Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.26.2024.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-04-23
Teza: Możliwość odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej - adaptacja lokalu mieszkalnego do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Słowa kluczowe: ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

\- nieprawidłowe w zakresie możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku na zakup i montaż klimatyzacji oraz wydatku na zakup lustra łazienkowego,

\- prawidłowe w pozostałym zakresie.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

10 stycznia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 9 stycznia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami złożonymi 8 marca 2024 r. i 19 marca 2024 r. Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawczyni jest 28-letnią osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, ustalonej w dniu 28 sierpnia 2011 r. na czas nieokreślony występującej od 16 września 1995 r. Symbol przyczyny niepełnosprawności to … . Niepełnosprawność wystąpiła przed ukończeniem 16 roku życia. Po przebyciu …, aktualnie Wnioskodawczyni zmaga się ze skrzywieniem kręgosłupa, który powoduje bóle przy długotrwałym staniu, niestabilność kolana prawego, skrócenie prawej kończyny dolnej oraz prawej kończyny górnej. Wnioskodawczyni jest osobą pracującą na podstawie umowy o pracę, opodatkowaną w Polsce. W grudniu 2022 r. Wnioskodawczyni odebrała mieszkanie, a w 2023 r. zaczęła jego remont. Mieszkanie zakupiła z rynku pierwotnego. Planując remont brała pod uwagę zakup rzeczy tak, aby ułatwiały Jej poruszanie się (brak śliskich powierzchni) oraz łatwość w codziennym egzystowaniu (zamontowanie wanny zamiast prysznica). Na remont mieszkania Wnioskodawczyni nie dostała żadnego dofinansowania.

W uzupełnieniu wniosku złożonym 8 marca 2024 r. Wnioskodawczyni wskazała, że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w … . Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem mieszkania – odrębna nieruchomość. Wnioskodawczyni chciałaby w ramach ulgi odliczyć wydatki związane z zakupem urządzeń oraz montażem płytek oraz podłogi, ponieważ były wykonywane przez specjalistów. Wydatki zostały poniesione w 2023 r. Wymienione wydatki są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na imię i nazwisko Wnioskodawczyni. Płytki podłogowe, wanna, podłoga drewniana, klimatyzacja, baterie łazienkowe oraz kuchenne zostały zakupione tak, aby ułatwiały codzienne funkcjonowanie Wnioskodawczyni.

Sposób, w jaki urządzenia pomagają Wnioskodawczyni w życiu codziennym:

a) płytki – płytki podłogowe zostały wybrane tak, aby Wnioskodawczyni nie miała możliwości ślizgania się na nich, co ułatwia Jej pewność w chodzeniu przy niestabilnym kolanie,

b) wanna – w związku z problemem bólu kręgosłupa przy staniu, Wnioskodawczyni musiała zamontować wannę zamiast prysznica, aby kąpiel nie sprawiała problemu,

c) podłoga drewniana – podłoga drewniana, tak jak płytki podłogowe, zostały wybrane tak, aby Wnioskodawczyni nie miała możliwości poślizgnąć się na niej, co ułatwia poruszanie się po mieszkaniu przy niestabilności kolana,

d) klimatyzacja – w związku z alergią, Wnioskodawczyni musiała wybrać odpowiednią klimatyzację, która posiada również funkcję oczyszczania powietrza,

e) baterie łazienkowe oraz kuchenne – wybrane zostały modele, które ułatwiają Wnioskodawczyni funkcjonowanie, np. nie musi dźwigać wiadra z wodą, garnków, ponieważ może wykonać te czynności przy użyciu baterii, które mają wyciąganą wylewkę.

Zakup został sfinansowany w całości ze środków własnych. Wydatki Wnioskodawczyni chciałaby odliczyć od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c. Poniesione wydatki nie zostaną zwrócone Wnioskodawczyni w jakiejkolwiek formie.

W uzupełnieniu wniosku złożonym 19 marca 2024 r. Wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą pracującą na podstawie umowy o pracę, opodatkowaną w Polsce. Nieprawidłowo opisała wcześniej na jakiej podstawie chce odliczyć te koszty. Chciałaby te koszty zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Po analizie treści wniosku złożonego 10 stycznia 2024 r. oraz jego uzupełnień złożonych 8 marca 2024 r. i 19 marca 2024 r. mając na względzie zakres kompetencji przyznanej tut. organowi i treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa przyjęto, że Pani intencją było uzyskanie odpowiedzi na pytanie w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Pytanie**

Czy Wnioskodawczyni może odliczyć od dochodu poniższe zakupione produkty: płytki ścienne w łazience, płytki podłogowe, zestaw podtynkowy (muszla klozetowa), wanna, umywalka, zlew kuchenny, baterie łazienkowe (wanna oraz umywalka), bateria kuchenna, lustro łazienkowe, podłoga drewniana, klimatyzacja oraz czy może odliczyć od dochodu robociznę za wykonanie usług montażu podłogi, płytek, wanny.

