Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.114.2018.1.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-23
Teza: w zakresie prawa do zwrotu akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy
Słowa kluczowe: akcyza; rejestracja; rejestracja-rejestracja czasowa; samochód; zakup; zwrot
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 maja 2018 r. (data wpływu – 23 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do zwrotu akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie braku prawa do żądania przez organ dodatkowych dokumentów ponad te określone w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy, w tym odrębnego dowodu uiszczenia akcyzy;
*   **prawidłowe**– w pozostałym zakresie;
*   **nieprawidłowe** – w zakresie możliwości ubiegania się o zwrot zapłaconej akcyzy w przypadku rejestracji czasowej pojazdu przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej.

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2018 r wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do zwrotu akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą między innymi w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej pojazdów samochodowych nowych. Sprzedaż odbywa się na rzecz nabywców mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w Polsce oraz na rzecz nabywców mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium UE oraz poza tym obszarem.

Wnioskodawca dokonuje zakupu nowego pojazdu samochodowego (dotychczas niezarejestrowanego na terytorium RP), od którego podatek akcyzowy został uiszczony przez Importera, a następnie przed jego zarejestrowaniem w Polsce dokonuje zbycia pojazdu na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terytorium RP, lecz państwie członkowskim UE (dokonuje eksportu), a następnie występuje o zwrot uiszczonej akcyzy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jakie dokładnie dokumenty Wnioskodawca powinien przedłożyć wraz z wnioskiem o zwrot akcyzy, by wykazać zapłatę akcyzy na terytorium RP oraz dostawę towarów do odbiorcy z państwa członkowskiego UE?
2.  Czy wystarczającymi dokumentami do ubiegania się o zwrot zapłaconej akcyzy jest przedłożenie kopii dokumentów wskazujących zapłatę akcyzy w Polsce, kopii listu przewozowego potwierdzającego dostawę pojazdu samochodowego do jego nabywcy, oświadczenie nabywcy potwierdzającego odbiór pojazdu samochodowego?
3.  Czy obligatoryjne jest przedkładanie dokumentu zapłaty akcyzy, jeżeli na fakturze lub innym dokumencie znajduje się zapis potwierdzający zapłatę podatku przez dealera samochodowego lub importera pojazdu?
4.  Czy w przypadku opuszczenia terytorium RP przez pojazd przed dokonaniem stałej rejestracji podatnik może ubiegać się o zwrot akcyzy i jaki dokument świadczy o momencie opuszczenia terytorium RP przez pojazd?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Zgodnie z art. 107 ust. 3 i 4 ustawy o podatku akcyzowym: ,,Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3.”

Zdaniem Wnioskodawcy dokumentami wystarczającymi do złożenia wniosku o zwrot zapłaconej akcyzy jest przedłożenie kopii dokumentów wskazujących zapłatę akcyzy w Polsce lub kopii dokumentu, na którym zawarty został zapis, iż akcyza została uiszczona, kopia listu przewozowego potwierdzającego dostawę pojazdu samochodowego do jego nabywcy (CMR), oświadczenie nabywcy potwierdzającego odbiór pojazdu samochodowego.

Brak jest uzasadnionych podstaw żądania przez Urzędy Skarbowe dodatkowych dokumentów ponad te określone w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy o podatku akcyzowym

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy wystarczającym jest przedłożenie kopii dokumentów wskazanych w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym (powinno być podatku akcyzowym – przypis organu), albowiem przepisy nie nakładają na podatników obowiązku przedkładania oryginałów dokumentów.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy wystarczającym jest dołączenie do wniosku o zwrot akcyzy faktury z wykazaną kwotą akcyzy. Brak jest podstaw do żądania przez organ odrębnego dowodu uiszczenia akcyzy.

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy dopuszczalnym w świetle przepisów prawa jest ubieganie się przez podatnika o zwrot akcyzy w sytuacji, gdy został złożony wniosek o zarejestrowanie podjazdu, lecz przed dniem jego zarejestrowania nastąpiło zbycie pojazdu i dokonana została dostawa wewnątrzwspólnotowa.

Dokumentami świadczącymi o opuszczeniu terytorium RP przez pojazd w celu dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy jest list przewozowy (CMR) na którym wskazana jest data odbioru pojazdu przez nabywcę

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za :

*   **nieprawidłowe** – w zakresie braku prawa do żądania przez organ dodatkowych dokumentów ponad te określone w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy, w tym odrębnego dowodu uiszczenia akcyzy;
*   **prawidłowe** – w pozostałym zakresie;
*   **nieprawidłowe** – w zakresie możliwości ubiegania się o zwrot zapłaconej akcyzy w przypadku rejestracji czasowej pojazdu przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1114 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 100 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3.  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

1.  wyprodukowanego na terytorium kraju,
2.  od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy, podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodem osobowym, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli ta dostawa albo eksport są realizowane w jego imieniu, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Przy czym, w myśl ust. 2 ww. artykułu, zwrotowi nie podlega akcyza w kwocie niższej niż minimalna kwota zwrotu.

