Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.841.2016.3.MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-27
Teza: prawo do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) zawartego w usługach i towarach nabytych do budowy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X i Y.
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 listopada 2016 r. (data wpływu 28 listopada 2016 r.) uzupełnionym pismem z 3 stycznia 2017 r. (data wpływu 10 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) zawartego w usługach i towarach nabytych do budowy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X i Y – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) zawartego w usługach i towarach nabytych do budowy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X i Y.

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 3 stycznia 2017 r. (data wpływu 10 stycznia 2017 r.) przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie złożył wniosek do odpowiedniego organu o dofinansowanie zadania „budowa sieci kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej w miejscowościach X i Y” (są to miejscowości należące do obszaru Wnioskodawcy). W ramach tego zadania Wnioskodawca zamówi usługi i towary dotyczące budowy przedmiotowych sieci. Dofinansowanie projektu nastąpić ma z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020 w ramach poddziałania „wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” operacje typu: „gospodarka wodno-ściekowa”. Dofinansowanie nie obejmie podatku od towarów i usług zawartego w nabytych do budowy przedmiotowych sieci towarów i usług, gdyż podatek ten nie jest wydatkiem kwalifikowanym w rozumieniu dofinansowania projektów unijnych. Jednocześnie dostawcy towarów i usług w ramach budowy sieci kanalizacyjnej i sanitarnej nie będą stosować rozwiązań dotyczących stawki obniżonej 0% na podstawie przepisów rozdziału IV rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U z 2013 r. poz. 1719 ze zmianami).

Wnioskodawca po zakończeniu budowy przedmiotowej sieci i oddaniu jej do użytkowania będzie świadczył usługi dostaw wody i kanalizacyjne (odbioru ścieków) na rzecz mieszkańców X. i Y. za odpłatnością, co zgodnie z poz. 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z art. 146 a pkt 2 tej ustawy będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki 8%.

Wybudowane odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowościach X. i Y. w całości będą wykorzystywane do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zakupy dotyczące budowy sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowościach X. i Y. będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych generujących podatek należny po stronie Gminy.

Wybudowane odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowościach X. i Y. będą wykorzystywane przez Gminę do dostarczania wody i odprowadzania ścieków do i z budynków mieszkańców tych miejscowości, w tym również przedsiębiorców, a także do i z jednej z jednostek organizacyjnych Gminy jaką jest Szkoła Podstawowa w X.. Rozliczenie z tą jednostka odbywać się będzie na zasadzie wzajemnych not obciążeniowych.

Wybudowane odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej będą wykorzystywane przez Gminę do dostarczania wody i odprowadzania ścieków m.in. do i z jednej z jednostek organizacyjnych Gminy jaką jest Szkoła Podstawowa w X. – rozliczania z tą jednostką odbywać się będę na zasadzie wzajemnych not obciążeniowych.

Gmina planuje realizację zakupów związanych z budową odcinków sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowościach X. i Y w 2017 r

Gmina będzie dokumentować realizację opisanych we wniosku zadań w oparciu o faktury, w którym jako nabywca będzie figurowała Gmina.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek od towarów i usług (VAT) zawarty w usługach i towarach nabytych do budowy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X. i Y. objętej dofinansowaniem w ramach PROW 2014-2020 w sytuacji gdy dofinansowanie to nie obejmie VAT, a Wnioskodawca będzie świadczył po zakończeniu budowy usługi stanowiące czynności opodatkowane VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy będzie miał on prawo do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w nabytych do budowy sieci kanalizacyjnej i sanitarnej dla mieszkańców X. i Y. (dofinansowanej ze środków unijnych w ramach PROW) towarach i usługach zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy VAT. Według tej reguły podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Taka sytuacja będzie mieć miejsce w dotyczącym Wnioskodawcy przypadku. Wybudowanie przedmiotowych sieci ma służyć zaspokajaniu celów mieszkaniowych osób zamieszkujących ww. miejscowości, w tym właściwej eksploatacji urządzeń i instalacji ich gospodarstw domowych. Wybudowane sieci umożliwią Wnioskodawcy świadczenie usług kanalizacyjnych (odbioru ścieków) i sanitarnych, należących do zakresu gospodarki wodno-ściekowej jako elementu właściwej eksploatacji urządzeń i instalacji gospodarstw domowych, na rzecz których Wnioskodawca będzie świadczył te usługi. Świadczenie przedmiotowych usług odbywać się będzie jednak na zasadzie odpłatności przez ich odbiorców (mieszkańców ww. miejscowości). Będą to więc czynności opodatkowane na podstawie art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT jako odpłatne świadczenie usług. W tak określonym zdarzeniu przyszłym budowa sieci kanalizacyjnej i sanitarnej w niewątpliwy sposób wiąże się z czynnościami opodatkowanymi, jakimi będą odpłatne świadczenia usług kanalizacyjnych i sanitarnych. Usługi te, jak wynika z analizy przepisów art. 43 ust. 1 ustawy VAT nie podlegają żadnym zwolnieniom podatkowym, natomiast z art. 41 ust. 2 ustawy VAT w powiązaniu z poz. 142 załącznika nr 3 do tej ustawy wynika, że do usług tych stosuje się preferencyjną stawkę 8% (uprzednio 7%), co tylko potwierdza fakt opodatkowania tych usług. Zatem nabycie towarów i usług do budowy sieci kanalizacyjnej i sanitarnej wiąże się z czynnościami opodatkowanymi jakimi będą usługi kanalizacyjne i sanitarne świadczone za pomocą przedmiotowych sieci. Związek, o którym mowa w art. 86 ust. 2 ustawy VAT jest dla Wnioskodawcy oczywisty i bezsporny, co uprawnia jego twierdzenie, że ma w takim razie prawo do odliczeń podatku od towarów i usług zawartego w nabytych do budowy ww. sieci towarach i usługach.

