Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.579.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Możliwość opodatkowania podatkiem liniowym radcy
prawnego.
Słowa kluczowe: podatek-podatek liniowy
pracodawca-były pracodawca
pracodawca-usługi na rzecz byłego pracodawcy
radca prawny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek
liniowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9a-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30c-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 sierpnia 2025 r. (wpływ 2 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w lipcu 2021 r. ukończył magisterskie studia prawnicze, a od stycznia 2022
    r. rozpoczął odbywanie aplikacji radcowskiej.
    Wnioskodawca od 10 stycznia 2022 r. jest zatrudniony w spółce (...) sp. z o. o. z siedzibą w
    (...) na podstawie umowy o pracę. W roku 2022 r. Wnioskodawca był zatrudniony na
    stanowisku specjalisty ds. weryfikacji umów, a następnie, od początku 2023 r. pozostaje
    na stanowisku specjalisty ds. prawnych.
    Do zakresu obowiązków Wnioskodawcy należy sporządzanie projektów umów
    zawieranych w ramach działalności gospodarczej pracodawcy, udział w negocjacjach
    umów, analiza umów, sporządzanie projektów wewnętrznych aktów korporacyjnych oraz
    podejmowanie czynności administracyjno-biurowych.
    Wnioskodawca pozostaje w stosunku kierownictwa względem osoby zarządzającej
    działem prawnym, odpowiedzialnym za wewnętrzną obsługę prawną pracodawcy, która to
    osoba nie jest i nie była radcą prawnym lub adwokatem.
    W toku aplikacji radcowskiej Wnioskodawca uczestniczył w obowiązkowych zajęciach
    prowadzonych przez Okręgową Izbę Radców Prawnych, praktykach w sądach,
    prokuraturach, kancelariach, a także odbywał spotkania z patronem, będącym radcą
    prawnym, z którym nie współpracował na co dzień.
    W grudniu 2024 r. Wnioskodawca ukończył aplikację radcowską, a następnie, w kwietniu
    2025 r. przystąpił do zawodowego egzaminu radcowskiego, z którego uzyskał wynik
    pozytywny, a na tej podstawie został wpisany na listę radców prawnych. W dniu (...)
    czerwca 2025 r. Wnioskodawca złożył ślubowanie radcy prawnego, które łącznie z wpisem
    na listę radców prawnych, w myśl art. 23 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach
    prawnych, stanowi podstawę do rozpoczęcia wykonywania zawodu radcy prawnego.
    Dotychczas Wnioskodawca nie rozpoczął wykonywania zawodu i widnieje na liście radców
    prawnych jako niewykonujący zawodu.
    Wnioskodawca zamierza rozwiązać umowę o pracę z pracodawcą i rozpocząć
    jednoosobową działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego (art. 8 ustawy z dnia
    6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (dalej: „u.r.p.”)), a w dniu założenia jednoosobowej
    działalności gospodarczej zgłosić fakt rozpoczęcia wykonywania zawodu do właściwej
    Okręgowej Izby Radców Prawnych.
    Następnie Wnioskodawca zamierza rozpocząć świadczenie usług w zakresie
    odpowiadającym wykonywaniu zawodu radcy prawnego w rozumieniu art. 6 u.r.p. na
    rzecz swoich klientów, w tym pomocy prawnej na podstawie umowy o świadczenie usług
    na rzecz byłego pracodawcy, uwzględniając także występowanie przed urzędami i sądami
    w charakterze pełnomocnika.
    Uzupełnienie
    Czy usługi (ich zakres) świadczone przez Pana w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej w charakterze radcy prawnego na rzecz byłego pracodawcy będą całkowicie
    zbieżne, częściowo zbieżne, czy też nie będą w ogóle zbieżne z czynnościami
    wykonywanymi przez Pana w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, w ramach
    stosunku pracy na rzecz tego pracodawcy – proszę opisać, na czym polegają te zbieżności
    lub różnice.
    Zakres usług, które będą świadczone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej w charakterze radcy prawnego na rzecz byłego pracodawcy, nie
    będą w ogóle zbieżne z czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę w roku
    podatkowym, którego dotyczy wniosek, w ramach stosunku pracy na rzecz tego
    pracodawcy.

