Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.654.2024.3.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Zwolnienie od podatku przychodów z prywatnego najmu dwóch mieszkań na cele mieszkaniowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT i obowiązek wliczania tych przychodów do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Opodatkowanie usług nauki tańca dla dorosłych, sędziowania turniejów tanecznych, nauczania tańca dzieci i młodzieży, zajęć w przedszkolach kierowanych do dzieci oraz usług doradztwa marketingowego i prowadzenia profili społecznościowych.
Słowa kluczowe: doradztwo; dzieci i młodzież; nauczyciel; nauka; opodatkowanie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez nauczycieli; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze  mieszkalnym  lub  części  nieruchomości na cele mieszkaniowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 2-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
    – możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27
    ustawy, dla świadczonych przez Pana usług nauczania tańca dzieci i młodzieży,
    – zwolnienia od podatku przychodów z prywatnego najmu dwóch mieszkań na cele
    mieszkaniowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy oraz niewliczania ich do
    limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy,

    – opodatkowania usług nauki tańca dla dorosłych (pierwszy taniec, taniec użytkowy),
    sędziowania turniejów tanecznych, zajęć w przedszkolach i wliczania ich do limitu
    zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy,
    – zwolnienia od podatku VAT usług doradztwa marketingowego i prowadzenia profili
    społecznościowych.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 29 stycznia 2025 r. (wpływ 29
    stycznia 2025 r.) i pismem z 31 stycznia 2025 r. (wpływ 31 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pan nauczycielem dyplomowanym z kierunkowym wykształceniem jako instruktor
    tańca i sportu. Pracuje Pan w Szkole Podstawowej, gdzie uczy klasę sportową o profilu
    taniec z gimnastyką. Prowadzi Pan również działalność gospodarczą polegającą na
    nauczaniu tańca dzieci i młodzieży na poziomie przedszkolnym i szkolnym, zgodnie z
    programem nauczania i podstawą programową, wspomagając ich edukację. Dodatkowo,
    w 2020 roku, odziedziczył Pan dwa mieszkania po zmarłym ojcu, które przeznaczył Pan na
    wynajem od czego płaci Pan ryczałt 8,5%. Przychody z działalności gospodarczej i najmu w
    ostatnich latach kształtowały się następująco:
    - rok 2021: - Przychód z działalności: ... zł - Przychód z najmu: ... zł,
    - rok 2022: - Przychód z działalności: ... zł - Przychód z najmu: ... zł,
    - rok 2023: - Przychód z działalności: ... zł - Przychód z najmu: ... zł.
    Ponadto świadczy Pan usługi z zakresu doradztwa marketingowego dla firm oraz
    prowadzi Pan ich profile w mediach społecznościowych.
    Przychody z tego tytułu wyniosły (wliczone do przychodów z działalności):
    - rok 2022: ... zł,
    - rok 2023: ... zł.
    Oferuje Pan również naukę pierwszego tańca dla par dorosłych, przygotowując je do
    występu artystycznego podczas wesela, a także pracuje Pan jako członek komisji
    sędziowskiej (jury) podczas turniejów tańca.
    Rok 2022 – ... zł (wliczone do przychodów z działalności),
    Rok 2023 – ... zł (wliczone do przychodów z działalności).
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że:
    Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży
    można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    26 lit. a ustawy o VAT?”, odpowiedział Pan „Tak. Usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży
    (na poziomie przedszkolnym oraz szkolnym) można zakwalifikować do usług w zakresie
    kształcenia. Zajęcia te:
    • realizują program zgodny z podstawą programową (w szczególności w zakresie
    wychowania fizycznego i edukacji artystycznej),
    • są prowadzone przez nauczyciela (posiadam kwalifikacje pedagogiczne oraz uprawnienia
    instruktora tańca i sportu),
    • mają charakter edukacyjny (rozwijają sprawność ruchową, taneczną i artystyczną
    uczniów).
    W związku z tym oceniam, że spełniają one kryteria „usług w zakresie kształcenia”, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT.”