Dla potrzeb niniejszego wniosku podkreślenia wymaga to, iż pomimo objęcia budowy sieci kanalizacyjnej i sanitarnej dofinansowaniem w ramach PROW poddziałanie: „wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” (środki z funduszy unijnych) fakt ten nie ma wpływu na problem odliczenia VAT, gdyż dofinansowanie nie obejmuje podatku VAT – jest to wydatek w ramach dofinansowań niekwalifikowalny, co oznacza, że niezależnie od poziomu dofinansowania otrzymanego przez Wnioskodawcę nie obejmie ono VAT, a więc ciężar finansowy tego podatku poniesie Wnioskodawca.

W odniesieniu do powyższego Wnioskodawca zwraca jeszcze uwagę na zasadę neutralności podatku VAT dla jego czynnych podatników (niezależnie od powołanej wyżej reguły z art. 86 ust. 2 ustawy VAT). Zgodnie z tą zasadą podatnik VAT (czy jakiegokolwiek innego podatku od wartości dodanej) nie powinien ponosić ostatecznie ciężaru finansowego tego podatku, lecz ciężar ten powinien być po stronie ostatecznego konsumenta, co oznacza generalne prawo do odliczenia podatku od nabytych przez podatnika towarów i usług. Odnosząc to do konkretnego opisanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego oczywiste jest, że Wnioskodawca nie będzie budował sieci kanalizacyjnej i sanitarnej (wodnej) dla swoich potrzeb, ale dla potrzeb użytkowników – mieszkańców ww. miejscowości. To oni będą ostatecznymi konsumentami budowanych przez Wnioskodawcę sieci w postaci korzystania z tych sieci, co w połączeniu z tym, że korzystanie to będzie za odpłatnością na rzecz Wnioskodawcy potwierdza prawo Wnioskodawcy do odliczenia towarów i usług nabytych do budowy tych sieci. Wnioskodawca nadmienia, że jest dla niego również oczywiste, iż poza ogólną regułą z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, która ma zastosowanie w przedmiocie wniosku, prawo do odliczeń uzależnione jest ponadto od posiadania faktur dokumentujących nabycie towarów i usług do budowy ww. sieci jak i wystąpienia obowiązku podatkowego w VAT po stronie dostawców tych towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto jak stanowi art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Podatnikami – zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym)

Z okoliczności sprawy wynika, że Gmina planuje realizację zakupów związanych z budową odcinków sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w 2017 r. Gmina będzie dokumentować realizację opisanych we wniosku zadań w oparciu o faktury, w których jako nabywca będzie figurowała Gmina. Po zakończeniu budowy przedmiotowej sieci i oddaniu jej do użytkowania Gmina będzie świadczyła usługi dostaw wody i kanalizacyjne (odbioru ścieków) na rzecz mieszkańców X. i Y. za odpłatnością, co zgodnie z poz. 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 tej ustawy będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki 8%. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca wybudowane odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowościach X. i Y. będą wykorzystywane przez Gminę zarówno do dostarczania wody i odprowadzania ścieków do i z budynków mieszkańców tych miejscowości, w tym również przedsiębiorców, a także do i z jednej z jednostek organizacyjnych Gminy jaką jest Szkoła Podstawowa w X. Rozliczenie z tą jednostka odbywać się będzie na zasadzie wzajemnych not obciążeniowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego od towarów i usług w związku z realizacją zadania polegającego na budowie sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X. i Y. objętej dofinansowaniem w ramach PROW 2014-2020.

