Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.497.2025.2.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Określenie źródła przychodu ze sprzedaży nieruchomości
nabytych w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna
działki
sprzedaż-sprzedaż działek
współwłasność
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
źródło
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 13 maja 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
          A. A.
      (...)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
          B. B.
      (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Opis Zbywcy 1 i Zbywcy 2
    A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania”, „Zbywca 1”) jest podatnikiem, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych („Ustawa o PIT”), podlegającym obowiązkowi podatkowemu w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Zbywca 1 jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    („VAT”). Zbywca 1 prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie świadczenia
    usług „Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
    niesklasyfikowana”.
    B. B. („Zainteresowany niebędący stroną postępowania” „Zbywca 2”) jest podatnikiem, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 Ustawa o PIT, podlegającym obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Zbywca 2 nie
    jest zarejestrowany jako podatnik VAT. Zbywca 2 nie prowadzi pozarolniczej działalność
    gospodarczej. Zbywca prowadzi działalność rolniczą.
    Zbywca 1 i Zbywca 2:
        nigdy nie prowadzili działalności deweloperskiej, ani działalności związanej z
        obrotem nieruchomościami.
        nie posiadają specjalistycznej wiedzy, ani doświadczenia w zakresie obrotu
        nieruchomościami.

        nie wnioskowali o podział jakiegokolwiek gruntu.
        nie występowali o przyłączenie mediów do darowanych gruntów („Darowane
        Grunty”)
    W ostatnich 20 latach Zbywca 1 i Zbywca 2 nie sprzedali żadnych nieruchomości.
    Nabycie Darowanych Gruntów przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2
    W 2005 r. Zbywca 1 i Zbywca 2 otrzymali od swoich rodziców darowiznę w postaci działki
    nr A o pow. 97a oraz działki nr B. o pow. 56a położone w (...), gmina (...) zgodnie z
    numeracją działek w roku 2005. („Darowane Grunty”). Zbywca 1 i Zbywca 2 są
    współwłaścicielami Darowanych Gruntów w części 1/2 każdy zgodnie z aktem notarialnym
    ustanawiającym darowiznę. Przenoszone Grunty nie były, ani nie są wykorzystywane ani
    przez Zbywcę 1 ani przez Zbywcę 2 w żaden sposób, w szczególności Przenoszone Grunty
    nie były i nie są oddane w najem ani w dzierżawę, nie były one również wykorzystywane
    przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 do jakiejkolwiek działalności gospodarczej i nigdy nie zostały
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych ani nie podlegały takiemu wpisowi. Zbywca
    1 i Zbywca 2 nie czerpali żadnych pożytków z Darowanych Gruntów.
    Planowana transakcja
    W 2023 r. C. C. i D. D. działający w formie spółki cywilnej X s.c. z siedzibą w (...) („X”)
    zaproponowali Zbywcy 1 i Zbywcy 2, że wybudują na części Darowanych Gruntów siedem
    budynków mieszkalnych, w zamian za co X otrzyma inną część Darowanych Gruntów,
    składającą się z działek A/1, A/2, A/5, A/6, A/7, A/8, B/1 i B/2 o łącznej powierzchni 103a
    („Przenoszone Grunty”). Oferta ta została przedstawiona z wyłącznej inicjatywy X, Zbywca
    1 i Zbywca 2 w żaden sposób nie poszukiwali dewelopera, który wybudowałby na ich
    działkach jakiekolwiek budynki. Zbywca 1 i Zbywca 2 nie zamierzali sprzedawać
    Przenoszonych Gruntów, zostali do tego nakłonieni przez X.
    Zbywca 1 i Zbywca 2 nigdy nie wykonali żadnych czynności zmierzających do sprzedaży
    Przenoszonych Gruntów, takich jak wystawienie Przenoszonych Gruntów na portalach
    ogłoszeniowych, zatrudnienie pośrednika nieruchomości, rozwieszanie banerów z
    napisem sprzedam itp.
    Dnia 14 września 2023 r. Zbywca 1 i Zbywca 2 zawarli z X umowę przedwstępną, którą
    planują w pełni zastąpić nową umową, zgodnie z którą:
    1. X zobowiązuje się do wybudowania na gruncie należącym do Zbywcy 1 i Zbywcy 2
                                      2siedmiu budynków mieszkalnych (nie większych niż 300 m) za określone
      wynagrodzenie.
    2. Zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
      r. poz. 1061 z późn. zm., „KC”) Zbywca 1 i Zbywca 2 w celu zwolnienia się z
      zobowiązania do zapłaty wynagrodzenia z tytułu wybudowania domów budynków
      mieszkalnych przeniosą na rzecz X własność Przenoszonych Gruntów, na co X wyraża
      zgodę (datio in solutum). (dalej: „Planowana Transakcja”).
    Na moment sporządzenia niniejszego wniosku prace opisane w pkt 1 Planowanej
    Transakcji zostały rozpoczęte, ale nie zostały zakończone. Przeniesienie Przenoszonych
    Gruntów planowane jest po uzyskaniu wnioskowanej indywidualnej interpretacji
    podatkowej.
    W przyszłości Zbywca 1 i Zbywca 2 planują przekazać wybudowane na ich gruntach
    budynki mieszkalne swoim dzieciom w formie darowizny. Dokładny moment przekazania
    tych budynków nie został jeszcze ustalony.
    Zbywca 1 i Zbywca 2 są zaangażowani w Planowaną Transakcję w stopniu minimalnym.
    Ich udział ograniczy się do odbiorów wyżej wspomnianych budynków. Wszelkimi
    kwestiami związanymi z budową budynków mieszkalnych zajmuje się X.

