Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.458.2018.1.TK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-07
Teza: Obowiązek zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do nabytych usług związanych z realizacja projektu.
Słowa kluczowe: dostawa; gmina; instalacja; kolektor-kolektor słoneczny; montaż; obciążenia-odwrotne obciążenie; obowiązek; podatnik; projekt; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2018 r. (data wpływu 9 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia podatku VAT z tytułu nabycia od Wykonawcy usług związanych z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia podatku VAT z tytułu nabycia od Wykonawcy usług związanych z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, składającym miesięcznie deklarację VAT-7. Gmina w partnerstwie z Gminą zakwalifikowała się do otrzymania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 dofinansowania na projekt pn. ,,Instalacja systemów odnawialnych źródeł energii na terenie gmin”. Dofinansowanie wynosi 85% kosztów kwalifikowalnych inwestycji (roboty budowlane związane z zamontowaniem instalacji kolektorów słonecznych i fotowoltaicznych, prace projektowe, nadzór inwestorski). Koszty niekwalifikowalne stanowią koszt promocji projektu i podatek od towarów i usług. Instalacje kolektorów słonecznych i fotowoltaiczne zostaną zamontowane na obiektach prywatnych na dachu bądź poprzez przytwierdzenie do ścian budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni nie przekraczającej 300m2. W wyjątkowych przypadkach związanych z ograniczeniami technicznymi montaż instalacji zostanie wykonany na gruncie lub na powierzchni płaskiej pochyłej i pionowej budynku gospodarczego. Projekt jest realizowany w partnerstwie z Gminą na podstawie podpisanej umowy partnerskiej. Każda z Gmin będzie realizowała projekt na terenie swojej Gminy, a partner wiodący (Gmina) będzie występować w roli beneficjenta (Wnioskodawcy) wobec Instytucji Zarządzającej, w tym m.in. podpisze umowę o dofinansowanie, będzie monitorował realizację projektu, składał wniosek o płatność i otrzyma dofinansowanie które następnie przekaże Partnerowi. Realizacja przedmiotowego zadania w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875.) należy do zadań własnych gminy. Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Art. 7 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy – w szczególności zadania te obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego; wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Celem projektu jest wzrost wykorzystania technologii wytwarzania czystej energii przez mieszkańców poprzez montaż odnawialnych źródeł energii na terenie Gminy. Realizacja projektu przyczyni się do korzyści społeczno-ekonomicznych wynikających przede wszystkim z ograniczenia emisji CO2. Dla mieszkańców korzyścią będzie możliwość uzyskania odnawialnego źródła energii służącego ogrzaniu wody, dostarczeniu energii elektrycznej do urządzeń AGD, itp. Mieszkańcy zobowiązują się do wniesienia wkładu własnego do przedmiotowej inwestycji – 15% kosztów kwalifikowanych, tj. wartości netto robót budowlanych i prac projektowych związanych z przygotowaniem instalacji w formie wpłaty na rachunek bankowy Gminy. Mieszkaniec zapłaci podatek VAT od wkładu własnego (15% kosztów netto instalacji) i podatek VAT od dotacji otrzymanej przez Gminę (85% kosztów netto instalacji). Zgodnie z interpretacją Ministerstwa Finansów dotacje otrzymane przez beneficjentów programów operacyjnych współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej powinny być opodatkowane podatkiem VAT, w przypadku gdy mają bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika. Podpisanie umowy uczestnictwa i wpłata wkładu własnego (15% kosztów netto instalacji) przez mieszkańca będzie ostatecznym potwierdzeniem uczestnictwa w projekcie. Z mieszkańcami Gminy przed realizacją projektu zostaną podpisane umowy cywilnoprawne. Przedmiotem umowy jest ustalenie wzajemnych zobowiązań Stron w ramach realizowanej przez Gminę dostawy i montażu mikroinstalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych. Po zakończeniu prac montażowych sprzęt i urządzenia pozostają własnością Gminy przez cały okres trwania umowy. Jednocześnie począwszy od terminu zakończenia i odbioru prac montażowych Gmina przekaże mieszkańcom sprzęt i urządzenia wchodzące w skład instalacji do korzystania zgodnie z jej przeznaczeniem do zakończenia okresu trwania umowy. Z kolei wraz z upływem okresu trwania umowy całość instalacji stanie się własnością mieszkańca (bez odrębnej umowy). Gmina po podpisaniu umowy o dofinansowanie projektu otrzyma refundację dotacji 85% kosztów kwalifikowalnych wynikających z faktur, rachunków lub dokumentów równoważnej wartości lub po zawnioskowaniu o zaliczkę na konkretną fakturę w wysokości 85% dotacji z niej wynikającej. Gmina realizując projekt wyłoni w drodze procedury przetargowej wykonawcę któremu zleci wykonanie dokumentacji i instalacji kolektorów słonecznych i fotowoltaicznych. Przetarg nieograniczony został ogłoszony na dostawę i montaż instalacji solarnych i mikroinstalacji fotowoltaicznych w formule zaprojektuj i wybuduj. Tak więc dostawa i montaż instalacji zostanie zlecona firmie zewnętrznej. Wykonawca nie będzie podpisywał umowy dotyczącej montażu przedmiotowych instalacji z mieszkańcami. Będą one zawarte pomiędzy Gminą a przyszłymi użytkownikami instalacji. Wyłoniony w drodze przetargu wykonawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku VAT i w ramach zawartej umowy wykona:

1.  dokumentację projektową na dostawę i montaż instalacji solarnych oraz mikroinstalacji fotowoltaicznych;
2.  zakupi, dowiezie i zamontuje mikroinstalacje fotowoltaiczne na dachach budynków o mocy 1,96-3,92 KW;
3.  zakupi, dowiezie i zamontuje instalacje kolektorów słonecznych płaskich;
4.  dokona rozruchu technologicznego.

Faktury za projekty, dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych zostaną wystawione na Gminę. Dostawa i montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych wraz z podłączeniem do instalacji elektrycznej budynku zgodnie z PKWiU z 2008 r. mieszczą się w grupowaniu 43.21.10.2 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych”, które stanowią usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o podatku VAT. Dostawa i montaż instalacji kolektorów słonecznych płaskich zgodnie z PKWiU z 2008 r. mieszczą się w grupowaniu 43.22.12.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych”, które stanowią usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o podatku VAT. Gmina nie wystąpiła do Urzędu Statycznego o sklasyfikowanie ww. usług do PKWiU. Gmina w wydanej przez Krajową Informację Skarbową interpretacji z dnia 11 października 2017 r. uzyskała odpowiedzi na pytania odnośnie odzyskania podatku VAT przez Gminę od zamontowanych instalacji fotowoltaicznych, opodatkowania podatkiem VAT wpłat dokonywanych przez mieszkańców, opodatkowania podatkiem VAT czynności nieodpłatnego przekazania przez Gminę instalacji na rzecz mieszkańców po 5 latach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na Gminie spoczywa obowiązek rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia podatku VAT z tytułu nabycia od Wykonawcy usług związanych z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych? (pytanie we wniosku oznaczone jako nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, mechanizmem odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 8 ustawy o VAT objęte są usługi wymienione w załączniku nr 14 (poz. 2-48) do ustawy o VAT, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. l i 9 (zarejestrowany jako podatnik VAT czynny);
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa art. 15 ustawy o podatku VAT (zarejestrowany jako podatnik VAT czynny);
3.  usługodawca świadczy usługi jako podwykonawca.

Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o podatku VAT, w przypadku gdy podatnik działający we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Z powyższego wynika, że Gmina zawierając umowy z wykonawcą świadczącym usługi budowlane sklasyfikowane do grupowania PKWiU 43.21.10.2, 43.22.12.0, będzie wchodzić w rolę świadczącego usługi (dostawcy i montażu instalacji ogniw fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych na rzecz mieszkańców, z którymi będą podpisane umowy cywilnoprawne). Gmina będzie działać w charakterze głównego wykonawcy. Wykonawca wyłoniony w przetargu będzie świadczył usługi na rzecz głównego wykonawcy (Gminy) i będzie działać w charakterze podwykonawcy.

