Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.336.2025.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
dziecko; pełnoletni.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 7 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W dniu 18 marca 2024 r. wyrokiem Sądu Okręgowego (...) (sygn. akt (...)) orzeczony został
    Pana rozwód. Po jego uprawomocnieniu 28 czerwca 2024 r. (akt not. (...)) uregulował Pan
    wszystkie swoje zobowiązania wobec byłej małżonki. Jednym z waszych wspólnych ustaleń
    było to, że Pana syn (...) ur. 2005 r., uczeń (...) (obecnie 5 klasa) będzie nadal mieszkał na
    stałe z Panem, do czasu ukończenia nauki i do momentu całkowitego usamodzielnienia
    się finansowo. Nie zdecydował się Pan na sądowe ustalenie świadczeń alimentacyjnych,
    gdyż Pana była małżonka w miarę swoich możliwości finansowych stara się pokrywać
    część potrzeb finansowych syna, jednak Pana wkład finansowy z tytułu osiągniętych
    dochodów ((...) zł za 2024 r.) jest dominujący. Ponosi Pan wszystkie koszty utrzymania
    waszego miejsca zamieszkania w bloku (opłaty czynszu, mediów), udostępnia Pan mu swój
    samochód na dojazdy do szkoły i pracy a także finansuje pozostałą większą część jego
    potrzeb, stara się Pan również pomimo jego pełnoletniości mieć wpływ na jego
    postępowanie, oraz podejmowane przez niego decyzje życiowe. W 2024 r. syn postanowił
    podjąć pracę na część etatu w restauracji (...). Z tytułu wykonywanej pracy otrzymał roczne
    wynagrodzenie w wysokości (...) zł brutto. Odbył także miesięczną płatną praktykę w
    zakładzie pracy patronującym jego szkołę uzyskując wynagrodzenie w wysokości (...) zł
    brutto. Jego uzyskane dochody zostały przeznaczone do jego wyłącznego użytku.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Stan faktyczny dotyczący wydania interpretacji indywidualnej za rok podatkowy 2024.
    W dniu 18 marca 2024 r. wyrokiem Sądu Okręgowego (...) (sygn. akt (...)) orzeczony został
    Pana rozwód. Po jego uprawomocnieniu 28 czerwca 2024 r. (akt not. (...)) uregulował Pan
    wszystkie swoje zobowiązania wobec byłej małżonki. Jednym z waszych wspólnych ustaleń
    było to, że Pana syn ((...)) ur. 2005 r., uczeń (...) (obecnie 5 klasa) będzie nadal mieszkał na
    stałe z Panem, do czasu ukończenia nauki i do momentu całkowitego usamodzielnienia
    się finansowo.
    W 2024 r. osiągnął Pan dochody z tytułu umów o pracę (umowa stała administracja
    państwowa oraz umowa czasowa instytut badawczy) w wysokości (...) zł, od których
    zostały pobrane zaliczki na podatek dochodowy (nie pokryły całości należnego podatku)
    oraz wszystkie przewidziane prawem polskim składki (zdrowotna, społeczna itp.). Nie
    prowadził Pan w tym czasie żadnej działalności gospodarczej, nie uzyskiwał Pan żadnych
    dochodów z tytułu wymienionych w art. 30b, w art. 10c ustawy o podatku dochodowym,
    nie podlegał Pan opodatkowaniu z tytułu ustawy o podatku tonażowym, nie podlegał Pan
    opodatkowaniu z tytułu ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych. Zatrudnienie, które wskazał Pan powyżej było jedynym źródłem
    dochodu w 2024 r. Co roczne zeznania podatkowe składa Pan jako osoba fizyczna.
    Pana stan cywilny od orzeczenia rozwodu nie uległ zmianie. Pana syn pozostaje jedyną
    osobą na Pana utrzymaniu. Pana syn jest Pana młodszym dzieckiem, Pana córka ur. w
    1995 r. jest osobą samodzielną finansowo, mieszkającą oddzielnie. Pana syn w 2024 r. był
    uczniem 4/5 roku (...) (technikum dzienne 5 letnie). Obecnie, tj. w 2025 r. kończy szkołę i
    zamierza kształcić się dalej (studia na wyższej uczelni technicznej).
    W 2024 r. Pana syn postanowił podjąć pracę na część etatu w restauracji (...). Zatrudniony
    został w ramach umowy o pracę. W 2024 r. za wykonywaną pracę uzyskał przychód w
    wysokości (...) zł, od którego odprowadzono wszystkie przewidziane prawem polskim
    składki (zdrowotna, społeczna). Oprócz wymienionego wyżej zatrudnienia Pana syn
    uzyskał przychód z tytułu praktyki zawodowej w wysokości (...) zł. Są to jego wszystkie
    dochody, które uzyskał w 2024 r. Nie uzyskuje żadnych przychodów, żadnych dochodów z
    tytułu wymienionych w art. 30b, w art. 10c ustawy o podatku dochodowym, nie prowadzi
    żadnej działalności gospodarczej, nie podlegał opodatkowaniu z tytułu ustawy o podatku
    tonażowym, nie podlegał opodatkowaniu z tytułu ustawy o aktywizacji przemysłu

