Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.189.2017.2.KS1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-24
Teza: w zakresie ustalenia źródła opodatkowania przychodów ze sprzedaży wydanej własnej książki
Słowa kluczowe: książka; prawa-prawa autorskie; przychód; wydanie; źródło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia z dnia 22 czerwca 2017 r. (data wpływu23 czerwca 2017 r.) uzupełnione pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. (data nadania 4 sierpnia2017 r., data wpływu 7 sierpnia 2017 r.) na wezwanie Nr 0114-KDIP3-1.4011.189.2017.1.KS1z dnia 2 sierpnia 2017 r. (data nadania 2 sierpnia 2017 r., data doręczenia 4 sierpnia 2017 r.)o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła opodatkowania przychodów ze sprzedaży wydanej własnej książki - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2017 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła opodatkowania przychodów ze sprzedaży wydanej własnej książki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

1.  Stan faktyczny.

Na początku marca 2017 Wnioskodawca samodzielnie wydał napisaną przez siebie książkę (80 sztuk), którą Wnioskodawca sprzedał głównie znajomym. Wnioskodawca wydał książkę,by zaspokoić własne potrzeby, a otrzymane od kupujących pieniądze miały głównie pokryć koszta wydruku, wysyłki i całego procesu wydawniczego. Wnioskodawca uzyskał także numer ISBN.

W maju 2017 r. okazało się, że zainteresowanie książką rośnie również wśród nieznanych Wnioskodawcy osób więc Wnioskodawca zamówił dodruk kolejnych egzemplarzy (45 sztuk).

Część egzemplarzy trafiła także do bibliotek (egzemplarz obowiązkowy) oraz została podarowana rodzinie i znajomym bez żadnych opłat.

Wnioskodawca jest osobą zatrudnioną na umowę o pracę na czas nieokreślony oraz nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.

Pisanie i wydawanie książki w przypadku Wnioskodawcy nie ma charakteru zarobkowego(ok. 1/3 przychodu to pokrycie kosztów), ani ciągłego (książki drukuje tylko, gdy widnieje faktyczne zainteresowanie), ani zorganizowanego (Wnioskodawca nie posiada żadnego oficjalnego sklepu, a zamówienia zbiera tylko prywatnie przez telefon lub e-mail).

W maju oraz czerwcu Wnioskodawca wpłacił zaliczkę na podatek dochodowy z tytułu sprzedaży książki w marcu i kwietniu (w maju Wnioskodawca nie uzyskał dochodu).

Na chwilę obecną przychód uzyskany ze sprzedaży książki wynosi 1400 zł.

Książkę Wnioskodawca wydał samodzielnie bez udziału wydawnictwa ani innej firmy pośredniczącej temu procesowi.

1.  Zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza kontynuować sprzedaż książki, ale także jest w trakcie pisania kolejnych. Wnioskodawca nie jest jednak w stanie stwierdzić, czy następna książka zostanie wydana w 2017, czy 2018 roku w kwestii kolejnych książek również Wnioskodawca nie wie kiedy powstaną.

Książki Wnioskodawca zamierza wydać samodzielnie bez udziału wydawnictwa ani innej firmy pośredniczącej temu procesowi.

Podsumowanie

Cały proces tworzenia, wydania i sprzedaży książek ma i będzie miał charakter incydentalny,bez możliwości przewidzenia, kiedy Wnioskodawca uzyska przychód i jak długo i często ta sprzedaż będzie prowadzona.

Książki są i będą wydawane samodzielnie tylko w formie papierowej i zamawiane bezpośrednio w drukarni.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. (data wpływu 7 sierpnia 2017 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie Nr 0114-KDIP3-1.4011.189.2017.1.KS1 z dnia 2 sierpnia 2017 r. Wnioskodawca doprecyzował stan faktyczny i zdarzenie przyszłe wskazując, że książka już wydana przez Wnioskodawcę oraz przyszłe książki, mają i będą miały charakter utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 880). Wnioskodawca jest i będzie "twórcą" wszystkich napisanych przez siebie książek w rozumieniu powyższej ustawy.

Wnioskodawca będzie korzystać z praw autorskich, jeżeli nadaży się taka okazja. Na chwilę obecną Wnioskodawca nie otrzymał żadnej oferty współpracy, przekazania praw autorskich, itp. ze strony firm wydawniczych.

