Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.194.2021.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-25
Teza: Czy w związku ze sprzedażą Nieruchomości, następującej po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez wspólników Spółki komandytowej, którzy wnieśli nieruchomości do Spółki komandytowej w postaci wkładu, przychód ze sprzedaży będzie uznany za przychód ze zbycia majątku, niepodlegający opodatkowaniu na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, czy jako przychód z działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-sprzedaż lokalu; sprzedaż; spółki-spółka komandytowa; wkład-wkłady niepieniężne; wspólnik; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2021 r. (data wpływu 15 lutego 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2021 r. (data wpływu 18 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych:

*   w zakresie zakwalifikowania sprzedaży lokalu mieszkalnego do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - **jest prawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2021 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych zbycia przez spółkę nieruchomości wniesionych przez wspólników do spółki jako wkład niepieniężny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A.B. (dalej jako: „Wnioskodawca") jest wspólnikiem w spółce X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w A., KRS: …, REGON: …, NIP: … (dalej jako: „X", „Spółka komandytowa"), w której posiada status komandytariusza i w której uczestniczy w zyskach i stratach w wysokości określonej w umowie Spółki komandytowej (udział wynosi 26,6660%).

W dniu 13 listopada 2015 r. Aktem Notarialnym Rep. A (\`(...)\`) została zawiązana Spółka komandytowa z siedzibą w A.. Data rejestracji Spółki komandytowej w Krajowym Rejestrze Sądowym: 8 grudnia 2015 r.

Wnioskodawca jest wspólnikiem w Spółce komandytowej od daty wpisu. Zgodnie z wpisem do KRS przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki komandytowej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Dodatkowo, Spółka komandytowa zajmuje się również zarządzaniem nieruchomościami wykonywanym na zlecenie oraz kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek.

W dniu 28 grudnia 2018 r., C.D. , E.F. , G.H. , A.B. oraz X Sp. z o.o. dokonali zmiany umowy Spółki komandytowej umową w formie Aktu Notarialnego Repertorium A nr (\`(...)\`). W wyniku tej zmiany udział Wnioskodawcy w zyskach i stratach Spółki komandytowej został ustalony na poziomie 26,6660%.

Przychody Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w formie Spółki komandytowej opodatkowane są 19% podatkiem liniowym.

W dniu 30 grudnia 2020 r. Spółka komandytowa zawarła z Panią I.J. oraz Panem K. L. umowę sprzedaży nieruchomości oraz akt ustanowienia hipoteki na następujących nieruchomościach (dalej jako: „Nieruchomości"):

*   nieruchomości położonej w B., stanowiącej samodzielny lokal mieszkalny numer 5 (pięć) usytuowany na piątej kondygnacji budynku numer 11 (jedenaście) przy ulicy C, składający się z hallu, łazienki, dwóch salonów i kuchni, o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 76,31 m2 (siedemdziesiąt sześć i trzydzieści jeden setnych metra kwadratowego), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w B., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (\`(...)\`);
*   udziału wynoszącego 1250/350543 (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt trzysta pięćdziesiąt tysięcy pięćset czterdziestych trzecich) części nieruchomości położonej w B., stanowiącej lokal niemieszkalny — garaż wielostanowiskowy nr Ul (U „jeden"), znajdujący się na kondygnacji zero budynku nr 11 (jedenaście) przy ulicy C o powierzchni użytkowej wynoszącej 8.067,75 m2 (osiem tysięcy sześćdziesiąt siedem i siedemdziesiąt pięć setnych metra kwadratowego), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w B., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (\`(...)\`).

Spółka komandytowa stała się właścicielem ww. Nieruchomości na podstawie umowy przeniesienia własności lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości oraz udziałów we współwłasności lokalu niemieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość celem pokrycia wkładów w Spółce komandytowej, objętych aktem notarialnym sporządzonym przez notariusza w A., dnia 30 stycznia 2017 roku, Rep A nr (\`(...)\`) (C.D. oraz E.F. wnieśli ww. Nieruchomości do Spółki komandytowej jako wkład niepieniężny).

