Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.452.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Posiadania przez Wnioskodawcę prawa do obniżenia kwoty
podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
importu towarów, tj. narzędzi na terytorium Polski.
Słowa kluczowe: import-import towarów
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Zagadnienia: przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez
podatnika poza terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie posiadania przez
    Wnioskodawcę prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu importu towarów, tj. narzędzi (m.in. przyrządów i uchwytów,
    urządzeń do filtrowania oleju hydraulicznego, narzędzi do podnoszenia) na terytorium
    Polski. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 20 sierpnia 2025 r.
    (wpływ 21 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej: „A. Sp. z o.o. ” lub „Wnioskodawca”) jest spółką prawa polskiego z
    siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącą działalność gospodarczą na
    tym obszarze. A. Sp. z o.o. stanowi spółkę zależną od B. Limited (dalej: „B. Limited ”) z
    siedzibą w Republice Korei, która posiada 100% udziałów w A. Sp. z o.o. Zarówno A. Sp. z o.
    o., jak i B. Limited wchodzą w skład tej samej grupy kapitałowej (...). A. Sp. z o.o. jest
    czynnym podatnikiem VAT.
    W 2022 r. B. Limited zawarła umowę z podmiotem (...), której przedmiotem była dostawa
    (...) (wraz z dokumentacją techniczną), (...), części zamiennych oraz realizacja szkoleń dla
    (...). Zgodnie z jej postanowieniami (...) zostaną wyprodukowane w Republice Korei, a
    następnie przetransportowane na terytorium Polski.

    W celu zapewnienia wsparcia dla B. Limited w zakresie zarządzania wybranymi operacjami
    związanymi z dostawami (...) realizowanymi na terytorium Polski, powołana została A. Sp. z
    o.o. Na podstawie „Umowy o świadczenie usług wewnątrzgrupowych” zawartej w dniu (...)
    2023 r. pomiędzy A. Sp. z o.o. a B. Limited (dalej: „Umowa”), A. Sp. z o.o. świadczy na rzecz
    B. Limited określone usługi w ramach realizacji powierzonych jej zadań.
    Zakres świadczonych usług (dalej: „Usługi”) obejmuje w szczególności:
    - wsparcie w zarządzaniu, na które składa się m.in.:
    a) utrzymanie kanału komunikacji pomiędzy (...) a B. Limited;
    b) wsparcie logistyczne, polegające m.in. na monitorowaniu i - w przypadku pozyskania
      stosownych informacji - przekazywaniu aktualnych danych dotyczących odpraw
      celnych oraz statusu transportu morskiego i lądowego, jak również udzielaniu pomocy
      w przypadku wystąpienia problemów. Zakres ten nie obejmuje sporządzania
      dokumentacji logistycznej - dokumenty oraz organizację transportu zapewnia B.
      Limited lub wyznaczona przez nią strona trzecia;
    c) utrzymywanie bieżącej komunikacji pomiędzy B. Limited a (...) w zakresie obsługi
      reklamacji i płatności realizowanych przez (...).
    - wsparcie w negocjacjach, które obejmuje m.in.:
    a) zapewnienie kanału komunikacji między (...) a B. Limited;
    b) wsparcie administracyjne dla zespołu negocjacyjnego B. Limited w tym organizacja
      logistyki, obsługa biurowa (drukowanie, przygotowywanie materiałów itp.);
    c) wsparcie i udział w procesie negocjacyjnym w charakterze doradcy B. Limited (A. Sp. z
      o.o. nie podejmuje żadnych decyzji w tym procesie).
    - usługi marketingowe, które obejmują m.in.:
    a) pozyskiwanie i przekazywanie B. Limited informacji o nowych przetargach
      organizowanych w Polsce i innych krajach Unii Europejskiej, a także innych istotnych
      danych marketingowych;
    b) realizacja pozostałych działań marketingowych na rzecz B. Limited, zgodnie z
      bieżącymi potrzebami.
    - usługi gwarancyjne (...) oraz wsparcie w przeprowadzaniu inspekcji odbiorczych, na
      zlecenie B. Limited, obejmujące m.in.:
    a) usługi serwisowe takie jak cykliczne czyszczenie/wymiana podzespołów;
    b) usługi naprawcze:
    i. w drobnych przypadkach/wymianach: wykonywane samodzielnie przez A. Sp. z o.o.;
    ii. w poważnych przypadkach: informowanie B. Limited o charakterze usterek,
        otrzymywanie instrukcji od B. Limited i przeprowadzenie napraw zgodnie z
        otrzymanymi instrukcjami;
    c) wsparcie w inspekcjach odbiorczych, które obejmuje wsparcie w podstawowym teście
      funkcjonalnym i oględzinach, które mają być wykonane przez B. Limited przed
      dostawą do (...);
    d) przechowywanie uzgodnionego poziomu części zamiennych w magazynie
      zlokalizowanym w Polsce, w tym części zamiennych importowanych do Polski;
    e) import ciężkich, dużych lub wysokowartościowych części zamiennych do Polski, po ich
      zakupie przez B. Limited;
    f) zakup małych lub niskowartościowych części zamiennych.