W myśl art. 107 ust. 3 i 4 ustawy podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3.

Jednocześnie zgodnie z art. 107 ust. 5 ustawy organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, są właściwy naczelnik urzędu skarbowego i właściwy dyrektor izby administracji skarbowej.

Ponadto szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, minimalną kwotę zwrotu akcyzy, wzór wniosku o zwrot akcyzy oraz terminy zwrotu akcyzy uwzględniając konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy oraz ekonomiczną opłacalność dokonania zwrotu akcyzy, określono w treści, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 107 ust. 6 ustawy, rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 174).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia warunkiem otrzymania zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego realizowanego bez udziału przewoźnika lub spedytora, przy użyciu własnego środka transportu, jest złożenie przez podmiot, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, pisemnego oświadczenia o terminie i sposobie wywozu oraz miejscu dostarczenia samochodu osobowego poza terytorium kraju.

W przypadku gdy oświadczenia, o których mowa w ust. 1, oraz dokumenty wymienione w art. 107 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej „ustawą”, nie potwierdzają wykonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, podmiot obowiązany jest do przedłożenia innych dokumentów wskazujących na ich wykonanie, w szczególności:

Zatem Organ nie może w pełni zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy dotyczącym pytania nr.1, tj. że cyt. ,,Brak jest uzasadnionych podstaw żądania przez Urzędy Skarbowe dodatkowych dokumentów ponad te określone w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy o podatku akcyzowym”, gdyż jak wskazuje ust. 2 ww. rozporządzenia, gdy dokumenty wymienione w art. 107 ust. 3 ustawy nie potwierdzają wykonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo exportu podmiot obowiązany jest do przedłożenia innych dokumentów wskazujących na ich wykonanie.

Dokumentami w szczególności winny być dokumenty wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia tj.:

1.  dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju za samochód osobowy, który został dostarczony wewnątrzwspólnotowo albo wyeksportowany;
2.  dokumenty potwierdzające dostawę wewnątrzwspólnotową samochodu osobowego;
3.  dokumenty potwierdzające eksport samochodu osobowego.

Przy czym katalog dokumentów nie jest zamknięty.

Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że aby ubiegać się o zwrot akcyzy z tytułu wywozu poza terytorium kraju samochodu, należy, w ciągu roku od dnia dokonania eksportu lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, złożyć wniosek (wzór wniosku określa załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodów osobowych) do którego należy załączyć następujące dokumenty:

1.  dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy,
2.  dokumenty potwierdzające wykonanie eksportu albo dostawy wewnątrzwspólnotowej, w szczególności:
    *   dokumenty przewozowe, a w przypadku eksportu albo dostawy wewnątrzwspólnotowej realizowanego bez udziału przewoźnika lub spedytora, przy użyciu własnego środka transportu pisemne oświadczenie o terminie i sposobie wywozu oraz miejscu dostarczenia samochodu poza terytorium kraju,
    *   faktura,
    *   specyfikacja dostawy,
    *   inne dokumenty handlowe związane z eksportem,
    *   dokumenty celne (w przypadku eksportu).

A jeśli ww. dokumenty lub oświadczenie nie potwierdzają wykonania eksportu albo dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu, podmiot obowiązany jest do przedłożenia innych dokumentów wskazujących na jego dokonanie, w szczególności:

*   korespondencji handlową,
*   dokumentu dotyczącego ubezpieczenia lub frachtu,
*   dokumentu potwierdzającego zapłatę za dokonany eksport albo dostawę wewnątrzwspólnotową.

Zatem w gestii Wnioskodawcy składającego wniosek o zwrot akcyzy jest posiadanie dokumentów, które będą odzwierciedlały faktyczną zapłatę akcyzy na terytorium kraju i potwierdzały dostawę wewnątrzwspólnotową. Tym samym w ocenie Organu, wskazane we wniosku dokumenty mogłyby służyć ewentualnemu zwrotowi przy czym podkreślić należy, że to nie w trakcie postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, a w trakcie kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego właściwy organ może dokonywać oceny, czy zgromadzone przez Wnioskodawcę dokumenty i podejmowane działania wypełniały warunki uprawniające do zwrotu akcyzy.

