Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.384.2025.3.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków poniesionych na przygotowanie i wysyłkę paczek.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
marketing
reklama
reprezentacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Koszty
reprezentacji
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 28

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili
    go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 września 2025 r. (data wpływu 4
    września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W swojej działalności prowadzą Państwo sprzedaż towarów, kosmetyków i wyrobów
    medycznych oraz przeprowadzacie szkolenia z zakresu zabiegów kosmetycznych.
    Zamierzają Państwo przeprowadzić kampanię reklamową polegającą na przekazywaniu
    paczek z produktami o wartości do 700 zł brutto. Paczki z produktami mają być opatrzone
    logo firmy i przekazane do losowo wybranych osób fizycznych, które nie są Państwa
    klientami ani kontrahentami. Na zawartość paczki mają składać się pełnowartościowe
    towary handlowe i dodatkowo gadżety, takie jak np. klamra do włosów, pomadka itd.
    Celem jest promocja firmy, zwiększenie świadomości marki oraz pozyskiwanie przyszłych
    klientów.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego
    Grono uczestników będzie ograniczone. W kampanii reklamowej uczestniczyć będą osoby
    zarówno prowadzące jak i nieprowadzące działalności gospodarczej. Przyznawanie paczek
    będzie uregulowane w wewnętrznym dokumencie, powstanie regulamin przyznawania
    paczek. Doprecyzowując wniosek zostało ustalone, że paczki nie będą wysyłane wybranym
    losowo osobom. Osoby, którym będą wysyłane paczki będą wybierane na social mediach,
    np. (...). Dział marketingu będzie oceniał profil potencjalnej osoby pod kątem zasięgów,
    zainteresowań, sposobu prowadzenia konta. Jeśli uzna, że jest to osoba , która może być
    zainteresowana Państwa produktami wyśle zapytanie czy możecie Państwo wysłać paczkę
    PR-ową zawierającą Państwa produkty. Paczki będą wysyłane kurierem po otrzymaniu
    danych adresowych od osoby zainteresowanej. Osoby, które otrzymają paczki nie będą
    zobowiązane do spełnienia jakichkolwiek warunków. Tak jak zostało to opisane powyżej,
    konto na social mediach potencjalnej osoby powinno być dla Państwa interesujące.
    Osoby, które otrzymają paczki nie będą zobowiązane do wykonywania na Państwa rzecz
    jakichkolwiek czynności. Poniesione wydatki na paczki, o których mowa we wniosku
    zostaną sfinansowane ze środków obrotowych Spółki. Zasady uczestnictwa w kampanii
    reklamowej nie będą jednakowe dla wszystkich uczestników. Korzyść z tytułu otrzymania
    paczki będzie możliwa do przypisana indywidualnie każdej wybranej losowo osobie.
    Osoby obdarowane będą możliwe do zidentyfikowania z imienia i nazwiska.
    Pytania
    1. Czy wydatki poniesione na przygotowanie i wysyłkę paczek mogą być uznane za koszt
      uzyskania przychodów?
    2. Czy po stronie odbiorców paczek powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
      a Wnioskodawca ma obowiązek poboru PIT?
    3. Czy przekazanie paczek w ramach opisanej kampanii reklamowej stanowi dostawę
      towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych i stanowi
    rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 1. W zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych (pytanie nr 2) oraz podatku od towarów i usług (pytanie nr 3) zostaną wydane
    odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko
    Ad 1.
    Wydatki mają związek z działalnością gospodarczą i nie mają charakteru
    reprezentacyjnego. Ich celem jest osiągnięcie przychodów w przyszłości, co spełnia
    przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania
        przychodów.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy
    tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego
    przychodu. Kosztami będą więc zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
    nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.
    Nie ulega wątpliwości, że nie wszystkie koszty, które ponosi podatnik prowadzący
    działalność gospodarczą mogą stanowić koszty uzyskania przychodów (pomijając przy

