Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.760.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-12
Teza: Opodatkowanie przeniesienia pracowników przypisanych do
Zespołu oraz wybranych aktywów wykorzystywanych przez
ten Zespół oraz prawo do do odliczenia podatku z tytułu
nabycia telefonów komórkowych, z tytułu dokonywanych
rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych.
Słowa kluczowe: aktywa
dostawa-dostawa towarów
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zakład-zakład pracy-przejście zakładu pracy
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
  Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia, o wydanie
    interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go
    Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 grudnia 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A. sp. z o. o.
      (Zbywca)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B. Sp. z o.o.
      (Nabywca)

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa polskiego, z siedzibą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce.
    Spółka stanowi tzw. centrum usług wspólnych i świadczy między innymi usługi finansowo -
    księgowe, informatyczne (dalej: „IT”) i controlingowe na rzecz podmiotów z Grupy A. (dalej:
    „Grupa”).
    Świadczone przez Spółkę usługi informatyczne można podzielić na 3 główne filary, tj.:

      - usługi z zakresu infrastruktury IT,
      - aplikacje IT oraz
      - usługi dla klientów z segmentu steel.
    W ramach strategii Grupy dotyczącej wycofania się Grupy z filaru usług IT, na mocy
    umowy zawartej pomiędzy Spółką a Nabywcą (dalej: „Umowa”) z dniem 1 października
    2025 r. dojdzie do przeniesienia do Nabywcy (podmiotu niepowiązanego ze Spółką) części
    działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (dalej: „Segment
    Aplikacji”; dalej łącznie jako: „Transakcja”).
    W ramach Transakcji - z dniem 1 października 2025 r. - dojdzie do:
    - przejścia części zakładu pracy obejmującego pracowników przypisanych do Segmentu
      Aplikacji (tj. pełniących funkcje wyłącznie na rzecz tego segmentu) oraz kilku
      pracowników pełniących funkcje administracyjne, w tym m.in. w zakresie obsługi
      kadrowo-płacowej oraz
    - przeniesienia własności telefonów komórkowych, z których dotychczas korzystali
      przenoszeni pracownicy Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca zaznacza, że na skutek Transakcji nie dojdzie do przeniesienia innych
    składników bilansu Spółki.
    Transfer pracowników będzie stanowił przejście części zakładu pracy na innego
                      1pracodawcę w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy (Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. -
    Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.; dalej: „Kodeks pracy”). W
    konsekwencji dla pracowników, przypisanych obecnie do Segmentu Aplikacji, których
    dotychczasowym pracodawcą był Wnioskodawca, nowym pracodawcą będzie Nabywca.
    W wyniku przejścia pracowników do Nabywcy, zgodnie z postanowieniami Umowy,
    Nabywca przejmie również istniejące zobowiązania wobec nich ciążące dotychczas na
    Spółce jako pracodawcy dotyczące: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw
    pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z
    składkami na ubezpieczenia społeczne, a także III) wszystkie zobowiązania powstałe do
    daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami pracy
    z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych
    proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w
    tym składki na ubezpieczenie społeczne (dalej: „Zobowiązania Pracownicze”).
    Na Zobowiązania Pracownicze Wnioskodawca utworzył rezerwy zgodnie z przepisami
    ustawy o rachunkowości.
    Strony ustaliły następujący sposób ustalania ostatecznej ceny zakupu:
    1) podstawowa cena zakupu (zasadniczo będzie to cena za telefony komórkowe), plus
      (lub minus)
    2) wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu niewykorzystanych
      proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do
      pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne),
      skalkulowana na dzień 30 września 2025 r., minus
    3) wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu świadczeń na wypadek śmierci
      (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub
      emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30
      września 2025 r.

    Przy czym, w pierwszej kolejności nastąpi zapłata wstępnej ceny zakupu, która została
    ustalona w następujący sposób:
    1) podstawowa ceny zakupu (tj. de facto cena za telefony komórkowe), plus (lub minus)
    2) wartość rezerw odnosząca się do w/w zobowiązań z tytułu niewykorzystanych
      proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do
      pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne)
      skalkulowana na dzień 25 sierpnia 2025 r., minus
    3) 85% wartości rezerw na zobowiązania z tytułu w/w świadczeń na wypadek śmierci
      (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub
      emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30
      września 2024 r.
    Po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Spółka i
    Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i
    wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości
    ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie
    dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie.
    Jednocześnie, w związku z faktem, iż wartość przejmowanych Zobowiązań Pracowniczych
    będzie przewyższała wartość przekazywanych aktywów (telefonów komórkowych), w
    odniesieniu do wstępnej ceny zakupu będzie to skutkowało powstaniem tzw. „ujemnej
    ceny transakcji”.
    Rozliczenie pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą odbywać się będzie w następujący sposób:
    - Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na rzecz Nabywcy z tytułu przeniesienia własności
      telefonów komórkowych,
    - Nabywca wystawi fakturę VAT na rzecz Wnioskodawcy z tytułu przejęcia Zobowiązań
      Pracowniczych,
    - z tytułu przejścia części zakładu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy w
      Umowie nie zostało przewidziane wynagrodzenie.
    Rozliczenie może nastąpić poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań. W takim
    przypadku płatność różnicy pomiędzy należnymi w ramach tego rozliczenia kwotami zosta
    nie dokonana na rachunek bankowy widniejący na tzw. Białej Liście.
    Dodatkowo w związku z Transakcją doszło do rozwiązania umowy o współpracy przez
    Spółkę z osobą, z którą dotychczas Spółka współpracowała za pośrednictwem agencji
    pracy. Nowa umowa z tą osobą zostanie zawarta przez Nabywcę. Umowa z tą osobą nie
    jest zatem przedmiotem Transakcji.
    W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony
    komórkowe oraz pracownicy (w związku z przejściem części zakładu pracy) - składników
    materialnych oraz niematerialnych.
    W szczególności jej przedmiot nie będzie obejmował:
      - licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług,
      - środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością
        Segmentu Aplikacji,
      - nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność,
      - źródeł finansowania działalności,
      - przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Wnioskodawcy,
      - przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Wnioskodawcy (poza opisanymi
        powyżej Zobowiązaniami Pracowniczymi),

      - przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu
        Aplikacji a także umów związanych z nią umów.
    Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, iż:
    - Segment Aplikacji nie jest oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką
      /oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki.
    - jak wskazano powyżej, Segment Aplikacji stanowi wyłącznie jeden z trzech filarów
      funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach działalności
      Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad
      funkcjonowania.
    - Segment Aplikacji jest w pewnym stopniu wyodrębniony finansowo w ramach struktury
      przedsiębiorstwa Wnioskodawcy poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania
      kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników Segmentu
      Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego pracownika,
      podział kosztów odbywa się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego.
    - na potrzeby bieżącej działalności nie jest jednak sporządzany oddzielny rachunek
      zysków i strat. Ustalany jest wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący
      całą działalność Wnioskodawcy.
    - Segment Aplikacji nie posiada własnego, oddzielnego rachunku bankowego.
    - Segment Aplikacji funkcjonuje w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach
      zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a tym osoby
      na stanowiskach zarządczych.
    W wyniku Transakcji, obowiązki i zadania pracowników Segmentu Aplikacji nie ulegną
    istotnej zmianie w stosunku do tego jakie obowiązki pełnili u poprzedniego pracodawcy, tj.
    Wnioskodawcy. Ponadto, Spółka w pozostałym zakresie (tj. poza działalnością obejmującą
    funkcje wykonywane przez Segment Aplikacji) będzie prowadzić działalność gospodarczą
    (w obszarze IT) w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pozostających w Spółce
    pracowników.
    Na dzień dokonania Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT oraz będzie spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w art. 15 Ustawy o VAT.
    W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 10 grudnia 2025 r., uzupełnili Państwo opis
    zdarzenia przyszłego, następująco:
    Ad. I. Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego, poprzez jednoznaczne wskazanie:
    Pytanie nr 1: „Czy wynagrodzenie należne Nabywcy z tytułu rozliczeń związanych z
    transferem Zobowiązań Pracowniczych:
      - zostanie poniesione z zasobów majątkowych Państwa Spółki?
      - nie zostanie Państwa Spółce w żaden sposób zwrócone?
      - zostanie odpowiednio udokumentowane?
      - zostanie poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów Państwa Spółki?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Na wstępie Zainteresowani wskazują, że na moment złożenia odpowiedzi na Wezwanie
    transakcja przeniesienia przez Spółkę do Nabywcy (podmiotu niepowiązanego ze Spółką)
    części działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (dalej:
    „Segment Aplikacji”) została już dokonana, tj. doszło zarówno do przeniesienia
    pracowników wykonujących prace w ramach Segmentu Aplikacji, jak i sprzedaży

    telefonów. W momencie składania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było to
    jednak zdarzenie przyszłe. Tym samym, w niniejszej odpowiedzi na Wezwanie
    Zainteresowani posługują się trybem przeszłym.
    W odpowiedzi na powyższe pytanie Zainteresowani wskazują, że wynagrodzenie należne
    Nabywcy od Spółki z tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych:
      - zostało poniesione z zasobów majątkowych Spółki - to Spółka poniosła ciężar
        ekonomiczny związany z jego wypłatą;
      - ma charakter definitywny - poniesiony przez Spółkę koszt w postaci przedmiotowego
        Wynagrodzenia nie został ani nie zostanie Spółce w jakikolwiek sposób zwrócony;
      - zostało we właściwy sposób udokumentowanie - Spółka otrzymała od Nabywcy
        fakturę dokumentującą poniesienie przedmiotowego kosztu;
      - w ocenie Zainteresowanych zostało poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub
        zabezpieczenia źródła przychodów Spółki - za czym przemawiają poniższe
        argumenty:
      - wydatek ten dotyczy okresu zatrudnienia pracowników u Spółki, a zatem jest on
        „związany” z przychodami uzyskanymi wówczas przez Spółkę, do których
        osiągnięcia przyczyniali się pracownicy, których koszt ten dotyczy (wydatek ten
        jest zatem związany z okresem, kiedy pracownicy byli zatrudnieni przez Spółkę i
        osiąganymi wówczas przez Spółkę przychodami),
      - wydatek ten jest związany z szeroko pojętymi wydatkami pracowniczymi, które co
        do zasady stanowią dla podatników koszty uzyskania przychodów - prawo
        pracowników do otrzymania np. ekwiwalentów z tytułu niewykorzystanych dni
        urlopu czy też obowiązek tworzenia rezerw na odprawy emerytalne i rentowe są
        związane z pracą wykonywaną przez pracownika na rzecz pracodawcy i wynikają
        z przepisów/wewnętrznych regulacji, a zatem niewątpliwie stanowią element
        stosunku pracy,
      - nieponiesienie wskazanego kosztu powodowałoby, że analizowana transakcja nie
        doszłaby do skutku, co uniemożliwiłoby realizację strategii Spółki w zakresie
        wycofania się z działalności Segmentu Aplikacji i koncentracji na osiągnięciu
        przychodów z działalności pozostałych segmentów.
    Pytanie nr 2: „Czy przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę zostało
    uregulowane w umowie/porozumieniu?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Tak, przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę zostało uregulowane w umowie
    zawartej pomiędzy Spółką a Nabywcą, na mocy której z dniem 1 października 2025 r.
    doszło do przeniesienia na Nabywcę (podmiotu niepowiązanego ze Spółką) części
    działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (Segmentu Aplikacji).
    Pytanie nr 3: „Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wskazane we
    wniosku Zobowiązania Pracownicze stanowią przychody ze stosunku pracy, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy? Jeżeli nie, to z jakiego tytułu stanowią one przychody na
    gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?”
    Odpowiedź Zainteresowanych

