Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1187/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-04
Teza: Możliwość zastosowania podmiotowego zwolnienia Wnioskodawcy świadczącego usługi „polecenia klienta” doradcy finansowemu (bez doradztwa)
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; usługi-usługi finansowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 listopada 2014 r. (data wpływu 21 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z 6 lutego 2015 r. (data wpływu 12 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania z podmiotowego zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT dla wykonywanych przez Wnioskodawcę usług „polecenia klienta” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania z podmiotowego zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT dla wykonywanych przez Wnioskodawcę usług „polecenia klienta”.

Wniosek uzupełniono pismem z 6 lutego 2015 r. (data wpływu 12 lutego 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 28 stycznia 2015 r. nr IBPP1/443-1187/14/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Od dnia 2 kwietnia 2013 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Oprócz tego Wnioskodawca ma jeszcze w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej w rubryce „wykonywana działalność gospodarcza kod PKD 66.19.Z. Jak na razie Wnioskodawca nie wykonywał usług w tym zakresie, zamierza jednak za niedługo zająć się tą sprawą. Wnioskodawca nie zamierza tutaj prowadzić działalności stricte finansowej czy doradczej. Działalność Wnioskodawcy polegałaby jedynie na usłudze „polecenia klienta” doradcy finansowemu. Polecenie to polegałoby na podaniu numeru telefonu/adresu klienta doradcy finansowemu, który to już później będzie kontaktował się z klientem i świadczył mu dalsze usługi. Rola Wnioskodawcy sprowadzałby się, tak jak już wcześniej Wnioskodawca wspomniał, do tzw. „polecenia klienta”. Wnioskodawca nie przekroczy tu na pewno kwoty 150.000 zł w roku podatkowym.

Wnioskodawca chciałby tutaj skorzystać ze zwolnienia z VAT przysługującego tzw. „drobnym przedsiębiorcom” na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – cyt.: „Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że:

1.Rozpoczynając działalność gospodarczą dnia 2 kwietnia 2013 r. Wnioskodawca zarejestrował się jako podatnik VAT czynny.

2.W okresie od 2 kwietnia 2013 r. do 31 grudnia 2014 r. Wnioskodawca był podatnikiem VAT czynnym. Od 1 stycznia 2015 r. korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – interpretacja indywidualna znak IBPP1 z dnia 6 czerwca 2014 r. W okresie kiedy Wnioskodawca był podatnikiem VAT czynnym składał należne deklaracje za pośrednictwem reprezentującego go biura rachunkowego oraz opłacał podatek należny według stawki 23%.

3.W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej nie wykonuje on i nie będzie wykonywać jakichkolwiek czynności doradczych (jakiekolwiek doradztwo nie będzie przez Wnioskodawcę świadczone), Wnioskodawca nie udziela i nie będzie udzielać porad.

4.Żadne z wykonywanych usług ani obecnie, ani w przyszłości nie mają i nie będą miały charakteru doradztwa.

5.Wnioskodawca nie wykonuje ani nie będzie wykonywać jakichkolwiek czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.).

6.Wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w roku podatkowym 2014 kwoty 150.000 zł.

7.Jeżeli chodzi o symbole PKWiU to jest to 68.31.Z – tutaj Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Dodatkowo Wnioskodawca ma ujęte we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej – 64.92.Z, 64.99.Z – Wnioskodawca wpisał to ponieważ myślał o tym, że w przyszłości chciałby świadczyć usługi objęte niniejszym zapytaniem (tzn. polecanie klientów doradcy finansowemu). Ale usług takich Wnioskodawca nigdy nie świadczył jeszcze i nie świadczy. Jedynie zastanawia się w tej chwili nad tym. Jeżeli w interpretacji zostanie uznane, że są to usługi objęte podatkiem VAT, to nie Wnioskodawca będzie ich świadczyć, ponieważ nadal ma zamiar korzystać ze zwolnienia z VAT.

8.Jeżeli chodzi o pozyskiwanie klientów – do biura obrotu nieruchomościami zgłaszają się ludzie zainteresowani zakupem nieruchomości. Jedni z nich dysponują gotówką, a inni muszą wspomagać się kredytem. Innych form pozyskiwania klientów Wnioskodawca nie przewiduje.

