Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.273.2020.2.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-21
Teza: Kompleksowość dostawy towarów i dokumentowanie sprzedaży form do produkcji tych towarów oraz rozliczenia w sytuacji nieodebrania określonej ilości wyrobów gotowych.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; faktura; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; świadczenie-świadczenie kompleksowe 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP 14 lipca 2020 r.), uzupełnionym w dniu 15 lipca 2020 r. (data wpływu 21 lipca 2020 r.), a także w dniu 27 sierpnia 2020 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP oraz w dniu 5 listopada 2020 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP na wezwanie Organu z dnia 28 października 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 29 października 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania sprzedaży form oraz rozliczenia w sytuacji nieodebrania określonej ilości sztuk wyrobów gotowych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania sprzedaży form oraz rozliczenia w sytuacji nieodebrania określonej ilości sztuk wyrobów gotowych.

Wniosek uzupełniony został w dniu 15 lipca 2020 r. (data wpływu 21 lipca 2020 r.), a także w dniu 27 sierpnia 2020 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP oraz w dniu 5 listopada 2020 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP na wezwanie Organu z dnia 28 października 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 29 października 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

A. S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie produkcji (…) z tworzyw sztucznych i (…). Spółka należy do międzynarodowej grupy podmiotów (dalej: Grupa), która jest wiodącym producentem (…) bezpośrednich do preparatów farmaceutycznych, suplementów diety, kosmetyków i wielu innych zastosowań.

Wnioskodawca na podstawie ogólnej umowy ramowej oraz umów dodatkowych, zawartych pomiędzy podmiotami z Grupy a kontrahentami (dalej: Grupa X) oraz na podstawie nowych zamówień na wyroby gotowe, w przypadku form 15040/15003B, 15041/15022B oraz 35091C rozpoczął, a przypadku formy 35091D rozpocznie produkcję na rzecz dwóch podmiotów z Grupy X: B (B) z Belgii - sprzedaż bezpośrednia oraz C (C) z Hiszpanii za pośrednictwem podmiotu powiązanego D. Sprzedaż za pośrednictwem D odbywa się na podstawie odrębnej umowy.

Stosownie do ogólnej umowy ramowej, produkcja odbywać się będzie przy użyciu form zakupionych przez Spółkę, a Grupa X zobowiązała się (jak to zostało nazwane w umowie) do „amortyzacji formy przez okres 3 lat, poprzez doliczanie do ceny produktów określonej kwoty”. Warunki każdego zamówienia, obejmującego produkcję konkretnych wyrobów gotowych, zostaną każdorazowo sprecyzowane w dodatkowych umowach (których wzór został określony w ogólnej umowie ramowej i stanowi jej załącznik).

W związku z powyższym, zostały zawarte następujące umowy dodatkowe:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15040/15003B/
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15041/15022B,
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091C,
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091D.

Umowy dodatkowe dotyczą zamówień obejmujących produkcję butelek i zakrętek. Grupa planuje podpisać z Grupą X kolejne umowy.

Ad. 1) 15040/15003B/ (w trakcie pracy nad formą zmianie uległa nazwa formy)

*   wartość formy produkcyjnej to 325.000 EUR,

*   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 120 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 160 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,35 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 120 mln szt.,

*   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 160 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X,

*   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 90 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako: próg) - jednak Spółka wskazuje, że w jej ocenie jest to błędny zapis, a forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 120 mln szt. wyrobów gotowych (wówczas wartość sztuk sprzedawanych w podwyższonej cenie i wartość, po której forma zostanie zamortyzowana będą zbieżne, tak jak jest to w przypadku pozostałych umów dodatkowych). Wskazać należy, że jest to tylko postanowienie umowne, bowiem Spółka wskazała, że całkowite koszty zakupu formy są wyższe od wartości sprzedaży i przeniesienie prawa własności odnośnie tej właśnie formy na Grupę X nastąpi ze stratą dla Spółki. Jest to sytuacja wyjątkowa, a przyczynami jej powstania jest zmiana specyfikacji dla formy 15040/15003B oraz rozpoczęcie współpracy pomiędzy stronami na nowych zasadach,

*   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w momencie przekroczenia progu,

*   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy. W tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w dodatkowej umowie kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),

*   Spółka dostarczy minimum 40 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,

*   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 120 mln szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych,

*   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na rzecz podmiotów wchodzących w jej skład.

Ad 2) TE CAP /15041/15022B (w trakcie pracy nad formą zmianie uległa nazwa formy)

*   wartość formy produkcyjnej to 325.000 EUR,

*   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 90 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 120 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny wyrobów gotowych doliczana będzie kwota 3,61 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 90 mln szt.,

*   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 120 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X,

*   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 90 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako: próg),

*   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w momencie przekroczenia progu.

*   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy - w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych 71000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),

*   Spółka dostarczy minimum 30 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,

*   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 90 mln szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych 71000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych

*   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na jego rzecz.

Ad. 3) 35091C:

*   wartość formy produkcyjnej to 111.672 EUR,

*   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 60 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny wyrobów gotowych doliczana będzie kwota 1,87 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 60 min szt.,

*   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X,

*   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 60 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako: próg),

*   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w momencie przekroczenia progu.

*   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy- w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),

*   Spółka dostarczy minimum 20 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,

*   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 60 mln szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych 71000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych,

*   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na jego rzecz.

Ad. 4) 35091D:

*   wartość formy produkcyjnej to 111.672 EUR,

*   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 60 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,87 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 60 mln szt.,

*   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X ,

*   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 60 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako, próg),

*   prawo własności formy przejdzie na Grupę X po przekroczenia progu.

*   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy- w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR — 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),

*   Spółka dostarczy minimum 20 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,

*   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 60 mln szt. produktu w ciągu 3 lat, (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych

*   strony umowy przewidują również możliwość zrealizowania opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji przez Spółkę — w tym przypadku Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),

*   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na jego rzecz.

Wnioskodawca wskazuje, że w wyjątkowych sytuacjach (tak jest w przypadku formy opisanej w pkt 1), może zdarzyć się, iż przeniesienie prawa własności formy na Grupę X nastąpi ze stratą dla Spółki. Muszą jednak zachodzić ważne okoliczności, np. mające wpływ na kontynuację biznesu.

Z umów dodatkowych (z dnia 6 czerwca 2018 r. oraz 22 maja 2019 r.) wynika, że formy będą używane do produkcji wyrobów gotowych na rzecz podmiotów z Grupy X. W wyjątkowych sytuacjach, dopuszczalne jest użycie formy do produkcji dla innych klientów Spółki za pisemną zgodą Grupy X. Ze względu na specyfikę wyrobów Spółka nie planuje skorzystania z tej opcji.

Formy opisane w pkt 1-4) znajdują się już w Spółce. Na moment składania niniejszego wniosku Grupa X potwierdziła rozpoczęcie produkcji przez Spółkę, przy użyciu form 15040/15003B, 15041/15022B oraz 35091C. Jednakże, według Spółki data zatwierdzenia przez Grupę X rozpoczęcia produkcji z wykorzystaniem form nie ma znaczenia. Ważna jest data rozpoczęcia produkcji i sprzedaży wyrobów z dodatkowymi kosztami, którą uznaję się za datę rozpoczęcia 3-letniego okresu rozliczeniowego wynikającego z umów dodatkowych, a także data wprowadzenia form do ewidencji środków trwałych. Dokument OT (będący dokumentem przyjęcia nowego środka trwałego):

*   dla formy 15040/15003B został sporządzony z datą 01 kwietnia 2020 i forma została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w miesiącu kwietniu, a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych nastąpiło od maja 2020 r.;

*   dla formy 15041/15022B został sporządzony z datą 29 maja 2020 ale forma została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w miesiącu czerwcu (z uwagi na późniejsze otrzymanie tego dokumentu przez dział księgowości), a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych nastąpiło od lipca 2020 r.;

*   dla formy 35091C został sporządzony z datą 31 maja 2020 ale forma została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w miesiącu czerwcu (z uwagi na późniejsze otrzymanie tego dokumentu przez dział księgowości), a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych nastąpiło od lipca 2020 r.

Forma 35091D jest poddawana dalszym modyfikacjom w celu dostosowania jej do wymogów klienta.

Dodatkowo, na chwilę obecną nie wiadomo, czy formy po zakończeniu produkcji zostaną w Polsce czy zostaną przetransportowane do Grupy X. W przypadku gdy po zakończeniu produkcji formy zostaną przetransportowane do Grupy X to zostaną one wywiezione z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i zostaną spełnione warunki wskazane w art. 42 ustawy o VAT. Spółka dokumentować będzie sprzedaż wyrobów gotowych fakturą, na której w związku z przenoszeniem własności form na Grupę X, zostaną wyszczególnione elementy składowe świadczenia wraz z informacją na temat wartości tych elementów, część dotycząca formy zostanie wykazana w pozycji „dodatkowe koszty - udział w formie”.

Spółka wskazuje, że formę opisaną w pkt 1), 2) oraz 3) amortyzuje oraz formy z pkt 4) zamierza amortyzować zgodnie z zasadami przewidzianymi w ustawie o CIT i stosownie do wykazu stawek amortyzacyjnych stawką amortyzacji 14%.

Ani w ogólnej umowie ramowej, ani w umowach dodatkowych nie wskazano, że w związku z przeniesieniem prawa własności do form po ustalonym w umowie terminie, Spółka zobowiązana będzie do wystawienia odrębnej faktury. Wobec tego, Spółka nie zamierza dokumentować tej czynności odrębną fakturą. Jedynie w sytuacji zrealizowania przez Grupę X opcji wykupu, zarówno przed jak i po rozpoczęciu produkcji, Spółka zamierza wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż formy. Faktury z tytułu sprzedaży wyrobów gotowych, a tym samym i płatności za te wyroby gotowe dokonywane będą w walucie obcej, tj. EUR.

Ponadto na wezwanie Organu w uzupełnieniu wniosku:

Na pytanie Organu oznaczone nr 1 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w kraju siedziby (ewentualnie innym kraju) B z Belgii na potrzeby podatku od wartości dodanej i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że Spółka B posiada siedzibę na terytorium Królestwa Belgii. Podmiotowi temu został nadany numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej o numerze (…)

Na pytanie Organu oznaczone nr 2 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w Polsce B. z Belgii na potrzeby podatku od towarów i usług i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że Spółka B. z Belgii nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT, nie posiada numeru identyfikacji podatkowej oraz numeru NIP-UE.

Na pytanie Organu oznaczone nr 3 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w kraju siedziby (ewentualnie innym kraju) C z Hiszpanii na potrzeby podatku od wartości dodanej i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE Wnioskodawca wskazał, że Spółka C posiada siedzibę na terytorium Królestwa Hiszpanii. Podmiotowi temu został nadany numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej o numerze (…)

Na pytanie Organu oznaczone nr 4 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w Polsce C z Hiszpanii na potrzeby podatku od towarów i usług i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że Spółka C z Hiszpanii nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT, nie posiada numeru identyfikacji podatkowej oraz numeru NIP-UE.

Na pytanie Organu oznaczone nr 5 o wskazanie „informacji dotyczących D SA w tym gdzie (w jakim kraju) D SA posiada siedzibę działalności gospodarczej, czy D SA należy do Grupy X Wnioskodawca wskazał, że D SA posiada siedzibę działalności gospodarczej w Hiszpanii. Jest to podmiot, który należy do grupy G.

Na pytanie Organu oznaczone nr 6 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w kraju siedziby (ewentualnie innym kraju) D SA na potrzeby podatku od wartości dodanej i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że Spółka D. SA posiada siedzibę na terytorium Królestwa Hiszpanii. Podmiotowi temu został nadany numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej o numerze (…).

Na pytanie Organu oznaczone nr 7 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w Polsce D na potrzeby podatku od towarów i usług i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że D nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT, nie posiada numeru identyfikacji podatkowej oraz numeru NIP-UE.

