Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1246/09/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-12
Teza: Prawo do odliczania na bieżąco naliczonego podatku VAT od wydatków inwestycyjnych ponoszonych na realizację aplikacyjnych projektów badawczych.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2009r. (data wpływu 24 sierpnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczania na bieżąco naliczonego podatku VAT od wydatków inwestycyjnych ponoszonych na realizację aplikacyjnych projektów badawczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczania na bieżąco naliczonego podatku VAT od wydatków inwestycyjnych ponoszonych na realizację aplikacyjnych projektów badawczych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca stara się o środki funduszy strukturalnych Unii Europejskiej na finansowanie badań naukowych. Dysponent środków stawia jednak dwa warunki: prowadzone badania muszą mieć charakter aplikacyjny, a ewentualnie wypracowane nowe rozwiązania winny być na równych, rynkowych zasadach udostępnione do sprzedaży (np. w formie udzielenia licencji).

Głównym celem projektu badawczego jest zatem zawsze doprowadzenie do wdrożenia, a co za tym idzie do sprzedaży opodatkowanej.

Należy jednak zaznaczyć, iż dysponent środków dopuszcza sytuację, w której część badawcza projektu zakończy się konkluzją, iż zbadana technologia, metoda, substancja, itp. nie może mieć praktycznego zastosowania w życiu gospodarczym, np. ze względu nazbyt dużą kosztochłonność. Również już sama część badawcza może zakończyć się fiaskiem, gdy ostatecznie nie dojdzie do wypracowania nowego rozwiązania, które mogłoby być przedmiotem sprzedaży. Występuje zatem trudne do oszacowania (niejednokrotnie duże) ryzyko, iż w wyniku realizacji projektu sprzedaż opodatkowana nie wystąpi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy i w jakiej wysokości Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczania naliczonego VAT na bieżąco od wydatków ponoszonych na realizację aplikacyjnych projektów badawczych?

Zdaniem Wnioskodawcy, naliczony podatek VAT od wydatków ponoszonych na realizację projektu badawczego może być w pełni odliczany przez Wnioskodawcę ze względu na to, iż wszystkie wydatki na realizacje projektu służą wytworzeniu własności intelektualnej (np. patentu), która w zamierzeniu ma być następnie w całości przedmiotem sprzedaży opodatkowanej. Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonania zwrotu odliczonego podatku VAT nawet w sytuacji, gdy (z wcześniej wymienionych powodów) do rzeczywistej sprzedaży nie dojdzie w okresie 5 lat, gdyż nie zmienia się przeznaczenie poniesionych wydatków na badania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Należy również podkreślić, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa ETS wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. ETS wielokrotnie zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca stara się o środki funduszy strukturalnych Unii Europejskiej na finansowanie badań naukowych. Głównym celem projektu badawczego jest zawsze doprowadzenie do wdrożenia, a co za tym idzie do sprzedaży opodatkowanej. Część badawcza projektu może jednak nie mieć praktycznego zastosowania w życiu gospodarczym, np. ze względu nazbyt dużą kosztochłonność. Również już sama część badawcza może zakończyć się fiaskiem, gdy ostatecznie nie dojdzie do wypracowania nowego rozwiązania, które mogłoby być przedmiotem sprzedaży. Występuje zatem trudne do oszacowania (niejednokrotnie duże) ryzyko, iż w wyniku realizacji projektu sprzedaż opodatkowana nie wystąpi.

Z treści wniosku wynika jednak jednoznacznie, że wszystkie wydatki na realizację projektu służą wytworzeniu własności intelektualnej (np. patentu), która w zamierzeniu ma być następnie w całości przedmiotem sprzedaży opodatkowanej.

Zatem, ze względu na związek poniesionych wydatków na realizację przedmiotowego projektu ze świadczeniem usług opodatkowanych podatkiem VAT (sprzedaż patentu), Wnioskodawca nabył prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie. Została bowiem spełniona podstawowa przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a nabywca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Należy również wskazać, iż bez względu na fakt, czy realizacja projektu odniesie zamierzony skutek, to w momencie nabycia towarów i usług zachowana pozostanie pierwotna intencja ich nabycia – zostały one nabyte celem wykonywania do czynności opodatkowanych. Jeżeli nawet Wnioskodawca z tytułu realizacji projektu nie osiągnie żadnych obrotów z powodów obiektywnych tzn. faza badawcza nie zakończy się pozytywnym wynikiem, to czynność opodatkowana nie wystąpi nie dlatego, że Wnioskodawca świadomie zmienił pierwotne przeznaczenie nabytych towarów i usług, lecz dlatego że wskutek niezależnych od niego czynników, wykorzystanie ich do czynności opodatkowanych stało się niemożliwe.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż może odliczyć w pełni podatek VAT związany z realizacją projektu polegającego na wytworzeniu własności intelektualnej (np. patentu), która w zamierzeniu ma być następnie w całości przedmiotem sprzedaży opodatkowanej oraz nie będzie miał obowiązku dokonania korekty (zwrotu) odliczonego z tego tytułu podatku VAT, uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.