Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.74.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Wydatki na najem, wyposażenie, utrzymanie biura i media nie
mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z
wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności
intelektualnej, dlatego też nie stanowią kosztów, o których
mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, z uwagi na wyłączenie
zawarte w art. 24d ust. 5 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)-Przychody z kwalifikowanego
prawa własności intelektualnej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)-Ustalenie wskaźnika Nexus i
kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
własności intelektualnej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 2-pkt 8
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 9a
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)-Kwalifikowane prawa własności
intelektualnej
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 marca
    2025 r., które wpłynęło w tym samym dniu.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Działalność Wnioskodawcy
    X Sp. z o.o. (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest osobą prawną, polską spółką z
    ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Spółka opodatkowuje osiągane dochody podatkiem dochodowym od osób
    prawnych (dalej jako: „ustawa o PDOP”) na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 19 tej
    ustawy.
    Wnioskodawca to podmiot działający w branży informatycznej zajmujący się m.in.
    tworzeniem i dostarczaniem systemów informatycznych/ oprogramowania
    projektowanego pod indywidualne zamówienia klientów (PKD 62.01.Z). Odpowiada za
    dostarczanie rozwiązań informatycznych z zakresu telekomunikacji, rejestracji interakcji
    (tj. kontaktu z użytkownikiem, który ma wpływ na wyświetlane informacje), analityki czy
    baz danych.
    Spółka oferuje kompleksową implementację systemów Contact Center (tj. systemów
    interakcji z klientami) w modelu end-to-end od fazy projektowania przez integrację z
    istniejącymi systemami klienta po rozbudowę istniejących rozwiązań w odpowiedzi na
    rosnące potrzeby biznesowe. Zapewnia także profesjonalną obsługę powdrożeniową w
    postaci wsparcia certyfikowanych, doświadczonych inżynierów, pracujących zgodnie z
    najwyższymi standardami SLA (ang. Service Level Agreement - czyli „umowa poziomu

    usług”). Jest to umowa między dostawcą usług a klientem, która określa poziom jakości
    usług, jakie dostawca ma zapewnić klientowi. Określa standardy działania, których klient
    może oczekiwać od dostawcy usługi takie jak np. dostępność aplikacji, czas reakcji na
    zgłoszenia czy maksymalny czas trwania awarii.
    Portfolio Spółki obejmuje klientów z różnych branż – (...).
    Spółka projektuje i wykonuje autorskie oprogramowania integracyjne dopasowane do
    potrzeb konkretnego klienta. Oprogramowanie integracyjne jest to oprogramowanie
    bazujące na zespole systemów, aplikacji oraz narzędzi korzystających ze swoich zasobów,
    takich jak pliki lub urządzenia. Jak wskazano wcześniej, Wnioskodawca oferuje
    kompleksowe usługi projektowania i wdrożenia systemów umożliwiających klientom
    komunikację z użytkownikami tzw. systemów Contact Center wykorzystujących
    zróżnicowane kanały komunikacji, zarządzanie tym kontaktem, monitorowanie i
    przydzielanie pracy konsultantom call center oraz rejestrowanie tej pracy.
    Począwszy od 2019 roku Wnioskodawca prowadzi prace nad projektem (dalej jako
    „Projekt”), którego celem jest stworzenie nowatorskiego Y składającego się z kilku aplikacji
    (dalej również jako „Y” lub „Oprogramowanie”, „Program komputerowy”), który umożliwi
    kontrahentom zarządzanie obsługą klienta w jednym miejscu poprzez wszystkie wskazane
    niżej kanały komunikacji. W ramach stworzonego Y korzystający będą mieli możliwość
    doboru odpowiednich aplikacji potrzebnych w ich działalności.
    Na cele niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pojęcia „moduł” oraz
    „aplikacja” będą wykorzystywane zamiennie.
    Co do zasady, poszczególne aplikacje stworzonego przez Spółkę Y - zostały opracowane z
    myślą o osobach zajmujących się szeroko rozumianą obsługą back officową w zakresie
    obsługi klientów i kontaktu z nimi. Pracownicy back office to osoby zajmujące się
    działaniami w ukryciu, m.in. zarządzaniem danymi i wsparciem technicznym,
    niewidocznym dla klientów i partnerów biznesowych (np. konsultanci, pracownicy call
    center). Oprogramowanie to obejmuje (...) głównych modułów (w przyszłości Y może
    zostać jeszcze bardziej rozbudowany). Wskazać należy, że zgodnie z zamysłem Spółki
    korzystający mogą dobierać poszczególne aplikacje uzupełnione o dodatkowe rozwiązania
    zgodnie z ich indywidualnymi potrzebami. Korzystający mogą wybrać tylko część z
    poniższych aplikacji oraz ich elementów. Y pozwala w łatwy sposób dobrać i dopasować
    poszczególne jego elementy, tak aby zakupione oprogramowanie spełniało wszystkie
    potrzeby danego korzystającego.
    Y składa się z następujących modułów (aplikacji):
    (...)
    Opisany wyżej Y jest innowacyjny, gdyż (...). Wnioskodawca zaznacza, że Oprogramowanie
    ma być w przyszłości rozwijane o kolejne moduły w ramach jednego dużego Y,
    wykorzystywanego przez kontrahentów w dowolnej konfiguracji.
    Konkurencyjność i innowacyjność zaprojektowanego przez Spółkę Oprogramowania
    przejawia się uproszczonym procesem wdrażania go u klientów. Wnioskodawca wskazuje
    na warstwową strukturę rozwiązania. Jak opisano wyżej Y tworzą różne aplikacje, które
    mogą być konfigurowane i dobierane przez korzystającego w dowolny sposób. Wskazać
    należy, że poszczególne aplikacje są przejrzyste i łatwe w obsłudze. Zgodnie z założeniami,
    z tak zaprojektowanego oprogramowania mogą korzystać osoby bez wiedzy technicznej.
    W przeciwieństwie do produktu Wnioskodawcy rozwiązania występujące aktualnie na
    rynku nie są wystarczająco przystępne dla nowych użytkowników, a korzystanie z nich
    wymaga znajomości zawiłych kwestii technicznych.
    Prace Spółki nad Projektem (poszczególnymi aplikacjami wchodzącymi w skład Y)
    rozpoczęły się w 2019 r. od analizy rynku pod kątem dostępności rozwiązań spełniających
    główne cele projektu Spółki, m.in. dostępności danych rozwiązań na rynku, łatwości ich
    integracji i użytkowania oraz skali dostępności pojedynczych funkcji. Powyższe

    rozpoznanie wykazało brak na rynku produktów o takiej charakterystyce, tj. brak Y
    składającego się z wzajemnie dopełniających się aplikacji służących szeroko rozumianej
    organizacji pracy i obsłudze klientów. Jak wynika z rozeznania Spółki, aktualnie dostępne
    rozwiązania odznaczają się znacznie wyższym stopniem skomplikowania lub oferują
    węższy zakres funkcjonalności. Z tego względu zdecydowano się na realizację Projektu.
    Realizacja Projektu odbywa się w sposób zaplanowany, systematyczny i metodyczny.
    Zasadniczo prace nad każdym elementem Projektu obejmują poniższe kroki:
    1. planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania (aplikacji), w tym ustalenie
      indywidualnych potrzeb kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się ze
      specyfiką programu, zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie
      odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania lub jego części oraz
      dobranie metod implementacji nowych lub usprawnionych rozwiązań;
    2. iteracyjne wytwarzanie oprogramowania (kodowanie) i jego implementacja, w tym
      tworzenie nowych funkcjonalności, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz raportowanie weryfikujące poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia i implementacji nowych rozwiązań,
      poprawki i optymalizacje w kodzie źródłowym zwłaszcza poprawki użytkowe i
      wydajnościowe. Szczegółowy proces wytwarzania oprogramowania został opisany
      poniżej;
    3. dalsza implementacja obejmująca wsparcie kontrahenta lub użytkownika podczas
      wdrażania rozwiązań, w tym monitoring błędów, wydajności, obciążeń oraz
      świadczenie pomocy technicznej (np. dotyczącej poprawek zidentyfikowanych wad
      /błędów, usprawnień w użytkowaniu);
    4. pełne wdrożenie, w tym w szczególności zintegrowanie zaimplementowanych
      rozwiązań z innymi systemami.
    Podczas realizacji projektu Wnioskodawca korzysta z iteracyjnego podejścia do
    wytwarzania oprogramowania, które jest dostosowane do potrzeb Spółki i jej klientów. To
    podejście wykorzystuje zwinne metodyki zarządzania projektami, takie jak , a w
    szczególności Scrum Guide. Dzięki temu, Spółka może łatwo dostosować się do
    zmieniających się warunków i wymagań projektowych, skutecznie zarządzając swoimi
    projektami.
    Poniżej wyjaśnienie poszczególnych terminów i definicji:
    Iteracyjne podejście to proces, który powtarza się w cyklach. Każdy cykl obejmuje
    planowanie, wykonanie i ocenę wyników, co pozwala na stopniowe udoskonalanie
    produktu.
    Zwinne metodyki (...) to sposób zarządzania projektami, który kładzie nacisk na
    elastyczność, szybkie dostosowywanie się do zmian i ciągłą komunikację z klientem.
    Scrum Guide to przewodnik opisujący zasady metodyki Scrum, jednej z
    najpopularniejszych zwinnych metodyk. Scrum podzielony jest na krótkie cykle (zwane
    sprintami), w trakcie których zespół pracuje nad określonymi zadaniami.
    Charakterystyczną cechą projektów realizowanych przez Spółkę jest praca w
    dwutygodniowych cyklach (sprintach) co pozwala na skuteczne zarządzanie Yem oraz na
    szybką reakcję na pojawiające się wyzwania.
    W ramach prowadzonych prac Spółka wprowadziła szereg ogólnych procesów
    funkcjonujących w ramach cyklicznych spotkań:
    (...)

    Po każdorazowym zakończonym dwutygodniowym cyklu (sprincie) Spółka dochodzi do
    ogólnego podsumowania wykonywanych prac. Powyższy etap nazywany „zakończeniem
    sprintu” wiąże się z m.in.:
    - przepisaniem błędów, które nie zostały rozwiązane na kolejny sprint;
    - zakończeniem zadań, które zostały wykonane;
    - przepisaniem zadań nieskończonych na kolejny sprint;
    - rejestracją czasu pracy w poszczególnych zadaniach.
    Dzięki opisanemu powyżej uporządkowanemu podejściu do prac badawczo-rozwojowych,
    jest tworzony innowacyjny Y do kompleksowej obsługi klientów, oferujący unikalne na
    rynku funkcje.
    Do wykonywanych prac został powołany następujący zespół osób:
    - Product Owner – osoba odpowiedzialna za zdefiniowanie i opisanie wymagań
      biznesowych realizowanych przez zespół;
    - Scrum Master/PM - osoba odpowiedzialna za pilnowanie przestrzegania zasad procesu
      projektowego oraz za kontakt z klientem;
    - Zespół deweloperski – od sześciu do ośmiu osób - będących programistami
      odpowiedzialnych – za techniczną realizację projektu.
    - Zespół PMO – (Project Management Office) - 1-2 osoby odpowiedzialne za rozliczanie
      projektów, weryfikację kosztów, opracowywanie ewidencji na cele IP BOX.
    Ze względu na skalę całego systemu oraz jego funkcjonalności projekt jest bardzo
    czasochłonny. Celem biznesowym Spółki w związku z realizacją projektu jest
    wprowadzenie na rynek coraz to bardziej kompleksowego i dostępnego rozwiązania
    informatycznego do obsługi klientów.
    Jak wskazano, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za tworzenie/ulepszenie kompletnego
    Oprogramowania, tj. Y składającego się z samodzielnych, kompatybilnych aplikacji (jako
    funkcjonalnej całości). Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy/ulepsza
    Oprogramowanie obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów. W ramach tej działalności Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę i umiejętności z
    zakresu programowania oraz technologii informatycznych. Prowadzone prace wymagają
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii dotyczących różnych środowisk
    programowych, sprzętowych oraz biznesowych.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania dostosowanego do specyficznych wymogów klientów w sposób
    innowacyjny oraz zaspokajający ich potrzeby. Rozwiązania dostarczane przez
    Wnioskodawcę wymagają podejścia kreatywnego, nieszablonowego oraz analitycznego w
    celu rozwiązania ponadstandardowych (nie rutynowych) problemów. Kod
    oprogramowania (poszczególnych aplikacji) jest każdorazowo nowym kodem źródłowym o
    niepowtarzalnym charakterze, który nie został stworzony przy użyciu funkcjonujących na
    rynku gotowych rozwiązań.
    Każdy kod programistyczny (źródłowy) wytworzony w związku z budową/rozwojem
    aplikacji tworzących Y jest niepowtarzalny i pisany od podstaw, również w przypadku
    kolejnych aplikacji czy w momencie wprowadzania nowatorskich aktualizacji związanych z
    zindywidualizowanymi potrzebami klientów. W ramach prowadzonej działalności Spółka
    nie wyklucza prac nad usprawnieniami już istniejącego fragmentu oprogramowania, a w
    szczególności nad usprawnieniami istniejących aplikacji (rozwój funkcjonalności oparty o
    informacje zwrotne ze strony klientów), zwłaszcza przez dodanie określonych opcji, które
    zmierzają do poprawy użyteczności/ funkcjonalności poszczególnych aplikacji oraz Y jako