Na pytanie Organu oznaczone nr 8 o wskazanie „informacji dotyczących Grupy X w tym ile i jakie podmioty wchodzą w skład Grupy X” Wnioskodawca wskazał, że Grupa X to międzynarodowa grupa działająca w branży medycznej. W skład Grupy X wchodzą globalne spółki, które zajmują się różnymi obszarami opieki zdrowotnej - lekami innowacyjnymi, generycznymi i ochroną oczu. Wnioskodawca nie posiada informacji dotyczącej ilości podmiotów wchodzących w skład Grupy X oraz tego jakie są to podmioty.

Na pytanie Organu oznaczone nr 9 o wskazanie „czy Grupa X jest odrębnym podatnikiem podatku od wartości dodanej od B. z Belgii, od C. z Hiszpanii oraz od D” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B., na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 10 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji Grupy X na potrzeby podatku od wartości dodanej i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”. Grupa X, rozumiana w sposób opisany powyżej, nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku od wartości dodanej i nie posiada numeru identyfikacji podatkowej, w tym numeru NIP- UE.

Na pytanie Organu oznaczone nr 11 o wskazanie „informacji dotyczących rejestracji w Polsce Grupy X na potrzeby podatku od towarów i usług i posiadania numeru identyfikacji podatkowej w tym posiadania numeru NIP-UE” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C i B, na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”. Grupa X, rozumiana w sposób opisany powyżej, nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług i nie posiada numeru identyfikacji podatkowej, w tym numeru NIP-UE.

*   odnośnie przypadku, gdy prawo własności formy przechodzić będzie po osiągnięciu progu (pytanie nr 1 i 2)

Na pytanie Organu oznaczone nr 12 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych biorą udział: Wnioskodawca, B, i D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 13 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest B z Belgii” Wnioskodawca wskazał, że gdy nabywcą wyrobów gotowych jest B z Belgii, sprzedaż tych wyrobów gotowych faktycznie dokonywana jest na jego rzecz.

Na pytanie Organu oznaczone nr 14 „jak należy rozumieć, że C z Hiszpanii (nabywca wyrobów gotowych) działa za pośrednictwem podmiotu powiązanego” Wnioskodawca wskazał, że sprzedaż na rzecz C (Hiszpania) odbywa za pośrednictwem podmiotu powiązanego Wnioskodawcy, D Sprzedaż za pośrednictwem D odbywa się na podstawie odrębnej umowy, regulującej kwestię dystrybucji towarów Spółki na terytorium Hiszpanii. Z powoływanej umowy wynika, że D , jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje je podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 15 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest C z Hiszpanii, tj. czy sprzedaż faktycznie jest dokonywana na rzecz C z Hiszpanii czy też faktycznie jest dokonywana na rzecz D ” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku, gdy nabywcą wyrobów gotowych jest C, sprzedaż wygląda następująco: Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na rzecz D , który następnie odsprzedaje te wyroby gotowe na rzecz C. Wynagrodzenie za sprzedaż wyrobów gotowych wypłaca Wnioskodawcy D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 16 jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych ujmuje/będzie ujmował dane dotyczące nabywcy (D, B z Belgi), wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT, czyli przede wszystkim:

1.  nazwy podatnika i nabywcy towarów oraz ich adresy
2.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
3.  numer, za pomocą którego nabywca towarów jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary,
4.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
6.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto).

Na pytanie Organu oznaczone nr 17 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych wypłaca/będzie wypłacał:

*   B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz,

*   D - w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C.

Wysokość wynagrodzenia za dostawę wyrobów gotowych określana jest na podstawie ujętych w umowach dodatkowych wskaźników i uzależniona jest od tego, za pomocą której z form odbywa się jej produkcja:

Dla B:

1.  forma 15040/15003B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,05 EUR,
2.  forma /15041 /15022B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,05 EUR,
3.  forma /35091C - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 18,13 EUR, 17,48 EUR,
4.  forma /35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 18,13 EUR, 17,48 EUR. Dla D:
5.  forma 15040/15003B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,79 EUR,
6.  forma /15041 /15022B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,15 EUR,
7.  forma /35091C - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 16,98 EUR, 17,58 EUR,
8.  forma /35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 16,98 EUR, 17,58 EUR.

Wnioskodawca wskazuje, że powyższe ceny są cenami za 1000 szt. produktu i nie obejmują wartości doliczanej z tytułu przeniesienia prawa własności formy. W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 18 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych są Wnioskodawca i B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 19 „na czyją rzecz Wnioskodawca faktycznie dokonuje sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych, jeśli prawo własności formy przechodzi na Grupę X” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B, na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X" rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X". Sprzedaż form dokonywana jest na rzecz B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 20 „czy Wnioskodawca sprzedaje każdej z dwóch firm wchodzących w skład Grupy X (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przechodzi na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 21 „jeśli w skład Grupy X wchodzi więcej podmiotów niż dwa wskazane (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) należy wskazać czy Wnioskodawca na rzecz wszystkich podmiotów z Grupy X sprzedaje procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przechodzi na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 22 czy Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą (tj. czy następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B , po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w momencie przekroczenia progu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 23 „jeśli Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu Grupa X rozporządza/będzie rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w momencie przekroczenia progu. W tym miejscu, Spółka pragnie wskazać na treść swojego stanowiska odnośnie kwestii powstania przychodu z tytułu przeniesienia prawa własności form, które zostało uznane za prawidłowe przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2020 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.185.2020.2.AM (Organ odstąpił od sporządzenia uzasadnienia):

„Przychód powstawać będzie, w zależności od sposobu przeniesienia prawa własności form na Grupę X:

1.  w przypadku osiągnięcia progu - każdorazowo wraz z powstaniem przychodu z tytułu sprzedaży wyrobów gotowych, które będą produkowane z wykorzystaniem przedmiotowych form, czyli z każdą fakturą lub zapłatą częściową za daną partię wyrobów gotowych;
2.  w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji - w momencie sprzedaży formy, w zależności od tego, co nastąpi jako pierwsze: wydanie formy, wystawienie faktury za sprzedaż formy czy też uregulowanie należności z tytułu sprzedaży formy,
3.  w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji, w przypadku formy opisanej w pkt 4) - w momencie sprzedaży formy, w zależności od tego, co nastąpi jako pierwsze: wydanie formy, wystawienie faktury za sprzedaż formy czy tez uregulowanie należności z tytułu sprzedaży formy,
4.  w przypadku nieodebrania określonej ilości sztuk wyrobów gotowych - przychód powstawał będzie w momencie właściwym dla powstania przychodu z tytułu sprzedaży ostatniej partii wyrobów gotowych, w stosunku do których sprzedaży wystawiona będzie faktura korygująca (ostatniej partii wyrobów gotowych).”

Na pytanie Organu oznaczone nr 24 „czy stwierdzenie prawo własności formy przejdzie na Grupę X jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy Wnioskodawca wskazał, że tak, stwierdzenie prawo własności formy przejdzie na Grupę X jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym Wnioskodawca wskazuje, że prawo do rozporządzania formą jak właściciel przejdzie na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 25 „jak należy rozumieć, że prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu określonego progu sprzedanych (…)” Wnioskodawca wskazał, że strony ogólnej umowy ramowej oraz umów dodatkowych ustaliły, że poszczególne formy zostaną zamortyzowane po zafakturowaniu i opłaceniu właściwej dla każdej z form ilości sztuk wyrobów gotowych wyprodukowanych przy jej użyciu wskazując, że ta ilość sztuk określana będzie jako „próg”. W opisie stanu faktycznego wskazano, że jednym ze sposobów przejścia prawa własności na Grupę X (a w zasadzie na B, na co Wnioskodawca wskazywał w odpowiedziach na powyższe pytania) jest przekroczenie progu, co oznacza, że prawo własności form przejdzie na B po zafakturowaniu i opłaceniu właściwej dla każdej z form ilości sztuk wyrobów gotowych:

1.  dla formy 15040/15003B/ - osiągnięcie progu 120 mln szt.,
2.  dla formy 15041/15022B - osiągnięcie progu 90 mln szt.,
3.  dla formy 35091C - osiągnięcie progu 60 mln szt.,
4.  dla formy 35091D - osiągnięcie progu 60 mln szt.

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nie opłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

Na pytanie Organu oznaczone nr 26 „jeśli Grupa X nie może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. nie następuje/nie będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X) należy wskazać czy inny a jeśli tak konkretnie który podmiot może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. na rzecz którego podmiotu następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w momencie przekroczenia progu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 27 „jeśli podmiot inny niż Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu podmiot ten może rozporządzać/będzie mógł rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na ten podmiot)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w momencie przekroczenia progu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 28 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy prawo własności przechodzić będzie na B po przekroczeniu progu właściwego dla danej formy, Wnioskodawca nie będzie dokumentował sprzedaży formy odrębną, od faktur dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych, fakturą. Na fakturach dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych Wnioskodawca będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT, jak zostało to wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 16.

Na pytanie Organu oznaczone nr 29 „czy dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych jest/będzie odpłatna czy nieodpłatna” Wnioskodawca wskazał, że dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną.

Na pytanie Organu oznaczone nr 30 „co jest wynagrodzeniem dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów stanowi element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe.

Na pytanie Organu oznaczone nr 31 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę form wypłacał będzie B i D. Wnioskodawca wskazuje, że rozliczenia wewnątrz Grupy X nie są znane Spółce.

Wynagrodzenie należne za dostawę form określone zostało w umowach dodatkowych i uzależnione jest od rodzaju formy:

1.  15040/15003B - cena nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego to 325.000 EUR, a wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowić będzie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe, tj. do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,35 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych, do momentu przekroczenia progu właściwego dla tej formy,
2.  15041/15022B - cena nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego to 325.000 EUR, a wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowić będzie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe, tj. do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 3,61 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych, do momentu przekroczenia progu właściwego dla tej formy,
3.  35091C - cena nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego to 111.672 EUR, a wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowić będzie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe, tj. do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,87 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych, do momentu przekroczenia progu właściwego dla tej formy,
4.  35091D - cena nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego to 111.672 EUR, a wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowić będzie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe, tj. do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,87 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych, do momentu przekroczenia progu właściwego dla tej formy.

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia za dostawę form nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 32 „czy Grupa X jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych natomiast poszczególne podmioty wchodzące w skład Grupy X są nabywcami wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że Grupa X nie jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych. Jak zostało wskazane, nabywcą wyrobów gotowych są: B oraz D (który następnie odsprzedaje wyroby gotowe C), natomiast nabywcą formy będzie B.

*   odnośnie przypadku gdy wykup formy nastąpi przed rozpoczęciem produkcji (pytanie nr 3)

Na pytanie Organu oznaczone nr 33 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że jeżeli zrealizowana zostanie opcja wykupu przed rozpoczęciem produkcji forma zostanie wywieziona z terytorium Polski, wobec czego Spółka nie będzie produkowała za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji nie będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych. Nie można jednak wykluczyć, że forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie w dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych.

O ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, wówczas w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych będą brać udział: Wnioskodawca, B i D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 34 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest B z Belgii” Wnioskodawca wskazał, że o ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, wówczas gdy ich nabywcą będzie B z Belgii, sprzedaż tych wyrobów gotowych faktycznie dokonywana będzie na jego rzecz.

Na pytanie Organu oznaczone nr 35 „jak należy rozumieć, że C z Hiszpanii (nabywca wyrobów gotowych) działa za pośrednictwem podmiotu powiązanego” Wnioskodawca wskazał, że o ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych,, wówczas sprzedaż na rzecz C (Hiszpania) odbywać się będzie za pośrednictwem podmiotu powiązanego Wnioskodawcy, D. Sprzedaż za pośrednictwem D odbywać się będzie na podstawie odrębnej umowy, regulującej kwestię dystrybucji towarów Spółki na terytorium Hiszpanii, jak to zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 14. Z powoływanej umowy wynika, że D, jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje je podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 36 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest C z Hiszpanii, tj. czy sprzedaż faktycznie jest dokonywana na rzecz C z Hiszpanii czy też faktycznie jest dokonywana na rzecz D” Wnioskodawca wskazał, że o ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, wówczas gdy ostatecznym nabywcą wyrobów gotowych będzie C, sprzedaż wyglądać będzie następująco: Wnioskodawca dokona sprzedaży na rzecz D, który następnie odsprzedaje te wyroby gotowe na rzecz C. Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy wypłacać będzie D, jak to zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 15.

