Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.76.2025.1.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług wprowadzenia
do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu; określenie
podstawy opodatkowania tej czynności; określenie momentu
powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży energii
elektrycznej.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
gmina
instalacja
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie
podstawa-podstawa VAT
prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    1) opodatkowania podatkiem od towarów i usług wprowadzenia do sieci energetycznej
      wyprodukowanego prądu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    2) określenia podstawy opodatkowania tej czynności (pytanie oznaczone we wniosku nr
      2);
    3) określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży energii
      elektrycznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „JST”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość

    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania
    własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez
    powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej JST występują następujące jednostki organizacyjne, mające
    status jednostek budżetowych: Urząd Gminy w (...) (dalej: „Urząd”), Gminny Żłobek w (...),
    Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w (...), Szkoła Podstawowa w (...) oraz Zespół Szkół w
    (...).
    Gmina zrealizowała/realizuje następujący projekt inwestycyjny pn.: „(...)” (dalej:
    „Inwestycja”).
    W ramach Inwestycji m.in. zaprojektowano i dokonano montażu instalacji
    fotowoltaicznych (dalej: „Instalacje”) na/w: budynku sali wiejskiej w (...), Przedszkolu (...),
    remizie OSP w (...), remizie OSP w (...), sali wiejskiej (...), sali wiejskiej (...) oraz sali wiejskiej
    (...) (dalej łącznie: „Obiekty”), stanowiących własność Gminy. Jednocześnie Gmina
    wskazuje, że w przyszłości może również realizować podobne Inwestycje, w ramach
    których będą montowane Instalacje.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji były/są/będą dokumentowane wystawianymi na
    Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    Jednocześnie Gmina wskazuje, iż Inwestycje finansowane były/są ze środków własnych
    Gminy i/lub ze środków zewnętrznych.
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiektach i wytwarzaniem z ich udziałem energii
    elektrycznej, która jest/będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
    Gmina jest/będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 tj.,
    dalej: „ustawa o OZE”). Okoliczność ta znajduje/znajdzie odzwierciedlenie w umowach
    (aneksach do tych umów) kompleksowych na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej
    zawartych z przedsiębiorstwem energetycznym (dalej: „Przedsiębiorstwo energetyczne”).
    W przedmiotowych umowach brak jest zapisów dotyczących dokumentowania przez
    Gminę za pomocą faktur VAT dostaw wytworzonej z udziałem Instalacji energii
    elektrycznej oraz kwestii ewentualnych terminów płatności potencjalnych należności z
    tego tytułu.
    Inwestycja jest realizowana w celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię
    elektryczną Obiektów Gminy, a także zwiększenia udziału pozyskiwanej energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Ponadto założeniem Inwestycji jest
    zmniejszenie ponoszonych przez Gminę wydatków na zakup energii elektrycznej.
    Wytworzona w Instalacjach energia elektryczna, która następnie jest/będzie
    odprowadzona do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie rozliczana w
    ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do
    sieci energia elektryczna jest/będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt
    prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą
    (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym
    okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekty (Gminę). W konsekwencji
    koszty zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektów
    stają się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa
    energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31

    marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE, rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w
    odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej − dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
    których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
    dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta
    energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE, sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w
    okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Jak wynika z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej,
    prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej
    wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym, jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Instalacja zamontowana na konkretnym Obiekcie jest/będzie wykorzystywana tylko przez
    dany Obiekt. Wytwarzanie prądu w przedmiotowych Instalacjach odbywa się będzie
    odbywać się w sposób ciągły. Gmina nie przewiduje sprzedaży prądu wytworzonego w
    Instalacjach podmiotom trzecim.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalacje umieszczone na Obiektach nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej
    na danym Obiekcie, stosownie do art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE, niewykorzystane

