Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-524/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-19
Teza: Czy wydatki związane z ubezpieczeniem CAR/EAR (składka ubezpieczeniowa, usługi doradcze) oraz wydatki wynikające z Nowej umowy ubezpieczeniowej, ponoszone przez Spółkę do momentu zakończenia Inwestycji oraz w okresie konserwacji, powinny być traktowane jako nakłady inwestycyjne (powiększać wartość początkową Inwestycji tj. środków trwałych wchodzących w skład infrastruktury technicznej Terminalu, które zostaną wytworzone przez Spółkę w wyniku przeprowadzenia Inwestycji)?
Słowa kluczowe: inwestycje; koszt-koszt wytworzenia; ubezpieczenia; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2014 r. (data wpływu 7 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów podatkowych wydatków związanych z ubezpieczeniem inwestycji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów podatkowych wydatków związanych z ubezpieczeniem inwestycji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką celową, powołaną do przygotowania i zrealizowania projektu inwestycyjnego w postaci budowy X skroplonego gazu ziemnego (dalej: X lub Inwestycja). Po ukończeniu Inwestycji Spółka zamierza rozpocząć działalność operacyjną, polegającą na eksploatacji X poprzez regazyfikację skroplonego gazu ziemnego.

W toku prowadzonych prac inwestycyjnych Wnioskodawca stworzy infrastrukturę techniczną X, składającą się z szeregu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, służącą wskazanej powyżej przyszłej działalności operacyjnej Spółki.

Zgodnie z przyjętymi założeniami biznesowymi, Spółka nie będzie prowadziła działalności operacyjnej do czasu zakończenia inwestycji i oddania X do eksploatacji. Jednak w obecnej chwili Spółka wykazuje nieznaczne (w relacji do skali projektu inwestycyjnego) przychody ze sprzedaży np.: zbędnych środków trwałych, czy materiałów inwestycyjnych lub też drobnych usług.

W związku z prowadzonym procesem inwestycyjnym, Spółka zawarła z konsorcjum ubezpieczycieli, do którego należą P., S., T., G. oraz T.A. (dalej zwanymi łącznie: Ubezpieczycielami) Umowę Ubezpieczenia (dalej: Umowa).

Zgodnie z Umową, zakresem ubezpieczenia objęte są wszystkie ryzyka budowlano-montażowe (dalej: CAR/EAR) jak również ewentualna utrata planowanego zysku inwestora wskutek szkód w pracach budowlano-montażowych (dalej: ALOP).

W zakresie CAR/EAR ubezpieczeniem objęta jest realizacja Inwestycji obejmująca wybudowanie X wraz z przekazaniem jej do użytkowania. Przedmiotem ubezpieczenia są wszelkie prace budowlano-montażowe w zakresie związanym z realizacją Inwestycji wraz z całym mieniem niezbędnym do ich realizacji w trakcie trwania Inwestycji.

Ochrona ubezpieczeniowa w zakresie CAR/EAR obejmuje Spółkę (zwaną w Umowie „Ubezpieczający”), spółkę dominującą wobec Ubezpieczającego, spółki wobec których Ubezpieczający jest spółką dominującą, instytucje finansowe, które udzieliły/zapewniły na rzecz Ubezpieczającego finansowanie w celu realizacji Inwestycji, Generalnego Realizatora Inwestycji (dalej: GRI) oraz podwykonawców. Zakres ochrony dla każdego z ww. podmiotów odzwierciedla prawa i interesy tych podmiotów wynikające z ich udziału w realizacji Inwestycji.

Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia przez Spółkę we własnym imieniu i pokrycia składek z tytułu ubezpieczenia, z którego korzystają również inne podmioty wynika wprost z umowy na realizację inwestycji zawartej z GRI.

W praktyce rynkowej dopuszczalne są dwa modele ubezpieczenia inwestycji, tj. ubezpieczenia dokonuje główny realizator inwestycji lub inwestor. W analizowanym stanie faktycznym, z uwagi na rozmiar Inwestycji oraz jej znaczenie, podjęto decyzję biznesową o zawarciu Umowy.

