Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.10.2025.5.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Udzielenie pożyczki przez Spółkę będzie podlegać
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie
będzie zwolnione zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38.
Słowa kluczowe: pożyczka
pożyczkobiorca
pożyczkodawca
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii ustalenia:

    - czy udzielenie pożyczki przez Państwa – Spółkę (X) (pożyczkodawcę) będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    - czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę (X) (pożyczkodawcę) będzie zwolnione od
      opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 38
      ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 lutego 2025 r. (wpływ
    21 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        Spółka (X)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Firma (X) rozważa udzielenie drugorazowej pożyczki oprocentowanej stawką 0% na kwotę
    od (...) zł do (...) zł członkowi zarządu firmy (X) Pani (...), będącej jednocześnie udziałowcem
    tej spółki. Pierwszą taką pożyczkę firma udzieliła dnia (...) r prezesowi Panu (...) (wspólnik i
    prezes (X)). Pożyczka ma zostać udzielona na cele osobiste, bez związku z działalnością
    gospodarczą. Jednakże tutaj trzeba zaznaczyć, że Pani (...) prowadzi jednoosobową
    działalność gospodarczą pod numerem NIP (...) i jest czynnym płatnikiem podatku VAT.
    Pożyczkobiorca zobowiązany jest do opłaty rocznej w wysokości (...) zł z tytułu korzystania
    z usługi pożyczki od firmy (X). Opłata naliczana będzie raz w roku, do momentu spłaty
    pożyczki. Opłata obowiązuje za każdy rozpoczęty rok korzystania z pożyczki. Motywacją (X)
    do udzielenia powyższej pożyczki jest brak możliwości porzucenia pracy/ pełnienia funkcji
    przez zarząd spółki do momentu spłaty pożyczki zaciągniętej w firmie i dążenie do
    stabilności składu zarządu spółki w okresie długoletnim. Pożyczkobiorca, Pani (...),
    zobowiąże się do zwrotu przedmiotu pożyczki w terminie dogodnym dla pożyczkobiorcy,
    jednakże nie później niż do końca roku kalendarzowego 2038. Pożyczkobiorca zobowiąże
    się spłacić pożyczkę w dogodnej walucie. Zgodnie z umową - jeśli w między czasie nastąpi
    zaprzestanie pełnienia chociaż jednej z wymienionych funkcji tj. członek zarządu/
    pracownik/ udziałowiec, spłata pożyczki musi nastąpić nie później niż do dnia zaprzestania
    wyżej wymienionych funkcji.
    Pożyczka zostanie udzielona na podstawie pisemnej umowy pożyczki.
    Firma (X) jest czynnym podatnikiem VAT. Udzielanie pożyczek nie jest przedmiotem jej
    działania, nie ma odpowiedniego dla pożyczek numeru PKD w uchwale spółki. Głównym
    przedmiotem działania firmy (X) jest spedycja oraz handel.
    Pożyczkobiorca: (...) (czynny płatnik podatku VAT w jednoosobowej działalności
    gospodarczej).
    Pożyczkodawca: (X) (czynny płatnik podatku VAT).
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Naszym zdaniem każda czynność dotycząca majątku spółki prowadzącej działalność
    gospodarczą powoduje, że podmiot gospodarczy występuje w charakterze podatnika VAT.
    Usługa polegająca na udzieleniu pożyczki mieści się w zakresie odpłatnego świadczenia
    usług w rozumieniu ustawy VAT, natomiast sama spółka jako pożyczkodawca jest w tych
    okolicznościach podatnikiem podatku VAT. Zwolnienie z VAT nie dotyczy wyłącznie
    podmiotów zajmujących się profesjonalnym udzielaniem pożyczek. Obejmuje ono każdą
    usługę polegającą na udzielaniu pożyczki, zatem w zakresie zwolnienia mieści się także
    pożyczka udzielona przez spółkę wspólnikowi/ członkowi zarządu. Dodajmy także, że tego