    okrętowego i przemysłów komplementarnych, nie pobiera renty socjalnej, renty rodzinnej
    ani żadnych zasiłków. Nie wstąpił w związek małżeński. Jego wszystkie uzyskane w 2024 r.
    dochody zostały przeznaczone do jego wyłącznego użytku bez Pana ingerencji na jaki cel
    zostały wydane.
    Po orzeczeniu rozwodu nie zdecydował się Pan na sądowe ustalenie świadczeń
    alimentacyjnych dla Pana syna, ponieważ Pana dochody pozwalały na zapewnienie
    pokrycia wydatków Pana i Pana dziecka. Pana była małżonka wyraziła gotowość pokrycia
    części wydatków Pana dziecka (edukacja, zdrowie). Jednak Pana wkład finansowy z tytułu
    osiągniętych dochodów ((...) zł za 2024 r.) jest dominujący. Ponosi Pan wszystkie koszty
    utrzymania waszego miejsca zamieszkania w bloku (opłaty czynszu, mediów) a także
    jedzenia, odzieży udostępnia Pan mu swój samochód na dojazdy do szkoły i pracy a także
    finansuje pozostałą większą część jego potrzeb, stara się Pan również pomimo jego
    pełnoletniości mieć wpływ na jego postępowanie, podejmowane przez niego decyzje
    życiowe (rozmowy na tematy go interesujące, wspólne spędzanie wolnego czasu,
    rozwiązywanie w miarę możliwości problemów, z którymi do Pana przychodzi) oraz dbać o
    jego zdrowie (lekarze, leki w przypadku ewentualnych kłopotów ze zdrowiem).
    Pana syn utrzymuje stały kontakt ze swoją matką mieszkającą w tym samym mieście.
    Otrzymuje od niej środki finansowe w kwocie, której nie jest Pan w stanie określić
    dokładnie, myśli Pan, że może to być ok. (...) zł miesięcznie (Pana była żona jest (...), spłaca
    kredyt za mieszkanie, do którego się wyprowadziła, więc jej wkład finansowy jest raczej
    znacznie mniejszy niż Pana). Pana syn wydaje te środki bez Pana ingerencji na realizację
    własnych potrzeb. Czy jego matka ma jakiś wpływ na jego wychowanie, nie jest Pan w
    stanie stwierdzić, gdyż nie utrzymujecie ze sobą kontaktów, w rozmowach z synem nie
    porusza Pan tego tematu, ponieważ dla Pana nie ma to żadnego znaczenia.

