Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.786.2022.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-02-03
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; najem; nieruchomości; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; wycofanie; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-Podatnicy rozpoczynający działalność w roku podatkowym oraz likwidacja działalności gospodarczej
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko nieprawidłowe
==========================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

2 grudnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej możliwości opodatkowania ryczałtem przychodów z najmu/dzierżawy nieruchomości i urządzeń po zakończeniu działalności gospodarczej, w której były wykorzystywane. Wniosek został uzupełniony – na wezwanie organu – 30 stycznia 2023 r. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne nr 1/1 (tereny mieszkaniowe), 2/1 i 3/1 (grunty orne) o łącznej powierzchni 0,3146 ha, położone w miejscowości A., dla których Sąd Rejonowy w B. V Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w A. prowadzi księgę wieczystą nr (\`(...)\`). Na nieruchomości znajdują się: budynek mieszkalny i budynek produkcyjny.

Nadto, Wnioskodawcy przysługuje prawo własności szeregu urządzeń służących do produkcji odzieży, takich jak: maszyny szwalnicze (stebówki, owerloki, ryglówki, paskarka, dziurkarka, guzikarka), a także pralek, suszarek, topera do prasowania, żelazek, stołu krojczego i noży do krojenia.

Nieruchomości, o których mowa powyżej Wnioskodawca nabył od swoich rodziców, a zatem stanowią one nieruchomości rodzinne.

Głównym źródłem utrzymania Wnioskodawcy i jego najbliższej rodziny są przychody z działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Od roku 2013 to jednoosobowa działalność gospodarcza zarejestrowana w CEIDG. Przeważająca działalność gospodarcza to produkcja pozostałej odzieży wierzchniej (14.13.Z), oprócz tego w zakres działalności wchodzi: 14.13.Z Produkcja pozostałej odzieży wierzchniej, 13.30.Z Wykończanie wyrobów włókienniczych, 45.11.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek, 46.42.Z Sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia, 47.71.Z Sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 47.72.Z Sprzedaż detaliczna obuwia i wyrobów skórzanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 47.82.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia prowadzona na straganach i targowiskach, 47.89.Z Sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach, 47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet, 49.41.Z Transport drogowy towarów, 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, 96.01.Z Pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich.

Działalność gospodarcza prowadzona jest na terenie ww. nieruchomości. Wskazana wyżej nieruchomość, jak i urządzenia stanowią środki trwałe Wnioskodawcy. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych działalność gospodarcza wykonywana jest w budynku stanowiącym budynek przemysłowy (klasa 1251). Wnioskodawca pozostaje w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, natomiast ww. nieruchomości oraz urządzenia nie wchodzą w skład wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej i stanowią składniki majątku odrębnego Wnioskodawcy.

Wnioskodawca planuje zakończyć prowadzenie ww. działalności gospodarczej, a następczo zawrzeć umowy najmu bądź dzierżawy, w drodze których udostępni wyżej wymienione nieruchomości oraz urządzenia do korzystania innemu podmiotowi lub podmiotom (osobom fizycznym lub osobom prawnym) w zamian za miesięczny czynsz oraz zobowiązanie przyszłego najemcy do zapewnienia właściwej konserwacji pomieszczeń i urządzeń znajdujących się w pomieszczeniach na koszt najemcy. Same urządzenia będą/mogą być przedmiotem oddzielnych umów stosownie do potrzeb najemcy (najemców) / dzierżawcy (dzierżawców).

Wnioskodawca nie wynajmuje jakichkolwiek innych lokali i są to jego jedyne nieruchomości z przeznaczeniem na wynajem. Wnioskodawca wszelkie czynności związane z zawarciem i wykonywaniem tych umów podejmować będzie osobiście i we własnym imieniu jako osoba fizyczna poza działalnością gospodarczą, bez angażowania jakichkolwiek pracowników, czy zleceniobiorców, a zatem będzie to najem prywatny. Zawarte umowy będą zawarte na czas oznaczony, tym samym nie będą miały charakteru ciągłego.

**Pytanie**

Czy mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe przychód Wnioskodawcy pochodzący z zawartych umów o charakterze opisanym powyżej podlega opodatkowaniu w formie zryczałtowanego podatku dochodowego w stawce 8,5% do kwoty 100.000 zł, a od nadwyżki ponad tę kwotę wg stawki 12,5%, tj. na zasadzie art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

### Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, przychody z zawartej z przyszłym kontrahentem (z przyszłymi kontrahentami) umów podlegać będą opodatkowaniu na zasadzie art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, a zatem ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.

Umowy mające stanowić podstawę stosunku prawnego, który zostanie nawiązany przez Wnioskodawcę mieszczą się w ocenie Wnioskodawcy w zakresie zdarzeń, o których mowa w treści art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jej essentialia negotii stanowi umowa najmu. Umowy takie - w ocenie Wnioskodawcy - zakwalifikować należy jako najem prywatny, albowiem nieruchomości, których dotyczą stanowią nieruchomości rodzinne Wnioskodawcy nienabyte w celach inwestycyjnych. Ponadto najem nastąpi we własnym imieniu Wnioskodawcy w celu zarobkowym, bez względu na rezultat, a czynności wynajmu nie będą realizowane w sposób zorganizowany i ciągły w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym wynajem nie będzie się odbywał w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca w tym zakresie nie będzie podejmował metodycznych, zaplanowanych działań ukierunkowanych na opracowanie optymalnej struktury zarządzania nieruchomościami, czy urządzeniami. W szczególności Wnioskodawca w tym zakresie nie będzie angażował jakichkolwiek pracowników, czy zleceniobiorców, ani nie będzie podejmować działań marketingowych mających na celu pozyskanie najemców. Jak podano już we wcześniejszej części przedmiotowego wniosku, podstawowe znaczenie dla bytu tej umowy będzie mieć właśnie najem nieruchomości i znajdujących się w nich urządzeń, co sprawia, że przychód Wnioskodawcy mieści się w tej kategorii zdarzeń podatkowych.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

– pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

– najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Ustawa powyższa zawiera definicję pojęcia działalności gospodarczej, wyrażoną w art. 5a pkt 6. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

– zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

– nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy, oraz

– wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).

Jak wskazano wyżej, aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą musi ona być prowadzona we własnym imieniu i łącznie spełniać warunki:

– celu zarobkowego,

– ciągłości,

– zorganizowanego charakteru.

Należy przy tym podkreślić, że nie ma podstaw, aby kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podejmowane przez podatnika czynności, które mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mają na celu zwyczajowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb osobistych podatnika lub jego rodziny. Działań z zachowaniem normalnych, zwyczajowo przyjętych w takich przypadkach reguł gospodarności nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.

Wskazane wyżej przesłanki w każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w składzie siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano:

To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (\`(...)\`).

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła "najem", a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii "związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą", zalicza je do przychodów z działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, w sytuacji gdy zakończy Pan prowadzenie działalności gospodarczej to wówczas przedmiotem planowanego najmu/dzierżawy nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Stosownie do przepisu art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Zatem uzyskiwane przychody z tego tytułu będą mogły być opodatkowane przez Pana stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określoną w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w wysokości 8,5% do kwoty 100 000 zł. Natomiast po przekroczeniu tego limitu powinien Pan odprowadzić od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 12,5% przychodów.

Pana stanowisko odnoszące się do treści art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (normującego osiąganie przychodów z tytułu najmu/dzierżawy składników majątku związanych z działalnością gospodarczą) jest więc nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).