Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.129.2021.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-11
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box)
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2021 r. (data wpływu 7 luty 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek ‒ uzupełniony pismem z 2 maja 2021 r. (data wypływu 2 maja 2021 r.) ‒ o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od dnia (…) marca 2018 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą związaną z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca na podstawie zawartej w dniu (…) marca 2019 r. umowy o współpracy (dalej „Umowa”) z (…) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w (…) (dalej „Spółka ad 1”) do dnia (…) czerwca 2020 r. prowadził badania i był członkiem zespołu rozwoju usług programistycznych, wdrażania stron i aplikacji internetowych dotyczących aplikacji/oprogramowania spółki (…) z siedzibą w (…) dostępnych pod adresem https: (…) Następnie, począwszy od (…) lipca 2020 r., zespół programistyczny, którego członkiem był Wnioskodawca, z uwagi na znaczny rozwój aplikacji, zakończył współpracę ze Spółką ad 1, wyodrębniając nowy podmiot gospodarczy, tj. (…) sp. z o.o. z siedzibą w (…).

Na podstawie zawartej w dniu (…) czerwca 2020 r. umowy o współpracy (dalej „Umowa”, w brzmieniu tożsamym z umową z dnia (…) marca 2019 r.) z (…) z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”) Wnioskodawca w dalszym ciągu prowadzi badania i jest członkiem zespołu rozwoju usług programistycznych, wdrażania stron i aplikacji internetowych, dotyczących aplikacji/oprogramowania dostępnych pod adresem https:(…)

Przedstawiony stan faktyczny obejmuje zarówno okres od (…) marca do (…) grudnia 2019 r., jak i cały rok 2020, jak i lata kolejne, ponieważ Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadził (kontynuował) identyczną działalność, zarówno na podstawie umowy z dnia (…) marca 2019 r., jak i na podstawie umowy z dnia (…) lipca 2020 r. (jest to to samo oprogramowanie, zmianie uległ jedynie jego właściciel) oraz osiąga i będzie osiągał z tego tytułu dochody takiego samego rodzaju, jak miało to miejsce w roku 2020.

Wnioskodawca wytwarza kod programistyczny (dalej: oprogramowanie), testuje je oraz dodaje nowe funkcjonalności. Wytworzone oprogramowanie ma charakter autorski i służy do stworzenia nowych funkcjonalności produktów w ramach aplikacji mobilnych, internetowych. Wnioskodawca zajmuje się programowaniem back-end, a zatem prowadzi działalność badawczo-rozwojową. Łącząc wiedzę z dziedzin matematyki, informatyki, elektroniki, specjalizuje się w projektowaniu nowych systemów generowania sklepów internetowych i narzędzi skupionych wokół osobistości internetowych (dalej: influencer) do wspierania ich w mobilizacji sprzedażowej odbiorców ich treści, a także przetwarzaniu danych przesyłanych przez nie.

Opracowując nowe metody, wyróżnia się możliwością stosowania ich w systemach o bardzo dużej skali. Wnioskodawca tworzy nowe zastosowania wiedzy, w celu tworzenia rozwiązań nigdzie nie spotykanych dotychczas. Zarówno połączenie posiadanej wiedzy w celu nowych jej zastosowań, jak i tworzenie nowych funkcjonalności ma charakter indywidualny, autorski, nigdzie dotychczas nie stosowany i jest wytworzony w wyniku własnej twórczości intelektualnej. Wnioskodawca opracowuje nowe oprogramowanie niewystępujące dotychczas w takiej skali w praktyce gospodarczej znanej Wnioskodawcy oraz na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już funkcjonujących.

Oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę jest częścią większego systemu informatycznego stanowiącego unikatową w skali światowej usługę z zakresu obsługi influencerów polegającą na w pełni automatycznym procesie zintegrowania działań produkcji dóbr, tworzenia własnej marki, promocji, sprzedaży, rozliczeń finansowych i automatycznej integracji influencerów z ich odbiorcami. Oprogramowanie w takiej skali i z tak zautomatyzowanym procesem rozpoczynającym się od projektu i produkcji dóbr do dostarczenia końcowemu odbiorcy gotowego produktu, w szczególności w połączeniu z narzędziami marketingowymi skupionymi w obrębie influencerów i ich odbiorców, nie istniało dotychczas na rynku światowym i jest oprogramowaniem całkowicie innowacyjnym.

Wnioskodawca korzysta z nowoczesnych technologii wytwarzania oprogramowania. Wiodące technologie wykorzystane do wytwarzania wyżej wymienionego oprogramowania to:

*   obiektowe i funkcjonalne języki oprogramowania, takie jak Java, Kotlin oraz Scala zorientowane wokół technologii JVM,
*   skryptowe języki programowania (Javascript i Typescript) wraz z frameworkiem (React) pozwalającym na tworzenie aplikacji komunikujących się z interfejsami aplikacji internetowych (WebAPI),
*   strukturalny język zapytań (SQL) wykorzystywany do rozwiązań opartych o bazy danych PostgreSQL,
*   zautomatyzowane skryptowe mechanizmy tworzenia architektury sieciowej opartej o Kubernetes, Terraform oraz Helm Charts.

