Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-763/15/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-01
Teza: zwolnienie od podatku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budowlami
Słowa kluczowe: budowle; sprzedaż; użytkowanie (używanie); zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 września 2015 r. (data wpływu 19 października 2015 r.), uzupełnionym pismem z 14 stycznia 2016 r. (data wpływu 19 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budowlami –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budowlami. Wniosek został uzupełniony pismem z 14 stycznia 2016 r. (data wpływu 19 stycznia 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 4 stycznia 2016 r. znak: IBPP3/4512-763/15/KS.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Syndyk zamierza sprzedać nieruchomość wchodzącą w skład masy upadłości składającą się z prawa użytkowania działki gruntowej oraz budowli i budynków stanowiących odrębną własność. Na nieruchomości tej znajduje się boisko piłkarskie, trybuny, boisko do gry w siatkówkę plażową budynek hali gimnastycznej, budynek kasy, budynek ubikacji oraz budynek administracyjno-biurowy wraz z szatniami. Obiekt jest ogrodzony. Sprzedaż budynków i budowli na zasadzie art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i b ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona od tego podatku. Budynki i budowle są trwale związane z gruntem.

W piśmie z 14 stycznia 2016 r. będącym uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość mająca być przedmiotem sprzedaży składa się z jednej geodezyjnie wyodrębnionej działki, w związku z czym nie zachodzi konieczność dokonania uzupełniającej opłaty.

Wnioskodawca w odpowiedzi na pytanie czy jest zarejestrowany jako podatnik „VAT czynny” wskazał, że jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Na pytanie organu „Czy w momencie sprzedaży wszystkie działki będą działkami zabudowanymi (proszę o wskazanie tej informacji dla każdej geodezyjnie wyodrębnionej działki osobno)?” Wnioskodawca wskazał, że działka przeznaczona do sprzedaży zabudowana jest obiektami sportowymi, a to: boiskiem do piłki nożnej, bieżnią lekkoatletyczną, skocznią do skoku w dal, trybuną widowiskową oraz boiskiem do piłki plażowej wraz z ogrodzeniem i siecią wodociągową.

W odpowiedzi na pytanie organu „Jeżeli działki w momencie sprzedaży nie będą zabudowane, to jaka jest klasyfikacja przedmiotowego gruntu w momencie sprzedaży według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?” Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego grunty zakwalifikowane zostały jako AUS – tereny usług sportowych.

Na pytanie organu „Czy w momencie sprzedaży będą obowiązywały dla działek niezabudowanych decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i jeśli tak, to czy zgodnie z tymi decyzjami są to działki przeznaczone pod zabudowę?” Wnioskodawca wskazał, że w momencie sprzedaży nie będą obowiązywały decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na pytanie organu „Kiedy Wnioskodawca nabył prawo wieczystego użytkowania działek? Czy z tytułu nabycia prawa wieczystego użytkowania tych działek przysługiwało Wnioskodawcy (dokonującemu dostawy) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?” Wnioskodawca wskazał, że prawo użytkowania wieczystego oraz odrębna własność budowli znajdujących się na działce zostało przeniesione na Wnioskodawcę na podstawie umowy darowizny zawartej w 2012 r. Przedmiot umowy darowizny nie był objęty podatkiem VAT. Prawo użytkowania wieczystego ustanowione jest do 5 grudnia 2089 r.

Natomiast na pytanie organu „Proszę wskazać do jakich kategorii czynności Wnioskodawca (dokonujący dostawy) wykorzystywał ww. działki i ruchomości: opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakich), zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakich), niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakich)?” Wnioskodawca wskazał, że wykorzystywał działkę do czynności statutowych tj. organizowania zawodów sportowych i krzewienia kultury fizycznej.

Na pytanie organu „Czy Wnioskodawca (dokonujący dostawy) budował te obiekty, czy inny podmiot? Kiedy zakończono budowę tych obiektów?” Wnioskodawca wskazał, że nie budował obiektów znajdujących się na działce. Wnioskodawca nie ma informacji co do konkretnej daty powstania obiektów. Przypuszczalnie powstały one w 1970 r.

Natomiast na pytanie organu „Czy Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym budynków i budowli lub ich części (znajdujących się na ww. działkach), w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to czy były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów” Wnioskodawca wskazał, że „w okresie posiadania obiektów przez wnioskodawcę nie były ponoszone wydatki na ulepszenie obiektów.”

Na pytanie organu „W sytuacji gdy w stosunku do poszczególnych budynków, budowli wystąpiło już pierwsze zasiedlenie, proszę wskazać, czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą budynków czy budowli wraz z prawem użytkowania wieczystego do gruntów, o których mowa we wniosku, upłynie okres krótszy niż 2 lata?” Wnioskodawca wskazał: „Zdaniem Wnioskodawcy nie miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług.”

