Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.97.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Określenie podstawy opodatkowania dla sprzedaży energii
wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej.
Słowa kluczowe: energia
energia-energia elektryczna
energia-źródło energii
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
gmina
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy określenia podstawy opodatkowania dla sprzedaży energii wyprodukowanej w
    instalacji fotowoltaicznej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest zarejestrowana jako czynny podatnik
    VAT. Przeważająca działalność Spółki to realizacja projektów budowlanych związanych
    ze wznoszeniem budynków (PKD (...)). Działalność gospodarczą Spółka prowadzi w
    nieruchomościach własnych.
    W maju 2023 r. została zamontowana na jednym z budynków Spółki instalacje
    fotowoltaiczną o mocy (...) kW. Została przyłączona do sieci A. Energia elektryczna z sieci
    fotowoltaicznej zużywana jest na potrzeby prowadzonej działalności Spółki. Zgodnie z
    przepisami wprowadzonymi nowelizacją z lipca 2022 r. Spółka rozliczana jest przez
    zakład energetyczny w nowym systemie prosumenckim opartym na tzw. Net-billingu.
    Zasady rozliczania w tym systemie regulują znowelizowane przepisy m.in. art. 4, art. 4b
    oraz art.4c Ustawy o OZE.
    Sprzedawca (w przypadku Wnioskodawcy A.) dokonuje na koncie Prosumenta (Spółki)
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wytworzonej w OZE wprowadzonej przez
    Prosumenta do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Powyższe rozliczenia dokonywane są na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii Prosumenta energii odnawialnej.
    Wartość środków należną Prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci
    określono w ustawie o OZE jako „depozyt prosumencki” którego dokładną definicje
    regulują przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE. Reasumując w net-billingu energia
    wprowadzona do sieci przeliczana jest na wartość pieniężną w złotówkach. Wartość ta
    trafia na wirtualne konto prosumenta, które prowadzi sprzedawca energii. Z tego konta
    prosument płaci za energię elektryczną pobraną z sieci. Jest to tak zwany „depozyt
    prosumencki”, który przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej.
    W dniu (...) grudnia 2024 r. Spółka otrzymała od sprzedawcy energii elektrycznej
    pierwszą fakturę z rozliczeniem depozytu za miesiąc maj 2023 r. data wystawienia
    faktury (...) listopada 2024 r. z terminem płatności 6 grudnia 2024 r.
    Dane zawarte na fakturze z A.:
    wartość netto (...) zł ; VAT (...) zł, wartość brutto (...) zł.
    Rozliczenie finansowe do zapłaty (...) zł – kwota brutto pomniejszona o (...) zł wartość
    energii wprowadzonej do sieci w maju 2023.
    Dane pomiarowe zawarte na fakturze:
    Data odczytu 31 maja 2023 r., pobór, ilość energii (...) kWh strefa szczytowa, (...) kWh strefa
    pozaszczytowa.
    Data odczytu 30 czerwca 2023 r., pobór, ilość energii (...) kWh strefa szczytowa, (...) kWh
    strefa pozaszczytowa.
    Data odczytu 31 maja 2023 r., wprowadzenie, ilość energii 0 kWh strefa szczytowa, (...)
    kWh strefa pozaszczytowa.
    Data odczytu 30 czerwca 2023 r. , wprowadzenie, ilość energii (...) kWh strefa szczytowa,
    (...) kWh strefa pozaszczytowa.
    Rozliczenie wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci.

    Data przypisania depozytu 31 maja 2023 r. rynkowa cena energii (...).
    Data przypisania depozytu 30 czerwca 2023 r. rynkowa cena energii (...).
    Spółka (Prosument) ma wątpliwości związane z wystawianiem faktury na zakład
    energetyczny. Dotyczą one tego co stanowi podstawę opodatkowania. Wg Spółki
    podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość ustalona jako iloczyn energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, przyjęta do wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu” i będzie
    to kwota (...) zł Spółka rozpoznała obowiązek podatkowy w dniu 6 grudnia 2024 r. czyli w
    dniu upływu terminu płatności.

## Pytanie

Czy podstawę opodatkowania będzie stanowiła wartość wskazana wyżej przez Spółkę,
    czyli kwota wynikająca z rozliczenia energii wprowadzonej do sieci, ilość x rynkowa cena
    energii przyjęta do wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej – art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE,
    tj. jako iloczyn sumy energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej i ceny rynkowej.
    Do podstawy opodatkowania Spółka przyjmuje wartość ustaloną jako iloczyn ilości energii
    wprowadzonej do sieci i ceny rynkowej energii w kwocie brutto - czyli (...) zł.
    Do ustalenia tej kwoty Spółka przyjęła wartości wskazane na fakturze w tabeli Dane
    pomiarowe ilość energii wprowadzonej 31 maja 2023 r. (...) kWh, 30 czerwca 2023 r. (...)
    kWh oraz rynkową cenę energii wskazaną w tabeli Rozliczenie: wartości energii
    wprowadzonej do sieci dla 31 maja 2023 r. stawka (...) dla 30 czerwca 2023 r. stawka (...).
    Z tego wynika wartość energii wprowadzonej do sieci (...) x (...) = (...) i (...) x (...) = (...) w
    sumie (...) zł, jak Spółka wskazała powyżej z uwzględnieniem podatku metodą „w stu”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
          zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
          elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
          osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
          zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a)prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
          elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
          mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego
          niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie
          stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej

          zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29
          czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:

      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Art. 4 ust. 5 ustawy o OZE:
      Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie
      wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę
      wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego
      miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z
      zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie
      rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na
      kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE:

      1. W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
        odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
        której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
        kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
      2. W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz
        pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i
        wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024
        r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest
        wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
        iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
        niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.

