Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.776.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-29
Teza: Z uwagi na to, że miejscem przyjęcia płatności jest biuro, to
ewidencjonowanie sprzedaży na kasie rejestrującej powinno
odbywać się w biurze, zatem nie ma obowiązku instalowania
kas rejestrujących w samochodach, przy użyciu których usługa
jest realizowana, ale ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku
należnego w opisanych okolicznościach powinno się odbywać
z zastosowaniem specjalnej kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie
kasa-kasa rejestrująca
usługi-usługi przewozowe
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 2-
ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 2-
ust. 2
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 7-ust. 1-pkt 2-lit. c
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-
Załącznik
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja
ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
kas rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 4-
ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 1-§
2
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 3-ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 6-ust. 1-pkt 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 6-ust. 1-pkt 2
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 7-ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 7-ust. 3
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 3-§ 25-ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 3-§ 28-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 6a
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 7a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan pismem z 30 września 2025 r. (wpływ 30 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna podlegająca wpisowi do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Głównymi przychodami w
    Pana działalności gospodarczej są usługi okazjonalnego przewozu osób (PKD 49.39.Z
    Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany) i z tego tytułu
    prowadzi Pan sprzedaż w większości dla firm, np. zajmujących się pośrednictwem pracy
    zagranicą, agencji zatrudnienia, itp. Świadczy Pan na ich rzecz usługi okazjonalnego

    przewozu osób samochodami osobowymi, zakupionymi na własność lub użytkowanymi
    na podstawie umów leasingu. W chwili obecnej korzysta Pan z ponad 20 aut.
    Okazjonalny przewóz osób to przewóz pasażerów, który nie ma ustalonego rozkładu jazdy
    i nie jest przewozem regularnym, wahadłowym ani regularnym specjalnym. Taki przewóz
    może odbywać się na podstawie specjalnej licencji wydanej przez starostę, którą również
    Pan posiada. Przepisy ustawy o transporcie drogowym definiują przewóz okazjonalny jako
    rodzaj transportu osób do miejsca docelowego pojazdem samochodowym, który nie
    mieści się w ramach usług regularnych w tym przewozu regularnego specjalnego ani
    przewozu wahadłowego. To oznacza, że przewóz okazjonalny jest elastyczny i nie podlega
    stałym trasom ani harmonogramom, nie ma sprzedaży biletów.
    Usługi okazjonalnego przewozu osób są realizowane na podstawie zamówienia - zlecenia
    od kontrahenta prowadzącego działalność gospodarczą na konkretną trasę dla danej
    osoby i liczby pokonanych kilometrów w kraju (VAT 8%) oraz poza granicami kraju (VAT
    NP) i wystawiana jest na tej podstawie faktura sprzedaży.
    Jeśli zdarza się wykonanie usługi na rzecz osoby fizycznej nie prowadzącej działalności, to
    analogicznie ewidencjonuje Pan sprzedaż na kasie fiskalnej z podziałem na część krajową i
    zagraniczną usługi wg kilometrów. Do części zagranicznej VAT NP, przyporządkował Pan
    na kasie fiskalnej wolne oznaczenie literowe H, które umożliwia techniczne
    ewidencjonowanie całości usługi. Na życzenie klienta indywidualnego nieprowadzącego dz
    iałalności jest również wystawiana faktura.
    Pasażer otrzymuje dowód zakupu (paragon lub fakturę) w formie uzgodnionej, najczęściej
    sms/mms, e-mail, komunikator internetowy. Nie możliwości wykonania usługi dla osób
    fizycznych bez wcześniejszego uiszczenia zapłaty. Wykonanie usługi przewozu na rzecz
    osób fizycznych następuje tylko i wyłącznie po uprzednim dokonaniu zapłaty za konkretną
    trasę, zamówioną, wycenioną i zarezerwowaną w momencie zamówienia w biurze firmy -
    po wpływie należności pracownik z biura rezerwuje miejsce w aucie. Nie ma możliwości
    zamówienia, czy zarezerwowania usługi przewozu na miejscu u kierowcy, ponieważ
    kierowca otrzymuje tylko gotowe dyspozycje o ilości osób i konkretnych adresach już
    wcześniej opłaconych przewozów. Kierowca nie może dokonywać sprzedaży, ponieważ
    tylko pracownik biura decyduje o zapewnieniu miejsca w aucie, na podstawie informacji o
    dokonanych zapłatach, ilości osób i ustalonych trasach oraz cenach sprzedaży za każdą
    indywidualną usługę. W związku z tym sprzedaż na rzecz osób fizycznych jest
    ewidencjonowana przy zastosowaniu kasy fiskalnej w biurze, w momencie dokonania
    zapłaty bezgotówkowo w formie przelewu, blik, a także płatności gotówką w biurze firmy.
