Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.177.2025.1.KGD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego oraz
wypłaty kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
spadkobiercy-odpowiedzialność spadkobierców
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spadkodawca Wnioskodawcy wraz z żoną (rodzice Wnioskodawcy) dnia (...).2006 r. zawarli
    umowę zatytułowaną umowa o kredyt hipoteczny nr (...). Kredyt przeznaczony był w
    całości na pokrycie kosztów zakupu mieszkania. Dnia 13.09.2007 roku Kredytobiorcy
    nabyli w drodze umowy sprzedaży, zgodnie z warunkami zawartymi w umowie kredytu
    przedmiot jej kredytowania, odrębną własność lokalu wraz z udziałem do 455/18596
    części w prawie użytkowania wieczystego działek oraz w takim samym udziale w prawie
    własności w częściach wspólnych budynku nie służących dla potrzeb poszczególnych
    właścicieli lokali na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej. Budynek, w którym
    Kredytobiorcy nabyli nieruchomość lokalową stanowi odrębny od gruntu przedmiot
    własności, położony jest na nieruchomości składającej się z dwóch działek nr 1/1 i nr 2/1,
    na które ustanowione jest prawo użytkowania wieczystego nieruchomości.
    Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, na
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Kredytobiorców.
    Bank udzielający kredytu był i jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, był i jest uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów oraz kredyt był i jest zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
    kredytowanej nieruchomości i został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spadkodawca wraz z żoną zamieszkiwali w zakupionym za kredyt lokalu.
    Wnioskodawczyni, również zamieszkiwała w tym lokalu z rodzicami jako domu rodzinnym.
    Wnioskodawczyni na dzień złożenia wniosku już nie zamieszkuje w ww. lokalu.
    Spadkodawca ani Wnioskodawczyni będący stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej.
    Umowa kredytu zawarta była za pomocą ustalonego wzorca umowy, a treść zapisów
    umowy nie była ustalona indywidualnie, Kredytobiorcami będącymi konsumentem. Kwota
    kredytu została ustalona na kwotę 86 037 PLN.
    W dniu (...).2020 r. zmarł Spadkodawca - Kredytobiorca A.A. Na mocy aktu poświadczenia
    dziedziczenia z dnia (...).2021 r., ustalono jego następców prawnych, którymi są B.A i
    Wnioskodawca – C.A. Spadkobiercy zostali kredytobiorcami.
    Wnioskodawca nie podpisała żadnego aneksu do umowy kredytowej. Zmiana dłużnika
    nastąpiła z mocy prawa z chwilą otwarcia spadku. Z chwilą otwarcia spadku, co do zasady,
    spadkobiercy w drodze sukcesji o charakterze generalnym wstępują we wszelkie prawa
    majątkowe spadkodawcy przysługujące mu w chwili śmierci. Wszyscy spadkobiercy z mocy
    prawa odpowiadają za spłatę kredytu hipotecznego solidarnie.
    Na dzień złożenia wniosku nie została przez Wnioskodawcę podpisana ugoda z bankiem
    dotycząca umorzenia kredytu. Planowane podpisanie ugoda jest dopiero po uzyskaniu
    interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie. Ugoda z Bankiem zostanie podpisana na
    podstawie art. 917 k.c. Stronami zawartego porozumienia będą Bank oraz aktualni
    Kredytobiorcy. Do umorzenia kredytu hipotecznego dojdzie w dniu podpisania przez
    Kredytobiorców ugody z Bankiem.
    W okresie objętym żądaniem pozwu tj. od (...) 2007 r. do września 2024 r. zapłacono na
    rzecz

