Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-3.4010.12.2019.4.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-22
Teza: Powstanie przychodów oraz uznanie wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w związku z przekazaniem Panelistom Mierników.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód-powstanie przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2019 r. (data wpływu 14 stycznia 2019 r.) uzupełnione pismem z dnia 26 lutego 2019 r. (data nadania 27 lutego 2019 r., data wpływu 1 marca 2019 r.) na wezwanie z dnia 20 lutego 2019 r. nr 0114-KDIP2-3.4010.12.2019.3.SP (data nadania 20 lutego 2019 r., data doręczenia 22 lutego 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu oraz uznania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w związku z przekazaniem Panelistom Mierników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu oraz uznania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w związku z przekazaniem Panelistom Mierników.

Z uwagi na braki formalne wniosku, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Pismem z dnia 26 lutego 2019 r. będącym odpowiedzią na wezwanie organu podatkowego z dnia 20 lutego 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek. Podane poniżej: opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zadane pytania oraz własne stanowisko Spółki stanowią ostateczną (po uzupełnieniu) wersję wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka od lat prowadzi działalność w zakresie badań Internetu. Rozpoczęła także działania w sferze badania telewizji i radia. W tym celu wprowadziła pomiar treści telewizyjnych/radiowych, które znajdują się w zasięgu słuchu użytkownika. Aby zrealizować taki pomiar, w ramach prowadzonej działalności Spółka rozpoczęła projekt polegający na przekazaniu do używania określonym odbiorcom (dalej: Paneliści) specjalnie skonfigurowanych telefonów komórkowych (dalej: „Mierniki”) wraz z zainstalowanym oprogramowaniem. Spółka zawiera z Panelistami umowę w zakresie prowadzenia projektu badawczego. Jest to umowa nienazwana. Jej założenia są spójne z umową o współpracy. Z treści zawartej pomiędzy stronami umowy jednoznacznie wynika, że Mierniki są przekazywane przez Spółkę Panelistom w celu wykonania zawartej umowy, tj. przekazywania danych w interesie Spółki. Dobór osób do badania dokonywany jest na podstawie analizy statystycznej – tak, by odzwierciedlał jak najdokładniej strukturę społeczno–demograficzną populacji w Polsce. W zamian za udostępnienie sprzętu Panelista jest zobowiązany do korzystania z Mierników w ramach normalnej aktywności. Brak prowadzenia normalnej aktywności przez Panelistę (np. wyłączanie Miernika na dłuższe okresy) skutkuje rozwiązaniem umowy i koniecznością zwrotu Miernika do Spółki. W trakcie trwania umowy z Panelistą koszty łącza internetowego związane z transmisją danych, jak również zwykłe koszty związane z utrzymaniem Sprzętu mobilnego (koszty eksploatacji) ponoszone są przez Panelistów. Sposób korzystania z Miernika jest określony w umowie z Panelistą jako „w naturalny dla Ciebie sposób korzystaj z Internetu”. Umowa określa również szereg ograniczeń w korzystaniu z Miernika przez panelistę – koniecznych dla zapewnienia poprawności badania. Przykładowe ograniczenia to: niemożność przekazania Miernika innym osobom lub brak możliwości modyfikacji oprogramowania Miernika. Tak więc Mierniki mają być wykorzystywane w sposób odzwierciedlający zwyczajne korzystanie z telefonu, charakterystyczne dla konkretnego Panelisty. Umożliwia to Spółce modelowanie rzeczywistych zachowań wszystkich użytkowników smartfonów. Tylko naturalne korzystanie z Miernika umożliwia Spółce zebranie niezbędnych badań. Spółka monitoruje za pomocą specjalnego oprogramowania zainstalowanego na Mierniku aktywność Panelisty na Mierniku, tj. gromadzi dane o odwiedzanych stronach internetowych, dane o oglądanych reklamach, które zostały wyświetlone podczas używania Internetu, dane o używanych aplikacjach oraz o słuchalności telewizji i radia.

