Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.522.2022.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-01-16
Teza: Nieuznanie świadczonej usługi polegającej na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych za usługę elektroniczną oraz określenie miejsca świadczenia.
Słowa kluczowe: usługi-usługi on-line; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług **jest prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

2 grudnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

· nieuznania świadczonej usługi polegającej na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych za usługę elektroniczną, o której mowa w art. 2 pkt 26 ustawy;

· braku podstaw do ustalania miejsca świadczenia ww. usługi z uwzględnieniem art. 28k ust. 1 ustawy.

Uzupełnili go Państwo pismem z 5 stycznia 2023 r. (wpływ 5 stycznia 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT) zarejestrowanym w Polsce.

Wnioskodawca realizuje programy telewizyjne w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji. Realizowane przez Wnioskodawcę programy telewizyjne prowadzone są z udziałem publiczności lub bez udziału publiczności, w formie gali sztuk walki. Realizowane programy telewizyjne Spółka odpłatnie, w systemie Pay-per View, rozpowszechnia na żywo za pomocą infrastruktury teleinformatycznej umożliwiającej transmisję programu do użytkowników (odbiorców). Rozpowszechnianiu realizowanych przez Spółkę programów telewizyjnych służy dedykowany temu serwis internetowy. Na potrzeby odpłatnego rozpowszechniania realizowanych programów telewizyjnych Spółka zapewnia obsługę płatności elektronicznych, korzystając z zewnętrznych operatorów płatności/bramek płatniczych.

Rozpowszechnienie realizowanego przez Wnioskodawcę programu telewizyjnego polega na tzw. streamingu, w ramach którego transmitowane dane docierają w jednym czasie do użytkowników (odbiorców). Udostępnienie realizowanych przez Spółkę treści następuje po dokonaniu zapłaty przez użytkownika (odbiorcę).

W realizacji oraz obsłudze transmisji/umożliwieniu odbioru programu telewizyjnego bierze udział zespół liczący od kilkudziesięciu do nawet kilkuset osób odpowiedzialnych za poszczególne obszary niezbędne do realizacji programu telewizyjnego oraz jego transmisji, to jest:

1\. Realizacja.

1.1. Reżyser.

1.2. Kierownik Planu.

1.3. Realizator wizji.

1.3.1. Asystent realizatora wizji.

1.4. Realizator audio.

1.5. Wydawca.

1.6. Operatorzy kamer (10 osób).

1.6.1 Asystenci operatorów kamer (4 osób).

1.7. Operatorzy kamer specjalnych.

1.7.1. Zespół SpiderCam (3 osoby).

1.7.2. Zespół SteadyCam (2 osoby).

1.8. Operatorzy systemu … (3 osoby).

1.9. Technik poziomów.

1.10. Zespół wozu realizacyjnego … .

1.10.1 Inżynier/szef wozu.

1.10.2 II inżynier wozu.

1.10.3 Asystent video (5 osób).

1.10.4 Operator CCU (3 osoby).

1.10.5 Operator VTR.

1.10.6 Asystent audio (3 osoby).

1.10.7 Technik Rfki (2 osoby).

1.10.8 Asystent techniczny/kierowca (2 osoby).

1.11. Zespół obsługi stacji graficznej (2 osoby).

1.12. Obsługa techniczna.

1.12.1 Firma (…).

1.12.1.1. Technik oświetlenia (10 osób).

1.12.1.2. Realizator Oświetlenia (2 osób).

1.12.1.3. Technik nagłośnienia (5 osób).

1.12.1.4. Kierownik oświetlenia.

1.12.2. Firma (…).

1.12.2.1. Technik multimediów (2 osoby).

1.12.2.2. Realizator multimediów (2 osoby).

1.12.3. Firma (…).

1.12.3.1 Obsługa pirotechniki (3 osoby).

1.12.4. Obsługa oktagonu (montaż/demontaż/obsługa) (4 osoby).

1.13. Scenografia i obsługa planu.

1.13.1. Zespół scenografii (…) (5 osób).

1.13.2. Obsługa planu – firma (…) (5 osób).

1.13.3. Fryzjerka.

1.13.4. Make-upistka.

1.13.5. Służby ochrony i informacyjne (w przypadku imprezy masowej: ok. 160 osób, w przypadku realizacji studyjnej: ok. 40 osób).

