Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.628.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Wzajemne roszczenia stron związane z zawarciem umowy
kredytu; wypłata przez bank określonej kwoty, zwrot kosztów
procesowych.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty procesowe
kredyt
roszczenia
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.
    p.d.o.f.”). Zawarła Pani z (...) z siedzibą w (...) (dalej: „Bank”) umowę nr (...) o kredyt
    hipoteczny dla osób fizycznych (dalej: „Umowa Kredytu”), waloryzowany kursem CHF, na
    własne cele mieszkaniowe.
    Zarówno w chwili udzielania Kredytu jak i obecnie, Bank jest podmiotem uprawnionym do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie
    takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym. Zabezpieczeniem Kredytu była hipoteka kaucyjna na
    nieruchomości należącej do Pani, a sfinansowanej ze środków pochodzących z Kredytu.
    Nieruchomość nabyta ze środków pochodzących z Kredytu służy zaspokojeniu Pani
    potrzeb mieszkaniowych (lokal mieszkalny).
    Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z
    rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie
    spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.
    Wniosła Pani przeciwko Bankowi pozew dotyczący stwierdzenia nieważności (trwałej
    bezskuteczności) Umowy Kredytu oraz zapłatę (dalej: „Roszczenie Kredytobiorcy”). Sąd I
    instancji zasądził od Banku na Pani rzecz zwrot świadczeń spełnianych przez Panią w
    wykonaniu Umowy Kredytu, uznając ją za nieważną. Obecnie postępowanie sądowe toczy
    się przed Sądem Apelacyjnym w (...).
    Z kolei Bank wniósł przeciwko Pani pozew o zapłatę kwoty odpowiadającej kapitałowi
    wypłaconemu przez Bank na podstawie Umowy Kredytu (dalej: „Roszczenie Banku”).
    Postępowanie zainicjowane pozwem Banku toczy się przed Sądem Okręgowym w (...).
    Obecnie otrzymała Pani od Banku propozycję zawarcia ugody (dalej: „Ugoda”), której
    celem ma być przede wszystkim uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron
    związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez
    potrącenie wzajemnych roszczeń, tj. Roszczenia Kredytobiorcy przeciwko Bankowi o
    zapłatę – zwrot wpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych oraz Roszczenia
    Banku przeciwko Pani o zwrot wypłaconego kapitału Kredytu. W ramach ewentualnej
    Ugody rozważane jest:
    (1) Przeliczenie całej kwoty Pani Roszczenia na PLN;
    (2) Dokonanie potrącenia Pani Roszczenia z Roszczeniem Banku, w wyniku czego
    wierzytelności te umorzą się wzajemnie do wysokości wierzytelności niższej, tj.
    wierzytelności Banku;
    (3) Wypłata przez Bank na Pani rzecz, pozostałej po potrąceniu kwoty Pani Roszczenia, tj.
    kwoty 967.611.50 PLN (dalej: „Kwota 1”);
    (4) Dokonanie przez Bank zwrotu na Pani rzecz kwoty 18.900,00 PLN tytułem zwrotu
    kosztów zastępstwa procesowego (dalej: „Kwota 2”).
    Nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej niż opisana we Wniosku.
    Pytania
    Czy w przedstawionym we Wniosku stanie faktycznym:
    1. Wypłata przez Bank na Pani rzecz Kwoty 1 stanowić będzie dla Pani przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 18.900,00 PLN (Kwota 2) stanowić
    będzie dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?

