Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-33/13-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-04-09
Teza: zwolnienie od akcyzy zużywanych wyrobów węglowych (ETS)
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; emisja; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 09.01.2013 r. (data wpływu 14.01.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia zużywanych wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.01.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia zużywanych wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

P. O. z siedzibą w W. przy ul. M. jest podmiotem gospodarczym zajmującym się przetwórstwem owoców i warzyw (zamrażaniem i przygotowaniem mieszanek mrożonych) oraz produkcją koncentratów. Wyżej wymieniona działalność prowadzona jest w dwóch zakładach produkcyjnych Spółki zlokalizowanych w R.. przy ul. P.– dalej zwany „Zakład w R.” oraz w S. przy ulicy C.. W prowadzonej działalności Spółka zużywa wyroby węglowe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 625 ze zmianami) nabywane od podmiotów krajowych. Nabywane wyroby węglowe – kod CN xxxx – mają postać miału i są zużywane w zakładowych kotłowniach do produkcji ciepła w postaci:

1.  pary wodnej na potrzeby technologiczne (linie produkcyjne),
2.  gorącej wody na potrzeby technologiczne i socjalne w tym: ogrzewanie budynków i pomieszczeń zakładu.

Wyłącznie Zakład w R., w którym odbywa się zużycie węgla na w/w cele opałowe jest objęty jako instalacja europejskim systemem handlu emisjami (system ETS), zgodnie z przepisami ustawy z 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695). Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do Emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. Nr 202, poz. 1248 z późn. zm.), załącznik Tabela nr 3 poz. 482 (PL-0525-05), przyznana została Spółce roczna liczba 22 108 uprawnień do emisji. Liczba uprawnień na okres rozliczeniowy 2013-2020 nie została jeszcze określona. Instalacja została sklasyfikowana jako instalacja do spalania paliw z wyjątkiem instalacji spalania odpadów niebezpiecznych lub komunalnych o nominalnej mocy cieplnej ponad 20 MW pod numerem KPRU PL xxx-xx. Ciepłownia ma w Krajowym Rejestrze Uprawnień do Emisji rachunek posiadania operatora, który po konsolidacji rejestrów krajowych, został przeniesiony do Rejestru Unii prowadzonego przez Komisję Europejską.

Zakład w R. posiadał Zezwolenie na uczestnictwo we wspólnotowym systemie handlu uprawnieniami do emisji wydane przez Starostę R.: Decyzja z dnia 22 marca 2006 r. znak OŚ\`(...)\`. zmieniona kolejnymi decyzjami:

Z dnia 20 grudnia 2008 r.

Z dnia 22 kwietnia 2010 r.

Od dnia 1 stycznia 2013 r. obowiązuje nowe Zezwolenie na uczestnictwo we wspólnotowym systemie handlu uprawnieniami do emisji wydane przez Starostę R.: Decyzja z dnia 14 grudnia 2012 r.

Zgodnie z posiadanym w/w zezwoleniem i zatwierdzonym w nim planem monitorowania wielkości emisji Zakład w R. wypełnia obowiązki nałożone przez ustawę z 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122 poz. 695) tj., prowadzi monitoring i rozliczenie emisji CO2, opracowuje Roczny Raport emisji CO2, poddaje go weryfikacji przez certyfikowaną jednostkę audytującą przedkłada tak zweryfikowany raport do Krajowego Ośrodka Bilansowania i Zarządzania Emisjami i do organu wydającego zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych z instalacji objętej systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. W wymagalnym terminie Spółka dokonuje umorzenia uprawnień do emisji za dany rok okresu rozliczeniowego. Obowiązkiem Spółki jest nie tylko kontrolować wielkość emisji CO2 ale również dążyć do ograniczania tej emisji, w innym bowiem przypadku doszłoby do przekroczenia dopuszczalnych limitów.

Prowadzona w zakładzie działalność, w ramach której dochodzi do zużycia wyrobów węglowych (węgla o kodzie CN 2701 w postaci miału) jest wykonywana w oparciu o pozwolenie zintegrowane, które narzuca konieczność osiągnięcia celów środowiskowych zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 Nr 62 poz. 627 z późn. zm.).