    Banku łącznie kwotę 118 886,46 PLN tytułem spłaty kapitału i odsetek kredytu. Przy czym
    przed śmiercią A.A, tj. do listopada 2020 r. Kredytobiorcy zapłacili na rzecz Banku kwotę
    87 433,95 PLN, natomiast po śmierci A.A, tj. od grudnia 2020 r. do września 2024 r.
    Kredytobiorca B.A zapłaciła na rzecz Banku kwotę 31 452,51 PLN.
    Wnioskodawca wraz z drugim Kredytobiorcą wytoczyli powództwo przeciwko Bankowi o
    zapłatę i ustalenie, że umowa o kredyt hipoteczny nr (...) z dnia (...).2006 r. jest nieważna.
    Spór zawisł przed Sądem Okręgowym w (...), Wydział XV Cywilny, w sprawie o sygn. akt:
    (...). W toku sporu strony postanowiły doprowadzić do polubownego zakończenia
    postępowania i kompleksowego rozstrzygnięcia o dotychczasowym związaniu Umową, jej
    wykonywaniu i zakończeniu wynikającego z niej stosunku prawnego, a tym samym
    uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy poprzez przyjęte w Ugodzie
    rozwiązania.
    W założeniach do Ugody wskazano, że w księgach rachunkowych Banku na dzień
    30.07.2025
    wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosi 12 246,77 CHF (słownie:
    dwanaście tysięcy dwieście czterdzieści sześć 77/100 franków szwajcarskich), z czego
    kwota kapitału kredytu wynosi 12 081,19 CHF (słownie: dwanaście tysięcy osiemdziesiąt
    jeden 19/100 franków szwajcarskich), a kwota odsetek naliczonych do dnia 30.07.2025
    wynosi 165,58 CHF (słownie: sto sześćdziesiąt pięć 58/100 franków szwajcarskich), co
    oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie 4,588, zadłużenie Kredytobiorcy na
    dzień 30.07.2025 wynosi 56 188,18 PLN (słownie: pięćdziesiąt sześć tysięcy sto
    osiemdziesiąt osiem 18/100 złotych polskich).
    W ramach Ugody Bank zwolni wszystkich Kredytobiorców z długu (umorzy zadłużenie
    Kredytobiorców) w zakresie kwoty 12 246,77 CHF, tj. w całości, a Kredytobiorcy to
    zwolnienie z długu przyjmą. Strony oświadczą wzajemnie, że uznają Umowę za wykonaną
    w całości i żadna ze stron nie będzie dochodziła od drugiej w przyszłości jakichkolwiek
    roszczeń związanych z wykonaniem Umowy.
    W ramach Ugody Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy dodatkowo
    następujących
    kwot:
    · 10 800,00 PLN tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego, o którym mowa
      w §1 ust. 3 Ugody, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wynikających z
      Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
      opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800),
    · 500,00 tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu,
    · 35 000,00 PLN tytułem dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot
      spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca spełnia warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku, na
      podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
      sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
      (Dz. U. z 2024 r. Nr 102 z późn.zm.), w przypadku umorzenia części kredytu, w sytuacji,
      gdy stała się kredytobiorcą na skutek przyjęcia spadku?
    2) Czy wypłacona Wnioskodawcy przez Bank „kwota dodatkowa” stanowiąca zwrot części
      wpłaconych kwot na rzecz Banku tytułem spłaty zaciągniętego kredytu
      mieszkaniowego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie

