Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-828/15/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 100% wynikającego z faktur VAT dokumentujących poniesione wydatki związane z użytkowaniem pojazdu samochodowego wyłącznie do celów działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód; towar-towar handlowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 września 2015r. (data wpływu 23 września 2015r.), uzupełnionym pismem z 2 grudnia 2015r. (data wpływu 4 grudnia 2015r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 100% wynikającego z faktur VAT dokumentujących poniesione wydatki związane z użytkowaniem pojazdu samochodowego wyłącznie do celów działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2015r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 100% wynikającego z faktur VAT dokumentujących poniesione wydatki związane z użytkowaniem pojazdu samochodowego wyłącznie do celów działalności gospodarczej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 grudnia 2015r. (data wpływu 4 grudnia 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 20 listopada 2015r. znak: IBPP2/4512-828/15/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca Ireneusz D. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą I. z siedzibą (\`(...)\`), zawarł umowę leasingu nr \`(...)\`. samochodu osobowego marki Mitsubishi ASX nr rejestracyjny (\`(...)\`.) dnia 05.08.2015: pomiędzy Finansującym: (\`(...)\`).

Leasing na Samochód osobowy został zawarty z przeznaczeniem wyłącznie na działalność gospodarczą i będzie wykorzystany tylko i wyłącznie w celu realizacji zadań służbowych.

Charakter działalności gospodarczej polega na prowadzeniu nadzoru i innych niezbędnych pracach związanych z kierowaniem pracami nad projektami budowlanymi.

Praca głównie polega na ciągłym przemieszczaniu się pomiędzy projektami budowlanymi i na załatwianiu licznych z tym związanych spraw na terenie budów, organów administracji państwowej i samorządowej oraz w oddziałach firm współpracujących nad projektami.

Praca w ramach działalności gospodarczej polega na realizacji kontraktów, w ramach których konieczne jest występowanie o uzgodnienia, opiniowanie rozwiązań, kontrola wykonanych zadań realizowanych na terenie budów, zawieranie umów i porozumień oraz wykonywanie bieżących potrzeb w ramach zlecenia. Nie ma niestety możliwości wykonywania pracy zdalnej w miejscu siedziby firmy.

Ścisła współpraca i kontakty z Wykonawcami powodują konieczność przemieszczania się na terenie Polski i nie ma możliwości przemieszczania się codziennie do miejsca zamieszkania. Niekiedy Wnioskodawca jest zmuszony do korzystania z usług noclegowych i wykonywanie obowiązków podczas trwania podroży służbowej.

Specyfika działalności Wnioskodawcy powoduje konieczność przemieszczania się pojazdem i nie ma możliwości zastosowania innych środków transportu miejskiego lub innego, ze względów praktycznych.

Z powodu wspomnianej specyfiki działalności gospodarczej Wnioskodawcy, pojawiła się konieczność zawarcia także umowy najmu miejsca parkingowego dla samochodu leasingowanego na terenie miasta K. Umowa najmu została zawarta dnia 5 sierpnia 2015r. pomiędzy firmą sp. z o.o., sp. kom. a Wnioskodawcą. Umowa została podpisana na czas nieoznaczony i zawarcie jej zostało podyktowane wieloma czynnikami logistycznego, społecznymi i także ze względów bezpieczeństwa.

Prowadzenie spraw w ramach zleceń, gdzie większość decyzji podejmowana jest przez główne organy administracyjne oraz spotkania z klientami biznesowymi jest możliwe najczęściej z poziomu większych miast i dlatego na lokalizację spotkań biznesowych wybrano większe miasto tj. K. Wnioskodawca podkreśla, że wykonywanie obowiązków służbowych bardzo często odbywa się w ciągu tygodnia i praca wykonywana jest zazwyczaj od poniedziałku do piątku / sobót, a powrót do miejsca zamieszkania nie odbywa się codziennie z uwagi na to, że jest to czasochłonne i nieopłacalne.

Wnioskodawca od miesiąca sierpnia 2015 prowadzi ewidencję przebiegu pojazdu z uwzględnieniem elementów wskazanych w ustawie VAT, zgodnie z art. 86a ust. 6, 7, ze wskazaniem m.in. stanu licznika, daty rozpoczęcia ewidencji, celami wyjazdu i tras wyjazdów służbowych itd.

