Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-465/15/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-10-12
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2015 r. (data wpływu 7 września 2015 r.), uzupełnionym w piśmie z dnia 28 września 2015 r. (data wpływu 1 października 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Budowa …” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 1 października 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Budowa …”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Projekt był realizowany w okresie od 3 lipca 2009 r. do 14 października 2010 r. w ramach Osi Priorytetowej „Turystyka” RPO, której głównym celem jest „wzrost udziału turystyki w gospodarce regionu poprzez zwiększenie atrakcyjności oferty turystycznej regionu”.

Wartość ww. projektu obejmuje poniższe koszty:

3.  całkowita wartość projektu: 1 217 877,95 PLN (słownie: milion dwieście siedemnaście tysięcy osiemset siedemdziesiąt siedem złotych 95/100).

6.  koszty kwalifikowane 998 748,18PLN (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych siedemset czterdzieści osiem złotych 18/100).

9.  koszty niekwalifikowane - 219 129,77PLN (słownie: dwieście dziewiętnaście tysięcy sto dwadzieścia dziewięć złotych 77/100).

12.  całkowita wartość dotacji: 699 123,72 PLN (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy sto dwadzieścia trzy złotych 72/100).

Istotą przedsięwzięcia była budowa ciągów pieszo-rowerowych. Przedsięwzięcie obejmowało budowę trzech odcinków ciągu pieszo-rowerowego w G., na trasie docelowego Traktu Rowerowego wokół jeziora N. Podstawowym i ogólnie określonym rezultatem realizacji projektu była możliwość korzystania przez turystów oraz mieszkańców G z nowo wybudowanych odcinków Traktu Rowerowego wokół jeziora N. Z punktu widzenia Beneficjenta do najważniejszych rezultatów realizacji projektu zaliczyć można:

3.  liczbę stworzonych ofert turystycznych - 3 szt.

6.  powstanie nowej oferty turystycznej, tj. spacer rowerowy w G. Traktem Rowerowym wokół jeziora N.,

9.  powstanie nowej oferty turystycznej, tj. ciąg pieszo-rowerowy północ południe miasta G.,

12.  powstanie nowej oferty turystycznej, tj. ścieżka rowerowa na terenie miasta wchodzi w skład międzynarodowej drogi rowerowej Eurovelo, która biegnie z Grecji do Norwegii.

Budowa ciągu pieszo-rowerowego przyczyni się w istotny sposób do podniesienia atrakcyjności G. jako miejsca pobytów turystycznych i zamieszkania, poprzez:

3.  pełniejsze udostępnienie miasta turystom i mieszkańcom dla celów komunikacji rowerowej,

6.  zdecydowane zwiększenie bezpieczeństwa ruchu na drogach publicznych.

Realizacja projektu w sposób pośredni wpłynęła na podniesienie atrakcyjności gospodarczej i turystycznej województwa .. Realizacja inwestycji poprzez aktywizacje przestrzeni i jej jakościową zmianę przyczyniła się do wniesienia wkładu w budowanie silnej pozycji G. i regionu na krajowym i międzynarodowym rynku turystycznym. Wybudowana w ramach przedsięwzięcia infrastruktura służy świadczeniu usług w ścisłym znaczeniu tego słowa. Przedsięwzięcie obejmowało budowę trzech odcinków ciągu pieszo-rowerowego w G., na trasie docelowego . Traktu Rowerowego wokół jeziora N.

W wyniku realizacji inwestycji powstał nowy produkt turystyczny - odcinek ścieżki rowerowej w G. wchodzącej w skład Traktu Rowerowego, który stał się nową atrakcją turystyczną miasta. Na główny produkt, jakim jest odcinek Traktu Rowerowego składa się - długość wybudowanych ciągów pieszo - rowerowych - 2,66km.

Budowa zaprezentowanych produktów umożliwiła osiągniecie zaplanowanych przez Beneficjenta rezultatów, a tym samym realizację celów projektu.

Właścicielem projektu po jego zakończeniu jest Gmina G., która jest inwestorem i beneficjentem. Jednostką bezpośrednio nadzorującą wdrażanie projektu jest Wydział Inwestycji Urzędu Miejskiego w G. Wydział ten realizuje wszystkie zadania inwestycyjne podejmowane przez Miasto. Za realizację projektu jest odpowiedzialny Urząd Miejski w G. Urząd wykonuje działania Gminy G., która jest zobowiązana uchwałą Rady Miejskiej w G. do realizacji inwestycji polegającej na budowie ścieżek rowerowych. Po zakończeniu finansowania ze środków UE wytworzone w wyniku realizacji produkty pozostały własnością beneficjenta. Eksploatacją ścieżek rowerowych zajmuje się Wydział Inwestycji Urzędu Miejskiego w G. Projekt po zakończeniu nie wymagał dalszego finansowania oprócz nakładów na bieżące utrzymanie. Środki na bieżące utrzymanie produktów projektu pochodziły z budżetu miasta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina Miejska G. miała możliwość dokonania odliczeń podatku VAT naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie czyniła czynności podlegających opodatkowaniu w związku z powyższym nie mogła dokonać odliczenia VAT. Nie jest także możliwe odzyskanie podatku naliczonego poprzez jego zwrot w trybie przewidzianym w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. 2013.247 z późn. zm.). Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego są środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej, wobec czego nie są uznawane za środki finansowe bezzwrotnej pomocy zagranicznej w rozumieniu wymienionego rozporządzenia. Ponieważ inwestycję zrealizowała Gmina - czynny podatnik VAT, ale nie czyniła czynności podlegających opodatkowaniu, nie mogła dokonać odliczenia podatku VAT i dlatego podatek ten jest kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. przepis powyższy miał następujące brzmienie: kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. przepis powyższy miał następujące brzmienie: obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści art. 86 ust. 1 ww. ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Powyższe kwestie zostały uregulowane w analogiczny sposób w rozporządzeniach Ministra Finansów:

1.  z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336, z późn. zm.),
2.  z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224 poz. 1799, z późn. zm.),
3.  z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.),
4.  z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.).

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, skoro towary i usługi nabyte w ramach projektu nie służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji tego zadania.

Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego, gdyż środki wskazane we wniosku nie są środkami, o których mowa w powołanym rozporządzeniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. E. Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.