Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-186/09/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-11
Teza: Czy wynajmujący musi opodatkować usługę najmu lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne stawką 22% podatku VAT czy powinien zastosować przepisy art. 43 ustawy o VAT i traktować tą usługę jako zwolnioną?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; najem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2009r. (data wpływu 6 marca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 kwietnia 2009r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia stawki podatku VAT dla usługi wynajmu lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2009r. wpłynął do tut. organu wniosek, uzupełniony w dniu 14 kwietnia 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia stawki podatku VAT dla usługi wynajmu lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w dniu 25 lutego 2009r. zawarł umowę najmu lokalu mieszkalnego. Umowa określa oddanie w najem na cele mieszkalne z dniem 1 kwietnia 2009r. lokalu mieszkalnego. Wynajmujący jest płatnikiem VAT-u. W zakres wykonywanej przez niego działalności wchodzi wynajem na własny rachunek zakwalifikowany wg PKWiU jako 70.20.11. Wynajmujący w większości prowadzi wynajem na rzecz firm, czynności opodatkowując 22% VAT. Umowa najmu określa stawkę czynszu dla wnioskodawcy jako najemcy w wysokości 20 zł netto. Wnioskodawca najmuje lokal na cele mieszkalne w budynku przeznaczonym na cele zarówno mieszkalne, jak i niemieszkalne. Wynajmujący twierdzi, że do stawki czynszu najmu musi doliczyć 22% podatku VAT.

Pismem z dnia 14 kwietnia 2009r. Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny w następujący sposób:

Lokal mieszkalny, którego Wnioskodawca jest najemcą znajduje się w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB po numerem 112.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wynajmujący musi opodatkować usługę najmu lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne stawką 22% podatku VAT czy powinien zastosować przepisy art. 43 ustawy o VAT i traktować tą usługę jako zwolnioną?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa jasno reguluje, że usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek na cele mieszkaniowe są zwolnione z podatku VAT. Wobec powyższego wynajmujący powinien stosować stawkę VAT zwolnioną, a nie jak sugeruje 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Najem jako usługa wymieniona w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej wypełnia, określoną w art. 8 ustawy o VAT, definicję usług wobec czego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej ustawodawca w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawką obniżoną lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 4 załącznika nr 4 – „Wykaz usług zwolnionych od podatku”, wymienione zostały usługi sklasyfikowane w grupowaniu ex 70.20.11 „Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”. Zastosowanie oznaczenia literowego ex przed symbolem PKWiU oznacza, że zwolnienie podatkowe dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy o VAT przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że najemca najmuje lokal mieszkalny na cele mieszkalne w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11.

Zatem wynajem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jest zwolniony od podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.