Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1154/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-18
Teza: skoro wszystkie zakupy towarów i usług objęte przedmiotowym wnioskiem – nie służą Wnioskodawcy do realizacji czynności opodatkowanych (nie generują po stronie Gminy obrotu opodatkowanego) ale są wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług zakupionych w związku z realizacją projektu Kompleksowego uzbrojenia terenów Strefy Aktywności Gospodarczej
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 16 grudnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację projektu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację projektu. Wniosek został uzupełniony pismem z 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 16 grudnia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 28 listopada 2014 r. znak: IBPP3/443-1154/14/MN.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 10 grudnia 2014 r. przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednostką samorządu terytorialnego, posiadającą osobowość prawną, będącą zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług („VAT”).

Miasto wykonuje szereg zadań z zakresu spraw publicznych o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżonych na rzecz innych podmiotów. W szczególności, Miasto wykonuje zadania własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej nałożone ustawami, a także może wykonywać zadania z zakresu właściwości powiatu, województwa i administracji rządowej na podstawie porozumień z tymi jednostkami samorządu terytorialnego.

Zgodnie z art. 7 ust. I ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r.. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy z zakresu (i) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, (ii) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu oraz (iii) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

W latach 2010–2013 Miasto zrealizowało projekt \`(...)\` dofinansowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, Oś priorytetowa 4 – Infrastruktura dla rozwoju gospodarczego. Działanie 4.3 – Tworzenie i rozwój stref aktywności gospodarczej, Schemat B: Strefy aktywności gospodarczej o powierzchni powyżej 20 ha („Projekt”). W ramach Projektu VAT został potraktowany przez Miasto jako koszt kwalifikowany.

Przedmiotem Projektu było uzbrojenie jednego zwartego terenu inwestycyjnego pod działalność gospodarczą o łącznej powierzchni 34,42 ha stanowiącego Strefę Aktywności Gospodarczej („SAG”). Projekt objął realizację następujących zadań:

1.  działań przygotowawczych tj. przygotowanie studium wykonalności, opracowanie programu funkcjonalno-użytkowego i dokumentacji projektowej,
2.  działań inwestycyjnych obejmujących budowę dróg wewnętrznych, parkingów i placów, sieci kanalizacji opadowej, sieci kanalizacji sanitarnej w SAG oraz poza SAG (mającej na celu odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacji miejskiej), sieci wodociągowej, a także rurociągu dla sieci teleinformatycznej („Infrastruktura”),
3.  działań pozostałych, do których należały: wykup gruntu, zarządzanie projektem, nadzór inwestorski oraz promocja projektu.

Celem ogólnym Projektu był rozwój społeczno-gospodarczy Miasta oraz poprawa życia mieszkańców przez stworzenie korzystnych warunków dla potencjalnych inwestorów do lokalizacji nowych inwestycji. Cele bezpośrednie Projektu to m.in. zapewnienie potencjalnym inwestorom dogodnych warunków do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SAG, zwiększenie dostępności do kompleksowo uzbrojonych terenów SAG, pozyskanie inwestorów, którzy lokalizując swoją działalność na terenie SAG przyczynią się do rozwoju gospodarczego gminy, a tym samym do aktywizacji zawodowej i stworzenia nowych miejsc pracy, co przyczyni się do poprawy poziomu życia mieszkańców.

Infrastruktura wybudowana w ramach Projektu stanowi własność Miasta. Bezpośredni nadzór nad utrzymaniem, konserwacją i właściwym wykorzystaniem wytworzonej Infrastruktury sprawuje Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej w B., który jest jednostką organizacyjną Miasta. Miasto nie wykorzystywało i nie będzie wykorzystywało Infrastruktury do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, np. odpłatnej dzierżawy.

Grunt zakupiony w ramach Projektu został nabyty przez Miasto bez VAT. W konsekwencji, przedmiotowy wniosek o interpretację nie dotyczy wydatków na jego nabycie.

Zgodnie z pierwotnymi założeniami Miasto sprzedaje działki znajdujące się na terenie SAG inwestorom.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że również pozostałe elementy realizowanego Projektu objęte przedmiotowym wnioskiem, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie zakupy towarów i usług objęte przedmiotowym wnioskiem nie były i nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT dokonywanymi przez Gminę.

