Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.230.2020.3.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-26
Teza: Opodatkowania podatkiem od gier hazardowych organizowanej zabawy
Słowa kluczowe: podatnik
Przepisy: [GRY] Ustawa o grach hazardowych -Rozdział 7 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 grudnia 2020 r. (data wpływu 17 grudnia 2020 r.), uzupełnione pismem z 8 stycznia 2021 (data wpływy 8 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od gier hazardowych w zakresie braku opodatkowania organizowanej zabawy - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2020 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od podatku od gier hazardowych w zakresie braku opodatkowania organizowanej zabawy. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 8 stycznia 2021 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 29 grudnia 2020 r. znak: 0111-KDIB3-3.4013.230.2020.1.PK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Podczas planowego wydarzenia (eventu), organizator (wnioskodawca) zamierza ustawić maszynę do chwytania zabawek oraz przygotować aplikację komputerową, która będzie odzwierciedlała aktualne ułożenie przedmiotów w niej znajdujących się (produktów sponsora wydarzenia) i umożliwiała sympatykowi wydarzenia (graczowi) wzięcie udziału w zabawie poprzez aplikację, tj. Sympatyk wydarzenia będzie mógł za pomocą aplikacji sterować maszyną i chwytać gadżety sponsorskie. Z uwagi na to, że event będzie organizowany w czasie pandemii wyżej opisana zabawa, zostanie przeprowadzona w Internecie, żeby jednak ją uatrakcyjnić gracz będzie widział w czasie rzeczywistym ruchy automatu, którym steruje. Najwyższa wartość gadżetu sponsorskiego, nie będzie wyższa niż kwota 18,50 PLN, uczestnictwo w zabawie nie podlega opłacie. Organizator nie przewiduje ograniczeń wiekowych- taktując to jako zabawę rodziną, dostępną dla graczy spoza terytorium Polski.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

Przedmiotem wniosku jest uzyskanie interpretacji w zakresie rozpoznania obowiązku do zapłaty podatku od gier.

Organizowana przez wnioskodawcę zabawa interaktywna przy wykorzystaniu internetu, nie jest grą hazardową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, ponieważ odbywa się przy wykorzystaniu aplikacji internetowej, bez konieczności ponoszenia żadnych opłat przez jej Uczestnika oraz nie łączy się z obowiązkiem zakupu towarów, oraz nie posiada elementu losowości, który w sprawie o sygnaturze akt II GSK 3435/17 - wyrok NSA (N) z dnia 29-09-2020 został określony jako: „Pojęcie „losowości” użyte w kontekście gier hazardowych, związane jest z zależnością wyniku gry w szczególności od przypadku rozumianego jako zdarzenie lub zjawisko, których nie da się przewidzieć. Wystąpienie „przypadku” oznacza, iż wynik gry jest nieprzewidywalny z punktu widzenia grającego i nie zależy wyłącznie od jego możliwości czy umiejętności”.

W przedmiotowej sprawie uchwycenie gadżetu zależy jedynie od umiejętności i zręczności Uczestnika zabawy. Aplikacja komputerowa nie jest projektowana tak aby „x” kolejnych zagrań było przegranymi. Zabawa jest planowana do chwili kiedy ilość gadżetów zostanie wyczerpana. W przedmiotowej sprawie gracz będzie miał możliwość stworzenia własnej strategii umożliwiającej zdobycie gadżetu sponsorskiego, zaś efekt zależy od zręczności Uczestnika zabawy, przez co ma on wpływ na ostateczny wynik zabawy, tym samym umożliwienie osiągnięcia zakładanego przez Uczestnika zabawy wyniku, eliminuje element losowości.

Udział w zabawie będzie polegał na tym aby za pomocą aplikacji dostępnej na stronie internetowej dedykowanej dla eventu, adres której nie jest jeszcze znany, Uczestnik zabawy mógł przy wykorzystaniu zdolności zręcznościowych zdobyć gadżet sponsora. Celem uatrakcyjnienia zabawy, oraz dania możliwości innym osobom obserwowania zmagań sprawnościowych uczestników, wnioskodawca ustawi maszynę do chwytania zabawek która w czasie rzeczywistym będzie pokazywała aktualne położenie gadżetów sponsorskich oraz ruchy jakie w aplikacji wykonuje Uczestnik zabawy. Najwyższa wartość gadżetu sponsorskiego, nie będzie wyższa niż kwota 18,50 PLN brutto, uczestnictwo w zabawie nie podlega opłacie, ani nie wymaga udziału w jakiejkolwiek akcji promocyjnej oraz nie jest powiązane w jakikolwiek sposób z zakupem towarów.