Mierniki te prowadzą również próbkowanie odgłosów otaczających Panelistę. Pozwala to na identyfikację programów telewizyjnych/radiowych oraz reklam, w zasięgu których znajduje się badany Panelista. Panelista wyraża zgodę na przekazanie ww. danych Spółce. Spółka w okresie trwania umowy jako jedyna jest uprawniona do rozporządzania Miernikami, w tym także do zdalnej aktualizacji oprogramowania mierzącego. W trakcie trwania umowy właścicielem lub dysponentem (w przypadku gdyby Spółka pozyskała Mierniki w drodze leasingu) Mierników pozostaje Spółka. Zgromadzone dane Spółka przetwarza dla celów stworzenia produktu biznesowego oferowanego do sprzedaży w ramach prowadzonej działalności. Dla działalności Spółki pozyskanie danych od Panelistów jest kluczowe. Biznesowo opłaca się Spółce użyczać Mierniki za uzyskiwane dane. W tym aspekcie Spółka dokonała już pierwszej sprzedaży jednego z produktów wzbogaconego o dane z Mierników i wynagrodzenie za te dane, to 10.000 zł miesięcznie w tym przypadku. Na podstawie umowy z Panelistami Spółka po upływie 24 miesięcy przeniesie nieodpłatnie Mierniki na rzecz Panelistów. Wartość Mierników zostanie ustalona wg ceny określonej w momencie przekazania tj. uwzględniającej m.in. zainstalowane na smartfonach oprogramowanie badawcze, ich zużycie, itd. Po zakończeniu umowy, oprócz przekazanego nieodpłatnie Miernika, Panelista nie otrzymuje żadnego innego świadczenia pieniężnego ani niepieniężnego w związku z zawartą umową.

Paneliści wg wiedzy Spółki są osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, niezarejestrowanymi dla celów VAT i tak też występują w umowach wobec Spółki.

W kilkunastu przypadkach doszło do utraty przez Panelistę Miernika w drodze (wg zgłoszenia) zagubienia lub kradzieży. W zakresie monitorowania aktywności Miernika i reagowania na jego utratę Spółka postępuje następująco: jeśli przez jeden miesiąc (30 dni) Miernik nie raportuje (czyli nie połączył się z siecią i nie przesłał danych) Spółka kontaktuje się poprzez sms z Panelistą. Wysyła się maksymalnie 3 sms (1 sms co 2 tyg.). Jeśli to nie spowoduje aktywności Miernika, wysyłane jest pismo za zwrotnym poświadczeniem odbioru z określonym terminem na podjęcie działań przez Panelistę (termin 14 dni). Po upływie tego terminu Spółka uznaje Miernik za utracony. Za utracone uznawane są również Mierniki, co do których Paneliści zgłosili zagubienie lub kradzież. W przypadku, gdy w trakcie trwania umowy dojdzie do utracenia (zgubienia lub kradzieży) Miernika, Panelista jest obciążany kosztami utraconego Miernika jeśli utracenie nastąpiło z winy umyślnej Panelisty. W pozostałych przypadkach Panelista nie jest obciążany kosztami utraconego miernika.

Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dokonujący dostawy Mierników na rzecz Spółki jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, u którego sprzedaż nie jest zwolniona podmiotowo od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Dostawa Mierników na rzecz Spółki nie podlega zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Łączna wartość Mierników nabytych przez Spółkę od dostawcy w ramach jednolitej gospodarczo transakcji przekroczyła kwotę 20.000 zł (bez kwoty podatku).

