Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.43.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Obowiązek złożenia JPK_KR_PD (JPK_CIT) na podstawie
przychodów oddziału.
Słowa kluczowe: jednolity plik kontrolny (JPK)
limit-limit obrotu
oddział
spółki-spółka zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa-Prowadzenie uproszczonej
ewidencji przez podatników niemających siedziby lub
zarządu na terytorium RP
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    obowiązku złożenia JPK_KR_PD (JPK_CIT) na podstawie przychodów oddziału.
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    X GMBH SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ ODDZIAŁ W POLSCE (dalej
    jako: „Oddział”, „Wnioskodawca”) jest oddziałem zagranicznego przedsiębiorcy,
    prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce od (...) r.
    Przedsiębiorca zagraniczny prowadzi działalność pod nazwą X GMBH (dalej jako: „Spółka”).
    Spółka jest osobą prawną założoną zgodnie z prawem obowiązującym w Niemczech i
    posiada siedzibę w Niemczech (tj. jest niemieckim rezydentem podatkowym).
    Rok podatkowy Wnioskodawcy oraz Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.
    Oddział nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może
    wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego
    przedsiębiorcy. Oddział stanowi integralną część struktur zagranicznego przedsiębiorcy
    (jest wyłącznie wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w strukturach firmy macierzystej)
    i prowadzi część jego działalności na terytorium Polski we wskazanym zakresie. Oddział
    spełnia definicję tzw. zakładu podatkowego w rozumieniu przepisów polskiej ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”), jak i Umowy między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku. W rezultacie, Spółka
    podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych w Polsce (dalej jako: „CIT”) i jest zobowiązana do dokonywania stosownych
    rozliczeń w tym zakresie, a także do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Oddział osiągnął przychody w roku 2024 o wartości nieprzekraczającej 50 mln euro.
    Spółka osiągnęła przychody w roku 2024 o wartości przekraczającej 50 mln euro.
    Pytanie:
    Czy obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych za rok 2025 przy użyciu
    programów komputerowych dotyczy oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, u którego
    wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym przekroczyła
    równowartość 50 mln euro, kalkulowanego w ten sposób, że pod uwagę brane są
    wyłącznie przychody tego polskiego oddziału?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazany limit przychodów w wysokości 50 mln
    euro nie odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu jednostki
    macierzystej posiadającej w Polsce oddział (oraz ewentualnych oddziałów w innych
    państwach), lecz do przychodów osiąganych wyłącznie przez oddział w Polsce.
    Zgodnie z obowiązującym już art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:
    Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia
    zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r. ust. 1,
    za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
    W świetle art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, z późn. zm.):

    Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są prowadzone
    przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za rok podatkowy, a
    w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi - za rok obrotowy, rozpoczynający
    się po dniu:
    1) 31 grudnia 2024 r. − w przypadku:
        a) podatkowych grup kapitałowych,
        b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość
        przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku
        obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote
        według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w
        ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo
        roku obrotowego;
    2) 31 grudnia 2025 r. - w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
      prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
      ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy:
    3) 31 grudnia 2026 r. - w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
      osobami prawnymi.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie więc m.in. podatników, których wartość
    przychodu przekroczy równowartość 50 mln euro - te podmioty będą zobowiązane do
    sporządzania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego
    rozpoczynającego się po 31 grudnia 2024 r.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazany limit przychodów w wysokości 50 mln
    euro nie odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu jednostki
    macierzystej posiadającej w Polsce oddział, lecz do przychodów osiąganych wyłącznie
    przez oddział w Polsce.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca pragnie wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o
    CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei w myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT za dochody
    (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których
    mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju
    działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.
    Jak wskazał natomiast Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 listopada 2024
    r., nr 0114- KDIP2-2.4010.454.2024.2.AP:
    „Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce zobowiązane są do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą.
    W świetle powyższego, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    siedziby lub zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które
    osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni posiadający
    na terytorium Polski oddział należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i tym samym zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W
    deklaracji należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.