    Ad. 1 Przyjęte warunki Ugody zakładają, że zwolnienie z długu dotyczyć będzie wszystkich
    współkredytobiorców i skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w
    całości po stronie każdego ze współkredytobiorów odpowiadających solidarnie za dług. U
    kredytobiorców dochodzi do uzyskania korzyści majątkowej, gdyż zostaną oni zwolnieni z
    obowiązku zapłaty wynikającego z umowy kredytowej zobowiązania, przez co nie
    dochodzi do uszczuplenia ich majątku.
    Wartość umorzonej - kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego (kwoty kapitału)
    stanowić będzie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, jednakże przychód ten
    będzie zwolniony od podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn.zm.). Zaniechanie poboru podatku znajduje
    zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
    zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed
    dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww.
    rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okolicznościach niniejszej sprawy ma
    zastosowanie w stosunku do Niej zaniechanie poboru podatku, ponieważ spełnione
    zostały wszystkie przesłanki warunkujące możliwość skorzystania z prawa powołanego
    zwolnienia, tj. spadkodawca kredyt mieszkaniowy zaciągnął na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, a ponadto nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwoty
    umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu (Wnioskodawczyni również z takiego
    zwolnienia nie korzystała). Zmiana dłużnika nastąpiła z mocy prawa, gdyż z chwilą
    otwarcia spadku, spadkobiercy w drodze sukcesji o charakterze generalnym wstąpili we
    wszelkie prawa majątkowe spadkodawcy przysługujące mu w chwili śmierci. Wszyscy
    spadkobiercy z mocy prawa odpowiadają za spłatę ww. kredytu hipotecznego solidarnie.
    Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwoty
    umorzonych
    wierzytelności z tytułu innego kredytu. Powołany przepis nie zastrzega natomiast, aby
    zaniechanie poboru podatku miało dotyczyć wyłącznie osoby, która zaciągnęła kredyt
    mieszkaniowy, dlatego zdaniem Wnioskodawczyni uznać należy, że osoba, która na skutek
    dziedziczenia (sukcesji ogólnej) stała się współkredytobiorcą również może skorzystać ze
    zwolnienia z podatku.
    Ad. 2 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zwrot ustalonej w ugodzie kwoty jest
    neutralny podatkowo i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest pojęcie przychodu.
    Przychód został zdefiniowany jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą
    być uznane
    tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    Bank zaproponował Wnioskodawcy w ramach ugody umorzenie pozostałej części kredytu
    oraz zwrot określonej kwoty pieniędzy jako częściowy zwrot już wpłaconych kwot z tytułu
    kredytu, którą nazwał „kwotą dodatkową”. Jednocześnie kwota, na którą składa się łączna
    suma wpłat dokonanych na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego
    pomniejszona o łączny zwrot na podstawie ugody jest wyższa niż kwota kapitału
    pozyskanego z umowy kredytu mieszkaniowego.
    Wnioskodawca uważa, że nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W
    związku z zawarciem ugody Wnioskodawca otrzyma zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy zostały przekazane na rzecz Banku w ramach spłaty części rat
    udzielonego kredytu mieszkaniowego. Wnioskodawca zatem otrzyma środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione przez Kredytobiorców z
    własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc
    faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawcy, dlatego wypłata ta winna być uznana za
    neutralną podatkowo.
    Wnioskodawca uważa, że dokonany zwrot przez Bank części kwoty uiszczonej tytułem
    spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    zatem nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez Bank kwoty, ani
    obowiązku składania jakichkolwiek informacji do urzędu skarbowego otrzymanej od
    Banku kwocie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych

    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    We wniosku wskazała Pani, że:
    · Pani rodzice (...) 2006 r. zawarli umowę o kredyt hipoteczny,
    · kredyt był w całości na pokrycie zakupu mieszkania,
    · (...) 2020 r. zmarł Pani ojciec,
    · współkredytobiorcą stała się Pani jak spadkobierca z mocy prawa z chwilą otwarcia
      spadku.
    Z tego powodu podkreślam, że zgodnie z art. 922 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061):
      § 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
      § 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak
      również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby
      niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
      § 3. Do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim
      zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym środowisku,
      koszty postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o zachowek oraz
      obowiązek wykonania zapisów zwykłych i poleceń, jak również inne obowiązki
      przewidziane w przepisach księgi niniejszej.

