Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.261.2025.2.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Sposób opodatkowania VAT czynności wystawiania
dokumentów.
Słowa kluczowe: banki
zaświadczenie-wydanie zaświadczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie depozytów
środków pieniężnych, prowadzenia rachunków
pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i
weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie udzielania
poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń
transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi
pośrednictwa w świadczeniu tych usług oraz zarządzanie
gwarancjami kredytowymi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, których przedmiotem
są instrumenty finansowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, w tym także usługi
pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w
spółkach oraz innych podmiotach
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 39
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 40
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 40a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 41
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sposobu opodatkowania VAT czynności wystawiania
    dokumentów. Uzupełnili go Państwo pismem z 5 sierpnia 2025 r. (wpływ 5 sierpnia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Bank S.A. (dalej jako: „Bank”, „Wnioskodawca”, „Spółka”) ma siedzibę na terytorium Polski i
    prowadzi działalność bankową zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.), opodatkowaną na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości
    osiąganych dochodów. Bank jest również czynnym podatnikiem VAT.
    Do odpłatnych usług świadczonych przez Spółkę dla swoich klientów należą m.in.:
        prowadzenie rachunków bankowych;
        przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych;
        udzielanie kredytów;
        prowadzenie rachunków papierów wartościowych;
        wykonywanie zleceń związanych z emisją papierów wartościowych.
    W ramach tych usług Spółka wystawia dokumenty zawierające określone informacje, takie
    jak:
        zaświadczenie potwierdzające prowadzenie rachunku bankowego i zawierające
        informacje o saldzie ("Zaświadczenie");
        dokument zawierający informacje o usługach Spółki, takich jak rachunki bankowe,
        kredyty, gwarancje bankowe, operacje wekslowe, poręczenia ("Opinia bankowa");
        dokument zawierający informacje o usługach Spółki, w tym o rachunkach
        bankowych, kredytach, gwarancjach, rachunkach papierów wartościowych i
        wyemitowanych papierach wartościowych ("Opinia audytorska");
        dokument zawierający wyjaśnienie dotyczące dokonanej oceny zdolności
        kredytowej;
        dokument potwierdzający uprawnienia wynikające z posiadanych papierów
        wartościowych ("Świadectwo depozytowe").
    Powyższe dokumenty wystawiane są na wniosek klienta, przy czym w przypadku Opinii
    audytorskiej podmiotem inicjującym jej sporządzenie może być również podmiot trzeci.
    Za wystawienie tych dokumentów Spółka pobiera opłaty zgodnie z taryfą prowizji i opłat
    bankowych. Dokumenty mogą być wystawiane w stosunku do aktywnych produktów, jak i
    do produktów, które zostały już zakończone (np. spłacony kredyt). Ponadto, niektóre
    dokumenty mogą być wystawiane dla aktualnych klientów Banku, jak i podmiotów/osób,
    które klientem Banku (poza wnioskowanym dokumentem) nie są.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    Wnioskodawca doprecyzował, opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego poprzez
    wskazanie, że:
    W ramach tych usług Spółka wystawia dokumenty zawierające określone informacje, takie
    jak:
    (...)
    ocenę zdolności kredytowej oraz wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej.
    · Ocena zdolności kredytowej
    Ocena zdolności kredytowej wydawana jest na wniosek klienta. Zgodnie z art. 70 ust. 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe [dalej: Prawo bankowe] Bank uzależnia
    przyznanie kredytu od zdolności kredytowej kredytobiorcy. Przez zdolność kredytową
    rozumie się zdolność do spłaty zaciągniętego kredytu wraz z odsetkami w terminach
    określonych w umowie. Bank sporządza również ocenę zdolności kredytowej w
    ograniczonym zakresie, która wskazuje jedynie kwotę potencjalnego zaangażowania
    kredytowego o jaką klient może wystąpić. Dokument ten zwykle pozyskiwany jest przez
    klientów na potrzeby uczestnictwa w przetargach.
    Ocena zdolności kredytowej polega na przeprowadzeniu wywiadu z klientem poprzez
    wypełnienie dedykowanych formularzy oraz zebraniu od klienta dokumentacji
    potwierdzających wysokość dochodów i wydatków albo zobowiązań (np. sprawozdań
    finansowych, zaświadczeń), sytuacji majątkowej oraz osobistej (możliwych zabezpieczeń
    spłaty kredytu), a także analizie ryzyk mogących mieć wpływ na rentowność klienta i
    obsługę udzielanego kredytu. Pełna ocena zdolności kredytowej może być poprzedzona
    ograniczoną oceną zdolności kredytowej, która skupia się na kwocie możliwego
    finansowania jaką klient może uzyskać, jeżeli wystąpi z odpowiednim wnioskiem.
    Wydawana jest ona jedynie klientom, którzy posiadają zaangażowanie kredytowe u
    Wnioskodawcy (uruchomione lub przyznane). Bazuje ona przede wszystkim na jakości
    dotychczasowej współpracy i monitoringu posiadanego już zobowiązania kredytowego.
    Wnioskodawca uzależnia przyznanie kredytu od zdolności kredytowej kredytobiorcy
    zgodnie z art. 70 ust. 1 Prawa bankowego. Bez oceny zdolności kredytowej Wnioskodawca
    nie udzieli kredytu. Jest ona niezbędna i stanowi integralną część procesu kredytowego.
    Pełna ocena zdolności kredytowej może być poprzedzona ograniczoną oceną zdolności
    kredytowej, która skupia się na kwocie możliwego finansowania jaką klient może uzyskać,
    jeżeli wystąpi z odpowiednim wnioskiem.
    · Wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej
    Wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej stanowi odpowiedź na wniosek
    klienta, który ubiegał się o kredyt. Prawo do otrzymania przez klienta ww. dokumentu
    reguluje art. 70a Prawa bankowego. Wyjaśnienie obejmuje informacje na temat
    czynników, które miały wpływ na dokonaną ocenę zdolności kredytowej. Z perspektywy
    Wnioskodawcy wydanie ww. dokumentu stanowi realizację zobowiązania Banku
    wynikającego z Prawa bankowego.
    Obowiązek sporządzenia wyjaśnienia dokonanej oceny zdolności kredytowej wynika z
    Prawa bankowego, jest elementem procesu kredytowego niezbędnym w procesie
    prawidłowego świadczenia usług finansowych przez Bank.
    Ocena zdolności kredytowej jest dokonywana zawsze, gdy klient składa wniosek o
    udzielenie kredytu. Jest ona przeprowadzana wyłącznie przed udzieleniem kredytu (nie po
    udzieleniu kredytu). Ocena nie ma charakteru promesy kredytowej. Uzyskanie pozytywnej
    oceny zdolności kredytowej nie oznacza obowiązku zawarcia umowy kredytowej. Pełna
    ocena zdolności kredytowej może być poprzedzona ograniczoną oceną zdolności
    kredytowej, która skupia się na kwocie możliwego finansowania jaką klient może uzyskać,
    jeżeli wystąpi z odpowiednim wnioskiem.

    Wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej jest kolejnym etapem procesu obsługi.
    Dokument może zostać sporządzony dopiero po ocenie zdolności kredytowej. Prawo do
    uzyskania wyjaśnień na temat dokonanej oceny zdolności kredytowej przysługuje
    wnioskującemu bez względu na to czy ocena Wnioskodawcy była pozytywna, czy
    negatywna oraz bez względu na to czy kredyt zostanie udzielony, czy też nie zostanie
    udzielony.
    · Opinia audytorska
    Opinia audytorska stanowi odpowiedź na wniosek klienta o usługach realizowanych na
    jego rzecz, w tym o rachunkach bankowych, kredytach, gwarancjach, rachunkach
    papierów wartościowych i wyemitowanych papierach wartościowych. Udzielanie
    powyższych informacji jest standardem rynkowym związanym z obowiązkiem badania
    sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy przez osoby lub firmy wykonujące audyt
    u klienta. O opinię audytorską występuje sam klient lub audytor na podstawie
    upoważniających go do tego dokumentów.
    Opinia audytorska stanowi odpowiedź na wniosek klienta (lub upoważnionego do tego
    audytora) o usługach realizowanych na jego rzecz, w tym o rachunkach bankowych,
    kredytach, gwarancjach, rachunkach papierów wartościowych i wyemitowanych papierach
    wartościowych. Opinia audytorska sporządzana jest na podstawie danych znajdujących
    się w systemach bankowych Wnioskodawcy.
    Opinia audytorska ma charakter wtórny, pomocniczy w stosunku do świadczenia usług
    finansowych, o ile klient ma aktywny produkt oferowany przez Wnioskodawcę. Dokument
    wydany przez Bank obejmuje informacje, które powstały wyłącznie w toku świadczenia
    usług finansowych na rzecz klienta.
    Podmiot trzeci, który może wystąpić o Opinię audytorską to zgodnie z art. 104 ust. 3
    Prawa bankowego osoba lub jednostka organizacyjna upoważniona przez klienta, którego
    Opinia audytorska dotyczy. W praktyce są to zazwyczaj osoby lub firmy wykonujące audyt
    u klienta.
    · Świadectwo depozytowe
    Świadectwo depozytowe potwierdza legitymację do realizacji uprawnień wynikających z
    papierów wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być
    realizowane wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, z
    wyłączeniem prawa uczestnictwa w walnym zgromadzeniu (art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 29
    lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi [dalej: ustawa o OIF]). Z perspektywy
    Wnioskodawcy wydanie świadectwa stanowi realizację zobowiązania Banku wynikającego
    z ustawy o OIF i jest nierozwiązalnie związane z prowadzeniem rachunku papierów
    wartościowych.
    Świadectwo depozytowe wystawiane jest na żądanie posiadacza rachunku papierów
    wartościowych zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o OIF. Elementy świadectwa zostały
    wskazane ww. ustawie i obejmują:
      1) firmę (nazwę), siedzibę i adres wystawiającego oraz numer świadectwa;
      2) liczbę papierów wartościowych;
      3) rodzaj i kod papieru wartościowego;
      4) firmę (nazwę), siedzibę i adres emitenta;
      5) wartość nominalną papieru wartościowego;
      6) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) i siedzibę oraz adres posiadacza rachunku
        papierów wartościowych;
      7) informację o istniejących ograniczeniach przenoszenia papierów wartościowych lub
        o ustanowionych na nich obciążeniach;

      8) datę i miejsce wystawienia świadectwa;
      9) cel wystawienia świadectwa;
      10) termin ważności świadectwa;
      11) w przypadku gdy poprzednio wystawione świadectwo, dotyczące tych samych
        papierów wartościowych, było nieważne albo zostało zniszczone lub utracone przed
        upływem terminu swojej ważności - wskazanie, że jest to nowy dokument
        świadectwa;
      12) podpis osoby upoważnionej do wystawienia w imieniu wystawiającego świadectwa.
    Przy czym, wszelkie walory wykazane w Świadectwie depozytowym są tymczasowo
    blokowane na rachunku posiadacza i nie mogą być przedmiotem obrotu do czasu zwrotu
    dokumentu bądź upływu terminu jego ważności.
    Obowiązek wystawiania świadectwa depozytowego przez podmiot prowadzący rachunek
    papierów wartościowych wynika z ustawy o OIF, a zatem jest niezbędnym w procesie
    prawidłowego świadczenia usług maklerskich przez Bank.
    Pytania (pytania nr 3 i 4 przeformułowane w nadesłanym uzupełnieniu)
    1. Czy czynności wystawiania Zaświadczeń, Opinii bankowych, Opinii audytorskich dla
      klientów Banku posiadających aktywny rachunek bankowy lub inny produkt w Banku
      są zwolnione z podatku VAT?
    2. Czy czynności wystawiania Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii audytorskich dla
      klientów nieposiadających aktywnego rachunku bankowego ani innego produktu w
      Banku są opodatkowane podatkiem VAT?
      Przy czym przez „inny produkt” w pytaniach nr 1 i 2 Wnioskodawca rozumie inny niż
        rachunek bankowy produkt finansowy znajdujący się w ofercie Banku.
    3. Czy wystawienie dokumentów zawierających pozytywną ocenę zdolności kredytowej i
      wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej będzie zwolnione z podatku VAT?
    4. Czy wystawienie dokumentów zawierających negatywną ocenę zdolności kredytowej i
      wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej będzie opodatkowane podatkiem
      VAT?
    5. Czy czynność wystawienia Świadectwa depozytowego jest zwolniona z podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (uzupełnione w nadesłanym uzupełnieniu)
    Zdaniem Wnioskodawcy:
        czynności wystawiania Zaświadczeń, Opinii bankowych, Opinii audytorskich oraz
        dokumentu zawierającego ocenę zdolności kredytowej dla klientów Banku
        posiadających aktywny rachunek są zwolnione z podatku VAT;
        czynności wystawiania Zaświadczeń, Opinii bankowych, Opinii audytorskich oraz
        dokumentu zawierającego ocenę zdolności kredytowej dla klientów
        nieposiadających aktywnego rachunku (dokument wystawiany w stosunku do
        nieaktywnego produktu) w Banku podlegają opodatkowaniem podatkiem VAT;
        czynność wystawienia Świadectwa depozytowego jest zwolniona z VAT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy o VAT, zwolnione z podatku VAT są:

