Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.388.2020.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-20
Teza: Odliczenie podatku naliczonego w odniesieniu do projektu
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 maja 2020 r. (data wpływu 18 maja 2020 r.), uzupełnionym pismem z 23 lipca 2020 r. (data wpływu 24 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup związany z budową sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej pod nazwą: „…” przez korektę deklaracji za sierpień 2019 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup związany z budową sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej pod nazwą: „…” przez korektę deklaracji za sierpień 2019 r. Wniosek został uzupełniony pismem z 23 lipca 2020 r. (data wpływu 24 lipca 2020 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 20 lipca 2020 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.388.1.ASz.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 23 lipca 2020 r. przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (u.s.g.) (Dz. U. z 2019r. poz. 506, z późn. zm.) do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W katalogu własnych zadań gminy wykazanych w tej ustawie w art. 7 ust. 1 pkt 3 zostały ujęte zadania własne z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne (art. 9 ust. 1 u.s.g.).

Rada Gminy na mocy uchwały Nr xxx z dnia 21 grudnia 1991 r. utworzyła samorządowy zakład budżetowy – Gminny Zakład Komunalny. Przedmiotem działalności Zakładu jest m.in. zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności poprzez świadczenie powszechnie dostępnych usług komunalnych. Zgodnie z aktem założycielskim Gminnego Zakładu Komunalnego (GZK) działalność obejmuje m.in. zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, w tym eksploatacja i budowa urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych.

Rada Gminy w uchwale budżetowej na dany rok ustala zadania i planowane wydatki na ich realizację w danym roku. Zadania z zakresu zbiorowego zaopatrywania w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym eksploatacji i budowy urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych. Uchwała budżetowa Gminy zawiera załącznik „Limity wydatków na zadania inwestycyjne” na dany rok. Załącznik określa jednostkę organizacyjną gminy realizującą poszczególne zadania oraz wydatki z budżetu gminy na finansowanie tych zadań. Dodatkowo zgodnie z wieloletnią prognozą finansową jednostki samorządu terytorialnego ujmowane są w niej wydatki, których realizacja została zaplanowana na okres dłuższy niż jeden rok budżetowy wraz z planowanym okresem realizacji oraz limitami wydatków na dany rok budżetowy. Środki na realizację zadań przez samorządowy zakład budżetowy GZK są zabezpieczane jako wydatki budżetu gminy i są przekazywane z budżetu gminy do GZK, czyli jednostki budującej urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, w terminie umożliwiającym terminową zapłatę wykonawcy zadania. Dodatkowo Gminny Zakład Komunalny ponosi bieżące koszty eksploatacyjne związane z działalnością wodno-kanalizacyjną.

Gmina z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT z podległymi jednostkami. Działalnie to spowodowane było wydaniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław z dnia 29 września 2015 r., uchwałą Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie sygn. I FPS 4/15 z dnia 26 października 2015 r. oraz ustawą z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz U. z 2018 poz. 280 z późn. zm.), zwana „ustawą centralizacyjną”.

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (działalność opodatkowaną i zwolnioną od tego podatku) oraz działalność inną niż działalność gospodarcza (działalność podmiotu o charakterze organu). Sprzedaż opodatkowana dotyczy m.in. dostawy wody, odprowadzania ścieków komunalnych od/do mieszkańców, firm i organizacji mających swoją siedzibę na terytorium gminy. W związku ze świadczeniem powyższych usług opodatkowanych VAT Gmina odpowiednio rozlicza podatek w składanych deklaracjach VAT-7.

Gmina za pośrednictwem GZK świadczy na podstawie umów cywilnoprawnych usługi dostawy wody i zbiorowego odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji z terenu Gminy, które to podmioty nie wchodzą w skład struktury organizacyjnej Gminy (dalej odbiorcy zewnętrzni), jak również Gmina dostarcza wodę i odbiera ścieki dla potrzeb własnych jednostek organizacyjnych (dalej: odbiorcy wewnętrzni). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej samorządowy zakład budżetowy wykonywał i wykonuje tylko działalność opodatkowaną (23% i 8%).