    całości. W przedmiotowym zakresie prace odbywają się analogicznie, tj. określona opcja
    usprawniająca aplikację tworzona jest od podstaw za pomocą pracy intelektualnej
    programistów.
    W wyniku wykonywanych prac powstaje produkt innowacyjny, który jest tworzony i
    rozwijany pod indywidualne potrzeby poszczególnych klientów jak również w związku ze
    stałym rozwojem pomysłów w Spółce. Tworzony Y - poszczególne aplikacje - mają
    przymiot indywidualności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje
    nowe lub ulepszone produkty, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących w przestrzeni gospodarczej.
    Aplikacje wchodzące w skład Y wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prac
    rozwojowych wyróżniają się świeżym i oryginalnym podejściem do rozwiązywania
    typowych problemów z jakimi zmagają się kontrahenci Wnioskodawcy. Nie ma tutaj
    miejsca na automatyzm działania lub powtarzanie pewnych prostych procesów wedle z
    góry założonego schematu, jednorodnego dla całego Y. Każda z aplikacji wchodzących w
    skład Y jest inna i dobór poszczególnych aplikacji oraz ich dostosowanie do działalności
    klienta wymaga indywidualnego podejścia, które może być różne również w zależności od
    potrzeb danego użytkownika.
    Działania opisane powyżej nie są pospolitymi aktywnościami, nie są rutynowe i nie wiążą
    się ze „zwykłymi” spodziewanymi, okresowymi aktualizacjami oprogramowania lub jego
    fragmentów. Jak wskazano wyżej, nakierowane są na stworzenie nowego kodu
    źródłowego i każdorazowo posiadają cechę unikatowego działania Wnioskodawcy.
    Ponadto aplikacje są ustalone (uzewnętrznione) w odpowiedniej formie (zapis kodu),
    wyodrębnione, gdyż poszczególne aplikacje stanowią elementy Y opracowanego przez
    Spółkę. Aplikacje mają charakter indywidualny, gdyż są efektem procesów myślowych,
    które wymagały od twórców kreatywności (aplikacje są stale ulepszane, co wpływa na
    łatwiejsze ich użytkowanie lub stosowanie w nowych obszarach). Wytwarzane w ramach
    działalności B+R aplikacje tworzące Y mają oryginalny charakter (nie istnieją identyczne
    systemy).
    Jak wynika z opisu zamieszczonego wyżej, działalność prowadzona jest w sposób ciągły i
    systematyczny w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez
    siebie harmonogramu (planu) wraz z określonymi celami cząstkowymi i celem głównym
    jakim jest powstanie Y dopasowanego do zmieniających się potrzeb klientów. Działania
    Wnioskodawcy zmierzają więc do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Efektem powstałych prac jest zindywidualizowany Y, który spełnia wymagania biznesowe
    klientów Spółki oraz jest wykorzystywany w sposób najbardziej dla nich pożądany.
    Wnioskodawca wskazuje, że samo Oprogramowanie zostało zaprojektowane w
    architekturze mikroserwisowej, która miała zapewnić odpowiednio wysoką wydajność
    oraz dostępność przy jednoczesnym zapewnieniu spójności przetwarzanych danych. Y
    może być wdrażany zarówno na platformie (...), jak i w chmurze publicznej (...), co
    umożliwia elastyczne dostosowanie infrastruktury do różnych potrzeb biznesowych.
    W ramach prowadzonych prac rozwojowych Wnioskodawca napotkał szereg problemów i
    trudności. Pierwotna wersja Oprogramowania bazowała bowiem na grafowej bazie
    danych tj. bazie danych zaprojektowanej do przechowywania i zarządzania danymi
    powiązanymi w formie grafów, czyli struktur składających się z węzłów (reprezentujących
    obiekty) i krawędzi (reprezentujących relacje między obiektami) umożliwiających łatwe i
    efektywne modelowanie oraz zapytania dotyczące skomplikowanych relacji między
    danymi. W toku prowadzonych prac okazało się, że w przypadku grafowej bazy danych
    jakiekolwiek próby modernizacji czy zmiany w systemie nie są możliwe. Efektem tych
    doświadczeń było powzięcie decyzji o wybraniu bazy danych „(...)”. Obecne rozwiązanie
    jest prostsze i daje możliwość łatwiejszej migracji i praktycznego zapisu modelu danych.

    Technologie wykorzystywane przez Wnioskodawcę w ramach tworzonego Y to m.in.:
    (...)
    Wskazać należy, że językiem wykorzystywanym do produkcji przedmiotowych aplikacji
    składających się na cały Y jest język programistyczny (...). Dodatkowo przy produkcji
    modułu wWFM korzystano z języka programistycznego (...)
    Przedstawiona aktywność Wnioskodawcy jest własną, indywidualną (samodzielną)
    działalnością twórczą związaną z programami komputerowymi, a w konsekwencji
    tworzone przez Wnioskodawcę w ramach opisywanej działalności oprogramowania są
    każdorazowo utworami chronionymi na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (art. 74)
    Każdorazowo efektem prac Wnioskodawcy jest powstanie nowego kodu źródłowego,
    który stanowi utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.). Konsekwentnie,
    Oprogramowanie lub jego fragment (aplikacje/funkcjonalności), a nawet ulepszenia
    wytworzone przez Wnioskodawcę podlegają ochronie prawnej jako utwór na podstawie
    art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zatrudnia pracowników na podstawie
    umów o pracę, umów zlecenie oraz umów o dzieło, jak również korzysta z usług
    podwykonawców współpracujących z nim na podstawie kontraktów B2B (ang. business to
    business), świadczących na jego rzecz usługi programistyczne.
    Przekazanie (sprzedaż) praw autorskich do wytworzonego oprogramowania/części
    oprogramowania/aplikacji wynika z zawartych przez Spółkę umów i jest dokumentowane
    fakturami. Umowa zawierana przez Wnioskodawcę z podwykonawcami przewiduje
    przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworów w postaci
    oprogramowania/fragmentów oprogramowania/aplikacji w pełnym zakresie
    przewidzianym w umowie, w szczególności prawo do korzystania z utworów na wszystkich
    wskazanych w umowie polach eksploatacji, nieodwołalne upoważnienie do wykonywania
    osobistych praw majątkowych, jak również wynagrodzenie z tytułu przeniesienia prawa
    własności egzemplarza utworów oraz nośników, na których utwór został utrwalony oraz
    udzielenie zgody na wykonywanie praw zależnych. Analogiczne zapisy znajdują się
    również w treści umów zlecenia jak również umów o pracę.
    Obliczenie dochodu
    Dochodem Wnioskodawcy jest osiągnięty w danym roku podatkowym dochód (strata)
    ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o PDOP. Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie w
    postaci należności licencyjnych za korzystanie przez klientów z udostępnionych im
    aplikacji.
    Należności licencyjne pobierane przez Wnioskodawcę obejmują opłaty za:
    - korzystanie z licencji,
    - wdrożenie,
    - utrzymanie i rozwój oprogramowania/ poszczególnych aplikacji tworzących Y.
    Zakres usług świadczonych przez Wnioskodawcę, jest zależny od treści umów
    podpisanych z indywidualnymi klientami.
    Wdrożenie to zazwyczaj czynności obejmujące zaprojektowanie, dostarczenie, instalację
    oraz konfigurację oprogramowania i uruchomienie systemu. Obejmuje w szczególności
    wynagrodzenie za wykonanie i przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania dedykowanego stworzonego pod zamówienie klienta, przekazanie
    dokumentacji stworzonego oprogramowania, innej dokumentacji związanej z

    zamówieniem, zapewnienie lub świadczenie przez Wnioskodawcę usług maintenance dla
    oprogramowania (tj. zapewnienie ciągłości działania aplikacji poprzez działania
    profilaktyczne i naprawcze) oraz przeprowadzenie szkoleń i transfer wiedzy.
    Utrzymanie systemu po wdrożeniu obejmuje bieżące monitorowanie działania systemu
    oraz wykrywanie i usuwanie błędów. Z tego tytułu Wnioskodawca pobiera opłaty cykliczne,
    zazwyczaj jest to opłata roczna.
    Natomiast rozwój systemu po zakończeniu wdrożenia – to m.in. ulepszenie
    zaprojektowanych rozwiązań lub dodanie dodatkowych funkcjonalności na życzenie
    klienta.
    Co do zasady przedmiotowe oprogramowanie jest sprzedawane przez Wnioskodawcę w
    modelu subskrypcyjnym - poprzez cykliczne opłaty licencyjne. W zależności od
    indywidualnej umowy zawartej z klientem, okres subskrypcji może być różny. Zdarzają się
    również licencje wieczyste.
    W ramach prowadzonej ewidencji dochodzi do wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej (praw IP BOX). Wyodrębnionymi prawami IP BOX są
    autorskie prawa do programu komputerowego (oprogramowania).
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio związanych z
    tworzeniem i rozwojem oprogramowania. Nadmienić należy, że wydatki te stanowią
    koszty uzyskania przychodów uwzględniane w kosztach podatkowych Wnioskodawcy.
    Są to m.in.:
    Koszty związane z wytwarzaniem kwalifikowanego IP:
    - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art.
      12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
      (dalej: „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych;
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności o których mowa w
      art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych;
    - koszty związane z zakupem oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji
      aplikacji;
    - koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami
      fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą
      działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej:
      „Koszty B2B”);
    - koszty subskrypcji rozwiązań chmurowych;
    - zakupy sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.);
    - spotkania z klientami; delegacje związane z realizacją zamówień dotyczących aplikacji
      tworzonych w ramach Projektu; marketing;
    - koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego;
    - obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i podatkowa;
    - opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne;
    - koszty wynajmu, wyposażenia i utrzymania biura.
    Wnioskodawca planuje skorzystać z opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej przy zastosowaniu stawki 5%, zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o
    PDOP.

    Sam proces ustalania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wynika z
    art. 24d ust. 4 ustawy o PDOP. Zgodnie z powołanym przepisem dochód ten kalkuluje się
    jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP oraz wskaźnika NEXUS.
    Przychód osiągany z należności licencyjnych obejmujących: opłaty za korzystanie z licencji,
    opłaty za wdrożenie systemu u klienta, utrzymanie systemu po wdrożeniu oraz rozwój
    systemu po zakończeniu wdrożenia Wnioskodawca pomniejsza o ww. koszty uzyskania
    przychodów.
    W odniesieniu do kosztów pośrednich (tj. takich, które są ponoszone zarówno w ramach
    działalności badawczo-rozwojowej, jak również w ramach pozostałej działalności
    podatnika) Wnioskodawca będzie stosował klucz alokacji zgodnie z którym, koszty
    pośrednie stanowią koszty kwalifikowane w takim stosunku, w jakim pozostają przychody
    z kwalifikowanych IP w ogólnej kwocie przychodów Spółki.
    Natomiast wskaźnik NEXUS będzie liczony zgodnie z poniższym wzorem:
    NEXUS = (a + b) x 1,3 / (a + b + c + d)
    przy czym poszczególne litery wzoru oznaczają koszty:
    a. działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym IP;
    b. nabytych wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, od
      podmiotu niepowiązanego, wskazanego w art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (winno
      być: art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOP);
    c. nabytych wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, od
      podmiotu powiązanego wskazanego w art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT (winno być:
      art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP);
    d. nabytego przez podatnika kwalifikowanego IP.
    Zgodnie z art. 24d ust. 5 ustawy o PDOP, do kosztów uwzględnianych przy kalkulacji
    wskaźnika NEXUS nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Zatem, Wnioskodawca będzie kwalifikował do wskaźnika NEXUS wszystkie wymienione
    powyżej koszty bezpośrednie jako literę a (poza kosztami B2B, które kwalifikuje pod literą
    b) dla wskaźnika NEXUS w części odpowiadającej uzyskiwanymi przychodom z działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Ewidencja
    Wnioskodawca prowadzi osobną ewidencję, w której wyodrębnia każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    Ewidencja ta prowadzona jest w sposób umożliwiający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Wnioskodawca wyodrębnia operacje gospodarcze związane z uzyskiwaniem dochodów z
    kwalifikowanych IP w księgach rachunkowych, poprzez ujęcie ich na kontach ksiąg
    pomocniczych.
    Kalkulując wysokość dochodu kwalifikującego się do objęcia ulgą IP BOX, Wnioskodawca
    na podstawie prowadzonej ewidencji jest w stanie wyodrębnić koszty, o których mowa w
    art. 24d ust. 4 w zw. z art. 24d ust. 5 ustawy o CIT i uwzględnić je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika NEXUS, jest w stanie również wyodrębnić koszty
    kwalifikowane ujmowane w kalkulacji dochodu z kwalifikowanych IP, a następnie obliczyć
    podstawę opodatkowania preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca wskazuje, że cały dochód jaki uzyska w okresie pracy nad Yem lub jego
    fragmentami/poszczególnymi aplikacjami, bądź ich ulepszeniem, alokowany zostanie

    właśnie do tego skonkretyzowanego prawa własności intelektualnej – w momencie, w
    którym będzie uzyskiwał przychody wyłącznie w ramach prowadzonej działalności nad
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. W przypadku uzyskiwania przychodów
    w ramach innej działalności, właściwa ewidencja pozwoli na rozdzielenie tych źródeł
    przychodów i alokowania tylko tej części dotyczącej ulgi IP BOX.
    W piśmie z 31 marca 2025 r., będącym uzupełnieniem wniosku, wskazali Państwo co
    następuje:
    Ad. 1.
    Y (we wniosku zamiennie stosowane są też pojęcia: „Oprogramowanie”, „Program
    komputerowy”) sam w sobie nie stanowi odrębnego programu komputerowego,
    podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Nazwą Y Wnioskodawca określił zbiór 5 wzajemnie dopełniających się
    aplikacji. Każda z aplikacji stanowi odrębny program komputerowy, podlegający ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Aplikacje te służą
    kontrahentom Wnioskodawcy do szeroko rozumianej organizacji pracy i obsługi klientów
    w jednym miejscu, tj. poprzez wykorzystywane w poszczególnych aplikacjach kanały
    komunikacji. Na ten moment „Y” składa się z 5 szczegółowo opisanych we wniosku
    aplikacji:
    (...)
    W ramach stworzonego Y korzystający (kontrahenci) mają możliwość doboru
    odpowiednich aplikacji potrzebnych w ich działalności. Korzystający mogą dobierać
    poszczególne aplikacje uzupełnione o dodatkowe rozwiązania zgodnie z ich
    indywidualnymi potrzebami. Korzystający mogą wybrać tylko część z powyższych aplikacji
    oraz ich elementów lub cały pakiet aplikacji. Y pozwala w łatwy sposób dobrać i
    dopasować poszczególne jego elementy, tak aby zakupione oprogramowanie spełniało
    wszystkie potrzeby danego korzystającego.
    Ad. 2.
    „Efekty prac Wnioskodawcy”, których dotyczy pytanie nr 2, to poszczególne aplikacje
    tworzące Y. Zatem sens tego pytania odnosi się do wskazania, czy poszczególne aplikacje,
    chronione prawem autorskim tworzące Y stanowią kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o PDOP (tj. autorskie prawo
    do programu komputerowego).
    Ad. 3.
    Efekty pracy Wnioskodawcy w zakresie wytworzenia oraz rozwijania/ulepszania
    Oprogramowania (poszczególnych aplikacji składających się na Y), będącego przedmiotem
    wniosku, którego Wnioskodawca jest „twórcą”:
    - zawsze odznaczały się, w okresie którego dotyczy wniosek, rzeczywiście oryginalnym,
      twórczym charakterem;
    - zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi, produktu;
    - nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
      charakter powtarzalny;
    - nie były jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez zleceniodawcę.
    Jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca jest odpowiedzialny za tworzenie
    /ulepszenie kompletnego Oprogramowania, tj. Y składającego się z samodzielnych,
    kompatybilnych aplikacji (jako funkcjonalnej całości). Działalność, w ramach której
    Wnioskodawca tworzy/ulepsza Oprogramowanie obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w

