Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.773.2016.2.MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-16
Teza: Czy bez względu na ilość mieszkań oraz wysokość przychodów z tego tytułu prawidłowe jest opodatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodów z najmu prywatnego podatkiem zryczałtowanym, według stawki 8,5%?
Słowa kluczowe: lokal; najem; opodatkowanie; przychód-źródła przychodu; ryczałt
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2016 r. (data wpływu 5 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 października 2016 r. (data wpływu 4 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 24 października 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.773.2016.1.MM, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 24 października 2016 r. (data doręczenia 26 października 2016 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 31 października 2016 r. (data wpływu 4 listopada 2016 r.), nadanym za pośrednictwem … w dniu 2 listopada 2016 r.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni (wraz z małżonkiem) jest właścicielką czterech lokali mieszkalnych, znajdujących się …., które są wynajmowane na cele mieszkaniowe osobom prywatnym. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a lokale mieszkalne, które są przedmiotem najmu, nie są składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Jej męża, są składnikami ich majątku prywatnego. Wnioskodawczyni, zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, złożyła oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie zryczałtowanego podatku od najmu, według stawki 8,5%.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 31 października 2016 r., Wnioskodawczyni wskazała, że poza przychodami z najmu, osiąga również przychody z gospodarstwa rolnego. Ponadto, ponieważ nie posiada rozdzielności majątkowej, uczestniczy również w dochodach z działalności gospodarczej, którą prowadzi Jej mąż. Nabycia pierwszego lokalu mieszkalnego Wnioskodawczyni (wraz z małżonkiem) dokonała w dniu 1 września 2015 r. (jako majątek prywatny, niezwiązany z prowadzoną wówczas przez Jej męża działalnością gospodarczą). Pierwszą umowę najmu Wnioskodawczyni podpisała w dniu 15 września 2015 r. i w tym samym dniu osiągnęła pierwszy przychód z tego tytułu.

Powierzchnia użytkowa poszczególnych mieszkań wynosi:

*   57,28 m 2 lokal mieszkalny, 2,52 m2 komórka piwniczna, łącznie – 59,80 m2,

*   63,00 m2 lokal mieszkalny, 2,30 m2 komórka piwniczna, łącznie – 65,30 m2,

*   64,70 m2 lokal mieszkalny, 5,60 m2 komórka piwniczna, łącznie – 70,30 m2,

*   53,93 m2 lokal mieszkalny, 3,05 m2 komórka piwniczna, łącznie – 56,98 m2.

Umowy najmu zawierane są tylko i wyłącznie na cele mieszkaniowe. Wynajmując lokale Wnioskodawczyni działa wyłącznie we własnym imieniu, nie korzysta z żadnych usług firm zewnętrznych i nie zatrudnia nikogo do obsługi wynajmu ww. lokali mieszkalnych. Wynajem lokali nie jest Jej zdaniem prowadzony w sposób ciągły, ponieważ umowy podpisywane są najczęściej ze studentami, w związku z czym, jest to okres od października do czerwca, natomiast w miesiącach wakacyjnych, tj. lipiec, sierpień, wrzesień, nie osiąga przychodów, ponieważ jeżeli lokatorzy pozostają w wynajmowanym lokalu, to pokrywają tylko wysokość czynszu. Wnioskodawczyni w dniu 19 października 2015 r. złożyła oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z najmu w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Przychody z tytułu najmu ww. lokali mieszkalnych, Wnioskodawczyni zalicza do przychodów z najmu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Całość przychodów z najmu opodatkowuje Wnioskodawczyni, ponieważ zarówno Ona jak i Jej mąż złożyli oświadczenie w urzędzie skarbowym z treści którego wynika, że przychody z najmu opodatkowane będą wyłącznie przez Wnioskodawczynię.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (postawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku):

Czy bez względu na ilość mieszkań oraz wysokość przychodów z tego tytułu prawidłowe jest opodatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodów z najmu prywatnego podatkiem zryczałtowanym, według stawki 8,5%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawionym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, z zapisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a mianowicie z art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, wynika, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu, co w powiązaniu z art. 5 pkt 6a ww. ustawy oznacza, że najem może według wyboru wynajmującego zostać zaliczony, jako realizowany w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, ale może być też odrębnym od tej działalności źródłem przychodów. Z przepisów prawa podatkowego nie wynika, aby podatnik w momencie wyboru sposobu opodatkowania dla osiąganych przez niego przychodów z najmu był obowiązany wziąć pod uwagę jakiekolwiek kryteria (np. ilość lokali mieszkalnych lub wartość uzyskiwanych przychodów).

Potwierdzeniem powyższego stwierdzenia jest również zapis art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zgodnie z którym cyt. „ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej”. Oznacza to, że to do podatnika należy wybór opodatkowania osiąganych przez niego przychodów z tytułu najmu pomiędzy działalnością gospodarczą, a odrębnym od niej źródłem przychodów, nie biorąc pod uwagę jakichkolwiek kryteriów (np. ilość lokali przeznaczonych na wynajem oraz wysokość przychodów z tego tytułu).