W związku z tym wykonawca, który na zlecenie Gminy wykona na budynkach będących własnością mieszkańców instalacje fotowoltaiczne i kolektorów słonecznych będzie zobowiązany do wystawienia faktury na rzecz Gminy z zastosowaniem mechanizmu odwróconego obciążenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że dla udzielenia odpowiedzi w zakresie zastosowania bądź niezastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w przypadku świadczeń objętych wnioskiem, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie według symbolu PKWiU. Tym samym, wydając niniejszą interpretację organ oparł się na opisie sprawy wynikającym z treści wniosku, tj. przede wszystkim na klasyfikacji statystycznej podanej przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej jako „PKWiU” – zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Klasyfikacja dokonana przez producenta (usługodawcę) nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności w zaliczeniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Organ interpretacyjny nie jest uprawniony do formalnego przyporządkowywania towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się bowiem w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc, niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

Wobec tego w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU czynności wymienionych we wniosku) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (….).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Jednakże zgodnie z jego § 3 pkt 1, do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Według art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W załączniku nr 14 do ustawy wymieniono m.in.:

*   w pozycji 23: PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych,
*   w pozycji 25: PKWiU 43.22.12.0 – Roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego, „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (\`(...)\`).

Przy dalszych „podzleceniach” przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest – w stosunku do swojego podwykonawcy – głównym wykonawcą swojego zakresu prac.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przywołane regulacje ustawy wprowadzają mechanizm polegający na przeniesieniu obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na podatnika, na rzecz którego wykonana została ściśle określona usługa.

Mechanizm „odwrotnego obciążenia” podatkiem od towarów i usług stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 193 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – dalej zwanej „Dyrektywą” – (zgodnie z którym osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczenia usług) i przenosi obowiązek rozliczenia VAT należnego ze sprzedającego na nabywcę. Podstawą dla zastosowania tego szczególnego środka jest art. 199-199a Dyrektywy. W art. 199 ust. 1 oraz art. 199a ust. 1 Dyrektywy zawarty został zamknięty katalog transakcji, w odniesieniu do których państwa członkowskie mogą postanowić, że osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest podatnik podatku od towarów i usług – odbiorca towarów i usług będących przedmiotem tych transakcji, wśród których wymieniono dostawę zużytych materiałów, zużytych materiałów nienadających się do ponownego użycia w tym samym stanie, złomu, odpadów przemysłowych i nieprzemysłowych, odpadów przetwarzalnych, częściowo przetworzonych odpadów oraz dostawy pewnych towarów i świadczenia usług wymienionych w załączniku VI ( art. 199 ust. 1 lit. d) Dyrektywy). Do decyzji państw członkowskich Unii Europejskiej pozostawiono zarówno ewentualne zaimplementowanie tego mechanizmu na grunt krajowych regulacji, jak również kwestię, które spośród enumeratywnie wskazanych w dyrektywie towarów i usług zostaną nim objęte.

A zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia ma zastosowanie jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   usługodawca i usługobiorca są podatnikami VAT czynnymi,
*   usługodawca jest podwykonawcą usługobiorcy, czyli usługodawca nie jest generalnym wykonawcą usług i jego sprzedaż nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,
*   świadczenie dotyczy usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi tam symbolami PKWiU.

Z okoliczności opisanych we wniosku wynika, że Gmina będzie realizowała projekt polegający na dostawie wraz z montażem kolektorów słonecznych i fotowoltaicznych.

Instalacje kolektorów słonecznych i fotowoltaicznych zostaną zamontowane na obiektach prywatnych na dachu bądź poprzez przytwierdzenie do ścian budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni nie przekraczającej 300m2. W wyjątkowych przypadkach związanych z ograniczeniami technicznymi montaż instalacji zostanie wykonany na gruncie lub na powierzchni płaskiej pochyłej i pionowej budynku gospodarczego.