    środki pochodzące z depozytu prosumenckiego stanowią/będą stanowiły nadpłatę
    zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo energetyczne. Stosownie bowiem do treści art. 4
    ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE, jeśli prosument energii nie wykorzysta zgromadzonych dla
    danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12
    kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która
    jest zwracana prosumentowi energii przez sprzedawcę w terminie nie dłuższym niż do
    końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie
    może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Pytania
    1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
      wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na Obiektach, stanowi/będzie
      stanowić działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
    2. W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy podstawę
      opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest
      produkowany/zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji, będzie stanowić wartość
      ustaloną jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości
      energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę
      − po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej,
      pomniejszoną o kwotę podatku należnego, tj. czy kwota stanowiąca iloczyn ilości
      energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej,
      stanowi wartość brutto tj. (zawierającą w sobie VAT należny)?
    3. W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy obowiązek
      podatkowy na gruncie podatku VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej
      prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach
      zamontowanych na Obiektach powstaje/powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę
      faktury z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
      wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na Obiektach, stanowi/będzie
      stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
      podatku.
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, podstawę opodatkowania dla
      wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
      wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi/będzie stanowić wartość ustaloną jako
      iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę − po
      zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszoną o
      kwotę podatku należnego. Kwota stanowiąca iloczyn ilości energii elektrycznej
      wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej stanowi wartość
      brutto, tj. zawiera w sobie VAT należny. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy
      opodatkowania należy przy tym liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
      wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, w ocenie Gminy, obowiązek
      podatkowy na gruncie podatku VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej
      prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach
      zamontowanych na Obiektach powstaje/powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę
      faktury z tego tytułu.

    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że JST są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy
    uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w
    zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez JST, nawet gdy dotyczą one
    zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą − powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do
    sieci wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu stanowi / będzie stanowić działalnością
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wprowadzanie przez Gminę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach do sieci, stanowi/będzie stanowić sprzedaż
    energii elektrycznej na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego, co wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub
    „Organ”) w sprawie o podobnym stanie faktycznym z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. 0114-
    KDIP4-1.4012.550.2022.1.PS, w której Organ stwierdził, iż „W świetle zacytowanych wyżej
    przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej
    określonych”.

    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają/nie będą podlegać takiemu
    zwolnieniu.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach
    zamontowanych na Obiektach stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy działalność
    gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad. 2
    Zgodnie z przytoczonym art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, Przedsiębiorstwo energetyczne
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne prosumenta.
    Stosownie do treści przywołanego art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE, wspomnianego w
    powyższym akapicie rozliczenia, dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii prosumenta energii odnawialnej.
    Jak wynika ze wspomnianego art. 4 ust. 3a ustawy o OZE, Przedsiębiorstwo energetyczne,
    dokonuje powyższego rozliczenia, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
    zgodnie ze stosownymi przepisami ustawy o OZE, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    Stosownie do treści art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca
    2024 r., w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    wartość energii elektrycznej, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej w poszczególnych
      okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc
      kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości
      ujemne oraz
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, wyznaczonej dla danego miesiąca
      kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej,
    prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej
    wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym, jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie

        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Wskazane przepisy, w opinii Gminy, określają podstawę opodatkowania VAT z tytułu
    wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach. Zdaniem
    Gminy, podstawę tę stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wynikający z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w
    poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę − po zbilansowaniu międzyfazowym) i
    rynkowej ceny energii elektrycznej. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne
    Gminie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w Instalacjach.
    Zaprezentowany pogląd znalazł aprobatę DKIS w interpretacji indywidualnej wydanej
    przez DKIS w dniu 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której
    stwierdzono, iż: „Z powyższych wyjaśnień wynika, że jeżeli w danym okresie
    rozliczeniowym Państwo jako Prosument wprowadzicie do sieci mniej energii elektrycznej
    niż z tej sieci pobierzecie, nie oznacza to, że po Państwa stronie w danym okresie
    rozliczeniowym nie wystąpi podstawa opodatkowania, a w związku z tym nie powstanie
    obowiązek podatkowy. Jeżeli z saldowania ilościowego dokonywanego w każdej godzinie
    doby będzie wynikało, że Prosument wprowadził więcej energii niż pobrał z sieci, w
    odniesieniu do tak wprowadzonej do sieci przez Państwa energii elektrycznej, wystąpi u
    Państwa podstawa opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek
    podatkowy (pomimo, że w skali całego okresu rozliczeniowego pobraliście Państwo więcej
    energii niż wprowadziliście do sieci). Zatem podstawę opodatkowania u Państwa jako
    prosumenta z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE stanowi
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako
    prosumenta do sieci − po zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem
    bilansowania międzyfazowego) i rynkowej ceny energii elektrycznej. (...) W efekcie środki
    zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią wynagrodzenia należnego
    Państwu jako prosumentowi, a tym samym nie stanowią podstawy opodatkowania VAT u
    Państwa jako prosumenta − tak jak wskazano wyżej podstawa opodatkowania będzie
    stanowić wartość ustaloną jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    przez Prosumenta − po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Powyższe zostało potwierdzone również w innej interpretacji indywidualnej, wydanej
    przez DKIS w dniu 18 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.156.2022.1.MS, w której
    przyjęto, że: „Analogicznie podstawę opodatkowania u Prosumenta będzie stanowić
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj.
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez
    Prosumenta − po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Ponadto, w ocenie Gminy, wartość wskazana powyżej jako podstawa opodatkowania z
    tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci wyprodukowanej w Instalacjach stanowi
    kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek z tytułu tej dostawy należy zatem liczyć od
    sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    Pogląd taki potwierdza chociażby przywołana wcześniej interpretacja DKIS z dnia 24
    kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której stwierdzono, że:
    „Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny rynkowej) − jak wskazano
    powyżej − jest wartością należną Prosumentowi z tytułu rozliczenia wytworzonej energii
    elektrycznej w instalacji OZE, obejmującą całość świadczenia należnego od
    przedsiębiorstwa energetycznego Prosumentowi, którą − w celu określenia podstawy
    opodatkowania − należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny
    rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej przez
    Prosumenta w instalacji OZE, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek z
    tytułu tej czynności należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „wstu”.

