Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.99.2025.3.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Z treści wniosku nie wynika, że wystawianie weksli wiąże się z
wykonywaniem umów wymienionych w art. 1 ustawy o
podatku od czynności cywilnoprawnych. Samo wystawienie
weksla in blanco oraz otrzymanie za niego zapłaty przez
odbiorcę weksla nie skutkuje powstaniem obowiązku
podatkowego w zakresie podatku od czynności
cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
weksel
weksel-weksel in blanco
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    wydawania weksli in blanco. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) sp. z o.o. sp. k. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą
    w zakresie m.in. zakupu i sprzedaży nieruchomości, pośrednictwa w obrocie
    nieruchomościami, realizacji projektów budowlanych oraz udzielania pożyczek innym
    podmiotom. Działalność Spółki wymaga dużych nakładów inwestycyjnych. Jednym ze
    źródeł finansowania jej działalności jest pozyskiwanie środków pieniężnych za
    pośrednictwem emisji weksli własnych in blanco.
    W stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (Spółka emituje i planuje dalej emitować weksle
    in blanco, zatem wniosek o interpretację dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i
    przyszłego zdarzenia) w związku z wykorzystywaną metodą pozyskiwania finansowania na
    cele prowadzenia działalności gospodarczej, pojawiła się kwestia potwierdzenia właściwej
    kwalifikacji podatkowej transakcji zawieranych między Spółką a podmiotami udzielającymi
    finansowania oraz niepodlegania obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    W związku z tym, że dotychczas dane zagadnienie nie było przedmiotem analizy w innych
    interpretacjach podatkowych wydawanych przez organy podatkowe (te interpretacje
    dotyczyły odmiennych stanów faktycznych, które miały inną treść ekonomiczną transakcji),
    Wnioskodawca jest zainteresowany potwierdzeniem swojego stanowiska poprzez
    uzyskanie własnej interpretacji podatkowej.
    Konstrukcja oraz proces uzyskiwania finansowania układał się/będzie się układał
    następująco (dla uproszczenia, w dalszej części pisma Wnioskodawca będzie się
    posługiwał wyłącznie czasem przeszłym, niemniej wniosek dotyczy obu: stanu faktycznego
    i zdarzenia przyszłego):
    1. Wnioskodawca (wystawca weksla) dokonuje emisji weksli własnych na rzecz odbiorców
      weksli.
    2. Dokument weksla in blanco obejmuje następujące rubryki:
      a) sformułowanie „weksel własny nr...”,
      b) miejsce i datę wystawienia weksla,
      c) informację o zapłacie określonej kwoty pieniężnej na rzecz wskazanej osoby,
      d) informację o zapłacie na zlecenie osoby X będącej wierzycielem,
      e) informacje o miejscu płatności kwoty pieniężnej,
      f) dane podmiotu wystawiającego weksel,
      g) adres wystawcy,
      h) podpis wystawcy weksla.
    3. Integralną częścią weksla in blanco był również dokument będący deklaracją wekslową,
      która precyzyjnie określa, w jaki sposób i w jakich okolicznościach weksel in blanco
      może zostać uzupełniony (wypełniony). Deklaracja wekslowa zawiera następujące
      informacje:
      a) dane podmiotu będącego wystawcą weksla oraz przyjmującego weksel,

      b) kwota, po uiszczeniu której weksel wraz z deklaracją wekslową jest wydawany jego
        odbiorcy (dalej: „Wartość Nominalna”),
      c) maksymalną kwotę, do uzupełnienia której na wekslu jest uprawniony remitent -
        skalkulowana jako wartość nominalna weksla powiększona o oprocentowanie
        bazowe (dalej: „Suma Wekslowa”),
      d) przypadki, w których odbiorca weksla może wypełnić otrzymany weksel, tj. weksel
        mógł być wypełniony:
      - w określonym terminie od dnia zaistnienia określonego zdarzenia w związku z
        konkretną inwestycją realizowaną przez Wnioskodawcę lub
      - w określonym terminie od dnia wezwania wystawcy weksla przez odbiorcę weksla o
        stanie rozliczeń inwestycji wystawcy weksla i nieotrzymania od niego
        wystarczających informacji;
      e) możliwość wykupu weksla przez jego wystawcę z informacją o kwocie, za którą
        weksel może być wykupiony,
      f) numery rachunków bankowych do rozliczeń stron weksla,
      g) podpisy stron weksla.
