Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.115.2025.2.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: 1. Realizacja usług nadzoru nad instalacją i montażem sprzętu
spowoduje dla Wnioskodawcy powstanie w Polsce zakładu
zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz
art. 5 UPO PL; NL. 2. Zakład zagraniczny powstanie od dnia
przyjazdu na miejsce realizacji Projektu Doradcy
Technicznego, tj. od 11 listopada 2024 r. 3. Obowiązek
uiszczenia podatku powinien być liczony od momentu
rozpoczęcia prac, a nie od momentu przekroczenia okresu 12
miesięcy, tym samym w przypadku niepłacenia zaliczek od
dnia rozpoczęcia prac, należy je uregulować wraz z odsetkami.
Słowa kluczowe: Holandia
zakład-zakład zagraniczny
zakład-zakłady osób zagranicznych
zaliczka-zaliczka na podatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Zagraniczny zakład
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 kwietnia 2025 r. (data
    wpływu 4 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    (...) B.V. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest spółką kapitałową z siedzibą w Holandii.
    Wnioskodawca jest holenderskim rezydentem dla celów podatkowych.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów VAT w Polsce.
    Wnioskodawca jest firmą działająca w branży energetycznej, produkującą urządzenia
    parowe i układy wydechowe.
    Wnioskodawca poza Holandią, prowadzi również działalność na innych rynkach
    europejskich, jak i poza Europą.
    Spółka zawiera z podmiotami trzecimi umowy dostawy generatorów pary do elektrowni.
    Spółka dostarcza generatory pary do podmiotów trzecich na zasadach Incoterms: FCA /
    FAS Port of Export.
    Poza dostawą sprzętu Spółka świadczy dodatkowo usługi nadzoru nad instalacją i
    montażem dostarczonego sprzętu. Spółka nie jest jednak odpowiedzialna za jego
    instalację na miejscu lokalizacji projektu. Instalacja jest realizowana we własnym zakresie
    przez podmiot trzeci (kontrahenta). Dostawa sprzętu i świadczenie usług są realizowane
    na podstawie oddzielnych kontraktów.

    W Holandii Spółka posiada wszystkie niezbędne zasoby osobowe i techniczne do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka zatrudnia i współpracuje z
    wykwalifikowanymi specjalistami zajmującymi się nadzorem nad montażem i
    uruchomieniem generatorów pary.
    Spółka świadczy usługi nadzoru nad montażem i nadzoru nad uruchomieniem
    generatorów pary (tj. usługi inżynieryjne i serwisowe) w charakterze doradczym. Doradcy
    Spółki do spraw technicznych (dalej: Doradcy Techniczni) są osobami wyznaczonymi do
    świadczenia takich usług. Doradcy Techniczni wykonują swoją pracę na miejscu lokalizacji
    projektu.
    Doradcy Techniczni nie świadczą usług instalacyjnych ani budowlanych - są one
    wykonywane we własnym zakresie przez nabywcę tego sprzętu. Doradcy Techniczni
    zajmują się wyłącznie nadzorem nad montażem i uruchomieniem sprzętu, tj. świadczą
    usługi doradztwa zapewniając wytyczne i wyjaśnienia w odniesieniu do instrukcji montażu
    dla personelu odpowiedzialnego za instalację sprzętu.
    Istnieją dwa rodzaje usług nadzorczych wykonywanych przez Doradców Technicznych:
    usługi związane z montażem i usługi związane z uruchomieniem sprzętu. Doradca
    Techniczny, który jest delegowany na miejsce projektu, zawsze wykonuje tylko jedną z
    dwóch usług, nigdy nie wykonuje obu naraz tzn. wykonuje albo usługi związane z
    montażem albo usługi związane z uruchomieniem sprzętu.
    Spółka w przeszłości uczestniczyła w projekcie na terenie Polski w miejscowości
    znajdującej się w województwie (...) w powiecie (...) (dalej: Projekt 1). Działania
    Wnioskodawcy w Polsce obejmowały usługi związane z nadzorem nad montażem i
    uruchomieniem dostarczonych komponentów.
    W ramach Projektu 1 Spółka zawarła z polskim klientem będącym spółką kapitałową i
    polskim rezydentem do celów podatkowych (dalej: Klient) umowę dotyczącą "(...)" (dalej:
    Umowa 1), z racji tego, że Klient był zaangażowany w budowę nowej elektrociepłowni w
    Polsce.
    Powyżej opisane zasady dotyczące działalności Spółki oraz usług realizowanych przez
    Doradców Technicznych miały również zastosowanie do realizacji Umowy 1.
    Przedmiotem Umowy 1 było wykonanie nadzoru nad montażem dwóch generatorów pary
    z odzyskiem ciepła (...) (dalej: Komponenty) dla wyżej opisanego Projektu 1 wraz ze
    wszystkimi powiązanymi usługami (ogólnie dotyczącymi monitorowania prac, doradzania i
    wspierania Klienta i/lub odpowiedniego wykonawcy montażu w realizacji montażu
    Komponentów).
    Wnioskodawca uzyskał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w
    zakresie realizacji Projektu 1 odnośnie ustalenia, czy realizacja usług nadzoru nad
    montażem i uruchomieniem Komponentów w Polsce przez Wnioskodawcę spowoduje
    powstanie zakładu zagranicznego w rozumieniu ustawy o CIT i UPO PL-NL, tj. interpretację
    indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z dnia 20 marca 2024
    r., nr 0114-KDIP2-1.4010.153.2024.1.MW.
    W interpretacji tej DKIS potwierdził, że prace polegające na wykonaniu nadzoru nad
    montażem i uruchomieniem Komponentów:
        jeśli trwają krócej niż 12 miesięcy, nie spowodują powstania w Polsce zakładu
        zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL;
        jeśli trwają dłużej niż 12 miesięcy, spowodują powstanie w Polsce zakładu
        zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL - tj.
        zakładu zagranicznego w postaci placu budowlanego na podstawie art. 5 ust. 3
        UPO PL-NL.

    Ostatecznie realizacja Projektu 1 trwał krócej niż 12 miesięcy, a tym samym, zgodnie z
    uzyskaną interpretacją indywidualną, nie doszło do powstania zagranicznego zakładu
    Wnioskodawcy w Polsce.
    Obecnie Wnioskodawca realizuje nowy projekt dla tego samego Klienta (dalej: Projekt 2).
    Projekt 2 jest realizowany w elektrowni znajdującej się w mieście na prawach powiatu
    zlokalizowanym w województwie (...). Jest to inna miejscowość niż lokalizacja Projektu 1.
    Powyżej opisane zasady dotyczące działalności Spółki oraz usług realizowanych przez
    Doradców Technicznych mają również zastosowanie do realizacji Umowy 2.
    Wnioskodawca wskazuje, że Projekt 1 i Projekt 2:
        były / są realizowane przez Klienta na rzecz innych podmiotów,
        były / są realizowane w innych lokalizacji,
        były / są realizowane na oddzielnych placach budowy,
        nie stanowią całości w sensie ekonomicznym i geograficznym - nie ma
        ekonomicznego i organizacyjnego powiązania między tymi projektami,
        nie są powiązane ze sobą funkcjonalnie.
    Na podstawie umowy dotyczącej realizacji Projektu 2 (dalej: Umowa 2) Spółka będzie
    odpowiedzialna za wykonanie nadzoru nad montażem i uruchomieniem i/lub próbą
    eksploatacyjną Komponentu (dalej: Usługi) wraz ze wszystkimi powiązanymi usługami
    (ogólnie dotyczącymi monitorowania prac, doradzania i wspierania Klienta i/lub
    odpowiedniego wykonawcy montażu w realizacji montażu Komponentów), w
    szczególności:
        monitorowanie wykonawcy montażu;
        zgodność z przepisami obowiązującymi na miejscu projektu;
        kontrola dokumentacji konstrukcyjnej i montażowej Komponentów pod względem
        treści i kompletności;
        udział w testach odbiorczych (np. testach ciśnieniowych) Komponentów;
        udział w inspekcjach Komponentów zgodnie z uzgodnionym planem jakości w
        terenie w celu weryfikacji instalacji systemu Komponentów.
    Świadczenie usług związanych z wykonaniem uruchomienia i/lub próbnej eksploatacji
    Komponentu obejmować będzie w szczególności:
        aktywne, praktyczne uruchomienie,
        doradztwo i wsparcie dla Klienta,
        przygotowanie dokumentów podlegających aktualizacji powykonawczej, takich jak:
        instrukcje obsługi oraz schematy orurowania i oprzyrządowania,
        przekazanie kopii zapasowej oprogramowania sterowników programowalnych,
        przekazanie kluczy do paneli/drzwi po zakończeniu uruchomienia,
        jeśli regularne prace rozruchowe na to pozwolą, inżynier rozruchu będzie wspierał
        działania konserwacyjne dla robót pod kierunkiem i na odpowiedzialność Klienta,
        rozwiązywanie problemów i śledzenie usterek technicznych na bieżąco i
        raportowanie ich kierownictwu Klienta na miejscu realizacji projektu,

        wsparcie szczegółowego harmonogramu/sekwencji uruchomienia i aktualizacji
        zgodnie z wymaganiami kierownictwa Klienta na miejscu realizacji projektu,
        udział w spotkaniach uruchomieniowych w celu koordynacji zakresu usług zgodnie
        z wymaganiami kierownictwa Klienta na miejscu realizacji projektu.
    W zakresie samej dostawy Komponentów na rzecz Klienta została zawarta oddzielna
    umowa.
    W ramach Umowy 2, Spółka ma obowiązek niezwłocznie odpowiedzieć Klientowi lub
    innemu wykonawcy Klienta na wszelkie pytania dotyczące Usług oraz wykonać wszelkie
    inne usługi określone w Umowie 2 lub które można w uzasadniony sposób wywnioskować
    z Umowy 2.
    Na miejscu realizacji Projektu 2, osoba z kierownictwa Klienta będzie osobą do kontaktu
    dla personelu Spółki, jak również będzie uprawniona do wydawania poleceń na miejscu.
    Usługi zostaną zakończone, gdy Komponenty zostaną całkowicie zainstalowane i będą
    gotowe do uruchomienia zgodnie z ustaleniami Klienta.
    Spółka zapewni, aby jej personel i podwykonawcy posiadali odpowiednie kompetencje do
    świadczenia Usług.
    Personel Spółki będzie prowadził szczegółową dzienną i tygodniową dokumentację
    wykonywanych czynności i przekazywał ją kierownictwu Klienta.
    Doradcy Techniczni mają pracować zgodnie z harmonogramem - wstępnie nadzór nad
    montażem będzie trwał 60 tygodni, a uruchomienie i próba eksploatacyjna 30 tygodni.
    Ostateczny harmonogram Usług zostanie uzgodniony między Spółką, a Klientem.
    Zgodnie z Umową 2 Usługi są / będą realizowane w następujących terminach:
        planowany początek realizacji nadzoru nad montażem: 12 listopada 2024 r. -
        planowany czas trwania usług nadzoru nad montażem: 60 tygodni;
        planowany początek realizacji uruchomienia i/lub próby eksploatacyjnej: 1 maja
        2026 r. - planowany czas trwania usług uruchomienia i/lub próby eksploatacyjnej:
        30 tygodni.
    Realizacja Usług w ramach Projektu 2 będzie trwała łącznie dłużej niż 12 miesięcy.
    Doradca Techniczny odpowiedzialny za nadzór nad montażem przyjechał na miejsce
    realizacji Projektu 2 w dniu 11 listopada 2024 r. Prace na miejscu realizacji Projektu 2
    rozpoczął 12 listopada 2024 r. Wcześniej na miejscu realizacji Projektu 2 nie były
    wykonywane jakiekolwiek usługi lub inne działania przygotowawcze.
    Przerwy w pracach na miejscu realizacji Projektu 2 nie będą trwały 12 miesięcy lub dłużej.
    Nadzór nad montażem będzie trwał 2400 godzin (60 tygodni * 5 dni roboczych/tydzień * 8
    godzin/ dzień roboczy), natomiast uruchomienie i/lub próba eksploatacyjna będzie trwała
    1200 godzin (30 tygodni * 5 dni roboczych/tydzień * 8 godzin/dzień roboczy).
    Personel Wnioskodawcy będzie pracował w systemie 16 tygodni pracy / 2 tygodnie
    wolnego. W okresie wolnym personel wnioskodawcy ma prawo do podróży do domu. W
    przypadku nieobecności personelu Spółki na miejscu, jeśli to konieczne, Spółka
    zorganizuje zastępstwo. Jak określono w Umowie 2, Usługi są zakończone po
    zatwierdzeniu przez zarządcę obiektu Klienta.
    W miejscu realizacji Projektu 2 obowiązują godziny pracy ustalone przez zarząd obiektu
    Klienta. Normalny czas pracy pracownika wynosi 8 godzin dziennie i musi mieścić się w
    ustalonych godzinach pracy. Godziny pracy ustalono w zakresie od 6:00 do 20:00. Jeśli

