Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.285.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-22
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
programista
programowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan 5 czerwca 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT.
    Od 1 października 2020 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej [dalej: CEIDG], której przedmiotem jest między innymi działalność związana
    z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca w lipcu 2024 r. zawarł Umowę o
    świadczenie usług ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością będącą polskim
    rezydentem podatkowym [dalej: Spółka].
    Na podstawie Umowy, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    zobowiązał się do świadczenia na rzecz Spółki następujących usług:
    1. Usług R&D, tj. usług badawczo-rozwojowych, w tym między innymi: działania kreatywne
    obejmujące badania naukowe lub prace rozwojowe realizowane w sposób systematyczny
    dla poszerzenia zasobów wiedzy i wypracowywania nowych zastosowań dla posiadanego
    już zasobu wiedzy, polegające na tworzeniu, rozwoju i ulepszaniu programów
    komputerowych lub ich elementów poprzez tworzenie kodów komputerowych w języku
    wskazanym przez Spółkę, tworzenie opisu procedur operacyjnych, zestawień danych,
    informacji konwersacyjnych i dialogowych, kodów wynikowych i interfejsu, prowadzących
    do stworzenia praw autorskich do programów komputerowych w związku z Innymi
    Usługami [dalej: Prawa autorskie].
    2. Innych Usług, tj. uczestnictwo w misjach zespołu deweloperskiego (rozwój, przeglądy
    kodu, monitorowanie wydań, wsparcie poziomu); udzielanie wsparcia w kwestiach
    technicznych w zespole; współpraca z zespołami ds. kontroli jakości i produktami (nowe
    funkcje, podejście do jakości); proponowanie i wdrażanie ulepszeń technicznych i/lub
    organizacyjnych; uczestnictwo w życiu technologicznym firmy (obserwacje, spotkania,
    wzajemna pomoc, prezentacje).
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, usługi świadczone na rzecz Spółki wykonywane są w
    proporcji:
    - usługi R&D opisane w pkt 1 powyżej – 90%;
    - inne Usługi opisane w pkt 2 powyżej – 10%.
    W ramach stosunku umownego Usługodawca przenosi na Spółkę wszelkie prawa
    własności intelektualnej do Utworów [dalej również: Prawa Własności Intelektualnej], w
    szczególności prawa autorskie do Utworów zdefiniowanych jako utwór w rozumieniu art.
    1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Tekst
    jednolity Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.) [dalej: Ustawa o prawie autorskim].

    Zasady przenoszenia Praw Własności Intelektualnej zostały w sposób szczegółowy
    uregulowane w treści Umowy.
    W szczególności:
    1. Wnioskodawca oświadczył, że:
    a) będzie uprawniony do dysponowania autorskimi prawami majątkowymi w całości do
      utworów będących Utworami w rozumieniu art. 1 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim;
    b) korzystanie z Utworów przez Spółkę nie narusza żadnych praw, w tym w szczególności
      praw autorskich osób trzecich;
    c) zwalnia Spółkę z odpowiedzialności wobec osób trzecich, w przypadku wystąpienia
      wobec Spółki z roszczeniami związanymi z naruszeniem praw osób trzecich, o których
      mowa w punkcie b) powyżej (postanowienie odnosi się do art. 392 Kodeksu
      Cywilnego).
    2. Wnioskodawca i Spółka uzgodniły, że Prawa Własności Intelektualnej obejmują w
    szczególności wszystkie prawa Usługodawcy do Utworów: prawa własności (w tym do
    programów komputerowych), prawa sui generis do baz danych, prawa do wynalazków,
    patenty, prawa ochronne na wzory użytkowe, prawa do rejestracji wzorów
    przemysłowych, prawa ochronne na znaki towarowe, prawa do nazw handlowych, prawo
    do uzyskania praw wyłącznych, prawo pierwszeństwa związane z prawami wyłącznymi,
    oraz wszelkie inne prawa, które przysługują Wnioskodawcy do wynalazku, wzoru
    użytkowego, wzoru przemysłowego lub znaku towarowego (w tym praw, o których mowa
    w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej – Tekst
    jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1170 ze zm.; [dalej: Prawo własności przemysłowej]).
    Wnioskodawca wyraził również zgodę na zarządzanie i opracowywanie Utworu na
    wszystkich polach eksploatacji (zezwolenie, o którym mowa w art. 2 ust. 2. Ustawy o
    prawie autorskim).
    Ponadto Wnioskodawca przeniósł na Spółkę wyłączne prawo do udzielania zezwolenia na
    rozporządzanie i wykorzystywanie Utworu (upoważnienie, o którym mowa w art. 2 ust. 2
    Ustawy o prawie autorskim).
    3. Wszelkie prawa majątkowe do Utworu przeniesione na Spółkę przez Wnioskodawcę
    obejmują korzystanie z Utworów na wszystkich polach eksploatacji.
    W szczególności na polach eksploatacji określonych w art. 50 ustawy o prawie autorskim,
    w tym obejmują prawo do: (i) zachowania i zwielokrotniania Utworu, w tym m.in.
    wykonywania kopii Utworu za pomocą określonej techniki drukarskiej, stolarskiej,
    reprograficznej, magnetycznej lub cyfrowej, w tym na wszelkich elektronicznych nośnikach
    danych (ii) obrotu oryginałem lub kopiami Utworów lub ich opracowań, w tym
    wprowadzania do obrotu, użyczania lub wynajmowania oryginału lub kopii Utworów lub
    ich opracowywania; (iii) publicznego wykonywania, wyświetlania, zwielokrotniania lub
    nadawania i reemitowania Utworu lub jego opracowania, a także rozpowszechniania
    Utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w wybranym przez siebie
    miejscu i czasie (w tym za pośrednictwem sieci Internet, na dowolnym urządzeniu lub
    nośniku danych, również w ramach interfejsu użytkownika używanego przez Spółkę).
    W przypadku wystąpienia nowych pól eksploatacji, nieznanych w dniu zawarcia Umowy,
    Wnioskodawca zobowiązał się do prowadzenia w dobrej wierze negocjacji w celu zawarcia
    umowy przenoszącej autorskie prawa majątkowe do Utworów również na tych polach
    eksploatacji. Przeniesienie autorskich praw majątkowych do Utworów obejmuje również –
    w przypadku algorytmów, kodów źródłowych i programów komputerowych – ich
    aktualizację.
    4. Wnioskodawca i Spółka uzgodniły, że Spółka będzie miała wyłączne prawo do:
    a) dokonywania zmian, modyfikowania i rozwijania Utworów zgodnie z uznaniem Spółki;