Gmina, przystępując do realizacji inwestycji, działała z zamiarem wykorzystania efektów projektu (wybudowanej infrastruktury oraz pozostałych elementów projektu tj. studium wykonalności, opracowanego programu funkcjonalno-użytkowego i dokumentacji projektowej, oraz podejmowanych działań pozostałych, do których należały: zarządzanie projektem, nadzór inwestorski oraz promocja projektu) do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zakupy, które Wnioskodawca dokonuje w związku z realizacją opisanego we wniosku projektu są udokumentowane fakturami VAT, w których jako nabywca figuruje Wnioskodawca (Gmina).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Miastu przysługuje prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację Projektu, w szczególności budowę Infrastruktury?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację Projektu, w szczególności budowę Infrastruktury, ze względu na fakt, iż (i) Miasto realizując Projekt i nabywając niezbędne towary i usługi nie występowało w charakterze podatnika VAT oraz (ii) wydatki poniesione na realizację Projektu nie były i nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT Miasta.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. I Ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści powyższego przypisu wynika, że prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, (i) gdy odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz (ii) gdy towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, iż co do zasady organy władzy publicznej, w związku z realizacją nałożonych na nie zadań nie występują jako podatnicy VAT. Wyjątkowo, organy te mogą zostać uznane za podatników VAT w przypadku gdy wykonują czynności niemieszczące się w zakresie zadań własnych organu lub wykonują czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższego Miasto, w związku z realizacją nałożonych na nie zadań własnych, co do zasady nie występuje jako podatnik VAT. Konsekwentnie, czynności dokonywane przez Miasto w ramach wykonywania zadań własnych nie stanowią czynności podlegających VAT. Wyjątkowo opodatkowaniu VAT mogą podlegać czynności niestanowiące wykonywania zadań własnych Miasta lub czynności mieszczące się w ramach jego zadań własnych, ale dokonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

W tym względzie należy zauważyć, iż na mocy ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Miasta należą m.in. sprawy z zakresu (i) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, (ii) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu oraz (iii) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

W związku z tym, biorąc pod uwagę brzmienie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT Miasto z tytułu realizacji zadań własnych we wskazanym powyżej zakresie nie powinno występować jako podatnik VAT.

W tym zakresie należy zauważyć, iż czynności dokonywane przez Miasto w ramach Projektu, w szczególności budowa Infrastruktury, stanowiły zadania własne Miasta. Czynności te należy bowiem zaklasyfikować m.in. jako sprawy z zakresu gminnych dróg, ulic, placów gospodarki wodnej, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz ścieków komunalnych.

W rezultacie, w ocenie Wnioskodawcy Miasto nie może być uznane jako podatnik VAT z tytułu czynności dokonanych w ramach realizacji Projektu. Oznacza to, iż Wnioskodawca nie nabywał towarów i usług związanych z realizacją Projektu w charakterze podatnika VAT.

Dodatkowo, trzeba podkreślić, iż wybudowana Infrastruktura stanowi majątek Miasta i jest wykorzystywana do realizacji zadań własnych Miasta w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców Miasta, które nie podlegają VAT. Co więcej, jak zostało wskazane w stanie faktycznym Miasto nie wykorzystywało i nie będzie wykorzystywało Infrastruktury do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, np. odpłatnej dzierżawy.

W rezultacie, Infrastruktura służy Miastu wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT i tym samym nic jest oraz nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację Projektu, w szczególności budowę Infrastruktury, ze względu na fakt, iż (i) Miasto realizując Projekt i nabywając niezbędne towary i usługi nie występowało w charakterze podatnika VAT oraz (ii) wydatki poniesione na realizację Projektu nie były i nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT Miasta.

W ocenie Miasta powyższej konkluzji nie zmienia fakt, iż działki znajdujące się na terenie SAG podlegają sprzedaży na rzecz inwestorów.

Prawidłowość stanowiska Miasta w przypadkach zbliżonych do sytuacji Wnioskodawcy została potwierdzona w licznych interpretacjach podatkowych. Przykładowo, w interpretacji z 8 stycznia 2014 r. (nr IPTPP2/443-776/13-7/AW) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi zauważył, iż „Wnioskodawca, Jako jednostka samorządu terytorialnego, realizując zadanie polegające na doprowadzeniu mediów, tj. infrastruktury kanalizacyjnej i wodociągowej oraz na wybudowaniu alternatywnej drogi dojazdowej do przedmiotowych nieruchomości, wykonuje zadania własne, a zatem towary i usługi nabyte w ramach jego realizacji są związane z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. (\`(...)\`) Reasumując, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowych zadań inwestycyjnych, ponieważ poniesione wydatki na infrastrukturę kanalizacyjną i wodociągową oraz na drogę dojazdową związane są z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.” Tożsame stanowiska w zbliżonych stanach faktycznych zostały zaprezentowane m.in. w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 26 kwietnia 2012 r. (nr IBPP3/443-63/12/ASz) i z 16 października 2013 r. (nr IBPP3/443-900/13/ASz) oraz interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 4 kwietnia 2013 r. (nr ITPP2/443-877/13/EB) i z 21 sierpnia 2014 r. (nr ITPP2/443-698/14/AD).

