Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-512C/08/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-09-04
Teza: W jakim momencie powstaje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z prawidłowo wystawionych faktur zakupu praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach pochodzenia energii elektrycznej, zapisanych w rejestrze prowadzonym przez T.?
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; odliczenia-termin odliczenia podatku od towarów i usług; świadectwo-świadectwo pochodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2008 r. (data wpływu 18 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu praw majątkowych wystawionych zgodnie z § 15 rozporządzenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu praw majątkowych wystawionych zgodnie z § 15 rozporządzenia.

**W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja i sprzedaż energii elektrycznej. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 z późn. zmianami) przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym zobowiązane jest uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (URE) świadectwa pochodzenia, potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz świadectwa pochodzenia z kogeneracji (art. 9a ust. 1 i 8 ustawy). Świadectwa pochodzenia wydaje Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł oraz wysokosprawnej kogeneracji, potwierdzony przez Operatora Systemu Elektroenergetycznego. W świadectwach pochodzenia inkorporowane są prawa majątkowe, które są zbywalne i stanowią towar giełdowy będący przedmiotem obrotu na giełdzie towarowej (T. S.A.). Zgodnie z art. 9e ust. 7 Prawa energetycznego prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia powstają z chwilą zapisania świadectwa po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez T. S.A. i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta. Przeniesienie praw majątkowych, wynikających ze świadectwa pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia (art. 9e ust. 8 Prawa energetycznego).

W związku z istniejącym obowiązkiem ustawowym Spółka zawiera transakcje zakupu świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz transakcje zakupu świadectw kogeneracji.

Spółka dokonuje zakupu zarówno praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach zapisanych po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym T., jak i dokonuje zaliczkowych płatności na poczet zakupu praw wynikających ze świadectw objętych wnioskiem o ich wydanie przez Prezesa URE. W przypadku zakupu praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach pochodzenia zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym kontrahenta, znajdującym się w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez T. Spółka otrzymuje fakturę zakupu, z której wynika termin płatności, natomiast przeniesienie praw majątkowych następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia.

W myśl art. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego Spółka zobowiązana jest przedstawić świadectwa pochodzenia do umorzenia Prezesowi URE albo uiścić opłatę zastępczą obliczoną zgodnie z niniejszym przepisem. Określenie ilości w danym roku świadectw pochodzenia, których dotyczy obowiązek umorzenia dokonywane jest w oparciu o procentowo określony wskaźnik, stosowany do wielkości sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym. Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia ma obowiązek dokonać umorzenia tych świadectw w drodze decyzji.

Niezależnie od ustawowego obowiązku posiadania i umorzenia stosownej ilości świadectw pochodzenia, Spółka zawiera transakcje sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii w odnawialnych źródłach. Sprzedaż odbywa się zarówno w transakcjach sesyjnych, jak i pozasesyjnych na T. Konto ewidencyjne Spółki, znajdujące się w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez T., stanowi ewidencję ilościową posiadanych, umorzonych lub sprzedanych świadectw pochodzenia.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

W jakim momencie powstaje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z prawidłowo wystawionych faktur zakupu praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach pochodzenia energii elektrycznej, zapisanych w rejestrze prowadzonym przez T.?

Zdaniem Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z prawidłowo wystawionych faktur zakupu praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach pochodzenia energii elektrycznej, zapisanych w rejestrze prowadzonym przez T. powstaje w rozliczeniu za miesiąc, w którym Spółka otrzymała fakturę zakupu lub w rozliczeniu za miesiąc następny, niezależnie od momentu formalnego przeniesienia praw majątkowych na Spółkę. Niniejsze prawo, w opinii Spółki, przysługuje z wyłączeniem warunku, o którym mowa w art. 86 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem wynika z faktur dokumentujących czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 9 tej ustawy. Reasumując Spółka stwierdza, iż moment powstania prawa do odliczenia powstaje zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług i nie jest uzależniony od momentu przeniesienia praw majątkowych na nabywcę poprzez dokonanie odpowiedniego zapisu w rejestrze prowadzonym przez T., jak również nie jest uzależniony od momentu dokonania zapłaty.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 10 cyt. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Przepis art. 86 ust. 12 ustawy o VAT uzależnia prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel bądź od wykonania usługi. Warunek ten jednak nie musi być zrealizowany w przypadku tych czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11, między innymi: sprzedaży praw.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z § 15 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10 i ust. 13 pkt 1-5 i 7-11 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego, lecz nie wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.

Zatem, regulacja zawarta w art. 86 ust. 12 cyt. ustawy nie ma zastosowania w przypadku sprzedaży praw. Aby więc usługobiorca miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, wystarczającym jest samo otrzymanie faktury. Podatnik może odliczyć podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę, bądź w rozliczeniu za okres następny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.