    Zainteresowani wskazują, że pod pojęciem „Zobowiązań Pracowniczych”, o których mowa
    we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego należy
    rozumieć istniejące zobowiązania wobec pracowników podlegających transferowi do
    Nabywcy ciążące dotychczas na Spółce jako pracodawcy dotyczące:
  I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych),
  II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz ze składkami na
      ubezpieczenia społeczne, a także
  III) wszystkich zobowiązań powstałych do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w
      związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych
      proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do
      pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na
      ubezpieczenie społeczne.
    Powyższe oznacza, że przeniesione zostały jedynie zobowiązania dotyczące
    transferowanych pracowników, które na moment dokonania transferu (tj. 1 października
    2025 r.) nie wiązały się z realną wypłatą tych świadczeń na rzecz konkretnych
    pracowników. Obowiązek taki wystąpi ewentualnie dopiero w przyszłości i będzie
    spoczywał już na nowym pracodawcy, tj. Nabywcy. Wówczas Zobowiązania Pracownicze, o
    których mowa w pkt II i III powyżej będą stanowiły przychody ze stosunku pracy, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 (Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: „Ustawa o PIT”) Ustawy o PIT.
    Natomiast Zobowiązania Pracownicze, o których mowa w pkt I powyżej (tj. odprawy
    pośmiertne nie będą stanowiły przychodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12
    ust. 1 Ustawy o PIT. Jednocześnie zgodnie z aktualną linią interpretacyjną Dyrektora KIS
    będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT (stanowisko takie zostało potwierdzone
    przykładowo w interpretacji indywidualnej z 9 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-
    2.4011.604.2024.4.JK3).
    Jednocześnie Zainteresowani wskazują, że złożony przez Zainteresowanych wniosek o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, którego dotyczy
    Wezwanie, nie dotyczył przepisów Ustawy o PIT i tym samym intencją Zainteresowanych
    nie było uzyskanie potwierdzenia stanowiska Zainteresowanych na gruncie
    przedmiotowych przepisów (interpretacja przepisów Ustawy o PIT nie stanowiła ani opisu
    zdarzenia przyszłego ani też opisu stanowiska Zainteresowanych).
    Pytanie nr 4: „Z jakich środków zostaną sfinansowane Zobowiązania Pracownicze, tj. czy
    zostaną sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych czy też z innych
    środków? Proszę wskazać z jakich?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Jak wskazano powyżej, do potencjalnej wypłaty Zobowiązań Pracowniczych - o ile ziszczą
    się warunki do ich wypłaty - zobowiązany może być w przyszłości Nabywca. W przypadku,
    gdy wystąpią przesłanki do wypłaty określonych świadczeń na rzecz przeniesionych do
    Nabywcy pracowników koszt wypłaty takich świadczeń zostanie każdorazowo
    sfinansowany przez Nabywcę ze środków obrotowych Nabywcy (nie ze środków
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych).
    Dodatkowo Zainteresowani wskazują, że wynagrodzenie należne Nabywcy od Spółki
    również zostało sfinansowane przez Spółkę z jej środków obrotowych.
    Pytanie nr 5: „Z jakich przepisów prawnych wynika obowiązek wypłaty świadczeń
    określonych we wniosku jako Zobowiązania pracownicze?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Zainteresowani wskazują, że obowiązek wypłaty świadczeń w postaci: I) świadczeń na
    wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa

    lub emerytalna), III) świadczeń z tytułu niewykorzystanych urlopów/wypoczynku, pracy w
    godzinach nadliczbowych wynika z przepisów Kodeksu Pracy (ustawa z dnia 26 czerwca
    1974 r. - Kodeks pracy t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.; dalej: „Kodeks pracy”), (art.
    93 regulujący kwestię wypłaty odpraw pośmiertnych, art. 921 regulujący kwestię wypłaty
    odpraw emerytalnych i rentownych, art. 151 i art. 1511 regulujące kwestię pracy w
    godzinach nadliczbowych i wypłaty dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, art. 171
    - 173 regulujące kwestię wypłaty ekwiwalentów/wynagrodzeń za czas urlopu), natomiast
    obowiązek uiszczenia składek na ubezpieczenia społeczne od poszczególnych, w/w
    świadczeń wynika z przepisów Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (w
    szczególności art. 18 ust. 1), (ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 350 z późn.zm; dalej: „Ustawa o systemie ubezpieczeń
    społecznych”)). Dodatkowo, na mocy art. 231 § 2 Kodeksu Pracy, cyt.: „Za zobowiązania
    wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego
    pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie”, natomiast na
    mocy Umowy, na podstawie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji Zainteresowani
    określili, że to Nabywca przejmie obowiązek rozliczenia Zobowiązań Pracowniczych
    przenoszonych pracowników (dotychczas zatrudnionych w Spółce).
    Natomiast obowiązek tworzenia rezerw na Zobowiązania Pracownicze wynika z przepisów
    Ustawy o rachunkowości (Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tj. Dz.U. z
    2023 r. poz. 120 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o rachunkowości”)).
    Pytanie nr 6: „Czy opisany we wniosku zespół składników (pracownicy oraz telefony
    komórkowe) - mający być przedmiotem przeniesienia - został/zostanie wyodrębniony na
    płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. czy zespół składników jest/będzie na tyle zorganizowany, aby
    samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego:
    - Segment Aplikacji nie był oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką
      /oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki.
    - Segment Aplikacji stanowił wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce
      działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie
      ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania.
    - Segment Aplikacji w pewnym stopniu był wyodrębniony finansowo w ramach struktury
      przedsiębiorstwa Spółki poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania
      kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników Segmentu
      Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego pracownika,
      podział kosztów odbywał się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego.
    - Na potrzeby bieżącej działalności nie był jednak sporządzany oddzielny rachunek
      zysków i strat. Ustalany był wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący
      całą działalność Spółki.
    - Segment Aplikacji nie posiadał własnego, oddzielnego rachunku bankowego.
    - Segment Aplikacji funkcjonował w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach
      zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a tym
      osoby na stanowiskach zarządczych.
    - W ramach transakcji przeniesienia Segmentu Aplikacji nie doszło do przeniesienia na
      Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy - składników
      materialnych oraz niematerialnych. W szczególności jej przedmiot nie obejmował:
        - licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług,

        - środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością
          Segmentu Aplikacji,
        - nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność,
        - źródeł finansowania działalności,
        - przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Spółki,
        - przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (poza Zobowiązaniami
          Pracowniczymi),
        - przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu
          Aplikacji a także związanych z nią umów.
    Ponadto, Zainteresowani wskazują (co zostało również wskazane w uzasadnieniu
    stanowiska Zainteresowanych zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji), że
    w związku z transakcją przejścia Segmentu Aplikacji nie doszło również do przeniesienia na
    Nabywcę umów z kontrahentami, a także cesji umów z dostawcami (np. operatorami
    komórkowymi).
    Po transferze do Nabywcy przenoszony Segment Aplikacji nie był w stanie funkcjonować
    jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania
    koniecznych dodatkowych działań. Powyższe wynika z faktu, że nie jest możliwe
    prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów
    komórkowych. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych opisany we wniosku zespół
    składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - będący przedmiotem przeniesienia -
    nie został wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie był na tyle zorganizowany,
    aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą.
    Pytanie nr 7: „Czy Nabywca będzie kontynuował dotychczasową Państwa działalność w
    oparciu o przenoszone składniki wyłącznie przy pomocy pracowników oraz telefonów
    komórkowych, będących przedmiotem przeniesienia; jeśli nie, proszę wskazać, jakie inne
    składniki majątkowe będą potrzebne do kontynuowania działalności?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Nie, kontynuowana przez Nabywcę działalność (dokonywana dotychczas przez Spółkę w
    ramach Segmentu Aplikacji) nie jest i nie będzie dokonywana jedynie w oparciu o
    przenoszone składniki, tj. pracowników Segmentu Aplikacji i telefony komórkowe. W celu
    kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie przez
    Nabywcę konieczne jest posiadanie dodatkowych składników, takich jak w szczególności:
    przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego
    umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np.
    routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i
    oprogramowanie.
    Pytanie nr 8: „Czy Nabywca będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania Państwa
    działalności w dotychczasowym zakresie wyłącznie na podstawie przejętych pracowników
    oraz telefonów komórkowych?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w ramach transakcji
    będącej przedmiotem niniejszego wniosku (tj. przeniesienia do Nabywcy Segmentu
    Aplikacji) nie doszło do przeniesienia umów z kontrahentami, a także cesji nie podlegały
    umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi). Ponadto, w ramach w/w transakcji
    przeniesieniu podlegali jedynie pracownicy oraz telefony komórkowe. Pozostałe,
    wymagane do prowadzenia tego typu działalności składniki jak wskazano w odpowiedzi na
    pytanie nr 7 powyżej - takie jak w szczególności w/w wskazane przestrzeń biurowa (do
    której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt
    komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy
    (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie - musiały zostać

