Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-62/15/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-02
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydarzenia komercyjnego organizowanego przez gminę w czasowym zbiegu z imprezami organizowanymi w ramach projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 października 2014 r. (data wpływu 21 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z 26 stycznia 2015 r. (data wpływu 26 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydarzenia komercyjnego organizowanego przez Wnioskodawcę poza projektem pod nazwą „…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydarzenia komercyjnego organizowanego przez Wnioskodawcę poza projektem pod nazwą „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 26 stycznia 2015 r. (data wpływu 26 stycznia 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 13 stycznia 2015 r. nr IBPP3/443-1277/14/JP.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 26 stycznia 2015 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina jest beneficjentem projektu pod nazwą „…” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (Priorytet III. Turystyka, działanie 3.4 Promocja Turystyki). Realizacja tego projektu rozpoczęła się w 2009 roku i trwała ponad 2 lata.

Przedmiotem projektu jest przeprowadzenie promocji oferty turystycznej Gminy mającej na celu wzrost jej rozpoznawalności.

Projekt obejmuje następujące imprezy:

*   Ogólnopolskie Zawody Baloniarskie – 3 edycje,
*   Ogólnopolskie Zawody Triathlonowe – 3 edycje,
*   Spartakiada młodzieży \`(...)\`,
*   Ogólnopolskie Zawody Kolarskie – 2 edycje,
*   Ogólnopolskie Biegi Przełajowe,
*   Para Olimpiada,
*   Turniej Orlików,
*   600 lat Gminy,
*   Rowerem od hałdy do hałdy.

W ramach projektu zostanie również opracowana strategia rozwoju turystyki w Gminie poprzedzona przeprowadzeniem badań ankietowych, promocja walorów turystycznych poprzez budowę interaktywnego serwisu internetowego, wydanie plakatów, folderów, przeprowadzenie spotów w mediach, oraz wydanie filmu reklamowego o gminie i regionie wraz z jego atrakcjami turystycznymi.

Towary i usługi zakupione w celu realizacji finansowanego projektu nie są nie były i nie będą w żadnym zakresie związane z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wykonywanymi przez Gminę. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i składa deklaracje VAT–7. Wszelkie dokumenty księgowe (w tym faktury VAT) związane z realizowanym projektem wystawiane są na rzecz beneficjenta projektu, czyli Gminę.

Oprócz ww. imprez finansowanych w sposób powyżej opisany Gmina organizuje na swoim terenie różne inne wydarzenia ją promujące, które są niezwiązane z ww. projektem, w szczególności nie są finansowane w ramach ww. projektu, lecz np. ze środków własnych Gminy. Przykładowo – w czasie trwania imprezy „…” zorganizowano imprezę masową finansowaną w ramach projektu – ogólnodostępny koncert. Wstęp na koncert był bezpłatny i nielimitowany. Przed powyższym koncertem zorganizowano niezależne od realizacji projektu pt. „…” wydarzenie (zwane dalej „występem artystycznym”), które obejmowało występ kabaretu i koncert zespołu muzycznego. Wstęp na „występ artystyczny” był płatny – osoby uczestniczące w późniejszej imprezie masowej – koncercie – finansowanej w ramach „…” nie mogły swobodnie uczestniczyć w „występie artystycznym” – mogły to zrobić jedynie po zakupie biletu wstępu. „Występ artystyczny” nie był finansowany ze środków przeznaczonych na organizację imprezy „…”, ani żadnej z imprez organizowanych w ramach projektu „…”. „Występ artystyczny” został sfinansowany ze środków własnych Wnioskodawcy i biletów wstępu. „Występ artystyczny” nie miał z realizacją ww. projektu finansowanego innego związku jak tylko czasokres, w którym się odbywał, podobnie jak wiele imprez promujących Gminę organizowanych w okresie realizacji projektu.

Ponadto, pismem z 26 stycznia 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił opis stanu faktycznego wskazując, że na fakturach dokumentujących towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji tzw. „występu artystycznego” jako nabywca wskazany jest Wnioskodawca – Gmina. Gmina dokonywała zakupów związanych z „występem artystycznym” w okresie 13 sierpień – 24 sierpień 2010 r. Towary i usługi nabywane na potrzeby „występu artystycznego” nie były związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Z chwilą nabycia towarów i usług na potrzeby „występu artystycznego” Gmina nie zamierzała wykorzystać ich wyłącznie dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2):

Czy Wnioskodawca ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydarzenia komercyjnego organizowanego przez Wnioskodawcę poza projektem pn. „\`(...)\`”, a organizowanego w czasowym zbiegu z imprezami organizowanymi w ramach tego projektu, opisanego w poz. 68 niniejszego wniosku jako „występ artystyczny”?

Stanowisko Wnioskodawcy (do pytania oznaczonego we wniosku nr 2):

Wnioskodawca ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydarzenia komercyjnego organizowanego przez Wnioskodawcę poza projektem pn. „…”, a organizowanego w czasowym zbiegu z imprezami organizowanymi w ramach tego projektu.