    Pytania
    1. Czy prawidłowo określono, iż miejscem dokonywania sprzedaży usług dla osób
      fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zgodnie z koniecznością
      wcześniejszego przyjęcia zapłaty w tym miejscu za usługę, jest biuro podatnika i tym
      samym ewidencjonowanie sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej odbywa się tylko w tym
      miejscu i nie ma konieczności instalowania kas rejestrujących w pojazdach?
    2. Czy ewidencjonowanie sprzedaży może odbywać się za pomocą kasy rejestrującej
      zwykłej w biurze firmy, z uwagi na całkowity brak możliwości dokonywania sprzedaży
      usług i biletów dla osób fizycznych bezpośrednio w pojazdach?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1. Czy prawidłowo określono, iż miejscem dokonywania sprzedaży usług dla osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zgodnie z koniecznością

    wcześniejszego przyjęcia zapłaty w tym miejscu za usługę, jest biuro podatnika i tym
    samym ewidencjonowanie sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej odbywa się tylko w tym
    miejscu i nie ma konieczności instalowania kas rejestrujących w pojazdach?
    Zdaniem Wnioskodawcy konieczność ewidencjonowanie sprzedaży za pomocą kasy
    fiskalnej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest tylko w
    biurze firmy, w momencie dokonania tam obowiązkowej zapłaty przez pasażera przed
    wykonaniem usługi i rezerwacji miejsca na przejazd, zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 i 2
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących:
    § 6. [Zasady prowadzenia ewidencji]
      1. Podatnicy, prowadząc ewidencję:
  1) wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania
          sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę
          płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą
          wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy;
  2) w przypadku otrzymania przed dokonaniem sprzedaży całości albo części należności
          (zapłaty):
    a) w gotówce - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny z chwilą
            jej otrzymania,
    b) za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej,
            odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika
            w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem -
            wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny
            niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z
            końcem miesiąca, w którym została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli
            przed końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą
            jej dokonania.
    W innym miejscu, ani tym bardziej w pojazdach nie ma możliwości dokonania sprzedaży
    lub zapłaty, czy zarezerwowania usługi przewozu na miejscu u kierowcy, ponieważ
    kierowca otrzymuje tylko gotowe dyspozycje o ilości osób i konkretnych adresach już
    wcześniej opłaconych przewozów. Kierowca nie może dokonywać sprzedaży, ponieważ
    tylko pracownik biura decyduje o każdym zapewnieniu miejsca w aucie, na podstawie
    informacji o dokonanych zapłatach, ilości osób i ustalonych trasach oraz cenach sprzedaży
    za każdą indywidualną usługę. Nie ma możliwości zrealizowania przewozu bez
    wcześniejszej zapłaty.
    Ad. 2. Czy ewidencjonowanie sprzedaży może odbywać się za pomocą kasy rejestrującej
    zwykłej w biurze firmy, z uwagi na całkowity brak możliwości dokonywania sprzedaży
    usług dla osób fizycznych bezpośrednio w pojazdach i w związku z tym nie stosowanie
    tzw. bileterki?
    Zdaniem Wnioskodawcy ewidencjonowanie sprzedaży może odbywać się za pomocą kasy
    rejestrującej zwykłej w biurze firmy, z uwagi na całkowity brak możliwości dokonywania
    sprzedaży usług dla osób fizycznych bezpośrednio w pojazdach i w związku z tym nie
    stosowanie kasy rejestrującej o zastosowaniu specjalnym tzw. bileterki.
    Nie są obsługiwane żadne stałe połączenia, nie sprzedaje Pan biletów, każdy kurs, jego
    trasa i cena jest ustalana indywidualnie z osobą zamawiającą w biurze firmy.
