Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1167/13-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-06
Teza: Zwrot osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: dom; podatek-podatek od towarów i usług; sprzedaż; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2013 r. (data wpływu 10 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do uzyskania częściowego zwrotu poniesionych wydatków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do uzyskania częściowego zwrotu poniesionych wydatków.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem działki, na której buduje dwa budynki mieszkalne jednorodzinne, dwulokalowe w zabudowie bliźniaczej (4 lokale). Na pewno do jednego z lokali Zainteresowany przeprowadzi się z rodziną i zamelduje. Co do innych lokali plany nie są do końca sprecyzowane – możliwe, że zamieszkają tam teściowie Wnioskodawcy, prababcia, brat, jeden lokal może zostać dla syna jak osiągnie pełnoletność. Rodzinie na pewno Wnioskodawca nie będzie sprzedawał lokali. Lokali tych również Zainteresowany nie ma zamiaru sprzedawać lub wynajmować. Możliwe jednak, że za jakiś czas, np. 2, 3, 5 lat, Wnioskodawca będzie chciał sprzedać lub wynająć któryś z lokali. Na dzień dzisiejszy nie ma takiego zamiaru. Zainteresowany chce odliczyć podatek VAT od materiałów budowlanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może odliczyć różnicę podatku VAT od materiałów budowlanych do 33 tysięcy, jeżeli jest możliwość, że za 2, 3, 5 lat sprzeda któryś z lokali?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on odliczyć różnicę podatku VAT, czyli 16% od kwoty faktur VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.), na mocy art. 38 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz.U. z 2013 r. poz. 1304 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2014 r. utraciła moc.

Jednakże zgodnie z art. 32 ww. ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części tych wydatków na dotychczasowych zasadach.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie należy odwołać się do ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, która reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

W myśl art. 2 pkt 1 ww. ustawy, przez budynek mieszkalny rozumie się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nim urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Stosownie do przepisów art. 3 ust. 2 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (tj. stawką podstawową 22%, a od dnia 1 stycznia 2011 r. - 23%).

Z treści art. 3 ust. 4 ww. ustawy wynika, że dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej.

Z kolei, zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie:

1.  od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.;
2.  od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.;
3.  od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
4.  od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.;
5.  od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r.

Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. ustawy, prawo do zwrotu przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem działki, na której buduje dwa budynki mieszkalne jednorodzinne, dwulokalowe w zabudowie bliźniaczej (4 lokale). Na pewno do jednego z lokali Zainteresowany przeprowadzi się z rodziną i zamelduje. Co do innych lokali plany nie są do końca sprecyzowane. Lokali tych Zainteresowany nie ma zamiaru sprzedawać lub wynajmować. Możliwe jednak, że za jakiś czas, np. 2, 3, 5 lat, Wnioskodawca będzie chciał sprzedać lub wynająć któryś z lokali. Na dzień dzisiejszy nie ma takiego zamiaru.

Należy wskazać, że wśród licznych warunków (zasad) określających prawo do zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym ww. ustawa nie wymienia ograniczeń w zakresie dysponowania budynkiem mieszkalnym po dokonaniu wymienionych inwestycji mieszkaniowych.

Skoro w momencie realizacji inwestycji, polegającej na budowie budynku mieszkalnego Wnioskodawca nie świadczy usług najmu i w związku z tym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, negatywna przesłanka zawarta w art. 4 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym nie znajdzie zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym.

Natomiast w odniesieniu do wynajmu, czy też sprzedaży w przyszłości przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych (choć jak wskazał sam Wnioskodawca, na dzień dzisiejszy nie ma takiego zamiaru), brak jest podstaw do twierdzenia, że ewentualne wynajęcie lub sprzedaż lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach spowoduje utratę warunków do zwrotu podatku VAT z tytułu wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W związku z powyższym Wnioskodawcy przysługuje zwrot części podatku VAT od wydatków poniesionych przed dniem 1 stycznia 2014 r. na budowę przedmiotowych budynków mieszkalnych. Natomiast w odniesieniu do ewentualnej sprzedaży przez Zainteresowanego w przyszłości lokali mieszkalnych, znajdujących się w budynkach brak jest podstaw do twierdzenia, że spowoduje to utratę warunków do zwrotu podatku VAT z tytułu wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.