Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.461.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
działalność-działalność gospodarcza
komputery-program komputerowy
prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 22
    sierpnia 2025 r. (wpływ 25 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od lutego 2025 r
    zarejestrowaną w CEIDG. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania
    od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    szczegółowej ewidencji przychodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to
    ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. W celu skorzystania z ulgi IP Box
    Wnioskodawca zamierza jednak zmienić formę opodatkowania na podatek dochodowy w
    roku 2026. Przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe obejmuje okres od 1 stycznia
    2026 r. Wtedy dopiero Wnioskodawca będzie miał bowiem możliwość zmiany formy
    opodatkowania i potencjalnego skorzystania z ulgi.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy.
    Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia
    miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.

    Na potrzeby opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania
      oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania
      oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego
      działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu -Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności rozwija system do zarządzania placówkami medycznymi poprzez tworzenie
    w nim nowych modułów i funkcji. Aplikacja powstaje z wykorzystaniem języków
    /technologii: (...). Przy tworzeniu oprogramowania wykorzystywane są różne interfejsy
    języka (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
      pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu
      rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź
      przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.Michalak
      red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 –
      art. 74);

    - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi
      z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego
    systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli
    jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy zawarte pomiędzy
    Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w

    zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na sporządzenia ewidencji niezbędnej do skorzystania z
      preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
      oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki
      prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na
      wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
      programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości
      jest niezbędne do prowadzenia działalności per se. Koszt poniesiony na usługi
      doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej;
      nie obejmuje opłaty ustawowej za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej); w
      tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego
      działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową;
      Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
      gospodarczej;
    b) koszty leasingu i użytkowania samochodu – koszty związane z leasingiem oraz
      użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
      klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
      to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić należy, iż
      koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania. Przez koszty
      użytkowania samochodu Wnioskodawca rozumie wydatki na paliwo, ubezpieczenie,
      przegląd, serwis oraz wymianę bieżącą płynów i części eksploatacyjnych;
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty, natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych.
      Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i
      elektronicznego, rozumie: telefon, tablet, słuchawki, mikrofon, modem, router,
      ładowarki, baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, mysz;
    d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy. Poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;
    e) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

      Pracowniczych. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Nie można również
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową;
    f) koszty dokształcenia zawodowego – Koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
      branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty. W tym miejscu należy
      podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
      Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom. Oprogramowanie
      wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
      Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają posiadane
      przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna w tym celu Wnioskodawca
      ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się
      do poszerzenia jego oferty.
    Od 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawca będzie prowadził na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1
    ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 22 sierpnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) W czym przejawia się / będzie się przejawiał twórczy charakter działalności opisanej we
      wniosku w odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
    Należy wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan / będzie Pan podejmował w celu
    opracowania nowego „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w
    szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania programu komputerowego
        podejmuje Pan / będzie Pan podejmował celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca realizuje pełen cykl wytwarzania: od analizy wymagań i
    prototypowania, przez decyzje architektoniczne i projekt schematów danych, po
    implementację modułów aplikacji i integracji.
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne jest wytwarzany i rozwijany przez Pana
        „program komputerowy”? Czego dotyczy tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan stosuje?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wykorzystuje nowoczesne technologie takie jak framework
    języka (...), różne architektury systemów informatycznych (webowe, desktopowe, aplikacje
    PWA).
      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym
        polega oryginalność tego „programu komputerowego”?

    Odpowiedź: Rozwiązania Wnioskodawcy wyróżnia indywidualne podejście do potrzeb
    kontrahenta. Każdy nowy programu/moduł przygotowywany jest według specyficznych
    wymagań kontrahenta, tj. sprecyzowane dane wejściowe, wyjściowe.
      d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Wytworzone moduły wyróżnia ich współdziałanie z framework'iem
    kontrahenta. Jest to „wewnętrzny” framework kontrahenta (nie używany poza
    działalnością kontrahenta), a przygotowywane moduły są w pełni dostosowane do pracy z
    unikalnym frameworkiem kontrahenta.
    2) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy” proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
        „programu komputerowego” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
      b) w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych następuje/nastąpi
        opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego
        rozwiązania?
      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane, które z nich zostaną
        faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego, ulepszonego i rozwiniętego
        „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy program komputerowy
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem
    określonych do osiągnięcia celów. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
    umowy do współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać
    zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez niego planem. Prace
    realizowane są w sposób zapewniający dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia
    kompletnego i działającego oprogramowania), przy czym harmonogram ustala
    każdorazowo we własnym zakresie Wnioskodawca. Harmonogram ten nie jest narzucony
    przez kontrahenta, a wynika z praktyki Wnioskodawcy, tj. obejmuje etapy prac, które
    muszą zostać każdorazowo zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program
    komputerowy (wiąże się to ściśle z pojęciem działania zaplanowanego, uporządkowanego
    i metodycznego).
    Każde oprogramowanie posiada harmonogram prac, które są każdorazowo realizowane.
    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Wnioskodawca samodzielnie realizuje ten cel, dysponując jedynie swoją wiedzą i
    doświadczeniem.
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponuje Pan / będzie Pan dysponował przed rozpoczęciem
      realizacji poszczególnego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca dysponuje zasobami wiedzy z zakresu inżynierii
    oprogramowania, bezpieczeństwa systemów informatycznych, znajomością języków
    programowania, modelowania danych.
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?