    Opis Przenoszonych Gruntów
    Przenoszone Grunty na moment zawarcia planowanej transakcji będą gruntami
    niezabudowanymi. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania terenu
    Przenoszone Grunty przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową. Zbywca 1 i Zbywca 2
    nie wnioskowali nigdy o zmianę miejscowego planu zagospodarowania dla Przenoszonych
    Gruntów. Jak już zostało wyżej wskazane Przenoszone Grunty nie obejmują gruntów, na
    których X wybuduje budynki mieszkalne, te zostaną własnością Zbywcy 1 i Zbywcy 2.
    Przenoszone Grunty nie były nigdy wykorzystywane przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 do
    prowadzonej działalności gospodarczej. Od momentu nabycia Przenoszonych Gruntów
    przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 grunty te nie były przedmiotem dzierżawy ani innej odpłatnej
    umowy o podobnym charakterze. Przenoszone Grunty zostały wydzielone w ramach
    podziału działek A i B w lipcu 2023 r. na A/1, A/2, A/5, A/6, A/7, A/8, B/1 i B/2. Podział został
    dokonany w 2023 r. z myślą o przeprowadzeniu Planowanej Transakcji. Prace związane z
    tym podziałem przeprowadziła X na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez
    Zbywcę 1 i Zbywcę 2.
    Kwalifikacja Przenoszonych Gruntów przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2
    Zbywca 1 i Zbywca 2 nigdy nie wykorzystywali Przenoszonych Gruntów do działalności
    gospodarczej. Przenoszone Grunty nie były przez nich nigdy ujawnione w środkach
    trwałych prowadzonych przez nich działalności gospodarczej. Zbywca 1 i Zbywca 2
    wykorzystywali Przenoszone Grunty wyłącznie do celów prywatnych. Zbywca 1 i Zbywca 2
    do momentu zawarcia Planowanej Transakcji również nie zamierzają wykorzystywać
    Przenoszonych Gruntów do celów działalności gospodarczej oraz nie zamierzają ich
    ujawnić w środkach trwałych.
    Planowana przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 działalność w zakresie obrotu nieruchomościami
    Zbywca 1 i Zbywca 2 nie zamierzają w przyszłości sprzedawać nieruchomości, ponieważ
    jak wspomniano powyżej, chcą je darować swoim dzieciom. Zbywca 1 posiada pięcioro
    dzieci, Zbywca 2 trójkę dzieci.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Mając na uwadze, że dnia 2 czerwca 2025 r. Zbywca 1 i Zbywca 2 zawarli dwie umowy o
    świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) przenoszące własność Przenoszonych
    Gruntów na X, Zainteresowani uzupełnili stan faktyczny niniejszego wniosku o poniższej
    wskazane elementy.
    Zbywca 1 i Zbywca 2 wskazali, że działając we własnym imieniu (tj. inaczej niż przez
    pełnomocnika) nie wnioskowali o podział jakiegokolwiek gruntu. Przed podziałem
    Darowanych Gruntów, w 2020 r., Zbywca 1 i Zbywca 2, na prośbę sąsiada, wyrazili zgodę
    na położenie rury kanalizacyjnej w poprzek Darowanych Gruntów. Oprócz wyrażenia
    zgody Zbywca 1 i Zbywca 2 nie uczestniczyli w żaden sposób w procesie podłączenia
    kanalizacji, w szczególności nie byli stroną postępowania. Przeprowadzenie kanalizacji w
    poprzek Darowanych Gruntów nie umożliwia jednak podłączenia kanalizacji na
    Przenoszonych Gruntach, ze względu na to, że rura kanalizacyjna jest umieszczona na
    stosunkowo wysokiej rzędnej i jest zbyt płytko by wykorzystać ją na Przenoszonych
    Gruntach.
    Dodatkowo Zbywca 1 i Zbywca 2 w dniu 22 maja 2020 r. ustanowili służebność na
    przeprowadzenie sieci gazowej wzdłuż pn. granicy począwszy od ul. (...) do działki C za
    jednorazowym wynagrodzeniem (17.000 PLN). Celem ustanowienia służebności było
    podłączenie sąsiednich działek wzdłuż północnej granicy Przenoszonych Gruntów, a nie
    zwiększenie wartości Przenoszonych Gruntów. Ww. medium nie będzie wykorzystane,
    jako że nie jest to zgodne z aktualną polityką UE oraz państwa Polskiego biorąc pod uwagę
    cele „Fit for 55” oraz warunki techniczne WT2021. W tym samym dniu ustanowiono
    służebność dostępu do słupa energetycznego na działce C na rzecz Zbywcy 1 i Zbywcy 2
    (nieodpłatne). Przedmiotowa służebność została ustanowiona w celu zdjęcia linii