    zorganizowane przez Nabywcę we własnym zakresie. W kontekście powyższego
    Zainteresowani wskazują, że Nabywca nie miał faktycznej możliwości kontynuowania
    prowadzenia działalności (w zakresie dotychczas funkcjonującego w ramach Spółki
    Segmentu Aplikacji) na moment dokonania przeniesienia pracowników i telefonów
    komórkowych, tj. na dzień 1 października 2025 r. wyłącznie na podstawie przejętych
    pracowników oraz telefonów komórkowych.
    Pytanie nr 9: „Czy przejście pracowników będzie czynnością odpłatną? Czy z tego tytułu
    otrzymają Państwo jakiekolwiek wynagrodzenie?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Zainteresowani wskazują, że przejście pracowników nie było czynnością odpłatną, tj.
    Spółka nie otrzymała z tego tytułu jakiegokolwiek wynagrodzenia. Jedyne wynagrodzenie
    ustalone pomiędzy Spółką a Nabywcą w związku z transferem na Nabywcę Segmentu
    Aplikacji zostało ustalone:
      - za przeniesienie przez Spółkę na rzecz Nabywcy własności telefonów komórkowych
        oraz
      - za przejęcie przez Nabywcę od Spółki Zobowiązań Pracowniczych.
    Pytanie nr 10: „Czy przenoszony zespół składników w postaci pracowników i telefonów
    Nabywca będzie wykorzystywał wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Zainteresowani potwierdzają, że przenoszeni w ramach transferu Segmentu Aplikacji
    pracownicy oraz telefony komórkowe będą służyły Nabywcy wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Pytanie nr 11: „Czy wydatki z tytułu dokonywanych rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych,
    związane z transferem zobowiązań pracowniczych, związane będą z wykonywanymi przez
    Państwa czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT?”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Zainteresowani wskazują, że rozliczenia z tytułu Zobowiązań pracowniczych dokonywane
    pomiędzy Spółką a Nabywcą są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    działalności opodatkowanej podatkiem VAT - przed analizowanym transferem Segmentu
    Aplikacji do Nabywcy - świadczył m.in. usługi z obszaru IT, w ramach których działał
    Segment Aplikacji. Przejęcie zatem przez Nabywcę rozliczeń z tytułu Zobowiązań
    Pracowniczych i należne z tego tytułu Nabywcy od Spółki wynagrodzenie dotyczy
    pracowników realizujących w tamtym czasie u Wnioskodawcy czynności opodatkowane
    podatkiem VAT, a zatem wydatek w postaci przedmiotowego wynagrodzenia jest związany
    z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Ad. II. Wyjaśnienie zawartych we wniosku rozbieżności pomiędzy datą wskazaną w
    kalkulacji rezerw przy ostatecznej cenie zakupu oraz przy wstępnej cenie zakupu.
    „Proszę o wyjaśnienie, dlaczego kalkulacja wstępnej ceny zakupu w stosunku do wartości
    rezerw na zobowiązania z tytułu w/w świadczeń na wypadek śmierci oraz świadczeń
    emerytalnych wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, została skalkulowana na
    dzień 30 września 2024 r.”
    Odpowiedź Zainteresowanych
    Zainteresowani wskazują, że ustalony w umowie, na bazie której nastąpił transfer
    Segmentu Aplikacji ze Spółki na Nabywcę, mechanizm kalkulacji zarówno wstępnej ceny
    zakupu, jak i ostatecznej ceny zakupu (tak jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego) obejmował wartość rezerw na poszczególne Zobowiązania Pracownicze

    zawiązanych uprzednio przez Spółkę. Tym samym, w praktyce dla określenia wstępnej
    ceny zakupu (a w dalszej kolejności także ostatecznej ceny zakupu) konieczne było
    przekazanie wartości przedmiotowych rezerw przez Spółkę do Nabywcy, tak aby Nabywca
    był w stanie wystawić na Spółkę fakturę dokumentującą jego wynagrodzenie za przejęcie
    rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych na właściwą kwotę i we właściwym terminie.
    Ponadto, na mocy w/w umowy strony określiły, że płatność wstępnej ceny zakupu nastąpi
    przez Spółkę na rzecz Nabywcy najpóźniej w dniu 30 września 2025 r., tj. jeden dzień przed
    dokonaniem faktycznego transferu pracowników i telefonów na rzecz Nabywcy. W
    konsekwencji, niemożliwym było przyjęcie dla kalkulacji wstępnej ceny zakupu wartości
    przedmiotowych rezerw określonych na dzień 30 września 2025 r., bowiem wartość ta na
    dzień przekazania Nabywcy przez Spółkę informacji o wartości wynagrodzenia należnego
    Nabywcy od Spółki z tytułu przejęcia zobowiązań pracowniczych (co nastąpiło przed 30
    września 2025 r.) nie była znana. Jednocześnie, żeby przyjąć jak najbardziej obiektywną i
    uzasadnioną wartość przedmiotowych rezerw na potrzeby ustalenia wstępnej ceny zakupu
    Spółka i Nabywca jako niepowiązane strony ustalili, że w takim przypadku najbardziej
    wiarygodną wartością będzie wielkość tych rezerw wynikająca z bilansu zamknięcia
    ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego Spółki. Powyższe podyktowane
    było przede wszystkim faktem, że metodologia ustalania przedmiotowych rezerw w tym
    okresie (30.09.2024-30.09.2025) nie uległa w Spółce zmianie. Przy czym, jak również
    wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zaprezentowanego we wniosku o wydanie
    interpretacji, strony ustaliły mechanizm weryfikacyjny, który miał doprowadzić do
    odzwierciedlenia wartości przedmiotowych rezerw na dzień 30.09.2025 r. (to jest na dzień
    zamknięcia kolejnego roku obrotowego, który przypadał na dzień poprzedzający dzień
    transferu pracowników i telefonów komórkowych). Mechanizm ten opierał się na
    założeniu, że po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne
    dane, Spółka i Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej
    ceny zakupu i wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie
    odpowiadała wartości ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji
    zostanie lub nie zostanie dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie. Tym
    samym, ostateczna cena zakupu i w konsekwencji ostatecznie należne Nabywcy od Spółki
    wynagrodzenie z tytułu przejęcia rozliczenia Zobowiązań pracowniczych uwzględniało
    realne wartości przedmiotowych rezerw.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we
      Wniosku zdarzeniu przyszłym przejście części zakładu pracy (Segmentu Aplikacji) w
                1 rozumieniu art. 23Kodeksu pracy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym wskazana w opisie
      zdarzenia przyszłego sprzedaż telefonów komórkowych przez Wnioskodawcę na rzecz
      Nabywcy będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 7
      ust. 1 Ustawy o VAT?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we
      Wniosku zdarzeniu przyszłym Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia
      podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia telefonów komórkowych?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we
      Wniosku zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z
      tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych będzie stanowiło

      wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT
      wykonanych przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, podlegające opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    5. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we
      Wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do
      odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu dokonywanych rozliczeń Zobowiązań
      Pracowniczych?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1. Zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym przejście
                                        1części zakładu pracy (Segmentu Aplikacji) w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy nie
      będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    2. Zdaniem Zainteresowanych, wskazana w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż
      telefonów komórkowych przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy będzie stanowiła
      odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 7 Ustawy o VAT.
    3. Zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Nabywcy
      będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia
      telefonów komórkowych.
    4. Zdaniem Zainteresowanych, w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym
      wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z tytułu rozliczeń związanych z
      transferem Zobowiązań Pracowniczych będzie stanowiło wynagrodzenie za
      świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT wykonanych przez Nabywcę
      na rzecz Wnioskodawcy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    5. Zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym
      Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z
      tytułu dokonywanych rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy
    Ad 1
    Uwagi ogólne - Transakcja jako niespełniająca warunków dla uznania jej za sprzedaż
    przedsiębiorstwa / zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    I. Przedsiębiorstwo
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (...) podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
      2) eksport towarów,
      3) import towarów na terytorium kraju,
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przy czym jak stanowi art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Przepisów ustawy nie stosuje się do:
    1) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa; (...).”
    Przepisy Ustawy o VAT nie zawierają definicji przedsiębiorstwa, dlatego w tym celu należy
                1  [1]odwołać się do art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, cyt.: „Przedsiębiorstwo

    jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych
    przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów,
      oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do
      korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5) koncesje, licencje i zezwolenia;
6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8) tajemnice przedsiębiorstwa;
9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarcze.”
    Przenosząc powyższe na grunt opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego zdaniem
    Zainteresowanych Transakcji nie można zakwalifikować jako sprzedaży przedsiębiorstwa.
    Powyższe wynika z faktu, iż w jej ramach, na mocy Umowy, z dniem 1 października 2025 r.
    dojdzie jedynie do przejścia części zakładu pracy Wnioskodawcy (w rozumieniu przepisów
    Kodeksu pracy) oraz sprzedaży telefonów komórkowych. Mając na uwadze powyższe
    należy zatem wskazać, że Wnioskodawca w związku z Transakcją nie dokona sprzedaży
    całości swoich składników majątkowych, lecz jedynie niewielkiej ich części. Wskutek
    Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę środków pieniężnych Wnioskodawcy,
    umów z kontrahentami, a także przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i
    roszczenia Wnioskodawcy, czy też przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania
    Wnioskodawcy (jedynymi przenoszonymi zobowiązaniami mogą być Zobowiązania
    Pracownicze). Poza działalnością w ramach Segmentu Aplikacji Wnioskodawca w dalszym
    ciągu kontynuował będzie swoją dotychczasową działalność w oparciu o pozostałe
    składniki majątkowe i pracowników, którzy pozostaną u Wnioskodawcy (tj. nie będą
    podlegać przeniesieniu w ramach Transakcji).
    W konsekwencji nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że w ramach opisanej we Wniosku
    Transakcji nie dojdzie do zbycia przez Wnioskodawcę swojego przedsiębiorstwa.
    II. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    Jednocześnie zdaniem Zainteresowanych w ramach Transakcji nie dojdzie również do
    zbycia przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    (dalej: „ZCP”).
    Jak stanowi art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, cyt.: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
    (...) zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i
    finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych
    i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania”.
    Definicja ZCP zakłada zatem specyficzne warunki wyodrębnienia składników majątkowych
    od reszty przedsiębiorstwa (przykładowo jak wskazano w wyroku NSA z dnia 3 marca 2023
    r., sygn. II FSK 1844/20 lub interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2025 r., sygn. 0111-
    KDIB1-2.4010.723.2024.3.AK):