Urząd Skarbowy w Chrzanowie został poinformowany o rozliczaniu wydatków na samochód związany z wykorzystaniem samochodu wyłącznie na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca posiada inny pojazd prywatny, który jest przeznaczony na ten cel i podkreśla, że nie ma miejsca wykorzystanie użytku prywatnego pojazdu leasingowanego.

Do czasu posiadania dwóch samochodów z podziałem na samochód prywatny i samochód służbowy (leasingowany) zdaniem podatnika jest możliwe rozliczanie podatku VAT i odliczanie go w 100 % od wydatków zgodnie art. 86 a ust. 1 pkt 4.

W razie zaistnienia okoliczności posiadania tylko i wyłącznie jednego pojazdu, podatnik zamierza zaprzestać wykonywania ewidencji - przebiegu pojazdów w celach podatku VAT, poinformowanie o tym fakcie Urzędu Skarbowego i do czasu trwania leasingu rozliczanie samochodu leasingowanego w celach mieszanych i odliczanie podatku VAT na poziomie 50%.

W piśmie uzupełniającym z 2 grudnia 2015r. Wnioskodawca dokonał uzupełnienia przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego:

1.  Podatnik Ireneusz D. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 lipca 2015, od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza została zgłoszona w CEDG w miejscu zamieszkania pod adresem M. , gdzie również tam jest zgłoszona siedziba firmy. Zgłoszenie siedziby firmy w miejscu zamieszkania jest aspektem formalnym i często praktykowanym przez jednoosobowe działalności gospodarcze. W CEDG nie ma możliwości już od dłuższego czasu określić miejsca wykonywania działalności gospodarczej jako „obszar całego kraju". Przy specyfice działalności jaką jest świadczenie usług bardzo trudno jest niekiedy wskazać dokładne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, kiedy są one w dużym stopniu odbywane na różnych terenach Polski w miejscach wyznaczonych przez Zleceniodawcę.
2.  Wnioskodawca informuje, że leasingowany samochód opisany we wniosku, jest parkowany w wynajmowanym miejscu oraz w rejonie wykonywania zleceń w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Poza przewidzianym czasem na realizacje zleceń pojazd jest zaparkowany wyłącznie na wyznaczonym miejscu parkingowym.
3.  Samochód opisany we wniosku o interpretację indywidualną jest zaparkowany na wynajętym parkingu głównie w weekendy. Dostęp do niego jest ograniczony z uwagi na oddalenie od miejsca zamieszkania ok 30 km, gdzie połączenie odbywa się samochodem prywatnym. Na początku tygodnia samochód, którego dotyczy wniosek jest pobierany z wynajętego parkingu. Realizowane zlecenia obejmują wyjazdy w oddalone ok 300 - 400 km miejscowości. Powroty odbywają się głównie w piątki. Sporadycznie na potrzeby innych zleceń pobierany jest samochód do realizacji zleceń w weekendy co jest każdorazowo odnotowywane.
4.  Pojazd wykorzystywany jest wyłącznie przez właściciela firmy.
5.  Samochód przystosowany jest wyłącznie do obsługi budów terenowych. Zapewniona jest możliwość jazdy w trudnych warunkach po nieutwardzonych zwykle drogach. Pojazd z racji swoich gabarytów może zaopatrywać w trudnodostępne miejsca niewielkie ładunki lub komisje nadzorujące wykonanie zdań. Jego wykorzystywanie do celów prywatnych jest bardziej kosztowne, a podróżowanie dla celów prywatnych jest mniej komfortowe i użytek prywatny samochodem służbowym w celach prywatnych nie występuje. Podział prywatny i służbowy jest ściśle zachowany.
6.  W związku z wykorzystywaniem samochodu służbowego tylko przez właściciela firmy, nie ustalano oddzielnie zasad i reguł korzystania z pojazdu. Prowadzona jest ewidencja przejazdów służbowych na potrzeby VAT zawierająca wymagane przez ustawodawcę elementy m.in. trasy przejazdów ze wskazaniem stanów licznika i podpisem osoby sporządzającej i autoryzującą ewidencję. Pojazd wykorzystywany jest w związku z wymaganiami zleceń, a specyfika ich realizacji wymaga poruszania się po kilku kilometrowych bezdrożach z pasażerami lub z ładunkami.
7.  Firma Wnioskodawcy nie zatrudnia pracowników i w tym stanie faktycznym nie dochodzi do przekazania pracownikom pojazdu służbowego i nie ma dodatkowych zasad i reguł używania pojazdu dla innych osób.
8.  Wnioskodawca będzie ponosił wydatki w związku z wykorzystaniem samochodu tylko do działalności gospodarczej:

