Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.259.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
programowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 12 czerwca i 3 lipca 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od 12 sierpnia 2024 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    pod nazwą X. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy o PIT. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego
    określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402).
    Jedną z głównych działalności Wnioskodawcy jest (i będzie) działalność związana z
    wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy o
    współpracę ze spółką mającą siedzibę w Polsce (dalej: Spółka) świadczy usługi
    programistyczne polegające na tworzeniu lub współtworzeniu od podstaw nowych
    programów (aplikacji) komputerowych albo rozwijaniu/ulepszaniu/modyfikacji już
    istniejących programów (aplikacji) komputerowych, w tym poprzez tworzenie ich nowych
    funkcjonalności. Działalność Wnioskodawcy charakteryzuje indywidualność i
    samodzielność. Wnioskodawca jest co do zasady członkiem działających w ramach Spółki
    zespołów skupiających programistów oraz specjalistów innych dziedzin, koniecznych do
    stworzenia programu komputerowego. W ramach udziału w zespole Wnioskodawca
    zajmuje się tworzeniem kodu źródłowego programów komputerowych. W zależności od
    przyjętego przez dany zespół w pracach nad danym programem podziału ról i
    obowiązków, Wnioskodawca odpowiada za tworzenie kodu źródłowego,
    odpowiedzialnego za różne obszary lub funkcjonalności programu. Wskutek łączenia na
    poszczególnych etapach, efektów pracy członków zespołu, w tym innych programistów,
    powstaje program komputerowy w kształcie ustalonym ze Spółką/klientem Spółki.
    Powyższe czynności Wnioskodawca wykonuje w ramach realizacji projektów (dalej.
    Projekty). Efektem pracy Wnioskodawcy jest (i będzie w przyszłości) wytworzenie
    (ewentualnie rozwinięcie, ulepszenie lub zmodyfikowanie) programu komputerowego,
    który jako utwór, podlega ochronie prawno-autorskiej na podstawie art. 74 ustawy z dnia
    4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2019.1231 z późn. zm.).
    Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych
    stworzonych, rozwiniętych, ulepszonych lub zmodyfikowanych w wykonaniu przez niego
    usług programistycznych opisanych powyżej. Prawa te przysługują Wnioskodawcy jako
    twórcy lub współtwórcy programów (aplikacji) komputerowych. W ramach umowy
    Wnioskodawca przenosi na Spółkę za wynagrodzeniem określonym w umowie całość
    służących mu autorskich praw majątkowych do wspomnianych programów (aplikacji)
    komputerowych, co do zasady z chwilą ich wytworzenia. Wyjątkowo, jeżeli z jakichś
    względów przeniesienie okaże się niemożliwe lub nieskuteczne (np. w przypadku
    korzystania z narzędzi lub źródeł, do których Wnioskodawca nie ma pełnych autorskich
    praw majątkowych, lecz tylko prawo do korzystania z nich - licencje) - Wnioskodawca
    udziela Spółce za wynagrodzeniem licencji do korzystania ze wspomnianych programów
    (aplikacji) komputerowych.
    Realizacja Projektów nie stanowi (i nie będzie stanowić) rutynowych i okresowych zmian -
    są to (i będą w przyszłości) czynności związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem

