Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.154.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-10
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania; kredyt na zakup lokalu
z miejscem postojowym, modernizację i refinansowanie
środków własnych.
Słowa kluczowe: garaż
kredyt
lokal-lokal mieszkalny
miejsce-miejsce postojowe
modernizacja
umorzenie
zaniechanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 12 marca 2025 r. (wpływ 13 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani A.A. (dalej: Wnioskodawczyni) posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. 2024. 226 t. j. z 21 lutego 2024 r.).
    Wnioskodawczyni jako jedyny kredytobiorca zaciągnęła kredyt hipoteczny indeksowany do
    waluty obcej CHF nr (...) w Banku (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce (obecnie (...)) z
    siedzibą w (...), czyli w podmiocie, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony do udzielania kredytów
    na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów,
    dnia 18 września 2008 roku celem zakupu lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym,
    refinansowania poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe, modernizacji.
    Przedmiot finansowania stanowi lokal w (...) na ul. (...), nr budynku (...), nr lokalu (...), nr
    działki (...).
    Kredyt był związany z realizacją potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.
    Dla kredytowanej nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (...) przez Sąd
    Rejonowy: (...) IX Wydział Ksiąg Wieczystych.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Był to pierwszy i
    jedyny kredyt zaciągnięty przez Wnioskodawczynię.
    Wnioskodawczyni podpisała umowę z deweloperem w 2008 roku, mieszkanie zostało
    odebrane w 2010 roku.
    Wnioskodawczyni zakupiła mieszkanie wraz z prawem do wyłącznego korzystania z części
    garażu stanowiącego miejsce postojowe oznaczone numerem (...) i komórką lokatorską z
    dodatkową małą kwotą na cele modernizacyjne - montaż kuchni oraz refinansowanie
    kosztów własnych.
    Wnioskodawczyni zamieszkuje przedmiotowy lokal do dnia dzisiejszego.
    Lokal mieszkalny i miejsce postojowe zostały kupione dwoma odrębnymi aktami
    notarialnymi, jednak w akcie notarialnym dotyczącym zakupu mieszkania jest klauzula
    zobowiązująca sprzedającego do sprzedaży części garażu. Dla garażu prowadzona jest

    księga wieczysta o nr (...). Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania
    z części lokalu stanowiącego miejsce postojowe oznaczone numerem (...).
    Kredyt został zabezpieczony:
        hipoteką kaucyjną do kwoty 690 000,00 zł na zabezpieczenie spłaty kredytu
        ustanowioną na rzecz Banku na przedmiotowej nieruchomości;
        cesją praw na rzecz Banku z polisy ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych
        zdarzeń losowych.
    Wnioskodawczyni przez krótki okres czasu, około 10 lat temu w przedmiotowym lokalu
    zarejestrowała jednoosobową działalność gospodarczą, lecz nie prowadziła w lokalu
    działalności i nigdy nie rozliczała związanych z nią kosztów. Wnioskodawczyni świadczyła
    usługi w siedzibie kontrahenta.
    Wnioskodawczyni podpisała ugodę z bankiem dnia 25 października 2024 roku.
    Podpisując ugodę Wnioskodawczyni zaakceptowała następujące warunki:
    1. Strony potwierdzają, iż miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia oraz mają
      wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian
      wynikających z niniejszej Ugody.
    2. Strony potwierdzają, iż Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu przeznaczoną na
      realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorcy oświadczają, że
      wykorzystali kwotę kredytu na realizację tego celu.
    3. W księgach rachunkowych Banku na dzień 25 października 2024 r. wysokość
      zadłużenia (kapitał) Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 96.522,35 CHF, co
      oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
      Polskiego z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia Ugody, zadłużenie (kapitał)
      Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło 447.863,70 PLN.
    4. Strony dokonują zmiany waluty obcej zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę
      polską zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej Ugodzie.
    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia do całkowitej spłaty kredytu Strony
      przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od
      daty zawarcia umowy:
      a. stanowił kredyt Złotowy udzielony w kwocie 345.000,00 PLN;
      b. oprocentowany był na podstawie stopy referencyjnej WIBOR 3M obowiązującej na
        dzień roboczy poprzedzający dzień uruchomienia kredytu (pierwszej transzy
        kredytu) oraz marży w wysokości 2,06 p.p..
    [...]
    6. Warunki udzielenia kredytu w PLN, o którym mowa w ust. 5 powyżej:
        a. kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
        wynosiła 345.000,00 PLN.
    [...]
    7. Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie
      Umowy na poczet kredytu w PLN kształtuje się następująco:
      a. każda dotychczasowa spłata raty kredytu zostanie zaliczona w pierwszej kolejności
        na poczet rat odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w PLN.
        Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są
        kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, od którego naliczane są
        kolejne odsetki;

