Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.556.2019.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-27
Teza: Opodatkowanie bonusu pieniężnego stanowiącego formę premii pieniężnej wypłacanego na rzecz najemcy oraz prawo do odliczenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn.zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 23 sierpnia 2019 r. (data wpływu 26 sierpnia 2019 r.) uzupełnionego pismem z dnia 26 sierpnia 2019 r. oraz z dnia 3 września 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania bonusu pieniężnego stanowiącego formę premii pieniężnej wypłacanego na rzecz najemcy oraz prawa do odliczenia podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania bonusu pieniężnego stanowiącego formę premii pieniężnej wypłacanego na rzecz najemcy oraz prawa do odliczenia podatku VAT . Wniosek wspólny uzupełniono pismem z dnia 26 sierpnia 2019 r. oraz z dnia 3 września 2019 r.

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania Sp.z o.o.
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania Sp. z o.o.

Przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka \[dalej: „Wnioskodawca 1” lub „Spółka”\] prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni komercyjnych. Działalność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Spółka planuje wynająć powierzchnię magazynową oraz biurową na Nieruchomości znanej jako S., spółce R. \[dalej: „Wnioskodawca 2” lub „Najemca”\]. Wnioskodawca 2 prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportu drogowego towarów. Wnioskodawca 2 jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium kraju.

Strony \[dalej łącznie: Wnioskodawcy\] postanowiły zawrzeć umowę najmu w formie pisemnej. Na dzień sporządzenia wniosku nie toczy się żadne postępowanie podatkowe w stosunku do Wnioskodawców. W celu zachęcenia Najemcy do zawarcia przedmiotowej umowy najmu Spółka, zgodnie z działem 8 ustępem 8.1 umowy najmu, zawartej w dniu … roku, zobowiązuje się zapłacić Najemcy bonus pieniężny stanowiącego formę premii pieniężnej. Kwota bonusu pieniężnego należna jest Najemcy za sam fakt przystąpienia do umowy najmu oraz za ewentualne powiększenie powierzchni przedmiotu najmu o dodatkową powierzchnię określoną w umowie najmu. Wypłata bonusu zostanie dokonana na podstawie faktury VAT wystawionej przez Najemcę dla Wynajmującego w terminie 30 dni od daty rozpoczęcia okresu najmu. W przypadku gdy umowa najmu zostanie rozwiązana lub wypowiedziana przez którąkolwiek ze stron umowy najmu z jakiejkolwiek przyczyny, Najemca jest zobowiązany do zwrotu odpowiedniej części otrzymanego bonusu pieniężnego (tj. proporcjonalnie do okresu, o który skrócony zostanie okres najmu). Bonus pieniężny zostanie wypłacony przez Spółkę jednorazowo a jego wysokość wynika z negocjacji między stronami i nie wynika z jakichkolwiek innych świadczeń i rozliczeń pomiędzy stronami. W szczególności wysokość bonusu nie wynika z terminowego regulowania faktur VAT, czy polecenia obiektów Wynajmującego innym podmiotom poszukującym powierzchni do wynajęcia. Bonus jest wyłącznie elementem pakietu motywacyjnego (zachęty) mającego skłonić Najemcę do zawarcia umowy najmu i tym samym umożliwić Spółce osiąganie przychodów z tytułu prowadzonej działalności związanej z najmem powierzchni magazynowych i biurowych. Zgodnie z umową Najemca przeznaczy otrzymany bonus pieniężny na pokrycie kosztów prac wykończeniowych i prac związanych z montażem regałów w przedmiocie najmu oraz na przeniesienie swojej działalności oraz działalności klientów, na rzecz których świadczy usługi logistyczne, w obecnie wynajmowanych pomieszczeniach do nowo wynajętych budynków.

