Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.288.2025.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Możliwość skompensowania straty powstałej w wyniku utraty
jednego mieszkania dochodem uzyskanym ze sprzedaży
innego mieszkania.
Słowa kluczowe: koszt-koszty sądowe
mieszkanie-sprzedaż mieszkania
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
rekompensata-rekompensowanie strat
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek sygnowany datą 20 marca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

    Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 26 maja 2025 r. (wpływ 27 maja
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W roku podatkowym 2024 podatnik (Wnioskodawca) sprzedał mieszkanie przed upływem
    5 lat od daty jego zakupu. W świetle obowiązujących przepisów, podatnik jest
    zobowiązany odprowadzić 19% podatku od dochodu jaki uzyskał na tej transakcji.
    Jednocześnie podatnik na skutek prawomocnego wyroku sądu utracił inne mieszkanie na
    ul. A, które zakupił w roku 2016. Wyrok, w którym sąd orzekł, iż podatnik nie jest już
    właścicielem mieszkania uprawomocnił się w roku 2024.
    Podatnik poniósł realną stratę na inwestycji w mieszkanie na ul. A kupując je za rynkową
    cenę i nie generując żadnego dochodu z jego sprzedaży. Podatnik poniósł ponadto koszty
    sądowe związane z wyrokiem. Gdyby sytuacja dotyczyła korporacji lub firmy prowadzącej
    działalność gospodarczą – obowiązujące przepisy pozwalają kompensować wszelkie koszty
    /straty z przychodami, w przypadku zwykłego obywatela (osoby fizycznej) sytuacja nie jest
    jednoznaczna. Podatnik ma teoretyczną możliwość sądowego domagania się zwrotu
    zapłaconej ceny od osoby, od której nabył mieszkanie, jednakże jest to osoba bez adresu
    czy zameldowania na terenie RP, nie posiada oficjalnie żadnego majątku i wg komorników
    jest zawodowym dłużnikiem.
    Pytania
    1) Czy podatnik może skompensować stratę powstałą z utraty mieszkania przy ul. A w B z
      dochodem uzyskanym ze sprzedaży innego mieszkania w roku 2024?
    2) Czy podatnik może również uwzględnić koszty sądowe, wynikające z wyroku przy
      ustaleniu dochodu ze sprzedaży mieszkania w 2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 26 maja 2025 r.)
    Ad. 1
    Tak, Wnioskodawca uważa, że może skompensować stratę powstałą w wyniku
    niekorzystnego rozstrzygnięcia sądowego prowadzącego do utraty przez niego mieszkania
    z przychodem uzyskanym ze sprzedaży innego mieszkania. Czyli ustalając podatek
    dochodowy od sprzedaży w roku 2024, mieszkania przy ul. C w B może odjąć stratę jaką
    poniósł tracąc mieszkanie przy ul. A również w B. Niekorzystny wyrok uprawomocnił się
    również w roku 2024 i w tymże samym roku mieszkanie Wnioskodawca wydał generując
    zerowy przychód z jego sprzedaży.
    Ad. 2
    Tak, Wnioskodawca uważa, że może uwzględnić koszty sądowe, wynikające z ww. wyroku,
    gdyż są to koszty związane z obrotem jego nieruchomościami. W ten sposób, że przy
    ustaleniu dochodu do opodatkowania ze sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca może
    uwzględnić koszty sądowe również dotyczące jego nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że w roku podatkowym 2024 sprzedał Pan mieszkanie przed
    upływem 5-ciu lat od daty jego zakupu. Jednocześnie na skutek prawomocnego wyroku
    sądu utracił Pan inne mieszkanie na ul. A, które zakupił Pan w roku 2016. Wyrok, w którym
    sąd orzekł, iż nie jest już Pan właścicielem mieszkania uprawomocnił się w roku 2024.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że w roku 2024 dokonał Pan tylko jednej
    sprzedaży mieszkania, która stanowi źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ była odpłatna oraz miała miejsce przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano jej nabycia.
    Natomiast utrata mieszkania przy ul. A nie stanowi dla Pana źródła przychodu.
    Zatem, utrata mieszkania na skutek prawomocnego orzeczenia sądu nie jest okolicznością
    wymienioną w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    która wypełniałaby znamiona odpłatnego zbycia nieruchomości. Tym samym ww. przepis
    nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do wydania nieruchomości
    w związku z wykonaniem orzeczenia sądu.

