Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-460/15/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-25
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego działu spadku.
Słowa kluczowe: spadek; spadek-dział spadku; spadkobiercy; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2015 r. (data wpływu 30 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego działu spadku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego działu spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przeszłe.

Wnioskodawca na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 czerwca 2012 r., które uprawomocniło się dnia 25 czerwca 2012 r. nabył na podstawie ustawy spadek po swoim dziadku zmarłym w dniu 10 kwietnia 2011 r. Pozostałymi spadkobiercami są odpowiednio babcia oraz ciotka Wnioskodawcy - każdy w częściach równych tj. 1/3 spadku. W skład nabytego przez Wnioskodawcę udziału w spadku wchodzi udział wynoszący 1/6 własności nieruchomości gruntowej zabudowanej. Wnioskodawca urodził się w dniu 20 października 2004 r., zatem zarówno w chwili wydania ww. postanowienia, jak również obecnie jest osobą małoletnią.

W najbliższym czasie, jeszcze przed upływem 5 lat od dnia stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym Franciszku M., Wnioskodawca chce dokonać działu spadku, w ramach którego od pozostałych spadkobierców otrzyma spłatę o wartości swojego udziału spadkowego. Suma spłaty nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r., Sąd Rejonowy, Wydział III Rodzinny i Nieletnich wyraził zgodę na zawarcie przez rodziców małoletniego w jego imieniu umowy o dział spadku i zniesienie współwłasności, na mocy której własność całej przedmiotowej nieruchomości przypadnie innemu ze spadkobierców, zaś małoletni otrzyma z tego tytułu spłatę odpowiadającą wartości jego udziału w nieruchomości. Nadto Sąd zobowiązał rodziców małoletniego do złożenia kwoty spłaty na rachunku bankowym małoletniego z zastrzeżeniem, że dysponowanie tymi środkami przez Wnioskodawcę lub jego rodziców wymaga każdorazowo zgody Sądu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku dokonania umownego działu spadku i uzyskania przez Wnioskodawcę w wyniku tego działu spłaty udziału spadkowego w postaci środków pieniężnych w kwocie nieprzekraczającej wartości przypadającego mu udziału, uzyskana kwota będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż Wnioskodawca występuje w niniejszej sprawie w imieniu własnym, albowiem w jego ocenie przedmiotowe pytanie dotyczy jego osoby jako podatnika.

Stosunki pomiędzy rodzicami a ich małoletnimi dziećmi regulują przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie bowiem z art. 101 § 1 Kodeksu rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską, przy czym zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku (§ 2). Ponadto rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko (§ 3). W sprawowanym zarządzie doznają oni z mocy ustawy istotnego ograniczenia; polega ono na tym, że rodzice nie mogą dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko bez zezwolenia sądu opiekuńczego (art. 101 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Na gruncie zaś przepisów podatkowych art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych. W świetle powyższego przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają zastosowanie do osób fizycznych, niezależnie od ich wieku, obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania. Okoliczności te nie mają bowiem wpływu na status bycia podatnikiem, jaki przypisany jest osobie fizycznej. Status podatnika, jaki przypisany jest osobie fizycznej, jest niezależny od jej wieku. W szczególności nie jest związany z osiągnięciem pełnoletności. Na podstawie zaś art. 9 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie jednak z art. 7 ust. 1 ww. ustawy dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci. Do swoich dochodów rodzice nie mogą doliczyć zatem dochodów ze sprzedaży należącej do osoby małoletniej nieruchomości lub prawa majątkowego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy bowiem nie są one przekazywane rodzicom . W niniejszej sprawie Sąd opiekuńczy jak już wskazano wyraził zgodę na dokonanie działu spadku, zobowiązując rodziców do złożenia środków uzyskanych na rachunek bankowy dziecka, a każde wydatkowanie takich pieniędzy odbywa się tylko za zgodą Sądu.

Rodzice nie pobiorą zatem pożytków z tego źródła przychodu- o ile w ogóle przychód powstaje, o czym niżej. Z tego względu podatnikiem, a więc i Wnioskodawcą, jest w takim przypadku małoletni.

