleg jest po prostu konieczny.

Zdaniem Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania nr 5, koszty podróży według oceny Wnioskodawców (bilety autobusowe i bilety kolejowe) stanowią bez wątpienia przesłankę do uznania ich za koszt związany z prowadzoną działalnością gospodarczą zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kasztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kasztów wymienionych w art. 23.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej uznania za koszt:

*   wydatków na zakup odzieży sportowej związanej z promowaniem wizerunku firmy oraz sprzętu sportowego oznaczonego logo firmy **jest prawidłowe,**
*   wydatków na zakup sprzętu sportowego nie oznaczonego logo firmy **jest nieprawidłowe,**
*   opłat za udział w zawodach (wpisowe) oraz kosztów transportu i zakwaterowania **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

W złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym - dotyczące sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej, decyduje podmiot prowadzący tę działalność. Należy jednak zauważyć, że nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodu i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania.

W świetle powyższego uznać więc należy, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji, ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja”, ani też nie odsyła do innych przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja”, nie uprawnia jednak do dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu. Za wydatki na reprezentację należy bez wątpienia uznać te koszty, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy (czy działalności).

Natomiast reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu. Wobec braku definicji pojęcia reklamy należy w tym względzie odwołać się do znaczenia tego terminu w języku potocznym. W świetle objaśnień zawartych w internetowym Słowniku języka polskiego” (www.sjp.pl/reklama) reklama to: „działanie zachęcające potencjalnych klientów do korzystania z usług lub zakupu towarów (…) ogłoszenie, film, plakat itp. Służące zachęcaniu potencjalnych klientów”.

Wydatki poniesione na reklamę, podlegają w pełnej wysokości zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika.

Reklama firmy, bądź oferowanych przez nią usług, może być prowadzona również poprzez określone prezentowanie logo danego przedsiębiorcy. Za logo uznać należy znak handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych. Logo może obejmować zarówno nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też nazwę konkretnego produktu lub usługi. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana jest bowiem z daną firmą oraz oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia.

Jednocześnie należy podkreślić, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność gospodarczą podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego zabezpieczeniem.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że firma planuje rozszerzenie działalności o nowy profil, który będzie polegać na stworzeniu portalu przeznaczonego dla ludzi aktywnie biegających i startujących w różnego rodzaju biegach i zawodach. Jak wskazano we wniosku firma będzie ponosić koszty opłaty wpisowej za uczestników biegu, koszty na zakup odzieży sportowej, sprzętu sportowego oraz koszty podróży, tj. noclegi w pensjonatach, schroniskach, hotelach oraz zakup biletów autobusowych i kolejowych.

Zauważyć jednak należy, że aby powyższe wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Zainteresowanych działalności gospodarczej muszą być zakupione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki te nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, o ile w istocie zakupione przedmioty - tj. ubiór sportowy, dodatkowe sprzęty sportowe - utracą charakter osobisty, ponieważ zostaną oznaczone logo firmy, będą używane wyłącznie z myślą i wykorzystaniem na cele reklamowe działalności gospodarczej, to co do zasady, poniesione przez Zainteresowanych wydatki na ich nabycie będą spełniały kryteria uznania ich za koszt podatkowy.

Pamiętać bowiem należy o obowiązku należytego udokumentowania ww. wydatków. Przy czym, posiadane dowody nie mogą się ograniczać do faktur (rachunków) stwierdzających wysokość poniesionych wydatków, lecz winny to być dowody umożliwiające w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, a ponadto potwierdzającymi racjonalność poniesionych wydatków i brak cech okazałości oraz wystawności.

Nadmienić także należy, że zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Odnosząc się natomiast do pozostałych wskazanych we wniosku wydatków ponoszonych przez Zainteresowanych tytułem opłat związanych z uczestnictwem w wydarzeniach sportowych (opłata wpisowa), wydatków na zakup sprzętu sportowego pozbawionego logo firmy, oraz kosztów podróży dotyczących zapłaty za noclegi w pensjonatach, schroniskach, hotelach, bilety autobusowe i kolejowe stwierdzić należy, że wydatki te nie mogą stanowić kosztów podatkowych. Są to bowiem zdaniem tut. Organu świadczenia o charakterze osobistym, które nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku Zainteresowanych wydatki z tytułu opłat związanych z ich uczestnictwem w ww. zawodach nie mają związku z prowadzoną przez nich działalnością, bowiem bezpośrednim celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest zdaniem Organu realizacja prywatnej pasji Zainteresowanych, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki te są zatem wydatkami o charakterze osobistym niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej i jako takie nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej przez Zainteresowanych pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.