Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.543.2024.3.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Dotyczy uznania za podatnika, rejestracji, opodatkowania transakcji, obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego lub do uzyskania zwrotu.
Słowa kluczowe: budowa-pozwolenie na budowę; faktura; małoletni; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; pełnomocnictwo; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; podatek-obniżenie podatku należnego o naliczony; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; podatnik; umowa-umowa przedwstępna; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie rejestracyjne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 33; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

Informacje ogólne o Zainteresowanych:
    (X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) (dalej jako: „Spółka” lub „Kupujący”) jest
    spółką z siedzibą na terytorium Polski oraz polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku
    dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągnięcia. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług (dalej jako: „VAT”) w Polsce.
    Obecnie Spółka rozważa nabycie od osób fizycznych nieruchomości zlokalizowanych w S.,
    m.in., od pana J. I. (dalej jako: „Sprzedający”). Sprzedający jest osobą małoletnią, która z
    uwagi na swój wiek nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, jak również
    nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce oraz nie prowadzi
    gospodarstwa rolnego. W imieniu Sprzedającego czynności prawne, w tym dotyczące
    zarządu majątkiem sprawują zgodnie z regulacjami kodeksu cywilnego oraz kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego przedstawiciele ustawowi – rodzice państwo W. i E. I. W
    związku z powyższym, opisywane w niniejszym wniosku działania/zaniechania
    Sprzedającego (w tym odnoszące się do zarządzania przez niego nieruchomością),
    oznaczać będą również odpowiednie działania/zaniechania jego rodziców podejmowane
    w jego imieniu i na jego rzecz.
    Historia nabycia terenu:
    W ramach umowy darowizny z dnia (...) (...) (...) r. Sprzedający nabył prawo własności do
    niezabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości (...) w gminie (...), powiecie (...),
    woj. (...), na którą składają się:
    - działki o numerach ewidencyjnych (A), (B), dla których Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział
        Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), o łącznej powierzchni
        (...) ha, oraz
    - działka o numerze ewidencyjnym (C), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział Ksiąg
        Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), o łącznej powierzchni (...) ha,
    - (dalej jako: „Nieruchomość”).
    Stan Nieruchomości w chwili nabycia i status Sprzedającego:
    W chwili nabycia Nieruchomości Sprzedający był osobą małoletnią, w której imieniu
    działali przedstawiciele ustawowi – rodzice. Sprzedający nabył Nieruchomość do majątku
    osobistego nie będąc związanym żadną umową majątkową.
    Sposób opodatkowania nabycia Nieruchomości:
    Nabycie Nieruchomości w (...) r. tytułem darowizny nie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, podatkiem od towarów i usług ani podatkiem
    od spadków i darowizn.
    Wykorzystywanie Nieruchomości:
    Nieruchomość stanowiła w chwili jej nabycia grunt rolny wykorzystywany rolniczo.
    Sprzedający po nabyciu Nieruchomości nie wykorzystywał Nieruchomości w żaden
    sposób, w szczególności Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani
    umowy o podobnym charakterze, jak również nie była wykorzystywana do działalności
    rolniczej.

    Przeznaczenie Nieruchomości:
    Nieruchomość położona jest na obszarze objętym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Gminy (...) nr (...) z dnia (...) (...)
    (...) roku, w którym przeznaczenie Nieruchomości jest określone jako: (i) „2.KD” - tereny
    dróg publicznych, (ii) „2.P/U” - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz
    zabudowy usługowej, oraz (iii) „1.U” - tereny zabudowy usługowej.
    Sprzedający nie podejmował żadnych czynności mających na celu wystąpienie o
    opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydania pozwolenia
    na budowę jakiegokolwiek obiektu budowlanego na terenie Nieruchomości, jak również
    decyzji o warunkach zabudowy dla terenu Nieruchomości.
    Sprzedający, poza opłatami administracyjnymi związanymi z podpisaniem Przedwstępnej
    Umowy Sprzedaży (o której mowa poniżej) nie ponosił ani nie zamierza ponosić żadnych
    innych nakładów związanych z przygotowaniem Nieruchomości do jej sprzedaży lub do
    oddania do używania w całości lub częściowo.
    Sprzedający nie próbował wcześniej zbyć Nieruchomości, w szczególności nie udzielał w
    tym celu żadnych pełnomocnictw, nie wystawiał na żadnych portalach internetowych
    ogłoszeń o sprzedaży Nieruchomości lub jej oddania do używania ani nie korzystał z usług
    pośredników lub innego rodzaju usługodawców w tym celu (np. agencji marketingowych),
    jak również nie uzyskiwał ani nie sporządzał samodzielnie wyceny Nieruchomości.
    Treść Przedwstępnej Warunkowej Umowy Sprzedaży:
    W roku (...) z rodzicami Sprzedającego skontaktował się potencjalny nabywca
    Nieruchomości tj. Spółka z propozycją zakupu Działki.
    W dniu (...) (...) (...) r. rodzice Sprzedającego zawarli ze Spółką w formie aktu notarialnego
    umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości (dalej jako: „Przedwstępna Umowa
    Sprzedaży”) działając w jego imieniu na podstawie zezwolenia udzielonego
    postanowieniem Sądu Rejonowego dla (...) w (...), (...) Wydziału Rodziny i Nieletnich, z dnia
    (...) (...) (...) r. sygn. (...) (...) (stanowiącym Załącznik nr 1 do Przedwstępnej Umowy
    Sprzedaży).
    Na mocy Przedwstępnej Umowy Sprzedaży, Sprzedający oświadczył, że z zastrzeżeniem
    ziszczenia się opisanych w umowie warunków zobowiązuje się zawrzeć umowę sprzedaży
    (dalej jako: „Umowa Przyrzeczona”), na podstawie której Sprzedający sprzeda Kupującemu
    prawo własności Nieruchomości w stanie wolnym od wszelkich praw, zakazów, obciążeń i
    roszczeń osób trzecich. Zawarcie Przyrzeczonej Umowy Warunkowej ma nastąpić po
    ziszczeniu się m.in. następujących warunków:
    1) wyniki analizy rynkowej, ekonomicznej i prawnej Nieruchomości będą satysfakcjonujące
      i nie wykażą ryzyk, mających wpływ na wartość Nieruchomości i możliwość
      zagospodarowania Nieruchomości na cele budowy centrum logistycznego wraz z
      towarzyszącą infrastrukturą (dalej jako: „Inwestycja”), a wyniki audytu środowiskowego
      Nieruchomości, który zostanie przeprowadzony przez Kupującego po zawarciu
      Przedwstępnej Umowy Sprzedaży nie wykażą zanieczyszczeń powietrza albo gleby
      albo wód przekraczających określone prawem normy;
    2) Kupujący przed zawarciem Umowy Przyrzeczonej uzyska pisemną interpretację
      przepisów prawa podatkowego wydaną przez właściwy organ podatkowy, w celu
      uzyskania stanowiska czy nabycie Nieruchomości powinno być opodatkowane
      podatkiem od towarów i usług czy podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz czy
      w przypadku opodatkowania nabycia Nieruchomości podatkiem od towarów i usług
      Kupujący jest uprawniony do uzyskania zwrotu tego podatku.
    Ponadto, zawarcie Umowy Przyrzeczonej ma nastąpić po spełnieniu się wszystkich
    zastrzeżonych w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży warunków, chyba że Kupujący zrzecze
    się spełnienia wszystkich lub niektórych z tych warunków.

