Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.233.2025.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: W zakresie ulgi sponsoringowej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
sport-klub sportowy
ulga-ulga sportowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
uzyskania przychodów poniesionych na działalność
sportową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 czerwca
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka Akcyjna prowadzi na terytorium RP działalność gospodarczą, polegającą na
    świadczeniu usług (...). Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, w związku z czym na
    podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Wnioskodawca planuje nawiązać współpracę z jednym z klubów sportowych działających
    na terenie województwa X. W ramach planowanej współpracy Wnioskodawca zamierza
    zawrzeć umowę sponsorską (dalej: „Umowa”, „Umowa sponsorska”) z klubem sportowym
    prowadzącym działalność w formie spółki akcyjnej (dalej: „Sponsorowany”, „Klub”, „Klub
    sportowy”).
    Klub funkcjonuje jako klub sportowy w rozumieniu ustawy o sporcie (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1488 ze zm. - dalej: „Ustawa o Sporcie”). Umowa sponsorska ma zostać zawarta w
    najbliższym czasie i obowiązywać od momentu podpisania. Wnioskodawca zakłada, że
    Umowa - na analogicznych lub zbliżonych warunkach - będzie mogła być kontynuowana
    także w kolejnych latach.
    Sponsorowany prowadzi działalność polegającą na funkcjonowaniu klubu sportowego,
    wspieraniu rozwoju oraz popularyzacji kultury fizycznej i sportu, w tym (...) jako dyscypliny
    sportowej, a także bierze udział w profesjonalnych zawodach sportowych. Celem Klubu
    jest również promocja sportu oraz działalność na rzecz rozwoju i promocji Miasta (...) oraz
    regionu (...), realizowana m.in. poprzez uczestnictwo w rozgrywkach sportowych.
    W ramach planowanej współpracy Sponsorowany ma zobowiązać się do promocji
    Sponsora podczas meczów poprzez ekspozycję jego logo oraz nazwy na nośnikach
    reklamowych.
    Klub aktywnie wspiera dyscyplinę sportową przy okazji organizowanych wydarzeń
    sportowych. Uzyskiwane przez niego dochody są w całości przeznaczane na realizację
    celów statutowych zgodnych z Ustawą o Sporcie - w szczególności na działania mające na
    celu zapewnienie jak najlepszych warunków do rozwoju i upowszechniania sportu.
    Dodatkowo Klub prowadzi działalność gospodarczą wspomagającą realizację celów
    statutowych, m.in. poprzez sprzedaż gadżetów klubowych oraz biletów na mecze.
    Dochody z tej działalności również służą realizacji celów statutowych.
    Zgodnie ze Statutem Klubu, nie działa on w celu osiągnięcia zysku - cały dochód
    przeznaczany jest na działalność statutową, bez wypłaty zysków akcjonariuszom. Taki
    model jednoznacznie potwierdza niezarobkowy charakter działalności Klubu.
    Wnioskodawca zakłada, że Klub - również dzięki środkom pochodzącym ze sponsoringu -
    będzie nadal dynamicznie się rozwijał i dążył do realizacji ambitnych celów, takich jak
    awans do wyższej klasy rozgrywkowej oraz rozwój współpracy ze Szkołą Mistrzostwa
    Sportowego (...), której celem jest szkolenie zawodników w sposób kompleksowy -
    zarówno pod względem technicznym, taktycznym, merytorycznym, jak i mentalnym.
    Po podpisaniu Umowy Spółka zobowiąże się do przekazywania Klubowi wynagrodzenia,
    którego wysokość będzie zależna od nadanego statusu Sponsora. Sponsorowany
    przeznaczy otrzymane środki na pokrycie potrzeb damskiej drużyny (...), w szczególności
    na:
    - organizację zawodów sportowych,

