Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IB-PB3-423-1/07-4/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-10-04
Teza: Czy przekazane gadżety i prezenty z logo firmy można uznać za materiały reklamowe, a wydatki na ich nabycie uznać, na podstawie art 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; logo; paliwo; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; reklama; spółki-reprezentacja spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.07.2007r. (data wpływu 09.07.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, uzupełnionym na wezwanie nr IP-PB3-406-1/07-3 z dn.30.07.2007r. pismem z dn.08.08.2007r. (data wpływu 13.08.2007r.) w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie gadżetów i prezentów opatrzonych logo firmy lub logo produktu, przekazywanych obecnym i potencjalnym kontrahentom, jako wydatki na materiały reklamowe **\- jest nieprawidłowe.**

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 09.07.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie gadżetów i prezentów opatrzonych logo firmy lub logo produktu, przekazywanych obecnym i potencjalnym kontrahentom, jako wydatków na materiały reklamowe.

Jak wynika z przedmiotowego wniosku oraz pisma z dn.08.08.2007r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia przez wnioskodawcę stanu faktycznego, Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej paliw stałych, ciekłych, gazowych, produktów pochodnych, wyrobów chemicznych oraz naziemnej obsługi statków powietrznych. Spółka przekazuje nieodpłatnie swoim obecnym i potencjalnym kontrahentom w ramach działań reklamowo-promocyjnych gadżety i prezenty oznakowane logo firmy (T) lub logo produktu, którego dystrybucją się zajmuje (F). Przekazywane gadżety i prezenty to m.in.: pióra, apteczki, torby, długopisy, czapki, koszulki, breloki, zapalniczki, kurtki, kombinezony, podkładki pod tablice rejestracyjne itp. Prezenty z logo o małej wartości (do 10 zł) wręczane są kontrahentom podczas imprez bądź spotkań indywidualnych, jedynym kryterium wydania jest posiadanie statusu kontrahenta Spółki, bądź chęć pozostania nim. Prezenty o wartości powyżej 10 zł wręczane są kontrahentom przez reprezentantów po akceptacji osoby odpowiedzialnej za wydatki reklamowe. Gadżety i prezenty wręczane są zarówno podczas imprez zbiorowych, takich jak: targi, konferencje itp. jak i podczas spotkań indywidualnych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy przekazane gadżety i prezenty z logo firmy można uznać za materiały reklamowe, a wydatki na ich nabycie uznać, na podstawie art 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem wnioskodawcy oznakowanie gadżetu lub prezentu logo firmy bądź logo produktu decyduje o tym, że działanie takie nabiera charakteru reklamowego, a co za tym idzie, stanowi koszt uzyskania przychodu.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.Dz. U. Nr 54 z 2000 r., poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów określonych w art. 16 ust. 1 w/cyt. ustawy.

Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ponieważ pojęcie reprezentacji nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej należy w tym zakresie kierować się wykładnią językową i orzecznictwem sądowym. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego” pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo PWN, Warszawa 2002), reprezentacja to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”. Na gruncie orzecznictwa sądowego zaś można przyjąć, że w przypadku firmy reprezentacja to „dobre jej reprezentowanie, które może polegać na wystroju firmy, interesującym logo, tablicach informacyjnych, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów" ( wyrok NSA z dnia 26 września 2000 r.-sygn. akt III SA 1994/99). Przekazywanie upominków kontrahentom, zarówno na gruncie orzecznictwa jak i w praktyce gospodarczej, kojarzone jest z kształtowaniem pozytywnego wizerunku firmy, tym samym zawiera się w sferze szeroko pojętej reprezentacji firmy.

W złożonym wniosku Spółka prezentuje stanowisko, że przekazywanie gadżetów i prezentów ma charakter reklamowy, o czym ma przesądzać umieszczenie na nich logo firmy lub sprzedawanych produktów. Wobec braku definicji pojęcia reklamy w ustawie o podatku dochodowym również w tym miejscu należy odwołać się do innych dziedzin, w których pojęcie to występuje. I tak: stosując definicję słownikową, za reklamę należy uznać „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś” (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2002, pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka). Podobnie orzecznictwo sądowe uznaje, że „celem reklamy jest przekazywanie informacji o towarach (usługach) i nakłanianie potencjalnych klientów do ich nabycia; polega ona głównie na prezentowaniu danego towaru, danej usługi, ewentualnie marki (oznakowania produktu lub producenta), cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych i zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych, modnych czy nawet prowokujących, aby skłonić jak największą liczbę potencjalnych nabywców do zakupu (do korzystania z usługi); od strony przedmiotowej można rozróżnić: reklamę towaru, usługi a także marki” (wyrok NSA z dn.14 listopada 2002r. –sygn. Akt I SA/Wr 4097/01). Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym także poprzez rozpowszechnianie logo firmy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy podkreślić, że podstawowym problemem w przedmiotowej sprawie jest rozstrzygnięcie czy wymienione wydatki są ukierunkowane są na reprezentowanie firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja) czy też mają na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów oferowanych przez firmę (reklama).

W przypadku gadżetów o niewielkiej wartości, wydawanych masowo potencjalnym klientom, trudno raczej przypisać im funkcję reprezentacyjną. Ich obecność w rzeczywistości gospodarczej jest tak powszechna, że nie przyczynia się w znacznym stopniu do budowy wizerunku, a logo jako znak graficzny przedsiębiorstwa (firmy) czy produktu stanowi jedynie swojego rodzaju informację handlową. W tym też rozumieniu, wydatki ponoszone na gadżety lub upominki o niskiej wartości jednostkowej oznaczone logo firmy lub logo produktu (np. długopisy, breloczki, czapeczki), wręczane kontrahentom bądź potencjalnym kontrahentom podczas imprez zbiorowych takich jak: ogólnodostępne targi, konferencje itp. mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym.

Natomiast w przypadku przekazywania przez Wnioskodawcę gadżetów lub prezentów o wyższej wartości, wyselekcjonowanym kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom mimo, iż będą one oznakowane logo firmy lub logo produktu, gdy celem wydatku jest tworzenie pozytywnego wizerunku firmy i budowa odpowiednich relacji z klientami wydatki takie będą miały charakter reprezentacyjny i efekcie na podstawie art.16 ust.1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nieprawidłowe jest stanowisko Spółki, że w każdym wypadku wydatki poniesione na zakup prezentów lub gadżetów reklamowych z logo firmy lub produktu będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w oparciu o przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest bowiem na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu obdarowanych, okoliczności wręczania prezentów itp. i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.