    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. W ramach tej działalności
    Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę i umiejętności z zakresu programowania oraz
    technologii informatycznych. Prowadzone prace wymagają odpowiedniego zasobu wiedzy
    i znajomości technologii dotyczących różnych środowisk programowych, sprzętowych oraz
    biznesowych.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania dostosowanego do specyficznych wymogów klientów w sposób
    innowacyjny oraz zaspokajający ich potrzeby. Rozwiązania dostarczane przez
    Wnioskodawcę wymagają podejścia kreatywnego, nieszablonowego oraz analitycznego w
    celu rozwiązania ponadstandardowych (nie rutynowych) problemów. Kod
    oprogramowania (poszczególnych aplikacji) jest każdorazowo nowym kodem źródłowym o
    niepowtarzalnym charakterze, który nie został stworzony przy użyciu funkcjonujących na
    rynku gotowych rozwiązań.
    Każdy kod programistyczny (źródłowy) wytworzony w związku z budową/rozwojem
    aplikacji tworzących Y jest niepowtarzalny i pisany od podstaw, również w przypadku
    kolejnych aplikacji czy w momencie wprowadzania nowatorskich aktualizacji związanych
    ze zindywidualizowanymi potrzebami klientów. W ramach prowadzonej działalności
    Spółka nie wyklucza prac nad usprawnieniami już istniejącego fragmentu
    oprogramowania, a w szczególności nad usprawnieniami istniejących aplikacji (rozwój
    funkcjonalności oparty o informacje zwrotne ze strony klientów), zwłaszcza przez dodanie
    określonych opcji, które zmierzają do poprawy użyteczności/funkcjonalności
    poszczególnych aplikacji oraz Y jako całości. W przedmiotowym zakresie prace odbywają
    się analogicznie, tj. określona opcja usprawniająca aplikację tworzona jest od podstaw za
    pomocą pracy intelektualnej programistów.
    W wyniku wykonywanych prac powstaje produkt innowacyjny, który jest tworzony i
    rozwijany pod indywidualne potrzeby poszczególnych klientów jak również w związku ze
    stałym rozwojem pomysłów w Spółce. Tworzony Y (poszczególne aplikacje) ma przymiot
    indywidualności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących w przestrzeni gospodarczej.
    Aplikacje wchodzące w skład Y wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prac
    rozwojowych wyróżniają się świeżym i oryginalnym podejściem do rozwiązywania
    typowych problemów z jakimi zmagają się kontrahenci Wnioskodawcy. Nie ma tutaj
    miejsca na automatyzm działania lub powtarzanie pewnych prostych procesów wedle z
    góry założonego schematu, jednorodnego dla całego Y. Każda z aplikacji wchodzących w
    skład Y jest inna i dobór poszczególnych aplikacji oraz ich dostosowanie do działalności
    klienta wymaga indywidualnego podejścia, które może być różne również w zależności od
    potrzeb danego użytkownika.
    Działania opisane powyżej nie są pospolitymi aktywnościami, nie są rutynowe i nie wiążą
    się ze „zwykłymi” spodziewanymi, okresowymi aktualizacjami oprogramowania lub jego
    fragmentów. Jak wskazano wyżej, nakierowane są na stworzenie nowego kodu
    źródłowego i każdorazowo posiadają cechę unikatowego działania Wnioskodawcy.
    Ponadto aplikacje są ustalone (uzewnętrznione) w odpowiedniej formie (zapis kodu),
    wyodrębnione, gdyż poszczególne aplikacje stanowią elementy Y opracowanego przez
    Spółkę. Aplikacje mają charakter indywidualny, gdyż są efektem procesów myślowych,
    które wymagały od twórców kreatywności (aplikacje są stale ulepszane, co wpływa na
    łatwiejsze ich użytkowanie lub stosowanie w nowych obszarach). Wytwarzane w ramach
    działalności B+R aplikacje tworzące Y mają oryginalny charakter (nie istnieją identyczne
    systemy).
    Ad. 4.

    W wyniku programowania Wnioskodawcy dokonuje się postęp w dziedzinie
    oprogramowania komputerowego, to znaczy, że w wyniku twórczego charakteru
    podejmowanych czynności dokonuje się postęp technologiczny i powstaje nowe
    /zmienione/ulepszone oprogramowanie/programy komputerowe.
    Jak już wskazano wyżej, w wyniku wykonywanych prac programistycznych Wnioskodawcy
    powstaje innowacyjny produkt, który jest tworzony i dostosowywany pod indywidualne
    potrzeby poszczególnych klientów jak również w związku ze stałym rozwojem pomysłów w
    Spółce. Tworzony Y (Y jako całość oraz poszczególne aplikacje) mają przymiot
    indywidualności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących w przestrzeni gospodarczej. Zaznaczyć również należy, że postępem
    technologicznym i innowacją w zakresie projektu Klienta, jest właśnie stworzenie systemu
    wzajemnie uzupełniających się i współpracujących aplikacji.
    Ad. 5.
    Wnioskodawcy zależało aby opracowany Y (rozumiany jako zbiór aplikacji do zarządzania
    pracą i obsługi klientów) charakteryzował się wysoką wydajnością oraz dostępnością przy
    jednoczesnym zapewnieniu spójności przetwarzanych danych, aby w sposób elastyczny
    dostosować stworzoną infrastrukturę do różnych potrzeb biznesowych Klientów poprzez
    umożliwienie wdrożenia jej u Klienta zarówno na przenośnej platformie do zarządzania
    aplikacjami (...), jak i w chmurze publicznej (...), aby produkt ten wyróżniał się na tle
    rozwiązań opracowywanych przez konkurencję (skupiającą się zazwyczaj na wybranym
    /wąskim obszarze funkcjonalności) i był wybierany przez szeroką gamę klientów jako
    wielofunkcyjny/wielozadaniowy produkt.
    Przy wytwarzaniu oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje standardowe metody
    programowania (narzędzia, technologie informatyczne), jednakże stosuje unikalne
    /niestandardowe połączenia poszczególnych narzędzi, co prowadzi do tworzenia nowych
    lub bardziej wydajnych algorytmów i może zostać uznane za nowe i oryginalne techniki
    programowania.
    Ad. 6.
    Wnioskodawca posługuje się językami programowania m.in. takimi jak: (...) oraz (...). Jak
    wskazano we wniosku, technologie wykorzystywane przez Wnioskodawcę w ramach
    tworzonego Y to m.in.:
    (...)
    Ponadto, Wnioskodawca stale doskonali swoją wiedzę i doświadczenie w zakresie nowych,
    stale powstających i rozwijających się technologii z zakresu zarządzania bazami danych,
    architektury chmurowej, architektury mikroserwisowej, języków programowania i
    frameworków takich jak Spring Boot etc. Pozwala to nie tylko tworzyć oprogramowanie w
    oparciu o wykorzystanie nowych języków programowania i technologii, ale także znacząco
    zmieniać architekturę i funkcjonalność istniejących programów klienta, dostosowywać je
    do nowych urządzeń i aktualnych wymagań rynku.
    W ramach prac nad projektem (poszczególnymi aplikacjami), Wnioskodawca osiągnął
    następujące rezultaty:
    (...)
    Wnioskodawca do każdego projektu podchodzi indywidualnie. Oryginalność
    Oprogramowania polega na unikalnym kodzie źródłowym, który programuje wykonanie
    unikalnych funkcji. O oryginalności także świadczy fakt, że Y Wnioskodawcy dostępny jest
    w dowolnej architekturze, a poszczególne elementy (aplikacje) Y można ze sobą łączyć.
    Ponadto, aplikacja (wchodząca w skład Y) dotycząca zarządzania pracą konsultantów
    Contact center została dostosowana do przepisów polskiego kodeksu pracy (jest to
    ewenement wyróżniający produkt Spółki od innych występujących na rynku). Ponadto, Y

    jako całość, to produkt, którego Wnioskodawca nie miał dotychczas w swojej ofercie, co
    prawda funkcjonowały częściowe rozwiązania, które teraz stanowią elementy składowe Y,
    ale wcześniej nie było to tak kompleksowe rozwiązanie.
    Ad. 7.
    Ogólnym celem Spółki było opracowanie innowacyjnych rozwiązań obejmujących
    zarządzenie pracą i obsługą klientów, w szczególności usprawnienie wykonywania pracy m.
    in. przez osoby zajmujące się szeroko rozumianą obsługą back officową w zakresie obsługi
    klientów i kontaktu z nimi.
    Dokonane rozeznanie rynku branżowego sprawiło, że jako cząstkowe cele Spółki obrano:
    (...)
    Ponadto Spółka miała na celu stworzenie Y innowacyjnego ze względu na liczbę aplikacji
    oraz ich funkcjonalności (w jednym miejscu). Taki zakres nie jest dostępny w żadnym
    produkcie występującym obecnie na rynku. Celem Spółki jest też ciągłe rozwijanie i
    ulepszanie Y o kolejne aplikacje i funkcjonalności.
    Źródłem finansowania zaplanowanych i już wykonanych prac jest bieżąca działalność
    Wnioskodawcy (środki obrotowe Spółki).
    Ad. 8.
    Spółce udało się osiągnąć wszystkie z ww. celów (opisanych w odpowiedzi na pytanie nr 7).
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe klienta. Jednocześnie cały czas trwają jednak prace nad
    ulepszaniem, rozwijaniem produktu i poszerzaniem jego funkcjonalności.
    Opracowanie aplikacji wchodzących w skład Y nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych Spółki w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w ramach własnej inwencji twórczej jak również w porozumieniu z
    poszczególnymi klientami. Wymienione aplikacje zrealizowały cele Wnioskodawcy
    wymienione w odpowiedzi na pytanie 7.
    Ad. 9.
    W przypadku Spółki systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny i
    zaplanowany sposób, czego wymaga specyfika tworzenia aplikacji.
    Jak wskazano w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wniosku, prace nad
    każdym elementem Y obejmują poniższe kroki:
    1. planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania (aplikacji), w tym ustalenie
      indywidualnych potrzeb kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się ze
      specyfiką programu, zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie
      odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania lub jego części oraz
      dobranie metod implementacji nowych lub usprawnionych rozwiązań;
    2. iteracyjne wytwarzanie oprogramowania (kodowanie) i jego implementacja, w tym
      tworzenie nowych funkcjonalności, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz raportowanie weryfikujące poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia i implementacji nowych rozwiązań,
      poprawki i optymalizacje w kodzie źródłowym, zwłaszcza poprawki użytkowe i
      wydajnościowe. Szczegółowy procesu wytwarzanie oprogramowania został opisany w
      stanie faktycznym wniosku;
    3. dalsza implementacja obejmująca wsparcie kontrahenta lub użytkownika podczas
      wdrażania rozwiązań, w tym monitoring błędów, wydajności, obciążeń oraz
      świadczenie pomocy technicznej (np. dotyczącej poprawek zidentyfikowanych wad
      /błędów, usprawnień w użytkowaniu);

    4. pełne wdrożenie, w tym w szczególności zintegrowanie zaimplementowanych
      rozwiązań z innymi systemami.
    Ad. 10.
    Harmonogramy prac są ustalane w oparciu o ustalone cykle pracy. Każdy cykl obejmuje
    planowanie, wykonanie i ocenę wyników, co pozwala na stopniowe udoskonalanie
    produktu.
    Podczas realizacji projektu Wnioskodawca korzysta z iteracyjnego podejścia (proces, który
    powtarza się w cyklach) do wytwarzania oprogramowania, które jest dostosowane do
    potrzeb Spółki i jej klientów. To podejście wykorzystuje zwinne metodyki zarządzania
    projektami, takie jak (...) (sposób zarządzania projektami, który kładzie nacisk na
    elastyczność, szybkie dostosowywanie się do zmian i ciągłą komunikację z klientem), a w
    szczególności Scrum Guide (przewodnik opisujący zasady metodyki Scrum, jednej z
    najpopularniejszych zwinnych metodyk. Scrum podzielony jest na krótkie cykle (zwane
    sprintami), w trakcie których zespół pracuje nad określonymi zadaniami. Dzięki temu,
    Spółka może łatwo dostosować się do zmieniających się warunków i wymagań
    projektowych, skutecznie zarządzając swoimi projektami.
    Charakterystyczną cechą projektów realizowanych przez Spółkę jest praca w
    dwutygodniowych cyklach (sprintach) co pozwala na skuteczne zarządzanie Y oraz na
    szybką reakcję na pojawiające się wyzwania.
    W ramach prowadzonych prac Spółka wprowadziła szereg ogólnych procesów
    funkcjonujących w ramach cyklicznych spotkań – zostały one szczegółowo opisane w
    stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wniosku.
    Po każdorazowym zakończonym dwutygodniowym cyklu (sprincie) Spółka dochodzi do
    ogólnego podsumowania wykonywanych prac. Powyższy etap nazywany „zakończeniem
    sprintu” wiąże się z m.in.:
    - przepisaniem błędów, które nie zostały rozwiązane na kolejny sprint;
    - zakończeniem zadań, które zostały wykonane;
    - przepisaniem zadań nieskończonych na kolejny sprint;
    - rejestracją czasu pracy w poszczególnych zadaniach.
    Dzięki opisanemu powyżej uporządkowanemu podejściu do prac nad realizowanym
    projektem, jest tworzony innowacyjny Y do kompleksowej obsługi klientów, oferujący
    unikalne na rynku funkcje.
    Ad. 11.
    W wyniku wytworzenia/rozwoju/ulepszenia oprogramowania będącego przedmiotem
    wniosku, Wnioskodawca nabył nową wiedzę, którą będzie mógł/ może wykorzystać w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wszelkie prace polegające na tworzeniu,
    rozwijaniu czy ulepszaniu elementów Y wymagają od Wnioskodawcy kreatywności i
    ciągłego poszerzania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad. 12.
    Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne oraz
    wiedza w zakresie przetwarzania danych, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program (aplikacja) wytworzony przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca dysponował wiedzą związaną ze znajomością technologii komputerowych,
    języków programowania, frameworków oraz narzędzi programistycznych.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi
    wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem posiadanych zasobów