W celu prawidłowego opisania zdarzenia przyszłego istotne jest także, że wypłacany bonus nie może być uznany za rabat z tytułu wykonywanych usług najmu. Jak wskazano powyżej bonus jest bowiem wypłacany jednorazowo w początkowym okresie zawarcia umowy najmu a kwota wypłacanego bonusu jest wyższa niż obrót realizowany w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym, w którym następuje jej wypłata. Jednocześnie, fakt, że przedmiotowy bonus nie może być traktowany jako rabat/upust, który stanowi zmniejszanie obrotu z tytułu wykonywanych usług wynika jednoznacznie z ustaleń pomiędzy stronami, które w sposób wyraźny oddzielają te dwie sfery. Zgodnie z zawartą umową najmu odrębne postanowienia określają wysokość rabatów/upustów transakcyjnych udzielanych przez Wynajmującego a odrębne, niezależne od nich postanowienia określają wysokość wypłacanej kwoty bonusu pieniężnego. Udzielone rabaty/upusty transakcyjne zmniejszają wysokość obrotu wynikającego z umowy i są wyraźnie powiązane z wynagrodzeniem należnym z tytułu usług najmu wymagalnym za poszczególne okresy rozliczeniowe. Bonus pieniężny jest płatnością od nich niezależną, płatną jednorazową i niepowiązaną bezpośrednio z żadnymi konkretnymi należnościami wynikającymi z umowy najmu. Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 prowadzą działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług i są uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym: 1) wypłata przez Wnioskodawcę 1 (wynajmującego) bonusu pieniężnego Wnioskodawcy 2 (najemcy), opisanego we wspólnym wniosku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Wnioskodawca 1 (wynajmujący) jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  wypłaty przez Wnioskodawcę 1(wynajmującego) bonusu pieniężnego Wnioskodawcy 2 (najemcy), opisanego we wspólnym wniosku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
2.  Wnioskodawca 1 (wynajmujący) jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców

Wypłata bonusu pieniężnego jako odpłatna dostawa towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), przedmiotem opodatkowania podatkiem o towarów i usług jest między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie „dostawy towarów” zostało zdefiniowane w art. 7 ust.1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez „dostawę towarów” należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Jednocześnie, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Działanie lub zaniechanie najemcy polegające na wyrażeniu zgody na zawarcie Umowy najmu wynajmowanych powierzchni, zdaniem Wnioskodawców nie stanowi przeniesienia prawa do rozporządzania rzeczami, ich częściami ani też nie jest żadną postacią energii. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawców nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów.

Wypłata bonusu pieniężnego jako odpłatne świadczenie usług.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez „świadczenie usług" należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Literalne brzmienie powyższych przepisów wskazuje na to, że za świadczenie usług należy uznać te świadczenia, których nie można uznać za dostawę towarów. Celem takiej konstrukcji jest realizacja zasady powszechności opodatkowania, tj. objęcie opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług każdej transakcji wykonywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Pojęcie świadczenia nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy o VAT, stąd jego interpretacji należy dokonać w oparciu o przepisy prawa cywilnego. Jak wskazuje art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej: „Kodeks cywilny”), świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nie czynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Mając na uwadze ogólne reguły konstrukcyjne systemu VAT zdaniem Wnioskodawców wskazać należy, że usługa jest takim świadczeniem, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia odnoszący z niego korzyść. Ponadto, świadczenie jest opodatkowane, jeżeli jest odpłatne, tj. odbywa się za wynagrodzeniem, przy czym, powinien istnieć związek pomiędzy świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem, tj. ze stosunku prawnego musi wynikać korzyść otrzymującego świadczenie i związane z tą korzyścią wynagrodzenie.