      b. w przypadku spłat dokonanych bezpośrednio w CHF, spłaty przeliczone zostaną w
        oparciu o średni kurs NBP z dnia poprzedzającego spłatę raty.
    8. Strony zgodnie ustalają, że po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN pozostałe
      do spłaty zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy względem Banku z tytułu Umowy, na
      dzień sporządzenia Ugody wynosi 381.160,99 PLN (słownie złotych: trzysta
      osiemdziesiąt jeden tysięcy sto sześćdziesiąt, 99/100). Strony zgodnie postanawiają o
      obniżeniu kwoty, o której mowa w zdaniu poprzednim, do kwoty 132 912,14 PLN
      (słownie złotych: sto trzydzieści dwa tysiące dziewięćset dwanaście, 14/100) („kwota
      całkowitej spłaty”). Kredytobiorca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Banku kwoty
      całkowitej spłaty zgodnie z zasadami określonymi w ust. 10-16 poniżej.
    9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę 314.951,56 PLN.
      Kwota umorzenia stanowi różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wskazaną w ust. 3, a
      kwotą całkowitej spłaty wskazaną w ust. 8.
    [...]
    17. Zawarcie niniejszej Ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 kodeksu
      cywilnego.
    18. W związku z zawarciem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, iż nie będą występować
      w przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień
      Umowy, jej zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zawarcia
      Ugody ze względu no przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę waluty,
      wysokość i zasady spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Ugoda
      wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron w ww. zakresie.
    19. Wnioskodawczyni nigdy wcześniej nie korzystała z zaniechania poboru podatku z
      tytułu umorzenia jakichkolwiek zobowiązań.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Zabezpieczenie hipoteczne kredytu zostało ustanowione na lokalu w (...) na ul. (...), nr
    budynku (...), nr lokalu (...), nr działki (...), czyli na lokalu mieszkalnym Wnioskodawczyni,
    będącym przedmiotem wniosku i umowy kredytowej.
    Komórka lokatorska jest przynależna do zakupionego lokalu mieszkalnego i jest wpisana
    do tej samej księgi wieczystej nr (...).
    Wnioskodawczyni w ramach montażu kuchni zamontowała meble kuchenne, które są
    trwale połączone z elementami konstrukcyjnymi lokalu.
    W ramach montażu kuchni zostały zamontowane następujące sprzęty AGD: piec
    kuchenny, gazowa płyta kuchenna i lodówka. Wszystkie wymienione sprzęty AGD są w
    zabudowie.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1 pkt 1 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. -
    Ordynacja podatkowa w związku z podpisaną ugodą?
    Pani stanowisko w sprawie
    Spełnia Pani wszystkie przesłanki do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2024. 226 t. j. z 21 lutego 2024 r.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności" definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 z
    późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności - mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.
    - została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
          kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
          osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała
          z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
          a inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
            kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
            odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
            opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego

      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          jednego gospodarstwa domowego albo
          więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
          fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż
          jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
          zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z
          dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz.
          1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
          udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale
          w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w
          takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
          mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
          jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
          zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
      użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym
      budynkiem lub lokalem, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w
      spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, nabycie gruntu pod budowę
      budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego
      takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową
      budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa
      użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę
      budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont
      własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim
      Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Należy wskazać, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zrezygnowano z
    wymogu zaciągnięcia kredytu na „własne” cele mieszkaniowe ze względu na fakt, że
    zabezpieczone hipotecznie kredyty na cele mieszkaniowe zaciągane były niejednokrotnie
    przez osoby blisko ze sobą spokrewnione (np. rodzice na rzecz dzieci, w tym w
    charakterze współkredytobiorców, bez zamiaru zamieszkiwania razem z dziećmi). Również
    w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. nie został określony czas realizacji
    celu mieszkaniowego. Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem,
    rozporządzenie odwołuje się do wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy
    z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie
    powinno przysługiwać osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali
    czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Pani prawo do
    skorzystania ze zwolnienia od części umorzonej przez bank kwoty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazała Pani, że na podstawie ugody bank umorzył Pani zadłużenie w określonej kwocie.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy z tytułu tego umorzenia będzie Pani mogła skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony

      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę

          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,

          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego
    wraz z miejscem postojowym i komórką lokatorską.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami
      przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że do zakupionego lokalu mieszkalnego
    przynależy komórka lokatorska, która razem z lokalem mieszkalnym jest wpisana do tej
    samej księgi wieczystej. Zatem spełnia ona definicję „pomieszczenia przynależnego”.
    Wobec powyższego – umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na
    nabycie lokalu mieszkalnego z komórką lokatorską będzie korzystało z zaniechania
    poboru podatku.
    Od tej części umorzenia nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    W tej części Pani stanowisko jest więc prawidłowe.
    Natomiast odnosząc się do miejsca postojowego – chociaż związane jest z zakupionym
    lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą odrębną księgę
    wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego”
    nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce
    postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy
    zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zatem umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na miejsce postojowe nie
    będzie korzystało z zaniechania poboru podatku.
    Od tej części umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych.
    W tej części Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.
    Wskazała Pani również, że częściowo kredyt został zaciągnięty także na modernizację
    lokalu mieszkalnego.
    W art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako jeden z
    wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu
    mieszkalnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla
    wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) jako:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego
    budynku jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być
    odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia
    lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym
    stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego
    elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również
    tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do
    zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont
    dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi,
    wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna,
    grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z
    elementami budowlanymi budynku mieszkalnego.
    Wskazała Pani, że w ramach modernizacji wykonano montaż kuchni, w ramach którego
    zamontowano meble kuchenne trwale połączone z elementami konstrukcyjnymi lokali
    oraz zamontowano w zabudowie piec kuchenny, płytę gazową i lodówkę.
    13 października 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał
    interpretację ogólną Nr DD2.8202.4.2020, która została opublikowana w Dzienniku
    Urzędowym Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 14 października 2021 r.,
    poz. 145, w sprawie stosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z kwalifikacją niektórych wydatków
    poniesionych na remont i wykończenie nieruchomości jako wydatków stanowiących
    realizację celu mieszkaniowego.
    Powyższa interpretacja dotyczy kwalifikacji na gruncie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na zakup i montaż:
    a) kuchenki gazowej, kuchenki elektrycznej lub gazowo-elektrycznej, płyty indukcyjnej,
    płyty ceramicznej, piekarnika, zmywarki, pralki, lodówki – w zabudowie lub
    wolnostojących,
    b) szafki stanowiącej element mocowania umywalki będącej kompletem z tą umywalką,
    c) oświetlenia sufitowego i ściennego wewnętrznego, w tym taśm LED i oczek
    halogenowych, z wyłączeniem lamp wolnostojących,
    d) okapów kuchennych – wyciągów i pochłaniaczy, w tym okapu podszafkowego,
    e) mebli, które charakteryzuje trwały związek z obiektem budowlanym lub jego częścią
    (lokalem), wykonanych na indywidualne zlecenie, tj. szafy wnękowe, pawlacze, zabudowa
    garderoby,
    f) mebli w zabudowie kuchennej
    – jako wydatków realizujących cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy PIT.
    W interpretacji tej wskazano, że podstawową funkcją zwolnienia przewidzianego w art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rozwój określonej
    dziedziny życia gospodarczego i społecznego. Dlatego też, badając przesłanki wypełnienia
    „własnego celu mieszkaniowego”, należy mieć na uwadze wsparcie państwa w
    zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli. Przepisy art. 21 ust. 25 powołanej
    ustawy mają charakter nieostry, elastyczny, właśnie z uwagi na konieczność dostosowania
    regulacji podatkowych do dynamicznych zmian zachodzących na rynku obrotu

    nieruchomościami, w tym do zmian technologii stosowanych w budownictwie oraz
    pewnych współcześnie przyjętych standardów wykończeniowych. Wydatki będące
    podstawą do skorzystania z ulgi mieszkaniowej muszą zatem uwzględniać społeczny cel
    przedmiotowego zwolnienia, a tym samym nie mogą być kwalifikowane w oderwaniu od
    realiów społecznych.
    Co istotne, z uwagi na nieostry charakter pojęcia „własnych celów mieszkaniowych” należy
    uznać, że sam „cel mieszkaniowy” w danym budynku (lokalu) realizowany jest pośrednio
    dzięki możliwości zabezpieczenia i realizacji w nim podstawowych potrzeb życiowych
    człowieka.
    W przedmiotowej interpretacji ogólnej Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej
    wskazał, zakup jakiego „sprzętu AGD” stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, tj.
    zakup kuchenki gazowej, kuchenki elektrycznej lub gazowo-elektrycznej, płyty indukcyjnej,
    płyty ceramicznej, piekarnika, zmywarki, pralki, lodówki.
    W odniesieniu do wykonania i montażu mebli na zamówienie należy zaś wskazać – że
    interpretacja ogólna Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 13 października
    2021 r. w sprawie stosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z kwalifikacją niektórych wydatków
    poniesionych na remont i wykończenie nieruchomości jako wydatków stanowiących
    realizację celu mieszkaniowego dopuszcza uznanie mebli za wydatek na cele
    mieszkaniowe pod warunkiem, że są to meble, które charakteryzuje trwały związek z
    obiektem budowlanym lub jego częścią (lokalem), wykonane na indywidualne zlecenie, tj.
    szafy wnękowe, pawlacze, zabudowa garderoby.
    Zatem wskazane przez Panią wydatki związane z montażem kuchni i zakupem
    wymienionych sprzętów mogą zostać zaliczone do wydatków na cele mieszkaniowe.
    Mając na uwadze powyższe, od umorzonej wierzytelności kredytowej w części, w jakiej
    kredyt został zaciągnięty na modernizację lokalu mieszkalnego w zakresie ww. wydatków -
    nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W tej części Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Przechodząc do refinansowania poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe należy
    zauważyć, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem
    czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia
    kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości
    aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację
    pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia
    środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie
    wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny
    cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane
    z własnych zasobów.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.

    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem przychód uzyskany przez Panią z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został
    on zaciągnięty na refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe - nie
    będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego.
    Od tej części umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych.
    W tym zakresie Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.