Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-577/14-4/JSK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-26
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania czynności nieodpłatnego wydania (przekazania) materiałów reklamowych i informacyjnych za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; materiały; materiały-materiały reklamowe; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; próbki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 2 lipca 2014 r. (data wpływu 10 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 września 2014 r. (data wpływu 16 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności nieodpłatnego wydania (przekazania) materiałów reklamowych i informacyjnych za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności nieodpłatnego wydania (przekazania) materiałów reklamowych i informacyjnych za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 16 września 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności, w celu zwiększenia sprzedaży i rozpoznawalności swoich produktów Wnioskodawca (dalej również: Spółka, Zainteresowany) podejmuje szereg działań o charakterze promocyjno-reklamowym. Wspomniane działania są skierowane do partnerów handlowych Spółki m.in. hurtowni budowlanych, architektów, firm deweloperskich, firm budowlanych, firm handlujących sprzętem przeciwpożarowym.

W ramach podejmowanych działań marketingowych Spółka m.in. wydaje nieodpłatnie materiały o charakterze reklamowo-informacyjnym, reklamowym bądź informacyjnym, które mają na celu np. przybliżenie informacji o produktach znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy lub zachęcenie potencjalnych odbiorców do zakupu produktów Spółki.

W tym miejscu Wnioskodawca zaznacza, że w związku z nabyciem ww. materiałów reklamowych i informacyjnych odlicza podatek naliczony wykazany na fakturach dokumentujących ich zakup.

Przedmiotem dokonywanych przez Spółkę nieodpłatnych wydań są/mogą być przykładowo następujące materiały reklamowe i informacyjne:

*   katalogi produktów prezentujące informacje o oferowanych w danym momencie przez Spółkę produktach – obecnie Spółka wydaje nieodpłatnie katalogi, foldery, prospekty, ulotki reklamowo-informacyjne, cenniki produktów.

Przedmiotowe materiały reklamowe i informacyjne są wydawane tylko i wyłącznie w celach reklamowych/marketingowych/informacyjnych związanych z działalnością gospodarczą Spółki, tj. nie są one przekazywane na potrzeby osobiste (konsumpcyjne) konkretnych osób. Przedmiotowe materiały są wyraźnie oznaczone logo Spółki, a bardzo często również innymi danymi Spółki. Jednostkowa cena nabycia/koszt wytworzenia wydawanych materiałów reklamowych i informacyjnych, może się różnić w zależności od ich rodzaju (tj. mogą one nie spełniać kryteriów niezbędnych do uznania ich za prezenty o małej wartości w rozumieniu przepisów o VAT).

W piśmie z dnia 10 września 2014 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Zainteresowany wskazał, że:

1.  jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług posługującym się numerem NIP;
2.  przedmiotowe materiały reklamowe i informacyjne (katalogi, ulotki, foldery) są wydawane tylko i wyłącznie w celach reklamowych/marketingowych/informacyjnych związanych z działalnością gospodarczą Spółki, tj. nie są one przekazywane na potrzeby osobiste konkretnych osób, nie posiadają wartości użytkowej, ani też nie posiadają walorów konsumpcyjnych. Przedmiotowe materiały są wyraźnie oznaczone logo Spółki, a bardzo często również innymi danymi Spółki. Po stronie otrzymującego dany towar nie występuje żadne przysporzenie majątkowe z tytułu otrzymania omawianych towarów. Przekazywane materiały reklamowe i informacyjne służą bowiem przybliżeniu informacji o towarach oferowanych przez Spółkę oraz zachęcają klientów Zainteresowanego do nabycia tych produktów;
3.  przekazywane przez Wnioskodawcę ulotki i foldery reklamowe mogą, ale nie muszą, spełniać kryteriów prezentów o małej o wartości. Ulotki, katalogi i foldery udostępniane klientom Zainteresowanego są bardzo zróżnicowane jeżeli chodzi o wielkość (ilość produktów) i papier, z jakiego zostały wykonane, co przekłada się na cenę jednostkową materiału reklamowego. W przypadku ulotek, folderów oraz katalogów reklamowych, których cena przekracza 10 zł, Zainteresowany nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych;
4.  przekazywane przez Spółkę materiały reklamowe są związane ściśle z działalnością Zainteresowanego. Prezentowane w nich informacje zawierają ofertę produktów Wnioskodawcy. Ulotki, katalogi i foldery zawierają m.in.:
    *   dane Spółki,
    *   ceny produktów,
    *   akcje promocyjne,
    *   nowości rynkowe,
    *   zdjęcia zrealizowanych projektów oraz systemy, jakie były tam zainstalowane.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dokonywane nieodpłatne wydania (przekazania) towarów, o których mowa w stanie faktycznym (tj. materiałów reklamowych i informacyjnych) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywane nieodpłatne wydania (przekazania) towarów, o których mowa w stanie faktycznym (tj. materiałów reklamowych i informacyjnych) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dokonywane przez Zainteresowanego nieodpłatne przekazania (wydania) towarów, o których mowa w stanie faktycznym, nie podlegają opodatkowaniu VAT, bez względu na fakt, czy dane towary mogą zostać zakwalifikowane na gruncie VAT jako prezenty o małej wartości, czy też nie.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przedmiotowe materiały reklamowe i informacyjne nie pełnią funkcji użytkowej oraz nie mają dla ich odbiorców (otrzymujących dany towar) wartości konsumpcyjnej, w konsekwencji czego ich nieodpłatne przekazania nie powinny podlegać opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z przywołanego przepisu wynika, że zakresem przedmiotowym ustawy o VAT objęte są czynności o charakterze odpłatnym.

Jednocześnie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT określa przypadki, w których w drodze wyjątku oraz przy spełnieniu ustawowo określonych przesłanek, za odpłatne, a więc podlegające opodatkowaniu, uznaje się również dostawy towarów dokonywane bez wynagrodzenia.

W myśl przywołanego przepisu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

W ocenie Wnioskodawcy, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, pomimo wyłączenia od 1 kwietnia 2013 r. z katalogu towarów, których nieodpłatne wydanie nie podlega opodatkowaniu VAT, drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, nieodpłatne przekazanie takich materiałów po tej dacie nie powinno podlegać opodatkowaniu VAT, ze względu na fakt, że nie posiadają one charakteru „konsumpcyjnego” z perspektywy otrzymującego dany towar.

Zdaniem Zainteresowanego, u podstaw podatku VAT leży zasada obciążenia tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr. Zgodnie z konstrukcją podatku VAT faktyczny ciężar tego podatku jest przerzucany na kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatecznego nabywcę – konsumenta, który jest ostatnim ogniwem w tym systemie i nie ma możliwości dalszego „przerzucenia” podatku.

Podatek VAT obciąża zatem konsumpcję danego towaru – przez którą należy rozumieć wykorzystanie nabytego towaru ze skutkiem zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby konsumenta.

Broszury, ulotki, katalogi wydawane nieodpłatnie w ramach działań informacyjnych/reklamowych, nie mają dla ich odbiorcy wartości użytkowej/konsumpcyjnej bowiem na skutek ich otrzymania nie dochodzi do zaspokojenia jakichkolwiek potrzeb po ich stronie (innych niż np. przekazanie informacji o Spółce, jej działalności oraz oferowanych przez nią towarach). Jednocześnie po stronie otrzymującego dany towar nie występuje żadne przysporzenie majątkowe z tytułu otrzymania omawianych towarów. Przekazywane materiały reklamowe i informacyjne służą bowiem przykładowo przybliżeniu informacji o towarach oferowanych przez Spółkę bądź zachęcają poprzez promocję do nabycia tych towarów.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonywane przez Spółkę nieodpłatne przekazania materiałów informacyjnych i reklamowych wskazanych w stanie faktycznym nie służą zaspokajaniu potrzeb Kontrahentów, w konsekwencji czego nie stanowią czynności, z którymi ustawa o VAT wiązałaby powstanie obowiązku podatkowego, a tym samym pozostają poza zakresem VAT.

