Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.10.2019.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-20
Teza: Odszkodowanie za przejęcie gruntu na cele realizacji inwestycji drogowej, które otrzymała Wnioskodawczyni, korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nabycie; odszkodowania; spadek; wywłaszczenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2019 r. (data wpływu 9 stycznia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 lutego 2019 r. (data wpływu 19 lutego 2019 r.) oraz pismem z dnia 11 marca 2019 r. (data wpływu 12 marca 2019 r. ) i pismem z dnia 18 marca 2019 r. (data wpływu 19 marca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 19 lutego 2018 r. oraz w dniu 12 marca 2019 r. i w dniu 19 marca 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 30 marca 2000 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni – R.B. Dnia 30 kwietnia 2003 r. Sąd Rejonowy w T. wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po R.B. Na tej podstawie stwierdzono nabycie spadku w następujący sposób:

1.  21/84 części żona W.B.
2.  9/84 części jego dzieci - Wnioskodawczyni, K.B., U.M., A.B., R.M., S.B., J.B.

Dnia 9 sierpnia 2016 r. zmarła matka Wnioskodawczyni - W.B. Dnia 28 października 2016 r. wydano akt poświadczenia dziedziczenia. Na jego podstawie spadek po zmarłej W.B. na mocy ustawy nabyli: Wnioskodawczyni, K.B., U.M., A.B., R.M., S.B. i J.B., każdy z nich po 1/7 części. Dnia 30 grudnia 2016 r. na podstawie dokumentu wydanego przez Starostę \`(...)\` Wnioskodawczyni otrzymała zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku Gminy L. z siedzibą w L. działającej przez pełnomocnika P.S. w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego w związku z realizacja zadania pn. „\`(...)\`”. Dnia 4 stycznia 2017 r. na podstawie aktu notarialnego dokonano umowy o dział spadku. W Księdze Wieczystej Nr XXX prowadzonej przez Sąd Rejonowy w T. dla nieruchomości położonej w L., widnieją działki o numerach geodezyjnych AAA - oznaczona jako drogi, BBB - oznaczona jako łąki trwałe oraz CCC - oznaczona jako drogi, o łącznej powierzchni 0,6480 ha. Na podstawie tego aktu dokonano działu spadku po zmarłych rodzicach R.B. i W.B. w taki sposób, że U.M. i Wnioskodawczyni otrzymują udziały wynoszące po 1/2 części w prawie własności niezabudowanej nieruchomości objętej Księgą Wieczystą Nr XXX, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w T. Działu tego dokonano bez żadnych spłat oraz zrzeknięto się wzajemnie wobec siebie w przyszłości jakichkolwiek dalszych roszczeń z powyższego tytułu. Dnia 2 lutego 2017 r. Wnioskodawczyni otrzymała zawiadomienie o zakończeniu postępowania dowodowego wydane przez Starostwo Powiatowe w B., w sprawie wydania Gminie L. z siedzibą w L. działającej przez pełnomocnika P.S. pozwolenia wodnoprawnego w związku z realizacja zadania pn. „\`(...)\`". Dnia 20 października 2017 r. Wojewoda wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Na wniosek Burmistrza miasta L., reprezentowanego przez P. S. w związku z porozumieniem zawartym pomiędzy Skarbem Państwa - Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad oddział w K. a Gminą L.- Burmistrzem Miasta L. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn.: „\`(...)\`”. Dnia 6 grudnia 2017 r. Wojewoda wydał zawiadomienie o wydaniu decyzji na zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Dnia 1 marca 2018 r. Wojewoda wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania odszkodowawczego za nieruchomości położone w Gminie L., obręb XXXX L. oznaczone jako działki:

1.  AAA
2.  BBB
3.  CCC

Dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewoda wydał postanowienie. Na jego podstawie powołano rzeczoznawcę majątkowego A.R., jako biegłą w prowadzonych postępowaniach administracyjnych w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości położone w L., obręb XXXX L. celem sporządzenia opinii w postaci operatów szacunkowych określających wartości przedmiotowych nieruchomości. Dnia 17 lipca 2018 r. Wojewoda wydał zawiadomienie, że został zgromadzony materiał dowodowy, w tym operat szacunkowy z dnia 21 maja 2018 r. sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego A. R. Rzeczoznawca na podstawie ww. operatu szacunkowego wycenił wartość przedmiotu wyceny w następujący sposób:

1.  działka ABC o pow. 0,0938 ha powstała z podziału działki nr AAA o wartości 59.807 zł,
2.  działka BCA o pow. 0,0129 ha powstała z podziału działki nr BBB o wartości 8.225 zł,
3.  działka CCC o pow. 0,0022 ha o wartości 1.403 zł.

Data, na którą określono wartość nieruchomości to 21 maja 2018 r. Dnia 30 listopada 2018 r. Wojewoda wydał decyzję o odszkodowaniu. Ustalono odszkodowanie w wysokości 69.435 zł za nieruchomości położone w Gminie L., obręb XXXX L. oznaczone jako działki ABC o pow. 0,0938 ha; BCA o pow. 0,0129 ha oraz CCC o pow. 0,0022 ha, zapisane w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w T. Odszkodowanie to przyznano na rzecz U.M. i Wnioskodawczyni - dotychczasowych właścicieli nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2 części - w wysokości 34.717,50 zł każdej. W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że w spadek po ojcu i matce wchodziły nieruchomości (działki) będące przedmiotem przeprowadzonego w dniu 4 stycznia 2017 r. działu spadku. Rodzice nabyli wywłaszczone działki w dniu 4 listopada 1971 r., na podstawie nieprzerwanego użytkowania ziemi powyżej 10 lat. Decyzja została potwierdzona aktem własności ziemi z dnia 8 marca 1974 r. przez Naczelnika Powiatu w T. Postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zostało wszczęte na podstawie art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek Burmistrza Miasta L., na mocy porozumienia pomiędzy Skarbem Państwa - Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad oddział w K. a Gminą L. - Burmistrzem Miasta L. Wojewoda w dniu 30 listopada 2017 r. wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn.: „\`(...)\`.” Decyzja uprawomocniła się z dniem 10 stycznia 2018 r. na podstawie art. 11a ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania, realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Decyzja Wojewody z dnia 30 listopada 2018 r. ustalająca wysokość odszkodowania z tytułu przejęcia przedmiotowych nieruchomości została wydana na podstawie art. 12 ust. 4a, 4f, 5 oraz art. 18 ust. 1, 1e, art. 22 i 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2013 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, a także art. 130 ust. 2 oraz art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, przedmiotowe odszkodowanie Wnioskodawczyni otrzymała w dniu 28 grudnia 2018 r. Wnioskodawczyni oświadcza, że nie prowadzi działalności gospodarczej, w związku z tym odszkodowanie nie zostało wypłacone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionych faktów, Wnioskodawczyni jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odszkodowania w wysokości 34.717,50 zł, które przyznał Jej Wojewoda decyzją z dnia 30 listopada 2018 r.?

Zdaniem Wnioskodawczyni, jest Ona zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odszkodowania w wysokości 34.717,50 zł, które przyznał Jej Wojewoda decyzją z dnia 30 listopada 2018 r. Stosownie do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 21 ust. 1 pkt 29 stanowi, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu. Nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w przedmiotowych nieruchomościach nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego. Pierwsza przesłanka została spełniona. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w wywłaszczonych nieruchomościach nastąpiło w drodze spadku oraz w dziale spadku nieodpłatnie (dział odbył się bez spłat i dopłat), należy stwierdzić, że nie można było ustalić ceny nabycia przez Wnioskodawczynię udziałów w nieruchomości, nie wystąpi więc sytuacja, w której cena nabycia nieruchomości była niższa niż 50% uzyskanego odszkodowania. Oznacza to, że nie jest spełniony drugi warunek wyłączający przedmiotowe zwolnienie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Warunkiem niezbędnym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest zatem otrzymanie m.in. odszkodowania, które przyznane zostało stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