    wiedzy jak również ich zwiększeniem. Do tworzenia aplikacji Wnioskodawca każdorazowo
    wykorzystuje aktualnie posiadaną wiedzę programistyczną oraz doświadczenie
    zawodowe. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze oraz najbardziej
    optymalne z punktu widzenia Klienta rozwiązania w branży, co wymaga bieżącego
    monitorowania obecnego stanu techniki w branży IT, co wpływa na zwiększanie zasobów
    wiedzy Wnioskodawcy.
    Ad. 13.
    Prace badawczo-rozwojowe związane z wytworzeniem/rozwojem/ulepszaniem
    oprogramowania, wpisują się we wszystkie niżej wymienione kryteria:
    - są ukierunkowane na nowe odkrycia (działalność nowatorska – umożliwia pozyskanie
      nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów
      związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów).
    Uzasadnienie: Spółka nieustannie pracuje nad ulepszaniem/rozwijaniem Y i
    dostosowywaniem opracowanych rozwiązań do rosnących potrzeb klientów, co
    przyczynia się do ciągłego pozyskiwania wiedzy i dokonywania nowych odkryć.
    - są oparte na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca
      wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. ze zmianami w produkcie).
    Uzasadnienie: Działania opisane we wniosku nie są pospolitymi aktywnościami, nie są
    rutynowe i nie wiążą się ze „zwykłymi” spodziewanymi, okresowymi aktualizacjami
    oprogramowania lub jego fragmentów. Nakierowane są bowiem na stworzenie nowego
    kodu źródłowego i każdorazowo posiadają cechę unikatowego działania Wnioskodawcy.
    - ich efektem jest projektowanie i tworzenie przez Wnioskodawcę produktów, procesów,
      usług, które – w stosunku do dotychczasowej działalności Spółki – mają nowy, bardziej
      innowacyjny, ulepszony charakter; czy te produkty, procesy, usługi w znacznym
      stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej
      przez Państwa działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej.
    Uzasadnienie: W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę prac powstaje produkt
    innowacyjny, który jest tworzony i rozwijany pod indywidualne potrzeby
    poszczególnych klientów jak również w związku ze stałym rozwojem pomysłów w
    Spółce. Tworzony Y (poszczególne aplikacje) mają przymiot indywidualności oraz
    niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących w
    przestrzeni gospodarczej. Aplikacje wchodzące w skład Y wytworzone przez
    Wnioskodawcę w ramach prac rozwojowych wyróżniają się świeżym i oryginalnym
    podejściem do rozwiązywania typowych problemów z jakimi zmagają się kontrahenci
    Wnioskodawcy.
    - prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i
      /lub możliwa do odtworzenia).
    Uzasadnienie: Tak, prace Wnioskodawcy prowadzą do osiągnięcia wyników
    pozwalających na powtarzalność, mają być powtarzalne i możliwe do odtworzenia, w
    tym celu zostają utrwalone w dokumentacji Spółki.
    Ad. 14.
    Wnioskodawca potwierdza, że efekty pracy Wnioskodawcy w zakresie wytworzenia
    /rozwoju oprogramowania, będącego przedmiotem wniosku, którego Wnioskodawca jest
    „twórcą”:
    - zawsze odznaczają się i będą odznaczać, w okresie którego dotyczy wniosek,
      rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem;
    - zawsze są i będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi, produktu;

    - nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
      mające charakter powtarzalny;
    - nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych
      projektów.
    Ad. 15.
    Wnioskodawca wystawia/będzie wystawiał faktury na rzecz swoich kontrahentów. Faktury
    wystawiane na rzecz kontrahentów wyodrębniają/będą wyodrębniać wynagrodzenia z
    tytułu opłat licencyjnych do programów komputerowych.
    Ad. 16.
    Pola eksploatacji ograniczone są do pobierania aplikacji i korzystania z nich zgodnie z
    przeznaczeniem na własne potrzeby (licencja end-user).
    Ad. 17.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i
    terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za
    dany rok podatkowy.
    Ad. 18.
    Spółka zastosuje opodatkowanie preferencyjną stawką wyłącznie do kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ad. 19.
    Spółka osiągnęła pierwszy dochód do którego ma zamiar zastosować preferencyjną
    stawkę podatku w wysokości 5% w 2024 r.
    Ad. 20.
    Wniosek dotyczy następujących lat podatkowych: rok 2024 i lata następne.
    Ad. 21.
    W następnych latach podatkowych działalność gospodarcza Spółki prowadzona będzie na
    dotychczasowych zasadach.
    Ad. 22.
    W celu obliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, Spółka będzie
    pomniejszać przychody o koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oparciu o
    umowy o pracę, umowy zlecenia oraz umowy o dzieło, które zostały już odliczone w
    ramach ulgi badawczo-rozwojowej.
    Przy kalkulacji dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej podatnicy, w
    aktualnym brzmieniu omawianych przepisów, mogą uwzględnić koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność B+R, które doprowadziły do wytworzenia,
    rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika danego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Koszty prac B+R, stanowiące zarazem koszty uzyskania przychodów i koszty kwalifikowane
    w rozumieniu art. 18d ustawy o PDOP, mogą zatem być uwzględnione przy obliczeniu
    dochodu z praw własności intelektualnej. Wskazuje na to wprost art. 24d ust. 9a
    omawianej ustawy.
    W związku z powyższym, „koszty pracownicze” stanowią koszty poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 4

    ustawy o PDOP. Zatem, na potrzeby wskaźnika NEXUS mogą być ujmowane w literze „a”,
    jak również pomniejszać przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ponadto, w związku z tym, że koszty wynagrodzeń pracowników wykonujących czynności
    związane z działalnością badawczo-rozwojową stanowią należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF, a Wnioskodawca spełnia
    pozostałe warunki do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, to wydatki te stanowią
    również koszty kwalifikowane, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PDOP.
    Ad. 23.
    Pytanie nr 4 dotyczy kosztów kwalifikowanych na potrzeby kalkulacji wskaźnika NEXUS do
    litery „a”, tj. kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową.
    Wnioskodawca wskazał, że będą to wszystkie wymienione w stanie faktycznym (winno być:
    zdarzeniu przyszłym) koszty, poza wydatkami na nabycie usług informatycznych w ramach
    umów B2B – te koszty Wnioskodawca zakwalifikował do litery „b” wzoru NEXUS (pytanie nr
    5 z wniosku).
    Zatem jak wskazano we wniosku, Spółka ponosi niżej wymienione koszty związane z
    wytwarzaniem kwalifikowanego IP:
    - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art.
      12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
      (dalej: „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych;
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności, o których mowa w
      art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych;
    - koszty związane z zakupem oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji
      aplikacji;
    - koszty subskrypcji rozwiązań chmurowych;
    - zakupy sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.);
    - spotkania z klientami; delegacje związane z realizacją zamówień dotyczących aplikacji
      tworzonych w ramach Projektu; marketing;
    - koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego;
    - obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i podatkowa;
    - opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne;
    - koszty wynajmu, wyposażenia i utrzymania biura.
    Pytanie 4 dotyczy wszystkich wymienionych wyżej kosztów.
    Związek poszczególnych wydatków wymienionych wyżej z prowadzoną bezpośrednio
    przez Wnioskodawcę działalnością mającą znamiona działalności badawczo-rozwojowej
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest następujący:
    - Wynagrodzenia oraz składki ZUS z tytułu umów o pracę/umów cywilnoprawnych
    Tworzony przez Spółkę projekt wykonywany jest przez szereg osób zatrudnianych przez
    Spółkę na umowę o pracę czy umowę cywilnoprawną, a więc brak pracowników
    uniemożliwiłby przeprowadzenie tych prac. Oznacza to, że tego rodzaju wynagrodzenia,
    opłaty z tytułu składek ZUS, są bezpośrednio związane z tworzeniem/rozwojem
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca uwzględni w literze „a”
    wskaźnika NEXUS wynagrodzenia oraz składki ZUS z tytułu umów o pracę/ umów
    cywilnoprawnych dotyczące wyłącznie osób bezpośrednio zaangażowanych w

    tworzenie kwalifikowanego IP lub w takiej proporcji w jakiej czas pracy/zaangażowania
    danej osoby dotyczy pracy nad kwalifikowanym IP.
    - Zakup oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji aplikacji oraz koszt
      subskrypcji rozwiązań chmurowych.
    Spółka wskazuje, że oprogramowania oraz licencje są niezbędne w procesie produkcji
    aplikacji. Specjalistyczne oprogramowania są wykorzystywane m.in. jako środowiska dla
    samego procesu tworzenia tych aplikacji lub jako elementy pomocnicze dla procesu
    twórczego. Rozwiązania chmurowe pozwalają natomiast na bezpieczne
    przechowywanie i łatwy dostęp do stworzonego już kodu źródłowego. Bez dostępu do
    rozwiązań chmurowych nie byłoby łatwego i szybkiego a przy tym całkowicie
    bezpiecznego dostępu do kodu źródłowego dla wszystkich osób pracujących nad tą
    aplikacją. W związku z tym niewątpliwie te wydatki są powiązane z tworzeniem
    /rozwojem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Tutaj również do litery „a”
    wskaźnika NEXUS zostaną zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków) na zakup
    oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji aplikacji oraz koszt subskrypcji
    rozwiązań chmurowych, które służą do pracy przy kwalifikowanych IP.
    - Zakup sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.)
    Spółka wskazuje, że proces produkcji aplikacji nie jest możliwy bez odpowiedniego
    zaplecza informatycznego i sprzętowego. Odpowiedni sprzęt pozwala na szybszą pracę,
    korzystanie z najnowszego oprogramowania i ułatwia pracę programistów. Do litery „a”
    wskaźnika NEXUS zostaną zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków) na zakup
    sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.), który służy do
    pracy przy kwalifikowanych IP.
    - Koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego
    Spółka wskazuje, że ponoszone wydatki na szkolenia dla członków zespołu
    programistycznego pozwalają na poznawanie najnowszych i najlepszych rozwiązań z
    zakresu programowania czy rozwijania aplikacji. Oprogramowanie/aplikacje
    wytwarzane są na podstawie wiedzy i doświadczenia programisty. Środki ponoszone na
    rozwój danego programisty są niezbędne dla procesu tworzenia aplikacji. Do litery „a”
    wskaźnika NEXUS zostaną zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków),
    dotyczących szkoleń dla członków zespołu programistycznego, służących bezpośrednio
    do pracy przy kwalifikowanych IP.
    - Spotkania z klientami; marketing
    Spółka wskazuje, że popyt na zaprojektowane przez Spółkę rozwiązanie jest kluczem do
    jego sprzedaży i uzyskania dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Wszelkiego rodzaju spotkania pozwalają na zaprezentowanie tego projektu i
    zainteresowanie nim potencjalnych klientów. Do litery „a” wskaźnika NEXUS zostaną
    zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków), dotyczące omawianego we wniosku
    projektu Y (poszczególnych aplikacji wchodzących w jego skład).
    - Obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i doradcza (w części
      przypadającej na działalność IP BOX)
    Dzięki ponoszonym przez Spółkę kosztom obsługi księgowej, prawnej oraz doradczej,
    Spółka ma możliwość skorzystania z ulgi IP BOX. Ze względu na wysoki poziom
    skomplikowania procesu ewidencyjnego, jak również konieczność złożenia wniosku o
    interpretację indywidualną – brak poniesionych wydatków na tego rodzaju obsługę –
    uniemożliwiłby skorzystanie z ulgi albo w znacznym stopniu naraziłby Spółkę na brak
    poprawnego rozliczenia podatkowego przedmiotowej ulgi. Do litery „a” wskaźnika
    NEXUS zostaną zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków), dotyczące obsługi
    prawnej i konsultingowej (opinie, umowy), księgowej i doradczej wyłącznie w części
    związanej z działalnością IP BOX.

    - Opłaty za Internet; opłaty telekomunikacyjne
    Dostęp do sieci jest niezbędny w pracy programistycznej. Rozmiar projektu Spółki
    wymusza dostęp do sieci internetowej w najnowocześniejszej technologii. Dodatkowo
    projekt Spółki łączy różne kanały komunikacji, w związku z czym konieczne jest
    posiadanie dostępu do sieci telekomunikacyjnej. Do litery „a” wskaźnika NEXUS zostaną
    zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków), dotyczące opłat za Internet/ opłat
    telekomunikacyjnych wyłącznie w części związanej z działalnością IP BOX.
    - Koszt wynajmu biura/media (w części przypadającej na działalność IP BOX)
    Spółka wskazuje, że koszty tego rodzaju są nieodłącznie związane z działalnością IP
    BOX. Spółka ponosi te wydatki, w związku faktem, że to w biurze powstaje ostatecznie
    projekt. Dzięki pracy na miejscu – możliwe jest łatwiejsze zarządzanie i koordynacja
    pracy. Dodatkowo programiście mają możliwość szybszego reagowania na jakieś
    zmiany czy pojawiające się błędy. Do litery „a” wskaźnika NEXUS zostaną
    zakwalifikowane tylko te wydatki (część wydatków), dotyczące kosztów wynajmu biura i
    mediów wyłącznie w części związanej z działalnością IP BOX.
    Ad. 24
    Do wskaźnika NEXUS zaliczymy tylko te koszty, które nie budzą wątpliwości, że są
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w sposób bezpośredni.
    Natomiast w odniesieniu do dochodu z kwalifikowanego IP, Wnioskodawca rozliczy
    również wydatki o charakterze pośrednim, które jednocześnie stanowią koszty uzyskania
    przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o PDOP.
    Ad. 25
    Sprzęt komputerowy nie stanowi w Spółce środków trwałych, a odpisy amortyzacyjne nie
    stanowią kosztów uzyskania przychodów od ich wartości.
    Ad. 26
    Spółka kwalifikuje szkolenia dla członków zespołu pracującego przy Y do litery „a”
    wskaźnika nexus. Ze szkoleń korzystają zatrudnieni na umowę o pracę, umowę o dzieło
    oraz zlecenie, jak również podwykonawcy prowadzący własne działalności gospodarcze.
    Głównie są to szkolenia w zakresie umiejętności technicznych, poszerzające wiedzę o
    danej technologii wykorzystywanej przez Spółkę.
    Wydatki na szkolenia dla członków zespołu programistycznego pozwalają na poznawanie
    najnowszych i najlepszych rozwiązań z zakresu programowania czy rozwijania aplikacji, co
    przekłada się na rozwój/tworzenie i ulepszania oprogramowania.
    Ad. 27
    Spółka ponosi wydatki związane ze spotkaniami z klientami. Są to m.in. koszty wynajmu
    sali do organizacji warsztatów, konferencji dla Klientów Spółki. Warsztaty/konferencje
    dotyczą produktów Spółki – Y. Inne koszty z tej grupy to przykładowo koszty delegacji
    pracowników do siedziby klienta.
    Spółka wskazuje, że popyt na zaprojektowane przez nią rozwiązanie jest kluczem do jego
    sprzedaży i uzyskania dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Wszelkiego rodzaju spotkania z klientami pozwalają na zaprezentowanie Y i
    zainteresowanie nim potencjalnych klientów.
    Ad. 28
    Spółka ponosi następujące wydatki związane z obsługą prawną, konsultingową, księgową i
    podatkową: wydatki na bieżące doradztwo związane z kwalifikacją przychodów i kosztów
    na potrzeby ulgi IP BOX; na pomoc w przygotowaniu i analizę postanowień umownych w
    umowach zawieranych z klientami, doradztwo i pomoc w prowadzeniu ewidencji na
    potrzeby IP BOX, pomoc przy sporządzaniu rozliczeń i kalkulacji ww. ulgi.

