Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.180.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Ustalenie, czy Wnioskodawca mógł z dniem 1 stycznia 2025 r.
obniżyć, a w latach kolejnych może dalej modyfikować, stawki
amortyzacyjne do wysokości wyższej niż 0% wartości
początkowej i nie wyższej stawki ujęte w Wykazie; dla
środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie Spółki,
wprowadzonych do Ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021 r.
(w tym środków trwałych ulepszanych po dniu 31 grudnia
2020 r.).
Słowa kluczowe: amortyzacja
stawka-stawka amortyzacyjna
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Metody amortyzacji środków trwałych-Stawki
amortyzacyjne ustalane indywidualnie
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 26 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową z siedzibą w
    Polsce. Wnioskodawca podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym osób
    prawnych od całości swoich przychodów (dochodów), niezależnie od miejsca położenia ich
    źródła. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z produkcją (...).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej:
    „SSE”) na podstawie stosownego zezwolenia. Wnioskodawca z tytułu prowadzenia
    działalności gospodarczej na terenie SSE korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego
    prawnych (dalej: „CIT”), o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Zwolnienie z
    CIT stanowi dla Spółki pomoc publiczną udzielaną jej zgodnie z przepisami ustawy o CIT
    oraz aktów prawnych dotyczących funkcjonowania przedsiębiorców w specjalnych
    strefach ekonomicznych. Zwolnienie z CIT następuje do wysokości przyznanego
    zezwoleniem limitu pomocy publicznej.
    W ramach działalności strefowej prowadzonej na terenie SSE na podstawie posiadanego
    Zezwolenia (dalej: „Działalność strefowa”) Spółka korzysta z maszyn i urządzeń, a także
    budynków i budowli stanowiących środki trwałe podlegające amortyzacji. Działalność
    strefowa jest prowadzona w zakładzie Spółki zlokalizowanym przy (...); dalej: „Zakład”). W
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „Ewidencja”)
    wykorzystywanych w Działalności strefowej znajdują się środki trwałe, które wprowadzono
    do Ewidencji zarówno przed 1 stycznia 2021 r. jak i po 31 grudnia 2020 r.
    Spółka ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2025 r. (na mocy uchwały zarządu Spółki, dalej:
    „Uchwała”) dokonała obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wszystkich środków trwałych
    użytkowanych w Zakładzie, które zostały wprowadzone do Ewidencji Spółki przed dniem 1
    stycznia 2021 r. w stosunku do stawek wynikających z Wykazu rocznych stawek
    amortyzacyjnych, stanowiącego Załącznik nr 1 do ustawy o CIT (dalej: „Wykaz”). Obniżenia
    stawek amortyzacyjnych dokonano do poziomu 0,1% wartości początkowej środków
    trwałych w ujęciu rocznym wyłącznie w stosunku do środków trwałych, które na dzień 1
    stycznia 2025 r. nie były w całości zamortyzowane.
    Niektóre środki trwałe, których dotyczy przedmiotowy wniosek (tj. środki trwałe w
    stosunku do których dokonano obniżenia stawek amortyzacyjnych) mogły być ulepszane
    po dniu 31 grudnia 2020 r.
    W przyszłości Spółka nie wyklucza również dalszej modyfikacji obniżonych stawek
    amortyzacyjnych dla środków trwałych poprzez ich podwyższanie lub obniżenie, z
    zastrzeżeniem, że ustalone w taki sposób stawki amortyzacyjne będą wyższe niż 0%.
    Każdorazowa zmiana stawek amortyzacyjnych nastąpi w terminach określonych w art. 16i
    ust. 5 zdanie drugie ustawy o CIT.
    Pytania

    1. Czy na gruncie przepisów Ustawy o CIT Wnioskodawca mógł z dniem 1 stycznia 2025 r.
      obniżyć, a w latach kolejnych może dalej modyfikować, stawki amortyzacyjne do
      wysokości wyższej niż 0% wartości początkowej i nie wyższej stawki ujęte w Wykazie -
      dla środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie Spółki, wprowadzonych do
      Ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021 r. (w tym środków trwałych ulepszanych po
      dniu 31 grudnia 2020 r.)?
    2. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego za
      prawidłowe, czy jest wymagane istnienie związku stosowanych stawek
      amortyzacyjnych dla celów podatkowych z faktycznym okresem ekonomicznej
      użyteczności środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Wnioskodawca mógł z dniem 1 stycznia 2025 r. obniżyć, a w latach kolejnych może dalej
    modyfikować stawki amortyzacyjne do wysokości wyższej niż 0% i nie przekraczającej
    stawek ujętych w Wykazie dla środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie Spółki,
    wprowadzonych do Ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021 r. (w tym środków trwałych
    ulepszanych po dniu 31 grudnia 2020 r.).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do art. 16i ust. 1 ustawy o CIT [ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”) -
    przyp. organu] odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-
    16ł ustawy o CIT, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w
    Wykazie z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16i ust. 5 podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawki amortyzacyjne
    dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od
    miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego
    miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Zgodnie zaś z art. 16i ust. 8 ustawy o
    CIT, przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się do środków trwałych wykorzystywanych przez
    podatników w działalności, z której dochody podlegają zwolnieniu z opodatkowania
    podatkiem dochodowym - w okresie korzystania z takiego zwolnienia.