    napowietrznej nad Darowanymi Gruntami, tj. m.in. na gruntach, gdzie będą wybudowane
    budynki i które to grunty pozostaną własnością Zbywcy 1 i Zbywcy 2.
    Służebność ta jednak nie pozwala na zdjęcie linii napowietrznej i nie spełniła zakładanego
    celu z uwagi na błędnie sformowaną treść.
    Zainteresowani uzupełnili stan faktyczny w ten sposób, że Przenoszone Grunty w ramach
    Planowanej Transakcji stanowią działki o numerach ewidencyjnych A/1, A/2, A/7, A/8, B/1 i
    B/2 (nie jak wcześniej działki o numerach ewidencyjnych: A/1, A/2, A/5, A/6, A/7, A/8, B/1 i B
    /2). Dodatkowo, ramach Planowanej Transakcji Zbywca 1 i Zbywca 2 ustanawiają
    nieodpłatną i na czas nieokreślony służebność gruntową przejazdu i przechodu oraz
    przeprowadzenia sieci i przyłączy wszelkich mediów przebiegającą całą długością i
    szerokością po działkach nr A/4, A/5 i A/6 na rzecz X.
    Zainteresowani uzupełnili wniosek w części „Opis Przenoszonych Gruntów” wskazując, że
    na wniosek X z dnia 4 lutego 2025 r., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w
    sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-
    budowlanego oraz wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji „Budowa trzech
    budynków jednorodzinnego nr (...), (...), (...) z wewnętrznymi instalacjami: energii
    elektrycznej, wody i kanalizacji, centralnego ogrzewania, wentylacją mechaniczną wraz z
    wewnętrzną linią zasilającą elektryczną, zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej i
    deszczowej, trzema zbiornikami retencyjnymi i studniami chłonnymi na wody opadowe,
    drogą dojazdową oraz dojściem i dojazdem do projektowanej zabudowy zlokalizowanej na
    działkach nr A/1, A/6, A/7, B/1, A/2, A/5, A/8, B/2 w miejscowości (...), gmina (...), tj. na
    Przenoszonych Gruntach, w którym to jako inwestor wskazany jest X. W wyniku ww.
    postępowania Starostwo Powiatowe w (...) wydało pozwolenie na budowę. Pozwolenie to
    dotyczy projektu budowlanego X, który X planuje przeprowadzić na Przenoszonych
    Gruntach. X wystąpiło z wnioskiem na podstawie udzielonej w umowie przedwstępnej
    zgody przez Zbywcę i 1 i Zbywcę 2 do dysponowania Przenoszonymi Gruntami na cele
    budowlane. Zbywca 1 i Zbywca 2 nie byli stroną ww. postępowania, ani w żaden aktywny
    sposób nie uczestniczyli niniejszym postępowaniu. Zainteresowani wskazali, że realizacji
    Planowanej Transakcji strony nie uzależniły od tego czy X otrzymają pozwolenia na
    budowę na Przenoszonych Gruntach.
    Pytania
    1.  Czy w wyniku dokonania Planowanej Transakcji Zbywca 1 i Zbywca 2 będą podlegali
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2.  Czy przeniesienie przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 Przenoszonych Gruntów w ramach
      Planowanej Transakcji będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1. W zakresie pytania
    Nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem zainteresowanych w wyniku dokonania Planowanej Transakcji Zbywca 1 i Zbywca
    2 nie będą podlegali opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., „Ustawa o PIT”), odpłatne
    zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie nieruchomości, nie stanowi źródła przychodu, z zastrzeżeniem art. 10 ust. Ustawy
    o PIT.