    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczone przez Pana usługi nauczania tańca dzieci
    i młodzieży będą stanowiły usługi świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej
    Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia, w rozumieniu art. 43 ust.
    1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT?”, odpowiedział Pan „Nie. Nie prowadzę działalności w ramach
    uczelni, jednostek PAN ani instytutów badawczych, zatem art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b nie ma
    tu zastosowania.”
    Na pytanie Organu „Czy osobiście świadczy Pan usługi nauczania tańca dzieci i
    młodzieży?”, odpowiedział Pan „Tak, wszystkie usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży
    świadczę osobiście. Jestem jedynym nauczycielem odpowiedzialnym za prowadzenie
    zajęć.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy prowadzi Pan zajęcia nauczania tańca dzieci i
    młodzieży samodzielnie i na własny rachunek?”, odpowiedział Pan „Tak, prowadzę je w
    pełni samodzielnie i na własny rachunek – nie zatrudniam innych instruktorów, nie
    powierzam prowadzenia lekcji osobom trzecim.”
    Na pytanie Organu „Czy w związku ze świadczeniem przez Pana usług w zakresie
    nauczania tańca dzieci i młodzieży zawiera Pan umowy z nabywcami/odbiorcami tych
    usług? Kto jest stroną ww. umów?”, odpowiedział Pan „Z uwagi na specyfikę współpracy,
    umowy są zawierane ustnie – ustalam z nabywcami (np. rodzicami) szczegółowe warunki
    współpracy w rozmowach, a następnie zobowiązuję się do ich wypełnienia.
    • Najczęściej porozumienie ustne dotyczy rodziców/opiekunów prawnych niepełnoletnich
    uczniów.
    • W niektórych przypadkach (zwłaszcza do końca 2024 r.) ustalenia dotyczyły także
    placówek przedszkolnych – wówczas wystawiałem fakturę zbiorczą dla danej placówki
    za zorganizowane zajęcia taneczne.
    • Od stycznia 2025 r. zaprzestałem współpracy z przedszkolami i kontynuuję wyłącznie
    indywidualne nauczanie dzieci i młodzieży.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy istnieje związek pomiędzy posiadanymi przez Pana
    kwalifikacjami a świadczonymi osobiście usługami w zakresie prowadzenia nauczania
    tańca dzieci i młodzieży? Jeśli tak, to prosimy wyjaśnić, jaki jest to związek.”, odpowiedział
    Pan „Tak. Jestem nauczycielem dyplomowanym (wcześniej mianowanym), ukończyłem
    kierunkowe studia/instruktorski kurs z zakresu tańca i sportu, posiadam również
    przygotowanie pedagogiczne. Wobec tego zajęcia taneczne dla dzieci i młodzieży w pełni
    odpowiadają moim kwalifikacjom i wykształceniu.”
    Na pytanie Organu „Czy zakres świadczonych przez Pana usług mieści się w podstawie
    programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym lub wyższym?”, odpowiedział Pan „Tak, świadczę usługi na każdym
    etapie edukacji – od przedszkoli, przez szkoły podstawowe, aż po szkoły
    ponadpodstawowe. Część młodzieży i osób na poziomie wyższym (np. studentów) również
    może korzystać z moich lekcji.
    W praktyce obejmuję:
    • poziom przedszkolny (rytmika, ćwiczenia ogólnorozwojowe z tańcem),
    • szkołę podstawową,
    • szkołę ponadpodstawową (zajęcia taneczne w ramach wychowania fizycznego lub zajęć
    dodatkowych),
    • oraz osoby dorosłe, które rozwijają umiejętności taneczne (choć nie jest to formalnie w
    ramach obowiązku szkolnego, nadal może mieć charakter dydaktyczno-wychowawczy).

    Z uwagi na to, zajęcia są zgodne z szeroko rozumianą podstawą programową kształcenia
    (zwłaszcza w zakresie edukacji artystycznej i wychowania fizycznego) na różnych
    poziomach edukacyjnych.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczone przez Pana usługi objęte zakresem
    pytania, są usługami prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym i są świadczone przez nauczyciela?”, odpowiedział Pan
    „Tak. Moim zdaniem, mieści się to w definicji prywatnego nauczania (art. 43 ust. 1 pkt 27
    ustawy o VAT) – działam bezpośrednio we własnym imieniu, a usługi prowadzone są
    przeze mnie, tj. nauczyciela z odpowiednim przygotowaniem zawodowym.”
    Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie nauczania tańca dzieci i
    młodzieży są równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących
    obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin (charakterystyczne dla kształcenia
    powszechnego)?”, odpowiedział Pan „Tak, nauczanie tańca wpisuje się w obszar
    wychowania fizycznego i edukacji artystycznej, rozwijając wiele kompetencji (ruchowych,
    sprawnościowych, rytmicznych, estetycznych, społecznych, koordynacyjnych). Wzbogaca
    edukację powszechną o istotny aspekt rozwoju fizycznego i artystycznego.”
    (Rozszerzenie stanu faktycznego o usługi do grudnia 2024)
    • Nauka pierwszego tańca oraz nauka tańca użytkowego (dla dorosłych)
    Te zajęcia świadczył Pan do grudnia 2024 r. Były skierowane do par przygotowujących się
    do występów weselnych oraz osób dorosłych chcących nauczyć się tańca użytkowego. Nie
    jest to nauczanie „na poziomie przedszkolnym, podstawowym czy ponadpodstawowym”,
    ale ma cechy działalności edukacyjnej (instruktarz tańca, ćwiczenia ruchowe).
    • Sędziowanie turniejów tańca towarzyskiego
    Wykonywał je Pan do grudnia 2024 r. jako członek komisji sędziowskiej. Nie jest to forma
    nauczania, lecz usługa sędziowania/oceny artystycznej, odmienna od usług edukacyjnych.
    • Nauczanie w przedszkolach (faktura zbiorcza)
    Do grudnia 2024 r. wystawiał Pan faktury zbiorcze dla placówek przedszkolnych za
    prowadzone cyklicznie zajęcia tańca i rytmiki. Mimo że stroną umowy była placówka, w
    istocie świadczył Pan usługi nauczania dla dzieci w przedszkolu (poziom przedszkolny).
    Od stycznia 2025 r. zaprzestał Pan powyższych form działalności (nauki tańca dorosłych,
    współpracy z przedszkolami). Aktualnie (od stycznia 2025 r.) koncentruje się Pan wyłącznie
    na indywidualnym i grupowym nauczaniu dzieci i młodzieży (szkolnej), w formie
    prywatnej, świadczeniu usług sędziowania oraz usług marketingowych.
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Na czyją rzecz wynajmuje Pan dwa mieszkania
    odziedziczone po ojcu? Proszę udzielić informacji odrębnie do każdego z mieszkań.”,
    odpowiedział Pan
    „• Mieszkanie 1: wynajmuję osobie fizycznej (małżeństwo).
    • Mieszkanie 2: wynajmuję osobie fizycznej (...).
    W obu przypadkach są to wyłącznie najemcy będący osobami fizycznymi.”
    Na pytanie Organu „Na jakie konkretnie cele wynajmuje Pan dwa mieszkania
    odziedziczone po ojcu? Czy jest to wynajem na cele użytkowe, czy wyłącznie na cele
    mieszkaniowe najemców? Proszę udzielić informacji odrębnie do każdego z mieszkań.”,
    odpowiedział Pan
    „• Mieszkanie 1: wyłącznie jako lokal mieszkalny.
    • Mieszkanie 2: również wyłącznie jako lokal mieszkalny.