    Usługi wymagają pracy w nadgodzinach lub jest to wymagane przez Klienta, praca w
    nadgodzinach zostanie zorganizowana i uzgodniona z zarządcą obiektu Klienta.
    Co do zasady Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za zapłatę wszystkich
    podatków, ceł i opłat (w tym podatków pracowniczych, takich jak podatek dochodowy,
    składki na ubezpieczenie społeczne swoich pracowników) dotyczących zakresu Usług, a
    wszystkie takie podatki, cła i opłaty są wliczone w wynagrodzenie z Umowy 2. Ponadto
    agencja pracy tymczasowej jest w pełni odpowiedzialna za zapłatę wszystkich podatków,
    ceł i opłat wynikających z podzlecenia jakiejkolwiek części Usług.
    Spółka ponosi wyłączną odpowiedzialność za uzyskanie i zorganizowanie zakwaterowania
    i transportu na miejsce projektu dla swojego personelu.
    Na miejscu realizacji Projektu 2 Spółka jest zobowiązana do przestrzegania regulaminu
    wydanego przez Klienta, jak również obowiązujących przepisów i zapewnienia, że jej
    personel, a także podwykonawca i jego personel będą przestrzegać tego obowiązku.
    Personel Spółki ma przestrzegać wszelkich instrukcji lub wskazówek wydanych przez
    kierownictwo na miejscu projektu Klienta, które ma prawo do natychmiastowego
    zwolnienia personelu z miejsca realizacji Projektu w przypadku naruszenia lub
    sprzeczności z wydanymi instrukcjami.
    Do Projektu 2 będą dedykowani dwaj Doradcy Techniczny zatrudnieni przez
    Wnioskodawcę. Jeden Doradca Techniczny jest odpowiedzialny za nadzór nad montażem,
    drugi Doradca Techniczny będzie odpowiedzialny za uruchomienie i/lub próbę
    eksploatacyjną Komponentu.
    Doradcy Techniczni dedykowani do realizacji Projektu 2 są wykwalifikowanymi
    specjalistami zajmującymi się nadzorem nad montażem i uruchomieniem generatorów
    pary.
    Wnioskodawca jest odpowiedzialny za organizację i opłacenie zakwaterowania Doradców
    Technicznych. Doradcy Techniczni będą zakwaterowani w mieszkaniu zlokalizowanym
    nieopodal miejsca realizacji Projektu 2.
    Na miejscu realizacji Projektu 2, w związku z wykonywaniem Usług, Doradcy Techniczni
    mają / będą mieli dedykowane miejsce pracy w biurze Klienta i dostęp do sieciowej
    drukarki biurowej. Wnioskodawca przekazał / przekaże im laptopy i monitory.
    Personel Wnioskodawcy nie będzie uprawniony do zawierania ani negocjowania umów w
    imieniu i na rzecz Spółki.
    Spółka nie wynajmuje, nie posiada, ani nie dzierżawi żadnych pomieszczeń w Polsce
    przeznaczonych na potrzeby realizacji Umowy - poza organizacją zakwaterowania i
    transportu na miejsce dla jej personelu, jednakże w miejscu zakwaterowania personel
    Spółki nie będzie świadczył Usług.
    Wnioskodawca nie będzie miał swobodnego dostępu do żadnych nieruchomości w Polsce.
    Ponadto, Spółka nie posiada w Polsce na stałe własnych zasobów w postaci ruchomości
    (np. sprzętu, maszyn, samochodów), które są jej własnością lub są leasingowane. Spółka
    nie gromadzi materiałów lub sprzętu, które byłby w przyszłości wykorzystywane na
    potrzeby innych kontraktów realizowanych w Polsce.
    Spółka nie posiada również oddziału, biura, personelu ani innej stałej fizycznej obecności
    w Polsce, poza personelem Spółki w postaci Doradców Technicznych świadczących Usługi
    w ramach realizacji Projektu 2.
    Spółka nie zatrudnia żadnych pracowników w Polsce. W szczególności nie ma stałych
    przedstawicieli handlowych ani innych osób pozyskujących nowych klientów dla Spółki w
    Polsce. Obecność pracowników lub przedstawicieli Spółki w Polsce ma miejsce wyłącznie
    w związku z usługą nadzoru nad montażem i uruchomieniem sprzętu.

    Spółka nie jest uprawniona do wydawania poleceń (porównywalnych do poleceń
    wydawanych własnym pracownikom) pracownikom podmiotów trzecich. Personel Spółki
    będzie doradzał i wspierał Klienta w zakresie wykonywania instalacji.
    Obecność pracowników Spółki w Polsce - Doradców Technicznych - ma charakter
    tymczasowy i jest zawsze związana z nadzorem nad pracami montażowymi i
    uruchomieniem Komponentów.
    Spółka ponosi odpowiedzialność za cały swój personel tj. swoich pracowników oraz osoby
    wynajęte przez Spółkę od podmiotów trzecich.
    Spółka nie jest zaangażowana w proces instalacji / montażu Komponentów w lokalizacji
    Projektu 2. Prace montażowe i rozruchowe pozostają w gestii nabywcy urządzeń, tj.
    Klienta.
    Personel Spółki podczas obecności w Polsce, raportuje wyniki swoich prac zarówno Spółce
    jak i Klientowi.
    Spółka nie ma bezpośredniej kontroli nad pracownikami oraz zasobami technicznymi
    strony trzeciej w Polsce (tj. Klienta).
    Wnioskodawca nie posiada zarządu w Polsce.
    Decyzje biznesowe dotyczące projektu Spółki realizowanego w Polsce podejmowane są z
    Holandii. W Polsce nie ma pracowników Spółki lub innego podmiotu powiązanego ze
    Spółką, którzy byliby upoważnieni do zawierania lub aktywnego negocjowania umów w
    imieniu Spółki lub reprezentowania jej w jakikolwiek sposób na terytorium Polski.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu wniosku z 4 kwietnia 2025 r. wskazali Państwo, że w Polsce, w związku z
    realizacją Projektu nr 2, przed dniem 11 listopada 2024 r. nie były wykonywane żadne
    prace przygotowawcze ani przez Wnioskodawcę ani przez zatrudnionych przez
    Wnioskodawcę podwykonawców.
    Pytania
    1. Czy realizacja Usług przez Wnioskodawcę w ramach Umowy 2 spowoduje dla
      Wnioskodawcy powstanie w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11
      ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL?
    2. W jakim momencie powstanie w Polsce zakład zagraniczny Wnioskodawcy w
      rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL?
    3. Czy pierwsza zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych w związku z
      powstaniem w Polsce zakładu zagranicznego Wnioskodawcy w rozumieniu art. 4a pkt
      11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL wynikającego z realizacji Projektu 2 powinna
      być skalkulowana za listopad 2025 r. w taki sposób, że obejmie ona wszystkie
      przychody i koszty alokowane do tego zagranicznego zakładu Wnioskodawcy w
      okresie od 11 listopada 2024 r. do 30 listopada 2025 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Realizacja Usług przez Wnioskodawcę w ramach Umowy 2 spowoduje dla
      Wnioskodawcy powstanie w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11
      ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL.
    2) Zagraniczny zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-
      NL powstanie od 11 listopada 2025 r.
    3) Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych w związku z powstaniem
      w Polsce zakładu zagranicznego Wnioskodawcy w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o
      CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL wynikającego z realizacji Projektu 2 powinna być
      skalkulowana za listopad 2025 r. w taki sposób, że obejmie ona wszystkie przychody i

      koszty alokowane do tego zagranicznego zakładu Wnioskodawcy w okresie od 11
      listopada 2024 r. do 30 listopada 2025 r.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Podstawy prawne
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, cyt.:
    „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.”
    Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, cyt.:
    „Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z
    wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.”
    Stosownie do art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, cyt.:
    „Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:
    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego
      państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo
      miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
    - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.”
    Powyższe oznacza, że definicja zagranicznego zakładu z ustawy o CIT ma zastosowanie
    tylko wtedy gdy umowa u unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi inaczej.
    Biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca ma siedzibę w Holandii, rozstrzygnięcie czy z
    perspektywy Wnioskodawcy powstanie zakład w Polsce powinno zostać dokonane na
    gruncie przepisów UPO PL- NL.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO PL-NL, cyt.:
    „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym
    Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim
    Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
    prowadzi działalność gospodarczą w ten sposób, zyski które można przypisać temu
    zakładowi zgodnie z postanowieniami ustępu 2, mogą być opodatkowane w tym drugim
    Państwie.”
    Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 UPO PL-NL, cyt.:
    „W rozumieniu niniejszej konwencji, określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez
    którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
    przedsiębiorstwa. ”
    W myśl z art. 5 ust. 2 UPO PL-NL, cyt.:
    „Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
    a) miejsce zarządu,

    b) filię,
    c) biuro,
    d) fabrykę,
    e) warsztat i
    f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych. ”
    Stosownie do art. 5 ust. 3 UPO PL-NL, cyt.:
    „Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy
    trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy. ”
    Przepisy UPO PL-NL przewidują także wyłączenia pewnych działalności z definicji zakładu
    w drugim umawiającym się państwie. I tak zgodnie z art. 5 ust. 4 UPO PL-NL, cyt.:
    „Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu uważa się, że określenie
    "zakład" nie obejmuje:
    a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy
      dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
    b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie
      w celu składowania, wystawiania lub dostawy;
    c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie
      w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
    d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
    e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności;
    f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia którejkolwiek z
      form działalności, o jakich mowa w literach a) do e)
    - pod warunkiem, że ta działalność, lub w przypadku, o którym mowa w literze f),
      całkowita działalność stałej placówki, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.”
    Jednakże zgodnie z art. 5 ust. 5 UPO PL-NL, cyt.:
    „Ustęp 4 nie będzie miał zastosowania w odniesieniu do stałej placówki, która jest
    używana lub utrzymywana przez przedsiębiorstwo, jeżeli to samo przedsiębiorstwo lub
    przedsiębiorstwo ściśle z nim powiązane wykonuje działalność gospodarczą w tym samym
    miejscu lub w innym miejscu w tym samym Umawiającym się Państwie i:
    a) to miejsce lub to drugie miejsce stanowi zakład tego przedsiębiorstwa lub zakład
      przedsiębiorstwa ściśle powiązanego, zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu,
      lub
    b) całkowita działalność wynikająca z łącznego prowadzenia działalności przez dwa
      przedsiębiorstwa w tym samym miejscu lub przez to samo przedsiębiorstwo lub przez
      przedsiębiorstwa ściśle ze sobą powiązane w dwóch miejscach, nie ma charakteru
      przygotowawczego lub pomocniczego,
    pod warunkiem, że działalność gospodarcza prowadzona przez dwa przedsiębiorstwa w
    tym samym miejscu lub przez to samo przedsiębiorstwo lub przez przedsiębiorstwa ściśle
    ze sobą powiązane w dwóch miejscach stanowi uzupełniające działania będące częścią
    spójnych operacji gospodarczych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 6 UPO PL-NL, cyt.:
    „Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, ale z zastrzeżeniem postanowień ustępu 7,
    jeżeli osoba podejmuje w Umawiającym się Państwie czynności na rzecz przedsiębiorstwa