    W zamian za świadczenie wyżej wskazanych Usług, A. Sp. z o.o. jest uprawniona do
    otrzymania wynagrodzenia ustalanego na podstawie całkowitych kosztów bezpośrednich
    ponoszonych w związku ze świadczeniem tych Usług, powiększonych o uzgodnioną marżę.
    Oprócz umowy zawartej w 2022 r. z (...), która stanowi podstawę „Umowy o Świadczenie
    Usług Wewnątrzgrupowych” zawartej (...) 2023 r., B. Limited zamierza zawrzeć nową
    umowę na dostawę większej liczby (...) i pojazdów towarzyszących. Umowa ta ma zostać
    zawarta w 2025 r. W ramach tej nowej umowy, określona liczba (...) i pojazdów
    towarzyszących ma być montowana w Polsce przez polską firmę. Niektóre (...) i pojazdy
    towarzyszące, które mają być montowane w Polsce, będą produkowane w systemie Semi
    Knocked Down, w którym produkt jest częściowo montowany w kraju pochodzenia
    (Korea), a następnie wysyłany do innego kraju (Polska) w celu ostatecznego montażu
    (dalej: „SKD”).
    W związku z realizacją lokalnego montażu przez polską spółkę, zostanie zawarta umowa
    podwykonawcza pomiędzy B. Limited a wspomnianą spółką. Na mocy tej umowy,
    zarówno SKD jak i narzędzia (m.in. przyrządy i uchwyty, urządzenia do filtrowania oleju
    hydraulicznego, narzędzia do podnoszenia) niezbędne do ich montażu będą
    przekazywane nieodpłatnie przez B. Limited.
    W związku z powyższym planowane jest, że A. Sp. z o.o. będzie świadczyć wsparcie w
    lokalnym montażu SKD w imieniu B. Limited. Wsparcie to będzie obejmowało w
    szczególności następujące usługi:
        a) dokonanie importu, odprawy celnej, przechowywanie i konserwacja SKD, przy
        czym tytuł prawny do SKD pozostanie po stronie B. Limited;
        b) wynajem oraz utrzymanie magazynu przeznaczonego dla przechowywania SKD;
        c) nadzór nad procesem montażu SKD i pomoc podczas jego realizacji;
        d) wsparcie w realizacji przeglądów odbiorczych, prac konserwacyjnych i
        naprawczych oraz zarządzaniu zapasami części zamiennych do lokalnie
        montowanych (...);
        e) import oraz konserwacja narzędzi wykorzystywanych przez lokalnego
        podwykonawcę B. Limited, przy czym tytuł prawny do tych narzędzi pozostanie
        po stronie B. Limited.
    Obowiązująca Umowa zawarta pomiędzy B. Limited a A. Sp. z o.o. zostanie zaktualizowana
    o powyższy zakres usług. Koszty związane z importem SKD i narzędzi zostaną poniesione
    przez A. Sp. z o.o. we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie zostaną
    uwzględnione w podstawie kalkulacji wynagrodzenia należnego A. Sp. z o.o. z tytułu
    świadczenia usług na rzecz B. Limited.
    Biorąc powyższe pod uwagę, A. Sp. z o.o. będzie odpowiedzialna za kompleksową
    koordynację działań podwykonawcy, w szczególności w zakresie instalacji SKD oraz
    późniejszych prac konserwacyjnych, niezbędnych do zapewnienia prawidłowego
    funkcjonowania SKD. Dodatkowo, A. Sp. z o.o. zapewni przeprowadzenie profesjonalnego
    szkolenia z zakresu obsługi narzędzi wykorzystywanych w montażu oraz zainstalowanych
    SKD.
    W ramach zdarzenia przyszłego, będącego przedmiotem niniejszego wniosku, planuje się,
    że A. Sp. z o.o. będzie pełnić rolę importera narzędzi niezbędnych do instalacji SKD na
    terytorium Polski. W związku z tym, A. Sp. z o.o. zostanie wskazana jako podmiot
    dokonujący importu na zgłoszeniu celnym. Ponadto, A. Sp. z o.o. będzie dysponowała
    kompletną oraz wymaganą dokumentację celną potwierdzającą dokonanie importu.
    Po zakończeniu realizacji projektu, narzędzia importowane do Polski zostaną - w
    zależności od decyzji właściciela - odsprzedane polskiemu podwykonawcy, odesłane do
    Republiki Korei lub zutylizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

    W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytanie:
    1) czy B. Limited (B. Limited) na rzecz którego świadczycie Państwo usługi związane z
      montażem (...) i pojazdów towarzyszących posiada stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej w Polsce, które będzie uczestniczyło w nabywaniu od
      Państwa tych przedmiotowych usług,
    odpowiedzieli Państwo, że B. Limited (B. Limited) posiada na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej oddział - B. S.A. Oddział w Polsce (dalej: „oddział B. Limited”), którego działalność
    jest ściśle ograniczona do czynności związanych z realizacją kontraktu obejmującego
    dostawę (...) dla (...) oraz ich serwisu gwarancyjnego.
    Jednocześnie, do zakresu usług świadczonych przez A. Sp. z o.o. będących przedmiotem
    zapytania w złożonym wniosku należą wyłącznie usługi związane z realizacją kontraktu na
    dostawy (...) dla polskiej (...). A. Sp. z o.o. jak i oddział B. Limited zostały utworzone w celu
    prowadzenia odrębnych i niezależnych rodzajów działalności gospodarczej na terytorium
    Polski.
    W związku z powyższym, oddział B. Limited nie uczestniczy w jakikolwiek sposób w
    odbiorze usług świadczonych przez A. Sp. z o.o. w ramach projektów związanych z
    realizacją kontraktu na dostawy (...) dla polskiej (..) (będących przedmiotem wniosku).
    Usługi te nie są w żaden sposób powiązane z działalnością prowadzoną przez oddział B.
    Limited w Polsce.
    Wnioskodawca również zaznaczył, iż kwestia miejsca opodatkowania usług świadczonych
    przez A. Sp. z o.o. na rzecz B. Limited była przedmiotem rozstrzygnięcia Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2024 r., nr
    0114-KDIP1-2.4012.284.2024.1.RM. We wskazanej interpretacji indywidualnej organ
    potwierdził, że usługi świadczone przez A. Sp. z o.o. nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, bowiem świadczone są na rzecz
    centrali B. Limited, której siedziba znajduje się w Republice Korei, a nie na rzecz oddziału
    B. Limited zlokalizowanego w Polsce odpowiedzialnego wyłącznie za z realizację kontraktu
    obejmującego dostawę (...) dla (...) oraz ich serwisu gwarancyjnego.
    Organ potwierdził także, że sam fakt posiadania przez B. Limited oddziału w Polsce nie
    jest wystarczający do stwierdzenia, że usługi świadczone przez A. Sp. z o.o. powinny
    podlegać opodatkowaniu VAT w Polsce. W szczególności, nie została spełniona przesłanka
    istnienia funkcjonalnego związku pomiędzy świadczeniem tych usług a działalnością
    oddziału B. Limited w Polsce.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z planowanym importem
    narzędzi na terytorium Polski, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będzie on
    uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z
    tytułu tego importu, pomimo iż w momencie dokonania importu przedmioty te nie będą
    stanowiły jego własności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, w ocenie Wnioskodawcy w
    związku z planowanym importem narzędzi na terytorium Polski, będzie on uprawniony do
    obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z tytułu tego importu,
    pomimo iż w momencie dokonania importu przedmioty te nie będą stanowiły jego
    własności.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku
    naliczonego zostaną spełnione. W szczególności, importowane narzędzia będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych przez Wnioskodawcę, który

    będzie również posiadał status importera, potwierdzony odpowiednimi dokumentami
    celnymi. Dodatkowo, koszty związane z importem zostaną uwzględnione w kalkulacji ceny
    usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz B. Limited.
    Zgodnie zaś z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych, brak prawa własności
    do towarów w momencie ich importu nie wyklucza możliwości odliczenia podatku
    naliczonego, o ile podatnik ponosi ciężar ekonomiczny tego podatku oraz wykorzystuje
    importowane towary w prowadzonej przez siebie działalności opodatkowanej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    1. Podstawa prawna
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    m.in.:
    1) odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    2) eksport towarów,
    3) import towarów na terytorium kraju,
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z
    terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    W odniesieniu do podmiotów zobowiązanych do rozliczenia VAT, należy wskazać, że
    zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel czy rezultat tej działalności. W
    świetle zaś art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców, usługodawców, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody, w tym działania polegające na wykorzystywaniu towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy może
    ciążyć również na osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych niemających
    osobowości prawnej oraz osobach fizycznych, na których spoczywa obowiązek uiszczenia
    cła - także w sytuacji, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar korzysta ze
    zwolnienia z cła, cło zostało zawieszone (w całości lub części) albo zastosowano
    preferencyjną obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Na podstawie art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego UE, na którym towary znajdują się w momencie ich
    wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 77 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z
    dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE. L 269 z 10
    października 2013 r. str. 1 z późn. zm., dalej „UKC”), dług celny powstaje w chwili przyjęcia
    zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług
    celny jest zgłaszający.
    W myśl art. 33 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz ust. 1b ustawy o VAT, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym
    albo rozliczeniu zamknięcia kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek.
    Zgodnie z obowiązującymi regulacjami, obowiązek zapłaty podatku VAT z tytułu importu
    towarów ciąży na podmiotach dokonujących przywozu towarów na terytorium kraju -
    niezależnie od tego, czy spełniają one definicję podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o