    Na podstawie Przedwstępnej Umowy Sprzedaży obie strony podejmą wszelkie działania
    oraz będą współpracować w dobrej wierze w celu zrealizowania w pełni transakcji. Co
    więcej, zgodnie z tą umową strony zobowiązują się dołożyć należytej staranności i
    współpracować w celu spełnienia zastrzeżonych warunków oraz w zakresie
    umożliwiającym realizację Inwestycji przez Kupującego. Współpraca ta ma obejmować
    zapewnienie przez Sprzedającego, aby Kupujący (oraz jego doradcy) mieli w każdym
    czasie, po wcześniejszym zawiadomieniu Sprzedającego prawo wstępu na teren
    Nieruchomości w celu przeprowadzenia wszelkich badań i prób oraz wglądu w dokumenty
    związane z Nieruchomością, w celu weryfikacji wykonania obowiązków Sprzedającego
    oraz w innych celach związanych z Przedwstępną Umową Sprzedaży, w tym w celu
    dokonania badania prawnego, technicznego, geotechnicznego i audytu środowiskowego
    Nieruchomości a także w celu prezentacji Nieruchomości potencjalnym kontrahentom i
    wykonawcom Kupującego. Ponadto, Sprzedający zobowiązał się w tej umowie, iż
    niezwłocznie udostępni Kupującemu oraz doradcom Kupującego informacje oraz
    dokumenty zażądane na piśmie przez Kupującego, o ile znajdują się w posiadaniu
    Sprzedającego, niezbędne Kupującemu do przeprowadzenia badania prawnego,
    technicznego, geotechnicznego i audytu środowiskowego Nieruchomości oraz umożliwić
    doradcom Kupującego przeprowadzenie pomiarów, testów oraz wszelkich innych badań,
    w tym umożliwić pobieranie próbek i dokonywanie odwiertów.
    Dodatkowo, w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży ustalono, iż Sprzedający udziela
    Kupującemu do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej, nieodpłatnego uprawnienia do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, na potrzeby postępowań
    administracyjnych związanych z realizacją Inwestycji. Ponadto, ustalono, że Sprzedający
    udzieli Kupującemu pełnomocnictwa do wglądu w akta ksiąg wieczystych prowadzonych
    dla Nieruchomości, jak również pełnomocnictwa do prowadzenia czynności związanych z
    uzyskaniem decyzji administracyjnych dla Nieruchomości, w tym decyzji o
    środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji o pozwoleniu na budowę i innych.
    Sprzedający w dniu (...) (...) (...) r. udzielił przedstawicielom Kupującego dwóch
    pełnomocnictw tj.
    1. stanowiącego Załącznik nr 2 do Przedwstępnej Umowy Sprzedaży pełnomocnictwa do:
      a) przeglądania akt księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości (oraz ksiąg
        wieczystych, w których Nieruchomość lub jej części były uregulowane uprzednio),
        w tym złożonych wniosków o dokonanie wpisu w księdze wieczystej, a także do
        uzyskiwania odpisów kopii oraz wykonywania fotokopii dokumentów dołączonych
        do ww. księgi wieczystej oraz wniosków;
      b) uzyskiwania wypisów z rejestrów gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
        ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących
        Nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków;
      a) uzyskiwania wypisów z rejestru lub ewidencji zabytków, a także wszelkich informacji
        związanych z Nieruchomością od konserwatora zabytków właściwego ze względu
        na miejsce położenia Nieruchomości;
      b) reprezentowania przed organami administracji publicznej i samorządowej oraz
        sądami w celu uzyskiwania informacji o wszelkich postępowaniach sądowych lub
        administracyjnych, w szczególności dotyczących roszczeń reprywatyzacyjnych,
        decyzjach administracyjnych, postanowieniach i uzgodnieniach związanych z
        Nieruchomością;
      c) uzyskiwania informacji o Nieruchomości dostępnych w rejestrach publicznych;
      d) zapoznawania się z aktami postępowań, które dotyczą lub mogą dotyczyć
        Nieruchomości, a które związane są z roszczeniami byłych właścicieli
        Nieruchomości lub ich spadkobierców, a także do utrwalania treści takich akt w

        każdej dozwolonej prawem formie (w tym poprzez sporządzenie fotokopii) oraz do
        składnia wniosków o wydanie odpisów, wyciągów lub innych dokumentów z akt
        takich postępowań;
      e) uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i
        zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych
        oraz od innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji
        publicznej, w związku ze stanem prawnym, faktycznym, technicznym i
        środowiskowym Nieruchomości;
      f) dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub
        przydatne w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru
        dokumentów; oraz
    2. stanowiącego Załącznik nr 3 do Przedwstępnej Umowy Sprzedaży pełnomocnictwa do:
      a) przeprowadzenia wszelkich czynności prawnych i faktycznych w celu uzyskania i
        wydania (prawomocnych) decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o
        środowiskowych uwarunkowaniach i innych decyzji administracyjnych i pozwoleń
        dotyczących planowanej realizacji Inwestycji na Nieruchomości, w tym w
        szczególności do reprezentowania Sprzedającego przed wszelkimi urzędami
        administracji publicznej i samorządowej, a także przed sądami administracyjnymi i
        powszechnymi w celu uzyskania prawomocnych decyzji o pozwoleniu na budowę,
        decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, innych decyzji administracyjnych
        oraz pozwoleń i zgłoszeń dotyczących planowanej realizacji Inwestycji na
        Nieruchomości, w tym do składania w imieniu Kupującego wszelkich wniosków,
        oświadczeń i innych dokumentów, jak również do odbierania w imieniu
        Kupującego wszelkich dokumentów, pism i decyzji, jak również do przeglądania
        akt sprawy, uzyskiwania wszelkich informacji w sprawie, a także do uzyskiwania
        odpisów, kopii oraz fotokopii dokumentów w toku takich postępowań;
      b) przeprowadzenia wszelkich czynności związanych z badaniem technicznym
        Nieruchomości w celu oceny jej stanu technicznego, identyfikacji ewentualnych
        nieprawidłowości oraz sporządzenia raportu technicznego dotyczącego stanu
        Nieruchomości;
      c) wnioskowania do odpowiednich podmiotów, w tym organów administracji
        publicznej (państwowej i samorządowej), w szczególności w celu uzyskania
        informacji na temat możliwości zabudowy Nieruchomości;
      d) występowania do gestorów sieci o wydanie warunków technicznych przyłączenia
        Nieruchomości do sieci (poszczególnych mediów, m.in. wody, gazu, energii
        cieplnej, energii elektrycznej);
      e) uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
        ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących
        Nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków;
      f) uzyskiwania informacji o Nieruchomości dostępnych w rejestrach publicznych;
      g) uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i
        zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych
        oraz od innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji
        publicznej, w związku ze stanem prawnym, faktycznym, technicznym i
        środowiskowym Nieruchomości;
      h) dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub
        przydatne w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru
        dokumentów.

