Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-744/14-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-27
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2014 r. (data wpływu 15 października 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 listopada 2014r. (data wpływu 19 listopada 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „….”.

Wniosek uzupełniono w dniu 19 listopada 2014 r. w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina - Miasto (dalej: Gmina lub Wnioskodawca), jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną, ponadto jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Gmina przystąpiła w roku bieżącym do „….” (dalej: inwestycja lub zadanie).

Inwestycja współfinansowana jest z Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz planowana do dofinansowania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zakres zadania obejmuje modernizację maszynowni toru łyżwiarskiego w zakresie instalacji chłodniczej oraz instalacji elektrycznej dla potrzeb ww. instalacji.

Realizacja omawianej inwestycji należy do zadań własnych gminy, co wynika z zapisów art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r., poz. 594, poz. 645, poz. 1318; z 2014 r. poz. 379, 1072).

Teren, na którym zlokalizowany jest tor łyżwiarski (działka …, odr. …, KW ….) jest własnością Gminy - Miasto. Nieruchomość zabudowana położona przy ul. ….oznaczona w ewidencji gruntów nr jw. została przekazana w trwały zarząd na rzecz Ośrodka Sportu i Rekreacji zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Oddanie w trwały zarząd nieruchomości ma charakter odpłatny.

Prowadzenie działalności z zakresu kultury fizycznej i turystyki jest zadaniem własnym Wnioskodawcy. W Jego imieniu działalność tą prowadzi Ośrodek Sportu i Rekreacji, który jest podległą Gminie jednostką budżetową natomiast nabywcą zakupu towarów i usług w ramach realizowanej inwestycji będzie Gmina - Miasto, w związku z czym realizacja projektu nie jest związana z czynnościami opodatkowanym Wnioskodawcy.

Nakłady poniesione na realizację zadania inwestycyjnego podwyższą wartość istniejącego środka trwałego. Zarządzanie i administrowanie infrastrukturą po modernizacji w dalszym ciągu będzie należało do Ośrodka Sportu i Rekreacji (dalej: Ośrodek), który jest samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Ośrodek jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu. Jednostka ta będzie m. in. udostępniała odpłatnie korzystanie z tego obiektu. Przychody trafiać będą bezpośrednio do Ośrodka Sportu i Rekreacji, niemniej jednak, jako, że jest to jednostka podległa Gminie – Miasto. Ośrodek w całości przekazuje uzyskane dochody Gminie.

Interpretacja indywidualna w sprawie możliwości prawnej odzyskania podatku VAT od towarów i usług jest dokumentem niezbędnym do ubiegania się o dofinansowanie na realizację zadania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Teren na którym realizowana jest inwestycja jest własnością Gminy-Miasto, niemniej jednak nieruchomość zabudowana została przekazana w trwały zarząd na rzecz Ośrodka Sportu i Rekreacji, który jest podległą Gminie jednostka budżetową. Oddanie w trwały zarząd nieruchomości ma charakter odpłatny niepodlegający VAT. Po zakończeniu realizacji inwestycji poniesione nakłady zostaną przekazanie do Ośrodka Sportu i Rekreacji jako podwyższenie wartości modernizowanego obiektu na podstawie decyzji o trwałym zarządzie.

Na dokumentach związanych z wykorzystaniem przedmiotowej inwestycji jako świadczący usługi będzie figurował Ośrodek Sportu i Rekreacji.

Dokumenty sprzedażowe z tytułu działalności prowadzonej z wykorzystaniem przedmiotowej infrastruktury będzie wystawiał Ośrodek Sportu i Rekreacji.

Wnioskodawca przystępując do realizacji zamierzał wykorzystać nabyte towary i usługi do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowa inwestycja nie została oddana do użytkowania. Planowany termin zakończenia inwestycji do dnia 29 grudnia 2014r.

Wnioskodawca będzie wykorzystywał efekty inwestycji bezpośrednio po oddaniu jej do używania do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Inwestycja podwyższy wartość środka trwałego o wartości pow. 15 000,00 zł, podlegającego amortyzacji na podstawie przepisów o podatku dochodowym. Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z realizowanym zadaniem były i będą wystawiane na Wnioskodawcę tj. Gminę-Miasto.

Po oddaniu przez Wnioskodawcę inwestycji do użytkowania będzie ona nadal użytkowana przez OSiR na podstawie odpłatnego trwałego zarządu.