Na pytanie Organu oznaczone nr 37 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że o ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, wówczas Wnioskodawca na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych będzie ujmował dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT, czyli przede wszystkim:

1.  nazwy podatnika i nabywcy towarów oraz ich adresy
2.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
3.  numer, za pomocą którego nabywca towarów jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary,
4.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
6.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),

co zostało również wskazane w odpowiedzi na pytania nr 16 i 28.

Na pytanie Organu oznaczone nr 38 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że o ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, wówczas wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych będzie wypłacał:

*   B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz,

*   D - w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C.

Wysokość wynagrodzenia za dostawę wyrobów gotowych wyprodukowanych przy użyciu formy opisanej w pkt 4) stanu faktycznego określona jest w umowach dodatkowych:

*   forma /35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: dla B: 18,13 EUR, 17,48 EUR, dla D: 16,98 EUR, 17,58 EUR.

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 39 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych są Wnioskodawca i B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 40 „na czyją rzecz Wnioskodawca faktycznie dokonuje sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych, jeśli prawo własności formy przechodzi na Grupę X” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X" rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B, na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X" rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X". Sprzedaż form dokonywana jest na rzecz B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 41 „czy Wnioskodawca sprzedaje każdej z dwóch firm wchodzących w skład Grupy X (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przejdzie na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 42 „jeśli w skład Grupy X wchodzi więcej podmiotów niż dwa wskazane (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) należy wskazać czy Wnioskodawca na rzecz wszystkich podmiotów z Grupy X sprzedaje procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przejedzie na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 43 „czy Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. czy następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji w przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego.

Na pytanie Organu oznaczone nr 44 „jeśli Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu Grupa X rozporządza/będzie rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B , po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji w przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego.

Na pytanie Organu oznaczone nr 45 „czy stwierdzenie prawo własności formy przejdzie na Grupę X jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy” Wnioskodawca wskazał, że tak, stwierdzenie „prawo własności formy przejdzie na Grupę X” jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym Wnioskodawca wskazuje, że prawo do rozporządzania formą jak właściciel przejdzie na B (jak to zostało również wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 24).

Na pytanie Organu oznaczone nr 46 jeśli Grupa X nie może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. nie następuje/nie będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X) należy wskazać czy inny a jeśli tak konkretnie który podmiot może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. na rzecz którego podmiotu następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji w przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego.

Na pytanie Organu oznaczone nr 47 jeśli podmiot inny niż Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu podmiot ten może rozporządzać/będzie mógł rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na ten podmiot)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B , po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji w przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego.

Na pytanie Organu oznaczone nr 48 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy nastąpi przeniesienie prawa własności formy w związku z realizacją opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji (pytanie nr 3), Wnioskodawca będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT. Odbędzie się to analogicznie jak zostało to wskazane w odpowiedzi na pytania nr 16, 28 i 37.

Na pytanie Organu oznaczone nr 49 „czy dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych jest/będzie odpłatna czy nieodpłatna” Wnioskodawca wskazał, że dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną.

Na pytanie Organu oznaczone nr 50 „co jest wynagrodzeniem dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego, gdy przejście prawa własności formy wynikać będzie ze skorzystania z opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji, wówczas wynagrodzeniem należnym dla Wnioskodawcy będzie kwota 111.672 EUR, która stanowi kwotę nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego.

Na pytanie Organu oznaczone nr 51 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy opisanej w pkt 4) stanu faktycznego, w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji wypłacał będzie B.

Wynagrodzeniem należnym dla Wnioskodawcy będzie kwota 111.672 EUR, która stanowi kwotę nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia za dostawę form nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 52 „czy Grupa X jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych natomiast poszczególne podmioty wchodzące w skład Grupy X są nabywcami wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że Grupa X nie jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”. Prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 53 czy forma potrzebna do produkcji wyrobów gotowych została/zostanie wywieziona z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE czy też forma potrzebna do produkcji wyrobów gotowych pozostała/pozostanie na terytorium Polski (Wnioskodawca wskazał „może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce” natomiast należy wskazać jednoznacznie konkretny przypadek do którego ma odnieść się Organ bez wskazań alternatywnych/wariantowych)” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy wykup formy opisanej w pkt 4) stanu faktycznego nastąpi przed rozpoczęciem produkcji, forma zostanie wywieziona z terytorium Polski.

Jak już zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 33 jeżeli zrealizowana zostanie opcja wykupu przed rozpoczęciem produkcji, forma zostanie wywieziona z terytorium Polski, wobec czego Spółka nie będzie produkowała za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji nie będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych. Nie można jednak wykluczyć, że forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie w dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych.

*   odnośnie przypadku gdy wykup formy nastąpi po rozpoczęciu produkcji (pytanie nr 4)

Na pytanie Organu oznaczone nr 54 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych biorą udział: Wnioskodawca, B i D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 55 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest B z Belgii” Wnioskodawca wskazał, że gdy nabywcą wyrobów gotowych jest B z Belgii, sprzedaż tych wyrobów gotowych faktycznie dokonywana jest na jego rzecz.

Na pytanie Organu oznaczone nr 56 jak należy rozumieć, że C z Hiszpanii (nabywca wyrobów gotowych) działa za pośrednictwem podmiotu powiązanego” Wnioskodawca wskazał, że sprzedaż na rzecz C (Hiszpania) odbywa się za pośrednictwem podmiotu powiązanego Wnioskodawcy, D. Sprzedaż za pośrednictwem D odbywa się na podstawie odrębnej umowy, regulującej kwestię dystrybucji towarów Spółki na terytorium Hiszpanii, jak to zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 14 i 35. Z powoływanej umowy wynika, że D , jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje je podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 57 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest C z Hiszpanii, tj. czy sprzedaż faktycznie jest dokonywana na rzecz C z Hiszpanii czy też faktycznie jest dokonywana na rzecz D” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy nabywcą wyrobów gotowych jest C, sprzedaż wygląda następująco: Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na rzecz D, który następnie odsprzedaje te wyroby gotowe na rzecz C. Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy wypłaca D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 58 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych ujmuje/będzie ujmował dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT. Będzie się to odbywało w sposób wskazany przez Wnioskodawcę również w odpowiedzi na pytania nr 16, 28, 37 i 48.

Na pytanie Organu oznaczone nr 59 kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych wypłaca/będzie wypłacał:

*   B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz,

*   D - w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C.

Wysokość wynagrodzenia za dostawę wyrobów gotowych określona została w umowach dodatkowych i uzależniona jest od tego, za pomocą której z form odbywa się jej produkcja:

Dla B:

1.  forma 15040/15003B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,05 EUR,
2.  forma 15041 /15022B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,05 EUR,
3.  forma 35091C - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 18,13 EUR, 17,48 EUR,
4.  forma 35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 18,13 EUR, 17,48 EUR. Dla D :
5.  forma 15040/15003B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,79 EUR,
6.  forma 15041 /15022B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,15 EUR,
7.  forma /35091C - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 16,98 EUR, 17,58 EUR,
8.  forma 35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 16,98 EUR, 17,58 EUR.

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 60 jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych są Wnioskodawca i B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 61 na czyją rzecz Wnioskodawca faktycznie dokonuje sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych, jeśli prawo własności formy przechodzi na Grupę X” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B, na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X". Sprzedaż form dokonywana jest na rzecz B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 62 „czy Wnioskodawca sprzedaje każdej z dwóch firm wchodzących w skład Grupy X (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przechodzi na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 63 „jeśli w skład Grupy X wchodzi więcej podmiotów niż dwa wskazane (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) należy wskazać czy Wnioskodawca na rzecz wszystkich podmiotów z Grupy X sprzedaje procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przechodzi na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 64 „czy Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. czy następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji.

Na pytanie Organu oznaczone nr 65 „jeśli Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu Grupa X rozporządza/będzie rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji.

Na pytanie Organu oznaczone nr 66 „czy stwierdzenie prawo własności formy przejdzie na Grupę X jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy” Wnioskodawca wskazał, że tak, stwierdzenie „prawo własności formy przejdzie na Grupę X" jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym Wnioskodawca wskazuje, że prawo do rozporządzania formą jak właściciel przejdzie na B (jak to zostało również wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 24 i 45).

Na pytanie Organu oznaczone nr 67 „jeśli Grupa X nie może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. nie następuje/nie będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X) należy wskazać czy inny a jeśli tak konkretnie który podmiot może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. na rzecz którego podmiotu następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji.

Na pytanie Organu oznaczone nr 68 „jeśli podmiot inny niż Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu podmiot ten może rozporządzać/będzie mógł rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na ten podmiot)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji.

Na pytanie Organu oznaczone nr 69 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy nastąpi przeniesienie prawa własności formy w związku z realizacją opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji (pytanie nr 4), Wnioskodawca będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT. Będzie się to odbywało w sposób wskazany przez Wnioskodawcę również w odpowiedzi na pytania nr 16, 28, 37, 48 i 58.

Na pytanie Organu oznaczone nr 70 „czy dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych jest/będzie odpłatna czy nieodpłatna” Wnioskodawca wskazał, że dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną.

Na pytanie Organu oznaczone nr 71 „co jest wynagrodzeniem dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że jednym ze sposobów przejścia własności formy, jest realizacja opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji. Wówczas Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w określoną w umowach kwotę, będącą różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W zależności od umowy, będzie to kwota określona na podstawie następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15040/15003B/ - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15041/15022B: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091C: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000.

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nie opłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

Na pytanie Organu oznaczone nr 72 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy, w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji wypłacał będzie B.

W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji Wnioskodawcy należne będzie wynagrodzenie określone umownie, będące różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W zależności od umowy, będzie to kwota określona na podstawie następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15040/15003B/ 325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15041/15022B: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091C: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000.

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nie opłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia za dostawę form nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 73 „czy Grupa X jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych natomiast poszczególne podmioty wchodzące w skład Grupy X są nabywcami wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że Grupa X nie jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”. Prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 74 „czy forma potrzebna do produkcji wyrobów gotowych została/zostanie wywieziona z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE czy też forma potrzebna do produkcji wyrobów gotowych pozostała/pozostanie na terytorium Polski (Wnioskodawca wskazał „może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce” natomiast należy wskazać jednoznacznie konkretny przypadek do którego ma odnieść się Organ bez wskazań alternatywnych/wariantowych) Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy wykup formy nastąpi po rozpoczęciu produkcji, forma zostanie wywieziona z terytorium Polski.

Wnioskodawca wskazuje, że jeżeli zrealizowana zostanie opcja wykupu po rozpoczęciu produkcji, forma zostanie wywieziona z terytorium Polski, wobec czego Spółka nie będzie produkowała za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji nie będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych. Nie można jednak wykluczyć, że forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie w dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych.

*   odnośnie przypadku gdy Grupa X nie odbierze określonej ilości wyrobów gotowych (pytanie nr 5)

Na pytanie Organu oznaczone nr 75 „jakie są konkretne dokonywane rozliczenia w tym przypadku i między jakimi konkretnie podmiotami dochodzi do tych rozliczeń” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku nieodebrania od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, Spółce należna jest określona w umowach dodatkowych kwota. W umowach dodatkowych wskazano, że przedmiotowa kwota określana będzie według następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15003B/: „325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15022B/15041: „325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091C: „111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące 35091D: „111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000".

