Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.100.2025.1.KKM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Przesłanie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg
rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące
zagraniczne oddziały Spółki po zakończeniu roku
podatkowego.
Słowa kluczowe: księgi-księgi rachunkowe
oddział
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa-Ustalenie dochodu/straty na
podstawie ewidencji rachunkowej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa-Wyodrębnienie składników
majątku przeniesionych poza terytorium RP
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej jako: „(...)”, „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Polski.
    Spółka prowadzi działalność w (...) oraz (...).
    Spółka posiada następujące oddziały zagraniczne, sporządzające samodzielne
    sprawozdania finansowe (samobilansujące):
    - Oddział (...) z siedzibą w (...);
    - Oddział (...) z siedzibą w (...);
    - Oddział (...) z siedzibą w (...);
    - Oddział (...) w (...).
    Księgi każdego z oddziałów są prowadzone oddzielnie. Każdy z oddziałów prowadzi księgi
    rachunkowe zgodnie z obowiązującym w danym państwie porządkiem prawnym. Dane
    finansowe oddziałów są następnie konsolidowane na poziomie (...) jako polskiej jednostki
    macierzystej do celów sprawozdawczości finansowej.

## Pytanie

Czy Spółka obowiązana jest przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na
    podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT księgi rachunkowe prowadzone przez
    samobilansujące zagraniczne oddziały Spółki po zakończeniu roku podatkowego za
    pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka stoi na stanowisku, że nie będzie zobowiązana do przesyłania ksiąg rachunkowych
    prowadzonych przez samobilansujące zagraniczne oddziały Spółki w formie
    ustrukturyzowanej, tj. w formie struktury logicznej JPK_KR_PD.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnicy są
    obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w
    sposób zapewniający prawidłowe określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i należnego podatku za rok podatkowy. Przepis ten nakłada również
    obowiązek uwzględniania w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych informacji niezbędnych do ustalenia wysokości odpisów amortyzacyjnych -
    zgodnie z art. 16a-16m ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są
    obowiązani do ich prowadzenia przy użyciu programów komputerowych oraz do
    przesyłania tych ksiąg właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego po zakończeniu roku
    podatkowego - w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w
    art. 27 ust. 1 ustawy o CIT lub deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1 ustawy o CIT.

    Przekazanie to powinno nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w
    formacie odpowiadającym strukturze logicznej określonej na podstawie art. 193a § 2 i § 3
    Ordynacji podatkowej.
    Ustawodawca wprowadził zatem obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych
    prowadzonych zgodnie z ustawą o rachunkowości. Zakres i forma prowadzenia tych ksiąg
    są regulowane przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.; dalej jako: UoR)
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 UoR przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do mających
    siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
      1. spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz
        spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem
        Skarbu Państwa i NBP;
      2. osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych
        i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich
        oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r.
        o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
        związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich
        przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy
        wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro;
      2a. przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o
        zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
        związanych z sukcesją przedsiębiorstw, jeżeli na dzień poprzedzający dzień otwarcia
        spadku prowadzone były księgi rachunkowe;
      3. jednostek organizacyjnych działających na podstawie Prawa bankowego, przepisów
        o obrocie papierami wartościowymi, przepisów o funduszach inwestycyjnych i
        zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, przepisów o działalności
        ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, przepisów o spółdzielczych kasach
        oszczędnościowo-kredytowych lub przepisów o organizacji i funkcjonowaniu
        funduszy emerytalnych, bez względu na wielkość przychodów;
      4. gmin, powiatów, województw i ich związków, a także:
      a. państwowych, gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych,
      b. gminnych, powiatowych i wojewódzkich zakładów budżetowych,
      5. jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek, o
        których mowa w pkt 1 i 2;
      6. oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
        zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej;
      7. jednostek niewymienionych w pkt 1-6, jeżeli otrzymują one na realizację zadań
        zleconych dotacje lub subwencje z budżetu państwa, budżetów jednostek
        samorządu terytorialnego lub funduszów celowych - od początku roku obrotowego,
        w którym dotacje lub subwencje zostały im przyznane.
    Ustawodawca enumeratywnie określa zatem, które podmioty są zobowiązane do
    prowadzenia ksiąg rachunkowych, zatem katalog ten ma charakter zamknięty. Oznacza to,
    że podmioty niewymienione w art. 2 ust. 1 UoR nie mają obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych zgodnie z UoR.