    b) korzystania z Utworów w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej;
    c) zgłaszania przedmiotów własności przemysłowej, w celu uzyskania ochrony oraz
      uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa
      ochronnego na znak towarowy, a także prawa z rejestracji wzoru przemysłowego (art.
      11 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej).
    5. Wnioskodawca zobowiązał się dostarczyć Utwory Spółce niezwłocznie po ich ustaleniu.
    Spółka nabywa Prawa Własności Intelektualnej do Utworu z chwilą jego otrzymania. Z
    chwilą otrzymania kopii oryginału Utworu, Spółka nabywa własność kopii. Przepisy art. 13
    ustawy o prawie autorskim stosuje się odpowiednio.
    6. Wnioskodawca zobowiązał się do:
    a) Niezwłocznego przekazania Spółce wszelkich dokumentów, materiałów i informacji
      oraz dokonania wszelkich innych czynności prawnych lub faktycznych niezbędnych do
      zachowania zgodności z prawem (w szczególności przepisami ustawy o prawie
      autorskim i ustawy Prawo własności przemysłowej) oraz postanowień Umowy o
      eksploatacji Utworów przez Spółkę, w tym czynności niezbędnych do uzyskania przez
      Spółkę patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
      rejestracji wzoru przemysłowego, prawa ochronnego do znaku towarowego. W
      szczególności Wnioskodawca zobowiązał się dostarczyć Spółce wszystkie kody
      źródłowe dla całości lub części Utworu, który stanowi program komputerowy.
    b) Niewykonywania jakichkolwiek osobistych praw autorskich do Utworów, a w każdym
      przypadku wykonywania ich w dobrej wierze i wyłącznie w sposób zgodny z interesem
      Spółki. W szczególności Wnioskodawca zobowiązał się nie wykonywać uprawnień, o
      których mowa w art. art. 49, art. 56, art. 58 i art. 60 ustawy o prawie autorskim.
      Ponadto Wnioskodawca upoważnił Spółkę do wykonywania w jej imieniu wszelkich
      osobistych praw autorskich do Utworów, w szczególności prawa do pierwszej
      publikacji Utworów oraz prawa do integralności Utworów.
    c) Powstrzymania się od podejmowania jakichkolwiek czynności prawnych lub
      faktycznych, które mogą utrudnić lub uniemożliwić Spółce wykonywanie Praw
      Własności Intelektualnej, w szczególności powstrzymania się od podejmowania
      działań, które mogą utrudnić lub uniemożliwić Spółce uzyskanie patentu na Utwory
      jako wynalazki, prawa do Utworu jako wzoru użytkowego, prawa do rejestracji Utworu
      jako wzoru przemysłowego lub prawa ochronnego do Utworów jako znaku
      towarowego.
    Podsumowując, rezultatem świadczonych przez Wnioskodawcę usług – w szczególności
    Usług R&D – będą Prawa Własności Intelektualnej, które zostaną przeniesione na Spółkę i
    za które Wnioskodawcy będzie przysługiwało wynagrodzenie.
    Poza roszczeniem o Wynagrodzenie, Wnioskodawcy nie przysługują żadne inne roszczenia
    wobec Spółki z tytułu przeniesienia Praw Własności Intelektualnej oraz wykonywania przez
    Spółkę innych praw, o których mowa w niniejszej Umowie.
    W szczególności: (i) Wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie Wnioskodawcy za
    przeniesienie Praw Własności Intelektualnej we wszystkich polach eksploatacji
    wymienionych w niniejszej Umowie, (ii) Usługodawcy nie przysługuje dodatkowe
    Wynagrodzenie za korzystanie z Utworu jako wynalazku, wzoru użytkowego, znaku
    towarowego lub wzoru przemysłowego.
    Część prac przeprowadzanych przez Wnioskodawcę polega na świadczeniu Innych Usług.
    Stąd też, jak wynika z treści Umowy, wynagrodzenie należne Wnioskodawcy będzie w 90%
    przypisane do Usług R&D opisanych powyżej, a w pozostałych 10% do Innych Usług.
    Zasady ustalania przychodu Wnioskodawcy zostały oparte na stosunku w jakim pozostają
    względem siebie Usługi R&D oraz Inne Usługi świadczone przez Wnioskodawcę.

