Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.574.2018.1.JKT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-10
Teza: Czy przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: ewidencja; prace-prace badawczo-rozwojowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 listopada 2018 r. (data wpływu 19 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2018 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest wiodącym przedsiębiorstwem zajmującym się projektowaniem oraz produkcją mebli. Wnioskodawca kieruje swoje wyroby zarówno do odbiorców detalicznych jak i hurtowych na terenie całej Polski jak i poza jej granice, głównie do krajów Unii Europejskiej.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nieustannie poszukuje nowych rozwiązań mających na celu zarówno usprawnienie samych produktów, jak i procesu ich tworzenia. Powyższe działania Spółka realizuje poprzez prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej, którą zajmują się funkcjonujące w ramach struktury Spółki wyodrębnione organizacyjnie działy badawczo-rozwojowe (dalej: „Działy B+R”), do których przypisane są poszczególne procesy. Na Działy B+R składają się m.in. takie działy jak:

*   Kierownik Produktu,
*   Modelarnia,
*   Dział Technologii,
*   Innowacje.

Spółka w ramach swojej działalności prowadzi prace polegające m.in. na opracowywaniu mebli o podwyższonym komforcie, poszukiwaniu i badaniu możliwości zastosowania nowych materiałów oraz prowadzi badania i prace rozwojowe w zakresie techniki i technologii zwiększających wydajność, zmniejszające materiałochłonność i energochłonność produkcji meblarskiej.

Kierownik Produktu zapoczątkowuje wewnętrzny proces badawczo-rozwojowy poprzez prace analityczne i koncepcyjne - badania mają na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowywania nowych produktów lub procesów lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów lub procesów. W przypadku gdy analiza wykaże, iż występuje zapotrzebowanie na nowy produkt, dział Kierownik Produktu w ramach dalszych prac opracowuje tzw. „brief projektowy” będący wewnętrznym dokumentem przedstawiającym skrócony opis nowego/ulepszonego produktu jaki Spółka chciałaby wprowadzić na rynek. Przede wszystkim, brief projektowy zawiera m.in. ogólny opis projektu, funkcje jakie ma nowy produkt spełniać, instrukcje dotyczące wymiarów oraz proporcji modelu, a także propozycję wykorzystania poszczególnych rodzajów materiałów oraz metod produkcji. Brief projektowy wysyłany jest przez Spółkę do współpracujących projektantów, którzy na jego podstawie przysyłają swoje propozycje projektowe, z których Wnioskodawca wybiera te, które są najbliższe jego oczekiwaniom. Ponadto, dział Kierownik Produktu planuje, wdraża, monitoruje wszystkie fazy życia produktów - począwszy od prac koncepcyjnych poprzez prototypowanie, testowanie, walidację, wytworzenie aż do momentu komercjalizacji produktu.

Powyższa działalność podejmowana jest w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, zorientowanych przede wszystkim na zastosowanie w praktyce.

Następnie w Spółce odbywa się kolejny etap prac badawczo-rozwojowych polegający na wykonaniu prototypów (w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy m.in. do oceny przydatności danych rodzajów technologii). Pracownicy Modelarni oraz Działu Technologii na bazie wybranego projektu modelu mebla i wstępnej dokumentacji przygotowują fizyczny prototyp oraz poddają go m.in. testom mechanicznym (dalej: „Warsztaty projektowe”).

Dostosowywane są również parametry zewnętrzne mebla, takie jak odpowiedni kształt, proporcje, wysokość, konstrukcja, stosowana technologia, a także ocenienie parametry jakościowe poprzez odpowiedni dobór materiałów oraz komponentów. Każdy z testów jest niepowtarzalny i kończy się przygotowaniem unikatowego prototypu aż do momentu osiągnięcia zadowalającego efektu.

W trakcie Warsztatów projektowych, pracownicy Działu Modelarnia pracują na wyspecjalizowanych maszynach, które umożliwiają stworzenie rzeczywistej bryły prototypu. Maszyny oraz urządzenia techniczne wykorzystywane przez ten dział służą bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej w Spółce i nie są wykorzystywane przez inne departamenty (np. produkcję). Zakładanym efektem prac w ramach Warsztatów projektowych jest stworzenie optymalnego projektu mebla, który pozwoli połączyć wszystkie założone rozwiązania techniczne oraz jakościowe briefu projektowego.

