Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-31/08-4/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-27
Teza: Dokumentowanie usługi najmu na rzecz Spółki z o.o. w upadłości.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura-faktura VAT; najem; syndycy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Biblioteki reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2007 r. (data wpływu: 27 grudnia 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 lutego 2008 r. (data wpływu: 11 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT – **jest:**

1.  **prawidłowe** – w części dotyczącej pytania nr 1,
2.  **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pytania nr 2 i 3

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Biblioteka jest jednostką budżetową. W roku 2000 utworzyła gospodarstwo pomocnicze, obsługujące administrowanie budynków i lokali znajdujących się w zarządzie (administrowaniu Biblioteki reprezentowanej w formie gospodarstwa pomocniczego).

Jeden z kontrahentów gospodarstwa pomocniczego (Spółka z o.o.) będący najemcą upadł na mocy postanowienia Sądu z dnia 19 lutego 2007 r. W okresie od listopada 2006 r. do lutego 2007 r. było prowadzone postępowanie upadłościowe w formie układowej. W okresie od sierpnia 2006 do listopada 2006 Spółka, będąca najemcą, nie regulowała należności z tytułu najmu. Za okres grudzień 2006 – luty 2007 (okres prowadzenia upadłości układowej) nie wystawiano faktur za najem, mimo, iż w tym okresie pomieszczenia były zajęte przez najemcę.

Od lutego 2007 r. na mocy postanowienia Sądu, likwidację Spółki prowadzi syndyk masy upadłościowej, która to likwidacja trwa do dzisiaj.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy zgodnie z art. 8 ustawy o VAT należy wystawić brakujące faktury za najem za okres grudzień 2006 – luty 2007 na nabywcę, którym jest Spółka z o.o. w upadłości?
2.  Czy zgodnie z art. 8 ustawy o VAT powstrzymanie się od działania lub też działanie na podstawie organu władzy – udostępnianie pomieszczeń wynajmowanych przez Spółkę z o.o. w upadłości – syndykowi, powoduje możliwość traktowania decyzji Sądu o powołaniu syndyka jako najemcy w miejsce Spółki z o.o. w upadłości i konieczność wystawienia faktur za najem na nabywcę, którym jest syndyk?
3.  Czy zastosowanie się do postanowień Sądu powoduje, iż najemcą pomieszczeń wynajmowanych przez upadłą Spółkę z o.o. do dnia 19 lutego, tj. daty postanowienia o ustanowieniu syndyka przez Sąd powinien być Sąd i on powinien być nabywcą usług najmu pomieszczeń, co powoduje konieczność wystawienia faktur na rzecz nabywcy, którym jest Sąd za okres od dnia ogłoszenia upadłości i ustanowienia syndyka do dnia zakończenia likwidacji Spółki przez syndyka masy upadłościowej?

Zdanie Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wnioskodawca uważa, że należy obciążyć Spółkę za okres grudzień 2006 – luty 2007 fakturami za najem.

Ad. 2

Za okres upadłości układowej należy obciążyć Sąd za najem pomieszczeń wg stawki stosowanej dla Spółki.

Ad.3

Za okres od lutego 2007 r. należy obciążyć syndyka z uwagi na prowadzone postępowanie likwidacyjne i brak możliwości korzystania z własnych pomieszczeń.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się uznaje się za prawidłowe w zakresie pytania nr 1, a w części dotyczącej pytań nr 2 i 3 – za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy, wykonywane w ramach działalności gospodarczej chyba, że wyjątkowo ze względu na specyfikę danej czynności nie można jej określić jako dostawy towarów, lub też świadczenia usług.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl zasady określonej w art. 19 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Natomiast, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, to zgodnie z art. 19 ust. 4 cyt. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Przepis art.19 ust. 13 pkt 4 cyt. ustawy określa szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z którym, z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze.

Ponadto podstawą opodatkowania – w myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy jest obrót. Obrotem natomiast jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Do czynności wykonywanych przez syndyka masy upadłości zastosowanie znajduje przepis art. 13 pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiący, iż przychody, osób, którym sąd zlecił na podstawie właściwych przepisów wykonanie określonych czynności, uważa się za przychody z działalności wykonywanej osobiście. Powołany wyżej przepis wyłącza zatem z opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonywania tych czynności zleceniobiorcy są związani ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy nimi, co do:

*   warunków wykonania tych czynności,
*   wynagrodzenia,
*   odpowiedzialności zlecającego za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Tryb powoływania oraz zasady wykonywania czynności przez syndyka określa ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60 poz. 535 ze zm.). Zgodnie z art. 51 ust. 1 tej ustawy syndyk jest wyznaczany przez sąd w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości a nadzór nad czynnościami syndyka sprawuje sędzia – komisarz. W sprawach dotyczących masy upadłości – w myśl art. 160 ust. 1 cyt. ustawy – syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym.

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Podatnicy, o których mowa wyżej, nie mają obowiązku wystawiania faktur osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej (tylko na ich żądanie) – vide art. 106 ust. 4 ww. ustawy.

Mając na względzie, iż wymienione w przepisie zastrzeżenia nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że wystawienie faktury VAT dokumentującej dokonanie zdarzenia gospodarczego jest rzeczą obligatoryjną.

Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95 poz. 798 ze zm.) zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT". Elementy takiego dokumentu sprzedaży określa § 9 powołanego rozporządzenia w myśl, którego faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4.  nazwę towaru lub usługi;
5.  jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8.  stawki podatku;
9.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11.  wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi najmu na rzecz Spółki z o.o. w upadłości. O uznaniu danego podmiotu za upadły decyduje spełnienie warunków określonych w przepisach cyt. wyżej ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. Ogłoszenie upadłości nie pozbawia jednakże podmiotu prawa własności majątku, powoduje jedynie, że wszelkie czynności prawne i procesowe podejmuje za upadłego i na jego rachunek syndyk, który w przedmiotowej sprawie został ustanowiony postanowieniem Sądu z dnia 19 lutego 2007 r. W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu, fakt ten nie ma znaczenia dla ustania bytu prawnego podmiotu jako podatnika VAT. Zostaje on wykreślony z rejestru podatników dopiero w momencie zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, nie zaś z chwilą ogłoszenia upadłości.

Wobec powyższego faktury VAT odpowiadające zapisom cyt. § 9 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. a dokumentujące świadczenie usługi najmu w okresie grudzień 2006 r. – luty 2007 r., tj. do dnia ustanowienia syndyka i dalej do dnia zakończenia likwidacji, powinny być wystawione na przedmiotową Spółkę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.