    Dodatkowo, zgodnie z Przedwstępną Umową Sprzedaży został wyznaczony okres
    przejściowy, trwający od podpisania Przedwstępnej Umowy Sprzedaży aż do zawarcia
    Umowy Przyrzeczonej (dalej jako: „Okres Przejściowy”). W Okresie Przejściowym, zgodnie z
    Przedwstępną Umową Sprzedaży Sprzedający będzie prowadzić swoją dotychczasową
    zwykłą działalność dotyczącą Nieruchomości i będzie podejmować wszelkie kroki, jakie
    będą w danych okolicznościach niezbędne w celu ochrony Nieruchomości, zgodnie z
    utrwalonymi w przeszłości zwyczajami i praktykami. W świetle Przedwstępnej Umowy
    Sprzedaży, w Okresie Przejściowym Sprzedający:
    1) zachowa aktualny stan Nieruchomości;
    2) nie będzie dokonywać zbycia Nieruchomości lub jakiejkolwiek jej części ani nie będzie
      składać ofert, ani zawierać jakiejkolwiek umowy przedwstępnej lub umowy
      warunkowej, lub umowy mającej podobny skutek, przewidującej zobowiązanie
      Sprzedającego do dokonania sprzedaży Nieruchomości lub jej części lub udziału w
      Nieruchomości;
    3) nie ustanowi, nie zobowiąże się do ani nie zezwoli na obciążenie Nieruchomości;
    4) nie będzie zawierać żadnych umów w przedmiocie m.in. sprzedaży, dzierżawy ani
      najmu Nieruchomości ani żadnej jej części bez uprzedniej pisemnej zgody Kupującego;
    5) poinformuje Kupującego niezwłocznie po otrzymaniu informacji o jakimkolwiek fakcie,
      na skutek którego oświadczenia i zapewnienia Sprzedającego złożone w
      Przedwstępnej Umowie Sprzedaży staną się lub będą mogły stać się niezgodne z
      prawdą lub nierzetelne;
    6) będzie dysponować Nieruchomością w sposób, który nie wpłynie negatywnie na
      wykonywanie przez niego obowiązków wynikających z Przedwstępnej Umowy
      Sprzedaży;
    7) w zakresie, w jakim może to mieć niekorzystny wpływ na prawa Kupującego jako
      nowego właściciela Nieruchomości – będzie niezwłocznie przesyłać Kupującemu kopie
      wszelkiej korespondencji, zawiadomień, wniosków oraz komunikacji na piśmie w innej
      formie, dotyczącej Nieruchomości, jaką Sprzedający otrzyma od osób trzecich (w tym
      od jakichkolwiek podmiotów państwowych) (dalej jako: „Zobowiązania Sprzedającego
      w Okresie Przejściowym”).
    W związku z tym i w celu zadośćuczynienia jednemu z ww. warunków zastrzeżonych w
    Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, Spółka wraz ze Sprzedającym (dalej jako: „Strony” lub
    „Zainteresowani”) występują z niniejszym wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie określonym poniżej.
    Obecny stan Nieruchomości i przyszłe wykorzystanie:
    W chwili składania niniejszego wniosku o interpretację, Nieruchomość pozostaje objęta
    księgą wieczystą o numerze (...) (dla działek nr (A) i (B)) oraz księgą wieczystą o numerze
    (...) (dla działki nr (C)). Nieruchomość jest niezabudowana i będzie niezabudowana na
    dzień Transakcji. Według wiedzy Sprzedającego, przez Nieruchomość nie przebiega żadna
    napowietrzna lub podziemna linia energetyczna, ani nie przebiegają żadne inne media
    zasilające inne nieruchomości za wyjątkiem linii napowietrznej 15kV nie należącej do
    Sprzedającego.
    Po nabyciu Nieruchomości, Spółka zamierza wykorzystywać ją wyłącznie do działalności
    opodatkowanej VAT (w tym, do realizacji Inwestycji).
    Sposób zapłaty Ceny i przyszłe wykorzystanie środków z transakcji:
    Zgodnie z Przedwstępną Umową Sprzedaży, cena za Nieruchomość (dalej jako: „Cena”)
    zostanie zapłacona przez Spółkę najpóźniej w dniu zawarcia Umowy Przyrzeczonej.

    Zamiarem Stron jest dokonanie zapłaty Ceny za pośrednictwem rachunku depozytowego
    notariusza sporządzającego Przedwstępną Umowę Sprzedaży. Spółka będzie zobowiązana
    do zdeponowania Ceny – najpóźniej w przeddzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej – na
    rachunku notariusza sporządzającego Przedwstępną Umowę Sprzedaży, przed którym ma
    nastąpić również zawarcie Umowy Przyrzeczonej. W świetle Przedwstępnej Umowy
    Sprzedaży, Cena oraz podatek VAT (jeżeli dotyczy) zostanie zwolniona z rachunku
    depozytowego przez notariusza sporządzającego Przedwstępną Umowę Sprzedaży na
    rachunek bankowy Sprzedającego w dniu podpisania Umowy Przyrzeczonej. W dniu
    zawarcia Umowy Przyrzeczonej nastąpi przeniesienie korzyści i ciężarów związanych z
    Nieruchomością na Spółkę. W tym samym dniu, Sprzedający wyda w posiadanie Spółki, na
    podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego podpisanego przez Strony, Nieruchomość.
    Opisana powyżej sprzedaż Nieruchomości będzie w dalszej części wniosku określana
    także jako „Transakcja”.
    Niniejszym wnioskiem Zainteresowani chcą uzyskać potwierdzenie zasad opodatkowania
    Transakcji na gruncie VAT oraz PCC, prawa Spółki do odliczenia VAT naliczonego, a także
    zasad rejestracji Sprzedającego jako podatnika VAT i wystawienia przez niego faktury na
    rzecz Kupującego.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy Sprzedający będzie działać w charakterze podatnika VAT w ramach Transakcji i w
      konsekwencji, czy sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Spółki będzie
      transakcją opodatkowaną VAT?
    2. W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
      nieprawidłowe i uznaniu, że Sprzedający działa w charakterze podatnika VAT zaś
      Transakcja podlega opodatkowaniu VAT oraz nie podlega zwolnieniu z VAT, czy
      Sprzedający ma obowiązek rejestracji zgodnie z art. 96 ustawy o VAT, a jego rejestracji
      oraz wystawienia w jego imieniu faktury powinni dokonać opiekunowie ustawowi
      (rodzice) Sprzedającego?
    3. W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
      nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja podlega opodatkowaniu VAT oraz nie podlega
      zwolnieniu z VAT, czy po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT
      potwierdzającej dokonanie dostawy Nieruchomości, w związku z Transakcją Spółka
      będzie uprawniona do:
      a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
        nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o
        VAT), oraz
      b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87
        Ustawy o VAT)?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko Zainteresowanych:
    Ad 1.
    Sprzedający nie będzie działać w charakterze podatnika VAT w ramach Transakcji i w
    konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Spółki nie będzie
    transakcją opodatkowaną VAT.
    Ad 2.
    W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Sprzedający działa w charakterze podatnika VAT zaś
    Transakcja podlega opodatkowaniu VAT oraz nie podlega zwolnieniu z VAT, Sprzedający

