Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-155/08/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-14
Teza: czy na wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika względem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychody z innych źródeł; przychód-przychód z działalności gospodarczej; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko M., przedstawione we wniosku z dnia 04 stycznia 2008r. (data wpływu do tut. Biura–14 stycznia 2008r.), uzupełnionym w dniu 07 marca 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika względem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, będących uczestnikami zorganizowanego przez wnioskodawcę seminarium – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika względem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, będących uczestnikami zorganizowanego przez wnioskodawcę seminarium.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 27 lutego 2008r. wezwano do jego uzupełnienia. W dniu 07 marca 2008r. wniosek powyższy został uzupełniony.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest państwową instytucją kultury, działającą na podstawie oraz realizującą cele przewidziane w ustawach: z dnia 21 listopada 1996r. o muzeach (Dz. U, z 1997r nr 5 poz. 24 z późn. zm.) oraz z dnia 25 października 1991r. – o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2001r. nr 13, poz. 123 z późn. zm.). W ramach prowadzonej działalności edukacyjnej wnioskodawca zorganizował seminarium dla grupy osób do Niemiec. Program seminarium obejmował m. in. wykłady, warsztaty oraz zwiedzanie terenów byłego obozu i muzeum. Celem seminarium było poszerzenie wiedzy o holokauście oraz poznanie nowych metod nauczania o holokauście.

Współorganizatorzy projektu zapewnili uczestnikom program merytoryczny. Instytucje te nie obciążyły wnioskodawcy swoimi kosztami. Pozostałe koszty seminarium takie jak transport, noclegi, wyżywienie, część wykładów zostały opłacone przez wnioskodawcę ze środków własnych oraz ze środków przekazanych wnioskodawcy na ten cel przez instytucję międzynarodową na podstawie złożonego wniosku, który zawierał szczegółowe informacje o treści seminarium i jego znaczeniu w pracy edukacyjnej nauczycieli i przewodników po muzeum.

Przed wyjazdem, uczestnicy seminarium obciążeni zostali określoną sumą, która stanowiła niewielki odsetek kosztów całościowych tego projektu. Uczestnikami seminarium byli m. in. przewodnicy po muzeum, świadczący swoje usługi jako osoby prowadzące działalność gospodarczą. Faktury wystawiono na poszczególne podmioty gospodarcze.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie wnioskodawcy: ze środków własnych, ze środków instytucji międzynarodowej na rzecz uczestników seminarium stanowi po stronie uczestników przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych i winien zostać udokumentowany przez wnioskodawcę, jako płatnika, informacją o wysokości osiągniętego przychodu złożoną na formularzu PIT – 8C, przekazaną świadczeniobiorcy i właściwemu urzędowi skarbowemu, bez konieczności odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, zgodnie z art. 42a?

Zdaniem wnioskodawcy świadczenie na rzecz uczestników projektu nie stanowi przychodu z innych źródeł, o którym mowa w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Argumentem przemawiającym za takim rozstrzygnięciem jest fakt, iż:

*   wszyscy uczestnicy występują wyłącznie w charakterze beneficjentów działalności instytucji, która realizuje publiczne zadania nałożone odrębnymi ustawami i wydanym na ich podstawie statutem
*   to nie wnioskodawca ale instytucja międzynarodowa finansuje część kosztów seminarium

W związku z powyższym, na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania informacji o wysokości osiągniętego przychodu na formularzu PIT-8C i przekazania jej ww. osobom oraz właściwemu urzędowi skarbowemu w terminie do końca lutego roku następującego po roku, w którym osiągnięto przychód.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z definicja zawartą w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) ustawodawca dokonał kategoryzacji źródeł przychodów.

Stosownie do postanowień ww. art. 10 ust. 1 odrębnymi źródłami przychodów są m. in. wymienione w pkt 3 i 9 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza oraz
*   inne źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Art. 14 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125 (art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy).

W myśl art. 42a ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż odbiorcami świadczonej przez wnioskodawcę usługi edukacyjnej były m. in. osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, uczestniczące w seminarium w związku z tą działalnością.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, w związku z uczestnictwem w przedmiotowym seminarium uzyskały przychód ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza a nie z innych źródeł. Podmiot prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą jest zobowiązany doliczyć wartość otrzymanego nieodpłatnie świadczenia do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej i opodatkować go wraz z innymi uzyskanymi z tego źródła przychodami stosownie do wybranej formy opodatkowania.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, w stosunku do osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, wnioskodawca nie pełni roli płatnika. Dlatego też w stosunku do wnioskodawcy nie znajduje zastosowania cyt. wyżej art. 42a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.

Jak wykazano powyżej w przedmiotowej sprawie na wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika i nie jest on zobowiązany do wystawiania informacji o wysokości osiągniętego przychodu na formularzu PIT – 8c. Zważywszy jednakże, iż stanowiska powyższego nie uzasadniają wskazane we wniosku przesłanki – stanowisko wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.