Spółka uwzględnia kwotę podatku należnego z tytułu transakcji zakupu Mierników w deklaracji podatkowej, w której jest zobowiązana rozliczyć ten podatek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy po stronie Panelisty powstaje przychód do opodatkowania z tytułu użytkowania Miernika w okresie umowy oraz czy na Spółce ciążą w związku z tym obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych czy obowiązki informacyjne związane z zawartą przez Spółkę z Panelistą umową? – stan faktyczny
2.  Czy po stronie Spółki powstaje przychód do opodatkowania z tytułu pobieranych danych w okresie umowy? – stan faktyczny
3.  Czy po stronie Panelisty powstaje przychód do opodatkowania z tytułu utraty Miernika (kradzieży, zgubienia) w okresie umowy oraz czy na spółce ciążą w związku z tym obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych czy obowiązki informacyjne związane z zawartą przez Spółkę z Panelistą umową? – zdarzenie przyszłe
4.  Czy po stronie Panelisty powstaje przychód do opodatkowania z tytułu nieodpłatnego przekazania Miernika po okresie umowy oraz czy na spółce ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych czy obowiązki informacyjne związane z zawartą przez Spółkę z Panelistą umową? – zdarzenie przyszłe
5.  W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie oznaczone Nr 4 – czy Wnioskodawca powinien przekazać właściwemu organowi podatkowemu i odbiorcom mierników informacje podatkowe PIT–11 określające w części F kwotę przychodu do opodatkowania? – zdarzenie przyszłe
6.  W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie oznaczone Nr 5 – czy kwotą przychodu podlegającą wykazaniu w informacji PIT–11 (część F) będzie kwota ustalona zgodnie z treścią art. 11 ust 2 u.p.d.o.f., tj. na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw/obrocie rzeczami, lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia/uzyskania? (zdarzenie przyszłe)
7.  Czy, z perspektywy CIT, Spółce powinno przysługiwać prawo do uznania wydatków związanych z udostępnieniem Mierników Panelistom (w szczególności kosztów zakupu Mierników) jako kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm. dalej „ustawa o CIT”) włącznie z kosztami utraconych Mierników (zgubionych czy ukradzionych)? – stan faktyczny
8.  Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem bądź leasingiem mierników włącznie z prawem do odliczenia i nie korygowania VAT od utraconych Mierników (zgubionych czy ukradzionych)? – stan faktyczny
9.  Czy czynność polegająca na udostępnieniu Mierników w okresie umowy w celu dostarczania danych Spółce podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? – stan faktyczny
10.  Czy nieodpłatne przekazanie mierników po okresie umowy na rzecz Panelistów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? – zdarzenie przyszłe
11.  W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie oznaczone Nr 10 – czy podstawę opodatkowania planowanego nieodpłatnego przekazania mierników Panelistom należy ustalić zgodnie z art. 29a ust. 2 ustawy o VAT, czyli wg ceny nabycia Mierników, ustalonej w momencie przekazania Miernika na koniec umowy? – zdarzenie przyszłe
12.  Czy Wnioskodawca powinien udokumentować fakt przekazania mierników Paneliście po zakończeniu umowy przy pomocy kasy fiskalnej lub ewentualnie poprzez wystawienie faktury? – zdarzenie przyszłe

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych – pyt. nr 2 i 7 wniosku. W zakresie pozostałych pytań zadanych we wniosku zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stanowisko Wnioskodawcy

Ad. 2 Z tytułu użytkowania Miernika nie powstaje po stronie Spółki przychód do opodatkowania CIT.

Ad. 7 Spółce przysługuje prawo do uznania wydatków związanych z udostępnieniem Mierników Panelistom jako kosztów uzyskania włącznie z kosztami utraconych Mierników (zgubionych czy ukradzionych).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad. Pytanie nr 2.

Udostępniany Miernik stanowi narzędzie umożliwiające Panelistom wykonanie umowy, a korzyści, jakie Spółka odnosi wynikają z zainstalowanego oprogramowania i zgody Panelistów na używanie Miernika z tym oprogramowaniem, i korzystania z jego danych. Celem przekazywania Mierników w trakcie trwania projektu badawczego jest pozyskanie danych/informacji, które następnie zostają wykorzystane przez Spółkę do przygotowania produktu biznesowego. W tym celu Spółka dokonuje instalacji odpowiedniego oprogramowania w Mierniku, które umożliwia jej zbieranie danych dotyczących oglądanych reklam, odwiedzanych stron internetowych oraz sposobu korzystania z tak skonfigurowanego Miernika. Oznacza to, że aby Panelista mógł dostarczać Spółce określone dane, musi zostać uprzednio wyposażony w odpowiednie narzędzie. Spółka jest zobowiązana do współdziałania przy wykonaniu zobowiązania przez Panelistów. tj. do umożliwienia wykonania zadania poprzez udostępnienie Miernika wraz z zainstalowanym oprogramowaniem, a Panelista do znoszenia (tolerowania) tego. Działanie polegające na przekazywaniu danych nie wymaga czynnej aktywności Panelisty – de facto Panelista nie wykonuje żadnych działań ukierunkowanych specjalnie na Spółkę – użytkuje jedynie telefon w ramach normalnej aktywności, a dane Spółka pobiera we własnym zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe, nie wystąpi przychód z tytułu nieodpłatnie otrzymanych świadczeń na podstawie art. 12 ust.1 pkt 2 u.p.d.o.p. w postaci przekazywania danych przez Panelistów po stronie Spółki, gdyż Panelista nie wykonuje żadnych działań specjalnie dla Spółki.