    i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności (w zakresie narzędzi
    informatycznych/oprogramowania) do tworzenia zupełnie nowych lub ulepszonych
    programów komputerowych.
    Programy komputerowe jako efekt realizacji Projektów stanowią (i będą stanowić) przejaw
    działalności twórczej Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze. Wnioskodawca
    realizuje Projekty w ramach prowadzonej przez siebie działalności badawczo-rozwojowej,
    o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Działalność badawczo-rozwojową
    Wnioskodawca nieprzerwanie realizuje od 12 sierpnia 2024 roku.
    Działalność Wnioskodawcy w ramach realizacji Projektów ma następujące cechy:
    - tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma (i będzie miało) charakter
      innowacyjny w zakresie prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa;
    - tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest (i będzie) nowe i oryginalne w
      ramach prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa;
    - prace nad danym oprogramowaniem są (i będą) odpowiednio ewidencjonowane przy
      wykorzystaniu stosownego, programu komputerowego,
    - proces tworzenia innowacyjnego oprogramowania przez Wnioskodawcę wymaga (i
      będzie wymagał) określonych działań kreatywnych i nie stanowi (nie będzie stanowił)
      mechanicznych oraz rutynowych działań Wnioskodawcy,
    - Wnioskodawca wykorzystuje (i będzie wykorzystywał) do tworzenia innowacyjnych
      programów komputerowych swoją wiedzę oraz doświadczenie, umiejętności i
      kompetencje,
    - działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia innowacyjnych programów
      komputerowych ma (i będzie mieć) charakter ciągły i zorganizowany w oparciu o
      wypracowaną metodykę.
    Umowa ze Spółką przewiduje podział wynagrodzenia:
    1. z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych
      (wyjątkowo także z tytułu udzielenia licencji do programów komputerowych);
    2. z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów innych niż programy
      komputerowe;
    3. z tytułu świadczenia pozostałych usług.
    Wnioskodawca realizuje Projekty poprzez tworzenie od podstaw programu
    komputerowego lub ulepszanie/modyfikację programu komputerowego należącego do
    Spółki lub jej klienta (udostępnienie programu Wnioskodawcy następuje na podstawie
    zlecenia bez udzielenia licencji) w celu przygotowania nowej funkcjonalności.
    W obu ww. przypadkach Wnioskodawca tworzy nową funkcjonującą całość, która stanowi
    w istocie program komputerowy podlegający ochronie prawno-autorskiej w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim.
    Wnioskodawca w ramach umowy łączącej go ze Spółką ponosi odpowiedzialność za
    świadczone przez siebie usługi i ich rezultaty wobec Spółki, jako partnera biznesowego
    Spółki.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust.
    4 ustawy o PIT, w sposób realizujący standardy wskazane w art. 30cb ustawy o PIT.
    Ewidencja jest (i będzie) prowadzona przez Wnioskodawcę w sposób zapewniający:
    1) ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
      przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oddzielnie;

    2) wyodrębnianie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
      przypadających na każdy program komputerowy, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu (jeśli będzie to możliwe).
    W przypadku, w którym Wnioskodawca nie będzie w stanie przyporządkować konkretnego
    kosztu do wytworzenia/ulepszenia/rozwoju danego programu komputerowego:
    1) koszt ten zostanie przyporządkowany do przychodów z przeniesienia (sprzedaży)
      autorskich praw do programów komputerowych według proporcji, tj. w stosunku
      łącznej wartości przychodów z przeniesienia (sprzedaży) autorskich praw do
      programów komputerowych w danym okresie do wartości przychodów z działalności
      gospodarczej osiągniętych przez Wnioskodawcę łącznie w tymże okresie;
    2) następnie część kosztu przypisaną w wyżej opisany sposób do przychodów z
      przeniesienia (sprzedaży) autorskich praw do programów komputerowych (ogółem) w
      danym okresie, zostanie przyporządkowana do przychodów z przeniesienia
      (sprzedaży) autorskich praw do danego programu komputerowego według proporcji,
      tj. w stosunku łącznej wartości przychodów z przeniesienia (sprzedaży) autorskich
      praw do tego programu komputerowego w danym okresie do wartości przychodów z
      przeniesienia (sprzedaży) autorskich praw do programów komputerowych
      osiągniętych przez Wnioskodawcę łącznie w tymże okresie.
    Ewidencja Wnioskodawcy obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-
    rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP
    do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez
    narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi (lub będzie
    ponosił) w szczególności następujące koszty:
        1. składki ZUS - wniosek dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne,
        rentowe, wypadkowe, chorobowe) określone w ustawie z dnia 13 października
        1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
        2. wyposażenie biurowe - artykuły biurowe/papiernicze (tonery, papier do drukarki)
        oraz biurko, krzesło, lampkę biurkową, klawiaturę, myszkę, podkładki;
        3. podróże służbowe - są to koszty dojazdu oraz noclegów na spotkania związane z
        danym projektem programistycznym;
        4. opłaty za księgowość - wniosek dotyczy wydatków na prowadzenie wymaganych
        prawem ewidencji podatkowych w sposób zgodny z art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT;
        5. koszty szkoleń (podnoszenia kwalifikacji zawodowych) - koszt samego szkolenia
        oraz koszt dojazdu i noclegów jeśli szkolenie odbywa się stacjonarnie poza
        miejscem prowadzenia działalności gospodarczej;
        6. amortyzacja samochodu/leasing pojazdu (do celów firmowych), naprawy,
        ubezpieczenia, paliwo, raty leasingowe, wydatki na naprawę samochodu oraz
        koszty paliwa zużywanego w trakcie użytkowania tego samochodu;
        7. usługi telekomunikacyjne - abonament telefoniczny i usługę świadczoną przez
        dostawcę Internetu;
        8. telefon, komputer, podzespoły, oprogramowanie.
    Uzupełnienie
    Wnioskodawca poprzez oprogramowanie rozumie zbiór algorytmów oraz kodu
    źródłowego napisanych przy użyciu języków programowania oraz technologii
    programistycznych, które w rezultacie tworzą program komputerowy pozwalający na
    realizację komend na urządzeniach elektronicznych. Wnioskodawca używa te pojęcia
    zamiennie.