Odnosząc powyższe do wypłaty przez Spółkę bonusu pieniężnego na rzecz Najemcy, należy zaznaczyć, że zostanie on wypłacony za fakt przystąpienia do zawarcia Umowy najmu i objęcia umową najmu nowych budynków po ich wybudowaniu. Wypłata bonusu będzie stanowiła zachętę dla Wnioskodawcy 2 do zawarcia najmu powierzchni magazynowej oraz biurowej w Nieruchomości. Przyjęcie bonusu przez Wnioskodawcę 2 wywołuje określony skutek i wiąże się z określonym zachowaniem Wnioskodawcy 2. Przyjmując bonus Najemca wyraża zgodę na wynajmowanie powierzchni w Nieruchomości przez odpowiedni okres czasu oraz na ustalone warunki umowy najmu. Warto także podkreślić, że zachęta w postaci bonusu za zawarcie umowy najmu, nie jest wypłacana każdemu oferentowi, ale jest wypłacana podmiotowi, który przystąpił do negocjacji umowy i na rzecz którego Spółka będzie świadczyła usługi najmu. W takiej sytuacji, zdaniem Wnioskodawców występuje wyraźny związek wypłaconego przez Wnioskodawcę 1 bonusu ze wzajemnym zachowaniem przyszłego najemcy - Wnioskodawcy 2, polegającym na przystąpieniu do zawarcia długoterminowej umowy najmu i wyrażeniu zgody na proponowane przez Spółkę warunki wynikające z jej treści.

Konsekwentnie, w ocenie Wnioskodawców, w przypadku zachęcania Najemcy do zawarcia umowy najmu poprzez wypłatę dodatkowych środków w postaci bonusu dochodzi do zawiązania innego stosunku zobowiązaniowego niż klasyczny najem, zgodnie z którym Wnioskodawca 1 jako wynajmujący zobowiązuje się zapłacić Najemcy (Wnioskodawcy 2) uzgodnioną kwotę, w zamian za zgodę Najemcy (Wnioskodawcy 2) na zawarcie umowy najmu oraz proponowane warunki tej umowy. Zawarcie umowy z kluczowym z biznesowego punktu widzenia najemcą jest niezwykle istotne dla budowania reputacji i pozycji rynkowej Wnioskodawcy 1, co z kolei może ułatwić nawiązanie kontaktów biznesowych oraz zawieranie umów z innymi potencjalnymi najemcami. Powyższe, zdaniem Wnioskodawców, jednoznacznie przesądza o ekwiwalentności świadczeń Wnioskodawców, w szczególności zaś o istnieniu świadczenia ze strony Wnioskodawcy 2.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawców, zachowanie Najemcy, który w zamian za bonus zobowiązuje się do zawarcia umowy najmu, uznać należy za usługę świadczoną odpłatnie i w związku z tym podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Na prawidłowość stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawców wskazują liczne interpretacje indywidualne wydane przez organy podatkowe w analogicznych stanach faktycznych, przykładowo: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 29 marca 2019 r. (0114-KDIP1-2.4012.60.2019.1.IG) „W analizowanym wystąpi wyraźny związek wypłaconej na rzecz Wnioskodawcy Premii pieniężnej z konkretnym sposobem zachowania najemcy - zawarciem (przedłużeniem) umowy najmu i kontynuacją tej umowy przez określony czas uzgodniony w aneksie. Tak więc, kwota otrzymana przez najemcę (płatność z tytułu Premii pieniężnej) jest związana z określonym zachowaniem najemcy (Wnioskodawcy), a zatem świadczeniem przez niego usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wypłacona kwota jest formą zachęcenia najemcy do pozostania w stosunku najmu przez określony czas. Zatem, występuje konieczny element wzajemności, wystarczający do uznania, że płatność jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę. Tym samym w przedstawionych okolicznościach sprawy, faktyczne uzyskanie Premii jest uzależnione od konkretnie określonego zachowania najemcy przez ściśle sprecyzowany okres czasu wynikający z aneksu do Umowy najmu i w świetle art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy takie zachowanie najemcy należy uznać za usługę (czynność) świadczoną odpłatnie i w związku z tym podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 16 listopada 2018 r. (0114-KDIP1-1.4012.557.2018.2.KBR): „Jak wskazał Wnioskodawca, wypłacane przez niego Premie Pieniężne związane są z czynnościami opodatkowanymi VAT - wypłacona premia pieniężna mająca skłonić Najemcę do zawarcia umowy najmu i tym samym umożliwić Spółce prowadzenie działalności w zakresie najmu powierzchni biurowych, w całości podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku wykazanego na Fakturach dokumentujących wypłacone Premie Pieniężne, wystawionych przez Najemcę na rzecz Wnioskodawcy, na mocy art. 86 ust. 1 ustawy”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 22 stycznia 2015 r. (IPPP3/443-1157/14-2/JŹ): „Wypłacone Wnioskodawcy jednorazowe Zachęty stanowią wynagrodzenie za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, świadczoną przez Wnioskodawcę na rzecz Właściciela nieruchomości. Zatem, Wnioskodawca zobowiązany jest do udokumentowania tych czynności fakturą VAT, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.”