    oraz podejmując te czynności zwyczajowo zawiera umowy lub zwyczajowo odgrywa
    główną rolę w doprowadzaniu do zawarcia umów, które są rutynowo zawierane bez
    istotnych zmian przez to przedsiębiorstwo, a takie umowy są zawierane:
    a) w imieniu tego przedsiębiorstwa lub
    b) w celu przeniesienia prawa własności lub w celu przyznania prawa do użytkowania
      majątku posiadanego przez to przedsiębiorstwo, lub w stosunku, do którego
      przedsiębiorstwo posiada prawo do jego użytkowania, lub
    c) w celu świadczenia usług przez to przedsiębiorstwo,
    to przedsiębiorstwo będzie uważane za posiadające zakład w tym Państwie, w związku z
    jakimikolwiek czynnościami, które są podejmowane przez taką osobę dla tego
    przedsiębiorstwa, chyba że czynności podejmowane przez taką osobę są ograniczone do
    czynności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były dokonywane za pośrednictwem
    stałej placówki (innej niż stała placówka, do której miałby zastosowanie ustęp 5), to nie
    pozwalałoby na uznanie tej stałej placówki za stanowiącą zakład zgodnie z przepisami
    tego ustępu.”
    Jednakże, zgodnie z art. 5 ust. 7 UPO PL-NL, cyt.:
    „Ustęp 6 nie będzie miał zastosowania w przypadku, gdy osoba działająca w Umawiającym
    się Państwie na rzecz przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa prowadzi
    działalność gospodarczą w pierwszym wymienionym Państwie jako niezależny
    przedstawiciel i działa w zakresie swojej zwykłej działalności dla tego przedsiębiorstwa. W
    przypadku jednak gdy osoba działa wyłącznie lub prawie wyłącznie w imieniu jednego lub
    większej liczby przedsiębiorstw, z którymi jest ściśle powiązana, osoba ta nie będzie
    uważana za niezależnego przedstawiciela w rozumieniu niniejszego ustępu, w odniesieniu
    do każdego takiego przedsiębiorstwa. ”
    Jak wynika z art. 5 ust. 8 UPO PL-NL, cyt.:
    „Dla celów niniejszego artykułu uważa się, że osoba lub przedsiębiorstwo są ściśle
    powiązane z przedsiębiorstwem jeżeli, na podstawie wszystkich mających znaczenie
    faktów i okoliczności, jedno kontroluje drugie lub oba podmioty są kontrolowane przez te
    same osoby lub przedsiębiorstwa. W każdym przypadku, osoba lub przedsiębiorstwo
    będą uważane za ściśle powiązane z przedsiębiorstwem, jeżeli posiadają one
    bezpośrednio lub pośrednio więcej niż 50% rzeczywistych praw w drugim (lub w
    przypadku spółki, więcej niż 50% łącznej liczby praw głosu oraz wartości udziałów lub akcji
    lub rzeczywistych praw udziałowych w spółce), lub jeżeli inna osoba lub przedsiębiorstwo
    posiada bezpośrednio lub pośrednio więcej niż 50% rzeczywistych praw w danym
    podmiocie (lub w przypadku spółki, więcej niż 50% łącznej liczby praw głosu oraz wartości
    udziałów lub akcji lub rzeczywistych praw udziałowych w spółce) w danej osobie i w
    danym przedsiębiorstwie lub w obu przedsiębiorstwach. ”
    Natomiast, jak wynika z art. 5 ust. 9 UPO PL-NL, cyt.:
    „Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest
    kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo
    która prowadzi działalność gospodarczą w tym drugim Państwie (przez posiadany tam
    zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za
    zakład drugiej spółki. ”
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 1
    Jak wynika z przytoczonych przepisów zagraniczny zakład w Polsce może powstać poprzez
    istnienie na terytorium Polski:
    1. stałej placówki poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
      gospodarcza przedsiębiorstwa;
    2. agenta zależnego,

    3. zakładu budowlanego.
    Ad. 1.
    W ocenie Wnioskodawcy realizacja Usług w ramach Umowy 2 nie oznacza powstania dla
    Wnioskodawcy zagranicznego zakładu w postaci stałej placówki. W świetle treści art. 4a
    pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 2 UPO PL-NL należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca
    w Polsce nie posiada oddziału, przedstawicielstwa, zarządu, filii, biura, fabryki, warsztatu
    ani kopalni, źródła ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołomu, innego miejsce
    wydobywania zasobów naturalnych czy innego miejsca przez które prowadziłby w Polsce
    całkowicie lub częściowo działalność gospodarczą.
    Wskazać również należy, że Doradcy Techniczni wykonując swoje obowiązki w ramach
    realizacji Umowy 2 nie posiadają do swojej dyspozycji powierzchni w Polsce służącej
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Doradcy Techniczni nie mają swobodnego
    dostępu do żadnego pomieszczenia na miejscu realizacji Projektu w Polsce i muszą
    przestrzegać procedury dostępu do miejsca realizacji Projektu określonej przez
    kierownictwo Klienta. W ocenie Wnioskodawcy nie można uznać, że udostępnienie przez
    Klienta Doradcom Technicznym dedykowanego miejsce pracy w biurze Klienta i dostępu
    do sieciowej drukarki biurowej świadczą o istnieniu stałej placówki, poprzez którą
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski. Jak wskazano w
    opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nie wynajmuje, nie
    posiada, ani nie dzierżawi żadnych pomieszczeń w Polsce przeznaczonych na potrzeby
    realizacji Umowy 2. Wnioskodawca organizuje zakwaterowanie i transport na miejsce dla
    jego personelu, i pokrywa koszty zakwaterowania Doradców Technicznych. Zaznaczyć
    jednak należy, że w miejscu zakwaterowania Doradcy Techniczni nie świadczą i nie będą
    świadczyli Usług. Usługi będą świadczone na miejscu realizacji Projektu 2. Wnioskodawca
    nie posiada w Polsce na stałe własnych zasobów w postaci ruchomości (np. sprzętu,
    maszyn, samochodów), które byłyby jego własnością lub które użytkowałby na podstawie
    umowy leasingu. Spółka nie gromadzi materiałów lub sprzętu, które byłby w przyszłości
    wykorzystywane na potrzeby innych kontraktów realizowanych w Polsce. Ponadto, Spółka
    nie posiada również oddziału, biura, personelu ani innej stałej fizycznej obecności w
    Polsce, poza personelem Spółki w postaci Doradców Technicznych świadczących Usługi w
    ramach realizacji Projektu 2. W konsekwencji, należy uznać, że Wnioskodawca nie posiada
    w Polsce żadnych aktywów i z tego względu nie można mówić, że w Polsce powstał zakład
    podatkowy będący stałą placówką Wnioskodawcy.
    Ponadto, opisane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym prace wykonywane przez
    Doradców Technicznych z założenia mają charakter czysto tymczasowy, gdyż służą
    realizacji jednego kontraktu - Umowy 2 i realizacji jednego konkretnego projektu -
    Projektu 2. Spółka nie posiada w Polsce na stałe żadnych zasobów czy nieruchomości, co
    również świadczy o tym, że nie powstała w Polsce stała placówka.
    Wobec powyższego uznać należy, że Wnioskodawca nie posiada w Polsce stałej placówki,
    poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
    Wnioskodawcy.
    Ad. 2.
    W ocenie Wnioskodawcy realizacja Usług w ramach Umowy 2 nie oznacza powstania dla
    Wnioskodawcy zagranicznego zakładu w postaci zależnego agenta.
    Jak wynika z opisanego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, osoby wyznaczone przez
    Spółkę do świadczenia Usług w Polsce - Doradcy Techniczni - nie są uprawnione do
    zawierania lub negocjowania umów w imieniu i na rzecz Spółki, jak również nie odgrywają
    głównej roli prowadzącej do zawarcia takich umów, które są rutynowo zawierane bez
    istotnych modyfikacji przez Wnioskodawcę.
    Spółka nie zatrudnia żadnych pracowników w Polsce. W szczególności nie ma stałych
    przedstawicieli handlowych ani innych osób pozyskujących nowych klientów dla spółki w

    Polsce. Jakakolwiek obecność personelu Spółki w Polsce ma miejsce wyłącznie w związku
    ze świadczeniem usług nadzoru nad montażem i uruchomieniem.
    Decyzje biznesowe dotyczące Projektu 2 realizowanego w Polsce są podejmowane przez
    Wnioskodawcę z Holandii. W Polsce nie ma pracowników Wnioskodawcy lub innego
    podmiotu powiązanego z Wnioskodawcę, którzy byliby upoważnieni do zawierania lub
    aktywnego negocjowania umów w imieniu Wnioskodawcy lub reprezentowania jego w
    jakikolwiek sposób na terytorium Polski.
    Obecność Doradców Technicznych wynika wyłącznie z realizacji Umowy 2, która została
    zawarta przez przedsiębiorstwo z Holandii, natomiast Doradcy Techniczni wykonują (będą
    wykonywać) jedynie zobowiązania z niej wynikające na terenie Polski i nie mają
    umocowania do zawierania czy negocjowaniu jakichkolwiek kontraktów w imieniu
    Wnioskodawcy.
    Wobec powyższego uznać należy, że Wnioskodawca nie prowadzi w Polsce działalności
    poprzez zależnego agenta.
    Ad. 3.
    Wnioskodawca stoi natomiast na stanowisku, że zagraniczny zakład Wnioskodawcy w
    Polsce powstanie, w przypadku gdy Usługi świadczone w ramach Projektu 2 będą
    realizowane przez okres powyżej 12 miesięcy.
    Interpretując przepisy UPO PL-NL należy odwołać się do tekstu Modelowej Konwencji w
    sprawie podatku od dochodów i majątku OECD (dalej: Konwencja) stanowiącej wzór
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, jak również oficjalny komentarz
    do Konwencji (dalej: Komentarz do Konwencji). Zarówno Konwencja, jak i Komentarz do
    Konwencji zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa
    członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich
    postanowień. Choć Konwencja i Komentarz do Konwencji nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, to stanowią wskazówkę, jak należy interpretować postanowienia
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ponadto zgodnie z
    rekomendacjami Rady OECD, przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
    powinny być interpretowane z uwzględnieniem postanowień Konwencji oraz Komentarza
    do Konwencji.
    Jeżeli chodzi o zagraniczny zakład o charakterze budowlanym to jak wynika z punktu 50 do
    art. 5 Komentarza do Konwencji, "określenie plac budowy, budowa lub prace instalacyjne i
    montażowe” obejmuje nie tylko budowę budynków dróg, mostów lub kanałów, renowację
    (obejmująca ważne prace budowlane, a nie tylko prace związane z utrzymaniem i
    dekoracją) takich budynków, dróg, mostów lub kanałów, układanie rurociągów i
    prowadzenie prac ziemnych. Również określenie prace montażowe nie ogranicza się do
    prac instalacyjnych związanych z placem budowy: obejmuje ono również instalowanie
    nowych urządzeń w wybudowanych już budynkach oraz poza nimi. Ustęp 3 ma
    zastosowanie do planowania i nadzorowania na placu budowy danego budynku.
    Natomiast stosownie do punktu 51 do art. 5 Komentarza do Konwencji, kryterium 12
    miesięcy ma zastosowanie do każdego oddzielnego placu budowy lub projektu. Przy
    ustalaniu, jak długo istnieje dany plac budowy lub projekt nie należy brać pod uwagę
    okresu spędzonego poprzednio przez przedsiębiorcę na innych placach budów lub
    projektach, które nie mają z obecnym żadnego związku. Plac budowy należy traktować
    jako odrębną jednostkę, nawet jeżeli podstawą prac jest kilka kontraktów, pod warunkiem
    jednak, że stanowi on całość w sensie handlowym i geograficznym.
    Zgodnie z punktem 54 do art. 5 Komentarza do Konwencji, plac budowy istnieje od dnia,
    w którym przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność, co obejmuje wszelkie prace
    przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być wzniesiona budowla, a wiec na
    przykład założenie biura studiów budowlanych.