Wynika to również z faktu niemożliwości wyceny wartości takiego ewentualnego świadczenia, z uwagi na to, że:

*   zgodnie z art. 12 ust. 6 u.p.d.o.p. wartość tego typu świadczenia powinna zostać określona na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia

*   w praktyce oznaczałoby to, że wysokość przychodu należałoby ustalić w oparciu o ceny uzyskiwania takich danych stosowane na rynku przez podmioty zajmujące się świadczeniem takich usług. Ze względu na obiektywną trudność w zakresie ustalenia stosownej wartości, istnieją argumenty, aby uznać, iż w tym przypadku nie da się ustalić wysokości przychodu do opodatkowania albo wynosi ona 0 zł.

Ponadto Spółka nie jest w stanie określić w jakiej części Panelista wykorzystuje Miernik do celów wykonywania umowy, a w jakiej części do celów prywatnych (np. rozmów telefonicznych). Każdy Panelista korzysta z telefonu z różnym nasileniem, tworząc w ten sposób różne ilości danych, z których może skorzystać Spółka, ale niekoniecznie musi. Spółka nie posiada wiedzy o wykorzystywaniu Mierników do prywatnego użytku, a także nie ma możliwości kontroli ewentualnego użytku do celów prywatnych.

Ad. Pytanie nr 7

Z perspektywy CIT Spółce przysługuje prawo do uznania wydatków związanych z udostępnieniem Mierników Panelistom (w szczególności kosztów zakupu Mierników czy też opłat leasingowych) jako kosztów uzyskania przychodów (dalej „KUP"). Koszty te stanowią koszty uzyskania przychodów w okresie pozyskiwania z nich danych możliwych do sprzedaży przez Spółkę, a więc są rozliczane przez 24 miesiące. Mierniki będą przekazywane w zamian za zgodę na pobieranie i przetwarzanie przez Spółkę określonych danych dla celów stworzenia produktu biznesowego oferowanego do sprzedaży w ramach prowadzonej działalności, tj. dla celów osiągnięcia przychodów, który zresztą został już zrealizowany. Spółka jest uprawniona do uznania wydatków w tym zakresie jako KUP, gdyż będą one wykorzystywane dla tego celu Spółki, jako koszty bezpośrednie.

Przypadek utraty przed zakończeniem okresu, na jaki umowa z Panelistą została zawarta, nie zmienia kosztowego charakteru tego wydatku w odniesieniu do zaginionego lub ukradzionego Miernika. Na moment bowiem zakupu Spółka poniosła ten wydatek w celu uzyskania przychodu i nie mogła przewidzieć, a przede wszystkim zapobiec, takiemu losowemu zdarzeniu.

Przeniesienie własności Mierników na Panelistów nie zmienia traktowania wydatków na nabycie Mierników jako KUP. gdyż dokonane ono będzie w związku z informacjami otrzymanymi przez Spółkę w okresie trwania umowy, tj. w związku z użytkowania Mierników przez Panelistów z możliwości pobierania przez Spółkę danych za pomocą opisanego oprogramowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pyt. nr 2 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pyt. nr 7 uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej „updop”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…). Powyższa definicja ma charakter ogólny i z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyłączone z tego obowiązku są sytuacje, gdy ustawa wyraźnie określa dany wydatek jako koszt uzyskania przychodów albo wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. Każdy inny przypadek rodzi konieczność zbadania istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstanie przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Podsumowując, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle przytoczonych powyżej kryteriów należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że wydatki związane z udostępnieniem Mierników Panelistom (w szczególności koszty zakupu Mierników) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Jak wynika z treści wniosku wydatki te ponoszone są w celu osiągnięcia przychodów. Spółka zawiera z Panelistami umowę w zakresie prowadzenia projektu badawczego. Z treści umowy jednoznacznie wynika, że Mierniki są przekazywane przez Spółkę Panelistom w celu przekazywania danych w interesie Spółki. Korzystanie z Miernika przez Panelistów umożliwia Spółce zebranie niezbędnych badań. Spółka monitoruje za pomocą specjalnego oprogramowania zainstalowanego na Mierniku aktywność Panelisty na Mierniku, tj. gromadzi dane o odwiedzanych stronach internetowych, dane o oglądanych reklamach, które zostały wyświetlone podczas używania Internetu, dane o używanych aplikacjach oraz o słuchalności telewizji i radia. Mierniki te prowadzą również próbkowanie odgłosów otaczających Panelistę. Pozwala to na identyfikację programów telewizyjnych/radiowych oraz reklam, w zasięgu których znajduje się badany Panelista. Spółka w okresie trwania umowy jako jedyna jest uprawniona do rozporządzania Miernikami, w tym także do zdalnej aktualizacji oprogramowania mierzącego. Zgromadzone dane Spółka przetwarza dla celów stworzenia produktu biznesowego oferowanego do sprzedaży w ramach prowadzonej działalności. Dla działalności Spółki pozyskanie danych od Panelistów jest kluczowe.