Ministerstwo Finansów w broszurze informacyjnej „Najważniejsze zmiany w podatku od towarów i usług od dnia 1 kwietnia 2013 r.”, omówiło zmiany do ustawy o VAT dotyczące nieodpłatnych przekazań obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2013 r. Ministerstwo Finansów wskazało, że: „przy badaniu, czy nieodpłatnie przekazywane towary w ogóle podlegają podatkowi VAT należy określić, czy przekazywany towar ma wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy. Jeżeli przekazywany nieodpłatnie towar nie miałby dla nabywcy żadnej wartości użytkowej (konsumpcyjnej) to wówczas przekazanie takiego towaru nie podlegałoby opodatkowaniu podatkiem VAT” (str. 7 ww. broszury).

Natomiast odnosząc się bezpośrednio do drukowanych materiałów informacyjnych i reklamowych Ministerstwo Finansów wyraziło pogląd, zgodnie z którym: „W pierwszej kolejności należy ustalić czy drukowany materiał informacyjny i reklamowy ma wartość użytkową z punktu widzenia konsumenta. Jeśli nie – będzie to np. katalog czy ulotka to nie podlega on opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeśli tak – będzie to np. kalendarz z reklamami to będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, chyba, że będzie spełniał definicję prezentu o małej wartości” (str. 8 broszury).

Podejście takie jak Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie również w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe.

Przykładowo:

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. ILPP2/443-526/13-2/MR Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyraził pogląd, że „(\`(...)\`) wymienione we wniosku materiały o charakterze reklamowo-informacyjnym, reklamowym bądź informacyjnym (w szczególności katalogi, cenniki, ulotki, foldery, prospekty – dopisek Spółki) nie mają dla nabywcy wartości użytkowej, nie mają waloru konsumpcyjnego, bowiem istotą przekazania ww. towarów będzie prezentowanie oferty Spółki oraz zachęcenie potencjalnych odbiorców do zakupu tych produktów, w związku z czym przekazania te następują/będą następować na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. W konsekwencji, przekazanie przez Spółkę materiałów wymienionych we wniosku, nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy”.

Oznacza to, że odbiorca przekazywanych towarów nie konsumuje ich, nie jest też w wyniku dokonanej dostawy zaspokojona jakakolwiek potrzeba, ani też nie pojawia się wskutek tego przysporzenie majątkowe, w świetle powyższego należy uznać, że nieodpłatne przekazanie kontrahentom ww. drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych nie stanowi czynności, z którą ustawa o VAT wiązałaby powstanie obowiązku podatkowego.

Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przekazywane przez Spółkę nieodpłatnie materiały reklamowe i informacyjne wskazane w stanie faktycznym jedynie informują o towarach oferowanych przez Spółkę lub służą jej celom promocyjno-reklamowym. Tym samym nie mają efektywnie funkcji użytkowej z perspektywy otrzymującego te towary oraz nie mają wartości konsumpcyjnej, zatem ich nieodpłatne wydania/przekazania nie można uznać za podlegające opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 2 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy – przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Jak wynika z ww. art. 7 ust. 2 ustawy, czynnościami zrównanymi z odpłatną dostawą towarów jest także przekazanie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne darowizny, o ile przy zakupie, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części. Jednocześnie, na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania wymienione w tym przepisie towary, tj. prezenty o małej wartości oraz próbki, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Wskazać należy, że zmiany wprowadzone od dnia 1 kwietnia 2013 r. w art. 7 ust. 3 ustawy polegają na doprecyzowaniu, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy nie będzie stosowany do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to nastąpi na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Ponadto w znowelizowanym art. 7 ust. 3 ustawy nie ma już mowy o przekazaniu drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Wprowadzone zmiany oznaczają, że nie będzie uznawane za odpłatną dostawę towarów tylko przekazanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów).

Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności, w celu zwiększenia sprzedaży i rozpoznawalności swoich produktów Wnioskodawca podejmuje szereg działań o charakterze promocyjno-reklamowym. Wspomniane działania są skierowane do partnerów handlowych Spółki m.in. hurtowni budowlanych, architektów, firm deweloperskich, firm budowlanych, firm handlujących sprzętem przeciwpożarowym. W ramach podejmowanych działań marketingowych Spółka m.in. wydaje nieodpłatnie materiały o charakterze reklamowo-informacyjnym, reklamowym bądź informacyjnym, które mają na celu np. przybliżenie informacji o produktach znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy lub zachęcenie potencjalnych odbiorców do zakupu produktów Spółki. W tym miejscu Wnioskodawca zaznacza, że w związku z nabyciem ww. materiałów reklamowych i informacyjnych odlicza podatek naliczony wykazany na fakturach dokumentujących ich zakup. Przedmiotem dokonywanych przez Spółkę nieodpłatnych wydań są/mogą być przykładowo następujące materiały reklamowe i informacyjne:

*   katalogi produktów prezentujące informacje o oferowanych w danym momencie przez Spółkę produktach – obecnie Spółka wydaje nieodpłatnie katalogi, foldery, prospekty ulotki reklamowo-informacyjne cenniki produktów.

Przedmiotowe materiały reklamowe i informacyjne są wydawane tylko i wyłącznie w celach reklamowych/marketingowych/informacyjnych związanych z działalnością gospodarczą Spółki, tj. nie są one przekazywane na potrzeby osobiste (konsumpcyjne) konkretnych osób. Przedmiotowe materiały są wyraźnie oznaczone logo Spółki, a bardzo często również innymi danymi Spółki. Jednostkowa cena nabycia/koszt wytworzenia wydawanych materiałów reklamowych i informacyjnych, może się różnić w zależności od ich rodzaju (tj. mogą one nie spełniać kryteriów niezbędnych do uznania ich za prezenty o małej wartości w rozumieniu przepisów o VAT).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotowe materiały reklamowe i informacyjne (katalogi, ulotki, foldery) są wydawane tylko i wyłącznie w celach reklamowych/marketingowych/informacyjnych związanych z działalnością gospodarczą Spółki, tj. nie są one przekazywane na potrzeby osobiste konkretnych osób, nie posiadają wartości użytkowej ani też nie posiadają walorów konsumpcyjnych.

Przedmiotowe materiały są wyraźnie oznaczone logo Spółki, a bardzo często również innymi danymi Spółki. Po stronie otrzymującego dany towar nie występuje żadne przysporzenie majątkowe z tytułu otrzymania omawianych towarów. Przekazywane materiały reklamowe i informacyjne służą bowiem przybliżeniu informacji o towarach oferowanych przez Spółkę oraz zachęcają klientów Zainteresowanego do nabycia tych produktów. Przekazywane przez Wnioskodawcę ulotki i foldery reklamowe mogą, ale nie muszą, spełniać kryteriów prezentów o małej o wartości. Ulotki katalogi i foldery udostępniane klientom Zainteresowanego są bardzo zróżnicowane jeżeli chodzi o wielkość (ilość produktów) i papier, z jakiego zostały wykonane, co przekłada się na cenę jednostkową materiału reklamowego. W przypadku ulotek, folderów oraz katalogów reklamowych, których cena przekracza 10 zł, Zainteresowany nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych. Przekazywane przez Spółkę materiały reklamowe są związane ściśle z działalnością Zainteresowanego. Prezentowane w nich informacje zawierają ofertę produktów Wnioskodawcy.

Ulotki, katalogi i foldery zawierają m.in.:

*   dane Spółki,
*   ceny produktów,
*   akcje promocyjne,
*   nowości rynkowe,
*   zdjęcia zrealizowanych projektów oraz systemy, jakie były tam zainstalowane.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii, czy dokonywane przez Zainteresowanego nieodpłatne wydania (przekazania) materiałów wskazanych w stanie faktycznym (tj. materiałów reklamowych i informacyjnych) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przy badaniu, czy nieodpłatnie przekazane towary w ogóle podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT należy w pierwszej kolejności określić czy przekazywany towar ma wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy. Jeżeli przekazywany nieodpłatnie towar nie miałby dla nabywcy żadnej wartości użytkowej (konsumpcyjnej) to wówczas przekazanie takiego towaru nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia wartości użytkowej (konsumpcyjnej). Zgodnie ze słownikową definicją (według Internetowego Słownika Języka Polskiego – http://www.sjp.pwn.pl) – „wartość” to „ile coś jest warte pod względem materialnym; cecha tego, co jest dobre pod jakimś względem”.