    Odpowiedź: W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z
    inżynierii oprogramowania (analizę potrzeb, projektowanie architektury, implementację
    interfejsów użytkownika i logiki biznesowej, integrację z usługami zewnętrznymi (API),
    testowanie oraz automatyzację wdrożeń) oraz kwestii bezpieczeństwa systemów
    informatycznych.
    5) Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone programy komputerowe
      od już istniejących?
    Odpowiedź: Rozwiązania powstają z wykorzystaniem języków programowania – głównie
    (...) oraz technologii webowych (...). Nieodłącznym elementem jest wykorzystanie języka
    (...).
    Rozwiązania Wnioskodawcy wyróżnia indywidualne podejście do potrzeb kontrahenta —
    od rzetelnej analizy po dopasowane wdrożenie.
    6) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte są/będą tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Programy/moduły systemu powstają w oparciu o wiedzę z zakresu inżynierii
    oprogramowania oraz bezpieczeństwa systemów informatycznych. Wnioskodawca tworzy
    oprogramowanie przy wykorzystaniu znanych mu rozwiązań technologicznych,
    każdorazowo selekcjonując te, które będą najbardziej efektywne w danym stanie
    faktycznym.
    7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że „(...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze
      wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (...)” należy rozumieć, że w każdym
      przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów
      – efekty Pana samodzielnej pracy są/będą odrębnymi programami komputerowymi,
      które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta,
    prowadzą do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do wytworzonego programu komputerowego.
    Prawa te są przenoszone w całości na kontrahenta w ramach umowy o świadczenie usług
    i w ramach wynagrodzenia za przeniesienie tychże praw, Wnioskodawca chciałby
    skorzystać z ulgi IP Box.
    8) Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      programów komputerowych?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do
    wytworzonych przez siebie programów komputerowych, aż do - w przypadku praw
    majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są/będą utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;

      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
        przez kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny/rutynowy. Nie są techniczną, a przede wszystkim twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    10) Jak opodatkowana będzie Pana działalność gospodarcza od roku 2026 (wg skali
      podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych, w formie karty podatkowej)?
    Odpowiedź: Będzie to podatek liniowy.
    11) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności
    w ramach realizacji zleceń.
    12) W jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”
        (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
        zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?
    Odpowiedź: Umowa przewiduje przyznanie Wnioskodawcy wynagrodzenia za świadczone
    przez niego szeroko pojęte usługi programistyczne (tworzenie i rozwijanie
    oprogramowania). W zakresie działalności programistycznej, Wnioskodawca przenosi na
    kontrahenta autorskie prawa majątkowe. Zgodnie z przepisami o domniemaniu
    odpłatności za przeniesienie praw autorskich, wynagrodzenie otrzymywane przez
    Wnioskodawcę pochodzi z przeniesienia praw autorskich do programu komputerowego.
    Wnioskodawca, w ramach umowy, zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z przeniesieniem autorskiego prawa do programu
    komputerowego. Wnioskodawca będzie w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki
    specjalnej ewidencji, którą będzie na bieżąco prowadził.
    13) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    14) Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniają wynagrodzenie z
      tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Kontrahenta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określa
      Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś wynagrodzenie