    Dzięki ponoszonym przez Spółkę kosztom obsługi księgowej, prawnej oraz doradczej,
    Spółka ma możliwość skorzystania z ulgi IP BOX. Ze względu na wysoki poziom
    skomplikowania procesu ewidencyjnego, jak również konieczność złożenia wniosku o
    interpretację indywidualną – brak poniesionych wydatków na tego rodzaju obsługę –
    uniemożliwiłby skorzystanie z ulgi albo w znacznym stopniu naraziłby Spółkę na brak
    poprawnego rozliczenia podatkowego przedmiotowej ulgi.
    Ad. 29
    Jakie konkretnie usługi informatyczne nabywają Państwo w ramach umów B2B zawartych
    z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą? Czy w ramach usług
    informatycznych nabywają Państwo od tych podmiotów wyniki prac badawczo-
    rozwojowych od tych podmiotów czy też kwalifikowane prawa własności intelektualnej?
    Spółka nabywa od tych osób wyłącznie wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z
    kwalifikowanym IP.
    Ad. 30
    Wynagrodzenia z tytułu świadczenia ww. usług informatycznych są przedmiotem pytania
    nr 5.
    Ad. 31
    Osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą są osobami niepowiązanymi
    ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Ad. 32
    Wynagrodzenie dla osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie i o dzieło stanowi
    wynagrodzenie za wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej.
    Ad. 33
    W pytaniu nr 6 mowa jest o wszystkich kosztach wymienionych w stanie faktycznym, tj.:
    - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art.
      12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
      (dalej: „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych;
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności o których mowa w
      art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych;
    - koszty związane z zakupem oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji
      aplikacji;
    - koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami
      fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą
      działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej:
      „Koszty B2B”);
    - koszty subskrypcji rozwiązań chmurowych;
    - zakupy sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.);
    - spotkania z klientami; delegacje związane z realizacją zamówień dotyczących aplikacji
      tworzonych w ramach Projektu; marketing
    - koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego;
    - obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i podatkowa;

    - opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne;
    - koszty wynajmu, wyposażenia i utrzymania biura.
    Związek tych wydatków z osiąganiem przychodów bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem źródła przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej ma
    charakter bezpośredni lub pośredni w zależności od danego wydatku. Wszystkie jednak
    wydatki spełniają definicję kosztu wymienioną w art. 15 ust. Ustawy o PDOP.
    Wydatki o charakterze pośrednim zostaną rozliczane zgodnie z kluczem alokacji tj.
    zgodnie z którym koszty pośrednie będą kosztami kwalifikowanymi w takim stosunku, w
    jakim pozostają przychody z kwalifikowanych IP w ogólnej kwocie przychodów Spółki.
    Pytania
    1. Czy opisane działania obejmujące prace nad wytworzeniem oraz rozwojem
      (ulepszaniem) zespołu aplikacji tworzących Y stanowią działalność badawczo-
      rozwojową, o której mowa w art. 24d ust. 2 ustawy o PDOP w zw. z art. 4a pkt 26
      ustawy o PDOP?
    2. Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o PDOP (tj. autorskie
      prawo do programu komputerowego)?
    3. Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 5% stawki podatku do dochodu
      osiągniętego z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych (na które
      składają się opłaty za korzystanie z licencji, wdrożenie, utrzymanie i rozwój
      oprogramowania/poszczególnych aplikacji tworzących Y), dotyczących
      kwalifikowanego IP jakim jest autorskie prawo do programu komputerowego
      wytworzonego lub ulepszonego w ramach prowadzonej działalności i wyliczonego
      zgodnie z art. 24d ust. 4 w zw. z ust. 7 ustawy o PDOP?
    4. Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika NEXUS wskazane w opisie zdarzenia przyszłego
      koszty (poza kosztami B2B) należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na
      prowadzoną przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do
      kategorii „a” tego wskaźnika?
    5. Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika NEXUS wskazane w opisie zdarzenia przyszłego
      koszty wynagrodzenia z tytułu umów B2B należy kwalifikować jako koszty faktycznie
      poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z
      kwalifikowanym IP, od podmiotu niepowiązanego, wskazanego w art. 23m ust. 1 pkt 3
      ustawy o PIT (winno być: art. 11a ust. 1 pkt 3 updop), a więc koszty kwalifikowane do
      kategorii „b” tego wskaźnika?
    6. Czy wszystkie wymienione w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym)
      koszty ponoszone przez Wnioskodawcę mogą zostać uwzględnione w kalkulacji
      dochodu z kwalifikowanych IP? Czy w odniesieniu do kosztów pośrednio związanych z
      wytwarzaniem kwalifikowanego IP (tj. kosztów, które dotyczą również pozostałej
      działalności Spółki) prawidłowym podejściem jest zastosowanie klucza alokacji,
      zgodnie z którym koszty pośrednie będą kosztami kwalifikowanymi w takim stosunku,
      w jakim pozostają przychody z kwalifikowanych IP w ogólnej kwocie przychodów
      Spółki?
    7. Czy należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy
      o PDOF („koszty pracownicze”) mogą stanowić koszty poniesione na prowadzoną
      bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 4
      ustawy o PDOP, pomniejszające przychód z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, jak również koszty uwzględniane w literze „a” kalkulacji wskaźnika
      NEXUS stosownie do art. 24d ust.7 ustawy o PDOP oraz jednocześnie koszty

      kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ww. ustawy i tym samym
      podlegają także odliczeniu od dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, zgodnie z art. 24d ust. 9a ustawy o PDOP?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca jest zdania, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej pod postacią
    autorskiego prawa do programu komputerowego zostało wytworzone, rozwinięte lub
    ulepszone przez niego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Prowadzona działalność spełnia bowiem cechy działalności twórczej obejmującej prace
    rozwojowe, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca w ramach działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Efektem prac Wnioskodawcy jest wytworzenie/ ulepszenie/ rozwój kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. Y (Oprogramowania), składającego się z kilku aplikacji. Jest to
    nowatorski projekt, polegający na tworzeniu/ rozwijaniu/ ulepszaniu Oprogramowania,
    umożliwiającego dostarczanie kontrahentom możliwości obsługi klientów w ramach
    jednego Y poprzez poszczególne aplikacje odpowiadające za szereg różnego rodzaju
    funkcji. Kontrahenci Spółki mają możliwość dowolnego kształtowania ostatecznej formy
    tego rozwiązania (dobór poszczególnych modułów), zgodnie z ich potrzebami.
    Wskazane wyżej pojęcia wytworzenie/rozwinięcie/ulepszenie zostały przybliżone w
    wydanych przez Ministerstwo Finansów objaśnieniach z 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP BOX. Zgodnie ze stanowiskiem MF - wytworzenie przedmiotu ochrony
    oznacza wykreowanie nowego kwalifikowanego IP od podstaw. Pojęcie to odnosi się do
    najbardziej oczywistej sytuacji, w której do tej pory dane kwalifikowane IP w ogóle nie
    istniało i podatnik w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytworzył to
    kwalifikowane IP. Natomiast rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w
    szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już
    istniejącego kwalifikowanego IP. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny
    rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej
    postaci, o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już
    istniejącego kwalifikowanego IP. W przypadku Wnioskodawcy w zależności od etapu na
    jakim znajdują się prace dla danego klienta dochodzi zarówno do wytworzenia,
    rozwinięcia jak i ulepszania kwalifikowanego IP.
    Z uwagi na powyższe, Spółka jest uprawniona do zastosowania 5% stawki podatku, o
    której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o PDOP do kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego
    z opłat licencyjnych (subskrypcji) za korzystanie z opracowanego przez Spółkę systemu.
    Na potrzeby kalkulacji wskaźnika NEXUS, wskazane w opisie zdarzenia przyszłego koszty
    osobowe oraz koszty bezosobowe należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione
    na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do
    kategorii „a” tego wskaźnika. Natomiast wskazane w opisie zdarzenia przyszłego „koszty
    B2B” z tytułu wytwarzania przez specjalistów komponentów oprogramowania należy
    kwalifikować jako koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych
    związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, inne niż wymienione w lit.
    d tego wskaźnika, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy
    o PDOP, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „b” tego wskaźnika.
    Zgodnie z art. 24d ust. 9a ustawy o PDOP, koszty pracownicze, o których mowa w art. 12
    ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF poniesione na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP, o

    których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT podlegają również odliczeniu od dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    W związku z powyższym, koszty pracownicze, które stanowią koszty poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej:
    - mogą zostać ujęte w literze „a” na potrzeby wskaźnika NEXUS;
    - mogą także pomniejszać przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
    - w związku z tym, że koszty wynagrodzeń pracowników wykonujących czynności związane
    z działalnością badawczo-rozwojową stanowią należności z tytułów, o których mowa w art.
    12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF, a Wnioskodawca spełnia pozostałe
    warunki do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, to wydatki te mogą stanowić również
    koszty kwalifikowane, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PDOP, zatem stosując ulgę
    B+R, Wnioskodawca odliczy je ponownie od podstawy opodatkowania obliczonej na
    zasadach ogólnych.
    W odniesieniu do kosztów pośrednio związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego IP (tj.
    kosztów, które dotyczą również pozostałej działalności Spółki) prawidłowym podejściem
    jest zastosowanie klucza alokacji, zgodnie z którym koszty pośrednie będą kosztami
    kwalifikowanymi w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z kwalifikowanych IP w
    ogólnej kwocie przychodów Spółki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    badawczo- rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W przypadku Wnioskodawcy prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej (dalej jako
    „B+R”) obejmie prace rozwojowe.
    Jak stanowi art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, definicję prac rozwojowych znajdziemy w art. 4
    ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023
    r. poz. 742 ze zm.). Stosownie do powołanego przepisu - prace rozwojowe są działalnością
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    W celu skorzystania z ulgi IP BOX, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na
    zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za
    działalność badawczo-rozwojową (B+R).
    Z ustawowej definicji wynika, że działalność B+R to taka działalność, która ma charakter
    twórczy czyli nastawiony na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Z pracami badawczo-
    rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z
    dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i
    technologii produkcji.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować

    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Praktyka interpretacyjna i orzecznicza wskazuje nadto, że przez działalność twórczą należy
    rozumieć działalność, której rezultat powinien:
    a) być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie (między innymi
      niezależnie od sposobu wyrażenia), przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie
      oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości, mającej charakter
      zbiorowy,
    b) mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych
      działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności,
    c) mieć oryginalny charakter (wnosić obiektywnie nową wartość; stanowić „nowy wytwór
      intelektu”, przy czym oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (tj. rezultat pracy nie
      jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło).
    Jak wskazano w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) aktualnie
    Wnioskodawca prowadzi prace nad Projektem, którego celem jest stworzenie
    nowatorskiego Y składającego się z kilku aplikacji, który umożliwi kontrahentom
    zarządzanie obsługą klienta w jednym miejscu poprzez wszystkie wskazane niżej kanały
    komunikacji obsługiwane przez te aplikacje. Podkreślenia wymaga, że na rynku nie ma
    produktów, które łączyłyby obsługę wszystkich wymienionych niżej kanałów i
    funkcjonalności, jak ma to miejsce w przypadku aplikacji stworzonych przez
    Wnioskodawcę.
    Y składa się z następujących modułów (aplikacji):
    (...)
    Poszczególne aplikacje/moduły Y zostały opracowane z myślą o pracownikach
    zajmujących się szeroko rozumianą obsługą back officową w zakresie obsługi klientów i
    kontaktu z nimi. Oprogramowanie to będzie składać się z pięciu głównych modułów
    /aplikacji (w przyszłości Y może zostać jeszcze bardziej rozbudowany). Wskazać należy, że
    zgodnie z zamysłem Spółki korzystający mogą dobierać poszczególne aplikacje/moduły
    uzupełnione o dodatkowe rozwiązania zgodnie z ich indywidualnymi potrzebami.
    Korzystający będą mogli wybrać tylko część z poniższych modułów oraz ich elementów. Y
    pozwoli w łatwy sposób dobrać i dopasować poszczególne elementy, tak aby zakupione
    oprogramowanie, spełniało wszystkie potrzeby danego korzystającego.
    Opisany wyżej Y jest innowacyjny, gdyż taka liczba aplikacji oraz elementów (w jednym
    miejscu) nie jest dostępna w żadnym produkcie występującym obecnie na rynku.
    Oprogramowanie ma być w przyszłości rozwijane o kolejne moduły oraz elementy –
    tworząc jeden duży Y możliwy do wykorzystywania w dowolnym kształcie przez
    kontrahentów.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, tj. oceniając czy prace nad ww.
    Projektem wpisują się w działalność badawczo-rozwojową wskazać należy, że Projekt Y,
    który jest tworzony w ramach działalności Wnioskodawcy, ma ustalony, indywidualny oraz
    oryginalny charakter, a w konsekwencji spełniona została przesłanka „twórczości”.

