Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.14.2025.1.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Uznanie sprzedaży napojów na rzecz pracowników za
sprzedaż detaliczną, a w konsekwencji brak naliczenia opłaty
od realizowanych transakcji sprzedaży napojów w przypadku
wznowienia sprzedaży na rzecz pracowników.
Słowa kluczowe: napoje-napoje z dodatkiem cukru
opłata-opłata od środków spożywczych
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
sprzedaż-sprzedaż detaliczna
Zagadnienia: Ustawa o zdrowiu publicznym -Opłata od środków
spożywczych-Podmioty zobowiązane do zapłaty
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 1-pkt 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 1-pkt 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 3-pkt 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 3-pkt 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12b-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12d-ust. 1-pkt 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12d-ust. 1-pkt 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 1
1

[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

.
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny opisanego zdarzenia przyszłego w
    zakresie:
      - uznania sprzedaży napojów na rzecz pracowników za sprzedaż detaliczną,
      - braku naliczenia opłaty od realizowanych transakcji sprzedaży napojów w przypadku
        wznowienia sprzedaży na rzecz pracowników, – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu
    publicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1670 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie opłaty od
    środków spożywczych w odniesieniu do sprzedaży napojów na rzecz pracowników.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) należy do (...) zajmującej się (...).
    Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT), prowadzącym działalność gospodarczą (...). Kontrahentami Wnioskodawcy są lub
    mogą być podmioty prowadzące: (1) wyłącznie sprzedaż hurtową, (2) wyłącznie sprzedaż
    detaliczną, jak również (3) sprzedaż mieszaną, tj. zarówno hurtową, jak i detaliczną.
    W ramach tej działalności Wnioskodawca dokonuje wyłącznie sprzedaży hurtowej
    produktów, w tym (...), o których mowa w art. 12b ust. 1 w zw. z art. 12a ust. 1 Ustawy o
    zdrowiu publicznym, do których nie znajduje zastosowania żadne z wyłączeń, o których
    mowa w art. 12b ust. 2 Ustawy o zdrowiu publicznym (dalej również: „Napoje”).
    Wnioskodawca nie jest zamawiającym w rozumieniu art. 12d ust. 1 pkt 2 Ustawy o
    zdrowiu publicznym.
    W składzie każdego z Napojów znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których
    mowa w art. 12a ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, z wyłączeniem substancji
    występujących w nich naturalnie. Substancjami tymi są: (...).
    Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie Napojów
    nabywanych przez Spółkę od krajowych dostawców. Nie odnosi się on do transakcji
    realizowanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ani importu.
    W przeszłości Spółka prowadziła sprzedaż Napojów także na rzecz swoich pracowników.
    Transakcje te były realizowane bezpośrednio z magazynu Spółki, dokumentowane
    fakturami sprzedażowymi i dotyczyły wyłącznie napojów przeznaczonych na użytek własny
    pracowników – będących ostatecznymi konsumentami tych produktów.

    W związku z planowanym wówczas wejściem w życie przepisów Ustawy o zdrowiu
    publicznym, które od 1 stycznia 2021 r. wprowadziły tzw. opłatę cukrową („Opłata
    cukrowa”) oraz pojawiającymi się wątpliwościami interpretacyjnymi – w szczególności w
    zakresie kwalifikacji rodzaju prowadzonej przez Spółkę sprzedaży (tj. czy ma ona charakter
    wyłącznie hurtowy, czy też tzw. mieszany: hurtowo-detaliczny) – Spółka podjęła w (...) r.
    decyzję o czasowym wstrzymaniu sprzedaży Napojów na rzecz pracowników.
    W chwili obecnej Spółka rozważa możliwość wznowienia sprzedaży Napojów na rzecz
    pracowników, przy czym sprzedaż ta miałaby charakter odpłatnego zbycia towarów,
    dokumentowanego fakturami VAT. Decyzja w tym zakresie zostanie jednak podjęta
    dopiero po uzyskaniu jednoznacznej interpretacji przepisów dotyczących Opłaty cukrowej,
    obowiązujących od dnia 1 stycznia 2021 r., w kontekście planowanej sprzedaży.