    Zgodnie z deklaracją wekslową, za datę wystawienia weksla jego strony przyjmują datę
    przekazania przez przyjmującego weksel na rzecz jego wystawcy Wartości Nominalnej
    weksla.
    W oparciu o wyżej wymienione i podpisane dokumenty, Spółka dostarczała weksel
    uprawnionej osobie oraz otrzymywała w zamian środki pieniężne na swój rachunek
    bankowy (tj. w zamian za Wartość Nominalną weksla).
    Z chwilą objęcia w posiadanie weksla jego odbiorca ponosił wydatek – płacił umówioną
    kwotę za weksel – tj. „Wartość Nominalną ” (zazwyczaj niższą od „Sumy Wekslowej” – tj. de
    facto występował tu efekt dyskonta). Wynikało to ze sposobu ustalenia sumy wekslowej
    (jak była o tym mowa powyżej). W konsekwencji, weksel był de facto nabywany za kwotę
    niższą niż jego Suma Wekslowa.
    Zgodnie z modelem biznesowym i treścią dokumentacji Spółki, przekazanie środków
    następowało w celu finansowania konkretnego przedsięwzięcia (konkretnej inwestycji
    Spółki).

## Pytanie

W odniesieniu do opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego – czy w związku
    z wystawianiem przez Wnioskodawcę (wystawcę weksla) weksli in blanco (wraz z
    deklaracją wekslową) i zapłatą przez odbiorcę weksla Wartości Nominalnej weksla na
    rzecz Wnioskodawcy (wystawcę weksla) powstaje obowiązek zapłaty podatku od czynności
    cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z wystawianiem przez Wnioskodawcę (wystawcę
    weksla) weksli in blanco (wraz z deklaracją wekslową) i zapłatą przez odbiorcę weksla
    Wartości Nominalnej weksla nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    W ocenie Wnioskodawcy, emisja weksli in blanco następuje zgodnie z przepisami
    polskiego prawa wekslowego.

    Nieodzownym elementem konstrukcji weksla in blanco jest udzielone posiadaczowi
    weksla upoważnienie do ostatecznego ukształtowania wierzytelności wekslowej (tj. tzw.
    deklaracja wekslowa/porozumienie wekslowe) – o czym jest mowa w art. 10 ustawy z dnia
    28 kwietnia 1936 r. Prawo Wekslowe.
    Podstawą prawną emisji weksli są przepisy ww. ustawy Prawo wekslowe. Zgodnie z
    przepisami Prawa wekslowego, weksel jest dokumentem stanowiącym bezwarunkowe
    zobowiązanie do zapłaty określonej osobie, w określonym terminie i miejscu przez
    wystawcę weksla lub osobę przez niego wskazaną określonej na wekslu sumy pieniędzy
    (weksel, w którym odpowiednie rubryki pozostają nieuzupełnione jest wekslem in blanco).
