Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.742.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Skutki podatkowe otrzymania kwoty dodatkowej w wyniku
podpisania ugody bankowej, w związku z zawartym kredytem
mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    1 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 września 2025 r. (wpływ 19 września
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      X;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      Y.
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) grudnia 2006 r. Wnioskodawca wraz z żoną działając jako konsumenci w
              (1)rozumieniu art. 22  K.C. zawarli Umowę o kredyt mieszkaniowy w Banku (...)
    denominowany do CHF (umowa ...).
    Kredytobiorcy zwrócili się do banku o udzielenie kredytu na zaspokojenie własnych
    potrzeb mieszkaniowych (finansowanie kosztów budowy domu jednorodzinnego
    systemem gospodarczym).
    Przedmiotem Umowy był kredyt hipoteczny w łącznej kwocie (...) zł. Po uruchomieniu
    kwota ta została przeliczona na franki szwajcarskie i wyniosła (...) CHF. Wypłata nastąpiła w
    złotych polskich w 2 transzach: - w dniu (...) stycznia 2007 r. kwota (...), - w dniu (...) lipca
    2007 r. kwota (...). Okres kredytowania wynosił 300 miesięcy, a ostateczny termin spłaty
    kredytu miał nastąpić (...) lutego 2032 r.
    W dniu (...) listopada 2020 r. (po spłaceniu kapitału kredytu) Wnioskodawca wraz z żoną
    wnieśli pozew do Sądu Okręgowego domagając się ustalenia, że zawarta przez nich
    umowa ze względu na klauzule abuzywne i wadliwy sposób denominacji jest nieważna
    oraz wnosząc o zasądzenie kwoty (...) jako różnicy między sumą wypłaconej kwoty kredytu
    (...) a sumą wpłat dokonanych przez Kredytobiorców (...) (rozliczenie wg teorii salda). Przez
    kolejne lata Wnioskodawcy spłacali dalej raty kredytu.
    W dniu (...) grudnia 2023 r., 3 lata później, w związku ze zmianą stanu prawnego
    dotyczącego sposobu rozliczania się z bankami (teoria dwóch kondykcji), wniesiono do
    sądu modyfikację powództwa. Wnioskodawca wraz z żoną domagali się w modyfikacji
    pozwu ustalenia nieważności całej umowy i zwrotu przez bank kwoty (...) będących sumą
    kwoty kapitału, czyli (...) oraz nienależnie pobranych rat kredytowych, czyli (...) zł.
    W dniu (...) grudnia 2024 r. Bank złożył pozew do Sądu Okręgowego o zapłatę kwoty (...),
    odpowiadającej kwocie kapitału kredytu, wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania.
    W dniu (...) sierpnia 2025 r. Bank zaproponował kredytobiorcom zawarcie ugody mającej
    na celu zakończenie sporu, rozliczenie umowy i zrzeczenie się dalszych roszczeń przez
    obydwie strony.
    W dniu (...) sierpnia 2025 r. Kredytobiorcy podpisali ugodę z Bankiem likwidującą
    wyliczone przez bank zadłużenie w wysokości (...). W ugodzie występuje również zapis, że
    bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy (...) zł tytułem „dodatkowej kwoty
    pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez kredytobiorcę rat kredytowych”.
    Ponadto wskazali Państwo, że kwota (...) zł zwrócona przez bank (...), jest częściowym
    zwrotem nadpłaconych przez Państwa rat kapitałowo-odsetkowych, nienależnie
    pobranych przez bank.

## Pytanie

Czy kwota zwrotu części nadpłaconych rat kredytowych podlega opodatkowaniu?
    Państwa stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawców, kwota zwrócona przez bank w wyniku zawarcia ugody
    dotycząca kredytu frankowego nie jest Państwa dochodem, lecz zwrotem niesłusznie
    pobranych kwot z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych, a tym samym nie wiąże się z
    koniecznością zapłaty podatku dochodowego.
    W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zarządza się zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie
    fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Kwoty wierzytelności obejmują kapitał kredytu, odsetki i opłaty niezbędne do zawarcia
    umowy kredytu mieszkaniowego. Dochody, od których zaniechano poboru podatku, nie
    są wykazywane w zeznaniach rocznych oraz nie podlegają opodatkowaniu i zgłoszeniu
    do urzędu skarbowego. Finalnie bez względu na sposób określenia w ugodzie
    wypłacanego świadczenia, w ujęciu ekonomicznym wypłacane świadczenie stanowi
    zwrot kredytobiorcom świadczeń, które uprzednio wpłacili do banku i nie powoduje
    faktycznego przyrostu w ich majątku, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego
    zmniejszenia tego majątku.
    Wskazany wyżej kredyt hipoteczny został zaciągnięty w 100% na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej. Jako osoby fizyczne nie korzystaliście Państwo z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą Państwo otrzymali od banku w wyniku
    zawartej ugody, jest częściowym zwrotem nadpłaconych przez Państwa rat kapitałowo-
    odsetkowych, nienależnie pobranych przez bank to jej otrzymanie nie spowoduje po
    Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te
    nie będą Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa
    stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Końcowo wskazuję, że ponieważ wypłata przez bank kwoty wynikającej z zawartej ugody
    nie spowoduje powstania po Państwa stronie przychodu, więc w tym zakresie nie będzie
    miało zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów, o którym mowa we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.