    Z kolei w myśl punktu 55 do art. 5 Komentarza do Konwencji, plac budowy istnieje do
    czasu zakończenia budowy lub całkowitego jej zaniechania. Nie można uważać, że plac
    budowy przestaje istnieć, jeżeli prace są przerwane czasowo. Sezonowe lub inne czasowe
    przerwy powinny wchodzić w okres liczony jako trwanie placu budowy. Sezonowe przerwy
    mogą być spowodowane złą pogodą. Czasowe przerwy mogą być spowodowane np.
    brakiem materiałów lub brakiem siły roboczej. Jeżeli przedsiębiorstwo (wykonawca
    generalny), które podjęło się wykonania całości prac związanych z danym projektem,
    powierzy następnie całość lub część prac podwykonawcy, to czas spędzony na budowie
    przez każdego podwykonawcę powinien być traktowany jako czas zużytkowany przez
    wykonawcę generalnego.
    Jak wynika z powyższych fragmentów, prace budowlane lub montażowe (instalacyjne)
    stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli obiekty te istnieją dłużej niż dwanaście miesięcy (należy
    zaznaczyć, że powyższe kryterium odnosi się również do podwykonawcy w zakresie
    wykonywanych przez niego prac). Prace na placu budowy oraz prace montażowe
    (instalacyjne) wykonywane przez podwykonawców wlicza się do okresu prowadzenia
    budowy przez generalnego wykonawcę (czas spędzony na budowie przez podwykonawcę
    powinien być traktowany jako czas zużytkowany przez wykonawcę generalnego). Do
    okresu 12 miesięcy wlicza się również przerwy niezależnie od przyczyn ich wystąpienia.
    Zgodnie z Komentarzem, przerwy w realizacji projektu budowlanego nie mają wpływu na
    przerwanie prac budowlanych. Może jednak dojść do sytuacji, w której dłuższe przerwy w
    pracach budowlanych mogą doprowadzić do zawieszenia czasu budowy. Czas przerwy w
    realizacji danego projektu budowlanego będzie jednak wliczony do okresu 12 miesięcy,
    jeżeli podjęte po przerwie prace budowlane będą funkcjonalnie związane z tym, które
    zostały przerwane. Według W. Morawskiego, z treści Komentarza wynikałoby, że nie ma
    znaczenia przyczyna przerwy, każda przerwa wliczana jest do terminu 12 miesięcy (zob. W.
    Morawski, Komentarz do artykułu 5, (w:) B. Brzeziński (red.), Model Konwencji OECD
    Komentarz, Warszawa 2010, s. 344).
    Konwencja jak i Komentarz do Konwencji nie wskazują wprost odpowiedzi na pytanie, czy
    sam nadzór nad pracami montażowymi może stanowić podstawę dla ukonstytuowania się
    zakładu o charakterze budowlanym. Komentarz do Konwencji wprost mówi jedynie o
    nadzorze budowlanym dotyczącym wznoszenia budynku, nie zaś o nadzorze dotyczącym
    szeroko rozumianych prac instalacyjnych lub montażowych.
    W tym kontekście wskazać należy, że brzmienie Komentarza do Konwencji w jego
    aktualnej wersji (z 2017 r.) rozszerza zakres usług nadzorczych objętych art. 5 ust. 3. Z
    komentarza do Konwencji w wersji przed zmianami dokonanymi w 2003 r. wynika że
    "prace budowlane" obejmują planowanie i nadzór, gdy wykonywane są przez
    przedsiębiorcę prowadzącego budowę. Jednakże planowanie i nadzór nie wchodziły w
    zakres tego pojęcia, jeżeli były wykonywane przez inne przedsiębiorstwo, którego
    działalność związana z daną budową ograniczała się do planowania i nadzorowania robót
    (np. wersja Komentarza z 1998 r.).
    Obecnie w Komentarzu nie ma już tak wyraźnego podziału. Tym samym zdaniem
    Wnioskodawcy nawet w przypadku świadczenia usług nadzoru przez podmiot inny niż
    podmiot wykonujący roboty budowlane, usługi te mogą skutkować powstaniem zakładu,
    pod warunkiem, że prace te będą trwały przez określony okres czasu (w przypadku UPO
    PL-NL będzie to 12 miesięcy).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy Usługi realizowane przez Doradców
    Technicznych w ramach Umowy 2, tj. czynności nadzoru nad montażem i uruchomienie i
    /lub próbną eksploatacją Komponentów, mogą zostać uznane za prace budowlane
    /instalacyjne w rozumieniu art. 5 ust. 3 UPO PL-NL.
    Mając na uwadze fakt, że:

        Usługi (tj. czynności nadzoru nad montażem i uruchomienie i/lub próbna
        eksploatacja Komponentu) mogą zostać uznane za prace budowlane/instalacyjne w
        rozumieniu art. 5 ust. 3 UPO PL-NL,
        Usługi realizowane przez Wnioskodawcę w ramach Projektu 2 będą trwały dłużej
        niż 12 miesięcy
    - realizacja Usług przez Wnioskodawcę w ramach Umowy 2 spowoduje dla
      Wnioskodawcy powstanie w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11
      ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL.
    Powyższe stanowisko potwierdził również DKIS w interpretacji indywidualnej uzyskanej
    przez Wnioskodawcę w zakresie realizacji Projektu 1, tj. interpretacji indywidualnej z dnia
    20 marca 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.153.2024.1.MW. W interpretacji tej DKIS
    potwierdził, że prace polegające na:
        wykonaniu nadzoru nad montażem i uruchomieniem Komponentów, jeśli trwają
        krócej niż 12 miesięcy, nie spowodują powstania w Polsce zakładu zagranicznego w
        rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL;
        wykonaniu nadzoru nad montażem i uruchomieniem Komponentów, jeśli trwają
        dłużej niż 12 miesięcy, spowodują powstanie w Polsce zakładu zagranicznego w
        rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL - tj. zakładu
        zagranicznego w postaci placu budowlanego na podstawie art. 5 ust. 3 UPO PL-NL.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    prawidłowe.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2
    Jak wynika z opisanego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego Doradca Techniczny
    odpowiedzialny za nadzór nad montażem przyjechał na miejsce realizacji Projektu 2 w
    dniu 11 listopada 2024 r. Prace na miejscu realizacji Projektu 2 rozpoczął 12 listopada
    2024 r. - tym samym wcześniej na miejscu realizacji Projektu 2 nie były wykonywane
    jakiekolwiek usługi lub inne działania przygotowawcze.
    Mając na uwadze powyższe dotychczasowe prace nadzoru nad montażem objęły okres 4
    miesięcy - czas spędzony w Polsce przez Doradcę Technicznego w okresie od 11 listopada
    2024 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku. Tym samym nie został jeszcze przekroczony
    okres 12 miesięcy konieczny do ukonstytuowania się zakładu budowlanego
    Wnioskodawcy w Polsce w rozumieniu art. 5 ust. 3 UPO PL-NL.
    Zagraniczny zakład powstanie natomiast w przypadku, gdy Usługi przewidziane w Umowie
    2 będą realizowane przez okres 12 miesięcy.
    W celu rozpoczęcia liczenia długości trwania prac budowlanych, montażowych,
    instalacyjnych muszą być rozpoczęte jakikolwiek prace. Za dzień podjęcia efektywnych
    prac, w przypadku prac instalacyjnych / montażowych, uznaje się dzień przybycia
    pierwszej osoby, która ma wykonać montaż / instalacje. Tym samym pojawienie się
    Doradcy Technicznego w miejscu lokalizacji Projektu 2 w dniu 11 listopada 2024 r. oznacza
    w rozpatrywanym przypadku rozpoczęcie liczenia terminu 12 miesięcy.
    Powyższe potwierdził również DKIS w uzyskanej przez Wnioskodawcę interpretacji
    indywidualnej w zakresie Projektu 1 (interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2024 r., nr
    0114-KDIP2-1.4010.153.2024.1.MW), w której organ podatkowy wskazał, że, cyt.:
    „W celu rozpoczęcia liczenia długości trwania prac budowlanych, montażowych,
    instalacyjnych muszą być rozpoczęte jakikolwiek prace. Za dzień podjęcia efektywnych

    prac, w przypadku prac instalacyjnych/montażowych, uznaje się dzień przybycia pierwszej
    osoby, która ma wykonać montaż/instalacje. Tym samym pojawienie się Doradcy A w
    miejscu lokalizacji Projektu 2 stycznia 2023 r. oznacza w rozpatrywanym przypadku
    rozpoczęcie liczenia terminu 12 miesięcy.”
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone przez organy podatkowe w innych
    interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby
    Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lutego 2015 r., nr IPPB5/423-1133/14-2/PS i z dnia 13
    sierpnia 2014 r., nr IPPB5/423-438/14-4/PS w której organ wskazał, że, cyt.:
    „Za dzień podjęcia efektywnych prac, w przypadku prac montażowych, uznaje się dzień
    przybycia pierwszej osoby, która ma wykonać montaż.”
    Zakończenie biegu okresu prowadzenia ww. prac następuje wraz z całkowitym
    ukończeniem tych prac. Ukończenie przedmiotowych prac następuje wraz z formalnym
    przyjęciem prac przez zamawiającego. Natomiast zdarzeniem, z którego zaistnieniem
    wiąże się powstanie obowiązku podatkowego, jest upływ czasu określonego w danej
    umowie bilateralnej, prowadzący do powstania zakładu. Przekroczenie 12- miesięcznego
    okresu powoduje powstanie zakładu i rodzi w rezultacie ograniczony obowiązek
    podatkowy dla przedsiębiorstwa w państwie źródła, rozciągający się na dochody
    osiągnięte od dnia rozpoczęcia prowadzenia prac budowlanych, instalacyjnych. Objęcie
    opodatkowaniem w państwie źródła dochodów osiągniętych przed formalnym
    powstaniem zakładu jest uzasadnione ich związkiem funkcjonalnym z działalnością
    budowlaną (instalacyjną, montażową) prowadzoną na jego terytorium, która stanowi
    integralne źródło przychodów.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego należy stwierdzić, że z chwilą przekroczenia 12 miesięcy powstanie dla
    Wnioskodawcy ograniczony obowiązek podatkowy z tytułu dochodów osiągniętych od
    czasu rozpoczęcia prowadzenia prac budowlanych/instalacyjnych. Wówczas to
    prowadzone prace ukonstytuują zakład Wnioskodawcy na terytorium Polski.
    W praktyce oznacza to, że praca Doradców Technicznych, których łączny czas pracy
    oszacowany został na okres ponad 12 miesięcy spowoduje ukonstytuowanie się
    zagranicznego zakładu w Polsce po upływie 12 miesięcy.
    W tym wypadku ewentualna przerwa pomiędzy usługami świadczonymi przez Doradcami
    Technicznymi - jak zostało to wskazane w uzasadnieniu do pytania nr 1 - również powinna
    zostać zaliczona na poczet liczenia okresu 12 miesięcy. W rozpatrywanym przypadku
    należy będzie uznać, że zakład budowlany Wnioskodawcy ukonstytuuje się 11 listopada
    2025 r.
    Ponadto Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dla celów obliczenia okresu 12 miesięcy nie
    ma wpływu fakt, że jeden z Doradców Technicznych jest osobą odpowiedzialną za nadzór
    nad montażem, a drugi z Doradców Technicznych jest osobą odpowiedzialną za
    uruchomienie i/lub próby eksploatacyjne. Wskazane dwa rodzaje usług są ze sobą
    funkcjonalnie związane i zostały przewidziane w ramach jednej umowy.
    Ponadto wskazać należy, że na fakt ukonstytuowania się zagranicznego zakładu dla
    Wnioskodawcy w związku z realizacją Projektu 2, nie wpływa fakt wcześniejszej realizacji
    Projektu 1. Zdaniem Wnioskodawcy istnienie zagranicznego zakładu oraz moment, od
    którego liczony jest okres 12 miesięcy należy analizować w odniesieniu do każdego
    konkretnego zakładu (placu budowy), a inne istniejące place budowy nie powinny wpływać
    na pozostałe zakłady, chyba że takie projekty (lokalizacje) są ze sobą powiązane. Kryterium
    12 miesięcy powinno mieć zastosowanie do każdego oddzielnego placu budowy lub
    projektu. Tym samym przy ustalaniu, jak długo istnieje dany plac budowy lub projekt nie
    należy brać pod uwagę okresu spędzonego poprzednio przez przedsiębiorcę na innych
    placach budów lub projektach, które nie mają z obecnym żadnego związku.