    Zgodnie z tymi przepisami, na podmioty wprowadzające na rynek krajowy napoje
    zawierające m.in. cukier lub substancje słodzące został nałożony obowiązek uiszczenia
    Opłaty cukrowej. Ustawodawca uzależnił powstanie obowiązku podatkowego od
    momentu wprowadzenia napojów na rynek krajowy.
    Zgodnie z przepisami znowelizowanej Ustawy o zdrowiu publicznym, przez
    „wprowadzenie napojów na rynek krajowy” rozumie się: (1) sprzedaż do pierwszego
    punktu sprzedaży detalicznej, (2) sprzedaż podmiotowi prowadzącemu sprzedaż
    mieszaną (hurtowo-detaliczną) oraz (3) bezpośrednią sprzedaż detaliczną napojów przez
    producenta, zamawiającego (w przypadku produkcji kontraktowej) lub importera.
    Biorąc pod uwagę powyższe oraz planowane przez Spółkę rozszerzenie działalności o
    sprzedaż Napojów na rzecz pracowników, Spółka powzięła wątpliwości co do charakteru
    przyszłej sprzedaży. Kwestia ta ma bowiem kluczowe znaczenie dla ustalenia momentu
    wprowadzenia Napojów na rynek krajowy, a tym samym określenia który podmiot w
    łańcuchu dostaw będzie zobowiązany do uiszczenia Opłaty cukrowej.
    Pytania
      1. Czy odpłatna sprzedaż Napojów na rzecz pracowników Wnioskodawcy, o której
        mowa w opisie zdarzenia przyszłego, stanowi sprzedaż detaliczną w rozumieniu art.
        12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym, a w konsekwencji – czy w przypadku
        wznowienia tej sprzedaży – Wnioskodawca powinien być uznany za podmiot
        dokonujący sprzedaży mieszanej w rozumieniu przepisów Ustawy o zdrowiu
        publicznym?
      2. Czy w przypadku wznowienia sprzedaży Napojów na rzecz pracowników Spółka
        będzie zobowiązana do naliczenia Opłaty cukrowej od realizowanych przez nią
        transakcji sprzedaży Napojów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Napojów na rzecz jego pracowników, o której mowa w
    opisie zdarzenia przyszłego, stanowi sprzedaż detaliczną w rozumieniu art. 12a ust. 3
    Ustawy o zdrowiu publicznym. W związku z tym, w przypadku podjęcia decyzji o
    wznowieniu sprzedaży na rzecz pracowników, Wnioskodawca powinien być traktowany
    jako podmiot dokonujący sprzedaży mieszanej, zgodnie z przepisami Ustawy o zdrowiu
    publicznym.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, wznowienie sprzedaży Napojów na rzecz
    pracowników nie będzie skutkowało obowiązkiem naliczania Opłaty cukrowej od
    realizowanych przez nią transakcji sprzedaży Napojów.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z przepisami Ustawy o zdrowiu
    publicznym, Opłatą cukrową zostały objęte Napoje sprzedawane m.in. na rzecz
    podmiotów prowadzących tzw. sprzedaż mieszaną.
    W związku z powyższym, Spółka pragnie przedstawić argumentację potwierdzającą, że
    sprzedaż Napojów prowadzona w przeszłości na rzecz jej pracowników stanowiła

    sprzedaż detaliczną w rozumieniu art. 12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym. W
    konsekwencji, Wnioskodawca — w przypadku wznowienia sprzedaży na rzecz
    pracowników na tożsamych zasadach, jak również w ramach kontynuowanej sprzedaży
    hurtowej — powinien być traktowany jako podmiot dokonujący sprzedaży mieszanej, w
    rozumieniu przepisów Ustawy o zdrowiu publicznym.
    Zgodnie z art. 12a ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, Opłacie cukrowej podlega
    wprowadzenie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:
    1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
    zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w
    rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia
    2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn.
    zm.);
    2) kofeiny lub tauryny.
    Na mocy art. 12a ust. 2 Ustawy o zdrowiu publicznym przez wprowadzenie na rynek
    krajowy napojów, o których mowa w ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, rozumie się
    sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty Opłaty cukrowej, o których
    mowa w art. 12d ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, do pierwszego punktu, w którym
    jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez:
    producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2 Ustawy o zdrowiu
    publicznym, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e
    ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym.