Wnioskodawca ma zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do „występu artystycznego” opisanego w poz. 68 niniejszego wniosku. Wydarzenie to nie jest bowiem finansowane ze środków przeznaczonych na realizację ww. projektu. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do odebrania Wnioskodawcy (jak i w zasadzie wszystkim gminom w Polsce – a także innym jednostkom samorządu terytorialnego) prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wszelkich organizowanych przez Wnioskodawcę wydarzeń komercyjnych, mających miejsce w okresie realizowania tych projektów unijnych, które są dofinansowywane, nawet jeżeli wydarzenia te nie są finansowane w ramach tych projektów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazano powyżej najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2013 r. – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym – krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Gmina) zrealizowała projekt pod nazwą „…” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013.

Gmina organizuje na swoim terenie różne inne wydarzenia ją promujące, które są niezwiązane z ww. projektem, w szczególności nie są finansowane w ramach ww. projektu, lecz np. ze środków własnych Gminy. Przykładowo – w czasie trwania imprezy „…” zorganizowano imprezę masową finansowaną w ramach projektu – ogólnodostępny koncert. Wstęp na koncert był bezpłatny i nielimitowany. Przed powyższym koncertem zorganizowano niezależne od realizacji projektu pt. …” wydarzenie (zwane dalej „występem artystycznym”), które obejmowało występ kabaretu i koncert zespołu muzycznego. Wstęp na „występ artystyczny” był płatny – osoby uczestniczące w późniejszej imprezie masowej – koncercie – finansowanej w ramach „…” nie mogły swobodnie uczestniczyć w „występie artystycznym” – mogły to zrobić jedynie po zakupie biletu wstępu. „Występ artystyczny” został sfinansowany ze środków własnych Wnioskodawcy i biletów wstępu. „Występ artystyczny” nie miał z realizacją ww. projektu finansowanego innego związku jak tylko czasokres, w którym się odbywał, podobnie jak wiele imprez promujących Gminę organizowanych w okresie realizacji projektu.

Na fakturach dokumentujących towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji tzw. „występu artystycznego” jako nabywca wskazany jest wnioskodawca – Gmina. Gmina dokonywała zakupów związanych z „występem artystycznym” w okresie 13 sierpień – 24 sierpień 2010 r. Towary i usługi nabywane na potrzeby „występu artystycznego” nie były związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Z chwilą nabycia towarów i usług na potrzeby „występu artystycznego” Gmina nie zamierzała wykorzystać ich wyłącznie dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W cytowanym art. 86 ustawy prawodawca zezwolił na odliczenie podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku w ww. Dyrektywie 2006/112/WE Rady. Przepisy Rozdziału 1–4 Tytułu X Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.) wprowadzają podstawową regułę wspólnego systemu podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast prawo takie nie przysługuje w przypadku dokonywania transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych.

Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE wynika, że aby podmiot miał prawo do odliczenia VAT, musi on być podatnikiem w rozumieniu przepisów dyrektywy, a po drugie towary i usługi powinny być używane do celów transakcji podlegających opodatkowaniu (zob. np. wyrok z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-137/02, pkt 24). Dostawa towarów, jak i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, o ile są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług, działającego w tym charakterze.

Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną był również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r., (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions ). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc), TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

W wyroku w sprawie Portugal Telecom SGPS SA. (C-496/11 26.09.2012 r.) TSUE zauważył, że jeżeli towary i usługi są wykorzystywane przez podmiot w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia, odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części VAT, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5 VI Dyrektywy. Jeżeli towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 VI Dyrektywy nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę VI Dyrektywy i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.

Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy ustawy o VAT oraz orzecznictwo TSUE należy uznać, że Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wyłącznie w części, w jakiej zakupy dokonane w celu organizacji tzw. „występu artystycznego”, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wynika z okoliczności sprawy, towary i usługi nabywane na potrzeby „występu artystycznego” nie były związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Wnioskodawca nie zamierzał wykorzystywać ich wyłącznie dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym oznacza to, że stosownie do poczynionych na wstępie ustaleń, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części w jakiej towary i usługi nabywane w związku z tzw. „występem artystycznym” były związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT.

Podatek naliczony związany z tzw. „występem artystycznym”, w części, w jakiej był wykorzystywany do celów innych niż działalność gospodarcza opodatkowana podatkiem VAT, w świetle art. 86 ust. 1, nie podlega odliczeniu.

Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy należy uznać, że stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do „występu artystycznego”, jest nieprawidłowe, bowiem w części w jakiej zakupy towarów i usług nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT odliczenie nie będzie Wnioskodawcy przysługiwało.

Organ pragnie zauważyć, że niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy i dotyczy wyłącznie sprawy przedstawionej we wniosku, bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki podatkowoprawne należy rozstrzygać indywidualnie.

Końcowo Organ zauważa, że w zakresie objętym przedstawionym we wniosku stanem faktycznym dotyczącym możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.