Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-544/15-2/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-12-03
Teza: opodatkowanie odszkodowania wypłaconego na mocy ugody sądowej
Słowa kluczowe: odszkodowania; ugody-ugoda sądowa; umowa-rozwiązanie umowy; umowa-umowa o pracę; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2015 r. (data wpływu 7 września 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania odszkodowania wypłaconego na mocy ugody sądowej:

*   na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych **– jest prawidłowe;**

*   na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania odszkodowania wypłaconego na mocy ugody sądowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W złożonym zeznaniu rocznym PIT-37 za 2014 r. Wnioskodawca ujął na podstawie otrzymanej od płatnika informacji PIT-11 odszkodowanie wraz z zaliczką na podatek dochodowy, wypłacone Wnioskodawcy na podstawie zawartej ugody sądowej. Odszkodowanie to zgodnie z Kodeksem Pracy przysługuje na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu i złożonego w tym trybie wypowiedzenia umowy o pracę przez pracownika. Po przeanalizowaniu przepisów, zasięgnięciu informacji w Krajowej Informacji Podatkowej oraz miejscowym Urzędzie Skarbowym, Wnioskodawca doszedł do wniosku, że odszkodowanie takie winno korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w dniu 27 kwietnia 2015 r. Wnioskodawca złożył korektę rozliczenia

PIT-37 za rok podatkowy 2014 wraz z pismem wyjaśniającym. Wnioskodawca skorygował ujęcie odszkodowania w przychodach mimo otrzymanego PIT-11 od płatnika (firmy … sp. z o.o.).

Z uwagi na dopuszczanie się wobec Wnioskodawcy przez Jego byłego pracodawcę ciężkiego naruszania podstawowych obowiązków w zakresie terminowego wypłacania wynagrodzenia, Wnioskodawca wypowiedział umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu Pracy, żądając również na mocy tego artykułu przysługującego Mu odszkodowania. Z powodu uchylania się Pracodawcy od podejmowania od Wnioskodawcy korespondencji, został skierowany przez Wnioskodawcę do Sądu pozew o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11. Podczas rozprawy w dniu 3 lutego 2014 r. doszło do zawarcia ugody przed Sądem, zawartej w Protokole sygn. akt …, która w punkcie IV przedstawia treść „pozwany … Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … zobowiązuje się do zapłaty na rzecz powoda … kwoty 5.500,00 zł (pięć tysięcy pięćset złotych) tytułem odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy o pracę, płatną w terminie 14 dni od dnia zawarcia ugody wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności.” Firma … przekazała kwotę odszkodowania potrącając zaliczkę na podatek dochodowy i wystawiając Informację PIT-11. Pierwotnie Wnioskodawca ujął, za dokumentem PIT-11, odszkodowanie w rozliczeniu rocznym PIT-37, jednak uważa On, że otrzymane odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego wysokość oraz zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, tj. Kodeksu Pracy lub alternatywnie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b, bowiem w sprawie nie wystąpiły warunki wyłączające ze zwolnienia, tj. zgodnie z treścią ugody nie było to świadczenie stanowiące rekompensatę, ani zadośćuczynienie za utracone korzyści oraz nie było otrzymane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W konsekwencji od kwoty ww. odszkodowania płatnik nie miał obowiązku obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek, a tym samym Wnioskodawca nie powinien ujmować go w rocznym rozliczeniu podatkowym. Dlatego też Wnioskodawca złożył korektę rozliczenia rocznego PIT-37 z uwagi na fakt zwolnienia przedmiotowego z opodatkowania wypłaconych kwot odszkodowań stosownie do przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 55 § 11 Kodeksu Pracy oraz w związku z zawartą przed Sądem ugodą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy (stosownie do przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 55 § 11 Kodeksu Pracy oraz zawartą przed Sądem ugodą) Wnioskodawca zachował się prawidłowo nie ujmując w złożonej korekcie rozliczenia rocznego PIT-37 za 2014 r. wypłaconej kwoty odszkodowania uzyskanego w związku z art. 55 § 11 Kodeksu Pracy i na podstawie zawartej ugody?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacone Mu odszkodowanie na podstawie zawartej ugody sądowej, w ślad złożonego pozwu o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez wypowiedzenia, z uwagi na ciężkie naruszania przez pracodawcę swoich obowiązków wobec pracownika przez nieterminowe wypłacanie wynagrodzenia, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Były pracodawca dopuszczał się wobec Wnioskodawcy jako pracownika ciężkiego naruszenia swoich obowiązków poprzez niewypłacanie w terminie wynagrodzeń. Na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu Pracy Wnioskodawca złożył w dniu 2 września 2013 r. pismo o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia zawierające również żądanie wypłacenia przysługującego odszkodowania na podstawie tego samego przepisu. Z powodu uchylania się Pracodawcy od podjęcia pisma, sprawa znalazła finał w Sądzie. W dniu 3 lutego 2014 r. przed Sądem Rejonowym … w …została rozpoznana sprawa z powództwa Wnioskodawcy przeciwko byłemu pracodawcy … Sp. z o.o., o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez wypowiedzenia i zawarta została ugoda.