Główne ponoszone wydatki przez podatnika to:

*   opłaty rat leasingowych i innych kosztów w ramach zawartej umowy leasingu,
*   wynajem miejsca parkingowego,
*   zakup paliwa i inne środki pędne,
*   opłaty za przejazdy drogami płatnymi,
*   wymagane przeglądy techniczne i serwisowe,
*   obsługa codzienna pojazdu i inne materiały eksploatacyjne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczać 100% podatku naliczonego od rat leasingowych, opłaty wstępnej i innych kosztów związanych z leasingiem podczas trwania umowy leasingu jak również także od faktur na zakup paliwa, wydatków eksploatacyjnych i za wydatki na przejazdy autostradami zawierające wymagane elementy uprawniające do odliczania podatku VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy ma on możliwość odliczenia podatku VAT w 100% od wydatków związanych z leasingowanym samochodem osobowym, przy założeniu wymogów stawianych w ustawie o VAT i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu dla potrzeb VAT .

Prowadzona ewidencja wskazuje wykorzystanie samochodu wyłącznie w celach prowadzonej działalności gospodarczej i odzwierciedla cele biznesowe konieczne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy aspekt parkowania samochodu zgodnie z umową najmu miejsca parkingowego jest zasadniczym argumentem w zaistniałym stanie faktycznymi powoduje istotną informację.

Auto jest pozostawiane po wykonaniu obowiązków służbowych we wskazanym miejscu parkingowym i nie dochodzi do przemieszczenia się do miejsca zamieszkania i pojawienia się użytku prywatnego lub mieszanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy o VAT.

W art. 2 pkt 34 ustawy, ustawodawca zawarł definicję pojazdów samochodowych, przez które zgodnie z ww. przepisem rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Natomiast zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ww. ustawy o VAT, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

*   nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
*   używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
*   nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Zatem z ww. przepisu wynika, że podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Ograniczenie to ma zastosowanie niezależnie od tego czy wydatki dotyczą pojazdu samochodowego stanowiącego własność podatnika (co do zasady w sensie cywilistycznym) czy też użytkowanego na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu (operacyjnego) lub innej umowy o podobnym charakterze.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdów do celów prywatnych aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Natomiast w myśl art. 86a ust. 3 ww. ustawy przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy o VAT pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

\-jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

2.w odniesieniu do których:

1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności (art. 86a ust. 6 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

2.dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;

3.stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;

4.wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:

1.  kolejny numer wpisu,
2.  datę i cel wyjazdu,
3.  opis trasy (skąd – dokąd),
4.  liczbę przejechanych kilometrów,
5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

\-potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

5.liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W myśl art. 86a ust. 12 ustawy o VAT podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Natomiast w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia (art. 86a ust. 13 ww. ustawy).

W przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12, najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany (art. 86a ust. 14 ww. ustawy).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę leasingu samochodu osobowego samochodu marki Mitsubishi. Leasing na Samochód osobowy został zawarty z przeznaczeniem wyłącznie na działalność gospodarczą i będzie wykorzystany tylko i wyłącznie w celu realizacji zadań służbowych. Charakter działalności gospodarczej polega na prowadzeniu nadzoru i innych niezbędnych pracach związanych z kierowaniem pracami nad projektami budowlanymi.

Praca głównie polega na ciągłym przemieszczaniu się pomiędzy projektami budowlanymi i na załatwianiu licznych z tym związanych spraw na terenie budów, organów administracji państwowej i samorządowej oraz w oddziałach firm współpracujących nad projektami. Samochód jest wykorzystywany tylko przez właściciela firmy tj. Wnioskodawcę, który nie zatrudnia pracowników. W związku z powyższym nie ustalono oddzielnie zasad i reguł korzystania z pojazdu.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących używania pojazdów na podstawie leasingu oraz wydatków związanych z eksploatacją pojazdów, w tym napraw, paliwa itp. w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem pojazdu samochodowego nie jest wystarczający jakikolwiek związek z działalnością opodatkowaną podatnika, pojazd ten bowiem musi być wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Co należy rozumieć przez wykorzystanie pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej ustawodawca wskazał w art. 86a ust. 4 ustawy.

Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania pojazdu wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania, wyklucza jego użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Należy zauważyć, że przepisy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego tego pojazdu. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tego pojazdu. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania pojazdów dla tych celów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tego pojazdu.

