Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.852.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów
wydatków związanych z leasingiem oraz eksploatacją roweru
wykorzystywanego w działalności gospodarczej, niezależnie od
posiadania samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
leasing-leasing operacyjny
rower
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Opodatkowanie stron umowy leasingu.-Leasing
operacyjny.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4a-art. 23b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych
    (IT). Opodatkowany jest Pan na zasadach ogólnych.
    Planuje Pan zawarcie umowy leasingu operacyjnego na rower o wartości netto od 5 000
    do 12 000 zł. Rower będzie wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    Rower pozwoli Panu wygodnie przemieszczać się w aglomeracji miejskiej, docierać na
    miejsce spotkań z klientami, wizyt w urzędach i bankach, pozwoli zaoszczędzić koszty
    związane z eksploatacją samochodu oraz wydatki na parkowanie w centrum. Rower nie
    będzie wykorzystywany do celów prywatnych.
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    • Data rozpoczęcia działalności 1 lipca 2024 r.
    • Umowę leasingu operacyjnego na rower zamierza Pan zawrzeć do końca 2025 r.
    • Umowę leasingu operacyjnego planuje Pan zawrzeć jako osoba prowadząca działalność
      gospodarczą. Nowo leasingowany rower, ma służyć wyłącznie celom firmowym,
      ponieważ posiada Pan rower prywatny, który służy Panu do celów rekreacyjnych.
    • Umowa leasingu operacyjnego będzie spełniała wszystkie warunki określone w art. 23b
      ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    • Umowa zostanie zawarta na okres 48 miesięcy
    • Do kosztów uzyskania przychodu chce Pan zaliczyć wydatki związane z leasingiem
      roweru takie jak: raty leasingowe, opłata wstępna w leasingu, koszty eksploatacyjne.
    • Pod pojęciem „eksploatacja roweru” (koszty eksploatacyjne) mieszczą się: wydatki na
      serwis, naprawy, części zamienne, a także akcesoria takie jak kask, oświetlenie,
      zapięcia i zabezpieczenia.

## Pytanie

Czy ma Pan prawo do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych
    z leasingiem oraz eksploatacją roweru wykorzystywanego w działalności gospodarczej,
    niezależnie od posiadania samochodu osobowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, wydatki związane z leasingiem oraz eksploatacją roweru mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów, o ile rower jest wykorzystywany wyłącznie w działalności
    gospodarczej. Rower, podobnie jak samochód, jest środkiem transportu, który może
    służyć realizacji celów biznesowych. Nie ma przepisów, które wykluczałyby możliwość
    korzystania z roweru w działalności gospodarczej równolegle z samochodem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę
      nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze

      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
    Z kolei pkt 2 tego artykułu stanowi, że:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu – rozumie się
      przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na
      który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej
      umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia
      umowy nie uległy zmianie.
    W świetle art. 23b ust. 1 ww. ustawy:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym
      okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym
      mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
      jeżeli:
        1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w
        pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
        normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
        podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
        niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
        przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
        2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
        3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
        a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
        takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Przepis art. 23b ust. 2 wskazanej ustawy określa, że:
      Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku
      dochodowym przysługujących na podstawie:
        1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
        2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
        3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
        (Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r., poz. 484 i 1178)
        – do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f#23h.
    Żeby dana umowa mogła zostać uznana za tzw. podatkową umowę leasingu, muszą
    zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    • przedmiotem umowy mogą być wyłącznie rzeczy i prawa stanowiące środki trwałe oraz
      wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty oraz prawo
      wieczystego użytkowania gruntów,
    • jedna ze stron umowy oddaje drugiej przedmiot umowy do odpłatnego używania albo
      używania i pobierania pożytków, za co druga ze stron jest zobowiązana zapłacić.