    Zgodnie z art. 12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym, przez sprzedaż detaliczną rozumie
    się dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy
    zawartej:
    1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
    prawach konsumenta (Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222; dalej również:
    „Ustawa o prawach konsumenta”);
    2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 Ustawy o prawach
    konsumenta;
    - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
    niezaewidencjonowanej.
    Z kolei zgodnie z art. 12b ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, za napój, o którym mowa w
    art. 12a ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop
    będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach
    10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z
    substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w
    nich naturalnie.
    Zgodnie z art. 12d ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym obowiązek zapłaty Opłaty cukrowej
    ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej
    osobowości prawnej będącej:
    1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym
    sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje
    w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;
    2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy
    zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

    Obowiązek zapłaty Opłaty cukrowej powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy
    napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym (art. 12e ust. 1
    Ustawy o zdrowiu publicznym).
    Zgodnie z art. 12e ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym, obowiązek uiszczenia Opłaty
    cukrowej spoczywa na podmiocie, który sprzedaje napoje wskazane w art. 12a ust. 1
    Ustawy o zdrowiu publicznym podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż
    detaliczną i hurtową. W takim przypadku Opłatę cukrową odprowadza się od wszystkich
    sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych tą Opłatą.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dla uznania danej działalności za
    sprzedaż detaliczną muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    1) zbycie dokonywane jest na rzecz określonej grupy podmiotów (konsumentów);
    2) zbycie odbywa się w ramach działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ustawy o
    VAT - Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; Dz. U. z 2024 r. poz.
    361 ze zm., dalej również jako: „Ustawa o VAT”) zbywcy;
    3) zbycie musi mieć charakter odpłatny oraz musi nastąpić na podstawie umowy zawartej
    w lokalu lub poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy o prawach konsumenta;
    4) przedmiotem sprzedaży muszą być towary (w rozumieniu Ustawy o prawach
    konsumenta).
    W opinii Wnioskodawcy sprzedaż Napojów na rzecz pracowników, którą Spółka planuje
    wznowić, będzie spełniać wszystkie wyżej wskazane przesłanki.
    Po pierwsze, w przedmiotowej sprawie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa, o
    której mowa w art. 12 ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym. Napoje sprzedawane przez
    Spółkę w ramach tzw. sprzedaży pracowniczej będą przeznaczone wyłącznie do
    indywidualnego użytku pracowników, a zatem to właśnie pracownicy Wnioskodawcy będą
    ich ostatecznymi konsumentami.
    Po drugie, sprzedaż ta będzie się odbywała w ramach działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Spółkę, zgodnie z definicją zawartą w art. 15 Ustawy o VAT.
    Po trzecie, transakcje sprzedażowe będą miały charakter odpłatny, a sprzedaż będzie się
    odbywała w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 Ustawy o prawach
    konsumenta (tj. w magazynie Spółki).
    Po czwarte, przedmiotem sprzedaży prowadzonej przez Spółkę będą Napoje będące
    towarami w rozumieniu Ustawy o prawach konsumenta.
    W świetle powyższego, zdaniem Spółki, sprzedaż napojów na rzecz pracowników będzie
    stanowiła sprzedaż detaliczną w rozumieniu art. 12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych prawa
    podatkowego, wydawanych przez organy podatkowe na gruncie podatku od sprzedaży
    detalicznej, które na potrzeby tego podatku posługują się tożsamą definicją sprzedaży
    detalicznej zaczerpniętą z Ustawy o prawach konsumenta (zob. np. interpretację
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 sierpnia 2024 r., nr 0111-KDIB3-
    3.4019.8.2024.2.AM; z 28 stycznia 2022 r., nr 0111-KDIB3-3.4019.14.2021.1.PK; z 14
    czerwca 2021 r., nr 0111-KDIB3-3.4019.5.2021.1.PK; z 20 września 2019 r., nr 0111-KDIB3-
    3.4019.1.2019.1.PK).
    Stanowisko to potwierdza również doktryna prawa podatkowego. Dla przykładu, A.
    Bartosiewicz w komentarzu do ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej zauważa, że
    sprzedaż detaliczna w rozumieniu tej regulacji to „określona czynność charakteryzująca
    się pewnymi dodatkowymi cechami. Ta czynność to odpłatne zbywanie towarów, zaś
    dodatkowe cechy ją wyróżniające związane są z miejscem jej dokonywania, osobą
    odbiorcy (nabywcy towarów) oraz okolicznościami zawarcia umowy.” (Bartosiewicz Adam,
    Ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej. Komentarz, WK 2016.)

