Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.999.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; kwota; opodatkowanie; ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 grudnia 2024 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        E.B.
        (...)
    2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        K.B.
      (...).
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 5 lipca 2006 r. E.B. i K.B. (dalej łącznie zwani „Kredytobiorcy” lub „Wnioskodawca”)
    zawarli z (...) (dalej „Bank”) umowę kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny o nr ... (dalej
    „Umowa”). Celem kredytu było finansowanie dokończenia budowy domu mieszkalnego.
    Udzielony kredyt na podstawie Umowy był kredytem hipotecznym, ponieważ
    zabezpieczeniem spłaty kredytu była m.in. hipoteka. Zgodnie z zawartą Umową wszyscy
    Kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie. Łącznie Bank wypłacił w PLN
    tytułem Umowy kwotę ... zł stanowiącą równowartość ... CHF stosując kurs kupna
    obowiązujący w Banku w chwili uruchomienia transz kredytu. W związku z realizacją
    Umowy, od daty jej zawarcia do 15 grudnia 2023 r., Kredytobiorcy uiścili na rzecz Banku
    łącznie kwotę ... zł. Różnica między kwotą wpłaconą na rzecz Banku z tytułu Umowy, a
    kwotą rzeczywiście wypłaconą przez Bank wyniosła .... zł, która odzwierciedlała rzeczywistą
    wysokość roszczenia Kredytobiorców z tytułu Umowy.
    Pozwem z dnia 26 kwietnia 2024 r. Kredytobiorcy wnieśli do Sądu Okręgowego (...) pozew
    o zapłatę kwoty ... zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 5
    stycznia 2024 r. do dnia zapłaty. W pozwie Kredytobiorcy wskazywali na nieważność
    bezwzględną Umowy oraz niedozwolony charakter postanowień (art. 385 (1) § 1 k.c.),
    których usunięcie z Umowy skutkowało upadkiem (nieważnością) Umowy. Przedmiotem
    żądania pozwu w zakresie zapłaty był zwrot nienależnie uiszczonych rat kredytu oraz
    innych kosztów za okres od dnia zawarcia Umowy do dnia 15 grudnia 2023 r. w związku z
    nieważnością umowy kredytu wynikającą z zawarcia i stosowania w niej przez Bank
    postanowień niedozwolonych (art. 385 (1) § 1 k.c.).
    Z ostrożności procesowej sformułowano również w pozwie roszczenie ewentualne (tzw.
    roszczenie o „odfrankowienie”) o zasądzenie kwoty ... zł wraz z odsetkami ustawowymi za
    opóźnienie od dnia 5 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty, pobranej przez Bank nienależnie,
    tytułem rat kredytu, zawyżonych w wyniku bezpodstawnego ustalenia przez Bank salda
    kredytu w CHF, podczas gdy kredyt został wypłacony w złotych oraz w wyniku stosowania
    przez Bank niedozwolonej klauzuli dotyczących przeliczania rat kapitałowo odsetkowych.
    Sąd Okręgowy (...) rozpoznawał sprawę pod sygn. akt .... Dążeniem Wnioskodawcy, wobec
    naruszenia przez Bank przepisów prawa, było odzyskanie nienależnie uiszczonych przez
    Kredytobiorców kwot przewyższających kwotę wypłaconego kapitału kredytu. W trakcie
    postępowania sądowego Bank wystąpił z propozycją zawarcia ugody, która zakończyłaby
    spór dotyczący kwestionowanej Umowy. W toku procesu toczącego się przed Sądem
    Strony uzgodniły warunki ugody sądowej. Propozycję ugody z Bankiem należy traktować