1.13.6. Zabezpieczenie medyczne (w przypadku imprezy masowej: 16 osób, w przypadku realizacji studyjnej: 8 osób).

1.13.7. Kierowcy/transport (2 osoby).

2\. Obsada.

2.1. Zawodnicy (20 osób).

2.1.1. Zespoły wsparcia zawodników/narożnik (20 x 3 osoby = 60 osób).

1.

2.

2.1.

2.2. Sędziowie (2 ringowych + 3 punktowych + 1 czasowy = 6 osób).

2.3. Cutmani (4 osoby).

2.4. Ring Girls (4 ring girls + 1 manager = 5 osób).

2.5. Menagerowie ringu (2 osoby).

2.6. Zabezpieczenie strefy oktagonu (8 osób).

2.7. Konferansjer.

2.8. Komentatorzy (2 osoby).

2.9. Prowadzący wywiady.

2.10. Prowadzący program „…” (4 osoby).

2.11. Realizacja programu „…” (audio/video/2 kamery) (4 osoby).

2.12. DJ/Oprawa muzyczna.

2.13. Prowadzący studio.

2.14. Włodarze (2 osoby).

2.15. Zespół …/obsługa backstage (10 osób).

2.16. Zespół Social Media (3 osoby).

2.17. Fotografowie (2 osoby).

2.18. Realizacja segmentów backstage – firma (…) (4 osoby).

3\. Transmisja i komunikacja.

1.

2.

3.

3.1. (…) – streaming IP/transmisja i dystrybucja sygnału.

3.1.1. Technik Informatyk IT – obsługa platformy streamingowej (3 osoby).

3.1.2. Technik IT – obsługa i nadzór systemów zabezpieczeń (…)i (…) (4 osoby).

3.1.3. Kierownik Platformy.

3.1.3.1. Asystent kierownika platformy.

3.2. (…) – łącza Internetowe/bezpieczeństwo sygnału.

3.2.1. Technik komunikacji – nadzór i bezpieczeństwo łącza „dark-fiber” up-stream (2 osoby).

3.2.2. Technik bezpieczeństwa – monitorowanie i zabezpieczenie przed atakami typu (…) (2 osoby).

3.3. Interakcja z widzami.

3.3.1. Moderacja kanałów Live Chat (4 osoby).

3.3.2. Komunikacja i moderacja kanałów Social Media.

3.3.2.1. Moderacja, nadzór i selekcja wiadomości (2 osoby).

3.3.2.2. Współpraca z realizacją transmisji/komunikacja (interakcja z widzem w ramach transmisji) (1 osoba).

3.4. Zabezpieczenie własności intelektualnej – zwalczanie nielegalnych transmisji i kradzieży sygnału.

3.4.1. Wyszukiwanie nielegalnych transmisji (ok. 20 osób).

3.4.2. Komunikacja z widzami/rejestracja i weryfikacja zgłoszeń o naruszeniach IP/komunikacja z Policją (Wydział do walki z cyberprzestępczością KWP) (4 osoby).

3.4.3. Usuwanie/blokowanie nielegalnych transmisji/komunikacja z (…) (2 osoby).

Jak z powyższego wynika, realizacja programu oraz obsługa transmisji/umożliwienie odbioru programu wymaga zaangażowania przez Spółkę zespołu wysoko wykwalifikowanych specjalistów, w tym specjalistów odpowiedzialnych za aktywną obsługę wydarzenia oraz bieżące reakcje na niestandardowe i niezaplanowane zdarzenia, które nie mogą zostać rozwiązane w automatyczny sposób. Realizowane przez Spółkę programy telewizyjne są jednocześnie na żywo transmitowane za pomocą sieci telewizyjnych i/lub radiowych.