    Emisja weksla własnego jest zdarzeniem powodującym powstanie określonych praw i
    obowiązków, a mianowicie po stronie nabywcy powstaje powinność wpłaty kwoty wartości
    nominalnej weksla, natomiast dla wystawcy bezwarunkowy obowiązek zapłaty określonej
    w nim kwoty pieniężnej, czyli zobowiązanie do wykupu weksla po jego okazaniu albo w
    określonej na wekslu dacie. Zobowiązanie wekslowe ma charakter samodzielny i
    abstrakcyjny. W szczególności ma to miejsce w sytuacji takiej, jak opisana w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym wniosku Wnioskodawcy, weksel kreuje samoistny
    stosunek zobowiązaniowy. Stosunek wekslowy nie ma charakteru akcesoryjnego i jego byt
    nie jest zależny od istnienia innego stosunku prawnego (np. umowy pożyczki,
    wierzytelności handlowej). Emisja weksla i powstanie zobowiązania wekslowego nie
    wymaga, aby pomiędzy wystawcą a odbiorcą weksla (remitentem) istniał jakikolwiek inny
    stosunek (stosunek podstawowy). Tak też jest, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
    Ponadto, weksel (wraz z deklaracją wekslową) spełnia wszystkie wymagania stawiane
    wekslom w prawie wekslowym (tj. o których mowa przede wszystkim w art. 101 Prawa
    Wekslowego). To samo można powiedzieć o deklaracji wekslowej, która określa w jaki
    sposób należy uzupełnić weksel in blanco w razie zajścia określonych sytuacji
    umożliwiających jego wypełnienie. Mianowicie, ustalenie sumy wekslowej w sposób
    podany w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (tj. jako Wartość Nominalna
    weksla powiększona o oprocentowanie bazowe) nie przesądza o tym, że w danym
    przypadku Wartość Nominalna weksla/Suma Wekslowa jest oprocentowana. W danym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym weksel in blanco stanowił weksel niezupełny, tj.
    nie miał uzupełnionych podanych w nim rubryk. Dopiero deklaracja wekslowa
    upoważniała remitenta do uzupełnienia weksla w sposób ściśle przewidziany przez tę
    deklarację. Przepisy nie wymagają, żeby w deklaracji maksymalna kwota, na jaką weksel
    może być wystawiony (tj. suma wekslowa), została określona w sposób kwotowy. Zatem
    może to być również pewna formuła pozwalająca na jednoznaczne ustalenie sumy
    wekslowej w momencie jego wypełnienia. Tym bardziej, że biorąc pod uwagę to, że w
    danym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym termin uzupełnienia weksla nie jest
    precyzyjnie określony (nie jest z góry wiadomo z całą pewnością kiedy ten weksel będzie
    mógł zostać uzupełniony), racjonalnym jest określenie formuły pozwalającej na
    urealnienie Wartości Nominalnej weksla.
    Wobec powyższego, uwzględnienie w Sumie Wekslowej formuły pozwalającej na
    oprocentowanie Wartości Nominalnej weksla jest zgodne z Prawem Wekslowym i nie
    powinno wpływać na podatkową kwalifikację danego weksla (tj. emisja weksla za Wartość
    Nominalną nie podlega opodatkowaniu).
    Niemniej gdyby nawet uznać, że w danym przypadku mamy do czynienia z
    oprocentowaniem Wartości Nominalnej weksla/Sumy Wekslowej, to taka możliwość
    wynika z art. 5 Prawa Wekslowego (co oznacza, że weksle uwzględniające oprocentowanie
    są wyemitowane zgodnie z Prawem Wekslowym).
    W piśmiennictwie wskazuje się, że zakres regulacji art. 5 Prawa Wekslowego obejmuje
    oprocentowanie sumy wekslowej w okresie przypadającym przed nadejściem terminu
    płatności weksla. Przepis może być postrzegany jako związany z jedną z funkcji weksla,

    zakładającą odroczenie terminu płatności lub udostępnienie kapitału w okresie
    przypadającym pomiędzy wystawieniem weksla a dniem jego płatności.
    Art. 5 Prawa Wekslowego, po pierwsze daje możliwość oprocentowania sumy wekslowej w
    odniesieniu do okresu przypadającego przed terminem wykupu weksla. Po drugie, określa
    zasady ujawnienia tego oprocentowania w dokumencie weksla w tych przypadkach, w
    których ze względu na niemożliwość wskazania terminu płatności weksla z góry kwestia
    wymaga sprecyzowania w dokumencie ze względu na obiegowy charakter weksla.
    Respektując interes wierzyciela w uzyskaniu oprocentowania, ustawa zezwala remitentowi
    na jego zastrzeżenie jako ułamka (procenta) sumy wekslowej (Komentarz do art. 5 Prawa
    Wekslowego, Jastrzębski Jacek, Kaliński Maciej, wyd. III).