    Oba mieszkania nie są wynajmowane na cele użytkowe czy komercyjne.”
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 31 stycznia 2025 r.)
    1. Czy świadczone przez Pana usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży (na poziomie
    przedszkolnym oraz szkolnym, zgodnie z podstawą programową), prowadzone
    osobiście przez nauczyciela z odpowiednimi kwalifikacjami, mogą korzystać ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT?
    2. Czy przychody z prywatnego najmu dwóch mieszkań na cele mieszkaniowe
    (wynajmowanych osobom fizycznym) podlegają opodatkowaniu VAT, czy korzystają ze
    zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT? Czy
    wliczają się do liczenia limitu zwolnienia podmiotowego. Dodatkowo, czy ewentualnie
    wliczają się do limitu zwolnienia podmiotowego (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?
    3. Czy (i w jakim zakresie) inne usługi świadczone dotychczas (do grudnia 2024 r.) – tj.
    nauka tańca dla dorosłych (pierwszy taniec, taniec użytkowy), sędziowanie turniejów
    tanecznych, zajęcia w przedszkolach (faktury zbiorcze) – mogą korzystać ze zwolnienia
    od VAT (np. na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27), czy podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT? Dodatkowo, czy ich wartość wlicza się do limitu zwolnienia
    podmiotowego (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?
    4. Czy usługi doradztwa marketingowego i prowadzenia profili społecznościowych, w
    przypadku nieprzekroczenia limitu 200 000 zł tych usług (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT),
    mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o ile wartość czynności opodatkowanych
    nie przekracza ww. progu?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 31
    stycznia 2025 r.)
    1. Usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży (poziom przedszkolny, szkolny, a także
    ponadpodstawowy).
      – Są to usługi prywatnego nauczania w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT,
        świadczone bezpośrednio przez wykwalifikowanego nauczyciela.
      – W Pana ocenie, korzystają one ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 27 tejże ustawy.
    2. Najem mieszkań na cele mieszkaniowe.
    – Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, wynajem nieruchomości wyłącznie na
      cele mieszkaniowe jest zwolniony z opodatkowania.
    – W Pana przypadku najem jest dokonywany wyłącznie na potrzeby mieszkaniowe osób
      fizycznych, w związku z czym korzysta on ze zwolnienia przedmiotowego.
    – I korzysta ze zwolnienia podmiotowego (w tym sensie, że czynność zwolniona
      przedmiotowo z art. 43 ust. 1 pkt 36 nie wlicza się do limitu 200 000 zł, o którym
      mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).
    3. Pozostałe usługi taneczne świadczone do grudnia 2024 r.
      – Nauka pierwszego tańca i tańca użytkowego dla dorosłych: nie jest to nauczanie na
        poziomie przedszkolnym, podstawowym czy ponadpodstawowym, dlatego nie
        spełnia przesłanek
        z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. Zatem co do zasady podlega opodatkowaniu
        VAT (chyba że korzystałem w danym roku ze zwolnienia podmiotowego na
        podstawie art. 113 ust. 1, gdy łączna sprzedaż opodatkowana nie przekroczyła 200
        000 zł). Ich wartość wlicza się do limitu zwolnienia podmiotowego.