Wobec powyższego, w razie zidentyfikowania przychodu po stronie podatnika zgodnie z art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne byłoby złożenie deklaracji PIT-39 za Wnioskodawcę przez jego przedstawicieli ustawowych albowiem dochodu małoletnich dzieci ze sprzedaży nieruchomości nie wykazuje się w zeznaniu podatkowym rodzica (opiekuna prawnego małoletniego). Przechodząc do merytorycznej części niniejszego wniosku Wnioskodawca podnosi, iż w jego ocenie otrzymana przez niego spłata nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, albowiem po jego stronie nie powstanie przychód (nie zwiększy się jego stan majątkowy), który mógłby podlegać opodatkowaniu. W przypadku zbycia swojego udziału przez uczestnika w drodze działu spadku nie powstanie zatem przychód tj. przysporzenie, które mogłoby stanowić przedmiot opodatkowania, nie zajdzie konieczność złożenia deklaracji PIT-39 ani zapłaty podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłami przychodów są odpłatne zbycie m.in. a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Wnioskodawca podnosi, iż na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawca nabył przysługujący mu udział w związku ze spadkobraniem, a więc podlegający uprzednio przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 925 Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, zaś otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy (art. 924 K.c.). Tytuł VI K.c. dotyczy stwierdzenia nabycia spadku, natomiast tytuł VIII reguluje kwestie wspólności majątku spadkowego i działu spadku. Z treści tych przepisów wynika, że w postępowaniu spadkowym mogą wystąpić dwa powiązane ze sobą postępowania, pierwsze - zmierzające do stwierdzenia nabycia spadku (postanowienie o nabyciu spadku - art. 669 K.p.c), drugie - do działu spadku (art. 680 - art. 689 K.p.c), przy czym dział spadku jest konsekwencją postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Powyższe oznacza, że oba one należą do spraw z zakresu prawa spadkowego. Spadek jako prawa i obowiązki wchodzące w skład spadku w wyniku stwierdzenia nabycia spadku mogą przy tym przechodzić na jednego lub kilku spadkobierców. W przypadku wielości spadkobierców powstaje między nimi współwłasność w częściach ułamkowych, co oznacza, że każdy z nich jest właścicielem całej rzeczy i żaden nie jest właścicielem całości.

Wnioskodawca wskazuje, iż od chwili nabycia spadku między współspadkobiercami istnieje wspólność majątku spadkowego, do której stosuje się odpowiednie przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, każdy ze współspadkobierców może swobodnie rozporządzać swoim udziałem w spadku, nie może natomiast swobodne rozporządzać w udziale konkretnej rzeczy należącej do spadku (tu potrzebna jest zgoda współspadkobierców, wyrażona przed lub po dokonaniu czynności); a w razie jej braku, zgodę taką może zastąpić zgoda sądu. Wspólność między spadkobiercami ma charakter przejściowy, tj. do chwili podziału między spadkobiercami majątku spadkowego. Zniesienie tej współwłasności następuje dopiero przez dział spadku. Ustawa nie nakłada jednak obowiązku działu, ani nie wprowadza terminu na jego dokonanie. Dział spadku polega na tym, że po ustanowieniu wartości całego majątku ustala się wartość sched poszczególnych spadkobierców. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się wyłącznymi podmiotami przyznanych im praw majątkowych, a prawa te wchodzą do majątków osobistych współspadkobierców. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się zatem podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Wobec powyższych regulacji w ocenie Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, że dziedziczenie niezależnie od tego, czy następuje na podstawie ustawy czy testamentu, należy rozumieć, zarówno jako nabycie na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, jak i nabycie w drodze działu spadku (tak sądowego, jak i umownego). Wnioskodawca podnosi, iż zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, późniejszy dział spadku, w wyniku którego jeden ze spadkobierców stał się właścicielem całej nieruchomości, nie może także uzasadniać poglądu, że nabycie nieruchomości ponad "odziedziczony" udział nie nastąpiło w drodze spadku. W przypadku nabycia prawa do spadku (dziedziczenia) stwierdzonego prawomocnym postanowieniem sądu, spadkobierca, który nabył to prawo stwierdzone następnie prawomocnym postanowieniem sądu, jest zobowiązany do uiszczenia podatku od spadków i darowizn określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Powyższe rozważania jednoznacznie przemawiają za stanowiskiem, że nie do przyjęcia jest objęcie opodatkowaniem - na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychodów otrzymanych w dziale spadku jako spłaty.