    - utrzymanie zawodników,
    - realizację procesu szkoleniowego,
    - zakup sprzętu sportowego,
    - uczestnictwo w zawodach,
    - koszty korzystania z obiektów sportowych,
    - finansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzeń dla kadry szkoleniowej,
    - wydatki związane z utrzymaniem zawodników, w tym:
        - wynagrodzenia i premie,
        - zakup sprzętu,
        - ubezpieczenia NNW,
        - wynajem mieszkań dla zawodników spoza regionu,
        - wyjazdy szkoleniowe.
    Z punktu widzenia Wnioskodawcy, zawarcie Umowy sponsoringowej przyniesie wymierne
    korzyści biznesowe i wizerunkowe. W szczególności, współpraca z Klubem umożliwi
    Wnioskodawcy zwiększenie rozpoznawalności marki oraz dotarcie z przekazem
    marketingowym do szerokiej grupy odbiorców, w tym do lokalnych społeczności, kibiców
    oraz potencjalnych klientów. Promocja realizowana będzie m.in. poprzez ekspozycję
    logotypu Wnioskodawcy podczas zawodów sportowych, na materiałach promocyjnych i w
    przestrzeni medialnej związanej z działalnością Klubu. Działania te stanowić będą element
    strategii marketingowej Spółki, ukierunkowanej na budowę lojalności konsumenckiej oraz
    wzmocnienie pozytywnego wizerunku firmy jako aktywnego uczestnika życia społecznego.
    Dodatkowo, wspieranie działalności sportowej Klubu wpisuje się w politykę społecznej
    odpowiedzialności biznesu (CSR), co przekłada się na wzrost reputacji Wnioskodawcy jako
    podmiotu wspierającego rozwój lokalnych inicjatyw.
    Wydatki z tytułu Umowy sponsorsko-reklamowej zostaną poniesione przez Wnioskodawcę
    zgodnie z jej postanowieniami, celem wsparcia działalności prowadzonej przez Klub.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przyszła współpraca wpłynie pozytywnie na postrzeganie Spółki
    przez kontrahentów oraz potwierdzi jej dobrą kondycję finansową i rzetelność.
    Spółka podkreśla, że wydatki z tytułu zawartej umowy będą pozostawać w związku z
    prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, a także będą pozostawać w związku
    przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i będą poniesione w celu osiągnięcia
    przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.
    Wydatki te nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania ani w żaden sposób
    zwrócone Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie zamierza również ubiegać się o ich zwrot ani
    dokonywać odliczeń w innym zakresie niż objęty niniejszym wnioskiem.
    W ocenie Wnioskodawcy, finansowe wsparcie Klubu przyczyni się do poprawy warunków
    uprawiania sportu przez jego członków oraz do zwiększenia dostępności sportowej oferty
    Klubu dla społeczności lokalnej. Inwestycje w nowy sprzęt, szkolenia czy kadrę trenerską
    wspomogą realizację celów statutowych Klubu, takich jak awans sportowy oraz rozwój
    młodych talentów.
    W piśmie z 6 czerwca 2025 r., będącym uzupełnieniem wniosku, wskazaliście Państwo, że:
    1) Klub sportowy z którym Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę sponsorską jest
      spółką akcyjną, a więc podmiotem działającym w formie prawnej, która zasadniczo
      może działać w celu osiągania zysku. Jednakże statut Klubu zawiera postanowienia,
      zgodnie z którymi:

        a) Wszystkie dochody uzyskiwane przez Klub są przeznaczane na realizację celów
          statutowych zgodnych z ustawą o sporcie, w szczególności na działania służące
          zapewnieniu jak najlepszych warunków do rozwoju i upowszechniania sportu.
        b) Klub nie działa w celu osiągnięcia zysku - całość dochodu przeznaczana jest na
          działalność statutową, bez wypłat dla akcjonariuszy.
          W związku z powyższym, mimo formy prawnej spółki akcyjnej, Klub działa
          zgodnie z zasadą niedziałania w celu osiągnięcia zysku i realizuje cele statutowe
          określone w ustawie o sporcie.
      Warto nadmienić, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 16
      stycznia 2025 r. o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.567.2024.5.PP wskazał, że „(...)
      okoliczność, że klub sportowy jest prowadzony w formie sp. z o.o. lub spółki akcyjnej
      nie wyłącza automatycznie możliwości zastosowania ulgi określonej we wskazanych
      przepisach ustawy o CIT”.
      Wnioskodawca wskazuje, iż Klub otrzymuje dotacje z jednostek samorządu takich jak
      Urząd Miasta, Starostwo Powiatowe oraz Urząd Marszałkowski. Instytucje te
      potwierdziły tym samym, że statut Klubu jest właściwie i zgodny z wymogami
      niezbędnymi do przyznawania dotacji, co odpowiada brzmieniu art. 28 ust. 1 ustawy
      o sporcie, tj.:
        „Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu
        terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację
        celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27
        obowiązek tworzenia warunków sprzyjających rozwojowi sportu ust. 2, z
        zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
        publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.) w zakresie udzielania dotacji
        celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i
        niedziałających w celu osiągnięcia zysku.”.
      Tym samym Klub sportowy z którym Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę
      sponsorską spełnia przesłanki wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
    2) Klub sportowy z którym Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę sponsorską nie jest
      wpisany do ewidencji klubów sportowych prowadzonej na podstawie
      rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 18 października 2011 r. (Dz. U. Nr
      243, poz. 1449). Wynika to z faktu, że Klub działa w formie spółki akcyjnej, która nie
      jest podmiotem przewidzianym do rejestracji w tej ewidencji. Ewidencja ta dotyczy
      przede wszystkim klubów sportowych działających w formie stowarzyszeń lub innych
      organizacji niedziałających w celu osiągnięcia zysku.
      Pomimo braku wpisu do ww. ewidencji, Klub realizuje swoją działalność sportową
      zgodnie z przepisami ustawy o sporcie oraz zapisami statutu, w szczególności
      koncentrując się na rozwijaniu i upowszechnianiu sportu oraz przeznaczaniu całości
      dochodów na cele statutowe. Wpis do ewidencji nie ma charakteru konstytutywnego
      dla potrzeb ustalenia czy danemu podmiotowi przysługuje status klubu sportowego
      w rozumieniu ustawy o sporcie.

      Tym samym Klub sportowy z którym Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę
      sponsorską spełnia przesłanki wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
    3) Zgodnie ze wstępnymi ustaleniami, środki wypłacane przez Wnioskodawcę Klubowi
      zostaną przeznaczone na:
        a) Stypendia dla zawodników;
        b) Organizację meczów rozgrywanych przez Klub;
        c) Pokrycie kosztów wyjazdów na mecze, zarówno krajowe, jak i zagraniczne.
      Dokładne postanowienia w zakresie przeznaczenia środków zostaną określone i
      szczegółowo uregulowane w treści Umowy sponsorskiej zawieranej pomiędzy
      Wnioskodawcą a Klubem.
      Zapisy Umowy sponsoringowej będą miały na celu wpływ na poprawę warunków
      uprawiania sportu przez członków Klubu sportowego, który otrzyma środki
      finansowe oraz zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej
      prowadzonej przez ten Klub.
      Dodatkowo Klub oświadcza, że otrzymane przez niego środki będą w całości
      przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z celem opisanym w art. 28
      ust. 2 ustawy o sporcie tj. zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów korzystania z
      obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie
      wynagrodzenia kadry szkoleniowej dla poprawy warunków uprawiania sportu przez
      członków Klubu lub zwiększenia dostępności społeczności lokalnej do działalności
      sportowej prowadzonej przez Klub.
      Tym samym Wnioskodawca będzie znał przeznaczenie środków przekazywanych
      Klubowi.
    4) Finansowanie przez Wnioskodawcę Klubu wpłynie na poprawę warunków uprawiania
      sportu przez członków Klubu sportowego, który otrzyma środki finansowe oraz
      zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej
      przez ten Klub.
    5) Wnioskodawca uzyskuje przychody inne niż zysków kapitałowych, zaś kwota
      odliczenia ulgi nie przekroczy dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów
      innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    6) Wydatki sfinansowanie przez Wnioskodawcę w ramach sponsorowania Klubu będą
      spełniały wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym będą stanowiły
      dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu.