Pozwolenie zintegrowane dla instalacji do produkcji i przetwórstwa produktów spożywczych z surowych produktów roślinnych o zdolności produkcyjnej ponad 300 ton wyrobów gotowych na dobę obejmujące m.in. wprowadzanie pyłów i gazów do powietrza z instalacji zlokalizowanej na terenie zakładu zostało wydane przez Starostę R. w dniu 30 czerwca 2006 r. na okres do dnia 30 czerwca 2016 r. sygnatura OŚ\`(...)\`.., a następnie zmieniane kolejnymi decyzjami:

*   z 4 stycznia 2008 r. – znak:
*   z 1 lipca 2009 r. — znak:
*   z 29 grudnia 2009 r. — znak:
*   z 16 listopada 2010 r. — znak:
*   z 29 czerwca 2012 r. znak:

W/w tzw. pozwolenie zintegrowane nakłada na każdą instalację zobowiązania związane m.in. z dopuszczalną emisją zanieczyszczeń do powietrza. Dla instalacji posiadanej zakładowej kotłowni zostały ustalone standardy emisyjne wyrażone jako stężenia SO2, NOx w przeliczeniu na NO2 i pyłu w mg/m3 w spalinach (gazach odlotowych) oraz zostały określone wielkości rocznych dopuszczalnych ilości tych zanieczyszczeń obowiązujące od 31 grudnia 2005 roku do 31 grudnia 2015 r. oraz od 1 stycznia 2016 roku.

Standardy te muszą być bezwzględnie dotrzymane i Spółka stosuje się do zapisów tego dokumentu.

W dacie wydawania pozwolenia zintegrowanego – czerwiec 2006 roku – na wyposażeniu instalacji zakładowej kotłowni były cztery identyczne kotły parowe OR-10-040 - wyposażone w urządzenia odpylające – kotły nr 1 i 2 bateria cyklonów CE-4\*800 o skuteczności odpylania – kocioł nr 1 η = 73,15 %„ kocioł nr 2 - η = 76 %; kotły nr 3 i 4 posiadają odrębne baterie cyklonów CE-4\*1050 o sprawności odpylania – kocioł nr 3 - η = 87 %„ kocioł nr 4 - η = 86 %.

Ustalone wówczas:

1.  standardy emisyjne - stężenie dopuszczalne w mg/mµ3 - były następujące:

do 31.12.2006r. 01.01.2007r. 01.01.2008r. od 01.01.2016r.

31.12.2007r. -31.12.2015r.

Pył ogółem - 1.000 (kocioł 1,2) 400 400 100

400 (koc. 3,4)

SO2 - 2.000 (koc. 1,2) 2.000 (koc.1,2) 1.500 (koc. 1,2) 1.500 (koc. 1,2)

1.300 (koc. 3,4) 1.300 (koc.3,4) 1.300 (koc. 3,4) 1.300 (koc. 3,4)

NO2 400 400 400 400

1.  Dopuszczalne emisje roczne dla całego zakładu - Mg/rok:

do 31.12.2006r. 01.01.2007r. 01.01.2008r.

\-31.12.2007r. -31.12.2015r.

Pył ogółem - 239,065 104,985 104,985

SO2 - 349,466 349,466 349,466

NO2 - 104,868 104,868 104,868

Pozwolenie zintegrowane, ze względu na konieczność dotrzymania standardów emisyjnych w instalacji kotłowni zakładowej, począwszy od 2007 roku obliguje m.in. do:

*   zastosowania od 01.01.2007 r. dla kotłów węgla o mniejszej zawartości popiołu, aby utrzymać stężenie pyłu poniżej 400 mg/mµ3,
*   montażu urządzenia odpylającego gwarantującego stężenie wylotowe pyłu poniżej 100 mg/mµ3 - która to norma będzie obowiązywać od 1 stycznia 2016 r.,
*   odpowiedniej regulacji ilości powietrza nawiewanego do kotłów i prawidłowego rozdziału pomiędzy poszczególne sfery paleniska w celu utrzymania standardów NO2.