    Wnioskodawca wskazał we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, iż prowadzi
    działalność gospodarczą od 2024 r. i chciałby skorzystać z IP Box za ten rok oraz w latach
    następnych. W swojej codziennej, bieżącej pracy, Wnioskodawca we wskazanym roku w
    przeszłości stworzył/rozwinął/ulepszył programy komputerowe (KPWI) oraz zamierza
    dokonywać tego dalej, w przyszłości.
    Wnioskodawcę obowiązują umowy o zachowaniu poufności (NDA). Wnioskodawca jest
    ograniczony także przepisami bezwzględnie obowiązującymi w zakresie zachowania
    tajemnicy handlowej. Z uwagi na powyższe, nie jest możliwe wskazanie konkretnych nazw,
    a jedynie przykładowe (w formacie zaproponowanym: A,B,C). Konkretne nazwy
    programów i ich pełne zestawienie zostają (i będą dalej) ujmowane w odrębnej ewidencji
    KPWI, prowadzonej przez Wnioskodawcę. Opis wszystkich programów komputerowych
    znajduje się w przygotowanej przez Wnioskodawcę odrębnej od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencji KPWI.
    Przykładowe programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę, w okresie którego
    dotyczy wniosek (w ramach stanu faktycznego):
    · Program komputerowy „A” - przeznaczenie: (...).
    Posiadane funkcje: obsługa (...).
    Opis innowacyjności: (...).
    Działania służące usprawnieniu, wykorzystane narzędzia, wprowadzone nowe
    koncepcje, rozwiązania: dodano (...). Wykorzystano przy tym wcześniej
    niewykorzystywane w ramach innych zespołów (...).
    Zastosowane technologie informatyczne: (...).
    · Program komputerowy „B” - przeznaczenie: platforma do (...).
    Posiadane funkcje: (...)i.
    Opis innowacyjności: platforma pozwala na (...).
    Działania służące usprawnieniu, wykorzystane narzędzia, wprowadzone nowe
    koncepcje, rozwiązania: wprowadzono mechanizm, który (...).
    Zastosowane technologie informatyczne: (...).
    · Program komputerowy „C” – przeznaczenie: program (...).
    Posiadane funkcje: program umożliwia (...).
    Działania służące usprawnieniu, wykorzystane narzędzia, wprowadzone nowe
    koncepcje, rozwiązania: (...).
    Zastosowane technologie informatyczne: (...).
    Efekty pracy Wnioskodawcy, które nazywa „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
        • zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
        były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
        • nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i
        przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
        • nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez Klientów.
    W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwinięcia,
    ulepszenia lub zmodyfikowania utworów, efekty prac Wnioskodawcy są/były/będą
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

