Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.440.237.2025.4.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE; organizacja imprezy
okolicznościowej
Słowa kluczowe: hotel
impreza
usługi-usługi gastronomiczne
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 23%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
świadczenie kompleksowe
Klasyfikacja PKWiU: 56 USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12f-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2

## Pytanie

11. Czy  poszczególne  czynności  w  ramach  świadczenia  będą  mogły  być  świadczone
      odrębnie (niezależnie) i/lub przez inne podmioty?
      a) Jeżeli nie – należy wyjaśnić dlaczego czynności te nie będą mogły być wykonywane
      odrębnie (niezależnie)?
      b)  Jeżeli  tak  –  należy  wyjaśnić  co  powoduje,  że  z  punktu  widzenia  zleceniobiorcy
      będzie on zainteresowany, aby czynności te wykonywane były łącznie?
      Odpowiedź:
      „Poszczególne  czynności  w  ramach  świadczenia  nie  będą  mogły  być  świadczone
      odrębnie  (niezależnie)  i/lub  przez  inne  podmioty.  Wnioskodawca  jest  zaś  w
      posiadaniu zarówno obiektu, jak i kadry pracowniczej, dzięki którym ma on możliwość
      realizacji tego świadczenia w całości. Dla klienta istotne jest, że miejsce, w którym
      odbywa  się  (...)  stanowi  jeden  obiekt.  Trudno  sobie  wyobrazić  sytuację,  w  której
      spożywanie  posiłków  zapewnia  inny  podmiot  niż  ten,  który  zapewnia  miejsce,  w
      którym odbywa się impreza. Praktyka gospodarcza jest taka, że czynności opisane we
      wniosku zapewnia jeden podmiot, gdyż takim rozwiązaniem są zainteresowani klienci.
      Wnioskodawca  w  (...)  nie  oferuje  samej  usługi  udostępnienia  restauracji  (...)  bez
      wyżywienia (oferuje wyłącznie usługę kompleksową).
      Ponadto, w związku z informacją: „Umowa zostaje zawarta jedynie w formie ustnej,
      na podstawie telefonicznej/mailowej/osobistej rezerwacji”, należy przesłać:
      a) wszelkie ustalenia poczynione w formie ustnej z Klientem: jakie będą okoliczności
      świadczenia, na jakich warunkach będzie wykonywane świadczenie, jakie konkretnie
      czynności będą wykonywane i czego będą dotyczyły, jakie będą prawa i obowiązki
      Wnioskodawcy oraz Klienta, jak skalkulowane będzie wynagrodzenie, itp.;
      Odbyta  rozmowa  telefoniczna  wraz  z  pozyskanymi  informacjami  stanowi  swego
      rodzaju rezerwację usługi. W rozmowie ustnej Wnioskodawca informuje Klienta o jego
      prawach  i  obowiązkach,  w  tym  związanych  z  wynagrodzeniem  (Wnioskodawca

      wskazuje, iż wynagrodzenie jest ustalane za osobę w zależności od wybranego przez
      klienta menu). Menu oferowane przez Wnioskodawcę zostały załączone do wniosku.
      Wnioskodawca  informuje  także  klienta  o  możliwości  rezygnacji  w  określonym
      terminie  (prawo  klienta)  oraz  o  konieczności  potwierdzenia  liczby  uczestników  w
      określonym terminie (obowiązek klienta), jeżeli na moment rezerwacji nie jest ona
      pewna (jest orientacyjna).
      W  rozmowie  telefonicznej  poczynione  zostały  następujące  ustalenia  dotyczące
      przedmiotowego świadczenia, którego dotyczy wniosek: (...).
      Wnioskodawca  zapewnia  miejsce  do  spożycia  posiłków  i  posiłki  opisane  już  we
      wniosku i niniejszym uzupełnieniu.
      Na podstawie ww. informacji oraz wybranego przez Klienta menu (w zależności od
      wybranego przez niego menu z cennikiem – załączone do wniosku o wydanie wiążącej
      informacji  stawkowej)  Wnioskodawca  ustala  stosowne  wynagrodzenie  za  usługę
      kompleksową – wynagrodzenie za świadczenie stanowi iloczyn (...).
      b)  korespondencję  mailową  prowadzoną  z  klientem  w  sprawie  imprezy
      okolicznościowej wskazanej w odpowiedzi na pkt 1 niniejszego wezwania.
      Wnioskodawca  nie  posiada  żadnej  dokumentacji  mailowej  w  sprawie
      przedmiotowego świadczenia”.
    Z  kolei  pismem  z  dnia  4  sierpnia  2025  r.  Wnioskodawca  w  odpowiedzi  na  wezwanie
    organu z dnia 30 lipca 2025 r. (wezwanie II) wskazał kody Nomenklatury Scalonej (CN)
    napojów serwowanych podczas imprezy okolicznościowej:
    (...).
    W związku z wątpliwościami tut. organu co do wskazanych przez Wnioskodawcę kodów
    CN  napojów  podawanych  podczas  imprezy  będącej  przedmiotem  wniosku,  tut.  organ
    pismem z dnia 19 sierpnia 2025 r. (wezwanie III) poprosił Wnioskodawcę o zweryfikowanie
    wskazanego w piśmie z dnia 4 sierpnia 2025 r. symbolu Nomenklatury Scalonej (CN) dla
    podawanych podczas imprezy (...).
    W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wskazał co
    następuje:
    (...)
    W  konsekwencji  wskazuję,  iż  w  ramach  kompleksowej  usługi  będącej  przedmiotem
    wniosku o wydanie WIS podawane będą wyłącznie (...)”.
    Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
    Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak
    w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka
    czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

    Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym),
    powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do
    jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych
    czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia
    głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy
    uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do
    pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.
    Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego
    wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez
    czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez
    czynności pomocniczej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla
    celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe,
    obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego
    świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności
    głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma
    podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany
    dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93,
    stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub
    więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne
    elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w
    stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz
    jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy,
    że:
    - w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v.
      OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE
      wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja
      powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z
      jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana,
      by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy
      mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać
      elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy
      podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno

    tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas
    świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie
    opodatkowane świadczenia.
    Do rozstrzygnięcia, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z jednym, bądź wieloma
    świadczeniami istotne jest dokonanie tej analizy z punktu widzenia klienta, odbiorcy tych
    czynności. Wymaga to wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje
    transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących.
    (...), będący jednostką budżetową Wnioskodawcy planuje realizować świadczenie w
    postaci organizacji imprezy okolicznościowej - (...). Zgodnie z ofertą, możliwość organizacji
    imprezy okolicznościowej nierozerwalnie będzie wiązała się zarówno ze skorzystaniem z
    usługi gastronomicznej świadczonej przez (...) jak i udostępnieniem - po wcześniejszej
    rezerwacji - restauracji (...), w której odbywać się będzie impreza okolicznościowa. W
    przypadku wynajmu restauracji na imprezę okolicznościową konieczne będzie
    zamówienie w (...) również usługi gastronomicznej, tj. przygotowania i podania przez
    Wnioskodawcę wybranych z menu posiłków oraz napojów. Usługa gastronomiczna będzie
    świadczona przez kucharzy zatrudnionych przez (...).
    W niniejszej sprawie klient będzie oczekiwał organizacji imprezy okolicznościowej, w tym:
    (...). Klientowi będzie zależało na tym, aby w ramach jednego świadczenia mieć
    zapewnioną restaurację (...), w której odbędzie się impreza, (...). Celem nabywcy będzie
    zatem nabycie jednej kompleksowej usługi, która odciąży go w kwestiach organizacyjnych
    imprezy. Nabywca będzie zainteresowany nabyciem jednego (złożonego) świadczenia.
    Na organizację przedmiotowej imprezy okolicznościowej zostanie zawarta umowa ustna z
    klientem, a wynagrodzenie za świadczoną usługę będzie skalkulowane w jednej łącznej
    kwocie uzależnionej od zakresu usługi, tj. wybranego menu, czasu, na który udostępniona
    jest restauracja (...) oraz ilości uczestników imprezy.
    Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność za (...).
    Biorąc pod uwagę tezy wynikające z powołanych wyroków TSUE oraz uwzględniając
    przedstawiony przez Wnioskodawcę opis świadczenia należy wskazać, że usługa
    gastronomiczna (obejmująca wydawanie posiłków i napojów oraz obsługę kelnerską) wraz
    z usługą udostępnienia - po wcześniejszej rezerwacji - restauracji (...) (w której będzie się
    odbywała impreza - (...)), składające się na świadczenie polegające na organizacji imprezy -
    (...), będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stworzą w aspekcie gospodarczym
    jedną całość, która będzie sprzedawana łącznie.
    Za występowaniem w przedmiotowej sprawie świadczenia kompleksowego przemawiają
    takie tezy, jak:

    • oferta Wnioskodawcy obejmować będzie możliwość organizacji imprezy okolicznościowej
      - (...), która nierozerwalnie będzie wiązała się zarówno ze skorzystaniem z usługi
      gastronomicznej świadczonej przez (...) jak i udostępnieniem restauracji (...);
    · wszystkie wykonywane przez (...) czynności będą objęte jedną umową (ustną);
    • Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie skalkulowane w jednej łącznej kwocie
      uzależnionej od zakresu usługi, tj. wybranej usługi gastronomicznej świadczonej przez
      pracowników (...), czasu, na który została zarezerwowana restauracja hotelowa, ilości
      uczestników imprezy (...);
    • nabywca świadczenia oczekiwać będzie od Wnioskodawcy zorganizowania całej imprezy -
      (...), a nie poszczególnych jej elementów;
    • wszystkie wykonywane czynności w ramach imprezy - (...) stworzą obiektywnie jedno,
      nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter
      sztuczny;
    • wszystkie czynności prowadzić będą również do jednego celu – zorganizowania imprezy -
      (...) zgodnie z oczekiwaniami nabywcy w sposób kompleksowy, aby odciążyć nabywcę
      w kwestiach organizacyjnych;
    • będą one także funkcjonalnie i ekonomicznie (gospodarczo) powiązane – bez rezerwacji
      restauracji (...), w której odbywać się będzie impreza nie byłoby usługi gastronomicznej
      – lokal stanowić będzie przestrzeń do wykonania usługi gastronomicznej.
    Podsumowując, wykonywane przez (...) czynności: usługa gastronomiczna obejmująca
    wydawanie posiłków i napojów oraz obsługę kelnerską a także udostępnienie restauracji
    (...), w której będzie się odbywała impreza, stanowić będą jedno świadczenie gospodarcze
    (świadczenie kompleksowe), ponieważ będą one niezbędne do realizacji celu świadczenia,
    tj. organizacji imprezy okolicznościowej - (...).
    Charakter dominujący w przedmiotowym świadczeniu będzie miała usługa
    gastronomiczna. Składać się na nią będą zarówno sprzedaż przygotowanych posiłków i
    napojów, jak i ich serwowanie (obsługa kelnerska) podczas imprezy. Z kolei czynnością
    pomocniczą będzie udostępnienie restauracji (...), która stanowić będzie przestrzeń do
    realizacji usługi gastronomicznej. Bez udostępnienia lokalu nie byłoby możliwe
    zrealizowanie w pełni świadczenia oferowanego przez Wnioskodawcę, tj. imprezy.
    Udostępnienie restauracji (...), będącej usługą pomocniczą, przyczyni się do
    efektywniejszego wykonania świadczenia głównego, ponieważ lokal będzie przygotowany
    do świadczenia tego typu usług, będzie posiadał (...).
    Zatem, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację/stawkę podatku dla
    usługi gastronomicznej świadczonej podczas organizacji imprezy okolicznościowej - (...) –
    elementu dominującego.
    Uzasadnienie klasyfikacji usługi

    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług
    należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem
    Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
    - niniejszych zasad metodycznych,
    - uwag do poszczególnych sekcji,
    - schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
    - symbole grupowań,
    - nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod
    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    Zgodnie z tytułem, Sekcja I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług „USŁUGI ZWIĄZANE Z
    ZAKWATEROWANIEM I USŁUGI GASTRONOMICZNE” obejmuje:

    - usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele,
      pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,
    - usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,
    - usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego
      użytkowania przez określony okres każdego roku,
    - usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla
      pojazdów kempingowych,
    – tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i
      bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,
    - usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach
      transportu,
    - usługi gastronomiczne,
    - usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),
    - usługi stołówkowe,
    - usługi przygotowywania i podawania napojów.
    Sekcja ta nie obejmuje:
    - gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0,
    - sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47,
    - wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu
      miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1,
    - usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w
      93.29.19.0.
    W sekcji I zawarty jest m.in. dział 56 „USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM”, który obejmuje:
    - usługi związane z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej
      konsumpcji w restauracjach, włączając restauracje samoobsługowe i oferujące posiłki
      „na wynos”, z lub bez miejsc do siedzenia.
    Dział ten nie obejmuje:
    - gotowych posiłków i dań, pakowanych próżniowo, mrożonych lub w puszkach,
      sklasyfikowanych w 10.85.1,
    - gotowych posiłków i dań, łatwo psujących się, sklasyfikowanych w 10.89.16.0,
    - napojów, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 11,
    - sprzedaży żywności, która nie jest traktowana, jako gotowy posiłek lub sprzedaży
      gotowych posiłków, które nie są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji,
      sklasyfikowanej w odpowiednich grupowaniach Sekcji G.
    W ww. dziale została wymieniona pozycja 56.10.11.0 „Usługi przygotowywania i
    podawania posiłków w restauracjach”, która obejmuje:
    - usługi przygotowywania i podawania posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach
      (włączając obsługę przy bufecie lub stoisku) w restauracjach, kawiarniach i podobnych