Jak wskazano wyżej działania mające na celu wyeliminowanie użytku prywatnego muszą być dostosowane do specyfiki działalności podatnika. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Działalność gospodarcza została zgłoszona w miejscu zamieszkania pod adresem ul. Krakowska 177, Młoszowo, gdzie również jest zgłoszona siedziba firmy. Ze względu na specyfikę wykonywanej pracy Wnioskodawca podjął działania zmierzające do zawarcia umowy najmu miejsca parkingowego dla pojazdu samochodowego, o którym mowa we wniosku, na terenie miasta Krakowa. Samochód jest tam parkowany wyłącznie na wyznaczonym miejscu parkingowym głównie w weekendy. Sporadycznie pobierany jest w weekendy w celu realizacji innych zleceń. Powyższe wskazuje, że nie jest regułą, iż opisany samochód jest zaparkowany każdorazowo po powrocie z trasy na wynajętym miejscu parkingowym, bowiem parkowanie w tym miejscu odnosi się głównie do weekendów. Ponadto należy wskazać, iż zawarcie umowy najmu parkingu w innym miejscu niż miejsce zamieszkania i prowadzenia działalności gospodarczej, nie daje gwarancji, że Wnioskodawca nie może pobrać samochodu z parkingu również dla celów prywatnych (np. w weekendy czy wyjazd urlopowy). Z przedstawionego sposobu wykorzystania samochodu istnieje realna możliwość wykorzystywania ww. pojazdu przez Wnioskodawcę do jego celów prywatnych. W złożonym wniosku, wprawdzie Wnioskodawca podnosi, że posiada również inny samochód, który jest wykorzystywany prywatnie, jednakże fakt ten nie wyklucza obiektywnej możliwości użycia samochodu osobowego firmowego do celów prywatnych.

Ponadto Wnioskodawca nie wprowadził zasad i reguł korzystania z pojazdu, wykluczających użytek prywatny, co w przypadku samochodu niespełniającego warunków określonych w art. 86a ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 86a ust. 9 ustawy, jest pierwszym koniecznym warunkiem do spełnienia, aby móc odliczać podatek naliczony w pełnej wysokości z tytułu użytkowania pojazdu wyłącznie do działalności gospodarczej. Brak zatrudnionych pracowników nie zwalnia Wnioskodawcy z określenia reguł, w przypadku, gdy z pojazdu korzysta tylko właściciel firmy.

W analizowanym przypadku brak określonych zasad i reguł wykluczających użytek prywatny oraz wskazany przez Wnioskodawcę sposób wykorzystania pojazdu obiektywnie nie gwarantuje, że samochód nie zostanie użyty do celów prywatnych.

Prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu stanowi w drugiej kolejności jedynie potwierdzenie sposobu wykorzystania pojazdu określonego w stworzonych zasadach i regułach wykluczających użytek prywatny. Samo prowadzenie ewidencji nie jest równoznaczne ze stworzeniem przez Wnioskodawcę stosownych procedur użytkowania tego pojazdu, które wykluczają jego potencjalne użycie do celów prywatnych. Z uwagi na brak określonych zasad wykluczających użytek prywatny oraz sposób wykorzystania pojazdu nie można stwierdzić, że samochód jest wykorzystywany wyłącznie do wykonywania zadań służbowych.

W związku z czym nie zostaje spełniony warunek wyłącznego wykorzystania pojazdu samochodowego do działalności gospodarczej.

Przyjęte rozwiązanie korzystania z pojazdu samochodowego, uzasadnione charakterem i specyfiką pracy Wnioskodawcy jako osoby fizycznej, nie przesądza o możliwości jego użycia wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem należy uznać, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie spełnia przesłanek do pełnego odliczenia VAT od wydatków związanych z używaniem pojazdu na podstawie zawartej umowy leasingu, a także od wydatków związanych z eksploatacją tego pojazdu samochodowego.

W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z używaniem pojazdu na podstawie zawartej umowy leasingu, na podstawie art. 86a ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy, o ile nie wystąpią okoliczności wyłączające to prawo wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zauważyć przy tym należy, że interpretacja indywidualna wydawana jest w oparciu o konkretny przedstawiony we wniosku stan faktyczny i wiąże Organ uprawniony do wydawania interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie przedstawionym we wniosku. Ponadto nadmienia się, że w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego opisu stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego, niniejsza interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.