Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-856/10-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-26
Teza: Czy od kwoty wypłaconego zobowiązania Spółka powinna potrącać zryczałtowany podatek dochodowy i z jaka stawką?
Słowa kluczowe: Francja; obowiązek-obowiązek płatnika; pobór-pobór podatku u źródła; podatek-pobór podatku; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; podmiot-podmiot zagraniczny; płatnik; rezydencja-certyfikat rezydencji; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; urządzenie-urządzenie przemysłowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2010 r. (data wpływu 19 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. (data wpływu 20 stycznia 2011 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka dzierżawi od firmy z Francji nieposiadajacej w Polsce siedziby ani zarządu urządzenie produkcyjne. Zgodnie z umową, zobowiązanie z tytułu dzierżawy jest regulowane na podstawie wystawionej faktury przez wynajmującego. Zapłata następuje w formie kompensaty wzajemnych należności i zobowiązań przez wynajmującego.

Pismem uzupełniającym z dnia 17 stycznia 2011 r. Spółka doprecyzowała przedstawiony stan faktyczny o następujące informacje.

1.  Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji firmy francuskiej potwierdzający jej miejsce siedziby dla celów podatkowych.
2.  Wnioskodawca dokonuje płatności z tytułu dzierżawy maszyny produkcyjnej firmie francuskiej, która jest osobą prawną.
3.  Wnioskodawca dzierżawi maszynę wykorzystywaną w procesie produkcyjnym dywaników samochodowych, a dokładniej jest to gerber przeznaczony do automatycznego wycinania dywaników, maszyna połączona jest z systemem komputerowym sterującym jej pracą.
4.  Podmiot francuski nie posiada w Polsce zakładu w rozumieniu art. 5 umowy między Rządem Polskiej Republiki Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od kwoty wypłaconego zobowiązania Spółka powinna potrącać zryczałtowany podatek dochodowy i z jaką stawką?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli podatnik dokonuje wypłaty kwot na rzecz podatnika zagranicznego z tytułu dzierżawy maszyny produkcyjnej, zastosowanie znajduje art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jeżeli podmiot, który uzyskuje dochody wymienione w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie posiada siedziby lub zarządu na terytorium Polski, zobowiązany jest do ustalenia podatku dochodowego w wysokości 20% przychodów. Natomiast, jeżeli spółka wypłacająca należności z tytułu dzierżawy dysponuje certyfikatem rezydencji francuskiego kontrahenta, to wówczas zastosowanie będą miały przepisy polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zgodnie z art. 12 ust. 2 niniejszej umowy, należności licencyjne mogą być opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego państwa - podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych należności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W art. 3 ust. 2 ww. ustawy wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Niezależnie od miejsca lokalizacji siedziby danego podmiotu – opodatkowaniu w danym państwie podlegać będą te dochody, które w państwie tym powstały.

W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pkt 1, ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.

Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Jednocześnie, zgodnie z art. 26 ust. 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wypłata, o której mowa w ust. 1, 1c i 1d, oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek.

Obowiązek pobrania podatku „u źródła” wynika z faktu dokonania wypłaty należności na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd za granicą. Dla rozstrzygnięcia kwestii obowiązku pobrania podatku nie ma znaczenia miejsce wykonania usług określonych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lecz miejsce siedziby odbiorcy tych należności.

Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, iż w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej siedziby lub zarządu a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania, pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka dzierżawi od francuskiej firmy (osoby prawnej nieposiadajacej w Polsce siedziby, zarządu, ani zakładu w rozumieniu art. 5 umowy między Rządem Polskiej Republiki Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków i majątku) urządzenie produkcyjne (maszynę wykorzystywaną w procesie produkcyjnym dywaników samochodowych). Zgodnie z umową, zobowiązanie z tytułu dzierżawy jest regulowane na podstawie wystawionej faktury przez wynajmującego. Zapłata następuje w formie kompensaty wzajemnych należności i zobowiązań przez wynajmującego.

Odnosząc się do kwestii poboru zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu dzierżawy maszyny wykorzystywanej w procesie produkcyjnym dywaników samochodowych od podmiotu francuskiego, tut. Organ podkreśla, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji urządzenia przemysłowego.

Zatem, aby wyjaśnić sens tego pojęcia należy sięgnąć do języka potocznego wyrażonego w określeniach słownikowych (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6.12.1996 r., sygn. akt III SA 1091-1092/94, publ. LEX nr 27418, Glosa 1998, nr 9, s. 31, Monitor Prawniczy 1998, nr 6, s. 237). I tak, według „Słownika Języka Polskiego” (PWN Warszawa 1996 r. tom III, str. 575) urządzenie jest rodzajem mechanizmu lub zespołem elementów, przyrządów, służącym do wykonywania określonych czynności, ułatwiającym pracę; urządzenie przeładunkowe, transportowe. Przymiotnik „przemysłowy” oznacza natomiast dotyczący przemysłu, związany z przemysłem, stosowany w przemyśle (Mały słownik języka polskiego; PWN Warszawa 1995 r.).

W świetle zaprezentowanego rozumienia omawianego terminu uzasadniony jest pogląd, że maszynę wykorzystywaną w procesie produkcyjnym dywaników samochodowych należy zaliczyć do urządzeń przemysłowych, o których mowa w art. 21 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka wskazała również, że nie posiada certyfikatu rezydencji francuskiego. W konsekwencji, w przedmiotowej sytuacji nie będą miały zastosowania postanowienia odpowiedniej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania; właściwe będą natomiast regulacje zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując powyższe, w przypadku nieposiadania certyfikatu rezydencji podmiotu francuskiego, Spółka jest zobowiązana do pobierania od zapłaty (następującej w formie kompensaty wzajemnych należności i zobowiązań) temu podmiotowi z tytułu świadczonych przez niego usług dzierżawy na rzecz Spółki, zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych na zasadach art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości 20% przychodu.

Należy podkreślić, iż tut. Organ dokonał oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznającej stanowisko Spółki za prawidłowe przyjmując, iż – jak wynika z przedstawionego uzupełnienia stanu faktycznego - Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji firmy francuskiej potwierdzający jej miejsce siedziby dla celów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.