    - musi istnieć zbiór składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),
      który jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    - składniki te można wydzielić z istniejącego przedsiębiorstwa funkcjonalnie,
      organizacyjnie i finansowo,
    - jednocześnie, składniki te muszą być dedykowane do realizacji konkretnych zadań
      gospodarczych, innymi słowy - musi zostać wykazane, że mogą stanowić niezależne
      przedsiębiorstwo, które może funkcjonować samodzielnie.
    Przy czym, aby można było mówić o ZCP w rozumieniu w/w przepisów wszystkie te
    przesłanki muszą wystąpić łącznie.
    W opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym zbywane składniki majątkowe w postaci
                                    1telefonów komórkowych, jak i przenoszeni w trybie art. 23 Kodeksu pracy pracownicy nie
    są w pełni wydzieleni organizacyjnie i finansowo w ramach struktury organizacyjnej
    Wnioskodawcy, tj.:
    - Segment Aplikacji nie jest oddzielnym, wyodrębnionym działem / jednostką / oddziałem
      w strukturze organizacyjnej Spółki,
    - Segment Aplikacji stanowi wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce
      działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie
      ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania,
    - jakkolwiek Segment Aplikacji jest w pewnym stopniu wyodrębniony finansowo w
      ramach struktury przedsiębiorstwa Wnioskodawcy poprzez ustanowienie osobnych
      miejsc powstawania kosztów, czy też możliwości sporządzenia odrębnego rachunku
      zysków i strat, to w praktyce Wnioskodawca nie sporządza oddzielnego rachunku
      zysków i strat dla Segmentu Aplikacji, ustalany jest wyłącznie jeden, wspólny wynik
      finansowy obejmujący całą działalność Wnioskodawcy (z uwagi na fakt, że Segment
      Aplikacji nie jest wyodrębnioną jednostką w ramach działalności Wnioskodawcy),
    - Segment Aplikacji nie posiada własnego, oddzielnego rachunku bankowego,
    - dodatkowo należy również wskazać, że w związku z Transakcją nie dojdzie do przejścia
      na Nabywcę m.in. umów z kontrahentami Wnioskodawcy, środków finansowych, czy
      też innych należności lub zobowiązań (jedynymi przenoszonymi zobowiązaniami będą
      jedynie te związane z przejściem części zakładu pracy, czyli Zobowiązania
      Pracownicze),
    - a zatem w tym kontekście nie można uznać, że w ramach Transakcji będzie miało
      miejsce zbycie zespołu składników materialnych i niematerialnych, które mogłyby
      stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania
      gospodarcze analogiczne do tych realizowanych u Wnioskodawcy.
    Co więcej, mając na uwadze fakt, iż w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia
    umów z kontrahentami, a także cesji nie będą podlegały umowy z dostawcami (np.
    operatorami komórkowymi) trudno uznać, aby w opisanym we Wniosku zdarzeniu
    przyszłym przenoszony Segment Aplikacji mógł po transferze funkcjonować jako
    samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania koniecznych
    dodatkowych działań. W ocenie Wnioskodawcy nie jest możliwe prowadzenie
    przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów komórkowych.
    W kontekście powyższego należy zatem uznać, że Transakcja i dokonywane w jej ramach:
    - przejście części zakładu pracy obejmujące pracowników przypisanych do Segmentu
      Aplikacji oraz kilku pracowników pełniących funkcje administracyjne (wraz z
      przejęciem Zobowiązań Pracowniczych), a także

    - sprzedaż telefonów komórkowych, będących własnością Wnioskodawcy, z których
      dotychczas korzystali przenoszeni pracownicy Wnioskodawcy,
    - nie stanowią zbycia ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Podsumowując w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zbycia
    przedsiębiorstwa lub ZCP, a zatem przepis art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT wyłączający
    stosowanie przepisów Ustawy o VAT do tego typu transakcji nie będzie znajdował
    zastosowania do przedmiotowego zdarzenia przyszłego.
    Przejście części zakładu pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy a opodatkowanie
    VAT
    Mając na uwadze powyższe, należy rozważyć czy przejście części zakładu pracy w
    rozumieniu Kodeksu pracy będzie stanowić odpłatną dostawę towarów lub odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o
    VAT.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel.
    Zgodnie zaś z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich
    części, jak również wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się natomiast każde świadczenie na rzecz osoby
    fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT, w tym również np.
    przeniesienie praw do własności niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej oraz zobowiązanie do powstrzymania się od
    dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    Definicja świadczenia usług w Ustawie o VAT stanowi zatem dopełnienie definicji dostawy
    towarów.
    W związku z szerokim zakresem pojęcia świadczenia usług, nie obejmuje ono wyłącznie
    działań podatnika, natomiast również zobowiązanie do powstrzymania się od
    wykonywania, tolerowania danych czynności. Konkludując, pod pojęciem świadczenia
    usług należy rozumieć wszelkie zachowania podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    nie stanowią dostawy towarów, przejawiające się jako działanie lub zaniechanie.
    W celu uznania danego świadczenia za usługę opodatkowaną VAT, spełnione muszą
    zostać łącznie dwa warunki, tj.:
    - nabywca musi być bezpośrednim beneficjentem wykonanego świadczenia oraz
    - usługa stanowić musi świadczenie odpłatne (usłudze musi odpowiadać świadczenie
      wzajemne ze strony nabywcy).
    W kontekście powyższego wskazać należy, że świadczenie usług, co do zasady podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana
    odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny między
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi zatem istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług
    rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego

    usługę do żądania od nabywcy towaru / odbiorcy usługi zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np.
    w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przy czym nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów (w rozumieniu art. 7 Ustawy o
    VAT) lub świadczenie usług (w rozumieniu art. 8 Ustawy o VAT) podlega opodatkowaniu
    VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.
    W świetle art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności.”
    W myśl natomiast art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, cyt. „Działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.”
    Przenosząc powyższe na grunt opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego należy
    wskazać, że w związku z przeniesieniem Segmentu Aplikacji ze Spółki na rzecz Nabywcy
                                      1dojdzie do przejścia części zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy. Zgodnie z
    tą regulacją, cyt.: „W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę
    staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem
    przepisów § 5.” W dalszej części tego przepisu określona została m.in. kwestia
    uregulowania zobowiązań wynikających ze stosunku pracy pomiędzy dotychczasowym i
    nowym pracodawcą, obowiązków informacyjnych wobec pracowników w związku z takim
    przejściem, czy też kwestie związane z rozwiązaniem stosunku pracy.
    Mając na uwadze powyższy przepis wskazać należy, że co do zasady reguluje on zatem
    skutki prawne zarówno dla pracodawców, jak i pracowników przejęcia zakładu pracy lub
    jego części. Przejście zakładu pracy jest procesem regulowanym przepisami prawa pracy,
    mającym na celu ochronę praw pracowników oraz zapewnienie ciągłości zatrudnienia.
    Zdaniem Zainteresowanych mając na uwadze powołane powyżej przepisy przejście części
                      1zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy, o którym mowa w opisanym we
    Wniosku zdarzeniu przyszłym nie będzie stanowić świadczenia usług ani dostawy towarów
    w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Powyższe wynika z faktu, iż w związku z
    przejściem części zakładu pracy Wnioskodawcy nie nastąpi żadna odpłatność z tego tytułu
    ze strony Nabywcy. Umowa, która zostanie zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą
    przewiduje jedynie zapłatę określonej ceny przez Nabywcę za przenoszone telefony
    komórkowe oraz osobne rozliczenie z tytułu przejęcia Zobowiązań Pracowniczych
    (odpowiadające wartości tych Zobowiązań). Przy czym żaden z w/w rodzajów
    wynagrodzenia ustalonego w Umowie nie jest ceną za transfer pracowników (sam w
    sobie).
    W takim przypadku nie dojdzie zatem do świadczenia wzajemnego ze strony nabywcy
    części zakładu pracy, tj. Nabywcy na rzecz Wnioskodawcy. Nie są zatem spełnione
    podstawowe założenia, które stanowią o uznaniu świadczenia za usługę opodatkowaną
    VAT.
    Mając na uwadze powyższe nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że przejście części
                      1zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy nie będzie czynnością opodatkowaną
    podatkiem od towarów od usług, ponieważ nie będzie stanowiło ani odpłatnej dostawy
    towarów, ani też odpłatnego świadczenia usług podlegających temu podatkowi na
    podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.

    Prawidłowość powyżej zaprezentowanego stanowiska Zainteresowanych została
    potwierdzona w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 7 stycznia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.587.2019.2.MJ, w której wskazano, iż
    cyt.: „Reasumując, w przypadku czynności dotyczącej przejścia części zakładu pracy w
              1rozumieniu art. 23  Kodeksu pracy, nie zaistnieje świadczenie usług ani dostawa towarów
    między stronami tej czynności. Jak wskazano we wniosku „Wnioskodawca nie przewiduje
    jakiejkolwiek odpłatności w tym porozumieniu, np. związanej ze zmianą lub zwolnieniem z
    obowiązków wynikających z Kodeksu pracy Wnioskodawcy lub Spółki w związku z
    przejściem części zakładu pracy. Należy zatem wskazać, że przejście części zakładu pracy
              1w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.”
    Ad 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel.
    Zgodnie zaś z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich
    części, jak również wszelkie postacie energii.
    Z kolei art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP.
    Mając na uwadze uzasadnienie przedstawione powyżej w odniesieniu do pytania nr 1
    zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do
    zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP, a zatem przepis art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT wyłączający
    stosowanie przepisów Ustawy o VAT nie będzie znajdował zastosowania do sprzedaży
    telefonów komórkowych wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we
    Wniosku.
    Tym samym, zdaniem Zainteresowanych transakcja sprzedaży telefonów komórkowych
    będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT,
    podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Powyższe wynika z faktu, iż w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży są towary i gdy
    czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    Ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka sytuacja
    natomiast będzie miała miejsce w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym.
    Wnioskodawca dokona sprzedaży telefonów komórkowych (których dotychczas był
    właścicielem) na rzecz Nabywcy w zamian za ustalone z tego tytułu wynagrodzenie.
    Powyższe będzie natomiast skutkowało uzyskaniem prawa do rozporządzenia tym
    towarem (telefonami komórkowymi) jak właściciel przez Nabywcę.
    W konsekwencji, opisaną w zdarzeniu przyszłym sprzedaż telefonów komórkowych przez
    Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy należy uznać za odpłatną dostawę towarów w
    rozumieniu przepisów art. 7 Ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt.: „W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.”

    Jednocześnie w świetle brzmienia art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Kwotę podatku
    naliczonego stanowi:
    1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
              usługi.”
    Mając na uwadze powyższe regulacje należy wskazać, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przysługuje wówczas, gdy
    spełnione zostaną określone warunki, tj.:
    - odliczenia takiego dokonuje podatnik podatku VAT oraz
    - towary i usługi, z tytułu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Z powyższego wynika zatem, iż możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku VAT
    należnego o kwotę podatku VAT naliczonego nie występuje w odniesieniu do nabywanych
    towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych (tj. w sytuacji ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku
    VAT oraz niepodlegających temu podatkowi).
    W kontekście powyższego dla oceny czy w danym przypadku podatnikowi będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego konieczna jest każdorazowa weryfikacja, czy intencją podatnika dokonującego
    nabycia danych towarów i usług było ich wykorzystanie do wykonywanie czynności op
    odatkowanych.
    Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego we Wniosku zdarzenia przyszłego należy
    wskazać, że zdaniem Zainteresowanych spełnione zostały przesłanki dla możliwości
    dokonania przez Nabywcę odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia od
    Wnioskodawcy telefonów komórkowych. Powyższe wynika z faktu, iż:
    - na dzień dokonania Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem
      VAT oraz będzie spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w art. 15 Ustawy o
      VAT,
    - nabycie telefonów komórkowych nastąpi na potrzeby prowadzonej przez Nabywcę
      działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług IT, tj. działalności
      gospodarczej opodatkowanej VAT,
    - przedmiotowe telefony komórkowe będą zatem wykorzystywane do wykonywania
      czynności opodatkowanych VAT,
    - świadczone usługi w zakresie IT nie będą czynnościami zwolnionymi od podatku VAT lub
      niepodlegającymi VAT.
    W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu
    przyszłym Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z
    tytułu nabycia telefonów komórkowych od Wnioskodawcy (po otrzymaniu od
    Wnioskodawcy wystawionej przez niego z tego tytułu faktury).
    Ad 4
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 2, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