Wnioskodawca nie wykonuję czynności w celu uzyskania potencjalnych nabywców książki, jednak posiada tzw. oficjalny profil autora na portalu Facebook.com, gdzie opisana jest wydana książka oraz prośba o kontakt osób zainteresowanych zakupem. Wnioskodawca nie prowadzi kampanii reklamowych na żadnych serwisach internetowych, prasie, targach, itp.

Wnioskodawca planuję natomiast uruchomić internetową kampanię reklamową na portalu Facebook.com, która nie będzie miała na celu zdobycia potencjalnych klientów,lecz promowanie wyżej wymienionego profilu autorskiego i niżej opisanej strony internetowej (tzw. zdobycie polubień). Kampania będzie ustawiona na tzw. "Rozpoznawalność Marki",a nie sprzedaż produktów (reklama będzie kierować bezpośrednio na profil/stronę opisaną poniżej, ale nigdy do opisu książki i informacji jak ją nabyć).

Wnioskodawca posiada stronę internetową typu "blog", na której umieszcza darmowe teksty napisane przez Niego. Na tej stronie internetowej jest zawarta informacja o wydanej książcei odnośnik do oficjalnego profilu na serwisie Facebook.com.

Podsumowując, Wnioskodawca wskazał, że jedyne działania, w których wspomina o napisanej i planowanych książkach to wstawianie tzw. "postów" na oficjalnym profilu i blogu. Te informacje jednak dostępne są tylko dla osób, które są już świadome istnienia tych profili ("Polubiły" profil/blog).

Na chwilę obecną jedyny sposób na uzyskanie potencjalnego nabywcy, w tym wypadku jest, gdy jest on/ona znajomym/mą osoby, która już zna profil Wnioskodawcy i książka zostanie jemu/jej polecona.

Podatek dochodowy ze sprzedaży książek Wnioskodawca zamierza rozliczyć poprzez formularz PIT-36.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wydanie własnej książki może być prowadzone na podstawie literackiej działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym (art. 10, art. 13),bez zakładania działalności gospodarczej?
2.  Czy dodrukowanie i sprzedaż kolejnych egzemplarzy wydanej już książki (jeżeli zajdzie taka potrzeba) nie wymaga zakładania działalności gospodarczej według przepisów ustawy z dnia26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ?
3.  Czy drukowanie i sprzedaż kolejnych, nowych książek nie wymaga zakładania działalności gospodarczej według przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ustawy z dnia29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
4.  Czy podatek ze sprzedaży własnej książki rozlicza się na podstawie formularza PIT-36, uwzględniając pola D5, 64, 65, 66, 68 oraz 0.3, 304-315 według przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
5.  Czy istnieje próg uzyskanego dochodu, po przekroczeniu którego należy założyć działalność gospodarczą i prowadzić rozliczenia poprzez kasę fiskalną, jak jest to opisane w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
6.  Czy rozpoczęcie kampanii reklamowej oznacza, że przestają obowiązywać przepisy określające działalność prowadzoną osobiście opisanej w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i zaczynają obowiązywać przepisy o działalności gospodarczej opisanej w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, więc należy założyć działalność gospodarczą?

Odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedzi na pytania Nr 2, 3, 4, 5, 6 w tym zakresie zostaną udzielone odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, literacka działalność wykonywana osobiście pozwala na działania określone powyżej, bez konieczności zakładania działalności gospodarczej, na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 10 oraz art. 13.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się:

*   działalność wykonywaną osobiście (pkt 2),

*   pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3),

*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) (pkt 7).

W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze przepis art. 5a pkt 6 ww. ustawy, zgodnie z którym za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie,z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z treścią ww. przepisu, niemożność uznania określonych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą zachodzi w przypadku łącznego wystąpienia wskazanych powyżej warunków. Oznacza to, że w przypadku, gdy chociaż jeden z ww. warunków nie zostanie spełniony, wyłączenie to nie będzie miało miejsca, a czynności wykonywane przez podatnika będą uznawane za działalność gospodarczą, oczywiście przy założeniu, że działalność ta spełnia kryteria wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec przywołanych przepisów, w sytuacji gdy wykonywanie określonych czynności dokonywane jest w sposób ciągły i zorganizowany, we własnym imieniu, w celu zarobkowym, tzn. z nastawieniem na zysk, wówczas działalność taka może posiadać znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, a uzyskany z tego tytułu przychód może być opodatkowany w ramach źródła przychodów, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dla uznania określonego pola aktywności gospodarczej za pozarolniczą działalność gospodarczą, koniecznym jest zatem łączne zaistnienie trzech jej cech funkcjonalnych: zarobkowości, zorganizowania i ciągłości. Brak którejkolwiek z nich oznacza, że dana działalność nie może być zakwalifikowana do kategorii działalności gospodarczej.