    Zgodnie z § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w
    sprawie kas rejestrujących:
    7. 1. Podatnicy, ze względu na przeznaczenie do prowadzenia ewidencji danego rodzaju
    sprzedaży lub w dany sposób, używają następujących kas:

  1) kasy ogólne - przeznaczone do prowadzenia ewidencji w sposób niewymagający stosowania
        specjalnych funkcji i rozwiązań konstrukcyjnych;
  2) kasy o zastosowaniu specjalnym - których konstrukcja i program pracy uwzględniają
        szczególne zastosowanie tych kas i odpowiadają szczególnym wymaganiom
        technicznym (kryteriom i warunkom technicznym) określonym dla kas, związanym
        ze szczególnymi formami prowadzenia ewidencji sprzedaży lub sprzedaży
        określonych towarów i usług lub potrzebą współpracy kasy z innymi urządzeniami
        niezbędnymi do stosowania w danym rodzaju działalności, obejmujące kasy:
          a) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług przewozu
                osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
          b) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy sprzedaży leków, z funkcją
                rozliczania recept refundowanych,
          c) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług w zakresie
                transportu pasażerskiego,
          d) rozliczające więcej niż jedną transakcję równocześnie,
          e) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy sprzedaży towarów i usług w
                wolnych obszarach celnych lub składach celnych,
          f) umieszczane w urządzeniach do automatycznej sprzedaży towarów i usług.
    2. Podatnik może używać kasy, która łączy różne kategorie kas, o których mowa w ust. 1, o
    ile kasa spełnia wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla każdej z tych
    kategorii kas.
    Według wnioskodawcy nie ma konieczności stosowania kasy rejestrującej o zastosowaniu
    specjalnym, ponieważ nie prowadzi sprzedaży biletów w pojazdach i tym samym, nie ma
    potrzeby szczególnych form prowadzenia ewidencji sprzedaży.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
      - prawidłowe w kwestii uznania, że miejscem dokonywania sprzedaży jest biuro
      podatnika i nie ma konieczności instalowania kas rejestrujących w pojazdach;
      - nieprawidłowe, w kwestii uznania, że ewidencjonowanie sprzedaży może odbywać się
      za pomocą zwykłej kasy rejestrującej.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika
    z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika,
    że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej
    dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do
    ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika
    świadczeń. Oznacza to, że nie podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej dostawa towarów/świadczenie usług w części, w jakiej
    czynności te są wykonywane na rzecz innych podmiotów niż osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi.
    Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
      rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre
      czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze
      zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu
      państwa (...).
    Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas
    rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów
    rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1
    stycznia 2025 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w
    sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy
    zastosowaniu kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.
    W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej
      jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. czynności wymienione w załączniku do
      rozporządzenia.
    Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia:
      W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do
      rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z
      warunkami określonymi w tym załączniku.
    Pod poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia wymieniono:
  19) PKWiU ex 49.31.2 Pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski - dotyczy
        wyłącznie przewozów miejskich rozkładowych pasażerskich, innych niż kolejowe,
        za które są pobierane ceny ustalone przez gminę (Radę m.st. Warszawy) lub
        związek komunalny;

  20) PKWiU ex 49.39.1 Transport lądowy pasażerski, rozkładowy: międzymiastowy i
        specjalizowany - dotyczy wyłącznie przewozów miejskich rozkładowych
        pasażerskich, innych niż kolejowe, za które są pobierane ceny ustalone przez
        gminę (Radę m.st. Warszawy) lub związek komunalny.
    Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.
    Jednocześnie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w przepisie §
    2 i § 3 ww. rozporządzenia nie stosuje się w przypadku dostawy towarów i świadczenia
    usług, które zostały wymienione w § 4 rozporządzenia. Zatem bezwzględnemu
    obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, podlegają
    czynności wymienione w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    I tak, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia:
      Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług
      przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów
      wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że świadczy Pan usługi okazjonalnego przewozu
    osób na trasach międzynarodowych. Świadczy Pan te usługi samochodami osobowymi,
    zakupionymi na własność lub użytkowanymi na podstawie umów leasingu.
    Powyższe zatem wskazuje, że w świetle powołanych przepisów jest Pan zobowiązany do
    prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, bez możliwości
    korzystania ze zwolnienia z tego obowiązku na podstawie § 2 powołanego rozporządzenia.
