Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-123/12/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-11
Teza: opodatkowanie odsprzedaży usług hotelowych i związanych z infrastrukturą kolejową
Słowa kluczowe: usługi-usługi hotelarskie; usługi-usługi związane z nieruchomościami; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2012r. (data wpływu 12 stycznia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 kwietnia 2012r. (data wpływu10 kwietnia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania odsprzedaży usług hotelowych i związanych z infrastrukturą kolejową - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania odsprzedaży określenia miejsca świadczenia usług hotelowych i związanych z infrastrukturą kolejową. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 kwietnia 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik (Wnioskodawca), będący czynnym podatnikiem podatku VAT, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest przedstawicielem na Polskę Firmy z siedzibą w O. (Czechy), która jest uznanym i doświadczonym producentem sprzętu z dziedziny techniki kolejowej. Zadaniem Wnioskodawcy w Polsce jest wyszukiwanie klientów (rynków zbytu) i bieżąca obsługa księgowa i logistyczna realizowanych dostaw sprzętu kolejowego, kompleksowe organizowanie spotkań konsultacyjnych (w tym poprzez zorganizowanie bazy noclegowej) oraz podejmowanie wszelkich innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży wyrobów produkowanych przez firmę czeską. Wnioskodawca nie produkuje samodzielnie (jako polska firma) sprzętu kolejowego. Wszelki sprzęt który znajduje się w ofercie Wnioskodawcy jest produkowany przez Firmę z siedzibą w O., która posiada w tym zakresie odpowiedni potencjał osobowy, techniczny i technologiczny, potwierdzony stosownymi certyfikatami i referencjami. Ewentualny montaż, uruchomienie i wdrożenie produktu jest wykonywane przez personel należący bezpośrednio do Firmy z siedzibą w O. lub przez wynajętych podwykonawców. Bardzo rzadko zdarza się, że stroną umowy sprzedaży sprzętu kolejowego jest Wnioskodawca. W większości przypadków jako sprzedawca, w transakcji ze znalezionym przez Wnioskodawcę kontrahentem, występuje bezpośrednio podmiot czeski. Niemniej jednak w tego rodzaju transakcjach bierze również udział Wnioskodawca poprzez wykonywanie czynności związanych z przygotowaniem i bieżącą obsługą danej inwestycji (sprowadzeniem i organizacją montażu sprzętu u klienta końcowego) w zakresie organizacyjnym i biurowym.

Od kwietnia 2009r. Wnioskodawca prowadzi z czeską Firmą współpracę w oparciu o stosowną umowę pośrednictwa. Umowa ta zawiera m.in. następujące zapisy (Zleceniodawcą jest podmiot czeski a Zleceniobiorcą/ Pośrednikiem- Wnioskodawca):

„ § 1 ust. 2 w ramach niniejszej Umowy Pośrednik nie jest umocowany do zawierania jakichkolwiek umów w imieniu Zleceniodawcy. Zleceniodawca może jednak udzielić pośrednikowi stosownego pełnomocnictwa

Ust. 4. W okresie obowiązywania niniejszej umowy, pośrednik będzie pełnił rolę Generalnego Przedstawiciela Handlowego Zleceniodawcy w Polsce.

Ust. 5. Zleceniodawca udziela Pośrednikowi wyłączności na oferowanie jego wyrobów na terytorium Polski.

§ 3 ust.1

1\. Pośrednik będzie podejmował wszelkie działania mogące spowodować zwiększenie sprzedaży Wyrobów na terytorium Polski. Do obowiązków Pośrednika w tym zakresie będzie należało w szczególności:

1.  prowadzenie działań reklamowych oraz promocyjnych w odniesieniu do Wyrobów,
2.  nadzorowanie wykonania umów zawartych z udziałem Pośrednika, a w szczególności kontrolowanie terminowego dokonywania płatności przez kontrahentów Zleceniodawcy za nabyte Wyroby,
3.  informowanie Zleceniodawcy o sugestiach kontrahentów dotyczących jakości, ceny oraz warunków dostawy Wyrobów,
4.  niezwłoczne informowanie Zleceniodawcy o wszelkich reklamacjach dotyczących Wyrobów składanych przez kontrahentów,
5.  podejmowanie działań marketingowych mających na celu pozyskiwanie nowych kontrahentów dla zleceniodawcy,
6.  współdziałanie w przygotowywaniu ofert zleceniodawcy do przetargów,
7.  uczestnictwo w targach,
8.  informowanie Zleceniodawcy o wszelkich znanych mu działaniach podmiotów ferujących towary konkurencyjne w stosunku do Wyrobów,
9.  utworzenie zaplecza technicznego, pod kątem świadczenia usług montażowych bądź serwisowych,
10.  branie udziału w opracowywaniu i przygotowywaniu materiałów reklamowych, przekazywanie materiałów reklamowych do potencjalnych i obecnych kontrahentów Zleceniodawcy,
11.  przekazywanie na rzecz potencjalnych i obecnych kontrahentów Zleceniodawcy wszelkich uzupełniających informacji technicznych i handlowych,
12.  dokonywanie uzgodnień technicznych, pomiarów oraz wizji lokalnych miejsc potencjalnej zabudowy Wyrobów,
13.  tłumaczenie na język polski informacji i dokumentacji technicznych Wyrobów, pism jak również prowadzenie korespondencji z polskimi urzędami,
14.  załatwianie wszelkich formalności we właściwych polskich urzędach, związanych z certyfikacją, legalizacją i dopuszczeniem do ruchu produktów i urządzeń Zleceniodawcy,
15.  przygotowywanie i uczestnictwo Firm w prezentacjach, sympozjach, konferencjach oraz targach,
16.  nadzór techniczny (również BHP) podczas prowadzenia prac montażowych sprzedawanych przez Zleceniodawcę urządzeń w zakresie badania rynku, analiz rynkowych i technicznych
17.  opieka nad klientami wcześniej pozyskanymi w Polsce, bieżący z nimi kontakt, kontrola wyrobów i miejsc pracy oddanych do ruchu urządzeń( zwłaszcza będących w okresie gwarancyjnym),
18.  wyszukiwanie na rynku polskim atrakcyjnych jakościowo i cenowo źródeł dostaw towarów, części i podzespołów niezbędnych do produkcji Wyrobów oraz ich zakup na rzecz Zleceniodawcy,
19.  wyszukiwanie na rynku polskim podmiotów świadczących usługi, z których można skorzystać podzlecając im pewne zakresy prac montażowych, remontowych czy serwisowych,
20.  inne czynności, które zostaną zlecone Pośrednikowi w drodze zaakceptowanego przez obie strony pisemnego Aneksu do niniejszej umowy.”

Na mocy § 5 umowy w przypadku gdy Wnioskodawca nabędzie w Polsce (w imieniu własnym ale na rzecz kontrahenta czeskiego - w oparciu o powołany § 3 - w szczególności ust. 1 lit. i, l, p, r i s umowy) usługi lub towary, które następnie odsprzeda Kontrahentowi czeskiemu, ma prawo doliczyć do wartości sprzedaży tych towarów lub usług prowizję w wysokości nie większej niż 5% ich wartości brutto po jakiej zostały nabyte od podmiotu polskiego. Innymi słowy w przypadku gdy Wnioskodawca, w związku z wykonywaniem umowy pośrednictwa, nabędzie w Polsce jakieś towary lub usługi, których ostatecznym konsumentem będzie kontrahent czeski, ma prawo na nich zarobić (w ramach odsprzedaży tej samej usługi kontrahentowi czeskiemu) nie więcej niż 5% ich wartości zakupu. Wnioskodawca w ok. 90 % faktur stosuje prawo doliczenia prowizji. W nielicznych przypadkach (najczęściej w zakresie usług zakwaterowania w hotelach) prowizja nie jest doliczana (co nie wpływa na zakres odpowiedzialności Wnioskodawcy).

Najczęstszym rodzajem usług, które Wnioskodawca zakupuje w Polsce w imieniu własnym ale na rzecz kontrahenta Czeskiego (bo to on będzie ich ostatecznym konsumentem) są usługi hotelowe (zakup usług noclegowych) oraz zakup usług polegających na wykonaniu w Polsce robót związanych z infrastrukturą kolejową tj. położenie szyn, podkładów, położenie na torach płyt umożliwiających przejazd przez tory pojazdów kołowych (w tym wózków widłowych i dźwigów prowadzących załadunek na urządzenia kolejowe). W skład usług związanych z infrastrukturą kolejową wchodzą wyrównanie i utwardzenie terenu pod wykonanie szyn, podkładów oraz płyt, przeprowadzenie robót polegających na wykonaniu fundamentu (beton lub kruszywo) na którym zostaną położone podkłady, szyny i płyty kolejowe. Szyny i płyty kolejowe (położenie płyt ma na celu umożliwienie poruszania się po torowisku we wszystkich kierunkach pojazdów kołowych w tym w szczególności wózków widłowych i dźwigów załadowczych) są mocowane za pomocą kotw i śrub do podłoża (wykonanych podkładów osadzonych w gruncie lub betonowego fundamentu).