Gmina za pośrednictwem GZK w ramach zadań własnych realizuje/będzie realizować inwestycje wodociągowe i kanalizacyjne, które są i będą wykorzystywane dla potrzeb doprowadzania wody/odprowadzania ścieków do/od odbiorców zewnętrznych (dalej: infrastruktura) i nie są/nie będą wykorzystywane do doprowadzania wody/odprowadzania ścieków do odbiorców wewnętrznych Gminy, w tym urzędu obsługującego Gminę oraz innych miejsc wykorzystywanych na potrzeby własne Gminy. Inwestycje w infrastrukturę tego typu obejmują różnego rodzaju urządzenia związane z dostawą wody i odbiorem ścieków, w tym przede wszystkim sieci wodociągowe i sieci kanalizacyjne. Wydatki związane z przygotowaniem dokumentacji technicznej tego rodzaju infrastruktury są ponoszone przez Urząd Gminy, następnie dokumentacja ta przekazywana jest Zakładowi. Pozostałe koszty związane z budową sieci wodnej i kanalizacyjnej są ponoszone przez Zakład. Zdarzają się/zdarzą się też sytuacje, że oprócz dokumentacji technicznej Urząd Gminy realizuje lub będzie realizował też inwestycje w szerszym zakresie albo kompleksowo i po wybudowaniu infrastruktury przekazuje/będzie przekazywać do Zakładu.

W 2019 r. w Gmina realizowała między innymi następującą inwestycje pn. „…”. Realizowana inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do celów działalności gospodarczej (działalność opodatkowana) i gmina jest w stanie przyporządkować zakupy związane z budową ww. infrastruktury w całości do działalności gospodarczej. Sieć wodociągowa i kanalizacyjna, która jest budowana w ramach powyższego projektu nie będzie wykorzystywana w celu dostarczenia wody i odbioru ścieków do jednostek organizacyjnych Gminy, tzn. do realizacji czynności wewnętrznych. Inwestycje tę realizował Urząd Gminy i została one przekazana do GZK.

W związku z planowaną realizacją inwestycji Gmina podpisała umowę z wykonawcą prac budowlanych tj. „…”, która swoim zakresem obejmowała wybudowanie przejść podziemnych pod nowobudowaną drogą ekspresową x w ramach planowanych inwestycji wodno-kanalizacyjnych. Odbiór prac (przejść podziemnych) został potwierdzony protokołem końcowego odbioru w dniu 6 sierpnia 2019 r. Wykonawca wystawił fakturę za wykonaną usługę w dniu 6 sierpnia 2019 r. zgodnie z warunkami umowy, do Urzędu Gminy wpłynęła 13 sierpnia 2019 r.

Faktura zakupowa związana z realizacją przedmiotowych inwestycji jest wystawiona na Gminę (jako nabywcę usług). Infrastruktura tj. przejścia podziemne będzie wykorzystywana wyłącznie w celu dostarczania wody i odbioru ścieków konsumentom (czynności opodatkowane) przez GZK.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że transakcja zakupu związana z zadaniem inwestycyjnym pn. „…”, udokumentowana fakturą VAT, o której mowa we wniosku, nie jest objęta mechanizmem odwrotnego obciążenia, gdzie podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT jest Gmina.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym gmina O. będzie miała prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT (100%) z faktury dokumentującej zakup związany z budową sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej pod nazwą: „…” poprzez korektę deklaracji VAT za miesiąc sierpień 2019r.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści tej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z faktem, iż planowana inwestycja pn. „…” będzie wykorzystywana wyłącznie do celów działalności gospodarczej (działalność opodatkowana) i Gmina jest w stanie przyporządkować zakupy związane z budową ww. infrastruktury w całości do działalności gospodarczej, miała prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT (w 100%) z faktury dokumentującej zakup związany z budową ww. inwestycji.

Dodatkowo, jak wynika z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie odliczył podatku naliczonego w powyższych terminach, to może to uczynić poprzez korektę deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Tak skonstruowana zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podkreślić również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika zatem, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 713), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz; (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina, która jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, za pośrednictwem Gminnego Zakładu Komunalnego świadczy na podstawie umów cywilnoprawnych usługi dostawy wody i zbiorowego odprowadzania ścieków.