Z mieszkańcami Gminy przed realizacją projektu zostaną podpisane umowy cywilnoprawne. Przedmiotem umowy jest ustalenie wzajemnych zobowiązań Stron w ramach realizowanej przez Gminę dostawy i montażu mikroinstalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych. Po zakończeniu prac montażowych sprzęt i urządzenia pozostają własnością Gminy przez cały okres trwania umowy. Jednocześnie począwszy od terminu zakończenia i odbioru prac montażowych Gmina przekaże mieszkańcom sprzęt i urządzenia wchodzące w skład instalacji do korzystania zgodnie z jej przeznaczeniem do zakończenia okresu trwania umowy. Z kolei wraz z upływem okresu trwania umowy całość instalacji stanie się własnością mieszkańca (bez odrębnej umowy). Gmina po podpisaniu umowy o dofinansowanie projektu otrzyma refundację dotacji 85% kosztów kwalifikowalnych wynikających z faktur, rachunków lub dokumentów równoważnej wartości lub po zawnioskowaniu o zaliczkę na konkretną fakturę w wysokości 85% dotacji z niej wynikającej. Gmina realizując projekt wyłoni w drodze procedury przetargowej wykonawcę któremu zleci wykonanie dokumentacji i instalacji kolektorów słonecznych i fotowoltaicznych. Przetarg nieograniczony został ogłoszony na dostawę i montaż instalacji solarnych i mikroinstalacji fotowoltaicznych w formule zaprojektuj i wybuduj. Tak więc dostawa i montaż instalacji zostanie zlecona firmie zewnętrznej. Wykonawca nie będzie podpisywał umowy dotyczącej montażu przedmiotowych instalacji z mieszkańcami. Będą one zawarte pomiędzy Gminą a przyszłymi użytkownikami instalacji. Wyłoniony w drodze przetargu wykonawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy i w ramach zawartej umowy wykona:

*   dokumentację projektową na dostawę i montaż instalacji solarnych mikroinstalacji fotowoltaicznych;
*   zakupi, dowiezie i zamontuje mikroinstalacji fotowoltaicznych na dachach budynków o mocy 1,96-3,92 KW;
*   zakupi, dowiezie i zamontuje instalacje kolektorów słonecznych płaskich;
*   dokona rozruchu technologicznego.

Faktury za projekty, dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych zostaną wystawione na Gminę. Dostawa i montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych wraz z podłączeniem do instalacji elektrycznej budynku zgodnie z PKWiU z 2008 r. mieszczą się w grupowaniu 43.21.10.2 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych”, które stanowią usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o podatku VAT. Dostawa i montaż instalacji kolektorów słonecznych płaskich zgodnie z PKWiU z 2008 r. mieszczą się w grupowaniu 43.22.12.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych”, które stanowią usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy spoczywa na nim obowiązek rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia podatku VAT z tytułu nabycia od Wykonawcy usług związanych z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych.

Analiza treści wniosku oraz cytowanych regulacji z zakresu podatku od towarów i usług prowadzi do wniosku, że skoro – jak wskazano we wniosku – usługi dostawy i montażu instalacji kolektorów słonecznych płaskich zgodnie z PKWiU z 2008 r. mieszczą się w grupowaniu 43.22.12.0 i 43.21.10.2 będą świadczone przez podwykonawcę – czynnego podatnika VAT na rzecz Gminy – również czynnego podatnika VAT, która będzie świadczyła na rzecz mieszkańców takie same usługi (odsprzedaż nabytej usługi) to usługi te będą podlegać opodatkowaniu przy zastosowaniu mechanizmu odwrotnego obciążenia. Tym samym podatek powinien zostać rozliczony przez nabywcę usług, tj. Gminę. Oznacza to, że Gmina zobowiązana będzie wykazać w deklaracji VAT-7 podatek należny (z zastosowaniem odpowiedniej stawki) obliczając go na podstawie faktur wystawionych przez podwykonawcę.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 we wniosku jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Końcowo tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: obowiązku rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia podatku VAT z tytułu nabycia od Wykonawcy usług związanych z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych dotyczącym Gminy.

Natomiast w zakresie obowiązku rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia podatku VAT z tytułu nabycia od Wykonawcy usług związanych z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych; podlegania opodatkowaniu dotacji jaką Gmina otrzyma ze środków (…) w związku z realizacją projektu; momentu powstania obowiązku podatkowego i stawki podatku dotyczącym Gminy wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Z kolei w zakresie podlegania opodatkowaniu dotacji jaką Gmina otrzyma ze środków (…) w związku z realizacją projektu; momentu powstania obowiązku podatkowego i stawki podatku dotyczącym Gminy wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie w terminie późniejszym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.