    Wnioskodawca zamierza świadczyć na rzecz byłego pracodawcy usługi pomocy prawnej w
    rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (dalej: „u.r.p.”). Pomoc
    prawna w rozumieniu powołanego przepisu polega na:
    a) występowaniu przed urzędami i sądami w charakterze pełnomocnika,
    b) opracowywaniu projektów aktów prawnych,
    c) sporządzaniu opinii prawnych,
    d) udzielaniu porad i konsultacji prawnych.
    Właśnie w takim zakresie Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi na rzecz byłego
    pracodawcy.
    Wszelkie sprawy będą prowadzone przez Wnioskodawcę samodzielnie. Wnioskodawca
    planuje, w ramach udzielonych pełnomocnictw, sporządzać oraz wysyłać pisma
    procesowe oraz samodzielnie, we własnym imieniu je podpisywać, a także uczestniczyć w
    rozprawach. Wnioskodawca nie będzie podlegał kierownictwu lub nadzorowi w zakresie
    świadczenia pomocy prawnej. Wnioskodawca będzie samodzielnie przyjmował klientów, w
    tym byłego pracodawcę i udzielał im porad prawnych w ramach świadczenia pomocy
    prawnej, na własną odpowiedzialność i ryzyko.
    Do zakresu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy na
    stanowisku specjalisty ds. prawnych nie należy świadczenie pomocy prawnej, które to
    czynności, zgodnie z obowiązującymi przepisami, są zastrzeżone wyłącznie dla radców
    prawnych i adwokatów.
    Wnioskodawca w trakcie trwania stosunku pracy nie był i nie jest uprawniony do
    świadczenia pomocy prawnej. Takie uprawnienie może powstać dopiero w momencie
    nawiązania odpowiedniej podstawy wykonywania zawodu radcy prawnego (art. 8 u.r.p.),
    co w przypadku Wnioskodawcy planowane jest wraz momentem założenia kancelarii –
    jednoosobowej działalności gospodarczej.
    W ramach czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy Wnioskodawca nie
    wykonywał czynności samodzielnie – Wnioskodawca podlega służbowemu stosunkowi
    kierownictwa. Wnioskodawca nie występował przed urzędami i sądami w charakterze
    pełnomocnika ani nie brał udziału w rozprawach. Wnioskodawca nie sporządzał opinii
    prawnych ani nie podpisywał się pod żadnymi dokumentami w imieniu klienta. Wszelkie
    dokumenty sporządzane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy to wyłącznie
    projekty, które podlegały nadzorowi w ramach służbowej podległości Wnioskodawcy.
    Aktualny pozostaje opis sprawy wskazany we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

## Pytanie

Czy dochody z tytułu świadczenia usług uzyskane w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej w charakterze radcy prawnego, przy nawiązaniu współpracy na podstawie
    umowy o świadczenie usług z byłym pracodawcą, u którego Wnioskodawca był
    zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku specjalisty ds. prawnych w
    czasie posiadania statusu aplikanta radcowskiego, w tym samym roku podatkowym, mogą
    być opodatkowane stawką 19% podatku liniowego, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od
    ograniczeń wynikających z art. 9a ust. 3 tej ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – czynności wykonywane przez niego w ramach stosunku pracy
    jako specjalista ds. prawnych, o statusie aplikanta radcowskiego, nie odpowiadają
    czynnościom, jakie Wnioskodawca zamierza wykonywać jako radca prawny w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej, co uprawnia Wnioskodawcę do opodatkowania