    Wobec powyższego, uwzględnienie w Sumie Wekslowej formuły pozwalającej na
    oprocentowanie Wartości Nominalnej weksla jest zgodne z Prawem Wekslowym i nie
    powinno wpływać na podatkową kwalifikację danego weksla.
    Kolejnym argumentem za nieopodatkowaniem weksla podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych jest to, że między Spółką a podmiotami udzielającymi finansowania nie
    powstał jakikolwiek stosunek prawny podlegający obowiązkowi podatkowemu w zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych (np. na podstawie art. 1 ust. 1 lit. b) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych). Emisja weksla w zamian za zapłatę jego ceny nie
    oznacza nawiązania stosunku prawnego innego niż uzyskanie przez nabywcę weksla
    prawa do wypełnienia weksla in blanco po zakończeniu inwestycji, w związku z którą
    został on wydany. Skoro emisja weksla następuje zgodnie z Prawem Wekslowym (o czym
    była już mowa powyżej), to jego wydanie w zamian za Wartość Nominalną weksla nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Jest tak dlatego, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają
    czynności enumeratywnie wskazane w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie
    zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w
    ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze
    gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone. W zakresie
    przedmiotowym analizowanej ustawy nie są wymienione czynności cywilnoprawne
    związane z wystawianiem weksli jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych.
    Reasumując, należy stwierdzić, że w związku z emisją przez Wnioskodawcę weksli in
    blanco i zapłatą na jego rzecz za wystawione weksle w świetle powołanych wyżej
    przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie powstaje obowiązek
    podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych po stronie Wnioskodawcy.
    Sprawa Wnioskodawcy jest inna od dotychczas analizowanych przez Dyrektora KIS, zatem
    powinien on wziąć pod uwagę całą przedstawioną przez Wnioskodawcę argumentację.
    Jeszcze jednym argumentem za nieopodatkowywaniem weksla in blanco podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, jest jego
    treść ekonomiczna. Mianowicie, odpłatna emisja weksla in blanco realizuje cel
    gospodarczy tożsamy z sensem ekonomicznym emisji obligacji. Zarówno weksel in blanco,
    jak i obligacje umożliwiają przekazanie środków w zamian za określoną kwotę, która
    będzie podlegać oprocentowaniu z uwagi na utratę wartości pieniądze w czasie oraz
    przyjęte ryzyko niewypłacalności podmiotu zobowiązanego do wypłaty środków. Zatem
    emisja weksla in blanco analogicznie do emisji obligacji nie oznacza, że doszło do zawarcia
    umowy pożyczki.
    Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny przez umowę
    pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość

    pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić
    tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Istotą zobowiązania wynikającego z umowy pożyczki jest przeniesienie przez
    pożyczkodawcę jej przedmiotu na własność pożyczkobiorcy, a pożyczkobiorcy do zwrotu
    pożyczki, przy czym przedmiotem powrotnego przeniesienia własności nie muszą być te
    same pieniądze lub te same rzeczy zamienne, byle miały tę samą ilość i jakość.
    W odróżnieniu od stron umowy pożyczki, zarówno zakres działania emitenta obligacji jak i
    obligatariusza (analogicznie do uprawnień i obowiązków stron weksla, tj. wystawcy weksla
    i remitenta) obwarowany jest wymogami określonymi przez ustawodawcę. Obligacje,
    obok pożyczek, są również wykorzystywane jako źródło pozyskiwania funduszy przez
    podmioty uprawnione do ich emisji i jednocześnie nabywane przez inwestorów.
    Przywołane regulacje prawne prowadzą do wniosku, że obligacja i pożyczka stanowią
    różne zdarzenia prawne (analogicznie można powiedzieć o wekslu in blanco). Oznacza to,
    że pomimo podobnej roli obligacji i pożyczek w obrocie gospodarczym wyrażającej się w
    pozyskiwaniu kapitału na określony okres czasu – brak jest podstaw do wniosku, iż emisja
    obligacji mieści się w zakresie znaczeniowym umowy pożyczki wynikającym z art. 720 § 1
    Kodeksu cywilnego (zatem również emisja weksla w danym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym nie powinna podlegać opodatkowaniu).