    Pani stanowisko w sprawie
    (1) W Pani ocenie, w związku z wypłatą przez Bank na Pani rzecz Kwoty 1 nie powstanie po
    Pani stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    (2) W Pani ocenie, w związku z wypłatą przez Bank na Pani rzecz Kwoty 2 nie powstanie po
    Pani stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    (3) W Pani ocenie, w związku z wypłatą przez Bank na Pani rzecz Kwoty 1 oraz Kwoty 2
    ewentualny przychód podlegałby opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przyjmuje się, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o
    charakterze definitywnym, bezzwrotnym. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f.
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie
    majątkowe (czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu
    lub w naturze, czy to w wyniku zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).
    Kwota 1 którą Bank zwróciłby Pani w wykonaniu Ugody, stanowić będzie częściowy zwrot
    środków wcześniej wpłaconych przez Panią do Banku w wykonaniu Umowy Kredytu.
    Skoro zatem wypłata przez Bank Kwoty 1 stanowić będzie zwrot środków nadpłaconych
    przez Panią ponad faktyczne saldo Kredytu, to ich zwrot przez Bank nie spowoduje po
    Pani stronie przyrostu majątkowego, a jedynie wypłatę (zwrot) środków, które wcześniej
    zostały zapłacone na rzecz Banku. Tym samym otrzymanie od banku Kwoty 1 nie
    spowoduje powstania po Pani stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Ad 2.
    Pani zdaniem, Kwota 2 otrzymana od Banku tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego nie będzie stanowiła dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.
    f. Zwrot ten ma na celu częściowy zwrot poniesionych wcześniej przez Panią wydatków na
    dochodzenie roszczeń przeciwko Bankowi, w tym wydatków związanych z ustanowieniem
    profesjonalnego pełnomocnika. Jako rekompensata poniesionych wcześniej wydatków,
    kwota otrzymana od Banku nie spowoduje przyrostu majątkowego dla Pani. Tym samym
    jej otrzymanie od Banku nie będzie skutkowało powstaniem po Pani stronie przychodu do
    opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze lub innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy

    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy
    Kodeks cywilny. Potrącenie jest jednym ze sposobów dokonywania rozliczeń, które polega
    na wzajemnym umorzeniu dwóch wierzytelności. W myśl art. 498 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia, wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do potrącenia wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód
    podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy doszłoby do częściowej
    kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z pozostałej części długu.
    Zatem, uregulowanie przez Bank – w sposób wynikający z zawartej ugody, tj. częściowo w
    drodze potrącenia wzajemnych roszczeń a częściowo przez zapłatę na Pani rzecz
    określonej kwoty – zobowiązania do zwrotu świadczeń spełnionych przez Panią jako
    Kredytobiorcę w wykonaniu Umowy kredytu, nie będzie powodowało powstania
    przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymana przez Panią kwota będzie de facto zwrotem zapłaconych Bankowi kwot. Nie
    ma zatem podstaw, aby zwróconą przez bank kwotę uznać za przychód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Tym samym
    nie będzie Pani miała obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.
    W kwestii opodatkowania otrzymanej przez Panią kwoty tytułem zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego, wskazuję, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody otrzyma Pani od banku zwrot kosztów
    zastępstwa procesowego.
    W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na podstawie art. 96 ww. ustawy:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie
      postanowiły inaczej.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
    cywilnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 959 ze zm.):
      Koszty sądowe obejmują opłaty i wydatki.
    W myśl natomiast art. 5 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Wydatki obejmują w szczególności wynagrodzenie należne innym osobom lub
      instytucjom oraz zwrot poniesionych przez nie kosztów.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Panią kosztów w związku z
    postępowaniem sądowym („inne uiszczone kwoty”, tj. opłaty sądowe, wynagrodzenie
    prawnika, wynagrodzenia radcy podatkowego) – do wysokości faktycznie poniesionych
    przez Panią wydatków – nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

    Z wniosku wynika, że obecnie poniosła Pani wydatki ze swoich środków pieniężnych:
    wydatki na dochodzenie roszczeń przeciwko bankowi, w tym wydatki związane z
    ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego
    w kwocie 18.900,00 PLN będzie stanowił zwrot faktycznie poniesionych wydatków.
    W takim wypadku kwota ta będzie stanowić jedynie zwrot poniesionych wcześniej
    wydatków – nie będzie więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów
    podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego będzie
    obojętna podatkowo.
    W konsekwencji zwrot poniesionych przez Panią kwot nie będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.