Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.809.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia z PIT przewidzianego w
art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Słowa kluczowe: cel-cel publiczny
drogi
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Definicja, przychody należne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odszkodowania dotyczące składników
majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 29

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    25 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 27 października 2025 r. (data
    wpływu 28 października 2025 r.), z 24 października 2025 r. (data wpływu 19 listopada 2025
    r.) i z 24 października 2025 r. (data wpływu 20 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
        Zainteresowana będąca stroną postępowania: AA
        Zainteresowany niebędący stroną postępowania: BB

## Opis zdarzenia przyszłego

... spółka cywilna AA, BB (dalej: „Spółka”) jest rodzinnym podmiotem prowadzącym
    działalność handlowo-usługową w branży budowlanej (m.in. usługi rozbiórkowe, prace
    budowlane i pokrewne). Spółka została założona na podstawie umowy spółki cywilnej z
    1995 r., pierwotnie przez męża Pani AA, CC i DD. Pan BB został wprowadzony w spółkę w
    2018 r. Po śmierci Pana CC w 2019 r. jego udział w Spółce został przejęty – zgodnie z
    postanowieniami umowy spółki i na podstawie dziedziczenia – przez małżonkę AA i syna
    BB. Od 2019 r. wspólnikami Spółki są więc Pani AA (matka) oraz Pan BB (syn) z udziałami
    podzielonymi po równo po 50%. Spółka nie posiada osobowości prawnej – jest
    transparentna podatkowo, a jej wspólnicy rozliczają przychody z działalności gospodarczej
    samodzielnie (według udziałów).
    Spółka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej położonej w ... przy ul. ...
    , oznaczonej geodezyjnie jako działka ewidencyjna nr 1, obręb ..., o powierzchni ... ha (... m
    2). Dla przedmiotowej działki Sąd Rejonowy w ..., ... Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi
    księgę wieczystą nr ..., w której jako właściciela gruntu ujawniono Skarb Państwa/Gminę ...
    (właściciel pierwotny), zaś jako użytkowników wieczystych – aktualnych wspólników Spółki.
                                                      2Nieruchomość jest zabudowana budynkiem magazynowym o powierzchni zabudowy ... m
    , stanowiącym własność Spółki (odrębny od gruntu przedmiot własności). Spółka nabyła
    prawo użytkowania wieczystego powyższej działki wraz z posadowionym budynkiem na
    podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Nabyte prawo użytkowania
    wieczystego zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki (i zostało już
    zamortyzowane) od roku 2002 r. Działka przy ul. ... od czasu nabycia pozostaje w trwałym
    zarządzie Spółki – budynek na niej zlokalizowany wykorzystywany jest na potrzeby
    prowadzonej działalności (jako magazyn maszyn lekkich i ciężkich, samochodów
    dostawczych oraz narzędzi, plac manewrowy oraz skład materiałów budowlanych
    użytkowanych w bieżących realizacjach).
    Biuro mieści się w odrębnym budynku na działce 2, która jest bezpośrednio połączona
    placem z przedmiotową działką 1. Jest to istota całej sprawy, ponieważ miasto wykupuje
    od Wnioskodawcy połowę firmy, rozdzielając nieruchomość. W związku z planowaną przez
    Miasto ... realizacją inwestycji celu publicznego – budowy nowej drogi łączącej ul. ... z ul. ...
    (tzw. ... obwodnica ..., roboczo określana jako „...”) – Wnioskodawcy otrzymali od
    Prezydenta Miasta ... propozycję odpłatnego nabycia (wykupu) opisanej nieruchomości
    przez Miasto. Planowana droga publiczna stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 1
    ustawy o gospodarce nieruchomościami (m.in. wydzielenie gruntów pod drogi publiczne