C.D. oraz E.F. dokonali nabycia ww. Nieruchomości w dniu 22 marca 2011 r. (akt notarialny repertorium nr (\`(...)\`)) do majątku prywatnego.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  Nieruchomości będące przedmiotem wniosku to dwie odrębne nieruchomości,
2.  Obie Nieruchomości będące przedmiotem wniosku były używane w prowadzonej działalności gospodarczej,
3.  Obie Nieruchomości będące przedmiotem wniosku były wprowadzone do ewidencji środków trwałych spółki komandytowej,
4.  Nieruchomości będące przedmiotem wniosku nie były towarem handlowym w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z tym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą Nieruchomości, następującej po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez wspólników Spółki komandytowej, którzy wnieśli ww. Nieruchomości do Spółki komandytowej w postaci wkładu, przychód ze sprzedaży będzie uznany za przychód ze zbycia majątku, niepodlegający opodatkowaniu na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, czy jako przychód z działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?

**Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazał,** że Jego zdaniem, w związku ze sprzedażą Nieruchomości, następującej po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez wspólników Spółki komandytowej, którzy wnieśli ww. Nieruchomości do Spółki komandytowej w postaci wkładu, przychód ze sprzedaży będzie uznany za przychód ze zbycia majątku, niepodlegający opodatkowaniu na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Uzasadnienie:

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, źródłami przychodu są między innymi:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT).

W myśl art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o PIT do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Zatem, przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o PIT) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT. Natomiast przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w tym prawie, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej także w sytuacji, gdy lokal ten był w działalności wykorzystywany.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zatem, przychód z tytułu zbycia nieruchomości u każdego ze wspólników Spółki komandytowej należy określić proporcjonalnie do ich prawa do udziału w zysku tej Spółki.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 7 kwietnia 2020 r., 0113-KDIPT2-1.4011.32.2020.4.ISL wskazał, że „Mając na uwadze treść analizowanych wyżej uregulowań prawnych stwierdzić należy, że w omawianej sprawie planowane odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę, jako wspólnika Spółki komandytowej, nieruchomości, wskazanych wprost w opisie zdarzenia przyszłego jako lokale mieszkalne znajdujące się w budynku mieszkalnym (kamienicy), nie spowoduje powstania przychodu z prowadzonej przez Niego, jako wspólnika tej Spółki działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na wyjątek (dotyczący lokali mieszkalnych) zawarty we wskazanym wyżej art. 14 ust. 2c ww. ustawy. Skutki podatkowe tej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit, a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w przypadku sprzedaży nieruchomości o charakterze mieszkalnym przychód ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit, a powołanej ustawy powstaje wtedy, gdy ich odpłatne zbycie następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym je nabyto. Natomiast obowiązek podatkowy nie powstanie, jeżeli zbycie tych nieruchomości będzie miało miejsce po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym je nabyto. Wobec powyższego, planowane odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę, jako wspólnika Spółki komandytowej, nieruchomości, tj. lokali mieszkalnych znajdujących się w ww. kamienicy, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit, a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jeżeli odpłatne zbycie tych lokali nastąpi po upływie okresu wskazanego w tym przepisie".

NSA w wyroku z 21 grudnia 2016 r. (sygn. akt II FSK 3593/14) potwierdził, że „odpłatne zbycie budynku mieszkalnego nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, natomiast stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 (odpłatne zbycie nieruchomości), o ile takie zbycie nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przychód z tego tytułu należy natomiast opodatkować proporcjonalnie do udziału wspólnika w zysku spółki osobowej (zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT). Tak też wskazał NSA w wyroku z dnia 9 grudnia 2016 r„ sygn. II FSK 3450/14.

Wnioskodawca jest wspólnikiem w Spółce komandytowej, w której posiada status komandytariusza, i w której uczestniczy w zyskach i stratach w wysokości określonej w umowie Spółki komandytowej (jego udział wynosi 26,6660%).

W dniu 13 listopada 2015 r. Aktem Notarialnym Rep. A (\`(...)\`) została zawiązana Spółka komandytowa z siedzibą w A.. Data rejestracji Spółki komandytowej w Krajowym Rejestrze Sądowym: 8 grudnia 2015 r.