Zgodnie z Umową, okres ubezpieczenia i ochrony ubezpieczeniowej w zakresie CAR/EAR kończy się w dokładnie określonym terminie przewidzianym jako termin zakończenia Inwestycji. Jeżeli do dnia wskazanego w Umowie jako dzień zakończenia ochrony ubezpieczeniowej, Spółka oraz GRI nie podpiszą protokołu odbioru (potwierdzającego wykonanie wszystkich prac budowlano-montażowych, pozytywne przeprowadzenie testów, usunięcie wszystkich wad oraz uzyskanie wymaganych decyzji administracyjnych), okres ubezpieczenia w tym zakresie przedłuża się na czas do podpisania protokołu jednak nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r. Okres ubezpieczeniowy nie przedłuża się jeśli Spółka rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem całości lub części zrealizowanej inwestycji.

Dodatkowo, w ramach ubezpieczenia CAR/EAR, na podstawie klauzuli dodatkowej nr 4 do umowy ubezpieczenia, okres ochrony ubezpieczeniowej przedłużany jest o dodatkowe 24 miesiące następujące bezpośrednio po okresie ubezpieczenia wskazanym wyżej.

Z uwagi na przedłużający się proces realizacji inwestycji, na dzień sporządzenia niniejszego wniosku Spółka podjęła działania zmierzające do zawarcia nowej umowy ubezpieczeniowej, której przedmiotem będzie ubezpieczenie a od ryzyk budowlano-montażowych (dalej: „Nowa umowa ubezpieczeniowa”), która będzie obowiązywała od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia zakończenia Inwestycji. Zakres Nowej umowy ubezpieczeniowej będzie odpowiadał zakresowi Umowy dotyczącej ubezpieczenia CAR/EAR. Nowa umowa ubezpieczeniowa, obowiązująca od 1 stycznia 2015 r., będzie zapewniała w praktyce wydłużenie ochrony ubezpieczeniowej w zakresie CAR/EAR opisanej w Umowie.

Ochrona ubezpieczeniowa wprowadzona na podstawie wspomnianej klauzuli 04 swoim zakresem obejmuje szkody powstałe w okresie konserwacji, gdy szkody te:

1.  powstały w trakcie wykonywania czynności zmierzających do wykonania obowiązków konserwacyjnych i gwarancyjnych, wynikających z kontraktu o wybudowanie i przekazanie do użytkowania X (dalej: Kontrakt),
2.  ujawniły się podczas okresu konserwacji, a powstały w wyniku wypadku/zdarzenia, do którego doszło w okresie ubezpieczeniowego (do momentu oddania inwestycji do używania).

Tym samym, pomimo że dodatkowe ubezpieczenie obejmuje okres po zakończeniu Inwestycji, dotyczy ono bezpośrednio szkód powstałych w trakcie procesu inwestycyjnego, a jedynie realizowane będzie ewentualnie po zakończeniu inwestycji. Składka ubezpieczeniowa z tytułu ubezpieczenia ryzyk budowlano-montażowych w zakresie CAR/EAR została ustalona w Umowie w stałej wysokości. Składka ta obejmuje również okres, w którym ochrona ubezpieczeniowa jest przedłużona o szkody powstałe w okresie gwarancji/konserwacji. Z uwagi na przedłużenie okresu ubezpieczenia (przedłużenie terminu podpisania protokołu odbioru od dnia 30 czerwca 2014 r. najpóźniej do dnia 31 grudnia 2014 r.), Spółka zobowiązana była ponieść dodatkową składkę ubezpieczeniową.

Umowa przewiduje obowiązek składania przez Spółkę raportów z realizacji Inwestycji na rzecz przedstawiciela Konsorcjum, wskazujących procentowy stopień zaawansowania prac budowlano-montażowych oraz odchylenia od harmonogramu. Zapisy Nowej umowy ubezpieczeniowej będą w tym zakresie analogiczne.

Zgodnie z Umową, wydatki poniesione na zapłatę składek ubezpieczeniowych w zakresie ubezpieczenia CAR/EAR płatne są w ratach, których termin płatności przypada w trakcie okresu realizacji Inwestycji, tj. przed zakończeniem jej realizacji. Zgodnie z założeniami, warunki płatności w Nowej umowie ubezpieczeniowej będą skonstruowane w taki sposób, że składki ubezpieczeniowe naliczone na podstawie tej umowy zostaną uiszczone przez Spółkę przed zakończeniem Inwestycji.