## Pytanie

Czy Pan jako podatnik może zastosować art. 6 ust. 4c, ust. 4d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zgodnie art. 6 ust. 4c, ust. 4d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), wasza sytuacja, tj. Pana
    dominujący wkład w finansowanie utrzymania i kształcenia Pana syna oraz wpływ na jego
    wychowanie i podejmowane decyzje, jego wiek (20 lat), jego status osoby uczącej się i
    jednocześnie pracującej oraz jego dochód w 2024 r. nie przekraczający (...) zł, daje wam
    możliwość wspólnego rozliczenia podatku PIT za 2024 r., tzn. skorzystania z ulgi dla
    samotnie wychowujących dziecko.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono

      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
      w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie następujących warunków:
      posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie
      wychowującej dziecko (dzieci);
      wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym
      dziecka (dzieci);
      nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów
      /dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z
      wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
      przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub
      odliczeń;
      niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci)
      opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych;
      nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej
      wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem
      przewidzianym ustawą).
    Przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Ustawodawca używając w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych sformułowania „Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego”
    przywrócił od 1 stycznia 2022 r. do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych uszczegółowienie, że „jeden rodzic lub opiekun prawny” może skorzystać
    z preferencyjnego rozliczenia. W związku z tym, w sytuacji, w której oboje rodzice
    uczestniczą w procesie wychowania dziecka, żadnemu z nich nie będzie przysługiwała ta
    preferencja.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez
    udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego,
    ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego
    wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww.
    ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób
    samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego
    osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi
    faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza
    to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a
    nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w
    wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka – nie można mówić o
    samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej
    preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je
    konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia
    powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich
    przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Niezbędną przesłanką w przedmiotowej
    sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby osoba, która chce skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego - faktycznie
    samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dzieci.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dzieci jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dzieci.

    Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 6 ust. 4c
    pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika wprost z przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 128 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.
    Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. ustawy:
      § 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które
      nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku
      dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
      § 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka
      pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub
      jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego
      utrzymania się.
    Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia
    tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.
    Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem
    dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z
    majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres
    obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb
    uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
    Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb
    uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych
    przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp.
    Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie
    uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia
    wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2024 r. wyrokiem Sądu Okręgowego orzeczony został Pana
    rozwód (uprawomocnienie: 28 czerwca 2024 r.). Jest Pan ojcem pełnoletniego syna, ucznia
    (...), który mieszka/będzie mieszkał na stałe z Panem, do czasu ukończenia nauki i do
    momentu całkowitego usamodzielnienia się finansowo. Pana syn pozostaje jedyną osobą
    na Pana utrzymaniu. Pana syn jest Pana młodszym dzieckiem, Pana córka (ur. w 1995 r.)
    jest osobą samodzielną finansowo, mieszkającą oddzielnie. Po orzeczeniu rozwodu nie
    zdecydował się Pan na sądowe ustalenie świadczeń alimentacyjnych dla Pana syna,
    ponieważ Pana dochody pozwalały na zapewnienie pokrycia wydatków Pana i Pana
    dziecka. Pana była małżonka wyraziła gotowość pokrycia części wydatków Pana dziecka
    (edukacja, zdrowie). Jednak Pana wkład finansowy z tytułu osiągniętych dochodów jest
    dominujący. Ponosi Pan wszystkie koszty utrzymania waszego miejsca zamieszkania w
    bloku (opłaty czynszu, mediów) a także jedzenia, odzieży udostępnia Pan mu swój
    samochód na dojazdy do szkoły i pracy a także finansuje pozostałą większą część jego
    potrzeb, stara się Pan również pomimo jego pełnoletniości mieć wpływ na jego
    postępowanie, podejmowane przez niego decyzje życiowe (rozmowy na tematy go
    interesujące, wspólne spędzanie wolnego czasu, rozwiązywanie w miarę możliwości
    problemów, z którymi do Pana przychodzi) oraz dbać o jego zdrowie (lekarze, leki w
    przypadku ewentualnych kłopotów ze zdrowiem). Pana syn utrzymuje stały kontakt ze
    swoją matką mieszkającą w tym samym mieście. Otrzymuje od niej środki finansowe w
    kwocie, której nie jest Pan w stanie określić dokładnie, myśli Pan, że może to być ok. (...) zł
    miesięcznie (Pana była żona jest (...), spłaca kredyt za mieszkanie, do którego się
    wyprowadziła, więc jej wkład finansowy jest raczej znacznie mniejszy niż Pana). Pana syn
    wydaje te środki bez Pana ingerencji na realizację własnych potrzeb. Nie jest Pan w stanie