    W przypadku przeniesienia majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    „przeniesienie” to każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca jest co do zasady członkiem zespołu programistów, jednakże każdy
    członek zespołu jest odpowiedzialny za własne zadania. Wnioskodawca samodzielnie w
    oparciu o własną wiedzę i twórczość realizuje powierzone mu zadania, tj. wytwarza
    programy komputerowe lub ich części i odbywa się to niezależnie od podejmowanych
    działań przez pozostałych programistów. Wnioskodawca jest autorem i właścicielem
    wytworzonych przez siebie programów komputerowych lub jego części (kodów
    źródłowych), stanowiących autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych,
    które są następnie przenoszone na Spółkę (kontrahenta), Wnioskodawcy zatem
    przysługuje autorskie prawo do programu komputerowego - do wytworzonej przez niego
    części/fragmentu takiego programu komputerowego.
    Gdy w efekcie prowadzonych prac Wnioskodawcy powstaje część oprogramowania,
    Wnioskodawca samodzielnie zawiera odrębną umowę o przeniesieniu autorskich praw
    majątkowych do utworów.
    Wydatki na księgowość są to wydatki na zewnętrznych specjalistów, którzy prowadzą
    ewidencję podatkową. Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest
    brana pod uwagę jako „opłata za księgowość”.
    Wydatki na szkolenia - są to w szczególności wydatki na uczestnictwo we wszelkich
    szkoleniach z zakresu tematyki tworzenia programów komputerowych, programowania,
    związanego z tą tematyką kontaktu z klientem, współpracy z zespołem, złożonym z
    przedstawicieli branży IT. Szkolenia pozwalają na zdobycie wiedzy i jej aktualizację.
    Poniesione koszty umożliwiają powstanie programów poprzez powiązanie:
    - prawne - koszty składek ZUS są obowiązkiem prawnym i bez nich w ogóle programy
      komputerowe nie mogłyby legalnie powstawać, analogicznie obowiązki rozliczeniowe
      związane z podatkami, stąd referencja do kosztów księgowości;
    - faktyczne - bez komputera z urządzeniami peryferyjnymi czy biurka nie byłoby możliwe
      pisanie kodu, a dostęp do Internetu jest niezbędny np. do komunikacji, przekazania
      efektów prac czy przechowywania ich w repozytorium w chmurze;
    - jakościowe - uzyskiwanie najnowszej wiedzy na szkoleniu czy wykazanie się egzaminem
      lub certyfikatem, często warunkuje możliwość otrzymania zlecenia na stworzenie
      konkretnego programu komputerowego;
    - organizacyjne - stworzenie programu komputerowego wymaga rozmów telefonicznych
      oraz spotkań z klientem przy pracy nad konkretnym rozwiązaniem, stąd koszty
      podróży służbowych w tym używania i amortyzacji samochodu nie byłyby poniesione,
      gdyby nie tworzenie konkretnego programu komputerowego;
    - formalne - tworzenie programu komputerowego wymaga konsultacji prawnych w
      szczególności w zakresie prawa autorskiego, a także w zakresie spełniania wszelkich
      obowiązków prawnych i podatkowych, związanych w szczególności z powstawaniem i
      przenoszeniem praw autorskich.
    Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej Wnioskodawca obliczał wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30c ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja, o której mowa w art.
    30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzona jest od
    momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej.

    Ewidencja, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zawiera zapisy zgodne z art. 30cb ust. 1 ww. ustawy.
    Zakupione oprogramowanie, które jest instalowane w celu poprawnego działania
    komputera lub tworzenia „Programów komputerowych” nie stanowi wartości
    niematerialnej i prawnej w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Oprogramowanie to nie stanowi nabycia, o których mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus
    (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca dokonując
      przeniesienia za wynagrodzeniem autorskich praw majątkowych do programów
      komputerowych na rzecz Spółki, uzyskuje kwalifikowane dochody z kwalifikowanych
      praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 w zw. z ust. 7
      pkt 1 i 2 ustawy o PIT, które będzie mógł opodatkować stawką 5% podatku
      dochodowego od osób fizycznych?
    2. Czy wydatki (koszty) Wnioskodawcy wskazane w opisanym stanie faktycznym i
      zdarzeniu przyszłym, w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do
      przychodów z przeniesienia (sprzedaży) autorskich praw majątkowych do programów
      komputerowych w sposób opisany w niniejszym wniosku, Wnioskodawca będzie mógł
      uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez
      Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (to jest do litery „a”
      wzoru na wskaźnik Nexus)?
    Pana stanowisko w sprawie
    I. Stanowisko w zakresie pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    Wnioskodawca uzyskuje (będzie uzyskiwał) kwalifikowane dochody z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej w rozumieniu 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 w zw. z ust. 7 pkt „2”
    ustawy o PIT, które będzie mógł opodatkować preferencyjną stawką 5% podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    W odniesieniu do niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy określić, czy mamy w niej
    do czynienia z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (KPWI) będącym
    programem komputerowym, o których mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    Zgodnie bowiem z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT:
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia
    przy spełnieniu łącznie trzech warunków:
      1) dane prawo podmiotowe może być uznane za program komputerowy (należy do
        jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT);
      2) przedmiot ochrony tego prawa podmiotowego został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej;

