Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.749.2025.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu
wniesienia aportem pojazdów specjalistycznych do Spółki.
Słowa kluczowe: aport
gmina
podatnik
pojazdy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie nieuznania Państwa za podatnika podatku od towarów i usług z
    tytułu wniesienia aportem pojazdów specjalistycznych do Spółki.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Podstawę działania Wnioskodawcy, dalej Wnioskodawca, stanowi statut Wnioskodawcy,
      który – na podstawie art. 67 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
      gminnym (t. j. Dz.U. z 2024, poz.1465 ze zm.) - uchwalony został przez Rady
      zainteresowanych Gmin.
    2. Wnioskodawca utworzony został na czas nieoznaczony, a do jego zadań należy m.in.
      planowanie i wykonywanie zadań z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi na
      terenie gmin – członków Wnioskodawcy, w szczególności zapewnienie budowy,
      utrzymania i eksploatacji regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów
      komunalnych (...), objęcie wszystkich właścicieli nieruchomości systemem
      gospodarowania odpadami komunalnymi.
    3. Wnioskodawca posiada 100% udziałów spółki... (dalej: ..., spółka), której działalność
      związana jest m.in. z odbiorem i transportem odpadów komunalnych. Spółka
      prowadzi ... Zadania w zakresie odbioru odpadów realizowane są przez Spółkę, na
      podstawie udzielonego jej zamówienia (...).
      Warunki dla udzielenia ww. zamówienia z wolnej ręki, określone w ustawie Pzp są
      następujące:
        a) zamawiający sprawuje kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad
        własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne
        oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami kontrolowanego przez
        zamawiającego,
        b) ponad 90% działalności kontrolowanego zamawiającego dotyczy wykonywania
        zadań powierzonych mu przez zamawiającego sprawującego kontrolę (kontroli
        podlegają przychody pochodzące od zamawiającego),
        c) w podmiocie kontrolowanym zamawiającym i w zamawiającym sprawującym
        kontrolę nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego. ...świadczy usługi
        w ogólnym interesie gospodarczym (dalej:...).
    4. Wnioskodawca realizując zadania własne na bieżąco rozbudowuje lub modernizuje
      system gospodarowania odpadami komunalnymi. W ... Wnioskodawca zakupił
      specjalistyczne pojazdy do zbiórki odpadów komunalnych. Od ... na podstawie umowy
      nieodpłatnego użyczenia pojazdów specjalistycznych, ...używa ww. pojazdy na cele
      związane z działalnością z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi.

    5. W ... Wnioskodawca zamierza wnieść aportem do ... środki trwałe wymienione w pkt 3.,
      które będą wykorzystywane przez ... do wykonywania zadań nałożonych przez
      Wnioskodawca, jako organ władzy publicznej.
    6. Wartość nominalna udziałów, jakie otrzyma Wnioskodawca po przekazaniu aportem
      środków trwałych do spółki, będzie odpowiadać wartości księgowej netto środków
      trwałych (pojazdów) na dzień przekazania.
    7. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
      usług, tzn. w ramach obszaru cywilnoprawnego dokonuje on dzierżawy pojemników
      na odpady komunalne. Czynności dokonywane w ramach obszaru cywilnoprawnego
      Wnioskodawca deklaruje i rozlicza w deklaracjach VAT-7 jako opodatkowane stawką
      VAT.
    8. Faktura dokumentująca zakup pojazdów była wystawiona na Wnioskodawcę. Podatek
      naliczony, zawarty na fakturze został odliczony.
    9. Reasumując, zamiarem Wnioskodawcy jest wniesienie do spółki ... środków trwałych,
      które będą wykorzystane do świadczenia usług w ogólnym interesie publicznym.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu, tj. wniesieniu pojazdów specjalistycznych do Spółki,
    Wnioskodawca powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), w opisanym zdarzeniu
    przyszłym, Wnioskodawca nie powinien być uznany za podatnika podatku VAT. Zgodnie z
    ww. przepisem „nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.
    Wniesienie aportem pojazdów specjalistycznych do spółki nie stanowi również podstawy
    opodatkowania wynikającej z art. 29a ust. 1, gdyż przekazane pojazdy nie mają
    bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    Spółkę. Wniesione aportem do Spółki specjalistyczne pojazdy do odbioru odpadów
    komunalnych zostaną wykorzystane do świadczenia usług...
    Wnioskodawca pozyskał środki zewnętrzne na zakup pojazdów specjalistycznych dla
    własnej Spółki, której powierzył realizację usług..., przyjmując konieczność finansowego
    rekompensowania świadczenia tych usług oraz mając na uwadze ochronę rynku
    wspólnotowego poprzez zasady udzielania rekompensaty. Celem tych regulacji jest
    wyeliminowanie możliwego wpływu rekompensat na wymianę handlową i konkurencję
    (wyeliminowanie skutku zakłócenia rynku i konkurencji na nim).
    Wnioskodawca wykonuje zadania użyteczności publicznej, czyli zadania własne, statutowe,
    przekazane przez gminy należące do Wnioskodawcy, których celem jest bieżące i
    nieprzerwane zaspakajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług
    powszechnie dostępnych. Wniesienie aportu do spółki nie ma na celu dokapitalizowanie
    spółki, lecz jest związane z realizacją zadania własnego. Wnioskodawca za pośrednictwem
    ... wykonuje zadania własne w postaci prowadzenia systemu gospodarki odpadami
    komunalnymi, więc nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług

    Wnioskodawca uznaje, że w opisanym przypadku nie działa jako przedsiębiorca, lecz
    realizuje swoje zadania statutowe, własne, o charakterze publicznoprawnym. Ponadto w
    relacji z ..., wnosząc wkład rzeczowy do tej spółki, Wnioskodawca nie wykonuje czynności
    charakterystycznej dla obrotu gospodarczego i dostępnej wszystkim.
    Zasadnicza odmienność między gospodarką komunalną, a działalnością gospodarczą
    polega głównie na tym, że gospodarka komunalna nie ma celu zarobkowego (por. wyrok
    WSA z dnia 21 marca 2024 r., o sygn. I SA/Po 821/23, wyrok WSA z dnia 5 października
    2022 r., o sygn. I SA/Sz 375/22 czy interpretacja z dnia 7 maja 2024 r., o sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.204.2024.1.WK).
    Ponadto zgodnie z wyrokiem (...) Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił w całości
    indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: ..., dotyczącą
    uznania Wnioskodawcy za podatnika od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia
    naliczonego podatku od towarów i usług od ww. inwestycji.
    Reasumując, Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził innej działalności poza
    gospodarką odpadami. Wnioskodawca zlecił Spółce zadania w trybie art. 214 ust. 1 pkt 12
    ustawy Prawo zamówień publicznych, a przekazanie specjalistycznych pojazdów pozwoli
    na prawidłowe wykonanie tych zadań.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z cyt. wyżej art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie
    dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności,
    które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do
    realizacji których zostały one powołane.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1, ze zm.),
    zgodnie z którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są
    uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami,
    których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty,
    składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań
    sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy, należy rozgraniczyć
    sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od
    sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być

    traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub
    transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca
    uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one
    powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy
    organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w
    oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako podmiotu
    wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym
    działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we własnym imieniu i na własny
    rachunek. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii
    podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie
      odrębnymi przepisami prawa oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
    Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Wykonywanie zadań publicznych może być realizowane w drodze współdziałania między
    jednostkami samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki
    międzygminne. Związek międzygminny może być tworzony również w celu wspólnej
    obsługi, o której mowa w art. 10a.
    Na podstawie art. 64 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:

    Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku międzygminnym, związane z
    wykonywaniem zadań przekazanych związkowi, przechodzą na związek z dniem
    ogłoszenia statutu związku.
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Związek wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Według art. 65 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
    Związek posiada osobowość prawną.
    Na mocy art. 67 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Utworzenie związku oraz przystąpienie gminy do związku wymagają przyjęcia jego statutu
    bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady odpowiednio przez rady
    zainteresowanych gmin albo radę zainteresowanej gminy.
    W ust. 2b powyższego art. 67 zapisano:
    Związek nabywa osobowość prawną z dniem ogłoszenia statutu.
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy o samorządzie gminnym wynika, że związki
    międzygminne posiadają osobowość prawną, zatem na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy
    mogą być podatnikami podatku od towarów i usług, jeżeli wykonują działalność
    gospodarczą.
    Wyłączenie z grona podatników VAT podmiotów prawa publicznego jest możliwe tylko
    wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i
    funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej.
    Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji.
    Podmioty prawa publicznego są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają
    charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w
    gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733):
    Ustawa określa:
    1) zadania gminy oraz obowiązki:
        a) właścicieli nieruchomości,
        b) właścicieli lokali w budynku wielolokalowym, w którym ustanowiono odrębną
        własność lokali, osób, którym służy tytuł prawny do lokalu w budynkach
        wielolokalowych, osób faktycznie zamieszkujących lub użytkujących te lokale lub
        osób faktycznie zamieszkujących lub użytkujących lokal należący do spółdzielni
        mieszkaniowej
      - dotyczące utrzymania czystości i porządku;
    2) warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od
      właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów.
    Stosownie do art. 3 ww. ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
    1. Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych
      gminy.
    2. Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne
      do ich utrzymania, a w szczególności:
        1) tworzą warunki do wykonywania prac związanych z utrzymaniem czystości i
        porządku na terenie gminy lub zapewniają wykonanie tych prac przez tworzenie
        odpowiednich jednostek organizacyjnych;