W pierwszej kolejności należy wskazać, rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, zgodnie z którym, gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Ponadto na tle obecnej ustawy o podatku od towarów i usług w dniu 26 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów (sygn. akt I FSP 4/15) wskazał na orzeczenie TSUE z 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 Gmina i podkreślił, że w wyroku tym TSUE udzielił bardzo szczegółowych wskazówek dotyczących warunków, jakie muszą spełniać publiczne jednostki organizacyjne, aby mogły one być uznane za podatników VAT czynnych, tj. działanie we własnym imieniu i na własny rachunek, ponoszenie ryzyka gospodarczego, brak hierarchicznego podporządkowania, itp. NSA wskazał, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny. Podatnikiem i stroną w kontaktach na zewnątrz jest wyłącznie Gmina. Zatem to Gmina świadczy usługi opodatkowane i z tego powodu ma prawo do odliczenia VAT naliczonego.

W konsekwencji orzeczenia TSUE oraz podjętej przez NSA uchwały należy uznać, że jednostki budżetowe jak i zakłady budżetowe, nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów w zakresie podatku od towarów i usług. Zatem wszelkie czynności przez nie wykonywane na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tej jednostki (zarówno pomiędzy jednostkami budżetowymi, jak i zakładami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny.

Ponadto, z dniem 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1454).

W myśl art. 2 pkt 1 cyt. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej rozumie się przez to:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. (art. 3 ww. ustawy). Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych (art. 4 ww. ustawy).

Zatem należy wskazać, że od dnia dokonania w Gminie centralizacji rozliczeń podatku VAT z podległymi jej jednostkami wszelkie czynności dokonywane w ramach Gminy (zarówno pomiędzy jej jednostkami budżetowymi, jak i zakładami budżetowymi) będą miały charakter wewnętrzny. Oznacza to, że czynności które będą wykonywane przez Szkołę Podstawową w X. (lub inną jednostkę budżetową bądź zakład budżetowy) będą czynnościami Gminy, bowiem od momentu „centralizacji” Gmina (obsługujący ją Urząd Gminy), nie działa w charakterze odrębnego od swoich jednostek budżetowych, podatnika podatku VAT.

Należy bowiem wskazać, że z okoliczności sprawy wynika, że wydatki, które Gmina będzie ponosić w związku z budową sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X. i Y., będą dotyczyły zarówno działalności opodatkowanej jak również innej działalności (tj. realizacji zadań publicznych niebędących działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem, realizowanych przez szkołę publiczną).

W tym miejscu należy podkreślić, że o kwalifikacji wydatków związanych z ww. projektem (tzn. ustalenia czy związane są one z działalnością gospodarczą Gminy, czy też z inną jej działalnością), nie przesądza wewnętrzny charakter rozliczeń pomiędzy Gminą a jej jednostkami z tytułu dostarczanej wody i odbioru ścieków. Kwalifikacja tych wydatków zależy bowiem od tego, jakiej działalności prowadzonej przez Gminę służy infrastruktura, a w opisanym przypadku – jak wynika z wniosku – służy ona także działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT (tj. działalności Szkoły Podstawowej w X.), gdyż czynności niepodlegające opodatkowaniu wykonywane przez Szkołę będą czynnościami niepodlegającymi Gminy.

To, że Gmina i jej jednostki po dokonaniu centralizacji będą działały w ramach jednego podatnika, nie zmienia faktu, że działania w ramach reżimu publicznoprawnego (tj. świadczenia nieodpłatnych usług w ramach zadań statutowych przez jednostki budżetowe Gminy takiej jak szkoły) nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem wydatki związane z tą inwestycją – wbrew wskazaniu Gminy – nie będą dotyczyły wyłącznie działalności gospodarczej, ale również innej działalności, tj. wykonywanej poza zakresem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, jak również powołane przepisy, należy wskazać, że w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi służą do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych. W przypadku, gdy przypisanie nabyć w całości do działalności gospodarczej nie będzie możliwe, wówczas kwotę podatku naliczonego należy obliczać zgodnie ze sposobem określenia proporcji, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując stwierdzić należy, że po centralizacji rozliczeń, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków związanych z budową sieci kanalizacyjnej i wodociągowej wskazanej w opisie sprawy.

Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących zakupów towarów i usług związanych z realizacją zadania polegającego na budowie sieci kanalizacyjnej i wodociągowej (sanitarnej) w X. i Y. jedynie w zakresie w jakim zakupy te będą miały związek z wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 1 i 86 ust. 2a ustawy, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek zawartych w art. 88 ustawy, natomiast nie będzie miała prawa do odliczenia w zakresie w jakim sieci będą wykorzystywane do czynności innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 tj. dostawy wody i odbioru ścieków ze Szkoły Podstawowej.

Wobec powyższego, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 32-065 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.