Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-948/10/11-S/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-18
Teza: Czy prawidłowo dokonał Wnioskodawca korekty deklaracji VAT za lata 2007-2009 i rozliczył podatek VAT ze zbycia i nabycia działek? Czy czynności związane z nabyciem i zbyciem nieruchomości można uznać za działalność gospodarczą?
Słowa kluczowe: deklaracje; korekta; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; transakcja; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 310/11 stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2010 r. (data wpływu 28 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 21 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie transakcji nabycia i sprzedaży nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2010 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie transakcji nabycia i sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 kwietnia 2007 r. rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług ogólnobudowlanych. W prowadzeniu firmy pomaga Panu ojciec. Przed rozpoczęciem prowadzenia przedmiotowej działalności (w dniu 16 stycznia 2007 r.) zakupił Pan w celach prywatnych dwie działki budowlane przy ul. C. i .B., z zamiarem wybudowania domu. Po kilku miesiącach, w dniu 26 kwietnia 2007 r. zdecydował się Pan sprzedać działkę przy ul. B.. Następnie w dniu 27 sierpnia 2007 r. nabył Pan mieszkanie w bloku i postanowił sprzedać drugą działkę przy ul. C.. Transakcja zbycia przedmiotowej nieruchomości nastąpiła w dniu 7 lutego 2008 r. Po przeprowadzeniu remontu mieszkania w dniu 23 kwietnia 2008 r., dokonał Pan jego sprzedaży. W zamian za to, w wyniku przetargu ogłoszonego przez Urząd Miasta, nabył Pan trzy sąsiadujące ze sobą działki o łącznej pow. 1579 m2 przy ul. S. oraz jedną o pow. 739 m2 – położoną przy ul. I. przeznaczoną, zgodnie z warunkami zabudowy pod budowę garaży. Postanowił Pan bowiem zająć się usługami wynajmu garaży. W związku z tym, przystępując do kolejnego przetargu ogłoszonego przez Urząd Miasta, nabył Pan następne dwie działki, z których pierwsza, przy ul. I. sąsiadowała z nieruchomością przeznaczoną pod budowę garaży. Druga zaś, położona przy ul. Z., została przeznaczona przez Pana do rozszerzenia działalności gospodarczej o usługi związane z myjnią bezdotykową, którą zamierzał Pan wybudować. Zmienił Pan jednak swoje plany odnośnie tej budowy i w dniu 28 stycznia 2009 r. sprzedał Pan przedmiotową nieruchomość. Następnie rozpoczął Pan budowę garaży. We wrześniu 2008 r. otrzymał Pan propozycję kupna kolejnych dwóch działek, położonych przy ul. B., w pobliżu siedziby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. W dniu 21 maja 2009 r. podjął Pan decyzję o zakupie tych nieruchomości, kosztem trzech działek przy ul. S., które sprzedał wcześniej we wrześniu 2008 r. Dodatkowo na zakup tych nieruchomości zaciągnął Pan kredyt na własne imię i nazwisko. W rezultacie tych działań pozostała Panu wyłącznie działka wraz z budynkiem mieszkalnym i sąsiadująca z nią działka wraz z rozebranym budynkiem gospodarczym oraz działki stanowiące jedną całość, na których budowane są garaże. Dotychczas rozliczał się Pan z zakupu i sprzedaży działek, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36). W październiku 2009 r. „urzędnik wydziału podatku od towarów i usług miejscowego urzędu skarbowego” stwierdził, że działki te nabywane były w sposób ciągły i powinien Pan się rozliczać, w związku z ich nabyciem i zbyciem w podatku od towarów i usług. Złożył Pan więc korekty deklaracji VAT od momentu, w którym był Pan czynnym podatnikiem VAT i składał je w związku z prowadzeniem firmy ogólnobudowlanej. Dodał Pan, że deklaracje VAT składa jako osoba fizyczna, podając własny NIP, imię i nazwisko. W związku z kontrolą rozliczenia rocznego za rok 2008 (PIT-36) dotyczący zbycia i nabycia nieruchomości, stwierdzono, że rozliczenie podatku od towarów i usług od ww. nieruchomości spowodowało, że powinien Pan zaliczyć związane z tym czynności do działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo dokonał Pan korekty deklaracji VAT za lata 2007-2009 i rozliczył podatek VAT ze zbycia i nabycia działek? Czy czynności związane z nabyciem i zbyciem nieruchomości można uznać za działalność gospodarczą?