    Przepis art. 16i ust. 8 został wprowadzony do ustawy o CIT na mocy Ustawy nowelizującej.
    Zgodnie z art. 14 Ustawy nowelizującej, przepisy art. 16i ust. 8 i art. 16j ust. 2 pkt 1 i ust. 3
    pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2 (tj. ustawy o CIT), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
    stosuje się do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    po dniu 31 grudnia 2020 r.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że Spółce przysługuje prawo do zmiany w tym
    obniżania stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych znajdujących się w Ewidencji,
    począwszy od pierwszego dnia miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
    Powyższe prawo doznaje jednak ograniczenia na mocy art. 16i ust. 8 ustawy o CIT,
    wprowadzonego do ustawy o CIT z dniem 1 stycznia 2021 r. na podstawie Ustawy
    nowelizującej. Zgodnie z tym przepisem, uprawnienie do podwyższania i obniżania stawek
    amortyzacyjnych nie przysługuje Spółce wobec środków trwałych wykorzystywanych w
    działalności zwolnionej z opodatkowania. Przykładem działalności zwolnionej z
    opodatkowania jest Działalność strefowa Spółki wykonywana w Zakładzie.
    Zastosowanie ograniczenia wynikającego z art. 16i ust. 8 ustawy o CIT zostało jednak – na
    podstawie art. 14 Ustawy nowelizującej – wyłączone w odniesieniu do środków trwałych
    wprowadzonych przez Spółkę do Ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021 r. Jednocześnie,
    przepis art. 14 Ustawy nowelizującej obejmuje wszystkie środki trwałe wprowadzone do
    Ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021 r., niezależnie od tego czy po 31 grudnia 2020 r.
    były ulepszane czy też nie. Analizowany bowiem przepis w żaden sposób nie referuje do

    ulepszenia środków trwałych. Należy pamiętać, że ulepszenie środka trwałego nie
    prowadzi do powstania nowego środka trwałego dla celów ewidencyjnych, a jedynie do
    zmiany wartości początkowej istniejącego już środka trwałego. Kluczowa dla zastosowania
    art. 14 Ustawy nowelizującej jest zatem data wprowadzenia środka trwałego do Ewidencji,
    dla której bez znaczenia pozostaje ewentualne późniejsze ulepszenie tego środka
    trwałego skutkujące zmianą jego wartości początkowej.
    Jednocześnie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT ani art. 14 Ustawy nowelizującej nie wskazują na
    minimalną wysokość stawki amortyzacyjnej, do której Spółka może dokonać obniżenia.
    Ustawodawca nie przewiduje w tym zakresie żadnych dodatkowych obostrzeń, w
    szczególności nie wskazuje w ustawie o CIT minimalnego poziomu stawek
    amortyzacyjnych, które mogłyby być zastosowane przez podatnika w przypadku ich
    obniżenia. W konsekwencji brak jest jakiegokolwiek limitu, do którego Spółka może
    obniżyć wysokość stawek amortyzacyjnych, co pozwala na dowolne ustalenie ich poziomu,
    przy założeniu, że będą one nie wyższe niż stawki określone w Wykazie. Dopuszczalność
    ustalenia dowolnie niskiej stawki amortyzacyjnej, nawet na poziomie 0%, potwierdził
    Dyrektor Krajowy Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 19
    grudnia 2023 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.650.2023.1.KS
    Mając to na uwadze, należy przyjąć że Spółka była uprawniona do obniżenia z dniem 1
    stycznia 2025 r. (na mocy Uchwały) stawek amortyzacyjnych dla wszystkich środków
    trwałych użytkowanych w Zakładzie a podlegających amortyzacji, które zostały
    wprowadzone do Ewidencji Spółki przed dniem 1 stycznia 2021 r. Jednocześnie Spółka
    będzie w przyszłości uprawniona do dalszej modyfikacji, w tym obniżenia stawek
    amortyzacyjnych w stosunku do środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie Spółki,
    które zostały wprowadzone do Ewidencji przed 1 stycznia 2021 r. Obniżenie stawek
    amortyzacyjnych mogło i może nastąpić również w stosunku do środków trwałych, które
    były po 31 grudnia 2020 r. ulepszane. Może ono nastąpić do dowolnej wysokości, wyższej
    niż 0%. Istotne jest jedynie by zmiana stawek amortyzacyjnych przez Spółkę nastąpiła
    począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do Ewidencji albo
    od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      2.4010.537.2024.1.DP z dnia 29 października 2024 r.;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      1.4010.5.2024.1.KM z dnia 15 lutego 2024 r. w której organ podatkowy uznał za
      prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „Spółka może obniżyć stawki
      amortyzacyjne do dowolnej wysokości wyższej niż 0% dla ŚT wykorzystywanych w
      ramach Działalności strefowej, wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r.,
      w tym środków trwałych modernizowanych po 31 grudnia 2020 r., ale wprowadzonych
      do ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021 r.”;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      3.4010.702.2023.2.JKU z dnia 30 stycznia 2024 r.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-KDIP2-
      1.4010.27.2023.1.KW z dnia 8 lutego 2023 r.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      3.4010.185.2022.1.PC z dnia 15 czerwca 2022 r.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      3.4010.39.2022.1.PC, z dnia 22 marca 2022 r.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      3.4010.100.2021.1.MBD, z dnia 4 maja 2021 r.

