Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.368.2025.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Prawo do odliczenia części podatku naliczonego w związku z
budową PSZOK (m.in. instalacja fotowoltaiczna) i brak
opodatkowania otrzymanej dotacji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dotacja
energia-energia elektryczna
gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
1

nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową PSZOK i
    braku opodatkowania otrzymanej dotacji. Uzupełnili go Państwo pismami z 21 sierpnia
    2025 r. i 25 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina jest podmiotem prawa publicznego. Gmina planuje złożyć wniosek o przyznanie
    dofinansowania na zadanie pn. „(...)” w miejscowości (...) ((...), stanowiąca własność Gminy
    (...)) ze środków Unii Europejskiej w ramach programu (...). Dofinansowanie inwestycji z
    ww. programu to maksymalnie 85%, zaś pozostałe 15% to wkład własny. Szacowana
    wartość inwestycji to (...) brutto. Planowane zadanie jest zgodne z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W celu zaspokojenia potrzeb mieszkańców
    gminy do zadań własnych gminy należą sprawy z zakresu ochrony środowiska i przyrody.
    Dodatkowo do zadań własnych gminy należy tworzenie punktów selektywnego zbierania
    odpadów komunalnych (art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
    czystości i porządku w gminach - Dz. U. 2025.733 t.j.).
    W ramach planowanej inwestycji zostaną wykonane m.in. następujące roboty budowlane
    oraz dostawy:
        zadaszone boksy na kontenery i pojemniki na odpady (2 boksy na 4 kontenery),
        utwardzenie placu,
        utwardzenie miejsc postojowych,
        zakup pawilonu socjalno-biurowego,
        zakup pawilonu na rzeczy używane wraz z punktem naprawy,
        ogrodzenie, brama wjazdowa, furtka,
        oświetlenie, monitoring, panele fotowoltaiczne,
        niezbędny sprzęt do obsługi PSZOK (odśnieżarka, myjka, dmuchawa, zamiatarka –
        wraz z akumulatorami),
        kontenery,

        wyposażenie pawilonów,
        wykonanie ściany z roślin,
        plansze edukacyjne i tablica informacyjna,
        zbiornik na deszczówkę, szambo, kompostownik,
        waga samochodowa,
        kruszarka do odpadów budowlanych.
    W ramach projektu prowadzona będzie kampania promująca edukację ekologiczną
    mieszkańców.
    Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z planowanym zadaniem będą
    wystawiane na Gminę.
    Gmina nie będzie wykorzystywała powstałej infrastruktury do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT oraz nie będzie osiągać żadnych dochodów z powstałej inwestycji.
    PSZOK będzie bezpłatnym składowiskiem odpadów, a to oznacza, że mieszkańcy nie będą
    ponosili żadnych kosztów, a tym samym Gmina nie będzie pozyskiwać z tego tytułu
    dochodów.
    Zakupione usługi i wyposażenie na realizację ww. inwestycji nie będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Zgromadzone odpady z PSZOK będzie odbierał upoważniony
    podmiot wyłoniony w drodze przetargu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) w ramach planowanej inwestycji pn. „(...)” będzie prosumentem energii
    odnawialnej i będzie sprzedawać nadwyżkę wyprodukowanej przez siebie energii
    elektrycznej. Jednym z zadań do realizacji w projekcie jest zadanie pn. „...”.
    Gmina (...) w ramach planowanej inwestycji nie będzie miała możliwości wyodrębnienia
    wydatków związanych wyłącznie z dostawą paneli fotowoltaicznych. W ramach
    planowanej inwestycji jednym z zadań jest „Zakup i montaż paneli fotowoltaicznych 8 szt.
    po 450W”.
    Otrzymana dotacja na realizację inwestycji nie będzie miała wpływu na cenę świadczonych
    usług dla mieszkańców. W przypadku nie pozyskania dofinansowania na realizację
    inwestycji Gmina nie przystąpi do realizacji ww. projektu.
    Dotacja ma na celu wyłącznie dofinansowanie ogólnych kosztów realizowanej inwestycji.
    W trakcie realizacji inwestycji Gmina (...) będzie zobowiązana do rozliczania się z
    otrzymanych środków z (...) Jednostką Wdrażania Programów Unijnych na podstawie
    składanych wniosków.
    Otrzymane przez Gminę (...) dofinansowanie będzie przeznaczone na sfinansowanie
    konkretnych czynności w ramach projektu i Gmina (...) nie będzie miała możliwości
    przeznaczyć ich na inny cel, który nie jest związany z realizacją ww. projektu.
    Pytania
    1. Czy Gmina (...) będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur
      dokumentujących wydatki na PSZOK w (...)?
    2. Czy otrzymana dotacja przedmiotowa, stanowiąca dofinansowanie do kosztów
      realizacji zadania będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    Gminie (...) nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących poniesione wydatki na realizację inwestycji pn. „(...)” w miejscowości (...)
    oraz po jej zakończeniu.
    Gmina podejmując zadanie własne przewidziane dla jednostki samorządu terytorialnego
    zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym zaspokaja
    zbiorowe potrzeby społeczności lokalnej, w związku z czym nie wykonuje czynności
    mających znamiona działalności gospodarczej.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego występuje tylko w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Majątek utworzony w
    ramach inwestycji będzie udostępniany przez Gminę nieodpłatnie na zasadach ogólnej
    dostępności majątku publicznego i nie będzie służył czynnościom opodatkowanym
    podatkiem VAT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 29a ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawa opodatkowania
    obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawcą lub usługobiorca
    otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, wyłącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej
    dostawy lub świadczenia.
    W realizacji ww. zadania mieszkańcy Gminy (...) nie będą partycypować w kosztach.
    Dotacja, jaką Gmina otrzyma na realizację zadania pn. „(...)” w miejscowości (...) nie jest
    dotacją bezpośrednio wpływającą na cenę transakcji i nie podlega opodatkowaniu.
    Dotacja jaka wpłynie na poczet inwestycji stanowić będzie koszt związany z realizacją
    zadania statutowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Podatnik nie ma prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych
    towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności
    opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153). Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
        przyrody oraz gospodarki wodnej;
      3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
        komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
        wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię
        elektryczną i cieplną oraz gaz.