    Zdaniem zainteresowanych przepis art. 10 ust. 2 Ustawy o PIT nie znajdzie zastosowania
    w zdarzeniu przyszłym objętym niniejszym wnioskiem ponieważ zbycie Przenoszonych
    Gruntów w ramach Planowanej Transakcji:
        nie nastąpi na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia
        wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia
        własności przedmiotu umowy;
        nie nastąpi w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni
        środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;
        nie dotyczy składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy o
        PIT, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z
        działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich
        odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat;
        nie dotyczy składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19 Ustawy o PIT, nawet
        jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między
        pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te
        zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia nie
        upłynęło 6 lat.
    Zbywca 1 i Zbywca 2 nabyli Przenoszone Grunty w 2005 r., dlatego należy uznać, że do
    zbycia Przenoszonych Gruntów w ramach Planowanej Transakcji dojdzie po upływie pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym Zbywca 1 i Zbywca 2 nabyli
    Przenoszone Grunty.
    Przechodząc do kolejnej przesłanki należy wskazać, że zgodnie z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT
    działalność gospodarcza i pozarolniczą działalność gospodarcza stanowi działalność
    zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 Ustawy o PIT.
    Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą, konieczne jest aby spełniała
    poniższe warunki:
    a) musi być działalnością zarobkową,
    b) działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
    c) działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.
    Ad. a)
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

    Odnosząc się do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Zbywca
    1 i Zbywca 2 nie prowadzili żadnych czynności ukierunkowanych na osiągnięcie dochodu
    ze zbycia Przenoszonych Gruntów. W szczególności należy podkreślić, że przez niemal 25
    lat Zbywca 1 i Zbywca 2 nie wykorzystywali Posiadanych Gruntów, traktując je jako lokatę
    kapitału. Brak dokonywanych przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 czynności w tak długim okresie
    bezsprzecznie wskazuje, że nie mieli żadnego, z góry założonego celu ekonomicznego na
    wykorzystanie Przenoszonych Gruntów.
    Przenoszone Grunty są zarówno dla Zbywcy 1, jak i Zbywcy 2 aktywem w ich majątkach
    prywatnych, którym zarządzają w sposób podobny jak innymi prywatnymi aktywami.
    Incydentalną czynnością dokonaną przez Zbywcę 1 i Zbywcę 2 na Przenoszonych
    Gruntach w 2023 r. było złożenie wniosku o podział, w wyniku którego wydzielono
    Przenoszone Grunty. Celem tego podziału było wyznaczenie działki, na której będą
    wybudowane przez X budynki mieszkalne i umożliwienie dojazd z jednej i drugiej strony.
    Zdaniem zainteresowanych jest to jednak przejaw działania, który mieści się w ramach
    normalnego wykonywania prawa własności.
    Takie rozumienie przepisów potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia
    2019 r., sygn.. II FSK 1100/17, w którym Sąd trafnie stwierdził, że: „Nie można przyjąć aby
    działalność skarżącej miała cechy zorganizowania i ciągłości w przedstawionym wyżej
    rozumieniu. O spełnieniu tej przesłanki absolutnie nie świadczy ani podział działki na
    mniejsze, ani wydzielenie drogi, jak również uzyskanie służebności przejazdu (drogi
    koniecznej), a dalej zlecenie czynności związanych ze sprzedażą wyodrębnionych działek
    pośrednikowi, a nawet wystąpienie do operatorów poszczególnych mediów o wskazanie
    warunków przyłączenia działek do poszczególnych sieci. Nie można przyjąć, aby tego
    rodzaju działania istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności - a
    nadto - że dokonując sprzedaży rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru (jednej
    działki gruntu), skarżąca z operacji tych uczyniła sobie stałe (nie okazjonalne) źródło
    zarobkowania. Należy zauważyć, że nieruchomość znajduje się w posiadaniu podatniczki
    od kilkudziesięciu lat. Z opisu stanu faktycznego nie wynika, aby to ona inicjowała
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości, bądź studium
    uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Ponadto ustanowienie
    drogi koniecznej, nawet za odpłatnością, warunkuje często w ogóle możliwość
    prawidłowego korzystania, a w rezultacie także zbycia nieruchomości, gdyż bez możliwości
    skomunikowania nie przedstawia ona żadnej użytecznej wartości. Z kolei możliwość
    przyłączenia do określonych mediów wpływa i decyduje bezpośrednio o wartości
    nieruchomości niezależnie od tego, czy znajduje się ona w posiadaniu przedsiębiorcy, czy
    osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.”
    Ad. b)
    Na pojęcie "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury.
    Zbywca 1 i Zbywca 2 nie wykazali żadnego zorganizowania w zarządzaniu Przenoszonymi
    Gruntami. Mając na uwadze, że w 2005 r. użyczenie Przenoszonych Gruntów na rzecz
    sąsiada zostało zorganizowane i zaaranżowane przez rodziców Zbywcy 1 i Zbywcy 2, a
    inicjatywa i wszelkie czynności związane z Planowaną Transakcją były i są podejmowane
    przez X, to można uznać, że poziom zorganizowania Zbywcy 1 i Zbywcy 2 zakresie zarządu
    Przenoszonymi Gruntami jest bardzo słaby, nawet jak czynności podejmowane w ramach
    zarządu prywatnego . Zbywca 1 i Zbywca 2 nie wykonywali żadnych czynności
    reklamowych, aby sprzedać Przenoszone Grunty. Co więcej, Zbywca 1 i Zbywca 2 w ogóle
    nie planowali sprzedaży Przenoszonych Gruntów, to X zainteresowana gruntami
    zaproponowała rozwiązanie, które mogło być korzystne dla obydwu stron. Do czasu
    przedstawienia propozycji przez X Zbywca 1 i Zbywca 2 nie zbyli Przenoszonych Gruntów,
    ani nie planowali tego zrobić, ponieważ nie będąc osobami zajmującymi się zawodowo