    za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych lub ich części, zawiera
    się w tym wynagrodzeniu.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy dla kontrahenta, ponieważ
    Wnioskodawca nie jest do tego zobligowany.
    15) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentami, strony ustaliły, iż
    kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
        2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
        przekazanie wytworzonego utworu kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
        bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
        dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.,
        poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo
        wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    16) Na jakie konkretnie oprogramowanie ponosi Pan koszt zakupu licencji? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i
      inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca ponosi koszty na zakup następującego oprogramowania: (...).
    17) Jakich konkretnie kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach dotyczy Pana
      wniosek? Jaki jest zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i konferencji? Należy
      wskazać zamknięty katalog kosztów (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    18) Czego dotyczą „certyfikaty” wymienione wśród wydatków na dokształcenie zawodowe?
      Jakie umiejętności Pan nabędzie? W jaki sposób wykorzystuje Pan te umiejętności w
      działalności będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź na pytania 17, 18: Wnioskodawca uczestniczyć będzie w szkoleniach
    technicznych dotyczących poszerzenia wiedzy o znajomość nowych: framework'ów,
    języków programowania, metodyk programistycznych oraz z zakresu sztucznej
    inteligencji. Wnioskodawca uczestniczyć będzie również w kursach językowych.
    W związku z przeprowadzonym kursem/szkoleniem Wnioskodawca może otrzymać
    certyfikat, który jest związany z omawianą tematyką. Wszelka wiedza oraz umiejętności
    nabyte w drodze uczestnictwa w szkoleniach/kursach/konferencjach są wykorzystywane w
    działalności polegającej na wytwarzaniu oprogramowania. Certyfikaty stanowią przede
    wszystkim potwierdzenia rozszerzenia wiedzy Wnioskodawcy o znajomość nowych
    frameworków, co umożliwi Wnioskodawcy nawiązywanie współpracy z nowymi
    kontrahentami.

    19) Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana pytanie nr 3 są lub będą
      ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu,
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej tj. z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu programów komputerowych. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.
    20) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca będzie w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie będzie zaliczał do wskaźnika nexus wszystkich
    wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części
    21) O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane
    będą do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu
    nie jest możliwa, koszty te rozliczane będą na wszystkie osiągnięte przychody w danym
    miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustali dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębni koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględni je we wzorze, w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie obliczy podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany będzie wówczas klucz przychodowy, o którym
    mowa w art. 22 ust. 3 ustawy.
    22) Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowany jest wyłącznie w przypadku,
      gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
      kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest
      możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu
      kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego
      przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie”
      odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z
      przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej
      odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana będzie wyłącznie w przypadku,
    gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
    kosztu z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie będzie możliwe w
    danym stanie faktycznym.

    23) Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:
      • każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      • przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      • koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca będzie ewidencjonował przychody, koszty uzyskania
    przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne,
      f) koszty dokształcenia zawodowego,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawione
    zdarzenie przyszłe, jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność
    badawczo–rozwojową, jego działalność spełnia cechy takowej:

    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i
    rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych

    funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle
    nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS
    z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do
    programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP
    zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub
    beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego

    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    * z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    * ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    * z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    * z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane
    IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) x 1,3 / a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do
    powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    e) składki na ubezpieczenia społeczne,
    f) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, która dotyczy tworzenia oprogramowania. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje
    Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez
    projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w
    modernizacji wdrożonych systemów. Ma Pan możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w
    różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest Pan związany sztywnymi godzinami pracy.
    Ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i
    ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i
    metod dojścia do umówionego rezultatu. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, na podstawie posiadanej przez Pana wiedzy z zakresu technologii
    informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z
    tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz
    swoich Kontrahentów, a w szczególności rozwija system do zarządzania placówkami
    medycznymi poprzez tworzenie w nim nowych modułów i funkcji. Aplikacja powstaje z
    wykorzystaniem języków/technologii: (...). Przy tworzeniu oprogramowania
    wykorzystywane są różne interfejsy języka (...). Wszystkie czynności, które Pan realizuje w
    zakresie wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez
    kontrahenta, prowadzą do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych),
    które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do wytworzonych
    przez siebie programów komputerowych, aż do – w przypadku praw majątkowych – ich
    odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta. Efektem Pana prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny/rutynowy. Nie są techniczną, a przede wszystkim twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Działalność ta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w
    ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. Opracowuje Pan nowe programy
    komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy Pan innowacyjne rozwiązania
    w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy,
    które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony. Ponadto, wskazał Pan, że oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Wskazał Pan, że nie
    świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Czynności wykonywane przez Pana nie są
    projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że realizuje Pan pełen cykl wytwarzania: od analizy
    wymagań i prototypowania, przez decyzje architektoniczne i projekt schematów danych,
    po implementację modułów aplikacji i integracji. Wykorzystuje Pan nowoczesne
    technologie takie jak framework języka (...), różne architektury systemów informatycznych
    (webowe, desktopowe, aplikacje PWA). Pana rozwiązania wyróżnia indywidualne podejście
    do potrzeb kontrahenta. Każdy nowy programu/moduł przygotowywany jest według
    specyficznych wymagań kontrahenta, tj. sprecyzowane dane wejściowe, wyjściowe.
    Wytworzone moduły wyróżnia ich współdziałanie z frameworkiem kontrahenta. Jest to
    „wewnętrzny” framework kontrahenta (nieużywany poza działalnością kontrahenta), a
    przygotowywane moduły są w pełni dostosowane do pracy z unikalnym frameworkiem
    kontrahenta. Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są one efektem pracy, która wymaga
    do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są

