Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-148/09-3/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-05
Teza: Jak Wnioskodawca powinien rozliczyć podatek jeśli jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji tych osób? Czy należy pobrać 20% ryczałt, czy zastosować zasady ogólne lub też umowy te nie podlegają opodatkowaniu? - w kontekście umowy o dzieło i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z RFN.
Słowa kluczowe: Niemcy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; rezydencja; rezydencja-certyfikat rezydencji; rezydent podatkowy; umowa-umowa o dzieło; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; umowa-umowa zlecenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Domu Kultury reprezentowanego przez (…), przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2009 r. (data wpływu – 12 lutego 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2009 r. (data wpływu – 26 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Natomiast w dniu 24 lutego 2009 r. Wnioskodawca pismem z dnia 23 lutego 2009 r. (data wpływu – 26 lutego 2009 r.), przesłał do tut. organu kopię przelewu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, jako uzupełnienie do przedmiotowej sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach swej działalności statutowej organizuje warsztaty muzyczne, na których zatrudnia muzyków obcokrajowców, w celu prowadzenia konsultacji muzycznych na podstawie umowy o dzieło. Muzycy posiadają certyfikaty rezydencji i przedstawiają je Zainteresowanemu. Strona dodała, że jest w ich posiadaniu. Ponadto wyjaśniono, że artyści są mieszkańcami Republiki Federalnej Niemiec. Czas, w którym wykonywana jest praca przez te osoby dla Wnioskodawcy to okres 2 tygodni.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jak Wnioskodawca powinien rozliczyć podatek jeśli jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji tych osób?
2.  Czy należy pobrać 20% ryczałt, czy zastosować zasady ogólne lub też umowy te nie podlegają opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ chodzi o umowę o dzieło (art. 13 pkt 8 lit a updof) wykonywaną osobiście w ramach wolnego zawodu, przychód z tego tytułu opodatkowany jest wyłącznie w Republice Federalnej Niemiec i nie podlega zatem opodatkowaniu w Polsce. Ma bowiem tutaj zastosowanie umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnego opodatkowania, która definiuje wolny zawód albo inną działalność o samodzielnym charakterze jako m.in. samodzielnie wykonywaną działalność artystyczną, wychowawczą lub oświatową. Wnioskodawca nie ma zatem obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku, musi natomiast sporządzić i przesłać informację IFT-1 (art. 42 ust. 6 updof).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Stosownie do treści art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 13 pkt 8 lit.a) cytowanej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do treści art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż płatnicy są również zobowiązani przesłać nierezydentom oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne nie mające w Polsce miejsca zamieszkania IFT-1R – w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym lub do dnia zaprzestania działalności.

Natomiast na pisemny wniosek cudzoziemca, w związku z zamiarem opuszczenia przez niego Polski, płatnik ma obowiązek w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku sporządzić imienną informację IFT-1, którą przesyła podatnikowi i urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Niezależnie od tego, w terminie do końca lutego sporządza dodatkowo IFT-1R (art. 42 ust. 2 pkt 4).

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 Konwencji z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (DZ. u. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 ww. Konwencji określenie "wolny zawód" obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub edukacyjną, jak również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, adwokatów i radców prawnych, inżynierów, architektów, dentystów, doradców podatkowych i biegłych rewidentów.

W przedmiotowej sprawie, z opisu stanu faktycznego wynika, że muzycy z Niemiec posiadający certyfikat rezydencji wykonują w Polsce dla Wnioskodawcy prace na umowę o dzieło. Praca ta wykonywana jest przez okres 2 tygodni.

Zatem mając na uwadze zaprezentowany we wniosku stan faktyczny oraz uregulowania prawne w tym zakresie stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru podatku dochodowego od wypłaconych wynagrodzeń uzyskanych przez muzyków z Niemiec z tytułu umów o dzieło w ramach tzw. wolnego zawodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.