    rodzaju zwolnienie jest nielimitowane, zatem pożyczka jest zwolniona od podatku
    niezależnie od jej wysokości. Zatem firma (X) (pożyczkodawca) planuje zastosować
    zwolnienie z VAT w przypadku tej pożyczki. Czy to stanowisko jest prawidłowe?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    NASZA ANALIZA NA GRUNCIE PODATKU VAT
    Naszą analizę rozpocznijmy od podatku VAT. Jego zakres podmiotowy obejmuje wyłącznie
    podmioty prowadzące działalność gospodarczą, poprzez którą należy rozumieć wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Naturalnie spółka prowadząca działalność gospodarczą jest podatnikiem podatku VAT (w
    tym wypadku czynnym). Przedmiotem działalności gospodarczej nie jest udzielanie
    pożyczek. Spółka wykonująca usługi spedycyjne i handlowe chce udzielić swojemu
    udziałowcowi i członkowi zarządu pożyczki. W tym miejscu pojawia się pytanie, czy taka
    pożyczka mieści się w definicji działalności gospodarczej, co prowadzi do objęcia tej usługi
    regulacjami podatku VAT?
    Tutaj należy wskazać, że zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicja działalności
    gospodarczej nie uzależnia jej występowania od częstotliwości czy też celu, w jakim
    podejmowana jest dana aktywność. Nie ma także znaczenia na gruncie tego przepisu, jaki
    jest status nabywcy usługi.
    Wskazać należy, że nawet jednorazowe udzielenie pożyczki przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny jednostki.
    W konsekwencji wyprowadziliśmy wniosek, że każda czynność dotycząca majątku spółki
    prowadzącej działalność gospodarczą powoduje, że podmiot gospodarczy występuje w
    charakterze podatnika VAT.
    Warto również podkreślić, że na kwestię objęcia pożyczki regulacjami podatku VAT nie
    wpływa rodzaj działalności określony przez spółkę w KRS. Na okoliczność tę zwrócił uwagę
    Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w piśmie z 5 stycznia 2017 roku, nr 2461-IBPP2.
    4512.901.2016.1.J, gdzie można przeczytać, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej
    (według klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia,
    czy spółka z tytułu udzielonej pożyczki staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według
    PKD nie ma charakteru wiążącego. Ponadto ewentualny brak danego kodu czynności PKD
    w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem. W rezultacie zawarcie umowy jednorazowej pożyczki, nawet gdy
    spółka nie ma tego rodzaju usługi wpisanej w KRS, nie powoduje, że umowa jest nieważna.
    Wniosek, że usługa polegająca na udzieleniu pożyczki mieści się w zakresie odpłatnego
    świadczenia usług w rozumieniu ustawy VAT, natomiast sama spółka jako pożyczkodawca
    jest w tych okolicznościach podatnikiem podatku VAT.
    Co jednak istotne, do faktycznego opodatkowania nie dojdzie, ponieważ usługa udzielania
    pożyczek korzysta ze zwolnienia przedmiotowego. W myśl bowiem art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy VAT wolne od podatku są usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych
    oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
    pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
    kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja
    definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich
    transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie
    określają postaci wynagrodzenia.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według ust. 2 powołanego artykułu:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii objętej pytaniem
    dotyczą ustalenia, czy udzielenie pożyczki przez Państwa – (X) (pożyczkodawcę) będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (opłacie rocznej), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

    Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji
    PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej
    faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z
    tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów
    gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter
    orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w
    umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące
    obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę (Zainteresowanego) uznać
    za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Państwa – (X)
    (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Pani (...), jako odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania, że udzielenie pożyczki przez Spółkę (X)
    (pożyczkodawca) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest
    prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą również
    kwestii, czy udzielenie pożyczki przez Państwa - Spółkę (X) (pożyczkodawcę) będzie
    zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z treścią art. 43 ust.
    1 pkt 38 ustawy o VAT jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych.
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej
    przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie
    od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
    zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt
    7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
    1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
    2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
    Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od
    początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których
    mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług,

    pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o
    rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
    ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu
    usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość
    wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych
    podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że
    czynność udzielenia przez Państwa – Spółkę (X) (pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki
    pieniężnej na rzecz Pani (...) (pożyczkobiorcy), będzie stanowić czynność mieszczącą się w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług,
    zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie
    czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w
    tym przepisie, usługa udzielenia przez Państwa – Spółkę (X) (pożyczkodawcę) odpłatnej
    pożyczki pieniężnej na rzecz Pani (...) (pożyczkobiorcy) będzie korzystać ze zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
    Powyższe zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że pożyczkodawca (X) nie
    wybierze opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w art. 43 ust. 22 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie zadanego pytania, że udzielenie pożyczki przez
    Spółkę (X) (pożyczkodawca) będzie zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług zgodnie z treścią art. 43 ust, 1 pkt 38 ustawy o VAT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
    mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(X) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.