Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1333/10-6/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-24
Teza: Przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2010 r. (data wpływu 17 listopada 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. (data wpływu 27 grudnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT, a także w przedmiocie zakresu odpowiedzialności pracownika organu podatkowego.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 1, § 3 i § 4 oraz art. 14f ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 14 grudnia 2010 r., nr ILPB2/415-1333/10-2/MK Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Mając na uwadze powyższe, poinformowano Wnioskodawczynię o zakresie przedmiotowym interpretacji indywidualnej, w szczególności wskazano, że jej przedmiotem nie może być interpretacja przepisów ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765 ze zm.), regulującej problematykę przestępstw i wykroczeń skarbowych oraz, że Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając jako organ upoważniony, nie udziela ulg w spłacie zobowiązań podatkowych w rozumieniu art. 67a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wobec powyższego należało uzupełnić ww. wniosek poprzez:

1.  dokładne wskazanie jakiego rodzaju sprawy (ustaw podatkowych, podatków) dotyczy złożony wniosek i sformułowanie pytań podatkowych z uwzględnieniem powyższych wyjaśnień,
2.  przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego w odniesieniu do każdego z zadanych we wniosku pytań,
3.  dokonanie, na konto Izby Skarbowej w Poznaniu nr 29 1010 1469 0032 6122 3100 0000, opłaty w odpowiedniej wysokości, tj. w zależności od ilości przedstawionych we wniosku stanów faktycznych,
4.  podpisanie oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Wezwanie wysłano w dniu 14 grudnia 2010 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 16 grudnia 2010 r.), zaś w dniu 27 grudnia 2010 r. (data nadania: 23 grudnia 2010 r.) do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2006 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem aktem notarialnym zakupiła mieszkanie, które w dniu 4 lipca 2008 r. sprzedali. Zainteresowana wskazuje, że sprzedaż była podyktowana względami osobistymi, tj. złym stanem zdrowia jej i męża oraz koniecznością sprawowania nad nimi opieki. W związku z zaistniałą sytuacją syn Wnioskodawczyni zobowiązał się do opieki nad rodzicami oraz zaproponował by przeprowadzili się i zamieszkali razem z jego rodziną. W dacie uzyskania środków pieniężnych Zainteresowana planowała przeznaczenie ich na budowę dwupokojowego mieszkania na posesji syna (przybudówka do domu syna).

W związku z powyższym w marcu 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem udała się do urzędu skarbowego ówczesnego miejsca zamieszkania, w którym poinformowano ją, że z uwagi na fakt, że w ww. lokalu są zameldowani przez okres 12 miesięcy przed sprzedażą, to nie będą musieli zapłacić podatku oraz, że całą dokumentację związaną ze sprzedażą mieszkania mają złożyć w urzędzie skarbowym nowego miejsca zameldowania.

Zainteresowana wskazuje, że spełniali ww. warunki, więc w lipcu 2008 r. sprzedali mieszkanie.

Po przeprowadzce, w celu zakończenia spraw podatkowych związanych ze sprzedażą mieszkania, Wnioskodawczyni udała się wraz z całą dokumentacją i potwierdzeniem zameldowania do urzędu skarbowego obecnego miejsca zamieszkania, w którym wyjaśniono Jej, że nie może ona skorzystać z ulgi meldunkowej. Jednocześnie we wspomnianym urzędzie wskazano Wnioskodawczyni inne rozwiązanie, zgodnie z którym jeżeli pieniądze uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostaną w ciągu dwóch lat wykorzystane na cele rozbudowy mieszkania oraz zostanie złożony PIT informujący, to również nie zapłaci podatku. Jednocześnie zalecono by ponoszone, w ciągu dwóch lat, wydatki na cele budowlane były fakturowane. Zgodnie z informacją ww. urzędu w lipcu 2010 r. Wnioskodawczyni wraz z fakturami potwierdzającymi poniesione wydatki oraz z aktem kupna i sprzedaży miała się zgłosić w tym urzędzie celem rozliczenia.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawczyni budowała swoje mieszkanie oraz zbierała faktury (wszystkie na imię i nazwisko męża).

Składając PIT roczny 22 marca 2010 r. Zainteresowana jeszcze raz, dla pewności, informowała się w urzędzie skarbowym, czy może skorzystać ze zwolnienia od podatku. Uzyskała informację, że przepisy się nie zmieniły i w związku z czym w lipcu 2010 r. musi zgłosić się w urzędzie skarbowym z całą dokumentacją (oryginały faktur, kopie faktur, akty notarialne: kupna i sprzedaży - oryginały i kopie).

W dniu 29 czerwca 2010 r., a więc przed upływem ww. terminu Wnioskodawczyni wraz z całą dokumentacją zgłosiła się do urzędu skarbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy postępowanie zgodnie z zaleceniami urzędników urzędów skarbowych, jest niezgodne z prawem i kto w takim wypadku ponosi odpowiedzialność?
2.  Czy w związku z zaistniałą sytuacją (udzielania błędnych porad) należy obciążyć tylko podatnika?
3.  Czy w wyniku dezinformacji można rozliczyć podatek VAT za zakupione materiały budowlane udokumentowane fakturami VAT?
4.  Czy kwota osiągnięta ze sprzedaży nieruchomości którą Wnioskodawczyni musi zwrócić podlega opodatkowaniu podatkiem od przychodu ze sprzedaży?

Tutejszy Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 4, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 oraz nr 3 w dniu 24 lutego 2011 r. zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia odpowiednio: postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPB2/415-1333/10-4/MK oraz postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nr ILPB2/415-1333/10-5/MK.

Zdaniem Wnioskodawczyni, – w odniesieniu do pytania pierwszego – przedstawiona we wniosku sprawa powinna zostać rozstrzygnięta ugodowo, bo urzędnik jest decydentem przyjmującym sprawę, tzn. urzędowym informatorem.

Przedstawiając swoje stanowisko do pytania drugiego Zainteresowana wskazuje, że nie można przypisywać winy tylko jednej stronie i obciążać Ją kosztami. Wnioskodawczyni wskazuje, że w rezultacie nie uzyskała żadnego przychodu - nic w Jej sytuacji mieszkaniowej się nie zmieniło, jak podaje, potrafi to udowodnić (faktury oraz zaistniała sytuacja osobista).

W odniesieniu do ostatniego z przedstawionych pytań Wnioskodawczyni uważa, że zwrot przychodu ze sprzedaży nie powinien być opodatkowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51 poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Z uwagi na to, iż mieszkanie, ze sprzedaży którego uzyskane środki Wnioskodawczyni i Jej mąż przeznaczyli na dobudowę dwóch pokoi do budynku mieszkalnego syna znajdującego się na jego nieruchomości, zostało nabyte w 2006 r., w przedmiotowej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r.

Zgodnie bowiem z art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w tej ustawie, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W myśl art. 28 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.), podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada ta nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Z treści art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r. wynika, iż wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyliczenie zawartych w ww. przepisie wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości ma charakter wyczerpujący, a nie przykładowy.

Stosownie do art. 21 ust. 16 ww. ustawy, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 32 lit. a), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż jedną z przesłanek warunkujących prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., jest wydatkowanie przychodu nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży m.in. na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy, stwierdzić należy, iż przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania stanowiącego własność Zainteresowanej i Jej męża, w części przypadającej na Wnioskodawczynię, wydatkowany na rozbudowę budynku mieszkalnego nie będącego Jej własnością - nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jednocześnie, tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż interpretacje prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczący opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości został złożony przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego, tj. męża Wnioskodawczyni.

Mąż Zainteresowanej, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.