W celu realizacji ustalonych w pozwoleniu standardów emisyjnych i dopuszczalnych rocznych emisji oraz nakazanych do wykonania działań w roku 2009 dokonano modernizacji układu odpylania kotłów. Stare cyklony zostały zastąpione dwuetapowym układem odpylania: wstępne odpylanie w postaci 2 multicyklonów MOS-6 o skuteczności odpylania 70 % oraz odpylacza końcowego w postaci 2 baterii cyklonów typu Csx630. Skuteczność odpylania całego układu odpylającego przy 100 % obciążeniu kotła wynosi 96,7 %. Na okoliczność dokonanej modernizacji i poprawy parametrów emisji gazów do powietrza Decyzja Starosty . 1 lipca 2009 r. — znak:\`(...)\`.. zostały wprowadzone zmiany w pozwoleniu zintegrowanym.

Skuteczność dokonanej modernizacji mającej na celu zmniejszenie poziomów emisji, a co za tym idzie realizację celów dotyczących ochrony środowiska potwierdzają wyniki pomiarów (uśrednione):

1.  przed modernizacją – przed 1 lipca 2009 r. - mg/mµ3

Pył ogółem - 355,320

SO2 - 1.027,199

NO2 - 374,100

1.  po modernizacji – po 1 lipca 2009 r. - mg/mµ3

Pył ogółem - 172,178

SO2 - 824,240

NO2 - 347,690

Pozwolenie zintegrowane, zgodnie z przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska, nakazuje prowadzić pomiary okresowe emisji dwa razy w roku:

1.  w sezonie zimowy (październik – marzec)
2.  w sezonie letnim (kwiecień – wrzesień).

Wyniki tych pomiarów są ewidencjonowane i przechowywane przez okres 5 lat od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczą. Ponadto, w ciągu 30 dni od zakończenia pomiarów, muszą być przedłożone organowi ochrony środowiska.

Wyniki pomiarów emisji - stężenie dopuszczalne pyłu ogółem (uśrednione) — były następujące:

*   w 2010 r. - 171,3 mg/m3,
*   w 2011 r. - 206,14 mg/m3,
*   w 2012 r. - 189,48 mg/m3.

Zakład w R. posiada certyfikat potwierdzający wprowadzenie, stosowanie, utrzymywanie i doskonalenie systemu zarządzania środowiskowego zgodnego z wymaganiami ISO 14001:2004 wydany przez Jednostkę Akredytowaną DNV Certification OY/AB Finland . Data ważności aktualnego certyfikatu: od 15 sierpnia 2012 r. do 30 września 2015 r. Data pierwszej certyfikacji ISO 14001:1996 miała miejsce 17 września 2003 r. Jednym z jego podstawowych wymagań jest realizacja celów środowiskowych wpływających na zmniejszenie uciążliwości zakładu dla środowiska.

W ramach systemu ISO 14001:2004 zostały opracowane i wdrożone do realizacji n/w dokumenty:

1.  Procedura identyfikacji aspektów środowiskowych – EP-4-01,
2.  Procedura sterowania operacyjnego pracami i działaniami związanymi ze znaczącymi zagrożeniami i aspektami środowiskowymi – EHP-4-03,
3.  Procedura monitorowania i dokonywania pomiarów środowiskowych - EP-4-02 uwzględniająca:
    1.  Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 19 listopada 2008r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich realizacji (Dz. U. 2008 nr 215 poz. 1366),
    2.  Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. 2008 nr 206 poz. 1291),
    3.  Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 września 2008 r. w sprawie sposobu monitorowania wielkości emisji substancji objętych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. 2008, nr 183, poz. 1142),
    4.  Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji (Dz. U. 2011 nr 95 poz. 558),
    5.  Pozwolenie Zintegrowane ze zmianami,
    6.  Decyzję Starosty R. z dnia 14.12.2012 r. nr \`(...)\`.. - zezwolenie na uczestnictwo w systemie handlu uprawnieniami do emisji CO2 wraz z Planem Monitorowania na lata 2013-2020.
4.  Instrukcja dotycząca sposobu monitorowania i rozliczania wielkości emisji dwutlenku węgla EI-4-02-01 uwzględniająca przepisy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 września 2008 r. w sprawie sposobu monitorowania wielkości emisji substancji objętych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. 2008, nr 183, poz. 1142)
    *   W opracowaniu jest nowe wydanie Instrukcji, które obowiązuje od 14 grudnia 2012 r. i które zostało opracowane na podstawie Rozporządzenia komisji (UE) NR 601/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z Dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. (Dz. U. L 181 z 12.7.2012, str. 30-104)