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nie opłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

Rozliczenia w tym zakresie dokonywane będą pomiędzy Wnioskodawcą a B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 76 „w jakiej sytuacji (od czego jest/będzie to uzależnione) może nastąpić nieodebranie (tj. niezafakturowanie i nieodebranie) określonej ilości wyrobów gotowych skutkujące koniecznością zapłacenia na rzecz Wnioskodawcy określonych kwot” Wnioskodawca wskazał, że nieodebranie (tj. niezafakturowanie i nieodebranie) określonej ilości wyrobów gotowych skutkujące koniecznością zapłacenia na rzecz Wnioskodawcy określonych kwot może wystąpić w sytuacji np. zmniejszenia zapotrzebowania na wyroby gotowe produkowane przez Spółkę lub wystąpienia tzw. „siły wyższej”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 77 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych biorą udział: Wnioskodawca, B, i D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 78 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest B z Belgii” Wnioskodawca wskazał, że gdy nabywcą wyrobów gotowych jest B z Belgii, sprzedaż tych wyrobów gotowych faktycznie dokonywana jest na jego rzecz.

Na pytanie Organu oznaczone nr 79 „jak należy rozumieć, że C z Hiszpanii (nabywca wyrobów gotowych) działa za pośrednictwem podmiotu powiązanego” Wnioskodawca wskazał, że sprzedaż na rzecz C (Hiszpania) odbywa za pośrednictwem podmiotu powiązanego Wnioskodawcy, D. Sprzedaż za pośrednictwem D odbywa się na podstawie odrębnej umowy, regulującej kwestię dystrybucji towarów Spółki na terytorium Hiszpanii, jak to zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 14, 35 i 56. Z powoływanej umowy wynika, że D , jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje je podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu.

Na pytanie Organu oznaczone nr 80 „na czyją rzecz faktycznie dokonywana jest sprzedaż wyrobów gotowych w przypadku gdy nabywcą jest C z Hiszpanii, tj. czy sprzedaż faktycznie jest dokonywana na rzecz C z Hiszpanii czy też faktycznie jest dokonywana na rzecz D” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy nabywcą wyrobów gotowych jest C, sprzedaż wygląda następująco: Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na rzecz D, który następnie odsprzedaje te wyroby gotowe na rzecz C. Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy wypłaca D.

Na pytanie Organu oznaczone nr 81 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych ujmuje/będzie ujmował dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT, jak to zostało już wskazane w odpowiedzi na pytania nr 16, 28, 37, 48, 58 i 69.

Na pytanie Organu oznaczone nr 82 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych wypłaca/będzie wypłacał:

*   B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz,

*   D - w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C.

Wysokość wynagrodzenia za dostawę wyrobów gotowych określona została w umowach dodatkowych i uzależniona jest od tego, za pomocą której z form odbywa się jej produkcja:

Dla B:

1.  forma 15040/15003B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,05 EUR,
2.  forma 15041 /15022B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,05 EUR,
3.  forma /35091C - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 18,13 EUR, 17,48 EUR,
4.  forma 35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 18,13 EUR, 17,48 EUR,. Dla D:
5.  forma 15040/15003B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,79 EUR,
6.  forma 15041 /15022B - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi 9,15 EUR,
7.  forma 35091C - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 16,98 EUR, 17,58 EUR,
8.  forma 35091D - cena za 1000 szt. wyrobu gotowego wynosi, w zależności od rodzaju produktu, np.: 16,98 EUR, 17,58 EUR.

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 83 „jakie podmioty biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych są Wnioskodawca i B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 84 „na czyją rzecz Wnioskodawca faktycznie dokonuje sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych, jeśli prawo własności formy przechodzi na Grupę X” Wnioskodawca wskazał, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B, na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X" rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”. Sprzedaż form dokonywana jest na rzecz B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 85 „czy Wnioskodawca sprzedaje każdej z dwóch firm wchodzących w skład Grupy X (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przechodzi na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 86 „jeśli w skład Grupy X wchodzi więcej podmiotów niż dwa wskazane (B z Belgii oraz C z Hiszpanii) należy wskazać czy Wnioskodawca na rzecz wszystkich podmiotów z Grupy X sprzedaje procentowy udział we własności do danej formy potrzebnej do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że prawo własności form w całości przechodzi na B.

Na pytanie Organu oznaczone nr 87 „czy Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. czy następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku nie odebrania od Spółki określonej ilości sztuk wyrobów gotowych w ciągu 3 lat.

Na pytanie Organu oznaczone nr 88 „jeśli Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu Grupa X rozporządza/będzie rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na Grupę X)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku nie odebrania od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat. Wówczas jak wskazywane było w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy odnoszącego się do pytania 5 wniosku o interpretację, Spółka traktować będzie kwotę jej należną z tego tytułu, jako zwiększenie wartości wyrobów gotowych, a w związku z tym wystawiać będzie fakturę korygującą do faktury dokumentującej ostatnią fakturę z tytułu dostawy wyrobów gotowych.

Na pytanie Organu oznaczone nr 89 „czy stwierdzenie prawo własności formy przejdzie na Grupę X jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy Wnioskodawca wskazał, że tak, stwierdzenie „prawo własności formy przejdzie na Grupę X” jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym Wnioskodawca wskazuje, że prawo do rozporządzania formą jak właściciel przejdzie na B (jak to zostało również wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 24, 45 i 66).

Na pytanie Organu oznaczone nr 90 „jeśli Grupa X nie może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. nie następuje/nie będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy X praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel przez Grupę X) należy wskazać czy inny a jeśli tak konkretnie który podmiot może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (tj. na rzecz którego podmiotu następuje/będzie następowało przeniesienie przez Wnioskodawcę praktycznej kontroli nad formą i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak właściciel)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku nie odebrania od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat. Wówczas jak wskazywane było w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy odnoszącego się do pytania 5 wniosku o interpretację, Spółka traktować będzie kwotę jej należną z tego tytułu, jako zwiększenie wartości wyrobów gotowych, a w związku z tym wystawiać będzie fakturę korygującą do faktury dokumentującej ostatnią fakturę z tytułu dostawy wyrobów gotowych.

Na pytanie Organu oznaczone nr 91 „jeśli podmiot inny niż Grupa X może rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel należy wskazać konkretnie od jakiego momentu podmiot ten może rozporządzać/będzie mógł rozporządzać formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (konkretnie kiedy/w jakim momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania formą jak właściciel na ten podmiot)” Wnioskodawca wskazał, że prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku nie odebrania od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat. Wówczas jak wskazywane było w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy odnoszącego się do pytania 5 wniosku o interpretację, Spółka traktować będzie kwotę jej należną z tego tytułu, jako zwiększenie wartości wyrobów gotowych, a w związku z tym wystawiać będzie fakturę korygującą do faktury dokumentującej ostatnią fakturę z tytułu dostawy wyrobów gotowych.

Na pytanie Organu oznaczone nr 92 „jakie dane dotyczące nabywcy Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował na fakturach dokumentujących sprzedaż form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku gdy nastąpi przeniesienie prawa własności formy w związku z nieodebraniem określonej ilości wyrobów gotowych (pytanie nr 5), Wnioskodawca będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT, tj. art. 106e ustawy o VAT, jak to zostało już wskazane w odpowiedzi na pytania nr 16, 28, 37, 48, 58, 69 i 81.

Na pytanie Organu oznaczone nr 93 „czy dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych jest/będzie odpłatna czy nieodpłatna” Wnioskodawca wskazał, że dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną.

Na pytanie Organu oznaczone nr 94 „co jest wynagrodzeniem dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że w przypadku nieodebrania od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, Spółce należna jest określona w umowach kwota. W umowach dodatkowych wskazano, że przedmiotowa kwota określana będzie według następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15003B/: „325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15022B/15041: „325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091C: „111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091D: „111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000".

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nieopłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

Na pytanie Organu oznaczone nr 95 „kto (który podmiot) i w jakiej wysokości wpłaca/będzie wpłacał wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy, w nieodebrania określonej ilości wyrobów gotowych wypłacał będzie B.

W umowach dodatkowych wskazano, że wynagrodzenie określane będzie według następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15003B: „325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15022B/15041: „325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091C:„111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: „111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000".

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nieopłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku nie odebrania od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, Spółka traktować będzie kwoty opisane powyżej, jako zwiększenie wartości wyrobów gotowych, a w związku z tym wystawiać będzie fakturę korygującą do faktury dokumentującej ostatnią fakturę z tytułu dostawy wyrobów gotowych, tak jak to zostało przedstawione w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania 5 uzupełnianego wniosku o interpretację.

W ocenie Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia za dostawę form nie wpływa na możliwość dokonania przez Organ oceny prawnej zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Na pytanie Organu oznaczone nr 96 „czy Grupa X jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych natomiast poszczególne podmioty wchodzące w skład Grupy X są nabywcami wyrobów gotowych” Wnioskodawca wskazał, że Grupa X nie jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X" rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X". Prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprzedaż form na rzecz podmiotów z Grupy X stanowić będzie jedynie świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego, za które uznać należy dostawę wyrobów gotowych, wobec tego tworzyć będzie podstawę opodatkowania dostawy tych wyrobów gotowych, zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 2) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, gdy prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu progu Spółka nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży form odrębną fakturą?
2.  Czy w przypadku, gdy prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu progu, Spółka ma obowiązek dokumentowania sprzedaży form odrębną fakturą?
3.  Czy w przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy opisanej w pkt 4), przed rozpoczęciem produkcji z jej wykorzystaniem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0% jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy o VAT?
4.  Czy w przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy, po rozpoczęciu produkcji z jej wykorzystaniem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0% jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy o VAT?
5.  Czy w przypadku gdy Grupa X nie odbierze od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, wówczas kwota jaką otrzyma Spółka (określona w umowach dodatkowych) z tego tytułu stanowić będzie odpowiednio zwiększone wynagrodzenie należne za wyroby gotowe ostatniej partii wyrobów gotowych przekazanych podmiotom z Grupy X, w związku z czym Spółka powinna dokonać korekty faktury dokumentującej zakup ostatniej partii wyrobów gotowych?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku):

1.  Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż form na rzecz Grupy X stanowić będzie jedynie świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego, za które uznać należy dostawę wyrobów gotowych, wobec tego tworzyć będzie podstawę opodatkowania dostawy tych wyrobów gotowych, zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 2) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług gdy prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu progu Spółka nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży form odrębną fakturą.
2.  W przypadku, gdy prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu progu, Spółka nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży form odrębną fakturą.
3.  W przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy opisanej w pkt 4), przed rozpoczęciem produkcji z jej wykorzystaniem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0%, jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy o VAT.
4.  W przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy, po rozpoczęciu produkcji z jej wykorzystaniem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0%, jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy o VAT.
5.  W przypadku gdy Grupa X nie odbierze od Spółki określonej ilości szt. produktu w ciągu 3 lat, wówczas kwota jaką otrzyma Spółka (określona w umowach dodatkowych) z tego tytułu stanowić będzie odpowiednio zwiększone wynagrodzenie należne za wyroby gotowe ostatniej partii towarów przekazanych podmiotom z Grupy X, w związku z czym Spółka powinna dokonać korekty faktury dokumentującej zakup ostatniej partii wyrobów gotowych.

Ad 1

Stosownie do art. 29a ust 6 pkt 2) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. Wskazany w przepisie katalog nie jest katalogiem zamkniętym, wobec czego również inne koszty poniesione w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług składają się na zapłatę/wynagrodzenie, tworząc tym samym podstawę opodatkowania tej czynności. Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2016 r., nr ILPP4/4512-1-71/16-4/BA, w której organ stwierdza, że:

*   „Powołany przepis art. 29a ust. 6 ustawy wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia stanowiącego podstawę opodatkowania, przy czym nie precyzuje w sposób szczegółowy jakie są to elementy i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania. Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji.

*   Zgodnie z tą regulacją, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania.

*   Oznacza, to że w podstawie opodatkowania należy uwzględnić wszelkie dodatkowe koszty bezpośrednio związane z dostawą towarów lub ze świadczeniem usługi zasadniczej, którymi w efekcie obciążany jest nabywca świadczenia. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, opodatkowując go według zasad właściwych dla świadczenia zasadniczego.”

