Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-212/14-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-25
Teza: opodatkowanie dostawy nieruchomości
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; budownictwo-budownictwo społeczne; budynek; nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2014 r. (data wpływu 24 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opodatkowania dostawy nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, który planuje rozszerzenie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej o działalność polegającą na kupnie oraz późniejszej sprzedaży lokali mieszkalnych, lokali użytkowych i domów jednorodzinnych (dalej „Budynki”). Wszystkie Budynki stanowiące przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy będą kupowane oraz sprzedawane na rynku wtórnym i w związku z tym;

(a) Budynki będą kupowane przez Wnioskodawcę od (i) osób fizycznych (prowadzących i nieprowadzących działalności gospodarczej) lub (ii) na licytacjach komorniczych (dalej łącznie „Sprzedający”);

(b) Budynki będą sprzedawane przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych (prowadzących i nieprowadzących działalności gospodarczej) (dalej „Kupujący”);

(c) Budynki będą kupowane od Sprzedających zawsze po tym jak nastąpiło co do nich pierwsze zasiedlenie (w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług), z tym że od pierwszego zasiedlenia do nabycia Budynku przez Wnioskodawcę od Sprzedającego może upłynąć czas krótszy niż 2 (dwa) lata;

(d) Budynki będą sprzedawane i dostarczane Kupującym po upływie co najmniej 2 (dwóch) lat od ich pierwszego zasiedlenia;

(e) w Budynkach Wnioskodawca nie będzie dokonywał ulepszeń, których koszt przekroczy 30% wartości początkowej Budynku.

Zakup oraz dostawa dokumentowane będą m.in. aktem notarialnym obejmującym umowę sprzedaży nieruchomości lub (w przypadku Budynków kupowanych w toku licytacji komorniczych) prawomocnymi postanowieniami o nabyciu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy „budynki mieszkalne jednorodzinne”, o których mowa w art. 3 pkt 2a ustawy prawo budowlane stanowią „budynki” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż Budynków przez Wnioskodawcę, przebiegająca według wyżej opisanego stanu faktycznego, będzie podlegać zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług? Jeśli tak, to czy zwolnienie obejmować będzie zarówno Budynki zakupione od osób fizycznych (prowadzących i nieprowadzących działalności gospodarczej) jak i Budynki zakupione na licytacjach komorniczych?
3.  Opodatkowaniu jaką stawką podatku od towarów i usług podlegać będzie sprzedaż Budynków przez Wnioskodawcę w przypadku, w którym nie byłaby ona zwolniona od takiego opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o podatku od towarów i usług?
4.  Czy wartość początkową, o której mowa w art. 2 ust. 14 pkt b) ustawy o podatku od towarów i usług należy w podanym stanie faktycznym rozumieć, jako cenę nabycia Budynku od Sprzedającego przez Wnioskodawcę?
5.  Czy mimo poniesienia przez Wnioskodawcę „wydatków na ulepszenie”, o których mowa w art. 2 ust. 14 pkt b) ustawy o podatku od towarów i usług, w kwocie nieprzekraczającej 30% wartości Budynku transakcja jego sprzedaży może być jednak obciążona podatkiem od towarów i usług ze względu na fakt, że kwoty wydatków poniesionych na ulepszenie Budynku obciążone były podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z wykładnią literalną i zasadami logiki „budynki jednorodzinne mieszkalne”, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy prawo budowlane (termin węższy) stanowią "budynki", o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług (termin szerszy).