Mając zatem powyższe na uwadze, należy stwierdzić że stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie nie może być uznane za bezwzględnie prawidłowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, oceniane całościowo, należy uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie możliwości złożenia kopii ww. dokumentów to należy zauważyć, że przepisy w zakresie podatku akcyzowego nie regulują tej kwestii. Należy się tutaj odwołać do przepisów ogólnych ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że dopuszczalne jest przedłożenie kopii dokumentów stanowiących załączniki do wniosku o zwrot akcyzy, przy czym należy mieć na uwadze, że przedsiębiorca może być zobowiązany do okazania oryginału dokumentu, jeśli wiarygodność kopii może budzić uzasadnione wątpliwości.

Należy zatem uznać, że Wnioskodawca zamiast oryginalnych dokumentów, wraz z wnioskiem o zwrot akcyzy, może złożyć kopię dokumentów wskazujących zapłatę akcyzy, kopię listu przewozowego potwierdzającego dostarczenie pojazdu do nabywcy oraz kopię oświadczenia nabywcy o odebraniu samochodu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Jak wynika z cytowanego powyżej art. 107 ust. 4 ustawy, do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy. Czyli jako dokument potwierdzający zapłatę akcyzy może posłużyć - samodzielnie albo łącznie z dowodem zapłaty akcyzy na terytorium kraju - faktura z wykazaną kwotą akcyzy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.

Na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo o ruchu drogowym, dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe.

Zgodnie natomiast z art. 72 ust. 1 pkt 6a i ust. 1b ww. ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju ,,samochodowy inny”, podrodzaj ,,czterokołowiec” (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj ,,czterokołowiec lekki” (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.

W przypadku nabycia samochodu osobowego lub pojazdu, o których mowa w ust. 1 pkt 6a, od wyspecjalizowanego salonu sprzedaży w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju może być zastąpiony oświadczeniem wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, że posiada oryginał lub kopię dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od tego samochodu osobowego lub pojazdu (ust. 1b art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Stosownie do art. 74 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu, wydając pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.

W myśl art. 74 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym czasowej rejestracji dokonuje się:

1.  z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2.  na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
    1.  wywozu pojazdu za granicę,
    2.  przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    3.  przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy;
3.  na wniosek jednostki uprawnionej lub jednostki badawczej producenta pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części - w celu umożliwienia odpowiednich badań.

Z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków umożliwiających zwrot akcyzy od samochodu osobowego będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy albo eksportu jest brak jego rejestracji na terytorium kraju.

Użyte w art. 107 ust. 1 ustawy sformułowanie, że zwrot zapłaconej akcyzy przysługuje jeżeli samochód osobowy nie był zarejestrowany „na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w momencie dokonywania jego dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu” oznacza, że w momencie wywozu samochodu za granicę samochód nie tylko nie jest zarejestrowany, ale i nie był zarejestrowany na terytorium kraju w przeszłości.

Zatem należy stwierdzić, że w przypadku gdy Wnioskodawca zakupi samochody osobowe, od których została zapłacona w Polsce akcyza a następnie niezarejestrowane przemieści na terytorium kraju do klienta zagranicznego z Unii Europejskiej albo spoza UE, tj. dokona ich dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu będzie uprawniony do wystąpienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zwrot kwoty akcyzy na podstawie art. 107 ustawy. Przy czym, ubiegając się o zwrot Wnioskodawca będzie musiał zastosować się do dyspozycji zawartych w art. 107 ustawy oraz rozporządzenia. Zaznaczyć należy, że o zasadności zwrotu podatku rozstrzyga właściwy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 107 ust. 5 ustawy.

Ustawa o podatku akcyzowym w zakresie opodatkowania samochodów osobowych podatkiem akcyzowym, nie rozróżnia typów rejestracji, o których mowa w ustawie – Prawo o ruchu drogowym. Natomiast przepis art. 72 ust. 1 ustawy o ruchy drogowym zawiera ogólną normę odnoszącą się do każdej rejestracji, a więc również i do rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 tej ustawy. Zarówno przy rejestracji czasowej jak i rejestracji pojazdu, o których mowa w art. 72 i 74 ustawy o ruchu drogowym, warunkiem dokonania takiej rejestracji jest wymóg uprzedniej zapłaty akcyzy. Bez znaczenia jest także, w przypadku rejestracji czasowej dla celów podatkowych, cel dokonania takiej rejestracji (np. wywóz pojazdu za granicę lub tymczasowe dopuszczenie do ruchu drogowego).