    Ze stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego będącego podstawą niniejszego wniosku
    wynika, że Wnioskodawca w przeszłości realizował podobny projekt na terenie Polski -
    Projekt 1. Niemniej jednak:
        Projekt 2 jest odrębnym projektem od wcześniej zrealizowanego Projektu 1,
        każdy z projektów jest / był realizowany na podstawie odrębnej umowy,
        Projekt 2 jest realizowany w innej lokalizacji i na oddzielnym placu pudowy,
        Klient realizujący Projekt 2 realizuje go na rzecz innego podmiotu, niż podmiot, na
        rzecz którego realizowany był Projekt 1,
        Projekt 2 i Projekt 1 nie stanowią całości w sensie ekonomicznym i geograficznym -
        nie ma ekonomicznego i organizacyjnego powiązania między tymi projektami,
        projekty te nie są powiązane ze sobą funkcjonalnie.
    Mając na uwadze fakt, że pomiędzy Projektem 1 a Projektem 2 nie istnieją żadne
    powiązania, to każdy z realizowanych projektów powinien podlegać osobnej ocenie pod
    kątem spełnienia warunków powstania zakładu i kryterium 12 miesięcy.
    Powyższe stwierdzenie potwierdza również Komentarz punkcie 51 do art. 5, zgodnie z
    którym:
    „51. Kryterium 12 miesięcy ma zastosowanie do każdego oddzielnego placu budowy lub
    projektu. Przy ustalaniu, jak długo istnieje dany plac budowy lub projekt nie należy brać
    pod uwagę okresu spędzonego poprzednio przez przedsiębiorcę na innych placach
    budów lub projektach, które nie mają z obecnym żadnego związku. Plac budowy należy
    traktować jako odrębną jednostkę, nawet jeżeli podstawą prac jest kilka kontraktów, pod
    warunkiem jednak, że stanowi on całość w sensie handlowym i geograficznym. Z
    zastrzeżeniem tego warunku, plac budowy stanowi jedną jednostkę, nawet jeśli
    zamówienia zostały złożone przez kilka osób (np. w przypadku szeregu domów).”
    Tym samym przy określaniu czasu trwania budowy lub projektu nie należy brać pod
    uwagę czasu spędzonego wcześniej przez danego wykonawcę na innych budowach lub
    projektach, które nie są z nimi w żaden sposób powiązane.
    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w stanowisku wyrażonym przez
    DKIS w wydawanych interpretacjach indywidualnych:
        w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 3 listopada 2023 r., nr 0114-KDIP2-
        1.4010.491.2023.2.PP, w której organ podatkowy wskazał, że, cyt.:
    „(...) Pierwszorzędne znaczenie w omawianej sprawie ma związek gospodarczy i
    organizacyjny pomiędzy wykonywanymi pracami. Aby budowa, montaż lub instalacja
    mogły zostać uznane za jednolitą placówkę, czyli jeden zakład, musi pomiędzy nimi istnieć
    spójność ekonomiczna i geograficzna. Nie ulega wątpliwości, że opisane we wniosku prace
    montażu, bieżącego utrzymania i demontażu Hal Namiotowych są prowadzone w ramach
    realizacji jednego projektu zatem stanowią jedną całość w sensie ekonomicznym
    (handlowym) i geograficznym.”
        w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 8 listopada 2021 r., nr 0114-KDIP2-
        1.4010.189.2021.4.OK, w której organ podatkowy wskazał, że, cyt.:
    „Plac budowy należy traktować jako odrębną jednostkę, nawet jeżeli podstawą jest kilka
    kontraktów, pod warunkiem jednak, że stanowi on całość w sensie ekonomicznym
    (handlowym) i geograficznym (integralny zarówno ekonomicznie, jak i geograficznie).

    Aby budowa, montaż lub instalacja mogły zostać uznane za jednolitą placówkę, czyli jeden
    zakład, musi zatem pomiędzy nimi istnieć spójność ekonomiczna i geograficzna (miejsce
    wykonywania prac). Natomiast budowa, montaż lub instalacja nie stanowią jednolitej
    placówki (jednego zakładu) jeżeli nie występują pomiędzy nimi jakiekolwiek powiązania.
    Wynika z tego, że w celu oceny ilości posiadanych placówek konieczna jest ocena placów
    budowy, montaży, instalacji pod kątem powiązania ekonomicznego (handlowego) oraz
    geograficznego.
    (...) Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że wykonywanie przez Spółkę na terenie
    Polski usług montażu oświetlenia na podstawie oddzielnych (niezależnych) umów z
    różnymi kontrahentami, które nie będą powiązane z poprzednimi umowami a okres
    wykonywania usługi nie przekroczy 12 miesięcy - nie spowoduje powstania zakładu w
    Polsce na podstawie art. 5 ust. 2 umowy polsko-irlandzkiej. W tym przypadku dochody
    uzyskiwane z tej działalności realizowanej w Polsce, w myśl art. 7 ust. 1 umowy polsko-
    irlandzkiej, będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Irlandii.”
        W interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 4 września 2019 r., nr 0111-KDIB1-
        1.4010.291.2019.1.BK, w której organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem
        wnioskodawcy, cyt.:
    „Zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-DE, plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne
    stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy. Jak wskazuje
    się w piśmiennictwie (por. Jamroży Marcin "Opodatkowanie dochodów z działalności
    budowlanej lub montażowej w świetle polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania", Publikacje Elektroniczne ABC), upływ 12-miesięcznego okresu
    prowadzenia budowy (montażu), przewidzianego w art. 5 ust. 3 UPO PL-DE decyduje o
    ustanowieniu zakładu. Okoliczność, że w kontrakcie budowlanym przewidziany jest
    dłuższy okres prac nie powoduje, że zakład powstaje już w momencie rozpoczęcia budowy
    (montażu), ale zawsze w dacie przekroczenia okresu przewidzianego w umowie o unikaniu
    podwójnego opodatkowania. Jednocześnie do okresu danej budowy nie można wliczać
    okresów robót budowlanych prowadzonych na oddzielnych budowach, niestanowiących
    całości w sensie ekonomicznym i geograficznym. Jeżeli jednak place budowy (montażu)
    stanowią tego rodzaju funkcjonalną całość to należy traktować je jako jeden plac budowy
    (zob. odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów z dnia 8 sierpnia 2002 r.
    na interpelację poselską nr 1738). Działalność Spółki charakteryzuje się tym, iż z reguły
    prowadzi ona na terytorium Niemiec kilka odrębnych projektów budowlanych rocznie,
    przy czym nie stanowią one całości w sensie ekonomicznym ani geograficznym. Z tego
    względu każdy z realizowanych kontraktów podlega osobnej ocenie pod kątem spełnienia
    warunków powstania zakładu. Czas realizacji kontraktów jest różny i w niektórych
    przypadkach przekracza 12 miesięcy, co w myśl art. 5 ust. 3 UPO PL-DE, co do zasady,
    przesądza o powstaniu zakładu Spółki w Niemczech, któremu należałoby przypisać
    dochody uzyskane przez Spółkę w związku z realizacją danego kontaktu.”
        w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 20 września 2019 r., nr 0111-KDIB2-
        3.4010.222.2019.2.MK, w której organ podatkowy uznał, że.:
    „Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest także kwestia ustalenia, czy prawidłowo
    Wnioskodawca uważa, że działalność Spółki (której Wnioskodawca jest wspólnikiem), w
    ramach współpracy z niemieckim kontrahentem, na podstawie umowy ramowej, na
    podstawie której realizowane są przez Spółkę różne usługi montażowo-instalacyjne, na
    podstawie każdorazowo uzgadnianych przez Spółkę indywidualnych zamówień usług do
    realizacji, a zlecenia te nie są powiązane ze sobą funkcjonalnie, systemowo, nie tworzą

    jednego projektu, a których czas realizacji montażu/instalacji nie przekracza każdorazowo,
    przy jednostkowych zleceniach okresu 12 miesięcy, nie powoduje powstania tzw. zakładu
    w Niemczech, mając na względzie art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, oraz art. 5 UPO
    Odnosząc się do powyższego, mając na uwadze wcześniej powołane przepisy dotyczące
    powstania zakładu na terytorium Niemiec i uzasadnienie Organu do pytań oznaczonych nr
    1 i 2, stwierdzić należy że w przypadku wykonywania przez Spółkę Komandytową Y na
    terenie Niemiec usług montażu, spawania, które to usługi są niezwiązane ze sobą
    funkcjonalnie, terminy wykonania poszczególnych zleceń są różne, żadne z nich nie
    przekracza czasu realizacji 12 miesięcy, każde ze zleceń stanowi oddzielną umowę i
    między zleceniami nie ma jedności funkcjonalno-gospodarczej - nie dojdzie do powstania
    zakładu w Niemczech na podstawie art. 5 ust. 2 umowy polsko- niemieckiej. ”
    Mając na uwadze fakt, że:
        Doradca Techniczny przybył na miejsce realizacji Projektu 2 w dniu 11 listopada
        2024 r.,
        wcześniej na miejscu realizacji Projektu 2 nie były wykonywane jakiekolwiek usługi
        lub inne działania przygotowawcze,
        Usługi w ramach Projektu 2 będą realizowane przez okres przekraczający 12
        miesięcy,
        pomiędzy Projektem 1 a Projektem 2 nie istnieją / nie istniały powiązania
        ekonomiczne, handlowe, geograficzne, organizacyjne ani funkcjonalne,
    - każdy z realizowanych projektów (tj. Projekt 1 i Projekt 2) powinien podlegać osobnej
      ocenie pod kątem spełnienia warunków powstania zakładu i kryterium 12 miesięcy, a
      tym samym zagraniczny zakład Wnioskodawcy z tytułu realizacji Projektu 2 w
      rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL powstanie 11
      listopada 2025 r.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    prawidłowe.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 3
    Jak zostało już wskazane powyżej, przekroczenie 12-miesięcznego okresu powoduje
    powstanie zakładu i rodzi w rezultacie ograniczony obowiązek podatkowy dla
    przedsiębiorstwa w państwie źródła, rozciągający się na dochody osiągnięte od dnia
    rozpoczęcia prowadzenia prac budowlanych, instalacyjnych. Objęcie opodatkowaniem w
    państwie źródła dochodów osiągniętych przed formalnym powstaniem zakładu jest
    uzasadnione ich związkiem funkcjonalnym z działalnością budowlaną (instalacyjną,
    montażową) prowadzoną na jego terytorium, która stanowi integralne źródło przychodów.
    W rozpatrywanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym należy uznać, że zakład
    budowlany Wnioskodawcy ukonstytuuje się 11 listopada 2025 r. - tj. po okresie 12
    miesięcy trwania prac na co wskazuje art. 5 ust. 3 UPO PL-NL, zgodnie z którym plac
    budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy trwają
    one dłużej niż dwanaście miesięcy. Tym samym, zakład podatkowy z tytułu realizacji
    Projektu 2 powstanie wyłącznie pod warunkiem, że prace na tym projekcie będą trwały do
    tego dnia albo dłużej.
    W świetle powyższego, do momentu powstania zakładu podatkowego tj. do 12 listopada
    2025 r., Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do płacenia zaliczek na podatek
    dochodowy w związku z realizacją Projektu 2. Zgodnie bowiem z przytoczonymi
    przepisami w tym okresie nie będzie istniał zakład podatkowy w Polsce. Dopiero
    przekroczenie okresu 12 miesięcy prowadzenia prac spowoduje powstanie zakładu
    podatkowego dla Wnioskodawcy i, w konsekwencji, zrodzi ograniczony obowiązek