    W ocenie Wnioskodawcy brak wymienienia oddziału położonego za granicą w art. 2 ust. 1
    UoR skutkuje brakiem spełnienia dyspozycji z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

    W art. 2 ust. 1 UoR ustawodawca wymienia jedynie oddziały przedsiębiorców
    zagranicznych położone w Polsce i przypisuje im obowiązek samodzielnego prowadzenia
    ksiąg rachunkowych w Polsce. Analogiczne regulacje obowiązują także w innych krajach,
    tym samym zagraniczne oddziały polskich przedsiębiorstw zobowiązane są do
    prowadzenia ksiąg rachunkowych według przepisów obowiązujących w kraju, w którym
    ich oddział ma siedzibę. Nie ma podstawy prawnej do prowadzenia dla tych oddziałów
    ksiąg rachunkowych w Polsce - ani równolegle, ani pomocniczo.
    Oznacza to, że chociaż oddział nie jest odrębną osobą prawną, może być jednostką
    „samobilansującą”, tj. prowadzącą własne księgi rachunkowe i sporządzającą własne
    sprawozdanie finansowe.
    Jednocześnie oddziały te muszą zapewnić jednostce macierzystej w Polsce informacje
    niezbędne do objęcia jej danych łącznym sprawozdaniem finansowym. Zgodnie bowiem z
    art. 51 ust. 1 UoR, jednostka, w skład której wchodzą oddziały prowadzące samodzielnie
    księgi rachunkowe oraz sporządzające sprawozdania finansowe, sporządza łączne
    sprawozdanie finansowe z ich uwzględnieniem, dokonując odpowiednich wyłączeń).
    Na podstawie art. 51 ust. 2 UoR, do sprawozdania finansowego jednostki, w której skład
    wchodzą oddziały znajdujące się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tam
    sporządzające sprawozdania finansowe, włącza się odpowiednie dane wynikające z
    bilansów tych oddziałów, wyrażone w walutach obcych, przeliczone na walutę polską po
    obowiązującym na dzień bilansowy średnim kursie ogłoszonym dla danej waluty przez
    Narodowy Bank Polski, natomiast z rachunku zysków i strat - po kursie stanowiącym
    średnią arytmetyczną średnich kursów na dzień kończący każdy miesiąc roku obrotowego,
    a w uzasadnionych przypadkach - po kursie będącym średnią arytmetyczną średnich
    kursów na dzień kończący poprzedni rok obrotowy i dzień kończący bieżący rok obrotowy,
    ogłoszonych dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski. Powstałe na skutek tych
    przeliczeń różnice wykazuje się w łącznym sprawozdaniu finansowym jednostki, w pozycji
    „Różnice kursowe z przeliczenia”, jako składnik kapitału (funduszu) z aktualizacji wyceny.
    W przypadku oddziałów zagranicznych oddziały te będą prowadzić księgi rachunkowe
    zgodnie z przepisami państwa, na którego obszarze prowadzą działalność, jednocześnie
    przygotowując informacje niezbędne do ich uwzględnienia w łącznym sprawozdaniu
    finansowym. Łączne sprawozdanie finansowe powinno jasno i rzetelnie prezentować
    sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy całego podmiotu, tak jakby
    poszczególne oddziały nie sporządzały odrębnych sprawozdań finansowych. Stąd też
    sprawozdanie finansowe podmiotu jest sumą sprawozdań finansowych jednostki
    macierzystej oraz jej oddziałów, skorygowanym o pozycje wynikające z operacji
    dokonanych pomiędzy poszczególnymi jednostkami samobilansującymi wchodzącymi w
    skład podmiotu.
    Tym samym, UoR zobowiązuje jedynie do ujęcia danych z bilansu zagranicznego oddziału
    w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym spółki, nie nakładając jednak obowiązku
    prowadzenia dla tych oddziałów ksiąg rachunkowych według polskich przepisów.
    W związku z powyższym, należy uznać, że obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg
    rachunkowych w strukturze JPK_KR_PD - wynikający z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT - dotyczy
    wyłącznie tych ksiąg, które są prowadzone zgodnie z UoR. Księgi zagranicznego oddziału,
    prowadzone zgodnie z prawem kraju położenia oddziału, nie spełniają tego kryterium - w
    konsekwencji nie podlegają obowiązkowi raportowania w formie JPK_KR_PD.