Pana zdaniem, został Pan wprowadzony przez urząd skarbowy w błąd. Do roku 2009 rozliczał się Pan prawidłowo, ponieważ zbycie i nabycie nieruchomości nie miało celu zarobkowego, lecz wyłącznie charakter prywatny i było związane z Pana planami prywatnymi na przyszłość. Decyzja urzędnika w zakresie korekty podatku od towarów i usług była według Pana bezpodstawna. Stoi Pan na stanowisku, że czynności związane z nabywaniem działek i ich zbywaniem nie są działalnością gospodarczą, lecz „tylko i wyłącznie celami prywatnymi”. Dodał Pan, że od ostatniej transakcji do chwili obecnej nie dokonywał żadnych transakcji w zakresie obrotu nieruchomościami.

W interpretacji indywidualnej z dnia 4 września 2009 r. znak ITPP1/443-541/09/AP oceniono stanowisko Pana jako nieprawidłowe przyjmując, iż działania podejmowane przez Pana w zakresie transakcji nabyć i zbywania nieruchomości noszą znamiona wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Pan jako dokonujący dostawy tych nieruchomości jest podatnikiem wykonującym czynności podlegające opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem słusznym było rozliczenie się przez Pana w zakresie podatku od towarów i usług i dokonanie korekty deklaracji VAT.

Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył Pan skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 310/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, stwierdzając, że tut. organ winien ponownie rozpatrzyć sprawę uwzględniając wszystkie okoliczności faktyczne sprawy i dokonać oceny okoliczności związanych z poszczególnymi transakcjami.

Ponadto Sąd zauważył, że tut. organ winien zbadać i odnieść się do kwestii, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego nabycie działek przy ul. B. miało związek z prowadzoną przez Skarżącego działalnością gospodarczą.

W uzasadnieniu wyroku, analizując treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy VAT a także orzecznictwo TSUE, Sąd wskazał, że nie ma przeszkód prawnych uniemożliwiających podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą, wyłączenia z systemu VAT części majątku przeznaczonego do celów prywatnych. Sprzedaż takiego majątku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz w odniesieniu do sprzedaży tej części majątku sprzedawca nie występuje jako podatnik VAT. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji w odniesieniu do działek położonych przy ul. S., I. i Z., iż ich nabycie miało związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Świadczy o tym deklarowany przez Skarżącego zamiar wybudowania garaży na nabytych przy ul. I. działkach, w celu ich wynajmowania, a także prowadzenia myjni samochodowej, na działce przy ul. Z.. Podobnie Sąd ocenił okoliczności związane z nabyciem przez Skarżącego trzech działek przy ul. S.. Sąd wskazał, że zostały one nabyte wraz z działką przy ul. I., przeznaczoną pod zabudowę garaży i w krótkim okresie czasu - sprzedane. Sąd w tym przypadku wykluczył osobisty cel nabycia tych gruntów. W zakresie wyżej opisanych transakcji nabycia i zbycia działek Sąd podzielił stanowisko tut. organu uznając, iż Skarżący nabywając przedmiotowe nieruchomości, działał z zamiarem wykorzystywania ich w działalności gospodarczej. Zatem działał jako podatnik podatku od towarów i usług.

Jednakże Sąd odmiennie ocenił stanowisko tut. organu przyjęte w zaskarżonej interpretacji w odniesieniu do pozostałych nieruchomości opisanych we wniosku. Mianowicie Sąd zauważył, że nabycie dwóch działek przy ul. B. i C. z zamiarem wybudowania domu oraz nabycie w 2007 r. mieszkania z zamiarem zamieszkania w nim, a w wyniku zmiany planów życiowych sprzedanie tych nieruchomości, zostało pominięte przez tut. organ. Wskazany przez Skarżącego zamiar „mieszkaniowy” winien być dla tut. organu wiążący i oznacza, że nabycie ww. nieruchomości miało cel osobisty, niezwiązany z działalnością.