Ad. 2

Wnioskodawca uważa, że dostawa Budynków przebiegająca według wyżej opisanego stanu faktycznego powinna być zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie postanowień art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. W szczególności Wnioskodawca uważa, że zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będzie miało zastosowanie do przebiegających według opisanego stanu faktycznego transakcji mających za przedmiot zarówno (i) Budynki nabyte od osób fizycznych (prowadzących i nieprowadzących działalności gospodarczej) jak i (ii) Budynki nabyte na licytacjach komorniczych. Wnioskodawca twierdzi, że fakt nabycia przez Wnioskodawcę Budynku stanowiącego przedmiot transakcji przebiegającej według wyżej opisanego stanu faktycznego przed upływem 2 (dwóch) lat od daty jego pierwszego zasiedlenia, nie będzie miał wpływu na zwolnienie transakcji sprzedaży takiego Budynku z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jak długo w pozostałym zakresie transakcja ta przebiegać będzie zgodnie ze stanem faktycznym opisanym powyżej. Zdaniem Wnioskodawcy jest tak, ponieważ zastosowany do podanego stanu faktycznego art. 43 ust 1 pkt 10 lit b) ustawy o podatku od towarów i usług mówi wyłącznie o okresie jaki minąć musi między pierwszym zasiedleniem Budynku a jego dostawą przez Wnioskodawcę na rzecz Kupującego.

Ad. 3

Wnioskodawca uważa, że w przypadku, w którym przeprowadzane przez niego transakcje sprzedaży Budynków nie będą podlegały zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o podatku od towarów i usług to będą one, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegały opodatkowaniu stawką 8%. Zdaniem Wnioskodawcy stawka ta będzie miała zastosowanie to transakcji sprzedaży Budynków jak długo spełniać one będą warunki określone w art. 41 ust. 12a oraz 12b ustawy o podatku od towarów i usług. W innym przypadku transakcja sprzedaży budynków podlegać będzie opodatkowaniu na podstawie art. 41 ust. 12c tej ustawy, a więc podstawa opodatkowania częściowo obciążona będzie podatkiem od towarów i usług w stawce 8% (część podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem).

Ad. 4

Wnioskodawca uważa, że termin „wartość początkowa” użyty w art. 2 ust. 14 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług należy w podanym stanie faktycznym rozumieć jako cenę nabycia Budynku przez Wnioskodawcę od Sprzedającego. Rozumienie takie jest w podanym stanie faktycznym zgodne z definicją zgodne z definicją „wartości początkowej” ustaloną w art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 5

Wnioskodawca uważa, iż zgodnie z postanowieniami art. 2 ust. 14 lit. b) ustawy od podatku od towarów i usług transakcja sprzedaży budynku, przebiegająca według opisanego wyżej stanu faktycznego, na którego ulepszenie Wnioskodawca poniósł wydatki przekraczające 30% wartości początkowej Budynku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nawet jeśli kwoty wydatków na ulepszenie budynku takiemu podatkowi podlegały. Zdaniem Wnioskodawcy jest tak, ponieważ art. 2 ust. 14 lit. b) mówi wyłącznie o „wydatkach na ulepszenie” i nie wymaga aby kwoty tych wydatków także, na podstawie odrębnych przepisów ustawy, podlegały zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca jest zdania, że w takim przypadku, mimo, zwolnienia transakcji sprzedaży Budynku z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, kwoty podatku od towarów i usług zapłacone w związku z wydatkami poniesionymi na ulepszenie Budynku będą nadal podlegały potrąceniu z kwotami podatku od towarów i usług należnymi od Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2011 r., Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`)

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Co do zasady, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednocześnie, zgodnie z art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy zauważyć, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom, po spełnieniu określonych warunków, skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Ponadto art. 43 ust. 10 ustawy wskazuje, że podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zatem do dostawy gruntu zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT analogiczna jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z tym gruntem związanych. Tym samym, w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

Ad. 1

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku VAT, planuje rozszerzenie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej o działalność polegającą na kupnie oraz późniejszej sprzedaży lokali mieszkalnych, lokali użytkowych i domów jednorodzinnych (dalej „Budynki”).

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „budynków” i „budowli” na potrzeby art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409).

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy Prawo budowlane przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a) ww. ustawy, przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Zatem należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że „budynki mieszkalne jednorodzinne”, o których mowa w art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane mieszczą się w pojęciu „budynki” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ad. 2

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że wszystkie Budynki stanowiące przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy będą kupowane oraz sprzedawane na rynku wtórnym.

