Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1333/10-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-18
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego przez Gminę w związku z realizacją inwestycji instalacji kolektorów słonecznych na dachach budynków użyteczności publicznej. Stawka podatku na roboty związane z wykonywaniem instalacji kolektorów słonecznych.
Słowa kluczowe: gmina; kolektor; kolektor-kolektor słoneczny; koszt; koszt-koszty kwalifikowane; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt; samorząd; samorząd-samorząd terytorialny; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2010 r. (data wpływu 17 sierpnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 października 2010 r. (data wpływu 29 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku oraz prawa do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji instalacji kolektorów słonecznych oraz urządzeń pomocniczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku oraz prawa do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji instalacji kolektorów słonecznych oraz urządzeń pomocniczych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 października 2010 r. (data wpływu 29 października 2010 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina w ramach realizowanej inwestycji, która będzie dofinansowana z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska ma realizować inwestycję składającą się z zainstalowania kolektorów słonecznych na dachu w budynkach: Przedszkola, Szkoły Podstawowej, Gimnazjum oraz urządzeń pomocniczych umieszczonych na parterze budynku w kotłowniach. Kolektory poprzez system mocowania będą z tym budynkiem związane. Energia cieplna wyprodukowana przez instalację solarną wykorzystywana będzie do podgrzewania wody oraz w ograniczonym zakresie do ogrzewania budynków. Budynki, w których będą zainstalowane solary wykorzystywane są w celu kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży, w związku z tym służą do realizowania zadań oświatowych Gminy.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Majątek powstały w wyniku realizacji inwestycji (kolektory słoneczne oraz urządzenia pomocnicze) nie będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych. Nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji udokumentowane będzie za pomocą faktury VAT wystawionej dla Gminy. Właścicielem kolektorów słonecznych i urządzeń pomocniczych po realizacji inwestycji będzie Gmina. Po zakończeniu inwestycji przez Gminę kolektory słoneczne oraz urządzenia pomocnicze zostaną przekazane nieodpłatnie na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego: Szkole Podstawowej, Gimnazjum oraz Przedszkolu. Inwestycja będzie finansowana częściowo z budżetu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska oraz częściowo z budżetu Gminy. Jednostki budżetowe nie będą ponosiły na rzecz Gminy kosztów związanych z eksploatacją urządzeń lub innych opłat związanych z realizacją inwestycji. Jednostki budżetowe nie będą obciążały Gminy jakimikolwiek opłatami w związku z realizacją inwestycji, np. z tytułu dzierżawy powierzchni dachowej. Klasyfikacja statystyczna (PKWiU) – „29.72.14-00.40 – Kolektory słoneczne” – zasobniki ciepłej wody mające cechy wymiennika ciepła, posiadający również zamontowaną grzałkę elektryczną, pełniącą w układzie instalacji grzewczej funkcje gromadzenia określonej ilości wody i jednocześnie utrzymania jej stałej temperatury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do obliczenia ceny dla inwestycji polegającej na instalacji kolektorów słonecznych wraz z urządzeniami pomocniczymi w budynkach: w przedszkolu, w szkole podstawowej, w gimnazjum?
2.  Czy Gmina może odliczyć podatek VAT z danej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1. Usługa związana z zamontowaniem kolektorów na dachach budynków oraz prace związane z wykonaniem urządzeń pomocniczych, które będą prowadzone na parterze budynku w kotłowniach: w przedszkolu, w szkole podstawowej oraz gimnazjum będą opodatkowane stawką 22%.

Ad. 2. Gmina nie może odliczyć podatku VAT od danej inwestycji, ponieważ usługa nie jest związana ze sprzedażą opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy).

W myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Stosownie do § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7 % w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale12,

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z kolei celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego i co się z tym wiąże stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, należy uwzględniać regulacje wynikające z przywołanego art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina w ramach realizowanej inwestycji, która będzie dofinansowana z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska ma realizować inwestycję składającą się z zainstalowania kolektorów słonecznych na dachu przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum oraz urządzeń pomocniczych umieszczonych na parterze budynku, w kotłowniach. Kolektory poprzez system mocowania będą z tym budynkiem związane. Energia cieplna wyprodukowana przez instalację solarną wykorzystywana będzie do podgrzewania wody oraz w ograniczonym zakresie do ogrzewania budynków. Budynki, w których będą zainstalowane solary wykorzystywane są w celu kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży, w związku z tym służą do realizowania zadań oświatowych Gminy. Klasyfikacja statystyczna wykonywanych czynności, przedstawiona przez Zainteresowanego wskazuje grupowanie PKWiU – „29.72.14-00.40 – Kolektory słoneczne” – zasobniki ciepłej wody mające cechy wymiennika ciepła, posiadające również zamontowaną grzałkę elektryczną, pełniącą w układzie instalacji grzewczej funkcje gromadzenia określonej ilości wody i jednocześnie utrzymania jej stałej temperatury.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych PKOB (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne – 111,

