Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.736.2018.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-16
Teza: Wyłączenie z opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; działki; majątek-majątek prywatny; podatnik; sprzedaż; teren
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2018 r. (data wpływu 8 listopada 2018 r.) uzupełnionym pismem z 5 grudnia 2018 r. (data wpływu 5 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr 822/46 zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr 822/46 zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.

Wniosek został uzupełniony pismem z 5 grudnia 2018 r. (data wpływu 5 grudnia 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 27 listopada 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.736.2018.1.MGO.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Wnioskodawca stał się właścicielem następujących niezabudowanych nieruchomości: pgr. 198/12, dz. nr 822/44, 822/45, 822/46 oraz użytkownikiem wieczystym (własność Skarbu Państwa) pgr. 227/14 i 227/15.

Następnie umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego Wnioskodawca sprzedał R. P. i K. W. w udziałach po 1/2 części prawo użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 227/23 o pow. 1,6823 ha (użytek: RIIIa i RIIIb grunty orne), za łączną kwotę … zł. Wnioskodawca był użytkownikiem wieczystym (własność Skarbu Państwa) tej nieruchomości na podstawie ww. umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny. Działka stanowi nieruchomość rolną, nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie została dla niej wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a ponadto nie leży w strefie rewitalizacji.

Umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego. Wnioskodawca sprzedał J.G. prawo użytkowania wieczystego niezabudowanej parceli nr 227/22 o pow. 0,6922 ha (użytek: RIIIb grunty orne o pow. 0,4841 ha, RIVa grunty orne o pow. 0,2081 ha), za kwotę … zł. Wnioskodawca był użytkownikiem wieczystym (własność Skarbu Państwa) tej nieruchomości na podstawie ww. umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny. Parcela stanowi nieruchomość rolną, gdyż nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie została dla niej wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a ponadto nie leży w strefie rewitalizacji.

Umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego. Wnioskodawca sprzedał N.P. niezabudowaną działkę nr 198/22 o pow. 0,1333 ha (użytek: RIVa grunty orne) oraz udział 1/7 części niezabudowanej działki nr 198/24 o pow. 0,0338 ha (użytek: RIVa grunty orne), stanowiącej wewnętrzną drogę dojazdową, za kwotę … zł, w tym … zł za udział w drodze. Wnioskodawca był właścicielem tych nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży oraz ww. umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego teren działek położony jest w obszarze MN 43 tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ponadto nie leżą w strefie rewitalizacji i nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.

Umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego J.M. i J. M. sprzedali Wnioskodawcy wszystkie posiadane udziały wynoszące po 1/2 części każdy w pgr. 220/22 o pow. 0,2902 ha, zabudowanej domem mieszkalnym, za łączną kwotę … zł. Po zawarciu umowy p.gr. 220/22 została podzielona na pgr. 220/34 i 220/35, a projekt podziału został zatwierdzony decyzją Wójta Gminy. Tym samym aktem notarialnym Z. M. sprzedała Wnioskodawcy posiadany udział 3/112 części w stanowiącej drogę dojazdową p.gr. 221 o pow. 0,0801 ha za cenę … zł.

Umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego Wnioskodawca sprzedał B. J.-P. p.gr. 220/34 o pow. 0,1000 ha (użytek: B tereny mieszkaniowe) zabudowaną domem mieszkalnym jednorodzinnym, oddanym do użytku 1970 r. o pow. użytkowej 130 m2, wymagającym przeprowadzenia kapitalnego remontu wraz z udziałem 2/112 części p.gr. 221 o pow. 0,0801 ha (użytek: PsIV pastwiska trwałe) stanowiącej drogę, za kwotę … zł. Wnioskodawca był właścicielem tych nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego teren działek położony jest w obszarze MN 54 tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ponadto nie leżą w strefie rewitalizacji i nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.

Umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego Wnioskodawca sprzedał z majątku osobistego J. i P. małż. D. niezabudowaną p.gr. 220/35 o pow. 0,1902 ha (użytek: B tereny mieszkaniowe, RIIIa grunty orne) wraz z udziałem 1/112 części p.gr. 221 o pow. 0,0801 ha (użytek: PsIV pastwiska trwałe) stanowiącej drogę, za kwotę \`(...)\` zł. Wnioskodawca był właścicielem tych nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego teren działek położony jest w obszarze MN 54 tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ponadto nie leżą w strefie rewitalizacji i nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.

Wnioskodawca na podstawie ww. umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego jest właścicielem działki nr 822/46 o pow. 0,1186 ha. W latach 2016-2018 wzniósł na przedmiotowej działce budynek mieszkalny jednorodzinny o pow. użytkowej 120 m2. Budynek jest aktualnie w stanie zamkniętym, wymagającym wykończeń przed odbiorem i zamieszkaniem. Budowa budynku w znacznej mierze była finansowana ze środków pieniężnych uzyskiwanych z ww. sprzedaży nieruchomości. Prowadzenie inwestycji nie miało natomiast związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą oraz w uzupełniającym zakresie działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej działalność gospodarczą w przeważającym zakresie sprzedaży detalicznej pozostałych wyrobów prowadzoną na straganach i targowiskach (kod PKD 47.89.Z) oraz w pozostałym zakresie sklasyfikowanym w PKD za pomocą kodu 47.19.Z. Wnioskodawca nie jest płatnikiem podatku VAT.

Ze względów osobistych w 2019 r. Wnioskodawca planuje sprzedać działkę nr 822/46 o pow. 0,1186 ha zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w stanie w jakim obecnie się znajduje, tj. w stanie do wykończenia.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1\. Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą nieprzerwanie od 1 stycznia 2001 r. oraz w uzupełniającym zakresie działalność gospodarczą pozarolniczą nieprzerwanie od 1 kwietnia 2011 r.

2\. Wnioskodawca nie był zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

3\. Wnioskodawca przyjął działkę nr 822/46 wyłącznie w formie darowizny od córki. Darowizna została zawarta w akcie notarialnym zawierającym umowę majątkową małżeńską, umowę częściowego podziału majątku i umowę darowizny. Celem i zamiarem zawarcia całej umowy był podział posiadanego wspólnie majątku. Wnioskodawca wykorzystywał teren działki jako łąkę – ugór, który nie przynosił żadnych pożytków i nie był związany z pozarolniczą działalnością gospodarczą.

4\. Wnioskodawca wykorzystywał teren działki jako łąkę, a w 2016 r. postanowił wznieść na niej budynek mieszkalny jednorodzinny dla swojej córki.

5\. Wnioskodawca wykorzystywał działkę wyłącznie do celów osobistych – de facto działka nie była praktycznie wykorzystywana, gdyż stanowiła ugór.

6\. Wnioskodawca nie wykorzystywał działki do prowadzenia działalności gospodarczej i nie była ona wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

7\. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym.

8\. Działka przeznaczona do sprzedaży nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca z ww. gruntu nie dokonywał sprzedaży żadnych płodów rolnych.

9\. Działka nr 822/46 nie była i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy.

10\. Przyczyną sprzedaży działki nr 822/46 jest stan zdrowotny i wiek Wnioskodawcy oraz fakt, iż dom był budowany z myślą o córce, która zmieniła plany życiowe wobec czego nie będzie korzystać z tego domu. Wnioskodawca chce odzyskać środki poniesione na budowę budynku.

11\. Dla przedmiotowej działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego od 26 sierpnia 2004 r. Przeznaczenie terenu to częściowo C3MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna) oraz częściowo C310KG (tereny układu komunikacyjnego – droga główna).

12\. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla działki mającej być przedmiotem sprzedaży.

13\. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki.

14\. W związku z planowaną budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego Wnioskodawca był zobligowany do wystąpienia o wyłączenie niezbędnego do budowy gruntu z produkcji rolnej. Wniosek został złożony 23 marca 2016 r., a decyzja o wyłączeniu została wydana 15 kwietnia 2016 r. Celem było uzyskanie pozwolenia na budowę budynku.

