Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.116.2025.1.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: W zakresie skutków podatkowych nabycia udziału w lokalu
mieszkalnym tytułem zapisu zwykłego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
udział
zapis-zapis zwykły
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych nabycia udziału w lokalu mieszkalnym tytułem zapisu zwykłego. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A (dalej: „Wnioskodawczyni”) jest polską rezydentką podatkową. Zgodnie z testamentem
    (zawartym w formie aktu notarialnego) sporządzonym w dniu (...) 1987 roku, B (babcia
    Wnioskodawczyni), oświadczyła, że do całego spadku powołuje jako jedynych
    spadkobierców swoją córkę C (matkę Wnioskodawczyni) oraz swojego syna B (wujka
    Wnioskodawczyni).
    Ponadto we wspomnianym testamencie wskazano, że B zapisała Wnioskodawczyni (tj.
    wnuczce) należący do niej udział w prawie własności nieruchomości stanowiącej lokal
    mieszkalny nr (...) (dalej: Nieruchomość). Nieruchomość stanowiła wtedy współwłasność
    (na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej) Pani B oraz jej męża E
    (dziadka Wnioskodawczyni).
    E zmarł w dniu (...) 1988 roku. Zgodnie z testamentem pozostawionym przez zmarłego E,
    Wnioskodawczyni nabyła cały spadek po zmarłym dziadku, w tym również jego udział w
    prawie własności przedmiotowej Nieruchomości. Nabycie całości spadku po zmarłym
    dziadku stwierdzono prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego (...). W ten
    sposób Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką Nieruchomości (w udziale
    wynoszącym 1/2) wraz z babcią.
    B (babcia Wnioskodawczyni) zmarła (...). W dniu (...) został otwarty i ogłoszony testament
    po zmarłej B. Tego samego dnia został również sporządzony protokół dziedziczenia po
    zmarłej oraz akt poświadczenia dziedziczenia, na podstawie którego spadek po zmarłej B
    nabyli syn D (wujek Wnioskodawczyni) oraz córka C (matka Wnioskodawczyni) w udziałach
    wynoszących po 1/2 części spadku każde z nich.
    Natomiast w dniu (...) została zawarta notarialna umowa przeniesienia udziału we
    własności lokalu z tytułu wykonania zapisu testamentowego. We wskazanym akcie
    notarialnym stwierdzono, że D (wujek Wnioskodawczyni) oraz córka C (matka
    Wnioskodawczyni) zostali zobowiązani przez spadkodawcę (B) do zrealizowania zapisu
    testamentowego, zgodnie z którym udział w Nieruchomości przysługujący B miał stać się
    własnością Wnioskodawczyni.
    W umowie przeniesienia udziału we współwłasności lokalu wskazano, że D (wujek) oraz C
    (matka) przenoszą na rzecz Wnioskodawczyni prawo własności do przedmiotowego
    udziału w Nieruchomości wraz z prawami związanymi z jego własnością, a
    Wnioskodawczyni oświadczyła, że na powyższe przeniesienie wyraża zgodę.
    W związku z powyższym, Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem Nieruchomości,
    gdyż na podstawie zapisu testamentowego - wykonanego z dniem (...) przez matkę i wujka
    Wnioskodawczyni - odziedziczyła po babci udział 1/2 w przedmiotowej Nieruchomości, a
    pozostały udział 1/2 nabyła ona już w 1989 roku w ramach dziedziczenia po zmarłym
    dziadku.

## Pytanie

Czy otrzymanie udziału w Nieruchomości w ramach zapisu testamentowego
    ustanowionego przez babcię Wnioskodawczyni - wykonanego w (...) 2025 roku przez
    matkę i wujka Wnioskodawczyni - powinno być traktowane jako element spadku po babci,
    w związku z czym uzyskanie prawa własności do przedmiotowego udziału w
    nieruchomości przez Wnioskodawczynię mogłoby skorzystać ze zwolnienia z podatku od
    spadków i darowizn wskazanego w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837, dalej: Ustawa o podatku od spadków i
    darowizn)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przysługiwać jej będzie prawo do skorzystania ze zwolnienia
    wskazanego w art. 4a Ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż zapisu
    testamentowego dokonała babcia Wnioskodawczyni (tj. wstępna Wnioskodawczyni), a
    stosunek pokrewieństwa będący podstawą zastosowania zwolnienia należy ustalić między
    zapisobiercą a spadkodawcą.