        2) zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację własnych lub wspólnych z innymi
        gminami, lub wspólnych ze związkiem metropolitalnym:
          a) instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, w tym instalacji
            komunalnych, o których mowa w art. 38b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14
            grudnia 2012 r. o odpadach,
          b) stacji zlewnych, w przypadku gdy podłączenie wszystkich nieruchomości do
            sieci kanalizacyjnej jest niemożliwe lub powoduje nadmierne koszty,
          c) instalacji i urządzeń do zbierania, transportu i unieszkodliwiania zwłok
            zwierzęcych lub ich części,
          d) szaletów publicznych;
        3) obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem
        gospodarowania odpadami komunalnymi;
        4) nadzorują gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym realizację zadań
        powierzonych podmiotom odbierającym odpady komunalne od właścicieli
        nieruchomości;
        5) zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej:
        papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe
        wielomateriałowe oraz bioodpady;
        6) tworzą w sposób umożliwiający łatwy dostęp wszystkim mieszkańcom gminy
        punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają
        przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych wymienionych w pkt 5,
        odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów
        niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie
        domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i
        prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i
        strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i
        elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon
        oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a także odpadów budowlanych i
        rozbiórkowych z gospodarstw domowych; (...).
    Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo 100% udziałów spółki ...Sp. z o.o. (..., Spółka),
    której działalność związana jest m.in. z odbiorem i transportem odpadów komunalnych.
    Spółka prowadzi .... Zadania w zakresie odbioru odpadów realizowane są przez Spółkę, na
    podstawie udzielonego jej zamówienia (...) W ... kupili Państwo specjalistyczne pojazdy do
    zbiórki odpadów komunalnych. Od ... na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia
    pojazdów specjalistycznych, Spółka używa ww. pojazdy na cele związane z działalnością z
    zakresu gospodarki odpadami komunalnymi. W ... zamierzają Państwo wnieść aportem do
    Spółki ww. pojazdy specjalistyczne, które będą wykorzystywane przez Spółkę do
    wykonywania zadań nałożonych przez Państwa, jako organ władzy publicznej. Wartość
    nominalna udziałów, jakie Państwo otrzymają po przekazaniu aportem ww. środków
    trwałych do Spółki, będzie odpowiadać wartości księgowej netto środków trwałych
    (pojazdów) na dzień przekazania. Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, tzn. w ramach obszaru cywilnoprawnego
    dokonuje on dzierżawy pojemników na odpady komunalne. Faktura dokumentująca
    zakup pojazdów była wystawiona na Państwa. Podatek naliczony, zawarty na fakturze
    został odliczony.
    W tym miejscu należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty,
    które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane
    pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła
    ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności).
    Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od

    towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów
    normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.
    Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy
    organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez
    względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza
    nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania w pierwszej kolejności należy wskazać,
    że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W
    związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych. Wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu,
    prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku (materialnymi i
    niematerialnymi) – w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały, akcje), które
    posiadają określoną wartość. Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z
    którego wynika konieczność opodatkowania VAT).
    Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji,
    gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny
    związek. Odpłatność może przybierać różne formy, więc jest nią także otrzymanie
    udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od jego przedmiotu – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą
    towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a
    tym samym – w świetle art. 2 pkt 22 ustawy – uznawane jest za sprzedaż.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie aportem majątku w zamian za udziały należy uznać za
    odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.
    Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że wnosząc do Spółki aport w postaci pojazdów
    specjalistycznych, Państwo nie będą działali jako organ władzy publicznej i w konsekwencji
    nie mogą Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które
    mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod
    warunkiem, że czynności te nie będą wykonywane na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. W przypadku dostawy pojazdów za odpłatnością (w tym wniesienia
    aportu) nie będą realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane.
    Państwa działania będą w tym przypadku tożsame z działaniami każdego innego
    podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości lub innych towarów.
    Wprawdzie Państwo podali, że środki trwałe będą wykorzystywane w Spółce do
    wykonywania zadań nałożonych przez Wnioskodawcę, jako organ władzy publicznej, to
    jednak kwoty opłat za odbiór odpadów są daniną publiczną wyłącznie dla jednostki
    samorządu terytorialnego, a nie dla Spółki. Spółka zaś otrzymuje środki finansowe od
    Państwa za wykonywanie usług związanych z odbiorem, transportem i
    zagospodarowaniem odpadów komunalnych.
    Zatem w związku z wniesieniem przez Państwa do Spółki aportu środków trwałych, tj.
    specjalistycznych pojazdów do zbiórki odpadów komunalnych, powinni być Państwo
    uznani za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww.
    czynność – zdefiniowana jako dostawa towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, będzie

    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza,
    że należy je traktować indywidualnie. Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne
    bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu
    zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość,
    uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne
    wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a
    w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może
    zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną. Zauważam, że interpretacja
    indywidualna z (...), nie została przez Państwa zaskarżona.
    Natomiast odnośnie powołanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, że
    wyroki sądów, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady
    wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie
    rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem
    powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.