Odszkodowanie z tytułu zadośćuczynienia wypłacone przez pracodawcę wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw, a konkretnie z przepisu art. 55 § 11 Kodeksu Pracy (takie stanowisko ujęte jest w interpretacji nr IPPB2/415-1296/08-2/JK oraz nr ITPB2/415-282/14/IB).

Przyznane odszkodowanie zostało Wnioskodawcy przekazane po potrąceniu zaliczki na podatek dochodowy i umieszczone w PIT-11 wystawionym przez płatnika … sp. z o.o.

W rocznym zeznaniu PIT-37 Wnioskodawca ujął te dane, jednak po przeanalizowaniu przepisów i zasięgnięciu opinii w Krajowej Informacji Podatkowej oraz miejscowym Urzędzie Skarbowym doszedł On do wniosku, że odszkodowanie wypłacone w związku z art. 55 § 11 i zawartą ugodą powinno korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i Wnioskodawca złożył korektę rozliczenia PIT-37 za 2014 r. to uwzględniającą. Z treści ugody sądowej wynika, że ustalone świadczenie pieniężne ma charakter odszkodowania, więc na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych również powinno korzystać ze zwolnienia z opodatkowania, bowiem nie wystąpiły warunki wyłączające ze zwolnienia. Wnioskodawca nadmienia, że nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą i nie są to korzyści, które mógłby Wnioskodawca osiągnąć, gdyby Mu szkody nie wyrządzono, a jest ono rekompensatą za rozwiązanie stosunku pracy wynikające z przepisów Kodeksu Pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania odszkodowania wypłaconego na mocy ugody sądowej:

*   na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych **– jest prawidłowe;**