    Z kolei art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT stanowi, że cyt.: „Przez świadczenie usług rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej n
    iemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    Ustawy o VAT, w tym również:
    a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
          jakiej dokonano czynności prawnej;
    b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
    c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.”
    Mając na uwadze powyższe przepisy należy wskazać, że pojęcie świadczenia usług ma
    szeroki zakres - obejmuje nie tylko działania aktywne, ale również zaniechania oraz
    tolerowanie określonych stanów faktycznych. Pod pojęciem usługi należy zatem co do
    zasady rozumieć każde zachowanie podatnika na rzecz innego podmiotu, które nie
    stanowi dostawy towarów, a które może przybrać formę działania, zaniechania lub
    tolerowania.
    Przy czym nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów (w rozumieniu art. 7 Ustawy o
    VAT) lub świadczenie usług (w rozumieniu art. 8 Ustawy o VAT) podlega opodatkowaniu
    VAT. Spełnione muszą zostać w takim przypadku dodatkowe warunki:
      I. czynność ta musi mieć charakter odpłatny, tj. musi istnieć bezpośredni związek
        pomiędzy świadczoną usługą, a przekazanym za nią wynagrodzeniem,
      II. czynność jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.
    Ad I
    Dla uznania danego świadczenia za odpłatne musi istnieć stosunek prawny między
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie (tj. dochodzi do świadczenia wzajemnego). Musi zatem istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest
    usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Powyższe znajduje potwierdzenie przykładowo w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma oraz w
    wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council.
    W kontekście powyższego wskazać należy, że świadczenie usług, co do zasady podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana
    odpłatnie.
    Ad II
    Niezależnie od powyższego dla uznania danej czynności (dostawy towarów / świadczenia
    usług w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT) za opodatkowaną tym podatkiem musi być
    ona również wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    VAT.
    Natomiast podatnikami VAT w świetle art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT są, cyt.: „osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności.”
    W myśl natomiast art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, cyt. „Działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących

    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.”
    Przenosząc powyższe na grunt opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego zdaniem
    Zainteresowanych w odniesieniu do świadczenia dokonywanego przez Nabywcę na rzecz
    Spółki w postaci przejęcia Zobowiązań Pracowniczych spełnione zostały wszystkie w/w
    przesłanki, co przesądza o uznaniu tej czynności za opodatkowaną podatkiem VAT, tj.:
      - świadczenie to będzie czynnością odpłatną:
      - Nabywca w związku z Transakcją na mocy Umowy przejmie na siebie
        Zobowiązania Pracownicze, które powstały w okresie zatrudnienia pracowników
        w Spółce - istnieje zatem stosunek prawny łączący strony (Spółkę i Nabywcę) w
        postaci Umowy będący podstawą do realizacji przedmiotowego świadczenia,
      - Spółka, w związku z przejęciem przez Nabywcę Zobowiązań Pracowniczych
        dotyczących pracowników przechodzących do Nabywcy w związku z przejściem
        części zakładu pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, będzie
        zobowiązana do uiszczenia z tego tytułu na rzecz Nabywcy wynagrodzenia
        wyliczonego w sposób wskazany w Umowie - będzie zatem istniało ustalone
        wynagrodzenie za przejęcie w/w Zobowiązań przez Nabywcę,
      - wynagrodzenie to będzie stanowiło cenę za konkretne działanie Nabywcy - tj.
        przejęcie Zobowiązań Pracowniczych, które w przeciwnym razie musiałby
        zrealizować Wnioskodawca - będzie zatem istniał bezpośredni związek pomiędzy
        wykonanym przez Nabywcę świadczeniem (przejęciem Zobowiązań
        Pracowniczych), a otrzymanym od Spółki wynagrodzeniem; innymi słowy
        Nabywca świadczy na rzecz Spółki odpłatną usługę uwolnienia jej od obowiązku
        uregulowania Zobowiązań Pracowniczych oraz
      - świadczenie to będzie czynnością wykonywaną przez podmiot działający w
        charakterze podatnika VAT:
      - Nabywca na dzień dokonania Transakcji będzie zarejestrowanym czynnym
        podatnikiem VAT,
      - Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług
        IT, w tym aplikacyjnych, natomiast przejęcie Segmentu Aplikacji od Spółki będzie
        kluczowym elementem tej działalności,
      - przejęcie Zobowiązań Pracowniczych następuje w ramach Umowy zawartej
                                                  1pomiędzy Spółką a Nabywcą, a nie wyłącznie z mocy prawa - choć art. 23
        Kodeksu pracy reguluje skutki przejścia zakładu pracy (jego części), to źródłem
        obowiązku rozliczenia kosztów jest Umowa.
    W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu
    przyszłym przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę:
    - będzie czynnością odpłatną,
    - w odniesieniu do której Nabywca będzie działał jako podatnik VAT wykonujący tę
      czynność w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    - i tym samym, wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z tytułu rozliczeń
      związanych z transferem zobowiązań pracowniczych będzie stanowiło
      wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT
      wykonanych przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, podlegające opodatkowaniu
      podatkiem VAT.

    Prawidłowość stanowiska zgodnie z którym czynność w postaci wyrażenia zgody przez
    nowego pracodawcę na przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych
    w ramach przejścia zakładu pracy pracowników będzie stanowiła odpłatne świadczenie
    usług opodatkowane podatkiem VAT została potwierdzona przykładowo w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 16 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.338.2024.1.AKS, w której Dyrektor KIS wskazał, że cyt.:
    „Należy zauważyć, że okoliczność, iż przepisy Kodeksu pracy regulują kwestie związane z
    przejęciem zakładu pracy nie przesądza o tym, że zwrot przez Spółkę poniesionych przez
    Nowego Pracodawcę kosztów przejęcia pracowników jest czynnością pozostającą poza
    zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. (...)
    Zatem, zawarta przez strony umowa dotycząca transferu pracowników (...) przewiduje
    odpłatność, gdyż Spółka na mocy zawartej umowy zobowiązała się do pokrycia
    zobowiązań pracowniczych, (...) Wynagrodzenie, które otrzymał/otrzyma Nowy
    Pracodawca, na podstawie zawartej przez strony umowy, stanowi/będzie stanowić zatem
    formę wynagrodzenia za umownie uzgodnione zobowiązanie pomiędzy Spółką a Nowym
    Pracodawcą.” (...)
    W konsekwencji, analizowany zwrot kosztów pracowniczych poniesionych przez Nowego
    Pracodawcę w związku z przejęciem pracowników stanowi/będzie stanowić formę
    wynagrodzenia za działanie Nowego Pracodawcy, tj. wyrażenie zgody na przejęcie
    zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych pracowników, na podstawie
    transferu pracowników (innych niż kadra menedżerska) oraz zawartych porozumień
    trójstronnych (pracownik - Spółka - Nowy Pracodawca). W niniejszym przypadku istnieje
    /będzie istniał więc bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a
    otrzymanym przez Nowego Pracodawcę wynagrodzeniem (zwrotem kosztów
    poniesionych przez Nowego Pracodawcę) otrzymanym od Spółki. Przejęcie ww.
    zobowiązań, za co Nowy Pracodawca otrzymał/otrzyma określoną kwotę pieniężną, należy
    traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ spełniona jest/będzie przesłanka istnienia
    związku pomiędzy wypłatą należności a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest
    warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.”
    Ad 5
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt. „W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.”
    Jednocześnie w świetle brzmienia art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Kwotę podatku
    naliczonego stanowi:
    1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
              usługi.”
    Jak wskazano już w uzasadnieniu do pytania nr 3 prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje zatem, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
      - odliczenia dokonuje podatnik VAT,
      - towary i usługi, z tytułu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do
            wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

    Przy czym, możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę
    podatku VAT naliczonego nie występuje w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (tj. w sytuacji
    ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi).
    W kontekście powyższego dla oceny czy w danym przypadku podatnikowi będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego konieczna jest każdorazowa weryfikacja, czy intencją podatnika dokonującego
    nabycia danych towarów i usług było ich wykorzystanie do wykonywanie czynności
    opodatkowanych.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że:
    - Wnioskodawca jest i na moment dokonania rozliczenia z tytułu Zobowiązań
      Pracowniczych będzie czynnym podatnikiem VAT i będzie spełniał ustawową definicję
      podatnika wskazaną w art. 15 Ustawy o VAT,
    - rozliczenia zobowiązań pracowniczych (wynikające z przejścia części zakładu pracy w
      rozumieniu przepisów Kodeksu pracy) będą związane z prowadzoną przez
      Wnioskodawcę działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT (Wnioskodawca w
      ramach prowadzonej działalności opodatkowanej VAT świadczy m.in. usługi z obszaru
      IT, w ramach których aktualne działa Segment Aplikacji, którego pracownicy są
      przenoszeni do Nabywcy),
    - przejęte Zobowiązania Pracownicze dotyczą pracowników realizujących aktualnie u
      Wnioskodawcy czynności opodatkowane VAT, a zatem są bezpośrednio związane z
      działalnością opodatkowaną.
    Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym
    Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z
    tytułu dokonywanych z Nabywcą rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych (po otrzymaniu od
    Nabywcy wystawionej przez niego z tego tytułu faktury).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
        jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) w oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy, należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś),
    jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów
    ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności
    podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy
    też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te
    nie podlegają opodatkowaniu.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cytowanym przepisie sformułowanie „transakcje
    zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia

    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie z tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono
    w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
        przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Natomiast definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e
    ustawy, pod którym to pojęciem rozumie się:
    Organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest
    wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na
    trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej. Ocena ta musi być dokonana według
    podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi
    prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile

    stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników
    materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki (pracowniczy).
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony
    zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego
    wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej
    strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób
    pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań
    związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej
    zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki
    prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
    a) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    b) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
    c) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

    d) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną część,
    istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Trzeba zaznaczyć, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie
    art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w
    kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio
    wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia
    poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia.
    Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki
    sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych
    elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego
    zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi
    składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
    Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części należy dokładnie przeanalizować
    zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem sprzedaży, ale także czy istniejące
    między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a
    czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.
    Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa
    C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń
    związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem
    ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do
    swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy
    uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w
    rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości
    ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego
    paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
    przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
    działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia
    nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
    zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny
    być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając
    kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z
    opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która
    obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do
    odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim
    mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa,

    a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające
    realizację określonego zadania gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli
    działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie
    składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie
    art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub
    części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący
    sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu
    wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
    prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce
    wówczas, gdy majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który
    kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia
    przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań,
    wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości.
    Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było
    uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa,
    jak np. grunty, środki obrotowe pieniężne, maszyny i urządzenia, powoduje, że mamy do
    czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą
    przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają
    istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego (np. część towarów
    czy gotowych produktów), czynność będzie na gruncie VAT uznana za sprzedaż
    przedsiębiorstwa, chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres
    ewentualnych wyłączeń ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa.
    Przyjmuje się zatem, że z transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć
    jedynie te elementy, które nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników,
    bez wpływu na jego status. W przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji
    elementów przedmiotowo istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt.
    Jak wskazano powyżej, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje
    pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć
    przedsiębiorstwa jako całości.
    Aksjomat racjonalności ustawodawcy oraz kategoryczność sformułowania tego przepisu
    nakazuje przyjąć, że z transakcją zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 6 ustawy, mamy do czynienia tylko wówczas, gdy
    nabywca kontynuuje działalność gospodarczą przy użyciu nabytego przedsiębiorstwa
    (zorganizowanej części przedsiębiorstwa).
    Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozumieć, jako sytuację, w której nabywca
    w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi
    tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z wykorzystaniem składników nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a o prowadzenie nabytego
    przedsiębiorstwa.