Wnioskodawca jest wspólnikiem w Spółce komandytowej od daty wpisu. Zgodnie z wpisem do KRS przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki komandytowej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Dodatkowo, Spółka komandytowa zajmuje się również zarządzaniem nieruchomościami wykonywanym na zlecenie oraz kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek.

W dniu 28 grudnia 2018 r., C.D. , E.F. , G.H. , A.B. oraz X Sp. z o.o. dokonali zmiany umowy Spółki komandytowej umową w formie Aktu Notarialnego Repertorium A nr (\`(...)\`). W wyniku tej zmiany udział Wnioskodawcy w zyskach i stratach Spółki komandytowej został ustalony na poziomie 26,6660%.

Przychody Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w formie Spółki komandytowej opodatkowane są 19% podatkiem liniowym.

W dniu 30 grudnia 2020 r. Spółka komandytowa zawarła z Panią I. J. oraz Panem K. L. umowę sprzedaży nieruchomości oraz akt ustanowienia hipoteki na następujących nieruchomościach:

*   nieruchomości położonej w B., stanowiącej samodzielny lokal mieszkalny numer 5 (pięć) usytuowany na piątej kondygnacji budynku numer 11 (jedenaście) przy ulicy C, składający się z hallu, łazienki, dwóch salonów i kuchni, o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 76,31 m2 (siedemdziesiąt sześć i trzydzieści jeden setnych metra kwadratowego), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w B., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (\`(...)\`);
*   udziału wynoszącego 1250/350543 (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt trzysta pięćdziesiąt tysięcy pięćset czterdziestych trzecich) części nieruchomości położonej w B., stanowiącej lokal niemieszkalny — garaż wielostanowiskowy nr Ul (U „jeden"), znajdujący się na kondygnacji zero budynku nr 11 (jedenaście) przy ulicy C o powierzchni użytkowej wynoszącej 8.067,75 m2 (osiem tysięcy sześćdziesiąt siedem i siedemdziesiąt pięć setnych metra kwadratowego), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w B., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (\`(...)\`).

Spółka komandytowa stała się właścicielem ww. Nieruchomości na podstawie umowy przeniesienia własności lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości oraz udziałów we współwłasności lokalu niemieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość celem pokrycia wkładów w Spółce komandytowej, objętych aktem notarialnym sporządzonym przez notariusza w A., dnia 30 stycznia 2017 roku, Rep A nr (\`(...)\`) (C.D. oraz E.F. wnieśli ww. Nieruchomości do Spółki komandytowej jako wkład niepieniężny).

C.D. oraz E.F. dokonali nabycia ww. Nieruchomości w dniu 22 marca 2011 r. (akt notarialny repertorium nr (\`(...)\`)) do majątku prywatnego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W ocenie Wnioskodawcy termin „pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie" należy liczyć od dnia, w którym Nieruchomości zostały nabyte przez wspólników Spółki komandytowej, którzy wnieśli te Nieruchomości jako wkład do Spółki komandytowej. Wynika to ze specyficznej sytuacji, w której Wnioskodawca uzyskuje przychód z tytułu sprzedaży Nieruchomości wniesionej do Spółki komandytowej przez innego wspólnika.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości, następującej po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez wspólników Spółki komandytowej, którzy wnieśli ww. Nieruchomości do Spółki komandytowej w postaci wkładu, przychód ze sprzedaży będzie uznany za przychód ze zbycia majątku, niepodlegający opodatkowaniu na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego:

*   w zakresie zakwalifikowania sprzedaży lokalu mieszkalnego do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - **jest prawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie - **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 wyżej powoływanej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalności gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z powyższych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw (po spełnieniu określonych przesłanek) może stanowić przychód z dwóch źródeł tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw (art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy). Ustalenie z jakiego źródła pochodzi przychód, ma znaczenie dla określenia chociażby sposobu opodatkowania przychodu bądź możliwości odliczenia kosztów uzyskania przychodu.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 tej ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednakże przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (art. 10 ust. 3 ww. ustawy).