        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
        ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
        sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
        podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
        rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie
        umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
      1aa.Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
        zobowiązany.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wchodzą one w życie 2 lipca 2025 r.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar) przez podatnika, w tym energii
    wyprodukowanej
    z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla niej określonych.
    Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we
    własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
    działalności gospodarczej wynikający z ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi «działalność gospodarczą» w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to

    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady,
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w
    sprawie C 219/12.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną
    w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
    prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w
    poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc
    kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne
    oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy
    o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE
    i stanowi sumę iloczynów (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez tego prosumenta – oznaczonej w art. 4 ust. 2b
    symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b
    ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest jednocześnie
    prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi)
    wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy

      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z przepisu art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika również, że depozyt prosumencki pokazujący wartość
    środków należną prosumentowi za energię wprowadzoną do sieci (ilość energii i wartość
    tej energii) przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej,
    z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta. Jak
    wynika z treści art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wartość depozytu prosumenckiego dotycząca
    danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie
    prosumenckim służy więc do regulowania zobowiązań, natomiast nie wpływa na kwestię
    ustalania podstawy opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania.
    Wskazali Państwo, że w maju 2023 r. zamontowali Państwo na jednym z budynków
    instalacje fotowoltaiczną o mocy (...) kW. Została przyłączona do sieci A. Energia
    elektryczna z sieci fotowoltaicznej zużywana jest na potrzeby prowadzonej przez
    Państwa działalności.
    Rozliczanie następuje przez zakład energetyczny w nowym systemie prosumenckim
    opartym na tzw. Net-billingu.

    Sprzedawca (w tym przypadku A.) dokonuje na koncie Prosumenta (Państwa)
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wytworzonej w OZE wprowadzonej przez
    Prosumenta do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Powyższe rozliczenia dokonywane są na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii Prosumenta energii odnawialnej. Wartość środków należną Prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci określono w ustawie o OZE jako „depozyt
    prosumencki” którego dokładną definicje regulują przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o
    OZE. Reasumując w net-billingu energia wprowadzona do sieci przeliczana jest na
    wartość pieniężną w złotówkach. Wartość ta trafia na wirtualne konto prosumenta,
    które prowadzi sprzedawca energii. Z tego konta prosument płaci za energię
    elektryczną pobraną z sieci. Jest to tak zwany „depozyt prosumencki”, który
    przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej. W dniu
    (...) grudnia 2024 r. Spółka otrzymała od sprzedawcy energii elektrycznej pierwszą
    fakturę z rozliczeniem depozytu za miesiąc maj 2023 r. data wystawienia faktury (...)
    listopada 2024 r. z terminem płatności 6 grudnia 2024 r.
    Mają Państwo wątpliwości, czy podstawę opodatkowania stanowi kwota wynikająca z
    rozliczenia energii wprowadzonej do sieci, ilość x rynkowa cena energii przyjęta do
    wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu.
    Kwotę należną dla Państwa (Prosumenta) z tytułu dostawy energii elektrycznej, która jest
    wyprodukowana za pomocą instalacji fotowoltaicznej (OZE), stanowi wartość ustalona
    jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po
    zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny
    rynkowej) – jak stwierdzono powyżej - jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia
    wprowadzonej do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji OZE, obejmującą
    całość należnego Państwu świadczenia od zakładu energetycznego, którą – w celu
    określenia podstawy opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej
    dostawy podatku należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej
    do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu
    dostawy wprowadzonej przez Państwa energii elektrycznej wytworzonej w instalacji OZE,
    to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku oraz własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zaznaczyć należy, że w ramach wydawania interpretacji indywidualnych Organ nie
    dokonuje oceny prawidłowości dokonanych obliczeń.
    Organ zastrzega, że przedmiotem analizy i oceny nie była prawidłowość przedstawionych
    przez Państwa w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku obliczeń. Analiza i ocena
    takich obliczeń nie mieści się bowiem w zakresie postępowania o wydanie interpretacji
    indywidulanej. Podatek od towarów i usług oparty jest na metodzie samoobliczania, co
    oznacza, że podatnik zobowiązany jest do samodzielnego obliczenia podatku w związku z
    dokonaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Tym samym to podatnik ponosi

    odpowiedzialność za prawidłowość obliczenia należnego podatku, a weryfikacja tego
    obliczenia leży w kompetencjach innych organów podatkowych, które w ramach
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno#skarbowej, są
    uprawnione do takich działań.
    W interpretacji oparłem się na informacjach przedstawionych przez Państwa w opisie
    sprawy, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.