Przestrzeganie w/w dokumentów oraz ich zgodność z aktualnymi przepisami prawa (unijnymi krajowymi) są kontrolowane przez jednostkę certyfikacyjną w czasie auditów sprawdzających/weryfikacyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka jako podmiot gospodarczy, w którym wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągnięcia celów dotyczących ochrony środowiska oraz do podwyższenia efektywności energetycznej ma prawo do zastosowania zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych zużywanych w Zakładzie w R. do wytwarzania:

1.  pary wodnej na potrzeby technologiczne (linie produkcyjne),
2.  gorącej wody na potrzeby technologiczne i socjalne w tym: ogrzewanie budynków i pomieszczeń zakładu (produkcyjnych, socjalnych i biurowych)

w instalacji objętej Europejskim Systemem Handlu Emisjami (dalej: ETS), prowadzącej działalność w oparciu o wymagane przepisami prawa o ochronie środowiska, pozwolenie zintegrowane (w tym: na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza) oraz posiadającej certyfikat potwierdzający wprowadzenie, stosowanie, utrzymywanie doskonalenie systemu zarządzania środowiskowego zgodnego z wymaganiami ISO 14001:2004 przewidzianego w art. 31a ust. 2 pkt . 9 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Jest on podmiotem gospodarczym, w którym wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, a zatem do zużywanych przez Spółkę wyrobów węglowych w Zakładzie w R. ma zastosowanie zwolnienie od akcyzy przewidziane w art . 31a ust . 2 pkt . 9 ustawy o podatku akcyzowym.

Uzasadnienie

Spółka stoi na stanowisku, że jest ona podmiotem gospodarczym, w którym wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, a zatem do zużywanych przez Spółkę w Zakładzie w R. wyrobów węglowych ma zastosowanie zwolnienie od akcyzy ze względu na przeznaczenie przewidziane art. 31a ust. 2 pkt . 9 ustawy o podatku akcyzowym.

Jednym z systemów prowadzących do osiągnięcia celów dotyczących ochrony środowiska, jest system ETS. System ETS został wprowadzony w Europie i w Polsce od 2005 r., jako pierwszy na świecie międzynarodowy system realizowany na poziomie przedsiębiorstw, oparty na handlu zezwoleniami na emisje dwutlenku węgla (CO2) i innych gazów cieplarnianych. Celem wprowadzenia powyższego systemu jest redukcja emisji gazów cieplarnianych zagrażających środowisku poprzez wpływ na zmiany klimatu.

W związku z wymogami określonymi w stosownych przepisach, Spółka zmuszona jest nie tylko kontrolować wielkość emisji CO2, ale również dążyć do ograniczania tej emisji, w innym bowiem przypadku doszłoby do przekroczenia dopuszczalnych limitów. Odczytując literalnie przepis art. 31a ust. 2 pkt . 9 ustawy o podatku akcyzowym trudno nie zgodzić się, iż założenia systemu ETS, Dyrektywy IPPC oraz certyfikatów potwierdzających stosowanie systemu zarządzania środowiskowego zgodnego z wymaganiami ISO 14001:2004 są w pełni zbieżne z zamierzeniami ustawodawcy, który poprzez system zwolnień wspiera podmioty uczestniczące w działaniach zapobiegających zmianom klimatu.