15\. Wnioskodawca poczynił wyłącznie działania niezbędne do wzniesienia na gruncie budynku, tj. doprowadzenie energii elektrycznej, wody oraz robocze utwardzenie gruntu celem zapewnienia dojazdu do nieruchomości. Wnioskodawca nie zamierza dokonywać w tej materii dalszych działań.

16\. Wnioskodawca nie zamierza wykonywać żadnych działań marketingowych poza zwykłym ogłoszeniem o sprzedaży. Chce po prostu sprzedać nieruchomość dlatego, że pierwotnie przeznaczał ją dla córki, lecz teraz chciałby odzyskać pieniądze, które włożył w budowę.

17\. Zwykłe i powszechne formy typu: baner ze swoim nr telefonu oraz ogłoszenie na ogólnodostępnym portalu internetowym.

18\. Na pytanie zadane w wezwaniu „Na co zostaną przeznaczone przez Wnioskodawcę środki uzyskane ze sprzedaży działki?”, Wnioskodawca odpowiedział cyt.: „Na bieżące potrzeby własne, opłaty oraz przeprowadzenie remontu w miejscu zamieszkania.”

19\. Na pytanie Organu „Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonywał już wcześniej sprzedaży działek. W związku z powyższym proszę o wskazanie odrębnie do każdej sprzedanej działki:

1.  W jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Wnioskodawcę?
2.  W jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
3.  Kiedy Wnioskodawca dokonał ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
4.  Ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
5.  Czy Wnioskodawca z tytułu ich sprzedaży odprowadzał podatek VAT, składał deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
6.  Na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości?”, Wnioskodawca odpowiedział, cyt.: „Dla przejrzystości odpowiedzi zostaną ujęte w tabelę:

Tabela PDF str. 5-7

20\. Wnioskodawca posiada inne nieruchomości, ale aktualnie nie zamierza przeznaczać ich w przyszłości do sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży w 2019 r. działki nr 822/46 o pow. 0,1186 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w stanie do wykończenia, czynność ta będzie podlegać opodatkowaniem podatkiem VAT, w oparciu o przepisy, w szczególności art. 15 i 96, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Transakcja sprzedaży przez Wnioskodawcę działki nr 822/46 o pow. 0,1186 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w stanie do wykończenia nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż przedmiotowa nieruchomość stanowi wieloletni majątek osobisty Wnioskodawcy, na którym własnym staraniem wzniósł metodą gospodarczą budynek mieszkalny jednorodzinny. Wnioskodawca ponadto jako osoba fizyczna nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie budownictwa lub obrotu nieruchomościami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) dalej zwanej ustawą o VAT lub ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

*   po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
*   po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Tym samym określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wskażą znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, które mogą składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności takie jak np. poniesienie wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca.

Ponadto z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Trybunał orzekł również, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie nieruchomości nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego jest właścicielem działki nr 822/46 o pow. 0,1186 ha. W latach 2016-2018 wzniósł na przedmiotowej działce budynek mieszkalny jednorodzinny o pow. użytkowej 120 m2. Budynek jest aktualnie w stanie zamkniętym, wymagającym wykończeń przed odbiorem i zamieszkaniem.

Wnioskodawca przyjął działkę nr 822/46 wyłącznie w formie darowizny od córki. Darowizna została zawarta w akcie notarialnym zawierającym umowę majątkową małżeńską, umowę częściowego podziału majątku i umowę darowizny. Celem i zamiarem zawarcia całej umowy był podział posiadanego wspólnie majątku. Wnioskodawca wykorzystywał teren działki jako łąkę – ugór, który nie przynosił żadnych pożytków i nie był związany z pozarolniczą działalnością gospodarczą. Wnioskodawca wykorzystywał teren działki jako łąkę, a w 2016 r. postanowił wznieść na niej budynek mieszkalny jednorodzinny dla swojej córki. Wnioskodawca wykorzystywał działkę wyłącznie do celów osobistych – de facto działka nie była praktycznie wykorzystywana, gdyż stanowiła ugór. Wnioskodawca nie wykorzystywał działki do prowadzenia działalności gospodarczej i nie była ona wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Działka przeznaczona do sprzedaży nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca z ww. gruntu nie dokonywał sprzedaży żadnych płodów rolnych.