    Spółka pragnie także wskazać, że literalna wykładnia pojęcia sprzedaży detalicznej jest
    zgodna z intencją ustawodawcy, wyrażoną w znowelizowanych przepisach Ustawy o
    zdrowiu publicznym. Jak wynika z uzasadnienia do ustawy zmieniającej, nadrzędnym
    celem wprowadzenia Opłaty cukrowej było wykorzystanie instrumentów polityki fiskalnej
    do promowania prozdrowotnych wyborów konsumenckich.
    Zdaniem ustawodawcy, nałożenie dodatkowej opłaty na podmioty zaopatrujące sklepy
    prowadzące sprzedaż detaliczną – skutkujące wzrostem cen oferowanych tam produktów
    – może oddziaływać na indywidualne wybory konsumentów. Intencją zmiany jest zatem
    kształtowanie zachowań konsumenckich, przede wszystkim na poziomie jednostkowym.
    Powyższe jednoznacznie wskazuje, że przepisy Ustawy o zdrowiu publicznym odnoszą się
    do sprzedaży detalicznej rozumianej jako sprzedaż na rzecz konsumenta końcowego.
    Nie ulega wątpliwości, że konsumentem w rozumieniu przepisów Ustawy o zdrowiu
    publicznym był – i może ponownie być, jeśli Spółka zdecyduje się wznowić sprzedaż –
    pracownik Spółki, będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, który
    nabywał napoje w magazynie należącym do Wnioskodawcy.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż Napojów na rzecz pracowników,
    opisana w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, spełnia przesłanki sprzedaży detalicznej,
    o której mowa w art. 12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym. W związku z tym, w
    przypadku wznowienia takiej działalności, Wnioskodawca powinien być uznany za
    podmiot prowadzący sprzedaż mieszaną w rozumieniu przepisów obowiązujących od 1
    stycznia 2021 roku.
    Mając na uwadze, że Wnioskodawca uznaje odpowiedź na pytanie nr 1 za twierdzącą – tj.
    że sprzedaż ta stanowi sprzedaż detaliczną w rozumieniu art. 12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu
    publicznym, a tym samym Wnioskodawca powinien być traktowany jako podmiot
    dokonujący sprzedaży mieszanej – poniżej przedstawia swoje stanowisko w zakresie
    pytania nr 2.
    Aby ustalić, czy w przypadku podjęcia decyzji o wznowieniu sprzedaży na rzecz
    pracowników Spółka będzie zobowiązana do naliczenia Opłaty cukrowej od sprzedaży
    Napojów, należy odnieść się do tego, z jakim zdarzeniem ustawodawca powiązał
    powstanie obowiązku jej zapłaty zgodnie z przepisami Ustawy o zdrowiu publicznym.
    Zgodnie z art. 12e ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym obowiązek zapłaty Opłaty cukrowej
    powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust.
    1 Ustawy o zdrowiu publicznym. Natomiast zgodnie z przywołanym już wcześniej art. 12a
    ust. 2 Ustawy o zdrowiu publicznym przez „wprowadzenie napojów na rynek krajowy”
    należy rozumieć przede wszystkim sprzedaż do pierwszego punktu, w którym
    prowadzona jest sprzedaż detaliczna, ale również – zgodnie z art. 12e ust. 3 Ustawy o
    zdrowiu publicznym, sprzedaż na rzecz podmiotu, który oprócz sprzedaży hurtowej
    prowadzi także sprzedaż detaliczną – czyli tzw. sprzedaż mieszaną.
    Uwzględniając powyższe przepisy oraz fakt, że Spółka po wznowieniu sprzedaży Napojów
    pracownikom powinna zostać uznana za podmiot prowadzący sprzedaż mieszaną, należy
    uznać, iż podmiotem „wprowadzającym” Napoje na rynek krajowy – a tym samym
    zobowiązanym do zapłaty Opłaty cukrowej – będzie dostawca Spółki lub inny uczestnik
    wcześniejszego etapu łańcucha dystrybucji, w ramach którego Spółka nabywa Napoje.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wznowienia sprzedaży Napojów
    na rzecz pracowników, nie będzie on zobowiązany do naliczania Opłaty cukrowej od
    realizowanych przez siebie transakcji sprzedaży Napojów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ustawy,
    1. wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:
    1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
      zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w
      rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16
      grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008,
      str. 16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",
    2) kofeiny lub tauryny
    – podlega opłacie.