    Jak to zostało wyżej wskazane, zakres przedmiotowy ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych jest ściśle określony, ma charakter zamknięty, co oznacza, że nie może
    być on rozszerzany w drodze wykładni na jeszcze inne czynności, nawet gdy te inne
    czynności cywilnoprawne pozwalają w obrocie gospodarczym osiągnąć skutki (prawne,
    ekonomiczne) takie same bądź zbliżone, co czynności objęte zakresem analizowanej
    ustawy.
    W zakresie przedmiotowym analizowanej ustawy nie są wymienione czynności
    cywilnoprawne związane z emisją obligacji (ani emisją obligacji) jako podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Zatem, emisja obligacji (oraz analogiczna do niej emisja weksla in blanco), w świetle
    powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie
    skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie tego podatku – jest neutralna
    podatkowo. W konsekwencji, skoro emisja obligacji przez nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to również zakresem przedmiotowym
    analizowanej ustawy nie może być objęta emisja weksla in blanco (niepodleganie
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych emisji obligacji zostało jednoznacznie
    potwierdzone w interpretacjach podatkowych).
    W konsekwencji, skoro w danym stanie faktycznym/zdarzeniu prawnym emisja weksla in
    blanco służy realizacji celu tożsamego z emisją obligacji, to nie ma żadnego racjonalnego
    uzasadnienia do traktowania weksla w sposób odmienny od obligacji.
    Weksel jako papier wartościowy.
    Kolejnym argumentem za nieopodatkowywaniem weksli podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych jest ten fakt, że stanowią one papier wartościowy.
    Jak się podkreśla w piśmiennictwie weksel in blanco inkorporuje wierzytelność wekslową.
    Weksel jest (a w przypadku weksla in blanco – weksel in blanco wraz z deklaracją
    wekslową) papierem wartościowym, z którym związana jest bezwarunkowa wierzytelność
    pieniężna (por. komentarz J. Jastrzębskiego, M. Kalińskiego do art. 10 Prawa Wekslowego,
    wydanie III; komentarz J. Gudowskiego (red.) do art. 921 (9) Kodeksu Cywilnego , wyd. II).
    Deklaracja wekslową odgrywa kluczową rolę przy emisji weksla in blanco, ponieważ
    wierzytelność wekslowa z weksla in blanco byłaby nieprzydatna wobec niemożliwości jej
    realizacji.

    W doktrynie przyjmuje się, że zobowiązanie wekslowe z weksla in blanco następuje z
    chwilą podpisania i wręczenia weksla, chociaż zobowiązanie to ma warunkowy charakter i
    wywołuje skutki dopiero wówczas, gdy weksel zostanie uzupełniony w taki sposób, aby
    posiadał on wszystkie wymagane przez prawo elementy, rozstrzygające o ważności weksla
    (J. Mojak: Prawo papierów wartościowych. Zarys wykładu, Warszawa 2004, s. 53).
    Ponadto, wierzytelność wekslowa – mimo że wymaga ukształtowania pewnych jej
    parametrów – może być przedmiotem obiegu także przed ostatecznym ukształtowaniem
    (uzupełnieniem treści weksla). Ze względu na charakter weksla in blanco jako weksla – a
    co za tym idzie, papieru wartościowego – obrót wierzytelnością wekslową jest ściśle
    zespolony z obrotem samym wekslem niezupełnym. Wiąże się to z immanentną cechą
    papierów wartościowych, którą jest związek między sposobem ujawnienia przysługiwania
    prawa a sposobem jego alienacji. Wniosek ten pozostaje w zgodzie ze stanowiskiem, iż
    regulacja art. 10 upoważnia do uznania weksla in blanco za odrębny przedmiot obrotu,
    nie zaś tylko za stadium zaciągania zobowiązania wekslowego.