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112,

*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Zatem budynki szkół podstawowych, gimnazjów i przedszkoli nie zostały wymienione przez ustawodawcę w dziale 11 PKOB, do którego odwołuje się art. 2 pkt 12 ustawy wskazując obiekty budownictwa mieszkaniowego dla potrzeb ustawy o podatku od towarów i usług.

Uwzględniając powołane przepisy, opodatkowaniu obniżoną do 7% stawką podatku od towarów i usług podlegają roboty (wymienione w powyższych regulacjach), wykonywane w obrębie bryły obiektu budownictwa mieszkaniowego.

W związku z powyższym, instalacja kolektorów słonecznych na dachu przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum oraz urządzeń pomocniczych umieszczonych na parterze budynku, w kotłowniach (na obiektach nie będących obiektami budownictwa mieszkaniowego) – nie korzysta z preferencyjnej stawki podatku obniżonej do 7%, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.

Ponadto, stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Z kolei, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Wskazać należy, iż czynność instalacji kolektorów słonecznych wraz z urządzeniami pomocniczymi w budynkach: przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum, zaklasyfikowana przez Gminę do grupowania PKWiU 29.72.14-00.40 nie została wymieniona w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisach aktów wykonawczych do tej ustawy, jako czynność zwolniona od podatku, bądź też korzystająca ze stawki preferencyjnej.

Reasumując, do obliczenia ceny dla inwestycji polegającej na instalacji kolektorów słonecznych wraz z urządzeniami pomocniczymi w budynkach: przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum, należy zastosować podstawową stawkę podatku w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

Podkreślić jednak należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji statystycznej, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Zainteresowanego w zakresie klasyfikacji statystycznej czynności będącej przedmiotem wniosku.

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 8 i pkt 15 cyt. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina w ramach realizowanej inwestycji, która będzie dofinansowana z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska ma realizować inwestycję składającą się z zainstalowania kolektorów słonecznych na dachu przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum oraz urządzeń pomocniczych umieszczonych na parterze budynku, w kotłowniach. Kolektory poprzez system mocowania będą z tym budynkiem związane. Energia cieplna wyprodukowana przez instalację solarną wykorzystywana będzie do podgrzewania wody oraz w ograniczonym zakresie do ogrzewania budynków. Budynki, w których będą zainstalowane solary wykorzystywane są w celu kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży, w związku z tym służą do realizowania zadań oświatowych Gminy. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Majątek powstały w wyniku realizacji inwestycji (kolektory słoneczne oraz urządzenia pomocnicze) nie będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych. Nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji udokumentowane będzie za pomocą faktury VAT wystawionej dla Gminy. Właścicielem kolektorów słonecznych i urządzeń pomocniczych po realizacji inwestycji będzie Gmina. Po zakończeniu inwestycji przez Gminę kolektory słoneczne oraz urządzenia pomocnicze zostaną przekazane nieodpłatnie na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego: szkole podstawowej, gimnazjum oraz przedszkolu. Inwestycja będzie finansowana częściowo z budżetu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska oraz częściowo z budżetu Gminy. Jednostki budżetowe nie będą ponosiły na rzecz Gminy kosztów związanych z eksploatacją urządzeń lub innych opłat związanych z realizacją inwestycji. Jednostki budżetowe nie będą obciążały Gminy jakimikolwiek opłatami w związku z realizacją inwestycji, np. z tytułu dzierżawy powierzchni dachowej.

Zatem, w myśl powołanych wyżej przepisów nabyte towary i usługi, związane z realizacją przedmiotowej inwestycji, nie będą służyły czynnościom opodatkowanym, ponieważ Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami. Tym samym, nie jest spełniony podstawowy warunek zawarty w art. 86 ust. 1 ustawy, co powoduje, iż Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Reasumując, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji polegającej na zainstalowaniu kolektorów słonecznych na dachu przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum oraz urządzeń pomocniczych umieszczonych na parterze budynku, w kotłowniach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia przez jednostkę budżetową podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji instalacji kolektorów słonecznych oraz urządzeń pomocniczych – w dniu 18 listopada 2010 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-1333/10-5/MN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.