    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    „1. Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
    testamentowego.”
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęć „spadek” oraz „zapis”, w
    związku z czym w odniesieniu do wskazanych sformułowań należy sięgnąć do ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego:
    „§ 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
    lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    § 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak
    również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od
    tego, czy są one spadkobiercami.
    § 3. Do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim zakresie,
    w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym środowisku, koszty
    postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o zachowek oraz
    obowiązek wykonania zapisów zwykłych i poleceń, jak również inne obowiązki
    przewidziane w przepisach księgi niniejszej.”
    Natomiast w odniesieniu do pojęcia „zapisu” należy odwołać się do art. 968 oraz 970
    Kodeksu Cywilnego, które stanowią, iż:
    „Art. 968.
    § 1. Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę
    ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego
    na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).
    § 2. Spadkodawca może obciążyć zapisem zwykłym także zapisobiercę (dalszy zapis).”
    „Art. 970. [Chwila wykonania zapisu]
    W braku odmiennej woli spadkodawcy zapisobierca może żądać wykonania zapisu
    niezwłocznie po ogłoszeniu testamentu. Jednakże zapisobierca obciążony dalszym
    zapisem może powstrzymać się z jego wykonaniem aż do chwili wykonania zapisu przez
    spadkobiercę.”
    W związku z powyższym, zapis zwykły w testamencie stanowi zobowiązanie spadkobiercy
    do spełnienia określonego świadczenia na rzecz określonej osoby, w związku z czym
    spadkobierca nie może swobodnie rozporządzać określonym składnikiem majątku, który
    ma zostać przez niego przekazany zapisobiercy po śmierci spadkodawcy.
    W myśl art. 6 Ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu w drodze zapisu
    zwykłego obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania tegoż zapisu. W związku z
    powyższym, obowiązek podatkowy z tytułu wykonania zapisu powstał dopiero w (...) 2025
    roku.
    Z kolei art. 4a tejże Ustawy przewiduje możliwość zastosowania zwolnienia z podatku od
    spadków i darowizn dla członków najbliższej rodziny. Zgodnie z treścią tego przepisu:
    „Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka,
    zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
    urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego
    powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w

    drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia
    sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
    środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej
    samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
    poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują
    ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek,
    inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub
    przekazem pocztowym.”
    Należy przy tym jednocześnie podkreślić, że obowiązek dokonania zgłoszenia
    naczelnikowi urzędu skarbowego nie obejmuje przypadków, gdy nabycie następuje na
    podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone
    oświadczenie woli jednej ze stron (art. 4a ust. 4 Ustawy o podatku od spadków i
    darowizn).
    Odnosząc powyższe regulacje do przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu
    faktycznego należy stwierdzić, że w praktyce zapisobierca nabywa rzeczy lub prawa
    majątkowe wskazane w zapisie testamentowym po spadkodawcy, a nie po
    spadkobiercach, którzy mają wyłącznie wykonać określony zapis testamentowy.
    Spadkobiercy będący wykonawcami zapisu nie mogą bowiem swobodnie rozporządzać
    przedmiotem zapisu (tj. nie może rozporządzać składnikami majątku zapisanymi
    zapisobiercy jak właściciel).
    Dlatego też stosunek pokrewieństwa w odniesieniu do zastosowania zwolnienia
    wskazanego w art. 4a Ustawy o podatku od spadków i darowizn, powinno ustalić się
    między Wnioskodawczynią (zapisobiercą) a jej zmarłą babcią (spadkodawcą) - nie zaś
    między Wnioskodawczynią (zapisobiercą) a jej matką i wujkiem (spadkobiercami), którzy w
    praktyce są jedynie wykonawcami zapisu testamentowego po zmarłej babci.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w niedawno wydanej interpretacji
    Dyrektora KIS z dnia 5 lipca 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-3.4015.111.2024.1.MD, w której
    organ interpretacyjny potwierdził, że w przypadku nabycia praw majątkowych z tytułu
    zapisu testamentowego, stosunek pokrewieństwa w celu zastosowania zwolnienia z art.
    4a Ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy ustalić między zapisobiercą a
    spadkodawcą.
    Cytując uzasadnienie wskazanej interpretacji: „Należy zatem stwierdzić, iż zapisobiorca
    nabywa rzeczy lub prawa majątkowe wskazane w zapisie testamentowym po
    spadkodawcy, a nie od spadkobiercy (zapisobiercy windykacyjnego).
    W związku z powyższym, stosunek pokrewieństwa będący podstawą zastosowania
    zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku
    od spadków i darowizn, należy ustalić między zapisobiercą a spadkodawcą.
    Zgodnie z cytowanym wyżej art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    obowiązek podatkowy przy nabyciu tytułem zapisu powstaje z chwilą wykonania tego
    zapisu. W takiej sytuacji, obowiązek podatkowy powstanie dla Pana w momencie
    przekazania na Pana rzecz środków pieniężnych, które to przekazanie wyczerpie treść
    zapisu. Jako że zapis ustanowiła Pana babcia, której jest Pan zstępnym, to należy Pan do I
    grupy podatkowej względem osoby ustanawiającej zapis.
    Prawo do zwolnienia przysługuje osobom, które zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw
    majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia
    powstania obowiązku podatkowego (obowiązek zgłoszenia nie występuje, jeśli spełnione
    są warunki zawarte w art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn). Obowiązek
    podatkowy z tytułu nabycia w drodze zapisu powstanie dla Pana dopiero w momencie

    wykonania tego zapisu. Zatem, po spełnieniu pozostałych warunków zawartych w art. 4a
    cyt. ustawy, będzie Pan miał prawo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art.
    4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.”
    Przenosząc powyżej wskazane konkluzje dyrektora KIS na grunt zaistniałego stanu
    faktycznego, należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni spełnia warunki do zastosowania
    zwolnienia z art. 4a Ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż nabędzie ona prawa
    majątkowe z tytułu ustalenia na jej rzecz zapisu testamentowego przez jej wstępną (tj.
    babcię), która względem Wnioskodawczyni należy do tzw. „0” grupy podatkowej. W
    związku z powyższym możliwe jest zastosowanie zwolnienia z ww. art. 4a Ustawy o
    podatku od spadków i darowizn, gdyż stosunek pokrewieństwa między Wnioskodawczynią
    (wnuczka) a zmarłą spadkodawczynią (babcia) pozwala na zastosowanie wspomnianego
    zwolnienia podatkowego od spadków i darowizn.
    Podsumowując, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przysługiwać jej będzie prawo do
    skorzystania ze zwolnienia wskazanego w art. 4a Ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, gdyż zapisu testamentowego dokonała babcia Wnioskodawczyni (tj. wstępna
    Wnioskodawczyni). Dlatego też stosunek pokrewieństwa będący podstawą zastosowania
    zwolnienia powinien być ustalany pomiędzy Wnioskodawczynią i jej babcią, a nie między
    Wnioskodawczynią a jej matką i wujkiem, którzy wyłącznie wykonali zapis testamentowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
      zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęć „spadek” oraz „zapis”, tym
    samym należy w tym zakresie sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 ww. ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast według art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W myśl art. 926 § 1 tej ustawy:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę
      ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia
      majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).
    Z art. 970 Kodeksu cywilnego wynika, że:

      W braku odmiennej woli spadkodawcy zapisobierca może żądać wykonania zapisu
      niezwłocznie po ogłoszeniu testamentu. Jednakże zapisobierca obciążony dalszym
      zapisem może powstrzymać się z jego wykonaniem aż do chwili wykonania zapisu
      przez spadkobiercę.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze zapisu zwykłego, dalszego
      zapisu lub z polecenia testamentowego – z chwilą wykonania zapisu zwykłego,
      dalszego zapisu lub polecenia.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:
      1. Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
        majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł – jeżeli nabywca jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5 733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
      2. Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
        następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
        ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
        dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i
        w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej
        wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający
        od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca
        z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych
        podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym
        wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

