Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-190/09-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Opodatkowanie dostawy działek przeznaczonych pod zabudowę wykorzystywanych na potrzeby własnego gospodarstwa otrzymanego w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; grunty; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2009 r. (data wpływu 12 lutego 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia – bez daty – (data wpływu 22 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek. Dnia 22 kwietnia 2009 r. wniosek uzupełniono o informacje w zakresie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Aktem notarialnym z dnia 1X kwietnia 200X r. Rep. a nr 33XX/2000 XY darował swemu bratu (Wnioskodawcy) gospodarstwo rolne z zabudowaniami o powierzchni 1,1973 ha położone we wsi w gminie. (działka Nr 16X/4). Do końca roku 2004 Wnioskodawca prowadził na ww. nieruchomości działalność rolniczą.

Uchwałą z dnia 6 października 200X r. Rada Gminy. (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego) określiła przeznaczenie działki Nr 16X/4 jako tereny:

1.  zabudowy mieszkaniowej,
2.  zabudowy zagrodowej,
3.  infrastruktury technicznej.

Wobec powyższego Wnioskodawca przystąpił do podziału nieruchomości celem jej sprzedaży. Dnia 1X stycznia 200X r. uzyskał pozytywną opinię Wójta Gminy dotyczącą przedłożonego wstępnego planu podziału nieruchomości. Podział przewiduje utworzenie ośmiu działek, w tym trzech przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a pięć pod zabudowę zagrodową – zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Na potwierdzenie powyższego opisu Wnioskodawca załączył umowę darowizny (kopię aktu notarialnego), wypis i wyrys z planu dla działki 16X/4 w oraz postanowienie Wójta Gminy o możliwości i sposobie podziału nieruchomości.

Dnia 2X kwietnia 200X r. Wnioskodawca uzupełnił opisane zdarzenie przyszłe wskazując, iż nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), oraz nie użyczał w sposób odpłatny przedmiotowej działki osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Zainteresowany nie wykorzystywał przedmiotowej działki w działalności rolniczej, a jedynie na potrzeby własnego gospodarstwa. Wnioskodawca wskazał także, iż nie dokonywał wcześniej odpłatnej dostawy działek przeznaczonych pod zabudowę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży wydzielonych w opisany sposób ośmiu działek, właściciel nieruchomości będzie zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie podatek VAT nie powinien być pobierany ani też odprowadzany, gdyż sprzedaż działek nie będzie stanowiła działalności handlowej, a działka Nr 16X/4 nie została nabyta z zamiarem jej podziału i zbycia, konieczność taka pojawiła się kilka lat później.

Nie jest – jak argumentuje Zainteresowany – działalnością handlową a zatem i gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

Ponadto, sprzedaż – nawet kilkukrotna – przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik działając w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca na podstawie umowy darowizny otrzymał od swego brata gospodarstwo rolne z zabudowaniami o powierzchni 1,1973 ha. Do końca roku 2004 Zainteresowany prowadził na przedmiotowej nieruchomości działalność rolniczą. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Przedmiotową działkę nie wykorzystywał rolniczo, tylko na potrzeby własnego gospodarstwa. Ponadto Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostawy działek.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak przesłanek pozwalających uznać, że dokonujący sprzedaży gruntu Wnioskodawca, wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany nie jest rolnikiem ryczałtowym, a posiadaną nieruchomość wykorzystywał jedynie na potrzeby własnego gospodarstwa. w konsekwencji Wnioskodawca nie podejmował czynności w roli producenta, handlowca czy też usługodawcy, co mogłoby skutkować uznaniem zachowań Zainteresowanego za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 cyt. ustawy o VAT. w przedmiotowej sprawie brak również zamiaru dokonywania czynności opodatkowanych, ze względu na nabycie nieruchomości na podstawie umowy darowizny. Zatem Wnioskodawca sprzedając grunty korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Reasumując, w konsekwencji powyższego jeżeli Zainteresowany zbywając przedmiotowe działki nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług (np. nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym), wówczas nie będzie zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). w związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.