        usługi związane z udzielaniem kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
        pośrednictwo w tych usługach oraz zarządzanie kredytami lub pożyczkami przez
        kredytodawcę lub pożyczkodawcę;
        usługi polegające na udzielaniu poręczeń, gwarancji oraz wszelkich innych
        zabezpieczeń finansowych i ubezpieczeniowych, jak również pośrednictwo w tych
        usługach oraz zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub
        pożyczkodawcę;
        usługi obejmujące depozyty środków pieniężnych, prowadzenie rachunków
        pieniężnych, różnego rodzaju transakcje płatnicze, przekazy i transfery pieniężne,
        długi, czeki i weksle, a także pośrednictwo w tych usługach.
        usługi dotyczące instrumentów finansowych, zgodnie z ustawą o obrocie
        instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1768 ze
        zm.), z wyłączeniem przechowywania i zarządzania nimi, oraz pośrednictwo w tym
        zakresie.
    Powyższe przepisy wdrażają art. 135 ust. 1 pkt b-d i f Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu VAT, zgodnie z którym państwa
    członkowskie zwalniają z VAT następujące transakcje:
        udzielanie kredytów i pośrednictwo w kredytach oraz zarządzanie kredytami przez
        kredytodawcę;
        pośrednictwo i inne działania w zakresie gwarancji kredytowych, poręczeń oraz
        innych zabezpieczeń finansowych i ubezpieczeniowych, oraz zarządzanie
        gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę;
        transakcje, w tym pośrednictwo, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków
        bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych
        instrumentów finansowych, z wyjątkiem windykacji należności;
        transakcje, w tym pośrednictwo, związane z akcjami, udziałami w spółkach,
        obligacjami i innymi papierami wartościowymi, z wyjątkiem dokumentów
        potwierdzających tytuł prawny do towarów, oraz praw lub papierów wartościowych
        wymienionych w art. 15 ust. 2.
    W sytuacji, gdy jedna ze stron ma wykonać na rzecz drugiej kilka czynności, istotne jest
    ustalenie, czy stanowią one jedno kompleksowe świadczenie dla celów VAT. W takim
    przypadku wszystkie te czynności są traktowane jednolicie pod względem VAT.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wielokrotnie wyrażał swoje stanowisko
    na temat świadczeń złożonych. Na przykład w wyroku z dnia 16 kwietnia 2015 r. w sprawie
    C#42/14 Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w Warszawie stwierdzono, że:
    „Jeśli formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, są ze sobą
    tak ściśle związane, że tworzą jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne, należy
    traktować je jako jedną transakcję. Dotyczy to również sytuacji, gdy jedno świadczenie jest
    główne, a inne są pomocnicze i dzielą jego los podatkowy.”
    Wnioskodawca uważa, że wystawianie Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii
    audytorskich należy traktować jako czynności pomocnicze wobec głównych usług
    finansowych świadczonych przez Spółkę, zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 38-41 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, te czynności służą lepszemu korzystaniu

    z głównych usług finansowych Spółki, takich jak prowadzenie rachunków pieniężnych,
    udzielanie kredytów i gwarancji, czy emisja papierów wartościowych. W związku z tym, są
    one nierozerwalnie związane z głównymi usługami finansowymi Spółki. Nawet jeśli
    dotyczą one produktu, który na moment wnioskowania o taki dokument lub na moment
    jego wystawienia, jest już nieaktywny (np. zamknięty rachunek, spłacony kredyt lub
    nieudzielony kredyt).
    Ponadto, art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie z VAT dla usług
    zarządzania kredytami. Wydawanie dokumentów zawierających informacje o udzielonych
    kredytach można uznać za zwykłą czynność zarządzania kredytem, co potwierdza, że
    wystawianie Zaświadczeń, Opinii bankowych, Opinii audytorskich oraz dokumentów
    zawierających ocenę zdolności kredytowej jest zwolnione z VAT jako element pomocniczy
    usług finansowych.
    Powyższe zdanie zostało również potwierdzone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2019 r. III SA/Wa 1129/19:
    „Z orzecznictwa TSUE wynika ponadto, że w przypadku gdy transakcja składa się z szeregu
    elementów i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest
    dokonywana, w celu określenia, czy do celów podatku od wartości dodanej transakcja
    prowadzi do co najmniej dwóch odrębnych świadczeń lub jednego świadczenia.
    Świadczenie złożone z dwóch odrębnych elementów, jednego będącego głównym i
    drugiego dodatkowego, dla których to elementów - gdyby były one świadczone odrębnie -
    obowiązywałyby różne stawki podatku od wartości dodanej, należy opodatkować według
    jednej stawki podatku od wartości dodanej mającej zastosowanie do tego jednego
    świadczenia, określonej w zależności od głównego elementu, i to nawet gdy można
    zidentyfikować cenę za każdy element składającą się na całkowitą cenę zapłaconą przez
    konsumenta w celu skorzystania z tego świadczenia (wyrok TSUE z dnia 18 stycznia 2018
    r., C-463/16, Stadion Amsterdam CV)”.
    Uwzględniając powołane wyżej przepisy i orzecznictwo, zdaniem Wnioskodawcy, Bank nie
    powinien pobierać podatku VAT od czynności wystawiania Zaświadczeń, Opinii
    bankowych, Opinii audytorskich oceny zdolności kredytowej dla klientów Banku
    posiadających aktywny rachunek bankowy w związku ze świadczeniem usługi
    kompleksowej. W przypadku klientów nieposiadających aktywnego rachunku bankowego,
    z uwagi na brak możliwości powiązania tej usługi z produktem bankowym, Bank
    opodatkuje wyżej wymienione czynności odpowiednią stawką podatku VAT.
    Poza dokumentami wskazanymi powyżej Bank wystawia odpłatnie Świadectwo
    depozytowe. Jest to czynność nierozerwalnie związana z prowadzeniem rachunku
    papierów wartościowych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (dalej: ustawa o OIF) na żądanie posiadacza rachunku
    papierów wartościowych podmiot prowadzący ten rachunek wystawia mu na piśmie,
    oddzielnie dla każdego rodzaju papierów wartościowych, imienne świadectwo
    depozytowe. Na żądanie posiadacza rachunku w treści wystawianego świadectwa może
    zostać wskazana część lub wszystkie papiery wartościowe zapisane na tym rachunku.
    Świadectwo potwierdza legitymację do realizacji uprawnień wynikających z papierów
    wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być realizowane
    wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, z wyłączeniem
    prawa uczestnictwa w walnym zgromadzeniu.
    Przy czym podkreślić należy, że wszelkie walory wykazane w Świadectwie depozytowym są
    tymczasowo blokowane na rachunku posiadacza i nie mogą być przedmiotem obrotu do
    czasu zwrotu dokumentu bądź upływu jego ważności. Zdaniem Wnioskodawcy powyższe
    oznacza, że sytuacja prawna i finansowa klienta wskutek wydania Świadectwa
    depozytowego ulega zmianie, a skoro przedmiotem czynności wykonywanej przez Bank są
    instrumenty finansowe z ustawy o OIF, to wynagrodzenie należne z tego tytułu korzysta ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.