      – Sędziowanie turniejów tańca: nie jest usługą nauczania, lecz usługą polegającą na
        ocenie występów artystycznych. Podlega opodatkowaniu VAT (analogicznie z
        możliwością zwolnienia podmiotowego przy nieprzekroczeniu limitu). Jego wartość
        wlicza się do limitu zwolnienia podmiotowego.
      – Zajęcia w przedszkolach (faktura zbiorcza): usługi kierowane do dzieci na poziomie
        przedszkolnym, świadczone przez nauczyciela – moim zdaniem również mogą
        korzystać z art. 43 ust. 1 pkt 27, o ile faktycznie mają charakter prywatnego
        nauczania w rozumieniu przepisów. W takim przypadku wartość tych usług wlicza
        się do limitu sprzedaży, bo zwolnienie z pkt 27 nie wyłącza z liczenia obrotu do
        limitu zwolnienia podmiotowego.
    4. Usługi doradztwa marketingowego i prowadzenia profili społecznościowych
      – Są to co do zasady usługi opodatkowane stawką 23% VAT.
      – Jeżeli jednak w roku podatkowym (np. 2022, 2023) łączna sprzedaż opodatkowana (w
        rozumieniu ustawy o VAT) nie przekracza 200 000 zł, może Pan korzystać ze
        zwolnienia podmiotowego (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).
      – W praktyce, przy niewielkim udziale przychodu z tych usług, w latach gdy próg nie
        został przekroczony, korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego w zakresie
        czynności, które nie są objęte innym zwolnieniem lub opodatkowaniem powyżej
        limitu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    – prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku przychodów z prywatnego najmu dwóch
    mieszkań na cele mieszkaniowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy,
    opodatkowania usług nauki tańca dla dorosłych (pierwszy taniec, taniec użytkowy),
    sędziowania turniejów tanecznych oraz wliczania do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1
    ustawy usług nauki tańca dla dorosłych (pierwszy taniec, taniec użytkowy) oraz
    sędziowania turniejów tanecznych,
    – nieprawidłowe w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, dla świadczonych przez Pana usług nauczania tańca dzieci i
    młodzieży, niewliczania do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy przychodów z
    prywatnego najmu dwóch mieszkań na cele mieszkaniowe, zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zajęć w przedszkolach kierowanych do
    dzieci, niewliczania wartości zajęć w przedszkolach do limitu sprzedaży, o którym mowa
    w art. 113 ust. 1 ustawy oraz zwolnienia od podatku usług doradztwa marketingowego i
    prowadzenia profili społecznościowych.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT dla świadczonych
    usług nauczania tańca dzieci i młodzieży.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan nauczycielem dyplomowanym z kierunkowym
    wykształceniem jako instruktor tańca i sportu. Prowadzi Pan działalność gospodarczą
    polegającą na nauczaniu tańca dzieci i młodzieży na poziomie przedszkolnym i szkolnym,
    zgodnie z programem nauczania i podstawą programową, wspomagając ich edukację.
    Usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży (na poziomie przedszkolnym oraz szkolnym)
    można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia. Zajęcia te:
    • realizują program zgodny z podstawą programową (w szczególności w zakresie
    wychowania fizycznego i edukacji artystycznej),
    • są prowadzone przez nauczyciela (posiada Pan kwalifikacje pedagogiczne oraz
    uprawnienia instruktora tańca i sportu),
    • mają charakter edukacyjny (rozwijają sprawność ruchową, taneczną i artystyczną
    uczniów).
    W związku z tym ocenia Pan, że spełniają one kryteria „usług w zakresie kształcenia”, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. Nie prowadzi Pan działalności w
    ramach uczelni, jednostek PAN ani instytutów badawczych. Wszystkie usługi nauczania
    tańca dzieci i młodzieży świadczy Pan osobiście. Jest Pan jedynym nauczycielem
    odpowiedzialnym za prowadzenie zajęć. Zajęcia nauczania tańca dzieci i młodzieży
    prowadzi Pan w pełni samodzielnie i na własny rachunek. Nie zatrudnia Pan innych
    instruktorów, nie powierza Pan prowadzenia lekcji osobom trzecim. Z uwagi na specyfikę
    współpracy, umowy są zawierane ustnie – ustala Pan z nabywcami (np. rodzicami)
    szczegółowe warunki współpracy w rozmowach, a następnie zobowiązuje się Pan do ich
    wypełnienia. Najczęściej porozumienie ustne dotyczy rodziców/opiekunów prawnych
    niepełnoletnich uczniów. W niektórych przypadkach (zwłaszcza do końca grudnia 2024 r.)
    ustalenia dotyczyły także placówek przedszkolnych – wówczas wystawiał Pan fakturę
    zbiorczą dla danej placówki za zorganizowane zajęcia taneczne. Od stycznia 2025 r.
    zaprzestał Pan współpracy z przedszkolami i kontynuuje wyłącznie indywidualne
    nauczanie dzieci i młodzieży. Jest Pan nauczycielem dyplomowanym (wcześniej
    mianowanym), ukończył Pan kierunkowe studia/instruktorski kurs z zakresu tańca i
    sportu, posiada Pan również przygotowanie pedagogiczne. Wobec tego zajęcia taneczne
    dla dzieci i młodzieży w pełni odpowiadają Pan kwalifikacjom i wykształceniu. Świadczy

    Pan usługi na każdym etapie edukacji – od przedszkoli, przez szkoły podstawowe, aż po
    szkoły ponadpodstawowe. Część młodzieży i osób na poziomie wyższym (np. studentów)
    również może korzystać z Pana lekcji.
    W praktyce obejmuje Pan:
    • poziom przedszkolny (rytmika, ćwiczenia ogólnorozwojowe z tańcem),
    • szkołę podstawową,
    • szkołę ponadpodstawową (zajęcia taneczne w ramach wychowania fizycznego lub zajęć
    dodatkowych),
    • oraz osoby dorosłe, które rozwijają umiejętności taneczne (choć nie jest to formalnie w
    ramach obowiązku szkolnego, nadal może mieć charakter dydaktyczno-wychowawczy).
    Z uwagi na to, zajęcia są zgodne z szeroko rozumianą podstawą programową kształcenia
    (zwłaszcza w zakresie edukacji artystycznej i wychowania fizycznego) na różnych
    poziomach edukacyjnych. Działa Pan bezpośrednio we własnym imieniu, a usługi
    prowadzone są przez Pan, tj. nauczyciela z odpowiednim przygotowaniem zawodowym.
    Nauczanie tańca wpisuje się w obszar wychowania fizycznego i edukacji artystycznej,
    rozwijając wiele kompetencji (ruchowych, sprawnościowych, rytmicznych, estetycznych,
    społecznych, koordynacyjnych). Wzbogaca edukację powszechną o istotny aspekt rozwoju
    fizycznego i artystycznego.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
      lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych.
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którymi:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
      zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
      ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
      prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
      uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.