    VAT. W konsekwencji, każdy podmiot importujący towary zobowiązany jest do uiszczenia
    podatku VAT z tego tytułu, bowiem w przypadku importu podatek obciąża czynność
    faktyczną, jaką jest fizyczny przywóz towarów, a nie status prawny podmiotu.
    Ustawodawca nie uzależnia powstania obowiązku podatkowego w imporcie od tego, czy
    importer posiada prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Oznacza to, że brak
    prawa własności towaru nie wpływa na powstanie obowiązku podatkowego - istotny
    pozostaje sam fakt wprowadzenia towaru na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 168 lit. e) Dyrektywy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    importu towarów przysługuje wyłącznie wtedy, gdy towary te są wykorzystywane do
    wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych. Powyższa zasada znajduje
    swoje odzwierciedlenie w przepisach krajowych - w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Kwotę podatku naliczonego w przypadku importu towarów
    stanowi - zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT - kwota podatku wynikająca z
    otrzymanego dokumentu celnego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    importowanych towarów powstał obowiązek podatkowy. Dodatkowo, na podstawie art.
    86 ust. 10b pkt 1 ustawy, w przypadku importu towarów (o którym mowa w art. 86 ust. 2
    pkt 2 lit. a), prawo do odliczenia podatku przysługuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za
    okres, w którym podatnik otrzymał dokument celny.
    Należy również mieć na uwadze, że przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku
    naliczonego zostały uregulowane w art. 88 ustawy o VAT. W odniesieniu do importu
    towarów, zastosowanie znajduje w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy o VAT,
    zgodnie z którym, „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu
    różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
    gdy: wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
      których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
      cywilnego - w części dotyczącej czynności;”
    Mając na uwadze powyższe regulacje, należy wskazać, że ustawa o VAT uzależnia
    możliwość skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu importu towarów od łącznego spełnienia następujących przesłanek:
        powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do importowanych towarów,
        posiadanie statusu importera, potwierdzonego stosowną dokumentacją celną,
        niewystąpienie przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy o VAT,
        wykorzystanie importowanych towarów na cele wykonywanej działalności
        gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie ustawa o VAT nie uzależnia prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu importu towarów od nabycia prawa własności ani prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel. Formalne przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel nie stanowi warunku odliczenia VAT naliczonego przy imporcie. Definicja
    importu zawarta w przepisach ustawy o VAT wskazuje przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu
    bądź stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu.

    2. Koncepcja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, polskich sądów
      administracyjnych i stanowiskach organów podatkowych
    Ø Orzecznictwo TSUE
    Jedną z fundamentalnych zasad systemu podatku VAT obowiązującego w Unii Europejskiej
    jest zasada neutralności. Zgodnie z tą zasadą, ekonomiczny ciężar podatku VAT powinien
    spoczywać na ostatecznym konsumencie, natomiast przedsiębiorca prowadzący
    działalność gospodarczą nie powinien odczuwać skutków finansowych tego podatku. Tym
    samym przepisy krajowe nie powinny być konstruowane ani stosowane w sposób, który
    prowadziłby do przerzucenia ciężaru VAT na przedsiębiorcę, ponieważ prowadziłoby to do
    naruszenia zasady neutralności.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w swoim orzecznictwie
    wielokrotnie podkreślał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi nieodłączny
    element konstrukcji VAT i zasadniczo nie podlega ograniczeniom. Prawo to przysługuje
    podatnikowi bezpośrednio, w zakresie w jakim nabywane towary lub usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zasada neutralności VAT dla podatnika VAT wyraża się m.in. poprzez realizację prawa do
    odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo, TSUE w wyroku z dnia 12 lutego 2001 r., C-
    515/07 (Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie v. Staatssecretaris van
    Financiën), wskazał, że: „Należy przypomnieć na wstępie, że ustanowiony w dyrektywie
    system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT
    podlegającego zapłacie bądź zapłaconego w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej. Wspólny system podatku VAT zapewnia zatem całkowitą neutralność
    działalności gospodarczej w zakresie obciążeń podatkowych, bez względu na jej cel i
    rezultaty, pod warunkiem że ona sama podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem
    VAT [...]”.
    TSUE w swoim orzecznictwie wielokrotnie wskazywał przesłanki warunkujące możliwość
    skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. W szczególności należą do nich:
        posiadanie statusu podatnika w rozumieniu Dyrektywy VAT,
        wystąpienie związku z działalnością opodatkowaną - towary lub usługi, które
        stanowią podstawę odliczenia muszą być wykorzystywane przez tego podatnika na
        dalszym etapie obrotu do wykonywania jego własnych czynności opodatkowanych,
        nabycie towarów lub usług od innego podatnika działającego na wcześniejszym
        etapie obrotu.
    Przykładowo, kwestie te były przedmiotem rozstrzygnięcia m.in. w wyroku z dnia 13 lutego
    2014 r., C-18/13 (Maks Pen EOOD v. Direktor na Direktsia 'Obzhalvane i danachno-
    osiguritelna praktika' Sofia), a także z dnia 8 września 2022 r., C-98/21 (Finanzamt R. v. W-
    GmbH).
    W orzecznictwie TSUE status podatnika w rozumieniu art. 9 Dyrektywy VAT
    interpretowany jest szeroko. Podkreśla się, że o uznaniu danej osoby za podatnika
    decyduje przede wszystkim samodzielność w prowadzeniu działalności gospodarczej.
    Oznacza to, że zarówno osoby fizyczne, jak i prawne - niezależnie od tego, czy działają na
    podstawie prawa publicznego, czy prywatnego - a także jednostki nieposiadające
    osobowości prawnej, które obiektywnie spełniają kryteria określone w tym przepisie,
    mogą być uznane za podatników VAT. Potwierdzenie takiej wykładni można znaleźć
    przykładowo w wyroku TSUE z dnia 16 września 2020 r., C-312/19 (XT v. Valstybinė
    mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos).

