Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.989.2024.1.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ulgi na
powrót
Słowa kluczowe: Australia
Islandia
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Posiada Pani obywatelstwo polskie i do stycznia 2018 r. była Pani rezydentem polskim, i w
    Polsce podlegała Pani opodatkowaniu od dochodów jakie Pani uzyskiwała.

    14 lutego 2018 r. wyjechała Pani z Polski do Islandii, gdzie mieszka Pani rodzina – rodzice i
    przebywała tam Pani do stycznia 2020 r. – pracowała Pani jako kelnerka. Była tam Pani
    zameldowana i zarejestrowana jako rezydent, tam Pani mieszkała i pracowała (na Islandii).
    Następnie od 1 marca 2020 r. do 31 maja 2022 r. mieszkała Pani i pracowała w Australii.
    W Australii miała Pani wiele prac, miedzy innymi: recepcjonistka, kelnerka, badacz zboża,
    kierowca traktora, pracownik fabryki wina.
    Od 31 maja 2022 r. do 27 września 2022 r. wyleciała Pani z Australii w podróż wakacyjną i
    była Pani m.in. w Polsce, Macedonii oraz u rodziców na Islandii, aczkolwiek podatkowo
    była Pani rezydentem australijskim.
    27 września 2022 r. wróciła Pani do Australii i tam Pani pracowała, i mieszkała do 7
    czerwca 2023 r.
    Nie była Pani rezydentem polskim, tylko rozliczała się Pani tam, gdzie Pani mieszkała i
    pracowała, czyli odpowiednio na Islandii i w Australii.
    Na potwierdzenie Pani pobytu ma Pani pieczątki w paszporcie, umowy o pracę,
    zaświadczenie o szkoleniach, które Pani odbywała oraz umowy najmu mieszkań.
    W czerwcu 2023 r. postanowiła Pani na stałe wrócić do Polski i tu osiąść. Podjęła Pani tu
    pracę i mieszka.
    Nie korzysta Pani z żadnych ulg. W tej chwili chce Pani skorzystać z ulgi na powrót z racji
    tego, że w 2024 r. jest Pani zatrudniona na umowę o pracę.

## Pytanie

Czy może Pani skorzystać z ulgi na powrót?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, jako podatnik powinna Pani skorzystać z ulgi na powrót w 2024 r. i
    następnych, z uwagi na to, że przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski po 31 grudnia 2021 r.
    Nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie
    obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Posiada Pani obywatelstwo polskie. Przez
    co najmniej cztery lata nie sprowadziła się Pani na stałe do Polski.
    Była Pani rezydentem i mieszkała Pani na terytorium państwa Unii Europejskiej oraz
    Australii.
    Przed okresem poprzedzającym ten okres miała Pani miejsce zamieszkania w Polsce co
    najmniej pięć lat kalendarzowych. Nie korzystała Pani uprzednio w całości lub części ze
    zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
          stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
          opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
          zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
          ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.
          o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
          macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
          w okresie obejmującym:
            a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
              zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
              oraz
            b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
              terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
              którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
              Polskiej, oraz
        3) podatnik:
            a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
              Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
              państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
              Konfederacji Szwajcarskiej lub
            b) miał miejsce zamieszkania:
                - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w
                  państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym
                  do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji
                  Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii,
                  Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
                  Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
                  Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki,
                  lub
                - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co
                  najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym
                  mowa w pkt 2, oraz

        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
          zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia
          prawa do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
          podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
          Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a)
    tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    W konsekwencji, zwolnienie, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku
    dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia po
    dniu 31 grudnia 2021 r. miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlegają w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 przedmiotowej ustawy polega na
    zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy – tak jak Pani – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski
    po 31 grudnia 2021 r.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca

    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z analizy sprawy wynika, że do Polski powróciła Pani na stałe i przeniosła miejsce
    zamieszkania w czerwcu 2023 r., w wyniku czego podlega Pani w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.
    Jak wynika z wniosku, w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok 2023, w
    którym przeprowadziła się Pani na stałe do Polski, nie miała Pani miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski, bowiem w okresie tym – do przeprowadzki w czerwcu 2023 r. do Polski
    – mieszkała Pani poza Polską, tj. w Islandii, a następnie w Australii. Co prawda, w ramach
    tego samego okresu odwiedziła Pani również Polskę, lecz – jak Pani zaznaczyła – był to
    tylko jeden z etapów Pani wakacyjnej podróży (pomiędzy 31 maja 2022 r. a 27 września
    2022 r.), natomiast podatkowo była Pani w tym okresie rezydentem australijskim. Mimo iż
    nie wskazała Pani wprost, w którym państwie Pani zamieszkiwała po 3 stycznia 2020 r.
    (zamieszkiwanie w Islandii), a przed 1 marca 2020 r. (zamieszkiwanie w Australii), jednak z
    opisanego zdarzenia wynika, że rezydentem Polski była Pani uprzednio tylko do stycznia
    2018 r., a co więcej, wskazała Pani wprost, że „nie była Pani rezydentem polskim, tylko
    rozliczała się Pani tam, gdzie Pani mieszkała i pracowała, czyli odpowiednio na Islandii i w
    Australii”. Biorąc to wszystko pod uwagę, uznaję, że zrealizowała Pani wymagania
    wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Co równie istotne – posiadając obywatelstwo polskie – spełniła Pani również wymóg z art.
    21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest –
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy – posiadanie certyfikatu rezydencji lub
    innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w
    okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.

    W opisie zdarzenia podała Pani, że na potwierdzenie ma Pani pieczątki w paszporcie,
    umowy o pracę, zaświadczenie o szkoleniach, które Pani odbywała oraz umowy najmu
    mieszkań.
    Ponadto, spełniła Pani również obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 cytowanej
    ustawy podatkowej, ponieważ nie korzystała Pani uprzednio, w całości lub w części, z
    analizowanego zwolnienia.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia przysługuje
    Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w limitowanej wysokości.
    W warunkach opisanego zdarzenia ma Pani prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, na zasadach wynikających z tego przepisu, czyli w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku 2023 albo od początku roku
    2024 w limitowanej tym przepisem wysokości, nieprzekraczającej w roku podatkowym
    kwoty 85 528 zł.
    Tym samym, może Pani skorzystać z ww. zwolnienia w rozliczeniach za interesujące Panią
    lata 2024-2027 w odniesieniu do wskazanych przez Panią przychodów ze stosunku pracy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.