Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.908.2025.2.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Moment i możliwość zaliczenia wydatków na zakup
wyposażenia, kupionego za środki otrzymane w ramach
dofinansowania z Urzędu Pracy, do kosztów uzyskania
przychodu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
dotacja
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-rozpoczęcie
działalności gospodarczej
koszt-koszty uzyskania przychodów
pomoc-pomoc de minimis
urząd-urząd pracy
wyposażenie
zakup
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty uzyskania przychodów, inne niż
koszty bezpośrednio związane z przychodami - moment
poniesienia kosztu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z amortyzacji -
składniki majątku do 10.000 zł..
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.-Wydatki i koszty bezpośrednio
sfinansowane z dochodów (przychodów) zwolnionych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 121
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 121a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 49
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 56

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24  listopada  2025  r.  wpłynął  Pani  wniosek  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej.
    Uzupełniła  go  Pani  pismem  z  4  grudnia  2025  r.  –  w  odpowiedzi  na  wezwanie.  Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    5  czerwca  2025  r.  podpisała  Pani  umowę  z  (...)  Urzędem  Pracy  na  przyznanie
    jednorazowych środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej, współfinansowanych
    przez Unię Europejską w ramach (...).
    5 czerwca 2025 r. środki, stanowiące dofinansowanie zgodnie z podpisaną umową, zostały
    przekazane na Pani rachunek.
    10 czerwca 2025 r. została zarejestrowana działalność gospodarcza pod nazwą (...), NIP (...)
    (działalność,  na  rozpoczęcie  której  przyznano  dofinansowanie  zgodnie  z  podpisaną
    umową). Działalność obejmuje świadczenie usług fotograficznych, PKD 7420Z.
    4–8 lipca 2025 r. dokonała Pani zakupu sprzętu zgodnie z listą wcześniej zatwierdzoną
    przez  (...)  Urząd  Pracy.  Wszystkie  urządzenia  zostały  nabyte  na  firmę,  z  fakturami
    wystawionymi na Pani NIP.

    Sprzęt  jest  wykorzystywany  bezpośrednio  w  prowadzonej  działalności  fotograficznej.
    Koszt  każdej  jednostki  zakupionego  sprzętu,  z  wyjątkiem  jednego  obiektywu,  nie
    przekroczył 10 000 zł.
    Środki  finansowania  z  (...)  Urzędu  Pracy  nie  zostały  zaliczone  do  przychodu.  Ponadto
    wydatki na zakup wyposażenia sfinansowanego z tego dofinansowania nie zostały ujęte w
    kosztach uzyskania przychodu.
    Uzupełnienie
    W uzupełnieniu wniosku podaje Pani, że:
    · Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    · Otrzymała Pani dofinansowanie jako osoba bezrobotna.
    · Wybrała opodatkowanie na zasadach ogólnych według skali podatkowej (12% / 32%).
    · Sprawdziła Pani w urzędzie pracy. Wskazali następujące punkty (w umowie nie ma
      żadnych bardziej konkretnych odniesień do przepisów prawa):
        · Ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia.
        · Ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
        publicznej.
        · Źródło finansowania: środki współfinansowany przez Unię Europejską w ramach
        (...)
    · Przyznano  Pani  jednorazowo  środki  na  podjęcie  działalności  gospodarczej
      współfinansowane przez Unię Europejską w ramach (...).
    · Nie otrzymała Pani dofinansowania z Funduszu Pracy. Środki zostały przyznane przez
      (...) Urząd Pracy i są ze środków współfinansowanych przez Unię Europejską w ramach
      (...).
    · Dofinansowania udzielił (...) Urząd Pracy (umowa zawarta z Prezydentem Miasta (...),
      którego reprezentantem jest: (...).
    · Dofinansowanie wypłacił (...) Urząd Pracy.
    · Udzielona  Pani  pomoc  stanowi  pomoc  de  minimis  w  rozumieniu  przepisów
      rozporządzenia  Komisji  (UE)  nr  2023/2831  z  dnia  13  grudnia  2023  r.  w  sprawie
      stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de
      minimis  (Dz.  Urz.  UE  L  2023/2831)  i  jest  udzielana  zgodnie  z  przepisami  tego
      rozporządzenia.
    · W Urzędzie Pracy potwierdzono, że środki zostały przyznane na podstawie przepisu art.
      147 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U.
      z 2025 r. poz. 620 ze zm.).
    · Otrzymane  przez  Panią  środki  miały  charakter  bezzwrotny.  Zwrot  byłby  wymagany
      wyłącznie w przypadku naruszenia zasad określonych przez (...) Urząd Pracy. Pełne
      spełnienie wszystkich warunków następuje po złożeniu ostatecznego rozliczenia po
      roku  prowadzenia  działalności,  gdyż  jednym  z  wymogów  otrzymania  tego
      dofinansowania  było  prowadzenie  działalności  przez  okres  jednego  roku.  W  ciągu
      dwóch miesięcy od rozpoczęcia działalności gospodarczej należało dokonać zakupów i
      przedstawić  rozliczenie  wykorzystanych  środków  w  formie  faktur,  zgodnie  z  listą
      wydatków wcześniej zatwierdzoną przed otrzymaniem dofinansowania.
    · Przed otrzymaniem dofinansowania przedstawiła Pani listę wyposażenia niezbędnego
      do rozpoczęcia działalności. Lista ta została zatwierdzona przez (...) Urząd Pracy, a
      zakupy mogła Pani dokonać wyłącznie zgodnie z jej wykazem. Na liście znajdowały się
      m.in.: laptop, obiektywy, dysk twardy.
    · Chciałaby Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów następujące pozycje:

        · Laptop (...) – 5 500 zł brutto,
        · Obiektyw (...) - 9 799 zł brutto.
    · Wydatki zostały w całości sfinansowane ze środków otrzymanego dofinansowania.
    · Sprzęt kupiła Pani:
        · Laptop (...) - 4 lipca 2025 r.
        · Obiektyw (...) - 7 lipca 2025 r.
    · Wydatki,  które  chciałaby  Pani  zaliczyć  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  dotyczą
      wyposażenia: laptop, obiektyw.
    · Zakupiony  sprzęt  nie  został  zaliczony  jako  środki  trwałe  ani  nie  został  wpisany  do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    · Wyposażenie służy wyłącznie wykonywaniu działalności gospodarczej.
    · Sprzęt, który został zakupiony z dofinansowania, wykorzystuje Pani do wykonywania
      sesji fotograficznych oraz do obróbki zdjęć, co stanowi Pani podstawową działalność
      gospodarczą. Dzięki temu wydatki te mają bezpośredni związek z osiąganymi przez
      Panią przychodami oraz zabezpieczeniem źródła tych przychodów.
    · Nie złoży Pani do właściwego naczelnika urzędu skarbowego sporządzone na piśmie
      oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 42a ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych.

## Pytanie

W uzupełnieniu wniosku sformułowała Pani następujące pytanie.
    Czy wydatki na zakup wyposażenia, kupionego za środki otrzymane w ramach
    dofinansowania z (...) Urzędu Pracy, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodu za lipiec 2025 r. na podstawie art. 22 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych?
    Stanowisko Pani w sprawie
    W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku własnym stanowisku uważa Pani, że wydatki
    na zakup wyposażenia, kupionego za środki otrzymane w ramach dofinansowania z (...)
    Urzędu Pracy, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu za lipiec 2025 r.
    Stanowisko Pani opiera się na ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    szczególności art. 22 ust. 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani w uzupełnieniu wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
    należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych

    towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
    towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
    sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy:
    Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z
    zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie
    kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z
    otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się
    odpisów amortyzacyjnych.
    Dotacje i inne nieodpłatne świadczenia
    Ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych
    świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:
    · dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż
      nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
      zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
    · świadczenia takie otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków
      poniesionych przez podatnika na zakup/wytworzenie we własnym zakresie środków
      trwałych lub nabycie wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się
      odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej.
    Zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121/121a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    stanie prawnym obowiązującym do 31 maja 2025 r.:
      Wolne  od  podatku  dochodowego  są  jednorazowe  środki  przyznane  na  podjęcie
      działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
      o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
    Jak stanowi natomiast art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji
    zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 214 ze zm.):
      Starosta z Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu lub poszukującemu pracy, o
      którym  mowa  w  art.  49  pkt  7,  jednorazowo  środki  na  podjęcie  działalności
      gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa
      związanych  z  podjęciem  tej  działalności,  w  wysokości  określonej  w  umowie,  nie
      wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.
    Z dniem 31 maja 2025 r. ww. ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
    straciła jednak moc, bowiem w życie weszła ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i
    służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620 ze zm.). Wynika to z treści art. 460 i 461 tej
    ustawy.
    W ustawie o rynku pracy i służbach zatrudnienia zawarta jest jednak tożsama – do art. 46
    ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – regulacja. Zgodnie
    z art. 147 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:
      Starosta  może  przyznać  z  Funduszu  Pracy  bezrobotnemu  jednorazowo  środki  na
      podjęcie  działalności  gospodarczej,  w  tym  na  pokrycie  kosztów  pomocy  prawnej,
      konsultacji  i  doradztwa  związanych  z  podjęciem  tej  działalności,  zwane  dalej
      „dofinansowaniem  podjęcia  działalności  gospodarczej”,  w  wysokości  określonej  w
      umowie,  nie  wyższej  jednak  niż  6-krotność  przeciętnego  wynagrodzenia
      obowiązującego w dniu zawarcia umowy.

    W konsekwencji, również w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawodawca wprowadził stosowne zmiany nowelizując treść art. 21 ust. 1 pkt 121 oraz
    dodając pkt 121a.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązującym od 1 czerwca 2025 r.:
      Wolne  od  podatku  dochodowego  jest  dofinansowanie  podjęcia  działalności
      gospodarczej, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku
      pracy i służbach zatrudnienia.
    Z uzasadnienia do ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wynika, że:
      Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
      (Dz. U. z 2024 r. poz. 475, z późn. zm.) obowiązuje już od 20 lat i podlegała licznym
      nowelizacjom (łącznie około dwustu razy). Założenia, na których oparta jest ta ustawa
      stały się w znacznej mierze nieaktualne. Rozwijający i zmieniający się rynek pracy
      wymusza opracowanie nowych regulacji, które będą odpowiadać na obecne potrzeby
      osób  poszukujących  pracy,  bezrobotnych  oraz  przedsiębiorców.  Jednocześnie
      konieczne  jest  wprowadzenie  regulacji,  które  zwiększą  efektywność  działania
      publicznych służb zatrudnienia (PSZ) w zakresie świadczenia usług dla klientów.
    Jak wynika z powyższego uzasadnienia, potrzeba zmiany przepisów o rynku pracy i
    służbach zatrudnienia wynikała głownie ze zmian na rozwijającym się rynku pracy, co
    powodowało wymuszenie nowych regulacji.
    Nie mniej w ustawie tej zastosowano podobny mechanizm jednorazowej pomocy na
    rozpoczęcie działalności gospodarczej, a w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych tożsame zwolnienie przedmiotowe.
    Dlatego też otrzymane przez podatnika środki na podjęcie działalności gospodarczej w
    części przeznaczonej na zakup niezbędnego wyposażenia pozwalającego na wykonywanie
    mu działalności gospodarczej, stanowią przychód ze źródła działalność gospodarcza,
    jednak zarówno na podstawie art. 121 ust. 1:
    · pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym
      obowiązującym do 31 maja 2025 r.
    · pkt 121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym
      obowiązującym od 1 czerwca 2025 r.
    - przychód ten jest zwolniony od opodatkowania.
    Innymi słowy, niezależnie od tego czy podatnik otrzymał dofinansowanie w reżimie ustawy
    o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy czy też ustawy o rynku pracy i służbach
    zatrudnienia, jest ono zwolnione z opodatkowania.
    Koszty uzyskania przychodów
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien spełniać łącznie
    następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    · być właściwie udokumentowany;