Widzowie mają możliwość interakcji z personelem Spółki w czasie rzeczywistym oraz udziału w tzw. Live Chat.

Wykonanie opisanej usługi bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Odbiorcami opisanej usługi są m.in. podmioty niebędące podatnikami, posiadające siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, na terytorium państwa członkowskiego UE, innego niż terytorium Polski.

### Pytania

1\. Czy opisana przez Wnioskodawcę usługa polegająca na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych, jako niezautomatyzowana, mieści się w definicji usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług?

2\. Czy w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy o VAT, miejscem świadczenia opisanej przez Wnioskodawcę usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana we wniosku usługa nie mieści się w definicji usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o VAT. Ponadto, w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy o VAT miejscem świadczenia opisanej usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami nie jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, ilekroć w ustawie mowa jest o usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1).

W myśl art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, ust. 1 obejmuje w szczególności:

a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;

b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;

c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;

d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;

e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);

f) usługi wyszczególnione w załączniku I.

W pkt 4 załącznika I do ww. rozporządzenia wykonawczego, jako usługi elektroniczne wymienia się m.in.:

a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;

b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków;

c) uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;

d) pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;

e) uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni;

f) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;

g) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych;

h) dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną;

i) dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.

Jak z powyższego wynika, usługa elektroniczna, to taka usługa, która łącznie posiada następujące cechy:

1\. Jej realizacja następuje za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej.

2\. Świadczenie tej usługi jest zautomatyzowane, a udział człowieka w tym świadczeniu niewielki.

3\. Wykonanie świadczenia bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Jak wskazano Spółka realizuje programy telewizyjne w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji. Realizowane przez Spółkę programy telewizyjne prowadzone są z udziałem publiczności lub bez udziału publiczności, w formie gali sztuk walki. Wzmiankowane programy telewizyjne Spółka odpłatnie, w systemie Pay-per View, rozpowszechnia na żywo za pomocą infrastruktury teleinformatycznej umożliwiającej transmisję programu do użytkowników końcowych (odbiorców). Formuła programu przewiduje interakcję personelu Spółki z widzami, w tym także Live Chat z użytkownikami (widzami). Realizacja oraz obsługa transmisji programu telewizyjnego/umożliwienie odbioru programu telewizyjnego wymaga udziału zespołu liczącego od kilkudziesięciu do nawet kilkuset osób.

Z uwagi na powyższe należy przyjąć, że Wnioskodawca świadczy usługi za pośrednictwem dróg elektronicznych, w których udział człowieka, jak to przedstawione zostało w opisie sprawy, ma decydujące znaczenie. W konsekwencji nie sposób uznać, że świadczenie tych usług jest zautomatyzowane, czy, że są one generowane automatycznie przez komputer i przesyłane Internetem lub siecią elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez odbiorcę. Fakt, że Spółka świadczy usługi z wykorzystaniem Internetu nie oznacza, że są to automatycznie usługi elektroniczne. Nie wszystkie usługi oferowane za pośrednictwem dróg elektronicznych stanowią usługi elektroniczne, zwłaszcza gdy są to usługi jedynie udostępniane i zamawiane tą drogą a faktycznie realizowane w sposób tradycyjny (z udziałem wielu osób), bez automatyzacji. Sam tylko elektroniczny sposób udostępniania usług nie czyni danego świadczenia usługą elektroniczną.