    jako zwrot przez Bank środków, które w wyniku ugody zostaną uznane za nienależnie
    wpłacone do Banku tytułem kredytu i odsetek od kredytu oraz spowodują odstąpienie
    przez Kredytobiorców od dochodzenia dalszych roszczeń wobec Banku z tytułu Umowy.
    W dniu 7 października 2024 r. Strony zawarły ugodę sądową, w oparciu o którą
    zakończono spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej
    Umowy (oraz jej ważności).
    Bank i kredytobiorcy zawarli ugodę w celu polubownego zakończenia sporu i uchylenia
    stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w ugodzie
    rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty
    wierzytelności kredytowej. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż
    kredyt udzielony na podstawie Umowy został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia
    Umowy tj. 5 lipca 2006 r. stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach określonych w
    ugodzie. W § 1 ust. 4 ugody z bankiem zawarte jest stwierdzenie, że strony dokonają
    rozliczenia w oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie na
    walutę polską. Na mocy ugody Bank zwrócił Kredytobiorcom poniższe kwoty, a także
    dokonał zwrotu kosztów procesu: a) koszty zastępstwa prawnego w wysokości ... PLN; b)
    połowę opłaty od pozwu w wysokości ... PLN. W § 1 ust. 7 ugody jest wzmianka o
    zestawieniu stanowiącym podstawę wyliczenia nadpłaty kwoty kredytu w PLN na dzień 7
    października 2024 r. W § 5 ust. 3 ugody wskazano, że Bank w terminie 21 dni od daty
    ugody wypłaci Kredytobiorcom kwotę dodatkową w wysokości ... zł, a także poinformował
    Kredytobiorców, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po stronie Kredytobiorców
    przychód, a na Banku ciąży wykonanie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie PIT-
    11).
    W konsekwencji zawarcia ugody Bank zwrócił Kredytobiorcom łączną kwotę ... zł tytułem
    zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Kredytobiorcy przekazali
    na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu na podstawie Umowy. Ww. kwota
    została uzgodniona przez Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku których zarówno
    Bank, jak i Kredytobiorcy dokonali wzajemnych ustępstw. Kwota, na którą składa się
    łączna suma wpłat dokonanych przez Kredytobiorców na rzecz Banku z tytułu Umowy
    pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest niższa niż kwota uzyskanego
    przez Kredytobiorców kapitału kredytu. Jak wskazano powyżej Kredytobiorcy wpłacili na
    poczet Umowy co najmniej kwotę ... zł przewyższającą wypłaconą mu przez Bank kwotę
    kapitału.

## Pytanie

Czy otrzymana przez Wnioskodawcę w wyniku ugody z Bankiem tj. (...) łączna kwota ... zł
    stanowić będzie przychód i czy w związku z tym powstanie po jego stronie obowiązek
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, łączna kwota zwróconych środków pieniężnych przez Bank na
    podstawie ugody w wysokości ... zł nie stanowi przychodu do opodatkowania.
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. wymienia źródła przychodów, z których
    przychód (dochód) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Nienależne świadczenie w podanym rozumieniu przyjętym w art. 410 w zw.
    z art. 405 Kodeksu Cywilnego nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów
    w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f.
    Mając na uwadze fakt, iż w ugodzie nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank
    zobowiązany jest do zwrotu na rzecz Wnioskodawcy (Kredytobiorców) łącznej kwoty ...
    zł, kwota ta tym bardziej nie powinna podlegać opodatkowaniu, jako że zgodnie z
    treścią ugody Wnioskodawca (Kredytobiorcy) mają otrzymać zwrot tego, co w czasie
    trwania Umowy było świadczone. Zwrot tego, co świadczono nie stanowi przychodu.
    Bank na podstawie Umowy udzielił kredytu na łączną kwotę ... zł. Tym samym Bank

