Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.588.2018.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-16
Teza: Brak prawa do ulgi na zakup kasy rejestrującej – kasy rezerwowej
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; ulga; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2018 r. (data wpływu 6 września 2018 r.) uzupełnionym pismem z 3 października 2018 r. (data wpływu 8 października 2018 r.) oraz pismem z 3 października 2018 r. (data wpływu 12 października 2018 r.) , o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na zakup kasy rejestrującej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na zakup kasy rejestrującej.

Wniosek został uzupełniony pismem z 3 października 2018 r. (data wpływu 8 października 2018 r.) oraz pismem z 3 października 2018 r. (data wpływu 12 października 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 24 września 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.588.2018.1.MGO.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 3 października 2018 r. przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 1 lutego 2018 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, pod nazwą S. s.c. Działalność prowadzona jest w punkcie handlowym mieszczącym się w R., ul. R. Jest to jedyne miejsce prowadzenia sprzedaży przez Wnioskodawcę.

W miesiącu czerwcu 2018 r. nastąpiło przekroczenie limitu uprawniającego do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej. W związku z powyższym zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi Wnioskodawca zobowiązany był do zakupu kasy fiskalnej, nie później niż do dnia 1 września 2018 r.

W dniu 19 czerwca 2018 r. Wnioskodawca wysłał do Urzędu Skarbowego w J., zawiadomienie o rozpoczęciu w dniu 21 czerwca 2018 r. ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu następującej liczby kas fiskalnych: 2 sztuki, w tym 1 sztuka jako kasa rezerwowa.

Zgodnie ze złożonym zawiadomieniem kasy zostały zainstalowane w punktach:

*   ul. R., R. liczba sztuk: 1
*   ul. Ś., J. liczba sztuk: 1 (rezerwa)

Zakup pierwszej kasy fiskalnej zainstalowanej w punkcie ul. R., R., nastąpił w dniu 21 czerwca 2018 r. na podstawie faktury VAT nr 1. W tym dniu została dokonana fiskalizacja, i od tego dnia prowadzona jest ewidencja sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej. Co potwierdzają raporty dobowe/miesięczne z kasy fiskalnej.

Zakup kasy rezerwowej nastąpił w kolejnym miesiącu, czyli w lipcu 2018 r. – faktura VAT nr 1. Fiskalizacja tej kasy została dokonana w dniu 27 lipca 2018 r. Kasa fiskalna jest nieużytkowana, Wnioskodawca nie prowadzi za jej pomocą ewidencji sprzedaży. Kasa została zakupiona w związku z możliwością ewentualnej awarii pierwszej kasy fiskalnej, a także w związku z planami dalszego rozwoju firmy.

Jako, że zakup kasy fiskalnej jest wysokim wydatkiem, Wnioskodawca rozdzielił zakup tych kas na dwa miesiące. Jednakże zostały one zakupione dobrowolnie w obowiązującym terminie, czyli przed 1 września 2018 r.

Wątpliwość budzi termin daty zakupu i fiskalizacji kasy rezerwowej, na której Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji sprzedaży. A także uzyskanie dofinansowania do zakupu tej kasy fiskalnej.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, podatnik zobowiązany jest do ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kolejnych kas fiskalnych od pierwszego każdego następnego miesiąca.

„ § 6. 1. Podatnicy są obowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania w terminach określonych w § 5 przy zastosowaniu co najmniej 1/5 (w zaokrągleniu w górę do liczb całkowitych) liczby kas rejestrujących, zgłoszonych przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy.

Od pierwszego dnia każdego następnego miesiąca podatnicy są obowiązani zastosować do ewidencjonowania kolejne kasy rejestrujące, w liczbie nie mniejszej niż liczba kas rejestrujących przypadająca do ewidencjonowania w pierwszym miesiącu ewidencjonowania, wynikająca ze zgłoszenia, o którym mowa w art. 111 ust. 4 ustawy.”