    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio
    sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46,
    47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.
    Jednocześnie, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup
    zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa,
    niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku
    stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności
    gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób,
    albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.
    Moment ujęcia wydatków w kosztach podatkowych
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym
      zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.
    W myśl natomiast z art. 22 ust. 5c ww. ustawy :
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy
      danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Według art. 22 ust. 6 omawianej ustawy :
      Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do
      podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod
      warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób
      umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko
      do tego roku podatkowego.
    Stosowanie do art. 22 ust. 6b ww. ustawy:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o
      których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień
      wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do
      zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
    Pani wniosek
    Z treści wniosku wynika, że:
    · 5  czerwca  2025  r.  podpisała  Pani  umowę  z  (...)  Urzędem  Pracy  na  przyznanie
      jednorazowych   środków   na   rozpoczęcie   działalności   gospodarczej,
      współfinansowanych przez Unię Europejską w ramach (...).
    · 5 czerwca 2025 r. środki, stanowiące dofinansowanie zgodnie z podpisaną umową,
      zostały przekazane na Pani rachunek. Środki zostały przyznane na podstawie przepisu
      art. 147 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia
      (Dz.U. z 2025 r. poz. 620 ze zm.) i mają charakter bezzwrotny.
    · 10 czerwca 2025 r. zarejestrowała Pani działalność gospodarczą w zakresie świadczenie
      usług fotograficznych.

    · Za  otrzymane  środki  dokonała  Pani  zakupu  sprzętu.  Wszystkie  urządzenia  zostały
      nabyte na firmę, z fakturami wystawionymi na Pani NIP. Kupiła Pani w dniach:
        · 4 lipca 2025 r. laptop (...) za kwotę 5 500 zł brutto, oraz
        · lipca 2025 r. obiektyw (...) za kwotę 9 799 zł brutto.
    · Powyższe  wydatki  zostały  w  całości  sfinansowane  ze  środków  otrzymanego
      dofinansowania. Wyposażenie wykorzystuje Pani wyłącznie w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej do wykonywania sesji fotograficznych oraz do obróbki zdjęć,
      co stanowi Pani podstawową działalność gospodarczą. Dzięki temu wydatki te mają
      bezpośredni związek z osiąganymi przez Panią przychodami oraz zabezpieczeniem
      źródła tych przychodów.
    · Środki finansowania z (...) Urzędu Pracy nie zostały zaliczone do przychodu. Ponadto
      wydatki na zakup wyposażenia sfinansowanego z tego dofinansowania nie zostały
      ujęte w kosztach uzyskania przychodu.
    · Nie złoży Pani do właściwego naczelnika urzędu skarbowego sporządzone na piśmie
      oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 42a ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych.
    Na tle przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości budzi kwestia czy wydatki na zakup
    wyposażenia (laptopa i obiektywu), kupionego za środki otrzymane w ramach
    dofinansowania mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu lipcu
    2025 r.
    Definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczy wszystkich podatników prowadzących
    podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody
    ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.
    Jednocześnie pamiętać należy, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu w
    odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów
    przyjmuje się dzień wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w
    księgach.
    Jednocześnie analiza zacytowanych przepisów wskazuje, że co do zasady nie ma
    przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na
    zakup składników majątku, niezaliczonych do środków trwałych ani wartości
    niematerialnych i prawnych, a które zostały sfinansowane ze środków dofinansowania
    otrzymanego z Funduszu Pracy.
    Jak wskazałem powyżej, warunkiem jest związek przyczynowo-skutkowy między
    poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej przez podatnika działalności
    gospodarczej.
    Stąd, sfinansowanie zakupu wyposażenia, które nie zostało zaliczone do środków
    trwałych, ze środków przyznanych z Funduszu Pracy osobie bezrobotnej na podjęcie
    działalności gospodarczej nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów
    uzyskania przychodów, mimo że przyznane środki korzystają ze zwolnienia z
    opodatkowania. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej
    ustawy.
    W związku z powyższym, poniesione przez Panią wydatki na zakup opisanego we wniosku
    laptopa i obiektywu stanowiących wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności
    gospodarczej, sfinansowane ze środków otrzymanych z dotacji z (...) Urzędu Pracy może
    Pani w miesiącu lipcu 2025 r. zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W świetle powyższego stanowisko Pani jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.  Zasady  zaskarżania  interpretacji  indywidualnych  reguluje  ustawa  z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.