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.333.2023.2.GK, odnoszącej się do obowiązku przekazywania ksiąg rachunkowych
    na żądanie organu podatkowego, obowiązującego od 1 lipca 2018 r. Dyrektor KIS uznał, że
    jeżeli spółka zarejestrowana jest w innej jurysdykcji podatkowej, rozlicza się z
    zagranicznym urzędem skarbowym, wystawia faktury z numerem VAT właściwym dla tej
    jurysdykcji, ujmuje je w zagranicznej deklaracji VAT, a jednocześnie prowadzi księgi

    rachunkowe i sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z regulacjami obowiązującymi
    w tej zagranicznej jurysdykcji - to nie ma podstaw, by obejmować takie transakcje
    strukturą JPK_KR, skoro Spółka nie ma obowiązku wykazywać w JPK faktur sprzedaży
    wystawionych za granicą i rozliczonych z właściwymi organami podatkowymi innej
    jurysdykcji, gdzie prowadzone są księgi rachunkowe oraz sporządzane jest sprawozdanie
    finansowe.
    W ocenie Wnioskodawcy wykładnia ta pozostaje aktualna także w kontekście obowiązków
    wynikających z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT. Nowa struktura JPK_KR_PD stanowi bowiem
    rozwinięcie wcześniej funkcjonującej struktury JPK_KR. Ustawa zmieniająca wprowadziła
    jedynie zmianę formy przekazywania ksiąg rachunkowych - z obowiązku ich
    przekazywania na żądanie na przekazywanie automatyczne, bez wezwania. Jej cel oraz
    zakres zastosowania są tożsame - mają służyć weryfikacji rozliczeń podatkowych
    prowadzonych zgodnie z polskim porządkiem prawnym, a nie obejmować zapisów
    księgowych dotyczących działalności zagranicznego oddziału, który podlega innemu
    reżimowi prawnemu. Zmiana ta nie ingerowała w przepisy UoR i nie modyfikowała zasad
    prowadzenia ksiąg rachunkowych, w tym - co istotne - zasad odrębności księgowej
    jednostek samobilansujących, takich jak zagraniczne oddziały.
    Dodatkowo w wydawanych interpretacjach indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej potwierdza, że oddział zagranicznego przedsiębiorcy, który prowadzi
    działalność gospodarczą w Polsce i prowadzi tu księgi rachunkowe zgodnie z polską
    ustawą o rachunkowości, jest zobowiązany do składania plików JPK_KR_PD w zakresie
    swojej działalności w Polsce. Organ podatkowy uznał przy tym, że obowiązek przesyłania
    ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej (JPK_KR_PD) dotyczy wyłącznie przychodów
    Oddziału w Polsce, nie zaś całej spółki zagranicznej. Limitu przychodów dla celów
    JPK_KR_PD nie stosuje się zatem do przychodów generowanych przez podatnika będącego
    nierezydentem (czyli jako całej Spółki), ale tylko do tych, które zostały wygenerowane
    przez podatnika w wyniku działalności jego oddziału położonego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, m.in.:
      - interpretacja indywidualna z 8 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.241.2025.1.PK,
      - interpretacja indywidualna z 2 czerwca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.174.2025.1.
        PK,
      - interpretacja indywidualna z 27 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.43.2025.1.AS,
      - interpretacja indywidualna z 26 listopada 2024 r., Sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.454.2024.2.AP.
    Wynika z tego, że decydujące dla powstania obowiązku sporządzania JPK_KR_PD jest
    miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych, oraz reżim prawny, według którego księgi są
    prowadzone.
    W ocenie Wnioskodawcy, zastosowanie zasady wykładni a contrario prowadzi do
    jednoznacznego i racjonalnego wniosku, iż skoro organy podatkowe uznają istnienie
    obowiązku raportowego po stronie oddziału podmiotu zagranicznego prowadzącego
    działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to brak analogicznej
    sytuacji - tj. brak prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium RP przez
    zagraniczny oddział polskiej Spółki - musi skutkować brakiem obowiązku sporządzania i
    przesyłania pliku JPK_KR_PD. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do
    nieuprawnionego rozszerzenia zakresu obowiązków podatkowych na podmioty, które nie
    spełniają ustawowych przesłanek objęcia tym obowiązkiem, co pozostaje w oczywistej
    sprzeczności zarówno z zasadą racjonalności ustawodawcy, jak i z konstytucyjną zasadą
    proporcjonalności oraz równości wobec prawa.