    Reasumując, podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu,
    który został/zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi/będzie stanowić
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj.
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez
    Gminę) i rynkowej ceny energii elektrycznej. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy
    opodatkowania należy przy tym liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    Ad 3.
    W myśl generalnej reguły sformułowanej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi. Z
    przytoczonego przepisu wynika, że obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług,
    co do zasady, powstaje z chwilą ich wykonania.
    Tym niemniej od powyższej zasady są również przewidziane wyjątki i tak stosownie do
    treści art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a, obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii elektrycznej,
    cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    Jednocześnie, zgodnie z treścią ust. 7 ww. art. w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt
    3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art.
    106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego terminu − z chwilą upływu
    terminu płatności.
    Mając na uwadze powyższe, należałoby uznać, że obowiązek podatkowy na gruncie VAT w
    stosunku do dostawy energii elektrycznej powstanie z chwilą wystawienia faktury, lecz nie
    później niż z chwilą upływu terminu płatności.
    Tożsame stanowisko potwierdził również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7
    grudnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.532.2023.2.DP w której potwierdził, że: „Z
    powyższych przepisów wynika, że obowiązek podatkowy dla transakcji dostawy m.in.
    energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy
    podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje nie późnej niż z chwilą upływu terminu płatności. Innymi słowy, moment
    rozliczenia podatku należnego w związku z dostawami energii elektrycznej jest
    uzależniony od momentu wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest
    termin płatności ustalony pomiędzy stronami”.
    W stosunku do dostawy prądu wyprodukowanego w Instalacjach zamontowanych na
    Obiektach w umowach, która mają zostać zawarte/zawartych pomiędzy Gminą a
    Przedsiębiorstwem energetycznym (aneksach do tych umów) nie został określony/nie
    zostanie określony termin płatności. Skoro zatem taki termin nie został/nie zostanie przez
    strony umów określony, należałoby uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na Obiektach powstaje/powstanie z
    chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach
    zamontowanych na Obiektach powstaje/powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę
    faktury z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej:
    § opodatkowania podatkiem od towarów i usług wprowadzenia do sieci energetycznej
      wyprodukowanego prądu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    § określenia podstawy opodatkowania tej czynności (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
    oraz nieprawidłowe w części dotyczącej:

    § określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży energii
      elektrycznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży − rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi natomiast, że:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE z 11 grudnia 2006 r. L 347/1), zgodnie z którym:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, na mocy którego:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych
    czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
    podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne
    dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność. Posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we
      własnym imieniu.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

      Do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. (...).
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm), zwanej dalej „ustawa o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja − instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:

      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej

          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu.
    Zgodnie z art. 4 ust. 11a pkt 1 ustawy o OZE:
      Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć
      20 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
      kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty − w przypadku gdy wartość energii
      elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Stosownie do art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;

        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Zgodnie z art. 4b ust. 4 ustawy o OZE:
      Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
      niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu
      Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
      wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.6.2019, str. 54), zwanego
      dalej „rozporządzeniem 2019/943”, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen
      energii elektrycznej określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich
      sesji notowań danej doby w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego,
      prowadzonych:
        1) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października
          2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) oraz
        2) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
          wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej.
    Przepisy art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
          ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
          energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
          prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
          w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
          odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa
          w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów,
          dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie
          rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość
          dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
          jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
          prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.

