Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.7.2020.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-03
Teza: opodatkowanie przychodów z tytułu przygotowania i załadunku padłych zwierząt
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; przychód; zwierzęta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku złożonym dnia 7 stycznia 2020 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 lutego 2020 r. (data wpływu 21 lutego 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu przygotowania i załadunku padłych zwierząt **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 10 lutego 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.7.2020.1.KS, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 10 lutego 2020 r. (data doręczenia 12 lutego 2020 r.). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 14 lutego 2019 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 17 lutego 2020 r.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

W związku z działalnością rolniczą związaną z produkcją zwierzęcą, w wyniku której powstają odpady w postaci padłych zwierząt, Wnioskodawca zawarł umowę o współpracy z firmą, która zajmuje się utylizacją odpadów. W ramach umowy Wnioskodawca zobowiązuje się do przygotowania każdej ilości padłych zwierząt. Ponadto w ramach rzeczonej usługi Wnioskodawca musi wyznaczyć i przygotować produkty oraz załadować lub pomóc w załadunku surowca.

Z tytułu ww. usługi zleceniodawca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenia na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie osiąga przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, zajmuje się produkcją trzody chlewnej.

Umowa o współpracy została podpisana dnia 1 października 2019 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, jako zleceniobiorca, otrzymujący wynagrodzenie z tytułu wymienionej usługi, ma obowiązek opodatkowania ww. przychodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), wynagrodzenie należne z tytułu wykonanej usługi jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż czynności, które Wnioskodawca będzie wykonywał, obejmują działalność rolniczą i są spójne z tym źródłem przychodu.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych co do zasady dotyczą opodatkowania wszystkich dochodów osób fizycznych.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych itd.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje na rodzaje przychodów, które uprawniają do zakwalifikowania działalności, i z których przychód stanowi przychód z działalności rolniczej.

Wnioskodawca stwierdza, że do wymienionych kryteriów określających działalność jako rolniczą należą wyłącznie wymienione czynności podejmowane w zakresie wytwarzania, hodowli, chowu i produkcji wymienionych w tym przepisie produktów, materiałów lub zwierząt.

Zatem, wszelkie przychody z działalności rolniczej należy uznać za jej integralną część.

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi załadunku i przygotowania padłych zwierząt dla firmy utylizacyjnej mają bezpośredni związek z działalnością rolniczą. W konsekwencji dochody uzyskane z tego tytułu mają bezpośredni związek z działalnością rolniczą, zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Zatem, Wnioskodawca nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), co do zasady, dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

–licząc od dnia nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje w ww. przepisie na rodzaje przychodów, które uprawniają do zakwalifikowania ich do przychodów z działalności rolniczej, lecz na rodzaje działalności, z których przychody stanowią przychody z takiej działalności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. II FSK 2055/15, działalnością rolniczą nie jest dowolna działalność w zakresie rolnictwa, a wyłącznie aktywność spełniająca kryteria określone w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym. Wykładnia językowa art. 2 ust. 2 cyt. ustawy pozwala na stwierdzenie, że do wyłącznych kryteriów określających działalność jako rolniczą należą wyłącznie czynności podejmowane w zakresie wytwarzania, hodowli, chowu i produkcji wymienionych w tym przepisie produktów, materiałów, czy zwierząt.

Zgodnie z przedstawioną wyżej definicją działalności rolniczej, podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Definicja ta określa w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej. Przyjmując tę działalność za źródło przychodów należy uznać wszystkie przychody z tego źródła za ich integralną część. Wszelkie inne przychody pośrednio związane z działalnością rolniczą, czy też powstające przy okazji prowadzenia działalności rolniczej – nie stanowią przychodów z tej działalności. Przychody te, mimo że uzyskiwane są przez osoby prowadzące działalność rolniczą, pochodzą jednakże z innych źródeł niż ta działalność i w związku z tym podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, według zasad określonych w ww. ustawie.

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie osiąga przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. W związku z działalnością rolniczą związaną z produkcją trzody chlewnej, w wyniku której powstają odpady w postaci padłych zwierząt, Wnioskodawca zawarł umowę o współpracy z firmą, która zajmuje się utylizacją odpadów. Umowa została podpisana dnia 1 października 2019 r. W ramach umowy Wnioskodawca zobowiązuje się do przygotowania każdej ilości padłych zwierząt. Ponadto w ramach rzeczonej usługi Wnioskodawca musi wyznaczyć i przygotować produkty oraz załadować lub pomóc w załadunku surowca. Z tytułu ww. usługi zleceniodawca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenia na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przytoczone przepisy prawne, należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi dotyczące odbioru padłych zwierząt, w ramach prowadzonej przez Niego działalności rolniczej, na rzecz firmy utylizacyjnej, będą miały bezpośredni związek z działalnością rolniczą. W konsekwencji, dochody uzyskane z tego tytułu, jako mające bezpośredni związek z działalnością rolniczą – zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różnić od zdarzenia, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.