    Wskazać również należy, że brak obowiązku ewidencyjnego na terytorium Polski po
    stronie polskiej spółki prowadzącej działalność poza granicami kraju wyklucza możliwość
    skutecznego zastosowania przepisów nakładających obowiązek przesyłania struktury

    JPK_KR_PD, która z samej istoty dotyczy zdarzeń gospodarczych mających miejsce w
    Polsce i podlegających opodatkowaniu według polskich regulacji podatkowych.
    Obowiązki podatkowe powinny być jasno określone w przepisach, proporcjonalne do celu,
    jaki mają realizować, przewidywalne dla podatnika. Nakładanie obowiązku raportowania
    JPK_KR_PD na działalność prowadzoną poza terytorium RP, według obcego reżimu
    rachunkowego, przy braku jednoznacznej podstawy prawnej prowadziłoby do naruszenia:
    - zasady pewności prawa:
    Zasada ta wymaga, by przepisy były jasne, przewidywalne i zrozumiałe. Objęcie
    zagranicznych oddziałów obowiązkiem raportowania według polskiej struktury JPK rodzi
    wątpliwości interpretacyjne czy i w jakim zakresie mają one obowiązek prowadzenia
    ewidencji według polskich zasad rachunkowości, skoro działają w innym systemie
    prawnym. Taka regulacja tworzyłaby stan niepewności co do zakresu obowiązków,
    zwłaszcza że oddziały nie stanowią samodzielnych podatników w Polsce. W efekcie
    podatnicy nie mieliby możliwości jednoznacznego ustalenia, jak postępować zgodnie z
    prawem, co stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą zaufania obywatela do państwa;
    - zasady proporcjonalności:
    Nałożenie obowiązku składania JPK_KR_PD na zagraniczne oddziały polskich spółek
    narusza zasadę proporcjonalności, ponieważ wiąże się z nadmiernym obciążeniem
    administracyjnym i kosztowym. Oddziały te prowadzą księgi zgodnie z przepisami
    lokalnego państwa, a wymaganie ich konwersji do polskiego formatu JPK_KR_PD jest
    nieadekwatne i nieefektywne.
    Dodatkowo, nakładanie na spółkę obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych
    zagranicznego oddziału w strukturze JPK_KR_PD prowadziłoby w praktyce do konieczności
    prowadzenia przez taki oddział podwójnych ksiąg rachunkowych - zarówno zgodnie z
    prawem właściwym w kraju położenia oddziału, jak i równolegle według wymogów UoR,
    tylko w celu wygenerowania struktur JPK. Tymczasem żaden przepis nie nakłada takiego
    obowiązku. Co więcej, obowiązek taki byłby nie tylko nieuzasadniony normatywnie, ale
    również niewykonalny w praktyce.
    W ocenie Spółki, poza brakiem podstawy prawnej do przesyłania ksiąg rachunkowych
    zagranicznego oddziału, istotne znaczenie ma również aspekt technicznej oraz
    normatywnej niemożności wygenerowania struktury logicznej JPK_KR_PD, która byłaby
    zgodna z UoR.
    Dane zagranicznych oddziałów, które prowadzą księgi według lokalnych zasad, nie są
    przetwarzane ani ujmowane w strukturach wymaganych w polskiej ewidencji. Zatem nie
    ma możliwości technicznego odwzorowania zagranicznej ewidencji w strukturze JPK. W
    związku z tym nie ma możliwości automatycznego wygenerowania pliku JPK w
    wymaganym formacie (XML) na podstawie danych oddziału. Konieczne byłoby tworzenie
    konwersji danych, co wiązałoby się z wysokim ryzykiem błędów oraz nierzetelnością
    raportowanych informacji.
    W praktyce oznaczałoby to konieczność prowadzenia równoległej ewidencji księgowej -
    jednej na potrzeby kraju siedziby oddziału, drugiej pod kątem JPK, co jest nieuzasadnione i
    nieproporcjonalne.