        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
          prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
          prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Z kolei art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE wskazuje, że:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wchodzą one w życie 2 lipca 2025 r.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy wprowadzenie do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach
    zamontowanych na Obiektach, stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy działalność
    gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na
    zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE,
    gdyż ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest
    szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy Prawo
    przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi «działalność gospodarczą» w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie
    C#219/12.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa w związku z tą
    dostawą należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, bowiem dokonują Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w
    instalacjach fotowoltaicznych na podstawie umowy cywilnoprawnej, która została zawarta
    z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Wprowadzając wyprodukowaną w instalacji fotowoltaicznej energię do sieci energetycznej
    dokonują Państwo jako prosument i podatnik VAT, na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dostawa energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji stanowi ona czynność opodatkowaną podatkiem od towarów
    i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest
    produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na Obiektach,
    stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną
    dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze
    zwolnienia od podatku.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości, w przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na
    pytanie nr 1, czy podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej
    prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji, będzie
    stanowić wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
    ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do
    sieci przez Gminę – po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku należnego, tj. czy kwota stanowiąca iloczyn
    ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii
    elektrycznej stanowi wartość brutto (zawierającą w sobie VAT należny).
    W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

    Przepis art. 29a ust. 6 ustawy stanowi, że:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem
          kwoty podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
          ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
          nabywcy lub usługobiorcy.
    Na mocy art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
        1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
        2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych
          w momencie sprzedaży;
        3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
          wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
          ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
          na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej lub
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, czy prosumenta wirtualnego, który po raz
    pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE,
    tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast, w przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz
    pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
    tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów [wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu] ilości energii elektrycznej wprowadzonej
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez tego prosumenta − oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną oraz rynkową ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji,
    gdy wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a
    prosument nie jest jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się
    cenę równą zero.

    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi)
    wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
    fotowoltaicznych.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania.
    Mając na uwadze konstrukcję normatywną podstawy opodatkowania, wyrażoną w
    przytoczonym powyżej art. 29a ust. 1 ustawy oraz powołane przepisy ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, należy podkreślić, że podstawą opodatkowania jest w
    istocie kwota należna, co istotne, pomniejszona o należny z tytułu danej dostawy podatek.
    Kwotę należną dla Państwa jako prosumenta z tytułu dostawy wytworzonej energii
    elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej przez Państwa do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i
    rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) − jak stwierdzono powyżej − jest
    wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci energii elektrycznej
    wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej, obejmującą całość należnego Państwu
    świadczenia od przedsiębiorstwa energetycznego, którą – w celu określenia podstawy
    opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy
    wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
    instalacji fotowoltaicznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.
    Podatek z tytułu tej dostawy należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu
    energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    Z powyższych wyjaśnień wynika, że jeżeli w danym okresie rozliczeniowym Państwo jako
    Prosument wprowadzą do sieci mniej energii elektrycznej niż z tej sieci Państwo pobiorą,
    nie oznacza to, że po Państwa stronie, w danym okresie rozliczeniowym, nie wystąpi
    podstawa opodatkowania, a w związku z tym nie powstanie obowiązek podatkowy. Jeżeli z
    saldowania ilościowego, dokonywanego w każdej godzinie doby, będzie wynikało, że
    Prosument wprowadził więcej energii niż pobrał z sieci, w odniesieniu do tak
    wprowadzonej do sieci przez Państwa energii elektrycznej, wystąpi u Państwa podstawa
    opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek podatkowy (pomimo, że
    w skali całego okresu rozliczeniowego pobrali Państwo więcej energii niż wprowadzili do
    sieci).
    Zatem, podstawę opodatkowania u Państwa jako prosumenta z tytułu rozliczenia
    wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE stanowi wartość ustalona jako iloczyn
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako prosumenta do sieci – po
    zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i
    rynkowej ceny energii elektrycznej.
    W konsekwencji podstawę opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej –
    przy wprowadzaniu do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi/będzie stanowić wartość ustalona jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono
    powyżej – jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci
    energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji, obejmującą całość należnego Państwu

