Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-328/07/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-01-14
Teza: dostawa nieruchomości gruntowej.
Słowa kluczowe: częstotliwość; działki; grunty-sprzedaż gruntów; osoba-osoby fizyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2007r. (data wpływu 12 października 2007r.), uzupełnionym pismami z dnia 10 i 11 stycznia 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2007r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 10 i 11 stycznia 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wraz z dwoma siostrami jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,00 ha nabytego w roku 1992 w drodze dziedziczenia (spadek). W skład tego gospodarstwa wchodzi działka nr 344 Km7 o powierzchni 2,0051 ha położona w O. Na części ww. działki, tj. na powierzchni 1,2900 ha Wnioskodawca wraz z siostrami uzyskał decyzję o warunkach zabudowy z przeznaczeniem tego gruntu pod jednorodzinne budownictwo mieszkaniowe i drogę. Teren objęty warunkami zabudowy obejmuje 8 działek, każda o powierzchni 0,1300 ha oraz drogę o powierzchni 0,2500 ha. Wydzielone działki Wnioskodawca i jego siostry zamierzają sprzedać różnym osobom fizycznym w różnych odstępach czasu – nie jednocześnie. Precyzując zapytanie stwierdzono ponadto, że działki te nadal są działkami rolnymi a Wnioskodawca i jego siostry nie są zarejestrowani jako podatnicy.

Wnioskodawca wyjaśnił również, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym i nie dokonywał ani nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Nie jest podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego ani z innego tytułu a grunt nie był przedmiotem najmu ani dzierżawy.

Przyczyną wydzielenia działek była chęć ich zbycia celem uzyskania środków z przeznaczeniem na remont budynku, w którym Wnioskodawca mieszka oraz na inne potrzeby osobiste (m. in. wydatki na opiekę lekarską, zakup odzieży, zakup mebli do mieszkania). Wcześniej Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży gruntu, a w najbliższej przyszłości nie ma zamiaru sprzedawać innych gruntów niż te o których mowa we wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą tych 8 działek niezabudowanych, na które jest wydana decyzja o warunkach zabudowy z przeznaczeniem na jednorodzinne budownictwo mieszkaniowe, różnym osobom fizycznym i w różnych odstępach czasu Wnioskodawca jest obowiązany od tej sprzedaży odprowadzić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy z tytułu dokonanych w przyszłości sprzedaży działek nie jest on zobowiązany do uiszczenia podatku VAT, gdyż nie zachodzą tutaj okoliczności, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług., a więc nie prowadzi on działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, gdyż przedmiotem sprzedaży jest majątek osobisty, który został nabyty w drodze dziedziczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 5 ust. 2 ww. ustawy).

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 113 ust. 13 ww. ustawy zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż sprzedaż przedmiotowych działek, z majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż jest wykonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru. Wnioskodawca podał, że wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntu, a w najbliższej przyszłości nie ma zamiaru sprzedawać innych gruntów niż te o których mowa we wniosku.

Z wniosku wynika ponadto, że działki będące przedmiotem sprzedaży, zostały nabyte przez Wnioskodawcę w drodze spadku. Nieruchomości stanowiły składnik majątku osobistego Wnioskodawcy i nie były wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT i nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Sprzedaż miała dla niego charakter jednorazowy, okazjonalny, a środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na remont budynku w którym Wnioskodawca mieszka oraz na inne potrzeby osobiste (m. in. wydatki na opiekę lekarską) .

W świetle powyższego sprzedaż przedmiotowych nieruchomości, dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika podatku VAT, a okolicznościom dokonania transakcji nie można przypisać znamion działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.