Przedmiotem zapytania ma być ustalenie miejsca opodatkowania i sposobu rozliczania pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem czeskim usług hotelowych i opisanych wyżej usług związanych z infrastrukturą kolejową, które nie są świadczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca zastrzega jednak że:

1.  w przypadku usług hotelowych - znajduje odpowiednie miejsce noclegowe, negocjuje ceny za nocleg, nadzoruje prawidłowe wykonanie umowy, odpowiada przed kontrahentem czeskim za prawidłowe wykonanie umowy, płaci za wykonaną usługę, zajmuje się również nadzorem nad wygodą i potrzebami bezpośrednio zakwaterowanej w hotelu osoby (nocujący pracownik kontrahenta czeskiego z problemami z kwaterunkiem zwraca się w pierwszej kolejności do Wnioskodawcy),
2.  w przypadku usług związanych z infrastrukturą kolejową - znajduje firmę świadczącą usługi tego rodzaju, negocjuje warunki umowy w tym ceny, nadzoruje wykonanie umowy, egzekwuje prawa i obowiązki, odpowiada przed kontrahentem czeskim za prawidłowe wykonanie umowy, płaci wykonawcy za wykonanie umowy.

W związku z powyższym zadano pytania:

1\. Czy prawidłowe jest przyjęcie sposobu rozliczenia z kontrahentem czeskim, gdzie Wnioskodawca na zakupione a następnie odsprzedawane usługi hotelowe i związane z infrastrukturą kolejową wystawia na kontrahenta faktury VAT tak jakby sam w całości wykonał te usługi, przy założeniu że wobec swojego kontrahenta ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wyświadczenie?

ewentualnie, na wypadek uznania stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1 za nieprawidłowe

2\. W jaki sposób powinno przebiegać prawidłowe rozliczanie świadczonych usług pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem czeskim, przy założeniu że Wnioskodawca płaciłby za zakupione usługi i jednocześnie posiadał uprawnienie do pobierania prowizji (narzutu administracyjnego) w wysokości do 5% wartości transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest przyjęcie sposobu rozliczenia polegającego na tym, że w pierwszej kolejności zakupuje on usługi od podmiotu trzeciego (faktura na Wnioskodawcę) a następnie odsprzedaje tę usługę kontrahentowi z Czech (faktura wystawiona przez Wnioskodawcę z polskim podatkiem na kontrahenta czeskiego), opodatkowując ją w Polsce.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie które nie jest dostawą towarów.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż w obecnym stanie prawnym warunkiem świadczenie usług nie jest konieczność osiągania zysku ale samo świadczenie za odpłatnością usługi co jest co do zasady opodatkowane stawką VAT, określoną w art. 41 ust. 1 ustawy.

Art. 15 ust. 1 ustawy, stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. Wnioskodawca wykonuje swoje usługi na podstawie umowy pośrednictwa, która ma charakter stałej współpracy.

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 28 powołanej Dyrektywy 2006/112/WE w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Wnioskodawca uważa, iż w zakresie opisanych w stanie faktycznym usług zakwaterowania w hotelach i usług związanych z infrastrukturą kolejową będzie odrębnym podatnikiem podatku VAT. Świadczy o tym chociażby fakt, że jego zadanie nie polega jedynie na kojarzeniu stron ale również sam odpowiada za prawidłowość wyświadczonych usług względem swojego kontrahenta czeskiego. Sam również dokonuje rozliczenia pieniężnego z bezpośrednimi wykonawcami a także ma prawo do naliczenia odpowiedniej prowizji. W obu przypadkach można więc uznać, że bezpośredni wykonawcy usługi stanowią podwykonawców dla usług których zorganizowania podjął się Wnioskodawca i za które ponosi odpowiedzialność.

Ad. Pytanie nr 2

Wnioskodawca twierdzi, iż prawidłowy jest przyjęty system rozliczeń, który został przedstawiony w pytaniu nr 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe

Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Z kolei art. 30 ust. 3 ustawy stanowi, że w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Z powyższego wysuwa się zasadniczy wniosek, dla podatku VAT bez znaczenia jest czy świadczona usługa została „wytworzona” przez usługodawcę samodzielnie też jest to usługa wcześniej zakupiona od podmiotu trzeciego a następnie odsprzedana ostatecznemu usługobiorcy gdyż w tym drugim przypadku usługę taką traktuje się tak jakby to sam odsprzedający wyświadczył usługę.

Przy czym aby dane świadczenie podlegało opodatkowaniem podatkiem VAT konieczne jest aby było świadczone przez podatnika VAT. Stosownie do art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na uwadze opis działalności Wnioskodawcy należy uznać, że prowadzi on działalność w sposób zorganizowany samodzielny i w sposób ciągły. Tym samym należy Wnioskodawcę uznać za podatnika podatku VAT z tytułu świadczonych usług, a tym samym usługi przez niego świadczone będą podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 106 ust. 1 podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22).

Mając na uwadze, że odsprzedaż przedmiotowych usług na gruncie ustawy o VAT stanowi nic innego jak „zwykłe” świadczenie usługi winno ono być udokumentowane fakturą VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie odpowiedź na drugie zadane pytanie stała się bezprzedmiotowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.