W świetle powyższego, uwzględniając treść wskazanej wyżej regulacji art. 29a ustawy o VAT, należy stwierdzić, że w przypadku danego świadczenia (w przedstawionym stanie faktycznym dostawy wyrobów gotowych) za podstawę opodatkowania uznać należy wszystko co stanowi zapłatę wynikającą z całości świadczenia pieniężnego pobieranego przez dostawcę od nabywcy, tj. łącznie z kosztami dodatkowymi. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania w przypadku danej dostawy wyrobów gotowych należy zaliczyć pobierane wynagrodzenie także w tym zakresie, w którym obejmuje ono zwrot kosztów dodatkowych, za które uznać można również prace przygotowawcze związane z przygotowaniem procesów produkcji.

Co do zasady, ze świadczeniami złożonymi mamy do czynienia w szczególności w przypadku, gdy jeden (lub więcej) element świadczenia może być uznany za tworzący świadczenie główne (zasadnicze), podczas gdy jeden (lub więcej) element może być uznany za świadczenia dodatkowe (pomocnicze), do których stosuje się te same konsekwencje podatkowe, jak w przypadku świadczenia głównego. W przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym za prace przygotowawcze, stanowiące element pomocniczy świadczenia głównego (dostawy butelek i nakrętek) uznać można sprzedaż formy, niezbędnej do produkcji wyrobów gotowych sprzedawanych na rzecz podmiotów z grupy X.

Strony w Umowach ustaliły dokładne parametry techniczne przedmiotowych form, które dostosowane są do indywidualnych wymagań określonych przez Grupę X. Zatem, każda z form ma unikalny charakter, ponieważ używana będzie jedynie do produkcji na rzecz podmiotów z Grupy X. Potwierdza to w szczególności fakt, iż w Umowach dokonano zastrzeżenia zgodnie z którym, Spółka nie będzie produkować za pomocą przedmiotowych form wyrobów gotowych sprzedawanych innym podmiotom. Bez wątpienia koszty przygotowawcze są integralną częścią całego zlecenia i są nierozerwalnie związane z produkcją konkretnych wyrobów gotowych, a bez ich poniesienia nie ma możliwości rozpoczęcia produkcji.

Stopniowa zapłata za nabycie każdej z form stanowi dla Grupy X jedynie element uboczny (pomocniczy) do innego świadczenia wiodącego (głównego) - tj. dostawy wyrobów gotowych.

Jak wskazał TSUE w wyroku z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher WaterHouse LLP p-ko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs. jako przykład świadczenia dodatkowego należy uznać świadczenie dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samego w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego. Natomiast NSA w wyroku z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I FSK 344/15 odnosząc się do orzecznictwa TUSE: „Podkreślić przy tym należy, że w orzecznictwie TSUE nie budzi wątpliwości stanowisko, jak to już trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, że ocena w tym zakresie dokonana być powinna z punktu widzenia nabywcy takiego świadczenia (świadczeń).”

Grupa X zgłasza się do Spółki w celu nabycia określonych wyrobów gotowych (butelek i zakrętek) niezbędnych do realizacji jego działalności gospodarczej, a nie w celu nabycia formy produkcyjnej.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy można również argumentować tym, że Grupa X prowadzi działalność gospodarczą w obszarze opieki zdrowotnej, związanej z lekami innowacyjnymi, generycznymi i ochroną oczu. Natomiast to Spółka zajmuje się produkcją (…). Wobec czego, można dojść do przekonania, że podmioty z Grupy X nie posiadają nawet maszyn, których elementem byłaby taka forma, co również stanowi argument przemawiający za tym, iż nabycie formy nie stanowiło z perspektywy nabywcy odrębnego od nabycia wyrobów gotowych, celu transakcji.

Zatem wartość każdej z form stanowi jedynie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe wobec czego to świadczenie pomocnicze opodatkowane powinno zostać według zasad właściwych dla świadczenia głównego - dostawy butelek i zakrętek.

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 14 grudnia 2012 r., nr ITPP2/443-1202/12/MD: „Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług potwierdzić należy pogląd Spółki, że w przypadku spełnienia przez nią warunków określonych w treści art. 42 ust. 1 ustawy, do kosztów „prac przygotowawczych” ponoszonych na poczet przygotowywanych do realizacji dostaw wewnątrzwspólnotowych - nawet w sytuacji wyodrębnienia ich na fakturach dokumentujących te dostawy - będzie miała zastosowanie 0% stawka podatku. Będą one bowiem stanowiły element kalkulacyjny należności za (wewnątrzwspólnotową) dostawę towarów (tu: odlewów żeliwnych). Jednocześnie należy zaznaczyć, że katalog danych, które powinna zawierać faktura nie ma charakteru zamkniętego. Oznacza to, że nie ma żadnych przeszkód, aby umieszczać w treści faktury dodatkowe informacje dotyczące danej transakcji i przykładowo, wyszczególnić elementy składowe danego świadczenia wraz z informacją o wartościach właściwych dla tych elementów.”

Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dostawa form jest świadczeniem pomocniczym, a wartość każdej z form stanowi jedynie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe, wobec tego stanowi podstawę opodatkowania dostawy wyrobów gotowych, jako świadczenia głównego. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Ad 2

W zakresie pytania nr 2 dotyczącego obowiązków dokumentacyjnych przedmiotowej transakcji, Wnioskodawca jest zdania, że w przypadku, gdy prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu progu nie ma obowiązku dokumentowania odrębną fakturą dostawy formy, z uwagi na to, że jej wartość stanowi element podstawy opodatkowania dostawy wyrobów gotowych. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka wskazuje fragment przywołanej już powyżej interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 grudnia 2012 r., w której organ wskazał, że: „Wbrew jednak stanowisku Spółki brak jest podstaw prawnych, aby dokumentować poniesienie ww. kosztów odrębną fakturą (fakturami). Dokumentowanie dostaw wewnątrzwspólnotowych w ten sposób, że Spółka obciążałaby nabywcę poszczególnymi elementami ceny dostawy, które docelowo złożyłyby się na cenę wyrobu gotowego, nie jest prawidłowe ze względu na funkcje dokumentacyjną i kontrolną, które pełnią te dokumenty w systemie podatku od towarów i usług. Doszłoby bowiem do takiej sytuacji, że Spółka wystawiłby odrębną fakturę (faktury) na czynności polegające przykładowo na „na opracowaniu dokumentacji, ustawieniu maszyn i wytworzeniu na ich podstawie odpowiedniej matrycy”, które same w sobie nie mogą być uznane za dostawę towarów. Zatem dostawy wewnątrzwspólnotowe byłyby dokumentowane fakturami, które wskazywałyby jako czynności opodatkowane nie tylko towary, lecz również usługi. Ponadto jedna taka czynność (WDT) byłaby dokumentowana kilkoma fakturami. Odrębne faktury dokumentujące koszty przygotowawcze, nie wskazywałyby w swej treści towarów przesądzających o istocie czynności, lecz wyłącznie elementy kalkulacyjne tworzące wartość dostawy, co jest niezgodne z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. Zatem uznać należy, że model dokumentacyjny obowiązujący w systemie podatku od towarów i usług nie dopuszcza wystawienia odrębnej faktury (faktur) dokumentującej poniesienie kosztów „prac przygotowawczych, zatem bezprzedmiotowe jest rozstrzyganie co do stosowania w takiej sytuacji stawki 0% właściwej m.in. dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”

Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży form odrębną fakturą w przypadku, gdy prawo własności formy przechodzić będzie na Grupę X dopiero po osiągnięciu progu.

Ad. 3

Jednym ze sposobów przejścia prawa własności form na Grupę X, może być skorzystanie z opcji wykupu formy opisanej w pkt 4), przed rozpoczęciem produkcji z jej wykorzystaniem. W tej sytuacji Spółka traktować będzie przedmiotową formę, jako towar, wobec czego dokona wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru na rzecz Grupy X. W tym przypadku Spółka wystawi na rzecz nabywcy fakturę, ze stawką VAT 0%, jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego i spełnione zostaną warunki wskazane w art. 42 ustawy o VAT, tj.:

1.  dostawa dokonana będzie na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiadać będzie w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  Spółka składając deklarację podatkową, w której wykaże tę dostawę towarów, będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Zatem, w przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy opisanej w pkt 4), przed rozpoczęciem produkcji z jej wykorzystaniem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0% jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy o VAT.

Ad. 4

Jednym ze sposobów przejścia własności formy na rzecz Grupy X, jest realizacja opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji.

Wówczas Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowach kwotę, będącą różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W zależności od umowy, będzie to kwota określona na podstawie następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15040/15003B/325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15041/15022B: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące /35091C: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000.

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nie opłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

W ocenie Wnioskodawcy, podobnie jak w uzasadnieniu stanowiska odnoszącego się do pytania nr 3, również w tym przypadku Spółka traktować będzie przedmiotową formę, jako towar, wobec czego dokona wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru na rzecz Grupy X. W tym przypadku Spółka wystawi na rzecz nabywcy fakturę, ze stawką VAT 0%, jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego i spełnione zostaną warunki wskazane w art. 42 ustawy o VAT, tj.:

1.  dostawa dokonana będzie na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiadać będzie w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  Spółka składając deklarację podatkową, w której wykaże tę dostawę towarów, będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Zatem, w przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy, po rozpoczęciu produkcji z jej wykorzystaniem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0% jeżeli forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy o VAT, czy też forma pozostanie w kraju.

Ad 5

W przypadku gdy Grupa X nie odbierze od Spółki określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowach dodatkowych kwotę. W umowach dodatkowych wskazano, że przedmiotowa kwota określana będzie według następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15003B/: ,325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15022B/15041: ,325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091C: ,111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: ,111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000".

Jednakże, zdaniem Spółki powyższe wzory, nie będą uwzględniały ilości sztuk zafakturowanych ale nie opłaconych. Zatem wartość wyrobów gotowych, które zostały zafakturowane i nieopłacone, nie będą wpływały na wartość kwoty dodatkowej należnej Spółce.

W ocenie Wnioskodawcy, kwota jaką otrzyma w analizowanym przypadku, w rzeczywistości stanowiłaby zwiększenie wartości wyrobów gotowych (butelek i zakrętek), które zostaną dostarczone podmiotom z Grupy X w ostatniej partii wyrobów gotowych. Jak Spółka argumentowała już w uzasadnieniu dotyczącym pytania 1, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wystąpi tak zwane świadczenie złożone, składające się ze świadczenia głównego (tj. dostawy wyrobów gotowych) oraz świadczenia pomocniczego (dostawa form), a tym samym wartość każdej z form stanowi jedynie element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe i uznane powinno zostać za świadczenie pomocnicze, które opodatkować należy według zasad właściwych dla świadczenia głównego.

Wobec tego, kwota jaką Spółka otrzyma w sytuacji nieodebrania przez podmioty z Grupy X określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, stanowić będzie w rzeczywistości zwiększenie wartości wyrobów gotowych (butelek i zakrętek), które zostaną dostarczone podmiotom z Grupy X w ostatniej partii wyrobów gotowych (odpowiednie zwiększenie ceny butelek i zakrętek należących do ostatniej partii wyrobów gotowych). Tym samym, Spółka powinna wystawić fakturę VAT, będącą korektą do faktury dokumentującej WDT, która obejmować będzie odpowiednio zwiększoną wartość ostatniej partii wyrobów gotowych i która, stanowić będzie ostatnią fakturę wystawioną na rzecz podmiotu z Grupy X z tytułu tego zamówienia. W przypadku spełnienia przez Spółkę warunków wskazanych w powoływanym już powyżej art. 42 ustawy o VAT, Spółka uprawniona będzie do zastosowania stawki VAT 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem wskazać należy, że pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Zatem, co do zasady, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę (dokonującym dostawy) a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi (dostawę towaru) powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Warto w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Z dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za dostawę towarów lub świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie nabywcy towarów lub usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także dostawy innego towaru lub świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego dokonywana jest dostawa lub wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawy lub świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy dokonaną dostawą lub świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez dokonującego dostawy lub świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy lub odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a–30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W świetle art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Natomiast przepis art. 78 Dyrektywy wskazuje, że do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT,
2.  koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z przytoczonych powyżej regulacji wynika, że w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę lub świadczącego usługę wartość (cenę) towarów lub usług, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów lub świadczenia usług). Dotyczy to wyłącznie kosztów, które zwiększają kwotę należną z tytułu konkretnej transakcji, tj. konkretnej dostawy towarów lub konkretnej usługi.