    W opisie sprawy oraz uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w ramach Transakcji - z
    dniem 1 października 2025 r. - dojdzie do:
    - przejścia części zakładu pracy obejmującego pracowników przypisanych do Segmentu
      Aplikacji (tj. pełniących funkcje wyłącznie na rzecz tego segmentu) oraz kilku
      pracowników pełniących funkcje administracyjne, w tym m.in. w zakresie obsługi
      kadrowo-płacowej oraz
    - przeniesienia własności telefonów komórkowych, z których dotychczas korzystali
      przenoszeni pracownicy Wnioskodawcy.
    Na skutek Transakcji nie dojdzie do przeniesienia innych składników bilansu Spółki.
    Transfer pracowników będzie stanowił przejście części zakładu pracy na innego
                      1pracodawcę w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy. W konsekwencji dla pracowników,
    przypisanych obecnie do Segmentu Aplikacji, których dotychczasowym pracodawcą był
    Wnioskodawca, nowym pracodawcą będzie Nabywca. W wyniku przejścia pracowników do
    Nabywcy, zgodnie z postanowieniami Umowy, Nabywca przejmie również istniejące
    zobowiązania wobec nich ciążące dotychczas na Spółce jako pracodawcy dotyczące: I)
    świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych
    (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, a także
    III) wszystkie zobowiązania powstałe do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w
    związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie
    urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach
    nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne (dalej:
    „Zobowiązania Pracownicze”).
    Jednocześnie, w związku z faktem, iż wartość przejmowanych Zobowiązań Pracowniczych
    będzie przewyższała wartość przekazywanych aktywów (telefonów komórkowych), w
    odniesieniu do wstępnej ceny zakupu będzie to skutkowało powstaniem tzw. „ujemnej
    ceny transakcji”.
    Rozliczenie pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą odbywać się będzie w następujący sposób:
    - Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na rzecz Nabywcy z tytułu przeniesienia własności
      telefonów komórkowych,
    - Nabywca wystawi fakturę VAT na rzecz Wnioskodawcy z tytułu przejęcia Zobowiązań
      Pracowniczych,
    - z tytułu przejścia części zakładu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy w
      Umowie nie zostało przewidziane wynagrodzenie.
    Rozliczenie może nastąpić poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań. W takim
    przypadku płatność różnicy pomiędzy należnymi w ramach tego rozliczenia kwotami
    zostanie dokonana na rachunek bankowy widniejący na tzw. Białej Liście.
    Dodatkowo w związku z Transakcją doszło do rozwiązania umowy o współpracy przez
    Spółkę z osobą, z którą dotychczas Spółka współpracowała za pośrednictwem agencji
    pracy. Nowa umowa z tą osobą zostanie zawarta przez Nabywcę. Umowa z tą osobą nie
    jest zatem przedmiotem Transakcji.

    W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony
    komórkowe oraz pracownicy (w związku z przejściem części zakładu pracy) - składników
    materialnych oraz niematerialnych.
    W wyniku Transakcji, obowiązki i zadania pracowników Segmentu Aplikacji nie ulegną
    istotnej zmianie w stosunku do tego jakie obowiązki pełnili u poprzedniego pracodawcy, tj.
    Wnioskodawcy. Ponadto, Spółka w pozostałym zakresie (tj. poza działalnością obejmującą
    funkcje wykonywane przez Segment Aplikacji) będzie prowadzić działalność gospodarczą
    (w obszarze IT) w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pozostających w Spółce
    pracowników.
    Segment Aplikacji nie był oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką
    /oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki. Segment Aplikacji stanowił wyłącznie jeden
    z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach
    działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad
    funkcjonowania. Segment Aplikacji w pewnym stopniu był wyodrębniony finansowo w
    ramach struktury przedsiębiorstwa Spółki poprzez ustanowienie osobnych miejsc
    powstawania kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników
    Segmentu Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego
    pracownika, podział kosztów odbywał się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego. Na
    potrzeby bieżącej działalności nie był jednak sporządzany oddzielny rachunek zysków i
    strat. Ustalany był wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący całą działalność
    Spółki. Segment Aplikacji nie posiadał własnego, oddzielnego rachunku bankowego.
    Segment Aplikacji funkcjonował w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach zatrudnione
    są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a tym osoby na stanowiskach
    zarządczych. W ramach transakcji przeniesienia Segmentu Aplikacji nie doszło do
    przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy -
    składników materialnych oraz niematerialnych.
    W szczególności jej przedmiot nie obejmował:
    - licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług,
    - środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością
      Segmentu Aplikacji,
    - nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność,
    - źródeł finansowania działalności,
    - przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Spółki,
    - o przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (poza Zobowiązaniami
      Pracowniczymi),
    - przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu Aplikacji
      a także związanych z nią umów.
    Ponadto, w związku z transakcją przejścia Segmentu Aplikacji nie doszło również do
    przeniesienia na Nabywcę umów z kontrahentami, a także cesji umów z dostawcami (np.
    operatorami komórkowymi).
    Po transferze do Nabywcy przenoszony Segment Aplikacji nie był w stanie funkcjonować
    jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania
    koniecznych dodatkowych działań. Powyższe wynika z faktu, że nie jest możliwe
    prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów
    komórkowych. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych opisany we wniosku zespół

    składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - będący przedmiotem przeniesienia -
    nie został wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie był na tyle zorganizowany,
    aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą.
    Kontynuowana przez Nabywcę działalność (dokonywana dotychczas przez Spółkę w
    ramach Segmentu Aplikacji) nie jest i nie będzie dokonywana jedynie w oparciu o
    przenoszone składniki, tj. pracowników Segmentu Aplikacji i telefony komórkowe. W celu
    kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie przez
    Nabywcę konieczne jest posiadanie dodatkowych składników, takich jak w szczególności:
    przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego
    umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np.
    routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i
    oprogramowanie.
    W ramach transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku (tj. przeniesienia do
    Nabywcy Segmentu Aplikacji) nie doszło do przeniesienia umów z kontrahentami, a także
    cesji nie podlegały umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi). Ponadto, w
    ramach w/w transakcji przeniesieniu podlegali jedynie pracownicy oraz telefony
    komórkowe. Pozostałe, wymagane do prowadzenia tego typu działalności składniki jak
    wskazano wyżej - takie jak w szczególności w/w wskazane przestrzeń biurowa (do której
    Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt
    komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy
    (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie - musiały zostać
    zorganizowane przez Nabywcę we własnym zakresie. W kontekście powyższego
    Zainteresowani wskazują, że Nabywca nie miał faktycznej możliwości kontynuowania
    prowadzenia działalności (w zakresie dotychczas funkcjonującego w ramach Spółki
    Segmentu Aplikacji) na moment dokonania przeniesienia pracowników i telefonów
    komórkowych, tj. na dzień 1 października 2025 r. wyłącznie na podstawie przejętych
    pracowników oraz telefonów komórkowych.
    Przejście pracowników nie było czynnością odpłatną, tj. Spółka nie otrzymała z tego tytułu
    jakiegokolwiek wynagrodzenia. Jedyne wynagrodzenie ustalone pomiędzy Spółką a
    Nabywcą w związku z transferem na Nabywcę Segmentu Aplikacji zostało ustalone:
    - za przeniesienie przez Spółkę na rzecz Nabywcy własności telefonów komórkowych
      oraz
    - za przejęcie przez Nabywcę od Spółki Zobowiązań Pracowniczych.
    Zatem, mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że elementy składające się na
    Przedmiot Transakcji (pracownicy oraz telefony komórkowe) nie będą stanowiły
    przedsiębiorstwa. Po dokonaniu Transakcji Zbywca będzie nadal prowadził działalność w
    pozostałym zakresie - innym niż działalność z zakresu Segmentu Aplikacji - działalność
    gospodarczą (w obszarze IT) w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pozostających w
    Spółce Zbywcy pracowników. Zatem Zbywca nadal będzie prowadził swoje istniejące
    przedsiębiorstwo, pod własną firmą, a w ramach transakcji przekazana zostanie jedynie
    jego część.
    Nie można wobec tego uznać że opisany we wniosku Przedmiot Transakcji stanowi
                                1przedsiębiorstwo, w rozumieniu przepisów art. 55 Kodeksu cywilnego i którego zbycie
    jest wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Przedmiot Transakcji nie stanowi także zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z opisu
    sprawy wynika, że Segment Aplikacji nie był oddzielnym, wyodrębnionym formalnie

    działem/jednostką/oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki. Segment Aplikacji
    stanowił wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu
    informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono
    odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania. Segment Aplikacji w pewnym
    stopniu był wyodrębniony finansowo w ramach struktury przedsiębiorstwa Spółki poprzez
    ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów oraz przypisania do nich kosztów
    dotyczących pracowników Segmentu Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania
    kosztu do danego pracownika, podział kosztów odbywał się z wykorzystaniem klucza
    alokacyjnego. Na potrzeby bieżącej działalności nie był jednak sporządzany oddzielny
    rachunek zysków i strat. Ustalany był wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy
    obejmujący całą działalność Spółki. Segment Aplikacji nie posiadał własnego, oddzielnego
    rachunku bankowego. Segment Aplikacji funkcjonował w strukturze hierarchicznej, tj. w
    jego ramach zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a w
    tym osoby na stanowiskach zarządczych. W ramach transakcji przeniesienia Segmentu
    Aplikacji nie doszło do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz
    pracownicy - składników materialnych oraz niematerialnych. Przedmiot transakcji nie
    obejmował licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług, środków
    pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością Segmentu Aplikacji,
    nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność, źródeł finansowania
    działalności, przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Spółki,
    przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (poza Zobowiązaniami
    Pracowniczymi), przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością
    Segmentu Aplikacji a także związanych z nią umów. Ponadto, w związku z transakcją
    przejścia Segmentu Aplikacji nie doszło również do przeniesienia na Nabywcę umów z
    kontrahentami, a także cesji umów z dostawcami (np. operatorami komórkowymi).
    Po transferze do Nabywcy przenoszony Segment Aplikacji nie był w stanie funkcjonować
    jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania
    koniecznych dodatkowych działań. Powyższe wynika z faktu, że nie jest możliwe
    prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów
    komórkowych. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych opisany we wniosku zespół
    składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - będący przedmiotem przeniesienia -
    nie został wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie był na tyle zorganizowany,
    aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą.
    Kontynuowana przez Nabywcę działalność (dokonywana dotychczas przez Spółkę w
    ramach Segmentu Aplikacji) nie jest i nie będzie dokonywana jedynie w oparciu o
    przenoszone składniki, tj. pracowników Segmentu Aplikacji i telefony komórkowe. W celu
    kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie przez
    Nabywcę konieczne jest posiadanie dodatkowych składników, takich jak w szczególności:
    przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego
    umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np.
    routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i
    oprogramowanie.
    W ramach transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku (tj. przeniesienia do
    Nabywcy Segmentu Aplikacji) nie doszło do przeniesienia umów z kontrahentami, a także
    cesji nie podlegały umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi). Ponadto, w
    ramach w/w transakcji przeniesieniu podlegali jedynie pracownicy oraz telefony
    komórkowe. Pozostałe, wymagane do prowadzenia tego typu działalności składniki jak
    wskazano wyżej - takie jak w szczególności w/w wskazane przestrzeń biurowa (do której
    Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt
    komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy
    (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie - musiały zostać
    zorganizowane przez Nabywcę we własnym zakresie. W kontekście powyższego