    Konsekwentnie, Wnioskodawca, na podstawie umowy zawartej ze Spółką, rozdziela
    uzyskiwane wynagrodzenie (przychód) na: przychód ze świadczonych usług R&D i
    przeniesienia Praw Własności Intelektualnej, oraz pozostały przychód z tytułu świadczenia
    Innych Usług.
    Podział kwoty wynagrodzenia zostaje wyszczególniony na fakturze wystawianej przez
    Wnioskodawcę.
    Działalność Wnioskodawcy, zgodnie z zapisami umowy, polega na tworzeniu, rozwijaniu i
    tworzeniu kolejnych wersji programów komputerowych lub ich części poprzez tworzenie
    kodów źródłowych w języku wskazanym przez Spółkę, tworzeniu opisu procedur
    operacyjnych, kompilacji danych w rozmowach i informacjach dialogowych, kodów
    wynikowych i interfejsu.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Usług R&D są wykonywane w
    sposób ciągły i polegają na realizacji zgłaszanych przez Spółkę potrzeb – opracowywane
    rozwiązania nie mogą zostać nabyte na rynku i są dopasowane do zapotrzebowania Spółki.
    Poniżej przedstawiono przykładowe efekty prac związanych z wytwarzaniem
    oprogramowania prowadzonych przez Wnioskodawcę:
    (...)
    Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej jest rezultatem indywidualnej oraz twórczej
    działalności intelektualnej co powoduje, że stanowi ono utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i stanowi kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy Wnioskodawca wykonuje usługi samodzielnie (nie
    zatrudnia pracowników ani nie zleca wykonania prac wynikających z Umowy zawartej ze
    Spółką podwykonawcom).
    Działalność Wnioskodawcy w ramach Usług R&D polegającą na wytwarzaniu, rozwijaniu i
    ulepszaniu oprogramowania należy uznać za działalność twórczą, obejmującą badania
    naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny (tj. metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Działalność ta spełnia cechy przewidziane przez art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.)
    [dalej: Prawo o szkolnictwie wyższym], zgodnie z którym za prace rozwojowe uznaje
    działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje
    nowe lub ulepszone produkty niewystępujące dotychczas w jego praktyce gospodarczej
    oraz na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Wnioskodawca poza wytwarzaniem również ulepsza lub rozwija
    oprogramowanie już istniejące. Tworzenie oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy
    zarówno wykorzystania dostępnych zasobów wiedzy, jak i zastosowania innowacyjnych
    rozwiązań specyficznych dla obsługi rynku, dla którego tworzone jest oprogramowanie.

    Czynności badawczo-rozwojowe podejmowane przez Wnioskodawcę nie dotyczą prac
    rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do już istniejących produktów. W
    szczególności, jego prace nie polegają na prowadzeniu czynności wdrożeniowych w
    zakresie opracowywanych już produktów i usług czy czynnościach serwisowych.
    Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach rozwijania i ulepszania
    oprogramowania prowadzą do stworzenia zupełnie nowych funkcji, odpowiadającej
    potrzebom Spółki, wypełniającej niszę, jak również cechującej się innowacyjnością oraz
    wykorzystaniem nowych technologii. W efekcie wykonywanych czynności opisanych we
    wniosku powstają odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie
    art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim. W wyniku zbycia rezultatów usług w postaci Praw
    Własności Intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje przychód ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca planuje skorzystanie z ulgi IP Box w odniesieniu do tych przychodów.
    Ponadto, Wnioskodawca do kosztów pośrednio związanych z Usługami R&D ma zamiar
    zaliczać wydatki na materiały biurowe i wyposażenie biura, wydatki na sprzęt
    elektroniczny do pracy (laptop, telefon, akcesoria), leasing samochodu (używanego w
    firmie oraz prywatnie) i koszty (benzyna, etc.) z nim związane, koszty obsługi księgowej,
    prowizje, usługi prawne, opłaty telekomunikacyjne, najem biura, koszty energii
    elektrycznej, koszty licencji oprogramowania, wydatki na środowisko chmurowe.
    W opinii Wnioskodawcy, wydatki te są kosztami uzyskania przychodu funkcjonalnie
    związanymi z przychodami osiąganymi z tytułu świadczenia Usług R&D oraz zbyciem
    poszczególnych kwalifikowanych Praw Własności Intelektualnej, które w sposób
    bezpośredni lub pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu.
    Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz dodatkową
    ewidencję zgodnie z wymogami przewidzianymi przez art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, tj. m.
    in: prowadzi księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej; wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4,
    przypadające na każde kwalifikowane Prawo Własności Intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu/straty.
    Dodatkowa ewidencja prowadzona jest na bieżąco od momentu rozpoczęcia świadczenia
    Usług R&D. Zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają
    poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za rezultat wykonywanych przez siebie prac
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze w związku z wykonywaną działalnością.
    Wnioskodawca nie realizuje wskazanych w opisie stanu faktycznego wniosku prac pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Spółkę.
    Uzupełnienie
    Wnioskodawca wskazuje, że w związku ze świadczeniem Usług R&D wytworzył:
    (...)
    Wytworzone w ramach świadczenia Usług R&D programy komputerowe służą do:
    (...).
    Rezultatem wykonywanych Usług R&D jest oprogramowanie komputerowe/ulepszenie
    oprogramowania. Prace te – stosownie do zamieszczonego we wniosku o interpretację
    indywidualną opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – są wykonane na podstawie
    zleceń Usługobiorcy.
    Również w przyszłości działania podejmowane przez Wnioskodawcę będą prowadziły do
    stworzenia nowych: kodów źródłowych, kodów wynikowych, dokumentacji komponentów