Powołany przepis art. 29a ust. 6 ustawy wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia stanowiącego podstawę opodatkowania, przy czym nie precyzuje w sposób szczegółowy jakie są to elementy i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania. Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Oznacza, to że w podstawie opodatkowania należy uwzględnić wszelkie dodatkowe koszty bezpośrednio związane z dostawą towarów lub ze świadczeniem usługi zasadniczej, którymi w efekcie obciążany jest nabywca świadczenia. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, opodatkowując go według zasad właściwych dla świadczenia zasadniczego.

Jednocześnie należy zauważyć, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.

Świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W sytuacji, gdy mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym – świadczeniem dwóch lub więcej czynności, tak ściśle ze sobą powiązanych, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT. Zdarzenie to należy traktować jako jednolite świadczenie, w którym kilka elementów należy uznać za konstytutywne do świadczenia głównego. Zatem należy ustalić charakter realizowanego świadczenia, a tym samym zidentyfikować dominujące składniki danego świadczenia.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347, str. 1, z późn. zm.). W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

W wyroku TSUE z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, Trybunał wskazał, że „(\`(...)\`) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy” oraz „(\`(...)\`) jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementy albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.

Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Według art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji, co do zasady, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Na mocy art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Przy tym w myśl art. 42 ust. 1a ustawy stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:

1.  podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub
2.  złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

\- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży – art. 106g ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy – faktura powinna zawierać nazwę (rodzaj) towaru lub usługi.

Podkreślić należy, że w systemie podatku od towarów i usług faktury są dokumentami sformalizowanymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Należy wskazać, że w praktyce w obrocie gospodarczym zdarzają się sytuacje, w których należy skorygować uprzednio wystawiony i wprowadzony do obrotu prawnego dokument.

Jednocześnie, stosowanie do art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

W myśl art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4.  przyczynę korekty;
5.  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6.  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Z wyżej wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie produkcji (…) z tworzyw sztucznych i (…).

Spółka B posiada siedzibę na terytorium Królestwa Belgii. Podmiotowi temu został nadany numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej i Spółka ta nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT, nie posiada numeru identyfikacji podatkowej oraz numeru NIP-UE. Spółka C posiada siedzibę na terytorium Królestwa Hiszpanii. Podmiotowi temu został nadany numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej i Spółka ta nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT, nie posiada numeru identyfikacji podatkowej oraz numeru NIP-UE. D posiada siedzibę działalności gospodarczej w Hiszpanii i podmiotowi temu został nadany nr identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej i nie jest on zarejestrowany w Polsce dla celów podatku VAT. Jest to podmiot, który należy do grupy G. Przez „Grupa X” rozumie się kontrahentów, z którymi zawarta została ogólna umowa ramowa i umowy dodatkowe, a w skład Grupy X wchodzą m.in. C. i B, na rzecz których Spółka dokonywać będzie sprzedaży wyrobów gotowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Grupa X” rozumie grupę kapitałową funkcjonującą pod marką „X”. Grupa X, rozumiana w sposób opisany powyżej, nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku od wartości dodanej i nie posiada numeru identyfikacji podatkowej, w tym numeru NIP- UE.

Wnioskodawca na podstawie ogólnej umowy ramowej oraz umów dodatkowych, zawartych pomiędzy podmiotami z Grupy a kontrahentami (Grupa X) oraz na podstawie nowych zamówień na wyroby gotowe, w przypadku form 15040/15003B, 15041/15022B oraz 35091C rozpoczął, a przypadku formy 35091D rozpocznie produkcję na rzecz dwóch podmiotów z Grupy X: B (Belgia) - sprzedaż bezpośrednia oraz C (Hiszpania) za pośrednictwem podmiotu powiązanego D. Sprzedaż za pośrednictwem D odbywa się na podstawie odrębnej umowy. Stosownie do ogólnej umowy ramowej, produkcja odbywać się będzie przy użyciu form zakupionych przez Spółkę, a Grupa X zobowiązała się (jak to zostało nazwane w umowie) do „amortyzacji formy przez okres 3 lat, poprzez doliczanie do ceny produktów określonej kwoty”.

Warunki każdego zamówienia, obejmującego produkcję konkretnych wyrobów gotowych, zostaną każdorazowo sprecyzowane w dodatkowych umowach (których wzór został określony w ogólnej umowie ramowej i stanowi jej załącznik). W związku z powyższym, zostały zawarte następujące umowy dodatkowe:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15040/15003B/ (w trakcie pracy nad formą zmianie uległa nazwa formy)
    *   wartość formy produkcyjnej to 325.000 EUR,
    *   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 120 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 160 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,35 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 120 mln szt.,
    *   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 160 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X,
    *   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 90 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako: próg) - jednak Spółka wskazuje, że w jej ocenie jest to błędny zapis, a forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 120 mln szt. wyrobów gotowych (wówczas wartość sztuk sprzedawanych w podwyższonej cenie i wartość, po której forma zostanie zamortyzowana będą zbieżne, tak jak jest to w przypadku pozostałych umów dodatkowych). Wskazać należy, że jest to tylko postanowienie umowne, bowiem Spółka wskazała, że całkowite koszty zakupu formy są wyższe od wartości sprzedaży i przeniesienie prawa własności odnośnie tej właśnie formy na Grupę X nastąpi ze stratą dla Spółki. Jest to sytuacja wyjątkowa, a przyczynami jej powstania jest zmiana specyfikacji dla formy 15040/15003B. oraz rozpoczęcie współpracy pomiędzy stronami na nowych zasadach,
    *   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w momencie przekroczenia progu,
    *   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy- w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w dodatkowej umowie kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),
    *   Spółka dostarczy minimum 40 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,
    *   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 120 mln szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych,
    *   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na rzecz podmiotów wchodzących w jej skład
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy TE CAP/15041/15022B (w trakcie pracy nad formą zmianie uległa nazwa formy)
    *   wartość formy produkcyjnej to 325.000 EUR,
    *   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 90 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 120 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny wyrobów gotowych doliczana będzie kwota 3,61 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 90 mln szt.,
    *   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 120 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X,
    *   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 90 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako: próg),
    *   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w momencie przekroczenia progu,
    *   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy - w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych 71000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),
    *   Spółka dostarczy minimum 30 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,
    *   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 90 mln szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych 71000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych
    *   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na jego rzecz
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące /35091C
    *   wartość formy produkcyjnej to 111.672 EUR,
    *   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 60 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny wyrobów gotowych doliczana będzie kwota 1,87 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 60 min szt.,
    *   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X,
    *   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 60 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako: próg),
    *   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w momencie przekroczenia progu.
    *   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy- w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),
    *   Spółka dostarczy minimum 20 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,
    *   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 60 mln szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych 71000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych,
    *   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na jego rzecz
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091D
    *   wartość formy produkcyjnej to 111.672 EUR,
    *   koszty związane z amortyzacją formy, przez okres 3 lat albo do czasu zafakturowania 60 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) oraz koszty utrzymania (maintenance) przez okres 4 lat albo do czasu zafakturowania 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) wliczone są w cenę formy - do podstawowej ceny produktów doliczana będzie kwota 1,87 EUR/1000 szt. wyrobów gotowych za pierwsze 60 mln szt.,
    *   koszty utrzymania formy po 4 latach albo po zafakturowaniu 80 mln szt. wyrobów gotowych (w zależności od tego, co nastąpi pierwsze) pokrywać będą podmioty z grupy X ,
    *   strony ustaliły, że forma zostanie zamortyzowana po zafakturowaniu i opłaceniu 60 mln szt. wyrobów gotowych (dalej jako, próg),
    *   prawo własności formy przejdzie na Grupę X w przekroczenia progu.
    *   strony umowy przewidują również możliwość przejścia prawa własności formy na Grupę X w przypadku realizacji opcji wykupu formy, już po rozpoczęciu produkcji z wykorzystaniem tej formy- w tym przypadku Grupa X zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR — 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji, Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),
    *   Spółka dostarczy minimum 20 mln szt. wyrobów gotowych rocznie,
    *   jeżeli Grupa X nie odbierze od Spółki 60 mln szt. produktu w ciągu 3 lat, (tj. ilość ta nie zostanie zafakturowana i opłacona), wówczas powinien zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkowej kwotę, wynikającą z następującego wzoru: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych /1000. Zatem kwota ta jest różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych. W takiej sytuacji, Spółka wystawi na rzecz Grupy X fakturę korygującą do ostatniej faktury dokumentującej dostawę wyrobów gotowych
    *   strony umowy przewidują również możliwość zrealizowania opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji przez Spółkę — w tym przypadku Spółka wystawi na Grupę X fakturę dokumentującą transakcję sprzedaży formy. Spółka wskazuje, że w takim przypadku forma może zostać wywieziona z terytorium Polski lub też pozostać w Polsce (od tego uzależniona będzie stawka podatku VAT zastosowana przez Spółkę),
    *   Grupa X powinna pisemnie potwierdzić rozpoczęcie produkcji na jego rzecz.

Wnioskodawca wskazuje, że w wyjątkowych sytuacjach (tak jest w przypadku formy opisanej w pkt 1), może zdarzyć się, iż przeniesienie prawa własności formy na Grupę X nastąpi ze stratą dla Spółki. Muszą jednak zachodzić ważne okoliczności, np. mające wpływ na kontynuację biznesu. Z umów dodatkowych (z dnia 6 czerwca 2018 r. oraz 22 maja 2019 r.) wynika, że formy będą używane do produkcji wyrobów gotowych na rzecz podmiotów z Grupy X. W wyjątkowych sytuacjach, dopuszczalne jest użycie formy do produkcji dla innych klientów Spółki za pisemną zgodą Grupy X. Ze względu na specyfikę wyrobów Spółka nie planuje skorzystania z tej opcji.

Formy opisane w pkt 1-4) znajdują się już w Spółce. Na moment składania niniejszego wniosku Grupa X potwierdziła rozpoczęcie produkcji przez Spółkę, przy użyciu form 15040/15003B, 15041/15022B oraz 35091C. Jednakże, według Spółki data zatwierdzenia przez Grupę X rozpoczęcia produkcji z wykorzystaniem form nie ma znaczenia. Ważna jest data rozpoczęcia produkcji i sprzedaży wyrobów z dodatkowymi kosztami, którą uznaję się za datę rozpoczęcia 3-letniego okresu rozliczeniowego wynikającego z umów dodatkowych, a także data wprowadzenia form do ewidencji środków trwałych. Dokument OT (będący dokumentem przyjęcia nowego środka trwałego):

*   dla formy 15040/15003B został sporządzony z datą 01 kwietnia 2020 i forma została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w miesiącu kwietniu, a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych nastąpiło od maja 2020 r.;

*   dla formy 15041/15022B został sporządzony z datą 29 maja 2020 ale forma została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w miesiącu czerwcu (z uwagi na późniejsze otrzymanie tego dokumentu przez dział księgowości), a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych nastąpiło od lipca 2020 r.;

*   dla formy 35091C został sporządzony z datą 31 maja 2020 ale forma została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w miesiącu czerwcu (z uwagi na późniejsze otrzymanie tego dokumentu przez dział księgowości), a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych nastąpiło od lipca 2020 r.

