Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.812.2024.1.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu świadczeń związanych z
przeniesieniem funkcjonariusza.
Słowa kluczowe: dojazdy
funkcjonariusz
funkcjonariusz-funkcjonariusz Służby Więziennej
koszt
koszt-zwrot kosztów
służba
zakład
zasiłki
zasiłki-zasiłek osiedleniowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 112

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
      1) W dniu 30 stycznia 2023 r. do jednostki wpłynął wniosek funkcjonariuszki
        przeniesionej z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Służby
        Więziennej położonej w innej miejscowości, dotyczący wypłaty zasiłku
        osiedleniowego w związku z przesiedleniem się w dniu 26 stycznia 2023 r. na stałe
        wraz z członkami rodziny do miejscowości pełnienia służby.
        W dniu 2 lutego 2023 r. ww. funkcjonariuszka odeszła na zaopatrzenie emerytalne.
        W dniu 20 lutego 2023 r. decyzją dyrektora Zakładu odmówiono emerytowanej już
        wtedy funkcjonariuszce wypłaty tego świadczenia.
        W związku ze złożoną w dniu 6 października 2023 r. skargą do Ministra
        Sprawiedliwości ostatecznie zmieniono decyzję i na podstawie art. 73 ust. 3 pkt 3
        ustawy o Służbie Więziennej przyznano funkcjonariuszce świadczenie pieniężne w
        postaci zasiłku osiedleniowego w wysokości 300 % uposażenia, który został
        wypłacony w dniu 7 grudnia 2023 r. Przy obliczaniu listy płac zostało zastosowane
        zwolnienie z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
      2) W dniu 4 października 2024 r. wypłacono również tej samej emerytowanej
        funkcjonariuszce zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego na podstawie art.
        73 ust. 3 pkt 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z przedstawieniem duplikatu
        faktury z dnia 2 września 2024 r. Na liście płac naliczono 12 % podatek dochodowy.
      3) Funkcjonariusze przeniesieni z urzędu do pełnienia służby w Zakładzie otrzymują
        zwrot kosztów przejazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie art. 73 ust. 3 pkt
        6 ustawy o Służbie Więziennej. Od tych świadczeń nie jest pobierany podatek
        dochodowy.
    Pytania
      1) Czy właściwym było zastosowanie zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1
        pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w opisanym stanie
        faktycznym?
      2) Czy właściwym było pobranie podatku według skali podatkowej w opisanym stanie
        faktycznym?
      3) Czy właściwym jest niepobieranie podatku od zwrotu kosztów dojazdu do miejsca
        pełnienia służby wynikającego z art. 73 ust. 3 pkt 6 ustawy o Służbie Więziennej?

    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie:
      1) Właściwym było zastosowanie zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
        14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w opisanym stanie
        faktycznym.
      2) Właściwym było pobranie podatku według skali podatkowej w opisanym stanie
        faktycznym.
      3) Właściwym jest niepobieranie podatku od zwrotu kosztów dojazdu do miejsca
        pełnienia służby wynikającego z art. 73 ust. 3 pkt 6 ustawy o Służbie Więziennej, na
        podstawie art. 21 ust. 1 pkt 112 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
        w opisanym stanie faktycznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie w pkt 1 między
    innymi wymieniony został stosunek służbowy. Po myśli bowiem tego przepisu:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Na podstawie natomiast art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość
    W myśl natomiast art. 12 ust. 4 ww. ustawy, za pracownika w rozumieniu ustawy uważa
    się m.in. osobę pozostającą w stosunku służbowym. Jak stanowi bowiem ten przepis:

      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie
    przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego
    rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia
    majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą m.in. stosunku
    służbowym.
    Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 cytowanej ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są: kwoty otrzymywane przez pracowników z
      tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na
      zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, do
      wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło
      przeniesienie.
    Powyższy przepis ma zatem zastosowanie do świadczeń w postaci m. in. zwrotu kosztów
    związanych z przeniesieniem służbowym, tj. związanych ze zmianą miejsca pełnienia
    służby.
    Natomiast na mocy art. 21 ust. 1 pkt 112 tej ustawy:
      Wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów dojazdu pracownika do zakładu
      pracy, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy wynika wprost z
      przepisów innych ustaw.
    Z literalnego brzmienia powyższego przepisu wynika zatem, że na jego podstawie ze
    zwolnienia korzysta zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, w sytuacji gdy obowiązek
    ponoszenia tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw.
    Stosownie do przywołanego przez Państwa art. 73 ust. 3 ustawy o Służbie Więziennej z
    dnia 9 kwietnia 2010 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1869 ze zm.):
      Funkcjonariuszowi powołanemu na wyższe stanowisko kierownicze w Służbie
      Więziennej lub przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce
      organizacyjnej położonej w innej miejscowości przysługują należności z tytułu
      przeniesień:
        1) diety dla niego i członków rodziny, o których mowa w art. 176, za czas
          przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;
        2) ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób,
          o których mowa w pkt 1;
        3) zasiłek osiedleniowy;
        4) ryczałt z tytułu przeniesienia;
        5) zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego;
        6) zwrot kosztów przejazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem, w
          przypadku gdy członkowie rodziny, o których mowa w art. 176, pozostają w
          dotychczasowym miejscu zamieszkania.
    Na podstawie natomiast art. 73 ust. 4 ww. ustawy o Służbie Więziennej:
      Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy
      określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz tryb przyznawania i wypłaty
      należności, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględniając czas podróży służbowej.

    Szczegółowe regulacje w tym zakresie zostały zawarte w wydanym na tej podstawie
    rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie należności przysługujących
    funkcjonariuszowi Służby Więziennej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju i
    przeniesień z dnia 9 marca 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 578).
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że wypłacone przez Państwa świadczenia, o
    których mowa w art. 73 ust. 3 pkt 3 oraz pkt 5 ww. ustawy o Służbie Więziennej, tj.
    przysługujące funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej
    jednostce organizacyjnej położonej w innej miejscowości odpowiednio:
      1) zasiłek osiedleniowy oraz
      2) zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego,
    korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, winni Państwo zastosować ww. zwolnienie zarówno do:
      1) zasiłku osiedleniowego oraz
      2) zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego
    – na zasadach uregulowanych w cyt. art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Natomiast wypłacone przez Państwa świadczenia, o których mowa w art. 73 ust. 3 pkt 6
    ww. ustawy o Służbie Więziennej, tj. przysługujące funkcjonariuszom przeniesionym z
    urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej położonej w innej
    miejscowości zwroty kosztów przejazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem, w
    przypadku gdy członkowie rodziny, o których mowa w art. 176, pozostają w
    dotychczasowym miejscu zamieszkania, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21
    ust. 1 pkt 112 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, winni Państwo zastosować zwolnienie do zwrotów kosztów przejazdu do
    miejsca pełnienia służby i z powrotem, w przypadku gdy członkowie rodziny, o których
    mowa w art. 176, pozostają w dotychczasowym miejscu zamieszkania – na zasadach
    uregulowanych w cyt. art. 21 ust. 1 pkt 112 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.