W związku z powyższym Sąd zauważył, iż tut. organ dopuścił się naruszenia art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

W dniu 12 września 2011 r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 310/11, uchylający zaskarżoną interpretację.

Wykonując prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 310/11 z dnia 29 czerwca 2011 r., na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, tut. organ w dniu 11 października 2011 r. wezwał Pana do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego w zakresie wskazania, jakie były okoliczności i cel nabycia działek przy ul. B. oraz czy przedmiotowego zakupu dokonał Pan z zamiarem wykorzystania tej nieruchomości do działalności gospodarczej, czy też nabył te działki do celów prywatnych?(jakich?)

W odpowiedzi na powyższe wezwanie poinformował Pan, że na okoliczność nabycia przedmiotowych działek zaciągnął Pan kredyt na swoje imię i nazwisko. Zatem zamierzał Pan zakupić te grunty do celów prywatnych. Po namyśle, podjął Pan decyzję o przeznaczeniu tych nieruchomości do celów usługowych oraz o wprowadzeniu ich do działalności gospodarczej. Pierwszą umowę dotyczącą wynajmu podpisał Pan na swoje imię i nazwisko, a kolejną - podpisał już „na firmę”. Obecnie jest Pan na etapie przekształcania budynku położonego przy ul. B. do celów firmowych. Nie zamierza Pan dokonywać sprzedaży tych działek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – uwzględniając rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 310/11 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 06. 347. 1), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) cyt. Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Zarówno z brzmienia ww. przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, jak i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów wynika, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód.

Jednocześnie w świetle powołanych regulacji dopuszczalne jest uznanie przez państwo członkowskie za podatnika osoby, która dokonała okazjonalnej dostawy terenów budowlanych, w warunkach wskazujących, że czynność ta nie była związana z zaspokajaniem potrzeb osobistych tej osoby.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości gruntowych jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Kryterium prowadzenia działalności gospodarczej nie wyłącza z grona podatników osób fizycznych, jeśli dokonują one dostawy towarów w sposób stały, zorganizowany i powtarzalny. Bez znaczenia pozostaje fakt, w jakim okresie wykonywana jest dana czynność, ani ilość dokonanych transakcji.

O tym, czy nieruchomość została przeznaczona na potrzeby własne, czy też do działalności handlowej decyduje sposób jej wykorzystania, który powinien być określony w momencie dokonania transakcji. Pojęcie „zamiaru” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując danej czynności.

Uwzględniając treść regulacji krajowych i wspólnotowych w zakresie definicji działalności gospodarczej stwierdzić należy, iż dokonane przez Pana czynności wielokrotnego zakupu i sprzedaży działek budowlanych spełniają przesłanki ww. definicji.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż w dniu 1 kwietnia 2007 r. rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług ogólnobudowlanych. Jeszcze przed rozpoczęciem działalności gospodarczej zakupił Pan 2 działki przy ul. C. i B. z zamiarem wybudowania na nich domu. W wyniku zmiany planów życiowych, postanowił Pan w dniu 26 kwietnia 2007 r. sprzedać jedną z posiadanych nieruchomości i zakupić oraz wyremontować mieszkanie. Drugą z posiadanych działek sprzedał Pan w dniu 7 lutego 2008 r. Następnie w dniu 15 kwietnia 2008 r. nabył Pan trzy sąsiadujące ze sobą działki przy ul. S. oraz jedną – położoną przy ul. I. przeznaczoną, zgodnie z warunkami zabudowy pod budowę garaży. Zamierzał Pan bowiem zająć się świadczeniem usług wynajmu garaży. W związku z tym, przystępując do kolejnego przetargu ogłoszonego przez Urząd Miasta, nabył Pan następne dwie działki, z których pierwsza, przy ul. I. sąsiadowała z nieruchomością przeznaczoną pod budowę garaży. Druga zaś, położona przy ul. Z., została przeznaczona przez Pana do rozszerzenia działalności gospodarczej o usługi związane z myjnią bezdotykową, którą zamierzał Pan wybudować. Jeszcze w grudniu 2008 r. rozpoczął Pan budowę garaży, na działkach pod tą zabudowę przeznaczonych. Wcześniej, we wrześniu 2008 r. ponownie zdecydował się Pan sprzedać 3 działki zakupione w dniu 15 kwietnia 2008 r. W dniu 28 stycznia 2009 r. dokonał Pan jednak zbycia nieruchomości przeznaczonej do prowadzenia myjni bezdotykowej. W maju 2009 r. ponownie dokonał Pan transakcji kupna 2 nieruchomości położonych przy ul. B., w pobliżu siedziby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, zaciągając kredyt na własne nazwisko. Jak wskazano, zamierzał Pan zakupić te grunty w celach prywatnych. Po namyśle, podjął Pan decyzję o przeznaczeniu tych nieruchomości do celów usługowych oraz o wprowadzeniu ich do działalności gospodarczej. Pierwszą umowę dotyczącą wynajmu podpisał Pan na swoje imię i nazwisko, a kolejną-podpisał już „na firmę”. Obecnie jest Pan na etapie przekształcania budynku położonego na przy ul. B. do celów firmowych. Nie zamierza Pan dokonywać sprzedaży tych działek.