    Jak wskazano w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym), głównym celem
    działalności Wnioskodawcy jest wprowadzenie rozwiązania kompleksowego i dostępnego,
    który spełniłby wszelkie potrzeby kontrahentów w zakresie obsługi klientów. Twórczość
    projektu polega na opracowaniu innowacyjnego oprogramowania, które w analogicznym
    jak zaproponowany przez Spółkę kształcie nie jest aktualnie dostępny na rynku.
    Zaprojektowane Oprogramowanie jest bowiem znacznie łatwiejsze w obsłudze w
    stosunku do tych aktualnie istniejących na rynku oraz posiada wszelkie potrzebne
    funkcjonalności w kontekście obsługi klientów. Wnioskodawca zaznacza, że rozwiązania,
    które istnieją na rynku obejmują pojedyncze moduły/aplikacje czy kanały komunikacji.
    Zaprojektowane przez Spółkę rozwiązanie obejmuje wszelkiego rodzaju funkcje
    usprawniające oraz ułatwiające obsługę klientów oraz monitorowanie całego procesu w
    tym pracy pracowników call center. Y pozwala na wykorzystanie wszystkich aktualnie
    dostępnych kanałów komunikacji w jednym miejscu (skrypty, ankiety, IVR-y, chatboty,
    voiceboty, workflow management, komunikatory zewnętrzne) oraz innych modułów
    wspomagających.
    Projekt spełnia więc wszelkie wymagania techniczne oraz funkcjonalne, a jego wdrożenie,
    w ocenie Wnioskodawcy, pomoże wypełnić istniejącą na rynku lukę. Tworzony projekt jest
    unikatowy, a działania Wnioskodawcy nie mają charakteru odtwórczego. Nie ma na rynku
    produktu o takich samych właściwościach i dostępności. Wobec powyższego, kryterium
    twórczości zostało przez Spółkę spełnione.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu, planu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości.
    W działalności B+R Spółki powyższy warunek ten został również spełniony. Wnioskodawca
    zaplanował i prowadzi projekt, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Projekt ten jest tworzony w oparciu o usystematyzowane
    działania, które zostały wskazane w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym).
    Prowadzony jest w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Podzielony został
    na konkretne sprinty, które są weryfikowane i oceniane. Każdy etap przechodzi kolejne
    oceny, a stan prac jest po nich regularnie weryfikowany. Co istotne, nie są to działania
    jednorazowe, a powtarzalne z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.
    Wnioskodawca wskazuje na co dwutygodniowe spotkania podsumowujące.
    Ostatnim kryterium świadczącym o działalności badawczo-rozwojowej jest charakter
    osiągniętego rezultatu. Podejmowane przez Spółkę działania powinny być prowadzone w
    celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań. W analizowanym przypadku cel ten został jasno określony i jest na

    bieżąco osiągany. Twórcze wykorzystanie dostępnych rozwiązań jak również
    implementacja własnych autorskich pomysłów pozwoliła na stworzenie Y składającego się
    z kilku aplikacji, który pozwala na obsługę klientów w sposób, który przy wykorzystaniu
    istniejących na rynku Oprogramowań nie był dotychczas możliwy. Wnioskodawca
    podkreśla, że podczas bieżących prac dochodzi do ciągłego rozwoju zespołu i
    wykorzystywania różnych metod i materiałów.
    Przytoczone argumenty potwierdzają, że działania Spółki spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP, gdyż są podejmowane
    w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu
    zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Tym samym, potwierdzić należy, że w ocenie Wnioskodawcy działalność
    Spółki polegająca na wytwarzaniu, rozwijaniu lub ulepszaniu kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odbywa się w ramach prowadzonej przez niego działalności
    badawczo-rozwojowej. A zatem, jeden z kluczowych warunków uprawniających do
    skorzystania z ulgi IP BOX przewidzianej w art. 24d ustawy o PDOP został spełniony.
    Ad. 2
    Rezultatem działalności badawczo-rozwojowej, pozwalającym na skorzystanie przez
    podatnika z ulgi IP BOX musi być wytworzenie, ulepszenie lub rozwinięcie kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Zgodnie z definicją zawartą w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy
    o PDOP, przez kwalifikowane prawo własności intelektualnej rozumie się m.in. autorskie
    prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W związku z tym, że przepisy prawa podatkowego nie definiują poszczególnych
    kwalifikowanych IP, ich zdefiniowanie należy oprzeć o właściwe przepisy poza
    podatkowych ustaw szczególnych. Co do zasady, definicje i zasady przyznawania praw
    ochronnych w odniesieniu do poszczególnych praw własności intelektualnej zostały
    uregulowane w ustawie Prawo własności przemysłowej oraz w ustawie o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (dalej jako: „ustawa o PAiPP”).
    W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o PAiPP, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PAiPP, w szczególności przedmiotem prawa
    autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    Stosownie do art. 74 ust. 1 ustawy o PAiPP, programy komputerowe podlegają ochronie
    jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona
    przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i
    zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym
    podstawą łączy, nie podlegają ochronie (art. 74 ust. 2 ustawy o PAiPP).
    Z powyższego stanu prawnego wynika, że aby objąć program komputerowy ochroną
    prawną, wystarczające jest, że program ten stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub
    autorów) ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu
    wyrażania. Oznacza to, że w przypadku programu komputerowego nie jest konieczne
    uzyskiwanie formalnego potwierdzenia ochrony prawnej czy też patentu, bowiem PAiPP
    przyznaje taką ochronę z mocy ustawy, o ile spełniona jest definicja utworu.

    Jak wskazało MF w opublikowanych objaśnieniach - w obecnym stanie prawnym w Polsce
    nie ma możliwości ustawowego i wyczerpującego zdefiniowania pojęcia „autorskie prawo
    do programu komputerowego”. Niemniej jednak w powołanych objaśnieniach nakreślono
    zarys definicji programu komputerowego podlegającego ochronie prawnoautorskiej.
    Wskazano, że podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest
    fakt, że:
    - stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze ustalony w
      jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania;
    - ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy,
      ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co
      podlega każdorazowo odrębnej ocenie należy badać faktyczne (autentyczne) działania
      podejmowane przez podatnika w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego
      działalności B+R, skutkującej wytworzeniem, ulepszeniem lub rozwinięciem programu
      komputerowego.
    Przyjmuje się w doktrynie prawa autorskiego m.in., że częścią chronioną prawem jest w
    szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu
    źródłowego i kodu wynikowego. Jednakże jest to pozaustawowa definicja, która stricte
    nawiązuje do terminologii informatycznej.
    Jak wskazało MF w ślad za wyrokiem australijskiego sądu I instancji: „Fundamentem
    informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”,
    czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania
    określonego zadania. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu. A contrario, żaden wytwór nie jest programem
    komputerowym, jeżeli nie służy do wyrażania w sposób pośredni lub bezpośredni
    algorytmów lub logicznych relacji pomiędzy funkcjami, które mają zostać wykonane, i
    fizycznymi możliwościami urządzeń używanych do digitalizacji.”
    Podkreśla się, że przez pojęcie komputer należy rozumieć również inne urządzenia
    spełniające podobne funkcje – m.in. tablety, telefony komórkowe itp., bowiem istotne jest
    źródło (kod źródłowy, kod wynikowy) programu komputerowego, a nie jego nośnik.
    Jak podsumowało MF: „Brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz
    brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”
    w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych
    źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej.
    Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz
    szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być
    ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko
    formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program
    komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy,
    opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.”
    Biorąc pod uwagę tak szeroką definicję pojęcia „program komputerowy” oraz wskazówki
    opisane przez MF, Y (Oprogramowanie) składający się z aplikacji służących szeroko
    rozumianej obsłudze klienta użytkowników, wytwarzany w ramach działalności badawczo-
    rozwojowej Wnioskodawcy bez wątpienia wpisuje się ww. kryteria. W związku z
    powyższym wskazać należy, że efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Ad. 3

    Stosownie do art. 24d ust. 1 ustawy o PDOP, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 24e ust. 1 ustawy o PDOP, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 24d są obowiązani:
    1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej
      ewidencji rachunkowej;
    2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których
      mowa w pkt 2-4.
    Wskazać należy, że Wnioskodawca spełnia wszelkie wymagane przepisami prawa
    obowiązki ewidencyjne oraz dokumentacyjne. Prowadzi ewidencję na potrzeby IP BOX w
    sposób pozwalający na ustalenie wszelkich ponoszonych kosztów i przychodów, a więc i
    dochodu (straty) z tytułu działalności IP BOX. Wnioskodawca potwierdza, że sposób
    prowadzenia ewidencji jest zgodny z wymaganiami Ministerstwa Finansów znajdującymi
    się w Objaśnieniach Podatkowych dotyczących IP BOX.
    Właściwie prowadzona ewidencja pozwala na poprawne alokowanie przychodów i
    kosztów, co jest niezbędne do wyliczenia wskaźnika NEXUS oraz przychodu i dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Dochodem Wnioskodawcy jest osiągnięty w danym roku podatkowym dochód (strata)
    ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o PDOP. Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie w
    postaci należności licencyjnych za korzystanie przez klientów z udostępnionych im
    aplikacji.
    Należności licencyjne pobierane przez Wnioskodawcę obejmują opłaty za:
    - korzystanie z licencji,
    - wdrożenie,
    - utrzymanie i rozwój oprogramowania/poszczególnych aplikacji tworzących Y.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) zakres usług
    świadczonych przez Wnioskodawcę, jest zależny od treści umów podpisanych z
    indywidualnymi klientami.
    Wdrożenie to zazwyczaj czynności obejmujące zaprojektowanie, dostarczenie, instalację
    oraz konfigurację oprogramowania i uruchomienie systemu. Obejmuje w szczególności
    wynagrodzenie za wykonanie i przeniesienie autorskich praw majątkowych do

    oprogramowania dedykowanego stworzonego pod zamówienie klienta, przekazanie
    dokumentacji stworzonego oprogramowania, innej dokumentacji związanej z
    zamówieniem, zapewnienie lub świadczenie przez Wnioskodawcę usług maintenance dla
    oprogramowania (tj. zapewnienie ciągłości działania aplikacji poprzez działania
    profilaktyczne i naprawcze) oraz przeprowadzenie szkoleń i transfer wiedzy.
    Utrzymanie systemu po wdrożeniu obejmuje bieżące monitorowanie działania systemu
    oraz wykrywanie i usuwanie błędów. Z tego tytułu Wnioskodawca pobiera opłaty cykliczne,
    zazwyczaj jest to opłata roczna.
    Natomiast rozwój systemu po zakończeniu wdrożenia - to m.in. ulepszenie
    zaprojektowanych rozwiązań lub dodanie dodatkowych funkcjonalności na życzenie
    klienta.
    Co do zasady przedmiotowe oprogramowanie jest sprzedawane przez Wnioskodawcę w
    modelu subskrypcyjnym - poprzez cykliczne opłaty licencyjne. W zależności od
    indywidualnej umowy zawartej z klientem, okres subskrypcji może być różny. Zdarzają się
    również licencje wieczyste.
    W ramach prowadzonej ewidencji dochodzi do wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej (praw IP BOX). Wyodrębnionymi prawami IP BOX są
    autorskie prawa do programu komputerowego (oprogramowania).
    W związku z faktem, że Wnioskodawca stworzył Y (Oprogramowanie) składający się z kilku
    aplikacji w ramach działalności badawczo-rozwojowej i prace te stanowią kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, wywiązuje się on z wszelkich obowiązków ewidencyjno-
    prawnych oraz dokonuje właściwej alokacji kosztów i przychodów związanych z
    działalnością IP BOX to będzie on uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku od
    dochodów z kwalifikowanych IP.
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 24d ust. 4 ustawy o PDOP, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) * 1,3 / (a + b + c + d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wnioskodawca wskazuje, że będzie ponosił poniżej wymienione wydatki.
    Wymienione koszty, poza kosztami B2B, w ocenie Wnioskodawcy, należy zakwalifikować
    do litery „a” wskaźnika NEXUS.
    Koszty związane z wytwarzaniem kwalifikowanego IP:
    - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art.
      12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

      (dalej: „ustawa o PIT)” oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych;
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności, o których mowa w
      art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych;
    - koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami
      fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą
      działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej:
      „Koszty B2B”);
    - koszty związane z zakupem oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji
      aplikacji;
    - koszty subskrypcji rozwiązań chmurowych;
    - zakupy sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.);
    - koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego;
    - koszty spotkań z klientami; delegacje związane z realizacją zamówień dotyczących
      aplikacji tworzonych w ramach Projektu; marketing
    - obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i podatkowa;
    - opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne;
    - koszty wynajmu, wyposażenia i utrzymania biura.
    Poza kosztami B2B pozostałe wymienione przez Wnioskodawcę koszty należy
    zakwalifikować do litery „a” wskaźnika NEXUS.
    Charakterystyka kosztów
    - Wynagrodzenia oraz składki ZUS z tytułu umów o pracę/umów cywilnoprawnych - w
      ocenie Wnioskodawcy, koszty związane z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszeniem
      kwalifikowanego IP w postaci pracy - a więc wynagrodzenia pracownicze,
      wynagrodzenia za usługi świadczone na podstawie umów cywilnoprawnych -
      jednoznacznie należy zakwalifikować do ponoszonych bezpośrednio na działalność
      związaną z projektem IP BOX kosztów kwalifikowanych. Jak wskazano w stanie
      faktycznym (winno być: zdarzenie przyszłe) projekt Y tworzy zespół różnych
      specjalistów. Do wykonywanych prac został powołany następujący zespół:
      - Product Owner – osoba odpowiedzialna za zdefiniowanie i opisanie wymagań
        biznesowych realizowanych przez zespół;
      - Scrum Master/PM - osoba odpowiedzialna za pilnowanie przestrzegania zasad
        procesu projektowego oraz za kontakt z klientem;
      - Zespół deweloperski – od sześciu do ośmiu osób będących programistami
        odpowiedzialnych za techniczną realizację projektu;
      - Zespół PMO - (Project Management Office) - 1-2 osoby odpowiedzialne za rozliczanie
        projektów, weryfikację kosztów, opracowywanie ewidencji na cele IP BOX.
    - Zakup oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji aplikacji oraz koszt
      subskrypcji rozwiązań chmurowych - Wnioskodawca wskazuje, że oprogramowania
      oraz licencje są niezbędne w procesie produkcji aplikacji. Specjalistyczne
      oprogramowania są wykorzystywane m.in. jako środowiska dla samego procesu
      tworzenia tych aplikacji lub jako elementy pomocniejsze dla procesu twórczego.
      Rozwiązania chmurowe pozwalają natomiast na bezpieczne przechowywanie i łatwy
      dostęp do stworzonego już kodu źródłowego. Spółka podkreśla, że bez dostępu do
      rozwiązań chmurowych nie byłoby łatwego i szybkiego a przy tym całkowicie