    TSUE w wydawanych przez siebie orzeczeniach wskazuje, że związek pomiędzy nabytymi
    towarami lub usługami a czynnościami opodatkowanymi może mieć zarówno charakter
    bezpośredni, jak i pośredni. Uznanie związku pośredniego jako wystarczającej przesłanki
    do zachowania prawa do odliczenia VAT było przedmiotem licznych wyroków TSUE, w tym
    m.in.:
        wyroku z dnia 15 stycznia 1998 r., C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal
        Terminal NV),
        wyroku z dnia 22 lutego 2001 r., C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of
        Customs & Excise),
        wyroku z dnia 26 maja 2005 r., C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz),
        wyroku z dnia 27 września 2001 r., C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur
        régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais).
    W orzecznictwie tym wskazywano, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje co do zasady, gdy istnieje bezpośredni związek
    wydatku z czynnościami opodatkowanymi. Jednakże brak takiego związku nie wyklucza
    możliwości odliczenia w przypadku tzw. kosztów ogólnych, o ile koszty te można przypisać
    do działalności podlegającej opodatkowaniu.
    Jednym z kluczowych aspektów prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku importu,
    wynikającym z orzecznictwa TSUE, jest powiązanie ponoszonych kosztów z wykonywaną
    przez podatnika działalnością gospodarczą oraz kalkulacją ceny świadczonych usług lub
    dostarczanych towarów.
    Jak wynika z postanowienia TSUE z dnia 10 października 2020 r., wydanego w sprawie C-
    621/19 (Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky v. Weindel Logistik Service SR spol. s r.
    o.), art. 168 lit. e dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeczne z tym przepisem jest
    przyznanie prawa do odliczenia VAT importerowi, jeżeli:
      i.  nie posiada on prawa do dysponowania towarami jak właściciel, oraz
    ii.  nie ponosi kosztów importu skutkujących naliczeniem podatku, lub też
    iii.  koszty te nie zostały uwzględnione w cenie poszczególnych transakcji
      opodatkowanych bądź w cenie towarów lub usług świadczonych przez podatnika w
      ramach jego działalności gospodarczej.
    Z powyższego wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w
    oderwaniu od ekonomicznych aspektów transakcji - musi istnieć rzeczywisty związek
    pomiędzy nabytymi towarami lub usługami a działalnością opodatkowaną podatnika.
    W wyroku z dnia 25 czerwca 2015 r., wydanego w sprawie C-187/14 (DSV Road v. Danske
    Speditører), TSUE jednoznacznie wskazał, że koszty świadczeń skutkujących naliczeniem
    podatku powinny być włączone do ceny konkretnych transakcji podlegających
    opodatkowaniu, bądź też uwzględnione w cenie towarów lub usług świadczonych przez
    podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    Stanowisko to wynika również z innych orzeczeń TSUE, w tym wydanych w sprawach
    Skatteverket v. AB SKF, C-29/08, pkt 61 oraz Eon Aset Menidjmunt v. Direktor na Direkcija
    'Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto' - Warna pri Centralno uprawlenie na
    Nacionałnata agencija za prihodite, C-118/11, pkt 48. W wyrokach tych TSUE podkreślił, że
    podatnik może skutecznie skorzystać z prawa do odliczenia VAT naliczonego jedynie
    wówczas, gdy koszt towarów lub usług został faktycznie uwzględniony przy kalkulacji ceny
    świadczeń realizowanych przez podatnika.

    Z przywołanego orzecznictwa TSUE wynika dodatkowa przesłanka warunkująca możliwość
    skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku importu - mianowicie,
    prawo to przysługuje wtedy, gdy koszt świadczeń skutkujących naliczeniem podatku został
    rzeczywiście uwzględniony w kalkulacji ceny poszczególnych transakcji opodatkowanych
    lub w cenie towarów bądź usług świadczonych przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W przypadku spełnienia wskazanych przesłanek, co do zasady, nie można odmówić
    podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    TSUE w swoim orzecznictwie konsekwentnie wskazuje, że prawo do odliczenia podatku
    VAT z tytułu importu towarów nie jest uzależnione od przeniesienia prawa własności do
    importowanych towarów na importera, lecz od tego, czy ponosi on ekonomiczny ciężar
    importu oraz czy importowane towary te są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Ø Orzecznictwo polskich sądów administracyjnych
    Na przesłanki warunkujące możliwość skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, określone w orzecznictwie TSUE, powołują się
    również polskie sądy administracyjne w wydawanych przez siebie rozstrzygnięciach.
    Status podatnika
    Jednym z kluczowych warunków umożliwiających skorzystanie z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego jest posiadanie przez dany podmiot statusu podatnika VAT.
    Znaczenie tej przesłanki zostało wielokrotnie podkreślone w orzecznictwie sądów
    administracyjnych. Przykładowo, w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2022 r.,
    sygn. akt I SA/Gl 599/22, wskazał, że powstanie długu celnego skutkuje jednocześnie
    powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie VAT od importu, zaś osoba uznana za
    dłużnika celnego staje się także podatnikiem podatków importowych. Dług celny powstaje
    w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem
    odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający.
    Powyższe orzeczenie wskazuje na występowanie związku pomiędzy statusem importera a
    statusem podatnika VAT. Powstanie długu celnego po stronie importera towarów jest
    równoznaczne nie tylko z obowiązkami celnymi, ale także wiąże się z uzyskaniem statusu
    podatnika VAT stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W kontekście powyższego związku WSA w wyroku w Gliwicach z dnia 28 marca 2017 r.,
    sygn. akt III SA/Gl 183/17, stwierdził, że: „Podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży
    obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części
    lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną (art. 17
    ust. 1 pkt 1).”
    Jak wynika z powyższego, sądy administracyjne wiążą posiadanie statusu podatnika VAT
    przy imporcie towarów od tego czy dany podmiot jest zobowiązany do wypełnienia
    obowiązków celnych.
    Związek importowanych towarów z działalnością opodatkowaną oraz ujęcie kosztów
    importu w cenie świadczonych usług lub towarów
    Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych, warunkiem uzyskania
    prawa do odliczenia VAT od importu towarów jest wykazanie, że towary te są
    wykorzystywane w działalności opodatkowanej, a koszty ich importu zostały wliczone w
    cenę świadczonych towarów lub usług. W wyroku WSA w Gliwicach z dnia 28 marca 2017
    r., sygn. akt III SA/Gl 183/17, sąd, odwołując się do orzecznictwa TSUE, wskazał, że: „[...]
    aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający
    m.in. z otrzymanych dokumentów celnych, co ma miejsce w sprawie, warunkiem

    koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej
    tego podatnika. Ponadto jak wskazał TSUE, koszt świadczeń powodujących naliczenie
    podatku, powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem
    należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego
    działalności gospodarczej”.
    Tożsame stanowisko wyraził WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 19 grudnia 2022 r., sygn.
    akt I SA/Gl 599/22, zgodnie z którym: „Istotnie TSUE w postanowieniu wydanym w sprawie
    C-621/19 Weindel Logistik Service (ECLI:EU:C:2020:814) orzekł, że artykuł 168 (e)
    Dyrektywy VAT musi być interpretowany w ten sposób, że wyklucza prawo do odliczenia
    VAT importowego w sytuacji, gdy podatnik nie ponosi kosztu importowanych towarów,
    który byłby odzwierciedlony w cenie (wartości) świadczonych przez niego dostaw
    opodatkowanych VAT. Trybunał wskazał, że podmioty, które importują towary, nie będąc
    ich właścicielami, nie mogą skorzystać z prawa do odliczenia VAT importowego, chyba że
    mogą wykazać, iż koszt importu został wliczony w cenę dokonywanej przez nie sprzedaży
    lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności
    gospodarczej.”
    Zbliżone stanowisko zostało również zaprezentowane w wyroku WSA w Gliwicach z dnia
    11 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 457/17.
    Ø Stanowiska organów podatkowych
    Organy podatkowe w wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych także
    opierają się na przesłankach warunkujących możliwość skorzystania z prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, określonych w orzecznictwie
    TSUE.
    Status podatnika
    Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe, prawo do odliczenia
    podatku VAT przysługuje podmiotowi, który na gruncie przepisów celnych posiada status
    importera oraz na którym ciąży obowiązek zapłaty należności celnych i podatku VAT z
    tytułu importu towarów. Podejście to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 18 lutego 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.603.2024.1.MAZ, w
    której wskazano, że: „bez znaczenia będzie fakt, że w momencie importu towarów oraz
    części naprawianych przez podwykonawców Spółka nie będzie ich właścicielem. W
    przypadku importu towarów kluczowe jest bowiem, jaki podmiot dokonuje zgłoszenia
    celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek uiszczenia cła i podatku”.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 12
    czerwca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.104.2023.1.JSU, w której jednoznacznie
    stwierdzono, że: „podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła jest podatnikiem, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy, czyli podmiotem zobowiązanym do
    opodatkowania importu jest importer. Zatem, do odliczenia kwot podatku z tytułu
    importu towarów uprawniony jest importer”.
    Na gruncie powyższych interpretacji należy przyjąć, że za podatnika w rozumieniu art. 17
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT uznaje się podmiot dokonujący zgłoszenia celnego oraz
    obciążony obowiązkiem zapłaty cła i podatku z tytułu importu. Tym samym tylko importer,
    jako strona odpowiedzialna za realizację obowiązków celno-podatkowych, może
    skutecznie skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Brak konieczności przeniesienia prawa własności
    Z analizy interpretacji indywidualnych wynika, że uzyskanie prawa do odliczenia podatku
    VAT z tytułu importu uzależnione jest przede wszystkim od wykazania, że importowane
    towary są wykorzystywane na potrzeby działalności opodatkowanej. Organy podatkowe
    wskazują, że brak prawa własności do towarów nie stanowi przeszkody w dokonaniu

    odliczenia - decydujące znaczenie ma to, czy podatnik ponosi ekonomiczny ciężar
    importu, widnieje jako importer w dokumentach celnych oraz faktycznie wykorzystuje
    towary w ramach czynności opodatkowanych.
    Przykładowo interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.126.2024.1.GK, wskazał, że: „pomimo że nie są/nie będą Państwo właścicielem
    importowanych towarów, to mają/będą Państwo mieli prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z tytułu importu towarów wynikającego z otrzymanego dokumentu celnego,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy”.
    Z kolei z interpretacji z dnia 11 listopada 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.528.2021.1.RM,
    DKIS wynika, że: „prawo własności towaru nie jest na żadnym etapie przenoszone na
    Spółkę”, jednakże jeżeli towary są wykorzystywane do działalności opodatkowanej,
    przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT”.
    Warto również zwrócić uwagę na stanowisko wyrażone przez DKIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 4 grudnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.674.2020.1.PJ, zgodnie z
    którym: „dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w
    ramach którego dokonano przywozu”.
    A zatem nie ulega wątpliwości, że prawo do odliczenia VAT z tytułu importu nie jest
    uzależnione od rodzaju relacji prawnej wiążącej importera z towarem.
    Związek importowanych towarów z działalnością opodatkowaną
    Zgodnie z aktualną linią interpretacyjną organów podatkowych warunkiem skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest istnienie związku - bezpośredniego bądź
    pośredniego - między importowanymi towarami a wykonywaniem czynności
    opodatkowanych. Jak wynika z interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 20 listopada 2024 r.,
    sygn. 0111-KDIB3-3.4012.431.2024.1.JSU: „ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i
    w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego.
    Związek ten może być bezpośredni lub pośredni.”
    Tożsame podejście zaprezentowano w interpretacji indywidualnej z dnia 3 kwietnia 2025
    r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.104.2025.1.ŻR, w której podkreślono, że: „Przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a
    sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być
    bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika
    sprzedany), bądź pośredni.”
    W odniesieniu do związku pomiędzy importowanymi towarami a działalnością
    opodatkowaną organy podatkowe w wydawanych przez siebie interpretacjach
    indywidualnych uwzględniają stanowisko TSUE w tym zakresie. Przykładowo w
    interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.126.2024.1.GK, wskazał, iż: „kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu
    towarów uregulowana została w art. 86 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje
    prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, kwotę podatku naliczonego stanowi
    w przypadku importu towarów kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu
    celnego. Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest
    wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.
    Przy czym, jak wskazał TSUE w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road,
    koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.”

    Podobne stanowiska zostały wyrażone w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 18 lutego
    2025 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.603.2024.1.MAZ oraz interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 20 listopada 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.431.2024.1.JSU.
    Jak wynika z ww. interpretacji, warunkiem skorzystania z prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony jest następcze wykorzystanie importowanych towarów do
    realizacji czynności opodatkowanych - świadczenia usług bądź dostawy towarów.
    Ujęcie kosztów importu w cenie świadczonych usług lub towarów
    W świetle ugruntowanej linii interpretacyjnej prezentowanej przez organy podatkowe, dla
    skutecznego skorzystania z prawa do odliczenia VAT z tytułu importu - oprócz istnienia
    związku między importowanymi towarami a czynnościami opodatkowanymi - konieczne
    jest również wykazanie, że koszty importu zostały uwzględnione w kalkulacji ceny
    świadczonych towarów lub usług.
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r., o sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.126.2024.1.GK wskazał, że: „koszt importowanych towarów jest pośrednio
    uwzględniony w kalkulacji ceny za Usługi Informatyczne (efektywnie pomniejsza ich cenę)”.
    Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie również w szeregu innych interpretacji
    indywidualnych, przykładowo:
        interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2025 r. o sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.683.2024.2.RM;
        interpretacja indywidualna z dnia 13 sierpnia 2021 r. o sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.189.2021.2.JK;
        interpretacja indywidualna z dnia 5 marca 2019 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.908.2018.2.PRP;
        interpretacja indywidualna z dnia 6 lutego 2017 r. o sygn. 1462-IPPP3.
        4512.910.2016.1.JF.
    Analiza powołanych przepisów, orzecznictwa TSUE, sądów administracyjnych w Polsce, jak
    również stanowisk prezentowanych przez organy podatkowe prowadzi do wniosku, że dla
    skutecznego skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu
    towarów, konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:
    a) powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do importowanych towarów,
    b) posiadanie statusu importera, potwierdzonego stosowną dokumentacją celną,
    c) brak wymogu posiadania prawa własności do importowanych towarów jako warunku
      do skorzystania z prawa do odliczenia VAT,
    d) niewystąpienie przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy o VAT,
    e) istnienie związku pomiędzy importowanymi towarami a prowadzoną przez podatnika
      działalnością gospodarczą,
    f) uwzględnienie kosztu importowanych towarów w cenie świadczonych usług.
    3. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez
      Wnioskodawcę
    a) powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do importowanych towarów
    Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, w przypadku importu towarów obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą powstania długu celnego, tj. z momentem dokonania
    odprawy celnej na terytorium kraju.

