Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1335b/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-13
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu samochodów przeznaczonych do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu.
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; podatek-podatek naliczony; samochód; samochód-samochód osobowy; wynajem; wynajem-wynajem samochodów; wyroby-wyroby energetyczne-paliwa silnikowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2012 r. (data wpływu 2 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniu 7 lutego 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu samochodów przeznaczonych do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 7 lutego 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu samochodów przeznaczonych do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest sprzedaż (odsprzedaż) samochodów (dealer). Przedmiot Jej działalności obejmuje m. in. wynajem samochodów osobowych. Dokonuje nabycia samochodów osobowych o masie nieprzekraczającej 3,5 tony, które w miesiącu nabycia zostają wpisane do ewidencji środków trwałych. Kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze - nie więcej niż 6.000 zł. Zgodnie z zamiarem Spółki, samochody są wykorzystywane wyłącznie w celu wynajmu i nie służą prowadzeniu pozostałej działalności opodatkowanej, w ramach dotychczasowej działalności. Samochody te nie spełniają warunków wskazanych w treści art. 3 ust. 2 pkt 1-6 ustawy nowelizującej. Są wynajmowane innym podmiotom, jak i osobom fizycznym, na podstawie umowy najmu na krótkie okresy, trwające dzień, tydzień, miesiąc, bądź godziny. Okres ich przeznaczenia na wynajem jest dłuższy niż 6 miesięcy.

Paliwo nabywane do samochodu osobowego, przeznaczonego wyłącznie na wynajem, zużywane jest przez podmioty biorące samochody w najem. W umowie najmu, najemca zobowiązuje się do zwrotu wynajętego samochodu z taką samą ilością paliwa, jak w momencie rozpoczęcia najmu. Nabycie paliwa przez Spółkę następuje wyłącznie przed pierwszym wynajęciem nowego samochodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jest możliwe odliczanie całości podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących zakup paliwa do samochodu osobowego, przeznaczonego wyłącznie na wynajem?

Zdaniem Wnioskodawcy, w omawianej sprawie kwestia dotyczy samochodu, którego przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym wprost nie dotyczy, a zatem nie ma podstawy do jakiegokolwiek ograniczenia odliczenia prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego nabywa w całości. Spółka wskazała, iż problematykę odliczania podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących nabycie paliwa do samochodów osobowych, reguluje art. 4 ww. ustawy, zgodnie z którym prawo do odliczenia jest wyłączone dla samochodów osobowych wskazanych w art. 3 ust. 1 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W związku z tym, że wniosek Spółki, złożony w 2012 r., dotyczy stanu faktycznego, niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w tym okresie.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) (dalej: ustawa nowelizująca), w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei ust. 2 pkt 7 lit. b) tego artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Do samochodów (pojazdów) wykorzystywanych w sposób określony w ust. 2 omawianego artykułu, w tym m. in. przeznaczonych wyłącznie na cele wynajmu przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, nie ma zastosowania zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, o którym mowa w art. 4 ustawy nowelizującej, bowiem dotyczy on tylko tych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, które wykorzystywane są do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, wskazanych w art. 3 ust. 1 tej ustawy.

Z treści wniosku wynika, że Spółka, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest odsprzedaż samochodów. W przedmiocie Jej działalności znajduje się również wynajem samochodów osobowych. Dokonuje nabycia samochodów osobowych o masie nieprzekraczającej 3,5 tony, które w miesiącu nabycia zostają wpisane do ewidencji środków trwałych. Samochody są wykorzystywane wyłącznie w celu wynajmu i nie służą prowadzeniu pozostałej działalności opodatkowanej, w ramach dotychczasowej działalności. Są wynajmowane innym podmiotom, jak i osobom fizycznym, na podstawie umowy najmu na krótkie okresy, trwające dzień, tydzień, miesiąc, bądź godziny. Okres ich przeznaczenia na wynajem jest dłuższy niż 6 miesięcy. Paliwo nabywane do samochodów osobowych, przeznaczonych wyłącznie na wynajem, zużywane jest przez podmioty biorące samochody w najem. W umowie najmu, najemca zobowiązuje się do zwrotu wynajętego samochodu z taką samą ilością paliwa, jak w momencie rozpoczęcia najmu. Nabycie paliwa przez Spółkę następuje wyłącznie przed pierwszym wynajęciem nowego samochodu.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, powołane uregulowania prawne, przy uwzględnieniu faktu, że w interpretacji indywidualnej znak ITPP2/443-1335a/12/KT rozstrzygnięto, iż Spółce przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodów przeznaczonych do oddania w odpłatne używanie na podstawie umów najmu, których łączny okres jest dłuższy niż sześć miesięcy należy stwierdzić, że przysługuje Jej również prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do ich napędu, o ile nie zaistniały ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy jednak podkreślić, że prawo do odliczenia podatku dotyczy tylko paliwa nabywanego przez Spółkę do ww. samochodów przed pierwszym ich wynajęciem na podstawie umowy najmu, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy nowelizującej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.