W związku z dokonanymi transakcjami, związanymi z obrotem nieruchomościami złożył Pan korekty deklaracji VAT od momentu, w którym został czynnym podatnikiem VAT, w związku z prowadzeniem firmy ogólnobudowlanej.

Zatem mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, jego uzupełnienie oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 310/11 na tle powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że skoro nabycie dwóch działek przy ul. B. i C. nastąpiło z zamiarem wybudowania domu oraz nabycia mieszkania z zamiarem osiedlenia się w nim i jedynie wskutek zmiany planów życiowych nastąpiło sprzedanie tych nieruchomości, to w zakresie tych transakcji nie można uznać Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Zakup a następnie dokonanie sprzedaży ww. nieruchomości miało bowiem cel osobisty, niezwiązany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zatem unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają w tym konkretnym przypadku zastosowania.

Odnosząc się natomiast do transakcji nabycia dwóch działek położonych przy ul. B., to zauważyć należy, iż bez znaczenia dla przedmiotu sprawy jest cel nabycia tych działek. Stwierdził Pan bowiem, że nie zamierza ich sprzedawać. Zatem nie dojdzie do czynności, które potencjalnie mogłyby podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odrębnie natomiast należy rozważyć transakcje dotyczące nabycia oraz sprzedaży działek położonych przy ul. S., I. i Z.. Bezspornie uznać należy, że ich nabycie pozostawało, w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Świadczy o tym zamiar wybudowania garaży w celu ich wynajmowania na działkach przy ul. I., a także zamiar prowadzenia myjni samochodowej na działce przy ul. Z.. Nie można zatem przyjąć, że nabycie tych nieruchomości miało służyć potrzebom osobistym.

Podobnie ocenić należy okoliczności związane z nabyciem przez Pana trzech działek przy ul. S. Zostały one nabyte w drodze przetargu w dniu 15 kwietnia 2008 r. i w krótkim okresie czasu (we wrześniu 2008 r.) sprzedane. Taki stan rzeczy wskazuje zatem na handlowy cel nabycia tych nieruchomości, nie zaś na zamiar przeznaczenia ich na własne, osobiste potrzeby.

Zauważyć należy że brak ostatecznego rozpoczęcia wykonywania zamierzonej działalności (co dotyczy w szczególności działki przy ul. Z., sprzedanej w dniu 28 stycznia 2008 r.) nie ma znaczenia, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 9 ust. 1 VI Dyrektywy VAT, dla uznania podmiotu za podatnika nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakikolwiek efekt.

Podsumowując stwierdzić należy, że działania podejmowane przez Pana w zakresie transakcji nabyć i zbywania nieruchomości położonych przy ul. S., I. i Z. noszą znamiona wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Pan jako dokonujący dostawy tych nieruchomości jest podatnikiem wykonującym czynności podlegające opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem słusznym było rozliczenie się przez Pana w zakresie podatku od towarów i usług i dokonanie korekty deklaracji VAT-7.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.