    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników

      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Stosowne wzory sposobu określenia proporcji dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego, jednostki budżetowej i zakładu budżetowego określono w § 3
    ust. 2-4 rozporządzenia.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Planują Państwo złożyć wniosek o przyznanie dofinansowania na zadanie
    pn. „(...)” w miejscowości (...).
    W ramach planowanej inwestycji zostaną wykonane m.in. następujące roboty budowlane
    oraz dostawy:
      · zadaszone boksy na kontenery i pojemniki na odpady (2 boksy na 4 kontenery),
      · utwardzenie placu,
      · utwardzenie miejsc postojowych,
      · zakup pawilonu socjalno-biurowego,
      · zakup pawilonu na rzeczy używane wraz z punktem naprawy,
      · ogrodzenie, brama wjazdowa, furtka,
      · oświetlenie, monitoring, panele fotowoltaiczne,
      · niezbędny sprzęt do obsługi PSZOK (odśnieżarka, myjka, dmuchawa, zamiatarka –
        wraz z akumulatorami),
      · kontenery,

      · wyposażenie pawilonów,
      · wykonanie ściany z roślin,
      · plansze edukacyjne i tablica informacyjna,
      · zbiornik na deszczówkę, szambo, kompostownik,
      · waga samochodowa,
      · kruszarka do odpadów budowlanych.
    Nie będą Państwo wykorzystywali powstałej infrastruktury do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT oraz nie będą osiągać żadnych dochodów z powstałej inwestycji. PSZOK
    będzie bezpłatnym składowiskiem odpadów, a to oznacza, że mieszkańcy nie będą
    ponosili żadnych kosztów, a tym samym nie będą Państwo pozyskiwać z tego tytułu
    dochodów.
    Jednocześnie wskazali Państwo, że w ramach planowanej inwestycji pn. „(...)” będą
    Państwo prosumentem energii odnawialnej i będą sprzedawać nadwyżkę
    wyprodukowanej przez siebie energii elektrycznej. Jednym z zadań do realizacji w
    projekcie jest zadanie pn. „Przyłącze do sieci elektroenergetycznej”.
    W ramach planowanej inwestycji nie będą Państwo mieli możliwości wyodrębnienia
    wydatków związanych wyłącznie z dostawą paneli fotowoltaicznych. W ramach
    planowanej inwestycji jednym z zadań jest „Zakup i montaż paneli fotowoltaicznych 8 szt.
    po 450W”.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. braku prawa do odliczenia podatku VAT z faktur
    dokumentujących wydatki ponoszone na budowę PSZOK w (...).
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane.
    Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie
    jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy
    jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych
    do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie
    podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub
    usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług,
    w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że w ramach planowanej inwestycji zostanie wykonana m.in. dostawa
    paneli fotowoltaicznych. Wskazują Państwo, że w związku z tym faktem będą Państwo
    prosumentem energii odnawialnej i będą sprzedawać nadwyżkę wyprodukowanej przez
    siebie energii elektrycznej.
    Dla tej sytuacji, tj. faktu, że będą Państwo prosumentem energii odnawialnej i będą
    sprzedawać nadwyżkę wyprodukowanej przez siebie energii elektrycznej, należy mieć na
    uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak już wskazano, nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
            udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
            energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego
            w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
            ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo

            ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki

        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
          ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
          energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
          prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii

          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
          w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
          odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa
          w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów,
          dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie
          rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość
          dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
          jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
          miesiącu kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
          prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
          prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
          najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
          innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma
          prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust.
          1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
          wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
          odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
          rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2
          stosuje się odpowiednio.
        10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
          wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
          ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;

      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej
    towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za
    wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla niej
    określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    W okolicznościach sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie
    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo dokonywać dostawy energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy
    cywilnoprawnej – umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny zarejestrowany podatnik podatku od
    towarów i usług – w przypadku wprowadzania energii do sieci energetycznej będą
    dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy. Okoliczność wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta
    wobec przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co
    wynika z art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego
    charakteru dokonywanej przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.

