Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-461/10/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-09-09
Teza: opodatkowanie dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2010 r. (data wpływu 23 czerwca 2010 r.), uzupełnionym pismami z dnia 24 czerwca 2010 r. (data wpływu 25 czerwca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, jest:

*   **prawidłowe** w części dotyczącej zwolnienia z podatku VAT dostawy budynków,
*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu.

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 24 czerwca 2010 r. (data wpływu 25 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Likwidowane przedsiębiorstwo zamierza sprzedać w trybie przetargowym zabudowaną nieruchomość przemysłową oddaną mu w użytkowanie wieczyste wraz z własnością tylko i wyłącznie budynków znajdujących się na niej. Na nieruchomości nie czyniono nakładów inwestycyjnych od których można odliczyć podatek VAT.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

1.  Wnioskodawca zamierza zbyć nieruchomość gruntową jako dwie działki o łącznej powierzchni 1,9492 ha:
    
    *   działka o powierzchni 0,4000 ha nr 198/181,
    *   działka o powierzchni 1,5492 ha nr 195/34
    
    zabudowane budynkami o łącznej powierzchni użytkowej ok. 2 563 m2:
    *   socjalno-administracyjnym o pow. użytkowej 589 m2 - działki nr 195/34 i 198/181,
    *   warsztatu mechanicznego o pow. użytkowej 1 116 m2 – działki nr 195/34 i 198/181,
    *   warsztatu montażowego o pow. użytkowej 421 m2 - działki nr 195/34 i 198/181,
    *   magazynu o pow. użytkowej 437 m2 – działka nr 195/34.
2.  Przy nabywaniu prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności budynków przedsiębiorstwu nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku VAT.
3.  Przedmiotowe budynki od roku 1994 nieprzerwanie były w dzierżawie.
4.  Przedsiębiorstwo nie ponosiło żadnych wydatków na ulepszenia w przedmiotowych budynkach i w myśl ustawy o podatku od towarów i usług VAT nie korzystało z obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy sprzedaży nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste oraz przysługującego przedsiębiorstwu prawa własności budynków, do ceny sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości należy doliczyć podatek VAT w wysokości 22%, a do wartości sprzedaży budynków posadowionych na tym gruncie podatku VAT nie naliczać?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży podatek VAT w wysokości 22% należy doliczyć do wartości sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu, zaś do wartości sprzedawanych budynków podatku VAT nie doliczać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   prawidłowe w części dotyczącej zwolnienia z podatku VAT dostawy budynków,
*   nieprawidłowe w części dotyczącej opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Co do zasady, stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT) dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub ulepszony obiekt (jego część) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem. Zarówno sprzedaż, jak i najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcy przy nabyciu budynków oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowione są budynki, nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku VAT. Wnioskodawca również nie ponosił nakładów na ulepszenie przedmiotowych budynków. Jednocześnie przedmiotowe budynki od roku 1994 nieprzerwanie były w dzierżawie.

W związku z powyższym dostawa przedmiotowych budynków tj. budynku socjalno – administracyjnego, budynku warsztatu mechanicznego, budynku warsztatu montażowego, budynku magazynu będących przedmiotem dzierżawy korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa bowiem nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia jak również w okresie krótszym niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu.

Ponadto należy zauważyć, że w myśl art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast zgodnie § 12 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu będący przedmiotem zbycia podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.

Reasumując, przedmiotowa transakcja zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu składającego się z dwóch działek zabudowanych budynkiem socjalno-administracyjnym, warsztatem mechanicznym, warsztatem montażowym i magazynem będzie stanowił dla Wnioskodawcy, dostawę towarów zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku art. 29 ust. 5 ustawy o VAT i § 12 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia.

W świetle powyższego, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za:

*   prawidłowe w części dotyczącej zwolnienia z podatku VAT dostawy budynków,
*   nieprawidłowe w części dotyczącej opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.