Zwolnienie nie przysługuje jednak jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

1.  nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
2.  cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny zbycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w szczególności wynika, że dnia 30 marca 2000 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Dnia 30 kwietnia 2003 r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po ojcu Wnioskodawczyni. Na tej podstawie stwierdzono nabycie spadku w następujący sposób: 21/84 części żona, 9/84 części jego dzieci, w tym Wnioskodawczyni. Dnia 9 sierpnia 2016 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Dnia 28 października 2016 r. wydano akt poświadczenia dziedziczenia, na jego podstawie spadek po zmarłej nabyła Wnioskodawczyni w udziale 1/7 części. Dnia 4 stycznia 2017 r. na podstawie aktu notarialnego dokonano umowy o dział spadku. Na podstawie tego aktu dokonano działu spadku po zmarłych rodzicach w taki sposób, że Wnioskodawczyni i Jej siostra otrzymują udziały wynoszące po 1/2 części w prawie własności niezabudowanej nieruchomości objętej Księgą Wieczysta Nr XXX, prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Działu tego dokonano bez żadnych spłat oraz zrzeknięto się wzajemnie wobec siebie w przyszłości jakichkolwiek dalszych roszczeń z powyższego tytułu. Dnia 20 października 2017 r. Wojewoda wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Na wniosek Burmistrza Miasta w związku z porozumieniem zawartym pomiędzy Skarbem Państwa – Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad a Gminą – Burmistrzem Miasta zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na podstawie art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Wojewoda w dniu 30 listopada 2017 r. wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Decyzja uprawomocniła się z dniem 10 stycznia 2018 r., na podstawie art. 11a ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania, realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Dnia 1 marca 2018 r. Wojewoda wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania odszkodowawczego. Dnia 30 listopada 2018 r. Wojewoda wydał decyzję o odszkodowaniu. Ustalono odszkodowanie w wysokości 69.435 zł za nieruchomości położone w Gminie. Odszkodowanie to przyznano na rzecz Wnioskodawczyni i Jej siostry – dotychczasowych właścicielek nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2 części – w wysokości 34.717 zł 50 gr każdej. Odszkodowanie zostało wypłacone stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Przedmiotowe odszkodowanie Wnioskodawczyni otrzymała w dniu 28 grudnia 2018 r. Odszkodowanie to nie zostało wypłacone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni oświadcza, że nie prowadzi działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1474) Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.

Zgodnie z treścią art. 11f ust. 1 pkt 6 ww. ustawy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

W myśl art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji (art. 11f ust. 4 ww. ustawy.).

W myśl przepisu art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa:

1.  własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
2.  własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych

*   z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe (art. 12 ust. 4f ww. ustawy).

Natomiast decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej ­ art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych nadają decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygor natychmiastowej wykonalności na wniosek właściwego zarządcy drogi, uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym (art. 17 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych).

Zgodnie z art. 12 ust. 5 ww. ustawy do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania (art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych).

W myśl art. 18 ust. 1e ww. ustawy w przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia:

1.  doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17,
2.  doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo
3.  w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna

*   wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.

Zgodnie z art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wymieniona jest w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 poz. 121 ze zm.) jako ustawa w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że odszkodowanie za przejęcie gruntu na cele realizacji inwestycji drogowej, które otrzymała Wnioskodawczyni, korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odszkodowanie to wypłacone bowiem zostało stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Ponadto nabycie udziałów w wywłaszczonych działkach przez Wnioskodawczynię nastąpiło w drodze spadku oraz w drodze działu spadku (bez żadnych spłat i dopłat), czyli miało charakter nieodpłatny. Cena nie stanowiła więc elementu nabycia, a zatem nie został spełniony jeden warunek wyłączający przedmiotowe zwolnienie. Tym samym na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu otrzymanego odszkodowania.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.