Wydatki te stanowią dla Spółki koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami i mogą być rozliczane w okresie, na jaki zawarto umowę z Panelistami (24 miesiące) zgodnie z art. 15 ust. 4d updop.

Przechodząc natomiast do drugiej części pytania, organ zauważa, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji straty. W związku z tym należy znaczenie tego pojęcia postrzegać w rozumieniu potocznym, powszechnie używanym. I tak, strata w języku potocznym oznacza „ubytek”, „poniesioną szkodę”, „to co się przestało posiadać”. Na ogół strata wynika ze zniszczenia, uszkodzenia, utracenia składników majątku np. w wyniku pożaru, powodzi lub kradzieży, czyli jest ona następstwem zdarzeń losowych i nie wynika z celowego lub niedbałego czy niestarannego działania podatnika. Przyjmuje się, iż dla celów podatkowych tylko stratę powstałą na skutek zdarzeń nieprzewidywalnych, nie do uniknięcia przez podmiot działający racjonalnie i z dochowaniem należytej staranności można uznać za zdarzenie, które uzasadnia zaliczenie powstałej straty w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Każdy przypadek straty w środkach obrotowych, należy rozpatrywać indywidualnie, z uwzględnieniem okoliczności faktycznych towarzyszących sprawie i oceniać pod kątem całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika. W niektórych przypadkach, strata jako zdarzenie losowe, może stanowić koszt uzyskania przychodów. Jednakże musi być to strata rzeczywista i prawidłowo udokumentowana. Ponadto istotnym warunkiem jest, aby strata nie powstała z winy podatnika, jako wynik jego niedbalstwa lub naruszenia przepisów albo braku nadzoru nad pracownikami (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 23/07, jak również wyroki powołane przez samą Spółkę we wniosku).

Co do zasady należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że utrata Miernika przez Panelistę z powodu kradzieży bądź zagubienia (oczywiście w sytuacji, gdy Panelista nie zwraca wartości zagubionego lub skradzionego Miernika Spółce) może zostać uznana za stratę w środkach obrotowych, co nie spowoduje konieczności wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów zaliczonych uprzednio wydatków na zakup Miernika. Trzeba jednakże wyraźnie podkreślić, że może to mieć miejsce jedynie w sytuacji, utrata Mierników będzie zdarzeniem losowym, przypadkowym, niezależnym od woli Spółki, a Spółka dochowa należytej staranności, aby do takich sytuacji nie dochodziło.

Ustalenie spełnienia tych przesłanek nie jest możliwe w drodze wydania interpretacji indywidualnej, gdyż organ upoważniony do jej wydania nie może prowadzić postępowania dowodowego i dokonywać oceny zgromadzonych dowodów. Organ podatkowy jest ograniczony w tym zakresie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i może opierać się jedynie na informacjach podanych przez podatnika. Uznając stanowisko Spółki za prawidłowe należy wskazać, że informacje na temat zachowania należytej staranności przez podatnika i braku jego winy w zaistniałych stratach związanych z zagubieniem przez Panelistów lub kradzieżą Mierników organ czerpie z treści wniosku. W sytuacji gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe odbiega od opisu zawartego we wniosku wydana interpretacja nie zapewnia podatnikowi funkcji ochronnej, gdyż odnosi się do innej sytuacji niż występująca w rzeczywistości.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.