      bezpiecznego dostępu do kodu źródłowego dla wszystkich osób pracujących nad tą
      aplikacją. Bowiem to przekładałoby się m.in. na utrudniony proces zarządzania i
      koordynowania pracą.
    - Zakup sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.) - proces
      produkcji aplikacji nie jest możliwy bez odpowiedniego zaplecza informatycznego i
      sprzętowego. W szybko zmieniającym się świecie technologii, brak nowoczesnych
      rozwiązań technologicznych prowadziłby do spadku wydajności pracy Wnioskodawcy.
      Odpowiedni sprzęt pozwala na szybszą pracę, korzystanie z najnowszych
      oprogramowań oraz ułatwia pracę programistów, co realnie przekłada się na lepszą
      jakość produkowanego oprogramowania i ma pozytywny wpływ na produkt końcowy.
    - Koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego - ponoszone wydatki na
      szkolenia dla członków zespołu programistycznego pozwalają na poznawanie
      najnowszych i najlepszych rozwiązań z zakresu programowania czy rozwijania
      aplikacji. Oprogramowanie/aplikacje wytwarzane są przede wszystkim na podstawie
      wiedzy i doświadczenia programisty, dlatego dla finalnego kształtu produktu
      decydujące znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez programistów
      informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. Środki ponoszone na rozwój tej wiedzy
      są niezbędne dla właściwego procesu tworzenia aplikacji.
    - Spotkania z klientami; marketing - popyt na zaprojektowane przez Spółkę rozwiązanie
      jest kluczem do jego sprzedaży i uzyskania dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej. Dzięki spotkaniom (bezpośrednio oraz online) z zainteresowanymi
      klientami Spółka może zaprezentować swój produkt bazowy oraz dostosować efekt
      końcowy do potrzeb konkretnego klienta. Ponadto personel Spółki prowadzi
      warsztaty, na których uczy klientów korzystania z aplikacji.
    - Obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i doradcza (w części
      przypadającej na działalność IP BOX) - ponoszone przez Wnioskodawcę koszty obsługi
      księgowej, prawnej oraz doradczej są niezbędne do skorzystania z IP BOX.
      Wnioskodawca wskazuje, że ze względu na skomplikowany proces ewidencji
      dotyczącej IP BOX oraz złożoność samej ulgi, korzystanie z takich usług jest konieczne.
      Zatrudnienie profesjonalistów pozwala również na zaoszczędzenie czasu potrzebnego
      do tworzenia aplikacji. Wnioskodawca zauważa, że bez pomocy prawno-doradczej nie
      byłby w stanie złożyć „tego” wniosku o interpretację indywidualną, która jest
      niezbędna do skorzystania z IP BOX. Wnioskodawca chce również w pełni zadbać o
      poprawność podatkowego rozliczenia przedmiotowej ulgi.
    - Opłaty za Internet; opłaty telekomunikacyjne - dostęp do niezawodnego łącza
      internetowego jest niezbędny w pracy każdego programisty. Biorąc pod uwagę
      rozmiar Projektu Spółki bez wątpienia w codziennej pracy nad rozwojem Y
      nieodzowny jest dostęp do sieci internetowej w najnowocześniejszej technologii
      wykorzystującej łącza symetryczne o pełnej gwarancji pasma, z bezpiecznymi
      punktami styku o dużej przepustowości oraz zerowym poziomem utraty pakietów IP.
      Ponadto w związku z tym, że Projekt Wnioskodawcy łączy różne kanały komunikacji,
      niezbędny jest również dostęp do sieci telekomunikacyjnej.
    - koszt wynajmu biura (w części przypadającej na działalność IP BOX) - w kontekście
      kosztów wynajmu biura, Wnioskodawca wskazuje, że koszty te również są
      nieodłącznie związane z działalnością IP BOX, w związku z faktem, że to w biurze
      powstaje Y składający się z kilku aplikacji. Możliwość wykonywania pracy w biurze
      przekłada się na łatwiejsze zarządzanie i koordynację pracy. Bliskość programistów
      pozwala również na szybsze reagowania w przypadku konieczności
      zaimplementowania jakichś zmian czy poprawy jakichś błędów.
    Stosownie do art. 24d ust. 5, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
    szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

    Wskazywane przez Wnioskodawcę koszty są ściśle związane z możliwością osiągania
    przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz rozwijania
    Oprogramowania (Y) i są bezpośrednio związane z wykonywaną pracą. Bez poniesienia
    przedmiotowych wydatków, Wnioskodawca nie mógłby realizować swojej działalności, a
    co za tym idzie uzyskiwać przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Mając zatem na uwadze powyższe, omawiane koszty, w ocenie Wnioskodawcy, będą
    mogły zostać uwzględnione w całości dla celów ustalenia wskaźnika pod literą „a”
    wskaźnika NEXUS jako koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o PDOP.
    Ad. 5
    Wnioskodawca wskazuje, że będzie ponosił również wydatki z tytułu nabycia usług
    informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi
    jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą działalność gospodarczą, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej: „koszty B2B”).
    W kontekście kosztów B2B należy wskazać, że to Wnioskodawca podejmuje kluczowe i
    strategiczne decyzje odnośnie kierunku prowadzonych prac, jak również organizuje i
    nadzoruje wykonywanie konkretnych zadań przez poszczególne osoby współpracujące, co
    zostało szczegółowo przedstawione w stanie faktycznym.
    Dodatkowo prace badawczo-rozwojowe nad tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem
    oprogramowania mają charakter bardzo złożony i wymagają zaangażowania licznego
    zespołu, w związku z czym w praktyce wykluczona jest sytuacja, aby całość majątkowych
    praw autorskich do poszczególnych Praw IP Box była przenoszona na rzecz Wnioskodawcy
    przez pojedynczą osobę współpracującą na B2B. Wskazać należy, że praca zespołu
    programistycznego jest nadzorowana przez osoby decyzyjne w Spółce w ramach
    dwutygodniowych sprintów, w których to dochodzi do badania postępów czy
    przydzielania danych fragmentów kodu/rozwiązania do poszczególnych osób. Zdarzyć się
    również może, że nad danym fragmentem rozwiązania pracuje kilka osób. Zespół
    programistyczny liczy około 20 osób, w tym liczba współpracowników B2B wynosi mniej
    niż połowę. Powstały efekt (Y składający się z kilku aplikacji) jest związany z pracą
    wszystkich członków zespołu, gdzie nie jest możliwe wyróżnienie całości majątkowych
    praw autorskich do poszczególnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Konkludując, wydatki na współpracowników B2B będą stanowić nabycie wyników prac
    badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1
    pkt 3 ustawy o CIT. Z uwagi na powyższe, koszty te powinny zostać zakwalifikowane jako
    litera „b” na potrzeby kalkulacji wskaźnika NEXUS.
    Ad. 6
    Jak wynika z art. 24d ust. 3 ustawy o PDOP, podstawę opodatkowania preferencyjną 5%
    stawką w ramach ulgi IP BOX stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Dochodem z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku
    podatkowym dochód, czyli nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Jak wskazano w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) Wnioskodawca w
    związku z pracą nad opisanym projektem IP BOX ponosi niżej wymienione koszty.
    Koszty związane z wytwarzaniem kwalifikowanego IP:
    - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art.
      12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
      (dalej: „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych;

    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności, o których mowa w
      art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych;
    - koszty związane z zakupem oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji
      aplikacji;
    - koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami
      fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą
      działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej:
      „Koszty B2B”);
    - koszty subskrypcji rozwiązań chmurowych;
    - zakupy sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.);
    - spotkania z klientami; delegacje związane z realizacją zamówień dotyczących aplikacji
      tworzonych w ramach Projektu; marketing;
    - koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego;
    - obsługa prawna i konsultingowa (opinie, umowy), księgowa i podatkowa;
    - opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne;
    - koszty wynajmu, wyposażenia i utrzymania biura.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie wymienione wyżej koszty mogą zostać uwzględnione
    jako koszty kwalifikowane i będą wpływały na podstawę opodatkowania 5% stawką w
    ramach ulgi IP BOX.
    W odniesieniu do kosztów pośrednio związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego IP (tj.
    kosztów, które dotyczą również pozostałej działalności Spółki, np. obsługa prawna,
    konsultingowa, księgowa i podatkowa; opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne;
    koszty wynajmu, wyposażenia i utrzymania biura) prawidłowym podejściem jest
    zastosowanie klucza alokacji, zgodnie z którym koszty pośrednie będą kosztami
    kwalifikowanymi w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z kwalifikowanych IP w
    ogólnej kwocie przychodów Spółki.
    Ad. 7
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o PDOP, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową,
    zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    W myśl art. 24d ust. 9a ustawy o PDOP, od dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej podatnik może odliczyć koszty kwalifikowane określone w art. 18d ust. 2-3b,
    które doprowadziły do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego
    prawa, przy czym przepisy art. 18d ust. 1 zdanie drugie i ust. 3c-9 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PDOP za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    2. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
      a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z

      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Istotną zmianę do preferencji związanej z opodatkowaniem dochodu osiągniętego z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wprowadzono ustawą z dnia 29
    października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2021 r. poz. 2105, dalej: „ustawa zmieniająca”), poprzez dodanie ust. 9a, który stanowi, że:
    od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatnik może odliczyć
    koszty kwalifikowane określone w art. 18d ust. 2-3b, które doprowadziły do wytworzenia,
    rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego prawa, przy czym przepisy art. 18d ust. 1
    zdanie drugie i ust. 3c-9 stosuje się odpowiednio.
    Wprowadzone rozwiązanie polega na umożliwieniu korzystania w sposób symultaniczny z
    ulgi B+R przez podatnika osiągającego dochód z praw własności intelektualnej, który
    objęty jest reżimem IP BOX. Zatem, podatnik komercjalizujący wyniki prac badawczo-
    rozwojowych i osiągający z nich dochody kwalifikowane w rozumieniu przepisów o IP BOX
    nie jest zobowiązany do dokonania wyboru, na koniec roku podatkowego, pomiędzy
    „wykluczającymi się” preferencjami.
    Przy kalkulacji dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej podatnicy, w
    aktualnym brzmieniu omawianych przepisów, mogą uwzględnić koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność B+R, które doprowadziły do wytworzenia,
    rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika danego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Koszty prac B+R, stanowiące zarazem koszty uzyskania przychodów i koszty kwalifikowane
    w rozumieniu art. 18d ustawy o PDOP, mogą zatem być uwzględnione przy obliczeniu
    dochodu z praw własności intelektualnej. Wskazuje na to wprost art. 24d ust. 9a
    omawianej ustawy.
    W związku z powyższym, „koszty pracownicze” stanowią koszty poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 4
    ustawy o PDOP. Zatem, na potrzeby wskaźnika NEXUS mogą być ujmowane w literze „a”,
    jak również pomniejszać przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ponadto, w związku z tym, że koszty wynagrodzeń pracowników wykonujących czynności
    związane z działalnością badawczo-rozwojową stanowią należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF, a Wnioskodawca spełnia
    pozostałe warunki do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, to wydatki te stanowią
    również koszty kwalifikowane, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PDOP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wskazać należy, że zgodnie z art.
    4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania
      naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
      zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop:

      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.),
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Aby Państwa działalność spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej,
    przeprowadzę analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt
    26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna
    być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia
    nowych zastosowań.
    W ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą
    techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu,
    nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone
    systematycznie prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności
    badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych
    materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już
    istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się

    działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np.
    przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym,
    laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne,
    biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów
    itp.).
    Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują
    rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii
    produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Przepisy o działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle. Zatem, tylko te
    działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które
    wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 updop, co oznacza, że
    aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych
    rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru),
    związanych z postępem naukowym czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwróciłem już uwagę powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie
    zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede
    wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co

    nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i
    kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które
    wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26-28 updop.
    Stwierdzam, że opisana we wniosku działalność obejmująca prace nad wytworzeniem
    oraz rozwojem (ulepszaniem) zespołu aplikacji tworzących Y spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytań oznaczonych we wniosku nr 2-7, wskazuję, że regulacje dotyczące
    stosowania preferencji IP Box zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,
      podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 24d ust. 2 updop,
      kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1. patent,
        2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o
          ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
        8. autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,
      podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w
    takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-

    rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest
    możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do
    preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
    Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b)*1,3/(a+b+c+d),
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
      c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,
      do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
    przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
    Zgodnie z art. 24d ust. 7 updop,
      dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty
      przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
      1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop,
    zostały określone w art. 24e updop.
    W myśl art. 24e ust. 1 updop,
      podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
        1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej
          ewidencji rachunkowej;

        2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
          przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
          na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw
          własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż
          jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji
          rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej
          ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,
      w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie
      dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest
      obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
    Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d
    ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu
    komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu
    „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na
    świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których
    programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i
    niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II
    instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995)
    FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie
    Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy
    zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o
    prawie autorskim”).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
      przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:
      w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.

    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi
    on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie
    od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej
    nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców
    programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa
    autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do
    programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w
    szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu
    źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii
    informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra
    niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego
    rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego
    przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego
    zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu.
    Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program
    komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy,
    opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD
    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo
    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie
    wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu
    podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast
    polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem
    autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również,
    że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji
    nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji
    IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww.

    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2
    pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu
    należności lub opłat licencyjnych wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie
    sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić
    szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy
    opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z
    osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:
    1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
    3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Stwierdzam, że wskazane przez Państwa aplikacje tworzące Y spełniają definicję
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8
    ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do pytania nr 3 wskazuję, że wysokość dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4
      ustawy o CIT.
    Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Zgadzam się z Państwem, że mają Państwo prawo do zastosowania 5% stawki podatku do
    dochodu osiągniętego z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych (na które
    składają się opłaty za korzystanie z licencji, wdrożenie, utrzymanie i rozwój
    oprogramowania/ poszczególnych aplikacji tworzących Y), dotyczących kwalifikowanego IP
    jakim jest autorskie prawo do programu komputerowego wytworzonego lub ulepszonego
    w ramach prowadzonej działalności i wyliczonego zgodnie z art. 24d ust. 4 w zw. z ust. 7
    ustawy o PDOP.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