    Stosownie do art. 924 tej ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast w myśl art. 925 wskazanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Artykuł 1012 Kodeksu cywilnego określa natomiast, że:
      Spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi
      (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności
      (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1030 tej ustawy:
      Do chwili przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe
      tylko ze spadku. Od chwili przyjęcia spadku ponosi odpowiedzialność za te długi z
      całego swego majątku.
    Zgodnie natomiast z art. 1031 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W razie prostego przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi
      spadkowe bez ograniczenia.
    W przedstawionych przez Panią okolicznościach sprawy, zmiana dłużnika nastąpiła z mocy
    prawa, gdyż z chwilą otwarcia spadku - w drodze sukcesji - wstąpiła Pani we wszelkie
    prawa majątkowe spadkodawcy (Pani ojca) przysługujące mu w chwili śmierci.
    We wniosku wskazała Pani również:
    · kredyt mieszkaniowy zaciągnięty został na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, na
      zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych,
    · kredyt był udzielony w 2006 r., a zatem przed 15 stycznia 2015 r., przez podmiot
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    · Pani oraz Pani spadkodawca (ojciec) nie korzystali wcześniej z umorzenia zobowiązania
      z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
    · Planowane jest podpisanie ugody z bankiem,
    · W zaproponowanej ugodzie wskazano, że w księgach rachunkowych Banku na dzień
      30.07.2025 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosi 12 246,77
      CHF, z czego kwota kapitału kredytu wynosi 12 081,19 CHF, a kwota odsetek
      naliczonych do dnia 30.07.2025 wynosi 165,58 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na
      walutę polską po kursie 4,588, zadłużenie Kredytobiorcy na dzień 30.07.2025 r. wynosi
      56 188,18 zł,
    · w ramach ugody bank zwolni wszystkich kredytobiorców z długu w całości (umorzy
      zadłużenie Kredytobiorców),
    · bank zobowiązuje się również do zapłaty na rzecz Kredytobiorców:
        - 10 800,00 PLN tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego, o którym
        mowa w § 1 ust. 3 Ugody, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
        wynikających z Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października
        2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800),
        - 500,00 tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu,

        - 35 000,00 PLN tytułem dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot
        spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych.
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się jednak w przypadku,
    kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub należnych odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe – nie musi spłacać należności,
    do spłaty których był pierwotnie zobowiązany.
    Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego kwalifikuje się do
    przychodów z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.

      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez

    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
    5) kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w
      tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez

      kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
      wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w
    zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu
    skarbowego.
    Mając na uwadze przedstawiony przez Panią opis zdarzenia przyszłego oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że kwota umorzonej przez Bank wierzytelności z tytułu
    zaciągniętego przez Pani spadkodawcę w 2006 r. kredytu na zakup lokalu mieszkalnego,
    stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    W Pani sytuacji, do dochodu z tytułu umorzenia kredytu przeznaczonego na zakup lokalu
    mieszkalnego znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. W
    odniesieniu do umorzonej wierzytelności spełnione są bowiem wskazane w
    rozporządzeniu przesłanki uprawniające do skorzystania z tego zaniechania.
    Natomiast kwota dodatkowa którą Bank zamierza wypłacić na podstawie planowanej
    ugody (35 000,00 zł tytułem zwrotu spłaconych przez kredytobiorców rat kredytowych)
    stanowi zwrot poniesionych wcześniej wydatków. Jest to więc dla Pani wyłącznie zwrot
    środków, niepowodujący faktycznego przyrostu w Pani majątku, niebędący
    przysporzeniem majątkowym.
    Wobec powyższych ustaleń, stwierdzam więc, że skoro „zwrot” stanowi zwrot środków,
    które w wyniku ugody zostały uznane za nienależnie wpłacone przez kredytobiorców do
    banku tytułem spłaty rat kredytowych, to jego otrzymanie nie spowoduje po Pani stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji, pieniądze te nie będą Pani
    przychodem, w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a ich otrzymanie nie będzie skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.
    W związku z powyższym należało uznać Pani stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich
    mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko
    wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku – zakresu Pani pytania.
    Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    Zainteresowanego niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie dla Pani.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.