    będzie miał obowiązek rejestracji zgodnie z art. 96 ustawy o VAT i wystawienia
    Kupującemu faktury, a jego rejestracji oraz wystawienia w jego imieniu faktury powinni
    dokonać jego opiekunowie ustawowi (rodzice). W praktyce oznaczać to będzie, że na
    formularzu rejestracyjnym VAT-R jako podmiot podlegający rejestracji wskazany zostanie
    Sprzedający (a nie jego rodzice). Samo zgłoszenie rejestracyjne zostanie natomiast
    podpisane przez rodziców (jedno lub oboje) Sprzedającego. Analogicznie na fakturze jako
    podatnik dokonujący dostawy Nieruchomości) zostanie wskazany Sprzedający (a nie jego
    rodzice).
    Ad 3.
    W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja powinna zostać opodatkowana VAT (nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT), po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT
    potwierdzającej dokonanie dostawy Nieruchomości, w związku z Transakcją Spółka będzie
    uprawniona do:
    a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
      Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz
    b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87
      Ustawy o VAT).
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych:
    Ad. 1.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6) Ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1), rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt
    spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6) Ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest
    traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT - przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 Ustawy o
    VAT lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 Ustawy o VAT, podlega
    opodatkowaniu VAT, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    VAT.
    Na mocy art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Określony w Ustawie o VAT zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne
    jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w
    Ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będzie opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie
    przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
    dostawy/konkretnego świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    Ustawy o VAT.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, Sprzedający nabył Nieruchomość w drodze umowy
    darowizny w (...) r. i nie wykorzystywał jej od momentu nabycia do żadnej działalności.
    Teren Nieruchomości stanowił w chwili jej nabycia i nadal stanowi niezabudowane grunty
    orne.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy zatem zauważyć, że status podatnika
    podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży
    nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT.
    Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Mając powyższe okoliczności na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot
    w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K.
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy a czynnościami

    stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na Nieruchomości w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający z uwagi na swój wiek, nie prowadzi ani nie
    prowadził żadnej działalności gospodarczej, ani nie prowadził gospodarstwa rolnego.
    Nieruchomość od momentu jej nabycia przez Sprzedającego nie była wykorzystywana do
    żądnej działalności, jak również nie była wynajmowana, dzierżawiona ani udostępniania
    na podstawie innej umowy o podobnym charakterze. Nieruchomość położona jest na
    obszarze, który jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    przyjętego uchwałą Rady Gminy (...) nr (...) z dnia (...) (...) (...) roku, w którym przeznaczenie
    Nieruchomości jest określone jako: (i) „2.KD” - tereny dróg publicznych, (ii) „2.P/U” - tereny
    obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej, oraz (iii) „1.U” -
    tereny zabudowy usługowej.
    Jak wynika z dokonanej analizy przepisów, aby dana czynność została opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług musi być ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu oraz zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    jest podatnikiem podatku VAT.
    Dostawa towarów – w przedmiotowym wniosku niezabudowanej Nieruchomości –
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, spełnia bowiem definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT.
    W świetle powyższego, należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Sprzedający
    będzie działał w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Bowiem, co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują transakcji
    w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie są podatnikami podatku VAT.
    Sprzedający nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami.

    W świetle zaprezentowanych przepisów prawa podatkowego, sprzedaż Nieruchomości
    należy zakwalifikować jako dostawę towaru. Jednakże, w przedmiotowej sprawie,
    Sprzedający nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy. Sprzedaż niezabudowanej Nieruchomości, w analizowanej sprawie, można uznać
    za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec
    powyższego, sprzedaż ww. Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Zainteresowani pragną wskazać, że w ich ocenie udzielenie w Przedwstępnej Umowie
    Sprzedaży pełnomocnictw na rzecz Kupującego o zakresie opisanym w stanie faktycznym,
    nie oznacza, iż Sprzedający działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15
    ustawy o VAT. Udzielenie pełnomocnictw stanowiło działanie w ramach normalnego
    wykonywania prawa własności przez Sprzedającego i miało na celu umożliwienie
    Kupującemu rozpoczęcie Inwestycji. Udzielenie pełnomocnictw było zatem istotne z
    perspektywy Kupującego i wynikało z jego inicjatywy. Nie sposób tym samym uznać, że
    udzielenie pełnomocnictw stanowiło działanie Sprzedającego podobne do działania
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami i że świadczy to o
    działaniu Sprzedającego w charakterze podatnika VAT. Takie stanowisko potwierdza
    orzecznictwo sądów administracyjnych, por. np. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie z 19 stycznia 2021 r. sygn. I SA/Rz 852/20, wyrok
    WSA w Bydgoszczy z 19 stycznia 2021 r. sygn. I SA/Bd 761/20, czy WSA w Gorzowie
    Wielkopolskim z 15 października 2020 r. sygn. I SA/Go 275/20.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż Sprzedający nie będzie działać w charakterze
    podatnika VAT w ramach Transakcji i w konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez
    Sprzedającego na rzecz Spółki nie będzie transakcją opodatkowaną VAT.
    Na marginesie powyższego, Zainteresowani wskazują, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9)
    Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż
    tereny budowlane.
    Przez tereny budowlane - stosownie do treści art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT - rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1130), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez
    jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
    określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone
    cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy - przyjmując ład przestrzenny
    i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
    ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl
    zapisów ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
    1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;