    Odnosząc się do pytań nr 4-7 wskazuję, że z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r.
    wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności
    zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu
    podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z
    kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez
    podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych
    przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i
    pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Dochodem z kwalifikowanego IP
    jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5,
    istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych IP. Celem nexusa jest uzależnienie wielkości dochodu
    podlegającego preferencyjnemu opodatkowaniu od zakresu wykonywanych prac
    badawczo-rozwojowych przez podatnika we własnym zakresie.
    Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP BOX (akapit nr 114-116):
    - „Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między
      innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na
      podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne,
      a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło” (pkt 114).
    - „Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane
      z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową
      działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa
      (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w
      literze „b” wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest
      podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia
      wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze „c” wzoru nexus.
      Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa
      własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa
      wyżej, należy ująć w literze „d” wzoru nexus” (pkt 115).
    - „Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-
      rozwojową to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym
      zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. „a” wzoru nexus, tj.
      do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
      przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP” (pkt 116).
    Z treści cytowanego powyżej art. 24d ust. 4 updop wynika, że pod lit. „a” wskaźnika nexus
    należy uwzględnić koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zatem, jeżeli pracownik zatrudniony
    przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową, to wówczas należy uznać, że
    poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów,
    o których mowa w lit. „a” wskaźnika nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym IP.
    Należy jednak pamiętać, że koszty poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac
    badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu, np. od
    współpracowników w ramach umów B2B, podatnik będzie musiał umieścić w
    odpowiednim miejscu we współczynniku nexus, tj. koszty poniesione na nabycie wyników

    prac badawczo-rozwojowych od podmiotu niepowiązanego - w literze „b”, a koszty
    poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu powiązanych –
    w literze „c”.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości objętych pytaniem nr 4, zgadzam się z Państwem,
    że w literze „a” wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 updop, mogą Państwo
    uwzględnić wskazane w opisie zdarzenia przyszłego oraz uzupełnieniu wniosku koszty, tj.:
    - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art. 12
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności
    określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych;
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności, o których mowa w
    art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
    należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych;
    - koszty związane z zakupem oprogramowania i licencji przeznaczonych do produkcji
    aplikacji;
    - koszty subskrypcji rozwiązań chmurowych;
    - zakupy sprzętu komputerowego (laptopy, monitory, myszki, klawiatury itp.);
    - koszty szkoleń dla członków zespołu programistycznego (z wyjątkiem podwykonawców
    prowadzących własne działalności gospodarcze);
    - obsługi prawnej i konsultingowej (opinie, umowy), księgowa i podatkowa;
    - opłaty za Internet, opłaty telekomunikacyjne.
    W tym zakresie uznaję Państwa stanowisko za prawidłowe.
    Nie zgadzam się z Państwem, że na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus do lit. „a” mogą
    Państwo zakwalifikować koszty szkoleń dla podwykonawców prowadzących własne
    działalności gospodarcze. Wydatki te dotyczą podmiotów zewnętrznych świadczących na
    Państwa rzecz usługi na podstawie zawartych umów o świadczenie takich usług, a więc nie
    można uznać, że zostały one poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Państwa
    działalność badawczo-rozwojową, związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    W tej kwestii Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do uznania za koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej kosztów najmu, wyposażenia, utrzymania biura i mediów
    należy mieć na uwadze treść art. 24d ust. 5 ustawy o CIT. Przepis ten literalnie wskazuje,
    że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności kosztów
    związanych z nieruchomościami.
    Zatem, wydatki na najem, wyposażenie, utrzymanie biura i media nie mogą stanowić
    kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, dlatego też nie stanowią kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy
    o CIT, z uwagi na wyłączenie zawarte w art. 24d ust. 5 ustawy o CIT. W tej kwestii Państwa
    stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wydatków związanych ze spotkaniami z klientami, delegacjami
    związanymi z realizacją zamówień dotyczących aplikacji tworzonych w ramach Projektu
    oraz marketingiem, trudno przyjąć, że są one wprost związane z wytworzeniem
    oprogramowania. Nie wykazali Państwo bezpośredniego związku ww. kosztów z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Takie wydatki bez wątpienia mają
    związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, jednakże kierując się
    treścią art. 24d ust. 5 ustawy o CIT, wydatków tych nie można uznać za koszty faktycznie

    poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Należy zauważyć, że ww. wydatki o charakterze marketingowym
    nie są związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, a z jego późniejszą komercjalizacją. W związku z powyższym,
    wydatki na spotkania z klientami, delegacje związane z realizacją zamówień dotyczących
    aplikacji tworzonych w ramach Projektu, marketing nie mogą zostać uznane za koszty do
    obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 w związku z art. 24d ust. 5
    ustawy o CIT. W tej kwestii Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest w części
    prawidłowe, w części nieprawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 5 zgadzam się z Państwem, że na
    potrzeby kalkulacji wskaźnika NEXUS wskazane w opisie zdarzenia przyszłego koszty
    wynagrodzenia z tytułu umów B2B należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione
    na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, od
    podmiotu niepowiązanego, wskazanego w art. 11a ust. 1 pkt 3 updop, a więc koszty
    kwalifikowane do kategorii „b” tego wskaźnika.
    Państwa stanowisko oznaczone we wniosku nr 5 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 7 w zakresie ustalenia, czy
    należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o CIT
    („koszty pracownicze”) mogą stanowić koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, pomniejszające
    przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, jak również koszty
    uwzględniane w literze „a” kalkulacji wskaźnika NEXUS stosownie do art. 24d ust. 7 ustawy
    o CIT oraz jednocześnie koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ww.
    ustawy i tym samym podlegają także odliczeniu od dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, zgodnie z art. 24d ust. 9a ustawy o CIT, wyjaśniam, że zgodnie z
    zasadą, przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w
    tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności
    opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane
    ściśle.
    Zgodnie z art. 24d ust. 9a updop,
      od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatnik może
      odliczyć koszty kwalifikowane określone w art. 18d ust. 2-3b, które doprowadziły do
      wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego prawa, przy czym
      przepisy art. 18d ust. 1 zdanie drugie i ust. 3c-9 stosuje się odpowiednio.
    Z powyższej regulacji wynika, że przepis ten umożliwia podatnikowi, który osiąga dochody
    z kwalifikowanych IP i opodatkowuje je preferencyjną 5% stawką podatku, korzystanie
    jednocześnie z odliczenia w ramach ulgi B+R. Przepis wprowadza możliwość odliczania
    kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność B+R (kosztów
    kwalifikowanych) od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    ustalonego zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o CIT. Odliczenie kosztów kwalifikowanych w
    ramach ulgi B+R możliwe będzie w stosunku do tych kosztów uzyskania przychodu, które
    są związane z danym kwalifikowanym IP, poniesionych na działalność badawczo-
    rozwojową, która doprowadziła do jego wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia.
    Podkreślić jednak należy, że te same koszty kwalifikowane poniesione na działalność B+R
    nie mogą być rozliczone dwukrotnie, obniżając podstawę opodatkowania w obu
    kategoriach dochodów jednocześnie. Przeczy temu art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym,

      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Nie można również wykorzystać tych samych kosztów uzyskania przychodu do ustalenia
    podstawy opodatkowania przy obliczaniu dochodu w obu kategoriach jednocześnie (art.
    18 ustawy CIT). Podatnik musi zdecydować, czy koszty uzyskania przychodu były związane
    z osiągnięciem przychodu opodatkowanego na zasadach ogólnych, czy na podstawie
    preferencyjnej stawki IP Box.
    Zauważam również, że obowiązki ewidencyjne ciążące na podatnikach korzystających z
    preferencji IP Box (art. 24e ustawy o CIT) obligują podatnika do rozdzielania dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych IP na oddzielne „koszyki” i monitorowania ich osobno, w
    tym szczególnie na potrzeby rozliczania strat.
    Przedstawione wyżej podejście wiążące dochód, w stosunku do którego można skorzystać
    z ulgi B+R, z tym, do której kategorii dochodu przypisano w pierwszej kolejności koszty
    uzyskania przychodu (w których zawarte są koszty kwalifikowane ulgi B+R), jest logiczną
    konsekwencją obowiązujących dotychczas zasad. Ulga kosztowa, jaką jest ulga B+R,
    pozwala na dodatkowe odliczenie od podstawy opodatkowania raz już uwzględnionych w
    tej podstawie kosztów uzyskania przychodu. Sama jej konstrukcja zakłada więc
    konieczność uprzedniego zakwalifikowania kosztów kwalifikowanych jako kosztów
    uzyskania przychodu przy obliczeniu dochodu, którego ta ulga dotyczy. Co do zasady ulga
    B+R dotyczy możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art.
    18 ustawy CIT, kosztów kwalifikowanych. Ustawodawca, wprowadzając regulacje
    dotyczące IP Box, wyraźnie wyłączył w art. 18 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania
    określoną w art. 24d updop, tj. dochody dotyczące kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (art. 24d updop), zostały wyłączone z możliwości uwzględnienia ich przy
    ustaleniu podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych.
    Wyjaśniam, że przepis art. 24d ust. 9a ustawy o CIT, daje szczególne prawo do
    skorzystania z ulgi B+R w przypadku kosztów działalności B+R prowadzącej do
    wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP oraz jednoczesnego
    opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych IP preferencyjną stawką.
    Rozwiązanie to jednak nie pozwala na swobodne przenoszenie kosztów B+R związanych z
    IP (będących jednocześnie kosztami uzyskania przychodów związanymi z IP) do kategorii
    kosztów uzyskania przychodów ujętych w kalkulacji dochodu opodatkowanego na
    zasadach ogólnych. Podatnik nie może dwukrotnie ująć tych samych kosztów uzyskania
    przychodów w ramach obliczania dochodu z dwóch różnych kategorii. Każdorazowo
    podatnik musi mieć na względzie, że aby wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, musi między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Tak więc, uwzględnienie określonych kosztów uzyskania
    przychodów w kalkulacji odpowiedniej kategorii dochodu warunkuje, w ramach której z
    nich zostanie rozliczona ulga B+R.
    Na podstawie przedstawionego opisu sprawy zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że
    należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o
    PDOF („koszty pracownicze”) mogą stanowić koszty poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 4
    ustawy o PDOP, pomniejszające przychód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, oraz jednocześnie koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i
    1a ww. ustawy i tym samym podlegają także odliczeniu od dochodu z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej, zgodnie z art. 24d ust. 9a ustawy o PDOP. Należy jednak
    zaznaczyć, że ww. koszty nie mogą być rozliczane dwukrotnie obniżając podstawę
    opodatkowania zarówno w ramach preferencji IP BOX, jak i ulgi badawczo-rozwojowej.

    Odnosząc się natomiast do zaliczenia wskazanych kosztów do lit. a wskaźnika nexus
    wyjaśniam, że koszty dla celów kalkulacji wskaźnika nexus należy rozumieć szerzej
    (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów
    uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT.
    Zatem, zgadzam się z Państwem, że należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF („koszty pracownicze”) mogą stanowić koszty
    uwzględniane w literze „a” kalkulacji wskaźnika NEXUS, stosownie do art. 24d ust. 4
    ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 7 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości objęte pytaniem nr 6 dotyczą ustalenia, czy wszystkie wymienione w
    opisie sprawy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę mogą zostać uwzględnione w
    kalkulacji dochodu z kwalifikowanych IP oraz czy w odniesieniu do kosztów pośrednio
    związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego IP (tj. kosztów, które dotyczą również
    pozostałej działalności Spółki) prawidłowym podejściem jest zastosowanie klucza alokacji,
    zgodnie z którym koszty pośrednie będą kosztami kwalifikowanymi w takim stosunku, w
    jakim pozostają przychody z kwalifikowanych IP w ogólnej kwocie przychodów Spółki.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 1 updop, w myśl
    którego:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zatem, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - być właściwie udokumentowany.
    W cytowanych już Objaśnieniach Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box wskazano również na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) kosztów
    pośrednich. Nie wskazano w nich natomiast, w jaki sposób te koszty należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia programu
    komputerowego, możliwe jest ustalenie faktycznego kosztu poniesionego w danym
    okresie na prowadzoną bezpośrednio działalność związaną z wytworzeniem konkretnego
    programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, tj. części przypadającej na
    przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (np. wg art. 15 ust. 2-2a
    ustawy o CIT).
    W myśl art. 15 ust. 2 updop:
      jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
      przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe

      przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim
      stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
      w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 15 ust. 2a updop:
      zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik
      ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
      opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
      odpowiednio.
    Z uwagi na podział przychodów na dwie kategorie, tj. przychody z zysków kapitałowych
    oraz przychody z innych źródeł przychodów, ustawodawca dostosował regulację
    dotyczącą alokacji kosztów pośrednich przez dodanie art. 15 ust. 2b updop.
    Przy czym, to Państwo są zobowiązani wykazać związek danego wydatku z uzyskanym
    przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to
    zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów
    wywodzi skutki prawne.
    Należy jednak podkreślić, że podstawowym warunkiem zastosowania przepisu art. 15 ust.
    2 updop jest wystąpienie takiego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że nie ma
    możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne
    źródła. Zastosowanie przychodowego klucza podziału kosztów pośrednich, o którym
    mowa we wskazanym przepisie, do poszczególnych rodzajów przychodów należy
    rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika,
    że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie
    jest możliwe w danym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (dany koszt dotyczy obu
    źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania do
    danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie”
    odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła).
    W konsekwencji powyższego, w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości ustalenia
    kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to przy obliczaniu
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem
    alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie
    uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do
    przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej
    przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w
    danym roku podatkowym.
    Powołane przepisy prawa oraz opis zdarzenia przyszłego wskazany we wniosku pozwalają
    zgodzić się z Państwem, że mogą Państwo część wymienionych w opisie sprawy kosztów
    ponoszonych przez Państwa uwzględnić w kalkulacji dochodu z kwalifikowanych IP oraz w
    odniesieniu do kosztów pośrednio związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego IP (tj.
    kosztów, które dotyczą również Państwa pozostałej działalności) prawidłowym podejściem
    jest zastosowanie klucza alokacji, zgodnie z którym koszty pośrednie będą kosztami
    kwalifikowanymi w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z kwalifikowanych IP w
    ogólnej kwocie Państwa przychodów.
    Jednakże jak wskazałem w rozstrzygnięciu do pytania oznaczonego we wniosku nr 7, nie
    można wykorzystać tych samych kosztów do ustalenia podstawy opodatkowania przy
    obliczaniu dochodu w obu kategoriach jednocześnie (art. 18 ustawy CIT). Podatnik musi
    zdecydować, czy koszt był związany z osiągnięciem przychodu opodatkowanego na
    zasadach ogólnych, czy na podstawie preferencyjnej stawki IP Box. Zatem, koszty
    pracownicze, o których mowa w pytaniu oznaczonym nr 7, nie mogą zostać uwzględnione
    w kalkulacji dochodu z kwalifikowanych IP, jeśli zamierzają je Państwo odliczyć od ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową.

    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest więc
    nieprawidłowe w części dot. kosztów pracowniczych uwzględnianych w ramach ulgi
    badawczo-rozwojowej jako koszty kwalifikowane. W zakresie pozostałych kosztów
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Końcowo, należy podkreślić, że weryfikacja zasadności stosowania metody podziału
    kosztów ogólnych wg proporcji przychodowej możliwa jest w postępowaniu dowodowym,
    które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania. Organ wydający interpretację
    indywidualną prawa podatkowego związany jest przedstawionym przez Państwa opisem
    zdarzenia przyszłego, zgodnie z art. 14b Ordynacji podatkowej, i tym samym nie jest
    uprawniony do dokonania takich ustaleń w postępowaniu interpretacyjnym.
    Zauważyć należy, że dokonując oceny Państwa stanowiska w zakresie uznania
    poniesionych wydatków za koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT,
    związany jestem przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego w kontekście
    zadanych pytań oraz zajętego stanowiska. To oznacza, że jako organ interpretacyjny
    oceniam możliwość uznania danego wydatku za koszt, o którym mowa w art. 24d ust. 4
    ustawy o CIT, w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności. Jednakże ciężar
    wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a ich
    bezpośrednim związkiem z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ciąży na
    Państwu, a weryfikacja zasadności poczynionych ustaleń możliwa jest w postępowaniu
    dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.