    obrotem gruntami, nie posiadali i nie posiadają wystarczającej wiedzy, doświadczenia i
    kontaktów w zakresie obrotu nieruchomościami. Należy podkreślić, że przy realizacji
    Planowanej Transakcji to X występuje jako profesjonalny podmiot, dzięki czemu
    Planowana Transakcja może się odbyć.
    Ad. c)
    Jednym z czynników pozwalających odróżnić działalność gospodarczą od innych form
    aktywności zarobkowej osób fizycznych jest jej ciągłość. Celem tego kryterium jest
    wyłączenie z zakresu działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych oraz
    podejmowanych okazjonalnie.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn.
    akt II FSK 867/12 kryteria pozwalające na zakwalifikowanie danych działań jako
    podejmowanych w ramach działalności gospodarczej, w tym wymóg „ciągłości”, nie są
    spełnione, jeżeli czynności podatnika ograniczają się do typowych działań związanych z
    przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży (np. uporządkowania terenu, uzyskania
    informacji o możliwości zagospodarowania, przygotowania dokumentacji geodezyjnej,
    zawarcia umowy z pośrednikiem nieruchomości, wydzielenia części przeznaczonej na
    sprzedaż itp.). Zbywca 1 i Zbywca 2 nie dokonywali wcześniej sprzedaży gruntów, ani nie
    planują tego robić w przyszłości. Zbywca 1 i Zbywca 2 nie dokonywali w sposób ciągły
    czynności przygotowawczych do sprzedaży gruntu (oprócz incydentalnego podziału
    gruntu, który realizował inne cele). Dokonanie pojedynczej czynności wskazuje, że
    działalność Zbywcy 1 i Zbywcy 2 nie miała charakteru ciągłego. Mając powyższe na uwadze
    zdaniem zainteresowanych również nie może być mowy o spełnieniu przesłanki ciągłości.
    Podsumowując powyższe przesłanki wystąpienia działalności gospodarczej, należy
    stwierdzić, że na związek uzyskiwanych przychodów z działalnością gospodarczą, w
    rozumieniu Ustawy o PIT, może wskazywać jedynie, rozpatrywany całościowo, zespół
    powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych,
    konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających
    na wielokrotnym zbywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do
    sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem).
    Zdaniem zainteresowanych w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym nie mamy z taką
    sytuacją do czynienia.
    Dodatkowo należy wskazać, że współpraca z X w postacie realizacji Planowanej Transakcji
    pozwoli Zbywcy 1 i Zbywcy 2 na osiągnięcie lepszego efektu ekonomicznego niż sprzedaż
    Przenoszonych Gruntów. Przede wszystkim będą mieli profesjonalne wsparcie w zakresie
    Planowanej Transakcji od strony technicznej/nieruchomościowej, a także osiągną
    dodatkowy ze swoich celów jakim jest nabycie budynków mieszkalnych, które będą mogli
    w przyszłości darować swoim dzieciom. Przeprowadzenie dwóch oddzielnych transakcji z
    dwoma innymi podmiotami wiązałoby się prawdopodobnie z niższą efektywnością
    ekonomiczną całego przedsięwzięcia.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na wyrok z dnia 9 marca 2017 r. (sygn. II FSK 2188
    /15) Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził: „O tym, czy transakcja
    przeprowadzana jest w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też jest tylko
    odpłatnym zbyciem nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU,
    decyduje całokształt okoliczności poprzedzających i towarzyszących zbyciu nieruchomości.
    Okolicznościami tymi są: z góry założony cel ekonomiczny, istnienie elementu ciągłości
    danych czynności, stwierdzenie istnienia celu zarobkowego oraz ustalenie, czy do zbycia
    dochodzi w warunkach "zorganizowania", o których mowa w art. 5a pkt 6 PDOFizU.
    Zastosowaniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU nie przeszkadza dążenie podatnika do
    uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych przeprowadzonej transakcji. Istotne
    znaczenie ma natomiast ustalenie, czy jego zamiarem było uczynienie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości stałego, tj. ciągłego źródła zarobkowania".

