Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.136.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży mieszkania otrzymanego w
spadku.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
majątek-podział majątku
nieruchomości
spadek-dział spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pana rodzice: A.A i B.A nabyli (...) 2009 r. lokal mieszkalny – stanowiący odrębną
    nieruchomość – położony w X przy ulicy A1 – na podstawie umowy ustanawiającej
    odrębną własność lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności aktem notarialnym z (...)
    2009 r. Rep. A. (...).
    W małżeństwie Pana rodziców obowiązywał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej.
    Pana ojciec – A.A zmarł (...) 2019 r.
    Spadek po nim „na podstawie ustawy” nabyli: żona B.A i dzieci C.A i D.A (Wnioskodawca)
    każdy po 1/3 części spadku, co zostało potwierdzone aktem notarialnym (...).
    B.A, C.A i D.A oświadczyli, że dokonują działu spadku po A.A udziału wynoszącego 1/2
    części we własności opisanego lokalu mieszkalnego w ten sposób, że całe udziały we
    własności tego lokalu wchodzące w skład spadku po zmarłym A.A otrzymała B.A.
    „Z tytułu działu spadku żadne spłaty ani dopłaty między osobami nie następują”.
    (...) 2022 r. zmarła Pana mama B.A.
    „Na podstawie ustawy spadek po niej nabyły jej dzieci: C.A i D.A (Wnioskodawca), każdy po
    1/2 części spadku.
    (...) 2024 r. C.A i D.A (Wnioskodawca) sprzedali lokal mieszkalny położony w X przy ul. A1,
    który nabyli w spadku po matce B.A.

## Pytanie

Czy sprzedaż mieszkania (1/2 udziału w lokalu mieszkalnym) przez Wnioskodawcę, jako
    spadkobiercę, w opisanym stanie faktycznym podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych i czy należy złożyć zeznanie PIT-39 za 2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana rodzice byli właścicielami mieszkania od 2008 r. [dopisek organu – powinno być od
    2009 r.] we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Zatem sprzedaż udziału „we
    własności” tego lokalu mieszkalnego przez Pana jako jednego ze spadkobierców nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie ma Pan
    obowiązku złożenia zeznania PIT-39 za 2024 r.
    Mają tu zastosowanie przepisy art. 10 ust. 5, ust. 6 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których
    na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie
    nieruchomości, lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy,
    stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w
    określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej.
    Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
    majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę,
    który sprzedaje nieruchomość (udział w nieruchomości), ale także okres posiadania
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i
    ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich
    odpłatnego zbycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”.
    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego.
    Tym samym stwierdzam, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie
    nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie
    nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego.
    Dodatkowo wyjaśniam, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach
    nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.

    Moment nabycia spadku przez spadkobiercę należy ocenić zgodnie z przepisami ustawy z
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W świetle art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
    kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Z kolei, art. 924 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
    Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Stosownie do art. 925 powołanej ustawy Kodeks cywilny:
    Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:
    Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz
    do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach
    ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
    Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
    spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
    akt poświadczenia dziedziczenia.
    Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
    (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
    współwłasnością łączną.
    Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
    Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Wskazać należy, że – z opisu zdarzenia wynika, że – w małżeństwie Pana rodziców przez
    cały okres trwania małżeństwa istniała wspólność majątkowa małżeńska.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca
    przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli
    przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej
    części określonej wielkością jego udziału.
    Na mocy art. 206 omawianej ustawy:
    Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do
    korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
    korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

    W związku z tym, że lokal mieszkalny będący przedmiotem spadku, stanowił majątek
    wspólny małżonków (Pana rodziców) odnieść należy się także do przepisów ustawy z dnia
    25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w
    której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 powołanego Kodeksu:
    Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
    majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
    jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi, w rozumieniu tego przepisu, są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
    Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje
    pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy
    majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa
    rzeczowe czy wierzytelności.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków, nabycie nieruchomości do
    majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową, oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wskutek tego,
    małżonek w momencie śmierci drugiego z nich, nie mógł ponownie nabyć udziału w tej
    nieruchomości.
    W opisie zdarzenia podał Pan:
    · Nabycie lokalu mieszkalnego przez Pana rodziców (...) 2009 r.
    · Między Pana rodzicami – przez cały okres trwania małżeństwa – istniała wspólność
      majątkowa małżeńska.
    · Śmierć Pana ojca (...) 2019 r. Spadek po Pana ojcu nabyła Pana mama, Pana brat oraz
      Pan – każdy po 1/3 części.
    · W wyniku działu spadku po Pana ojcu – wszystkie udziały we własności lokalu
      mieszkalnego, które weszły w skład spadku otrzymała Pana mama.
    · (...) 2022 r. zmarła Pana mama.
    · Spadek po Pana mamie nabył Pan oraz Pana brat, każdy po 1/2 części spadku.
    · (...) 2024 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego (udziałów w lokalu mieszkalnym) przez Pana
      oraz Pana brata.
    Wobec tego, mając na uwadze powołane uprzednio przepisy prawa oraz przedstawiony
    we wniosku opis zdarzenia stwierdzić należy, że na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z
    art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie w 2024
    r., przez Pana udziału w lokalu mieszkalnym nie będzie stanowiło dla Pana źródła
    przychodu. Nabyty przez Pana, w spadku, udział w lokalu mieszkalnym sprzedał Pan
    bowiem po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    jego nabycie do majątku wspólnego przez Pana rodziców. Wobec tego nie jest Pan
    zobowiązany do złożenia zeznania PIT-39 za 2024 r.?

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.