Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.621.2025.5.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT darowizny
samochodu na rzecz męża.
Słowa kluczowe: darowizna
leasing-leasing operacyjny
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT darowizny samochodu na rzecz męża (pytanie oznaczone we wniosku nr
    2). Uzupełniła go Pani pismem z 7 września 2025 r. (wpływ 7 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podatniczka (...) będąca przedsiębiorcą, prowadząca jednoosobową działalność
    gospodarczą nr NIP (...) (obecnie od (...) stycznia 2025 r. działalność została zawieszona),
    zawarła umowę leasingu operacyjnego na okres 3 lat. Umowa leasingu nr (...), nr rej. (...),
    nr (...).
    W trakcie trwania umowy leasingu operacyjnego, Podatniczka zaliczała w koszty uzyskania
    przychodu raty leasingowe do wysokości dopuszczalnej w odniesieniu do samochodów
    nie będących samochodami elektrycznymi, zatem w przypadku samochodów osobowych
    do limitu wartości 150 000,00 PLN.
    Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego,
    Podatniczka planuje dokonanie wykupu samochodu z leasingu we wrześniu 2025 r., ale
    już nie będzie go wprowadzać do ewidencji środków trwałych tylko do majątku
    prywatnego. Formalnie zatem samochód nie pojawia się w ewidencji środków trwałych.
    Następnie Podatniczka planuje w formie darowizny przekazać mężowi (...) ww. samochód.
    Kolejno to już ta osoba obdarowana dokona transakcji sprzedaży ww. samochodu, jeżeli
    taka potrzeba by nastąpiła.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    Nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Samochód zostanie wykupiony z leasingu wyłącznie na Pani cele prywatne. Od chwili
    wykupu samochodu, będzie go Pani wykorzystywać wyłącznie na cele prywatne.
    W związku z wykupem samochodu, po zakończeniu umowy leasingu, nie będzie
    przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    W okresie użytkowania pojazdu nie dokonała Pani zakupów części składowych, które
    powodowałyby trwały wzrost wartości samochodu.
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy w opisanym stanie faktycznym dokonanie przez Panią darowizny samochodu na rzecz
    męża, po uprzednim wykupie od leasingodawcy, będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w opisanym stanie faktycznym dokonanie przez Panią darowizny
    samochodu na rzecz męża, po uprzednim wykupie od leasingodawcy, nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku VAT, tj. przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jednocześnie jednak kluczowe jest także to, czy w momencie wykupu np. samochodu z
    leasingu podmiot spełnia definicję podatnika, tj. wskazaną w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT
    wskazującą, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w
    przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy: Przez
    dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie
    nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w
    szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem
    opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na
    który zostały one przekazane (darowane).
    Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności. Należy zauważyć, że w
    myśl art. 709(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z
    2022 r. poz. 1360 z późn. zm.): Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w
    zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na
    warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się
    zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co
    najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
    Natomiast zgodnie z art. 709(16) ww. ustawy: Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez
    dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie
    oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia
    własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły

    inny termin. Wobec powyższego, umowa leasingu – co do zasady – sprowadza się do
    używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel.
    W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8
    ust. 1 ustawy. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z
    wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu pojazdu
    będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca
    może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest
    odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.
    Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią
    zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:
    · dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
    · przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    · przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego
      towaru lub jego części składowych.
    W tym miejscu powtórzyć należy, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług w świetle powołanych przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie. Po pierwsze, dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w
    rozumieniu odpowiednio art. 7 i art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia
    swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub
    okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem
    jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru,
    transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu
    cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do
    konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych

    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych
    czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na
    uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. pojazd) działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    ruchomościami (np. pojazdami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną mogą być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży pojazdu,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług handlu pojazdami.
    Zgodnie ze stanem faktycznym po zakończeniu umowy leasingu dokona Pani wykupu
    samochodu osobowego na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą. Nie dokona Pani
    odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktury VAT dokumentującej wykup
    przedmiotowego samochodu. Nie wprowadzi Pani i nie zamierza wprowadzać ww.
    samochodu do ewidencji środków trwałych, jak również nie zalicza Pani i nie zamierza
    zaliczać wydatków ponoszonych w związku z jego eksploatacją do kosztów uzyskania
    przychodu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Samochód nie zostanie wprowadzony do działalności gospodarczej i od daty wykupu nie
    będzie wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności.