    Mając to na uwadze zdaniem zainteresowanych bez znaczenia jest fakt, że zbycie
    Przenoszonych Gruntów następuje w ramach świadczenia w miejsce wykonania, w
    rozliczeniu za budowę budynków mieszkalnych. Zdaniem zainteresowanych, z dodatkową
    pomocą określenia granicy między zbyciem nieruchomości, które można uznać za
    zarządzanie majątkiem prywatnym, a zbyciem, które należy uznać za dokonywaną w
    ramach działalności gospodarczej, przychodzi uchwała Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 24 maja 2021 r., w której Sąd wskazał, że o sposobie opodatkowania
    dochodów z najmu decyduje fakt wprowadzenia (lub braku wprowadzenia) nieruchomości
    do składników majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
    Tym samym, potwierdzono, że o sposobie opodatkowania w znaczącym stopniu decyduje
    sam podatnik. Stan faktyczny będący przedmiotem omawianego wyroku odnosi się do
    wynajmowania nieruchomości, Jednakże zdaniem zainteresowanych należy go
    analogicznie zastosować do dochodu ze zbycia nieruchomości.
    W tym miejscu należy podkreślić, że ani Zbywca 1 ani Zbywca 2 nigdy nie ujawnili
    Przenoszonych Gruntów w prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem
    zainteresowanych kwestie rejestracji urzędowej (lub jej braku) prowadzonej działalności
    jest bez znaczenia dla odpowiedź na pytanie 1 niniejszego wniosku, dlatego
    zainteresowani nie rozwijają dalej tej kwestii.
    Dodatkowo zainteresowani wskazują, że omawiane wyłączenie z opodatkowania zbycia
    nieruchomości po upływie pięciu lat od jej nabycia dotyczy nie tylko sprzedaży, ale
    również uregulowania zobowiązania w formie datio in solutum, co potwierdza m.in.
    interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia
    19 października 2023 r., sygn. 0114-KDWP.4011.121.2023.1.ŁZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz.163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów

      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:

        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć
    charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych

    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Państwa do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem Udziałów w Nieruchomościach, o których mowa
    we wniosku.
    Z treści wniosku wynika, że w 2005 r. otrzymali Państwo od swoich rodziców darowiznę w
    postaci działki nr A o pow. 97a oraz działki nr B o pow. 56a. jesteście Państwo
    współwłaścicielami Darowanych Gruntów w części 1/2 każdy, zgodnie z aktem notarialnym
    ustanawiającym darowiznę. W 2023 r. X s.c. zaproponowała Państwu, że wybuduje na
    części Darowanych Gruntów siedem budynków mieszkalnych, w zamian za co otrzyma od
    Państwa inną część Darowanych Gruntów, składającą się z działek A/1, A/2, A/5, A/7, A/8, B
    /1 i B/2 („Przenoszone Grunty”). 14 września 2023 r. zawarli Państwo z X umowę