Co więcej, poprawność stanowiska Miasta w zbliżonej sytuacji do przypadku Wnioskodawcy została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 965/11), w którym Sąd zauważył, iż „Reasumując stwierdzić trzeba, że gmina, budując drogę publiczną (gminną), nie występuje w charakterze podatnika VAT a poniesione w związku z tą budową wydatki nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych. Tym samym nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od kwoty podatku należnego. Takiego związku przyczynowo-skutkowego, nawet o charakterze pośrednim, nie można upatrywać w tym, że celem budowanej drogi jest zapewnienie dojazdu do działek, które gmina sprzedała prywatnym inwestorom, na których to działkach będzie prowadzona działalność gospodarcza i że wybudowanie drogi miało wpływ na cenę działek.”

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nadanym art. 1 pkt 38 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35), kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z przywołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura VAT, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług. Prawo to przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług (prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy). Zapewnia ono neutralność tego podatku dla podatników, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT w cenie nabywanych towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego obciążenia finansowego. Możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika. Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosowanie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), do zadań własnych Gminy należą sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w latach 2010–2013 Miasto zrealizowało projekt Kompleksowego uzbrojenia terenów Strefy Aktywności Gospodarczej przy ul. K. w B. dofinansowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, Oś priorytetowa 4 – Infrastruktura dla rozwoju gospodarczego. Działanie 4.3 – Tworzenie i rozwój stref aktywności gospodarczej, Schemat B: Strefy aktywności gospodarczej o powierzchni powyżej 20 ha.

Przedmiotem Projektu było uzbrojenie jednego zwartego terenu inwestycyjnego pod działalność gospodarczą o łącznej powierzchni 34,42 ha stanowiącego B. Strefę Aktywności Gospodarczej („SAG”). Projekt objął realizację następujących zadań:

1.  działań przygotowawczych tj. przygotowanie studium wykonalności, opracowanie programu funkcjonalno-użytkowego i dokumentacji projektowej,
2.  działań inwestycyjnych obejmujących budowę dróg wewnętrznych, parkingów i placów, sieci kanalizacji opadowej, sieci kanalizacji sanitarnej w SAG oraz poza SAG (mającej na celu odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacji miejskiej), sieci wodociągowej, a także rurociągu dla sieci teleinformatycznej („Infrastruktura”),
3.  działań pozostałych, do których należały: wykup gruntu, zarządzanie projektem, nadzór inwestorski oraz promocja projektu.

Infrastruktura wybudowana w ramach Projektu stanowi własność Miasta. Bezpośredni nadzór nad utrzymaniem, konserwacją i właściwym wykorzystaniem wytworzonej Infrastruktury sprawuje Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej w B., który jest jednostką organizacyjną Miasta. Miasto nie wykorzystywało i nie będzie wykorzystywało Infrastruktury do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, np. odpłatnej dzierżawy. Również pozostałe elementy realizowanego Projektu objęte przedmiotowym wnioskiem, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wszystkie zakupy towarów i usług objęte przedmiotowym wnioskiem nie były i nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT dokonywanymi przez Gminę. Gmina, przystępując do realizacji inwestycji, działała z zamiarem wykorzystania efektów projektu (wybudowanej infrastruktury oraz pozostałych elementów projektu tj. studium wykonalności, opracowanego programu funkcjonalno-użytkowego i dokumentacji projektowej, oraz podejmowanych działań pozostałych, do których należały: zarządzanie projektem, nadzór inwestorski oraz promocja projektu) do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację projektu.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą opodatkowaną implikującą po stronie Wnioskodawcy podatek należny.

Należy zauważyć, że prawo do odliczenia powstaje jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W przypadku gminy opisany powyżej mechanizm znajduje pełne zastosowanie. By prawo do odliczenia powstało, gmina musi wykorzystywać nabyte dobra do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W tym miejscu trzeba jednak zaznaczyć, że za wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, gmina działająca jako organ władzy publicznej nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).

Uwzględniając więc unormowanie zawarte w powołanym na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w odniesieniu do zakupów związanych z infrastrukturą drogową wraz z oświetleniem, chodnikami i miejscami postojowymi, monitoringiem terenów inwestycyjnych oraz siecią kanalizacji deszczowej, nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentującej te zakupy. Z przedstawionego przez Gminę opisu sprawy jednoznacznie wynika, że wszystkie zakupy towarów i usług objęte przedmiotowym wnioskiem nie były i nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT dokonywanymi przez Gminę. Gmina, przystępując do realizacji inwestycji, działała z zamiarem wykorzystania efektów projektu (wybudowanej infrastruktury oraz pozostałych elementów projektu tj. studium wykonalności, opracowanego programu funkcjonalno-użytkowego i dokumentacji projektowej, oraz podejmowanych działań pozostałych, do których należało: zarządzanie projektem, nadzór inwestorski oraz promocja projektu) do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, skoro wszystkie zakupy towarów i usług objęte przedmiotowym wnioskiem – nie służą Wnioskodawcy do realizacji czynności opodatkowanych (nie generują po stronie Gminy obrotu opodatkowanego) ale są wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług zakupionych w związku z realizacją projektu Kompleksowego uzbrojenia terenów Strefy Aktywności Gospodarczej przy ul. K.w B..

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.