W przypadku gdy prawo własności formy przechodzić będzie dopiero po osiągnięciu określonego progu w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych biorą udział: Wnioskodawca, B, i D. Gdy nabywcą wyrobów gotowych jest B z Belgii, sprzedaż tych wyrobów gotowych faktycznie dokonywana jest na jego rzecz. Sprzedaż wyrobów gotowych zaś na rzecz C (Hiszpania) odbywa się za pośrednictwem podmiotu powiązanego Wnioskodawcy, D. Sprzedaż za pośrednictwem D odbywa się na podstawie odrębnej umowy, regulującej kwestię dystrybucji towarów Spółki na terytorium Hiszpanii. Z powoływanej umowy wynika, że D SA, jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje je podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu. Na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował dane dotyczące nabywcy (D, B z Belgi), wynikające z przepisów ustawy o VAT. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych wypłaca/będzie wypłacał B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz, D - w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C. Podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych są Wnioskodawca i B. Prawo własności form w całości przechodzi na B. Prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w momencie przekroczenia progu. W przypadku gdy prawo własności przechodzić będzie na B po przekroczeniu progu właściwego dla danej formy, Wnioskodawca nie będzie dokumentował sprzedaży formy odrębną, od faktur dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych, fakturą. Na fakturach dokumentujących sprzedaż wyrobów gotowych Wnioskodawca będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT. Dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną. Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za dostawę form potrzebnych do produkcji wyrobów stanowi element kalkulacji wynagrodzenia za wyroby gotowe. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę form wypłacał będzie B i D. Wnioskodawca wskazuje, że rozliczenia wewnątrz Grupy X nie są znane Spółce.

W przypadku gdy wykup formy opisanej w pkt 4) stanu faktycznego nastąpi przed rozpoczęciem produkcji, forma zostanie wywieziona z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i zostaną spełnione warunki wskazane w art. 42 ustawy. W przypadku gdy wykup formy nastąpi przed rozpoczęciem produkcji Spółka nie będzie produkowała za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji nie będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych. Nie można jednak wykluczyć, że forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie w dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, a w konsekwencji będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych. O ile wystąpi sytuacja, w której forma, po jej wyjeździe z Polski, zostanie na dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych, wówczas w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych będą brać udział: Wnioskodawca, B i D, przy czym z umowy wynika, że D, jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje je podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych będzie wypłacał B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz, lub D w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C. Wnioskodawca na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych będzie ujmował dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy o VAT. Podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych w sytuacji wykupu formy przed rozpoczęciem produkcji są Wnioskodawca i B. Prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przysługiwać będzie B, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji w przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego. Dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną. W przypadku formy opisanej w pkt 4) opisu stanu faktycznego, gdy przejście prawa własności formy wynikać będzie ze skorzystania z opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji, wówczas wynagrodzeniem należnym dla Wnioskodawcy będzie kwota 111.672 EUR, która stanowi kwotę nabycia formy przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy opisanej w pkt 4) stanu faktycznego, w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji wypłacał będzie B.

W przypadku gdy wykup formy nastąpi po rozpoczęciu produkcji, forma zostanie wywieziona z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i zostaną spełnione warunki wskazane w art. 42 ustawy. Gdy wykup formy nastąpi po rozpoczęciu produkcji w transakcji sprzedaży wyrobów gotowych biorą udział: Wnioskodawca, B i D. przy czym zgodnie z umową D, jako dystrybutor towarów Wnioskodawcy, odsprzedaje nabyte towary podmiotowi C (Hiszpania). Dodatkowo, umowa ta wskazuje, że D nie może sprzedawać przedmiotowych wyrobów gotowych na rzecz innych podmiotów - sprzedaż dokonywana może być jedynie na rzecz C, co wynika m.in. z faktu, że wyroby te są zindywidualizowane i przeznaczone właśnie dla tego podmiotu. Na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych Wnioskodawca ujmuje/będzie ujmował dane dotyczące nabywcy (B i D). Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych wypłaca/będzie wypłacał B - w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz, D - w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie odsprzedawane są na rzecz C. Wysokość wynagrodzenia za dostawę wyrobów gotowych określona została w umowach dodatkowych i uzależniona jest od tego, za pomocą której z form odbywa się jej produkcja. Podmiotami, które biorą udział w transakcji sprzedaży form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych są Wnioskodawca i B. Prawo własności form w całości przechodzi na B. Podmiot ten ma prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, po spełnieniu się warunków opisanych w stanie faktycznym, tj. w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji. W przypadku gdy nastąpi przeniesienie prawa własności formy w związku z realizacją opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji Wnioskodawca będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy (B). Dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych będzie dostawą odpłatną. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy, w przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji wypłacał będzie B. W przypadku realizacji opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji Wnioskodawcy należne będzie wynagrodzenie określone umownie, będące różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych i opłaconych wyrobów gotowych.

Odnośnie zaś sytuacji gdy Grupa X nie odbierze określonej ilości wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, Spółce należna jest określona w umowach dodatkowych kwota. Nieodebranie (tj. niezafakturowanie i nieodebranie) określonej ilości wyrobów gotowych skutkujące koniecznością zapłacenia na rzecz Wnioskodawcy określonych kwot może wystąpić w sytuacji np. zmniejszenia zapotrzebowania na wyroby gotowe produkowane przez Spółkę lub wystąpienia tzw. „siły wyższej”. Rozliczenia w tym zakresie dokonywane będą pomiędzy Wnioskodawcą a B. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy, w przypadku nieodebrania określonej ilości wyrobów gotowych wypłacał będzie B.

Wątpliwości Wnioskodawcy w pytaniu nr 1 i 2 dotyczą kwestii czy, gdy prawo własności formy przechodzić będzie dopiero po osiągnięciu progu, sprzedaż form na rzecz podmiotów z Grupy X stanowić będzie jedynie świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego za które uznać należy dostawę wyrobów gotowych i czy nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży form odrębną fakturą.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że w przypadku, gdy w ramach swojej działalności Spółka będzie dostarczała wyroby gotowe na rzecz B i D (następnie odsprzedającemu nabyte wyroby gotowe do C) przy użyciu form opisanych dla każdej umowy, która określa konkretny typ formy i warunki na podstawie których dochodzi do świadczeń między Wnioskodawcą a kontrahentem nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.

Biorąc pod uwagę orzeczenia TSUE zasadnym jest wskazać, że ze świadczeniem kompleksowym mamy do czynienia gdy świadczenie główne nie może istnieć bez świadczenia pomocniczego. Spółka produkuje (…) i jest to świadczenie główne na rzecz dwóch podmiotów. Trudno w tym przypadku przyznać Wnioskodawcy rację, że świadczeniem pomocniczym będzie dostawa formy za pomocą, której są produkowane (…). Ogólną zasadą jest, że każde świadczenie powinno być uznane jako odrębne i niezależne (np. wyroki z 29 marca 2007 r. w sprawie C – 111/05 Aktiebolaget NN, z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed,). Mogą jednak wystąpić sytuacje gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (wyroki TSUE z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen i OV Bank i z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere ).

Zasadnym jest zatem przyjąć, że w opisanej przez Podatnika sytuacji występują dwie czynności, które mogą istnieć oddzielnie tj. dostawa (…), oraz dostawa form do produkcji tych (…). Wnioskodawca sam zakłada w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że dostawa formy do produkcji (…) może nastąpić w różnych momentach produkcji (np. przed jej rozpoczęciem lub w trakcie produkcji), dlatego dostawa (…) w żadnym stopniu nie jest bezpośrednio związana z dostawą formy do jej produkcji. Każde z tych zdarzeń może występować oddzielnie, świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości, zatem ich rozdzielenie nie będzie miało sztucznego charakteru. O ile formy jako takie są niezbędne do produkcji (…), tak samo ich dostawa na rzecz jednego podmiotu nie jest niezbędna do dokonania dostawy (…).

Ponadto dostawa (…) dokonywana jest na rzecz dwóch podmiotów, natomiast dostawa form, które są używane do produkcji tych (…) jest dokonywana tylko na rzecz jednego z nich.

Mając na uwadze fakt, że Wnioskodawca jednoznacznie wskazał w opisie sprawy, że dostawa form do produkcji (…) na rzecz B jest odpłatna, Podatnik ma obowiązek wystawić fakturę dokumentującą przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel formami na rzecz Podmiotu, który jest ich nabywcą.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy odnośnie do pytania 1 i 2, że sprzedaż form na rzecz Grupy X stanowi jedynie świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego, za które uznać należy dostawę wyrobów gotowych, a tym samym czynność ta nie rodzi obowiązku dokumentowania takiej sprzedaży odrębną fakturą należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowo należy także zaznaczyć, że Grupa X nie jest odrębnym podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku VAT ani podmiotem zarejestrowanym jako podatnik od wartości dodanej i dostawa form do produkcji dokonywana jest tylko na rzecz jednego z podmiotów wchodzących w skład Grupy X, czyli na B. Tylko w odniesieniu do tego jednego podmiotu wchodzącego w skład Grupy X możemy mówić, że przechodzi na niego własność form do produkcji wyrobów gotowych a nie na Grupę X. Tak, więc Grupa X nie jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy w pytaniu nr 3 i 4 dotyczą ustalenia, czy w przypadku gdy Grupa X skorzysta z opcji wykupu formy opisanej w pkt 4 przed rozpoczęciem produkcji (umowa z dnia 22 maja 2019 r. dotycząca formy 35091D) a także z opcji wykupu formy, po rozpoczęciu produkcji z jej wykorzystaniem czynność ta powinna być udokumentowana fakturą ze stawką VAT 0% w sytuacji gdy forma zostanie wywieziona z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 42 ustawy.

Jak wskazał Wnioskodawca w przypadku zrealizowania opcji wykupu formy przed rozpoczęciem produkcji forma zostanie wywieziona z terytorium Polski, wobec czego Spółka nie będzie produkowała za jej pomocą wyrobów gotowych. Nie można jednak wykluczyć, że forma po wyjeździe z Polski zostanie w dalszym etapie współpracy powierzona Spółce w celu produkcji za jej pomocą wyrobów gotowych i w konsekwencji będzie dochodziło do sprzedaży wyrobów gotowych. Wynagrodzenie za dostawę wyrobów gotowych będzie wypłacał B w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz i D w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie są odsprzedawane na rzecz C. Sprzedaż form dokonywana jest na rzecz B. To tylko ten podmiot będzie miał prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji. Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy w przypadku realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji wypłacał będzie B i wynagrodzenie będzie opiewało na kwotę 111.672 EUR. W przypadku gdy nastąpi przeniesienie prawa własności formy w związku z realizacją wykupu przed rozpoczęciem produkcji, Wnioskodawca na fakturze będzie zamieszczał dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy.

Natomiast gdy wykup formy nastąpi po rozpoczęciu produkcji wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę wyrobów gotowych będzie wypłacał B w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz i D w przypadku gdy nabywa on od Spółki wyroby gotowe, które następnie są odsprzedawane na rzecz C. Sprzedaż form po rozpoczęciu produkcji dokonywana jest na rzecz B. Prawo własności form w całości przechodzi na B. To tylko ten podmiot będzie miał prawo do rozporządzania formą potrzebną do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Odnośnie wynagrodzenia gdy zostanie zrealizowana opcja wykupu formy po rozpoczęciu produkcji B zapłaci na rzecz Spółki określoną w umowach kwotę, będącą różnicą pomiędzy wartością formy a wartością zafakturowanych wyrobów gotowych. W zależności od umowy, będzie to kwota określona na podstawie następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15040/15003B 325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15041/15022B: 325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091C: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000,
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: 111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000.

W przypadku gdy nastąpi przeniesienie prawa własności formy w związku z realizacją opcji wykupu po rozpoczęciu produkcji Wnioskodawca na fakturze będzie zamieszczał dane wynikające z przepisów ustawy.