9.Czynność „polecenia klienta” miałaby polegać na przekazaniu mailem doradcy finansowemu imienia, nazwiska oraz numeru telefonu klienta. Pozostałe czynności należałyby już do doradcy.

10.Dobór klientów będzie odbywał się tylko według klucza – będą to klienci, którzy nie posiadają całych środków finansowych na nabycie nieruchomości oraz ci, którzy wyrażą taką chęć oraz podpiszą pisemną zgodę.

11.Nawiązać współpracę z doradcą Wnioskodawca chciałby na podstawie pisemnej umowy współpracy. Rola Wnioskodawcy będzie polegała tutaj na tym, że przekaże on imię, nazwisko i numer telefonu. Doradca finansowy będzie czynił starania, aby klient podpisał umowę kredytu hipotecznego za jego pośrednictwem.

12.Polecanie klienta doradcy finansowemu odbywałoby się za zgodą i wiedzą klientów na podstawie ich pisemnego oświadczenia, podpisanego własnoręcznym pismem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jako osoba fizyczna prowadząca działalność w zakresie „polecenia klienta” doradcy finansowemu, nieprowadząca tzw. działalności doradczej w zakresie finansów, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od płacenia podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ponieważ jego działalność nie będzie mieściła się w zakresie pojęcia „działalności doradczej”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – zgodnie z art. 8 ust. 1 – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

2.odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
3.  usług ubezpieczeniowych

–jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3.odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 11 podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Według art. 113 ust. 11a przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa prawnego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit a zastrzega, że do osób świadczących usługi prawnicze nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, określonego w ust. 1 i ust. 9. Podobnie jak w przypadku usług doradztwa ustawa nie definiuje pojęcia usług prawniczych. Pomocne w tym wypadku jest odwołanie do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, w której w kategorii „usługi prawnicze” znalazły się usługi w zakresie doradztwa prawnego i reprezentacji w dziedzinie prawa karnego, w pozostałych dziedzinach prawa, w postępowaniu ustawowym w kolegiach, komisjach arbitrażowych itp., usługi w zakresie patentów i praw autorskich, usługi notarialne, usługi związane z przetargami i aukcjami. Analiza tej kategorii statystycznej wskazuje zatem, że pod pojęciem usług prawniczych PKWiU rozumie rozmaite czynności związane z doradztwem prawnym.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od 2 kwietnia 2013 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Oprócz tego rozważa zamiar rozpoczęcia działalności w zakresie „polecenia klienta” doradcy finansowemu (kod PKD 66.19.Z). Wnioskodawca nie zamierza prowadzić działalności stricte finansowej czy doradczej. Działalność Wnioskodawcy polegałaby jedynie na usłudze „polecenia klienta” doradcy finansowemu. Polecenie to polegałoby na podaniu numeru telefonu/adresu klienta doradcy finansowemu, który to już później będzie kontaktował się z klientem i świadczył mu dalsze usługi. Rozpoczynając działalność gospodarczą dnia 2 kwietnia 2013 r. Wnioskodawca zarejestrował się jako podatnik VAT czynny, którym był do 31 grudnia 2014 r.

W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej nie wykonuje on i nie będzie wykonywać jakichkolwiek czynności doradczych (jakiekolwiek doradztwo nie będzie przez Wnioskodawcę świadczone), Wnioskodawca nie udziela i nie będzie udzielać porad. Żadne z wykonywanych usług ani obecnie, ani w przyszłości nie mają i nie będą miały charakteru doradztwa. Wnioskodawca nie wykonuje ani nie będzie wykonywać jakichkolwiek czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w roku podatkowym 2014 kwoty 150.000 zł.

Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami (68.31.Z). Dodatkowo Wnioskodawca ma ujęte we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej – 64.92.Z, 64.99.Z.