    2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Ponadto, stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia
    28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza
    każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do Ustawy o VAT artykuł 2 pkt 33), odpowiada więc także treści ww.
    orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w Ustawie o VAT dokumentów prawa miejscowego.
    Z powyższego wynika, że Ustawa o VAT nakazuje oceniać przeznaczenie określonego
    gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o VAT, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane.
    Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami
    budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.
    Zauważyć należy, że analiza Ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od
    podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w
    sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest
    przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    W konsekwencji, gdyby przyjąć, iż Sprzedający działa w ramach Transakcji w charakterze
    podatnika VAT, to w takiej sytuacji planowane zbycie Nieruchomości, podlegałoby
    opodatkowaniu VAT oraz nie podlegałoby zwolnieniu z VAT, gdyż stanowiłoby dostawę
    terenów niezabudowanych będących terenami budowlanymi, z uwagi na przeznaczenie
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Ad. 2.
    Zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów

    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ponadto, art. 7 § 1 Ordynacji Podatkowej stanowi, iż podatnikiem jest osoba fizyczna,
    osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca
    na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.
    Mając więc na uwadze powyższe, należy zauważyć, iż osoba nieposiadająca zdolności do
    czynności prawnych lub dysponująca ograniczoną zdolnością np. małoletni lub
    ubezwłasnowolnieni częściowo, nie jest automatycznie wykluczona z grona potencjalnych
    podatników VAT czy podatników w ogóle.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane
    przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi
    urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Przepisy ustawy o VAT nie określają jednak, kto powinien dokonać rejestracji VAT w
    przypadku uznania, że podatnikiem jest osoba niepełnoletnia. Niemniej, art. 135 Ordynacji
    Podatkowej przewiduje, iż zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach
    podatkowych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa
    podatkowego nie stanowią inaczej.
    Zgodnie zatem z art. 11 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 z późn.zm. dalej: „KC”) pełną zdolność do czynności prawnych nabywa
    się z chwilą uzyskania pełnoletności.
    Natomiast w myśl art. 12 KC, nie mają zdolności do czynności prawnych osoby, które nie
    ukończyły lat trzynastu, oraz osoby ubezwłasnowolnione całkowicie, a zgodnie z art. 15
    KC. ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają małoletni, którzy ukończyli lat
    trzynaście, oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo.
    Interesy majątkowe małoletnich dzieci wymagają ochrony, do której powołane są osoby
    sprawujące władzę rodzicielską.
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 z późn. zm. dalej: „k.r.o.”), rodzice są przedstawicielami ustawowymi
    dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą
    rodzicielską obojga rodziców, każde z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel
    ustawowy dziecka.
    Podstawową formą ochrony interesów majątkowych dziecka jest zarząd jego majątkiem, o
    którym mowa w art. 101 k.r.o. Zgodnie z tym przepisem rodzice są obowiązani sprawować
    z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską.
    Zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani przedmiotów
    oddanych mu do swobodnego użytku. Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu
    opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani
    wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko.
    Zarząd majątkiem małoletniego dziecka może polegać m.in. na podejmowaniu czynności
    faktycznych, prawnych lub reprezentowaniu dziecka w postępowaniach sądowych i przed
    organami.
    Mając na uwadze powyższe, Sprzedający jako osoba małoletnia, nie posiada jeszcze pełnej
    zdolności do czynności prawnych, co powoduje, że wszelkich czynności związanych z
    prawidłowym rozliczeniem podatkowym Transakcji, jak rejestracja na potrzeby VAT
    zgodnie z art. 96 ustawy o VAT, a także wystawienie faktury zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT powinni w jego imieniu i na jego rachunek dokonać rodzice (będący
    przedstawicielem ustawowymi).

    W praktyce oznaczać to będzie, że na formularzu rejestracyjnym VAT-R jako podmiot
    podlegający rejestracji wskazany zostanie Sprzedający (a nie jego rodzice). Samo
    zgłoszenie rejestracyjne zostanie natomiast podpisane przez rodziców (jedno lub oboje)
    Sprzedającego i złożone przez nich we właściwym urzędzie skarbowym. Analogicznie na
    fakturze jako podatnik dokonujący dostawy Nieruchomości) zostanie wskazany
    Sprzedający (a nie jego rodzice). Należy wskazać, że podatnikiem VAT jest Sprzedający –
    jako prawny właściciel Nieruchomości przenoszący prawo do rozporządzania nią jak
    właściciel. Nie ma przy tym znaczenia, że Sprzedający nie ma pełnej zdolności do
    czynności prawnych, zaś czynności prawnych dokonują w jego imieniu jego rodzice.
    Dodatkowo, Zainteresowani pragną wskazać, że zgłoszenie rejestracyjne będą mogli
    podpisać i złożyć oboje rodzice Sprzedającego zarówno osobno jak łącznie, z uwagi na
    treść art. 98 § 1 k.r.o., zgodnie z którym każdy z rodziców może samodzielnie działać jako
    przedstawiciel ustawowy dziecka.
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w rozstrzygnięciach organów
    podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2015 r., sygn. ITPP1/4512-(A)/15/KM czy interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 maja 2021 r., sygn. 0114-
    KDIP4-2.4012.134.2021.4.WH, i z 1 czerwca 2022 r. sygn. 0111-KDIB3-3.4012.45.2022.3.MS.
    Podsumowując, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania
    pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznania, że Sprzedający powinien zostać uznany za
    występujących w Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna
    podlegać opodatkowaniu VAT), w zakresie w jakim Transakcja będzie opodatkowana VAT
    oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, Sprzedający ma obowiązek rejestracji zgodnie
    z art. 96 ustawy o VAT, a rejestracji tej oraz wystawienia Kupującemu faktury powinni
    dokonać opiekunowie ustawowi (rodzice) Sprzedającego działając w jego imieniu i na jego
    rzecz. W praktyce oznaczać to będzie, że na formularzu rejestracyjnym VAT-R jako
    podmiot podlegający rejestracji wskazany zostanie Sprzedający (a nie jego rodzice). Samo
    zgłoszenie rejestracyjne zostanie natomiast podpisane przez rodziców (jedno lub oboje)
    Sprzedającego. Analogicznie na fakturze jako podatnik dokonujący dostawy
    Nieruchomości) zostanie wskazany Sprzedający (a nie jego rodzice).
    Ad 3.
    W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja będzie opodatkowana VAT (nie będzie podlegać
    zwolnieniu z VAT), po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej
    dokonanie dostawy Nieruchomości, w związku z Transakcją
    Spółka będzie uprawniona do:
    a) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
      Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz
    b) do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87
      Ustawy o VAT).
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeżeli zatem dane towary lub usługi są
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia całości VAT naliczonego przy ich nabyciu, przy założeniu,
    że pozostałe ograniczenia nie mają zastosowania (w szczególności ograniczenia
    wynikające z art. 88 Ustawy o VAT, dotyczące m.in. braku prawa odliczenia w sytuacji, gdy
    transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT bądź podlega zwolnieniu z VAT).

