Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1034/13/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-07
Teza: Czy wobec przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni może skorzystać z możliwości odliczenia części VAT od materiałów budowlanych zakupionych przez babcię, na podstawie faktur, skorygowanych przez Babcię notami korygującymi?
Słowa kluczowe: faktura; noty-nota korygująca; zwrot-zwrot wydatków; zwrot-zwrot wydatków związanych z budownictwem
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3; [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2013 r. (data wpływu 8 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie zwrotu wydatków związanych z remontem lokalu mieszkalnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W okresie od października do listopada 2010 r. przeprowadzono remont łazienki (remont, modernizacja i wykonanie nowych elementów i instalacji w lokalu mieszkalnym: sufitu, tynków, okładzin wewnętrznych posadzki, powłok malarskich oraz montaż trwale umiejscowionych: armatury i urządzeń dotyczących instalacji sanitarnych, wodno-kanalizacyjnych i elektrycznych) w lokalu mieszkalnym w B., które należało wówczas do babci Wnioskodawczyni H.C. i w którym Wnioskodawczyni mieszkała i nadal mieszka. Materiały potrzebne do remontu, za pieniądze zgromadzone na ten cel przez babcię kupowała głównie jej córka a matka Wnioskodawczyni, T.J. Babcia Wnioskodawczyni z racji wieku, a Wnioskodawczyni z powodu nawału zajęć rzadko robiła zakupy. Nie wiedząc, że nadal obowiązuje możliwość odliczania części VAT od materiałów budowlanych, faktury brała na siebie matka Wnioskodawczyni, aby w razie reklamacji towaru nie angażować babci (84 lata).

Po remoncie gdy okazało się, że funkcjonuje ulga budowlana, babcia Wnioskodawczyni wystawiła noty korygujące, które zostały zaakceptowane przez wystawców faktur. W notach korygujących jest techniczna usterka w numerze NIP babci Wnioskodawczyni (pierwsza cyfra zamiast 9 jest 8). W urzędzie skarbowym Wnioskodawczyni uzyskała informację, że tego rodzaju błąd (tzw. "mniejszej wagi") nie pozbawia prawa do odliczenia. Nie doszło jednak do złożenia wniosku w urzędzie skarbowym, gdyż babcia Wnioskodawczyni zmarła 12 kwietnia 2011 r. Na mocy testamentu Wnioskodawczyni odziedziczyła cały majątek po babci na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 6 czerwca 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wobec przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni może skorzystać z możliwości odliczenia części VAT od materiałów budowlanych zakupionych przez babcię, na podstawie faktur, skorygowanych przez Babcię notami korygującymi?

Zdaniem Wnioskodawczyni może skorzystać z możliwości odliczenia części VAT od materiałów budowlanych zakupionych przez babcię na podstawie faktur, skorygowanych przez babcię notami korygującymi zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. Uważa ona, iż nota korygująca jest dokumentem wystawianym przez nabywcę (w omawianym przypadku babcię). W opinii wnioskodawczyni ani ustawodawca (w przepisach ustawy o VAT) ani Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie m.in. wystawienia faktur nie ograniczył kręgu podmiotów uprawnionych do wystawienia noty korygującej, tak jak to uczynił w przypadku faktur VAT.

Wątpliwość urzędu skarbowego dotyczyła prawidłowości sprostowania pomyłki (za pomocą wystawienia noty korygującej) polegającej na zmianie osoby nabywcy. W ocenie Wnioskodawczyni przepisy odnoszące się do zasad wystawiania faktur przewidują procedury pozwalające na sprostowanie błędów, pomyłek lub zmian stwierdzonych po wystawieniu faktury. Nota korygująca zgodnie z treścią przepisu § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 (Dz. U. z 2011 Nr 68, poz. 360) wystawiana jest w przypadku, gdy w fakturze wystąpiła pomyłka wiążąca się z określeniem nabywcy. W przepisach tych nie określono definicji pomyłki ani ich katalogu, co pozwala na uznanie, że pomyłka mogła dotyczyć niewłaściwej osoby nabywcy, co miało miejsce w omawianym przypadku. Pomyłka ta (określenie jako nabywcy matki Wnioskodawczyni zamiast jej babci) była niezgodna ze stanem faktycznym (remontowana łazienka należała do babci Wnioskodawczyni, podobnie jak środki na zakupy i co za tym idzie, wszystkie zakupione towary).