Budynki będą kupowane od (i) osób fizycznych (prowadzących i nieprowadzących działalności gospodarczej) lub (ii) na licytacjach komorniczych. Budynki będą sprzedawane przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych (prowadzących i nieprowadzących działalności gospodarczej). Budynki będą kupowane od Sprzedających zawsze po tym jak nastąpiło co do nich pierwsze zasiedlenie (w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług), z tym że od pierwszego zasiedlenia do nabycia Budynku przez Wnioskodawcę od Sprzedającego może upłynąć czas krótszy niż 2 (dwa) lata. Budynki będą sprzedawane i dostarczane Kupującym po upływie co najmniej 2 (dwóch) lat od ich pierwszego zasiedlenia; w Budynkach Wnioskodawca nie będzie dokonywał ulepszeń, których koszt przekroczy 30% wartości początkowej Budynku.

Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz przytoczonych regulacji prawnych prowadzi do wniosku, że zbycie opisanych Budynków wypełnia dyspozycje określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, uprawniające do zwolnienia, gdyż dostawa Budynków nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem Budynków a ich dostawą przez Wnioskodawcę upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

W konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa opisanych Budynków będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z możliwością opodatkowania tej sprzedaży po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.

Ad. 3

W odniesieniu do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie stawki podatku w przypadku opodatkowania dostawy opisanych Budynków, należy zauważyć, że jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 2, opodatkowanie sprzedaży jest możliwe w tym przypadku wyłącznie po spełnieniu warunków określonych w cyt. wyżej art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.

Co do zasady stawka podatku wynosi na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy – 23%. Jednocześnie stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym w myśl art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Należy zauważyć, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego w myśl art. 2 pkt 12 ustawy rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, Dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne – 111

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112

*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie sprzedawał lokale mieszkalne, lokale użytkowe i domy jednorodzinne, dalej określane jako „Budynki”.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, ustawodawca wprowadził preferencyjną stawkę opodatkowania dla dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części (z wyłączeniem lokali użytkowych) oraz lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach niemieszkalnych. Ponadto 8% stawką VAT opodatkowana jest dostawa obiektów sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264, lecz jedynie w sytuacji, gdy budynki te są budynkami instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Tak więc z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że preferencyjną stawką podatku 8% stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, należy opodatkować dostawę Budynków spełniających definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, określoną w art. 2 pkt 12 ustawy z uwzględnieniem art. 41 ust. 12a-12c ustawy. W odniesieniu do Budynków nie spełniających powyższych warunków (w tym m.in. lokali użytkowych) stawką właściwą będzie 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Ad. 4 i 5

W odniesieniu do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie definicji pojęcia „wartość początkowa” na potrzeby art. 2 pkt 14 lit. b) ustawy oraz wpływu „wydatków na ulepszenie”, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. b) ustawy na opodatkowanie transakcji, należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje co należy uznać za wartość początkową i ulepszenie nieruchomości, dlatego też zasadne jest odniesienie się w tej kwestii do przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia.

Jak stanowi art. 22g ust. 17 ww. ustawy, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że na gruncie prawa podatkowego „wartość początkowa” i „ulepszenie” są pojęciami, które dotyczą wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Jak wyjaśnił Wnioskodawca w opisie sprawy, Budynki będą nabywane w celu odsprzedaży, tj. z przeznaczeniem jako towar handlowy. Tym samym nakłady ponoszone przez Wnioskodawcę nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. gdyż ww. przepis nie znajduje zastosowania w sprawie

Tak więc należy uznać, że skoro mamy do czynienia z towarem handlowym (nie zaś środkiem trwałym) pytanie odnoszące się sposobu ustalania „wartości początkowej” o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. b) oraz wpływu „wydatków na ulepszenie”, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. b) ustawy na opodatkowanie transakcji w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy jest bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.