Natomiast stosownie do art. 13 pkt 2 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej,w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa,jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Odrębnym od działalności gospodarczej i działalności wykonywanej osobiście źródłem przychodów są prawa majątkowe, w tym ich odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych,w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

W rozumieniu powołanego powyżej przepisu, przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie.

Przychód z praw majątkowych powstaje, zatem m.in. w przypadku przychodów związanych z działalnością artystyczną, literacką, w tym z prawami autorskimi. W sytuacji, gdy przedmiotem umowy są prawa autorskie, to przychody z tego tytułu zalicza się do praw majątkowych,bez względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i na moment jej zawarcia(przed stworzeniem utworu - dzieła, czy też po jego powstaniu).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak np. „utwór”,zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2017 r.,poz. 880, z późn. zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W świetle art. 1 ust. 2 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Ponadto, na podstawie art. 8 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy,o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami, występują wówczas gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca na początku marca 2017 r. samodzielnie wydał napisaną przez siebie książkę (80 sztuk), którą sprzedał głównie znajomym. Wnioskodawca wydał książkę, by zaspokoić własne potrzeby, a otrzymane od kupujących pieniądze miały głównie pokryć koszta wydruku, wysyłki i całego procesu wydawniczego. W maju 2017 r. okazało się, że zainteresowanie książką rośnie również wśród nieznanych Wnioskodawcy osób więc Wnioskodawca zamówił dodruk kolejnych egzemplarzy (45 sztuk). Część egzemplarzy trafiła także do bibliotek (egzemplarz obowiązkowy) oraz została podarowana rodzinie i znajomym bez żadnych opłat. Pisanie i wydawanie książki w przypadku Wnioskodawcy nie ma charakteru zarobkowego (ok. 1/3 przychodu to pokrycie kosztów), ani ciągłego (książki drukuje tylko, gdy widnieje faktyczne zainteresowanie),ani zorganizowanego (Wnioskodawca nie posiada żadnego oficjalnego sklepu, a zamówienia zbiera tylko prywatnie przez telefon lub e-mail). Książkę Wnioskodawca wydał samodzielnie bez udziału wydawnictwa ani innej firmy pośredniczącej temu procesowi. Wnioskodawca zamierza kontynuować sprzedaż książki a także jest w trakcie pisania kolejnych. Cały proces tworzenia, wydania i sprzedaży książek ma i będzie miał charakter incydentalny, bez możliwości przewidzenia, kiedy Wnioskodawca uzyska przychód i jak długo i często ta sprzedaż będzie prowadzona. Wnioskodawca wskazał, że książka już wydana i przyszłe ma/będą mieć charakter utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest i będzie „twórcą” wszystkich napisanych przez siebie książek w rozumieniu powyższej ustawy. Na chwilę obecną Wnioskodawca nie otrzymał żadnej oferty współpracy, przekazania praw autorskich, itp. ze strony firm wydawniczych. Wnioskodawca nie wykonuję czynności w celu uzyskania potencjalnych nabywców książki, jednak posiada tzw. oficjalny profil autora na portalu Facebook.com, gdzie opisana jest wydana książka oraz prośba o kontakt osób zainteresowanych zakupem. Wnioskodawca nie prowadzi kampanii reklamowych na żadnych serwisach internetowych, prasie, targach, itp.

Mając na uwadze powyższe należy, przyjąć za Wnioskodawcą, że sprzedaż książek wydanych przez Wnioskodawcę nie jest i nie będzie dokonywana w warunkach określonych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym nie może być zakwalifikowana do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przychodów tych nie można także zakwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1pkt 2 w związku z art. 13 pkt 2 ww. ustawy.

W konsekwencji mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że napisane przez Wnioskodawcę książki spełniają znamiona utworu literackiego, w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. W związku z tym, że książki stanowią utwór, przychód z tytułu ich sprzedaży należy zakwalifikować do przychodów ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. do przychodów z praw majątkowych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego,czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku gdy zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisy sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach(art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.