Zatem, zużywany przez Spółkę miał węglowy, przeznaczony do celów opałowych w zakładzie objętym europejskim systemem handlu emisjami podlega od 2 stycznia 2012 r. w całości zwolnieniu od podatku akcyzowego na podstawie art. 31a ust. 2 pkt . 9 ustawy o podatku akcyzowym. Samo uczestnictwo w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych należy traktować jako „wprowadzenie systemów prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej” powodujące spełnienie warunku zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych zużywanych przez podmioty objęte systemem ETS.

Z kolei pozwolenie zintegrowane jest instrumentem formalno-prawnym wprowadzonym do prawa unijnego Dyrektywą Rady Nr 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącą zintegrowanego zapobiegania i ograniczania zanieczyszczeń (Dz. Urz. UE L z 1996 r., Nr 257, str. 26-40, z późn. zm.) zwaną Dyrektywą IPPC (Integrated Pollution Prevention and Control). Jest to jeden z najważniejszych aktów unijnego prawa w zakresie ochrony środowiska. Ideą Dyrektywy IPPC jest:

*   wprowadzenie mechanizmów prawnych wymuszających zapobieganie emisjom do środowiska lub ograniczanie oddziaływania instalacji przemysłowych na środowisko,
*   stworzenie jednolitych wymagań ochrony środowiska w całej Unii mających na celu ograniczenie nierówności podmiotów na rynkach międzynarodowych jakie mogłyby powstać przy braku takich standardów.

Do prawodawstwa polskiego przepisy Dyrektywy IPPC zostały przetransponowane ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150, z późn. zm.). Celem wprowadzenia pozwoleń zintegrowanych jest optymalizacja i minimalizacja zanieczyszczeń (substancji i energii) wprowadzanych do środowiska widzianego jako całość . W stosunku do regulacji prawnych obowiązujących przed 1 stycznia 2002 r. nastąpiło istotne zwiększenie zarówno zakresu jak i restrykcyjności wymagań.

Posiadanie pozwolenia zintegrowanego warunkuje w praktyce możliwość prowadzenia (funkcjonowania) instalacji. Rodzaje instalacji, których prowadzenie wymaga pozwolenia zintegrowanego zawiera załącznik nr I do Dyrektywy 96/61/WE a w Polsce transponowane do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. z 2002. r. nr 122, poz. 1055) . Prowadzenie wskazanych w prawie instalacji, dla których wymagane jest uzyskanie pozwolenia zintegrowanego, bez takiego pozwolenia jest zabronione.

Determinantą do uzyskania pozwolenia zintegrowanego jest spełnienie najważniejszego wymogu jakim jest dostosowanie się do wymagań najlepszych dostępnych technik (angielskie BAT – Best Available Techniques) w tym: optymalizacja działania w celu zapewnienia wysokiego stopnia ochrony środowiska jako całości, unikanie ochrony jednego komponentu środowiska kosztem zwiększenia zanieczyszczenia drugiego, zapobieganie lub skuteczne ograniczanie wprowadzania do środowiska substancji lub energii oraz nie pogarszanie stanu środowiska w znacznych rozmiarach i nie powodowania zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, jak również zapewnienie, zgodnie z art. 188 ustawy Prawo Ochrony Środowiska, że emisja w warunkach normalnego funkcjonowania instalacji nie będzie większa niż wynikająca z prawidłowej eksploatacji instalacji, dla poszczególnych wariantów funkcjonowania.

Wymogi BAT dla poszczególnych gałęzi przemysłu objętych pozwoleniem zintegrowanym są określane w dokumentach referencyjnych BREFs (BAT Reference Notes) a także mogą wynikać wprost z obowiązujących przepisów prawa oraz innych specyfikacji technicznych, poradników dobrych praktyk, norm technicznych itp. Dokumenty BREF są opracowane przez Europejskie Biuro IPPC w Sewilli.