Godzi się również zauważyć, iż realizowany przez Spółkę program telewizyjny jest jednocześnie transmitowany za pomocą sieci telewizyjnych i/lub radiowych, co w świetle pkt 4 załącznika I do powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego wyklucza opisaną we wniosku usługę jako usługę elektroniczną.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że usługa realizowana przez Spółkę nie mieści się w definicji usług elektronicznych, o których mowa w cytowanym art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Stanowisko powyższe potwierdza również interpretacja indywidualna DKIS z 6 października 2022 r. (…), wydana na kanwie tożsamego opisu sprawy.

Jak stanowi art. 28k ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Artykuł 28k ustawy o VAT ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy przedmiotem świadczenia są usługi telekomunikacyjne, nadawcze lub elektroniczne.

Przy czym, zgodnie z art. 28k ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki:

1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego;

2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;

3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.

W przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy, brak jest podstaw do ustalania miejsca świadczenia opisanej we wniosku usługi z uwzględnieniem art. 28k ust. 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym w Polsce. Wnioskodawca realizuje programy telewizyjne w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji. Realizowane przez Wnioskodawcę programy telewizyjne prowadzone są z udziałem publiczności lub bez udziału publiczności, w formie gali sztuk walki. Realizowane programy telewizyjne Spółka odpłatnie, w systemie Pay-per View, rozpowszechnia na żywo za pomocą infrastruktury teleinformatycznej umożliwiającej transmisję programu do użytkowników (odbiorców). Rozpowszechnianiu realizowanych przez Spółkę programów telewizyjnych służy dedykowany temu serwis internetowy. Na potrzeby odpłatnego rozpowszechniania realizowanych programów telewizyjnych Spółka zapewnia obsługę płatności elektronicznych, korzystając z zewnętrznych operatorów płatności/bramek płatniczych. Rozpowszechnienie realizowanego przez Wnioskodawcę programu telewizyjnego polega na tzw. streamingu, w ramach którego transmitowane dane docierają w jednym czasie do użytkowników (odbiorców). Udostępnienie realizowanych przez Spółkę treści następuje po dokonaniu zapłaty przez użytkownika (odbiorcę). W realizacji oraz obsłudze transmisji/umożliwieniu odbioru programu telewizyjnego bierze udział zespół liczący od kilkudziesięciu do nawet kilkuset osób odpowiedzialnych za poszczególne obszary niezbędne do realizacji programu telewizyjnego oraz jego transmisji. Realizowane przez Spółkę programy telewizyjne są jednocześnie na żywo transmitowane za pomocą sieci telewizyjnych i/lub radiowych. Widzowie mają możliwość interakcji z personelem Spółki w czasie rzeczywistym oraz udziału w tzw. Live Chat. Wykonanie opisanej usługi bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Odbiorcami opisanej usługi są m.in. podmioty niebędące podatnikami, posiadające siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, na terytorium państwa członkowskiego UE, innego niż terytorium Polski.

Wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy świadczona przez Spółkę usługa polegająca na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych stanowi usługę elektroniczną o której mowa w art. 2 pkt 26 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 25b ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach nadawczych – rozumie się przez to usługi nadawcze, o których mowa w art. 6b rozporządzenia 282/2011.

Stosownie do art. 2 pkt 26 ustawy:

Przez usługi elektroniczne – rozumie się usługi świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, str. 1, ze zm.):

Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Stosownie do art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Ustęp 1 obejmuje w szczególności:

a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;

b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;

c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;

d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;

e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);

f) usługi wyszczególnione w załączniku I.

W punkcie 4 załącznika I do ww. rozporządzenia (zał. II dyrektywy 2006/112/WE) wymienia się usługi takie jak:

a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;

b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków;

c) uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;

d) pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;

e) uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni.

f) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;

g) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych;

h) dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną;

i) dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do:

a) usług nadawczych;

b) usług telekomunikacyjnych;

c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;

d) CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;

e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;

f) płyt CD i kaset magnetofonowych;

g) kaset wideo i płyt DVD;

h) gier na płytach CD-ROM;

i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;

j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);

k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;

l) hurtowni danych off-line;

m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;

n) usług centrum wsparcia telefonicznego;

o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;

p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;

q) (uchylone);

r) (uchylone);

s) (uchylone);

t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;

u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.