    kolejnych wersji oprogramowania, modelów architektury, poprzez które zostaną nadane
    zupełnie nowe funkcje oprogramowaniu, odpowiadające potrzebom Spółki (Usługobiorcy).
    Proces tworzenia oprogramowania nie jest i nie będzie w żadnym stopniu mechaniczny
    czy zrutynizowany, ale wymagał i będzie wymagał określonej działalności twórczej.
    Stosownie do zapisów Umowy Usługi R&D są to usługi badawczo-rozwojowe, w tym,
    między innymi: działania kreatywne obejmujące badania naukowe lub prace rozwojowe
    realizowane w sposób systematyczny dla poszerzenia zasobów wiedzy i wypracowywania
    nowych zastosowań dla posiadanego już zasobu wiedzy, polegające na tworzeniu, rozwoju
    i ulepszaniu programów komputerowych lub ich elementów poprzez tworzenie kodów
    komputerowych w języku wskazanym przez Spółkę, tworzenie opisu procedur
    operacyjnych, zestawień danych, informacji konwersacyjnych i dialogowych, kodów
    wynikowych i interfejsu, prowadzące do stworzenia praw autorskich do programów
    komputerowych w związku z Innymi Usługami [dalej: Prawa autorskie].
    W niniejszym zakresie Wnioskodawca wyjaśnia, że: (1) świadczenie Usług R&D oraz (2)
    sprzedaż kwalifikowanych praw własności intelektualnej, są ze sobą immanentnie
    związane. Cykliczne, metodyczne oraz systematyczne świadczenie Usług R&D prowadzi w
    efekcie do stworzenia/udoskonalenia oprogramowania (kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej), które z perspektywy Wnioskodawcy jest komercjalizowane.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy wynagrodzenie za świadczone usługi jest dzielone w
    stosunku 90% (Usługi R&D) do 10% (Inne Usługi).
    Wynagrodzenie w wysokości 90% przypisane do Usług R&D (zgodnie z opisem
    przedstawionym we Wniosku) obejmuje swoim zakresem zarówno świadczenie Usług
    R&D, jak i sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej powstałego w wyniku
    świadczenia Usług R&D.
    Odnosząc się do podpunktów sposobu kalkulowania wynagrodzenia za świadczone usługi
    w ramach których powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz za
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca wyjaśnia, iż takie
    wyodrębnienie nie jest dokonywane – za całość, tj. za świadczenie Usług R&D i sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – Wnioskodawcy należne jest
    wynagrodzenie w wysokości 90% kwoty wskazanej na fakturze.
    Ewidencja, o której mowa w art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jest prowadzona przez Wnioskodawcę w sposób ciągły
    aż do chwili obecnej. Pierwszym rokiem, za który Wnioskodawca prowadził ewidencję był
    rok 2020.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisana w stanie
    faktycznym działalność prowadzona przez Wnioskodawcę – w szczególności, działania
    kreatywne obejmujące badania naukowe lub prace rozwojowe realizowane w sposób
    systematyczny dla poszerzenia zasobów wiedzy i wypracowywania nowych zastosowań
    dla posiadanego już zasobu wiedzy, polegające na tworzeniu, rozwoju i ulepszaniu
    programów komputerowych lub ich elementów poprzez tworzenie kodów
    komputerowych w języku wskazanym przez Spółkę, tworzenie opisu procedur
    operacyjnych, zestawień danych, informacji konwersacyjnych i dialogowych, kodów
    wynikowych i interfejsu, prowadzące do stworzenia praw autorskich do programów
    komputerowych – wpisuje się w definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do
    korzystania z ulgi IP Box, o której mowa w art. 30ca tej ustawy, przy spełnieniu wszystkich
    dodatkowych wymogów nałożonych przez przepisy prawa podatkowego?

    2. Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania stawką 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu
    świadczonych przez Wnioskodawcę Usług R&D polegających na prowadzeniu prac
    badawczo-rozwojowych na rzecz Spółki?
    3. Czy w opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym
    Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% od
    dochodu kwalifikowanego ze sprzedaży kwalifikowanych Praw Własności Intelektualnej, tj.
    dochodu ze sprzedaży oprogramowania na rzecz Spółki?
    4. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca może zaliczać w koszty wydatki
    pośrednio związane z Usługami R&D i Prawami Własności Intelektualnej w taki sposób, że
    w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego wydatku, który Wnioskodawca
    poniósł w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów z tytułu
    świadczenia Usług R&D i zbycia Praw Własności Intelektualnej, może przyporządkować
    wydatki do przychodów według ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia
    Usług R&D i Praw Własności Intelektualnej do przychodów ogółem z prowadzonej
    działalności w danym okresie?
    Pana stanowisko w sprawie
    W zakresie Pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, przytoczona w opisie stanu faktycznego działalność w zakresie
    Usług R&D wpisuje się w definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 5a pkt
    36 ustawy o PIT, w szczególności stanowi prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt
    40 tej ustawy.
    W zakresie Pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze spełnieniem przez Usługi R&D cech działalności
    prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca będzie mógł skorzystać (po spełnieniu
    dodatkowych kryteriów przewidzianych przez art. 30ca ustawy o PIT) z preferencyjnego
    opodatkowania stawką 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych przez
    Wnioskodawcę Usług R&D.
    W zakresie Pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł skorzystać (po spełnieniu dodatkowych kryteriów
    przewidzianych przez art. 30ca ustawy o PIT) z preferencyjnego opodatkowania stawką 5%
    od dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia na Spółkę Prawa Własności Intelektualnej.
    W zakresie Pytania nr 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł przyporządkować wydatki do przychodów
    według ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia Usług R&D i Praw
    Własności Intelektualnej do przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym
    okresie, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego wydatku, który
    Wnioskodawca poniósł w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów
    z tytułu świadczenia Usług R&D i zbycia Praw Własności Intelektualnej.
    W zakresie Pytania nr 1
    Od 1 stycznia 2019 r. przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
    własności intelektualnej mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 2193), w Ustawie o PIT dodano art. 30ca i art. 30cb.
    Do ustawy o PIT wprowadzono rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy
    uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw
    własności intelektualnej tzw. IP BOX.