Ponadto, przepisy prawa podatkowego przenoszą na podatnika konieczność wyboru opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu pomiędzy zasadami ogólnymi opodatkowania przychodów z najmu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6, lub w przypadku działalności gospodarczej - zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub zryczałtowaną formą opodatkowania takich przychodów. W przepisach prawa podatkowego brak jest jakichkolwiek kryteriów, które obligowałyby podatnika do wyboru którejś z opisanych form opodatkowania.

W nawiązaniu do wyżej opisanego stanu faktycznego, popartego wykładnią prawa podatkowego Wnioskodawczyni uważa, że opodatkowanie przez Nią przychodów z najmu prywatnego lokali mieszkalnych, bez względu na ich liczbę oraz wysokość przychodów z tego tytułu, zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5 % jest właściwe. Przychody osiągane z tego tytułu nie mają jakiegokolwiek związku z działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r., Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie natomiast do art. 9 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Przychody z najmu uzyskiwane przez małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, co do zasady podlegają odrębnemu opodatkowaniu. Wskazuje na to treść art. 8 ust. 1 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 12 ust. 5 i ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Stosownie do art. 8 ust. 3 ww. ustawy, zasady, o których mowa w ust. 1 i 2, mają również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 przychody ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego z tego źródła przez jednego z nich.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Przy czym, w myśl art. 12 ust. 6 ww. ustawy, zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich.

Tak więc przychody małżonków, pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa, z umowy najmu rzeczy i praw majątkowych, stanowią u każdego z nich przychód w wysokości równej połowie uzyskanego przez oboje małżonków przychodu z tego źródła.

Podkreślić także należy, że przepisy powołanych ustaw nie regulują kwestii związanych z zasadami zawierania umów najmu, w tym także ilości lokali, które mogą być przedmiotem najmu prywatnego. W świetle przepisów powyższych ustaw wybór kwalifikacji i sposobu rozliczania przychodów z tytułu najmu nie jest ograniczony ilością posiadanych lokali, lecz charakterem zawartych umów najmu tych lokali, które nie stanowią składników związanych z działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni (wraz z małżonkiem) jest właścicielką czterech lokali mieszkalnych, które są wynajmowane na cele mieszkaniowe osobom prywatnym. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a lokale mieszkalne, które są przedmiotem najmu, nie są składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Jej męża, są składnikami ich majątku prywatnego. Wnioskodawczyni, zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, złożyła oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z najmu w formie zryczałtowanego podatku, według stawki 8,5%. Poza przychodami z najmu, Wnioskodawczyni osiąga również przychody z gospodarstwa rolnego. Umowy najmu zwierane są tylko i wyłącznie na cele mieszkaniowe. Wynajmując lokale Wnioskodawczyni działa wyłącznie we własnym imieniu, nie korzysta z żadnych usług firm zewnętrznych i nie zatrudnia nikogo do obsługi wynajmu ww. lokali mieszkalnych. Wynajem lokali nie jest Jej zdaniem prowadzony w sposób ciągły. Wnioskodawczyni w dniu 19 października 2015 r. złożyła oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z najmu w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Przychody z tytułu najmu ww. lokali mieszkalnych, Wnioskodawczyni zalicza do przychodów z najmu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Całość przychodów z najmu opodatkowuje Wnioskodawczyni, ponieważ zarówno Ona jak i Jej mąż złożyli oświadczenie w urzędzie skarbowym z treści którego wynika, że przychody z najmu opodatkowane będą wyłącznie przez Nią.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że jeżeli powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku wynajem spełnia przesłanki uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winien być rozliczany na zasadach właściwych dla tej działalności. Jednakże, jak wskazała Wnioskodawczyni w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, działa Ona wyłącznie we własnym imieniu, nie korzysta z żadnych firm zewnętrznych oraz nie zatrudnia osób do obsługi wynajmu przedmiotowych lokali. Ponadto, Wnioskodawczyni wskazała, że nie podejmuje czynności związanych z najmem w sposób stały i ciągły, a wszystkie lokale mieszkalne stanowią majątek prywatny Jej i męża (nie są składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Jej męża).

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz przepisy prawne w tym zakresie, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a zakupione lokale mieszkalne, które będą przedmiotem tego najmu, nie są składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą prowadzoną przez męża Wnioskodawczyni, to przychody uzyskane z najmu przedmiotowych lokali, należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bez względu na ilość mieszkań oraz wysokość przychodów z tego tytułu. Uzyskany przychód może być opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%. W związku z tym, że zarówno Wnioskodawczyni, jak i Jej mąż złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, to przychody osiągane przez małżonków z tytułu najmu tych lokali mogą być opodatkowane w całości przez jednego z małżonków, tj. Wnioskodawczynię.

Należy wyraźnie zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) – niniejsza interpretacja dotyczy tylko Wnioskodawczyni i nie ma zastosowania do Jej męża.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.