Ze wskazanych powyżej regulacji wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest wystąpienie następujących cech świadczonych usług:

· realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej

· świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,

· ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,

· nie są objęte wyłączeniem zawartym w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.

Jak stanowi art. 6b rozporządzenia 282/2011:

1) Usługi nadawcze obejmują usługi zawierające treści audio i audiowizualne, takie jak programy radiowe lub telewizyjne dostarczane za pośrednictwem sieci komunikacyjnych, powszechnie udostępniane przez dostawcę usług medialnych i objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną, przeznaczone do jednoczesnego słuchania lub oglądania zgodnie z zaplanowanym programem.

2) Ustęp 1 obejmuje w szczególności:

a) programy radiowe lub telewizyjne transmitowane lub retransmitowane za pośrednictwem sieci radiowej lub telewizyjnej;

b) programy radiowe lub telewizyjne rozpowszechniane za pośrednictwem internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), jeżeli są nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pośrednictwem sieci radiowej lub telewizyjnej.

3) Ustęp 1 nie ma zastosowania do:

a) usług telekomunikacyjnych;

b) usług świadczonych drogą elektroniczną;

c) podawania informacji o wybranych programach na żądanie;

d) przenoszenia praw do nadawania lub transmisji;

e) dzierżawy sprzętu technicznego lub instalacji wykorzystywanych do odbioru nadawanych treści;

f) programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pośrednictwem internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pośrednictwem sieci radiowych lub telewizyjnych.

W analizowanej sprawie świadczona przez Wnioskodawcę usługa polegać będzie na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych z udziałem publiczności lub bez udziału publiczności, w formie gali sztuk walki. Realizowane programy telewizyjne Spółka odpłatnie rozpowszechnia na żywo za pomocą infrastruktury teleinformatycznej umożliwiającej transmisję programu do użytkowników (odbiorców). Rozpowszechnianiu realizowanych przez Spółkę programów telewizyjnych służy dedykowany temu serwis internetowy. Na potrzeby odpłatnego rozpowszechniania realizowanych programów telewizyjnych Spółka zapewnia obsługę płatności elektronicznych, korzystając z zewnętrznych operatorów płatności/bramek płatniczych. Rozpowszechnianie realizowanego przez Wnioskodawcę programu telewizyjnego polegać będzie na tzw. streamingu, w ramach którego transmitowane dane docierają w jednym czasie do użytkowników (odbiorców). Wnioskodawca wskazał, że Spółka realizuje programy telewizyjne w rozumieniu przepisów o radiofonii, a realizowane przez programy telewizyjne są jednocześnie na żywo transmitowane za pomocą sieci telewizyjnych i/lub radiowych. Widzowie mają możliwość interakcji z personelem Spółki w czasie rzeczywistym oraz udziału w tzw. Live Chat. Ponadto, w realizacji oraz obsłudze transmisji/umożliwieniu odbioru programu telewizyjnego bierze udział zespół liczący od kilkudziesięciu do nawet kilkuset osób odpowiedzialnych za poszczególne obszary niezbędne do realizacji programu telewizyjnego oraz jego transmisji.

Zatem w świetle przedstawionych powyżej regulacji należy wskazać, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa umożliwienia odbioru programów telewizyjnych nie będzie stanowiła usługi elektronicznej, o której mowa w art. 2 pkt 26 ustawy. Z treści opisu sprawy wynika, że usługa wymaga udziału zespołu od kilkudziesięciu do nawet kilkuset osób w celu realizacji programu telewizyjnego oraz jego transmisji. W związku z tym, warunek wskazany w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 282/2011 dotyczący uznania, iż świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki, nie jest w przedmiotowej sprawie spełniony.