Dodatkowo, aby zapewnić optymalny i bezpieczny dla Spółki kształt umowy ubezpieczenia Spółka zawarła umowę na świadczenie usług doradczych z M. (dalej: Doradca). Przedmiotem usług doradczych było przygotowanie oraz weryfikacja umów ubezpieczenia pod kątem zabezpieczenia istotnych ryzyk związanych z budową X, tj. m.in. ryzyka związanego z budową/montażem oraz ryzyka utraty spodziewanych przychodów w związku z opóźnieniem w oddaniu Inwestycji do użytku.

Zgodnie z podejściem rachunkowym przyjętym przez Spółkę, wydatki związane z Umową ubezpieczenia w zakresie CAR/EAR, ubezpieczenia objętego Nową umową ubezpieczeniową po dniu 1 stycznia 2015 r. oraz ze świadczonymi na rzecz Spółki usługami doradczymi związanymi z zawarciem Umowy, powiększają wartość początkową Inwestycji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki związane z ubezpieczeniem CAR/EAR (składka ubezpieczeniowa, usługi doradcze) oraz wydatki wynikające z Nowej umowy ubezpieczeniowej, ponoszone przez Spółkę do momentu zakończenia Inwestycji oraz w okresie konserwacji, powinny być traktowane jako nakłady inwestycyjne (powiększać wartość początkową Inwestycji tj. środków trwałych wchodzących w skład infrastruktury technicznej X, które zostaną wytworzone przez Spółkę w wyniku przeprowadzenia Inwestycji)?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z ubezpieczeniem CAR/ EAR oraz wydatki wynikające z Nowej umowy ubezpieczeniowej (składka ubezpieczeniowa, usługi doradcze), ponoszone przez Spółkę do momentu zakończenia Inwestycji oraz w okresie konserwacji, powinny być traktowane jako nakłady inwestycyjne (powiększać wartość początkową środków trwałych).

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tym samym, konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma charakter zamknięty. Wśród wydatków nieuważanych za koszty uzyskania przychodów, ustawodawca wymienił m.in. w art. 16 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę, odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Równocześnie, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a-16m tej ustawy, z uwzględnieniem art. 16 ww. ustawy. Podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych.

Za wartość początkową środków trwałych, zgodnie z art. 16g ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uważa się, w razie odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia lub w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt ich wytworzenia. Definicję kosztu wytworzenia zawiera art. 16g ust. 4 omawianej ustawy, zgodnie z którą za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztów wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Jak wynika z powyższego, cytowana definicja ma charakter otwarty. Ustawodawca obejmuje pojęciem kosztu wytworzenia środka trwałego wszelkie koszty, których poniesienie jest związane bezpośrednio z realizacją inwestycji.

W szczególności, do wartości składających się na koszt wytworzenia środka trwałego należą:

1.  wartość – w cenie nabycia – rzeczowych składników majątku zużytych do wytworzenia środków trwałych, tj. przede wszystkim materiałów, z których został wykonany środek trwały,
2.  wartość – w cenie nabycia – wykorzystanych usług obcych zużytych do wytworzenia środków trwałych, tj. zarówno usług polegających na samym wytwarzaniu środka trwałego (przede wszystkim służących jego budowie), jak i innych usług niezbędnych do wytworzenia i uczynienia tego składnika majątku zdatnym do używania, np. koszty wynagrodzenia dla głównego realizatora inwestycji,
3.  koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi, tj. koszty wynagrodzeń dla pracowników zatrudnionych przy realizacji inwestycji oraz koszty poniesione w związku z wykonywaniem przez tych pracowników swoich zadań służbowych.

Niezależnie od wskazanych przykładów, zgodnie z analizowanym przepisem również wszelkie inne koszty „dające się zaliczyć” do wartości wytworzonych środków trwałych z uwagi na ich związek z Inwestycją, mogą zwiększać ich wartość początkową. Zdaniem Wnioskodawcy do kategorii „innych kosztów dających się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” należy zaliczyć również koszty związane z ubezpieczeniem prac budowlano-montażowych zarówno CAR/EAR opisanym w Umowie jak również wydatków z tytułu ubezpieczenia tego typu ryzyk na podstawie Nowej umowy ubezpieczeniowej (w odniesieniu zarówno do składek ubezpieczeniowych jak również wydatków na usługi doradcze związane z podpisaniem umów ubezpieczeniowych), poniesionych w okresie realizacji Inwestycji.

Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca jest spółką celową powołaną do zrealizowania projektu inwestycyjnego w postaci budowy X. Nieodłącznym elementem realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego zapewniającym jego prawidłowy przebieg jest ubezpieczenie. Na podstawie Umowy, w zakresie CAR/EAR ubezpieczeniem objęta jest realizacja Inwestycji zakładająca wybudowanie X wraz z przekazaniem do użytkowania, a przedmiotem ubezpieczenia są wszelkie prace budowlano-montażowe w zakresie związanym z realizacją Inwestycji wraz z całym mieniem niezbędnym do ich realizacji do momentu zakończenia Inwestycji oraz w okresie konserwacji. Okres obowiązywania ubezpieczenia ryzyk budowlano-montażowych wynikający z CAR/EAR zostanie przedłużony na podstawie Nowej umowy ubezpieczeniowej, której zakres będzie się pokrywał z zakresem ubezpieczenia CAR/EAR.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z zawarciem Umowy ubezpieczenia w zakresie CAR/EAR (zgodnie z Umową oraz Nową umową ubezpieczeniową) w zakresie opisanym powyżej spełniają kryterium związku przyczynowo-skutkowego, zgodnie z którym Spółka nie podjęłaby decyzji o zawarciu Umowy ubezpieczenia oraz nie poniosłaby kosztów związanych z jej zawarciem, gdyby nie prowadziła procesu realizacji Inwestycji.

Ze względu na unikatowy w skali kraju charakter realizowanej Inwestycji, dokonanie identyfikacji i oceny potencjalnych, istotnych ryzyk ubezpieczeniowych, mogących wystąpić w trakcie realizacji Inwestycji jest zadaniem wymagającym odpowiedniej, specjalistycznej wiedzy. W związku z powyższym, Spółka zleciła przygotowanie Umowy oraz wykonanie odpowiednich analiz na jej potrzeby zewnętrznemu doradcy, posiadającemu odpowiednie doświadczenie w zakresie identyfikacji powyższych ryzyk ubezpieczeniowych.

Dodatkowo, na bezpośredni związek Umowy ubezpieczenia w zakresie CAR/EAR z realizowaną Inwestycją wskazuje fakt, że okres ubezpieczenia i ochrony ubezpieczeniowej w tym zakresie obejmuje co do zasady okres realizacji Inwestycji (w terminie przewidzianego zakończenia Inwestycji, zgodnie z Umową oraz zgodnie z Nową umową ubezpieczeniową) i w okresie bezpośrednio następującym po tym okresie, tj. w okresie konserwacji, w którym mogą ujawnić się szkody w mieniu ubezpieczonym (majątku wytworzonym w trakcie realizacji Inwestycji), wynikające ze zdarzeń mających miejsce w okresie ubezpieczenia Jeżeli do dnia wskazanego w Umowie, jako dzień zakończenia ochrony ubezpieczeniowej, Spółka oraz GRI nie podpiszą protokołu odbioru (potwierdzającego wykonanie wszystkich prac budowlano-montażowych, pozytywne przeprowadzenie testów, usunięcie wszystkich wad oraz uzyskanie wymaganych decyzji administracyjnych), okres ubezpieczenia przedłuża się na czas do podpisania powyższego protokołu. Okres ubezpieczeniowy nie przedłuża się, jeśli Spółka rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem całości lub części zrealizowanej inwestycji. Dodatkowo z uwagi na przedłużający się proces realizacji Inwestycji i fakt, że prawdopodobnie nie zostanie ona zakończona do dnia 31 grudnia 2014 r. (jaki przewidziano w Umowie), Spółka podpisze umowę ubezpieczenia obejmującego ryzyka budowlano-montażowe w okresie po wygaśnięciu Umowy, przy czym zakres ubezpieczenia w Nowej umowie ubezpieczeniowej będzie analogiczny do zakresu CAR/EAR wynikającego z Umowy.

Jak wspomniano, w ramach CAR/EAR ochrona ubezpieczeniowa obowiązywać będzie również w okresie konserwacji (w zakresie opisanym w klauzuli 4), następującym bezpośrednio po zakończeniu okresu ubezpieczenia. Wynika to z faktu, że w okresie konserwacji i gwarancji dotyczącej mienia wytworzonego w trakcie realizacji Inwestycji, mogą ujawnić się szkody powstałe w okresie realizacji inwestycji. Dodatkowo, ochroną ubezpieczeniową CAR/EAR, zgodnie z klauzulą 4, objęte są również szkody powstałe w trakcie realizacji czynności zmierzających do wykonania obowiązków gwarancji konserwacji, jakie ciążą na podmiotach zaangażowanych w proces realizacji Inwestycji oraz wynikają wprost z Kontraktu.