    podatkowy dla Wnioskodawcy w Polsce. Obowiązek podatkowy będzie dotyczył dochodów
    osiągniętych w Polsce w związku z istnieniem zakładu podatkowego (dochody alokowane
    do zakładu zagranicznego Wnioskodawcy).
    W konsekwencji powyższego, obowiązek do zapłaty pierwszej zaliczki na podatek
    dochodowy od osób prawnych w związku z realizacją Projektu 2 powstanie po stronie
    Wnioskodawcy w rozliczeniu za miesiąc listopad 2025 r. Mając na uwadze, fakt że zakład
    podatkowy, o którym mowa w. art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL
    powstaje w związku z istnieniem placu budowy lub prac instalacyjnych przez okres 12
    miesięcy od dnia rozpoczęcia prac, dokonując kalkulacji pierwszej zaliczki za miesiąc
    listopad 2025 r. Spółka powinna uwzględnić wszystkie dochody przypisane do tego
    zakładu w całym okresie jego istnienia, tj. od 11 listopada 2024 r.
    Jednocześnie, należy zaznaczyć, iż mając na uwadze, że zgodnie z analizowanymi
    przepisami Wnioskodawca nie był / będzie zobowiązany do kalkulacji zaliczek na podatek
    dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące w okresie od listopada 2024 r.
    do października 2025 r. (w tym okresie nie istniał jeszcze zakład podatkowy),
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania kalkulacji odrębnych zaliczek i
    wpłaty odrębnej kwoty podatku za te poszczególne miesiące po przegrodzeniu 12
    miesięcznego okresu wymaganego dla powstania zakładu podatkowego. Taki obowiązek
    nie wynika bowiem z przepisów ustawy o CIT i jednocześnie byłby sprzeczny z treścią
    regulacji odnoszących się do momentu powstania zakładu podatkowego i, w
    konsekwencji, zapłaty zaliczki na CIT. Przyjęcie podejścia interpretacyjnego mówiącego, że
    przekroczenie 12 miesięcznego terminu istnienia placu budowy lub prac instalacyjnych
    powoduje „aktywowanie” obowiązku zapłaty zaliczek na CIT za poszczególne miesiące
    tego okresu, rodziłoby automatyczne po stronie wszystkich podatników mających taki
    zakład podatkowy zaległość podatkową i ewentualny obowiązek zapłaty odsetek od
    zaległości podatkowej. W ocenie Wnioskodawcy nie można przyjąć podejścia
    interpretacyjnego przepisów, które konstytuowałoby model rozliczania CIT z tytułu
    zakładu budowlanego, w którym po stornie podatników w sposób modelowy
    powstawałyby zaległości podatkowe.
    W konsekwencji powyższego, należy uznać, że w przypadku zakładów budowlanych
    (instalacyjnych), które powstają po 12 miesiącach od rozpoczęcia prac budowlanych lub
    instalacyjnych, obowiązek rozliczenia dochodów w CIT za pierwsze 12 miesięcy istnienia
    prac budowlanych lub instalacyjnych, powstanie w rozliczeniu za miesiąc, w którym
    powstaje zakład podatkowy (tj. upływa 12-miesięczny okres prac budowlanych lub
    instalacyjnych). Taki stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach
    organów podatkowych, np.
        w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 4 września 2019 r., nr 0111-KDIB1-
        1.4010.291.2019.1.BK, w której organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem
        wnioskodawcy, cyt.:
    „Zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-DE, plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne
    stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy. Jak wskazuje
    się w piśmiennictwie (por. Jamroży Marcin "Opodatkowanie dochodów z działalności
    budowlanej lub montażowej w świetle polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania", Publikacje Elektroniczne ABC), upływ 12-miesięcznego okresu
    prowadzenia budowy (montażu), przewidzianego w art. 5 ust. 3 UPO PL-DE decyduje o
    ustanowieniu zakładu. Okoliczność, że w kontrakcie budowlanym przewidziany jest
    dłuższy okres prac nie powoduje, że zakład powstaje już w momencie rozpoczęcia budowy
    (montażu), ale zawsze w dacie przekroczenia okresu przewidzianego w umowie o unikaniu
    podwójnego opodatkowania. ”

        w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18
        stycznia 2012 r., nr IPPB5/423-1058/11-2/PS, w której organ podatkowy zgodził się
        ze stanowiskiem wnioskodawcy, cyt.:
    „Mając na uwadze powyższe, Spółka równocześnie uważa, iż, pomimo że powstanie
    zakładu skutkujące powstaniem ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce
    nastąpiło po upływie okresu 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia przez Spółkę prac
    montażowych na terytorium Polski, jest ona zobowiązana w ramach rozliczenia pierwszej
    zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych uwzględnić dochód osiągnięty w Polsce
    za cały okres dotychczasowego prowadzenia prac montażowych, tj. od dnia ich
    rozpoczęcia (włączając prace przygotowawcze) do dnia powstania zakładu. Powyższy
    argument zdaje się potwierdzać Komentarz do Konwencji Modelowej OECD, zgodnie z
    którym plac budowy istnieje od dnia rozpoczęcia prac w kraju, w którym jest położony,
    włączając prace przygotowawcze. A zatem, w momencie powstania zakładu (tj. po upływie
    okresu 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia przez Spółkę prowadzenia prac montażowych na
    terytorium Polski) jako odrębnego podatnika ma on już pewną ekonomiczną oraz
    biznesową historię, którą należy rozliczyć w momencie powstania obowiązku
    podatkowego. Innymi słowy, w pierwszym możliwym momencie, kiedy mamy do czynienia
    z funkcjonującym podatnikiem, na którym ciąży konkretny obowiązek podatkowy.
    Przy takim rozumieniu rozważanej kwestii Spółka nie jest zobowiązana do naliczenia
    odsetek za zwłokę za okres od daty faktycznego rozpoczęcia prac montażowych do dnia
    zapłaty podatku w ww. terminie. Natomiast, zaliczki za kolejne miesiące, Spółka jest
    zobowiązana obliczać i wpłacać zgodnie z generalną zasadą, tj. w terminie do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy zaliczka, z kolei zaliczka za ostatni
    miesiąc powinna być uiszczona w wysokości zaliczki za miesiąc poprzedni do 20 dnia
    ostatniego miesiąca roku podatkowego.
    (...) Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, iż w rozważanym stanie faktycznym pierwsza
    zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych z tytułu dochodu osiągniętego przez
    Spółkę poprzez położony na terytorium Polski zakład powinna zostać uregulowana w
    terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał ograniczony
    obowiązek podatkowy dla Spółki, tj. do dnia 20 sierpnia 2011 r. oraz powinna ona
    uwzględniać dochody osiągnięte przez Spółkę od dnia rozpoczęcia prac montażowych na
    terytorium Polski do dnia powstania zakładu (tj. cały okres 12 miesięcy) w wysokości jaka
    może zostać przypisana zakładowi zgodnie z normą art. 7 UPO.”
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22
        czerwca 2010 r., nr IPPB5/423-163/10-4/AJ, w której organ podatkowy zgodził się ze
        stanowiskiem wnioskodawcy, cyt.:
    „Postanowienia umów bilateralnych o unikaniu podwójnego opodatkowania ograniczają
    zakres opodatkowania dochodów z działalności budowlanej lub montażowej wykonywanej
    na terytorium kraju położenia budowy. Zgodnie z art. 5 ust. 3 umowy z Niemcami plac
    budowy, prace budowlane lab instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy jeżeli trwają dłużej
    niż dwanaście miesięcy. Upływ 12- miesięcznego okres prowadzenia budowy (montażu),
    określonego w art. 5 ust. 3 umowy z Niemcami decyduje o ustanowieniu zakładu. Nawet
    jeżeli w kontrakcie budowlanym przewidziano dłuższy okres prac, to zakład nie powstaje
    już w momencie rozpoczęcia budowy (montażu), ale zawsze w dacie przekroczenia 12-
    miesięcznego okresu prowadzenia robót.
    (...) Upływ okresu określonego w umowie bilateralnej, prowadzący do powstania zakładu,
    powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla przedsiębiorcy drugiego państwa i
    decyduje tym samym o obciążeniach podatkowych. Przed dniem powstania zakładu
    przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność budowlaną w Polsce nie podlega

    opodatkowaniu, a w konsekwencji nie musi składać żadnych deklaracji i zeznań
    podatkowych.
    W związku z powyższym dochody osiągnięte od dnia rozpoczęcia prowadzenia robót
    budowlanych lub montażowych związane z działalnością zakładu należy rozliczyć po
    upływie okresu 12 miesięcy. Dopiero po upływie tego okresu począwszy od miesiąca
    powstania obowiązku podatkowego (wraz z ustanowieniem zakładu) należy dokonać
    rozliczenia zakładu i wpłacić podatek na konto właściwego urzędu w terminie rozliczenia
    zaliczki za ten okres tj. do dnia 20 miesiąca następującego po powstaniu obowiązku
    podatkowego. Nie nalicza się żadnych odsetek za zwłokę za okres od daty faktycznego
    rozpoczęcia budowy do dnia zapłaty podatku w ww. terminie. ”
    W świetle powyższego, pierwsza zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych w
    związku z powstaniem w Polsce zakładu zagranicznego Wnioskodawcy w rozumieniu art.
    4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL wynikającego z realizacji Projektu 2
    powinna być skalkulowana za listopad 2025 r. w taki sposób, że obejmie ona wszystkie
    przychody i koszty alokowane do tego zagranicznego zakładu Wnioskodawcy w okresie od
    11 listopada 2024 r. do 30 listopada 2025 r.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać za
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 odnośnie
    ustalenia czy realizacja Usług przez Wnioskodawcę w ramach Umowy 2 spowoduje dla
    Wnioskodawcy powstanie w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 287 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) m. in. z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład.
    Jak wynika z ww. ustawy, uzyskiwanie dochodów w Polsce za pośrednictwem zakładu
    zagranicznego przedsiębiorcy prowadzi do powstania źródła przychodów w Polsce, które
    powinny być opodatkowane w Polsce.
    Zgodnie z definicją zagranicznego zakładu zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT pojęcie to
    oznacza:

    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium
      innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę,
      warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
    - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy właściwa umowa o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.
    Siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Holandii, dlatego też analiza czy Spółka
    posiada zakład w Polsce powinna zostać przeprowadzona na gruncie postanowień
    Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską
    a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z
    2003 r. nr 216 poz. 2120; dalej: „UPO PL-NL”) oraz podpisanego w Warszawie dnia 29
    października 2020 r. Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów
    o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., który
    wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 i 4 UPO PL-NL:
      1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko
      w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w
      drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w ten sposób, zyski które
      można przypisać temu zakładowi zgodnie z postanowieniami ustępu 2, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
      4. Jeżeli zyski obejmują kategorie dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w
      innych artykułach niniejszej konwencji, postanowienia tych innych artykułów nie
      będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.
    W myśl art. 5 ust. 1 UPO PL-NL:
      W rozumieniu niniejszej konwencji, określenie "zakład" oznacza stałą placówkę,
      przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
      przedsiębiorstwa
    Z art. 5 ust. 2 UPO PL-NL wynika, że:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat i

      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Natomiast, zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-NL:
      Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy
      trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.
    Jednocześnie na mocy art. 5 ust. 4 UPO PL-NL:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu uważa się, że
      określenie "zakład" nie obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia
      którejkolwiek z form działalności, o jakich mowa w literach a) do e)
      pod warunkiem, że ta działalność, lub w przypadku, o którym mowa w literze f),
      całkowita działalność stałej placówki, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Dokonując interpretacji postanowień UPO PL-NL należy zwrócić uwagę na tekst
    Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej.
    Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie
    OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe
    podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem
    postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej
    Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
    W komentarzu do art. 5 ust. 3 Modelowej Konwencji OECD stwierdzono, że określenie plac
    budowy, budowa lub prace instalacyjne i montażowe obejmuje nie tylko budowę
    budynków, lecz również budowę dróg, mostów lub kanałów, renowację (obejmująca
    ważne prace budowlane, a nie tylko prace związane z utrzymaniem i dekoracją) takich
    budynków, dróg, mostów lub kanałów, układanie rurociągów i prowadzenie prac
    ziemnych. Również określenie prace montażowe nie ogranicza się do prac instalacyjnych
    związanych z placem budowy: obejmuje ono również instalowanie nowych urządzeń w
    wybudowanych już budynkach oraz poza nimi. Zgodnie z Komentarzem prace instalacyjne
    rozumiane jako składanie (montaż) wcześniej przygotowanych elementów produkcyjnych
    lub rusztowań w jedną całość są objęte zakresem art. 5 ust. 3 MK OECD.
    Zasadnym jest przyjęcie, że zakres użytego pojęcia "budowa albo montażu" rozciąga się
    na różnego rodzaju prace budowlano-montażowe, wykonywane w państwie źródła w
    określonym miejscu i przez określony czas. Pojęcie "budowa albo montaż" jako szczególna
    forma działalności uznawanej za "zakład" oznacza zatem działalność o charakterze
    usługowym, polegająca na wykonywaniu czynności budowlano-montażowych, a zatem
    zyski wyłącznie z takich usług mogą być przypisane przedsiębiorstwu zagranicznemu jako

    uzyskane przez prowadzony w drugim państwie zakład wykonujący budowę albo montaż
    przez okres przekraczający określony Umową czas.
    Z komentarza OECD w wersji przed zmianami dokonanymi w 2003 r. wynika że "prace
    budowlane" obejmują planowanie i nadzór, gdy wykonywane są przez przedsiębiorcę
    prowadzącego budowę. Natomiast czynności polegające wyłącznie na planowaniu i
    nadzorze, wykonywane przez zewnętrznego zleceniodawcę, mogą być uznane za zakład
    dopiero po spełnieniu przesłanek zawartych w ustępie art. 5 ust. 1 umowy, w
    szczególności kryterium stałości placówki.
    Natomiast z komentarza OECD w wersji z 2003 r. wynika, że zakres pojęcia "prace
    budowlane lub instalacyjne" wchodzi również planowanie oraz nadzór budowlany.
    Umowa powinna być zasadniczo interpretowana w duchu zmienionego komentarza OECD
    (zob. komentarz do art. 5 ust. 3 nr brzeg. 17 oraz M. Jamroży i A. Cloer w opracowaniu
    "Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami" (s. 66 i nast., Warszawa
    2007).
    W zakres pojęcia "prace budowlane lub instalacyjne" wchodzi zatem również planowanie
    oraz nadzór budowlany. Planowanie lub nadzór na placu budowy powinny podlegać
    regule wyrażonej w art. 5 ust. 3 UPO PL-NL.
    Postanowienia UPO PL-NL przewidują, że plac budowy, prace budowlane bądź
    instalacyjne mogą stanowić zakład w rozumieniu art. 5. Powstanie zakładu w przypadku
    placu budowy jest jednak ograniczone czynnikiem czasowym. Zgodnie bowiem z UPO PL-
    NL, wskazane powyżej działania budowlane będą stanowić zakład jedynie wówczas, gdy
    obiekty te istnieją dłużej niż dwanaście miesięcy. Obiekt budowlany, który nie spełnia
    powyższego warunku czasowego, nie stanowi sam w sobie zakładu, nawet, jeżeli w jego
    ramach istnieje stała placówka związana z działalnością budowlaną.
    M. J. Jaworski wskazuje, że ocena czy budowa lub montaż stanowi zakład podatkowy,
    następować powinna jedynie w odniesieniu do trwania poszczególnej budowy lub
    montażu (zob. M. J. Jaworski, Kwalifikacja placu budowy oraz prac budowlanych i
    instalacyjnych jako zakładu na gruncie polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, Monitor Podatkowy Nr 3/2010, s. 18).
    Wspólnym mianownikiem dla wszystkich wskazówek dotyczących obliczenia ww. terminu
    jest położenie nacisku na aspekty gospodarcze, a nie stricte formalne związanie z
    prowadzeniem działalności gospodarczej za pośrednictwem stałego zakładu w formie
    placu budowy lub montażu. Przyczyną takiego podejścia jest przede wszystkim walka z
    nadużyciami podatników prowadzącymi do niespełnienia się kryterium terminu, od
    którego zależy powstanie stałego zakładu w formie placu budowy lub montażu, na
    przykład poprzez dzielenie kontraktów budowlanych na kilka części, z których każda
    odnosi się do okresu krótszego niż ten konstytuujący stały zakład budowlany lub
    montażowy (zob. punkt 18 Komentarza OECD do art. 5 ust. 3).
    Dla powstania stałego zakładu w postaci placu budowy lub montażu istotne jest to, aby
    był on zlokalizowany w konkretnym punkcie albo przynajmniej obejmował odpowiednio
    zwarty i niewielki teren, na którym realizowane są czynności budowlane i montażowe
    pozostające w związku gospodarczym (zob. W. Morawski, Komentarz do artykułu 5, (w:) B.
    Brzeziński (red. Model Konwencji OECD Komentarz, Warszawa 2010, s. 326).
    Plac budowy istnieje od dnia, w którym przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność,
    obejmuje wszelkie prace przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być
    wzniesiona budowla.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2024
    r. poz. 725, z późn. zm.), rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac
    przygotowawczych na terenie budowy.
    Zatem aby rozpocząć liczenie długości trwania prac budowlanych muszą być rozpoczęte
    jakikolwiek prace dotyczące danej inwestycji nawet jeśli nie są to czynności budowlane

    sensu stricto (np. planowanie, ogrodzenie terenu, porządkowanie terenu). Czynności te
    nie muszą być wykonywane faktycznie na placu budowy, wystarczy, że dotyczą danej
    inwestycji i mają miejsce w kraju jej realizacji. Czas ich prowadzenia będzie wliczany od
    czasu istnienia placu budowy. Zdaniem W. Morawskiego, pojawienie się pierwszych
    pracowników na budowie z pewnością oznacza rozpoczęcie liczenia terminu 12 miesięcy
    (zob. W. Morawski, Komentarz do artykułu 5, (w:) B. Brzeziński (red.), Model Konwencji
    OECD Komentarz, Warszawa 2010, s. 342).
    Zakończenie biegu dwunastomiesięcznego okresu prowadzenia budowy, prac
    montażowych lub instalacyjnych następuje wraz z całkowitym ukończeniem prac
    budowlanych, montażowych lub instalacyjnych. Ukończenie przedmiotowych prac
    następuje wraz z formalnym przyjęciem prac przez zamawiającego. Jako moment
    zakończenia można więc przyjąć zasadniczo dzień podpisania protokołu ostatecznego
    odbioru robót budowlanych, montażowych lub instalacyjnych.
    Nie można uważać, że plac budowy przestaje istnieć, jeżeli prace są przerwane czasowo.
    Sezonowe lub inne czasowe przerwy powinny wchodzić w okres liczony jako trwanie placu
    budowy (prac budowlano-montażowych). Sezonowe przerwy mogą być spowodowane złą
    pogodą. Czasowe przerwy mogą być spowodowane np. brakiem materiałów, brakiem siły
    roboczej lub innymi przyczynami wynikającymi z charakteru prowadzonych prac. Zgodnie
    z Komentarzem OECD przerwy w realizacji projektu budowlanego nie mają wpływu na
    przerwanie prac budowlanych. Może jednak dojść do sytuacji, w której dłuższe przerwy w
    pracach budowlanych mogą doprowadzić do zawieszenia czasu budowy. Czas przerwy w
    realizacji danego projektu budowlanego będzie jednak wliczony do okresu 12 miesięcy,
    jeżeli podjęte po przerwie prace budowlane będą funkcjonalnie związane z tym, które
    zostały przerwane. Według W. Morawskiego, z treści Komentarza MK OECD wynikałoby, że
    nie ma znaczenia przyczyna przerwy, każda przerwa wliczana jest do terminu 12 miesięcy
    (zob. W. Morawski, Komentarz do artykułu 5, (w:) B. Brzeziński (red.), Model Konwencji
    OECD Komentarz, Warszawa 2010, s. 344).
    Prace budowlane lub montażowe stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli obiekty te istnieją
    dłużej niż dwanaście miesięcy (należy zaznaczyć, że powyższe kryterium odnosi się
    również do podwykonawcy w zakresie wykonywanych przez niego prac). Prace
    wykonywane na placu budowy przez podwykonawców wlicza się do okresu prowadzenia
    budowy przez generalnego wykonawcę (czas spędzony na budowie przez podwykonawcę
    powinien być traktowany jako czas zużytkowany przez wykonawcę generalnego).
    Wspomniane powyżej kryterium czasowe, którego spełnienie sprawia, że plac budowy
    oraz prace budowlane mogą konstytuować zakład ma zastosowanie oddzielenie do
    każdego placu budowy bądź projektu budowlano-montażowego.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że zawarli Państwo z podmiotami
    trzecimi umowy dostawy generatorów pary do elektrowni. Poza dostawą sprzętu świadczą
    Państwo dodatkowo usługi nadzoru nad instalacją i montażem dostarczonego sprzętu.
    Świadczą Państwo usługi nadzoru nad montażem i nadzoru nad uruchomieniem
    generatorów pary (tj. usługi inżynieryjne i serwisowe) w charakterze doradczym. Państwa
    Doradcy do spraw technicznych (Doradcy Techniczni) są osobami wyznaczonymi do
    świadczenia takich usług. Doradcy Techniczni wykonują swoją pracę na miejscu lokalizacji
    projektu. Doradca Techniczny, który jest delegowany na miejsce projektu, zawsze
    wykonuje tylko jedną z dwóch usług, nigdy nie wykonuje obu naraz tzn. wykonuje albo
    usługi związane z montażem albo usługi związane z uruchomieniem sprzętu. Planowany
    początek realizacji nadzoru nad montażem to 12 listopada 2024 r., a planowany czas
    trwania usług nadzoru nad montażem to 60 tygodni. Natomiast planowany początek
    realizacji uruchomienia i/lub próby eksploatacyjnej to 1 maja 2026 r. - planowany czas
    trwania usług uruchomienia i/lub próby eksploatacyjnej to 30 tygodni. Realizacja usług w
    ramach Projektu będzie trwała łącznie dłużej niż 12 miesięcy. Doradca Techniczny
    odpowiedzialny za nadzór nad montażem przyjechał na miejsce realizacji Projektu 11
    listopada 2024 r. Prace na miejscu realizacji Projektu rozpoczął 12 listopada 2024 r. W