    tym, co oczywiste, te, które ustawodawca wprost wyłączył z kosztów na podstawie art. 16
    ust. 1 u.p.d.o.p.).
    Wymogiem, który musi być bezwzględnie spełniony, nie jest, co wynika z literalnego
    brzmienia przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., związek kosztów z działalnością gospodarczą,
    tylko z uzyskaniem przychodów lub też z zachowaniem albo zabezpieczeniem jego źródła.
    Powyższe twierdzenie jest zgodne z utrwalonym poglądem judykatury (por. wyrok NSA z 2
    sierpnia 2012 roku, sygn. akt II FSK 41/11, uchwała NSA z dnia 24 stycznia 2011 r., sygn.
    akt II FPS 6/10 oraz uchwała z dnia 12 grudnia 2011 roku, sygn. akt II FPS 2/11).
    Należy również wskazać, że jeżeli wydatki nie zostały wyłączone z kosztów podatkowych
    na mocy art. 16 u.p.d.o.p., mogą co do zasady stanowić koszt uzyskania przychodu na
    gruncie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., jeśli zostanie wykazany ich związek z uzyskaniem
    przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.
    Przepis art. 16 ust. 1 ww. ustawy zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów
    uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do
    którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów
    uzyskania przychodów. Jednocześnie zauważyć należy, że samo wyliczenie kosztów,
    których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że
    wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 u.p.d.o.p., zostaną uznane
    za koszty uzyskania przychodów.
    Pomiędzy poniesionym kosztem a potencjalnym przychodem musi bowiem zaistnieć
    związek przyczynowo-skutkowy, albowiem musi być to wydatek poniesiony w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Niezwykle istotne jest przy tym, aby
    obiektywna ocena działań podatnika skutkowała możliwością uznania ich za racjonalne,
    podjęte przy zachowaniu zasad staranności, które to działania muszą cechować
    przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

    a. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury: „Warunkiem uznania danego wydatku za
    koszt uzyskania przychodu jest łączne spełnienie następujących warunków: faktycznego
    (rzeczywistego) poniesienia wydatku przez podatnika, istnienie związku z prowadzoną
    przez podatnika działalnością oraz poniesienie go w celu uzyskania przychodu, jego
    zwiększenia bądź zachowania źródła przychodu. Nie każdy zatem wydatek, nawet
    związany z prowadzoną działalnością gospodarczą jest kosztem podatkowym,
    zmniejszającym podstawę opodatkowania, ale tylko taki, który realizuje cel wskazany w
    art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go
    realizować bądź co na najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia” (por. wyrok
    NSA z 2 sierpnia 2012 roku, sygn. akt II FSK 41/11, uchwała NSA z 24 stycznia 2011 r., sygn.
    akt II FPS 6/10, oraz uchwała z 12 grudnia 2011 roku, sygn. akt II FPS 2/11). Poza tym: „przy
    ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w
    ustawie – wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego
    związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje,
    w których ów związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozwiązywać według
    zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku” (por.
    wyrok NSA z 9 września 2011 roku, sygn. akt II FSK 1118/10). Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    kosztu (por. wyrok NSA z 1 marca 2016 roku, sygn. akt II FSK 4009/13).
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w swojej działalności prowadzą Państwo sprzedaż
    towarów, kosmetyków i wyrobów medycznych oraz przeprowadzacie szkolenia z zakresu
    zabiegów kosmetycznych. Zamierzają Państwo przeprowadzić kampanię reklamową
    polegającą na przekazywaniu paczek z produktami o wartości do 700 zł brutto. Paczki z
    produktami mają być opatrzone logo firmy. Osoby uczestniczące w kampanii nie są
    Państwa klientami ani kontrahentami. Na zawartość paczki mają składać się
    pełnowartościowe towary handlowe i dodatkowo gadżety, takie jak np. klamra do włosów,
    pomadka itd. Celem kampanii jest promocja firmy, zwiększenie świadomości marki oraz
    pozyskiwanie przyszłych klientów. Grono uczestników będzie ograniczone. W kampanii
    reklamowej uczestniczyć będą osoby zarówno prowadzące jak i nieprowadzące