Spółka wskazuje, że ochrona ubezpieczeniowa w zakresie szkód powstałych/ujawnionych w okresie konserwacji ma charakter zbliżony do gwarancji obowiązującej po nabyciu/oddaniu przedmiotu objętego gwarancja do użytkowania a która może dotyczyć szkód ujawnionych w trakcie trwania okresu gwarancji. Stosownie do art. 577 § 1 Kodeksu cywilnego „w wypadku gdy kupujący otrzymał od sprzedawcy dokument gwarancyjny co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że wystawca dokumentu (gwarant) jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w gwarancji”.

Z powyższego przepisu wynika, że w okresie gwarancji dostawca zobowiązany jest do zapewnienia takiej jakości przedmiotu sprzedaży, jaką ta rzecz posiada w momencie sprzedaży/na jaką strony umawiają się w umowie sprzedaży. Przenosząc powyższe założenie na grunt omawianej sprawy, należy uznać, że skoro z Kontraktu wprost wynika zobowiązanie wykonawcy/dostawcy do przeprowadzania czynności zmierzających do wypełnienia obowiązków w zakresie konserwacji i gwarancji, tym samym, naturalne jest, że ubezpieczenie mienia wytwarzanego w toku realizacji Inwestycji obejmuje również okres konserwacji, w którym wykonywane są obowiązkowe prace gwarancyjne/konserwacyjne. W związku z powyższym, poniesione przez Spółkę wydatki związane z ubezpieczeniem Inwestycji w zakresie CAR/EAR do momentu zakończenia Inwestycji (określonym w Umowie oraz w Nowej umowie ubezpieczeniowej) oraz w okresie konserwacji, jako wydatki ściśle związane z procesem inwestycyjnym, powinny powiększać wartość środków trwałych wytworzonych w ramach realizacji Inwestycji. Poniesione przez Spółkę wydatki na wytworzenie środków trwałych w ramach realizowanej Inwestycji, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą zostać przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane od wartości początkowej środków trwałych, zgodnie z przepisami tej ustawy.

Podejście takie zostało potwierdzone między innymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 1603/09 w którym uznano, że koszty ubezpieczenia inwestycji w trakcie realizacji pozostają w związku z kosztem wytworzenia danego środka trwałego i w konsekwencji stanowią, w myśl art. 16g ust. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty ujmowane jako koszt wytworzenia, a zarazem wartość początkową środka trwałego. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu orzeczenia wskazał: „wydatki te nie zostałyby przez spółkę poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o wytworzeniu środka trwałego. Gdyby spółka nie prowadziła przedmiotowej inwestycji nie musiałaby ponosić wyżej wymienionych wydatków”.

Zaprezentowane stanowisko w odniesieniu do wydatków związanych z zawarciem umowy ubezpieczenia inwestycji zostało potwierdzone również w wyrokach sądów administracyjnych (m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Rz 311/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Go 152/09).

Stanowisko takie potwierdzają również organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych, w tym:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2014 r. (sygn.: IBPBI/2/423-1578/13/CzP),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 grudnia 2013 r. (sygn.: IPPB3/423-781/13-2/MS1),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 22 października 2010 r. (sygn.: ILPB4/423-101/10-6/MC) w której wskazano, że: „Podobnie ma się kwestia wydatków dotyczących ubezpieczenia od ryzyka budowlanego w okresie trwania budowy. Są to koszty, które Spółka ponosi w trakcie realizacji danej inwestycji, tj. przed przyjęciem środka trwałego do używania. Zatem są one niewątpliwie kosztami dającymi się również zaliczyć do wartości wytworzenia środka trwałego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienić przy tym należy, że zaprezentowane przez Spółkę stanowisko jest prawidłowe w pełnym zakresie przy założeniu – co wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego – że wydatki poniesione na zapłatę składek ubezpieczeniowych w zakresie ubezpieczenia CAR/EAR płatne są w trakcie okresu realizacji Inwestycji, tj. przed zakończeniem jej realizacji i jednocześnie płatności wynikające z Nowej umowy ubezpieczeniowej będą uiszczone przez Spółkę przed zakończeniem Inwestycji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.