W związku z powyższym opisem zadano pytanie:

Czy powstaje po stronie organizatora wydarzenia obowiązek zapłaty podatku, o którym mowa w art. 71 ustawy o grach hazardowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku, o którym mowa w art. 71 ustawy o grach hazardowych z uwagi na fakt, iż osoba biorąca udział w grze nie wnosi opłaty za przystąpienie do gry. Sama forma gry została wybrana z uwagi na stan pandemii w normalnych warunkach hostessy rozdawały by uczestnikom wydarzenia próbki sponsorów lub drobne gadżety sponsorskie typu smycze, przypinki z logo sponsora, obrandowane pendrivy o małej pojemności. Wybrana przez organizatora forma zabawy służy uatrakcyjnieniu wydarzenia i możliwości rozdania gadżetów sponsora bezkontaktowo - zaś sama zabawa pozwala uczestnikowi na zaangażowanie w event i zapoznanie się z marką i produktami sponsora. Samo użycie automatu, bez wnoszenia opłaty nie może implikować powstania obowiązku podatkowego po stronie organizatora.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 2094) - zwanej dalej ustawą - grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1-11 ustawy, grami losowymi są gry, w tym urządzane przez sieć Internet, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku. Są to:

1.  gry liczbowe - gry, w których wygraną uzyskuje się przez prawidłowe wytypowanie liczb, znaków lub innych wyróżników, a wysokość wygranych zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek, oraz gra liczbowa keno, w której wygraną uzyskuje się przez prawidłowe wytypowanie liczb, a wysokość wygranych stanowi iloczyn wpłaconej stawki i mnożnika ustalonego dla poszczególnych stopni wygranych;
2.  loterie pieniężne, w których uczestniczy się przez nabycie losu lub innego dowodu udziału w grze, a podmiot urządzający loterię oferuje wyłącznie wygrane pieniężne;
3.  gra telebingo, w której uczestniczy się przez nabycie dowodu udziału w grze zawierającego przypadkowe zestawy liczb lub znaków z góry ustalonego zbioru liczb lub znaków, przeprowadzana na skalę ogólnokrajową z losowaniem nadawanym jako audycja telewizyjna, a podmiot urządzający grę oferuje wygrane pieniężne lub rzeczowe;
4.  gry cylindryczne, w których uczestniczy się w grze przez wytypowanie liczb, znaków lub innych wyróżników, a wysokość wygranej zależy od określonego z góry stosunku wpłaty do wygranej, zaś wynik gry ustalany jest za pomocą urządzenia obrotowego lub gry cylindryczne urządzane na tych zasadach w sieci Internet;
5.  (uchylony);
6.  gry w kości;
7.  gra bingo pieniężne, w której uczestniczy się przez nabycie przypadkowych zestawów liczb z ustalonego z góry zbioru liczb, a podmiot urządzający grę oferuje wyłącznie wygrane pieniężne, których wysokość zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek;
8.  gra bingo fantowe, w której uczestniczy się przez nabycie przypadkowych zestawów liczb z ustalonego z góry zbioru liczb, a podmiot urządzający grę oferuje wyłącznie wygrane rzeczowe;
9.  loterie fantowe, w których uczestniczy się przez nabycie losu lub innego dowodu udziału w grze, a podmiot urządzający loterię oferuje wyłącznie wygrane rzeczowe;
10.  loterie promocyjne, w których uczestniczy się przez nabycie towaru, usługi lub innego dowodu udziału w grze i tym samym nieodpłatnie uczestniczy się w loterii, a podmiot urządzający loterię oferuje wygrane pieniężne lub rzeczowe;
11.  loterie audioteksowe, w których uczestniczy się przez odpłatne:
    1.  połączenie telefoniczne,
    2.  wysyłanie wiadomości tekstowych z użyciem publicznej sieci telekomunikacyjnej.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy zakładami wzajemnymi są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu:

1.  wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory;
2.  zaistnienia różnych zdarzeń, w tym zdarzeń wirtualnych, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej - bukmacherstwo.

Zgodnie z art. 3 ustawy grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości.

Grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy (art. 5 ustawy).

Grami w karty są gry black jack, poker i baccarat, jeżeli są rozgrywane o nagrody pieniężne lub rzeczowe (art. 5a ustawy).

Minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, na wniosek lub z urzędu, w drodze decyzji, czy gry lub zakłady posiadające cechy wymienione w ust. 1-5a są grami losowymi, zakładami wzajemnymi, grami w karty albo grami na automacie w rozumieniu ustawy (art. 2 ust. 6 ustawy).

M.in., w ww. przepisach ustawodawca określił czym są gry hazardowe, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od gier hazardowych.

Na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy podatnikiem podatku od gier jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która urządza gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji lub udzielonego zezwolenia, z wyłączeniem loterii promocyjnych, podmiot urządzający gry objęte monopolem państwa oraz uczestnik turnieju gry w pokera organizowanego przez podmiot posiadający koncesję na prowadzenie kasyna gry.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od gier jest m.in urządzanie gier hazardowych, z wyłączeniem urządzania loterii promocyjnych, loterii fantowych i gry bingo fantowe, o których mowa w art. 7 ust. 1a, oraz urządzania pokera rozgrywanego w formie turnieju gry pokera (art. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy).