    Zgodnie z art. 9 UoR jednostki prowadzą księgi rachunkowe w języku polskim i walucie
    polskiej. Obowiązek ten odnosi się do jednostek mających obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych zgodnie z UoR. W przypadku zagranicznego oddziału prowadzącego
    ewidencję zgodnie z przepisami kraju położenia oddziału, zapisy księgowe są prowadzone
    w walucie lokalnej (np. EUR), co oznacza, że już sam wymóg przeliczenia ich na PLN w
    strukturze JPK napotyka barierę natury systemowej, językowej oraz rachunkowej.
    Co więcej, zgodnie z art. 30 ust. 2 UoR, operacje gospodarcze wyrażone w walutach
    obcych ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia, przeliczając je

    po odpowiednim kursie - najczęściej bieżącym kursie NBP z dnia poprzedzającego
    operację. W konsekwencji, aby wygenerować strukturę JPK_KR_PD z zapisami księgowymi
    oddziałów zagranicznych zgodnie z wymaganiami technicznymi i rachunkowymi,
    należałoby ingerować w uprzednio dokonane zapisy księgowe, dokonując ich korekty ex
    post na potrzeby przeliczenia kursowego. Takie działanie stałoby jednak w sprzeczności z
    art. 23 ust. 1 UoR, który wyraźnie zakazuje dokonywania modyfikacji trwałych zapisów
    księgowych, niezależnie od przyczyn takich ingerencji.
    W praktyce oznacza to, że w celu spełnienia obowiązku sporządzenia prawidłowego pliku
    JPK_KR_PD należałoby dokonać korekty zapisów księgowych już wprowadzonych do ksiąg
    rachunkowych w ciągu roku - mimo że zgodnie z przepisami UoR zapisy te mają charakter
    trwały i nieedytowalny. Próba ich zmiany pozostaje w sprzeczności z zasadą trwałości
    zapisów oraz obowiązkiem ich dokonywania według stanu faktycznego na dzień ujęcia
    operacji gospodarczej.
    W świetle powyższego występuje obiektywny, techniczny i rzeczywisty brak możliwości
    prawidłowego wygenerowania struktury JPK CIT PD zgodnie z przepisami, bez naruszenia
    fundamentalnych zasad rachunkowości określonych w art. 23 UoR.
    Wykładnia przepisów prawa nie powinna prowadzić do powstawania sprzeczności i
    niespójności w systemie prawnym, a z taką sytuacją mielibyśmy do czynienia, gdyby z
    jednej strony zagraniczny oddział był zwolniony z obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, a z drugiej musiałby je prowadzić, aby zrealizować obowiązki wynikające z
    przepisów ustawy o CIT.
    Tym samym, w ocenie Spółki, obowiązki wynikające z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie
    obejmują ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały, ponieważ nie są
    one prowadzone na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości, nie są zgodne z jej
    wymogami formalnymi (język, waluta, trwałość zapisu) i nie mogą zostać zgodnie z
    prawem i techniką przetworzone do struktury logicznej JPK_KR_PD.
    Struktura JPK_KR_PD jest oparta na księgach rachunkowych i nie ma technicznej
    możliwości wygenerowania pliku bez ich prowadzenia. Obowiązek przygotowania
    JPK_KR_PD, dla podmiotów które nie są zobowiązane do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, prowadziłby do sytuacji, w której zagraniczny oddział musiałby prowadzić
    księgi rachunkowe pomimo tego, że ustawa o rachunkowości nie nakłada na niego takiego
    obowiązku. Kierując się zasadą „racjonalnego prawodawcy” należy uznać, że zagraniczne
    oddziały Wnioskodawcy jako podmioty, które nie są zobowiązane do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych na gruncie UoR nie będą również zobowiązane do złożenia JPK_KR_PD
    naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Dlatego, mając na uwadze treść art. 9 ust. 1c ustawy o CIT oraz podstawowe zasady
    wykładni prawa, należy uznać, że Spółka nie będzie zobowiązana do przesyłania ksiąg
    rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące zagraniczne oddziały Spółki w
    formie ustrukturyzowanej, tj. w formie struktury logicznej JPK_KR_PD.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka obowiązana jest przesyłać właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego księgi rachunkowe prowadzone przez samobilansujące
    zagraniczne oddziały Spółki po zakończeniu roku podatkowego.