    Zatem, aby rozstrzygnąć o uprawnieniu Spółki do obniżenia kwoty podatku VAT należnego
    o podatek VAT naliczony na nabyciu Nieruchomości, w myśl art. 86 ust. 10 oraz 10b pkt 1)
    Ustawy o VAT, niezbędne jest ustalenie, czy (i) Nieruchomość, będąca przedmiotem
    planowanej Transakcji będzie wykorzystywana przez Spółkę do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT oraz czy (ii) ich nabycie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Po Transakcji Spółka
    zamierza wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie w związku z działalnością
    opodatkowaną VAT. Jak wykazano powyżej, przedmiotowa Transakcja, co do zasady,
    będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1)
    Ustawy o VAT. Dodatkowo, jeżeli nie zostanie potwierdzona prawidłowość stanowiska
    Zainteresowanych do pytania nr 1, Transakcja powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako dostawa terenów niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. A zatem, okoliczności
    wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2) Ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest
    uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w
    sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest
    zwolniona z VAT, nie będą miały miejsca.
    W świetle powyższego, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do
    pytania nr 1 za nieprawidłowe, po nabyciu Nieruchomości i otrzymaniu prawidłowo
    wystawionej faktury VAT potwierdzającej dostawę, Spółce będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w związku z Transakcją,
    gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w
    art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT. W myśl art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1) oraz ust. 11 Ustawy o
    VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego powstanie w rozliczeniu za okres,
    w którym powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług
    lub w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych;
    jednak nie wcześniej niż w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka otrzyma od
    Sprzedającego fakturę VAT dokumentującą dokonanie przedmiotowej Transakcji.
    Nadwyżka podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym podlegać będzie
    zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 Ustawy o VAT.
    Podsumowując, zgodnie ze stanowiskiem Zainteresowanych wyrażonym w odniesieniu do
    pytania nr 1, Sprzedający nie będzie działać w charakterze podatnika VAT w ramach
    Transakcji i w konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Spółki
    nie będzie opodatkowana VAT. Niemniej, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w
    odniesieniu do pytania nr 1 za nieprawidłowe i uznania, że Transakcja podlega
    opodatkowaniu VAT (nie podlega zwolnieniu z VAT) – z uwagi na fakt, że Nieruchomość
    będąca przedmiotem Transakcji, będzie po Transakcji wykorzystywana przez Spółkę w
    związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT – Spółka będzie uprawniona do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony przy nabyciu
    Nieruchomości oraz do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad
    podatkiem VAT należnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest
    - nieprawidłowe w kwestii uznania, że Sprzedający nie będzie podatnikiem podatku VAT
      z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji i w konsekwencji sprzedaż
      Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT;
    - prawidłowe w kwestii uznania, że Sprzedający działa w charakterze podatnika VAT zaś
      Transakcja podlega opodatkowaniu VAT oraz nie podlega zwolnieniu z VAT a
      Sprzedający ma obowiązek rejestracji zgodnie z art. 96 ustawy o VAT, a jego

      rejestracji oraz wystawienia w jego imieniu faktury powinni dokonać opiekunowie
      ustawowi (rodzice) Sprzedającego;
    - prawidłowe w kwestii uznania, że Spółka w związku z transakcją będzie uprawniona do
      prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego
      lub do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust.1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Tym samym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży prawa własności Nieruchomości
    Sprzedawca będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co będzie skutkowało koniecznością
    uznania Sprzedawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz E.K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę
    gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości
    dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić

    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a niestwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei zgodnie z art. 389 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Stosownie do art. 389 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez

      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Zgodnie z powołanymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Kwestia udzielania pełnomocnictw została uregulowana w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 95 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Art. 98 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Stosownie do art. 99 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na mocy art. 108 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywał w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak wynika z ww. przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez
    pełnomocnika w imieniu mocodawcy iw zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła
    skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Sprzedający w dniu (...) (...) (...) r. udzielił
    przedstawicielom Kupującego dwóch pełnomocnictw. Pierwsze pełnomocnictwo
    upoważnia do: przeglądania akt księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości (oraz
    ksiąg wieczystych, w których Nieruchomość lub jej części były uregulowane uprzednio), w
    tym złożonych wniosków o dokonanie wpisu w księdze wieczystej, a także do uzyskiwania
    odpisów kopii oraz wykonywania fotokopii dokumentów dołączonych do ww. księgi
    wieczystej oraz wniosków, uzyskiwania wypisów z rejestrów gruntów i kartotek budynków
    oraz wyrysów z map ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów
    dotyczących Nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków, uzyskiwania
    wypisów z rejestru lub ewidencji zabytków, a także wszelkich informacji związanych z
    Nieruchomością od konserwatora zabytków właściwego ze względu na miejsce położenia
    Nieruchomości, reprezentowania przed organami administracji publicznej i samorządowej
    oraz sądami w celu uzyskiwania informacji o wszelkich postępowaniach sądowych lub
    administracyjnych, w szczególności dotyczących roszczeń reprywatyzacyjnych, decyzjach
    administracyjnych, postanowieniach i uzgodnieniach związanych z Nieruchomością,
    uzyskiwania informacji o Nieruchomości dostępnych w rejestrach publicznych,
    zapoznawania się z aktami postępowań, które dotyczą lub mogą dotyczyć Nieruchomości,
    a które związane są z roszczeniami byłych właścicieli Nieruchomości lub ich
    spadkobierców, a także do utrwalania treści takich akt w każdej dozwolonej prawem
    formie (w tym poprzez sporządzenie fotokopii) oraz do składnia wniosków o wydanie
    odpisów, wyciągów lub innych dokumentów z akt takich postępowań, uzyskiwania
    wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i zaświadczeń, oraz
    zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych oraz od innych osób
    /jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji publicznej, w związku ze
    stanem prawnym, faktycznym, technicznym i środowiskowym Nieruchomości,
    dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub przydatne w
    celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru dokumentów
    Jednocześnie Sprzedający udzielił drugiego pełnomocnictwa do przeprowadzenia
    wszelkich czynności prawnych i faktycznych w celu uzyskania i wydania (prawomocnych)
    decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i innych
    decyzji administracyjnych i pozwoleń dotyczących planowanej realizacji Inwestycji na
    Nieruchomości, w tym w szczególności do reprezentowania Sprzedającego przed
    wszelkimi urzędami administracji publicznej i samorządowej, a także przed sądami
    administracyjnymi i powszechnymi w celu uzyskania prawomocnych decyzji o pozwoleniu
    na budowę, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, innych decyzji
    administracyjnych oraz pozwoleń i zgłoszeń dotyczących planowanej realizacji Inwestycji
    na Nieruchomości, w tym do składania w imieniu Kupującego wszelkich wniosków,
    oświadczeń i innych dokumentów, jak również do odbierania w imieniu Kupującego
    wszelkich dokumentów, pism i decyzji, jak również do przeglądania akt sprawy,
    uzyskiwania wszelkich informacji w sprawie, a także do uzyskiwania odpisów, kopii oraz
    fotokopii dokumentów w toku takich postępowań, przeprowadzenia wszelkich czynności
    związanych z badaniem technicznym Nieruchomości w celu oceny jej stanu technicznego,
    identyfikacji ewentualnych nieprawidłowości oraz sporządzenia raportu technicznego
    dotyczącego stanu Nieruchomości, wnioskowania do odpowiednich podmiotów, w tym
    organów administracji publicznej (państwowej i samorządowej), w szczególności w celu
    uzyskania informacji na temat możliwości zabudowy Nieruchomości, występowania do
    gestorów sieci o wydanie warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do sieci
    (poszczególnych mediów, m.in. wody, gazu, energii cieplnej, energii elektrycznej),
    uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
    ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących Nieruchomości
    objętych ewidencją gruntów i budynków, uzyskiwania informacji o Nieruchomości
    dostępnych w rejestrach publicznych, uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in.
    odpisów, wypisów, wyrysów i zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od
    wszelkich władz publicznych oraz od innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i
    organów administracji publicznej, w związku ze stanem prawnym, faktycznym,