    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej
    usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą
    usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku
    jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to
    nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C-
    473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI
    Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano
    także, że: „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
    proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot
    ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten
    ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt
    52).
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    Rozpatrując możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Pana
    usług nauczania tańca dzieci i młodzieży na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT,
    w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość objęcia ich zwolnieniem na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

    Należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że świadczone usługi nauczania tańca dzieci i
    młodzieży spełniają kryteria „usług w zakresie kształcenia”, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 26 lit. a ustawy o VAT, natomiast z treści wniosku nie wynika, że jest Pan jednostką
    objętą systemem oświaty. Ponadto nie prowadzi Pan działalności w ramach uczelni,
    jednostek PAN ani instytutów badawczych.
    W rezultacie świadczone przez Pana usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży nie
    korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT,
    ponieważ nie jest Pan podmiotem wymienionym w tym przepisie.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zawiera zarówno przesłankę
    podmiotową, jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie
    zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być
    spełnione łącznie.
    Odnosząc się do przesłanki podmiotowej, należy zauważyć że pod pojęciem nauczyciela
    należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym, nie
    musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta
    Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.), ale np. osoba, która posiada
    wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe z danej dziedziny).
    „Nauczyciel” powinien zatem legitymować się wiedzą, kwalifikacjami zdobytymi w
    oficjalnym systemie nauczania (czy to publicznym, czy prywatnym) np. zgodnie z
    Prawem oświatowym, Prawem o szkolnictwie wyższym.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie np. wykształcenie podstawowe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie to
    zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy
    treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj.
    do posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, jest Pan nauczycielem
    dyplomowanym z kierunkowym wykształceniem jako instruktor tańca i sportu. Ukończył
    Pan kierunkowe studia/instruktorski kurs z zakresu tańca i sportu, posiada Pan również
    przygotowanie pedagogiczne. Zajęcia taneczne dla dzieci i młodzieży w pełni
    odpowiadają Pana kwalifikacjom i wykształceniu.
    Zatem, w analizowanym przypadku dla świadczonych przez Pana osobiście usług
    nauczania tańca dzieci i młodzieży jest spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Natomiast odnośnie przesłanki przedmiotowej należy zwrócić uwagę na orzeczenie
    TSUE z 7 października 2019 r. w sprawie C-47/19, które odnosi się do lekcji surfingu i
    żeglarstwa udzielanych szkołom i uniwersytetom, w których lekcje te są częścią
    programu zajęć sportowych lub kształcenia nauczycieli wychowania fizycznego i mogą
    być uwzględnione przy wystawianiu ocen. Pomimo, że nauczanie surfingu i żeglarstwa
    wpisuje się w program nauczania tych szkół i uniwersytetów, TSUE stwierdził, że jest to
    nauczanie specjalistyczne i selektywne, które nie jest równoznaczne z nauczaniem,
    utrwalaniem i rozwijaniem wiedzy i umiejętności dotyczących szerokiego i
    zróżnicowanego zakresu przedmiotów, co jest charakterystyczne dla nauczania
    szkolnego i uniwersyteckiego.

    Podkreślenia wymaga, że TSUE w wyroku z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19
    Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia
    powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112,
    należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez
    szkołę pływania.
    Jak wskazał TSUE:
    (20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł
    rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych
    rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak zwolnienia
    te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a jedynie tych,
    które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja 2017 r.,
    Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a
    także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).
    (21) Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie
    prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w
    poszczególnych państwach członkowskich.
    (22) Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych
    w art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią one
    wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT pobierany
    jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej jednak powyższa
    zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień
    przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób, który pozbawiałby te
    zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:
    C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G
    Fahrschul-Akademie,
    C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 19).
    (23) Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej
    definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.
    (24) Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji
    pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności
    kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343,
    pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:
    202, pkt 21).
    (25) Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w
    rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się
    egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną
    działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w
    celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż
    działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28
    stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a
    także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt
    22, 23).
    (26) W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art.
    132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze
    względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob.
    podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt
    20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 24).

