Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-557/08/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-11
Teza: Zastosowanie właściwej stawki podatku VAT dla usługi montażu i wymiany kotłów grzewczych oraz określenie właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży kotłów.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; dostawa-dostawa towarów; roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku; usługi-usługi montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana Ł., przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2008r. (data wpływu 7 kwietnia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 lipca 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla usługi montażu i wymiany kotłów grzewczych oraz określenia właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży kotłów – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla usługi montażu i wymiany kotłów grzewczych oraz określenia właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży kotłów.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 lipca 2008r., będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 23 czerwca 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest właścicielem zakładu ślusarsko-kotlarskiego. Głównym celem firmy jest produkcja kotłów centralnego ogrzewania na paliwa stałe. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż tychże kotłów, które są opodatkowane stawką VAT 22%. Wnioskodawca prowadzi również montaż swoich wyrobów u klienta. Montaż obejmuje – wymianę starego kotła na nowy, podłączenie do obecnej instalacji C.O. oraz komina, uruchomienie, rozpalenie, szkolenie w zakresie obsługi i eksploatacji zainstalowanego urządzenia.

Montaż urządzeń grzewczych i instalacji centralnego ogrzewania wykonywane są w budynkach mieszkalnych. Symbol PKOB – 111, do 150 m2 powierzchni. Symbol PKWiU dla usługi montażu to 45.33.11., natomiast symbol PKWiU dla sprzedaży kotłów to 28.22.12.

Na usługę Wnioskodawca do tej pory stosuje obniżoną stawkę podatku VAT 7% na podstawie informacji telefonicznej uzyskanej w organach skarbowych i statystycznych.

We wszystkich zapytanych urzędach jednogłośnie stwierdzono, że Wnioskodawca ma stosować kod PKWiU 28.22.12 i obniżoną stawkę VAT 7% w budownictwie mieszkaniowym osobom fizycznym.

W związku z opisanym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

Jaką stawkę VAT podatku stosować przy usłudze montażu, wymianie kotłów grzewczych na paliwa stałe będąc producentem tychże kotłów a jaką stawkę stosować przy sprzedaży kotłów?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie informacji telefonicznej organów podatkowych i statystycznych oraz informacji ustnej księgowej Wnioskodawcy, stosuje on obniżoną stawkę podatku VAT 7% i kod PKWiU 28.22.12 przy usłudze montażu kotłów oraz stawkę 22% VAT przy sprzedaży.

Wszystkie materiały do produkcji kotłów oraz do montażu są opodatkowane 22%.

Wnioskodawca uważa, że wszystkie urzędy do których dzwonił są kompetentne do udzielania odpowiedzi na pytania które zadał odnośnie stawek VAT. Stawki, które Wnioskodawca stosuje, uważa za słuszne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

Towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6. ustawy o VAT). Natomiast przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r. 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się – w myśl ust. 12 lit. a cyt. przepisu – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12 lit. b ww. ustawy nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12 lit. c ustawy).

Ponadto zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż od dnia 1 stycznia 2008r., zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 tego artykułu ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, 7% stawka podatku od towarów i usług, znajduje zastosowanie w odniesieniu do budowy a także robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich części.

Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest zastosowanie właściwej stawki VAT dla czynności dwojakiego rodzaju, mianowicie:

1.  dla sprzedaży kotłów sklasyfikowanych przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 28.22.12
2.  dla usług montażu swoich wyrobów u klienta sklasyfikowanych przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 45.33.11.

W kwestii właściwej stawki dla sprzedaży kotłów, wobec powołanych wyżej przepisów zauważyć należy, iż sprzedaż kotłów, zaklasyfikowana do grupowania PKWiU 28.22.12 nie została wymieniona w ustawie o VAT oraz przepisach wykonawczych ani jako zwolniona, ani jako korzystająca z preferencyjnej stawki VAT, zatem podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, tj. 22%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za **prawidłowe**.

Jeśli natomiast chodzi o drugą z wymienionych czynności, tj. usługi montażu swoich wyrobów u klienta sklasyfikowanych przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 45.33.11 należy wskazać, że w myśl przepisu § 2 pkt 1 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 06 kwietnia 2004r. (Dz. U. z 2004r., Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), o której mowa w § 3, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008r. W przepisie § 3 ww. rozporządzenia wymienione jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z tą klasyfikacją robotami budowlanymi są prace zgrupowane w dziale 45 „Roboty budowlane”, który obejmuje:

1.  prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
2.  prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną,
3.  instalowanie budynków i budowli z prefabrykatów, instalowanie konstrukcji stalowych.

Grupa 45.3 obejmuje roboty budowlane instalacyjne.

W złożonym wniosku Podatnik wskazał, że wykonywane przez niego usługi w zakresie montażu urządzeń grzewczych i instalacji centralnego ogrzewania mieszczą się pod symbolem PKWiU 45.33.11.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że jest to montaż jego wyrobów i obejmuje wymianę starego kotła na nowy, podłączenie do obecnej instalacji C.O. oraz komina, uruchomienie, rozpalenie, szkolenie w zakresie obsługi i eksploatacji zainstalowanego urządzenia. Montaż ten dokonywany jest w budynkach w PKOB 11.

Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z zasadami metodycznymi do wymienionej wyżej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług roboty instalacyjne i montażowe wykonywane przez producentów klasyfikuje się łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Montaż lub instalacja wyrobu budowlanego przez producenta stanowi dostawę towarów, a nie usługę.

Jednakże tut. organ podatkowy nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego. Za prawidłową klasyfikację wyrobu lub usługi jest bowiem odpowiedzialny producent lub dokonujący dostawy towaru bądź świadczący usługę. To właśnie ten podmiot obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług. W przypadku zaistnienia wątpliwości w tym zakresie, należy zwrócić się o wydanie opinii do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych, Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że o ile montaż urządzeń grzewczych i instalacji centralnego ogrzewania wykonywany w budynkach mieszkalnych (symbol PKOB – 111), faktycznie stanowi roboty budowlane i mieści się we wskazanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji PKWiU 45.33.11, to podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 7%.

Jednakże zaznaczyć należy, iż na fakturach dokumentujących wykonanie przedmiotowej usługi Wnioskodawca powinien podać właściwy dla danej usługi symbol PKWiU. Zgodnie bowiem z przepisem § 9 ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrot podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798), w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług objętych stawką podatku niższą od określonej w art. 41 ust. 1 ustawy oraz dostawy towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, dane określone w ust. 1 pkt 4 obejmują również symbol towaru lub usługi, określony w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, chyba że ustawa lub przepisy wykonawcze do ustawy nie powołują tego symbolu. W tym przypadku należy podać przepis, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie lub obniżoną stawkę podatku.

Nie można zatem w tym zakresie uznać stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe, gdyż umieszczany na fakturze symbol PKWiU 28.22.12 odnosi się do wyrobu jakim są kotły centralnego ogrzewania, których dostawa podlega opodatkowaniu stawką VAT 22%. Zastosowanie zatem stawki VAT 7% w sytuacji podania dla świadczonej usługi lub dostawy towaru PKWiU 28.22.12 należy uznać za **nieprawidłowe**.

W świetle powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać je za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.