      placówkach gastronomicznych, połączone lub niepołączone z działalnością
      rozrywkową,
    - usługi przygotowania i podawania posiłków i napojów w hotelach i innych miejscach
      zakwaterowania.
    W niniejszej sprawie, Wnioskodawca posiada (...), w którym znajduje się restauracja. W
    ramach świadczonych usług Wnioskodawca oferuje organizację imprezy okolicznościowej
    - (...), na którą składa się usługa gastronomiczna obejmującą przygotowanie i podawanie
    posiłków oraz napojów, a także udostępnienie restauracji (...).
    Uwzględniając powyższe, usługa gastronomiczna świadczona podczas organizacji imprezy
    okolicznościowej - (...) - w opisanych przez Wnioskodawcę okolicznościach stanowi usługę,
    która spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 56 „Usługi
    związane z wyżywieniem”.
    Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU 2015).
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.
    83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do
    ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z
    zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
    Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do
    końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
    11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych
    na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego
    roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z
    art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu
    przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i
    3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po
    wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest
    wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej
    ustawy:
    1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust.
    3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

    2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika
    nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
    3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
    4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Jak stanowi art. 41 ust. 12f ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do
    dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z
    wyłączeniem sprzedaży w zakresie:
    1) napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w
      przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i
      podania;
    2) towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3
      lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej
      podstawie;
    3) posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań
      wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy.
    Natomiast przez sprzedaż, o której mowa w powołanym wyżej przepisie, rozumieć należy
    zarówno świadczenie usług, jak i dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy). Tym samym, w
    świetle ww. przepisu nie następuje podzielenie czynności złożonej na jej elementy
    składowe.
    Powyższy przepis wskazuje, że niezależnie od tego, jak dana czynność będzie traktowana
    w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług (tj. czy jako dostawa
    towarów, czy jako świadczenie usług) jeżeli będzie sklasyfikowana w dziale 56 PKWiU
    będzie do niej miała zastosowanie stawka tego podatku w wysokości 8%, pod warunkiem
    braku wyłączenia wynikającego z art. 41 ust. 12f ustawy, czyli braku sprzedaży w ramach
    tej usługi napojów i posiłków wymienionych w tym przepisie.
    Rozstrzygając kwestię stawki podatku należy zatem przeanalizować wyłączenia, o których
    mowa w art. 41 ust. 12f ustawy.
    Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, produkty serwowane podczas imprezy
    okolicznościowej – (...) nie będą towarami nieprzetworzonymi, a więc wyłączenie wskazane
    w art. 41 ust. 12f pkt 2 ustawy nie będzie miało zastosowania.
    W analizowanym przypadku nie wystąpi także wyłączenie, o którym mowa w art. 41 ust.
    12f pkt 3 ustawy, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – w ramach świadczonej podczas
    imprezy okolicznościowej - (...) usługi gastronomicznej, nie będą serwowane towary
    wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika numer 10 do
    ustawy, tj. homary i ośmiornice oraz inne towary objęte CN 0306-0308 (np. krewetki,

    małże czy ślimaki), kawior lub namiastki kawioru objęte CN 1604, przetwory z homarów i
    ośmiornic oraz innych towarów objętych CN 1603 00 i CN 1605), czyli składników
    wskazanych jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do
    ustawy.
    W odniesieniu natomiast do wyłączenia, o którym mowa w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy
    zauważyć należy, że podczas imprezy okolicznościowej - (...) podawane będą napoje o
    następujących kodach CN: (...).
    Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych
    regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co
    oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji
    z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
    Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły
    sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych
    klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów
    oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.
    (...)
    Zatem, w odniesieniu do wyłączenia, o którym mowa w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy,
    zauważyć należy, że napoje - wskazane przez Wnioskodawcę jako podawane podczas
    imprezy okolicznościowej - (...) - o kodach CN (...) objęte będą wyłączeniem, o którym
    mowa w tym przepisie.
    Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do opisu świadczenia przedstawionego we
    wniosku należy stwierdzić, że opisana kompleksowa usługa organizacji imprezy
    okolicznościowej - (...), jako usługa klasyfikowana do działu PKWiU 56 „Usługi związane z
    wyżywieniem”, podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w
    wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef
    ust. 1 pkt 2 ustawy, z wyłączeniem tej części ww. usługi kompleksowej, która obejmie
    sprzedaż (...), w tym ich przygotowania i podania.
    Do sprzedaży ww. towarów w ramach usługi gastronomicznej będzie trzeba zastosować
    stawkę podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1
    ustawy. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że ww. napoje dostarczane będą w ramach
    jednej kompleksowej usługi organizacji imprezy okolicznościowej - (...).
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W
    zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o

    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń
    kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym
    przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia
    kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności
    WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),
    - świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem
      nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
      albo
    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia
    kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów
    spowodowała, że:
      - klasyfikacja towaru/usługi, lub
      - stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub
      - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Ordynacją podatkową”.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji
    podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).