    przedwstępną, zgodnie z którą X zobowiązuje się do wybudowania na gruncie należącym
    do Państwa siedmiu budynków mieszkalnych za określone wynagrodzenie oraz, że celu
    zwolnienia się z zobowiązania do zapłaty wynagrodzenia z tytułu wybudowania domów
    budynków mieszkalnych przeniosą Państwo na rzecz X własność Przenoszonych Gruntów,
    na co X wyraża zgodę (datio in solutum). Przeniesienie Przenoszonych Gruntów
    planowane jest po uzyskaniu wnioskowanej indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Dodatkowo wskazali Państwo, że:
        Przenoszone Grunty na moment zawarcia planowanej transakcji będą gruntami
        niezabudowanymi. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania terenu
        Przenoszone Grunty przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową. Nie
        wnioskowaliście nigdy o zmianę miejscowego planu zagospodarowania dla
        Przenoszonych Gruntów;
        Przenoszone Grunty zostały wydzielone w ramach podziału działek A i B w lipcu
        2023 r. na A/1, A/2, A/5, A/6, A/7, A/8, B/1 i B/2. Podział został dokonany w 2023 r. z
        myślą o przeprowadzeniu Planowanej Transakcji;
        nigdy nie prowadziliście działalności deweloperskiej, ani działalności związanej z
        obrotem nieruchomościami;
        nie posiadacie specjalistycznej wiedzy, ani doświadczenia w zakresie obrotu
        nieruchomościami;
        nie wnioskowaliście o podział jakiegokolwiek gruntu;
        nie występowaliście o przyłączenie mediów do darowanych gruntów („Darowane
        Grunty”);
        w ostatnich 20 latach nie sprzedaliście żadnych nieruchomości;
        w żaden sposób nie poszukiwaliście dewelopera, który wybudowałby na działkach
        jakiekolwiek budynki;
        nie zamierzaliście sprzedawać Przenoszonych Gruntów, zostaliście do tego
        nakłonieni przez X;
        Przenoszone Grunty nie były, ani nie są wykorzystywane przez was w żaden
        sposób, w szczególności Przenoszone Grunty nie były i nie są oddane w najem ani
        w dzierżawę, nie były one również wykorzystywane do jakiejkolwiek działalności
        gospodarczej i nigdy nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, ani
        nie podlegały takiemu wpisowi;
        nie czerpaliście żadnych pożytków z Darowanych Gruntów;
        nigdy nie wykonaliście żadnych czynności zmierzających do sprzedaży
        Przenoszonych Gruntów, takich jak wystawienie Przenoszonych Gruntów na
        portalach ogłoszeniowych, zatrudnienie pośrednika nieruchomości, rozwieszanie
        banerów z napisem sprzedam itp.;
        w przyszłości planujecie przekazać wybudowane na gruntach budynki mieszkalne
        swoim dzieciom w formie darowizny;
        nie zamierzcie w przyszłości sprzedawać nieruchomości.
    2 czerwca 2025 r. zawarliście Państwo dwie umowy o świadczenie w miejsce wykonania
    (datio in solutum) przenoszące własność Przenoszonych Gruntów na X.

    Powzięliście Państwo wątpliwość, czy przeprowadzona transakcja świadczenia w miejsce
    wypełnienia (datio in solutum) stanowić będzie dla Państwa przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przeprowadzenia powyższej
    transakcji należy rozważyć, czy czynność ta zawiera znamiona pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem
    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować
    takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie
    zysku, doprowadzenie przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków
    zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy wynajęcie agencji
    nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że
    przeprowadzona transakcja świadczenia w miejsce wypełnienia (datio in solutum)
    wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Państwa działania, fakt, że:
    przeniesienie gruntów nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia, nie podejmowali
    Państwo ponadstandardowych działań zmierzających do zbycia przedmiotowych gruntów
    (ponoszenia nakładów, dzięki którym stałyby się one szczególnie atrakcyjne dla
    potencjalnych nabywców; podejmowania działań marketingowych) oraz to, że w
    przyszłości planujecie przekazać wybudowane na gruntach budynki mieszkalne swoim
    dzieciom w formie darowizny sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Państwa działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono,
    zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.
    W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Państwa wskazują, że nie mają
    one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się
    w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabyli
    Państwo udziałów w gruntach, o których mowa we wniosku w celu ich odsprzedaży, nie

