Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-115/16/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-29
Teza: Skutki podatkowe kwalifikacji usług prawniczych do przychodów z działalności wykonywanej osobiście
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność wykonywana osobiście; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód-źródła przychodu; umowa-umowa zlecenia; usługi-usługi prawnicze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2016 r. (data wpływu 5 lutego 2016 r.), uzupełnionym w dniu 20 kwietnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych kwalifikacji usług prawniczych do przychodów z działalności wykonywanej osobiście – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych kwalifikacji usług prawniczych do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od 10 września 2015 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność prawnicza (PKD 69.10.Z). Działalność tę Wnioskodawca prowadzi w ramach kancelarii radcy prawnego – pod własnym szyldem i firmą, we własnej siedzibie firmy.

Od stycznia 2016 r. Wnioskodawca ma zawartą umowę z Fundacją (zleceniodawcą), na mocy której jako zleceniobiorca zobowiązuje się do świadczenia za wynagrodzeniem nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach organizowanych przez zleceniodawcę punktów świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej, zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1255) oraz zgodnie z treścią aktów wykonawczych do tejże ustawy.

Jako zleceniobiorca Wnioskodawca oświadczył – w ramach współpracy z Fundacją – iż jest osobą uprawnioną zgodnie z ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej do świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej, tj. posiada uprawnienia wskazane w art. 5 ust. 1 lub w art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej – jest radcą prawnym, a także dodatkowo spełnia odrębny wymóg – jest magistrem prawa posiadającym 3-letnie doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej.

Fundacja, jako zleceniodawca, rozpatruje możliwość zawarcia z Wnioskodawcą nowej umowy zlecenie, zgodnie z którą Wnioskodawca realizowałby świadczenie usług w ramach umowy w postaci świadczenia za wynagrodzeniem nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach organizowanych przez zleceniodawcę i zaproponowanych Wnioskodawcy przez zleceniodawcę punktów świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej. Umowa miałaby mieć charakter umowy osobistej, między Fundacją a Wnioskodawcą jako osobą fizyczną (a nie kancelarią radcy prawnego), posiadającą uprawnienia do świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej. Umowa zlecenia nie byłaby zawierana z kancelarią radcy prawnego, a z samym radcą prawnym, co wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej, zakładającej zawarcie umowy o świadczenie usług z osobą fizyczną – m.in. osobą fizyczną będącą radcą prawnym. Praca Wnioskodawcy nie byłaby więc wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mimo, że zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności pokrywałyby się z nią.

W zawieranej umowie cywilnoprawnej znajdować się mają m.in. następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych czynności oraz ich wykonywanie z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  prace i wszelkie czynności Wnioskodawcy – zleceniobiorcy są wykonywane pod kierownictwem zlecającego oraz w siedzibie wskazanej przez zlecającego, wskazane będą także ramy czasowe świadczenia usług (w postaci wyznaczenia przez zleceniodawcę dni prowadzenia dyżurów w punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej wyznaczonym wnioskodawcy);
3.  umowa zawarta jest poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, a zleceniobiorca – Wnioskodawca za wykonywanie czynności będących przedmiotem umowy nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną przez siebie działalnością;
4.  zleceniobiorca (Wnioskodawca) będzie świadczyć usługi będące przedmiotem zlecenia w sposób niesamodzielny, bez ponoszenia odpowiedzialności przez zleceniobiorcę wobec osób trzecich, pod kierownictwem zleceniodawcy, na warunkach określonych przez zleceniodawcę i w siedzibie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej wskazanym mu przez zleceniodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przychody, które miałyby być uzyskiwane przez Wnioskodawcę na podstawie zmienionej umowy zlecenia w celu świadczenia określonych usług na rzecz innego podmiotu prawa, której zakres pokrywa się z przedmiotem prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, a z treści proponowanej umowy nie wynika, aby była ona zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą być kwalifikowane jako pochodzące ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 poz. 361 z późn. zm.), tj. z działalności wykonywanej osobiście z tytułu wykonywania usług świadczenia pomocy prawnej w ramach ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1255), na podstawie umowy zlecenia z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, osobą prawną i jej jednostką organizacyjną oraz jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej?
2.  Czy Wnioskodawca ma prawo opodatkować tak zawartą umowę zlecenie poza prowadzoną działalnością gospodarczą?
3.  Czy Wnioskodawca ma prawo zastosować zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 1, 2 i 3 tego przepisu:

1.  stosunek pracy,
2.  działalność wykonywana osobiście,
3.  pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową, wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową polegającą na poszukiwaniu rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust 1 pkt 1- 2 i 4-9

Natomiast w myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą, nie uznaje się czynności jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z kolei zgodnie z przepisem art. 13 pkt 8 lit. a powoływanej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą osoby prawnej jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskiwanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Wskazany powyżej przepis art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza z przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło uzyskiwane na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Kluczową rolę dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy ma okoliczność, czy zlecenia zawierane będą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Istotna jest więc treść umowy zlecenia, a zgodnie z zasadą swobody umów strony mogą w sposób dowolny ułożyć stosunek cywilnoprawny. Żadne szczególne przepisy podatkowe nie wprowadzają ograniczenia, zakazu wykonywania w ramach działalności wykonywanej osobiście tych samych czynności, które są przedmiotem działalności gospodarczej.

Wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów uzyskiwanych z zawartej umowy zlecenia ustawodawca pozostawił stronie stosunku cywilnoprawnego. Tym samym, jeżeli podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą zawiera umowę zlecenia w celu świadczenia określonych usług na rzecz innego podmiotu prawa, której zakres pokrywa się z przedmiotem prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, a z treści umowy nie wynika, aby była ona zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas przychody z tytułu takiej umowy mogą być kwalifikowane jako pochodzące ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z działalności wykonywanej osobiście. Wnioskodawca wskazuje także, że swoją działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego – prowadzi pod własnym adresem i pod własnym szyldem, bierze też pełną odpowiedzialność za świadczenie usług wobec swoich klientów.

Nieodpłatna pomoc prawna świadczona przez Wnioskodawcę w ramach systemu nieodpłatnej pomocy prawnej wskazanej w treści ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej jest dla niego usługą, za którą pobiera wynagrodzenie, jednak jako zleceniobiorca nie może on w ramach proponowanej mu umowy ze zleceniodawcą:

1.  wyznaczyć sobie samodzielnie miejsca wykonywania pracy w wybranym przez siebie punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej, a także nie może sobie samodzielnie wyznaczyć godzin pracy w punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej;
2.  umieścić szyldu prowadzonej przez siebie kancelarii radcy prawnego przed siedzibą wyznaczonego mu odgórnie przez zleceniodawcę punktu nieodpłatnej pomocy prawnej;
3.  wynająć na potrzeby swojej działalności gospodarczej – kancelarii radcy prawnego pomieszczenia przeznaczonego na prowadzenie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej wyznaczonego przez zleceniodawcę;
4.  ustalić wobec siebie jednostronnie wynagrodzenia za świadczone wobec klientów punktu nieodpłatnej pomocy prawnej (stawka wynagrodzenia ustalana jest przez Fundację – zleceniodawcę w zawieranej z Wnioskodawcą umowie zlecenie i jest stawką stałą, na której wysokość Wnioskodawca nie ma wpływu);
5.  traktować osób korzystających z usług punktu nieodpłatnej pomocy prawnej jako klientów prowadzonej przez siebie kancelarii radcy prawnego.

Godziny pracy Wnioskodawcy w ramach wskazanego przez Fundację punktu nieodpłatnej pomocy prawnej są wyznaczone przez Fundację jako zleceniodawcę i jednocześnie stronę porozumienia zawartego między powiatem a Fundacją (Wnioskodawca jest jedynie osobą wykonującą powierzone mu zlecenie jako osobie fizycznej i w przypadku niewywiązywania się z obowiązków, umowa ta może zostać mu wypowiedziana/rozwiązana). Fundacja zawarła porozumienia o powierzeniu prowadzenia jej punktów nieodpłatnej pomocy prawnej z kilkoma samorządami powiatowymi na mocy art. 11 ust. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, może on zawrzeć i opodatkować proponowaną mu umowę cywilnoprawną poza prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, pomimo pokrywających się przedmiotów umowy zlecenia i działalności gospodarczej. W tej sytuacji należy uznać, że źródłem przychodu jest wówczas działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, ma on także prawo zastosować w takiej sytuacji zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodu.

Wnioskodawca w swej analizie i swoim stanowisku kierował się linią dotychczasowego orzecznictwa podatkowego, np. stanowiskiem nr IPPB1/415-984/13-2/KS Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 listopada 2013 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów. Działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2) oraz działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3) stanowią odrębne źródła przychodów, a dochody uzyskiwane przez podatników z tych źródeł podlegają odmiennym zasadom opodatkowania.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje działalności wykonywanej osobiście przez określenie jej cech, lecz wskazuje w art. 13, jakiego rodzaju przychody kwalifikują się do tej działalności.

Są to m.in. – wskazane w treści art. 13 pkt 8 tej ustawy – przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
    1.  z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem zaliczenie przychodów do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków:

*   zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi,
*   umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,
*   umowa zlecenia lub umowa o dzieło nie zostanie zawarta w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W konsekwencji – co do zasady – do przychodów z działalności wykonywanej osobiście nie można zaliczyć przychodów uzyskanych przez podatnika na podstawie umów zlecenia w warunkach określonych w art. 5a pkt 6 ww. ustawy, których zakres pokrywa się z przedmiotem prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku, w którym zakres czynności wykonywanych w ramach umowy zlecenia jest identyczny z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej przychód uzyskany z tytułu tej umowy stanowi przychód z działalności gospodarczej.