    oraz budowa i utrzymanie tych dróg zaliczane są do celów publicznych). Jednocześnie, na
    podstawie art. 19 ust. 5 oraz art. 20 pkt 17 i 18 ustawy o drogach publicznych, Prezydent
    Miasta (działający jako zarządca drogi publicznej na prawach powiatu) jest uprawniony do
    nabywania nieruchomości przeznaczonych pod pasy drogowe dróg publicznych oraz
    innych nieruchomości niezbędnych do realizacji zadań zarządcy drogi. W świetle
    powyższych przepisów Miasto ... wskazało powyższą podstawę prawną do planowanej
    transakcji wykupu – tj. dobrowolnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości gruntowej (oraz własności posadowionych na niej zabudowań) na rzecz
    Miasta za odpowiednim odszkodowaniem. Innymi słowy, planowana sprzedaż
    przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego na rzecz Miasta nastąpi w związku z
    realizacją inwestycji drogowej stanowiącej cel publiczny i na cele uzasadniające
    wywłaszczenie (gdyż grunt jest niezbędny pod budowę drogi publicznej). Cena sprzedaży
    nieruchomości została wstępnie ustalona w oparciu o operat szacunkowy sporządzony
    przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego, zamówiony przez Miasto. Wartość
    nieruchomości określona w operacie (a zarazem proponowana cena nabycia przez
    Miasto) odbiega od wartości, za którą nieruchomość została nabyta – głównie ze względu
    na upływ czasu i inflację. Ponadto upłynął już znacznie ponad 2-letni okres od nabycia
    nieruchomości przez Wnioskodawców 2002 r. do dnia planowanej sprzedaży w roku 2025.

## Pytanie

Czy przychód uzyskany przez Wnioskodawców (wspólników spółki cywilnej) z tytułu
    sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z zabudowaniami na rzecz
    Miasta ... – w związku z realizacją celu publicznego, uzasadniającego wywłaszczenie
    (budowa drogi publicznej) – korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, przychód uzyskany ze sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego opisanej nieruchomości na rzecz Miasta ... będzie w całości zwolniony z
    podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwana dalej jako „ustawa o PIT”, wolne
    od podatku dochodowego są przychody uzyskane:
      (1) z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce
      nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele
      uzasadniające jej wywłaszczenie, oraz
      (2) z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa
      pierwokupu – stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.
    Innymi słowy, przychód ze sprzedaży nieruchomości (lub prawa użytkowania wieczystego)
    jest zwolniony z PIT, jeżeli sprzedaż następuje w związku z realizacją celu publicznego,
    który uzasadnia wywłaszczenie danej nieruchomości.
    Powyższe zwolnienie dotyczy sytuacji, w których zbycie nieruchomości odbywa się z
    elementem przymusu ze strony organu publicznego – nawet jeśli finalnie dochodzi do
    dobrowolnej transakcji. Organ interpretacyjny podkreśla, że zwolnienie odwołuje się do
    instytucji wywłaszczenia regulowanych ustawą o gospodarce nieruchomościami i
    obejmuje nie tylko odszkodowania za wywłaszczenie, ale także przychody z dobrowolnego
    zbycia nieruchomości na cele uzasadniające wywłaszczenie. Jest to konsekwentnie
    potwierdzane w interpretacjach – organy podatkowe uznają, że również dobrowolna
    sprzedaż nieruchomości pod cel publiczny (dokonywana w trybie rokowań zamiast
    przymusowego wywłaszczenia) korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29
    ustawy o PIT (np. Interpretacja indywidualna z dnia 5 kwietnia 2024 r., Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.27.2024.2.KK).