    (27) Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć
    określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw
    członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia
    14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).
    (28) Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu
    VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji
    dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i
    rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich
    specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia
    14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).
    W konsekwencji TSUE orzekł:
    (31) Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez
    szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne
    znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem
    specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie
    równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
    zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest
    charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z
    dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a
    także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-
    Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).
    (32) O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach
    kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa,
    w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia
    bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w
    wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w
    postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-
    47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte
    pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j)
    dyrektywy 2006/112.
    (33) Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia
    powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112
    należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez
    szkołę pływania.
    Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w
    odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem
    specjalistycznym, świadczonym – tak jak ww. lekcje pływania – w sposób doraźny i które
    nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w
    rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.
    Zatem w odniesieniu do prowadzonej przez Pana osobiście nauki tańca dzieci i młodzieży,
    nie można przyjąć, że są one usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.
    Nauczanie to nie ma, w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia
    powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji
    dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz
    rozwoju. Prowadzone zajęcia wpisują się w zakres edukacji artystycznej i edukacji
    sportowej, a tym samym są nauczaniem specjalistycznym, które samo w sobie nie jest
    równoznaczne z pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego”. Ponadto samo ujęcie
    zajęć ruchowych i tańca w podstawie programowej wychowania przedszkolnego oraz

    kształcenia ogólnego w szkołach (vide: rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 27
    sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz
    kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół - Dz. U. z 2012 r. poz. 977) nie
    przesądza o możliwości zastosowania zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy o VAT.
    W konsekwencji świadczone przez Pana usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży nie
    mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.
    Dalsze Pana wątpliwości w sprawie dotyczą zwolnienia od podatku VAT przychodów z
    prywatnego najmu dwóch mieszkań na cele mieszkaniowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    36 ustawy o VAT oraz braku obowiązku wliczania ich do limitu zwolnienia, o którym mowa
    w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2020 roku, odziedziczył Pan dwa mieszkania po zmarłym
    ojcu, które przeznaczył Pan na wynajem od czego płaci Pan ryczałt 8,5%. Przychody z
    działalności gospodarczej i najmu w ostatnich latach kształtowały się następująco:
    - rok 2021: - Przychód z działalności: ... zł - Przychód z najmu: ... zł
    - rok 2022: - Przychód z działalności: ... zł - Przychód z najmu: ... zł
    - rok 2023: - Przychód z działalności: ... zł - Przychód z najmu: ... zł.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że jak wynika z
    art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Umówiony między
    stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
    W okolicznościach niniejszej sprawy czynność wynajmu przez Pana dwóch mieszkań na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję działalności gospodarczej
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Przedmiotowe mieszkania stanowią majątek
    wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
    Bez znaczenia, dla uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu podatku VAT z tytułu wynajmu dwóch, pozostaje
    okoliczność jego wynajmu w ramach tzw. „najmu prywatnego”. W przepisach ustawy o
    podatku od towarów i usług nie występuje pojęcie „najmu prywatnego”. Jednakże na
    gruncie przepisów ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku mieszkań) w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych, co w okolicznościach niniejszej sprawy miało miejsce.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i 1693).
    Z powołanego wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia

    przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal
    mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel
    mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
    - świadczenie usługi na własny rachunek,
    - charakter mieszkalny nieruchomości,
    - mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Z opisu sprawy wynika, że mieszkanie 1 wynajmuje Pan osobie fizycznej (małżeństwo).
    Mieszkanie 2 wynajmuje Pan osobie fizycznej (...). W obu przypadkach są to wyłącznie
    najemcy będący osobami fizycznymi. Wynajmuje Pan zarówno mieszkanie 1 jak i
    mieszkanie 2 wyłącznie jako lokal mieszkalny. Oba mieszkania nie są wynajmowane na
    cele użytkowe czy komercyjne.
    Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    świadczone przez Pana usługi najmu dwóch mieszkań wyłącznie jako lokali mieszkalnych
    korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    Odnosząc się natomiast do Pana dalszych wątpliwości dotyczących wliczania przychodów
    z prywatnego najmu dwóch mieszkań na cele mieszkaniowe do limitu zwolnienia
    podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT należy podkreślić, że
    ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje również możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.
    Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.):
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.):
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.):
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.):
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
      3. (uchylony)
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    W myśl art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 i 2 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu.
    Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od
    podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie bierze się pod uwagę odpłatnej
    dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem m.in.
    transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru
    transakcji pomocniczych.
    Na podstawie art. 288 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.):
      1. Kwota rocznego obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania
      zwolnienia, o którym mowa w art. 284, obejmuje następujące kwoty, z wyłączeniem
      VAT:
      a) wartość dostaw towarów i świadczenia usług w zakresie, w jakim byłyby one
      opodatkowane, gdyby zostały dokonane przez podatnika nieobjętego zwolnieniem;
      b) wartość transakcji zwolnionych, z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na
      poprzednim etapie, zgodnie z art. 98 ust. 2 lub art. 105a;
      c) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146–149 oraz art. 151, 152 i 153;
      d) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 138, gdy zastosowanie ma
      zwolnienie przewidziane w tym artykule;
      e) wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o
      których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g), oraz usług ubezpieczeniowych i
      reasekuracyjnych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.
      2. Zbycia materialnych lub niematerialnych dóbr inwestycyjnych podatnika nie
      uwzględnia się do celów obliczania obrotu, o którym mowa w ust. 1.
    Zatem Dyrektywa 2006/112/WE w art. 288 pkt 1 lit. e stanowi, że kwota obrotu obejmuje
    wartość transakcji związanych z nieruchomościami.
    Zauważenia wymaga, że Dyrektywa 2006/112/WE najem i dzierżawę nieruchomości
    traktuje jako transakcje. Wynika to chociażby z treści art. 135 lit. l Dyrektywy, dotyczącego
    zwolnienia od podatku określonych transakcji, który jako transakcje zwolnione wymienia
    dzierżawę i najem nieruchomości.
    Według internetowego wielkiego słownika języka polskiego, transakcja to czynność lub
    zespół czynności prowadzący lub mający doprowadzić do kupna albo sprzedaży jakichś
    towarów.
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej
    kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca

    komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa http://synonim.net
    /synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny,
    wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny,
    subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.
    Przepisy unijnej Dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental
    transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone
    jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe
    znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza
    „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze
    „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy
    określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie
    „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego
    zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w
    wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne
    jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności
    podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i
    wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska
    wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od
    sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje
    pomocnicze”.
    Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością
    podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym
    uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana
    za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona
    uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność
    stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.
    Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod
    uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.
    Odnosząc się zatem do Pana wątpliwości, wskazania wymaga, że z cytowanego brzmienia
    art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1
    (czyli uprawniającej do zwolnienia podmiotowego) nie wlicza się m.in. obrotu z tytułu
    odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku (na podstawie m.in. art. 43 ust. 1
    ustawy), jednakże z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności
    te nie mają charakteru transakcji pomocniczych. Za czynności związane z
    nieruchomościami należy uznać nie tylko usługi stricte dotyczące nieruchomości, ale
    wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i
    użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast to takie, które nie są
    związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są
    bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności.
    Prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w zakresie usługi wynajmu
    przedmiotowych dwóch mieszkań nie można uznać za działalność świadczoną
    pomocniczo. Jest to – jak jednoznacznie wynika z przedstawionego opisu sprawy, obok
    prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, drugi rodzaj
    wykonywanej przez Pana działalności. Zatem wynajem dwóch mieszkań za

    wynagrodzeniem nie ma charakteru transakcji pomocniczych do świadczonej przez Pana
    pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz są to dwie różne transakcje podstawowe - w
    zakresie odrębnego rodzaju (przedmiotu) wykonywanej przez Pana działalności
    gospodarczej. Tym samym bez znaczenia jest w opisanej sytuacji fakt, że najem
    prowadzony jest prywatnie na cele mieszkaniowe.
    Ponadto zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy odnosi się do konkretnego limitu
    wynikającego ze sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług)
    danego podatnika. Skoro, jak wyżej wskazano wykonuje Pan oprócz pozarolniczej
    działalności gospodarczej również działalność gospodarczą w zakresie wynajmu, to bez
    względu na to, że nie zajmuje się Pan wynajmem jako profesjonalny przedsiębiorca
    sprzedaż z tej działalności również powinna być wliczana do limitu, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy.
    Ww. najem, który korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, również powinien być wliczany do
    wartości limitu określonego w ww. przepisie, gdyż wykonywany był w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji wartość świadczonych przez Pana usług najmu dwóch mieszkań,
    stanowiących odpłatne świadczenie usług w ramach prowadzonej w tym zakresie przez
    Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, każdorazowo podlega wliczeniu do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113
    ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych jako nr 2 jest
    prawidłowe w części dotyczącej korzystania ze zwolnienia przedmiotowego określonego w
    art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT dla przychodów z prywatnego najmu mieszkań na cele
    mieszkaniowe oraz jest nieprawidłowe w części dotyczącej niewliczania tych przychodów
    od limitu zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Dalsze Pana wątpliwości w sprawie dotyczą opodatkowania lub zastowania zwolnienia od
    podatku VAT dla innych usług świadczonych dotychczas (do grudnia 2024 r.) tj. nauki tańca
    dla dorosłych (pierwszy taniec, taniec użytkowy), sędziowania turniejów tanecznych, zajęć
    w przedszkolach.
    Z opisu sprawy wynika, że wykonywał Pan do grudnia 2024 r. następujące czynności:
    nauka pierwszego tańca oraz nauka tańca użytkowego (dla dorosłych) - te zajęcia
    świadczył Pan do grudnia 2024 r. Były skierowane do par przygotowujących się do
    występów weselnych oraz osób dorosłych chcących nauczyć się tańca użytkowego. Nie
    jest to nauczanie „na poziomie przedszkolnym, podstawowym czy ponadpodstawowym”,
    ale ma cechy działalności edukacyjnej (instruktarz tańca, ćwiczenia ruchowe). Sędziowanie
    turniejów tańca towarzyskiego - wykonywał je Pan do grudnia 2024 r. jako członek komisji
    sędziowskiej. Nie jest to forma nauczania, lecz usługa sędziowania/oceny artystycznej,
    odmienna od usług edukacyjnych. Nauczanie w przedszkolach (faktura zbiorcza) - do
    grudnia 2024 r. wystawiał Pan faktury zbiorcze dla placówek przedszkolnych za
    prowadzone cyklicznie zajęcia tańca i rytmiki. Mimo że stroną umowy była placówka, w
    istocie świadczył Pan usługi nauczania dla dzieci w przedszkolu (poziom przedszkolny). Od
    stycznia 2025 r. zaprzestał Pan powyższych form działalności (nauki tańca dorosłych,
    współpracy z przedszkolami). Aktualnie (od stycznia 2025 r.) koncentruje się Pan wyłącznie
    na indywidualnym i grupowym nauczaniu dzieci i młodzieży (szkolnej), w formie
    prywatnej, świadczeniu usług sędziowania oraz usług marketingowych.
    Odnosząc się do możliwości objęcia zwolnieniem od podatku VAT świadczonych przez
    Pana usług nauki pierwszego tańca i tańca użytkowego dla dorosłych należy stwierdzić, że
    usługi te nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT - bowiem jak już wcześniej wskazano - z wniosku nie
    wynika, że jest Pan jest jednostką objętą systemem oświaty a usługi te stanowią usługi w

