Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-711/13/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-09-03
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odzyskanie; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; środek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2013 r. (data wpływu 19 lipca 2013 r.), uzupełnionym dnia 23 sierpnia 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w ramach działania „XXX” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2013 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 23 sierpnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w ramach działania „XXX”.

W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Otrzymała Pani dotację w postaci pomocy publicznej „De Minimis” w wysokości 25.000,00 zł. Wniosek o przyznanie pomocy został przyznany w ramach działania „XXX” PROW na lata 2007-2013 w zakresie małych projektów. Dotacja przeznaczona jest na rozwój działalności agroturystycznej – do 5 pokoi (nie opodatkowane) i powiększenie ilości miejsc noclegowych.

Obecnie zarejestrowana agroturystyka do 5 pokoi, gdzie mogą nocować 3 osoby.

Do dnia 15 lipca 2013 r. prowadziła Pani działalność gospodarczą w zakresie poprawy kondycji fizycznej, którą zawiesiła, ponieważ zamierza się zająć bazą noclegową. Projekt polegał na zakupie jurty, co pozwoliło zwiększyć ilość miejsc noclegowych o sześć. W okresie prowadzenia działalności w 2012 r. nie przekroczyła Pani kwoty 150.000,00 zł i zgodnie z art. 113 nie jest pani podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2013 r. również nie przekroczy ww. kwoty.

W związku z realizacją projektu zakupiła Pani jurtę (namiot o średnicy 8 m i wartości 30.000,00 zł), kominek o wartości 1.000,00 zł oraz wyrównała teren pod namiot - 1.500,00 zł. Wszystkie kwoty są kwotami brutto.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie:

Czy może Pani w jakikolwiek sposób odzyskać podatek od towarów usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ostatecznie wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, nie może odzyskać podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty (art. 113 ust. 5 ustawy).

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzeniu.

Z treści złożonego wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność agroturystyczną (5 pokoi z przeznaczeniem na wynajem) i korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Obrót uzyskany z tytułu prowadzonej działalności w 2012 r. nie przekroczył kwoty 150.000 zł, w 2013 r. również nie przekroczy takiego progu. W 2013 r. zrealizowała Pani projekt polegający na zakupie jurty, kominka i wyrównaniu terenu pod ognisko. Obrót uzyskany z tytułu prowadzonej działalności w 2012 r. nie przekroczył kwoty 150.000 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ nie jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawcy nie przysługuje również zwrot podatku, o ile środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanym rozporządzeniu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.