    Cel publiczny – budowa drogi jako podstawa wywłaszczenia. W świetle ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2024 poz. 11454 ze zm., dalej
    uogn), budowa drogi publicznej niewątpliwie stanowi cel publiczny uzasadniający
    wywłaszczenie.
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 uogn, do celów publicznych zalicza się m.in. wydzielenie gruntów
    pod drogi publiczne oraz budowę i utrzymanie tych dróg.
    Ponadto, art. 112 ust. 1 uogn stanowi, że przepisy o wywłaszczaniu stosuje się do
    nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie pod cele publiczne lub objętych
    decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    Wywłaszczenie polega na przymusowym pozbawieniu praw do nieruchomości decyzją
    administracyjną (np. prawa własności czy użytkowania wieczystego) i może nastąpić, gdy
    celu publicznego nie da się zrealizować inaczej niż poprzez odebranie tych praw, a prawa
    nie mogą zostać nabyte w drodze umowy cywilnoprawnej (art. 112 ust. 2-3 uogn). Zanim
    jednak dojdzie do wywłaszczenia, organ (w tym wypadku jednostka samorządu) musi
    podjąć próbę nabycia nieruchomości w drodze rokowań z właścicielem lub użytkownikiem
    wieczystym (art. 114 ust. 1-2 uogn).
    W opisanym stanie faktycznym Miasto ... – działając jako zarządca drogi publicznej (na
    prawach powiatu, zgodnie z ustawą o drogach publicznych) – planuje realizację inwestycji
    celu publicznego w postaci nowej drogi („...”). Nieruchomość będąca przedmiotem
    zapytania (działka nr 1 wraz z posadowionym budynkiem) leży na trasie planowanej drogi.
    Została już ujęta w planie zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony pod
    drogę publiczną, co oznacza, że formalnie może podlegać wywłaszczeniu na ten cel.
    Zamiast wszczynać procedurę wywłaszczeniową, Miasto zaproponowało Wnioskodawcom
    dobrowolny wykup prawa użytkowania wieczystego wraz z budynkiem za
    odszkodowaniem – dokładnie tak, jak przewidują przepisy (rokowania poprzedzające
    wywłaszczenie). Mamy tu więc do czynienia z odpłatnym przeniesieniem prawa do
    nieruchomości na cel publiczny (budowę drogi). Taka transakcja – mimo że dochodzi w
    drodze umowy cywilnoprawnej – w sensie ekonomicznym i prawnym jest ekwiwalentem
    wywłaszczenia za odszkodowaniem (następuje z inicjatywy organu, w ramach realizacji
    celu publicznego, pod rygorem wywłaszczenia w przypadku odmowy). W związku z tym
    przychód uzyskany z tego tytułu korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 21
    ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT. Innymi słowy, Wnioskodawcy nie będą zobowiązani do zapłaty
    podatku dochodowego od kwoty otrzymanej ze sprzedaży Miastu tej nieruchomości.
    Należy podkreślić, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT nie ma charakteru
    bezwarunkowego. Ustawodawca wprowadził ograniczenie antyabuzywne: zwolnienie nie
    ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione zostaną dwa warunki:
      1) nabycie wywłaszczanej (zbywanej) nieruchomości przez właściciela nastąpiło w
        okresie 2 lat przed wywłaszczeniem lub sprzedażą oraz
      2) cena nabycia była co najmniej 50% niższa od wysokości otrzymanego
        odszkodowania lub ceny sprzedaży na cele publiczne. Jeżeli choć jeden z tych
        warunków nie zostanie spełniony, podatnik zachowuje prawo do zwolnienia.
    W przedmiotowej sprawie powyższe ograniczenie nie znajdzie zastosowania. Przede
    wszystkim, Wnioskodawcy (w ramach spółki cywilnej) nabyli prawo użytkowania
    wieczystego omawianej działki w 2002 r., a więc upłynęło ponad 20 lat do momentu
    planowanej sprzedaży w 2025 r. – spełniony jest zatem wymóg, aby nabycie nie nastąpiło
    w okresie 2 lat przed zbyciem. Ponadto nieruchomość była kupiona na zasadach
    rynkowych (w formie aktu notarialnego sprzedaży); nawet jeśli jej obecna wartość
    ustalona przez rzeczoznawcę jest znacząco wyższa (z uwagi na upływ czasu i inflację), to
    nabycie nie nastąpiło tuż przed sprzedażą po zaniżonej cenie. W konsekwencji żaden z
    warunków wyłączających zwolnienie nie występuje, co oznacza, że przychód ze sprzedaży
    Miastu prawa użytkowania wieczystego i budynku będzie w całości zwolniony z podatku
    dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT).