    technicznym i środowiskowym Nieruchomości, dokonywania wszelkich czynności
    faktycznych, jakie okażą się konieczne lub przydatne w celu realizacji niniejszego
    pełnomocnictwa, w tym odbioru dokumentów.
    Zatem Kupujący będzie dokonywał określonych czynności w związku ze sprzedażą przez
    Sprzedającego Nieruchomości. Pomimo że ww. czynności dokonywane będą przez
    przyszłego właściciela, to aby takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny
    właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych
    pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego
    imieniu. Jak wskazano wyżej, Sprzedający udzielił Kupującej stosownych zgód i umocowań.
    Okoliczność, że działania te nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedającego,
    ale przez Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną
    Sprzedającego. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego
    wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedającego. Z kolei Kupujący
    dokonując ww. działań, uatrakcyjni przedmiotową Nieruchomość stanowiącą nadal
    własność Sprzedającego. Działania te, dokonywane za pełną zgodą Sprzedającego, wpłyną
    generalnie na podniesienie atrakcyjności Nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.
    W związku z tym, w taki sposób Sprzedający zorganizował sprzedaż Nieruchomości, że
    niejako działania Sprzedającego łącznie z działaniami przyszłego nabywcy stanowią
    pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Sprzedający jest właścicielem Nieruchomości,
    która podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT
    zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Sprzedającego. W tym kontekście bez
    znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego
    nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będzie podlegać nieruchomość o
    zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Działania wykonywane przez Sprzedającego za pośrednictwem Kupującego na podstawie
    udzielonych zgód i pełnomocnictwa znacznie wykraczają poza zakres rozporządzenia
    majątkiem osobistym. Taka forma przemawia za uznaniem Sprzedającego za podmiot
    profesjonalnie zajmujący się obrotem nieruchomościami, co w konsekwencji prowadzi do
    uznania Sprzedawcy za podatnika w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zatem w przedmiotowej sprawie, do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Sprzedający
    jest właścicielem Nieruchomości, która podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności
    z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej
    Sprzedającego. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww.
    czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie
    będzie podlegała nieruchomość o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia
    umowy przedwstępnej.
    Działania wykonywane przez Sprzedającego za pośrednictwem Kupującego na podstawie
    udzielonych zgód i pełnomocnictw znacznie wykraczają poza zakres rozporządzenia
    majątkiem osobistym. Taka forma przemawia za uznaniem Sprzedającego za podmiot
    profesjonalnie zajmujący się obrotem nieruchomościami, co w konsekwencji prowadzi do
    uznania Sprzedającego za podatnika w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zatem w przedmiotowej sprawie, z uwagi na podjęcie opisanych we wniosku czynności,
    stwierdzić należy, że Sprzedający w imieniu którego działają rodzice jako przedstawiciele
    ustawowi, zaangażował środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące
    się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych
    orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem.

    Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy
    będą składniki majątku osobistego Sprzedającego, a sprzedaż przedmiotowej
    Nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym.
    Mając powyższe na uwadze, w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę do uznania Sprzedającego (w imieniu którego działają rodzice jako
    przedstawiciele ustawowi) za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży
    Nieruchomości (działki nr (A), (B), (C)) będącej własnością Sprzedającego będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wskazać w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie ustalenia wymaga również,
    czy za podatnika podatku od towarów i usług może zostać uznana osoba małoletnia
    posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych czy też dla uznania osoby
    fizycznej za podatnika konieczne jest posiadanie przez tę osobę pełnej zdolności do
    czynności prawnych nabywanej m.in. w związku z osiągnięciem pełnoletności.
    W tym miejscu należy wskazać, że brak pełnoletności nie skutkuje automatycznie
    wykluczeniem danej osoby fizycznej z grona podatników podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 135 Ordynacji podatkowej:
      Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach podatkowych
      ocenia się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa podatkowego
      nie stanowią inaczej.
    Zdolność prawna to zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków. Zdolność do
    czynności prawnych to zdolność do nabywania praw i obowiązków poprzez własne
    działania lub zaniechania (w drodze czynności prawnych).
    W myśl art. 8 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną.
    Na mocy art. 11 Kodeksu cywilnego:
      Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności.
    Na podstawie art. 10 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście.
    Stosownie do art. 10 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność. Nie traci jej w razie
      unieważnienia małżeństwa.
    W myśl art. 98 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą
      rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde
      z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka.
    Interesy majątkowe małoletnich dzieci wymagają ochrony, do której powołane są osoby
    sprawujące władzę rodzicielską. Podstawową formą ochrony tych interesów jest zarząd
    majątkiem dziecka, o którym mowa w art. 101 § 1-3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W myśl wskazanego przepisu:
      § 1. Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem
        dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.