BAT – Najlepsza Dostępna Technika – zgodnie z definicją zawartą w Dyrektywie 96/61/WE to najbardziej efektywny i zaawansowany etap rozwoju i metod prowadzenia działalności, który wskazuje możliwe wykorzystanie poszczególnych technik jako podstawy dla dopuszczalnych wartości emisji mający na celu zapobieganie powstawaniu, a jeżeli nie jest to możliwe, ogólne ograniczanie emisji i oddziaływania na środowisko naturalne jako całość. Wymóg stosowania dla instalacji najlepszej dostępnej techniki (BAT) odróżnia pozwolenie zintegrowane od innych pozwoleń na wprowadzanie do środowiska substancji i energii.

Zgodnie z art. 206 ustawy Prawo Ochrony Środowiska realizacja wymagań BAT nie zwalnia prowadzącego instalację z obowiązku dotrzymania standardów jakości środowiska. Jeśli standardy jakości (normy emisji czyli najwyższe dopuszczalne stężenia substancji w środowisku) wymagają zastosowania surowszych wymagań niż wynikające z BAT – określa się je w pozwoleniu.

Istotnym warunkiem dla uzyskania pozwolenia jest również spełnianie przez instalację warunków emisji, które powinny mieścić się w granicach specjalnie określonych standardów emisyjnych zdefiniowanych w art. 2 pkt 6 Dyrektywy 96/91/WE nazwanych w Dyrektywie IPPC granicznymi wielkościami emisyjnymi. Rozumie się przez nie takie dodatkowe standardy emisyjne, które nie mogą być przekraczane przez instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego.

Prowadzący instalację, która emituje do środowiska gazy lub pyły i wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego ma obowiązek prowadzenia monitoringu zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza. Stosowne przepisy określają wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji tj., rodzaje pomiarów, terminy, częstotliwość (pomiary ciągłe lub okresowe), sposób ich wykonania sposób ewidencji pomiarów, formy przedkładania wyników pomiarów.

Funkcjonowanie instalacji IPPC bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego lub z naruszeniem jego warunków przez okres dłuższy niż 6 miesięcy jest zabronione przez Dyrektywę IPPC i przez polskie prawo (art. 365 ustawy Prawo Ochrony Środowiska).

Właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego organ ma obowiązek analizować je co najmniej raz na 5 lat i każdorazowo z uwagi na zmiany BAT lub konieczność sposobu prowadzenia instalacji do zmienionych wymogów prawnych. Jeżeli instalacja nie będzie należycie eksploatowana, będzie stwarzała zagrożenie pogarszania stanu środowiska lub zdrowia i życia ludzi wówczas pozwolenie będzie niezwłocznie cofane lub ograniczane bez odszkodowania.

Spółka realizuje również konkretne przedsięwzięcia w Zakładzie w R.:

*   w roku 2009 - modernizacja instalacji odpylania w kotłach OR-10-040 — podniesienie skuteczności odpylania z η = 80, 5 % do η = 96,7 %,

skutkujące zmniejszeniem emisji gazów i pyłów do powietrza.

Tak więc zakres zwolnienia od akcyzy wynikającego z art. 31a ust. 2 pkt 9 analizowanej ustawy dotyczy:

1.  podmiotów uczestniczących w Europejskim Handlu Emisjami,
2.  podmiotów, które w szczególności stosują się do zapisów otrzymanego tzw. pozwolenia zintegrowanego, które nakłada na każdą instalację zobowiązania związane m.in. z dopuszczalną emisją zanieczyszczeń do powietrza oraz określa standardy emisji SO2, NOx i pyłu, które należy dotrzymać,
3.  podmiotów prowadzących działalność w ramach certyfikatu potwierdzającego wprowadzenie i stosowanie systemu zarządzania środowiskowego,
4.  podmiotów, które wdrożyły działania prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W każdym z w/w przypadków, zdaniem Spółki, mamy do czynienia z systemem prowadzącym do osiągnięcia celów ochrony środowiska, a także prowadzącym do podwyższenia efektywności energetycznej.