Ostateczne przesądzenie do jakiego źródła przychodów należy zaliczyć przychody podatnika ze świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia, które pokrywają się z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej, możliwe jest tylko w konkretnym stanie faktycznym z uwzględnieniem przesłanek wskazanych w art. 5a pkt 6 oraz w art. 5b ust. 1 powoływanej ustawy. Każdy przypadek podlega w tym względzie odrębnej ocenie, albowiem nawet niewielkie różnice w przedstawionym zdarzeniu przyszłym mogą powodować odmienność skutków podatkowych jakie wywierają one na gruncie prawa podatkowego.

Natomiast w przypadku źródła przychodów – działalność gospodarcza, w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjęto regułę, że do tego źródła zaliczane są przychody podatnika, jeżeli prowadzi on działalność gospodarcza w warunkach określonych w tej ustawie, tj. zgodnie z definicją działalności gospodarczej obowiązującej dla celów podatku dochodowego.

Definicję działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego zawiera art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    1.  prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.

Uzupełnieniem definicji działalności gospodarczej są przesłanki negatywne, których łączne spełnienie wyklucza możliwość zaliczenia przychodów z działalności podatnika do źródła przychodów – działalność gospodarcza. Za działalność gospodarczą – w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z treści wyżej cytowanego przepisu art. 5b ust. 1 ww. ustawy wynika, że wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są wszystkie trzy przesłanki w nim wymienione.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W przypadku osoby, która uzyskuje przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy o dzieło lub umowy zlecenia przysługują koszty uzyskania przychodu wyliczone zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do jego treści koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Z treści przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (działalność prawnicza), którą wykonuje w ramach kancelarii radcy prawnego – pod własnym szyldem i firmą, we własnej siedzibie firmy. Wnioskodawca rozpatruje możliwość zawarcia umowy zlecenie z Fundacją (zleceniodawcą), na mocy której jako zleceniobiorca zobowiązuje się do świadczenia za wynagrodzeniem nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach organizowanych przez zleceniodawcę punktów świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej, zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1255) oraz zgodnie z treścią aktów wykonawczych do tejże ustawy. Umowa miałaby mieć charakter umowy osobistej, między Fundacją a Wnioskodawcą jako osobą fizyczną (a nie kancelarią radcy prawnego), posiadającą uprawnienia do świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej. Umowa zlecenia nie byłaby zawierana z kancelarią radcy prawnego, a z samym radcą prawnym, co wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej, zakładającej zawarcie umowy o świadczenie usług z osobą fizyczną – m.in. osobą fizyczną będącą radcą prawnym. Praca Wnioskodawcy nie byłaby więc wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mimo, że zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności pokrywałyby się z nią. W zawieranej umowie cywilnoprawnej znajdować się mają m.in. następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych czynności oraz ich wykonywanie z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; prace i wszelkie czynności Wnioskodawcy – zleceniobiorcy są wykonywane pod kierownictwem zlecającego oraz w siedzibie wskazanej przez zlecającego, wskazane będą także ramy czasowe świadczenia usług (w postaci wyznaczenia przez zleceniodawcę dni prowadzenia dyżurów w punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej wyznaczonym wnioskodawcy); umowa zawarta jest poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, a zleceniobiorca – Wnioskodawca za wykonywanie czynności będących przedmiotem umowy nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną przez siebie działalnością; zleceniobiorca (Wnioskodawca) będzie świadczyć usługi będące przedmiotem zlecenia w sposób niesamodzielny, bez ponoszenia odpowiedzialności przez zleceniobiorcę wobec osób trzecich, pod kierownictwem zleceniodawcy, na warunkach określonych przez zleceniodawcę i w siedzibie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej wskazanym mu przez zleceniodawcę.

Z przeanalizowanych powyżej regulacji prawnych wynika, że przepisy prawa podatkowego – co do zasady – nie zabraniają, czy też nie ograniczają podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą możliwości równoczesnego uzyskiwania przychodów z tytułu umów zlecenia, kwalifikowanych jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące uregulowania prawne stwierdzić należy, że uzyskiwanie przez Wnioskodawcę przychody z tytułu umowy zlecenia mogą stanowić przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zawarcie i realizacja tej umowy zlecenia w istocie nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej, wskazanych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, skoro przedmiotowa umowa zlecenia nie będzie zawarta w ramach działalności gospodarczej – to do przychodów osiągniętych z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przysługują koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej tutejszy organ informuje, że wydana została ona w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.