Faktyczna realizacja inwestycji rozpoczęła się po podpisaniu umowy z wykonawcą robót, tj. 16 września 2014r. Zadanie realizowane w trzech etapach, dotychczas zrealizowano i zafakturowano I etap robót. Niemniej jednak Wnioskodawca pierwszą fakturę związaną z przygotowaniem ww. inwestycji otrzymał w roku 2009. Roboty budowlane były poprzedzone opracowaniem dokumentacji technicznej w roku 2009, która została zaktualizowana w roku 2013.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „….” Gmina - Miasto ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`.” zdaniem Gminy, nie przysługuje jej prawo do odzyskania podatku VAT, ponieważ obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi za nabycie, których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. A zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale działania te podejmuje na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Art. 7. ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów o podatku VAT wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z powołanego na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług. Prawo to przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług (prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy). Zapewnia ono neutralność tego podatku dla podatników, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT w cenie nabywanych towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego obciążenia finansowego. Możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Podsumowując powyższe rozważania należy wskazać, że przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu sprawy wynika, Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina przystąpiła w roku bieżącym do „….”. Inwestycja współfinansowana jest z Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz planowana do dofinansowania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zakres zadania obejmuje modernizację maszynowni toru łyżwiarskiego w zakresie instalacji chłodniczej oraz instalacji elektrycznej dla potrzeb ww. instalacji. Teren, na którym zlokalizowany jest tor łyżwiarskie jest własnością Gminy. Nieruchomość zabudowana położona przy ul. …. oznaczona w ewidencji gruntów nr jw. została przekazana w trwały zarząd na rzecz Ośrodka Sportu i Rekreacji zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Oddanie w trwały zarząd nieruchomości ma charakter odpłatny niepodlegający VAT. Zarządzanie i administrowanie infrastrukturą po modernizacji w dalszym ciągu będzie należało do Ośrodka Sportu i Rekreacji. Ośrodek jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu. Jednostka ta będzie m. in. udostępniała odpłatnie korzystanie z tego obiektu. Po zakończeniu realizacji inwestycji poniesione nakłady zostaną przekazanie do Ośrodka Sportu i Rekreacji jako podwyższenie wartości modernizowanego obiektu na podstawie decyzji o trwałym zarządzie. Na dokumentach związanych z wykorzystaniem przedmiotowej inwestycji jako świadczący usługi będzie figurował Ośrodek Sportu i Rekreacji. Dokumenty sprzedażowe z tytułu działalności prowadzonej z wykorzystaniem przedmiotowej infrastruktury będzie wystawiał Ośrodek Sportu i Rekreacji. Wnioskodawca przystępując do realizacji zamierzał wykorzystać nabyte towary i usługi do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowa inwestycja nie została oddana do użytkowania. Planowany termin zakończenia inwestycji do dnia 29 grudnia 2014r. Wnioskodawca będzie wykorzystywał efekty inwestycji bezpośrednio po oddaniu jej do używania do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z realizowanym zadaniem były i będą wystawiane na Wnioskodawcę. Po oddaniu przez Wnioskodawcę inwestycji do użytkowania będzie ona nadal użytkowana przez OSiR na podstawie odpłatnego trwałego zarządu. Zadanie realizowane w trzech etapach, dotychczas zrealizowano i zafakturowano I etap robót.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (…).

W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji oddania nieruchomości w trwały zarząd jednostce organizacyjnej należy zwrócić uwagę na regulacje dotyczące instytucji trwałego zarządu, tj. przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 poz. 518 z późn. zm.).

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawa określa zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego.

Na mocy art. 4 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez jednostkę organizacyjną należy rozumieć państwową lub samorządową jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

Stosownie do art. 18 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości mogą być oddawane jednostkom organizacyjnym w trwały zarząd, najem i dzierżawę oraz użyczane na cele związane z ich działalnością.

W świetle art. 24 ust. 1 ww. ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami, do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną.

Stosownie do art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jednostka organizacyjna ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 6, korzystania z nieruchomości oddanej w trwały zarząd, a w szczególności do korzystania z nieruchomości w celu prowadzenia działalności należącej do zakresu jej działania.