Wnioskodawca podkreśla, że prace wykonywane w ramach Warsztatów projektowych są zindywidualizowane dla każdego prototypu mebla. W ramach powyższego procesu pracownicy Spółki skupiają się na wypracowaniu zamierzonego w projekcie poziomu komfortu. W tym celu, Wnioskodawca przeprowadza szereg testów, zarówno komputerowych jak i mechanicznych. Ze względu na każdorazową złożoność przeprowadzanych procesów niepowtarzalność realizowanych projektów, nierzadko zdarza się, że okres przygotowania ostatecznego projektu mebla trwa nawet rok.

Powyższe prace podejmowane są w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań (nowych produktów, procesów). Celem prac jest m.in. opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz prace demonstracyjne, testowanie i walidacja nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów lub procesów.

Przy okazji prac nad prototypem, oprócz wydatków związanych z wynagrodzeniami pracowników zaangażowanych w Warsztaty projektowe, Spółka ponosi również szereg wydatków związanych z bezpośrednim użyciem materiałów zużywanych do działalności badawczo-rozwojowej w tym m.in do testów, na które składają się m.in. koszty tkanin, materiałów drzewnych, mechanizmów, skór, czy też okuć.

Opracowane przez Wnioskodawcę prototypy poddawane są dodatkowo testom oraz walidacji przez zewnętrzne wyspecjalizowane jednostki (m.in. ITD), w tym jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. 2018 r., poz. 87 z późn. zm.) - w stanie prawnym obowiązującym do 30 września 2018 r. oraz podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1,2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2018 r., poz. 1668 z późn. zm.) (dalej „ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”) - w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 października 2018 r. Po zakończeniu testów Spółka otrzymuje od zewnętrznego podmiotu raport z przeprowadzonego testu/badania oraz certyfikat poświadczający zgodność danego prototypu z obowiązującymi normami technicznymi. Powyższe prace również służą realizacji działalności badawczo-rozwojowej nad nowymi produktami Spółki.

W przypadku pomyślnego zakończenia powyższych procesów, Spółka niejednokrotnie przystępuje do prawnego zabezpieczenia wzorów użytkowych wypracowanych w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. W tym celu, Wnioskodawca składa odpowiednie wnioski w urzędach patentowych na terenie Unii Europejskiej oraz ponosi z tego tytułu szereg opłat o charakterze jednorazowym bądź okresowym.

Wnioskodawca podkreśla, iż oprócz opisanych wyżej działów Kierownika Produktu, Modelarni oraz Działu Technologii, które realizują prace badawczo-rozwojowe przede wszystkim w zakresie wdrażania oraz testowania prototypów nowych modeli mebli, w Spółce występuje również Dział Innowacje.

Dział Innowacje prowadzi prace badawczo-rozwojowe dwutorowo. Przede wszystkim dział ten jest odpowiedzialny za przygotowanie przyrządów montażowych usprawniających proces produkcji mebli. Przyrząd montażowy służy pracownikowi produkcji jako swoista matryca ze wzorem. Przyrząd montażowy jest unikatowy dla każdego nowego modelu mebla, co oznacza, iż dla każdego zatwierdzonego prototypu przygotowanego w ramach prac badawczo-rozwojowych. Dział Innowacje opracowuje i przygotowuje unikatowe przyrządy montażowe.

Dodatkowo, w ramach Działu Innowacje, pracownicy Spółki samodzielnie projektują i konstruują nowe maszyny lub ich elementy służące do działalności Wnioskodawcy. Przy wykonywaniu tego typu prac niezbędna jest specjalistyczna wiedza w zakresie funkcjonowania maszyn, a także automatyki i robotyki.

Prace te nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku. Powyższe prace poprzez nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności służą do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów i procesów (m.in. procesów produkcyjnych).

Większość osób zatrudnionych w Spółce w celu prowadzenia prac badawczo-rozwojowych zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę. Częściowo jednak Spółka współpracuje z osobami uczestniczącymi w prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych na podstawie umów cywilnoprawnych (tj. umów o dzieło bądź umów zlecenie).

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie posiada statusu mikroprzedsiębiorcy, ani też małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 646 z późn. zm.).

Wszelkie koszty poniesione przez poszczególne Działy B+R są zaewidencjonowane przez Spółkę w systemie księgowym na oddzielnych centrach kosztów, co pozwala na ich precyzyjne wyodrębnienie.

