Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.277.2018.2.IL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-01
Teza: skutków podatkowych otrzymania spłaty za udział w nieruchomości nabyty w spadku
Słowa kluczowe: spadek-dział spadku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z poźn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2018 r. (data wpływu 22 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 czerwca 2018 r. (data wpływu 5 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty za udział w nieruchomości nabyty w spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 19 czerwca 2018 r., nr 0113-KDIPT3.4011.277.2018.1.IL, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 19 czerwca 2018 r. (data doręczenia 26 czerwca 2018 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 29 czerwca 2018 r. (data wpływu 5 lipca 2018 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 29 czerwca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej o ustalonym stopniu znacznej niepełnosprawności. W dniu 8 września 2009 r., jako wnuczka na podstawie ustawy nabyła wprost spadek po zmarłym K. K. w udziale wynoszącym 1/3 (jedna trzecia) część spadku. Nabycie spadku zostało potwierdzone zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 13 marca 2018 r. W skład nabytego majątku wszedł udział wynoszący 1/6 (jedna szósta) w lokalu mieszalnym, stanowiącym odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej 36,4 m2 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, położony w M. Pozostałą część spadku nabyła żona zmarłego oraz syn zmarłego A. K. Przedmiotowy lokal stanowił majątek wspólny małżonków, zmarłego K. K. oraz M. K.

Następnie w dniu 4 listopada 2017 r. Wnioskodawczyni jako wnuczka, na podstawie ustawy nabyła wprost spadek po zmarłej M. K. w udziale wynoszącym 1/2 (jedna druga) część spadku. Nabycie spadku zostało potwierdzone zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 13 marca 2018 r. W skład nabytego majątku wszedł udział wynoszący 1/3 (jedna trzecia) w powyżej wskazanym lokalu mieszkalnym. Drugą część spadku po zmarłej M. K. nabył syn A. K.

W dniu 12 kwietnia 2018 r. spadkobiercy po zmarłej M. K., tj. Wnioskodawczyni oraz A. K. zawarli umowę o dział spadku oraz zniesienie współwłasności, objętą aktem notarialnym. W wyniku zawartej umowy spadkobiercy dokonali działu spadku po zmarłym K. K. oraz zmarłej M. K. w ten sposób, że całą nieruchomość stanowiącą powyżej wskazany lokal mieszkalny otrzymał na własność A. K. Spadkobiercy określili wartość przedmiotu umowy na kwotę 200 000 zł. A. K. zobowiązał się zapłacić Wnioskodawczyni tytułem spłaty kwotę w wysokości 100 000 zł. Kwota dokonana tytułem spłaty nie przekracza wartości udziału Wnioskodawczyni w przedmiotowej nieruchomości, ponieważ jak wskazano powyżej, przed dokonaniem działu spadku nabyła 1/6 część po zmarłym K. K., a następnie 1/3 po zmarłej M. K., co daje razem 1/2 udziału w nieruchomości.

Strony umowy oświadczyły ponadto, że w związku z dokonanym działem spadku nie będą podnosić wobec siebie jakichkolwiek roszczeń w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w wyniku dokonania zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego oraz działu spadku aktem notarialnym z dnia 12 kwietnia 2018 r., nabytego wprost na podstawie ustawy w dniu 4 listopada 2017 r. przez Wnioskodawczynię oraz A. K. - w zamian za spłatę dokonaną przez A. K. na rzecz Wnioskodawczyni w wysokości nie przekraczającej udziału w nieruchomości - powstanie u Wnioskodawczyni przychód, skutkujący koniecznością zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, ze zm.) od części odziedziczonej po zmarłej M. K.?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z przepisem art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast zgodnie z art. 925 ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Tak więc, spadkobiercy wchodzą w posiadanie spadku w momencie śmierci spadkodawcy. Skoro więc, K. K. zmarł w dniu 8 września 2009 r. należący do niego udział w lokalu mieszkalnym został przez spadkobierców nabyty w dacie jego śmierci, a tym samym minął 5-letni termin od daty nabycia do momentu zbycia. Natomiast nabycie części nieruchomości po zmarłej M. K. miało miejsce w dniu 4 listopada 2017 r.

Zgodnie z odpowiedzą podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów na interpelację nr 9106 z dnia 12 października 2012 r. stwierdzono, że brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku. W przedmiotowej odpowiedzi wskazano, że dział spadku, którego przedmiotem jest nieruchomość następuje ze spłatami na rzecz pozostałych spadkobierców powoduje, że umowa ta ma charakter odpłatny z konsekwencjami wynikającymi z art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu takiego zbycia nieruchomości jeżeli suma spłaty nie przekracza wartości przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Tym samym w sytuacji, w której spłata jest ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku, to podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. Tożsame stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 maja 2018 r., nr 531094/I zgodnie, z którą okoliczność, że dział spadku i zniesienie współwłasności następuje ze spłatami na rzecz pozostałych spadkobierców powoduje, że umowa ta ma charakter odpłatny, ale nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu takiego zbycia przedmiotów wchodzących w skład spadku. Podkreślenia wymaga, że jeżeli kwota spłaty nie przekracza wartości przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w sytuacji, w której spłata równa jest wartości udziału w spadku i nie przekracza go, podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku i zniesienia współwłasności żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności. W tej kwestii wypowiedziały się również wielokrotnie sądy administracyjne, potwierdzając powyżej wskazaną tezę (wyrok NSA: z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II FSK 2133/13, z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3246/12, z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt FSK 187/06, z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1276/07, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II FSK 500/10, z dnia 28 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 1432/16, wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1173/11, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Po 918/12, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Po 918/12).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i ww. praw, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment (data) ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W dniu 8 września 2009 r., jako wnuczka na podstawie ustawy nabyła wprost spadek po zmarłym K. K. w udziale wynoszącym 1/3 (jedna trzecia) część spadku. W skład nabytego majątku wszedł udział wynoszący 1/6 (jedna szósta) w lokalu mieszalnym, stanowiącym odrębną nieruchomość. Pozostałą część spadku nabyła żona zmarłego oraz syn zmarłego A. K. Przedmiotowy lokal stanowił majątek wspólny małżonków zmarłego K. K. oraz M. K.