Wg informacji uzyskanych w Urzędzie Skarbowym, zwrot kwoty wydatkowanej na zakup kasy fiskalnej należy się, tylko do pierwszej kasy fiskalnej. Zwrot nie należy się do kasy rezerwowej w związku, z faktem, iż nie została ona wprowadzona z dniem 1 lipca 2018 r., a dopiero z dniem 27 lipca 2018 r.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Obowiązek zastosowania kas fiskalnych był od 1 września 2018 r. Pierwsza fiskalizacja miała miejsce 21 czerwca 2018 r., kolejna fiskalizacja kasy rezerwowej miała miejsce w dniu 27 lipca 2018 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 3 października 2018 r.) :

Czy w stosunku do kasy rezerwowej, na której rozpoczęto ewidencję, będzie przysługiwało dofinansowanie do zakupu w wysokości 90% kwoty lecz nie więcej niż 700 zł?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku kas rezerwowych ulga podatnikowi również przysługuje – ale realizacja jej jest odroczona w czasie, aż do momentu zaewidencjonowania za pomocą kasy rezerwowej sprzedaży. Natomiast nie ma znaczenia data wprowadzenia kasy, skoro zostało prawidłowo doręczone zawiadomienie o ilości kas i przeznaczeniu. Kasy zostały zakupione dobrowolnie, przed obowiązującym terminem. Jako, że kasa rezerwowa nie służy póki co do ewidencjonowania sprzedaży została zakupiona w następnym miesiącu, w związku z dużym wydatkiem na zakup tych kas.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 111 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Terminy obligujące do rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas zostały określone w § 5 rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r. poz. 2454).

W odniesieniu do cytowanych wyżej przepisów należy zaznaczyć, że ustawodawca utożsamia dzień rozpoczęcia ewidencjonowania z dniem powstania obowiązku ewidencjonowania. Art. 111 ust. 4 ustawy o VAT, stosuje tryb warunkowy i odnosi się do podatników, którzy wcześniej nie byli obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotów i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących.

Ponadto należy podkreślić, że kwestia odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej została szczegółowo uregulowana przepisami aktów wykonawczych do ustawy o VAT.

W obecnym stanie prawnym obowiązuje w tym zakresie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 163).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących, odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT, zwanego dalej „odliczeniem”, lub jej zwrotu można dokonać pod warunkiem:

1.  złożenia przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
2.  rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać, zwanym dalej „potwierdzeniem”;
3.  posiadania przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy o VAT kasa rejestrująca służąca do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących zawieranych transakcji, w tym wysokości uzyskiwanego przez podatnika obrotu i kwot podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane lub też zapewniać bezpieczny ich przekaz na zewnętrzne nośniki danych. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej powinna posiadać numer unikatowy, nadawany w ramach czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Cytowany wyżej przepis § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazuje, że ulga z tytułu zakupu kas rejestrujących, przysługuje podatnikowi w sytuacji, gdy m.in. złoży do właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemne zgłoszenie o liczbie przewidywanych stanowisk kasowych wraz z podaniem miejsca instalacji kasy, a także rozpocznie ewidencjonowanie w obowiązujących terminach.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej regulują również przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących ( Dz. U. z 2013 r., poz. 363) .

Stosownie do § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przez podatnika poprzedzone jest;

1.  złożeniem zawiadomienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia – w celu odliczenia lub zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy; zawiadomienie zawiera informację o liczbie kas i miejscu (adresie ) ich używania;
2.  dokonaniem fiskalizacji kasy.

W myśl § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o fiskalizacji kasy – rozumie się przez to jednokrotną i niepowtarzalną czynność inicjującą pracę modułu fiskalnego kasy z pamięcią fiskalną kasy, zakończoną wydrukiem dobowego raportu fiskalnego.

Powyższe oznacza, że fiskalizacja kasy – po dacie powstania obowiązku ewidencjonowania (lub w związku z dobrowolnym rozpoczęciem ewidencjonowania) - kolejnych kas (w tym kas rezerwowych) nie uprawnia podatnika do skorzystania z ustanowionej ulgi.

W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r., podatnicy są obowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania w terminach określonych w § 5 przy zastosowaniu co najmniej 1/5 (w zaokrągleniu w górę do liczb całkowitych) liczby kas rejestrujących, zgłoszonych przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy. Od pierwszego dnia każdego następnego miesiąca podatnicy są obowiązani zastosować do ewidencjonowania kolejne kasy rejestrujące, w liczbie nie mniejszej niż liczba kas rejestrujących przypadająca do ewidencjonowania w pierwszym miesiącu ewidencjonowania, wynikająca ze zgłoszenia, o którym mowa w art. 111 ust. 4 ustawy. Zgodnie z ust. 2 tego paragrafu, rozpoczęcie ewidencjonowania na zasadach określonych w ust. 1 przedłuża odpowiednio okres zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania w części dotyczącej obrotów realizowanych na stanowiskach kasowych, na których ewidencjonowanie powinno być prowadzone w kolejnych miesiącach.