    Wobec powyższego należy uznać, iż korzystając z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, w związku z darowizną przedmiotowego samochodu
    stanowiącego majątek prywatny, nie będzie Pani działała w charakterze podatnika, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz dokona zarządu
    majątkiem osobistym. Tym samym, darowizna przedmiotowego samochodu na rzecz
    męża, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w
    przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem
    opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na
    który zostały one przekazane (darowane).
    Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle
    powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność
    powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w
    stosunku do tej konkretnej czynności.
            1W myśl art. 709 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
      przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w
      tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania
      pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić
      finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej
      cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
                    16Natomiast zgodnie z art. 709 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na
      korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania
      leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie
      miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
    Wobec powyższego, umowa leasingu – co do zasady – sprowadza się do używania rzeczy i
    pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel.
    W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8
    ust. 1 ustawy. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu
    operacyjnego – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy.
    Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego jest
    uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.
    Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu, także przed upływem okresu na jaki
    umowa obowiązuje, jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą
    umową leasingu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą (obecnie
    od (...) stycznia 2025 r. działalność została zawieszona) i zawarła umowę leasingu
    operacyjnego na okres 3 lat.
    Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego, planuje
    Pani dokonanie wykupu samochodu z leasingu we wrześniu 2025 r., ale już nie będzie go
    wprowadzać do ewidencji środków trwałych tylko do majątku prywatnego. Formalnie
    zatem samochód nie pojawi się w ewidencji środków trwałych.
    Następnie planuje Pani w formie darowizny przekazać mężowi ww. samochód. Kolejno to
    już ta osoba obdarowana dokona transakcji sprzedaży ww. samochodu, jeżeli taka
    potrzeba by nastąpiła.
    Nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Samochód zostanie wykupiony z leasingu wyłącznie na Pani cele prywatne. Od chwili
    wykupu samochodu, będzie go Pani wykorzystywać wyłącznie na cele prywatne.
    W związku z wykupem samochodu, po zakończeniu umowy leasingu, nie będzie
    przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    W okresie użytkowania pojazdu nie dokonała Pani zakupów części składowych, które
    powodowałyby trwały wzrost wartości samochodu.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dokonanie przez Panią darowizny samochodu na
    rzecz męża, po uprzednim wykupie od leasingodawcy, będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Wskazać należy, że stosownie do treści art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Natomiast w oparciu o art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się
    nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.
    Należy wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią
    zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:
    · dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług;
    · przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa;
    · przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego
      towaru lub jego części składowych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług w świetle powołanych przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie. Po pierwsze, dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w
    rozumieniu odpowiednio art. 7 i art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    Z powołanych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego
    majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w
    warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania
    (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie
    może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust.
    2 ustawy.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do
    konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych
    czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na
    uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając lub przekazując nieodpłatnie towar (np. samochód)
    działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w
    zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną mogą być np.: działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia lub
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym,
    na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku
    dokonując darowizny samochodu na rzecz męża nie będzie Pani działała w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, a czynność ta nie będzie nosiła znamion
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Z opisu sprawy wynika bowiem, że pojazd po zakończeniu leasingu nie zostanie
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych i od momentu wykupu będzie służył
    wyłącznie celom prywatnym.
    Nie będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    wykupem samochodu.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności uznać należy, że przekaże Pani
    mężowi samochód w formie darowizny, stanowiący Pani majątek prywatny, korzystając z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem tego,
    zamierzona czynność nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem stwierdzić należy, że planowane przez Panią dokonanie na rzecz męża darowizny
    samochodu, wykupionego z leasingu na cele prywatne, nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z darowizną tego samochodu
    nie będzie Pani działała w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, lecz dokona Pani zarządu majątkiem osobistym.
    Podsumowując stwierdzić należy, że dokonanie przez Panią darowizny samochodu na
    rzecz męża, po uprzednim wykupie od leasingodawcy, nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.