Według Wnioskodawczyni uznanie za niemożliwe sprostowanie (poprzez wystawienie noty korygującej) pomyłki w osobie nabywcy, której pozostawienie jest niezgodne ze stanem faktycznym, uniemożliwia skorzystanie z przysługujących jej praw wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, potwierdzonych na podstawie poprzedniej interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2013 r. (ITPB22/415-307/13/IL).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1468 ze zm.) obowiązującej do 31 grudnia 2013 r. osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Zwrot dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r. (ust. 2).

Zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (ust. 3).

Dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej (ust. 4).

W myśl art. 3 ust. 8 ww. ustawy minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz materiałów budowlanych uwzględniający materiały budowlane, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Wykaz taki zawarty został w załączniku do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MTiB z 2006r. Nr 1, poz. 1).

Należy wskazać, iż od 1 stycznia 2011 r. obowiązuje wykaz zawarty w załączniku do obwieszczenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 września 2010 r. w sprawie wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MI z 2010 r. Nr 11, poz. 35).

Stosownie do art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Prawo do zwrotu przysługuje również pod warunkiem że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Stosownie do art. 5 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy załączyć kopię faktur dokumentujących poniesione wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur przez podatników podatku od towarów i usług określało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 z późn.zm.), obowiązujące do 31 marca 2011 r.

W myśl § 5 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia konieczne jest, aby faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży zawierała imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

W praktyce przy dokumentowaniu obrotu gospodarczego przez podatników podatku od towarów i usług zdarzają się pomyłki. Ustawodawca przewidział dwie procedury korygowania błędów w fakturach VAT, tj. za pomocą faktury korygującej, która może być wystawiona przez sprzedawcę (§ 13 i § 14 ww. rozporządzenia) lub faktury nazywanej notą korygującą, która może być wystawiona przez nabywcę (§ 15 cyt. rozporządzenia).

W myśl § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury (§ 14 ust. 1 ww. rozporządzenia). W tym miejscu podkreślić należy, że prawo do wystawiania faktury korygującej przysługuje wyłącznie sprzedawcy.

Prawo korygowania faktur ustawodawca przyznał także nabywcy. Zgodnie z § 15 ust. 1 powołanego rozporządzenia, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 6 – 12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą.

Przy czym zwrot: „jakakolwiek informacja wiążąca się z nabywcą”, oznacza możliwość korygowania pomyłek w sposobie określenia nabywcy, np. błąd w nazwie, adresie lub numerze identyfikacyjnym itp. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż w tym trybie mogą być prostowane jedynie pomyłki dotyczące tego konkretnego podatnika. Nie można natomiast poprzez wystawienie noty korygującej zmienić podmiotu umowy sprzedaży poprzez zmianę nabywcy towaru z jednego na drugiego.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy zaznaczyć należy, że nota korygująca umożliwia wprawdzie poprawienie pomyłek odnoszących się do zawartej transakcji w tym podmiotu wymienionego na fakturze, jednakże nota korygująca w żadnym wypadku nie może zmienić całkowicie nabywcy towaru, w tym przypadku poprzez wskazanie jako nabywcy babci Wnioskodawczyni.

Stwierdzić zatem należy, że mimo iż, Wnioskodawczyni, jako spadkobierczyni przysługuje zgodnie z art. 97 § 1 w zw. z art. 97 § 4 ustawy Ordynacji podatkowej prawo ubiegania się o zwrot części podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, na podstawie faktur wystawionych na babcię, to jednak Wnioskodawczyni dysponując notami korygującymi faktury VAT dotyczące zakupu materiałów na remont lokalu mieszkalnego, gdzie jako nabywca widnieje matka Wnioskodawczyni, a nie babcia Wnioskodawczyni nie może skorzystać z częściowego zwrotu podatku VAT w związku z zakupem tychże materiałów.

Bezsprzecznie bowiem nabywcą materiału była i pozostaje matka Wnioskodawczyni, gdyż to na nią zostały wystawione faktury VAT. Jedynie faktury korygujące mogłyby być podstawą do ubiegania się przez Wnioskodawczynię o zwrot części wydatków na zakup materiałów na remont lokalu mieszkalnego, tych jednak Wnioskodawczyni nie posiada.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.