    Stanowisko Wnioskodawcy doprecyzowane w uzupełnieniu
    W ocenie Banku czynność wystawienia Zaświadczenia, Opinii bankowej i Opinii
    audytorskiej należy kwalifikować jako elementy pomocnicze w stosunku do usług, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy o VAT, świadczonych dla klientów
    posiadających aktywny rachunek bankowy lub inny produkt finansowy znajdujący się w
    ofercie Banku.
    Zważywszy na przepisy i orzecznictwo przywołane we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, ww. czynności służą skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego o charakterze finansowym, w szczególności:
        prowadzenia rachunków pieniężnych;
        udzielania kredytów,
        udzielania gwarancji;
        czynności mających za przedmiot papiery wartościowe.
    Czynność wystawiania ww. dokumentów ma charakter wtórny i obejmuje wyłącznie
    informacje, które powstały w toku świadczenia usług finansowych.
    Inaczej należy traktować czynność sporządzania Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii
    audytorskich w kontekście klientów nieposiadających żadnego aktywnego rachunku
    bankowego lub innego produktu finansowego. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma możliwości
    powiązania ich z usługami finansowymi, gdyż Bank, poza jednorazowym wydaniem ww.
    dokumentu, nie świadczy żadnych usług na rzecz tego klienta.
    Zdaniem Wnioskodawcy wydanie oceny zdolności kredytowej oraz wyjaśnień dokonanej
    oceny kredytowej są zwolnione z VAT jako czynności pomocnicze dla usług, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Ich celem jest zrealizowanie usługi zasadniczej
    jaką jest udzielenie kredytu lub pożyczki.
    W ocenie Wnioskodawcy również wystawienie Świadectwa depozytowego korzysta ze
    zwolnienia z VAT. Jest to czynność nierozerwalnie związana z prowadzeniem rachunku
    papierów wartościowych. Wszelkie walory wykazane w Świadectwie depozytowym są
    tymczasowo blokowane na rachunku posiadacza i nie mogą być przedmiotem obrotu do
    czasu zwrotu dokumentu bądź upływu jego ważności. Zdaniem Wnioskodawcy powyższe
    oznacza, że sytuacja prawna i finansowa klienta wskutek wydania Świadectwa
    depozytowego ulega zmianie, a skoro przedmiotem czynności wykonywanej przez Bank są
    instrumenty finansowe z ustawy o OIF, to wynagrodzenie należne z tego tytułu korzysta ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7
    ustawy.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Trzeba podkreślić, że oba ww. warunki muszą być spełnione, aby świadczenie jako usługa
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z

    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich
      innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi
      pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami
      kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych,
      prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
      przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi
      pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których
      przedmiotem są udziały w:
      a) spółkach,
      b) innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną
      - z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi.
    Jak wskazuje art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o
      których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
      finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146), z wyłączeniem
      przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w
      tym zakresie.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej
    odpłatnie przez podatnika.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Powyższe przepisy są efektem implementacji do krajowego porządku prawnego przepisu
    art. 135 ust. 1. lit. b)-d) i f) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w

    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.),
    który stanowi, że:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      (...)
      b) udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez
      kredytodawcę;
      c) pośrednictwo lub wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych, poręczeń i
      wszelkich innych zabezpieczeń i gwarancji oraz zarządzanie gwarancjami
      kredytowymi przez kredytodawcę;
      d) transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych,
      rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych
      instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności;
      (...)
      f) transakcje, łącznie z pośrednictwem, jednakże z wyłączeniem przechowywania i
      zarządzania, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach,
      obligacje i inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających
      tytuł prawny do towarów, oraz praw lub papierów wartościowych, o których mowa w
      art. 15 ust. 2.
    W świetle art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Należy również wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 16 ustawy,
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług
      dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:
      1) tytuł prawny do towarów;
      2) tytuł własności nieruchomości;
      3) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      4) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo
      własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
      5) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
      wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być
      zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione
      z podatku.
    Dodatkowo zwrócić należy uwagę na przepis art. 43 ust. 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38–41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie zaś do ust. 23 ww. przepisu:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1
    pkt 7, 12 i 38-41, przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie
    usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych
    w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    Z opisu wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT i prowadzą działalność bankową
    zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Do odpłatnych usług
    świadczonych przez Państwa dla swoich klientów należą m.in.: prowadzenie rachunków
    bankowych; przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych; udzielanie kredytów;
    prowadzenie rachunków papierów wartościowych; wykonywanie zleceń związanych z
    emisją papierów wartościowych.
    W ramach tych usług wystawiają Państwo dokumenty zawierające określone informacje,
    takie jak:
        zaświadczenie potwierdzające prowadzenie rachunku bankowego i zawierające
        informacje o saldzie - Zaświadczenie;
        dokument zawierający informacje o usługach Spółki, takich jak rachunki bankowe,
        kredyty, gwarancje bankowe, operacje wekslowe, poręczenia - Opinia bankowa;
        dokument zawierający informacje o usługach Spółki, w tym o rachunkach
        bankowych, kredytach, gwarancjach, rachunkach papierów wartościowych i
        wyemitowanych papierach wartościowych - Opinia audytorska;
        ocenę zdolności kredytowej oraz wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności
        kredytowej;
        dokument potwierdzający uprawnienia wynikające z posiadanych papierów
        wartościowych - Świadectwo depozytowe.
    Powyższe dokumenty wystawiane są na wniosek klienta, przy czym w przypadku Opinii
    audytorskiej podmiotem inicjującym jej sporządzenie może być również podmiot trzeci.
    Podmiot trzeci, który może wystąpić o Opinię audytorską to zgodnie z art. 104 ust. 3
    Prawa bankowego osoba lub jednostka organizacyjna upoważniona przez klienta, którego
    Opinia audytorska dotyczy. W praktyce są to zazwyczaj osoby lub firmy wykonujące audyt
    u klienta.
    Za wystawienie tych dokumentów Spółka pobiera opłaty zgodnie z taryfą prowizji i opłat
    bankowych. Dokumenty mogą być wystawiane w stosunku do aktywnych produktów, jak i