Zgodnie z art. 43 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości stanowiące przedmiot własności lub przedmiot użytkowania wieczystego Skarbu Państwa oddaje się w trwały zarząd państwowej jednostce organizacyjnej, a nieruchomości stanowiące przedmiot własności lub przedmiot użytkowania wieczystego jednostki samorządu terytorialnego - odpowiedniej samorządowej jednostce organizacyjnej, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami trwały zarząd ustanawia się na czas nieoznaczony lub czas oznaczony.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami trwały zarząd na rzecz jednostki organizacyjnej ustanawia właściwy organ, w drodze decyzji, z zastrzeżeniem art. 60 ust. 2 oraz art. 60a ust. 3.

Decyzja o ustanowieniu trwałego zarządu powinna zawierać:

1.  nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej, na rzecz której jest ustanawiany trwały zarząd;
2.  oznaczenie nieruchomości według księgi wieczystej oraz według katastru nieruchomości;
3.  powierzchnię oraz opis nieruchomości;
4.  przeznaczenie nieruchomości i sposób jej zagospodarowania;
5.  cel, na jaki nieruchomość została oddana w trwały zarząd;
6.  termin zagospodarowania nieruchomości;
7.  cenę nieruchomości i opłatę z tytułu trwałego zarządu;
8.  możliwość aktualizacji opłaty z tytułu trwałego zarządu;
9.  czas, na który trwały zarząd został ustanowiony.

Przepis art. 82 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że za nieruchomość oddaną w trwały zarząd pobiera się opłaty roczne. Opłaty z tytułu trwałego zarządu, zgodnie z art. 83 ust. 1 ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości.

Wyżej przytoczone przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, na podstawie których następuje oddanie nieruchomości gminnych w odpłatny trwały zarząd ich jednostkom organizacyjnym, wskazują na inny niż cywilnoprawny charakter przekazania nieruchomości w trwały zarząd.

W komentarzu do ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazano, że: „Trwały zarząd jest prawem niezbywalnym. Podlega ochronie prawnej i jest instytucją prawa administracyjnego powodującą powstanie stosunku prawnego pomiędzy osobą prawną prawa publicznego a jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej. Wobec powyższego Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, przyznając trwałemu zarządcy określone uprawnienia w stosunku do nieruchomości, są zobligowane uregulować prawa i obowiązki związane z gospodarowaniem mieniem publicznym. Chodzi tu przede wszystkim o zakres odpowiedzialności jednostki organizacyjnej wobec organu wykonawczego reprezentującego właściciela oraz uprawnienia tej jednostki w stosunku do posiadanej nieruchomości. Ponieważ tych stosunków nie można regulować przepisami prawa cywilnego, ustawodawca postanowił, że ustanowienie na rzecz jednostki organizacyjnej trwałego zarządu odbywać się będzie w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez upoważnione właściwe organy, tj. w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa – starostę, zaś jednostek samorządu terytorialnego odpowiednio wójta, burmistrza, prezydenta miasta, zarząd powiatu lub zarząd województwa. Natomiast upoważnienie ustawowe do oddania nieruchomości Skarbu Państwa w trwały zarząd na rzecz jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 60 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy posiada wyłącznie minister właściwy do spraw administracji publicznej” – Michał Horoszko w: „Gospodarka nieruchomościami. Komentarz”, red. dr Dariusz Pęchorzewski, C.H. Beck 2009 r.

Mając na uwadze ww. przepisy oraz opis sprawy należy wskazać, że odpłatne przekazanie nieruchomości w trwały zarząd jest czynnością mającą charakter inny niż cywilnoprawny. Gospodarka nieruchomościami należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zatem w omawianej sprawie zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Gmina działa bowiem w tej sytuacji jako organ władzy publicznej, wymieniona czynność zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dlatego też oddanie nieruchomości przez Gminę w odpłatny trwały zarząd nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W odniesieniu do zakupów związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji, którą Gmina przekazała w odpłatny trwały zarząd nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

W wymienionej wyżej sytuacji natomiast związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT warunkujący prawo do odliczenia podatku naliczonego nie nastąpi, albowiem zakupy dokonane przez Gminę, w związku z oddaniem inwestycji w trwały zarząd jednostce organizacyjnej gminy - OSiR, nie będą służyły czynnościom opodatkowanym VAT wykonywanym przez Gminę.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „….”, ponieważ Wnioskodawca będzie wykorzystywał efekty inwestycji do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.