**Pani stanowisko w sprawie**

Stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie jest takie, że koszty, które poniosła w związku z zakupem płytek, wanny, podłogi, klimatyzacji, baterii łazienkowych oraz kuchennych, związane były z przystosowaniem mieszkania do Jej potrzeb. Wybierając te przedmioty kierowała się jedynie tym, aby ułatwiały Jej funkcjonowanie w tym mieszkaniu. Dodatkowo płytki oraz podłoga wiązały się z dodatkowym kosztem tak, aby były one odpowiednio wykonane i aby nie miała problemów z korzystaniem z nich.

Poniżej Wnioskodawczyni przesyła informacje, dlaczego poszczególne rzeczy ułatwiają funkcjonowanie w życiu codziennym:

a) płytki podłogowe – Wnioskodawczyni musiała wybrać płytki pozwalające Jej na bezproblemowe chodzenie z przypadłością niestabilnego kolana, płytki matowe zapewniają Wnioskodawczyni mniejszą możliwość poślizgnięcia się niż płytki polerowane,

b) wanna – w związku ze skrzywieniem kręgosłupa, dłuższe stanie powoduje u Wnioskodawczyni ból pleców. W związku z tym, aby mieć komfort w trakcie mycia się, musiała zakupić wannę,

c) podłoga drewniana – tak jak w przypadku płytek, Wnioskodawczyni musiała dokonać tej decyzji w związku z niestabilnością kolana, co uniemożliwia Jej aktualnie poślizgnięcie się i ma pewność chodu; Wnioskodawczyni nie musi się martwić, czy idąc przez mieszkanie nie przewróci się,

d) klimatyzacja – w związku z alergią, Wnioskodawczyni musiała wybrać odpowiednią klimatyzację, która posiada również funkcję oczyszczania powietrza,

e) baterie łazienkowe oraz kuchenne – w związku ze skróceniem prawej części ciała (aktualnie prawa ręka Wnioskodawczyni jest ok. 10 cm krótsza niż lewa), nie ma w niej też porównywalnej ilości siły. Wynikiem tego był zakup odpowiednich baterii, aby Wnioskodawczyni nie musiała nosić garnków z wodą bądź wiadra z wodą, żeby umyć podłogę w mieszkaniu.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

\- adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (pkt 1);

\- zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego (pkt 3).

Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Stosownie do treści art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Należy zaznaczyć, że katalog wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniach opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, ustalonej w dniu 28 sierpnia 2011 r. na czas nieokreślony, występującej od 16 września 1995 r. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Symbol przyczyny niepełnosprawności to … . Aktualnie zmaga się Pani ze skrzywieniem kręgosłupa, który powoduje bóle przy długotrwałym staniu, niestabilność kolana prawego, skrócenie prawej kończyny dolnej oraz prawej kończyny górnej. Jest Pani osobą pracującą na podstawie umowy o pracę, opodatkowaną w Polsce. W grudniu 2022 r. odebrała Pani mieszanie, a w 2023 r. zaczęła remont mieszkania, które zakupiła z rynku pierwotnego. Jest Pani jedynym właścicielem mieszkania – odrębna nieruchomość. Planując remont, brała Pani pod uwagę zakup rzeczy tak, aby ułatwiały Jej poruszanie się (brak śliskich powierzchni) oraz łatwość w codziennym egzystowaniu (zamontowanie wanny zamiast prysznica). Na remont mieszkania nie dostała Pani żadnego dofinansowania. Chciałaby Pani w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć wydatki związane z zakupem, tj.: płytki ścienne w łazience, płytki podłogowe, zestaw podtynkowy (muszla klozetowa), wanna, umywalka, zlew kuchenny, baterie łazienkowe (wanna oraz umywalka), bateria kuchenna, lustro łazienkowe, podłoga drewniana, klimatyzacja oraz montażem podłogi, płytek oraz wanny. Wydatki zostały poniesione w 2023 r. Wymienione wydatki są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pani imię i nazwisko. Zakup został sfinansowany w całości ze środków własnych. Płytki podłogowe, wanna, podłoga drewniana, klimatyzacja, baterie łazienkowe oraz kuchenne zostały zakupione tak, aby ułatwiały Pani codzienne funkcjonowanie.

Odnosząc powyższe do zacytowanych powyżej przepisów należy wskazać, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, w tym m.in. wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Rozpatrując, czy wymienione wyżej wydatki mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu – „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też, w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań (budynków mieszkalnych), stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy wskazać, że w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.

W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.

Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi stawiane wspomnianym wydatkom”.

Z treści wniosku wynika, że planując remont brała Pani pod uwagę zakup rzeczy tak, aby ułatwiały Jej poruszanie się (brak śliskich powierzchni) oraz łatwość w codziennym egzystowaniu (zamontowanie wanny zamiast prysznica).