    Podsumowując, skoro weksel in blanco potwierdza istnienie prawa majątkowego, należy
    przyjąć, że jest papierem wartościowym (takie stanowisko zostało potwierdzone w
    uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2007 r. sygn. I KZP 2/07).
    W konsekwencji, skoro weksel stanowi papier wartościowy, to jego odpłatna emisja nie
    może podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (odpłatna
    emisja papierów wartościowych nie została wymieniona jako czynność podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych).
    Na potwierdzenie stanowiska przywołali Państwo interpretacje indywidualne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
      1) Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności
        cywilnoprawne:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona),
      d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona),
      h) ustanowienie hipoteki,

      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
        służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.
      2) zmiany ww. umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie
        podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z
        zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4 oraz
      3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują takie
        same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.
    Jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ustawowym katalogu, nie podlega
    opodatkowaniu tym podatkiem nawet, jeśli wywołuje skutki gospodarcze takie same lub
    podobne do tych, które zostały w katalogu wymienione.
    Podkreślić jednak należy, że o podleganiu danej czynności opodatkowaniu tym podatkiem
    decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli
    strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla
    oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w
    związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste
    prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikację pod względem
    prawnym.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że
    jednym ze źródeł finansowania Państwa działalności jest pozyskiwanie środków
    pieniężnych za pośrednictwem emisji weksli własnych in blanco. Wystawca weksla
    (Państwo) dokonuje emisji weksli własnych na rzecz odbiorców weksli. Dostarczali
    /dostarczają Państwo weksel uprawnionej osobie oraz otrzymywali/otrzymują w zamian
    środki pieniężne na swój rachunek bankowy (tj. w zamian za Wartość Nominalną weksla).
    Z chwilą objęcia w posiadanie weksla jego odbiorca ponosił wydatek – płacił umówioną
    kwotę za weksel – tj. „Wartość Nominalną ” (zazwyczaj niższą od „Sumy Wekslowej” – tj. de
    facto występował tu efekt dyskonta). Wynikało to ze sposobu ustalenia sumy wekslowej.
    W konsekwencji, weksel był de facto nabywany za kwotę niższą niż jego Suma Wekslowa.
    Zgodnie z modelem biznesowym i treścią dokumentacji Państwa Spółki, przekazanie
    środków następowało w celu finansowania konkretnego przedsięwzięcia (Państwa
    konkretnej inwestycji).
    Sama emisja weksla nie jest czynnością wymienioną w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, a zatem wystawienie weksla, o ile następuje zgodnie z
    przepisami prawa wekslowego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych. Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą
    podlegać natomiast czynności cywilnoprawne, w związku z zawarciem których wystawiony
    jest weksel, o ile są to czynności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Z wniosku nie wynika, żeby między Państwem a odbiorcami weksli miała mieć miejsce
    umowa określona w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Podstawę prawną obrotu wekslami regulują przepisy ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. –
    Prawo wekslowe (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 282). Zgodnie z przepisami tej ustawy, weksel jest
    dokumentem stanowiącym bezwarunkowe zobowiązanie do zapłaty określonej osobie, w
    określonym terminie i miejscu przez wystawcę weksla lub osobę przez niego wskazaną,
    określonej na wekslu sumy pieniędzy.
    Zgodnie z art. 10 ustawy Prawo wekslowe:

      Jeżeli weksel, niezupełny w chwili wystawienia, uzupełniony został niezgodnie z
      zawartem porozumieniem, nie można wobec posiadacza zasłaniać się zarzutem, że
      nie zastosowano się do tego porozumienia, chyba że posiadacz nabył weksel w złej
      wierze albo przy nabyciu dopuścił się rażącego niedbalstwa.
    Wystawiający weksel przyjmuje na siebie odpowiedzialność za to, że zapłaci sumę
    wymienioną na wekslu. Tak rozumiane zobowiązanie wekslowe ma charakter
    bezwarunkowy, samodzielny, solidarny osób, które go podpisały i abstrakcyjny (por.