    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego A. Sp. z o.o. zostanie wskazana jako podmiot
    dokonujący importu w zgłoszeniu celnym, co oznacza, że to właśnie na niej będzie
    spoczywać obowiązek rozliczenia podatku VAT z tytułu importu. Tym samym, z chwilą
    dokonania odprawy celnej, po stronie A. Sp. z o.o. powstanie obowiązek podatkowy w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ponadto, A. Sp. z o.o. będzie dysponować dokumentacją celną potwierdzającą dokonanie
    importu narzędzi, co jednoznacznie będzie potwierdzało fakt dokonania importu oraz
    powstanie obowiązku podatkowego z tego tytułu.
    b) posiadanie statusu importera wykazane odpowiednimi dokumentami celnymi
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w związku z planowanym zaangażowaniem w
    realizację lokalnego montażu SKD oraz transport narzędzi niezbędnych do wykonania
    prac, A. Sp. z o.o. będzie pełniła funkcję ich importera na terytorium Polski. Status ten
    zostanie potwierdzony stosowną dokumentacją celną, wskazującą A. Sp. z o.o. jako
    podmiot dokonujący importu.
    Z dokumentów posiadanych przez A. Sp. z o.o. na potrzeby rozliczeń celnych i
    podatkowych będzie jednoznacznie wynikać, że:
        A. Sp. z o.o. będzie odpowiedzialna za fizyczne wprowadzenie tych towarów na
        terytorium Polski, ich odprawę celną,
        koszty związane z importem narzędzi zostaną poniesione przez A. Sp. z o.o. we
        własnym imieniu i na własny rachunek.
    W konsekwencji, A. Sp. z o.o. - jako podmiot dokonujący faktycznego przywozu towarów
    na obszar Unii Europejskiej oraz ponoszący ciężar ekonomiczny importu - będzie spełniała
    przesłanki uznania za importera zarówno na gruncie przepisów celnych, jak i podatku od
    towarów i usług. Okoliczność, iż prawo własności do towarów nie zostanie przeniesione na
    A. Sp. z o.o., nie będzie miało wpływu na prawo do odliczenia VAT, co znajduje
    potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych. Zgodnie z tym
    stanowiskiem, brak tytułu prawnego do towarów nie wyklucza możliwości uznania danego
    podmiotu za importera, o ile to on dokonuje odprawy celnej i zostaje wskazany jako
    importer w zgłoszeniu celnym.
    W rezultacie, A. Sp. z o.o. - jako podmiot faktycznie realizujący import i wskazany w
    dokumentach celnych - będzie spełniać formalnoprawne warunki do skorzystania z prawa
    do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikającego z importu narzędzi na
    terytorium Polski.
    c) brak wymogu własności towarów dla prawa do odliczenia VAT z tytułu importu
    Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych, prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z tytułu importu nie jest uzależnione od posiadania prawa własności do
    importowanych towarów. W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego A. Sp. z o.o.
    będzie podejmować działania w imieniu B. Limited i dokonywać importu towarów na jej
    rzecz, przy czym prawo własności do narzędzi pozostanie po stronie B. Limited. Pomimo
    braku tytułu własności, A. Sp. z o.o. wskazane na dokumentach celnych jako importer
    będzie posiadało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu pod warunkiem
    spełnienia pozostałych przesłanek określonych w ustawie o VAT i orzecznictwie, tj.
    poniesienia ekonomicznego ciężaru importu oraz związku towarów z działalnością
    opodatkowaną. Tym samym brak prawa własności nie stanowi przeszkody dla obniżenia
    podatku należnego o naliczony.
    d) niewystąpienie przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy o VAT
    Artykuł 88 ustawy o VAT określa przypadku, w których prawo do odliczenia podatku jest
    wyłączone lub ograniczone. W świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy

    wskazać, że importowane narzędzia nie będą objęte żadnym z przypadków wskazanych w
    tym przepisie.
    e) wystąpienie związku pomiędzy importowanymi towarami a prowadzoną działalnością
      gospodarczą przez podatnika
    Analiza zakresu usług świadczonych przez A. Sp. z o.o. na rzecz B. Limited w ramach
    „Umowy o świadczenie usług wewnątrzgrupowych” z dnia 27 grudnia 2023 r., prowadzi do
    wniosku, że obejmują one kompleksowe wsparcie operacyjne, logistyczne,
    administracyjne oraz techniczne, realizowane na rzecz B. Limited. Działalność A. Sp. z o.o.
    obejmuje w szczególności zarządzanie komunikacją, wsparcie logistyczne i negocjacyjne,
    działania marketingowe oraz świadczenie serwisu gwarancyjnego, co jednoznacznie
    wskazuje na pomocniczy, wspierający charakter usług w całym łańcuchu dostaw oraz
    obsługi kontraktu.
    W związku z planowanym rozszerzeniem obowiązującej umowy, A. Sp. z o.o. przejmie
    również funkcję koordynatora oraz podmiotu odpowiedzialnego za lokalne wsparcie
    procesu montażu SKD w Polsce, realizowanego przez podwykonawcę działającego na
    zlecenie B. Limited. W tym zakresie A. Sp. z o.o. będzie odpowiedzialne m.in. za nadzór
    nad procesem montażowym, wsparcie techniczne, zarządzanie magazynem oraz
    organizację szkoleń.
    Importowane narzędzia będą wykorzystywane do realizacji usług świadczonych na rzecz
    B. Limited, w szczególności w obszarach koordynacji montażu SKD, konserwacji oraz
    wsparcia technicznego SKD.
    Mając na uwadze charakter działalności A. Sp. z o.o., który polega na świadczeniu usług
    wspierających B. Limited, należy podkreślić, że import narzędzi wykorzystywanych w
    procesie montażu SKD stanowi integralny i niezbędny element realizacji tych zadań. Tym
    samym istnieje bezpośredni i funkcjonalny związek pomiędzy kosztami importu a
    czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez A. Sp. z o.o.
    f) włączenie kosztu importowanych towarów w cenę świadczonych usług
    Zgodnie z planowanymi postanowieniami „Umowy o świadczenie usług
    wewnątrzgrupowych” zawartej pomiędzy A. Sp. z o.o. a B. Limited, koszty związane z
    importem narzędzi niezbędnych do instalacji SKD będą ponoszone przez A. Sp. z o.o. we
    własnym imieniu i na własny rachunek. Wydatki te zostaną następnie ujęte w podstawie
    kalkulacyjnej wynagrodzenia należnego A. Sp. z o.o. z tytułu świadczenia na rzecz B.
    Limited usług operacyjnych, logistycznych i technicznych.
    W konsekwencji, pomimo tego, że koszty importu narzędzi nie będą bezpośrednio
    refakturowane na B. Limited, zostaną one pośrednio uwzględnione w cenie usług
    świadczonych przez A. Sp. z o.o. Tym samym przesłanka powiązania kosztu
    importowanych towarów z działalnością opodatkowaną podatnika zostanie spełniona.
    Jak wskazano powyżej w orzecznictwie TSUE, polskich sądów administracyjnych jak i
    stanowiskach organów podatkowych podkreśla się, że dla skutecznego skorzystania z
    prawa do odliczenia wystarczające jest, aby koszt importowanych towarów został w
    sposób bezpośredni lub pośredni włączony do ceny świadczeń podlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że w przedstawionym opisie zdarzenia
    przyszłego spełniony zostanie wymóg ekonomicznego związku pomiędzy importem a
    czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez A. Sp. z o.o.
    Mając powyższe na uwadze nie ulega wątpliwości, że:
        A. Sp. z o.o. będzie spełniało warunki niezbędne do uznania jej za podatnika VAT
        oraz podmiot odpowiedzialny za import narzędzi na terytorium Polski, co zostanie
        wykazane odpowiednimi dokumentami celnymi,