Zdaniem Wnioskodawcy okoliczność, iż dział spadku, którego przedmiotem są nieruchomości lub prawa majątkowe określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych następuje ze spłatami na rzecz pozostałych spadkobierców, powoduje, że umowa ta ma charakter odpłatny z konsekwencjami wynikającymi z tego przepisu. Nie jest to jednak w ocenie Wnioskodawcy równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu takiego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Jeżeli suma spłaty nie przekracza wartości przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w sytuacji, w której spłata jest ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku, to podatnik nie uzyskuje w ocenie Wnioskodawcy w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa Wnioskodawca uważa, że otrzymanie przez niego w wyniku działu spadku spłaty ekwiwalentnej do posiadanego udziału w spadku nie powoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty tejże spłaty. Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe stanowisko w analogicznych stanach faktycznych wyrażone zostało m.in. w licznych interpretacjach Ministra Finansów - Dyrektorów Izb Skarbowych, oraz w wyroku NSA sygn. akt II FSK 3246/12, w którym wskazano, że jeżeli wskutek działu spadku nastąpią takie przesunięcia w ramach masy spadkowej, że każdy ze spadkobierców uzyska składniki majątkowe odpowiadające wartości jego udziału w całym majątku spadkowym (np. nieruchomość), a żaden z nich nie zostanie wzbogacony kosztem innego spadkobiercy, to zasadny jest wniosek, iż nie nastąpiło przysporzenie majątkowe, w stosunku do udziału w masie spadkowej). Istotne znaczenie ma przy tym okoliczność, że spłata nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014, poz. 121) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Zatem dla podatku dochodowego istotna z punktu widzenia ustalenia daty nabycia nieruchomości będącej przedmiotem spadku jest data śmierci spadkodawcy.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.

Natomiast zgodnie z art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 czerwca 2012 r., które uprawomocniło się dnia 25 czerwca 2012 r. nabył na podstawie ustawy spadek po swoim dziadku zmarłym w dniu 10 kwietnia 2011 r. Pozostałymi spadkobiercami są odpowiednio babcia oraz ciotka Wnioskodawcy - każdy w częściach równych tj. 1/3 spadku. W skład nabytego przez Wnioskodawcę udziału w spadku wchodzi udział wynoszący 1/6 własności nieruchomości gruntowej zabudowanej. Wnioskodawca urodził się w dniu 20 października 2004 r., zatem zarówno w chwili wydania ww. postanowienia, jak również obecnie jest osobą małoletnią.

W najbliższym czasie, jeszcze przed upływem 5 lat od dnia stwierdzenia nabycia spadku po zm. Franciszku M., Wnioskodawca chce dokonać działu spadku, w ramach którego od pozostałych spadkobierców otrzyma spłatę o wartości swojego udziału spadkowego. Suma spłaty nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r., Sąd Rejonowy, Wydział III Rodzinny i Nieletnich wyraził zgodę na zawarcie przez rodziców małoletniego w jego imieniu umowy o dział spadku i zniesienie współwłasności, na mocy której własność całej przedmiotowej nieruchomości przypadnie innemu ze spadkobierców, zaś małoletni otrzyma z tego tytułu spłatę odpowiadającą wartości jego udziału w nieruchomości. Nadto Sąd zobowiązał rodziców małoletniego do złożenia kwoty spłaty na rachunku bankowym małoletniego z zastrzeżeniem, że dysponowanie tymi środkami przez Wnioskodawcę lub jego rodziców wymaga każdorazowo zgody Sądu.

Odnosząc się do powyższego wyjaśnić należy, że okoliczność, że dział spadku, którego przedmiotem są nieruchomości lub prawa majątkowe określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych następuje ze spłatami na rzecz pozostałych spadkobierców, powoduje, że umowa ta ma charakter odpłatny z konsekwencjami wynikającymi z tego przepisu. Nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu takiego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego. Jeżeli suma spłaty nie przekracza wartości przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w sytuacji, w której spłata jest ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku, to podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku.

Mając na uwadze przedstawiony zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że otrzymanie przez Wnioskodawcę w wyniku działu spadku przedmiotem którego będzie nieruchomość gruntowa zabudowana spłaty ekwiwalentnej do posiadanego udziału w spadku nie będzie skutkować powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji nie będzie on zobowiązany do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.