    Z powyższego wynika, że jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia wymienione uprzednio
    warunki, to ponoszone na jej podstawie opłaty stanowią przychód finansującego i
    odpowiednio koszt uzyskania przychodu korzystającego.
    Zatem, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia
    nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 cytowanej ustawy, to korzystający
    może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione wydatki związane z
    przedmiotem umowy leasingu.
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    wydatków związanych z leasingiem operacyjnym roweru oraz jego eksploatacją.
    W celu prawidłowego zaliczenia wydatków związanych z przedmiotem leasingu do
    kosztów uzyskania przychodów, oprócz spełnienia warunków umowy, należy mieć na
    uwadze generalną zasadę kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o
    której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z
      zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu wydatki,
      które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    • poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich
      źródła,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie został wymieniony w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Ustalenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie warunki
    przewidziane przez ustawodawcę dla uznania ich za koszty uzyskania przychodów,
    stanowi niezbędną przesłankę ich odliczenia od osiągniętych przychodów. W przypadku
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    bądź zabezpieczenie ich źródła. Związek przyczynowy między poniesionym wydatkiem a
    osiągnięciem przychodów lub zachowaniem bądź zabezpieczeniem ich źródła należy
    oceniać indywidualnie dla każdego wydatku. Z takiej oceny powinno wynikać, że wydatek
    ten obiektywnie może przyczynić się do uzyskania przychodów albo służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu ich źródła. Ustawodawca posługując się zwrotem „koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów”, akcentuje świadome, zamierzone i logiczne działanie
    podatnika ukierunkowane na osiągnięcie przychodów, a nie sam skutek będący
    następstwem tego działania. Wykładnia językowa pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” prowadzi do wniosku, że podatnik może zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów każdy wydatek, o ile wykaże, że został on poniesiony świadomie,
    pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz miał lub mógł mieć
    wpływ na osiągnięcie przychodów. Ocena takiego wydatku wymaga zatem ustalenia

    adekwatnego związku przyczynowego między poniesionym kosztem a możliwością
    uzyskania przychodu.
    Przy kwalifikowaniu wydatków do kosztów podatkowych należy uwzględnić zarówno ich
    przeznaczenie (celowość), jak i potencjalną możliwość przyczynienia się do osiągnięcia
    przychodów przez podatnika.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to wydatki, które mają na celu
    zapewnienie dalszego uzyskiwania przychodów z danego źródła oraz utrzymanie jego
    istnienia. Z kolei kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są wydatki
    poniesione na ochronę istniejącego źródła w sposób gwarantujący jego bezpieczne i
    niezakłócone funkcjonowanie. Ich istotą jest konieczność ich poniesienia, aby zapobiec
    utracie źródła przychodów w przyszłości.
    Jednocześnie podkreślam, że to na podatniku spoczywa obowiązek jednoznacznego
    wykazania związku przyczynowo#skutkowego między poniesionym wydatkiem a
    osiągnięciem, zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodów.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że od 1 lipca 2024 r. prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych (IT). Planuje Pan
    do końca 2025 r. zawrzeć umowę leasingu operacyjnego na rower o wartości netto od 5
    000 do 12 000 zł. Umowa leasingu będzie spełniała wszystkie warunki określone w art. 23b
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostanie zawarta na okres 48
    miesięcy. Rower będzie wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Rower nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych. Do
    kosztów uzyskania przychodu chce Pan zaliczyć wydatki związane z leasingiem roweru, tj.:
    raty leasingowe, opłata wstępna w leasingu, koszty eksploatacyjne. Natomiast do kosztów
    eksploatacyjnych zamierza Pan zaliczyć: wydatki na serwis, naprawy, części zamienne, a
    także akcesoria takie jak kask, oświetlenie, zapięcia i zabezpieczenia.
    Mając na uwadze opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że skoro
    zawarł Pan umowę leasingu, która spełnia warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, to opłaty ustalone w tej umowie, tj. raty
    leasingowe oraz opłata wstępna ponoszone przez Pana w podstawowym okresie umowy z
    tytułu używania roweru mogą stanowić koszty uzyskania przychodu. Ponadto ponoszone
    przez Pana wydatki związane z eksploatacją roweru może zaliczyć Pan do kosztów
    uzyskania przychodów. Bez znaczenia w tej sprawie pozostaje fakt, że posiada Pan
    samochód osobowy, który także wykorzystywany jest w Pana działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    • Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.