    Zainteresowani wskazują, że Nabywca nie miał faktycznej możliwości kontynuowania
    prowadzenia działalności (w zakresie dotychczas funkcjonującego w ramach Spółki
    Segmentu Aplikacji) na moment dokonania przeniesienia pracowników i telefonów
    komórkowych, tj. na dzień 1 października 2025 r. wyłącznie na podstawie przejętych
    pracowników oraz telefonów komórkowych.
    Tym samym przenoszone do Nabywcy składniki majątkowe, opisane we wniosku nie
    mogłyby stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania
    gospodarcze, do których są przeznaczone u Zbywcy.
    W konsekwencji, wskazane we wniosku składniki majątku, nie będą stanowić
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Mając na uwadze powyższe, należy rozważyć czy przejście części zakładu pracy w
    rozumieniu Kodeksu pracy będzie stanowić odpłatną dostawę towarów lub odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o
    VAT.
    Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z
    15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:
    „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana
    świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT
    koniecznym warunkiem jest by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy
    czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu
    jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek”.
    W wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 TSUE przypomniał, że jeżeli
    działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego
    świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym
    samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest
    „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi
    rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44).
    Kwestia odpłatności i bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Trybunału.
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG, stwierdził, że:

    „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
    transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem
    jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego
    wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie
    podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja
    przeciwko Finlandii, Zb.Orz. s. I-10605, pkt 43).
    W tym świetle świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej
    dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń
    wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste
    odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-
    Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem »świadczenie usług dokonywane odpłatnie« w
    rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
    wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie
    C-40/09 Astra Zeneca UK, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, pkt 27 i przytoczone
    orzecznictwo)”.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, na które powołują się również
    Zainteresowani, w którym Trybunał zauważył, iż czynność podlega opodatkowaniu
    wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w
    ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane
    przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone
    na rzecz usługobiorcy.
    Zatem, w dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje
    się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Przy czym, nie jest wymagane aby świadczenie wzajemne za taką
    usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Ponadto, aby dana czynność
    (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek
    o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym.
    Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednocześnie, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi być wykonana przez podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:

    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach Transakcji - z dniem 1 października 2025 r. - dojdzie
    do przejścia m.in. części zakładu pracy obejmującego pracowników przypisanych do
    Segmentu Aplikacji (tj. pełniących funkcje wyłącznie na rzecz tego segmentu) oraz kilku
    pracowników pełniących funkcje administracyjne, w tym m.in. w zakresie obsługi kadrowo-
    płacowej. Transfer pracowników będzie stanowił przejście części zakładu pracy na innego
                      1pracodawcę w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy. W konsekwencji dla pracowników,
    przypisanych obecnie do Segmentu Aplikacji, których dotychczasowym pracodawcą był
    Zbywca, nowym pracodawcą będzie Nabywca. W wyniku przejścia pracowników do
    Nabywcy, zgodnie z postanowieniami Umowy, Nabywca przejmie również istniejące
    zobowiązania wobec nich ciążące dotychczas na Zbywcy jako pracodawcy dotyczące: I)
    świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych
    (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, a także
    III) wszystkie zobowiązania powstałe do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w
    związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie
    urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach
    nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne
    („Zobowiązania Pracownicze”). Na Zobowiązania Pracownicze Zbywca utworzył rezerwy
    zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
    Strony ustaliły następujący sposób ustalania ostatecznej ceny zakupu:
    - podstawowa cena zakupu (zasadniczo będzie to cena za telefony komórkowe), plus
      (lub minus)
    - wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu niewykorzystanych
      proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do
      pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne),
      skalkulowana na dzień 30 września 2025 r., minus
    - wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu świadczeń na wypadek śmierci
      (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub
      emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30
      września 2025 r.
    Przy czym, w pierwszej kolejności nastąpi zapłata wstępnej ceny zakupu, która została
    ustalona w następujący sposób:
    - podstawowa ceny zakupu (tj. de facto cena za telefony komórkowe), plus (lub minus)
    - wartość rezerw odnosząca się do w/w zobowiązań z tytułu niewykorzystanych
      proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do
      pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne)
      skalkulowana na dzień 25 sierpnia 2025 r., minus

    - 85% wartości rezerw na zobowiązania z tytułu w/w świadczeń na wypadek śmierci
      (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub
      emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30
      września 2024 r.
    Po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Zbywca i
    Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i
    wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości
    ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie
    dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie.
    Jednocześnie, w związku z faktem, iż wartość przejmowanych Zobowiązań Pracowniczych
    będzie przewyższała wartość przekazywanych aktywów (telefonów komórkowych), w
    odniesieniu do wstępnej ceny zakupu będzie to skutkowało powstaniem tzw. „ujemnej
    ceny transakcji”.
    Rozliczenie pomiędzy Stronami odbywać się będzie w następujący sposób:
    - Zbywca wystawi fakturę VAT na rzecz Nabywcy z tytułu przeniesienia własności
    telefonów komórkowych,
    - Nabywca wystawi fakturę VAT na rzecz Zbywcy z tytułu przejęcia Zobowiązań
    Pracowniczych,
    - z tytułu przejścia części zakładu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy w
    Umowie nie zostało przewidziane wynagrodzenie.
    Rozliczenie może nastąpić poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań. W takim
    przypadku płatność różnicy pomiędzy należnymi w ramach tego rozliczenia kwotami
    zostanie dokonana na rachunek bankowy widniejący na tzw. Białej Liście.
    Wynagrodzenie należne Nabywcy od Zbywcy z tytułu rozliczeń związanych z transferem
    Zobowiązań Pracowniczych:
    - zostało poniesione z zasobów majątkowych Zbywcy - to Zbywca poniósł ciężar
    ekonomiczny związany z jego wypłatą;
    - ma charakter definitywny - poniesiony przez Zbywcę koszt w postaci przedmiotowego
    Wynagrodzenia nie został ani nie zostanie Zbywcy w jakikolwiek sposób zwrócony;
    - zostało we właściwy sposób udokumentowanie - Zbywca otrzymał od Nabywcy fakturę
    dokumentującą poniesienie przedmiotowego kosztu;
    Przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę zostało uregulowane w umowie
    zawartej pomiędzy Zbywcą a Nabywcą, na mocy której z dniem 1 października 2025 r.
    doszło do przeniesienia na Nabywcę (podmiotu niepowiązanego ze Zbywcą) części
    działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (Segmentu Aplikacji).
    Obowiązek wypłaty świadczeń w postaci: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw
    pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna), III)
    świadczeń z tytułu niewykorzystanych urlopów/wypoczynku, pracy w godzinach
    nadliczbowych wynika z przepisów Kodeksu Pracy, (art. 93 regulujący kwestię wypłaty
    odpraw pośmiertnych, art. 921 regulujący kwestię wypłaty odpraw emerytalnych i
    rentownych, art. 151 i art. 1511 regulujące kwestię pracy w godzinach nadliczbowych i
    wypłaty dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, art. 171 - 173 regulujące kwestię
    wypłaty ekwiwalentów/wynagrodzeń za czas urlopu), natomiast obowiązek uiszczenia
    składek na ubezpieczenia społeczne od poszczególnych, w/w świadczeń wynika z
    przepisów Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (w szczególności art. 18 ust. 1).
    Dodatkowo, na mocy art. 231 § 2 Kodeksu Pracy, cyt.: „Za zobowiązania wynikające ze
    stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę,

    dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie”, natomiast na mocy Umowy,
    na podstawie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji Zainteresowani określili, że to
    Nabywca przejmie obowiązek rozliczenia Zobowiązań Pracowniczych przenoszonych
    pracowników (dotychczas zatrudnionych w Spółce Zbywcy). Natomiast obowiązek
    tworzenia rezerw na Zobowiązania Pracownicze wynika z przepisów Ustawy o
    rachunkowości.
    Ustalony w umowie, na bazie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji ze Spółki na
    Nabywcę, mechanizm kalkulacji zarówno wstępnej ceny zakupu, jak i ostatecznej ceny
    zakupu obejmował wartość rezerw na poszczególne Zobowiązania Pracownicze
    zawiązanych uprzednio przez Spółkę. Tym samym, w praktyce dla określenia wstępnej
    ceny zakupu (a w dalszej kolejności także ostatecznej ceny zakupu) konieczne było
    przekazanie wartości przedmiotowych rezerw przez Zbywcę do Nabywcy, tak aby Nabywca
    był w stanie wystawić na Zbywcę fakturę dokumentującą jego wynagrodzenie za przejęcie
    rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych na właściwą kwotę i we właściwym terminie.
    Ponadto, na mocy w/w umowy strony określiły, że płatność wstępnej ceny zakupu nastąpi
    przez Zbywcę na rzecz Nabywcy najpóźniej w dniu 30 września 2025 r., tj. jeden dzień
    przed dokonaniem faktycznego transferu pracowników i telefonów na rzecz Nabywcy. W
    konsekwencji, niemożliwym było przyjęcie dla kalkulacji wstępnej ceny zakupu wartości
    przedmiotowych rezerw określonych na dzień 30 września 2025 r., bowiem wartość ta na
    dzień przekazania Nabywcy przez Zbywcę informacji o wartości wynagrodzenia należnego
    Nabywcy od Spółki z tytułu przejęcia zobowiązań pracowniczych (co nastąpiło przed 30
    września 2025 r.) nie była znana. Jednocześnie, żeby przyjąć jak najbardziej obiektywną i
    uzasadnioną wartość przedmiotowych rezerw na potrzeby ustalenia wstępnej ceny zakupu
    Spółka i Nabywca jako niepowiązane strony ustalili, że w takim przypadku najbardziej
    wiarygodną wartością będzie wielkość tych rezerw wynikająca z bilansu zamknięcia
    ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego Zbywcy. Powyższe podyktowane
    było przede wszystkim faktem, że metodologia ustalania przedmiotowych rezerw w tym
    okresie (30.09.2024-30.09.2025) nie uległa u Zbywcy zmianie. Przy czym, strony ustaliły
    mechanizm weryfikacyjny, który miał doprowadzić do odzwierciedlenia wartości
    przedmiotowych rezerw na dzień 30.09.2025 r. (to jest na dzień zamknięcia kolejnego roku
    obrotowego, który przypadał na dzień poprzedzający dzień transferu pracowników i
    telefonów komórkowych). Mechanizm ten opierał się na założeniu, że po ustalonym
    pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Spółka i Nabywca
    zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i wstępnej ceny
    zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości ostatecznej
    ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie dokonana
    odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie. Tym samym, ostateczna cena zakupu i w
    konsekwencji ostatecznie należne Nabywcy od Zbywcy wynagrodzenie z tytułu przejęcia
    rozliczenia Zobowiązań pracowniczych uwzględniało realne wartości przedmiotowych
    rezerw.
                          1Należy wskazać, że na podstawie art. 23 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 297 ze zm. ), zwanej dalej „Kodeksem pracy”:
      W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z
      mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów
      § 5.
            1Zgodnie z art. 23 § 2 Kodeksu pracy:
      Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części
      zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca
      odpowiadają solidarnie.