    stwierdzić, czy jego matka ma jakiś wpływ na jego wychowanie, gdyż nie utrzymujecie ze
    sobą kontaktów, w rozmowach z synem nie porusza Pan tego tematu, ponieważ dla Pana
    nie ma to żadnego znaczenia.
    Nie sposób zatem uznać, że Pana była żona nie troszczy się o byt materialny oraz rozwój
    emocjonalny syna. Tym samym nie sposób przyjąć, że matka nie uczestniczy w procesie
    wychowywania syna.
    Zarówno Pan jako ojciec, jak i matka syna, współuczestniczycie w wychowaniu wspólnego
    dziecka i zapewnianiu potrzeb bytowych. W rezultacie, w przedmiotowej sprawie nie
    można przyjąć, że któregokolwiek z rodziców można uznać za osobę samotnie
    wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    w konsekwencji, że któremukolwiek z rodziców przysługuje prawo preferencyjnego
    rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Preferencja ta uzależniona jest
    bowiem nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od faktycznego samotnego
    wychowywania dziecka.
    Wobec powyższego bezsprzeczny pozostaje fakt, że w 2024 r. nie wychowywał Pan oraz
    nie spełniał obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletniego syna samotnie, tzn. bez
    udziału drugiego z rodziców. Okoliczność, że dwie osoby wychowują/ponoszą obowiązek
    alimentacyjny względem tego samego dziecka wyklucza możliwość uznania, że
    którakolwiek z tych osób wychowuje/ponosi obowiązek alimentacyjny samotnie. W
    przedstawionym we wniosku stanie faktycznym syn jest wychowywany przez oboje
    rodziców, jak również oboje rodzice ponoszą obowiązek alimentacyjny wspólnie.
    Fakt dominującego finansowania przez Pana pełnoletniego uczącego się syna, nie
    oznacza, że proces wychowawczy dziecka prowadzony jest tylko i wyłącznie przez Pana i
    nie stanowi w świetle art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    jedynego warunku dla uznania rodzica za samotnie wychowującego dziecko. Nie sposób
    bowiem uznać, że w przedstawionym przez Pana stanie faktycznym nie zachodzą dwa
    odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza ojciec „w swoim
    czasie”, gdy syn przebywa z Panem, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi
    podczas, gdy syn przebywa ze swoją matką. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”,
    bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna
    praca obojga rodziców.
    Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pan warunków określonych w art. 6 ust. 4c w
    związku z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie
    może Pan zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko.
    W konsekwencji nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnego
    rozliczenia, o którym mowa w tym przepisie jako osobie samotnie wychowującej dziecko
    za rok 2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania

    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Końcowo należy zauważyć, że w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że cyt. „(...) Nie
    prowadził Pan w tym czasie żadnej działalności gospodarczej, nie uzyskiwał Pan żadnych
    dochodów z tytułu wymienionych (...), w art. 10c ustawy o podatku dochodowym (...). (...)
    Nie uzyskuje żadnych przychodów, żadnych dochodów z tytułu wymienionych (...), w art.
    10c ustawy o podatku dochodowym (...).” Należy wyjaśnić, że ww. ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w swej treści nie zawiera takiego przepisu. Tutejszy
    organ uznał, że jest to omyłka pisarska, a intencją Pana jest art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.