Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-240/12-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-30
Teza: Czy odpisy amortyzacyjne naliczane przez Spółkę od wartości początkowej środków trwałych wprowadzonych do ksiąg na podstawie aktu notarialnego wnoszącego aport, ustalonej na podstawie wyceny dokonanej przez GM, tj. od wartości brutto łącznie z nieodliczonym przez GM VAT naliczonym, mogą być w pełnej wysokości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; budżet-zakład budżetowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; spółki-wniesienie do spółki środka trwałego; udział-objęcie udziałów; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość rynkowa; wkład-wkłady niepieniężne; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2012 r. (data wpływu 03 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji podatkowej środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji podatkowej środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką użyteczności publicznej. Spółka prowadzi działalność w zakresie:

*   uzdatniania i dostarczania wody,
*   odprowadzania i oczyszczania ścieków sanitarnych,
*   odprowadzania i oczyszczania ścieków deszczowych.

Jedynym udziałowcem Spółki jest Gmina Miasto (GM), która posiada 100% udziałów w kapitale Spółki.

W grudniu 2011 r. GM aktem notarialnym wniosła do Spółki aport w postaci sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej, wybudowanych przez GM w latach 2009 - 2011. Sieci te nie stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani też zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a ust. 4 tej ustawy.

Poszczególne składniki wnoszonego aportu zostały wycenione w wartości brutto, tj. w wysokości ceny ich nabycia (wytworzenia) przez GM łącznie z nieodliczonym przez GM VAT naliczonym.

Kapitał zakładowy Spółki został podwyższony o pełną wartość aportu wynikającą z aktu notarialnego. Całość podwyższonej wartości nominalnej udziałów w kapitale zakładowym Spółki objęła GM.

GM potwierdziła wniesienie aportu fakturą VAT, w której wykazała wymienioną wyżej wartość brutto jako podstawę opodatkowania i stawkę VAT „zw” (zwolnione), tj. bez naliczenia VAT należnego.

Spółka otrzymany aport wprowadziła do ksiąg jako odrębne środki trwałe w wartości początkowej wynikającej z aktu notarialnego, tj. wartości ustalonej przez GM (brutto). Wartość ta jest podstawą naliczania odpisów amortyzacyjnych dla celów bilansowych, jak i podatkowych. Naliczanie odpisów rozpoczęto od miesiąca następnego po miesiącu wprowadzenia środków trwałych do ewidencji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odpisy amortyzacyjne naliczane przez Spółkę od wartości początkowej środków trwałych, wprowadzonych do ksiąg na podstawie aktu notarialnego wnoszącego aport, ustalonej na podstawie wyceny dokonanej przez GM, tj. od wartości brutto łącznie z nieodliczonym przez GM VAT naliczonym, mogą być w pełnej wysokości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość poszczególnych środków trwałych wniesionych do Spółki przez GM, jedynego wspólnika Spółki, zostały wycenione przez GM w Uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia 28.12.2011 r. i wyszczególnione w załączniku do uchwały. Wartości te zostały potwierdzone w Akcie Notarialnym z dn. X.X.2011 r. Podwyższenie kapitału zostało zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Wyceny poszczególnych środków trwałych GM dokonała w wysokości kosztów poniesionych na ich wytworzenie. Ponieważ GM nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, od dokonanych zakupów na wytworzenie przedmiotowych środków trwałych GM nie dokonała odliczenia VAT naliczonego. W związku z tym, nieodliczony VAT, został doliczony do kosztów wytworzenia środków trwałych.

Jest to zgodne z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że do ceny nabycia środka trwałego dolicza się VAT naliczony w przypadku, gdy zgodnie z przepisami nie stanowi on podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku.

Na powiększenie wartości środka trwałego o nieodliczony VAT wskazuje również art. 16 ust. 1 pkt 46) ustawy, zgodnie z którym nieodliczony VAT w zależności od tego, czego dotyczy może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów albo powiększyć wartość środka trwałego.