    do produktów, które zostały już zakończone (np. spłacony kredyt). Ponadto, niektóre
    dokumenty mogą być wystawiane dla aktualnych klientów Banku, jak i podmiotów/osób,
    które klientem Banku (poza wnioskowanym dokumentem) nie są.
    Państwa wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczą kwestii sposobu opodatkowania ww.
    czynności.
    Z uwagi na powołane przepisy, w celu ustalenia możliwości zastosowania zwolnienia od
    podatku dla świadczonych przez Państwa usług bądź braku tego zwolnienia, uwzględnić
    należy orzecznictwo TSUE dotyczące usług finansowych (w tym usług stanowiących
    element usług finansowych).
    Istotne w tym zakresie są orzeczenia TSUE: z 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 SDC, z 13
    grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services Ltd., oraz z 28 lipca 2011 r.
    C#350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj.
    W wyroku w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) dotyczącym zwolnień
    przedmiotowych na gruncie wspólnego systemu VAT, TSUE wskazał cechy
    charakterystyczne usługi finansowej w kontekście ustalenia warunków stosowania
    zwolnienia dla konkretnych podtypów usług finansowych wymienionych w art. 13 (B) B (d)
    pkt 3 i 5 VI Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. d i lit. f Dyrektywy 2006/112/WE). Sprawa
    dotyczyła usług świadczonych przez SDC (stowarzyszenie) przede wszystkim na rzecz
    banków oraz innych jednostek podłączonych do jego systemu informatycznego. SDC
    świadczyło usługi przetwarzania danych związanych z transakcjami prowadzonymi przez
    jego klientów, a także pewnych usług związanych ze sprawami administracyjnymi swoich
    członków. Trybunał orzekł, że ani sposób wykonywania usług, ani charakter prawny
    usługodawcy, ani nawet brak bezpośredniej umowy podmiotu wykonującego usługi z
    ostatecznym odbiorcą nie wykluczają zastosowania zwolnień, o których mowa w art. 13 (B)
    (D) pkt 3 i 5 VI Dyrektywy, pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany podmiot są
    przez klienta Banku postrzegane jako element otrzymanej usługi finansowej.
    Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do
    orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną
    usługą finansową. Należy też wskazać, że TSUE w ww. orzeczeniu dodał, że „Sam fakt, że
    jakiś element jest niezbędny do zakończenia transakcji zwolnionej z podatku, nie daje
    podstaw do konkluzji, że usługa, którą dany element reprezentuje jest zwolniona.”
    Podobne stanowisko zostało przedstawione przez Trybunał w orzeczeniu z 13 grudnia
    2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services Ltd. W wyroku tym TSUE stwierdził, że
    „obrót papierami wartościowymi polega na działaniach zmieniających sytuację prawną i
    finansową między stronami i działania te są porównywalne do przypadków przeniesienia
    lub płatności. Dostawa zwykłej usługi technicznej lub administracyjnej, nie zmieniającej
    sytuacji prawnej lub finansowej nie wydaje się więc być objęta zwolnieniem ustalonym w
    art. 13 część B lit. d pkt 5 Szóstej Dyrektywy.
    (...) Wynika z tego więc, że usługi o charakterze administracyjnym nie zmieniające prawnej
    bądź finansowej pozycji stron nie są objęte zwolnieniem ustalonym w art. 13 część B lit. d
    pkt 5”.
    Z kolei w wyroku w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj TSUE wskazał, że aby móc
    zakwalifikować świadczone usługi jako czynności zwolnione z opodatkowania w
    rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 i 5 szóstej Dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną
    całość, która – jeśli ją oceniać globalnie – w konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne

    funkcje usługi opisanej w tym przepisie. W odniesieniu do operacji dotyczących przelewów
    w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej Dyrektywy świadczone usługi muszą
    skutkować przekazaniem środków pieniężnych oraz prowadzić do zmian prawnych i
    finansowych. Należy dokonać rozróżnienia między usługą zwolnioną w rozumieniu
    wspomnianej Dyrektywy a dostarczaniem zwykłego świadczenia fizycznego lub
    technicznego, takiego jak udostępnienie bankowi systemu informatycznego. W tym celu
    sąd krajowy powinien w szczególności zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy
    względem banków, zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów
    technicznych, czy też obejmuje specyficzne i istotne elementy czynności.
    Z analizy ww. orzeczeń wynika więc, że ze zwolnienia będą korzystać usługi stanowiące
    element usług finansowych, jeżeli:
        z ogólnego punktu widzenia stanowią osobną całość,
        obejmują funkcje charakterystyczne dla usługi zwolnionej,
        świadczone usługi muszą pociągać za sobą zmiany w sytuacji prawnej i finansowej
        zainteresowanych podmiotów,
        nie są zwykłym świadczeniem rzeczowym lub technicznym w przypadku którego
        usługodawca obarczony jest odpowiedzialnością za ich wykonanie tylko w zakresie
        technicznym.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku, gdy transakcja składa się z szeregu świadczeń i
    czynności, należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana,
    celem określenia, po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też o
    świadczenie złożone (kompleksowe), a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku
    świadczenie złożone należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie
    usług. Wskazać przy tym należy, co podkreślał wielokrotnie Trybunał Sprawiedliwości UE,
    że koniecznym jest dokonywanie analizy takiej transakcji z punktu widzenia przeciętnego
    konsumenta.
    Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak
    w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń,
    usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze
    świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje
    się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi
    pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi
    zasadniczej.
    W orzeczeniu wydanym w sprawie C-349/96 (Card Protection Plan Ltd) TSUE, odnosząc się
    do art. 2(1) VI Dyrektywy, uznał, że z przepisu tego wynika, po pierwsze, że każde
    świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i
    niezależne, po drugie zaś, że świadczenie składające się z jednolitej usługi (z
    ekonomicznego punktu widzenia) nie powinno być w sztuczny sposób dzielone, gdyż to
    mogłoby spowodować naruszenie całego systemu opodatkowania. Ponadto, Trybunał
    podkreślił, że: „świadczenie jednolitej usługi ma miejsce w szczególności w przypadkach,
    gdy jeden lub więcej elementów może być uznany za tworzący świadczenie (usługę)
    główne podczas, gdy jeden lub więcej elementów mogą być uznane za świadczenia
    (usługi) dodatkowe, do których stosuje się te same konsekwencje podatkowe, jak w