    Stanowisko Wnioskodawców znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych organów podatkowych, wydanych w analogicznych stanach faktycznych.
    Przykładowo:
      Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 15 kwietnia 2015 r. (sygn.
      IPPB4/4511-63/15-4/MS) stwierdził, że przychód ze sprzedaży nieruchomości na cele
      publiczne (budowa drogi gminnej) jest zwolniony z opodatkowania PIT na podstawie
      art. 21 ust. 1 pkt 29 – w rezultacie podatniczka nie ma obowiązku zapłaty podatku
      dochodowego od tej sprzedaży.
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 5 kwietnia 2024 r. (sygn.
      0113-KDIPT2-2.4011.27.2024.2.KK) potwierdził, że odpłatne zbycie działki gminie z
      przeznaczeniem pod drogę publiczną (realizacja celu publicznego) spełnia przesłanki
      omawianego zwolnienia. Organ wyjaśnił, że w razie zawarcia umowy sprzedaży
      nieruchomości stosownie do przepisów uogn, kwota uzyskana ze sprzedaży jest
      wolna od podatku dochodowego – w konsekwencji na sprzedającym nie ciąży
      obowiązek zapłaty PIT. Podkreślono też, że przychody uzyskane z dobrowolnego
      zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie są traktowane na
      równi z odszkodowaniem za wywłaszczenie i korzystają ze zwolnienia podatkowego.
      Również Dyrektor KIS w interpretacji z 21 listopada 2017 r. (sygn. 0113-KDIPT2-
      2.4011.301.2017.1.MP) zajął analogiczne stanowisko w sprawie sprzedaży gruntu na
      rzecz gminy z przeznaczeniem pod inwestycję publiczną. W tamtym przypadku
      chodziło o powiększenie terenu szkoły publicznej - organ uznał, że przychód ze
      sprzedaży na taki cel publiczny podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29
      ustawy o PIT. W interpretacji tej wyraźnie zaznaczono, że warunki zwolnienia zostały
      spełnione, ponieważ podatnik nie nabył nieruchomości w okresie 2 lat przed
      sprzedażą po zaniżonej cenie – w konsekwencji przysługuje mu prawo do zwolnienia
      z PIT.
    Powyższe interpretacje jednoznacznie potwierdzają, że planowana sprzedaż prawa
    użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z budynkiem na rzecz Miasta ..., w związku z
    budową drogi publicznej, korzysta ze zwolnienia z PIT przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt
    29 ustawy o PIT. Wnioskodawcy jako wspólnicy spółki cywilnej nie będą zobowiązani do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego odszkodowania (ceny
    wykupu). Stanowisko to jest w pełni zgodne z brzmieniem przepisów oraz utrwaloną linią
    interpretacyjną organów podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy
      lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego
      prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu
      przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
      uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
      niebędącej osobą prawną.
    Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone
    w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za
      szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością
      gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej. Przychody
      należne to wszelkiego rodzaju przychody, które wynikają z konkretnego stosunku
      prawnego, tj. co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia.
      Ustawodawca nie wymaga, aby przychodem były tylko wymienione w art. 14 ust. 1
      ww. ustawy pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej
      osoby fizycznej. Co do zasady, wszelkie wpłaty pieniężne, mogą być uznane za
      przychód należny, zwłaszcza, że listę pożytków, które nie mogą być zaliczone do
      przychodów uzyskiwanych z tytułu ww. działalności, stanowiącą katalog zamknięty
      zawarto w art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
      samym, każde przysporzenie majątkowe, uzyskane w związku z prowadzoną
      pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności, o ile
      ustawa nie wyłącza go z tej kategorii.
    Wobec powyższego odszkodowania, jeżeli mają związek z prowadzoną przez podatnika
    pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowią podlegający opodatkowaniu przychód z
    tej działalności, chyba że wymienione są w katalogu zwolnień przedmiotowych
    określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wówczas
    odszkodowania te korzystają ze zwolnienia od podatku.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania
      wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z
      tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa
      pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to
      przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył
      jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź
      odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości
      uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej
      wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.
    Warunkiem niezbędnym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest zatem
    otrzymanie m.in. odszkodowania, które przyznane zostało stosownie do przepisów o
    gospodarce nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 ustawy Kodeks cywilny, który
    stanowi, że:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
    W myśl art. 235 § 1 ww. ustawy:
      Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie
      należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez
      wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych
      urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy
      zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
    Stosownie, natomiast do art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i sposób określenia treści tego prawa zbliża
    je bardziej do prawa własności, niż praw rzeczowych ograniczonych. Ponadto na
    podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i 237 Kodeksu cywilnego do ww. prawa stosuje
    się odpowiednio przepisy o własności. Z powyższych względów prawo użytkowania
    wieczystego nie zostało wymienione w art. 244 Kodeksu cywilnego wśród innych praw
    rzeczowych ograniczonych, lecz zostało uregulowane odrębnie, jako tytuł II księgi drugiej
    Kodeksu cywilnego.
    Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia
    społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do
    wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne
    wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej
    zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.

    Użytkowanie wieczyste jest prawem zbywalnym, podlega dziedziczeniu oraz egzekucji.
    Użytkownik wieczysty może więc rozporządzać swoim prawem zarówno w drodze
    czynności prawnej inter vivos, jak i mortis causa.
    Stosownie do treści art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych
    zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 311):
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący zadania
      zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg powiatowych
      i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek
      właściwego zarządcy drogi.
    Zgodnie z treścią art. 11f ust. 1 pkt 6 ww. ustawy:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl przepisu art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym
    właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom,
    którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe (art. 12 ust. 4f ww.
    ustawy).
    Natomiast decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których
    mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej (art. 12 ust. 4a ww. ustawy).
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ww. ustawy:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
    nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
    przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie
    wysokości odszkodowania (art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych).
    Stosownie do art. 23 ww. ustawy:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    Zasady dotyczące ograniczenia lub pozbawienia praw do nieruchomości oraz związanych
    z tym odszkodowań, reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.).
    W myśl art. 6 pkt 1 tej ustawy:

      Celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest m.in.: wydzielanie gruntów pod drogi
      publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie
      robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także
      łączności publicznej i sygnalizacji.
    Zgodnie z art. 98 ust. 1 ww. ustawy:
      Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie,
      krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela,
      przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa
      lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do
      nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z
      tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi
      publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio
      przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    Natomiast w myśl art. 98 ust. 3 tejże ustawy:
      Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości
      uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym
      organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie
      dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się
      i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.
    Na podstawie art. 128 ust. 1 ww. ustawy:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Stosownie do art. 129 ust. 1 ww. ustawy:
      Odszkodowanie ustala starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej,
      w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, z zastrzeżeniem ust. 5.
    Stosownie do art. 130 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy:
      Wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości,
      wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku
      gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną
      decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i
      przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w
      przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i
      przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub
      podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu
      wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy
    majątkowego, określającej wartość nieruchomości.
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 i ust. 1a ww. ustawy:
      1. Zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w
        którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b.
      1a. W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata
        odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym
        decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.
    W myśl art. 132 ust. 5 ww. ustawy:

      Do zapłaty odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, za szkody powstałe
      wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120, do zapłaty ceny nabycia części
      nieruchomości, o której mowa w art. 113 ust. 3, a także do zapewnienia
      nieruchomości zamiennej jest zobowiązany, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8, starosta,
      wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, jeżeli wywłaszczenie następuje
      na rzecz Skarbu Państwa, albo organ wykonawczy jednostki samorządu
      terytorialnego, jeżeli wywłaszczenie następuje na rzecz tej jednostki.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów uznaję, że opisane we wniosku odszkodowanie
    zostanie Państwu wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami, o
    których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwolnienie nie przysługuje jednak, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:
      nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem oraz
      cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny
      zbycia.
    Zatem w przypadku, gdy spełniony zostanie jeden z warunków albo niespełniony żaden z
    nich, uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.
    Jak Państwo wskazali:
      od 2019 r. są Państwo wspólnikami spółki cywilnej;
      spółka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej położonej w ...,
      oznaczonej geodezyjnie jako działka ewidencyjna nr 1;
      spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego powyższej działki wraz z
      posadowionym budynkiem na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu
      notarialnego;
      nabyte prawo użytkowania wieczystego zostało wprowadzone do ewidencji środków
      trwałych Spółki (i zostało już zamortyzowane) od roku 2002 r.;
      w związku z planowaną przez Miasto realizacją inwestycji celu publicznego – budowy
      nowej drogi – otrzymali Państwo od Prezydenta Miasta propozycję odpłatnego
      nabycia (wykupu) nieruchomości przez Miasto. Planowana droga publiczna stanowi
      cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami;
      dobrowolne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej
      (oraz własności posadowionych na niej zabudowań) na rzecz Miasta nastąpi za
      odpowiednim odszkodowaniem;
      planowana sprzedaż przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego na rzecz
      Miasta nastąpi w związku z realizacją inwestycji drogowej stanowiącej cel publiczny i
      na cele uzasadniające wywłaszczenie;
      cena sprzedaży nieruchomości została wstępnie ustalona w oparciu o operat
      szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego, zamówiony przez
      Miasto. Wartość nieruchomości określona w operacie (a zarazem proponowana cena
      nabycia przez Miasto) odbiega od wartości, za którą nieruchomość została nabyta –
      głównie ze względu na upływ czasu i inflację;

      upłynął już znacznie ponad 2-letni okres od nabycia nieruchomości – 2002 r. do dnia
      planowanej sprzedaży w roku 2025.
    W Państwa sprawie nie zostanie spełniony jeden z warunków wykluczających możliwość
    zastosowania omawianego zwolnienia – moment nabycia nieruchomości. Zatem,
    przysługuje Państwu u prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, przychód uzyskany przez Państwa (wspólników spółki cywilnej) z
    tytułu sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z zabudowaniami
    na rzecz Miasta ... – w związku z realizacją celu publicznego, uzasadniającego
    wywłaszczenie (budowa drogi publicznej) – korzysta ze zwolnienia z podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    AA (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.