Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.91.2018.1.PW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-08
Teza: Brak obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z wypłatą na rzecz podmiotów zagranicznych wynagrodzenia z tytułu nabycia licencji do oprogramowania komputerowego oraz baz danych.
Słowa kluczowe: dane; licencja; obowiązek-obowiązek płatnika; oprogramowanie; płatnik; wynagrodzenia; wypłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2018 r. (data wpływu 9 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z wypłatą na rzecz podmiotów zagranicznych wynagrodzenia z tytułu nabycia licencji do oprogramowania komputerowego oraz baz danych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z wypłatą na rzecz podmiotów zagranicznych wynagrodzenia z tytułu nabycia licencji do oprogramowania komputerowego oraz baz danych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - dalej Uczelnia lub Wnioskodawca, nabywa na własne potrzeby, od podmiotów zagranicznych, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - dalej updop, oprogramowanie komputerowe. Zakres licencji umożliwia Uczelni korzystanie z oprogramowania jedynie na swój wewnętrzny użytek. Uczelnia nie ma prawa i możliwości modyfikowania tych programów, ich kopiowania, rozpowszechniania, nie sprzedaje praw autorskich do tych programów innym podmiotom.

Ponadto Uczelnia dokonuje zakupu na własne potrzeby, subskrypcji na dostęp do wersji elektronicznych baz danych umieszczonych na serwerach dostawcy zagranicznego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 updop. Subskrypcje są przyznawane za opłatą oraz mają charakter niewyłącznej i niezbywalnej licencji na dostęp i korzystanie z danych i produktów on-line. Licencje za dostęp i korzystanie z wersji elektronicznych baz danych są użytkowane wyłącznie na potrzeby własnej działalności Uczelni. Zgodnie z Umową subskrypcyjną Uczelni służy prawo pobrania drogą elektroniczną, wyłącznie na użytek własny, jakichkolwiek danych i/lub informacji. Dane są udostępnione wyłącznie na użytek Uczelni, bez prawa do ich publikacji lub udostępnienia osobom trzecim.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wynagrodzenie wypłacane przez Uczelnię tytułem nabycia, wskazanego we wniosku, oprogramowania komputerowego i dostępu do wersji elektronicznych baz danych, należy traktować jako przychód nierezydenta podlegający w Polsce opodatkowaniu podatkiem u źródła w oparciu o art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i czy Uczelnia jest zobowiązana do potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop - dalej „podatek u źródła”?

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane na rzecz zagranicznych podmiotów z tytułu korzystania przez Wnioskodawcę z oprogramowania oraz baz danych nie może być traktowane jako przychód, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2343, z późn. zm., dalej updop), w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce. Uczelnia nie jest zatem zobowiązana do potrącania tego podatku od wynagrodzenia wypłacanego dostawcy programu i dostawcy udostępniającemu dostęp do wersji elektronicznych baz danych.

Stosownie do art. 3 ust. 2 updop podatnicy, którzy nie mają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, tzw. „nierezydenci”, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium RP.

Zgodnie zaś z treścią art. 21 ust. 1 updop podatek dochodowy z tytułu uzyskanych przez nierezydentów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychodów:

*   z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

*   z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

*   z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\-ustala się w wysokości 20% przychodów;

*   z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

*   uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej

\-ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Wynagrodzenie wypłacane przez Uczelnię na rzecz podmiotów zagranicznych tytułem zakupu licencji na oprogramowanie i dostępu do wersji elektronicznych baz danych, nie kwalifikuje się do żadnej z ww. kategorii przychodów, w szczególności zaś nie kwalifikuje się do kategorii przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop. Na mocy tego przepisu opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlegają przychody z tytułu tzw. należności licencyjnych, czyli przychody z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, należności za udostępnienie tajemnicy, receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia przemysłowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know- how).