Jeżeli chodzi o pozyskiwanie klientów – do biura obrotu nieruchomościami zgłaszają się ludzie zainteresowani zakupem nieruchomości. Jedni z nich dysponują gotówką, a inni muszą wspomagać się kredytem. Innych form pozyskiwania klientów Wnioskodawca nie przewiduje. Czynność „polecenia klienta” miałaby polegać na przekazaniu mailem doradcy finansowemu imienia, nazwiska oraz numeru telefonu klienta. Pozostałe czynności należałyby już do doradcy. Dobór klientów będzie odbywał się tylko według klucza – będą to klienci, którzy nie posiadają całych środków finansowych na nabycie nieruchomości oraz ci, którzy wyrażą taką chęć oraz podpiszą pisemną zgodę. Nawiązać współpracę z doradcą Wnioskodawca chciałby na podstawie pisemnej umowy współpracy. Rola Wnioskodawcy będzie polegała tutaj na tym, że przekaże on imię, nazwisko i numer telefonu. Doradca finansowy będzie czynił starania, aby klient podpisał umowę kredytu hipotecznego za jego pośrednictwem. Polecanie klienta doradcy finansowemu odbywałoby się za zgodą i wiedzą klientów na podstawie ich pisemnego oświadczenia, podpisanego własnoręcznym pismem.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w sytuacji rozpoczęcia działalności gospodarczej w postaci prowadzenia usług „polecenia klienta” doradcy finansowemu.

Należy wskazać, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) z dnia 24 grudnia 2007 r. (Dz.U. Nr 251 poz. 1885 ze zm.) podany przez Wnioskodawcę symbol PKD dla wykonywanej przez niego obecnie działalności to 68.31.Z – Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Dodatkowo Wnioskodawca ma wpisane także następujące rodzaje działalności PKD: 64.92.Z – Pozostałe formy udzielania kredytów oraz 64.99.Z – Pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych.

Wykonywane przez Wnioskodawcę, a opisane we wniosku czynności w ramach „polecenia klienta” doradcy finansowemu nie mają cech doradztwa.

Wobec powyższego, świadczenie usług „polecenia klienta” doradcy finansowemu polegające na przekazaniu mailem doradcy finansowemu imienia, nazwiska oraz numeru telefonu klienta za jego zgodą i wiedzą na podstawie pisemnego oświadczenia klienta podpisanego własnoręcznym pismem – nie będzie stanowić usług doradztwa, ani usług prawniczych, bowiem Wnioskodawca nie będzie doradzał klientom usług finansowych, lecz proponował klientom kontakt z doradcą finansowym i wskazywał ich dane doradcy finansowemu.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż Wnioskodawca świadcząc usługi „polecenia klienta” doradcy finansowemu, czyli usługi przekazywania danych za zgodą i wiedzą klientów, mające na celu ułatwienie kontaktu pomiędzy klientem a doradcą finansowym, niestanowiące – jak wskazano we wniosku – usług doradztwa, ani usług prawniczych, będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w związku z poszerzeniem działalności gospodarczej o usługi „polecenia klienta” doradcy finansowemu, gdyż przedmiotowe usługi nie stanowią usług wyłączających prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Jednocześnie Wnioskodawca od 2 kwietnia 2013 r. był czynnym podatnikiem VAT, natomiast w roku 2014 wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła u niego 150.000 zł.

W myśl art. 113 ust. 11 podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawca nie uzyskał – jak to wynika z wniosku – obrotu ze sprzedaży opodatkowanej przekraczającego kwotę uprawniającą do zwolnienia, to może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przy czym jeżeli wartość sprzedaży przekroczy wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT kwotę 150.000 zł, to Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia podmiotowego począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę, w myśl art. 113 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że prowadząc działalność gospodarczą Wnioskodawca wykonuje czynności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz planuje wykonywanie czynności „polecania klientów” doradcy finansowemu, zatem do obrotu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego winien wliczać wartość sprzedaży opodatkowanej z całej prowadzonej działalności gospodarczej (tj. zarówno z czynności wykonywanych w ramach pośrednictwa nieruchomościami, jak i z czynności wykonywanych w ramach „polecania klientów” doradcy finansowemu).

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności, gdyby Wnioskodawca wykonywał jakiegokolwiek rodzaju usługi doradcze – z wyjątkiem doradztwa rolniczego) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.