## Pytanie

Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na finansowanie działalności sportowej
    Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub na organizację
    zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego,
    uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów
    szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenie kadry
    szkoleniowej oraz utrzymanie zawodników będą stanowić koszt przeznaczony na cel z
    zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy o Sporcie, a w konsekwencji, czy
    wymienione wydatki mogą zostać przez Wnioskodawcę uznane jako koszty uzyskania
    przychodu poniesione na działalność sportową i czy w związku z tym Wnioskodawca może

    odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tego kosztu, na podstawie
    art. 18ee ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki które ponosić on będzie na finansowanie działalności
    sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te są przeznaczane przez Klub na
    organizację zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakup sprzętu
    sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów
    sportowych dla celów szkoleniowych, sfinansowanie stypendiów sportowych,
    wynagrodzenie kadry szkoleniowej oraz utrzymanie zawodników (obejmujące
    wynagrodzenia i premie, zakup sprzętu, ubezpieczenia NNW, wynajem mieszkań i wyjazdy
    szkoleniowe), stanowić będą koszty przeznaczone na cel z zakresu sportu w rozumieniu
    art. 28 ust. 2 Ustawy o Sporcie.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 18ee ustawy o CIT, Wnioskodawca będzie mógł odliczyć od
    podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów
    poniesionych na działalność sportową.
    Zgodnie z art. 18ee ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż zyski
    kapitałowe może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę
    stanowiącą 50% kosztów poniesionych m.in. na działalność sportową - w szczególności
    finansowanie klubu sportowego na realizację celów określonych w art. 28 ust. 2 ustawy o
    Sporcie.
    Z treści opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Klub sportowy, z którym Wnioskodawca
    planuje zawrzeć umowę sponsorską, działa w formie spółki akcyjnej, nie działa w celu
    osiągnięcia zysku, a jego dochody przeznaczane są wyłącznie na realizację celów
    statutowych, zgodnych z ustawą o Sporcie - w tym na rozwój i promocję sportu oraz
    społeczności lokalnych.
    Wydatki Wnioskodawcy, które będą ponoszone z tytułu zawartej umowy sponsorsko-
    reklamowej pozostawać będą w bezpośrednim związku z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą, gdyż przyczynią się do budowy wizerunku firmy, zwiększenia
    rozpoznawalności marki oraz dotarcia do lokalnych społeczności i potencjalnych klientów.
    Ponadto, działania te stanowić będą element strategii marketingowej oraz polityki CSR,
    mającej na celu wzmocnienie pozytywnego wizerunku Spółki.
    Wydatki te zostaną poniesione przez Wnioskodawcę z jego majątku, nie zostaną mu
    zwrócone ani nie będą odliczone w inny sposób, a także zostaną należycie
    udokumentowane - co spełnia warunki uznania ich za koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę treść art. 28 ust. 2 ustawy o Sporcie - zgodnie z którym celami z zakresu
    sportu są m.in. organizacja zawodów, szkolenia, zakup sprzętu, finansowanie kadry
    szkoleniowej i stypendiów - oraz fakt, że katalog ten ma charakter otwarty („w
    szczególności”), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że również wydatki ponoszone przez
    Klub na utrzymanie zawodników, w tym wynagrodzenia, zakwaterowanie czy
    ubezpieczenia, mieszczą się w ramach kosztów kwalifikujących się do ulgi podatkowej, o
    której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
      dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
      źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
      przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,

    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod
    kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek
    można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem
    przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma
    wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Wyrażenie „w celu osiągnięcia
    przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie
    wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością,
    podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było
    uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu
    musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na
    powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.
    Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu,
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni
    się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają
    zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z
    prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu
    uzyskania przychodu.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie
    przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę,
    jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria określone
    w art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na
    celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak
    największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu
    gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz
    przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego
    towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet
    technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a
    także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę
    towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).
    Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą,
    mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę
    można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w
    zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN - wersja
    internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych
    od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe
    sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów
    nienazwanych - żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia

                                1wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), który zakłada swobodę umów w
    obrocie gospodarczym.
    Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu
    sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom
    sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której
    przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny
    wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy
    może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.
    Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność
    świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do
    darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do
    finansowania sponsorowanego).
    Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie
    określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma
    od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze
    reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne
    nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości
    koszty uzyskania przychodów sponsora.
    W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy
    sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy
    wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o
    świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub
    rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia
    działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy
    prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak
    najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to
    możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu
    umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów
    podatkowych.
    W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje
    podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo-skutkowy z
    przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do
    kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 18ee ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 8, ust. 9, ust. 10, ust. 11 ustawy o CIT:
      1. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może
        odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą
        50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:
        1) sportową,
        2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o
          organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
        3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę
          - przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty
            dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
            zysków kapitałowych.
      2. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się
        koszty poniesione na finansowanie:
        1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca
          2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

        2) stypendium sportowego;
      3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3
        pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z
        2023 r. poz. 616).
      3. Przez stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się finansowane
        przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest
        przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do
        spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za
        osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się
        do imprezy sportowej.
    Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi
    zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym.
  9. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o
      których mowa w ust. 1.
  10. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje
      tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz
      poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.
  11. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16
      ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.
    W myśl art. w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1488 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”):
    sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub
    zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i
    psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na
    wszelkich poziomach.
    W myśl art. 3 ustawy o sporcie:
      1. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.
      2. Klub sportowy działa jako osoba prawna.
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie:
      Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego,
      niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu
      tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem
      przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 1270, z późn. zm.1)) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów
      niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia
      zysku.
    Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT:
    dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w
    art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:
      1) realizację programów szkolenia sportowego,
      2) zakup sprzętu sportowego,
      3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych
        zawodach,

      4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia
        sportowego,
      5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
        - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu
          sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności
          lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Należy wskazać, że zawarte w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, odesłanie do art. 28 ust.
    1 ustawy o sporcie oznacza, że koszt powinien być poniesiony na klub sportowy
    niedziałający w celu osiągnięcia zysku.
    Z powołanych przepisów wynika, że dla zastosowania przez podatnika preferencji
    podatkowej wynikającej z art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT istotne jest przekazanie przez
    podatnika środków finansowych na podstawie umowy sponsoringowej klubowi
    sportowemu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, ale także aby środki te
    zostały przeznaczone na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie tj.
    realizację programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów
    organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów
    korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie
    stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.
    Przy czym okoliczność, że klub sportowy jest prowadzony w formie spółki akcyjnej nie
    wyłącza automatycznie możliwości zastosowania ulgi określonej we wskazanych
    przepisach ustawy o CIT.
    Jak bowiem Państwo wskazują, Statut Klubu zawiera postanowienie, zgodnie z którym
    Klub nie działa w celu osiągnięcia zysku.
    Ulga sponsoringowa (CSR: ang. Corporate Social Responsibility, społeczna
    odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym
    obszarze CSR.
    Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą
    przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne,
    aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z
    pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby
    ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych
    działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego
    strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu
    w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na
    osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie
    następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który
    przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej
    odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania
    powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może
    powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Zatem, uznać należy, że czynniki te przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na
    realizację tego procesu powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy ponoszone przez Państwa
    wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki
    te przeznaczane są przez Klub na organizację zawodów sportowych, realizację szkolenia
    sportowego, zakup sprzętu sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów
    korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie
    stypendiów sportowych i wynagrodzenie kadry szkoleniowej oraz utrzymanie zawodników

