Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-506/13-4/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-10-17
Teza: Uznanie wydatków ponoszonych w związku ze studiami podyplomowymi za koszty uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: dokształcanie; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; studia-studia podyplomowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2013 r. (data wpływu 1 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 października 2013 r. (data wpływu 10 października 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania wydatków ponoszonych w związku ze studiami podyplomowymi za koszty uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania wydatków ponoszonych w związku ze studiami podyplomowymi za koszty uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w związku z czym pismem z dnia 2 października 2013 r., Nr IPTPB1/415-506/13-2/AP, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie z dnia 2 października 2013 r. skutecznie doręczono w dniu 7 października 2013 r., następnie w dniu 10 października 2013 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 8 października 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi wraz ze wspólniczką działalność gospodarczą w postaci spółki cywilnej. Działalność spółki obejmuje handel hurtowy i detaliczny tkaninami. Nazwa spółki to: XY Spółka Cywilna. Wspólniczka posiada wiedzę fachową z zakresu branży tekstylnej, więc zajmuje się sprzedażą i zakupem tkanin. Wnioskodawca zajmuje się kwestiami okołobiznesowymi, mianowicie: pozyskiwaniem finansowania na działalność obrotową i inwestycyjną, strategią obracania kapitałem obrotowym, zarządzaniem kosztami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i kwestiami administracyjnymi. Wnioskodawca razem ze wspólniczką zajmują się opracowywaniem strategii rozwoju działalności hurtowej i detalicznej.

Wnioskodawca planuje rozpocząć koniec września/początek października 2013 r. studia podyplomowe z zakresu rachunkowości i podatków. Celem Wnioskodawcy jest zrozumienie zasad księgowości i sposobu rozliczania się z podatków w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 7 października 2013 r. Wnioskodawca wskazał, że działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej rozpoczął w dniu 6 września 2012 r. Ponadto wskazał, że aktualnie księgowość spółki powierzona jest przedsiębiorstwu A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. Dodał też, że spółka cywilna, w której jest wspólnikiem, opodatkowuje swoje przychody podatkiem liniowym w wysokości 19%. Przedsiębiorstwo prowadzi uproszczoną księgowość (księgę przychodów i rozchodów) oraz jest płatnikiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może wliczyć koszty poniesione na poczet studiów podyplomowych (czesne, koszty dojazdu, noclegu i wyżywienia) w koszty uzyskania przychodu XY S.C.?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione przez Niego w związku z rozpoczęciem studiów podyplomowych na kierunku rachunkowość i podatki kwalifikują się do kosztów uzyskania przychodów firmy XY S.C., której jest współwłaścicielem.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wnioskodawca uważa, iż koszty studiów podyplomowych na kierunku rachunkowość i podatki są kosztami poniesionymi w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wnioskodawca jako współwłaściciel odpowiedzialny za planowanie finansowe, kontrolę kosztów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i zarządzanie kapitałem obrotowym jest konfrontowany z zagadnieniami rachunkowo-podatkowymi, m.in. prawidłowym księgowaniem przychodów i kosztów, kwestiami związanymi z podatkiem VAT i podatkiem dochodowym. Dysponowanie odpowiednią wiedzą w tym zakresie ze strony Wnioskodawcy jest podstawą do prawidłowego zarządzania finansami i kosztami przedsiębiorstwa, za które jest odpowiedzialny. W związku z tym zdobycie wiedzy z Jego strony w zakresie rachunkowo-podatkowym służy zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów firmy XY S.C., czyli stanowi koszt uzyskania przychodów, zgodnie z wyżej przytoczoną ustawą o podatku dochodowy od osób fizycznych - art. 22 ust. 1.

Wnioskodawca nadmienia, iż księgowość Jego firmy prowadzona jest przez zewnętrzne biuro księgowe. Wypada jednak zauważyć, iż to zewnętrzne biuro księgowe zajmuje się stricte księgowością firmy Wnioskodawcy. W związku z tym, zarządzanie finansami i kosztami pozostaje obowiązkiem Wnioskodawcy. Posiadanie wiedzy z dziedziny rachunkowopodatkowej ułatwiłoby Wnioskodawcy komunikację z wyżej przytoczonym zewnętrznym biurem księgowym.

Koszty poniesione z tytułu studiów podyplomowych na kierunku rachunkowość i podatki nie są wymienione jako wydatki, które ustawodawca nie uznaje za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie studiów podyplomowych nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest również wykazanie związku przyczynowego między poniesionymi wydatkami, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ze względu na kryterium celowości, leży bowiem w gestii podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych.

Dla stwierdzenia, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z podjęciem studiów podyplomowych, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, istotne jest ustalenie:

*   czy takie wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają z nią związek,

*   czy takie wydatki służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na kształcenie, które pozwolą Wnioskodawcy nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Złożony wniosek dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu odbywania przez Wnioskodawcę studiów podyplomowych z zakresu rachunkowości i podatków. Wprawdzie we wniosku wskazano, że wykształcenie będzie przydatne w prowadzonej działalności gospodarczej poprzez zrozumienie zasad księgowości i sposobu rozliczania się z podatków w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy, jednakże w ocenie tutejszego Organu, w przedstawionej sytuacji wydatki ponoszone w związku ze studiami podyplomowymi nie spełniają kryterium celowości wynikającego z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazane we wniosku wydatki na studia podyplomowe należy więc ocenić jako poniesione w celu zdobycia przez Wnioskodawcę kwalifikacji w postaci ukończonych studiów. Wydatki te służą podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia, a więc mają charakter osobisty.

Celem poniesienia przez Wnioskodawcę kosztów studiów podyplomowych jest zdobycie wiedzy i umiejętności, a nie osiągnięcie przychodów z konkretnego źródła, jakim jest działalność gospodarcza. W konsekwencji, przedmiotowe wydatki nie spełniają przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 1 ww. ustawy, a zatem nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Reasumując, mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku ze studiami podyplomowymi, należy ocenić jako wydatki mające charakter osobisty, niespełniające kryterium celowości, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Ponadto, nadmienia się, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonego do wniosku ORD-IN dokumentu – wyciągu z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.