    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Natomiast w myśl art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub
      wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości
      lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii
      biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o
      33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi
      zbywający.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Jeżeli cena określona w umowie odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej
    nieruchomości lub praw tego samego rodzaju i gatunku organ podatkowy ma możliwość
    określenia zgodnie z art. 19 ust. 4 zdanie drugie ustawy przychodu ze zbycia
    nieruchomości lub prawa na podstawie wysokości wartości rynkowej przedmiotowej
    nieruchomości lub prawa.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie
    zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe
    rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, wydatki związane
    ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe

    związane z tą transakcją, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi
    wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te
    nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Do kosztów odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie może Pan zaliczyć kosztów sądowych dotyczących
    utraconego (innego) mieszkania, ponieważ wydatki te nie dotyczą sprzedanego przez
    Pana mieszkania, a tym samym nie mogą obniżyć przychodu ze sprzedaży tego
    mieszkania.
    Tak obliczony przychód można pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu w celu
    ustalenia dochodu, który jest podstawą opodatkowania.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie,
    czy nieodpłatnie.
    W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Wskazany art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ww. ustawy.
    Przywołany przepis jednoznacznie wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
    zbywanej nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub prawa majątkowego (udziału w
    prawie) powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość tej zbywanej
    nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub prawa (udziału w prawie). Przepis ten
    formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione.
    Katalog kosztów uzyskania przychodu zawarty w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym precyzyjnie więc wskazuje, jakie wydatki Pan – jako zbywający – może
    zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia mieszkania.
    Brak jest zatem podstaw prawnych, aby poniesione przez Pana koszty nabycia mieszkania
    przy ul. A oraz koszty sądowe dotyczące utraconego mieszkania zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży innego mieszkania i tym samym obniżyć kwotę
    przychodu ze sprzedaży tego mieszkania.
    Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód,
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia mieszkania, określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży), a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ nabycie tej nieruchomości nastąpiło odpłatnie. Tak obliczony dochód podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca daje możliwość rozliczenia przez
    podatnika łącznych przychodów jeżeli dotyczą one tego samego źródła, tj. odpłatnego
    zbycia nieruchomości.
    W takiej sytuacji należy zsumować przychody i koszty dotyczące sprzedaży nieruchomości
    w trakcie jednego roku podatkowego. Jeżeli łączne przychody przekraczają łączne koszty,
    obliczona nadwyżka jest dochodem podlegającym opodatkowaniu.
    Sytuacja ta dotyczy podatników, którzy w danym roku podatkowym dokonają odpłatnego
    zbycia więcej niż jednej nieruchomości.
    Jednakże – jak już wskazano – utrata mieszkania na skutek prawomocnego orzeczenia
    sądu nie jest odpłatnym zbyciem nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem łączne rozliczenie kosztów
    nabycia mieszkania przy ul. A i kosztów sądowych związanych z utraconym mieszkaniem
    razem z przychodem z odpłatnego zbycia innego mieszkania oraz kosztami związanymi z
    tym odpłatnym zbyciem – nie jest możliwe. Literalna interpretacja powołanych przepisów
    taką możliwość wyklucza.
    Podsumowując, w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie może Pan skompensować
    straty powstałej w związku z utratą mieszkania przy ul. A w B z dochodem uzyskanym ze
    sprzedaży innego mieszkania w roku 2024. Nie może Pan również uwzględnić kosztów
    sądowych wynikających z wyroku, przy ustaleniu dochodu ze sprzedaży mieszkania w
    2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.