*   na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych **– jest nieprawidłowe**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z poźn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na mocy art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Takim przychodem jest również przedmiotowe odszkodowanie wynikające z ugody sądowej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w złożonym zeznaniu rocznym PIT-37 za 2014 r. Wnioskodawca ujął na podstawie otrzymanej od płatnika informacji PIT-11 odszkodowanie wraz z zaliczką na podatek dochodowy, wypłacone Wnioskodawcy na podstawie zawartej ugody sądowej. Odszkodowanie to zgodnie z Kodeksem Pracy przysługuje na podstawie art. 55 § 11 i złożonego w tym trybie wypowiedzenia umowy o pracę przez pracownika. Po przeanalizowaniu przepisów, zasięgnięciu informacji w Krajowej Informacji Podatkowej oraz miejscowym Urzędzie Skarbowym, Wnioskodawca doszedł do wniosku, że odszkodowanie takie winno korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w dniu 27 kwietnia 2015 r. złożył korektę rozliczenia PIT-37 za rok podatkowy 2014, wraz z pismem wyjaśniającym. Wnioskodawca skorygował ujęcie odszkodowania w przychodach mimo otrzymanego PIT-11 od płatnika. Z uwagi na dopuszczanie się wobec Wnioskodawcy przez Jego byłego pracodawcę ciężkiego naruszania podstawowych obowiązków w zakresie terminowego wypłacania wynagrodzenia, Wnioskodawca wypowiedział umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu Pracy, żądając również na mocy tego artykułu przysługującego Mu odszkodowania. Z powodu uchylania się Pracodawcy od podejmowania od Wnioskodawcy korespondencji, został skierowany przez Wnioskodawcę do Sądu pozew o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11. Podczas rozprawy w dniu 3 lutego 2014 r. doszło do zawarcia ugody przed Sądem, zawartej w Protokole, zgodnie z którą „pozwany zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy kwoty 5.500,00 zł (pięć tysięcy pięćset złotych) tytułem odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy o pracę, płatną w terminie 14 dni od dnia zawarcia ugody wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności.” Były pracodawca Wnioskodawcy przekazał kwotę odszkodowania potrącając zaliczkę na podatek dochodowy i wystawiając Informację PIT-11. Pierwotnie Wnioskodawca ujął, za dokumentem PIT-11, odszkodowanie w rozliczeniu rocznym PIT-37, jednak uważa On, że otrzymane odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego wysokość oraz zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, tj. Kodeksu Pracy lub alternatywnie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b, bowiem w sprawie nie wystąpiły warunki wyłączające ze zwolnienia, tj. zgodnie z treścią ugody nie było to świadczenie stanowiące rekompensatę, ani zadośćuczynienie za utracone korzyści oraz nie było otrzymane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dlatego też Wnioskodawca złożył korektę rozliczenia rocznego PIT-37 z uwagi na fakt zwolnienia przedmiotowego z opodatkowania wypłaconych kwot odszkodowań stosownie do przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 55 § 11 Kodeksu Pracy oraz zawartą przed Sądem ugodą.

Kwestie dotyczące zasad i podstawy do wypłaty odszkodowania z tytułu rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia reguluje ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r., poz. 1502).

W myśl art. 55 § 11 Kodeksu pracy, pracownik może rozwiązać umowę o pracę w trybie określonym w § 1 bez wypowiedzenia także wtedy, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika; w takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a jeżeli umowa o pracę została zawarta na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy – w wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni.

Niemniej jednak istotnym jest tutaj fakt zawarcia ugody, która jest – jako jeden z typów umowy – uregulowana przepisami Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego (w omawianym stanie faktycznym stosunku pracy) stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Powyższe brzmienie przepisu obowiązuje od 1 stycznia 2014 r. na mocy art. 2 pkt 8 lit. a) i art. 14 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328).

Należy zaznaczyć, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy objęte są tylko odszkodowania (zadośćuczynienia), których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Powyżej przywołane przepisy wskazują, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach prawa, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych kategorii odszkodowań.

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:

1.  otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
2.  dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Nadmienić należy, w odniesieniu do ww. przepisu, że na gruncie wykładni stosowanej w prawie podatkowym przyjęło się, że przez określenie „inne” rozumie się odszkodowania lub zadośćuczynienia, których wprost nie wymieniono w katalogu zwolnień podatkowych. Będą to przede wszystkim inne odszkodowania lub zadośćuczynienia niż te, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, a także, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, jednakże koniecznym jest, aby te inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane były na mocy wyroku lub ugody sądowej.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że na mocy ugody sądowej uzyskał odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, jak i powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że odszkodowanie przyznane Wnioskodawcy na podstawie art. 55 § 11 ustawy Kodeks pracy, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego wysokość i zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw oraz jednocześnie nie zostało wymienione w wyjątkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a)-g) ustawy. Tym samym, w rozpatrywanej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczące innego rodzaju odszkodowania niż wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tej sytuacji stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego należało uznać w części za nieprawidłowe z uwagi na błędnie podaną podstawę prawną. Jak wskazano wyżej otrzymane przez Wnioskodawcę odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak podał Wnioskodawca również na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy.

W związku z powyższym Wnioskodawca postąpił prawidłowo składając korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-37) za 2014 r., w której nie ujął wypłaconej kwoty ww. odszkodowania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.