    Jak wynika z uzasadnienia nowelizacji rozwiązanie to polega na preferencyjnym
    opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw
    własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem,
    użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i
    które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub
    międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy,
    czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego [dalej: kwalifikowane prawa własności
    intelektualnej].
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi IP BOX jest dochód uzyskany z tytułu należności
    /opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa
    uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady NEXUS.
    Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany
    prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia
    tych prac.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 Ustawa o PIT pozarolnicza działalność gospodarcza została
    zdefiniowana jako zarobkowa działalność:
    1) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
    2) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    3) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych osobnych przepisach.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o PIT:
    Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione
    są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności,
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei, w myśl art. 5a pkt 39 ustawy o PIT przez badania naukowe rozumie się:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym;

    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawie o szkolnictwie wyższym.
    Natomiast pracami rozwojowymi na potrzeby ustawy o PIT (art. 5a pkt 40 tejże ustawy) są
    prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym.
    Odwołując się do przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym należy wskazać, że badania
    naukowe (art. 4 ust. 2 tejże ustawy) są działalnością obejmującą:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, w art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym zostały zdefiniowane prace
    rozwojowe – prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Oznacza to, że
    działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Przez termin „twórczy”
    należy rozumieć „mający na celu tworzenie”. Synonimami pojęcia twórczy (pomysł, praca)
    są pojęcia „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”.
    Należy podkreślić w tym zakresie różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające
    czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować
    coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie
    indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności,
    ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.
    Jak Wnioskodawca wskazał powyżej działalność badawczo-rozwojowa może przybrać
    formę: (1) badań aplikacyjnych, (2) badań aplikacyjnych lub (3) prac rozwojowych.
    Badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym to: prace empiryczne –
    czyli prace doświadczalne; lub prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na
    doświadczeniu; mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach
    zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
    komercyjne.
    Status badań podstawowych wymaga prowadzenia ich z zachowaniem zakreślonych
    standardów. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w
    odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być
    przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalności wyników. Z
    kolei, prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone
    standardy, w tym dotyczące metodologii badań naukowych, komparatystyki, zasad
    wnioskowania.
    Badania aplikacyjne są to prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
    nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie
    do nich znaczących ulepszeń.
    Przez aplikację należy rozumieć „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań
    aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i
    doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie.
    W ramach prac aplikacyjnych podejmowana jest działalność badawcza, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby: opracować nowe produkty, procesy lub
    usługi lub wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub
    usług.

    Termin „nowy” oznacza „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki,
    który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub
    będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.
    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:
    - produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
      opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;
    - produkt, proces lub usługa, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi,
      ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie powinno być rozumiane jako „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”.
    Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem
    prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są
    jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą
    wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów,
    procesów lub usług.
    Jednocześnie skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje,
    że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub
    usłudze znacząco ulepszonych.
    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Ponadto, pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym.
    Prace rozwojowe w rozumieniu tej ustawy polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu
    i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują: nabycie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności; kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; wykorzystanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    W pracach rozwojowych wykorzystuje się dostępną wiedzę. Łącznie ww. czynności służą
    planowaniu i produkcji oraz projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Z definicji prac rozwojowych została wyłączona działalność obejmująca rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie
    zmiany mają charakter ulepszeń.
    Idąc dalej, należy wskazać, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana:
    - w sposób systematyczny,
    - w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”. Z kolei, w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem pojęcia systematyczności działań nie
    należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i

    częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie
    także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac
    rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjścia dla
    działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych
    zasobów) wiedzy w konkretnym temacie.
    Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że głównym celem Usług R&D
    realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki są działania kreatywne obejmujące
    badania naukowe lub prace rozwojowe realizowane w sposób systematyczny dla
    poszerzenia zasobów wiedzy i wypracowywania nowych zastosowań dla posiadanego już
    zasobu wiedzy, polegające na tworzeniu, rozwoju i ulepszaniu programów
    komputerowych lub ich elementów poprzez tworzenie kodów komputerowych w języku
    wskazanym przez Spółkę, tworzenie opisu procedur operacyjnych, zestawień danych,
    informacji konwersacyjnych i dialogowych, kodów wynikowych i interfejsu, prowadzące do
    stworzenia praw autorskich do programów komputerowych.
    Wnioskodawca niewątpliwie poprzez tworzenie nowych oraz rozwijanie dotychczas
    znanych rozwiązań łączy dostępną dla Wnioskodawcy wiedzę oraz poszerza ją, w celu
    stworzenia oprogramowania dotychczas niedostępnego na rynku tworzonego na zlecenie
    Spółki, a także ulepszenia stworzonego oprogramowania, w sposób polegający na
    wniesieniu znaczących ulepszeń do tego oprogramowania.
    Czynności badawczo-rozwojowe podejmowane przez Wnioskodawcę nie dotyczą prac
    rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do już istniejących produktów. W
    szczególności, jego prace nie polegają na prowadzeniu czynności wdrożeniowych w
    zakresie opracowywanych już produktów i usług czy czynnościach serwisowych.
    Działania podejmowane przez Wnioskodawcę prowadzą do stworzenia zupełnie nowych
    funkcji, odpowiadających potrzebom Spółki. Proces tworzenia oprogramowania nie jest w
    żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany, ale wymaga określonej działalności
    twórczej.
    W zakresie działalności badawczo-rozwojowym konieczne jest odniesienie się do
    Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box
    [dalej: Objaśnienia].
    Zgodnie z brzmieniem Objaśnień, w definiowaniu działalności B+R podatnik może
    posługiwać się także kryteriami z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik
    Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu
    działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i
    innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS, Warszawa) [dalej: Podręcznik Frascati].
    Jak podaje Podręcznik Frascati, twórczość w działalności badawczo-rozwojowej związana
    jest z kreatywnością mającą swe źródło we wkładzie człowieka. Z zakresu działalności
    badawczo- rozwojowej należy więc wyłączyć działalność o charakterze rutynowym, można
    natomiast włączyć do niej nowe metody opracowane w celu wykonywania pospolitych
    zadań.
    Zgodnie z literalnym brzmieniem Podręcznika Frascati, działalność B+R, która może mieć
    na celu osiągnięcie celów szczegółowych lub ogólnych, definiuje zbiór wspólnych cech,
    nawet jeśli jest ona podejmowana przez różne podmioty. Aby dana działalność mogła
    zostać uznana za działalność B+R, musi ona spełniać pięć podstawowych kryteriów.
    Działalność taka musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa
    do przeniesienia lub odtworzenia.
    Zgodnie z Podręcznikiem Frascati 2015, celem projektu B+R muszą być nowe koncepcje
    lub pomysły, które wzbogacają istniejącą wiedzę. Wyklucza to z działalności B+R wszelkie

