Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-424b/09/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-08-13
Teza: Czy można odliczyć podatek naliczony wynikający z faktur zakupu paliwa do wynajmowanych samochodów osobowych?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; paliwo; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2009 r. (data wpływu 25 maja 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 sierpnia 2009 r. (data wpływu ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa służącego do napędu wynajmowanych samochodów osobowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2009 r. złożono wniosek, uzupełniony pismem z dnia 6 sierpnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa służącego do napędu wynajmowanych samochodów osobowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka od sierpnia 2008 r. jest w likwidacji. Do tego czasu działała na podstawie umowy franchisingowej z „N” – Międzynarodowym Systemem Wynajmu Samochodów oraz „A” na podstawie umowy serwisowej. Powyższe umowy stanowiły licencję na wyłączny wynajem samochodów na terytorium Polski. Do wynajmu używane były głównie samochody osobowe podnajęte od innych podmiotów gospodarczych, a także nowe pojazdy, nabyte w ramach leasingu finansowego i operacyjnego. Po zakończonym okresie umów leasingowych, samochody te były wykazywane jako środki trwałe. Zarówno w trakcie trwania tych umów, jak i po ich zakończeniu, samochody stanowiły przedmiot wynajmu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem służyły bezpośrednio osiąganiu przychodów.

Spółka nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa do ww. samochodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z faktur dotyczących zakupu paliwa, za okres od 1 maja 2004 r. do 1 maja 2007 r., służącego do napędu ww. samochodów osobowych które stanowiły przedmiot najmu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, można dokonać odliczenia podatku naliczonego w 100%?

Zdaniem Wnioskodawcy z faktur dotyczących zakupu paliwa do przedmiotowych samochodów przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w 100%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z przytoczonego przepisu wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane w sposób bezpośredni i bezsporny z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

W myśl ust. 3 powołanego artykułu, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (ust. 4 pkt 7 lit. b) ww. artykułu).

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. (ust. 7 ww. artykułu).

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego - zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług - nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 21 sierpnia 2005 r. przepis art. 86 ust. 3 stanowił, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej ładowności mniejszej niż określona według wzoru:

DŁ = 357 kg + n × 68 kg

gdzie:

DŁ - oznacza dopuszczalną ładowność,

n - oznacza liczbę miejsc (siedzeń), łącznie z miejscem dla kierowcy

*   kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 5.000 zł.

Przepis ust. 3 nie dotyczył przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie umowy leasingu tych samochodów (pojazdów) stanowiły przedmiot działalności podatnika (ust. 4 pkt 1 ww. artykułu).

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody, o których mowa w ust. 3 i 5, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodu, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu, nie mogła jednak przekroczyć kwoty 5.000 zł. (ust. 7 ww. artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 21 sierpnia 2005 r.).

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym w ww. okresie, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosowało się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej ładowności mniejszej niż określona według wyżej wskazanego wzoru.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą polegającą na najmie samochodów osobowych. Powyższe pojazdy były przedmiotem umów leasingu lub najmu i były wykorzystywane wyłącznie do wykonywania wskazanej działalności gospodarczej. W związku z wykonywaniem przedmiotowej działalności Wnioskodawca dokonywał zakupu paliwa służącego do napędu ww. samochodów.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa służących do napędu opisanych samochodów osobowych wykorzystywanych do najmu, o ile były przez niego przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy i nie zachodziły przesłanki wykluczające to prawo określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże prawo to przysługuje nie w odniesieniu do pełnego okresu wskazanego we wniosku, lecz od dnia 22 sierpnia 2005 r. do dnia 1 maja 2007 r. Powyższe wynika z literalnego brzmienia art. 86 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 21 sierpnia 2005 r.). Powołany przepis przewiduje możliwość pełnego odliczenia tylko w przypadku odprzedaży lub oddania samochodu w odpłatne używanie na podstawie umowy leasingu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-216 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.