W związku z powyższym, należy uznać, że wycena wniesionych aportem środków trwałych dokonana przez GM jest wyceną prawidłową, zgodną z obowiązującymi przepisami, spełniającą wymogi art. 16g ust. 1 pkt 4) ustawy, a tym samym, naliczane odpisy amortyzacyjne od tych wartości mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż jedynym udziałowcem Spółki jest Gmina (GM), która posiada 100% udziałów w kapitale Spółki. W grudniu 2011 r. GM aktem notarialnym wniosła do Spółki aport w postaci sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej, wybudowanych przez GM w latach 2009 - 2011. Sieci te nie stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani też zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a ust 4 tej ustawy. Poszczególne składniki wnoszonego aportu zostały wycenione w wartości brutto, tj. w wysokości ceny ich nabycia (wytworzenia) przez GM łącznie z nieodliczonym przez GM VAT naliczonym. Kapitał zakładowy Spółki został podwyższony o pełną wartość aportu wynikającą z aktu notarialnego. GM potwierdziła wniesienie aportu fakturą VAT, w której wykazała wymienioną wyżej wartość brutto jako podstawę opodatkowania i stawkę VAT „zw” (zwolnione), tj. bez naliczenia VAT należnego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu”, zawarte we wskazanym przepisie, należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy, w szczególności przychodu, a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo – skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo, np. osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Z zastrzeżenia art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że są wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą. Katalog takich wydatków zawarty został w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Przepis ten w pkt 1 stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

– wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne służą do osiągania przychodów przez wiele lat, w związku z czym ustawodawca zdecydował, że wydatki z nimi związane powinny być również rozliczane w dłuższym okresie czasu. Dlatego też, kosztem uzyskania przychodów jest ich zużycie mierzone amortyzacją, czyli odpisami amortyzacyjnymi, dokonywanymi wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m tej ustawy, z uwzględnieniem art. 16 (art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W myśl art. 16a tej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Wartość początkowa wniesionych do Spółki środków trwałych powinna zostać ustalona na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się - w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej, a także udziału w spółdzielni - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Przepis powyższy normuje sytuację nabycia w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) majątku niestanowiącego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Z treści tego przepisu wynika, że ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych składników majątku nie może być wyższa od ich wartości rynkowej. Jednoczenie, tak ustalona wartość stanowi o wartości początkowej tychże składników dla potrzeb amortyzacji podatkowej.

Ponadto, należy wskazać, iż w myśl art. 16g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3 - 5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się odpowiednio art. 14.

Powyższe oznacza, że ustalając wartość początkową poszczególnych środków trwałych należy mieć na uwadze ich wartość rynkową.

Stosownie do art. 14 ust. 2 ww. ustawy, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Odnosząc powyższe unormowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, stwierdzić należy, iż wycena poszczególnych środków trwałych dokonana na dzień wniesienia wkładu na podstawie aktu notarialnego wnoszącego aport, ustalona na podstawie wyceny dokonanej przez GM, tj. od wartości brutto, nie wyższa od ich wartości rynkowej stanowić będzie ich wartość początkową. Od tak określonej wartości początkowej dokonywane odpisy amortyzacyjne stanowić będą w całości koszty uzyskania przychodów Spółki.

Reasumując, odpisy amortyzacyjne naliczane przez Spółkę od wartości początkowej środków trwałych wprowadzonych do ksiąg na podstawie aktu notarialnego wnoszącego aport, ustalonej na podstawie wyceny dokonanej przez GM, tj. od wartości brutto, nie wyższej jednak od ich wartości rynkowej mogą być w pełnej wysokości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Końcowo należy wskazać, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności dotyczy to sposobu wystawienia faktury VAT.

Ponadto, tut. Organ podatkowy informuje, że załączniki dołączone do wniosku, nie były przedmiotem oceny. Dlatego też nie podlegają interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.