    rutynowe zmiany w produktach lub procesach, a zatem z kreatywnością w sferze B+R
    nieodłącznie związany jest wkład człowieka. Z zakresu działalności B+R wyłączono
    działalność o charakterze rutynowym, natomiast włączono do niej nowe metody
    opracowane w celu wykonywania pospolitych zadań. Zdaniem Wnioskodawcy,
    uwzględniając przedstawiony stan faktyczny oraz kryteria niezbędne do uznania
    działalności za działalność badawczo-rozwojową na gruncie zarówno ustawy o PIT, jak i
    Podręcznika Frascati, prowadzona przez niego działalność spełnia cechy działalności B+R z
    uwagi na spełnienie następujących przesłanek:
    – prowadzone przez Wnioskodawcę prace polegają na tworzeniu oprogramowania od
      podstaw lub zmianie jego określonych funkcjonalności w zależności od potrzeb
      zgłaszanych przez Spółkę, w efekcie czego działalność tę można uznać za nowatorską i
      twórczą;
    – proces tworzenia takiego oprogramowania spełnia cechę nieprzewidywalności;
    – prace nad oprogramowaniem prowadzone są przez Wnioskodawcę w sposób
      zaplanowany i systematyczny, należycie udokumentowany zgodnie z potrzebami
      Spółki i wykonywane zgodnie z jej oczekiwaniami, zatem cechuje je metodyczność;
    – Prawa Własności Intelektualnej są przez Wnioskodawcę przenoszone na Spółkę, co
      świadczy o spełnieniu cechy możliwości przeniesienia lub odtworzenia takich prac.
    W zakresie Pytania nr 2, Pytania nr 3 i Pytania nr 4:
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim.
    Z treści art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim wynika, że ochrona przyznana
    programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady
    będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą
    łączy, nie podlegają ochronie. Przyjmuje się, że oprogramowanie definiowane jako ogół
    informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów
    – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim.
    W myśl tego przepisu przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
    wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Natomiast stosownie do ust. 2 pkt 1 art. 1 ustawy o prawie autorskim – w szczególności,
    przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe). Oprogramowanie może być uznane za
    kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie,
    rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo – rozwojowych. Podstawę
    opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).
    Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej

    ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru zawartego w art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT. Poniżej wzór na kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej:
    (a + b) x 1,3/a + b + c + d
    Poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Z kolei, art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT stanowi, że do kosztów nie zalicza się kosztów, które
    nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
    szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej
    działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W powołanym przepisie art. 30ca ust. 7 ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów,
    z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (pkt 2). W
    przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących
    mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.
    Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się zatem jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika NEXUS obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym.

    Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z
    kwalifikowanego IP.
    Ustalając wskaźnik NEXUS należy pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami
    poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Do podstawy opodatkowania stosuje się preferencyjną stawkę opodatkowania w
    wysokości 5%. Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest
    podstawą opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3
    ustawy).
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o PIT podatnicy korzystający z preferencyjnego
    opodatkowania są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
    (poniesiono stratę).
    Konsekwentnie podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i
    decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany
    do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód
    został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W szczególności, podatnik, zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w
    sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie
    ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia
    tych prac.
    W celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o PIT,
    podatnik ma obowiązek prowadzić – zgodnie z art. 30cb ust. 2 tejże ustawy– odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję.
    Dodatkowo Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż spełnia wszelkie wymogi przewidziane
    przez art. 30cb ustawy o PIT.
    Autorskie prawo do programu komputerowego zostało przewidziane w katalogu
    uregulowanym w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Tym samym, można uznać, że tworzenie przez niego oprogramowania (działania
    kreatywne obejmujące badania naukowe lub prace rozwojowe realizowane w sposób
    systematyczny dla poszerzenia zasobów wiedzy i wypracowywania nowych zastosowań
    dla posiadanego już zasobu wiedzy, polegające na tworzeniu, rozwoju i ulepszaniu
    programów komputerowych lub ich elementów poprzez tworzenie kodów
    komputerowych w języku wskazanym przez Spółkę, tworzenie opisu procedur
    operacyjnych, zestawień danych, informacji konwersacyjnych i dialogowych, kodów
    wynikowych i interfejsu, prowadzące do stworzenia praw autorskich do programów
    komputerowych) spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte zarówno w
    Podręczniku Frascati, jak i w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też Wnioskodawca, jako że spełnia wszystkie przesłanki określone w przepisach
    ustawy o PIT i innych ww. aktów prawnych, jest uprawniony do korzystania z ulgi IP Box, o
    której mowa w art. 30ca ustawy o PIT, w związku ze świadczeniem Usług R&D oraz