Na mocy art. 71 ust. 3 (zdanie pierwsze) ustawy obowiązek podatkowy w podatku od gier powstaje z dniem rozpoczęcia urządzania gier hazardowych.

Na podstawie art. 75 ust. 1 i 2 ustawy podatnicy, z wyłączeniem podatników w pokerze rozgrywanym w formie turnieju gry pokera, są obowiązani, bez wezwania, do:

1.  składania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracji podatkowych dla podatku od gier, według ustalonego wzoru,
2.  obliczania oraz wpłacania podatku od gier na rachunek właściwego urzędu skarbowego

\-za okresy miesięczne, w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie.

Podatnicy urządzający gry liczbowe są obowiązani, bez wezwania, do obliczenia i zapłaty podatku od gier na rachunek właściwego urzędu skarbowego, wstępnie za okresy dzienne.

W świetle powyższych przepisów należy uznać, że podatnikiem podatku od gier i osobą zobowiązaną do rozliczenia podatku od gier jest podmiot urządzający gry hazardowe.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca zamierza zorganizować zabawę w ramach której zamierza ustawić maszynę do chwytania zabawek oraz przygotować aplikację komputerową, która będzie odzwierciedlała aktualne ułożenie przedmiotów w niej znajdujących się (produktów sponsora wydarzenia) i umożliwiała sympatykowi wydarzenia (graczowi) wzięcie udziału w zabawie poprzez aplikację. Sympatyk wydarzenia będzie mógł za pomocą aplikacji sterować maszyną i chwytać gadżety sponsorskie. Z uwagi na to, że event będzie organizowany w czasie pandemii wyżej opisana zabawa, zostanie przeprowadzona w Internecie, żeby jednak ją uatrakcyjnić gracz będzie widział w czasie rzeczywistym ruchy automatu, którym steruje. Najwyższa wartość gadżetu sponsorskiego, nie będzie wyższa niż kwota 18,50 PLN, uczestnictwo w zabawie nie podlega opłacie.

Jak wskazał Wnioskodawca - w opisie zdarzenia przyszłego - organizowana przez niego zabawa interaktywna przy wykorzystaniu internetu, nie jest grą hazardową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. W przedmiotowej sprawie uchwycenie gadżetu zależy jedynie od umiejętności i zręczności Uczestnika zabawy. Aplikacja komputerowa nie jest projektowana tak aby „x” kolejnych zagrań było przegranymi. Zabawa jest planowana do chwili kiedy ilość gadżetów zostanie wyczerpana. W przedmiotowej sprawie gracz będzie miał możliwość stworzenia własnej strategii umożliwiającej zdobycie gadżetu sponsorskiego, zaś efekt zależy od zręczności Uczestnika zabawy, przez co ma on wpływ na ostateczny wynik zabawy, tym samym umożliwienie osiągnięcia zakładanego przez Uczestnika zabawy wyniku, eliminuje element losowości.

Udział w zabawie będzie polegał na tym aby za pomocą aplikacji dostępnej na stronie internetowej dedykowanej dla eventu, adres której nie jest jeszcze znany, Uczestnik zabawy mógł przy wykorzystaniu zdolności zręcznościowych zdobyć gadżet sponsora.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w związku z tym, iż opisana zabawa nie jest grą hazardową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych (co wynika z opisu zdarzenia przyszłego), to jej urządzenie nie podlega regulacją ustawy o grach hazardowych. W konsekwencji Wnioskodawca z tytułu jej urządzania nie jest podatnikiem podatku od gier, a sama zabawa nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W stanowisku swym Wnioskodawca stwierdził, że „nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku, o którym mowa w art. 71 ustawy o grach hazardowych z uwagi na fakt, iż osoba biorąca udział w grze nie wnosi opłaty za przystąpienie do gry. (…) Samo użycie automatu, bez wnoszenia opłaty nie może implikować powstania obowiązku podatkowego po stronie organizatora”.

Należy podkreślić, że brak opodatkowania opisanej we wniosku zabawy nie wynika z okoliczności, że gracz nie ponosi opłat za udział w zabawie, ale ze względu, że opisana zabawa – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego - nie jest grą hazardowa w rozumieniu ustawy. Dlatego też pomimo, że Wnioskodawca w opisanej sprawę nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od gier (co wynika to z innych przyczyn niż wskazał Wnioskodawca), nie można się zgodzić z prezentowanym stanowiskiem, w którym przedstawiono błędne uzasadnienie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, oceniane całościowo, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W interpretacji przyjęto za opisem zdarzenia przyszłego, że opisana zabawa nie jest grą hazardową. Kwestia ta nie była przedmiotem interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.