Natomiast świadczona przez Wnioskodawcę usługa umożliwienia odbioru programów telewizyjnych, z uwagi na spełnienie warunków zdefiniowanych w art. 6b rozporządzenia 282/2011, stanowić będzie usługę nadawczą, o której mowa w art. 2 pkt 25b ustawy.

**Podsumowując, opisana przez Wnioskodawcę usługa polegająca na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych, jako niezautomatyzowana, nie mieści się w definicji usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy.**

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również miejsca świadczenia opisanej usługi, w przypadku spełnienia przez Spółkę warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania ww. rozdziału:

1\. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2\. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Powyższy art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.

Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 i 2 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie natomiast z zasadą wyrażoną w art. 28c ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

Przy tym w myśl art. 28c ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 28c ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Ww. przepisy wprowadzają regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Jak stanowi art. 28k ust 2 ustawy:

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki:

1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego;

2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;

3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.

Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania miejsca świadczenia m.in. usług nadawczych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Równocześnie wprowadzono odstępstwo od powyższej reguły w przypadku gdy łącznie są spełnione warunki, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy. W sytuacji spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy miejsce świadczenia usług nadawczych ustala się w oparciu o regułę ogólną zawartą w art. 28c ustawy.

Według art. 28k ust. 3 ustawy:

Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zostanie przekroczona, przepis ust. 1 stosuje się począwszy od usługi, w związku ze świadczeniem której przekroczono tę kwotę.

Jednocześnie, na mocy art. 28k ust. 4 ustawy:

Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce świadczenia usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych w art. 28p.

Przy tym, w myśl art. 28k ust. 5 i 6 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik nie może zmienić miejsca świadczenia usług wcześniej niż po upływie 2 kolejnych lat, licząc od dnia wykonania pierwszej usługi, dla której miejsce świadczenia zostało określone zgodnie z ust. 1.

Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, może ponownie określić miejsce świadczenia usług zgodnie z ust. 2, po uprzednim zawiadomieniu o rezygnacji z dokonanego wyboru, o którym mowa w ust. 4, przed początkiem miesiąca, w którym rezygnuje z określania miejsca świadczenia usług zgodnie z ust. 1, na zasadach określonych w art. 28p.

Wnioskodawca wskazał, że odbiorcami opisanej usługi polegającej na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych są m.in. podmioty niebędące podatnikami, posiadające siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, na terytorium państwa członkowskiego UE, innego niż terytorium Polski.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy o których mowa w pytaniu nr 2, należy wskazać, że w przypadku, gdy Spółka spełnia/spełni warunki, o których mowa w powołanym art. 28k ust. 2 ustawy, tj.

\- Spółka posiada/będzie posiadać siedzibę działalności gospodarczej tylko na terytorium Polski,

\- usługi nadawcze są/będą świadczone przez Spółkę na rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego UE, innym niż terytorium Polski,

**\-** całkowita wartość usług nadawczych świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa powyżej pomniejszona o kwotę podatku, **nie przekroczyła/nie przekroczy** w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty **42.000 zł (10 000 euro),**

**dla określenia miejsca świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, nie znajdzie zastosowania art. 28k ust. 1 ustawy.**

**Wówczas miejsce świadczenia przez Spółkę usług polegających na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych powinno być ustalane zgodnie z art. 28c ustawy. Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.**

**W związku z powyższym w przypadku spełnienia przez Spółkę warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy, miejscem świadczenia opisanej przez Wnioskodawcę usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami nie jest/nie będzie miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.**

**W analizowanej sprawie miejsce świadczenia usług na rzecz nie podatników, polegających na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych należy u**stalać zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy czyli w miejscu, w którym Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 **jest prawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

**Interpretacja dotyczy:**

\- **stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;**

\- **zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.**

Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanego. Organ zastrzega także, że kwestia spełnienia przez Wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy nie była przedmiotem zapytania, a zatem nie podlega rozstrzygnięciu w wydanej interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).