Niniejsze stanowisko znajduje również potwierdzenie w szeregu interpretacjach organów podatkowych m.in. w Interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 stycznia 2012 r. nr ITPP3/443-238/11/JK, w Interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 sierpnia 2012 r. nr IPTPP3/443A-96/12-2/BJ, w Interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 lutego 2012 r. nr ILPP3/443-96/11-2/TK, w Interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 maja 2012 r. nr IBPP4/443-68/12/PH.

Reasumując należy stwierdzić, że Spółka jest podmiotem gospodarczym, w którym wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, a zatem do zużywanych przez Spółkę wyrobów węglowych w Zakładzie w R. ma zastosowanie zwolnienie od akcyzy przewidziane w art. 31 a ust. 2 pkt . 9 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy, wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano na wyroby oznaczone kodem CN:

*   poz. 19 - ex 2701, tj. węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych;
*   poz. 20 - ex 2702, tj. węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych;
*   poz. 21 - ex 2704, tj. koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Przeznaczenie wyrobów węglowych do celów opałowych – jak wynika z cyt. powyżej poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy – pozwala zaliczyć je do wyrobów akcyzowych. Zasadą jest, iż obrót wyrobami akcyzowymi objęty jest opodatkowaniem akcyzą (art. 9a ust. 1 ustawy). Tym niemniej prawodawca przewidział liczne wyjątki od tej zasady.

I tak, zgodnie z art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Przy czym stosownie do przepisów art. 31a ust. 4-7 ustawy, warunkiem wskazanego zwolnienia jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja, oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca, posiadający zakład zajmujący się przetwórstwem owoców i warzyw (zamrażaniem i przygotowywaniem mieszanek mrożonych) oraz produkcją koncentratów, zużywa w prowadzonej działalności wyroby węglowe (w postaci miału), do produkcji ciepła w postaci:

*   pary wodnej na potrzeby technologiczne (linie produkcyjne),
*   gorącej wody na potrzeby technologiczne i socjalne w tym: ogrzewanie budynków pomieszczeń zakładu.

Zakład Spółki, w którym odbywa się zużycie węgla na w/w cele opałowe, jest objęty jako instalacja europejskim systemem handlu emisjami (system ETS).

Wnioskodawca prowadzi ww. działalność w oparciu o pozwolenie zintegrowane, które narzuca konieczność osiągnięcia celów środowiskowych zgodnie z ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), jak również posiada certyfikat potwierdzający wprowadzenie, stosowanie, utrzymywanie i doskonalenie systemu zarządzania środowiskowego zgodnego z wymaganiami ISO 14001:2004.

Wątpliwości Spółki dotyczą możliwości stosowania zwolnienia, o którym mowa w ww. art. 31a ust. 2 pkt 9 w zaistniałej sytuacji.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż zwolnieniu od akcyzy podlegają wyroby węglowe, w tym miał, zużywane przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzono w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Za takie systemy uważa się tzw. system EU ETS (European Union Emissions Trading Scheme lub European Union Emissions Trading System – Europejski System Handlu Emisjami), o którym mowa w Dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. U. UE L Nr 275, str. 32 ze zm.).

Zakład Spółki, w którym odbywa się zużycie węgla na ww. cele, objęty jest jako instalacja europejskim systemem handlu emisjami (system ETS).

Na gruncie krajowym cele dyrektyw 2003/87/WE realizuje ustawa z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695), dla której obowiązującym rozporządzeniem wykonawczym jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. Nr 202, poz. 1248 ze zm.).

Instalacja Spółki została wymieniona w poz. 482 Tabeli nr 3 do przedmiotowego rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, zużywany przez Wnioskodawcę miał węglowy do wytwarzania pary wodnej na potrzeby technologiczne (linie produkcyjne) oraz gorącej wody na potrzeby technologiczne i socjalne, podlega. zwolnieniu od podatku akcyzowego na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy, przy spełnieniu warunków ewidencyjnych przewidzianych w art. 31a ust. 4-7 ustawy.

Tym samym stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.