Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-170/08-4/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-11
Teza: Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. art. 16 pkt 1 ust. 57a, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do ZUS składek, w części finansowej przez zakład pracy. Czy w związku z tym w chwili uregulowania tych należności za lata ubiegłe mogą być one uznane za koszty uzyskania przychodów w roku ich uiszczenia.
Słowa kluczowe: pracodawca; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 06 marca 2008 r. (data wpływu 14 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony w dniu 29 kwietnia 2008 r. (data wpływu) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów niezapłaconych składek społecznych w części finansowanej przez płatnika składek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółdzielnia ma zaległości w opłaceniu składek ZUS, które zostaną uregulowane w roku bieżącym.

W piśmie z dnia 24 kwietnia 2008 r. (data wpływu 29 kwietnia 2008 r.) Wnioskodawca wskazał, iż zaległości w opłacaniu składek ZUS dotyczą następujących okresów:

*   rok 2005 – miesiące od lipca do grudnia,
*   rok 2006 – miesiące od stycznia do grudnia,
*   rok 2007 – miesiące od stycznia do grudnia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z faktem, iż zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. art. 16 pkt 1 ust. 57a nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do ZUS składek, w części finansowej przez zakład pracy, w chwili uregulowania tych należności za lata ubiegłe mogą być one uznane za koszty uzyskania przychodów w roku ich uiszczenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, odliczeniu podlegają składki faktycznie zapłacone w danym roku, niezależnie od tego, którego roku dotyczą. Jeżeli w danym roku podatkowym zostaną opłacone zaległe składki, to powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust.1 w/w ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 57a zostało nadane przez art. 1 pkt 7 lit. a) tiret piąte ustawy z dnia 18 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 254, poz. 2533) zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych z dniem 1 stycznia 2005 r. Stosownie do art.16 ust. 1 pkt 57a nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.

Należy wspomnieć, że w związku z wyłączeniem zawartym we wspomnianym pkt 40 omawiane regulacje nie mają zastosowania do składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw – od nagród i premii, wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W wyniku dokonanej z dniem 1 stycznia 2005 r. nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, płatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów finansowane przez siebie składki, jeżeli wpłacił je do ZUS. Oznacza to, że składki na ubezpieczenia społeczne pracowników finansowane przez pracodawcę ujmuje się w kosztach uzyskania przychodów w dacie ich faktycznej zapłaty.

Zatem, jeżeli Spółdzielnia wpłaci do ZUS w bieżącym roku składki na ubezpieczenia społeczne pracowników (w części finansowanej przez pracodawcę) dotyczące zaległości powstałych po dniu 01 stycznia 2005 r., to składki te, stanowić będą koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich faktycznej zapłaty.

Stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe, gdyż powyższe zaległości powstałe w opłacaniu składek dotyczą lat ubiegłych począwszy miesiąca lipca 2005 r. do grudnia 2007 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.