              1Stosownie do art. 23 § 3 Kodeksu pracy:
      Jeżeli u pracodawców, o których mowa w § 1, nie działają zakładowe organizacje
      związkowe, dotychczasowy i nowy pracodawca informują na piśmie swoich
      pracowników o przewidywanym terminie przejścia zakładu pracy lub jego części na
      innego pracodawcę, jego przyczynach, prawnych, ekonomicznych oraz socjalnych
      skutkach dla pracowników, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków
      zatrudnienia pracowników, w szczególności warunków pracy, płacy i
      przekwalifikowania; przekazanie informacji powinno nastąpić co najmniej na 30 dni
      przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego części na innego
      pracodawcę.
                1Na podstawie art. 23 § 4 Kodeksu pracy:
      W terminie 2 miesięcy od przejścia zakładu pracy lub jego części na innego
      pracodawcę, pracownik może bez wypowiedzenia, za siedmiodniowym uprzedzeniem,
      rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla
      pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy
      przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
            1W myśl art. 23 § 5 Kodeksu pracy:
      Pracodawca, z dniem przejęcia zakładu pracy lub jego części, jest obowiązany
      zaproponować nowe warunki pracy i płacy pracownikom świadczącym dotychczas
      pracę na innej podstawie niż umowa o pracę oraz wskazać termin, nie krótszy niż 7
      dni, do którego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie
      przyjęcia proponowanych warunków. W razie nieuzgodnienia nowych warunków
      pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy rozwiązuje się z upływem okresu
      równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył
      oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków, lub od dnia, do
      którego mógł złożyć takie oświadczenie. Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się
      odpowiednio.
            1Zgodnie z art. 23 § 6 Kodeksu pracy:
      Przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę nie może stanowić
      przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy.
    Mając na uwadze wyżej powołane przepisy należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie
                                      1w wyniku przejścia części zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy do Nabywcy -
    Nowego Pracodawcy, nie dojdzie do świadczenia usług ani dostawy towarów. Z opisu
                                                    1sprawy wynika, że w związku z przejściem ww. części zakładu pracy w rozumieniu art. 23
    Kodeksu pracy nie zaistnieje odpłatność ze strony Nowego Pracodawcy, bowiem jak
    wskazano we wniosku, Zbywca i Nabywca zawarli umowę o przejściu na Nowego
                                  [1]Pracodawcę części zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy; umowa ta nie

                                                    [1]przewiduje jakiejkolwiek odpłatności, a jedynie wynikają z niej skutki określone w art. 23
    Kodeksu pracy. W przedmiotowej sprawie nie dojdzie do świadczenia wzajemnego ze
                                      1strony nabywcy ww. części zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy.
    Zatem, stanowisko Zainteresowanych, że w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym
                                            1przejście części zakładu pracy (Segmentu Aplikacji) w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy
    nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 wskazać, należy, że:
    Jak wskazano, wyżej przejście na Nabywcę pracowników oraz telefonów komórkowych nie
    stanowi przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto za
    przejęcie telefonów komórkowych należne jest Państwu wynagrodzenie. W wyniku
    dostawy telefonów komórkowych nabywca będzie miał prawo do dysponowania
    telefonami jak właściciel, a Państwo z tytułu dostawy telefonów otrzymają wynagrodzenie.
    Zatem sprzedaż telefonów komórkowych przez Państwa na rzecz Nabywcy stanowi
    odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 2 jest prawidłowe.
    Przechodząc z kolei do wątpliwości zainteresowanych wyrażonych w pytaniu oznaczonym
    we wniosku nr 3 wskazać należy, że:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi:
        1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
          a) nabycia towarów i usług,
          b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Jak wynika z opisu sprawy na dzień Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT, nabycie telefonów komórkowych nastąpi na potrzeby prowadzonej
    przez Nabywcę działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym Nabywca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie telefonów
    komórkowych. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione - wskazane
    w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    W konsekwencji, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego pytaniem
    oznaczonym we wniosku nr 3 jest prawidłowe.
    Przechodząc do pytania oznaczonego we wniosku nr 4, wskazać należy, że:
    Okoliczność, iż przepisy Kodeksu pracy regulują kwestie związane z przejęciem zakładu
    pracy nie przesądza o tym, że zwrot przez Państwa poniesionych przez Nowego
    Pracodawcę kosztów przejęcia pracowników jest czynnością pozostającą poza zakresem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Sam zwrot zobowiązań pracowniczych poniesionych przez Nowego Pracodawcę w związku
    z przejęciem pracowników stanowi/będzie stanowić formę wynagrodzenia za działanie
    Nowego Pracodawcy, tj. wyrażenie zgody na przejęcie zobowiązań wynikających z
    zatrudniania przeniesionych pracowników, na podstawie transferu pracowników.
    Wypłata kosztów związanych z przejęciem zobowiązań pracowniczych na podstawie
    transferu pracowników (nastąpi za zgodą obu stron). Umowa łącząca Państwa z Nowym
    Pracodawcą ma niewątpliwie charakter zobowiązaniowy. Nowy Pracodawca zgadza się na
    przejęcie pracowników i w zamian za otrzymane od Państwa wynagrodzenie zobowiązuje
    się do pokrycia wymienionych we wniosku kosztów pracowniczych. W niniejszym
    przypadku istnieje/będzie istniał więc bezpośredni związek pomiędzy dokonanym
    świadczeniem a otrzymanym przez Nowego Pracodawcę wynagrodzeniem (zwrotem
    kosztów poniesionych przez Nowego Pracodawcę) otrzymanym od Państwa. Przejęcie ww.
    zobowiązań, za co Nowy Pracodawca otrzymał/otrzyma określoną kwotę pieniężną, należy
    traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ spełniona jest/będzie przesłanka istnienia
    związku pomiędzy wypłatą należności a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest
    warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
                                    1Przeniesienie Państwa pracowników w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy nastąpiło w
    związku z zawartą przez Państwa z Nowym Pracodawcą umową dotyczącą transferu

    pracowników. Państwo i Nowy Pracodawca na mocy zawartej umowy zobowiązali się do
    pokrycia kosztów związanych z roszczeniami przenoszonych pracowników i zobowiązanie
                  1to wynika również z art. 23 Kodeksu pracy.
    Zatem, zawarta przez strony umowa dotycząca transferu pracowników przewiduje
    odpłatność, gdyż Państwo na mocy zawartej umowy zobowiązali się do pokrycia
    zobowiązań pracowniczych, na które składają się świadczenia na wypadek śmierci
    (odprawy pośmiertne), świadczenia emerytalne (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz
    ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a także wszystkie zobowiązania powstałe do
    daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami
    pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych
    proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w
    tym składki na ubezpieczenie społeczne.
    Wynagrodzenie, które otrzymał/otrzyma Nowy Pracodawca, na podstawie zawartej przez
    strony umowy, stanowi/będzie stanowić zatem formę wynagrodzenia za umownie
    uzgodnione zobowiązanie pomiędzy Państwem a Nowym Pracodawcą.
    W konsekwencji, z uwagi na przywołane regulacje oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że zwrot przez Państwa ww. zobowiązań pracowniczych na rzecz Nowego
    Pracodawcy, stanowi/będzie stanowić wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy dokonanym świadczeniem (przejęcie zobowiązań wynikających z
    zatrudniania przeniesionych pracowników) a otrzymanym wynagrodzeniem (zwrotem
    poniesionych kosztów pracowniczych), które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8
    ust. 1 ustawy podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wynagrodzenie należne Nowemu Pracodawcy od Państwa z tytułu rozliczeń, związanych z
    transferem zobowiązań pracowniczych, dokonywane w następstwie przejścia zakładu
                  1pracy, na podstawie art. 23 Kodeksu pracy, stanowi/będzie stanowić wynagrodzenie za
    świadczenie usług wykonanych przez Nowego Pracodawcę na Państwa rzecz, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    8 ust. 1 ustawy.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 4 jest prawidłowe.
    Natomiast odnosząc się kwestii zakreślonej pytaniem oznaczonym we wniosku nr 5
    przede wszystkim wskazać należy, że jak wskazano powyżej prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza
    zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do
    czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Zainteresowani wskazali we wniosku, że rozliczenia z tytułu Zobowiązań Pracowniczych
    dokonywane pomiędzy Zbywcą a Nabywcą są związane z prowadzoną przez Zbywcę
    działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Zbywca w ramach prowadzonej
    działalności opodatkowanej podatkiem VAT - przed analizowanym transferem Segmentu
    Aplikacji do Nabywcy - świadczył m.in. usługi z obszaru IT, w ramach których działał
    Segment Aplikacji. Przejęcie zatem przez Nabywcę rozliczeń z tytułu Zobowiązań
    Pracowniczych i należne z tego tytułu Nabywcy od Zbywcy wynagrodzenie dotyczy
    pracowników realizujących w tamtym czasie u Zbywcy czynności opodatkowane

    podatkiem VAT, a zatem wydatek w postaci przedmiotowego wynagrodzenia jest związany
    z wykonywanymi przez Państwa Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Ponadto Państwo jako Zbywca jesteście czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT.
    W świetle powyższego Zbywca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej rozliczenie Zobowiązań
    Pracowniczych. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione - wskazane
    w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. sp. z o. o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    [1] Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 z późn.
    zm.; dalej: „Kodeks cywilny”