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 1 lipca 2014 r. (IPPP3/443-468/14-2/MKw): „W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że podczas negocjacji umowy najmu niezależnie od zawarcia umowy najmu dochodzi do zawiązania innego stosunku zobowiązaniowego, w którym najemca jest w stanie zaakceptować warunki Spółki w zamian za wypłaconą kwotę pieniężną. Należy zwrócić uwagę, że kwota „na zachętę” ma skłonić najemcę do zawarcia umowy najmu i tym samym umożliwić Spółce osiąganie przychodów z tytułu prowadzonej działalności związanej z wynajmem najemcy powierzchni. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca utrzymanie długotrwałej, owocnej współpracy z Najemcą jest niezwykle istotne ze względów biznesowych dla Wnioskodawcy, szczególnie mając na uwadze wpływ pozytywnej reputacji i pozycji rynkowej Wnioskodawcy, jako Wynajmującego, na wartość komercyjną Nieruchomości. Zatem, w takiej sytuacji występuje wyraźny związek wypłaconego przez Spółkę Wynagrodzenia za wzajemne zachowanie najemcy - przedłużenie umowy najmu i wyrażenie zgody na proponowane przez Spółkę warunki wynikające z jej treści. Tak więc, otrzymana kwota przez najemcę od Spółki jest związana z jego określonym zachowaniem, a zatem świadczeniem przez niego usługi. Wypłacona kwota jest formą zachęcania najemcy do zawarcia długoterminowej umowy najmu. Zatem, występuje konieczny element wzajemności, wystarczający do uznania, że płatność jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę. W konsekwencji, w świetle przedstawionych okoliczności sprawy zachowanie najemcy mocą art. 8 ust. 1 ustawy, należy uznać za usługę świadczoną odpłatnie i w związku z tym podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 3 czerwca 2013 r. (sygn. IPPP1/443-217/13-5/AS): „(\`(...)\`) występuje wyraźny związek wypłaconego przez Spółkę wynagrodzenia za wzajemne zachowanie najemcy - przystąpienie do zawarcia długoterminowej umowy najmu lub przedłużenie umowy najmu i wyrażenie zgody na proponowane przez Spółkę warunki wynikające z jej treści. Tak, więc otrzymana kwota przez najemcę od Spółki jest związana z jego określonym zachowaniem, a zatem świadczeniem przez niego usługi. Wypłacona kwota, jak sama Spółka wskazuje, jest formą zachęcania potencjalnego najemcy do zaakceptowania proponowanych przez Spółkę warunków wynikających z przedstawionej umowy najmu. Zatem, występuje konieczny element wzajemności, wystarczający do uznania, że płatność jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę.”