      3) do grupy III – innych nabywców.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie
    podmiotowo-przedmiotowe, dla członków najbliższej rodziny.
    Zgodnie z treścią art. 4a ust. 1 tej ustawy:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w
        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Jak wynika z art. 4a ust. 4 cyt. ustawy:
      Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
      1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło
        ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty
        określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
      2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo
        w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że (...) 2025 roku została
    zawarta notarialna umowa przeniesienia udziału we własności lokalu z tytułu wykonania
    zapisu testamentowego. We wskazanym akcie notarialnym stwierdzono, że D (Pani wujek)
    oraz C (Pani matka) zostali zobowiązani przez spadkodawcę (B – Pani babcię) do
    zrealizowania zapisu testamentowego, zgodnie z którym udział w Nieruchomości
    przysługujący B miał stać się Pani własnością.
    Chciałaby się Pani dowiedzieć, czy nabycie udziału w Nieruchomości tytułem zapisu jest
    zwolnione z opodatkowania na mocy art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Stoi Pani na stanowisku, że nabycie podlegało zwolnieniu, ponieważ zapis ustanowiła Pani
    babcia.
    Według opisanego przez Panią zdarzenia, nabyła Pani udział w lokalu mieszkalnym w
    drodze zapisu zwykłego, którego dokonała Pani babcia w testamencie. Takie nabycie – co
    do zasady – podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W świetle przepisów Kodeksu cywilnego, spadkodawca może przez rozrządzenie
    testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego, do spełnienia
    określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).
    Spadkobierca nie może zatem swobodnie rozporządzać rzeczą lub prawem majątkowym
    będącym przedmiotem zapisu. Jest on jedynie wykonawcą woli testatora.
    Sam zapis w testamencie nie powoduje nabycia przez zapisobiorcę własności rzeczy lub
    prawa majątkowego stanowiących przedmiot tego zapisu już w momencie otwarcia
    spadku. Zapisobiorcy przysługuje jedynie w stosunku do spadkobiercy (innego
    zapisobiorcy) roszczenie o wykonanie zapisu przez spełnienie określonego w testamencie

    świadczenia majątkowego. Spełnienie świadczenia skutkuje zaś wykonaniem nałożonego
    na spadkobiercę zobowiązania. Nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem
    zapisu zwykłego następuje zatem z chwilą jego wykonania.
    Należy zatem stwierdzić, iż zapisobiorca nabywa rzeczy lub prawa majątkowe wskazane w
    zapisie testamentowym po spadkodawcy, a nie od spadkobiercy.
    W związku z powyższym, stosunek pokrewieństwa będący podstawą zastosowania
    zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku
    od spadków i darowizn, należy ustalić między zapisobiorcą a spadkodawcą.
    Zgodnie z cytowanym wyżej art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    obowiązek podatkowy przy nabyciu tytułem zapisu powstaje z chwilą wykonania tego
    zapisu. W takiej sytuacji, obowiązek podatkowy powstał dla Pani w momencie przekazania
    na Pani rzecz udziału w lokalu mieszkalnym, które to przekazanie wyczerpało treść zapisu.
    Jako że zapis ustanowiła Pani babcia, której jest Pani zstępną, to należy Pani do I grupy
    podatkowej względem osoby ustanawiającej zapis.
    Podsumowując, otrzymanie przez Panią udziału w Nieruchomości w ramach zapisu
    testamentowego ustanowionego przez babcię, w całości podlega zwolnieniu, o którym
    mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Ponadto, w związku z tym, że przeniesienie własności udziału w Nieruchomości w
    wykonaniu zapisu testamentowego zostało dokonane w formie aktu notarialnego, dla
    spełnienia warunków do zwolnienia w takiej sytuacji nie jest konieczne zgłoszenie nabycia
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od powstania
    obowiązku podatkowego, co wynika z treści przywołanego powyżej art. 4a ust. 4 pkt 2
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.