Gmina za pośrednictwem GZK w ramach zadań własnych realizuje/będzie realizować inwestycje wodociągowe i kanalizacyjne, które są i będą wykorzystywane dla potrzeb doprowadzania wody/odprowadzania ścieków do/od odbiorców zewnętrznych (infrastruktura) i nie są/nie będą wykorzystywane do doprowadzania wody/odprowadzania ścieków do odbiorców wewnętrznych Gminy, w tym urzędu obsługującego Gminę oraz innych miejsc wykorzystywanych na potrzeby własne Gminy.

W 2019 r. w Gmina realizowała inwestycje pn. „…”. Realizowana inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do celów działalności gospodarczej (działalność opodatkowana). Sieć wodociągowa i kanalizacyjna, która jest budowana w ramach projektu nie będzie wykorzystywana w celu dostarczenia wody i odbioru ścieków do jednostek organizacyjnych Gminy, tzn. do realizacji czynności wewnętrznych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup związany z budową sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej pod nazwą: „…” przez korektę deklaracji za sierpień 2019 r.

W opisie sprawy Wnioskodawca podał, że w związku z planowaną realizacją inwestycji Gmina podpisała umowę z wykonawcą prac budowlanych tj. „…”, która swoim zakresem obejmowała wybudowanie przejść podziemnych pod nowobudowaną drogą ekspresową x w ramach planowanych inwestycji wodno-kanalizacyjnych. Odbiór prac (przejść podziemnych) został potwierdzony protokołem końcowego odbioru w dniu 6 sierpnia 2019 r. Wykonawca wystawił fakturę za wykonaną usługę w dniu 6 sierpnia 2019 r. zgodnie z warunkami umowy, do Urzędu Gminy wpłynęła 13 sierpnia 2019 r. Infrastruktura tj. przejścia podziemne będzie wykorzystywana wyłącznie w celu dostarczania wody i odbioru ścieków konsumentom (czynności opodatkowane) przez GZK.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie prawa odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji, wskazać należy, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa warunki: odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W analizowanej sprawie – co jednoznacznie wskazano w jej opisie – inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do celów opodatkowanej działalności gospodarczej. Sieci wodociągowe i kanalizacyjne są i będą wykorzystywane dla potrzeb doprowadzania wody/ odprowadzania ścieków do/od odbiorców zewnętrznych i nie są/nie będą wykorzystywane do doprowadzania wody/odprowadzania ścieków do odbiorców wewnętrznych Gminy.

W konsekwencji mając na względzie przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że Gmina ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup usługi związanej z realizacją projektu pn. „…” dotyczącej budowy przejść podziemnych wykorzystywanych jak zaznaczył Wnioskodawca wyłącznie do czynności opodatkowanych tj. dostarczania wody i odbioru ścieków, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek zawartych w art. 88 ustawy.

Ponadto przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia odliczenia kwoty podatku VAT przez dokonanie korekty deklaracji VAT-7.

Prawo do odliczenia podatku może zostać zrealizowane w terminach określonych w art. 86 ust. 10, 11 oraz 13 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W myśl art. 86 ust. 13 jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

W związku z tym , że Gmina realizowała inwestycję z zamiarem wykorzystania jej efektów do czynności opodatkowanych, to w odniesieniu do zakupionych towarów i usług dokonanych w trakcie realizacji inwestycji Gminie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego „na bieżąco”, tj. zgodnie z powołanym art. 86 ust. 10 i 11 w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy oraz Gmina otrzymała daną fakturę lub w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zatem odnosząc się do opisanego stanu faktycznego w zakresie wydatków przeszłych dotyczących nabycia usługi związanej z wybudowaniem przejść podziemnych pod drogą ekspresową x w ramach planowanych inwestycji wodno-kanalizacyjnych, jeżeli Gmina nie dokonała odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej ww. wydatki w terminie określonym w art. 86 ust. 10 i 11 ustawy – to odliczenia kwoty podatku naliczonego Gmina może dokonać na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy o VAT tj. za okres, w których w odniesieniu do nabytej przez Gminę usługi powstał obowiązek podatkowy, jednak nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym Gmina otrzymała fakturę (art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy), co w zakresie wydatków przeszłych będzie prowadziło do korekty złożonej przez Gminę deklaracji VAT-7 za sierpień 2019 r.

Należy podkreślić, że Gmina może dokonać korekty deklaracji jedynie za ten miesiąc, w którym powstało prawo do odliczenia, nie mając wyboru złożenia korekty za kolejne dwa okresy rozliczeniowe.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.