Z opisu sprawy wynika, że w czerwcu 2018 r. nastąpiło przekroczenie limitu uprawniającego do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej. W związku z powyższym zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi Wnioskodawca zobowiązany był do zakupu kasy fiskalnej, nie później niż do dnia 1 września 2018 r. W dniu 19 czerwca 2018 r. Wnioskodawca wysłał do urzędu skarbowego, zawiadomienie o rozpoczęciu w dniu 21 czerwca 2018 r. ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu następującej liczby kas fiskalnych: 2 sztuki, w tym 1 sztuka jako kasa rezerwowa. Zgodnie ze złożonym zawiadomieniem kasy w tym kasa rezerwowa zostały zainstalowane w dwóch punktach.

Zakup pierwszej kasy fiskalnej nastąpił 21 czerwca 2018 r. W tym dniu została dokonana fiskalizacja i od tego dnia prowadzona jest przy jej użyciu ewidencja sprzedaży.

Zakup kasy rezerwowej nastąpił w kolejnym miesiącu, czyli w lipcu 2018 r. Fiskalizacja kasy została dokonana 27 lipca 2018 r. Kasa jest nieużytkowana, Wnioskodawca nie prowadzi za jej pomocą ewidencji sprzedaży. Została zakupiona w związku z możliwością ewentualnej awarii pierwszej kasy, a także w związku z planami dalszego rozwoju firmy.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia ulgi na zakup drugiej kasy fiskalnej tj. kasy rezerwowej.

Aby zatem odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawcy należy rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do kasy rezerwowej Wnioskodawca spełnił warunki uprawniające do odliczenia kwoty wydatkowanej na jej zakup.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że we wskazanym przypadku znajdzie zastosowanie cytowany wyżej § 6 ust. 1 rozporządzenia ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, z którego wynika, że podatnicy są obowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania w terminach określonych w § 5 przy zastosowaniu co najmniej 1/5 (w zaokrągleniu w górę do liczb całkowitych) liczby kas zgłoszonych do urzędu skarbowego. Obowiązek zastosowania do ewidencjonowania kolejnych kas, istnieje od pierwszego dnia każdego następnego miesiąca w liczbie nie mniejszej niż liczba kas rejestrujących przypadająca do ewidencjonowania w pierwszym miesiącu ewidencjonowania, wynikająca ze zgłoszenia, o którym mowa w art. 111 ust. 4 ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że przepisy dotyczące prawa do odliczenia określonej w przepisach wartości ceny zakupu kasy rejestrującej dotyczą zarówno podatników, u których występuje obowiązek ewidencjonowania obrotów i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy, jak i podatników, którzy mimo braku takiego obowiązku dobrowolnie rozpoczynają ewidencjonowanie. Wobec tego nie można wybiórczo traktować poszczególnych przepisów materialnego prawa podatkowego. Wszystkie przepisy związane z odliczeniem kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej w takim samym zakresie obowiązują podatników, którzy mieli obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas, jak i tych, którzy takiego obowiązku nie mieli.

Jak zatem wskazano wyżej warunkiem skorzystania z ulgi na zakup kas rejestrujących przez podatnika, jest rozpoczęcie ewidencjonowania od pierwszego dnia każdego następnego miesiąca obrotu przy zastosowaniu 1/5 liczby kas (w zaokrągleniu w górę do liczby całkowitej) zgłoszonych na dzień rozpoczęcia ewidencjonowania. W przedmiotowej sprawie ten warunek nie został spełniony. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, Wnioskodawca w wysłanym do urzędu skarbowego zawiadomieniu zadeklarował zamiar ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu dwóch kas w tym jednej jako kasy rezerwowej. Fiskalizacja pierwszej kasy nastąpiła 21 czerwca 2018 r. i od tego dnia prowadzona jest przy jej użyciu ewidencja sprzedaży, natomiast fiskalizacja kasy rezerwowej nastąpiła w następnym miesiącu tj. 27 lipca 2018 r.

Tym samym należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie zachował ciągłości o której mowa w § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. dotyczącej wprowadzenia do użytku kas, gdyż kasa rezerwowa nie została zainstalowana w obowiązującym terminie tj. w niniejszym przypadku od 1 lipca 2018 r.

Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że niedostosowanie się do wskazanych w ww. przepisie terminów pozbawia Wnioskodawcę prawa do skorzystania z ulgi z tytułu zainstalowania kolejnej kasy rejestrującej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie spełnił warunku określonego w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r., a tym samym nie nabył prawa do odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT na zakup drugiej wskazanej w zgłoszeniu kasy rejestrującej (tj. kasy rezerwowej).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.