    działalności gospodarczej. Przyznawanie paczek będzie uregulowane w wewnętrznym
    dokumencie, powstanie regulamin przyznawania paczek. Paczki nie będą wysyłane
    wybranym losowo osobom. Osoby, którym będą wysyłane paczki będą wybierane na
    social mediach, np. (...). Dział marketingu będzie oceniał profil potencjalnej osoby pod
    kątem zasięgów, zainteresowań, sposobu prowadzenia konta. Jeśli uzna, że jest to osoba ,
    która może być zainteresowana Państwa produktami wyśle zapytanie, czy mogą Państwo
    wysłać paczkę PR-ową zawierającą Państwa produkty. Paczki będą wysyłane kurierem po
    otrzymaniu danych adresowych od osoby zainteresowanej. Osoby, które otrzymają paczki
    nie będą zobowiązane do spełnienia jakichkolwiek warunków. Osoby, które otrzymają
    paczki nie będą zobowiązane do wykonywania na Państwa rzecz jakichkolwiek czynności.
    Poniesione wydatki na paczki, o których mowa we wniosku zostaną sfinansowane ze
    środków obrotowych Spółki. Zasady uczestnictwa w kampanii reklamowej nie będą
    jednakowe dla wszystkich uczestników. Korzyść z tytułu otrzymania paczki będzie możliwa
    do przypisana indywidualnie każdej wybranej losowo osobie. Osoby obdarowane będą
    możliwe do zidentyfikowania z imienia i nazwiska.
    Państwa wątpliwości w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych dotyczą
    możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wysyłkę i
    przygotowanie paczek w ramach kampanii reklamowej.
    Przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu
    kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak
    największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu
    gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz
    przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego
    towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także
    poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w
    określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z
    daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich
    rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć
    należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej
    firmy (przedsiębiorcy).
    Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT, o którym mowa powyżej, ma charakter zamknięty. Należy wskazać, że wśród
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. –
    w pkt 28 tego przepisu – koszty reprezentacji.
    Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz
      napojów, w tym alkoholowych.
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera
    legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały
    wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z
    dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów
    reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego
    obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami
    (klientami).
    Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez
    pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest
    wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny.
    Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi
    gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że
    wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one
    kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny.

    Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek.
    Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że „reprezentacja” w
    rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT stanowi działanie w celu wykreowania oraz
    utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym
    znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących
    lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia
    oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub
    stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację
    to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku,
    uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie
    „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma
    żadnego znaczenia.
    Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” i „reklamy” (marketingu)
    wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do
    kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego,
    natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania
    wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się
    także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich
    nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot
    gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku
    (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności
    prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia
    kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności wręczania prezentów, itp.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że celem kampanii jest promocja firmy, zwiększenie
    świadomości marki oraz pozyskiwanie przyszłych klientów. W tym celu będą Państwo
    wysyłali do wybranych za pośrednictwem internetu osób paczki z produktami o wartości
    do 700 zł brutto. Jak wynika z Państwa wyjaśnień dział marketingu będzie oceniał profil
    potencjalnej osoby pod kątem zasięgów, zainteresowań, sposobu prowadzenia konta i j
    eśli uzna, że jest to osoba, która może być zainteresowana Państwa produktami − wyśle
    zapytanie, czy możecie Państwo wysłać paczkę PR-ową zawierającą Państwa produkty.
    Paczki będą wysyłane kurierem po otrzymaniu danych adresowych od osoby
    zainteresowanej.
    Dzięki opisanym działaniom będą Państwo informować o marce lub produkcie, budować
    relacje oraz zwiększać świadomości marki, a także uzyskiwać promocję Spółki w mediach
    społecznościowych. Powyższe działania wpisują się w działania o charakterze
    reprezentacyjnym, ponieważ będą skierowane do wybranej, określonej grupy twórców
    internetowych, np. blogerów lub influencerów w ramach działań PR-owych, w celu
    budowania i utrzymywania pozytywnych, wzajemnie korzystnych relacji między Spółką a
    tymi osobami w postaci przychylności, wsparcia i przewagi konkurencyjnej, co prowadzić
    może do długoterminowych korzyści dla Spółki. Za pośrednictwem skomponowanego w
    paczce zestawu produktów, materiałów promocyjnych i upominków wysyłanych do
    influencerów można zbudować pozytywny wizerunek marki, zwiększyć jej
    rozpoznawalność i wygenerować pozytywne recenzje. Jest to nowoczesne narzędzie
    marketingowe, które wyróżni firmę na tle konkurencji i pozwoli dotrzeć do szerszej grupy
    odbiorców, często poprzez spontaniczne materiały publikowane przez odbiorców paczki,
    którzy zostaną świadomie wybrani do kształtowania korzystnej opinii publicznej,
    budowania zaufania oraz rozpowszechniania wizerunku marki w ramach swojej
    aktywności w internecie.
    W tych okolicznościach stwierdzić należy, że wydatki poniesione przez Państwa na
    przygotowanie i wysyłkę paczek PR-owych w celu realizacji ww. działań będą miały
    charakter reprezentacyjny, przez co nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, który
    wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki na reprezentację.

    Podsumowując, ponoszone przez Państwa wydatki na wysyłkę i przygotowanie paczek w
    ramach kampanii reklamowej zakwalifikować należy jako wydatki na reprezentację
    wyłączone na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT z kosztów uzyskania
    przychodów. Z tego względu wydatki poniesione przez Państwa na przygotowanie i
    wysyłkę paczek nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie (pytanie nr 1) należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.