      3) dane prawo podmiotowe podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
        jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną
        jest Unia Europejska.
    Ad 1. Prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej.
    Jedną z kategorii wskazanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT jest prawo do programu
    komputerowego. Kluczową kwestią w zakresie możliwości skorzystania z opodatkowania
    na zasadzie tzw. IP Box jest zatem uznanie, iż przedmiotem sprzedaży jest kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej - prawo autorskie do programu komputerowego.
    Polskie regulacje prawne nie zawierają definicji programu komputerowego. W praktyce
    przyjmuje się, iż:
    1) program komputerowy to w szczególności:
    - zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w
      komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu; taki zestaw instrukcji
      może być wyrażony znakiem językowym, symbolami matematycznymi lub nawet
      znakami graficznymi; żaden wytwór nie jest programem komputerowym, jeżeli nie
      służy do wyrażania w sposób pośredni lub bezpośredni algorytmów lub logicznych
      relacji pomiędzy funkcjami, które mają zostać wykonane i fizycznymi możliwościami
      urządzeń używanych do digitalizacji;
    - ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
      zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych
      celów;
    - kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
      wynikowego;
    - algorytm rozwiązania określonego zadania, zapisany przy pomocy wybranego języka
      programowania;
      2) programem komputerowym są np. aplikacje użytkowe, systemy operacyjne,
        programy narzędziowe, gry wideo, kompilatory, firmware;
      3) interfejs służący połączeniu różnych funkcjonalności programu komputerowego,
        różnych oprogramowań, czy sprzętu komputerowego z oprogramowaniem może
        być uznany za część składową programu komputerowego;
      4) program komputerowy obejmuje jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod
        źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
        konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Pojęcie „program komputerowy” użyte zostało w prawodawstwie Unii Europejskiej - w
    treści Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r.
    w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych.
    Pkt 7 preambuły wskazanej dyrektywy stanowi, iż:
    „(...) do celów niniejszej dyrektywy pojęcie program komputerowy obejmuje programy w
    jakiejkolwiek formie, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie
    to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju
    programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest
    taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie”.
    W pkt 10 preambuły wskazano z kolei, że: Rolą programu komputerowego jest wejście w
    kontakt i wspólne funkcjonowanie z innymi częściami składowymi systemu
    komputerowego i użytkownikami, w tym celu wymagane są logiczne i, tam gdzie to
    właściwe, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie, tak aby pozwolić

    wszystkim elementom oprogramowania i sprzętu komputerowego funkcjonować z innym
    oprogramowaniem, sprzętem komputerowym i użytkownikami we wszelkich formach
    działania, do jakich są przeznaczone. Części programu umożliwiające takie wzajemne
    połączenia i wzajemne oddziaływanie między elementami oprogramowania i sprzętu
    komputerowego są ogólnie znane pod nazwą „interfejsów”. To funkcjonalne wzajemne
    połączenie i wzajemne oddziaływanie jest ogólnie znane pod nazwą „interoperacyjności”;
    podczas gdy sama „interoperacyjność" może być zdefiniowana jako zdolność do wymiany
    informacji oraz wszechstronnego wykorzystania informacji już wymienionych.
    Do elementów programu komputerowego chronionych prawem autorskim zalicza się:
    1) forma programów, a więc informacje zawarte w kodzie źródłowym programu
      komputerowego, w opisie procedur operacyjnych, zestawieniu danych, w
      informacjach konwersacyjnych i dialogowych;
    2) interfejsy - gdy informacje, które zostały uzyskane na podstawie dekompilacji danego
      interfejsu nie pozwalają na opracowanie interfejsu zastępczego, to w takiej sytuacji
      należy wykreować możliwość przeniesienia interfejsu do innego kompatybilnego
      programu, gdyż sam interfejs nie stanowiłby przedmiotu ochrony.
    W kontekście opodatkowania IP Box należy zauważyć, iż w ocenie Wnioskodawcy,
    wytwarzane, ulepszane lub rozwijane wytwory prac badawczo-rozwojowych
    prowadzonych przez Wnioskodawcę będą spełniać definicję programu komputerowego
    we wskazanym powyżej rozumieniu. Działalność Wnioskodawcy będzie polegać na
    tworzeniu lub współtworzeniu od podstaw nowych programów (aplikacji) komputerowych
    albo rozwijaniu/ulepszaniu/modyfikacji już istniejących programów (aplikacji)
    komputerowych, w tym poprzez tworzenie ich nowych funkcjonalności.
    Dodatkowo, takie programy komputerowe będą chronione prawem autorskim. Ochrona
    ta wynika z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - programy
    komputerowe wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę będą objęte
    ochroną jako przedmiot autorskiego prawa do programów komputerowych, dlatego będą
    one zaliczane do kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ad 2. Program komputerowy został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W ramach tego warunku, przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej musi zostać wytworzony, rozwinięty lub ulepszony w ramach prowadzonej
    przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
    Oznacza to, że:
    1) podatnik musi prowadzić działalność badawczo-rozwojową;
    2) podatnik musi wytwarzać, rozwijać lub ulepszać przedmiot kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej (prowadzić kwalifikowaną działalność badawczo-rozwojową).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi (i będzie prowadził) działalność badawczo-rozwojową,
    o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    W kontekście definicji działalności badawczo rozwojowej wskazuje się, iż działalność taka
    musi mieć charakter twórczy. Działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która
    nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Działalność badawczo-rozwojowa
    musi być też podejmowana w sposób systematyczny i musi mieć określony cel, tj. powinna
    być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia
    nowych zastosowań. Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych

    do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli
    takie zmiany mają charakter ulepszeń (tak m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 12 października 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.285.2020.2.MBD).
    Kwalifikowana działalność badawczo-rozwojowa to taka działalność badawczo-rozwojowa,
    która prowadzi do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    W kontekście powyższego Wnioskodawca wskazuje, że tworzy, rozwija lub ulepsza (oraz
    będzie tworzył, rozwijał, ulepszał) programy komputerowe w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, a w konsekwencji w jej wyniku powstają (będą
    powstawać) autorskie prawa do programów komputerowych. Wnioskodawca prowadzi
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub/i prace rozwojowe, która jest
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Praca Wnioskodawcy
    realizowana jest poprzez stosowanie nowatorskich rozwiązań i kreatywne
    wykorzystywanie posiadanych zasobów oraz zdobytej wiedzy i umiejętności w celu
    wytworzenia/rozwinięcia/ulepszenia programu komputerowego.
    Jednocześnie należy wskazać, że autorskie prawa do programów komputerowych
    zaliczane są do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Tym samym dojdzie do spełnienia przesłanki uzyskiwania dochodów przez Wnioskodawcę
    z kwalifikowanej działalności badawczo-rozwojowej, a więc takiej działalności, w ramach
    której dochodzi do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Ad 3. Podleganie ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Programy komputerowe wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę będą
    podlegały ochronie z tytułu praw autorskich na podstawie przepisów art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Tym samym w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie 3 przesłanki uznania, że
    Wnioskodawca wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności
    intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego.
    Osiąganie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    W kolejnym kroku niezbędne jest określenie, czy Wnioskodawca uzyskuje kwalifikowane
    dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód
    (strata):
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej:
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Tym samym, podatnik będzie mógł zaliczyć do dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej dochody osiągane z tytułu:

    - opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej na programy komputerowe
      wytworzone, rozbudowane lub ulepszone przez Wnioskodawcę;
    - ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do programów komputerowych;
    - ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do programów komputerowych
      uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    - z odszkodowania za naruszenie autorskiego prawa do programu komputerowego, jeżeli
      zostanie uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
      arbitrażu.
    W kontekście powyższego Wnioskodawca wskazuje, że przenosi/będzie przenosił (a
    możliwe, że w niektórych przypadkach udziela/będzie udzielał licencji lub przenosi/będzie
    przenosił) na Spółkę prawa autorskie do programu komputerowego wytworzonego,
    rozwiniętego lub ulepszonego w ramach swojej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca określa wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do programu
    komputerowego (udzielenie licencji) jako odrębną pozycję w umowie ze Spółką - w takim
    przypadku przychodem z tego tytułu będzie wynagrodzenie wprost określone w umowie
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Tym samym, opisane przez Wnioskodawcę dochody będą mogły być zaliczane do
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, gdyż są one
    dochodami z tytułu sprzedaży KPWI, ewentualnie dochodami z tytułu opłat i należności z
    umowy licencyjnej, która dotyczy KPWI.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku kwalifikowanych dochodów z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Finalnie należy ustalić, w jaki sposób kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej powinny być opodatkowane przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 3 - ust. 6 ustawy o PIT:
      1. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
        kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
      2. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
        wzoru:
      (a+ b)* 1,3 a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
    na:
          a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-
          rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
          b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od
          podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11 a ust. 1 pkt 3,
          c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od
          podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11 a ust. 1 pkt 4,
          d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

