Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-393/B/08/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-06-12
Teza: Czy wystąpi obowiązek do rozliczeń na terytorium Polski z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, w sytuacji zamieszkania i podjęcia pracy w Chinach i osiągania z tego tytułu przychodów?
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2008 r. (data wpływu 7 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu dochodów uzyskiwanych w Chinach - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu dochodów uzyskiwanych Chinach.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.**

Jest Pan obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, zameldowanym w Polsce. Obecnie przebywa Pan wraz z żoną i nieletnią córką w Tajlandii, na podstawie wizy uprawniającej do pracy i pobytu rodziny. Na terytorium Tajlandii jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony, a na terytorium Polski przebywa jedynie sporadycznie do 3 tygodni w roku.

Po wyjeździe z kraju (co miało miejsce w lutym 2000 r.) rozporządził trzy lata temu prawem własności nieruchomości (była to własność na prawie wspólności ustawowej z małżonką), w której zamieszkiwał do tej pory, na rzecz dorosłej córki (pomimo przeniesienia własności nieruchomości jest w niej nadal zameldowany). Ponadto nie rozwiązał Pan stosunku pracy w polskim zakładzie pracy, gdzie przebywa na urlopie bezpłatnym.

W związku z podjęciem zatrudnienia za granicą z Polski do Japonii wyjechał Pan w lutym 2000 r. i przebywał tam do października 2001 r. Od listopada 2001 r. do czerwca 2005 r. pracował Pan w Singapurze, a od czerwca 2005 r. pracuje w Tajlandii. Pozostali członkowie Pana rodziny to dorosła córka, która mieszka w Niemczech oraz dalsza rodzina i krewni mieszkający w Polsce.

Od 2001 r. nie osiąga Pan na terenie Polski żadnych dochodów i nie składa deklaracji podatkowych. Na terytorium RP jest Pan właścicielem trzech działek budowlanych i ma w użytkowaniu działkę letniskową zabudowaną domkiem, przy czym nie zamierza w najbliższym czasie zbywać tych nieruchomości. Poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie posiada Pan nieruchomości. Na terytorium Polski podlega Pan dobrowolnemu ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu oraz posiada na rachunku bankowym minimalne środki pieniężne przeznaczone na cele bieżących opłat w kraju. Nie posiada Pan certyfikatów rezydencji podatkowej z krajów, w których pracował od 2001 r.

We wrześniu 2008 r. zamierza Pan podjąć pracę na terytorium Chin.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy po wyjeździe z kraju jest Pan rezydentem podatkowym w Polsce?
2.  Czy wystąpił obowiązek składania we właściwym urzędzie skarbowym zeznań podatkowych za lata 2002-2007 z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych?
3.  Czy po wyjeździe z kraju należało złożyć we właściwym urzędzie skarbowym aktualizację zgłoszenia identyfikacyjnego NIP-3 w zakresie zmiany miejsca zamieszkania?
4.  Czy wystąpi obowiązek do rozliczeń na terytorium Polski z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, w sytuacji zamieszkania i podjęcia pracy w Chinach i osiągania z tego tytułu przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie czwarte. W zakresie pytań: pierwszego, drugiego i trzeciego zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie opodatkowania przychodów, które zostaną uzyskane w Chinach - umowa między Polską a Chinami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu przewiduje zastosowanie do obliczenia podatku od dochodów uzyskanych za granicą metodę wyłączenia z progresją. Dlatego też jeżeli podatnik nie będzie uzyskiwał dochodów na terytorium Rzeczypospolitej, nie będzie zobowiązany do składania rocznego zeznania. Jednakże w przypadku osiągnięcia dochodów na terytorium Polski, dochód osiągnięty w Chinach będzie wyłączony z podstawy opodatkowania. Zdaniem Wnioskodawcy, dla ustalenia stawki podatku od dochodu osiągniętego w Polsce, należy zastosować stawkę podatku właściwą dla całego dochodu, tzn. łącznie z dochodem osiągniętym w Chinach.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Natomiast jeżeli osoby fizyczne nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 3 ust. 1a, zdefiniowano pojęcie osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za którą uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 4a ww. przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 i 2 umowy z dnia 7 czerwca 1988 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1989 r. Nr 13, poz. 65) określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, miejsce siedziby zarządu, miejsce rzeczywistego zarządu albo gdy stosuje się wobec niej inne kryteria o podobnym charakterze.

Jeżeli stosownie do ww. postanowień niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony w następujący sposób:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter a) do c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, od czerwca 2005 r. do chwili obecnej przebywa Pan wraz z żoną i nieletnią córką w Tajlandii. Tam też osiągał dochody jednocześnie nie uzyskując w tym czasie żadnych dochodów w Polsce. Ponadto w Polsce przebywa Pan jedynie do 3 tygodni w roku. We wrześniu 2008 r. zamierza Pan podjąć pracę na terytorium Chin i tam zamieszkiwać.

Należy przyjąć, iż w świetle powołanych przepisów osoba ma miejsce zamieszkania w państwie, w którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych).

Zatem mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż w 2008 r. dla celów podatkowych posiada Pan miejsce zamieszkania kolejno na terytorium: Tajlandii i Chin. W tych państwach Pan mieszka (będzie mieszkał) i uzyskuje (będzie uzyskiwał) dochody. Oznacza to, iż w 2008 r. nie posiada Pan powiązań osobistych z Polską i po wyjeździe z kraju nie jest rezydentem podatkowym w Polsce.

Przeniesienie ośrodka interesów życiowych za granicę oznacza, iż w 2008 r. podlega Pan w Polsce opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).

Jednakże wbrew stanowisku Wnioskodawcy, w przypadku osiągnięcia dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy zastosować art. 23 ust. 2 ww. umowy, który stanowi, iż w Chinach podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący:

1.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Chinach osiąga dochód w Polsce, kwota podatku dochodowego płatnego w Polsce zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być zaliczona na poczet podatku chińskiego nałożonego na tę osobę. Jednakże zaliczona kwota nie może przekroczyć kwoty chińskiego podatku od tego dochodu, obliczonej zgodnie z prawem podatkowym i przepisami w Chinach.
2.  Jeżeli dochód osiągnięty w Polsce jest dywidendą wypłacaną przez spółkę mającą siedzibę w Polsce spółce mającej siedzibę w Chinach i która posiada nie mniej niż dziesięć procent akcji spółki wypłacającej dywidendę, zaliczenie będzie uwzględniało podatek zapłacony w Polsce przez spółkę wypłacającą dywidendę w odniesieniu do jej dochodu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Pan jako osoba niebędąca polskim rezydentem i nieosiągająca dochodów w Polsce, nie będzie miał obowiązku złożenia rocznego zeznania podatkowego za 2008 r. Jednakże w przypadku osiągnięcia dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w zeznaniu rocznym, zastosowanie znajdzie wyżej wskazana zasada.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.