    będą stanowić koszt przeznaczony na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2
    ustawy o Sporcie, a w konsekwencji, czy wymienione wydatki mogą zostać przez Państwa
    uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową i czy w
    związku z tym Wnioskodawca może odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę
    stanowiącą 50% tego kosztu, na podstawie art. 18ee ustawy o CIT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy przywołać cytowany już powyżej art. 28 ust.
    2 ustawy o sporcie, zgodnie z którym finansowanie klubu sportowego musi zostać
    przeznaczone na:
    1) realizację programów szkolenia sportowego,
    2) zakup sprzętu sportowego,
    3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych
      zawodach,
    4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,
    5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
      - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu
        sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności
        lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Z opisu wynika, że po podpisaniu umowy sponsorskiej Państwa Spółka zobowiąże się do
    przekazywania Klubowi sportowemu wynagrodzenia, którego wysokość będzie zależna od
    nadanego statusu Sponsora. Sponsorowany przeznaczy otrzymane środki na pokrycie
    potrzeb damskiej drużyny (...), w szczególności na:
      - organizację zawodów sportowych,
      - utrzymanie zawodników,
      - realizację procesu szkoleniowego,
      - zakup sprzętu sportowego,
      - uczestnictwo w zawodach,
      - koszty korzystania z obiektów sportowych,
      - finansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzeń dla kadry szkoleniowej,
      - wydatki związane z utrzymaniem zawodników, w tym:
        - wynagrodzenia i premie,
        - zakup sprzętu,
        - ubezpieczenia NNW,
        - wynajem mieszkań dla zawodników spoza regionu,
        - wyjazdy szkoleniowe.
    W świetle powyższego należy zauważyć, że ponoszone przez Państwa wydatki na
    finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, na pokrycie potrzeb damskiej
    drużyny (...):
    - organizację zawodów sportowych,
    - realizację procesu szkoleniowego,
    - zakup sprzętu sportowego,
    - uczestnictwo w zawodach,
    - koszty korzystania z obiektów sportowych,
    - finansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzeń dla kadry szkoleniowej,
    będą stanowić koszty poniesione na działalność sportową, o której mowa w art. 18ee ust.
    2 pkt 1 ustawy o CIT, w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, o ile w istocie ponoszenie tych
    wydatków wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków Klubu

    sportowego, który otrzyma środki, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do
    działalności sportowej prowadzonej przez ten Klub.
    Podobnie należy ocenić wydatki poniesione na utrzymanie zawodników, w części
    dotyczącej kosztów:
    - wynagrodzenia i premii,
    - zakupu sprzętu,
    - ubezpieczenia NNW,
    - wyjazdów szkoleniowych.
    Natomiast, nie można zgodzić się z Państwem w kwestii uznania wydatków poniesionych
    na wynajem mieszkań dla zawodników spoza regionu, za wydatki poniesione na cele
    określone w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.
    Nie sposób uznać, że sfinansowanie tych kosztów wpłynie na poprawę warunków
    uprawiania sportu przez członków klubu sportowego i zwiększy dostępność społeczności
    lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub. Wydatki te nie są bowiem
    związane z uprawianiem sportu, zatem nie mogą doprowadzić do poprawy warunków
    uprawiania sportu przez członków Klubu, jak również wpływać na zwiększenie
    dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez Klub.
    W konsekwencji, ww. wydatki nie stanowią kosztów poniesionych na działalność sportową,
    o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.
    Zatem, Państwa stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Państwa
    wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki
    te przeznaczane są przez Klub na organizację zawodów sportowych, realizację szkolenia
    sportowego, zakup sprzętu sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów
    korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie
    stypendiów sportowych i wynagrodzenie kadry szkoleniowej oraz utrzymanie zawodników
    będą stanowić koszt przeznaczony na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2
    ustawy o Sporcie, a w konsekwencji, czy wymienione wydatki mogą zostać przez
    Wnioskodawcę uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność
    sportową i czy w związku z tym Wnioskodawca może odliczyć od podstawy
    opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tego kosztu, na podstawie art. 18ee ustawy o CIT:
    - w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub na wynajem mieszkań dla
      zawodników spoza regionu, uznałem za nieprawidłowe,
    - w pozostałej części, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.