    przypadku świadczenia (usługi) głównego. Usługa musi być uznana za dodatkową w
    stosunku do usługi głównej, jeżeli nie stanowi dla nabywcy celu samego w sobie, ale
    środek lepszego wykorzystania dostarczonej usługi głównej”.
    Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. C-41/04 (Levob Verzekeringen) TSUE zawarł
    kilka cennych uwag pozwalających na zidentyfikowanie usług złożonych. By określić, czy
    mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy – wg TSUE – w pierwszej kolejności
    poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem
    określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny
    konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (por. przez
    analogię ww. wyrok w sprawie CPP, pkt 29) (pkt 20 orzeczenia Levob).
    W konsekwencji, w świetle omawianego wyroku TSUE należy przyjąć, że nie ma charakteru
    kompleksowego taki zestaw świadczeń, których połączenie miałoby charakter działania
    sztucznego. W tym kontekście, za świadczenia odrębne należy więc uznać świadczenia
    wykonywane przez jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które nawet jeżeli są
    w pewien sposób powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a traktowanie to nie
    wpłynie na charakter żadnego z nich ani też nie sprawi, że wartość świadczeń z punktu
    widzenia nabywcy będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane za świadczenie
    złożone.
    Dodatkowo warto wskazać na wyroki TSUE (C-425/06, C-572/07), w których również
    zawarte są przesłanki decydujące o uznaniu szeregu czynności za pojedynczą usługę lub
    za świadczenie kompleksowe.
    I tak, w ww. wyroku w sprawie C-425/06 Part Service, TSUE wskazał, że: „(...) każde
    świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne (zob. ww. wyroki w
    sprawach CPP pkt 29 oraz Levob Verzekeringen i OV Bank pkt 20). Jednakże w pewnych
    okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie,
    a zatem odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za
    jednolitą czynność, gdy nie są niezależne. Jest tak na przykład, gdy w ramach nawet czysto
    obiektywnej analizy stwierdza się, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie
    główne oraz że jedno lub więcej świadczeń stanowi jedno lub więcej świadczeń
    pomocniczych dzielących los prawny świadczenia głównego (zob. w tym zakresie ww.
    wyroki w sprawach CPP pkt 30 oraz Levob Verzekeringen i OV Bank pkt 21). W
    szczególności świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do
    świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek
    do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy (ww. wyrok w
    sprawie CPP pkt 30 oraz okoliczności sporu przed sądem krajowym, które stały się
    podstawą do wydania tego wyroku). Można również uznać, że jednolite świadczenie
    występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności,
    dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko
    jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter
    sztuczny (zob. w tym zakresie ww. wyrok w sprawie Levob Verzekeringen i OV Bank pkt
    22)” (pkt 50-53).
    Natomiast wyrok TSUE w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV wskazuje, że
    „Niemniej jednak w pewnych okolicznościach formalnie odrębne transakcje, które mogą
    być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania
    lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą transakcję, jeżeli nie są one od siebie
    niezależne (...) Dzieje się tak w szczególności w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy

    albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak
    ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedną niepodzielną transakcję gospodarczą, której
    rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.
    Wśród wykonywanych czynności wymienili Państwo sporządzanie oceny kredytowej
    (pozytywnej bądź negatywnej). Ocena taka wydawana jest na wniosek klienta. Zgodnie z
    art. 70 ust. 1 Prawa bankowego Bank uzależnia przyznanie kredytu od zdolności
    kredytowej kredytobiorcy. Przez zdolność kredytową rozumie się zdolność do spłaty
    zaciągniętego kredytu wraz z odsetkami w terminach określonych w umowie. Bank
    sporządza również ocenę zdolności kredytowej w ograniczonym zakresie, która wskazuje
    jedynie kwotę potencjalnego zaangażowania kredytowego o jaką klient może wystąpić.
    Dokument ten zwykle pozyskiwany jest przez klientów na potrzeby uczestnictwa w
    przetargach.
    Ocena zdolności kredytowej polega na przeprowadzeniu wywiadu z klientem poprzez
    wypełnienie dedykowanych formularzy oraz zebraniu od klienta dokumentacji
    potwierdzających wysokość dochodów i wydatków albo zobowiązań (np. sprawozdań
    finansowych, zaświadczeń), sytuacji majątkowej oraz osobistej (możliwych zabezpieczeń
    spłaty kredytu), a także analizie ryzyk mogących mieć wpływ na rentowność klienta i
    obsługę udzielanego kredytu. Pełna ocena zdolności kredytowej może być poprzedzona
    ograniczoną oceną zdolności kredytowej, która skupia się na kwocie możliwego
    finansowania jaką klient może uzyskać, jeżeli wystąpi z odpowiednim wnioskiem.
    Wydawana jest ona jedynie klientom, którzy posiadają zaangażowanie kredytowe u
    Państwa (uruchomione lub przyznane). Bazuje ona przede wszystkim na jakości
    dotychczasowej współpracy i monitoringu posiadanego już zobowiązania kredytowego.
    Wskazali Państwo, że uzależniają przyznanie kredytu od zdolności kredytowej
    kredytobiorcy, bez oceny zdolności kredytowej nie udzielą Państwo kredytu. Jest ona
    niezbędna i stanowi integralną część procesu kredytowego. Pełna ocena zdolności
    kredytowej może być poprzedzona ograniczoną oceną zdolności kredytowej, która skupia
    się na kwocie możliwego finansowania jaką klient może uzyskać, jeżeli wystąpi z
    odpowiednim wnioskiem.
    W odniesieniu do zasad kwalifikacji usług jako jednolitego świadczenia należy uznać, że
    usługę udzielenia kredytu można uznać za usługę kompleksową składającą się z
    kombinacji różnych czynności. Do takich zaliczyć należy czynności wykonywane przed
    faktycznym udzieleniem kredytu, których celem jest tylko i wyłącznie zrealizowanie usługi
    zasadniczej. Usługa zasadnicza w postaci udzielenia kredytu nie mogłaby być wykonana
    bez czynności „przygotowawczych”. Działania przygotowawcze nie stanowią celu samego
    w sobie, lecz są środkiem do pełnego i należytego wykonania usługi zasadniczej. Zatem
    można w przypadku świadczeń, które wykonywane są przed faktycznym udzieleniem
    kredytu mówić o jednym świadczeniu głównym – udzielaniu kredytu, na które składają się
    inne świadczenia pomocnicze, które uznać można za usługi „przygotowawcze”.
    Przygotowawcze usługi jako usługi pomocnicze mają ścisły związek z udzieleniem kredytu i
    ich funkcjonowanie samoistne, w oderwaniu od usługi udzielenia kredytu pozbawione
    byłoby sensu. Ponadto oddzielenie świadczeń „przygotowawczych” od usługi zasadniczej
    (udzielenia kredytu) miałoby charakter sztuczny.
    Jedną z takich czynności przygotowawczych jest/będzie wskazane przez Państwa
    sporządzenie oceny zdolności kredytowej. Czynność ta jest dokonywana przed
    udzieleniem kredytu i jest niezbędna do jego udzielenia. Zatem stwierdzić należy, że celem