Następnie w dniu 4 listopada 2017 r. Wnioskodawczyni jako wnuczka, na podstawie ustawy nabyła wprost spadek po zmarłej M. K. w udziale wynoszącym 1/2 (jedna druga) część spadku. W skład nabytego majątku wszedł udział wynoszący 1/3 (jedna trzecia) w powyżej wskazanym lokalu mieszkalnym. Drugą część spadku po zmarłej M. K. nabył syn A. K.

W dniu 12 kwietnia 2018 r. spadkobiercy po zmarłej M. K., tj. Wnioskodawczyni oraz A. K. zawarli umowę o dział spadku oraz zniesienie współwłasności. W wyniku zawartej umowy spadkobiercy dokonali działu spadku po zmarłym K. K. oraz zmarłej M. K. w ten sposób, że całą nieruchomość stanowiącą powyżej wskazany lokal mieszkalny otrzymał na własność A. K. Spadkobiercy określili wartość przedmiotu umowy na kwotę 200 000 zł. A. K. zobowiązał się zapłacić Wnioskodawczyni tytułem spłaty kwotę w wysokości 100 000 zł. Kwota dokonana tytułem spłaty nie przekracza wartości udziału Wnioskodawczyni w przedmiotowej nieruchomości.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów Kodeksu.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej, przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności – w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny – jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Stosownie do art. 195 ustawy Kodeks cywilny – współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W myśl art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy, należy zwrócić uwagę na różnicę między czynnością odpłatnego zniesienia współwłasności dokonaną przez współwłaścicieli, a czynnością działu spadku dokonaną wyłącznie między spadkobiercami. W przypadku przeprowadzenia działu spadku, jeżeli spadkobierca nabywa majątek o wartości większej od swojego udziału w spadku stanowi to dla niego nabycie. Tym samym w sytuacji, kiedy dział spadku następuje ze spłatą od spadkobiercy nabywającego na wyłączną własność składniki majątkowe wchodzące w skład spadku na rzecz drugiego spadkobiercy powoduje, że czynność taka ma charakter odpłatny. Nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu otrzymania takiej spłaty. W sytuacji, w której spłata równa jest wartości udziału w spadku i nie przekracza go, podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku.

W przedmiotowej sprawie dział spadku po zmarłym … oraz …. ma miejsce wyłącznie pomiędzy Wnioskodawczynią a ….. Dział spadku obejmuje rozporządzenie przez spadkobierców prawami majątkowymi wchodzącymi w skład spadku dziedziczącymi po tych samych spadkodawcach, a nie jak w przypadku zniesienia współwłasności – rozporządzenie udziałami w nieruchomości przez współwłaścicieli. Uprawnienie do zawarcia umowy o dział spadku wynika z dziedziczenia, a nie z nabycia udziałów w nieruchomości w drodze innych zdarzeń prawnych. Wnioskodawczyni otrzymała spłatę w wysokości 100 000 zł w zamian za zbycie swojego udziału w lokalu mieszkalnym otrzymanego w spadku po zmarłych dziadkach. Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi spadkobiercami dziedziczącymi po tych samych spadkodawcach. Dział spadku jest czynnością wtórną wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością co zniesienie współwłasności udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadkobrania po innym spadkodawcy.

Działu spadku można dokonać wyłącznie między spadkobiercami dziedziczącymi po tych samych spadkodawcach i wyłącznie w odniesieniu do udziałów odziedziczonych przez nich w tych spadkobraniach. W sytuacji, gdy postępowanie obejmowało będzie także inne osoby lub udziały, to nie będzie to już tylko dział spadku, ale również zniesienie współwłasności.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni nabyła poszczególne udziały we współwłasności lokalu mieszkalnego w dwóch datach:

*   w 2009 r. w drodze spadku po zmarłym dziadku oraz,

*   w 2017 r. w drodze spadku po babci.

Reasumując, otrzymana przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku przeprowadzonego w 2018 r. spłata w odniesieniu do udziału nabytego w 2009 r. nie podlega w ogóle opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału przez Wnioskodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei spłata otrzymana w wyniku działu spadku w odniesieniu do udziału nabytego w 2017 r. nie będzie skutkować powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem istotne znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma okoliczność, że spłata w odniesieniu do udziału nabytego w 2017 r. nie przekroczyła wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału spadkowego po zmarłej babci, a umowa została zawarta wyłącznie między spadkobiercami. W konsekwencji, na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu otrzymania spłaty, która nie przekroczyła wartości udziału spadkowego nabytego w spadku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Ponadto zauważyć należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k– 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.