Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.632.2022.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-20
Teza: Nieuznanie sprzedaży pojazdów pożarniczych wykorzystywanych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; pożar-sprzęt pożarniczy; samochód-sprzedaż samochodu; straż-straż pożarna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

5 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2022 r. o wydanie interpretacji 2/11 indywidualnej, który dotyczy nieuznania sprzedaży pojazdów pożarniczych wykorzystywanych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

Gmina … (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej również: VAT), jako podatnik VAT czynny.

Gmina, w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej: ustawa o samorządzie gminnym), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 przywołanej ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Wnioskodawca wykonuje zadania własne, do których stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, należą zadania w zakresie m.in. porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej.

Zadania własne z zakresu ochrony przeciwpożarowej Gmina realizuje m.in. poprzez jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej (dalej: OSP), w tym OSP w … . Gmina finansuje działalność jednostek OSP, zasadniczo w formie przekazywanych im dotacji celowych oraz poprzez przekazanie niezbędnego sprzętu, przede wszystkim wozów strażackich.

W ramach wyposażenia jednostki OSP w … Gmina przekazała tej jednostce nieodpłatnie do użytkowania samochód specjalny pożarniczy marki … o pojemności silnika 2 495 cm3 i mocy silnika 100 kW, rok produkcji 1999.

Pojazd ten Gmina nabyła w 2018 r. z zamiarem jego nieodpłatnego udostępnienia na potrzeby OSP w … , tj. na potrzeby realizacji zadań własnych Gminy, które zdaniem Wnioskodawcy, nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przy nabyciu wystąpił podatek VAT, jednakże z uwagi na brak zamiaru wykorzystania zakupionego przez Gminę pojazdu do czynności opodatkowanych VAT, Gmina nie dokonała odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej jego nabycie.

Samochód pożarniczy wykorzystywany był wyłącznie przez jednostkę OSP w związku z wykonywaniem zadań własnych Gminy we wskazanym powyżej zakresie, w szczególności dla celów ochrony przeciwpożarowej, tj. czynności, które w ocenie Gminy nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

W szczególności, pojazd ten nie był wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności, które w jej ocenie, podlegałyby opodatkowaniu VAT. Gmina, nie udostępniała samochodu pożarniczego odpłatnie, na podstawie umów cywilnoprawnych, na rzecz innych podmiotów. Pojazd ten nie został również zakupiony celem zbycia/odsprzedaży. Jak wskazano powyżej, zamiarem Gminy przy jego nabyciu było nieodpłatne udostępnienie go w ramach wyposażenia jednostki OSP w sprzęt niezbędny do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Obecnie, w związku z zamiarem zakupu nowego pojazdu pożarniczego w ramach wyposażenia jednostki OSP w … , stosownie do Zarządzenia Nr \`(...)\` Wójta Gminy … z dnia 22 lipca 2022 r. samochód pożarniczy został przeznaczony do sprzedaży w trybie przetargu nieograniczonego ofertowego.

Dnia 10 sierpnia 2022 r. Gmina dokonała sprzedaży tego pojazdu na rzecz podmiotu zajmującego się skupem i sprzedażą ruchomości, w tym pojazdów pożarniczych.

Gmina powzięła jednakże wątpliwość co do prawidłowego potraktowania dokonanej sprzedaży dla celów VAT.

W przyszłości Gmina zamierza dokonywać sprzedaży również innych pojazdów pożarniczych stanowiących jej własność i użytkowanych wyłącznie przez jednostki OSP na cele związane z realizacją zadań własnych Gminy w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

**Pytanie**

Czy sprzedaż przez Gminę pojazdów pożarniczych, wykorzystywanych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Sprzedaż przez Gminę pojazdów pożarniczych, wykorzystywanych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

UZASADNIENIE:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pod pojęciem sprzedaży natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT musi być wykonana przez podatnika działającego w takim charakterze.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wskazuje art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej.