    na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 u.r.p., świadczenie pomocy prawnej przez radcę prawnego polega
    w szczególności na udzielaniu porad i konsultacji prawnych, sporządzaniu opinii
    prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed
    urzędami i sądami w charakterze pełnomocnika lub obrońcy. W przeciwieństwie do
    specjalisty ds. prawnych niebędącego radcą prawnym, zatrudnionego na podstawie
    umowy o pracę radca prawny, w myśl przepisów u.r.p., wykonuje zawód świadczący
    pomoc prawną samodzielnie, niezależnie, ponosząc odpowiedzialność cywilną i
    zawodową za swoje czynności, podlega obowiązkowi ubezpieczenia od odpowiedzialności
    cywilnej, nie jest związany poleceniem co do treści opinii prawnej, a w określonych
    przypadkach może odmówić pomocy prawnej lub wyłączyć się ze sprawy. Istotnym jest
    fakt, że samodzielność radcy prawnego wyklucza jakąkolwiek podległość, czy zależność od
    poleceń, które formułowane są w stosunku do pracowników (tak wyrok WSA w Poznaniu z
    dnia 1 marca 2007 r. sygn. akt I SA/Po 1138/06).
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 u.r.p. celem aplikacji radcowskiej jest przygotowanie aplikanta do
    należytego i samodzielnego wykonywania zawodu radcy prawnego.
    Czynności radcy prawnego nie mogły być wykonywane przez Wnioskodawcę (w ramach
    umowy o pracę na stanowisku specjalisty ds. prawnych), gdyż nie zezwalają na to przepisy
    ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. W szczególności należy wskazać na
    występowanie przed urzędami w charakterze pełnomocnika, do którego nie jest
    uprawniony pracownik – prawnik niebędący radcą prawnym, czy też aplikant radcowski,
    który w myśl art. 35(1) u.r.p. jest uprawniony wyłącznie do zastępowania radcy prawnego
    w niepełnym zakresie oraz sporządzania i podpisywania pism procesowych tylko z
    wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i
    skargi konstytucyjnej.
    Dodatkowo należy wskazać, że Wnioskodawca w ramach jednoosobowej działalności
    gospodarczej będzie świadczyć pomoc prawną także na rzecz innych podmiotów niż były
    pracodawca. W szczególności może to dotyczyć obowiązków związanych ze świadczeniem
    pomocy prawnej z urzędu, na mocy aktów wydanych przez sądy lub Okręgową Izbę
    Radców Prawnych.
    Tym samym, czynności wykonywane w ramach umowy o pracę na stanowisku specjalisty
    ds. prawnych, o statusie aplikanta radcowskiego nie odpowiadają czynnościom radcy
    prawnego.
    Stanowisko takie koresponduje z interpretacjami podatkowymi o sygn. IPPB1/415-266/10-
    2/MT, IPPB1/415-92/07-2/AG, 1433/GF/415-28/07/DG i 1433/GF/415-23/07/DG wydanymi
    w podobnych stanach faktycznych, a także wyrokami sądów administracyjnych o sygn. I SA
    /Gl 805/07 oraz I SA/Po 1138/06.
    W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że istotną kwestię w kontekście
    oceny różnic między czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy przez
    prawnika – aplikanta a świadczeniem pomocy prawnej przez radcę prawnego wskazał
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 12 grudnia 2007 r. (sygn.
    akt I SA/Gl 805/07), który uznał, że wykonywanie przez radcę prawnego w ramach
    działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy czynności polegających na
    świadczeniu pomocy prawnej nie odpowiada czynnościom wykonywanym uprzednio w
    ramach stosunku pracy. Zgodnie ze stanowiskiem sądu ocena ta nie powinna
    abstrahować od merytorycznej strony owych czynności i nie powinna ograniczać się
    wyłącznie do samej technicznej strony wykonywanych czynności, bowiem w takim
    przypadku można by było dojść do absurdalnego wniosku, że wykonanie nawet jednej
    czynności wchodzącej wcześniej w zakres obowiązków służbowych prowadzi do
    pozbawienia praw do opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a taki skutek można osiągnąć poprzez

    wykazanie, że zarówno wcześniej, jak i obecnie podatnik wykonuje kserokopie
    dokumentów.
    Na powyżej wskazywaną istotność uwzględnienia merytorycznej strony czynności przy
    ocenie różnic między czynnościami aplikanta a prawnika już uprawnionego do
    świadczenia pomocy prawnej wskazał uwagę także Sąd Najwyższy, m.in. w Uchwale z dnia
    10 kwietnia 2013 r. (II UZP 2/13) i w wyroku z dnia 12 lutego 2013 r. (II UK 184/12) w
    sprawach dot. preferencyjnego ustalenia wysokości składki na ubezpieczenia społeczne,
    przy których przesłanką ustawową wyłączającą możliwość jej zastosowania również jest
    wykonywanie tożsamych czynności na rzecz byłego pracodawcy.
    Warto zaznaczyć, że stanowisko „specjalisty ds. prawnych” nie daje podstaw do
    wykonywania zawodu radcy prawnego w ramach stosunku pracy. Potwierdza to
    stanowisko Komisji Etyki i Wykonywania Zawodu Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia
    28 stycznia 2018 r., zgodnie z którym w przypadku zatrudnienia na stanowisku innym niż
    radca prawny, do zatrudnienia tego nie będą znajdowały zastosowania przepisy ustawy o
    radcach prawnych, a „wykonywanie zawodu radcy prawnego w ramach stosunku pracy”
    oznacza wykonywanie przez radcę prawnego zawodu w stosunku pracy, dla którego
    rodzaj pracy określono jako stanowisko radcy prawnego.
    Aktualne pozostaje stanowisko w sprawie przedstawione we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada zróżnicowanie sposobu
    opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych na
    podstawie systemu przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.
    Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych, miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń na podstawie
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        · stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
          członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
          się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
        · pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy

      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej
      działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są
      obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
      sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do
      20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy
      przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli
      pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska
      z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału
      w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz
      byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub
      co najmniej jeden ze wspólników:
        1) (uchylony)
        2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest
      obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku,
      obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz
      odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.
    Na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub
      działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa
      w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy
      obliczenia podatku.
    Podatnik, deklarując wybór 19% podatku liniowego, musi uwzględnić przesłanki określone
    w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Możliwość opodatkowania „podatkiem liniowym” jest wyłączona w stosunku do
    podatników, którzy uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia
    usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami,
    które podatnik lub przynajmniej jeden z jego wspólników (w przypadku prowadzenia
    działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną) wykonywał bądź wykonuje w roku
    podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy. Zwracam

    jednak uwagę, że zawarty w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot normatywny „odpowiadających czynnościom” odnosi się do przychodów
    ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, tożsamych z
    czynnościami, które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy, a zatem wyłącznie
    częściowa zbieżność wykonywanych czynności nie stanowi przesłanki wyłączającej
    możliwość opodatkowania 19% stawką podatku dochodów z działalności gospodarczej
    (częściowa zbieżność nie jest równoznaczna z tożsamością).
    Z opisu sprawy wynika, że od stycznia 2022 r. jest Pan zatrudniony w spółce z o. o. na
    podstawie umowy o pracę (na stanowisku specjalisty ds. weryfikacji umów, a następnie na
    stanowisku specjalisty ds. prawnych). Do zakresu Pana obowiązków należy sporządzanie
    projektów umów zawieranych w ramach działalności gospodarczej pracodawcy, udział w
    negocjacjach umów, analiza umów, sporządzanie projektów wewnętrznych aktów
    korporacyjnych oraz podejmowanie czynności administracyjno-biurowych. W grudniu
    2024 r. ukończył Pan aplikację radcowską, a następnie w kwietniu 2025 r. przystąpił Pan
    do zawodowego egzaminu radcowskiego, z którego uzyskał wynik pozytywny, i na tej
    podstawie został Pan wpisany na listę radców prawnych. W czerwcu 2025 r. złożył Pan
    ślubowanie radcy prawnego, które łącznie z wpisem na listę radców prawnych stanowi
    podstawę do rozpoczęcia wykonywania zawodu radcy prawnego. Zamierza Pan rozwiązać
    umowę o pracę ze spółką z o.o. (byłym pracodawcą) i rozpocząć jednoosobową
    działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego. Następnie zamierza Pan rozpocząć
    świadczenie usług w zakresie odpowiadającym wykonywaniu zawodu radcy prawnego na
    rzecz swoich klientów, w tym pomocy prawnej na podstawie umowy o świadczenie usług
    na rzecz byłego pracodawcy, uwzględniając także występowanie przed urzędami i sądami
    w charakterze pełnomocnika. Zakres usług, które będą świadczone przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w charakterze radcy prawnego na rzecz byłego
    pracodawcy, nie będą w ogóle zbieżne z czynnościami wykonywanymi przez Pana w roku
    podatkowym, którego dotyczy wniosek, w ramach stosunku pracy na rzecz tego
    pracodawcy. Różnice wykazał Pan w uzupełnieniu wniosku.
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika więc, że usługi, które zamierza Pan
    świadczyć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są tożsame z
    czynnościami, które wykonuje Pan na podstawie umowy o pracę z byłym pracodawcą.
    W konsekwencji nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 9a ust. 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem możliwe jest opodatkowanie Pana
    dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: dochody z tytułu świadczenia usług uzyskane w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej w charakterze radcy prawnego, przy nawiązaniu współpracy na
    podstawie umowy o świadczenie usług z byłym pracodawcą, u którego był Pan
    zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku specjalisty ds. prawnych w
    czasie posiadania statusu aplikanta radcowskiego w tym samym roku podatkowym, mogą
    być opodatkowane stawką 19% podatku liniowego, o którym mowa w art. 30c ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionej przez Pana kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm

    prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięcia nie
    mają zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.