      3. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
        bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
        szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
        nieruchomościami.
      4. W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4. jest większa od 1,
        przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Uzyskiwane przez Wnioskodawcę kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (autorskich praw do programów komputerowych) będę mogły być
    zaliczane przez Wnioskodawcę do podstawy opodatkowania preferencyjną stawką
    podatku dochodowego (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT). Tak obliczona podstawa
    opodatkowania zostanie przez Wnioskodawcę skorygowana o tzw. wskaźnik nexus, z
    zastosowaniem reguł określonych w art. 30ca ust. 4-6 ustawy o PIT. Dopiero do tak
    obliczonej podstawy opodatkowania Wnioskodawca będzie mógł zastosować
    preferencyjną stawkę podatku dochodowego w wysokości 5% na podstawie art. 30ca
    ustawy o PIT.
    Podsumowując, Wnioskodawca uzyskuje (i będzie uzyskiwał) dochody osiągane z tytułu
    sprzedaży autorskiego prawa do programów komputerowych (ewentualnie także z tytułu
    opłat i należności z umowy licencyjnej, która dotyczy programów komputerowych), które
    stanowią (i stanowić będą) dla niego kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 1, ust. 2 w zw. z ust. 7 ustawy o
    PIT.
    Wszystkie kwalifikowane dochody (obliczane z uwzględnieniem wskaźnika nexus, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT oraz reguł wynikających z art. 30ca ust. 5-6
    tejże ustawy) Wnioskodawca będzie mógł opodatkować preferencyjną stawką 5%, o której
    mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.
    II. Stanowisko w zakresie pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki (koszty) Wnioskodawcy wskazane w opisanym stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do
    przychodów z przeniesienia (sprzedaży) autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych w sposób opisany w niniejszym wniosku (czyli według Klucza
    Przychodowego), Wnioskodawca będzie mógł uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust.
    4 ustawy o PIT (to jest do litery „a” wzoru wskaźnika Nexus).
    Jak zostało wskazane w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, głównym
    przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest świadczenie usług
    programistycznych i tworzenie programów komputerowych, w celu ich dalszej sprzedaży
    (przenoszenia praw autorskich majątkowych) w ramach wykonania umowy na rzecz
    Spółki. Wnioskodawca z tego tytułu otrzymuje ustalone wynagrodzenie, którego jeden z
    wyodrębnionych elementów dotyczy wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych na Spółkę (niekiedy też za udzielenie
    licencji).
    Wnioskodawca w związku z wykonywaną działalnością badawczo-rozwojową ponosi
    szereg wydatków wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wydatki
    te są także kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ww. wydatki są również wydatkami, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT, co potwierdza szereg interpretacji indywidualnych. Przykładowo, w
    interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 kwietnia 2021 r., nr 0113-KDIPT2-
    2.4011.1073.2020.2.KR wskazano: Reasumując - wydatki na sprzęt komputerowy oraz
    elektroniczny, abonament telefoniczny, delegacje zagraniczne (bilety lotnicze, bilety
    autokarowe, bilety komunikacji miejskiej, hotel), wynajem samochodu, leasing

    samochodu, materiały biurowe, usługi doradztwa podatkowego, składki na ubezpieczenie
    społeczne, szkolenia branżowe, obsługę księgową (w przypadku laptopa stanowiącego
    środek trwały będą to tylko i wyłącznie odpisy amortyzacyjne dokonane w roku
    podatkowym), które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie wydatki ponoszone na sprzęt komputerowy oraz elektroniczny, abonament
    telefoniczny delegacje zagraniczne (bilety lotnicze, bilety autokarowe, bilety komunikacji
    miejskiej, hotel), wynajem samochodu, leasing samochodu, materiały biurowe, usługi
    doradztwa podatkowego, składki na ubezpieczenie społeczne, szkolenia branżowe,
    obsługę księgową (w przypadku laptopa stanowiącego środek trwały będą to tylko i
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne dokonane w roku podatkowym), które Wnioskodawca
    ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw.
    z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą zostać uznane
    za koszty do obliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe koszty są wydatkami, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, jednakże tylko w zakresie w jakim przeznaczone są
    na wytworzenie, rozwinięcie, ulepszenie lub modyfikację danego programu
    komputerowego.
    Zatem, prawidłowe ujęcie wysokości kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    PIT, wymaga zastosowania odpowiedniej metody alokacji.
    W kontekście powyższego należy zauważyć, że ani przepisy ustawy o PIT ani treść
    Objaśnień Ministra Finansów w sprawie tzw. IPBox nie wskazują w żadnym punkcie
    sposobu alokacji kosztów związanych z IPBox, nie wyłączają jednocześnie możliwości
    zastosowania dwupoziomowego klucza przychodowego celem dokonania takiej alokacji
    kosztów przez podatników.
    Należy wskazać, iż co do zasady, metoda alokacji kosztów w oparciu o klucz przychodowy
    jest metodą powszechnie znaną, odzwierciedlającą zdolność generowania przychodów
    przez podatnika w konkretnych obszarach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej. Jest ona również uznawana za właściwą także w kontekście rozliczania tzw.
    IPBox. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 lutego
    2020 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.654.2019.2.MM wskazano: Koncentrując się zatem na
    wykazaniu powyższego związku, dokonując oceny prawnej przedstawionego stanu
    faktycznego należy ocenić to, czy wydatki ponoszone przez podatnika, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, mogą zostać uznane za koszty faktycznie poniesione na działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art.
    30ca ust. 4 cyt. ustawy litera a) wzoru określającego wysokość kwalifikowanego dochodu),
    abstrahując w tym przypadku od kwalifikacji tych kosztów do celów ustalania dochodu w
    świetle ustawy o podatku dochodowym.
    Podkreślenia wymaga, że ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma
    zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika i nie zmienia zasad
    traktowania kosztów dla innych celów, w tym do obliczania dochodu, który jest
    przemnażany przez ten wskaźnik. (...) za prawidłowe należy uznać stanowisko
    Wnioskodawcy, zgodnie z którym ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są
    na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji
    przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty

    prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku tzw. IPBox przychodowy klucz alokacji jest w zasadzie jedynym prawidłowym
    i logicznym sposobem na ustalenie odpowiedniej części kosztu, jaka powinna być
    uwzględniona przy rozliczeniu dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Przy czym dwustopniowy Klucz Przychodowy, który stosuje/planuje
    stosować Wnioskodawca pozwala w sposób najpełniejszy i najbardziej precyzyjny, przy
    jednoczesnym uwzględnieniu specyfiki rozliczania tzw. IPBox, ustalić, które koszty i w
    jakiej części powinny być przyporządkowane do danego kwalifikowanego prawa (danego
    programu komputerowego).
    Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w wartości
    obliczanej z zastosowaniem Klucza Przychodowego, należy uznać za koszty faktycznie
    poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w rozumieniu
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (to jest do litery „a” wzoru na wskaźnik Nexus).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,

        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:

    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, w ramach działalności gospodarczej
    świadczy Pan usługi programistyczne polegające na tworzeniu lub współtworzeniu od
    podstaw nowych programów (aplikacji) komputerowych albo rozwijaniu/ulepszaniu
    /modyfikacji już istniejących programów (aplikacji) komputerowych, w tym poprzez
    tworzenie ich nowych funkcjonalności.

    Przykładowe tworzone przez Pana programy komputerowe:
    - Program komputerowy „A” - przeznaczenie: (...).
    - Program komputerowy „B” - przeznaczenie: platforma do (...).
    - Program komputerowy „C” – przeznaczenie: program (...).
    Ponadto wyjaśnił Pan, że realizuje projekty w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Działalność taką prowadzi nieprzerwanie od 12 sierpnia
    2024 roku.
    Wskazał Pan, że w ramach umowy przenosi na spółkę całość służących mu autorskich
    praw majątkowych do programów (aplikacji) komputerowych z chwilą ich wytworzenia.
    Jeżeli przeniesienie okaże się niemożliwe lub nieskuteczne (np. w przypadku korzystania z
    narzędzi lub źródeł, do których nie ma Pan pełnych autorskich praw majątkowych, lecz
    tylko prawo do korzystania z nich - licencje) udziela Pan spółce za wynagrodzeniem
    licencji. W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    rozwinięcia, ulepszenia lub zmodyfikowania utworów, efekty Pana prac zawsze są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Prowadzi Pan odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności
    gospodarczej. Wskazał Pan, że ewidencja zawiera zapisy zgodne z art. 30cb ust. 1 ww.
    ustawy. Odrębna ewidencja jest prowadzona w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej oddzielnie oraz wyodrębnianie kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy program
    komputerowy, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody w
    przypadku przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP. Natomiast w sytuacji uzyskania przez Pana przychodów z

    tytułu udzielania licencji do programu komputerowego mieszczą się one w kategorii
    przychodów z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1
    ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za rok 2024 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie ulegną
    zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    · wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że:
    Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu
    podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z
    kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez
    podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
    tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni
    i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z
    kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego
    IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
    podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest
    możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te
    ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
    kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia

    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem wydatki, wymienione przez Pana we wniosku, przy zachowaniu właściwej proporcji,
    należy uznać za koszty, o których mowa w literze „a” wzoru do obliczenia wskaźnika
    nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte pytaniami. Inne kwestie
    poruszane we wniosku nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on

    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.