Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-148/09/CJS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-30
Teza: czy prawidłowym jest zastosowanie do rozliczenia wynagrodzeń osobom wykonującym czynności z działalności wykonywanej osobiście na podstawie art. 30 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r.?
Słowa kluczowe: adwokat; biegły-biegły sądowy; obowiązek-obowiązek płatnika; wynagrodzenia; ławnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura 12 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z tytułu zawieranych umów cywilnoprawnych (w szczególności umów zleceń) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z tytułu zawieranych umów cywilnoprawnych (w szczególności umów zleceń).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od 01 stycznia 2009r. umowy cywilnoprawne (umowy zlecenia, umowy o dzieło) na małe kwoty (do 200 zł miesięcznie) wypłacane osobom innym niż pracownicy, są opodatkowane 18% ryczałtem bez potrącania 20% lub 50% kosztów uzyskania przychodów.

W związku z tym, iż wnioskodawca jest pracodawcą będącym agencją pracy tymczasowej zatrudnia wielu pracowników, w tym także osoby inne niż pracownicy na podstawie umów cywilnoprawnych (zasadniczo na podstawie umów zleceń). Niektóre osoby świadczą usługi na podstawie kilku umów cywilnoprawnych (umów zleceń) na rzecz różnych pracodawców użytkowników, w okresie jednego miesiąca. Z uwagi na to, wnioskodawca nalicza wynagrodzenia tym osobom w ten sposób, że sumuje kwoty brutto z wszystkich umów cywilnoprawnych (umów zleceń) podpisanych w danym miesiącu z danym pracownikiem, i jeśli suma tych kwot nie przekroczy w miesiącu 200 zł, wówczas wnioskodawca nie potrąca kosztów uzyskania przychodów i ryczałtowo nalicza podatek w wysokości 18%.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wnioskodawca powinien sumować kwoty brutto wynagrodzenia z poszczególnych umów cywilnoprawnych (umów zleceń) zawartych z dana osobą inną niż pracownik w okresie miesiąca?
2.  Czy wnioskodawca powinien miesiąc liczyć jako miesiąc kalendarzowy, czy jako miesiąc powinien liczyć 30 dni od dnia podpisania pierwszej umowy cywilnoprawnej (umowy zlecenia) z osobą inną niż pracownik.
3.  Czy dotychczasowe postępowanie wnioskodawcy jest poprawne (prawidłowe)?

Zdaniem wnioskodawcy, należy zsumować kwoty brutto wynagrodzeń ze wszystkich umów cywilnoprawnych (umów zleceń) danej osoby innej niż pracownik w danym miesiącu kalendarzowym (od 1 do ostatniego dnia danego miesiąca). W przypadku gdy suma tych kwot nie przekroczy 200 zł wówczas wnioskodawca powinien stosować opodatkowanie ryczałtowe w wysokości 18% bez potrącania kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) rozróżnia poszczególne źródła przychodów, do których zalicza się: działalność wykonywaną osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2) oraz pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3).

Przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Katalog przychodów zaliczanych do działalności wykonywanej osobiście zawarty jest w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak do przychodów z działalności wykonywanej osobiście zalicza się stosownie do pkt 8 tego artykułu przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca jako agencja pracy tymczasowej zatrudnia wielu pracowników, w tym także osoby inne niż pracownicy na podstawie umów cywilnoprawnych (umów zleceń). Niektóre osoby świadczą usługi na podstawie kilku umów zleceń na rzecz różnych pracodawców użytkowników, w okresie jednego miesiąca.

Z uwagi na powyższe, wątpliwości wnioskodawcy budzi kwestia sposobu opodatkowania tak wypłacanych świadczeń pieniężnych w ujęciu art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt pkt 5a ww. ustawy, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł - w wysokości 18 % przychodu.

W myśl art. 30 ust. 3 zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Organ podatkowy powołując się na powyższe przepisy wyjaśnia, iż cytowany powyżej art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się do dochodów (przychodów) z tytułu określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9, a zatem obejmuje również dochody, o których mowa w pkt 8 art. 13 ww. ustawy.

Aby bowiem postanowienia art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy mogły mieć zastosowanie, to z treści umowy zlecenia czy też innej umowy cywilnoprawnej, na podstawie której wypłacane jest wynagrodzenie winna wynikać miesięczna kwota należności.

Wyjaśnienia wymaga sytuacja, w której wnioskodawca zawiera z tym samym podatnikiem dwie lub więcej umów z tego samego tytułu.

Sformułowanie „z tego samego tytułu” użyte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy oznacza, iż czynności określone w jednym punkcie art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należą do tego samego tytułu. Tak więc, zawarcie przez wnioskodawcę z tym samym podatnikiem dwóch lub więcej umów zleceń w tym samym miesiącu stanowi czynności, które należą do tego samego tytułu określonego w art. 13 pkt 8 ww. ustawy. Tym samym kwoty wynikające z umów zleceń zawartych w danym miesiącu przez tego samego płatnika podlegać będą zsumowaniu, o ile w umowie została określona miesięczna kwota należności. Istotna przy tym jest wartość wynikająca z umowy a nie przypadająca do zapłaty.

W sytuacji przekroczenia w tym samym miesiącu kwoty 200 zł na wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych według skali podatkowej, tak więc art. 30 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał zastosowania.

Ponadto wątpliwości wnioskodawcy budzi również kwestia dotycząca pojęcia miesięczne wynagrodzenie. Sformułowanie „miesięczne” oznacza wynagrodzenie za dany miesiąc tj. za okres w którym podatnik świadczył określone w umowie zlecenia czynności na rzecz wnioskodawcy. Tak więc, dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych okresem rozliczeniowym jest zatem dany miesiąc kalendarzowy.

Reasumując, uregulowanie zawarte w art. 30 ust 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje zastosowanie jeżeli spełnione zostały łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem, a więc od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy jeżeli pochodzą one z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9, kwota należności musi być określona już w umowie (zlecenia, o dzieło) a miesięczna należność wynikająca z tych umów nie może przekroczyć kwoty 200zł i należności te muszą być uzyskiwane z tego samego tytułu jak również od tego samego płatnika.

Z przeprowadzonej analizy wniosku złożonego przez wnioskodawcę wynika, iż przesłanki określone w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niezbędne do zastosowania zryczałtowanego opodatkowania zostaną spełnione o ile kwota wynagrodzenia wynikająca z umowy zlecenia nie przekroczy 200 zł. Tym samym postanowienia art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy będą miały zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Natomiast w sytuacji gdy kwota wynagrodzenia przekroczy ustaloną w przepisie art. 30 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009r. kwotę 200 zł, wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania podatku zgodnie z postanowieniami art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

W myśl przepisu art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.