Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.980.2024.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, w
której wyliczony współczynnik wyniesie mniej niż 2% i uznanie
na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, że
współczynnik wynosi 0%.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
projekt-projekt pomocowy
proporcja
współczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących
    realizacji Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony współczynnik wyniesie mniej niż 2% i
    uznają Państwo na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, że współczynnik Państwa
    wynosi 0%. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. (dalej: Ośrodek lub Wnioskodawca) jest czynnym podatnikiem VAT.
    Ośrodek działa w szczególności na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 799), ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o
    ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2024 r. poz. 917) oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005
    r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1939).
    Do zadań Ośrodka należy prowadzenie działalności leczniczej w zakresie leczenia i
    rehabilitacji osób uzależnionych w ramach stacjonarnych i całodobowych świadczeń
    zdrowotnych innych niż świadczenia szpitalne oraz ambulatoryjnych świadczeń
    zdrowotnych.
    Ośrodek zamierza przystąpić do realizacji inwestycji pn. „...” (dalej: Inwestycja). Na
    realizację Inwestycji Ośrodek zamierza uzyskać dofinansowanie z Ministerstwa Zdrowia w
    zakresie dofinansowania zadań polegających na budowie, przebudowie, modernizacji lub
    doposażeniu infrastruktury strategicznej podmiotów wykonujących działalność leczniczą
    w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w zakresie opieka
    psychiatryczna i leczenie uzależnień, na podstawie umowy z Narodowym Funduszem
    Zdrowia w ramach Subfunduszu infrastruktury strategicznej.
    Ośrodek jako podmiot leczniczy realizuje świadczenia zdrowotne w ramach działalności
    leczniczej na podstawie zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia umów. Ośrodek
    wykonując ww. świadczenia traktuje je jako zwolnione z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18
    ustawy o VAT. Jednocześnie w ramach prowadzonej przez siebie działalności Ośrodek
    dokonuje tzw. sprzedaży mieszanej tj. świadczy usługi zarówno podlegające zwolnieniu z
    VAT (opisane powyżej), jak i usługi podlegające opodatkowaniu VAT (stawką 23% lub 8%).
    Ośrodek będzie wykorzystywać majątek, który powstanie w ramach Inwestycji, w sposób
    mieszany tj. do czynności opodatkowanych VAT i czynności opodatkowanych VAT lecz
    podlegających zwolnieniu z VAT. Jednocześnie Ośrodek nie będzie wykorzystywać
    majątku, który powstanie w ramach Inwestycji, do czynności niepodlegających ustawie o
    VAT. Ponadto Ośrodek nie będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej tj.
    przypisania danego wydatku związanego z realizacją Inwestycji wyłącznie do czynności
    opodatkowanych VAT lub opodatkowanych lecz zwolnionych z VAT.
    Mając na uwadze powyższe Ośrodek dokonał wyliczenia tzw. współczynnika VAT, o którym
    mowa w art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT. Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane
    dotyczące obrotu Ośrodka za 2023 r., proporcja wyniosła 1,35%.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT w przypadku gdy proporcja określona zgodnie
    z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

## Pytanie

Czy Ośrodek będzie miał prawo do odliczenia VAT od wydatków dotyczących realizacji
    Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony współczynnik, o którym mowa w art. 90 ust. 1-3
    ustawy o VAT, wyniesie mniej niż 2% i Ośrodek uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy o VAT, że współczynnik Ośrodka wynosi 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, Ośrodek nie będzie miał prawa do odliczenia VAT od wydatków
    dotyczących realizacji Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony współczynnik, o którym
    mowa w art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT, wyniesie mniej niż 2% i Ośrodek uzna na podstawie
    art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, że współczynnik Ośrodka wynosi 0%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      · pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT.
    Stosownie do cytowanych powyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego. Warunkiem umożliwiającym
    podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi

    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Stosownie do ust.
    2 ww. artykułu jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których
    mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty
    podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku
    do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
    zastrzeżeniem ust. 10.
    Jednocześnie w myśl art. 90 ust. 3 proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku
    z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Zgodnie z ust. 4
    ww. artykułu proporcję taką określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie
    obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego
    jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Jednocześnie w art. 90 ust. 9a wskazano, że przy ustalaniu ww. proporcji do obrotu nie
    wlicza się kwoty podatku.
    Jak zostało to wskazane w treści zdarzenia przyszłego Ośrodek jest czynnym podatnikiem
    VAT. W ramach swojej działalności polegającej na prowadzeniu działalności leczniczej w
    zakresie leczenia i rehabilitacji osób uzależnionych w ramach stacjonarnych i
    całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż świadczenia szpitalne oraz
    ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych Ośrodek dokonuje tzw. sprzedaży mieszanej tj.
    świadczy usługi zarówno podlegające zwolnieniu z VAT jak i usługi podlegające
    opodatkowaniu VAT (stawką 23% lub 8%).
    Ponadto Wnioskodawca będzie wykorzystywać majątek, który powstanie w ramach
    Inwestycji, w sposób mieszany tj. do czynności opodatkowanych VAT i czynności
    opodatkowanych VAT lecz podlegających zwolnieniu z VAT. Jednocześnie Ośrodek nie
    będzie wykorzystywać majątku, który powstanie w ramach Inwestycji, do czynności
    niepodlegających ustawie o VAT. Ponadto Ośrodek nie będzie w stanie dokonać tzw.
    alokacji bezpośredniej tj. przypisania danego wydatku związanego z realizacją Inwestycji
    wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub opodatkowanych lecz zwolnionych z VAT.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że w sytuacji, gdy nie jest możliwe
    wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do
    których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku
    naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z
    art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z
    którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie
    uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie
    przysługuje takie prawo.
    Wyliczona w ten sposób proporcja w oparciu o dane dotyczące obrotu Ośrodka za 2023 r.,
    wyniosła 1,35%.
    Jednocześnie, stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku gdy proporcja
    określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, w której wyliczony dla
    Ośrodka współczynnik, o którym mowa w art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT, wyniesie mniej niż
    2% i Ośrodek uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, że współczynnik
    Ośrodka wynosi 0% nie będzie miał on prawa do odliczenia VAT od wydatków dotyczących
    realizacji Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Ten ostatni
    przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy o VAT. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy o VAT:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy o VAT:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Na podstawie art. 90 ust. 4 ustawy o VAT:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Według art. 90 ust. 10 ustawy o VAT:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Należy również wskazać, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go, dla tej czynności, za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy będą mieli Państwo prawo do odliczenia VAT
    od wydatków dotyczących realizacji Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony współczynnik
    wyniesie mniej niż 2% i uznają Państwo na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, że
    współczynnik Państwa wynosi 0%.
    Jak wyżej wskazano decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku
    VAT, ma związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W każdym przypadku należy dokonać
    oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się
    skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności winien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności, tj.
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, tj. opodatkowanej i
    zwolnionej oraz działalności innej niż gospodarcza (niepodlegającej opodatkowaniu).
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą
    opodatkowaną.
    Podatnikowi nie przysługuje takie prawo przy nabyciu towarów i usług związanych ze
    sprzedażą niepodlegającą opodatkowaniu albo zwolnioną od podatku.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    W sytuacji gdy w ramach działalności gospodarczej, oprócz czynności opodatkowanych,
    występują także czynności zwolnione od podatku, celem obliczenia kwoty podatku
    naliczonego podlegającego odliczeniu zastosowanie znajdzie również proporcja, o której
    mowa w art. 90 ustawy o VAT.
    Następnie w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego (czynności opodatkowane) oraz związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje (czynności zwolnione) – zgodnie z art. 90 ust. 2
    ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku naliczonego według
    proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, jeżeli proporcja nie
    przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia
    podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej
    proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy będzie
    dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i
    nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    Jak wynika z treści wniosku jesteście Państwo czynnym podatnikiem VAT. Zamierzają
    Państwo przystąpić do realizacji inwestycji pn. „...”. Na realizację Inwestycji zamierzają
    Państwo uzyskać dofinansowanie z Ministerstwa Zdrowia na podstawie umowy z
    Narodowym Funduszem Zdrowia. Państwo jako podmiot leczniczy realizuje świadczenia
    zdrowotne w ramach działalności leczniczej na podstawie zawartych z Narodowym
    Funduszem Zdrowia umów. Państwo wykonując ww. świadczenia traktuje je jako
    zwolnione z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT. Będą Państwo
    wykorzystywać majątek, który powstanie w ramach Inwestycji, w sposób mieszany tj. do
    czynności opodatkowanych VAT i czynności opodatkowanych VAT lecz podlegających

    zwolnieniu z VAT. Jednocześnie nie będą Państwo wykorzystywać majątku, który
    powstanie w ramach Inwestycji, do czynności niepodlegających ustawie o VAT. Ponadto
    nie będą Państwo w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej tj. przypisania danego
    wydatku związanego z realizacją Inwestycji wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT
    lub opodatkowanych lecz zwolnionych z VAT. Dokonali Państwo wyliczenia tzw.
    współczynnika VAT, o którym mowa w art. 90 ust. 1 – ust. 3 ustawy o VAT. Wyliczona w
    oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu Państwa za 2023 r., proporcja
    wyniosła 1,35%.
    Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy prawa
    należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści wniosku – w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej będą Państwo wykorzystywać majątek, który powstanie w
    ramach Inwestycji do czynności opodatkowanych VAT i czynności podlegających
    zwolnieniu z VAT oraz nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania
    poniesionych wydatków odrębnie do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    czynności niedających takiego prawa, to będą Państwo mieli prawo do częściowego
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w związku z realizacją
    Inwestycji zgodnie z zasadami określonymi w art. 90 ustawy o VAT - w części w jakiej
    zakupione towary i usługi będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Prawo to
    będzie przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych
    wymienionych w art. 88 ustawy o VAT.
    Jednakże, skoro jak Państwo wskazali w opisie sprawy, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ponoszone wydatki na realizację Inwestycji będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz do czynności zwolnionych
    od podatku i wyliczają Państwo współczynnik struktury sprzedaży, o którym mowa w art.
    90 ust. 2 ustawy o VAT, a współczynnik ten za 2023 r. nie przekroczył 2%, to mają Państwo
    prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%, i nie dokonywać odliczenia podatku naliczonego.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji – w takiej sytuacji będą
    Państwo mieli prawo wyboru, czy będą Państwo dokonywać odliczenia w oparciu o
    wyliczoną proporcję, czy też zrezygnują z tego prawa i nie będą odliczać podatku
    naliczonego.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.