    W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani:
        1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
        a) w postaci papierowej lub
        b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w
          sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego
          Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu
          paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności
          podawania jego danych osobowych.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca dopuścił możliwość wystawienia
    paragonu w postaci elektronicznej i przesłania go nabywcy w sposób z nim uzgodniony,
    po uprzednim uzyskaniu zgody nabywcy oraz uzgodnieniu sposobu przesłania tego
    paragonu.
    Zgodnie z art. 111 ust. 3d ustawy:
      W przypadku gdy dla danego rodzaju czynności, zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 7a pkt 1, są przewidziane kasy rejestrujące o zastosowaniu
      specjalnym - podatnik jest obowiązany stosować te kasy.
    W myśl art. 111 ust. 6a ustawy:
      Kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie,
      przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne
      nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą
      rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć
      fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze
      czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów
      publicznych.

    Na podstawie art. 111 ust. 7a pkt 1 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia
      sposób prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, w
      tym kas o zastosowaniu specjalnym dla danego rodzaju czynności, oraz warunki i
      sposób używania kas rejestrujących, w tym sposób zakończenia używania kas w
      przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy tych kas, sposób
      wystawiania dokumentów z kas rejestrujących i szczególne przypadki wydawania
      nabywcy dowodu sprzedaży oraz rodzaje dokumentów składanych w związku z
      używaniem kas rejestrujących, sposób ich składania oraz wzory tych dokumentów,
      uwzględniając potrzebę właściwego prowadzenia ewidencji sprzedaży przy
      zastosowaniu kas rejestrujących przez podatników, o których mowa w ust. 1, oraz
      potrzebę przeciwdziałania nieewidencjonowaniu sprzedaży przy zastosowaniu tych
      kas przez podatników, jak również zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania
      podatku i prawidłowości końcowego rozliczenia pracy kas rejestrujących.
    Pojęcie kasa fiskalna on-line zdefiniowane zostało w § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845
    ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie kas”:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kasie on-line - rozumie się przez to kasę, o
      której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.
    Stosownie do § 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie fiskalnym - rozumie się przez to
      wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w szczególności logo fiskalne i numer
      unikatowy, w przypadku kas on-line - paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany,
      fakturę, fakturę anulowaną i raport fiskalny.
    W myśl § 2 pkt 3 rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie w postaci elektronicznej -
      rozumie się przez to utworzony przez kasę on-line zbiór ustrukturyzowanych i
      uporządkowanych danych z dokumentów fiskalnych i niefiskalnych, zapisywanych w
      pamięci fiskalnej lub pamięci chronionej, w formacie określonym w protokole
      komunikacyjnym przesyłania danych w przypadku dokumentów fiskalnych.
    Zgodnie z § 2 pkt 17 rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie
      się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy
      podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.
    Z przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży
      zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie
      obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w
      art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i
      warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po
      dokonaniu jej fiskalizacji.
    W myśl § 2 pkt 7 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ewidencji - rozumie się przez to ewidencję
      sprzedaży prowadzoną przy użyciu kasy.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży
      zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie
      obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w

      art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i
      warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po
      dokonaniu jej fiskalizacji.
    Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania,
      paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia
      należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu
      fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy.
    W myśl § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas:
      W przypadku otrzymania przed dokonaniem sprzedaży całości albo części należności
      (zapłaty):
      a) w gotówce - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny z
        chwilą jej otrzymania,
      b) za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-
        kredytowej, odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek
        podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest
        członkiem - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny
        niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z końcem
        miesiąca, w którym została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli przed
        końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej
        dokonania.
    Ponadto, w myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy, ze względu na przeznaczenie do prowadzenia ewidencji danego rodzaju
      sprzedaży lub w dany sposób, używają następujących kas:
      1) kasy ogólne - przeznaczone do prowadzenia ewidencji w sposób niewymagający
        stosowania specjalnych funkcji i rozwiązań konstrukcyjnych;
      2) kasy o zastosowaniu specjalnym - których konstrukcja i program pracy
        uwzględniają szczególne zastosowanie tych kas i spełniają szczególne wymagania
        techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas związane ze szczególnymi
        formami obrotu lub sprzedaży określonych towarów i usług lub potrzebą
        współpracy kasy z innymi urządzeniami niezbędnymi do stosowania w danym
        rodzaju działalności, obejmujące kasy:
          a) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług przewozu
            osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
          b) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy sprzedaży leków, z funkcją
            rozliczania recept refundowanych,
          c) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług w zakresie
            transportu pasażerskiego,
          d) rozliczające więcej niż jedną transakcję równocześnie,
          e) przeznaczone do prowadzenia ewidencji przy sprzedaży towarów i usług w
            wolnych obszarach celnych lub składach celnych,
          f) umieszczane w urządzeniach do automatycznej sprzedaży towarów i usług.
    Zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas:
      W przypadku szczególnego rodzaju sprzedaży lub szczególnego sposobu
      prowadzenia ewidencji, dla którego jest wymagane prowadzenie ewidencji przy
      użyciu kas o zastosowaniu specjalnym, podatnicy są obowiązani używać tych kas.
    Natomiast zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z
    dnia 12 września 2021 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą
    odpowiadać kasy rejestrujące z elektronicznym zapisem kopii (Dz. U. z 2021 r. poz. 1753),
    zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie kryteriów i warunków technicznych:

      W przypadku gdy ze szczególnymi formami sprzedaży, sprzedaży określonych
      towarów, świadczeniem określonych usług lub potrzebą współpracy kasy z innymi
      urządzeniami niezbędnymi do stosowania w danej dziedzinie sprzedaży jest
      związana konieczność wprowadzenia szczególnych dostosowań o charakterze
      konstrukcyjnym, funkcjonalnym lub programowym, kasa o zastosowaniu specjalnym
      odpowiada kryteriom i warunkom technicznym równoważnym dla tej dziedziny
      zastosowań z określonymi w § 5, § 6, § 9, § 10, § 11 i § 16, a potwierdzenie
      potwierdza ich spełnienie dla określonego rodzaju zastosowań.
    W myśl § 15 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych:
      Kasy przeznaczone do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy świadczeniu usług w
      zakresie transportu pasażerskiego mogą posiadać jeden wyświetlacz dla
      użytkownika i nabywcy oraz posiadają funkcję rejestracji i naliczania dopłat do
      przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych, a także funkcję
      sporządzania dobowych i miesięcznych raportów dopłat do biletów ulgowych.
    Zgodnie z § 16 ww. rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych:
      Kasa, o której mowa w § 15 ust. 5, umożliwia wydruk paragonu fiskalnego
      zawierającego co najmniej:
      1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży
        prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania
        podatnika;
      2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;
      3) numer kolejny wydruku;
      4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
      5) oznaczenie ,,PARAGON FISKALNY”;
      6) oznaczenie ,,BILET” lub ,,OPŁATA DODATKOWA”;
      7) rodzaj biletu;
      8) tytuł ulgi w przypadku biletu ulgowego;
      9) numer kursu;
      10) nazwę przystanku początkowego i końcowego lub zakres ważności, lub okres
        ważności biletu;
      11) cenę jednostkową usługi;
      12) wartość ulgi w przypadku biletu ulgowego;
      13) liczbę i wartość sumaryczną sprzedaży danej usługi z oznaczeniem literowym
        przypisanej stawki podatku;
      14) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;
      15) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku według poszczególnych stawek
        podatku z oznaczeniem literowym, po uwzględnieniu opustów, obniżek lub
        narzutów;
      16) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;
      17) łączną wysokość podatku;
      18) łączną wartość sprzedaży brutto;
      19) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy łącznej
        wartości sprzedaży brutto;
      20) kolejny numer paragonu fiskalnego;
      21) imię i nazwisko posiadacza biletu w przypadku biletów okresowych imiennych;
      22) umieszczone centralnie logo fiskalne i numer unikatowy.
    Powyższy wykaz jest tożsamy z informacjami wymaganymi na podstawie § 25 ust. 1
    rozporządzenia w sprawie kas, odnośnie minimalnej ilości informacji jakie powinien
    zawierać paragon fiskalny drukowany przez kasę o zastosowaniu specjalnym
    przeznaczoną do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług w zakresie transportu
    pasażerskiego, tj.:

      W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kas z
      elektronicznym lub papierowym zapisem kopii paragon fiskalny zawiera co najmniej:
      1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a w przypadku
        sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca
        zamieszkania podatnika;
      2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;
      3) numer kolejny wydruku;
      4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
      5) oznaczenie ,,PARAGON FISKALNY”;
      6) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
      7) cenę jednostkową towaru lub usługi;
      8) ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem
        literowym przypisanej stawki podatku;
      9) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;
      10) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku według poszczególnych stawek
        podatku z oznaczeniem literowym po uwzględnieniu opustów, obniżek lub
        narzutów;
      11) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;
      12) łączną wysokość podatku;
      13) łączną wartość sprzedaży brutto;
      14) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy łącznej
        wartości sprzedaży brutto;
      15) kolejny numer paragonu fiskalnego;
      16) numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
      17) numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy - na żądanie nabywcy;
      18) logo fiskalne i numer unikatowy.