Przepis ten winien być jednak stosowany z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z brzmieniem Komentarza OECD do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (komentarz do art. 12 Konwencji Modelowej), jeżeli z umowy zawartej pomiędzy polskim a zagranicznym kontrahentem wynika, że nabywca oprogramowania komputerowego nabywa egzemplarz lub egzemplarze oprogramowania jedynie do własnego użytku, w takim przypadku nie następuje udzielenie prawa do korzystania z cudzych praw majątkowych. Ten sam wniosek należy odnieść też do subskrypcji na dostęp do wersji elektronicznych baz danych. W obu przypadkach bowiem występuje sytuacja, w której:

*   zakres uprawnień nabywcy do korzystania z egzemplarza oprogramowania komputerowego jest ograniczony jedynie do działań umożliwiających mu skorzystanie z legalnie zakupionego egzemplarza tego oprogramowania oraz

*   zakres uprawnień nabywcy do korzystania z bazy danych jest ograniczony jedynie do działań umożliwiających mu skorzystanie z zakupionej bazy wyłącznie na własny użytek.

Tym samym należność za użytkowanie oprogramowania lub bazy danych w takim zakresie nie jest należnością licencyjną w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Taka też sytuacja ma miejsce w przypadkach opisanych we wniosku - na podstawie zawartych umów dot. nabycia programów komputerowych i dostępu do baz danych Uczelnia nie nabywa prawa do kopiowania, powielania, modyfikowania, rozpowszechniania oprogramowania komputerowego lub udzielenia dalszej licencji na dostęp do bazy danych. Uczelnia nabywa prawo do korzystania z oprogramowania i bazy danych jedynie na własny użytek, nie może tych praw odsprzedawać czy udzielać dalszej licencji. Uczelnia jest końcowym użytkownikiem w odniesieniu do praw nabytych zarówno do oprogramowania jak i baz danych.

Zatem płatności dokonywane przez Uczelnię na rzecz zagranicznych kontrahentów z tytułu nabycia licencji do programu komputerowego, jak i dostępu do baz danych nie są kwalifikowane jako należności licencyjne w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania ani też nie są objęte dyspozycją art. 21 updop. Zdaniem Uczelni nie będzie ona zobowiązana do potrącania od tych płatności zryczałtowanego podatku dochodowego. Stanowisko zgodne z zaprezentowanym w niniejszym wniosku, prezentują też organy podatkowe. Dla przykładu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 19.11.2015 r. sygn. ILPB4/4510-1-419/15-2/ŁM wskazał, że: „(\`(...)\`) prawo do korzystania z oprogramowania komputerowego, zgodnego z prawem autorskim, przekazywane może być na wiele sposobów, z których każdy odmiennie określa kwestie natury praw, jakie odbiorca nabywa w ramach konkretnych uzgodnień dotyczących programu. Zaliczenie należności, wypłacanych przez Wnioskodawcę, do odpowiedniej kategorii przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz umowy polsko-niemieckiej zależy od istoty praw, jakie Wnioskodawca nabywa w ramach umowy przewidującej prawo do korzystania z oprogramowania komputerowego.

Jak wskazano wyżej Wnioskodawca nabywa od firmy niemieckiej licencję do programu będącą licencją niewyłączną i nieprzekazywalną. Spółka jako użytkownik nie posiada prawa własności, czyli prawa do udzielania licencji.

Zatem płatności dokonywane przez Wnioskodawcę na rzecz firmy z siedzibą w Niemczech nie są objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca nie ma więc obowiązku potrącenia od nich podatku u źródła.

W takiej sytuacji dochód podmiotu niemieckiego w postaci wynagrodzenia, jakie otrzymuje z tytułu sprzedaży licencji do programu komputerowego, należy kwalifikować jako „zyski przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 7 umowy polsko-niemieckiej.

Reasumując - Wnioskodawca nie jest zobowiązany do potrącenia i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu wypłacanego wynagrodzenia.”

Uczelnia zgadza się z powyższą tezą oraz wskazuje, że z uwagi na jednakowy zakres praw, określanych jako „end user” dla nabywanych przez nią programów komputerowych, jak i dostępu do baz danych, prawa te nie są kwalifikowane jako należności licencyjne tylko zyski przedsiębiorstwa, a zatem nie są objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 updop. To stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14-04-2016 r. sygn. ILPB4/4510-1-36/16-4/DS oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 09-06-2016 r. sygn. IPPB5/4510-546/16-2/AJ.

Wobec powyższego Uczelnia nie ma obowiązku potrącenia i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat na rzecz kontrahentów zagranicznych tytułem nabycia programów komputerowych i dostępu do baz danych opisanych zgodnie ze stanem faktycznym niniejszego wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisanym zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.