    zbyciem Praw Własności Intelektualnej. Innymi słowy, Wnioskodawca może opodatkować
    sumę kwalifikowanych dochodów osiągniętych z tytułu kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej preferencyjną 5% stawką podatkową.
    Część ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków można wprost przypisać do
    przychodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Z kolei, w
    zakresie przypisania kosztów pośrednio związanych z przychodami z tytułu świadczenia
    Usług R&D oraz zbycia Praw Własności Intelektualnej Wnioskodawca uważa, iż ma on
    prawo zaliczać wydatki na materiały biurowe i wyposażenie biura, wydatki na sprzęt
    elektroniczny do pracy (laptop, telefon, akcesoria), leasing samochodu (używanego w
    firmie oraz prywatnie) i koszty (benzyna, etc.) z nim związane, koszty obsługi księgowej,
    prowizje, usługi prawne, opłaty telekomunikacyjne, najem biura, koszty energii
    elektrycznej, koszty licencji oprogramowania, wydatki na środowisko chmurowe, w taki
    sposób, że alokuje on konkretny koszt poniesiony w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej według ustalonej proporcji jako stosunek przychodów z usług R&D oraz
    zbycia Praw Własności Intelektualnej do przychodów ogółem z prowadzonej działalności w
    danym okresie.
    Reasumując, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki, które ponosi w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia
    źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT.
    Podsumowanie:
    Wnioskodawca wskazuje, iż zaprezentowane przez niego stanowiska w odniesieniu do
    Pytań nr 1 – 4 znajdują potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz
    interpretacjach indywidualnych wydanych w analogicznych sprawach, w tym w stosunku
    do Wnioskodawcy:
    − Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 marca
    2024 r. znak:
    0115-KDIT2.4011.36.2021.18.HD;
    − Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 marca
    2024 r. znak:
    0115-KDIT2.4011.37.2021.16.HD;
    − Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 marca
    2025 r.
    znak: 0115-KDST2-1.4011.27.2025.3.AW;
    − Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 marca
    2025 r.
    znak: 0113-KDIPT2-3.4011.46.2025.2.PR;
    − Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 kwietnia
    2024 r.
    znak: 0115-KDIT1.4011.267.2022.12.MR;
    − Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2023 r. sygn. II FSK 25/23.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zobowiązał się Pan do świadczenia na rzecz Spółki
    następujących usług:
    1. Usług R&D, tj. usług badawczo-rozwojowych, w tym, między innymi: działań
    kreatywnych obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe realizowane w sposób
    systematyczny dla poszerzenia zasobów wiedzy i wypracowywania nowych zastosowań
    dla posiadanego już zasobu wiedzy, polegające na tworzeniu, rozwoju i ulepszaniu
    programów komputerowych lub ich elementów poprzez tworzenie kodów
    komputerowych w języku wskazanym przez Spółkę, tworzenie opisu procedur
    operacyjnych, zestawień danych, informacji konwersacyjnych i dialogowych, kodów
    wynikowych i interfejsu, prowadzących do stworzenia praw autorskich do programów
    komputerowych w związku z Innymi Usługami [dalej: Prawa autorskie];
    2. Innych Usług, tj. uczestnictwo w misjach zespołu deweloperskiego (rozwój, przeglądy
    kodu, monitorowanie wydań, wsparcie poziomu); udzielanie wsparcia w kwestiach
    technicznych w zespole; współpraca z zespołami ds. kontroli jakości i produktami (nowe
    funkcje, podejście do jakości); proponowanie i wdrażanie ulepszeń technicznych i/lub
    organizacyjnych; uczestnictwo w życiu technologicznym firmy (obserwacje, spotkania,
    wzajemna pomoc, prezentacje).
    Wskazał Pan, że w związku ze świadczeniem Usług R&D wytworzył:
    (...)
    Wytworzone w ramach świadczenia Usług R&D programy komputerowe służą do:
    (...)
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z treści wniosku wynika, że Pana działalność, zgodnie z zapisami umowy, polega na
    tworzeniu, rozwijaniu i tworzeniu kolejnych wersji programów komputerowych lub ich
    części poprzez tworzenie kodów źródłowych w języku wskazanym przez Spółkę, tworzeniu
    opisu procedur operacyjnych, kompilacji danych w rozmowach i informacjach
    dialogowych, kodów wynikowych i interfejsu.
    Wskazał Pan, że Pana działalność w ramach Usług R&D polegającą na wytwarzaniu,
    rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania należy uznać za działalność twórczą. Opracowuje
    Pan nowe lub ulepszone produkty niewystępujące dotychczas w Pana praktyce
    gospodarczej oraz na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    W kwestii innowacyjności wytworzonych/udoskonalonych programów komputerowych
    wyjaśnił Pan, że polega ona (innowacyjność) na dostarczaniu użytkownikom jednych z
    pierwszych na świecie rozwiązań umożliwiających (...).
    Działania podejmowane przez Pana w ramach rozwijania i ulepszania oprogramowania
    prowadzą do stworzenia zupełnie nowych funkcji, odpowiadającej potrzebom Spółki,
    wypełniającej niszę, jak również cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem
    nowych technologii. W efekcie wykonywanych czynności opisanych we wniosku powstają
    odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy
    o prawie autorskim.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w ramach Usług R&D ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z treści wniosku wynika, że działalność, w ramach Usług R&D polegająca na wytwarzaniu,
    rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania podejmowana jest w sposób systematyczny (tj.