W związku z powyższym w ramach prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej „ustawa o CIT”), Spółka wyodrębnia koszty działalności badawczo-rozwojowej w formie elektronicznego zestawienia kosztów kwalifikowanych.

Wnioskodawca prowadzi również elektroniczną ewidencję czasu pracy pracowników kontrolowaną przez kierowników działów. Pracownicy wprowadzają do ewidencji informacje odnośnie ilości czasu poświęconego na dane zlecenie, mające charakter prac badawczo-rozwojowych. W efekcie, Wnioskodawca dzięki takiej ewidencji jest w stanie ustalić część, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo- rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. Ewidencja odzwierciedla zatem rzeczywisty czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej przez poszczególnych pracowników Działów B+R w danych miesiącach.

Koszty kwalifikowane zostały zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów. Jedocześnie, Wnioskodawca informuje, iż nie zostały one zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Spółka posiada odrębny oddział produkcyjny w Polsce, który prowadzi działalność na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej, niemniej wszelka działalność badawczo-rozwojowa prowadzona jest na terenie siedziby Spółki, która nie znajduje się w obrębie żadnej specjalnej strefy ekonomicznej. Wnioskodawca, korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT, jednakże Spółka informuje, że w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, nie są one przez Spółkę uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową zgodnie z zasadami określonymi w art. 18d i art. 18e ustawy CIT (dalej „ulga B+R”), w rozliczeniu za rok podatkowy rozpoczęty w dniu 1 stycznia 2018 r. oraz o ile to będzie możliwe w kolejnych latach podatkowych. Koszty kwalifikowane zostaną przez Spółkę wykazane w odpowiednich zeznaniach podatkowych z uwzględnieniem ustawowych limitów ich odliczania określonych w art. 18d ust. 7 ustawy o CIT.

Poprowadzona przez Działy B+R działalność nie stanowi i nie będzie stanowić badań podstawowych w rozumieniu art. 4a pkt 27 lit. a ustawy o CIT. Obecnie Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2018 r., poz. 141).

Wnioskodawca zastrzega, iż przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest stan prawny obowiązujący od dnia 1 stycznia 2018 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami. Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej w prowadzonej ewidencji.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono dane koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dodatkowo, według art. 18e ustawy o CIT podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów, należy uznać, iż dokonanie wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji na zakończenie danego roku podatkowego spełnia wymóg określony w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

Przepisy regulujące reżim ulgi B+R nie precyzują, aby wyodrębniona ewidencja miała być prowadzona w sposób ciągły przez cały rok podatkowy, za który dokonane miałoby zostać odliczenie na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Zatem, na gruncie przytoczonych wyżej przepisów należy, zdaniem Wnioskodawcy, uznać, że wyodrębnienie przez podatnika w ewidencji kosztów kwalifikowanych powinno:

*   zostać przeprowadzone przed złożeniem zeznania podatkowego za dany rok podatkowy,
*   umożliwić wykazanie wysokości kosztów kwalifikowanych poniesionych w roku podatkowym w zeznaniu za rok podatkowy, za który zostaną wykazane.

Co więcej, Wnioskodawca zauważa, iż zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych

Z kolei według art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ostateczna wysokość dochodu z danego źródła przychodów uzyskana w ciągu roku podatkowego ustalana jest zatem na koniec tego roku i wykazywana w zeznaniu rocznym. Wobec tego, nie jest możliwe skorzystanie z odliczenia ulgi B+R w trakcie roku podatkowego przy kalkulacji zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy.

Jako, że podatnicy nie mogą skorzystać z odliczenia, które przewiduje ulga B+R w trakcie roku podatkowego, niezasadne byłoby twierdzenie, iż przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego nie wypełnia obowiązku wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

Końcowo Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe, w tym w poniższych interpretacjach indywidualnych:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 sierpnia 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.398.2018.1.BM,
*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 kwietnia 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.155.2018.1.MBD,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 27 stycznia 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-2.4510.1047.2016.1.MM,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 sierpnia 2016 r., sygn. IPPB5/4510-640/16- 2/MR.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przygotowanie ewidencji na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji, nie była ocena, czy prowadzone przez Wnioskodawcę prace spełniają definicję prac badawczo-rozwojowych podlegających odliczeniu. Kwestia ta została przyjęta jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.