    świadczenia od Przedsiębiorstwa energetycznego, którą – w celu określenia podstawy
    opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy
    wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
    Instalacji, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.
    Oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem je za
    prawidłowe.
    Zgodnie z zasadą ogólną, wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Przepis art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy stanowi:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Na mocy art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze − rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Przepis art. 106b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
          korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
          wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności,
          o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności − w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na mocy art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem dostawy
      towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do treści art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie
    wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W analizowanym przypadku przez „termin płatności” rozumie się termin płatności za
    dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Jak wykazano powyżej, wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej przez
    Państwa za wynagrodzeniem, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z uruchomieniem Instalacji na Obiektach i
    wytwarzaniem z ich udziałem energii elektrycznej, która jest/będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina jest/będzie, w jej ocenie, prosumentem
    energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii. Okoliczność ta znajduje/znajdzie odzwierciedlenie w
    umowach (aneksach do tych umów) kompleksowych na sprzedaż i dystrybucję energii
    elektrycznej zawartych z przedsiębiorstwem energetycznym. W przedmiotowych
    umowach brak jest zapisów dotyczących dokumentowania przez Gminę za pomocą faktur
    VAT dostaw wytworzonej z udziałem Instalacji energii elektrycznej oraz kwestii
    ewentualnych terminów płatności potencjalnych należności z tego tytułu. Wytworzona w
    Instalacjach energia elektryczna, która następnie jest/będzie odprowadzona do sieci
    Przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest
    /będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie
    Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na
    rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia
    prądu przez Obiekty (Gminę). W konsekwencji koszty zakupu przez Gminę energii
    elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektów stają się niższe (z uwagi na rozliczenie

    nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią
    elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach). W przypadku występowania nadwyżek
    wartości energii elektrycznej wyprodukowanej przez Instalacje umieszczone na Obiektach
    nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej w danym Obiekcie, niewykorzystane środki
    pochodzące z depozytu prosumenckiego stanowią/będą stanowiły nadpłatę zwracaną
    Gminie przez Przedsiębiorstwo energetyczne.
    Jak wynika z powyższego, model netbillingu przewiduje, że wyprodukowana i
    wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako, tzw.
    depozyt prosumencki na Państwa indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę
    podlegającą (ewentualnie) zapłacie z tytułu zużycia prądu na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego w danym okresie rozliczeniowym.
    Zatem, model rozliczeń miedzy Państwem, a Sprzedawcą wskazuje na stosowanie
    kompensaty należności wzajemnych, gdyż kwota należna do zapłaty przez Państwa z
    tytułu pobranej przez Państwa energii jest pomniejszana o kwotę należną Państwu od
    Sprzedawcy energii, w związku z energią wprowadzoną do sieci.
    Nie można zatem przyjąć, że nie występuje żaden termin płatności należności (rozliczeń)
    ze Sprzedawcą na Państwa rzecz za energię wprowadzoną do sieci, a w konsekwencji, że
    brak jest terminu powstania obowiązku podatkowego skoro określone zostały okresy
    rozliczeniowe i formy rozliczania wzajemnych należności.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, zobowiązani są Państwo, stosownie do art. 106b ust. 1
    pkt 1 ustawy, do udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz
    Przedsiębiorstwa energetycznego (Sprzedawcy) w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3
    pkt 4 ustawy, tj. nie później niż z upływem terminu płatności.
    Obowiązek podatkowy dla ustalonej jak wyżej podstawy opodatkowania, powstaje/będzie
    powstawać zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy. Dla dostawy
    energii elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy wiąże/będzie wiązał
    się z chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej
    wystawienie (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem), a w
    przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności. Należy
    podkreślić, że jest to termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez
    prosumenta, którym są Państwo.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3
    należało uznać całościowo za nieprawidłowe, z uwagi na wskazanie przez Państwa, że
    obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest
    produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na Obiektach
    powstaje/powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy
    w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie

    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.