W odniesieniu do przytoczonych powyżej przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy Gmina pragnie zauważyć, iż samochód pożarniczy został przez Gminę nieodpłatnie udostępniony do użytkowania przez OSP w \`(...)\` w celu realizacji zadań własnych Gminy, wynikających w szczególności z ustawy o samorządzie gminnym.

Pojazd ten nie został przez Gminę zakupiony na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Od momentu jego nabycia był użytkowany wyłącznie na potrzeby realizacji zadań własnych Gminy w zakresie ochrony przeciwpożarowej, niezwiązanej z wykonywaniem przez Gminę jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT.

Pojazd ten nie był wykorzystywany do jakichkolwiek czynności, które w ocenie Gminy stanowiłyby działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Gmina nie udostępniała tego pojazdu odpłatnie na podstawie umów o charakterze cywilnoprawnym. Ponadto, przy nabyciu samochodu pożarniczego, w związku z zamiarem jego wykorzystywania wyłącznie dla celów ochrony przeciwpożarowej, w ocenie Gminy nie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT naliczonego.

Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, iż w przypadku sprzedaży przez nią pojazdów pożarniczych Gmina nie występuje w charakterze podatnika VAT.

Tym samym sprzedaż tego majątku przez Gminę nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2019 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.641.2019.1.MJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) wskazał, że: „przedmiotowy samochód był wykorzystywany wyłącznie do działań ustawowych, tj. do zadań zgodnych z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, czyli czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, nie zaś na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji, nie ma podstaw do uznania, że Wnioskodawca dokonał sprzedaży przedmiotowego samochodu działając jako podatnik podatku od towarów i usług. Oznacza to, że sprzedaż ww. samochodu nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W świetle powyższego uznać należy, iż Wnioskodawca dokonując sprzedaży samochodu będącego przedmiotem opisu sprawy nie będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a tym samym ww. sprzedaż należy traktować jako czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.”

Podobnie Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.725.2018.AJB, wskazując, że: „skoro wóz strażacki nie został nabyty na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, lecz jako służący do wykonywania działalności publicznoprawnej, to Wnioskodawca sprzedając ww. wóz nie będzie działał dla tej czynności w charakterze podatnika. Sprzedaży przedmiotowego wozu strażackiego, wykorzystywanego w ramach władztwa publicznego Gminy nie sposób traktować w kategorii działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż ww. wozu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.”

Analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zajął również w interpretacji indywidualnej z dnia 20 grudnia 2018 r. sygn. 0112-KDIL2-2.4012.559.2018.1.LS, w której wskazał: „skoro samochody specjalne o przeznaczeniu pożarniczym są/były wykorzystywane przez Ochotniczą Straż Pożarną w ramach realizacji zadań własnych Gminy, nie zostały zakupione na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, są/były użytkowane dla realizacji celów, które stanowią działalność niepodlegającą opodatkowaniu (realizacja celów zadań własnych Gminy) i Wnioskodawcy przy nabyciu przedmiotowych samochodów nie przysługiwało/nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to Wnioskodawca sprzedając przedmiotowe samochody nie działa/nie będzie działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem powyższa czynność nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.”

Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych:

\- z dnia 16 lipca 2021 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.2021.2.SW,

\- z dnia 14 lipca 2021 r. o sygn. 0112-KDIL1-2.4012.245.2021.1.PG,

\- z dnia 16 października 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.626.2020.2.JM,

\- z dnia 23 stycznia 2019 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.855.2018.1.RSZ,

\- z dnia 11 lipca 2017 r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.119.2017.ASZ,

\- z dnia 5 grudnia 2017 r. o sygn. 0115-KDIT1-2.4012.792.2017.1.AD.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podatnika działającego w takim charakterze.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 9 ust. 1 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

‒ podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒ podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych), ponieważ tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r., poz. 559 z późn. zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Według art. 7 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniu 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/13 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów, orzekł, że „(…) dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji takich jak te zamierzone przez Gminę \`(...)\`, o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz iż nie są wykonywane przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Jeśli jednak należałoby uznać te transakcje za wykonywane przez wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy publicznej, przepisy dyrektywy 2006/112 nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu, gdyby sąd odsyłający stwierdził, że ich zwolnienie mogłoby prowadzić do znaczących zakłóceń konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 2 tej dyrektywy”.

