Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-171/08-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-04-16
Teza: Opodatkowanie sprzedaży gruntów otrzymanych w spadku.
Słowa kluczowe: grunty; opodatkowanie; podatnik; spadek; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani K. J., przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2008 r. (data wpływu 19 luty 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 marca 2008 r. (data wpływu 25 marca 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskująca posiada gospodarstwo rolne o pow. 23,8 ha. Zainteresowana, wraz z piątką dzieci odziedziczyła w spadku po zmarłym małżonku to gospodarstwo w 1996 r. O przeznaczeniu gruntów jako rolnych stanowi zapis w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta (\`(...)\`) (Uchwała nr XXX Rady Miejskiej w (\`(...)\`) z dnia 9 marca 2000 r.). Płody rolne zbierane z przedmiotowych działek były i są przeznaczone do spożycia w gospodarstwie.

W roku 2005 z gospodarstwa wydzielono 18 działek, z czego dwie to działki przeznaczone pod drogi. Do tej pory sprzedano sześć działek. Wnioskująca nie sprzedaje wszystkich działek od razu dlatego okres sprzedaży może trwać nawet kilka lat. Zainteresowana poniosła koszty związane z podziałem geodezyjnym gruntu oraz związane z ogłoszeniami o sprzedaży w prasie. Ze względu na niską opłacalność gospodarstwa, sprzedaż działek poprawia byt rodziny. Uzyskane pieniądze są również zabezpieczeniem przyszłości dzieci Wnioskującej, gdyż jest sprzedawany także ich udział w nieruchomości, na co Zainteresowana uzyskała zgodę sądu dla nieletnich.

W 2007 r. Wnioskująca prowadziła działalność gospodarczą – mały sklep odzieżowy opłacając z tego tytułu podatek w formie ryczałtu. Zainteresowana nigdy nie była i nie jest zarejestrowana jako podatnik podatku od towaru i usług.

Podatek VAT od sprzedanej działki Wnioskująca zapłaciła do Urzędu Skarbowego w (\`(...)\`). Zainteresowana podkreśla, że nie dokonywała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług. Przy wpłacie podatku VAT od zbytej działki pouczona przez pracowników Urzędu Skarbowego wypełniła druk, który określał wartość sprzedanej działki i kwoty podatku VAT (prawdopodobnie druk VAT-7). Była to czynność jednorazowa, która została spowodowana pouczeniem przez notariusza o obowiązku zapłaty takiego podatku. Po zapłaceniu podatku Wnioskująca stwierdziła, że zapłacony podatek był nienależny, ponieważ sprzedaż nieruchomości będącej własnością osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, polegająca na sukcesywnym zbywaniu poszczególnych działek powstałych w wyniku podziału gruntu nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT, co potwierdza wyrok NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. I FSP 3/07.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy sprzedając działki Wnioskująca musi odprowadzać do Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług?

Zdaniem Zainteresowanej, gospodarstwo jest majątkiem własnym jej i dzieci. Działki te są działkami rolnymi. Wnioskująca nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług, dlatego uważa, że od sprzedaży tych działek nie powinna odprowadzać podatku do Urzędu Skarbowego. Dzieci jako współwłaściciele również nie są płatnikami podatku od towarów i usług.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskującej w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terenie kraju. Za towary w świetle art. 2 pkt 6 uważa się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 2, powołanego artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego przez Wnioskującą stanu faktycznego wynika, iż dokonała dostawy 6 działek i zamierza sprzedać kolejnych 10 wydzielonych z nieruchomości gruntowej, należącej do majątku prywatnego, otrzymanego wcześniej w formie spadku.

Grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskującej nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy.

Okoliczności sprawy nie wskazują na to, aby dokonując sprzedaży gruntu Zainteresowana działała w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabyła grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie spadku. Wnioskująca sprzedając działki korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W złożonym wniosku podkreślono, iż płody rolne zbierane z przedmiotowych działek przeznaczone były do spożycia w gospodarstwie, nie dokonywano zatem ich sprzedaży. Ponadto Wnioskująca nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT mimo zapłaty tego podatku z tyt. dotychczasowej sprzedaży działki.

Reasumując, jeśli przedmiotowy grunt nie był wykorzystywany przez Wnioskującą w działalności gospodarczej (w tym również rolniczej), a Zainteresowana nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, należy uznać, że jego sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.