Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-787/09/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-09-15
Teza: brak podstaw do opodatkowania otrzymanej dotacji rozwojowej na pokrycie wydatków kwalifikowanych realizowanego projektu, jak i brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od zakupów finansowanych dotacją rozwojową
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; przychód; spółki; usługi; świadczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2009r. (data wpływu 14 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 września 2009r. oraz pismem z dnia 8 września 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od zakupów finansowanych dotacją rozwojową jak i opodatkowania podatkiem VAT wartości otrzymanego dofinansowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od zakupów finansowanych dotacją rozwojową jak i opodatkowania podatkiem VAT wartości otrzymanego dofinansowania. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 września 2009r. oraz pismem z dnia 8 września 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca działający jako osoba prawna zawarł 29 maja 2009r. z Samorządem Województwa - Urzędem Pracy w K. umowę o dofinansowanie Projektu pn. „\`(...)\`” w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. W ramach umowy Samorząd Województwa działając jako Instytucja Wdrażająca przyznaje Wnioskodawcy na realizację projektu dofinansowanie w formie dotacji rozwojowej w kwocie nie większej niż 539.800,00 PLN, stanowiącej nie więcej niż 100% całkowitych wydatków kwalifikowanych. Dotacja rozwojowa na realizację Projektu będzie wypłacana transzami w formie zaliczek. Przy czym, przekazanie kolejnej transzy uzależnione jest od wcześniejszego wydatkowania przez beneficjenta co najmniej 70% kwoty otrzymanej zaliczkowo dotacji rozwojowej i wykazania we wniosku o płatność wydatków co najmniej w tej wysokości. Instytucja Wdrażająca dokonuje weryfikacji wydatków objętych ww. wnioskiem i zatwierdza kwotę rozliczenia dotacji rozwojowej wynikającej z pomniejszania kwoty wnioskowanej o wydatki zakwestionowane jako niekwalifikowane.

W piśmie z dnia 7 września 2009r. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowy projekt nie jest projektem dochodowym, Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał przychodów w wyniku jego realizacji, a dotacje rozwojowe przyznane przez Instytucję Wdrażającą przeznaczone są na pokrycie kosztów ponoszonych w trakcie jego wykonywania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 7 września 2009r.):

Czy ponosząc wydatki służące realizacji projektu „\`(...)\`”, które następnie zostaną sfinansowane dotacją rozwojową pochodzącą ze środków EFS, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz czy wartość otrzymanego dofinansowania nie podwyższa podstawy opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 7 września 2009r. oraz z dnia 8 września 2009r.), w myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W art. 29 ust. 1 ustawy, określającym podstawę opodatkowania podatkiem VAT ustawodawca określił, iż jest nią kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Obrót, w myśl cytowanego przepisu zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Mając na względzie fakt, że Wnioskodawca jako podatnik VAT czynny dokonując zakupów ma prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a dofinansowanie ze środków EFS nie jest dotacją mającą bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez podatnika, to Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT sfinansowane za środki przyznane na podstawie umowy. Wnioskodawca sprecyzował, że zgodnie z założeniami rzeczonego projektu w wyniku jego realizacji nie będzie uzyskiwał żadnych przychodów, a więc wydatki poniesione w jego ramach nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej.

Zdaniem Wnioskodawcy dotacja rozwojowa, przeznaczona na sfinansowanie kupowanych w ramach realizacji projektu towarów i usług, będzie dotacją nieobjętą zakresem opodatkowania podatkiem VAT i niepodlegającą dokumentowaniu fakturą, ze względu na brak jej bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 347, poz. 1 ze zm.) z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Reasumując - podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę z Samorządem Województwa – Urzędem umowę o dofinansowanie projektu pn. „\`(...)\`”. Instytucja Wdrażająca przyzna Wnioskodawcy na realizację projektu dofinansowanie w formie dotacji rozwojowej, wypłacane transzami w formie zaliczek. Realizowany projekt nie jest projektem dochodowym, Spółka nie będzie uzyskiwać przychodów w wyniku jego realizacji, a dotacje rozwojowe przyznane przez Instytucją Wdrażającą przeznaczone są na pokrycie kosztów ponoszonych w trakcie jego wykonania. Z treści wniosku wynika także, że dofinansowanie ze środków EFS nie jest dotacją mającą bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Reasumując, w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę w tej kwestii zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że przedmiotowa dotacja otrzymana na realizację projektu pn. „\`(...)\`” nie będzie stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, zatem nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl natomiast art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast w treści art. 88 powołanej ustawy, ustawodawca wskazał czynności, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Literalne brzmienie cyt. wyżej przepisów wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:

*   odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
*   towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

Z powyższego jednoznacznie wynika, że przepisy ustawy o VAT nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony. A zatem dla ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków finansowych na pokrycie ww. wydatków.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca będzie realizował projekt pn. „\`(...)\`”. Projekt nie jest projektem dochodowym, Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał żadnych przychodów w wyniku jego realizacji, a więc wydatki poniesione w jego ramach nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, albowiem nabyte w ramach realizacji projektu towary i usługi nie będą służyły wykonywanym przez Wnioskodawcę czynnościom opodatkowanym. Tym samym nie będzie przysługiwać Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.