Mając zatem na względzie powyższe, należy każdorazowo analizować, czy sprzedaż majątku jednostki samorządu terytorialnego podlega wyłączeniu z VAT. Należy pamiętać, że w każdym przypadku konieczna jest ocena spełniania przesłanek art. 9 i 13 Dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednio art. 15 ustawy o VAT) w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny. Zadania własne z zakresu ochrony przeciwpożarowej realizujecie Państwo m.in. poprzez jednostki ochotniczej straży pożarnej, w tym OSP w … . Gmina finansuje działalność jednostek OSP, zasadniczo w formie przekazywanych im dotacji celowych oraz poprzez przekazanie niezbędnego sprzętu, przede wszystkim wozów strażackich. W ramach wyposażenia jednostki OSP w … przekazali Państwo tej jednostce nieodpłatnie do użytkowania samochód specjalny pożarniczy. Pojazd ten nabyli Państwo w 2018 r. z zamiarem jego nieodpłatnego udostępnienia na potrzeby OSP w … , tj. na potrzeby realizacji zadań własnych gminy, które nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przy nabyciu wystąpił podatek VAT, jednakże z uwagi na brak zamiaru wykorzystania zakupionego pojazdu do czynności opodatkowanych VAT, nie dokonali Państwo odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej jego nabycie. Samochód pożarniczy wykorzystywany był wyłącznie przez jednostkę OSP w związku z wykonywaniem zadań własnych gminy we wskazanym powyżej zakresie, w szczególności dla celów ochrony przeciwpożarowej, tj. czynności, które nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. W szczególności, pojazd ten nie był wykorzystywany przez Państwa do jakichkolwiek czynności, które podlegałyby opodatkowaniu VAT. Gmina, nie udostępniała samochodu pożarniczego odpłatnie, na podstawie umów cywilnoprawnych, na rzecz innych podmiotów. Pojazd ten nie został również zakupiony celem zbycia/odsprzedaży. Zamiarem Państwa przy jego nabyciu było nieodpłatne udostępnienie go w ramach wyposażenia jednostki OSP w sprzęt niezbędny do wykonywania zadań własnych gminy w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Obecnie, w związku z zamiarem zakupu nowego pojazdu pożarniczego w ramach wyposażenia jednostki OSP w … , ww. samochód pożarniczy został przeznaczony do sprzedaży w trybie przetargu nieograniczonego ofertowego. 10 sierpnia 2022 r. dokonali Państwo sprzedaży tego pojazdu na rzecz podmiotu zajmującego się skupem i sprzedażą ruchomości, w tym pojazdów pożarniczych. W przyszłości zamierzacie Państwo dokonywać sprzedaży również innych pojazdów pożarniczych stanowiących Państwa własność i użytkowanych wyłącznie przez jednostki OSP na cele związane z realizacją zadań własnych gminy w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że - jak wynika z okoliczności sprawy - pojazdy pożarnicze objęte wnioskiem nie są/nie będą przez Państwa zakupione na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT oraz są/będą wykorzystywane przez ochotnicze straże pożarne w ramach realizacji zadań własnych Państwa Gminy, jak również, że przy nabyciu ww. pojazdów pożarniczych nie przysługiwało/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem Państwo sprzedając ww. pojazdy pożarnicze nie działają/nie będzie działali w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym powyższa czynność nie podlega/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż przez Państwa pojazdów pożarniczych, o których mowa we wniosku, wykorzystywanych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Państwa należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).