    ww. czynności, tj. sporządzenia oceny zdolności kredytowej, związanej z udzieleniem
    kredytu jest wyłącznie zrealizowanie usługi zasadniczej jaką jest udzielenie kredytu.
    Usługa zasadnicza w postaci udzielenia kredytu nie mogłaby być wykonana bez ww.
    czynności. Sporządzenie oceny zdolności kredytowej nie stanowi zatem celu samego w
    sobie, lecz jest środkiem do pełnego i należytego wykonania usługi zasadniczej (udzielenie
    kredytu). Jednocześnie nie ma tu znaczenia, czy ocena ta ostatecznie będzie pozytywna
    czy negatywna. Zatem wskazana usługa korzysta/będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do czynności
    sporządzenia i wystawienia dokumentu oceny zdolności kredytowej jest prawidłowe.
    Ze zwolnienia od podatku VAT nie korzysta/nie będzie korzystać jednak sporządzanie
    wyjaśnień dokonanej oceny kredytowej.
    Wskazali Państwo, że wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej stanowi
    odpowiedź na wniosek klienta, który ubiegał się o kredyt. Prawo do otrzymania przez
    klienta ww. dokumentu reguluje art. 70a Prawa bankowego. Wyjaśnienie obejmuje
    informacje na temat czynników, które miały wpływ na dokonaną ocenę zdolności
    kredytowej. Obowiązek sporządzenia wyjaśnienia dokonanej oceny zdolności kredytowej
    wynika z Prawa bankowego, jest elementem procesu kredytowego niezbędnym w
    procesie prawidłowego świadczenia usług finansowych przez Bank.
    Ocena zdolności kredytowej jest dokonywana zawsze, gdy klient składa wniosek o
    udzielenie kredytu. Jest ona przeprowadzana wyłącznie przed udzieleniem kredytu (nie po
    udzieleniu kredytu). Natomiast wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej jest
    kolejnym etapem procesu obsługi. Dokument może zostać sporządzony dopiero po
    ocenie zdolności kredytowej. Prawo do uzyskania wyjaśnień na temat dokonanej oceny
    zdolności kredytowej przysługuje wnioskującemu bez względu na to, czy ocena była
    pozytywna czy negatywna oraz bez względu na to czy kredyt zostanie udzielony, czy też
    nie zostanie udzielony.
    Analiza powyższych okoliczności w kontekście powołanych przepisów praz orzecznictwa
    prowadzi do wniosku, że opłaty za wydanie wyjaśnień dokonanej oceny zdolności
    kredytowej nie można uznać za element kompleksowego świadczenia usług udzielania
    kredytów. Przekazanie w formie pisemnej wyjaśnień dotyczących dokonanej oceny
    zdolności kredytowej jest/będzie wykonywane jako odrębne świadczenie – oceny
    zdolności kredytowej dokonują Państwo zawsze, gdy klient składa wniosek o udzielenie
    kredytu i jest ona niezbędna do podjęcia przez Bank decyzji co do udzielenia kredytu bądź
    jego nieudzielenia. Wyjaśnienie dokonanej oceny zdolności kredytowej jest natomiast
    kolejnym etapem procesu obsługi. Dokument ten może zostać sporządzony dopiero po
    ocenie zdolności kredytowej i obejmuje informacje na temat czynników, które miały wpływ
    na ocenę zdolności kredytowej. Prawo do uzyskania wyjaśnień na temat dokonanej oceny
    zdolności kredytowej przysługuje wnioskującemu bez względu na to czy ocena była
    pozytywna czy negatywna oraz bez względu na to czy kredyt zostanie udzielony czy też nie
    zostanie udzielony.
    Zatem, opłata za wyjaśnienia dotyczące oceny zdolności kredytowej klienta nie jest/nie
    będzie nierozerwanie związana z usługą udzielania kredytu, kredyt może zostać udzielony
    niezależnie od tego, czy wydali Państwo takie wyjaśnienia klientowi czy nie. Wydawanie
    ww. wyjaśnień ma/będzie miało charakter samoistnej usługi, stanowi/będzie stanowić
    czynności dodatkowe dokonywane po określeniu zdolności kredytowej klienta, a ponadto

    czynności te nie są/nie będą podejmowane wobec wszystkich klientów, lecz tylko tych
    którzy tego oczekują i na ich wniosek. Nie ma przy tym znaczenia, czy wyjaśnienia te
    dotyczą pozytywnej czy negatywnej oceny zdolności kredytowej.
    W związku z powyższym opłat pobieranych przez Państwa za wydanie wyjaśnień
    dotyczących oceny zdolności kredytowej nie można uznać za wynagrodzenie za czynności
    udzielenia kredytu i zarządzania nim korzystające ze zwolnienia w myśl art. 43 ust. 1 pkt
    38 ustawy o VAT. Zatem wydanie będących przedmiotem wniosku wyjaśnień za
    odpłatnością należy uznać za czynności podlegające opodatkowaniu przy zastosowaniu
    właściwej stawki podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do czynności
    wydawania wyjaśnień dokonanej oceny zdolności kredytowej jest nieprawidłowe.
    W opisie sprawy wskazali Państwo również, że w ramach świadczonych usług wydają
    Państwo następujące dokumenty:
        Zaświadczenia - potwierdzające prowadzenie rachunku bankowego i zawierające
        informacje o saldzie;
        Opinie bankowe - dokumenty zawierające informacje o Państwa usługach, takich
        jak rachunki bankowe, kredyty, gwarancje bankowe, operacje wekslowe,
        poręczenia;
        Opinie audytorskie – dokumenty zawierające informacje o Państwa usługach, w
        tym o rachunkach bankowych, kredytach, gwarancjach, rachunkach papierów
        wartościowych i wyemitowanych papierach wartościowych.
    Opinia audytorska stanowi odpowiedź na wniosek klienta o usługach realizowanych na
    jego rzecz, w tym o rachunkach bankowych, kredytach, gwarancjach, rachunkach
    papierów wartościowych i wyemitowanych papierach wartościowych. Udzielanie
    powyższych informacji jest standardem rynkowym związanym z obowiązkiem badania
    sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy przez osoby lub firmy wykonujące audyt
    u klienta. O opinię audytorską występuje sam klient lub audytor na podstawie
    upoważniających go do tego dokumentów. Opinia audytorska sporządzana jest na
    podstawie danych znajdujących się w systemach bankowych Wnioskodawcy. Opinia
    audytorska ma charakter wtórny, pomocniczy w stosunku do świadczenia usług
    finansowych, o ile klient ma aktywny produkt oferowany przez Państwa. Dokument
    wydany przez Bank obejmuje informacje, które powstały wyłącznie w toku świadczenia
    usług finansowych na rzecz klienta.
    Mając na uwadze powyższą analizę przepisów oraz orzecznictwa stwierdzić należy, że ww.
    czynności wykonywane przez Państwa, za które pobierane są opłaty, takie jak wydawanie
    Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii audytorskich, które są/będą wykonywane na
    wniosek klienta – odbiorcę usług zwolnionych świadczonych przez Bank - nie mają/nie
    będą miały wpływu na samo świadczenie przez Państwa usług finansowych zwolnionych
    od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy. Charakter i sposób
    wykonania tych czynności świadczy o ich samodzielności, są to bowiem odrębne czynności
    wykonywane na żądanie klienta Banku, niezależnie od wykonywanych przez Państwa
    usług. Co prawda czynności te są – co do zasady – związane np. z prowadzeniem dla