Gdyby wolą ustawodawcy, dla potrzeb podatku akcyzowego, było takie rozróżnienie pojęcia „rejestracji” to wskazałby to w ustawie przez doprecyzowanie o jaki rodzaj rejestracji chodzi. Natomiast w sytuacji gdy ustawodawca posłużył się ogólnym pojęciem „rejestracji” - czyli wpisanie kogoś lub czegoś (w tym przypadku samochodu) do odpowiedniego rejestru zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - bez odwoływania się do poszczególnych rodzajów rejestracji przewidzianych w tych przepisach, to przyjęcie, że w art. 107 ustawy mowa jest wyłącznie o rejestracji stałej albo też o czasowej ale bez uwzględnienia rejestracji, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o ruchu drogowy, jest bezzasadne.

Powyższa argumentacja znajduje potwierdzenie między innymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (por. wyrok WSA z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt. III SA/Po 296/15), który podtrzymuje decyzję organów podatkowych o odmowie dokonania zwrotu akcyzy. Powołując się na uzasadnienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I GSK 124/13, CBOSA oraz wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1168/10, CBOSA), WSA zauważył w tym orzeczeniu, że przepis art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zawiera ogólną normę odnosząca się do każdej rejestracji, a więc również i do rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 tej ustawy: „Gdyby rzeczywiście zamiarem racjonalnie działającego ustawodawcy miało być zróżnicowanie określonych w art. 107 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym skutków prawnopodatkowych rejestracji stałej oraz rejestracji czasowej, to z pewnością wyraziłby swoją wolę w omawianej kwestii w zdecydowanie inny sposób, niż to uczynił”.

Podobne stanowisko Sąd przyjął również w wyroku z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt III Sa/Po 324/15. Ponadto, w wyroku NSA z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt I GSK 896/15, oddalającym skargę kasacyjną w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w odniesieniu do instytucji rejestracji „(…) ustawa o podatku akcyzowym nie wprowadza w tej kwestii jakiegokolwiek zróżnicowania na rejestrację czasową albo rejestrację stałą. Językowe brzmienie przepisu wskazuje, że prawo zwrotu podatku akcyzowego warunkowane jest tym, aby samochód osobowy był pojazdem wcześniej w ogóle niezarejestrowanym na terytorium kraju”.

Dokonanie jakiejkolwiek rejestracji samochodu – również rejestracji czasowej – wyklucza zatem możliwość zwrotu akcyzy w świetle przepisu art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. W związku z powyższym, jeśli Wnioskodawca dokona wewnątrzwspólnotowej dostawy albo eksportu samochodu osobowego, który został uprzednio czasowo zarejestrowany na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, nie spełni on wszystkich warunków, o których mowa w ww. przepisie, a co za tym idzie, zwrot akcyzy nie będzie mu przysługiwał.

Zatem odpowiadając na pytanie Wnioskodawcy należy stwierdzić, że brak stałej rejestracji nie jest warunkiem wystarczającym do stwierdzenia, że przysługuje prawo do zwrotu akcyzy z tytułu wywiezienia pojazdu poza granice kraju.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie części pierwszej pytania nr 4 należy uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie zaś dokumentu który określałby moment opuszczenia terytorium kraju przez samochód, to należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że takim dokumentem będzie list przewozowy (CMR) na którym wskazana jest data odbioru pojazdu przez nabywcę.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie części drugiej pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Podsumowując:

1.  katalog dokumentów potwierdzających wykonanie eksportu albo dostawy wewnątrzwspólnotowej jest katalogiem otwartym, tym samym w razie konieczności, właściwy organ podatkowy ma podstawy prawne do żądania innych dokumentów niż te wymienione wprost w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy;
2.  składając wniosek o zwrot podatku akcyzowego można do niego dołączyć kopię wymaganych dokumentów;
3.  jako dokument potwierdzający zapłatę akcyzy może posłużyć - samodzielnie albo łącznie z dowodem zapłaty akcyzy na terytorium kraju - faktura z wykazaną kwotą akcyzy;
4.  brak stałej rejestracji nie przesądza o prawie do zwrotu akcyzy z tytułu wywiezienia pojazdu poza granice kraju;
5.  moment opuszczenia terytorium kraju przez samochód, można określić na podstawie listu przewozowego (CMR) na którym wskazana jest data odbioru pojazdu przez nabywcę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za:

*   nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do żądania przez organ dodatkowych dokumentów ponad te określone w art. 107 ust. 3 i 4 ustawy, w tym odrębnego dowodu uiszczenia akcyzy;
*   prawidłowe – w pozostałym zakresie;
*   nieprawidłowe – w zakresie możliwości ubiegania się o zwrot zapłaconej akcyzy

w przypadku rejestracji czasowej pojazdu przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.