W związku z powyższym, w przedstawionej sprawie Pani wydatki, tj. zakup i montaż: płytek ściennych w łazience, płytek podłogowych, zestawu podtynkowego (muszla klozetowa), wanny, umywalki, zlewu kuchennego, baterii łazienkowych (wanna oraz umywalka), baterii kuchennej, podłogi drewnianej, poniesione na przystosowanie mieszkania, poprzez wyposażenie go do Pani indywidualnych potrzeb - stanowią wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z Pani niepełnosprawności.

Podkreślić należy, że odnosząc się do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że przepis ten nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Użyte w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne – mające cechy sprzętu, urządzeń i narzędzi indywidualnych, niezbędnych w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiającej tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności. Zakupiony sprzęt (urządzenie, narzędzie) powinien mieć indywidualny charakter, być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz ułatwiać wykonywanie czynności życiowych, ograniczenie których wynika z zakresu niepełnosprawności. Niewątpliwie zakup i montaż klimatyzatora będzie ułatwiał osobie niepełnosprawnej wykonywanie czynności życiowych, jednak jako urządzenie nie posiadające indywidualnych cech nie mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT (zob. np. wyrok NSA w Szczecinie z dnia 22.02.2001 r., sygn. SA/Sz 1985/99)”.

Zatem wydatki poniesione na zakup i montaż klimatyzacji, należy rozstrzygać przez pryzmat art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji, gdy zakup i montaż klimatyzacji odpowiada potrzebom wynikającym z niepełnosprawności podatnika lub osoby niepełnosprawnej będącej na jego utrzymaniu, to poniesione na ten cel wydatki można odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej (przy zachowaniu pozostałych warunków wynikających z przepisów).

W rozpatrywanej sprawie wskazała Pani, że jest 28-letnią osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, niepełnosprawność ustalona w dniu 28 sierpnia 2011 r. na czas nieokreślony, występująca od 16 września 1995 r. Niepełnosprawność wystąpiła przed ukończeniem 16 roku życia. Po przebyciu …, aktualnie zmaga się ze skrzywieniem kręgosłupa, który powoduje bóle przy długotrwałym staniu, niestabilność kolana prawego, skrócenie prawej kończyny dolnej oraz prawej kończyny górnej. Symbol przyczyny Pani niepełnosprawności to … .

Mając powyższe na uwadze, wydatek na zakup i montaż klimatyzacji, nie stanowi wydatku na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z Pani niepełnosprawności, dlatego poniesionych na ten cel wydatków nie może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Natomiast, odnosząc się do możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku na zakup lustra łazienkowego, nie wskazała Pani, że lustro łazienkowe wyróżnia się indywidualnymi cechami związanymi z Pani niepełnosprawnością. Należy więc stwierdzić, że mieści się ono w kategorii dóbr powszechnego użytku, z których w zwykły sposób korzystać może ogół osób, niezależnie od faktu ewentualnej niepełnosprawności. Lustro nie posiada cech indywidualnego przeznaczenia.

W sytuacji więc, gdy zakupione przez Panią lustro łazienkowe nie wyróżnia się indywidualnymi cechami związanymi z Pani niepełnosprawnością, to nie spełnia ono kryteriów „indywidualnego sprzętu” niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie stanowi wydatku na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z Pani niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy).

Podkreślić również należy, że aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.

Reasumując, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że poniesione przez Panią wydatki na zakup i montaż: płytek ściennych w łazience, płytek podłogowych, zestawu podtynkowego (muszla klozetowa), wanny, umywalki, zlewu kuchennego, baterii łazienkowych (wanna oraz umywalka), baterii kuchennej, podłogi drewnianej, jako związane z dostosowaniem mieszkania do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, stanowić będą wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania, przyczynią się bowiem do ułatwienia wykonywania codziennych czynności życiowych przez Panią.

Zatem powyższe wydatki, które Pani poniosła w 2023 r. na ww. adaptację, będą mogły zostać zaliczone do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie przez Panią. Tym samym, będzie Pani mogła odliczyć ww. wydatki od dochodu w zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego za rok podatkowy, w którym wydatki zostały poniesione przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, wydatki poniesione przez Panią na zakup i montaż klimatyzacji nie mieszczą się w dyspozycji przepisu art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem nie stanowią wydatku na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z Pani niepełnosprawności. W związku z tym, wydatków poniesionych na zakup i montaż klimatyzacji nie może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej w myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, wydatek poniesiony przez Panią na zakup lustra łazienkowego nie może być zaliczony do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1), pkt 3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczony od dochodu w ramach ulgi określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, ponieważ nie pozostaje w związku z rodzajem posiadanej przez Panią niepełnosprawności, jak również nie stanowi wydatku na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z Pani niepełnosprawności. W konsekwencji, wydatek poniesiony przez Panią na zakup lustra łazienkowego nie może zostać odliczony od dochodu w ramach ww. ulgi rehabilitacyjnej.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).