Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.67.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-kredyt mieszkaniowy; kredyt-spłata kredytu; kredyt-zaciągnięcie kredytu; umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    28 kwietnia 2005 roku podpisała Pani umowę kredytową o kredyt (...) waloryzowany
    kursem CHF z (...) Bank (...), (...).
    Kredyt hipoteczny przeznaczony był na cele mieszkaniowe, dokładnie na budowę domu.
    Kredyt został wypłacony w złotówkach w kwocie (...) zł. Kredyt przeznaczony był na cele
    mieszkaniowe własne, był to Pani jedyny kredyt hipoteczny. W 2015 roku, gdy okazało się,
    iż nie będzie Pani w stanie spłacić kredytu po wzroście CHF, dom sprzedała Pani z dużą
    stratą, zaciągając drugi kredyt już w PLN na mniejszy dom. Kredyt w CHF został spłacony w
    całości w 2015 roku. Korzystając z usług kancelarii prawnej, upewniwszy się iż kredyt
    posiada niedopuszczalne klauzule wystąpiła Pani do sądu z wnioskiem o zwrot
    nadpłaconej kwoty. Kwotę jaką nadpłaciła Pani, ponad kwotę kredytu to: (...) zł oraz (...)
    CHF. Łącznie kwota sporu wyniosła (...) zł. Z pozwu: zasądzenie od Pozwanej Bank (...) na
    rzecz Powódki (...) kwoty (...) zł (słownie: (...) złotych 00/000) wraz z ustawowymi odsetkami
    za opóźnienie liczonymi od dnia 22 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty, (...) CHF (słownie: (...)
    franków szwajcarskich 00/000) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od
    dnia 22 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty.
    Wartość przedmiotu sporu: (...) zł (słownie: (...) złote 00/000) [przy czym kwota (...) CHF
    została przeliczona po kursie z Tabeli (...) z dnia 15 września 2023 r., 1 CHF = 4,8481 zł]. W
    wykonaniu art. 187 § 1 k.p.c. informuję, że Powódka podjęła próbę pozasądowego
    rozwiązania sporu, wzywając Pozwaną do dobrowolnej zapłaty dochodzonej kwoty
    pismem z dnia 10 sierpnia 2023 r. roszczenie stało się wymagalne w dniu 22 sierpnia 2023
    r.
    W roku 2024 Bank zaproponował Pani ugodę, na mocy której zaproponował warunki
    ugody :
    1. Strony potwierdzają, że wolą obu Stron było zawarcie Umowy, a zadłużenie
    Kredytobiorcy/ów wobec Banku z tytułu Kredytu zgodnie z Umową zostało w całości
    spłacone.
    2. Kredytobiorca/y wykonując Umowę spłacił/li tytułem rat kapitałowo-odsetkowych kwotę
    (...) CHF i (...) zł, a tytułem innych świadczeń pieniężnych (...) zł.
    3. Kredytobiorca/y wytoczył/li przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący Umowy
    (sygn. akt [...]), przedmiotem którego są roszczenia Kredytobiorcy/ów względem Banku
    związane z zawarciem i wykonywaniem Umowy.
    4. Strony potwierdzają, że w przypadku stwierdzenia przez Sąd nieważności (trwałej
    bezskuteczności) Umowy, każdej ze Stron przysługiwałby odrębne roszczenia: (I)
    Kredytobiorcy przysługiwałoby w stosunku do Banku roszczenie o zapłatę kwoty
    stanowiącej sumę zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych świadczeń
    pieniężnych, w tym opłat wynikających z Umowy powiększonej o odsetki ustawowe za
    opóźnienie od dnia powstania stanu trwałej i całkowitej bezskuteczności umowy lub od
    daty wskazanej w wezwaniu do zapłaty, (II) Bankowi przysługiwałoby w stosunku do
    Kredytobiorcy roszczenie o zapłatę nominalnej kwoty wypłaconego kapitału Kredytu
    powiększonej o odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty.
    5. W celu ugodowego zakończenia sporu, Bank zobowiązuje się zwrócić na rzecz
    Kredytobiorcy/ów ustalaną przez Strony kwotę (...) zł.
    6. Bank zwróci Kredytobiorcy/om kwotę wskazaną w § 1 ust. 5 powyżej w terminie 30 dni
    od daty zawarcia niniejszej Ugody na rachunek należący Kredytobiorcy/ów o numerze: (...).

    7. W związku z zawarciem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, że nie będą występować w
    przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień
    Umowy, a w szczególności które dotyczyłyby lub byłyby związane z:
    a. zasadami ustalania kursu waluty,
    b. zasadami waloryzacji do waluty obcej (tzw. klauzula ryzyka walutowego),
    c. zmianami oprocentowania Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron.
    Za prowadzenie sprawy Kancelarii Adwokackiej zapłaciła Pani kwotę (...) zł – faktura.
    Umowę ugody podpisała Pani 24 września 2024 i dwa dni później Bank przelał na Pani
    konto kwotę (...) zł.