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, spełnione winny zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie może stanowić towaru handlowego),
*   nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej działalności.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie, które zgodnie z art. 22 n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c, przy określaniu wysokości przychodów ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Przy czym, do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W świetle cytowanych powyżej przepisów zauważyć należy, że przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi bądź wartościami niematerialnymi lub prawnymi w prowadzonej działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości lub praw o charakterze mieszkalnym wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy. Natomiast odpłatne zbycie nieruchomości mieszkalnych lub praw nie powoduje powstania przychodu z działalności gospodarczej (chyba że są one towarem handlowym), lecz stanowi po spełnieniu określonych przesłanek, przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjątek od tej zasady ma miejsce w sytuacji, gdy podatnik prowadzi działalność deweloperską, a nieruchomość ta stanowiłaby towar handlowy w prowadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka weszła w posiadanie przedmiotowych nieruchomości - lokalu mieszkalnego oraz udziału w lokalu niemieszkalnym poprzez ich wniesienie jako wkład niepieniężny przez Wspólników, dnia 30 stycznia 2017 roku. Obie Nieruchomości będące przedmiotem wniosku były używane w prowadzonej działalności gospodarczej. Obie Nieruchomości będące przedmiotem wniosku były wprowadzone do ewidencji środków trwałych spółki komandytowej, nie były zatem towarem handlowym w prowadzonej działalności gospodarczej. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki komandytowej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Dodatkowo, Spółka komandytowa zajmuje się również zarządzaniem nieruchomościami wykonywanym na zlecenie oraz kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek.

W tym miejscu mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego należy wskazać, że w niniejszej sprawie **za datę nabycia przez spółkę komandytową, (której wspólnikiem jest Wnioskodawca) zbytych lokalu mieszkalnego oraz udziału w lokalu niemieszkalnym należy uznać datę wniesienia przedmiotowych nieruchomości aportem do spółki komandytowej, tj. datę 30 stycznia 2017 r.**

Jednocześnie należy wskazać, że pomimo, iż spółka komandytowa prowadzi działalność w zakresie m.in.: kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, to przedmiotowe nieruchomości, które zostały przez spółkę zbyte, zostały wpisane do ewidencji środków trwałych, a zatem nie stanowiły dla spółki towarów handlowych.

Zatem z uwagi na wyłączenie określone przepisem art. 10 ust. 3 i art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznać należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego, będzie stanowić przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8, natomiast przychód uzyskany ze zbycia udziału w lokalu niemieszkalnym będzie przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że czynność prawna polegająca na odpłatnym zbyciu przez spółkę komandytową lokalu mieszkalnego (do sprzedaży doszło 30 grudnia 2020 r.) uprzednio wniesionego do niej jako wkład niepieniężny nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, co powoduje powstanie przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei sprzedaż udziału w lokalu niemieszkalnym traktowana jest jako przychód z działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że zbycie przez spółkę lokalu mającego charakter mieszkalny, który nie stanowił towaru handlowego, powoduje powstanie źródła przychodu ze źródła odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i należy stosować zasady opodatkowania określone w art. 30e ww. ustawy.

Podsumowując, mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego:

*   sprzedaż lokalu mieszkalnego, wykorzystywanego w działalności gospodarczej, będącego środkiem trwałym wpisanym do ewidencji środków trwałych- z uwagi na mieszkalny charakter tego lokalu sprzedaż ww. lokalu należy zakwalifikować do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ze względu na to, że nie minął jeszcze pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, Wnioskodawca jest zobowiązany do uiszczenia podatku w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
*   sprzedaż udziału w lokalu niemieszkalnym, wykorzystywanym w działalności gospodarczej, będącego środkiem trwałym wpisanym do ewidencji środków trwałych- stanowi przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe w zakresie zakwalifikowania sprzedaży lokalu mieszkalnego do odpowiedniego źródła przychodu, natomiast w pozostałym zakresie za nieprawidłowe.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, tutejszy Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów–w art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.