        charakter usług świadczonych przez A. Sp. z o.o. na rzecz B. Limited oraz
        planowana organizacja procesu montażu SKD z wykorzystaniem importowanych
        narzędzi, a także ich obsługa techniczna wskazują na istnienie związku pomiędzy
        importowanymi towarami (narzędziami) a działalnością gospodarczą prowadzoną
        przez A. SP. Z O.O.,
        koszty związane z importem narzędzi ponoszone przez A. Sp. z o.o. będą
        uwzględniane w kalkulacji wynagrodzenia za usługi świadczone na rzecz B. Limited.
    W świetle powyższych argumentów, a także orzecznictwa TSUE, krajowych sądów
    administracyjnych oraz praktyki organów podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy w
    związku z okolicznościami przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca
    będzie posiadać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu importu narzędzi na terytorium Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    Stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się przez to terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl do art. 2 pkt 7 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Powyższa definicja kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz
    towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w
    ramach którego dokonano przywozu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
    (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.
    Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) - zwanym dalej UKC:
      „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego
      składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą,
      zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we
      własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub
      powiadomienie są składane;
      „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
      kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
      towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Stosownie do art. 77 UKC:
      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
      podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur
      celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
      dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)
    W myśl art. 33 ust. 1 ustawy stanowi, że:

      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
      przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447
      - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
    Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez
      organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego
      podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.
    Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu
    jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy
    podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach
    przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15
    ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest
    uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża
    czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów.
    Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania
    przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel.
    Na podstawie ww. przepisów należy stwierdzić, że import towarów jest jedną z czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a podatnikiem, czyli podmiotem
    zobowiązanym do opodatkowania importu, jest importer.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca
    odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2
    ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność
    gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa
    polskiego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca stanowi
    spółkę zależną od B. Limited (B. Limited) z siedzibą w Republice Korei, która posiada 100%
    udziałów w Spółce Wnioskodawcy. Zarówno Wnioskodawca, jak i B. Limited wchodzą w
    skład tej samej grupy kapitałowej (...). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W
    2022 r. B. Limited zawarła umowę z podmiotem (...), której przedmiotem była dostawa (...)
    (wraz z dokumentacją techniczną), (...), części zamiennych oraz realizacja szkoleń dla (...).
    Zgodnie z jej postanowieniami (...) zostaną wyprodukowane w Republice Korei, a
    następnie przetransportowane na terytorium Polski. W celu zapewnienia wsparcia dla B.
    Limited w zakresie zarządzania wybranymi operacjami związanymi z dostawami (...)
    realizowanymi na terytorium Polski, powołany został Wnioskodawca. Na podstawie
    „Umowy o świadczenie usług wewnątrzgrupowych” zawartej w dniu (...) 2023 r. pomiędzy
    Wnioskodawcą a B. Limited, Wnioskodawca świadczy na rzecz B. Limited określone usługi
    w ramach realizacji powierzonych jej zadań, które zostały szczegółowo opisane w opisie
    zdarzenia przyszłego. W zamian za świadczenie tych usług, Wnioskodawca jest
    uprawniony do otrzymania wynagrodzenia ustalanego na podstawie całkowitych kosztów
    bezpośrednich ponoszonych w związku ze świadczeniem tych usług, powiększonych o
    uzgodnioną marżę.
    Oprócz umowy zawartej w 2022 r. z (...), która stanowi podstawę „Umowy o Świadczenie
    Usług Wewnątrzgrupowych” zawartej (...) 2023 r., B. Limited zamierza zawrzeć nową
    umowę na dostawę większej liczby (...) i pojazdów towarzyszących. Umowa ta ma zostać
    zawarta w 2025 r. W ramach tej nowej umowy, określona liczba (...) i pojazdów
    towarzyszących ma być montowana w Polsce przez polską firmę. Niektóre (...) i pojazdy
    towarzyszące, które mają być montowane w Polsce, będą produkowane w systemie Semi
    Knocked Down, w którym produkt jest częściowo montowany w kraju pochodzenia
    (Korea), a następnie wysyłany do innego kraju (Polska) w celu ostatecznego montażu
    (dalej: „SKD”).
    W związku z realizacją lokalnego montażu przez polską spółkę, zostanie zawarta umowa
    podwykonawcza pomiędzy B. Limited a wspomnianą spółką. Na mocy tej umowy,