W tych sytuacjach tj. przy realizacji opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji jak i po rozpoczęciu produkcji gdzie prawo do rozporządzania formami potrzebnymi do produkcji wyrobów gotowych jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy przechodzi na B (jeden z podmiotów wchodzących w skład Grupy X) nie mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym gdzie dostawa form jest świadczeniem pomocniczym do dostawy wyrobów gotowych. W opisanych przypadkach dojdzie do dwóch odrębnych dostaw, dostawy form i dostawy wyrobów gotowych, które powinny być dokumentowane oddzielnie dla każdej z dostaw. Są to dwa oddzielne zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym rodzące obowiązek podatkowy na gruncie tego podatku. Przy czym należy zauważyć, że dostawa form jest realizowana tylko na jeden podmiot z Grupy X tj. B i tylko ten podmiot po dokonaniu na jego rzecz dostawy będzie rozporządzać formami potrzebnymi do produkcji jak właściciel. Jak wskazał Wnioskodawca prawo własności form w całości przechodzi na B i to ten podmiot dokonuje zapłaty określonego w umowie wynagrodzenia zarówno w sytuacji skorzystania z opcji wykupu formy przed rozpoczęciem produkcji jak i po rozpoczęciu produkcji.

W konsekwencji dla dostawy form zarówno przed rozpoczęciem produkcji jak i po rozpoczęciu produkcji, gdzie zostanie przeniesione na B prawo własności tych form za wynagrodzeniem, należy potraktować to jako odrębną sprzedaż od wyrobów gotowych i ustalić odrębną podstawę i stawkę opodatkowania. Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku sprzedaży form zarówno w sytuacji gdy zostanie zrealizowana opcja wykupu przed rozpoczęciem produkcji jak i po rozpoczęciu produkcji forma zostanie wywieziona z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Jak wynika z opisu sprawy B na rzecz którego będzie dokonywana dostawa form potrzebnych do produkcji wyrobów gotowych posiada siedzibę na terytorium Królestwa Belgii. Podmiotowi temu został nadany numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej. W przypadku gdy formy zostaną wywiezione z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej zostaną spełnione warunki wskazane w art. 42 ustawy. Tym samym w przypadku dostawy form przy realizacji wykupu przed rozpoczęciem produkcji jak oraz po rozpoczęciu produkcji opisane dostawy form będą stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, które przy spełnieniu warunków wynikających z art. 42 ustawy będą podlegały opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0%.

Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 3 i 4 należy uznać je za nieprawidłowe. Choć Wnioskodawca wywiódł prawidłowo, że sprzedaż form zarówno w sytuacji skorzystania z opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji jak i po rozpoczęciu produkcji będzie podlegać opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% to posługuje się określeniem Grupa X. Natomiast prawo własności form nie przechodzi na Grupę X tylko na rzecz jednego z podmiotów z Grupy X (B). Grupa X nie jest odrębnym podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku VAT ani podmiotem zarejestrowanym jako podatnik od wartości dodanej i formy do produkcji zarówno w sytuacji skorzystania z opcji wykupu przed rozpoczęciem produkcji jak i po rozpoczęciu produkcji przechodzą na własność tylko na jeden z podmiotów wchodzących w skład Grupy X. Tylko w odniesieniu do jednego podmiotu wchodzącego w skład Grupy X możemy mówić, że przechodzi na niego własność form do produkcji wyrobów gotowych a nie na Grupę X. Grupa X nie jest odrębnym podatnikiem, który nabywa formy potrzebne do produkcji wyrobów gotowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy w pytaniu 5 dotyczą kwestii, czy w przypadku gdy Grupa X nie odbierze określonej ilości szt. wyrobów gotowych w ciągu 3 lat, wówczas kwota jaką otrzyma Spółka (określona w umowach dodatkowych) z tego tytułu stanowić będzie odpowiednio zwiększone wynagrodzenie należne za wyroby gotowe ostatniej partii wyrobów gotowych przekazanych podmiotom z Grupy X, w związku z czym Spółka powinna dokonać korekty faktury dokumentującej zakup ostatniej partii wyrobów gotowych.

Jak wskazał Wnioskodawca nieodebranie (tj. niezafakturowanie i nieodebranie) określonej ilości wyrobów gotowych skutkujące koniecznością zapłacenia na rzecz Wnioskodawcy określonych kwot może wystąpić w sytuacji np. zmniejszenia zapotrzebowania na wyroby gotowe lub wystąpienia tzw. siły wyższej. Wynagrodzenie za dostawę wyrobów gotowych będzie wypłacał B w przypadku gdy dostawa wyrobów gotowych wykonywana jest na jego rzecz i D w przypadku gdy nabywa od Spółki wyroby gotowe, które następnie są odsprzedawane na rzecz C. Wnioskodawca na fakturach dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych ujmuje/będzie ujmował dane dotyczące nabywcy wynikające z przepisów ustawy. Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za dostawę formy, w przypadku nieodebrania określonej ilości wyrobów gotowych wypłacał będzie B. W umowach dodatkowych wskazano, że wynagrodzenie określane będzie według następujących wzorów:

1.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15003B: „325.000 EUR - 1,35 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
2.  z dnia 6 czerwca 2018 r. dotyczące formy 15022B/15041: „325.000 EUR - 3,61 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
3.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy /35091C:„111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000",
4.  z dnia 22 maja 2019 r. dotyczące formy 35091D: „111.672 EUR - 1,87 x ilość zafakturowanych i opłaconych sztuk wyrobów gotowych/1000".

Rozliczenia w przypadku nieodebrania od Spółki określonej ilości sztuk wyrobów gotowych w ciągu 3 lat dokonywane będą pomiędzy Wnioskodawcą a B.

Wbrew twierdzeniom Spółki w przypadku gdy Grupa X nie odbierze określonej ilości szt. produktu w ciągu 3 lat, kwota jaką otrzyma (określona w umowach dodatkowych) z tego tytułu nie będzie odpowiednio zwiększać wynagrodzenia należnego za wyroby gotowe ostatniej partii towarów przekazanych podmiotom z Grupy X, i Spółka nie powinna dokonać korekty faktury dokumentującej zakup ostatniej partii wyrobów gotowych. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że rozliczenia w związku z nieodebraniem określonej ilości sztuk wyrobów gotowych dokonywane są nie z Grupą X tylko z jednym z podmiotów wchodzących w skład Grupy tj. B. Jednocześnie należy wskazać, że faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. W sytuacji gdy Grupa nie odbierze określonej ilości sztuk i B zapłaci Spółce określoną w umowie dodatkową kwotę to nie sposób zgodzić się z Wnioskodawcą, że faktura korygująca wystawiona do ostatniej partii wyrobów gotowych będzie dokumentowała w sposób właściwy zgodny z rzeczywistością przebieg zdarzeń. Dodatkowe wynagrodzenie nie jest płacone ze względu na fakt podwyżki ceny ostatniej partii wyrobów tylko dodatkowe wynagrodzenie związane jest z nieodebraniem określonej ilości sztuk wyrobów gotowych w ciągu 3 lat co jednocześnie skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania jak właściciel formami na rzecz B. Zatem otrzymane wynagrodzenie nie jest powiązane w żaden sposób z ostatnią partią wyrobów i wystawiona faktura korygująca do ostatniej partii wyrobów nie dokumentowałaby w sposób właściwy otrzymanej płatności. Otrzymana płatność jest odrębnym zdarzeniem niezwiązanym z dostarczoną ostatnią partią wyrobów gotowych i nie może być dokumentowana fakturą korygującą do faktury dokumentującej ostatnią partię wyrobów gotowych. Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie będziemy mieć do czynienia z dostawą form, za które Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie od B.

Dostawa towarów zakłada istnienie dwóch stron transakcji, a więc tej, która dokonuje dostawy i tej, która nabywa towar. Skoro opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów, to znaczy, że istnieje stosunek prawny pomiędzy sprzedawcą i odbiorcą, a rezultatem tego związku jest wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na tym, że wynagrodzenie otrzymywane przez odbiorcę towaru następuje w zamian za dostawę towaru na rzecz jego odbiorcy.

W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że strony zobowiązały się do określonych zachowań w ramach zawartych umów. Jeśli Grupa X nie odbierze od Wnioskodawcy określonej ilości sztuk wyrobów gotowych w ciągu 3 lat wówczas powinna zapłacić na rzecz Spółki określoną w umowie dodatkową kwotę wynikającą ze wzorów skalkulowanych odpowiednio dla każdej umowy. Wnioskodawca realizując postanowienia zawartych umów produkuje na rzecz Grupy X (dostawa na rzecz dwóch podmiotów) wyroby gotowe jak również dokonuje dostawy form do produkcji (…), ale ta dostawa następuje już tylko na rzecz jednego podmiotu. Otrzymana zaś dodatkowa zapłata od B za nieodebranie określonej ilości produktu w ciągu 3 lat stanowi wynagrodzenie za dostawę formy do produkcji (…).

Zatem podobnie jak w pierwszym pytaniu nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym. W przypadku nie odebrania określonej ilości wyrobów gotowych Spółka nalicza dodatkową kwotę, która jest płatna przez B i jednocześnie nieodebranie określonej ilości wyrobów skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania formami jak właściciel na rzecz tego podmiotu. Dodatkowa kwota nie jest więc opłacona przez dwa Podmioty dokonujące nabycia wyrobów gotowych ale wyłącznie przez jeden, który jest nabywcą form. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że kalkulacja wynagrodzenia należna z tego tytułu jest zbieżna z kalkulacją wynagrodzenia w przypadku przejścia prawa własności do formy po rozpoczęciu produkcji wyrobów gotowych z udziałem tej formy. Należy zatem uznać, że Spółka dokonuje na rzecz B sprzedaży formy.

Istnieją w przedmiotowej sprawie jasno określone strony świadczenia, tj. podmiot dokonujący dostawy formy (Wnioskodawca) i jej konkretny, indywidualnie określony nabywca (B), a także moment przejścia prawa do rozporządzania jak właściciel formą na rzecz nabywcy tj. w momencie nie odebrania od Spółki określonej ilości sztuk wyrobów gotowych w ciągu 3 lat.

W rozpatrywanym przypadku, istnienie świadczenia wzajemnego pozwala uznać, że dodatkowa kwota do której uiszczenia zobowiązany jest B na podstawie zawartych umów stanowi wynagrodzenie za dostawę formy co jednocześnie stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury za dokonaną dostawę na rzecz B.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 5 należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. ITPP2/443-1202/12/MD oraz z dnia 24 czerwca 2016 r. nr ILPP4/4512-1-71/16-4/BA należy wskazać, że zapadły one na gruncie odmiennego stanu faktycznego, niż przedstawiony w niniejszej sprawie, gdzie nie zaszły wszystkie okoliczności o jakich mowa we wniosku. Wskazane przez Wnioskodawcę interpretacje potraktowane zostały jako element argumentacji Wnioskodawcy lecz nie mogły one wpłynąć na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii, gdyż orzeczenia te są osadzone w odmiennych stanach faktycznych. I tak interpretacja z dnia 14 grudnia 2012 r. dotyczy kosztów prac przygotowawczych stanowiących element kosztów wytworzenia produktów na ogół wliczanych w cenę produktu. Zatem nie dotyczy sytuacji opisanej we wniosku. Również interpretacja z dnia 24 czerwca 2016 r. nr ILPP4/4512-1-71/16-4/BA dotyczy nieco innego stanu faktycznego. Dotyczy ona sytuacji czy obciążenie kosztem narzędzi, developmentu i certyfikacji stanowi samodzielne świadczenie usług czy część świadczenia złożonego polegającego na dostawie wyrobów na rzecz kontrahenta. Rozstrzygnięto w niej m.in. w dwojaki sposób, mianowicie w przypadku gdy własność narzędzi przechodzi na nabywcę towarów występuje osobna czynność, natomiast gdy narzędzia pozostają własnością sprzedawcy nie występuje świadczenie odrębne. Zatem powyższe interpretacje nie mogą stanowić poparcia stanowiska Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Tut. Organ informuje, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.