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 29 marca 2013 r. (sygn. IPPP1/443-216/13-5/AS): „Wypłacona kwota (\`(...)\`) jest formą zachęcania potencjalnego najemcy do zaakceptowania proponowanych przez Spółkę warunków wynikających z przedstawionej umowy najmu. Zatem, występuje konieczny element wzajemności, wystarczający do uznania, że płatność jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 18 lipca 2013 r. (sygn. IBPP1/443-326/13/LSz): „Bowiem Wnioskodawca (najemca) zobowiązując się do zawarcia umowy najmu z wynajmującym a nie z innym podmiotem, świadczy na rzecz wynajmującego czynność, którą zdaniem tut. organu można zaklasyfikować jako usługę. (\`(...)\`) Należy zauważyć, że brak takiego wzajemnego świadczenia pomiędzy kontrahentami (Wnioskodawcą a wynajmującym) mógłby się wiązać dla obu stron transakcji przykładowo z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z szukaniem kontrahenta do wynajmu przez wynajmującego oraz z szukaniem pomieszczeń biurowych do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 27 marca 2012 r. (sygn. IPPP3/443-108/12-2/MPe): „Tak więc otrzymana przez Najemcę kwota od wynajmującego jest związana z jej określonym zachowaniem, a zatem świadczeniem przez nią usługi. Zatem występuje konieczny element wzajemności, wystarczający do uznania, że płatność jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę. W ocenie tut. Organu w opisanej sprawie występuje oczywisty związek pomiędzy wolą wynajmującego do zawarcia kolejnej umowy najmu z dotychczasowym Najemcą, objawiający się wypłaceniem premii - zachęty, a chęcią Najemcy do zawarcia kolejnej umowy najmu z wynajmującym na korzystnych warunkach (uwzględniających kwotę jednorazowej premii -zachęty). Należy zauważyć, że brak takiego wzajemnego świadczenia pomiędzy dotychczasowymi kontrahentami mógłby wiązać się dla obu stron transakcji przykładowo z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z szukaniem kontrahenta do wynajmu przez wynajmującego oraz szukaniem pomieszczeń do prowadzenia działalności przez Najemcę. Reasumując przedmiotową czynność - określone zachowanie Najemcy - w świetle art. 8 ust. 1 ustawy uznać należy za usługę świadczoną odpłatnie i w związku z tym podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji Najemca obowiązany będzie do wystawienia faktury VAT, zgodnie z art. 106. ust. 1 ustawy”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 25 października 2012 r. (sygn. IPPP3/443-778/12-4/KB): „W takiej sytuacji występuje wyraźny związek wypłaconego przez Spółkę wynagrodzenia za wzajemne zachowanie najemcy - przystąpienie do zawarcia długoterminowej umowy najmu i wyrażenie zgody na proponowane przez Spółkę warunki wynikające z jej treści”.

Wypłata bonusu pieniężnego a prawo do odliczenia VAT.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT co do zasady w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Tym samym, w celu ustalenia, czy w związku z planowaną wypłatą bonusu na rzecz Najemcy, Wnioskodawcy 1 będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, należy ustalić czy wypłacane wynagrodzenie stanowić będzie ekwiwalent za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przez czynnego podatnika VAT jest jedną z fundamentalnych zasad leżących u podstaw założeń podatku od towarów i usług. Wynika ono z tzw. zasady neutralności. Zasada wyraża się w tym, że zarejestrowany podatnik VAT może pomniejszyć podatek należny o podatek naliczony we wcześniejszej fazie obrotu, który powstał w wyniku czynności podlegającej temu podatkowi. W ten sposób czynni podatnicy VAT nie ponoszą ciężaru ekonomicznego podatku, a dopiero konsumenci, którzy są finalnymi odbiorcami towarów i usług. Z tego względu podatek VAT jest uznawany również za podatek od konsumpcji.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W analizowanym stanie faktycznym powyższe warunki uprawniające do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego zostaną spełnione łącznie, tzn. nie zaistnieją żadne z przesłanek negatywnych (w szczególności otrzymana faktura od Wnioskodawcy 2 będzie dokumentować czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT tj. odpłatne świadczenie usług przez Wnioskodawcę 2 na rzecz Wnioskodawcy 1) oraz spełnione będą przesłanki pozytywne.

W ocenie Wnioskodawców istnieje bowiem bezpośredni związek przedmiotowej usługi z działalnością opodatkowaną Spółki. Wypłata Wnioskodawcy 2 określonej kwoty tytułem zachęty do zawarcia umowy najmu pozostaje w bezpośrednim związku z określonymi korzyściami ekonomicznymi uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę 1 w ramach jej działalności - tj. dokonywaniem czynności opodatkowanych w postaci świadczenia usług najmu powierzchni biurowych i magazynowych.