    Natomiast stosownie do § 28 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      W przypadku kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii o zastosowaniu
      specjalnym przeznaczonych do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług w
      zakresie transportu pasażerskiego, paragon fiskalny zawiera co najmniej:
      1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży
        prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania
        podatnika;
      2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;
      3) numer kolejny wydruku;
      4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
      5) oznaczenie ,,PARAGON FISKALNY”;
      6) oznaczenie ,,BILET” lub ,,OPŁATA DODATKOWA”;
      7) rodzaj biletu;
      8) tytuł ulgi w przypadku biletu ulgowego;
      9) imię i nazwisko posiadacza biletu w przypadku biletów okresowych imiennych;
      10) numer kursu;
      11) nazwę przystanku początkowego i końcowego lub zakres ważności, lub okres
        ważności biletu;
      12) cenę jednostkową usługi;
      13) wartość ulgi w przypadku biletu ulgowego;
      14) liczbę i wartość sumaryczną sprzedaży danej usługi, z oznaczeniem literowym
        przypisanej stawki podatku;
      15) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;
      16) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego według poszczególnych
        stawek podatku z oznaczeniem literowym,
      17) po uwzględnieniu opustów, obniżek lub narzutów;
      18) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;
      19) łączną wysokość podatku należnego;

      20) łączną wartość sprzedaży brutto;
      21) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy łącznej
        wartości sprzedaży brutto;
      22) kolejny numer paragonu fiskalnego;
      23) logo fiskalne i numer unikatowy.
    Z przywołanych przepisów wynika, że w przypadku świadczenia usług transportu
    pasażerskiego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności lub rolników
    ryczałtowych, dla których przewoźnik obowiązany jest dokonać ewidencji tej sprzedaży,
    powinien w tym celu używać kasy o zastosowaniu specjalnym, która umożliwia wydruk
    paragonu fiskalnego zawierającego co najmniej informacje, o których mowa § 16 ust. 1
    rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych oraz w § 25 ust. 1
    rozporządzenia w sprawie kas. Jedynie bowiem specjalistyczne kasy mają możliwość
    wydruku dodatkowych informacji odnośnie m.in. rodzaju biletu, przyznanych ulg,
    pokonywanej trasy czy ważności biletu.
    Należy w tym miejscu również wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie
    zawiera definicji przewozu osób, transportu, wobec tego zasadnym jest odwołanie do
    przepisów szczególnych.
    W myśl art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1539 ze zm.):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) krajowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności
        gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi
        zarejestrowanymi w kraju oraz pojazdami najmowanymi, za które uważa się
        również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy
        lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu,
        miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży, a także cała trasa znajdują się na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      7) przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych
        odstępach czasu
        i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie i w ustawie z dnia 15
        listopada 1984 r.
        - Prawo przewozowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1262);
      9) przewóz regularny specjalny - niepubliczny przewóz regularny określonej grupy
        osób, z wyłączeniem innych osób;
      10) przewóz wahadłowy - wielokrotny przewóz zorganizowanych grup osób tam i z
        powrotem, między tym samym miejscem początkowym a tym samym miejscem
        docelowym, przy spełnieniu łącznie następujących warunków:
            a) każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do
            miejsca początkowego,
            b) miejsce początkowe i miejsce docelowe oznaczają odpowiednio miejsce
            rozpoczęcia usługi przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi
            przewozowej, z uwzględnieniem w każdym przypadku okolicznych
            miejscowości leżących w promieniu 50 km;
      11) przewóz okazjonalny - przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego,
        przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego.
    Jak stanowi art. 18 ust. 4a ustawy o transporcie drogowym:
      Przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym
      konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą.