    prowadzili i nie prowadzą Państwo w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego
    działania w celu przygotowania ich sprzedaży. Transakcja świadczenia w miejsce
    wypełnienia (datio in solutum) nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia,
    natomiast sama transakcja jest ściśle związana z zapewnieniem Państwa potrzeb
    osobistych. W konsekwencji, istotą Państwa działań nie jest prowadzenie działalności
    gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem.
    Okoliczności dotyczące nabycia udziałów w gruntach i przeprowadzenie transakcji
    świadczenia w miejsce wypełnienia (datio in solutum) nie dają podstaw do przyjęcia, że
    spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanego przeniesienia na rzecz
    dewelopera gruntów do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach
    analizowanej sprawy działania podejmowane przez Państwa pozwalają na
    zakwalifikowanie transakcji świadczenia w miejsce wypełnienia (datio in solutum) do
    kategorii przychodu z działalności gospodarczej. Nie rozpoczęli Państwo na tych
    nieruchomościach działalności gospodarczej, a ich zbycie udziałów w nieruchomościach
    nastąpi po upływie długiego okresu czasu od ich nabycia. Zatem jest to zarząd majątkiem
    prywatnym. Przeprowadzona przez państwa transakcja nie będzie nosiła przymiotów
    działalności gospodarczej.
    Podsumowując, przeprowadzenie przez Państwa transakcji świadczenia w miejsce
    wypełnienia (datio in solutum) nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a
    zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej transakcji
    należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nabycie w drodze darowizny
    Z analizy wniosku wynika, że w 2005 r. otrzymali Państwo od swoich rodziców darowiznę
    w postaci działki nr A o pow. 97a oraz działki nr B o pow. 56a położone w (...), gmina (...)
    zgodnie z numeracją działek w roku 2005. („Darowane Grunty”). Jesteście Państwo
    współwłaścicielami Darowanych Gruntów w części 1/2 każdy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w
    rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1610):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z art. 888 § 1 ww. Kodeksu wynika zaś, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.

    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje
    generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed upływem 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości. Dla opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt podziału
    nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np.
    zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem
    właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem,
    bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem). Sam
    podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału
    właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych nowych nieruchomości ponad
    to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek nie zmieni się struktura
    własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal
    będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w
    mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu
    terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już
    wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie
    od daty podziału.
    Skutki podatkowe przeprowadzenie transakcji świadczenia w miejsce wypełnienia (datio in
    solutum)
    Wątpliwość Państwa budzi kwestia, czy przeniesienie gruntów w ramach świadczenia w
    miejsce wykonania (datio in solutum) będzie po Państwa stronie stanowiło przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe, w celu udzielenia odpowiedzi na ww. pytanie, należy
    rozważyć, czy planowane przeniesienie prawa własności gruntów na rzecz dewelopera,
    który w zamian za otrzymane grunty, wybuduje na Państwa pozostałych gruntach budynki
    mieszkalne stanowi zbycie przez Państwa przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu
    cytowanego powyżej przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W tym miejscu wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie
    podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Należy jeszcze raz podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    definiuje pojęcia „nabycia”. Należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny Zgodnie z art. 155 § 1 tej ustawy umowa sprzedaży,
    zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do
    przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
    nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.

    Użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin
    „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy lub prawa w ramach
    spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży,
    zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności.
    Nawiązując do pojęcia „odpłatnego zbycia” (o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy)
    oznacza ono każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za
    korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres umów i pozostaje bez
    znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia współwłasności, działu
    spadku, umowy zamiany lub sprzedaży, czy też – jak to ma miejsce w omawianym
    przypadku – w drodze przeniesienia na rzecz dewelopera prawa własności gruntów w
    zamian za wybudowanie dla Państwa budynków mieszkalnych. „Płatność” bowiem nie
    musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego przepływu gotówkowego, może
    oznaczać także uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia.
    Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty w pieniądzu,
    płatnością może także wykonanie usługi.
    Zatem, do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie
    przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w
    komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wywiedzioną przez
    Adama Bartosiewicza, który definiuje odpłatne zbycie jako:
      Przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę za
      wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz
      zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w
      innej formie”, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie
      musi być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem
      wykluczone, że zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw
      będzie inna forma przysporzenia majątkowego.
    (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex,
    2010, wyd. II).
    Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne
    określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności, wykonanie usługi.
    Zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego, spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Tym
    samym, w zamian za wybudowanie na Państwa gruntach budynków mieszkalnych
    (zwolnienie Państwa z długu), deweloper nabędzie własność przedmiotowej gruntów
    należących do Państwa. Przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy lub praw w zamian
    za zwolnienie z długu jest więc odpłatnym zbyciem tej rzeczy lub prawa, nie następuje
    bowiem pod tytułem darmym.
    W omawianej sprawie nabycie przez Państwa Przenoszonych Gruntów nastąpiło w 2005 r.
    w wyniku umowy darowizny.

    Zatem, uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawyo
    podatku dochodowym od osób fizycznych w Państwa przypadku upłynął w 2010 r.
    W konsekwencji, planowane przez Państwa przeniesienie na dewelopera gruntów, o
    których mowa we wniosku nie będzie stanowiło dla Państwa źródło przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej oraz wyroków
    sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych
    sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się
    odnoszących.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.