    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-
      2.4010.70.2021.1.MZA, z dnia 13 kwietnia 2021 r. w której organ podatkowy uznał za
      prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „obniżenie do dowolnej
      wysokości (np. nawet do poziomu 0,11%) stawek amortyzacyjnych w stosunku do
      środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r. (do dnia 31
      grudnia 2020 r.) mogło być dokonane przez Spółkę. Obniżenia takiego Wnioskodawca
      będzie mógł również dokonać w przyszłości”.
    W związku z powyższym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym
    mógł z dniem 1 stycznia 2025 r. obniżyć, a w latach kolejnych może dalej obniżać, stawki
    amortyzacyjne do dowolnej wysokości wyższej niż 0% dla środków trwałych
    wykorzystywanych w Zakładzie Spółki, wprowadzonych do Ewidencji przed 1 stycznia 2021
    r. (w tym środków trwałych ulepszanych po 31 grudnia 2020 r.).
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2
    W ocenie Wnioskowany nie jest wymagane istnienie związku stosowanych stawek
    amortyzacyjnych dla celów podatkowych z przewidywanym faktycznym okresem
    ekonomicznej użyteczności środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do art. 16i ust. 5 ustawy o CIT podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie
    stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Powyższy przepis
    nie określa jakichkolwiek warunków czy zasad według których powinno następować
    obniżenie stawek amortyzacyjnych. W szczególności wskazany przepis nie uzależnia
    obniżenia stawki amortyzacyjnej od jakichkolwiek okoliczności gospodarczych i
    ekonomicznych itp. Jak wskazuje się w doktrynie prawa podatkowego: „[...] amortyzacja
    podatkowa jest koncepcją poniekąd sztuczną, gdyż celem ustawy podatkowej nie jest, tak
    jak w rachunkowości, prezentacja prawdziwego obrazu sytuacji finansowej jednostki, lecz
    opodatkowanie dochodu. Podatkową funkcją amortyzacji jest rozłożenie kosztów w czasie,
    przy czym okres ten nie musi być wyznaczony ekonomicznym zużyciem.” (zob. F. Świtała
    [w:] G. Dźwigała, Z. Huszcz, P. Karwat, R. Krasnodębski, M. K. Ślifirczyk, F. Świtała, Ustawa o
    podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2009, art. 16(i).)
    Inaczej zatem niż ma to miejsce na gruncie prawa bilansowego, amortyzacja podatkowa
    nie musi odzwierciedlać ekonomicznego zużycia środka trwałego.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że Spółka w oparciu o na art. 16i ust. 5 ustawy o
    CIT może zmieniać, w tym obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych w sposób
    dowolny (przyjmując, że nie zachodzi przypadek z art. 16i ust. 8 ustawy o CIT z uwagi na
    wyłączenie jego stosowania przez art. 14 Ustawy nowelizującej). Nie jest zatem wymagane
    istnienie związku stosowanych stawek amortyzacyjnych dla celów podatkowych z
    przewidywanym faktycznym okresem ekonomicznej użyteczności środków trwałych.
    Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0111-KDIB1-
      1.4010.5.2024.1.KM z dnia 15 lutego 2024 r. w której organ podatkowy uznał za
      prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „nie jest wymagane istnienie
      związku stosowanych stawek amortyzacyjnych dla celów podatkowych z faktycznym
      okresem ekonomicznej użyteczności środków trwałych”;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0111-KDIB1-
      2.4010.537.2024.1.DP z dnia 29 października 2024 r.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0114-KDIP2-
      1.4010.27.2023.1.KW z dnia 8 lutego 2023 r.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0111-KDIB1-
      3.4010.39.2022.1.PC z dnia 22 marca 2022 r.

    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0111-KDIB2-
      3.4010.261.2019.1.KK z dnia 16 sierpnia 2019 r.
    W związku z powyższym, należy uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z
    którym nie jest wymagane istnienie związku stosowanych stawek amortyzacyjnych dla
    celów podatkowych z przewidywanym faktycznym okresem ekonomicznej użyteczności
    środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.