Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-293/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-10
Teza: Czy powstałe różnice kursowe, ustalone od spłat kredytów winny wywoływać skutek podatkowy, o którym mowa w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy może ustalonych różnic kursowych nie ujmować w rozliczeniu podatkowym?
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt dewizowy; kredyt-przewalutowanie kredytu; kredyt-spłata kredytu; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02 kwietnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 10 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy powstałe różnice kursowe, ustalone od spłat kredytów wywołają skutek podatkowy o którym mowa w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy powstałe różnice kursowe, ustalone od spłat kredytów wywołają skutek podatkowy o którym mowa w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zaciągnęła kredyty inwestycyjne z przeznaczeniem na modernizacje nieruchomości. Zgodnie z zawartymi umowami kwoty kredytów zostały określone w dolarach amerykańskich (USD) oraz we frankach szwajcarskich (CHF). Inwestycje w nieruchomości, finansowane z tych kredytów zostały zakończone i oddane do użytkowania w latach 1999 - 2003.

W 2004 roku dokonano przewalutowania kredytów na walutę EURO poprzez przeliczenie kwot wyrażonych w USD i CHF. Przewalutowanie odbyło się bez przepływu środków pieniężnych. W związku z przewalutowaniem kredytów zawarto stosowne aneksy do umów kredytowych. Środki pieniężne z transz kredytów uruchamiane były w następujący sposób:

*   w przypadku kredytu w USD kwoty uzyskane z uruchomienia transz przeliczone zostały wg kursu kupna dewiz banku-kredytodawcy, obowiązującego w dniu wypłacenia transzy a Spółka otrzymała na rachunek bankowy środki pieniężne w złotych polskich,
*   w przypadku kredytu wyrażonego w CHF transze kredytu wykorzystane zostały poprzez obciążenie rachunku kredytowego kwotą w CHF wynikającą z przewalutowania dyspozycji płatniczych ważonych w złotych polskich, przy zastosowaniu kursu kupna CHF, obowiązującego w banku-kredytodawcy w dniu realizacji operacji (niektóre transze uruchamiano przy zastosowaniu kursu wynegocjowanego przez Spółkę). Spółka otrzymywała na rachunek bankowy środki pieniężne w złotych polskich.

Zgodnie z w/w umowami kredytowymi, do końca 2004 r. spłaty rat kapitałowych dokonywane były w złotych polskich w równowartości kwot wyrażonych w CHF i USD, przeliczonych po kursie sprzedaży CHF i USD obowiązującym w banku-kredytodawcy w dniu realizacji płatności, poprzez obciążenie rachunku bankowego złotowego Spółki prowadzonego przez bank kredytujący (niektóre płatności rat kredytowych były realizowane przy zastosowaniu kursu wynegocjowanego).

W grudniu 2004 r. Spółka podpisała aneks do umów kredytowych, na mocy którego kapitał i odsetki mogły być spłacane w walucie EURO lub złotych polskich stanowiących równowartość kwot wymagalnych zobowiązań wobec banku wyrażonych w EURO, przeliczonych po kursie sprzedaży EURO obowiązującym w banku w dniu realizacji płatności poprzez obciążenie rachunków Spółki prowadzonych przez bank kredytujący.

Spółka w 2004 r. otworzyła rachunek walutowy, na który wpływała waluta pochodząca z płatności od odbiorców usług świadczonych przez Spółkę. W związku z tym, iż Spółka posiadała własny rachunek walutowy w EURO i środki pieniężne w walucie EURO, spłaty rat kapitałowych kredytów inwestycyjnych od 2005 r. dokonywane były w walucie EURO poprzez obciążanie rachunku walutowego Spółki. W przypadku braku wystarczających środków pieniężnych w walucie EURO Spółka kupowała środki pieniężne w walucie EURO złote polskie, które były wykorzystywane na spłatę wymagalnych rat kapitałowych kredytów.

Spółka ustalała różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r.

W związku z powyższym zadano następujące m.in. pytanie:

Czy w opisanej sytuacji powstałe różnice kursowe, ustalone od spłat kredytów winny wywoływać skutek podatkowy, o którym mowa w art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, czy też ustalonych różnic kursowych nie ujmować w rozliczeniu podatkowym?

Spółka uważa, iż w przedstawionej sytuacji zaciągnięte kredyty należy zaklasyfikować do kategorii kredytów denominowanych a dodatnie i ujemne różnice kursowe, ustalone od spłaconych rat, nie stanowią odpowiednio przychodów i kosztów podatkowych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r.

Swoje stanowisko Spółka opiera na zapisach wynikających z zawartych umów kredytowych stanowiących, że w momencie uruchamiania transz kredytów Spółka otrzymuje na bieżący rachunek bankowy wpływy w złotych polskich w równowartości walut obcych (USD i CHF), a fakt spłaty rat kapitałowych od 2005 r. w walucie EUR nie wpływa na zmianę kategorii zaklasyfikowania kredytów ponieważ w razie braku środków w walutach obcych, spłaty były dokonywane w złotych polskich.

Na tle przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami wskazanymi w ust. 2 i 3.

W myśl art. 15a ust. 2 pkt 5 tej ustawy, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 5 ww. ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż kredyty zaciągnięte przez Spółkę zostały określone w walucie obcej. Jednak Spółka otrzymała na rachunek bankowy środki pieniężne w złotych polskich. Do końca 2004 również spłaty rat kapitałowych dokonywane były w złotych polskich. Od 2005 r. kapitał i odsetki mogły być spłacane w walucie EURO lub złotych polskich.

W związku z powyższym, w przedstawionym stanie faktycznym nie wystąpią różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy **jest nieprawidłowe**.

Do wniosku Spółka dołączyła kopie umów kredytowych wraz z niektórymi aneksami. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji Podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.