    Ignacy Rosenbluth – Prawo wekslowe komentarz, Wyd. PiaPrint s.c. Warszawa 1994 r., str.
    11). Rozumiany w ten sposób weksel pełni funkcję płatniczą, kredytową, obiegową,
    gwarancyjną, refinansową (por. Izabela Heropolitańska – op. Cit. Str. 13-14).
    Weksel własny (czyli taki, jak wskazany we wniosku) określany jest inaczej jako suchy,
    prosty, sola. Weksel ten jest papierem wartościowym sporządzonym w formie ściśle
    określonej przez prawo wekslowe, zawierającym bezwarunkowe przyrzeczenie wystawcy
    zapłacenia określonej sumy pieniężnej we wskazanym miejscu i czasie oraz stwarzającym
    odpowiedzialność osób na nim podpisanych. Ustawowa treść weksla własnego wskazana
    w art. 101 pkt 1-7 Prawa wekslowego obejmuje: nazwę „weksel” w samym tekście
    dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono; polecenie bezwarunkowe zapłacenia
    oznaczonej sumy pieniężnej; nazwisko osoby, która ma zapłacić (trasata); oznaczenie
    terminu płatności; oznaczenie miejsca płatności; nazwisko osoby, na której rzecz lub na
    której zlecenie zapłata ma być dokonana; oznaczenie daty i miejsca wystawienia weksla;
    podpis wystawcy weksla. Uwzględnić przy tym należy ww. art. 10 ustawy Prawo wekslowe,
    który normuje kwestie weksli in blanco.
    Należy zauważyć, że weksel własny jest papierem wartościowym, posiadającym części
    składowe ściśle przez prawo wekslowe przepisane, w którym wystawca dokumentu sam
    przyrzeka zapłatę sumy wekslowej. Wystawiając weksel własny wystawca przyjmuje
    odpowiedzialność za zapłatę sumy wekslowej, tj. za to, że sam ją zapłaci.
    Zobowiązanie wekslowe odrywa się od sytuacji faktycznej, która była podstawą
    wystawienia i wręczenia weksla, nabierając charakteru samodzielnego i abstrakcyjnego, tj.
    oderwanego od podstawy gospodarczej, która spowodowała jego wystawienie.
    Okoliczność, że zobowiązanie wekslowe jest abstrakcyjne nie oznacza jednak, że nie
    istniała podstawa gospodarcza wystawienia weksla. Weksel pełni różne funkcje
    gospodarcze, np. może być środkiem płatniczym spełniającym w pewnym sensie funkcję
    surogatu pieniądza (zapłata wekslem za towar), może również spełniać funkcję kredytową
    pozwalającą na dokonywanie różnorodnych transakcji bez konieczności natychmiastowej
    zapłaty gotówką albo funkcję gwarancyjną jako zabezpieczenie spłaty kredytu, pożyczki.
    W kontekście powyższych wyjaśnień należy podkreślić, że jeżeli wystawienie weksla łączy
    się z czynnością cywilnoprawną wynikającą z podstawy gospodarczej wystawienia weksla,
    czyli pierwotnej przyczyny wystawienia tego weksla, to chociaż samo wystawienie weksla
    nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu może jednak
    podlegać pierwotna czynność cywilnoprawna, o ile jest jedną z czynności wymienionych w
    art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Z treści wniosku nie wynika, że wystawianie weksli wiąże się z wykonywaniem umów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Mają Państwo
    więc rację, że samo wystawienie weksla in blanco oraz otrzymanie za niego zapłaty przez
    odbiorcę weksla nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych.
    W zakresie przedmiotowym analizowanej ustawy nie są wymienione czynności
    cywilnoprawne związane z wystawieniem weksli oraz ich wykupem jako podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych po Państwa stronie mogłyby podlegać jedynie umowy
    pożyczki, gdyby takie zostały zawarte i były przyczyną wystawienia opisanych we wniosku
    weksli, nie wskazali jednak Państwo, aby takie okoliczności występowały/miały wystąpić.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.