Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-490/15-3/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-15
Teza: Czy udział pracownika w imprezie okolicznościowej – spotkaniu świątecznym Spółki, rodzi dla pracownika konsekwencje w postaci opodatkowania świadczenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy Spółka, jako płatnik, jest zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: impreza; impreza-impreza integracyjna; pracodawca; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; płatnik; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2015 r. (data wpływu 4 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) zorganizowała w grudniu 2014 r. imprezę okolicznościową – spotkanie świąteczne dla pracowników firmy. Na spotkaniu przedstawiane było podsumowanie mijającego roku oraz nastąpiła prezentacja planów na rok następny. Celem imprezy było również zintegrowanie pracowników z firmą oraz pomiędzy sobą, co w założeniu miało wpłynąć na poprawę atmosfery pracy oraz na wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych, co w sposób bezpośredni może przełożyć się na wymierne korzyści ekonomiczne Spółki.

Wydatki poniesione na zorganizowanie imprezy obejmowały: wynajęcie sali, catering, oprawę muzyczną. Na spotkanie zaproszeni zostali wyłącznie pracownicy Spółki. Uczestnictwo w imprezie było całkowicie dobrowolne. Wydatki związane ze zorganizowaniem imprezy sfinansowane zostały ze środków obrotowych Spółki. Zapłata za organizację spotkania dokonana była w sposób zryczałtowany. Spółka nie prowadziła rejestru przybyłych na imprezę pracowników, nie jest także możliwe ustalenie dokładnej wartości otrzymanego przez danego pracownika świadczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy udział pracownika w imprezie okolicznościowej – spotkaniu świątecznym Spółki, rodzi dla pracownika konsekwencje w postaci opodatkowania świadczenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy Spółka, jako płatnik, jest zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku potrącania pracownikom zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od świadczenia, jakim jest udział w imprezie okolicznościowej – spotkaniu świątecznym Spółki, w związku z czym Spółka, jako płatnik, nie będzie zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń.

Udział pracownika w imprezie Spółki można uznać jako inne nieodpłatne świadczenie lub świadczenie w naturze, jednak mimo dobrowolnego charakteru spotkania nie można uznać, że udział w imprezie jest w interesie pracownika i po jego stronie pojawi się korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku, gdyż nie zakładano sytuacji, w której pracownik wydałby pieniądze na udział w takim przedsięwzięciu. Ponadto korzyść z udziału w imprezie nie jest wymierna i nie ma możliwości przypisania jej indywidualnemu pracownikowi.

Wymienione przesłanki definiujące „inne nieodpłatne świadczenie ze stosunku pracy” zostały zaprezentowane w orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. o sygn. akt K 7/13. Również pojawiające się indywidualne interpretacje podatkowe (m.in. interpretacje indywidualne IBPBII/1/415-767/14/BD z dnia 15 grudnia 2014 r. oraz IPPB2/4511-107/15-2/MK1 z dnia 20 kwietnia 2015 r.), potwierdzają zaprezentowane powyżej stanowisko, podkreślając równocześnie, że zgodnie z pojawiającym się orzecznictwem sądów administracyjnych, przychodem pracownika z tytułu nieodpłatnych świadczeń mogą być jedynie świadczenia faktycznie otrzymane, których wartość bezspornie możliwa jest do ustalenia, zgodnie z treścią przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co jest niemożliwe do ustalenia przy tego typu spotkaniach i tym samym nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla pracowników biorących w nich udział.

Nie można uznać usług zakupionych od podmiotów zewnętrznych, w celu zorganizowania imprezy okolicznościowej, za przychód ze stosunku pracy, ponieważ wysokość kosztów została ustalona w sposób zryczałtowany i nie podlegała weryfikacji w zależności od ilości osób, które wzięły udział w spotkaniu. Spółka nie miała możliwości określenia w jakim stopniu poszczególni pracownicy korzystali z oferowanych świadczeń.

Reasumując, biorąc pod uwagę powyższe Spółka uznaje, że przychód u pracowników z tytułu uczestnictwa w uroczystości nie powstaje, a Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności w ramach przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, gdyż w trybie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa nie ma możliwości jego modyfikowania, czy też prowadzenia postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania dowodowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Ponadto tutejszy Organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od stanu faktycznego, który wystąpił w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.