Natomiast na pytanie organu „Czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu (ewentualnie budowie) obiektów (budynków, budowli lub ich części) na ww. działkach” Wnioskodawca stwierdził, że nie przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży nieruchomości opisanej w poz. 67 ma zastosowanie art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, co oznacza, że z podstawy opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego wraz z budynkami i budowlami trwale związanymi z gruntem nie wyodrębnia się wartości gruntu (prawa użytkowania wieczystego), a w konsekwencji sprzedaż prawa użytkowania wieczystego jest zwolniona od podatku od towarów i usług tak jak budynki i budowle trwale z tym gruntem związanych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanej sytuacji ma zastosowanie art. 29 a ust. 8, a sprzedaż prawa użytkowania wieczystego wraz z budynkami i budowlami trwale związanymi z tym gruntem jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, iż w piśmie uzupełniającym wniosek (data wpływu 19 stycznia 2016 r.) Wnioskodawca doprecyzował przedstawione zdarzenie przyszłe. Ponieważ ww. pismo Wnioskodawcy było konsekwencją wezwania tut. organu z dnia 4 stycznia 2015 r. znak: IBPP3/4512-763/15/KS przyjęto, że opis zdarzenia przyszłego przedstawiony w tym właśnie piśmie jest ostateczny i w tej wersji został on przywołany powyżej. Podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się do tej właśnie wersji zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ww. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste i zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Zatem przedmiotem opodatkowania może być także zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zarówno grunt, jak i budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Wskazać ponadto należy, że istota dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, polega na „przeniesieniu prawa” do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania towarem. Przepis ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona uzyskuje de facto, możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się to z przeniesieniem własności w sensie cywilistycznym, wskazując na uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Znajduje to wyraz w formule „jak właściciel”, co implikuje możliwość uznania za dostawę towarów również owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą bez względu na to, czy w rzeczywistości w ślad za tym doszło do przeniesienia prawa własności. Należy więc rozróżnić pojęcie „rozporządzanie towarem jak właściciel” w ujęciu ustawowym i pojęcie własności w ujęciu cywilistycznym.

Zauważyć należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno jednak w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści ww. przepisu wynika, że dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest stwierdzenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności – może to być czynność zwolniona od podatku.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela (dokonującego dostawy) czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika więc, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b – zgodnie z zapisem art. 43 ust. 7a ustawy – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Podkreślenia wymaga, że dla rozstrzygnięcia, czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ważne jest, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Należy jednocześnie wskazać na brzmienie przepisu art. 29a ust. 8 ustawy, który stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wynika z niego, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych,
2.  budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach,
3.  budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową,

3a. obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, będący zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zamierza sprzedać nieruchomość wchodzącą w skład masy upadłości składającą się z prawa użytkowania działki gruntowej oraz budowli stanowiących odrębną własność. Działka przeznaczona do sprzedaży zabudowana jest obiektami sportowymi: boiskiem do piłki nożnej, bieżnią lekkoatletyczną, skocznią do skoku w dal, trybuną widowiskową oraz boiskiem do piłki plażowej wraz z ogrodzeniem i siecią wodociągową. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego grunty zakwalifikowane zostały jako AUS – tereny usług sportowych. Wnioskodawca wykorzystywał działkę do czynności statutowych tj. organizowania zawodów sportowych i krzewienia kultury fizycznej. Ponadto w momencie sprzedaży nie będą obowiązywały decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a prawo użytkowania wieczystego oraz odrębna własność budowli znajdujących się na działce zostało przeniesione na Wnioskodawcę na podstawie umowy darowizny zawartej w 2012 r. Przedmiot umowy darowizny nie był objęty podatkiem VAT. Wnioskodawca stwierdził również, że nie budował obiektów znajdujących się na działce oraz nie poniósł wydatków na ich ulepszenie. Zdaniem Wnioskodawcy nie miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawcy nie przysługiwało również prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy nabyciu obiektów na ww. działce.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zwolnienia od podatku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budowlami trwale związanymi z gruntem.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z powołanym wyżej art. 29a ust. 8 ustawy do dostawy gruntu oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem lub prawem wieczystego użytkowania gruntu. W konsekwencji, jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, to ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Zatem istotną kwestią wymagającą rozważenia jest czy dostawa budowli sportowych wraz z ogrodzeniem i siecią wodociągową wskazanych we wniosku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W świetle cytowanego już art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy od podatku zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim albo gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści wniosku wynika, że w stosunku do budowli, będących przedmiotem wniosku nie wystąpiło nigdy pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Nie doszło bowiem dotąd do wydania ww. obiektów po wybudowaniu lub po ich ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

W związku z powyższym, dopiero planowana dostawa (sprzedaż) przez Wnioskodawcę nieruchomości wchodzącej w skład masy upadłości będzie spełniała definicję pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w cyt. art. 2 pkt 14 ustawy, co w konsekwencji wiązać się będzie z brakiem możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Wskazać jednak należy, że przy dostawie ww. budowli, będących przedmiotem wniosku, zostaną spełnione przesłanki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, w myśl którego zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części jeżeli w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Przy nabyciu ww. obiektów Wnioskodawcy nie przysługiwało bowiem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a w czasie trwania prawa własności nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem sprzedaż budowli, na które składają się boisko do piłki nożnej, bieżnia lekkoatletyczna, skocznia do skoku w dal, trybuna widowiskowa oraz boisko do piłki plażowej wraz z ogrodzeniem i siecią wodociągową będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzystać będzie także dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione są ww. budowle.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym ma zastosowanie art. 29 a ust. 8, a sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budowlami trwale związanymi z tym gruntem jest zwolniona z podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy zaznaczyć, że w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany któregokolwiek elementu zdarzenia przyszłego udzielona interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.