      § 2. Zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani
        przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku.
      § 3. Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego albo, w przypadkach
        wskazanych w art. 6401 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks
        postępowania cywilnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 1550, 1429, 1606, 1615, 1667 i
        1860), sądu spadku dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego
        zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko.
    Zarząd majątkiem małoletniego dziecka może polegać m.in. na:
    - czynnościach faktycznych (np. remont majątku dziecka),
    - czynnościach prawnych (np. wynajem składników stanowiących majątek dziecka),
    - reprezentowaniu małoletniego w postępowaniu administracyjnym, sądowym.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że nie ma przeszkód aby uznać osobę
    małoletnią za podatnika w sytuacji, gdy przedstawiciel ustawowy podejmuje w jego
    imieniu działania mające charakter działalności gospodarczej.
    Tym samym w odniesieniu do transakcji sprzedaży działek nr (A), (B), (C), podatnikiem
    będzie Sprzedający, w imieniu i na rzecz którego działają rodzice jako przedstawiciele
    ustawowi.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca
    1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że działka nr (A), (B), (C) położona
    jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    przyjętym uchwałą Rady Gminy (...) w którym przeznaczenie Nieruchomości (tj. działek nr
    (A), (B), (C)) jest określone jako: (i) „2.KD” - tereny dróg publicznych, (ii)„2.P/U” - tereny
    obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej oraz (iii)„1.U” –
    tereny zabudowy usługowej.
    Zatem Nieruchomość (działki nr (A), (B), (C)) wypełnia definicję gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy.
    W konsekwencji w momencie dostawy ww. działki nr (A), (B), (C) stanowić będą teren
    budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie sprzedaż ta nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia

      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające zart.43
    ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali opisu sprawy nabycie Nieruchomości w (...) r. tytułem darowizny nie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, podatkiem od
    towarów i usług ani podatkiem od spadków i darowizn. Nieruchomość nie była
    przedmiotem najmu, dzierżawy ani umowy o podobnym charakterze, jak również nie była
    wykorzystywana do działalności rolniczej. Nieruchomość stanowiła w chwili jej nabycia
    grunt rolny wykorzystywany rolniczo. Sprzedający po nabyciu Nieruchomości nie
    wykorzystywał Nieruchomości w żaden sposób.
    Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie zostały spełnione warunki do
    zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy działek nr
    (A), (B), (C).
    Podsumowując w ramach przedmiotowej Transakcji wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę do uznania Sprzedającego za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,

    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność
    sprzedaży Nieruchomości będącej własnością Sprzedającego będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki. Jednocześnie sprzedaż działek nr
    (A), (B), (C) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ww. ustawy. W analizowanej sprawie, sprzedaż działek nr (A), (B), (C) nie korzysta również
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym Sprzedający nie będzie działać w charakterze
    podatnika VAT w ramach Transakcji i w konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez
    Sprzedającego na rzecz Spółki nie będzie transakcją opodatkowaną VAT jest
    nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wątpliwości czy Sprzedający ma obowiązek rejestracji zgodnie
    z art. 96 ustawy o VAT, a jego rejestracji oraz wystawienia w jego imieniu faktury powinni
    dokonać opiekunowie ustawowi (rodzice) Sprzedającego wskazać należy, że w myśl art. 96
    ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem
    wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
    zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Wzór dokumentu VAT-R zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług
    określony został rozporządzeniem Ministra Finansów z 9 marca 2020 r. w sprawie wzorów
    dokumentów związanych z rejestracją w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2020 r. poz. 430 ze zm.). Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj.
    złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R.
    Jak wskazano powyżej, w odniesieniu do transakcji sprzedaży działek nr (A), (B), (C),
    podatnikiem – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy – będzie Sprzedający, w imieniu i na rzecz
    którego działają rodzice jako przedstawiciele ustawowi.
    Zatem, na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy, to Sprzedający jako podatnik podatku od
    towarów i usług będzie zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego.
    Jednocześnie z uwagi na fakt, iż małoletni nie posiadają pełnej zdolności do czynności
    prawnych to w ich imieniu i na ich rachunek ewentualnej rejestracji jako podatników
    podatku od towarów i usług powinien dokonać rodzic jako ich przedstawiciel ustawowy.
    W odniesieniu natomiast do kwestii udokumentowania ww. sprzedaży należy zauważyć,
    że na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:

      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie
      art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że Kupującym przedmiotową
    Nieruchomość będzie Spółka zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, a transakcja
    sprzedaży – jak wyżej wskazano – będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i nie
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Podsumowując, z tytułu sprzedaży Nieruchomości Sprzedający będzie stroną dokonującą
    czynności opodatkowanej tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem Sprzedający będzie zobowiązany
    udokumentować obrót uzyskany z tytułu dostawy Nieruchomości i tym samym
    wystawiając we własnym imieniu fakturę na sprzedaż Nieruchomości będącej
    przedmiotem wniosku. Jednocześnie z uwagi na fakt, iż małoletni nie posiadają pełnej
    zdolności do czynności prawnych to w ich imieniu wystawienia faktury VAT powinien
    dokonać rodzic jako ich przedstawiciel ustawowy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie, że Sprzedający będzie miał obowiązek
    rejestracji zgodnie z art. 96 ustawy o VAT i wystawienia Kupującemu faktury, a jego
    rejestracji oraz wystawienia w jego imieniu faktury powinni dokonać jego opiekunowie
    ustawowi (rodzice) jest prawidłowe.
    W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą również uznania Spółka w związku
    z transakcją będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę
    podatku VAT naliczonego lub do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad
    podatkiem VAT należnym.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy,
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.

    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy,
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały wart. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że po nabyciu Nieruchomości (działek nr (A), (B), (C)),
    Spółka zamierza wykorzystywać ją wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT w tym,
    do realizacji Inwestycji. Co więcej, jak rozstrzygnięto wyżej dostawa ww. działek nr (A), (B),
    (C) będzie opodatkowana właściwą stawką podatku.
    Zatem, w związku z nabyciem Nieruchomości, Spółce będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od wydatków
    na nabycie Nieruchomości. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku spełnione
    zostaną wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy przesłanki warunkujące prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie
    rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, będą Państwo uprawnieni do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.

    Zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym Kupującemu przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego lub prawa do
    uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym tytułu nabycia
    działki jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Podkreślić ponadto należy, że ewentualna ocena zasadności zwrotu różnicy podatku VAT
    leży w kompetencji właściwego dla nabywcy organu podatkowego tj. Naczelnika Urzędu
    Skarbowego/Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, Organ pragnie
    zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjującym te sprawy wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych osadzonych w określonym stanie prawnym. Interpretacje indywidualne nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Ponadto powołane w stanowisku wyroki sądu nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
    Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do
    stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej
    sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania
    wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub
    bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30
    sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r.,

    poz. 2325 ze zm.). Zatem powołane wyroki nie posiadają waloru wykładni powszechnej, co
    w praktyce oznacza, że nie stanowią one podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia
    przez organy podatkowe.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
    funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (X. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art.14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę
    interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.