    Natomiast zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada
    1984 r. Prawo przewozowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1262):

      Ustawa reguluje przewóz osób i rzeczy, wykonywany odpłatnie na podstawie
      umowy, przez uprawnionych do tego przewoźników, z wyjątkiem transportu
      morskiego, lotniczego i konnego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy Prawo przewozowe:
      Umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem
      podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora
      publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego,
      a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca
      w środku transportowym.
    Stosownie do art. 16 ust. 2 ustawy Prawo przewozowe:
      Na bilecie, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się:
        1) nazwę przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego;
        2) relację lub strefę przejazdu;
        3) wysokość należności za przejazd;
        4) zakres uprawnień pasażera do ulgowego przejazdu.
    Z powyższych przepisów wynika, że transport polega na odpłatnym świadczeniu usług
    przez uprawnione do tego podmioty, których rezultatem jest najczęściej przemieszczenie
    osób lub ładunków.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan
    usługi, okazjonalnego przewozu osób (PKD 49.39.Z Pozostały transport lądowy pasażerski,
    gdzie indziej niesklasyfikowany). Świadczy Pan na usługi okazjonalnego przewozu osób
    samochodami osobowymi.
    Okazjonalny przewóz osób to przewóz pasażerów, który nie ma ustalonego rozkładu jazdy
    i nie jest przewozem regularnym, wahadłowym ani regularnym specjalnym. Taki przewóz
    może odbywać się na podstawie specjalnej licencji wydanej przez starostę, którą również
    Pan posiada. Przepisy ustawy o transporcie drogowym definiują przewóz okazjonalny jako
    rodzaj transportu osób do miejsca docelowego pojazdem samochodowym, który nie
    mieści się w ramach usług regularnych w tym przewozu regularnego specjalnego ani
    przewozu wahadłowego. To oznacza, że przewóz okazjonalny jest elastyczny i nie podlega
    stałym trasom ani harmonogramom, nie ma sprzedaży biletów.
    Usługi okazjonalnego przewozu osób są realizowane na podstawie zamówienia - zlecenia
    od kontrahenta prowadzącego działalność gospodarczą na konkretną trasę dla danej
    osoby i liczby pokonanych kilometrów.
    Jeśli zdarza się wykonanie usługi na rzecz osoby fizycznej nie prowadzącej działalności, to
    ewidencjonuje Pan sprzedaż na kasie fiskalnej. Pasażer otrzymuje dowód zakupu
    (paragon lub fakturę) w formie uzgodnionej, najczęściej sms/mms, e-mail, komunikator
    internetowy. Nie możliwości wykonania usługi dla osób fizycznych bez wcześniejszego
    uiszczenia zapłaty. Sprzedaż na rzecz osób fizycznych jest ewidencjonowana przy
    zastosowaniu kasy fiskalnej w biurze, w momencie dokonania zapłaty bezgotówkowo w
    formie przelewu, blik, a także płatności gotówką w biurze firmy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że przedstawionego opisu sprawy wynika
    jednoznacznie, że posiada Pan tylko jeden punkt sprzedaży mieszczący się w biurze firmy.
    Wyraźnie Pan wskazał, że wykonanie usługi przewozu na rzecz osób fizycznych następuje
    tylko i wyłącznie po uprzednim dokonaniu zapłaty za konkretną trasę, zamówioną,
    wycenioną i zarezerwowaną w momencie zamówienia w biurze firmy - po wpływie
    należności pracownik z biura rezerwuje miejsce w aucie. Wskazał Pan, że nie ma
    możliwości zamówienia, czy zarezerwowania usługi przewozu na miejscu u kierowcy,
    ponieważ kierowca otrzymuje tylko gotowe dyspozycje o ilości osób i konkretnych
    adresach już wcześniej opłaconych przewozów. Kierowca nie może dokonywać sprzedaży,
    ponieważ tylko pracownik biura decyduje o zapewnieniu miejsca w aucie, na podstawie

    informacji o dokonanych zapłatach, ilości osób i ustalonych trasach oraz cenach sprzedaży
    za każdą indywidualną usługę.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podatnik, dokonując sprzedaży na rzecz osób, o
    których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy i prowadząc ewidencję sprzedaży przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej, ma obowiązek, stosownie do zapisu art. 111 ust. 3a pkt 1
    ustawy oraz § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, wystawienia i
    wydania nabywcy (konsumentowi) paragonu fiskalnego z każdej sprzedaży. Co do zasady,
    obowiązek ten powinien być realizowany natychmiast po dokonaniu sprzedaży (przyjęciu
    płatności) w miejscu sprzedaży (przyjęcia płatności).