    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nałożone tą ustawą.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m.
    Celem właściwego określenia podstawy opodatkowania, oddział jest obowiązany - zgodnie
    z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT - do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób
    zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz
    poprawne skalkulowanie podatku”.
    Wnioskując z powyższego, należy wskazać, że skoro księgi rachunkowe, do których
    prowadzenia przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania zobowiązani będą
    podatnicy, odnoszą się i ewidencjonują wyłącznie działalność wykonywaną w Polsce, to dla
    celów określania obowiązków podatnika na gruncie przepisów dot. ksiąg należy uznać, że
    limit przychodów dotyczy jedynie przychodów Oddziału, a nie również przychodów całej
    Spółki w państwie jej rezydencji podatkowej oraz państwach położenia ewentualnych
    innych zakładów.
    Obowiązki wskazane w ustawie o CIT odnoszą się jedynie do ograniczonego obowiązku
    podatkowego Spółki w Polsce. Spółka rozlicza w Polsce jedynie te przychody, które osiąga
    w Polsce za pośrednictwem Oddziału. Prowadzenie ksiąg rachunkowych, do którego
    zobowiązuje ustawa o CIT, obejmuje ewidencjonowanie na potrzeby poprawnego
    rozliczenia podatków w Polsce i obejmuje tylko ten "polski fragment" działalności Spółki.
    Obowiązki Spółki na podstawie ww. przepisów przejściowych powinny być więc określane
    również w odniesieniu do części działalności Spółki prowadzonej i opodatkowanej w
    Polsce. Dane z innych jurysdykcji i tak nie są wykazywane w polskich księgach
    rachunkowych i z ich perspektywy są niejako niewidoczne. Dane spoza Polski nie będą
    objęte wprowadzanym nowym sposobem raportowania, więc nie powinny wpływać na
    klasyfikację podatnika w kontekście tych obowiązków. Wielkość przychodu podatnika dla
    celów określenia jego obowiązków w zakresie prowadzenia ewidencji rachunkowej w
    Polsce, na podstawie polskich przepisów powinna być oceniana z perspektywy przychodu
    osiąganego w Polsce, który faktycznie w takiej ewidencji jest wykazywany. Innymi słowy,
    powinna być oceniana wielkość „polskich ksiąg”. Taki sposób rozumienia tych przepisów
    jest zgodny z założeniami wykładni celowościowej.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie we wskazanej wcześniej interpretacji
    indywidualnej. Jak wskazał tam Dyrektor KIS:
    „W przypadku, kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział przedsiębiorcy
    zagranicznego, korzystający z podstawowych zasad opodatkowania podatkiem CIT wg
    stawki 19%, w celu stwierdzenia, że przekroczony został limit 50 mln euro wartości
    przychodów, uwzględniać należy jedynie przychody oddziału uzyskane na terytorium
    Polski, bez uwzględniania zagranicznego przychodu nierezydenta.
    Zgodnie bowiem z przywołaną wcześniej zasadą ograniczonego obowiązku podatkowego
    (art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym w zeznaniach
    podatkowych CIT-8 dotyczących polskich oddziałów spółek zagranicznych wykazuje się

    jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie oddziałów. Uzasadnia to, że
    tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody podatkowe)
    powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia ewentualnego przekroczenia limitu 50 mln
    euro dla celów JPK_CIT.
    Limitu nie stosuje się zatem do przychodów generowanych przez podatnika będącego
    nierezydentem, ale tylko do tych, które zostały wygenerowane przez podatnika w wyniku
    działalności jego oddziału położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynie dla
    dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek podatkowy, dla którego
    podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji księgowej”.
    Co więcej, stanowisko Wnioskodawcy potwierdzać może pośrednio również odpowiedź na
    pytanie numer 45 (udzielona w ramach zadawanych pytań dotyczących JPK-CIT (...)), z
    której wynika, że limit przychodów 50 mln euro odnosi się wyłącznie do przychodów
    ustalonych na gruncie prawa podatkowego.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości swojego
    stanowiska, zgodnie z którym, wskazany limit przychodów w wysokości 50 mln euro nie
    odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu jednostki
    macierzystej posiadającej w Polsce oddział (oraz ewentualnych oddziałów w innych
    państwach), lecz do przychodów osiąganych wyłącznie przez oddział w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278; dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    W myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, który obowiązuje od 1 stycznia 2025 r.:
      Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy
      użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
      terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
      mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej.
    Na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
      1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
      2) o których mowa w art. 27a;
      3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład.
    Z brzmienia wyżej wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnicy zagraniczni
    uzyskujący dochody w Polsce, mają obowiązki podatkowe w zakresie tych dochodów.
    Aby właściwie określić podstawę opodatkowania, oddział jest zobowiązany – zgodnie z art.
    9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
    ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz poprawne
    skalkulowanie podatku.
    Z wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność w Polsce poprzez oddział. Rok
    podatkowy Wnioskodawcy oraz Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Oddział nie
    stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może wykonywać
    działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego przedsiębiorcy.
    Oddział stanowi integralną część struktur zagranicznego przedsiębiorcy (jest wyłącznie
    wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w strukturach firmy macierzystej) i prowadzi
    część jego działalności na terytorium Polski we wskazanym zakresie. Oddział spełnia
    definicję tzw. zakładu podatkowego w rozumieniu przepisów polskiej ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”), jak i Umowy między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku. W rezultacie, Spółka
    podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych w Polsce (dalej jako: „CIT”) i jest zobowiązana do dokonywania stosownych
    rozliczeń w tym zakresie, a także do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Oddział osiągnął przychody w roku 2024 o wartości nieprzekraczającej 50 mln euro.
    Spółka osiągnęła przychody w roku 2024 o wartości przekraczającej 50 mln euro.
    Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że zasada ograniczonego obowiązku
    podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której znajduje się źródło uzyskiwania
    przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej
    rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty
    podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce zobowiązane są do
    wykazania jedynie tych dochodów, których źródło położone jest na terytorium Polski i nie
    są w Polsce opodatkowane z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą.
    Tak więc, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
    zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni, posiadający na
    terytorium Polski oddział, należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W deklaracji
    należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nią nałożone.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy wskazany limit przychodów
    w wysokości 50 mln euro odnosi się do przychodów osiąganych wyłącznie przez oddział w
    Polsce.

    Obowiązek prowadzenia elektronicznych ksiąg rachunkowych i ich przekazywania do
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego nie będzie dotyczyć wszystkich podatników już
    od 1 stycznia 2025 r. Ustawodawca przewidział bowiem przepisy przejściowe.
    Tak więc zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, dalej: ustawa
    zmieniająca):
      Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są
      prowadzone przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za
      rok podatkowy, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok
      obrotowy, rozpoczynający się po dniu:
      1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
      a) podatkowych grup kapitałowych,
      b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość
      przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku
      obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według
      średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu
      roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;
      2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
      prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
      ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
      3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
      osobami prawnymi.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie podatkowe grupy kapitałowe oraz
    podatników i spółki niebędące osobami prawnymi, u których wartość przychodu
    przekroczy równowartość 50 mln euro – te podmioty będą zobowiązane do sporządzania
    ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego rozpoczynającego
    się po 31 grudnia 2024 r.
    W przypadku, kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział przedsiębiorcy
    zagranicznego, korzystający z podstawowych zasad opodatkowania podatkiem CIT wg
    stawki 19%, w celu stwierdzenia, że przekroczony został wskazany limit 50 mln euro
    wartości przychodów, uwzględniać należy jedynie przychody oddziału uzyskane na
    terytorium Polski, bez uwzględniania zagranicznego przychodu nierezydenta.
    Zgodnie bowiem z przywołaną wcześniej zasadą ograniczonego obowiązku podatkowego
    (art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem w zeznaniach podatkowych CIT-8 dotyczących polskich oddziałów spółek
    zagranicznych wykazuje się przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie oddziałów.
    I jedynie dla dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek
    podatkowy, dla którego podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji
    księgowej. Limitu przychodów dla celów JPK_CIT nie stosuje się zatem do przychodów
    generowanych przez podatnika będącego nierezydentem (czyli jako całej Spółki), ale tylko
    do tych, które zostały wygenerowane przez podatnika w wyniku działalności jego oddziału
    położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podsumowując, tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody
    podatkowe) powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia ewentualnego przekroczenia
    limitu 50 mln euro dla celów JPK_CIT. Zatem wskazany limit przychodów w wysokości 50

    mln euro nie odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu
    jednostki macierzystej posiadającej w Polsce oddział (oraz ewentualnych oddziałów w
    innych państwach), lecz do przychodów osiąganych wyłącznie przez oddział w Polsce.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie obowiązku złożenia JPK_KR_PD (JPK_CIT) na
    podstawie przychodów oddziału, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.