    W związku z powyższym, w przypadku wprowadzenia przez Państwa do sieci energii
    elektrycznej, która zostanie wyprodukowana w panelach fotowoltaicznych, czynność ta
    będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie należy wskazać, że ustawa oraz akty wykonawcze do tej ustawy nie
    przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej. Tym samym ww.
    transakcja będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (właściwą stawką
    podatku).
    We wniosku wskazali Państwo, że w ramach planowanej inwestycji nie będą Państwo mieli
    możliwości wyodrębnienia wydatków związanych wyłącznie z dostawą paneli
    fotowoltaicznych.
    Oznacza to, że ponoszone przez Państwa wszystkie wydatki w ramach planowanej
    inwestycji pn. „(...)”, gdzie zostanie wykonana m.in. dostawa paneli fotowoltaicznych i
    wydatków z tym związanych nie będą Państwo mieli możliwości wyodrębnienia z całości
    projektu - będą służyć Państwu zarówno do celów innych niż działalność gospodarcza
    (bezpłatnego składowania odpadów, z tytułu którego nie będą Państwo wykorzystywali
    infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT), jak również do celów wykonywanej
    przez Państwa działalności gospodarczej w przypadku dostawy energii. W związku bowiem
    z faktem, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług, będące konsekwencją montażu paneli fotowoltaicznych Państwa działania w
    charakterze prosumenta stanowić będą z kolei działalność gospodarczą w rozumieniu
    ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W świetle powyższego, od całości wydatków związanych z planowaną inwestycją pn. „
    (...)” w miejscowości (...) będzie przysługiwać Państwu prawo do odliczenia części
    podatku naliczonego, tj. w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z
    wykonywaniem opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego będą mogli Państwo zrealizować pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy otrzymana przez Państwa dotacja
    przedmiotowa, stanowiąca dofinansowanie do kosztów realizacji zadania, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, planują Państwo złożyć wniosek o przyznanie dofinansowania na
    zadanie pn. „(...)” w miejscowości (...) ze środków Unii Europejskiej w ramach programu
    (...). Dofinansowanie inwestycji z ww. programu to maksymalnie 85%, zaś pozostałe 15%
    to wkład własny.
    Otrzymana dotacja na realizację inwestycji nie będzie miała wpływu na cenę świadczonych
    usług dla mieszkańców. W przypadku nie pozyskania dofinansowania na realizację
    inwestycji nie przystąpią Państwo do realizacji ww. projektu.
    Dotacja ma na celu wyłącznie dofinansowanie ogólnych kosztów realizowanej inwestycji.
    W trakcie realizacji inwestycji będą Państwo zobowiązani do rozliczania się z otrzymanych
    środków z (...) Jednostką Wdrażania Programów Unijnych na podstawie składanych
    wniosków.
    Otrzymane przez Państwa dofinansowanie będzie przeznaczone na sfinansowanie
    konkretnych czynności w ramach projektu i nie będą Państwo mieli możliwości
    przeznaczyć ich na inny cel, który nie jest związany z realizacją ww. projektu.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:

      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi
    wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście
    otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania
    dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy
    podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem
    usług, jako pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z
    tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie
    zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.

    W tym kontekście istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach:
        C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State),
        C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise,
        w skrócie KNW).
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci
    nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element
    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.
    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie
    od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie
    spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia
    (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług
    świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie
    zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek
    dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na
    ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za
    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej,
    ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby w odniesieniu do dotacji
    otrzymanej na realizację inwestycji pn. „(...)” w miejscowości (...) został spełniony warunek
    „bezpośredniego wpływu” dofinansowania na cenę świadczonych przez Państwa usług. W
    przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której wystąpią skonkretyzowane
    świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie. Wskazali Państwo, że otrzymana
    dotacja na realizację inwestycji nie będzie miała wpływu na cenę świadczonych usług dla
    mieszkańców. Dotacja ma na celu wyłącznie dofinansowanie ogólnych kosztów
    realizowanej inwestycji. Otrzymane przez Państwa dofinansowanie będzie przeznaczone
    na sfinansowanie konkretnych czynności w ramach projektu i nie będą Państwo mieli
    możliwości przeznaczyć ich na inny cel, który nie jest związany z realizacją ww. projektu.
    Skoro zatem otrzymana dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług, tj. odbioru
    odpadów, to jest to dofinansowanie ogólne do Państwa działalności z zakresu ochrony
    środowiska i przyrody/wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, niezwiązane z
    konkretnymi dostawami towarów ani świadczeniem usług na rzecz mieszkańców.
    Zatem otrzymana przez Państwa dotacja przedmiotowa, stanowiąca dofinansowanie do
    kosztów realizacji zadania, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a
    ust. 1 ustawy, a tym samym nie będzie ona podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.