    klienta rachunku bankowego i zawierają informacje o saldzie, lub są to dokumenty z
    informacjami nt. usług, z których korzysta klient, w szczególności rachunkach bankowych,
    kredytach, gwarancjach bankowych, poręczeniach, operacjach wekslowych czy
    rachunkach papierów wartościowych i wyemitowanych papierach wartościowych,
    jednakże samo ich wykonanie w żaden sposób nie służy lepszemu wykonaniu usługi
    głównej. Usługa główna może bez żadnego uszczerbku być wykonana bez świadczenia, za
    które pobierane są przedmiotowe opłaty. Zatem świadczone przez Państwa usługi
    polegające na wystawianiu Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii audytorskich stanowią
    odrębne, poboczne usługi do usług zasadniczych i ich celem nie jest wykonanie usługi
    zasadniczej.
    Usługi o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy mogą być wykonywane bez usługi
    pomocniczej (tj. wydawania ww. dokumentów). Będą Państwo świadczyć usługi
    prowadzenia rachunków, udzielania kredytów czy pożyczek, niezależnie od tego czy klient
    (ewentualnie inny podmiot) wystąpi z żądaniem wydania danego dokumentu
    (Zaświadczenia czy Opinii bankowej lub audytorskiej), lub taka konieczność nastąpi na
    podstawie przepisów prawa.
    Czynności te nie zmieniają również sytuacji prawnej lub finansowej Państwa klientów, nie
    zmierzają np. do zawarcia transakcji udzielenia pożyczki czy kredytu. Usługi te mają
    charakter jedynie usługi technicznej, informacyjnej.
    Zatem, wykonywane przez Państwa ww. czynności polegające na wydawaniu Zaświadczeń,
    Opinii bankowych i Opinii audytorskich, za które pobierane są/będą opłaty, nie korzystają/
    nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 38-41
    ustawy, opodatkowane są/będą zatem właściwą stawką podatku VAT.
    Analogicznie, z powyższych przyczyn, ze zwolnienia od podatku nie korzystają/nie będą
    korzystały również czynności polegające na wydawaniu Zaświadczeń, Opinii bankowych i
    Opinii audytorskich, dla osób niebędących klientami Banku.
    Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do czynności
    polegających na wydawaniu Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii audytorskich, dla
    klientów Banku jest nieprawidłowe, natomiast Państwa stanowisko w zakresie braku
    zastosowania zwolnienia od podatku do czynności polegających na wydawaniu
    Zaświadczeń, Opinii bankowych i Opinii audytorskich, dla osób niebędących klientami
    Banku jest prawidłowe.
    W ramach świadczonych usług, również na wniosek klienta, wystawiają Państwo
    Świadectwa depozytowe – dokumenty potwierdzające uprawnienia wynikające z
    posiadanych papierów wartościowych.
    Kwestie dotyczące wystawiania świadectw depozytowych uregulowane zostały w ustawy z
    dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze
    zm.), dalej ustawa o OIF.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o OIF:
      Na żądanie posiadacza rachunku papierów wartościowych podmiot prowadzący ten
      rachunek, zwany „wystawiającym”, wystawia mu na piśmie, oddzielnie dla każdego
      rodzaju papierów wartościowych, imienne świadectwo depozytowe, zwane dalej
      „świadectwem”. Na żądanie posiadacza rachunku w treści wystawianego świadectwa
      może zostać wskazana część lub wszystkie papiery wartościowe zapisane na tym
      rachunku.

      Świadectwo potwierdza legitymację do realizacji uprawnień wynikających z papierów
      wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być realizowane
      wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, z
      wyłączeniem prawa uczestnictwa w walnym zgromadzeniu.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o OIF:
      Świadectwo zawiera:
      1) firmę (nazwę), siedzibę i adres wystawiającego oraz numer świadectwa;
      2) liczbę papierów wartościowych;
      3) rodzaj i kod papieru wartościowego;
      4) firmę (nazwę), siedzibę i adres emitenta;
      5) wartość nominalną papieru wartościowego;
      6) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) i siedzibę oraz adres posiadacza rachunku
        papierów wartościowych;
      7) informację o istniejących ograniczeniach przenoszenia papierów wartościowych
        lub o ustanowionych na nich obciążeniach;
      8) datę i miejsce wystawienia świadectwa;
      9) cel wystawienia świadectwa;
      10) termin ważności świadectwa;
      11) w przypadku gdy poprzednio wystawione świadectwo, dotyczące tych samych
        papierów wartościowych, było nieważne albo zostało zniszczone lub utracone
        przed upływem terminu swojej ważności – wskazanie, że jest to nowy dokument
        świadectwa;
      12) podpis osoby upoważnionej do wystawienia w imieniu wystawiającego
        świadectwa.
    Co istotne, w myśl art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o OIF:
      Od chwili wystawienia świadectwa, papiery wartościowe w liczbie wskazanej w treści
      świadectwa nie mogą być przedmiotem obrotu do chwili utraty jego ważności albo
      zwrotu świadectwa wystawiającemu przed upływem terminu jego ważności. Na
      okres ten wystawiający dokonuje blokady odpowiedniej liczby papierów
      wartościowych na rachunku papierów wartościowych posiadacza, który wystąpił z
      żądaniem, o którym mowa w art. 9 ust. 1.
      W okresie, o którym mowa w ust. 1, te same papiery wartościowe mogą być
      wskazane w treści kilku świadectw, pod warunkiem że cel wystawienia każdego ze
      świadectw jest odmienny. W takim przypadku w kolejnych świadectwach zamieszcza
      się również, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7, informację o dokonaniu blokady papierów
      wartościowych w związku z wcześniejszym wystawieniem innych świadectw.
    Z treści cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy, stanowiącego implementację regulacji
    unijnych w tym zakresie wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem od podatku usług, których przedmiotem są instrumenty finansowe, z
    wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi
    pośrednictwa w tym zakresie.

    Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienia mają charakter przedmiotowy, gdzie przede
    wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi
    – cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę
    przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia wyłącznie do określonej
    grupy podmiotów.
    Wystawianie Świadectw depozytowych jest czynnością, której przedmiotem są
    instrumenty finansowe. Co więcej, wystawienie takich dokumentów, poprzez blokadę
    odpowiedniej liczby papierów wartościowych na rachunku papierów wartościowych
    posiadacza, powoduje zmianę jego sytuacji prawnej i finansowej. Do chwili utraty
    ważności Świadectwa depozytowego albo jego zwrotu wystawiającemu (Państwu) przed
    upływem terminu jego ważności, uniemożliwiony jest obrót papierami wartościowymi
    poprzez blokadę ich sprzedaży czy przeniesienie. I chociaż sam dokument Świadectwa
    depozytowego nie uprawnia do korzystania z praw z posiadanych papierów
    wartościowych, to już związana z tym dokumentem blokada wpływa na możliwość
    dysponowania tymi papierami.
    Powyższe prowadzi do wniosku, że w przypadku wystawiania przez Państwa Świadectw
    depozytowych jest/będzie możliwe zastosowanie do tych czynności zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do czynności
    wystawiania Świadectw depozytowych jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.