    2. przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie
      się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których
      mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż
      detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym
      mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w
      przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.
    3. Przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2, rozumie się dokonywanie na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy,
      odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej:
    1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
      prawach konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222),
    2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014
      r. o prawach konsumenta
        – także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi
        odrębnie niezaewidencjonowanej.
    Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,
    Za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz
    syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna
    z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących
    w nich naturalnie.
    Jak stanowi art. 12d ust. 1 ustawy,
    Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce
    organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:
    1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo
    prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu
    nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub
    importera napoju;
    2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element
    umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla
    zamawiającego.
    Stosownie do art. 12e ustawy,
    1. Obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju,
    o którym mowa w art. 12a ust. 1.
    (...)
    3. Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa
    w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz

    hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu
    podmiotowi napojów objętych opłatą.
    (...)
    Z opisu zdarzenia przyszłego, którego dotyczy wniosek, wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zajmujecie się Państwo przede wszystkim sprzedażą hurtową
    towarów, w tym także (...) o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, nabywanych w
    zakresie przedmiotu wniosku wyłącznie od krajowych dostawców, zwanej dalej
    „Napojami”. Państwa kontrahentami są oraz mogą być podmioty prowadzące: wyłącznie
    sprzedaż hurtową, wyłącznie sprzedaż detaliczną, jak i sprzedaż mieszaną, tj. zarówno
    sprzedaż hurtową jak i detaliczną. Nie są Państwo zamawiającym w rozumieniu art. 12d
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W przeszłości prowadzili Państwo również sprzedaż Napojów na rzecz swoich
    pracowników. Sprzedaż ta odbywała się bezpośrednio z Państwa magazynu oraz
    dokumentowana była za pomocą faktur sprzedażowych. Sprzedane Napoje mogły być
    przeznaczone wyłącznie na potrzeby własne pracownika. Tym samym to właśnie
    pracownik był ostatecznym konsumentem Napojów.
    W (...) r. podjęli Państwo decyzję o wstrzymaniu sprzedaży Napojów na rzecz swoich
    pracowników, jednak rozważacie Państwo możliwość wznowienia przedmiotowej
    sprzedaży w przyszłości. Sprzedaż Napojów na rzecz pracowników stanowić będzie
    odpłatne zbycie towarów, które dokumentowane będzie fakturami VAT.
    Państwa wątpliwość budzi, czy sprzedaż Napojów na rzecz pracowników może być uznana
    za sprzedaż detaliczną.
    Biorąc pod uwagę przytoczone regulacje prawne należy stwierdzić, że sprzedaż Napojów
    dla pracowników wypełnia definicję sprzedaży detalicznej w rozumieniu przepisów
    ustawy, stanowi ona bowiem odpłatne zbywanie Napojów konsumentom w lokalu
    przedsiębiorstwa.
    Jeśli więc podejmą Państwo decyzję o wznowieniu sprzedaży Napojów na rzecz swoich
    pracowników, staną się Państwo podmiotem prowadzącym sprzedaż detaliczną Napojów.
    Zatem uwzględniając opis zdarzenia przyszłego, jeśli będą prowadzić Państwo sprzedaż
    detaliczną i hurtową Napojów, które zostaną nabyte wyłącznie od podmiotów krajowych i
    nie będziecie Państwo zamawiającym w rozumieniu art. 12d ust. 1 pkt 2 ustawy – to w
    związku ze sprzedażą Napojów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, nie będą Państwo
    zobowiązani do zapłaty opłaty od środków spożywczych.
    Zgodnie bowiem z wyżej cytowanym art. 12e ust. 3 ustawy obowiązek zapłaty opłaty ciąży
    na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi
    prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku
    opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych
    opłatą.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie uznania sprzedaży Napojów na rzecz
    pracowników za sprzedaż detaliczną oraz braku naliczenia opłaty od realizowanych
    transakcji sprzedaży Napojów w przypadku wznowienia sprzedaży na rzecz pracowników
    – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.