    pobrał bezpodstawnie świadczenie nienależne w łącznej kwocie ... zł, a otrzymana w
    wyniku ugody kwota stanowi zwrot części kosztu poniesionego w związku z zawarciem z
    Bankiem Umowy. Otrzymanie zwrotu nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie
    prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo
    pozbawienia Umowy jej abuzywnych postanowień. Kwota przekazana Państwu przez
    Bank na podstawie ugody nie spowoduje faktycznego przyrostu majątku Wnioskodawcy
    (Kredytobiorców).
    Ponadto u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich
    uzyskania (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania
    dochodu podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z
    przychodem w sensie podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy.
    Otrzymanego zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie
    Wnioskodawcy (Kredytobiorców) żadne przysporzenie majątkowe.
    W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2017 r., sygn.
    akt II FSK 164/15 wskazano, że (...) jak stanowi przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.,
    przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Przytoczona definicja przychodu wyprowadzona na
    podstawie tych przepisów ma charakter ogólny, a zatem będzie ona w użyciu wówczas,
    gdy zastosowania nie będą znajdować regulacje szczegółowe, inaczej opisujące danego
    rodzaju przychód. Należy również pamiętać, że przepisy art. 11 u.p.d.o.f. trzeba
    interpretować w powiązaniu z przepisami art. 10 oraz art. 12-20 u.p.d.o.f., co pozwala
    na ustalenie, czy dana kwota lub świadczenie przynależą do któregokolwiek ze źródeł
    przychodów podatkowych. Jeżeli nie będzie możliwe przyporządkowanie danego
    świadczenia do jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł
    przychodu” - art. 20 u.p.d.o.f.), to nie będzie ono mogło być uznane za przychód
    podatkowy, choćby nawet odpowiadało ogólnej definicji przychodu zawartej w
    przepisach art. 11 u.p.d.o.f. Mimo że nie wynika to wprost z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie.
    Podsumowując, zwrot otrzymanej kwoty tytułem bezpodstawnego wzbogacenia się na
    podstawie art. 405 i art. 410 Kodeksu cywilnego (nienależne świadczenie) nie stanowi
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1
    u.p.d.o.f. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że otrzymany kredyt na podstawie
    Umowy wypełnia przesłanki definicji zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. poz. 592 z późn. zm.) (dalej jako:
    „Rozporządzenie”), a kredyt był zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 u.p.d.o.f., tj. wydatki na własne cele mieszkaniowe - finansowanie dokończenia
    budowy domu mieszkalnego.
    Zgodnie z ugodą udzielony na mocy Umowy kredyt przewalutowano na kredyt
    złotówkowy. Jednocześnie nigdy wcześniej Wnioskodawca (Kredytobiorcy) nie korzystali
    z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego. W myśl § 1 ust. 2 Rozporządzenia kwoty wierzytelności, o których
    mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w
    tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; oraz opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
    kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
    wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności

    z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej oraz b) osoba fizyczna będąca
    stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku
    od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Jak wynika z uzasadnienia do Rozporządzenia za jego wydaniem stoi „szczególna
    potrzeba wyprowadzenia istotnej zachęty do zawierania przez kredytodawców i
    kredytobiorców ugód w celu restrukturyzacji tzw. kredytów frankowych, które ograniczą
    negatywne skutki wynikające ze zmiany kursu waluty szwajcarskiej na możliwość
    terminowej spłaty kredytów mieszkaniowych denominowanych w tej walucie przez
    polskich obywateli”.
    Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że „nie bez znaczenia jest fakt, że część
    kredytobiorców toczy spory sądowe z bankami zarzucając abuzywność klauzul
    indeksacyjnych przy hipotecznych kredytach mieszkaniowych denominowanych lub
    indeksowanych do waluty obcej. Opodatkowanie umarzanych kredytobiorcom kwot w
    sytuacji, gdy dochodzą oni przed sądami nieważności zawartych przez nich umów
    (częściową lub całkowitej), czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot,
    budziłoby zatem istotne kontrowersje". Ponadto nie sposób nie zgodzić się, że
    „uzyskane przez kredytobiorców umorzenie kredytu będzie stanowiło dla tej grupy
    realną, wymiernie poprawiającą jej położenie korzyść, wyłącznie w sytuacji, jeśli
    działania instytucji finansowych zmierzające do ułatwienia spłaty zadłużenia
    kredytobiorcom spotkają się z synergiczną reakcją ze strony państwa”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty przez Bank kwoty przysługującego
    Państwu roszczenia, na podstawie zawartej ugody dotyczącej kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646
    ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam,
    że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami
    jego uzyskania. Jednakże definicja przychodu podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1
    wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które
    są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazali Państwo: W konsekwencji zawarcia ugody Bank zwrócił
    Kredytobiorcom łączną kwotę ... zł tytułem zwrotu środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy Umowy Kredytobiorcy przekazali na rzecz Banku w ramach spłaty
    udzielonego kredytu na podstawie Umowy.
    Wobec powyższego, skoro kwota którą Państwo otrzymali od Banku w wyniku zawartej
    ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty kredytu hipotecznego
    to jej otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje
    po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania,
    a prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani E.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.