Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.22.2017.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-08
Teza: Opodatkowanie dochodów uzyskiwanych z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku żeglugi śródlądowej eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo, którego siedziba i faktyczny zarząd znajdują się w Holandii.
Słowa kluczowe: abolicja; Holandia; marynarze; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; praca-praca najemna; transport-transport międzynarodowy; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2017 r. (data wpływu 15 marca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 maja 2017 r. (data wpływu 19 maja 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania ulgi abolicyjnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 17 maja 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania ulgi abolicyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem. Od lipca 2014 r. jest zatrudniony u armatora holenderskiego, jako marynarz żeglugi śródlądowej. Dotychczas rozliczając się korzystał z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i podatek płacił w Holandii. Natomiast w Polsce Wnioskodawca składał PIT-36 ze stosownymi załącznikami. Jeśli występowała różnica w wysokości odprowadzonego podatku to Wnioskodawca korzystał z ulgi abolicyjnej. Każdorazowo składając PIT w urzędzie skarbowym Wnioskodawca konsultował się z urzędnikiem, upewniając się, że zeznanie wypełnione jest prawidłowo. Niedawno biuro, które w Holandii rozliczało Wnioskodawcę, poinformowało Go, że nie może odprowadzać podatku w Holandii, tylko w Polsce. Jednocześnie zwrócono Wnioskodawcy kwotę 1377 euro podatku za lata 2014-2016. Okazało się, że z wynagrodzenia Wnioskodawcy potrącano składki społeczne w wysokości 28,15 %, a podatek tylko w wysokości 8,4%.

Ponadto w przesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że pracę wykonuje na statku żeglugi śródlądowej eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z siedzibą prawną oraz faktycznym zarządem w Holandii. Wnioskodawca pracuje w systemie 3 na 3 (tzn. trzy tygodnie pracuje, 3 tygodnie przebywa w Polsce).

Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne potrącane i odprowadzane były w Holandii od wynagrodzenia. Dotychczas zeznania podatkowe Wnioskodawca składał w Holandii i wydatki te odliczane były od przychodu w zeznaniu składanym w Holandii. W Polsce Wnioskodawca składał PIT-36L, PIT/O, PIT/ZG. W tym zeznaniu podatkowym Wnioskodawca odliczał diety, podwyższone kup, a jeśli istniała taka potrzeba korzystał z ulgi abolicyjnej. PIT-36L był „zerowy”. W okresie, którego dotyczy złożony wniosek miejsce stałego zamieszkania było i jest położone poza miejscowością w której znajduje się zakład pracy.

Po analizie treści wniosku z dnia 14 marca 2017 r. oraz jego uzupełnienia, mając na względzie zakres kompetencji przyznanej tut. organowi i treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa przyjęto, że intencją Wnioskodawcy było uzyskanie odpowiedzi m. in. na pytanie, czy ma prawo skorzystania z ulgi abolicyjnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien mieć możliwość korzystania z ulgi abolicyjnej. Wnioskodawca powołuje się na ustawę o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 143, poz. 894). Ulga abolicyjna pomagała Wnioskodawcy wyrównywać obciążenia podatkowe wynikające ze stosowania dwóch obowiązujących w umowach metod unikania podwójnego opodatkowania. Składając zeznania podatkowe za rok 2014, 2015 oraz 2016 zapewniano Wnioskodawcę, że dla marynarzy pracujących w Holandii stosuje się niżej przytoczony artykuł.

Ponieważ Wnioskodawca uzyskiwał przychody z pracy, do których ma zastosowanie art. 27 ust. 9 albo 9a ustawy o podatku dochodowym powinien mieć prawo do korzystania z ulgi abolicyjnej.

Wyłączenie może mieć miejsce wobec marynarzy, którzy zatrudnieni są przez przedsiębiorstwa mające siedzibę lub miejsce faktycznego zarządu w krajach, które stosują szkodliwą konkurencję podatkową. Holandia do tych krajów nie należy, i mamy z nią zawartą stosowną umowę. Do opodatkowania marynarzy pracujących w Holandii stosuje się art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W myśl art. 15 ust. 3 Konwencji z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120) bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu wynagrodzenie otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku morskiego, statku powietrznego albo na pokładzie statku żeglugi śródlądowej eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, może być opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie.

Natomiast na podstawie art. 3 ust. 1 lit. g) określenie "transport międzynarodowy" oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym albo statkiem eksploatowanym w żegludze śródlądowej przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy taki statek morski, statek powietrzny lub statek żeglugi śródlądowej jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie.

W sytuacji przedstawionej we wniosku Wnioskodawca jest polskim rezydentem. Od lipca 2014 r. jest zatrudniony u armatora holenderskiego, jako marynarz żeglugi śródlądowej. Pracę wykonuje na statku żeglugi śródlądowej eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z siedzibą prawną oraz faktycznym zarządem w Holandii.

Dotychczas rozliczając się korzystał z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i podatek płacił w Holandii. Natomiast w Polsce Wnioskodawca składał PIT-36 ze stosownymi załącznikami. Jeśli występowała różnica w wysokości odprowadzonego podatku to Wnioskodawca korzystał z ulgi abolicyjnej. Każdorazowo składając PIT w urzędzie skarbowym Wnioskodawca konsultował się z urzędnikiem, upewniając się, że zeznanie wypełnione jest prawidłowo. Niedawno biuro, które w Holandii rozliczało Wnioskodawcę, poinformowało Go, że nie może odprowadzać podatku w Holandii, tylko w Polsce. Jednocześnie zwrócono Wnioskodawcy kwotę 1377 euro podatku za lata 2014-2016. Okazało się, że z wynagrodzenia Wnioskodawcy potrącano składki społeczne w wysokości 28,15 %, a podatek tylko w wysokości 8,4%.

Biorąc pod uwagę ww. okoliczności oraz przedstawiony powyżej stan prawny uznać zatem należy, iż zgodnie z mającym zastosowanie przepisem art. 15 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, dochody, osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku żeglugi śródlądowej eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo, którego siedziba i faktyczny zarząd znajdują się w Holandii podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może być opodatkowany tylko” oznacza przypisanie prawa do opodatkowania na zasadzie wyłączności, tj. opodatkowanie tego dochodu tylko i wyłącznie w jednym umawiającym się państwie. Jednocześnie, nie ma w tym przypadku zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania, tzn. metoda odliczenia (zaliczenia) proporcjonalnego, o której mowa w art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 27g ust. 1 ustawy podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1, rozliczający na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a uzyskane w roku podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochody:

1.  ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub
2.  z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub rozporządzania nimi

\- ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2.

Stosownie do art. 27g ust. 2 ustawy, odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem obliczonym zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze źródeł, o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych w art. 27 ust. 8.

Odliczenia nie stosuje się, gdy dochody ze źródeł, o których mowa w ust. 1, uzyskane zostały w krajach i na terytoriach wymienionych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 25a ust. 6 (art. 27g ust. 3 ustawy).

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do podatku obliczanego zgodnie z art. 30c (art. 27g ust. 4 ww. ustawy).

W świetle powyższego możliwość skorzystania z odliczenia na podstawie art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniona jest między innymi od rozliczania dochodów na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a tej ustawy.

W konsekwencji, ponieważ dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku żeglugi śródlądowej eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo, którego siedziba i faktyczny zarząd znajdują się w Holandii podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce i nie ma do nich zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania, uznać należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje uprawnienie do skorzystania z ulgi abolicyjnej na podstawie art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.