    Odnosząc się do powyższego zagadnienia w pierwszej kolejności wskazać należy, że
    zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m.
    Na mocy art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:
    Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
    skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
    terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
    mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
    elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
    Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich
    części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
    podatkowej.
    Z art. 9 ust. 1d ustawy o CIT, wynika, że:
    Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
    1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
    2) których mowa w art. 27a;
    3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Ponadto na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy CIT:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
    rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku
    zakładu, przychodów i kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta ewidencja
    w celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego, dla podatników
    niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dla
    wykonywania działalności nie tworzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału
    lub przedstawicielstwa, mając na uwadze zakres prowadzonej działalności.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „ur”):
    Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem
    ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również
    w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób
    prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ur:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce - rozumie się przez to podmioty i osoby
    określone w art. 2 ust. 1.
    W myśl art. 4 ust. 1 ur:

    Jednostki obowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, rzetelnie i
    jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.
    Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 1 ur:
    Księgi rachunkowe są prowadzone przez jednostkę.
    Art. 51 ur stanowi, że:
    1. Jednostka, w skład której wchodzą jednostki organizacyjne sporządzające
    samodzielne sprawozdania finansowe, sporządza łączne sprawozdanie finansowe,
    będące sumą sprawozdania finansowego jednostki i wszystkich jej oddziałów
    (zakładów), wyłączając odpowiednio:
    1) aktywa i fundusze wydzielone;
    2) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym charakterze;
    3) przychody i koszty z tytułu operacji dokonywanych między jednostką a jej oddziałami
    (zakładami) lub między jej oddziałami (zakładami);
    4) wynik finansowy operacji gospodarczych dokonywanych wewnątrz jednostki, zawarty
    w aktywach jednostki lub jej oddziałów (zakładów).
    Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w pkt 2-4, jeżeli nie wpływa to
    ujemnie na spełnienie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1.
    2. Do sprawozdania finansowego jednostki, w której skład wchodzą oddziały (zakłady)
    znajdujące się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tam sporządzające
    sprawozdania finansowe, włącza się odpowiednie dane wynikające z bilansów tych
    oddziałów (zakładów), wyrażone w walutach obcych, przeliczone na walutę polską po
    obowiązującym na dzień bilansowy średnim kursie ogłoszonym dla danej waluty przez
    Narodowy Bank Polski, natomiast z rachunku zysków i strat - po kursie stanowiącym
    średnią arytmetyczną średnich kursów na dzień kończący każdy miesiąc roku
    obrotowego, a w uzasadnionych przypadkach - po kursie będącym średnią
    arytmetyczną średnich kursów na dzień kończący poprzedni rok obrotowy i dzień
    kończący bieżący rok obrotowy, ogłoszonych dla danej waluty przez Narodowy Bank
    Polski. Powstałe na skutek tych przeliczeń różnice wykazuje się w łącznym
    sprawozdaniu finansowym jednostki, w pozycji „Różnice kursowe z przeliczenia”, jako
    składnik kapitału (funduszu) z aktualizacji wyceny.
    W myśl przywołanych przepisów ustawy o rachunkowości księgi rachunkowe są
    prowadzone przez jednostkę, czyli m.in. spółkę mającą siedzibę lub miejsce sprawowania
    zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W związku z powyższym nie można podzielić Państwa stanowiska, że podatnik nie jest
    obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w zakresie dotyczącym zagranicznych
    oddziałów. Ustawa o rachunkowości w żadnym miejscu nie przewiduje wyłączenia takiego
    obowiązku. W tym miejscu zauważyć należy, że zagraniczny oddział nie jest odrębnym od
    jednostki macierzystej podmiotem, stanowi jedynie wyodrębnioną organizacyjnie i
    majątkowo część firmy. Spółka i oddział, poprzez który prowadzi ona działalność za
    granicą, są traktowane jako jeden podmiot. Oddział nie ma możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona przez
    oddział działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie organu, podmiotem obowiązanym do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych, również w zakresie samobilansujących się zagranicznych oddziałów
    jest Spółka. Tym samym na Spółce ciążą obowiązki wynikające z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT,
    czyli prowadzenie ksiąg przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłanie ich
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego po zakończeniu roku podatkowego, także w
    odniesieniu do samobilansujących się zagranicznych oddziałów Spółki.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu
    w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.