    zarówno SKD jak i narzędzia (m.in. przyrządy i uchwyty, urządzenia do filtrowania oleju
    hydraulicznego, narzędzia do podnoszenia) niezbędne do ich montażu będą
    przekazywane nieodpłatnie przez B. Limited.
    W związku z powyższym planowane jest, że Wnioskodawca będzie świadczyć wsparcie w
    lokalnym montażu SKD w imieniu B. Limited. Wsparcie to będzie obejmowało w
    szczególności następujące usługi:
    a) dokonanie importu, odprawy celnej, przechowywanie i konserwacja SKD, przy czym
      tytuł prawny do SKD pozostanie po stronie B. Limited;
    b) wynajem oraz utrzymanie magazynu przeznaczonego dla przechowywania SKD;
    c) nadzór nad procesem montażu SKD i pomoc podczas jego realizacji;
    d) wsparcie w realizacji przeglądów odbiorczych, prac konserwacyjnych i naprawczych
      oraz zarządzaniu zapasami części zamiennych do lokalnie montowanych (...);
    e) import oraz konserwacja narzędzi wykorzystywanych przez lokalnego podwykonawcę
      B. Limited, przy czym tytuł prawny do tych narzędzi pozostanie po stronie B. Limited.
    Obowiązująca Umowa zawarta pomiędzy B. Limited a Wnioskodawcą zostanie
    zaktualizowana o powyższy zakres usług. Koszty związane z importem SKD i narzędzi
    zostaną poniesione przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek, a
    następnie zostaną uwzględnione w podstawie kalkulacji wynagrodzenia należnego
    Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług na rzecz B. Limited.
    Wnioskodawca będzie odpowiedzialny za kompleksową koordynację działań
    podwykonawcy, w szczególności w zakresie instalacji SKD oraz późniejszych prac
    konserwacyjnych, niezbędnych do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania SKD.
    Dodatkowo, Wnioskodawca zapewni przeprowadzenie profesjonalnego szkolenia z
    zakresu obsługi narzędzi wykorzystywanych w montażu oraz zainstalowanych SKD.
    Wnioskodawca będzie pełnić rolę importera narzędzi niezbędnych do instalacji SKD na
    terytorium Polski. W związku z tym, Wnioskodawca zostanie wskazany jako podmiot
    dokonujący importu na zgłoszeniu celnym. Ponadto, Wnioskodawca będzie dysponowała
    kompletną oraz wymaganą dokumentację celną potwierdzającą dokonanie importu.
    Po zakończeniu realizacji projektu, narzędzia importowane do Polski zostaną - w
    zależności od decyzji właściciela - odsprzedane polskiemu podwykonawcy, odesłane do
    Republiki Korei lub zutylizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu importu towarów, które nie będą stanowiły własności
    Wnioskodawcy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zasady dotyczące
    odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z
    którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z powołanego art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług natomiast
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od

    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Przy czym, związek dokonywanych
    zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.
    Zatem, zgodnie z powołanym art. 86 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Przy czym - stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy - kwotę
    podatku naliczonego stanowi kwota podatku naliczonego wynikająca z otrzymanego
    dokumentu celnego.
    Jednocześnie, w myśl art. 168 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z
    11.12.2006, str. 1, ze zm.):
      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, który jest
      zobowiązany zapłacić - VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na
      terytorium tego państwa członkowskiego.
    Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub
    zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym
    przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te
    (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powołanym również przez Państwa wyroku z
    25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że
    zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas,
    gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji
    podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie
    wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w
    sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowiła części kosztów
    składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza
    się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e)
    dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem, jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej
    dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać
    zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu
    importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu
    towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu.
    Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich
    podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być
    uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu
    towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące
    importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem

    badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony
    w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług),
    świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Z powołanego art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik podatku od towarów i usług,
    który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, pod warunkiem, że
    wykonując takie czynności na terytorium kraju miałby również prawo do odliczenia.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których będzie
    wynikać związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że Wnioskodawca będzie pełnić rolę
    importera narzędzi niezbędnych do instalacji SKD na terytorium Polski. Wnioskodawca
    zostanie wskazany jako podmiot dokonujący importu na zgłoszeniu celnym. Koszty
    związane z importem zostaną poniesione przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na
    własny rachunek, a następnie zostaną uwzględnione w podstawie kalkulacji
    wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług na rzecz B. Limited.
    Zatem to Wnioskodawca dokonuje importu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.
    Oznacza to, że w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy Wnioskodawca będzie podatnikiem. W
    tym wypadku bez znaczenia będzie fakt, że Wnioskodawca nie będzie ich właścicielem. W
    przypadku importu towarów kluczowe jest bowiem, jaki podmiot dokonuje zgłoszenia
    celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek uiszczenia cła i podatku.
    Jednocześnie w opisie zdarzenia przyszłego, wynika, że importowane towary będą
    wykorzystywane do świadczenia usług wsparcia w lokalnym montażu SKD w imieniu B.
    Limited. Tak więc w przedstawionej sprawie będzie istniał związek pomiędzy importem
    towarów a świadczeniem usług wsparcia w lokalnym montażu SKD.
    W pierwszej kolejności należy ustalić miejsce świadczenia wykonywanej przez Państwa
    usługi, aby móc określić czy w przedmiotowej sprawie przysługuje Państwu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy czy na podstawie art. 86 ust. 8 ustawy. Jak wynika z wniosku B. Limited na
    rzecz której Spółka świadczy opisane we wniosku usługi posiada Oddział w Polsce, który
    został utworzony w celu prowadzenia odrębnych i niezależnych rodzajów działalności
    gospodarczej na terytorium Polki, tj. odpowiedzialny jest za realizację kontraktu
    obejmującego dostawę (...) dla (...) oraz ich serwisu gwarancyjnego. Co istotne w tym
    kontekście Oddział B. Limited nie uczestniczy w jakikolwiek sposób w odbiorze usług
    świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach projektów związanych z realizacją kontraktu
    na dostawy (...) dla polskiej (...). Usługi te nie są w żaden sposób powiązane z działalnością
    prowadzoną przez Oddział B. Limited. Zatem Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz
    centrali B. Limited, której siedziba znajduje się w Republice Korei, a nie na rzecz Oddziału
    B. Limited zlokalizowanego w Polsce. Ponadto do usług świadczonych na rzecz B. Limited
    m.in. w zakresie świadczenia usług lokalnego montażu (...) (SKD) będą wykorzystywane
    narzędzia, które są przedmiotem importu przez Spółkę na terytorium Polski. Do
    świadczonych przez Spółkę usług, do których m.in. wykorzystuje się importowane
    narzędzie nie znajdują zastosowania inne szczególne zasady ustalania miejsca

    świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2
    oraz art. 28n ustawy. Tym samym miejscem świadczenia usług będzie, zgodnie z art. 28b
    ust. 1 ustawy, miejsce w którym B. Limited posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj.
    terytorium Republiki Korei.
    Ponadto ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie
    przewidują zwolnienia od podatku usługi wsparcia w lokalnym montażu SKD, do
    wykonania których importowane są towary, w związku z czym, takie usługi nie korzystają
    ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i tym samym, w przypadku gdyby były
    realizowane na terytorium kraju, mieściłyby się w zakresie czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzystałyby ze zwolnienia od opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy należy uznać, że skoro importowane towary będą przez Wnioskodawcę
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, pomimo tego że Wnioskodawca nie
    będzie właścicielem importowanych towarów, to będzie miał prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu. Jednakże nie na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, lecz na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Z
    okoliczności sprawy wynika bowiem, że Oddział B. Limited w Polsce nie będzie
    uczestniczył w transakcji. Oznacza to, że miejscem świadczenia usługi wykonywanej przez
    Wnioskodawcą na rzecz B. Limited nie będzie terytorium Polski. Przy czym, Wnioskodawca
    winien posiadać dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z
    czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
    Tym samym pomimo, tego że jako podstawę prawną odliczenia podatku wskazaliście
    Państwo w zadanym pytaniu art. 86 ust. 1 ustawy, a nie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy to
    wywiedliście Państwo prawidłowo skutek o możliwości odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu importu towarów dlatego całościowo uznaję Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał
    się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.