    zakresie kształcenia i wychowania. Ponadto nie prowadzi Pan działalności w ramach
    uczelni, jednostek PAN ani instytutów badawczych.
    Usługi nauki pierwszego tańca i tańca użytkowego dla dorosłych nie będą także objęte
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT bowiem – jak
    Pan wskazał – nie jest to nauczanie na poziomie przedszkolnym, podstawowym czy
    ponadpodstawowym.
    Skoro usługi nauki pierwszego tańca i tańca użytkowego dla dorosłych nie będą korzystały
    ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT, to nie znajdzie zastosowania cytowany
    już wyżej przepis art. 113 ust. 2 pkt ustawy. Zatem wartość ww. usług wlicza się do limitu
    sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do usług sędziowania turniejów tańca należy stwierdzić, że usługi te nie
    będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT
    bowiem – jak Pan wskazał – sędziowanie nie jest usługą nauczania, lecz usługą polegającą
    na ocenie występów artystycznych. Usługi sędziowania turniejów tańca nie będą także
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT
    bowiem nie stanowią usług prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym lecz usługę polegającą na ocenie
    występów artystycznych.
    Zatem w odniesieniu do usług sędziowania turniejów tańca należy stwierdzić, że ich
    wartość również wlicza się do limitu zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W odniesieniu do zajęć w przedszkolach, usług kierowanych do dzieci i na poziomie
    przedszkolnym, świadczonych przez nauczyciela należy stwierdzić, że przedmiotowe
    usługi nie będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy
    o VAT, bowiem z wniosku nie wynika, że jest Pan jednostką objętą systemem oświaty.
    Ponadto nie prowadzi Pan działalności w ramach uczelni, jednostek PAN ani instytutów
    badawczych. Zajęcia w przedszkolach, usługi kierowane do dzieci i na poziomie
    przedszkolnym, świadczone przez nauczyciela nie będą również objęte zwolnieniem od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT bowiem nie stanowią usług
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, gdyż – jak Pan wskazał – stroną
    umowy była placówka oraz wystawiał Pan faktury zbiorcze dla placówek przedszkolnych
    na prowadzone cyklicznie zajęcia tańca i rytmiki.
    Tym samym wartość świadczonych usług obejmujących zajęcia w przedszkolach,
    kierowane do dzieci także należy wliczać do limitu zwolnienia sprzedaży wskazanego w
    art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 3 jest
    nieprawidłowe w części dotyczącej korzystania ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy
    o VAT dla zajęć w przedszkolach, kierowanych do dzieci na poziomie przedszkolnym i
    niewliczania tych zajęć do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oraz prawidłowe
    w części dotyczącej opodatkowania nauki pierwszego tańca i tańca użytkowego dla
    dorosłych oraz sędziowania turniejów tańca i wliczania wartości świadczonych usług do
    limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Kolejne Pana wątpliwości w sprawie dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od
    podatku dla świadczonych przez Pana usług doradztwa marketingowego i prowadzenia
    profili społecznościowych na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że świadczy Pan usługi z zakresu doradztwa marketingowego dla
    firm oraz prowadzi ich profile w mediach społecznościowych.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości należy ponownie przywołać cytowany już przepis art.
    113 ust. 13 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w myśl którego:

      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu.
    Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy,
    stwierdzenia wymaga, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie
    korzystają podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju
    świadczący usługi w zakresie doradztwa – oprócz doradztwa wskazanego w tym przepisie
    – czyli doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i
    hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i
    modernizacji gospodarstwa rolnego.
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani
    przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu
    termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np. podatkowe, prawne,
    finansowe.
    Zgodnie natomiast z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod
    pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl
    powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady,
    wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem
    fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o
    podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w
    związku z tym szeroko.

    Z powyższych regulacji wynika, że zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy może być objęta sprzedaż dokonywana przez podatników posiadających siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży nie
    przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości
    sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Ze zwolnienia wskazanego w powyższym
    przepisie nie mogą korzystać świadczone usługi w zakresie doradztwa.
    Wskazał Pan, że świadczy Pan usługi z zakresu doradztwa marketingowego dla firm oraz
    prowadzi ich profile w mediach społecznościowych. Przychody z tego tytułu wyniosły – rok
    2022: ... zł, rok 2023 – ... zł.
    W świetle powyższego świadcząc usługi doradztwa marketingowego dla firm nie może Pan
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Tym
    samym zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT nie mogą być
    objęte również świadczone przez Pana usługi prowadzenia profili społecznościowych firm.
    Ponadto w momencie rozpoczęcia świadczenia usług doradczych również inne czynności
    w ramach wykonywanej przez Pana działalności, poza czynnościami objętymi zwolnieniem
    przedmiotowym od podatku, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Mając powyższe na uwadze, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 4,
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego
    w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, w opisie sprawy oraz we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Należy także zaznaczyć, że określenie stawki podatku od towarów i usług dla dostawy
    towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być dokonane wyłącznie w
    ramach wydawania wiążącej informacji stawkowej, określonej w art. 42a ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc pod
    uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.