W konsekwencji zdaniem Wnioskodawców, Wnioskodawcy 1 przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT z faktur(y) wystawionej/ych przez Wnioskodawcę 2 dokumentującej/ych należny Wnioskodawcy 2 bonus pieniężny, wypłacany przez Wnioskodawcę 1 zgodnie z Umową najmu.

Wnioskodawcy pragną podkreślić, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych, które zostały wydane w analogicznych stanach faktycznych, tj.:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 21 lipca 2017 r. (0114-KDIP1-2.4012.253.2017.1.MC): „Zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w otrzymanej fakturze dokumentującej Koszty Relokacji wystawionej przez najemcę, bowiem nabyta usługa będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, związanych ze świadczeniem usług najmu powierzchni biurowych w Budynku. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturze VAT dokumentującej Koszty Relokacji należało uznać za prawidłowe”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 1 lipca 2014 r. (IPPP3/443-468/14-2/MKw): „W konsekwencji, z uwagi na powołany art. 86 ust. 1 ustawy oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sprawie został spełniony podstawowy warunek uprawniający Wnioskodawcę do odliczenia podatku VAT, gdyż wydatek związany z zachętą finansową będzie związany niewątpliwie z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy (podatnika podatku VAT) w zakresie wynajmu powierzchni komercyjnych, a przesłanki ograniczające prawo do odliczania w omawianej sprawie nie zaistnieją. Zatem, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturze VAT dokumentującej wypłaconą zachętę finansową, wystawionej przez Najemcę na Spółkę na mocy art. 86 ust. 1 ustawy”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 3 czerwca 2013 r. (sygn. IPPP1/443-217/13-5/AS): „faktura wystawiana Spółce przez, najemcę z tytułu otrzymanej kwoty pieniężnej stanowiącej zachętę do zawarcia umowy najmu, dokumentuje czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w otrzymanej fakturze, ponieważ nabyta usługa jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, związanych ze świadczeniem usług najmu powierzchni znajdujących się w galerii handlowej”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 29 marca 2013 r. (sygn. IPPP1/443-216/13-5/AS): „Cytowany wyżej przepis nie będzie miał jednak zastosowania w sytuacji opisanej we wniosku, bowiem faktura wystawiana Spółce przez najemcę z tytułu otrzymanej kwoty pieniężnej stanowiącej zachętę do zawarcia umowy najmu, dokumentuje czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w otrzymanej fakturze, bowiem nabyta usługa będzie wykorzystana przez Wnioskodawcę, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, związanych ze świadczeniem usług najmu powierzchni znajdujących się w galerii handlowej”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 17 października 2012 r. (sygn. IPPP3/443-774/12-3/IG): „Cytowany wyżej przepis nie będzie miał jednak zastosowania w sytuacji opisanej we wniosku, bowiem faktura wystawiana Spółce przez najemcę z tytułu otrzymanej kwoty pieniężnej stanowiącej zachętę do zawarcia umowy najmu, dokumentuje czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w otrzymanej fakturze, bowiem nabyta usługa będzie wykorzystana przez Wnioskodawcę, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, związanych ze świadczeniem usług najmu powierzchni znajdujących się w galerii handlowej”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 28 września 2012 r. (sygn. IPPP1/443-685/12-3/EK): „Cytowany wyżej przepis nie będzie miał jednak zastosowania w sytuacji opisanej we wniosku, bowiem faktura wystawiana Spółce przez najemcę dokumentuje czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tj. opodatkowania tym podatkiem wynagrodzenia stanowiącego zachętę do zawarcia umowy najmu, uznana w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług. W związku z powyższym Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w otrzymanej fakturze, bowiem nabyta usługa będzie wykorzystana przez Wnioskodawcę, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług związanych ze świadczeniem usług najmu powierzchni znajdujących się w galerii handlowej”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.