    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Czynności wykonywane przez Pana w ramach Usług R&D są wykonywane w sposób ciągły i
    polegają na realizacji zgłaszanych przez Spółkę potrzeb – opracowywane rozwiązania nie
    mogą zostać nabyte na rynku i są dopasowane do zapotrzebowania Spółki. Cykliczne,
    metodyczne oraz systematyczne świadczenie Usług R&D prowadzi w efekcie do stworzenia
    /udoskonalenia oprogramowania (kwalifikowanego prawa własności intelektualnej), które
    jest komercjalizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty niewystępujące dotychczas w Pana
    praktyce gospodarczej oraz na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Poza wytwarzaniem również ulepsza Pan lub
    rozwija oprogramowanie już istniejące. Tworzenie oprogramowania wymaga od Pana
    zarówno wykorzystania dostępnych zasobów wiedzy, jak i zastosowania innowacyjnych
    rozwiązań specyficznych dla obsługi rynku, dla którego tworzone jest oprogramowanie.
    Podejmowane przez Pana czynności nie dotyczą prac rutynowych i okresowych zmian
    wprowadzanych do już istniejących produktów. W szczególności prace nie polegają na
    prowadzeniu czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanych już produktów i
    usług czy czynnościach serwisowych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    W treści wniosku wskazał Pan, że Pana działalność spełnia cechy przewidziane przez art. 4
    ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z
    którym za prace rozwojowe uznaje działalność obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, Pana działalność w ramach Usług R&D jest działalnością o
    charakterze twórczym, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność w ramach Usług R&D spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych

    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:

        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    treści wniosku wynika, że tworzy Pan programy komputerowe, które podlegają ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiąga Pan m.in. ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Przeniesienie majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje to zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku
    wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg
    wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od 2020 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzane
    przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii
    przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    Tym samym, skoro prowadzi Pan ewidencję w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnia koszty, o których mowa w art.
    30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w
    sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu/straty, na podstawie art. 30ca
    ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w zakresie
    zaistniałego stanu faktycznego, począwszy od roku 2020 oraz w latach kolejnych, przy
    założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa.
    W tym miejscu zaznaczyć należy, że ustawodawca w art. 30ca ust. 7 ustawy wskazał
    zamknięty katalog rodzajów dochodów, które stanowić mogą dochód z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W katalogu tym nie wymieniono dochodów z tytułu
    świadczenia usług badawczo-rozwojowych.
    W tym kontekście należy stwierdzić, że uzyskiwane przez Pana dochody stanowiące
    wynagrodzenie za świadczenie Usług R&D nie wypełniają ustawowej definicji dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i same w sobie, zgodnie z literalnym
    brzmieniem ww. przepisu, nie mogą korzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką
    5%.
    Zatem uznając Pana prawo do zastosowania stawki opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    w tym zakresie stanowisko przedstawione we wniosku uznano za nieprawidłowe.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX
    wynika bowiem, że:
      „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności
      zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu
      podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z
      kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez
      podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
      tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób
      bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem,
      dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego
      kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
      koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z
      kwalifikowanego IP”.
    Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z
    którym: dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.

    24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów
    Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7
    cytowanej ustawy.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    W celu określenia kosztów uzyskania przychodów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej
    ustawy zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z
    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy.
    Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość
    uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia, nie wskazują natomiast, w jaki
    sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim, jeżeli podatnik ponosi
    koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz
    koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów
    uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku,
    w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    (art. 22 ust. 3a ww. ustawy).
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Pana w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, możliwe jest ustalenie faktycznego kosztu poniesionego w
    danym okresie na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z
    wytworzeniem oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze

    zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej
    w danym okresie.
    Przy czym, to Pan zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskanym
    przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to
    zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów
    wywodzi skutki prawne.
    Istotne jest przy tym, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej
    natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    • wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    • kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    • dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    W opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wymienił Pan wydatki, które ponosi w
    związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, wykazując jednocześnie, że
    wydatki te są kosztami uzyskania przychodu funkcjonalnie związanymi z przychodami
    osiąganymi z tytułu świadczenia Usług R&D oraz zbyciem poszczególnych kwalifikowanych
    Praw Własności Intelektualnej, które w sposób bezpośredni lub pośredni przyczyniły się
    do powstania takiego przychodu.
    Zatem, poniesione przez Pana następujące koszty:
    - materiały biurowe i wyposażenie biura,
    - wydatki na sprzęt elektroniczny do pracy (laptop, telefon, akcesoria),
    - leasing samochodu (używanego w firmie oraz prywatnie) i koszty (benzyna, etc.) z nim
      związane,
    - koszty obsługi księgowej,
    - prowizje,
    - usługi prawne,
    - opłaty telekomunikacyjne,
    - najem biura,
    - koszty energii elektrycznej,
    - koszty licencji oprogramowania,
    - wydatki na środowisko chmurowe
    przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, można uznać za koszty uzyskania
    przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7
    w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT.
    Zaznaczyć jednak należy, że w przedstawionej we wniosku sytuacji dochód, o którym
    mowa art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT ustalany będzie wyłącznie dla
    przychodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, bowiem

    przychód uzyskany ze świadczenia usług badawczo-rozwojowych – jak już wcześniej
    rozstrzygnięto – nie mieści się w katalogu dochodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej wymienionych art. 30ca ust. 7 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie objętym
    pytaniami, a zatem, nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy oraz
    własnym stanowisku, które nie były przedmiotem zapytania, nie odnosi się również do
    zagadnień związanych z obliczeniem wskaźnika nexus.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Odnosząc się do powołanych interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów
    prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.