Z kolei „użytkowy” (według Internetowego Słownika Języka Polskiego – http://www.sjp.pl) to: „mający praktyczne zastosowanie, przeznaczony do użytku (np. drewno użytkowe)”, „konsumpcja” to „wykorzystywanie dóbr i usług do zaspokojenia potrzeb”.

Zatem wartość użytkowa (konsumpcyjna) towaru oznacza zdolność danego towaru do zaspokojenia potrzeb jego nabywcy.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera również definicji „drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych”. Stąd też zasadnym w takiej sytuacji jest posłużenie się definicjami słownikowymi i potocznym rozumieniem pojęć. Według Internetowego Słownika Języka Polskiego (http://www.sjp.pwn.pl) reklama to: 1. „działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług”, 2. „plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi”; informacja to m.in. „wiadomość o czymś lub zakomunikowanie czegoś”; natomiast drukować oznacza: 1. „odbijać litery, tekst, rysunki na papierze za pomocą różnych technik i maszyn drukarskich”, 2. „oddawać do druku, publikować”, 3. „wytłaczać deseń na tkaninie”. Ponadto wg definicji pochodzącej z leksykonu PWN przez drukowane materiały reklamowe i informacyjne rozumie się wszelkiego rodzaju cenniki, foldery, broszury, prospekty, itp. przygotowane w drodze procesu technologicznego polegającego na nadrukowaniu informacji na nośniku. Powyższa definicja pozostaje w zgodzie z wyżej zdefiniowanymi pojęciami: reklama, informacja, drukować. Celem ww. materiałów jest informacja o sprzedawanym asortymencie, co w efekcie ma prowadzić do zwiększenia obrotów.

Rozstrzygając kwestię opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania kontrahentom materiałów reklamowych i informacyjnych, stosownym jest także odwołanie się do założeń konstrukcyjnych podatku od towarów i usług. Otóż, u podstaw podatku VAT leży obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr. Faktyczny ciężar podatku jest przerzucany na kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatniego nabywcę – konsumenta, który nie uczestniczy już w tym systemie i nie ma możliwości dalszego przerzucenia podatku. Mając powyższe na uwadze, podatek VAT obciąża konsumpcję danego towaru (lub usługi), przez którą należy rozumieć użycie nabytego towaru (lub usługi) ze skutkiem zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby przez konsumenta.

W świetle powyższego należy uznać, że nieodpłatne przekazanie kontrahentom materiałów reklamowych i informacyjnych nie stanowi czynności, z którą ustawa o podatku od towarów i usług wiązałaby powstanie obowiązku podatkowego. Przyczyną pozostawienia poza zakresem podatku VAT tych przekazań jest brak ich konsumpcyjnego charakteru. Oznacza to, że odbiorca przekazywanych towarów nie konsumuje ich, nie jest też w wyniku dokonanej dostawy zaspokojona jakakolwiek potrzeba, ani też nie pojawia się wskutek tego przysporzenie majątkowe.

W świetle powołanych wyżej norm prawnych oraz opisu sprawy należy stwierdzić, że wymienione we wniosku materiały reklamowe i informacyjne nie mają – jak twierdzi Wnioskodawca – dla nabywcy wartości użytkowej, gdyż nie mają one waloru konsumpcyjnego dla nabywcy, bowiem istotą przekazania ww. towarów jest przybliżenie informacji o towarach oferowanych przez Spółkę oraz zachęcanie klientów Wnioskodawcy do nabycia tych produktów, w związku z czym przekazania te będą następować na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki.

Podsumowując, w świetle powołanych wyżej norm prawnych oraz opisu sprawy stwierdzić należy, że dokonywane przez Spółkę nieodpłatne wydania (przekazania) towarów, o których mowa w stanie faktycznym (tj. materiałów reklamowych i informacyjnych), z uwagi na fakt, że nie mają one dla nabywcy wartości użytkowej i waloru konsumpcyjnego, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.