Działka nr 822/46 nie była i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy.

Przyczyną sprzedaży działki nr 822/46 jest stan zdrowotny i wiek Wnioskodawcy oraz fakt, iż dom był budowany z myślą o córce, która zmieniła plany życiowe wobec czego nie będzie korzystać z tego domu. Wnioskodawca chce odzyskać środki poniesione na budowę budynku. Dla przedmiotowej działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego od 26 sierpnia 2004 r. Przeznaczenie terenu to częściowo C3MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna) oraz częściowo C310KG (tereny układu komunikacyjnego – droga główna).

Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla działki mającej być przedmiotem sprzedaży.

Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki.

W związku z planowaną budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego Wnioskodawca był zobligowany do wystąpienia o wyłączenie niezbędnego do budowy gruntu z produkcji rolnej. Wniosek został złożony 23 marca 2016 r., a decyzja o wyłączeniu została wydana 15 kwietnia 2016 r. Celem było uzyskanie pozwolenia na budowę budynku.

Wnioskodawca poczynił wyłącznie działania niezbędne do wzniesienia na gruncie budynku, tj. doprowadzenie energii elektrycznej, wody oraz robocze utwardzenie gruntu celem zapewnienia dojazdu do nieruchomości. Wnioskodawca nie zamierza dokonywać w tej materii dalszych działań.

Wnioskodawca nie zamierza wykonywać żadnych działań marketingowych poza zwykłym ogłoszeniem o sprzedaży. Chce po prostu sprzedać nieruchomość dlatego, że pierwotnie przeznaczał ją dla córki, lecz teraz chciałby odzyskać pieniądze, które włożył w budowę.

Prowadzenie inwestycji nie miało związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ze względów osobistych w 2019 r. Wnioskodawca planuje sprzedać działkę nr 822/46 o pow. 0,1186 ha zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w stanie w jakim obecnie się znajduje, tj. w stanie do wykończenia.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwość czy z tytułu planowanej sprzedaży działki nr 822/46 zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy i czy sprzedaż ww. działki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, które wskazują na aktywność Wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca bowiem nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej, umowy częściowego podziału majątku i umowy darowizny. Wnioskodawca wykorzystywał teren działki jako łąkę, a w 2016 r. postanowił wznieść na niej budynek mieszkalny jednorodzinny dla swojej córki. Jak wynika z opisu sprawy działka stanowiła ugór i nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca z ww. gruntu nie dokonywał sprzedaży żadnych płodów rolnych. Przyczyną sprzedaży działki nr 822/46 zabudowanej budynkiem mieszkalnym są względy osobiste tj. stan zdrowia Wnioskodawcy oraz zmiana planów życiowych córki, dla której budynek pierwotnie był przeznaczony. Celem Wnioskodawcy jest również odzyskanie środków poniesionych na budowę budynku.

W świetle powyższego Wnioskodawcy nie będzie można przypisać aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa, przedstawiony opis sprawy oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że Wnioskodawca w związku z planowaną sprzedażą zabudowanej działki, nie będzie działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a czynność ta nie będzie nosić znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie bowiem całokształt okoliczności i ich zakres, wskazuje, że jest to działanie należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym sprzedaż przez Wnioskodawcę działki nr 822/46 będzie stanowić zwykłe wykonywanie prawa własności, a Wnioskodawca zbywając przedmiotową działkę, zabudowaną budynkiem mieszkalnym stanowiącą majątek prywatny będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Podsumowując, należy uznać, że Wnioskodawca z tytułu transakcji sprzedaży zabudowanej działki nr 822/46, nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem planowana sprzedaż ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.