    techniczną, a przede wszystkim twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W przedstawionym opisie sprawy stwierdził Pan, że Pana działania prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wskazał Pan również, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan program
    komputerowy podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem
    określonych do osiągnięcia celów. Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez niego planem. Prace realizowane są
    w sposób zapewniający dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia kompletnego i
    działającego oprogramowania), przy czym harmonogram ustala Pan każdorazowo we
    własnym zakresie. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z
    Pana praktyki, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo zrealizowane,
    żeby wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się to ściśle z pojęciem działania
    zaplanowanego, uporządkowanego i metodycznego).
    Każde oprogramowanie posiada harmonogram prac, które są każdorazowo realizowane.
    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Samodzielnie realizuje Pan ten cel, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.

    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. W ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że dysponuje Pan zasobami wiedzy z zakresu
    inżynierii oprogramowania, bezpieczeństwa systemów informatycznych, znajomością
    języków programowania, modelowania danych. W ramach działalności wykorzystuje i
    rozwija Pan wiedzę z inżynierii oprogramowania (analizę potrzeb, projektowanie
    architektury, implementację interfejsów użytkownika i logiki biznesowej, integrację z
    usługami zewnętrznymi (API), testowanie oraz automatyzację wdrożeń) oraz kwestii
    bezpieczeństwa systemów informatycznych. Rozwiązania powstają z wykorzystaniem
    języków programowania (...). Nieodłącznym elementem jest wykorzystanie języka (...).
    Pana rozwiązania wyróżnia indywidualne podejście do potrzeb kontrahenta — od
    rzetelnej analizy po dopasowane wdrożenie. Programy/moduły systemu powstają w
    oparciu o wiedzę z zakresu inżynierii oprogramowania oraz bezpieczeństwa systemów
    informatycznych. Tworzy Pan oprogramowanie przy wykorzystaniu znanych mu rozwiązań
    technologicznych, każdorazowo selekcjonując te, które będą najbardziej efektywne w
    danym stanie faktycznym.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące

    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Efekty pracy nazywane przez Pana programem komputerowym – zawsze
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta. Działalność ta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na
    rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym,
    gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Nie świadczy Pan usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Jest Pan twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy
    program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych będzie spełniać definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje
      wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie Pan tworzył
      oprogramowanie.
    - wszystkie czynności, które będzie Pan realizować w zakresie wytwarzania i rozwijania
      programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadzić będą do
      powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegać będą
      ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
      Przysługiwać będą Panu prawa autorskie do wytworzonego programu
      komputerowego. Prawa te są przenoszone będą w całości na kontrahenta w ramach
      umowy o świadczenie usług i w ramach wynagrodzenia za przeniesienie tychże praw.
    - sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
      spełniać będą warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, w szczególności nastąpi z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
      ustawy
    - Od 1 stycznia 2026 r. będzie prowadził Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
      PIT. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego ustali Pan dochód z
      każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji wyodrębni Pan
      koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i
      uwzględni je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie
      obliczy podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie), będzie kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2026
    oraz za lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny sprawy.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.

    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.

    Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na:
    a) usługi księgowe i doradcze,
    b) leasing i użytkowanie samochodu (paliwo, ubezpieczenie, przegląd, serwis oraz
      wymianę bieżącą płynów i części eksploatacyjnych),
    c) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (telefon, tablet, słuchawki, mikrofon,
      modem, router, ładowarki, baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, mysz),
    d) zakup licencji na oprogramowanie (...),
    e) składki na ubezpieczenia społeczne,
    f) dokształcenie zawodowe (literatura branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach,
      certyfikaty),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.