Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.232.2025.2.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Infrastruktura wodno; kanalizacyjna, może stanowić środek
trwały w prowadzonej działalności gospodarczej od wartości
początkowej którego Wnioskodawca może dokonywać
odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania
przychodów w pełnej wysokości.
Słowa kluczowe: amortyzacja
gmina
infrastruktura
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
przychód
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 9 maja 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymana przez Państwa w drodze nieodpłatnego
    przekazania infrastruktura wodociągowa stanowiła będzie przychód podatkowy, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a koszty
    uzyskania przychodów z tytułu zużycia środka trwałego, jakim stanie się powyższa
    infrastruktura stanowiły będą w całości koszty uzyskania przychodów.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 13 czerwca 2025 r.
    Znak: 0111-KDIB2-1.4010.232.2025.1.AJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło
    23 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) sp. z o.o. jest spółką gminną ze 100% udziałem JST Gminy (...). Jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz płatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych. Spółka została powołana do wykonywania zadań własnych Gminy,
    polegających na świadczeniu usług w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków. Do
    realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Spółkę infrastruktura wodociągowa i
    kanalizacyjna. Jednym z głównych zadań Spółki jako przedsiębiorstwa wodno-
    kanalizacyjnego jest bieżące i niezakłócone zaspakajanie potrzeb mieszkańców Gminy,
    poprzez dostarczanie i odbiór ścieków. W przyszłości Spółka zamierza zawierać umowy
    nieodpłatnego przekazania infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej. Po wybudowaniu
    powyższej infrastruktury przez inwestorów, którymi będą osoby fizyczne nie prowadzące
    działalności gospodarczej lub firmy, podpisana zostanie umowa nieodpłatnego
    przekazania nieruchomości. Spółka przyjmie nieodpłatnie sieci lub inną infrastrukturę
    wodno-kanalizacyjną od osób fizycznych lub firm, przyjmując ich wartość (określoną w
    umowie) na stan środków trwałych Spółki i wykorzystując je w działalności gospodarczej
    Spółki. Wnioskodawca otrzymując sieć wodociągową/kanalizacyjną zobowiązany będzie
    do jej utrzymania, bieżącej konserwacji itp. W przyszłości Spółka będzie zobowiązana też
    do odtworzenia sieci. Zważywszy, iż aktualnie obowiązujący wieloletni plan rozwoju i
    modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych nie przewiduje budowy
    sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w celu zaopatrzenia niektórych nieruchomości w

    wodę, odbiorcy usług - właściciele wybudowanych przez siebie sieci wod.kan, przekażą je
    nieodpłatnie na rzecz Spółki, zyskując tym samym dostęp do gminnego wodociągu,
    skracając czas oczekiwania na przyłączenie.
    W wyniku nieodpłatnego przekazania sieci wodociągowej Wnioskodawca - Spółka stanie
    się właścicielem sieci i zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych i będzie ona stanowiła środek trwały Wnioskodawcy, który będzie
    wykorzystywany w działalności gospodarczej Spółki.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 16 czerwca 2025 r.)
      1. Czy otrzymana przez Spółkę darowizna (winno być: nieodpłatne przekazanie)
        infrastruktury wodociągowej stanowiła będzie przychód podatkowy Wnioskodawcy,
        o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych?
      2. Czy koszty uzyskania przychodów z tytułu zużycia środka trwałego, jakim stanie się
        powyższa infrastruktura stanowiły będą w całości koszty uzyskania przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.), przychodem, z zastrzeżeniem ust.
    3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość
    innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
    świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
    otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
    udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa,
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego
    stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawcy (w którym 100% udziałów ma Gmina) zostanie
    nieodpłatnie przekazana sieć wodociągowa, którą wybudowała firma lub osoba prywatna
    (obecny właściciel sieci wodociągowej) i w wyniku tego przekazania Wnioskodawca stanie
    się jej właścicielem, to po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Odnosząc się natomiast do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej sieci wodociągowej,
    wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów i które nie zostały wyłączone z
    kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Z powyższego stwierdzenia wynika, że
    określony wydatek, niewymieniony w katalogu wydatków niestanowiących kosztów
    podatkowych, może stanowić koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem że między tym
    wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo-skutkowy, czyli że
    poniesienie tego wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub
    zachowanie przychodu podatnika.
    Właściwe określenie kosztów uzyskania przychodów, jak również właściwe ustalenie
    momentu ich poniesienia jest o tyle istotne, że rzutuje na wysokość podstawy
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji rzutuje na
    prawidłowe rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych.

    Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych (ich nabyciem czy wytworzeniem) może być zaliczana do
    kosztów uzyskania przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne Wynika to z art. 15
    ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że kosztami
    uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
    Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w
    dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
        wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
        działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
        dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Oznacza to, że wymienione w pkt 1-3 powyższej regulacji środki trwałe będą podlegały
    amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:
      - zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
      - stanowią własność lub współwłasność podatnika - amortyzacji podatkowej podlegają
        wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z
        wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu
        finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ww. ustawy,
      - są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie
        określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia
        składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne
        pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne
        technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji
        i pozwoleń na użytkowanie,
      - przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok - to podatnik samodzielnie
        decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik,
      - są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
        działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
        dzierżawy lub umowy leasingu,
      - nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ww. ustawy.
    Jak już wyżej zostało wskazane, środek trwały podlega amortyzacji w sytuacji, gdy w dniu
    przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku.
    Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie
    elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem.
    Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz
    prawnego użytkowania.
    Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z
    wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności
    gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust.
    2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

    W myśl art. 16d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składniki
    majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu
    przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie
    środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1
    pkt 4.
    Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów
    amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka
    trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa
    niż 10.000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10.000 zł,
    podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych
    zgodnie z art. 16h-16 m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Stosownie do art. 16d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o
    których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g
    nie przekracza 10.000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty
    uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
    Jak wskazuje art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do
    ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje
    zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym
    postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów
    amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za
    wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
    uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w
    inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny
    albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że infrastruktura wodno-kanalizacyjna, o
    której mowa we wniosku może stanowić środek trwały w prowadzonej przez Państwa
    pozarolniczej działalności gospodarczej od wartości początkowej którego Wnioskodawca
    może dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania
    przychodów w pełnej wysokości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku
    oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej
    będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.