## Pytanie

Czy od zwrotu środków, jakie Bank przelał na Pani konto w wyniku ugody, jest Pani
    zobowiązana zapłacić podatek dochodowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, kwota zwrotu przez Bank w wyniku zawarcia ugody nie stanowi dla Pani
    przychodu do opodatkowania, bowiem nie stanowi przyrostu Pani majątku.
    Uzasadnienie:
    Kwota nadpłaty (ponad wypłaconą kwotę kredytu (...) zł) wynosiła (...) zł, zaś Bank dokonał
    zwrotu (...) zł.
    Kwota ta nie będzie dla Pani stanowiła rzeczywistego przysporzenia majątkowego, lecz
    zwrot części wcześniej wpłaconych środków pieniężnych z tytułu spłaty zaciągniętego
    kredytu. Jako kredytobiorca wpłaciła bowiem Pani wcześniej do Banku kwotę dużo wyższą
    niż tę proponowaną w ramach umowy kredytu. Otrzymała Pani więc środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego
    przyrostu Pani majątku.
    Aby uzasadnić swoje stanowisko korzystała Pani z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na potwierdzenie, powyższego
    przywołuje Pani interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    (zawierające podobny opis sprawy), tj. interpretację z 1 sierpnia 2024 r. znak sprawy: 0112-
    KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ (przytoczona poniżej), interpretację z 28 października 2024 r.
    znak sprawy: 0112-KDIL2-1.4011.709.2024.1.MB oraz z 30 października 2024 r., znak
    sprawy: 0115-KDIT1.4011.633.2024.JG.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.): Opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem
    art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f,
    suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem
    ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art.
    30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego
    źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w
    każdej sytuacji gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania określonych wartości
    majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych
    świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego
    zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 - inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych otrzymania przez Panią ww. kwoty
    dodatkowej wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne
    ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić
    niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie
    albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się zatem do skutków podatkowych otrzymania przez Panią dodatkowej kwoty
    na podstawie planowanej ugody z bankiem wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym
    dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę,
    czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym,
    nie mające charakteru zwrotnego. Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie w
    związku z otrzymaniem od Banku ww. kwoty dodatkowej nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. Na mocy zawartej ugody otrzyma Pani zwrot środków
    pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego
    kredytu hipotecznego. A zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota dodatkowa otrzymana
    na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku.
    Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo. Dlatego stwierdzam, że zwrot przez
    bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj.
    będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez bank
    ww. kwoty dodatkowej.
    Pani stanowisko wynika z wyżej przytoczonych źródeł. Prosi Pani o interpretację
    indywidualną, gdyż kancelaria prawna wskazała, iż przepisy nie są klarowne w tej kwestii,
    również w Banku nie uzyskała Pani jednoznacznej odpowiedzi

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane

      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty przez Bank na Pani rzecz kwoty (...)
    zł, na podstawie zawartej ugody dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego przez
    Panią, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam, że
    zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu podatkowego zawarta w art.
    11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w związku z podpisaniem umowy kredytowej w 2005 r.
    otrzymała Pani od Banku kwotę (...) zł. Kredyt został spłacony w całości w 2015 roku. Z
    uwagi na fakt, że ww. umowa kredytowa zawierała niedopuszczalne klauzule wystąpiła
    Pani do sądu z wnioskiem o zwrot nadpłaconej w ramach umowy kredytowej kwoty w
    wysokości (...) zł oraz (...) CHF. Łącznie kwota sporu pomiędzy Panią i Bankiem wyniosła (...)
    zł. W propozycji ugody wskazano m.in., że Kredytobiorca/y wykonując Umowę spłacił/li
    tytułem rat kapitałowo-odsetkowych kwotę (...) CHF i (...) zł, a tytułem innych świadczeń

    pieniężnych (...) zł. Bank zobowiązał się zwrócić na Pani rzecz w ramach ugody ustaloną
    przez Strony kwotę (...) zł. W dniu 24 września 2024 r. ww. kwota (...) zł, została przelana na
    Pani konto bankowe.
    Zatem, otrzymanie ww. kwoty w ramach przysługującego Pani od Banku roszczenia w
    związku z zawarciem przez Panią Ugody z Bankiem, nie spowoduje po Pani stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna
    podatkowo.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank ww. kwoty nie spowoduje u
    Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Nie będzie więc miała Pani obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej
    przez Bank ww. kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.