    Polsce w związku z realizacją Projektu przed 11 listopada 2024 r. nie były wykonywane
    żadne prace przygotowawcze ani przez Państwa ani przez zatrudnionych przez Państwa
    podwykonawców.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia w jakim momencie
    powstanie w Polsce zakład zagraniczny Państwa Spółki w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy
    o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL.
    Odnosząc wyżej powołane przepisy prawa podatkowego do opisu stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego wskazać należy, że plac budowy istnieje od dnia, w którym
    przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność, co obejmuje wszelkie prace
    przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być realizowana inwestycja
    budowlana.
    Należy podkreślić, że zgodnie z art. 5 ust. 3 umowy polsko - holenderskiej plac budowy lub
    prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają dłużej niż 12
    miesięcy. Przekroczenie terminu określonego w umowie oznacza, że zakład istniał od
    samego początku (tj. od dnia rozpoczęcia budowy), a nie od momentu przekroczenia 12
    miesięcy.
    Zgodnie z postanowieniami wspomnianego wcześniej art. 7 ust. 1 UPO PL-NL, jeżeli
    działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorcę z jednego państwa na
    terytorium drugiego państwa kreuje zakład, drugie państwo ma prawo do opodatkowania
    zysków, jakie zostały osiągnięte za pośrednictwem zakładu.
    Przekroczenie 12-miesięcznego okresu powoduje powstanie zakładu i rodzi w rezultacie
    ograniczony obowiązek podatkowy dla przedsiębiorstwa w państwie źródła, rozciągający
    się na dochody osiągnięte od dnia rozpoczęcia prowadzenia prac budowlanych,
    instalacyjnych. Objęcie opodatkowaniem w państwie źródła dochodów osiągniętych przed
    formalnym powstaniem zakładu jest uzasadnione ich związkiem funkcjonalnym z
    działalnością budowlaną (instalacyjną, montażową) prowadzoną na jego terytorium, która
    stanowi integralne źródło przychodów.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić,
    że przekroczenie przez Państwa terminu określonego w art. 5 ust. 3 UPO PL-NL oznacza,
    że zakład istnieje od samego początku (tj. od dnia przyjazdu na miejsce realizacji Projektu
    Doradcy Technicznego odpowiedzialnego za nadzór nad montażem, tj. od 11 listopada
    2024 r.), a nie od momentu przekroczenia 12 miesięcy od momentu rozpoczęcia prac.
    Zrodzi to w rezultacie ograniczony obowiązek podatkowy dla przedsiębiorstwa w państwie
    źródła, rozciągający się na dochody osiągnięte od dnia rozpoczęcia świadczenia ww. usług
    na terenie Polski.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za nieprawidłowe.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    Stosownie do art. 25 ust. 1a ustawy o CIT:
      Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
      każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
      miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego
      miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni
      miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty
      podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej
      w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom
      skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego
      (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku
      następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Państwa wątpliwości wiążą się z ustaleniem kiedy powstanie obowiązek wpłacania przez
    Państwa pierwszej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych oraz jaki powinna
    być ona kalkulowana.
    Zdaniem Spółki, pierwsza zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych w związku z
    powstaniem w Polsce zakładu zagranicznego Państwa Spółki w rozumieniu art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL wynikającego z realizacji Projektu powinna być
    skalkulowana za listopad 2025 r. w taki sposób, że obejmie ona wszystkie przychody i
    koszty alokowane do tego zagranicznego zakładu w okresie od 11 listopada 2024 r. do 30
    listopada 2025 r.
    Z powyższym nie można się zgodzić. Argumenty Spółki pozostają w sprzeczności z treścią
    regulacji zawartych w ustawie o CIT.
    Zauważyć należy, że na podstawie art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111):
      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    W myśl art. 5 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa,
      powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w
      przepisach prawa podatkowego.
    Podnieść należy, iż obowiązek podatkowy jest nieskonkretyzowaną powinnością
    podatkową, która może wynikać wyłącznie z ustawy podatkowej. W świetle analizowanej
    definicji obowiązku podatkowego w aktach prawnych regulujących konstrukcję
    poszczególnych podatków, nie zaś w ordynacji podatkowej, wskazane są regulacje, które
    określają, na kim i kiedy obowiązek podatkowy będzie ciążył. Jego istnienie jest niezbędne
    do powstania zobowiązania podatkowego, czyli obowiązku uiszczenia skonkretyzowanego
    już świadczenia określanego mianem podatku. Fakt, że dany podmiot będzie obciążony
    obowiązkiem podatkowym, nie oznacza, że ciąży na nim obowiązek zapłaty podatku, gdyż
    ten wynika dopiero z zobowiązania podatkowego. Wskazuje się, że obowiązek podatkowy
    można określić jako pewną sytuację społeczną podmiotu, której elementy zostały
    ukształtowane prawnie ze względu na konkretne zdarzenie faktyczne, a także że w
    przypadku obowiązku podatkowego mamy do czynienia z sytuacją, która w teorii prawa
    jest zaliczana do sytuacji prawnych potencjalnych, w których znajdują się podmioty prawa,
    wobec których nie skonkretyzowano jeszcze ich praw lub obowiązków określonych w
    przepisach prawa materialnego, ale wobec których owa konkretyzacja może lub powinna
    nastąpić ze względu na ich sytuację faktyczną. Obowiązek podatkowy jest instytucją
    obiektywną w tym znaczeniu, że o jego powstaniu nie decyduje wola podmiotów nim
    objętych (podatników). (...) Z powstaniem obowiązku podatkowego mogą wiązać się dla
    podatnika określone konsekwencje praktyczne. Podmiot ten może być w takim przypadku

    zobowiązany do składania deklaracji podatkowych, uiszczania zaliczek na podatek czy
    prowadzenia ksiąg podatkowych (por. Etel Leonard (red.), Ordynacja podatkowa.
    Komentarz aktualizowany. Opublikowano: LEX/el. 2020).
    Zgodnie z art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
    1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego
      zobowiązania;
    2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
    W powyższym przepisie zostały określone dwa sposoby powstawania zobowiązań
    podatkowych. Pierwszy z nich sprowadza się do zaistnienia określonego w ustawie
    regulującej konstrukcję danego podatku zdarzenia, z którym ustawa ta łączy powstanie
    zobowiązania podatkowego. Zdarzeniem tym jest np. osiągnięcie dochodu, przychodu,
    dokonanie obrotu, nabycie majątku lub też dokonanie wydatku. Jest to więc stan
    faktyczny, który musi wystąpić, aby mogło powstać zobowiązanie. Zdarzenie prowadzące
    do powstania zobowiązania musi być precyzyjnie określone w ustawie, czego wymaga art.
    217 Konstytucji. Związanie powstania zobowiązania z chwilą zaistnienia określonego stanu
    faktycznego dokonuje się na mocy ustawy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek
    czynności dodatkowych przez strony stosunku prawnopodatkowego. Zobowiązania tego
    typu powstają niejako automatycznie, bez względu na wolę i zamiar podatnika. Jedyną
    przesłanką decydującą o ich powstaniu jest zaistnienie stanu faktycznego, z którym
    ustawodawca łączy powstanie zobowiązania. Dlatego też ten rodzaj zobowiązań określa
    się jako powstające z mocy prawa. Podatnik może nawet nie wiedzieć, co często ma
    miejsce w praktyce, że obciążające go zobowiązanie powstało i niezapłacone w terminie
    przeistoczyło się w zaległość podatkową. Cechą charakterystyczną tego typu zobowiązań,
    odróżniającą je od zobowiązań powstających poprzez doręczenie decyzji, jest brak
    działania organów podatkowych. Zobowiązanie powstaje na mocy ustawy i jeżeli zostanie
    prawidłowo obliczone i zapłacone przez podatnika, organ nie jest zobowiązany do
    podejmowania jakichkolwiek działań związanych z jego realizacją. Podatnik jest
    zobowiązany do samodzielnego obliczenia (z reguły w deklaracji) kwoty podatku, co
    określane jest mianem samoobliczenia (por. Etel Leonard (red.), Ordynacja podatkowa.
    Komentarz aktualizowany. Opublikowano: LEX/el. 2020).
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, ograniczony obowiązek podatkowy zakładu, w
    związku z prowadzonymi pracami budowlanymi/instalacyjnymi powstaje z upływem 12
    miesiąca prowadzenia tych prac. Jednak obowiązek uiszczenia podatku liczony jest od
    momentu rozpoczęcia prac budowlanych/instalacyjnych, a nie od momentu przekroczenia
    okresu 12 miesięcy.
    Zatem obowiązek uiszczenia podatku powinien być liczony od momentu rozpoczęcia prac,
    a nie od momentu przekroczenia okresu 12 miesięcy, tym samym w przypadku
    niepłacenia zaliczek od dnia rozpoczęcia prac, należy je uregulować wraz z odsetkami.
    Tym samym, gdy prace realizowane w Polsce trwają ponad 12 miesięcy, Spółka w tym
    przypadku zobowiązana jest do uregulowania zaliczek w terminach i według zasad
    wynikających z art. 25 ustawy o CIT, wraz z ewentualnymi odsetkami, w przypadku ich
    uregulowania dopiero po upływie 12 miesięcy prowadzenia prac.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do powyższego
    zagadnienia nie przewiduje szczególnych (odrębnych) zasad opłacana zaliczek przez
    nierezydentów uzyskujących dochody z zakładu usytuowanego na terytorium RP.
    Z kolei w odniesieniu do sposobu rozliczenia w zeznaniu rocznym dochodu z zakładu
    nierezydenta usytuowanego na terenie RP, należy mieć na uwadze treść art. 27 ustawy o
    CIT, z którego wynika, że zeznanie składa się odpowiednio za rok podatkowy w terminie
    do końca trzeciego miesiąca roku następnego.

    Zgodnie z art. 8 ustawy o CIT:
      Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba
      że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym
      dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników;
      wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy
      kalendarzowych.
    Nie znajduje zatem uzasadnienia zaproponowane przez Państwa stanowisko, według
    którego pierwsza zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych w związku z
    powstaniem w Polsce zakładu zagranicznego Państwa Spółki w rozumieniu art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 3 UPO PL-NL powinna być skalkulowana za listopad 2025 r. w
    taki sposób, że obejmie ona wszystkie przychody i koszty alokowane do tego
    zagranicznego zakładu w okresie od 11 listopada 2024 r. do 30 listopada 2025 r.
    Takie rozwiązanie wiązałoby się z koniecznością objęcia pierwszym zeznaniem dochodu z
    okresu przekraczającego rok podatkowy, co nie znajduje potwierdzenia w treści ustawy o
    CIT, tj. w szczególności ww. art. 8 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy
    przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Fakt, że organ upoważniony wydawał odmienne interpretacje na podstawie podobnych
    czy analogicznie sformułowanych wniosków jest niewątpliwie niepożądany z punktu
    widzenia zasady zaufania do organów, o której mowa w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.
    Niemniej jednak, trudno wymagać, aby tutejszy organ, stosując przepisy Ordynacji
    podatkowej, powielał błędne stanowisko, tym bardziej, gdy uznał okoliczność istnienia
    przeszkód dla wydania tożsamej interpretacji na podstawie złożonego przez
    Wnioskodawcę wniosku. Odmienne zatem rozstrzygnięcia, dokonane nawet w

    analogicznych zagadnieniach, nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego
    rozstrzygnięcia sprawy Wnioskodawcy, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów
    prawa. Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 14e § 1 Ordynacji
    podatkowej przysługuje prawo zmiany z urzędu wydanej interpretacji, jeżeli stwierdzi jej
    nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
    Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1
    jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.