    Tym samym, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy
    prawa należy stwierdzić, że z tytułu świadczenia usług okazjonalnego przewozu osób, w
    przypadku, gdy - jak Pan wskazał - w celu skorzystania z usługi klient musi zarezerwować
    ją w Pana biurze (nie ma możliwości zapłaty u kierowcy), a ponadto wykonanie usługi
    przewozu na rzecz osób fizycznych następuje tylko i wyłącznie po uprzednim dokonaniu
    zapłaty za konkretną trasę, zamówioną, wycenioną i zarezerwowaną w momencie
    zamówienia w biurze firmy, ma Pan obowiązek wystawić i wydać nabywcy bez jego
    żądania paragon fiskalny z chwilą przyjęcia należności (z uwzględnieniem treści § 6 ust. 1
    pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas). Z uwagi na to, że miejscem przyjęcia płatności jest -
    zgodnie z Pana wskazaniem - Pana biuro, to ewidencjonowanie sprzedaży na kasie
    rejestrującej powinno odbywać się w Pana biurze, zatem nie ma Pan obowiązku
    instalowania kas rejestrujących w samochodach, przy użyciu których usługa jest
    realizowana. Przy czym należy podkreślić, że sposób wydawania paragonów fiskalnych
    klientom za nabyte usługi przewozu, ewidencjonowane w Pana biurze, musi spełniać
    wymogi określone w art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy.
    Nie można zgodzić się jednak z Panem, że dla tego rodzaju sprzedawanych usług na rzecz
    osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej można używać zwykłej kasy
    rejestrującej. Jak wynika bowiem z wcześniej przytoczonych przepisów, dla przewoźników,
    chcących organizować przewozy samochodowe regularne, nieregularne, wahadłowe lub
    okazjonalne w transporcie pasażerskim, które nie podlegają wyłączeniu z
    ewidencjonowania na kasie rejestrującej, ustawodawca przewidział ich ewidencjonowanie
    dla celów podatku od towarów i usług przy użyciu specjalistycznych kas rejestrujących.
    Ponadto jak wskazują przepisy ustawy Prawo przewozowe, umowę przewozu zawiera się
    przez nabycie biletu na przejazd lub przez spełnienie innych określonych przez
    przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do
    środka transportowego,
    a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Wskazać
    w tym miejscu należy, że zwykła kasa rejestrująca nie ma możliwości wydruku biletu.
    Ponadto wydruk ze zwykłej kasy rejestrującej nie zawiera wszystkich elementów
    wymaganych przy wydruku paragonów fiskalnych dokumentujących przewóz pasażerski,
    o których mowa w § 16 rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych i §
    28 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas.
    Należy zatem podkreślić, że ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w
    opisanych okolicznościach powinno się odbywać z zastosowaniem specjalnej kasy
    rejestrującej, przeznaczonej przepisami prawa - na podstawie art. 111 ust. 3d ustawy w
    powiązaniu z § 7 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia w sprawie kas - dla podatników
    świadczących usługi w zakresie transportu pasażerskiego.
    Nie ma przy tym znaczenia gdzie dokonuje Pan sprzedaży (ewidencji sprzedaży) takich
    usług tj. czy dokonuje Pan tej sprzedaży bezpośrednio w samochodzie, czy też w innym
    punkcie sprzedaży. Przepis § 7 ust. 1 pkt 2 lit. c) ww. rozporządzenia odnosi się do
    konkretnego rodzaju świadczonych usług, a nie do miejsca dokonania ich sprzedaży
    (ewidencji sprzedaży).

    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytanie nr 1 należy uznać za prawidłowe,
    natomiast Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytań).
    Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa -
    rozpatrzone. Wydana interpretacja w szczególności nie rozstrzyga, czy sposób wydawania
    paragonów fiskalnych klientom za nabyte usługi przewozu, ewidencjonowane w Pana
    biurze, spełnia wymogi określone w art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy, bowiem nie zadał Pan
    pytania w tym zakresie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dni
    a 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.