Z uwagi na skalę i poziom skomplikowania oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę znajduje się na granicy możliwości współczesnych technologii. Wnioskodawca stosuje nowe, innowacyjne rozwiązania, aby zapewnić spełnienie, przez tworzone przez siebie oprogramowanie, wymaganych celów. W ramach swojej działalności projektuje, tworzy oprogramowanie tak, aby było ono możliwie najbardziej intuicyjne, innowacyjne i bezawaryjne, opierając się na najnowszych osiągnięciach w teorii wydajności, architektury aplikacji, wzorców projektowych, struktur danych i budowy aplikacji sieciowych (takich jak przykładowo (…)).

Ponadto Wnioskodawca projektuje i tworzy współdzielone biblioteki wg najlepszych wzorców projektowych, które można uznać za niezależne programy komputerowe mogące sprawnie działać w warunkach ogromnej ilości danych. Przedmiotowe oprogramowanie jest źródłem funkcjonalnego, wzajemnego połączenia i wzajemnego oddziaływania na siebie różnych elementów tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania.

Działanie Wnioskodawcy wymaga ciągłego dokształcania się i poszukiwania samodzielnie nowych rozwiązań, które mógłby zastosować w realizowanych przez siebie programach. Wnioskodawca opracowuje nowe koncepcje, narzędzia, rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce klienta, które można uznać za innowacyjne. Omawiane oprogramowanie jest tworzone w sposób systematyczny, w ramach codziennych obowiązków. Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób uporządkowany, metodyczny i zaplanowany. Brak takiej metodologii prowadziłby bowiem do niemożliwości skutecznego opracowania konkretnych rozwiązań, praktycznych problemów spotykanych w działalności Wnioskodawcy.

Wnioskodawca zajmuje się pisaniem kodu oprogramowania od podstaw. Działalność prowadzona w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej ma charakter działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.).

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę spełnia następujące cechy:

*   jest twórcza – Wnioskodawca wytwarza projekty nowych systemów obsługi influencerów, które testuje i dodaje nowe funkcjonalności. Działalność ta ma charakter kreacyjny i jest wytworem intelektu Wnioskodawcy. Posiada cechę nowości nigdzie indziej nie spotykaną. Działalność ta wykorzystywana jest w prowadzeniu przedsiębiorstwa (…) oraz może być wykorzystana w innych przedsiębiorstwach;
*   jest systematyczna – tzn. działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, metodyczny i zaplanowany. Prowadzony projekt badawczo-rozwojowy ma charakter stałego przedsięwzięcia;
*   ma za zadanie zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań, w szczególności zrozumienie zachowania systemu, np. wobec zmienności liczby odbiorców systemu i przeniesienie tej wiedzy na rozwój systemu.

W tej sytuacji prowadzona działalności badawczo-rozwojowa spełnia wymogi definicji działalności badawczo-rozwojowej opisanej w ustawie PIT oraz kwalifikuje się do stosowania preferencji IP Box.

Szczegóły wytwarzania oprogramowania są objęte klauzulą poufności wobec spółki i jej klientów. Autorskie prawa nowych elementów programu komputerowego i algorytmów stanowiących odrębne utwory, tworzonych przez Wnioskodawcę, podlegają odrębnej ochronie prawnej w myśl art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone oprogramowanie jest zbywane na rzecz zleceniodawcy wraz z przeniesieniem praw autorskich do nowo powstałego oprogramowania. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów. Całość dochodu z umów z dnia (…) marca 2019 r. i (…) lipca 2020 r. jest dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W ramach wykonywania Umowy Wnioskodawca zajmuje się jedynie czynnościami programistycznymi, które skutkują wytworzeniem kwalifikowanego IP, nie wykonuje czynności typu zarządzanie zespołem, spotkania z klientami. W przypadku wykonywania na rzecz Spółki Ad 1 i Spółki Ad 2 innych czynności, przykładowo udział w procesach rekrutacyjnych, Wnioskodawca otrzymuje odrębne wynagrodzenie. Wynagrodzenie za takie czynności nie jest przewidziane w Umowie i nie jest uwzględniane przy kalkulacji dochodu z kwalifikowanego IP i tym samym nie jest wykazywane w odrębnej ewidencji.

Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje także rutynowych ani okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W przypadku gdyby w przyszłości Wnioskodawca takie prace wykonywał, dochód z tego tytułu nie będzie objęty ulgą IP Box. Wynagrodzenie za świadczenie usług przewidziane w Umowie obejmuje między innymi wynagrodzenie z tytułu przenoszenia przez Wnioskodawcę na Spółkę Ad 1 i Spółkę całości autorskich praw majątkowych do wytwarzanych przez Wnioskodawcę programów komputerowych. Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje każdorazowo z chwilą powstania danego utworu.

Czynności związane z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania Wnioskodawca wykonuje w Polsce. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich (zamawiającego) za rezultat oraz wykonywanie przez niego czynności (wytwarzanie i rozwijanie oprogramowania; § 7 ust. 4 umowy o współpracy zawartej przez Wnioskodawcę stanowi przykładowo, że Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za naruszenie praw, prawnie chronionych interesów i dóbr osobistych osób trzecich w związku z wykonywaniem Umowy). Wnioskodawca nie wykonuje czynności zleconych na podstawie umowy pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego (§ 1 ust. 3 umowy o współpracy zawartej przez Wnioskodawcę stanowi przykładowo, że w realizowaniu zadań związanych z wykonywaniem umowy Wnioskodawca jest osobą niezależną. W szczególności sam określa miejsce i czas swej działalności). Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze w związku z prowadzoną przez siebie działalnością.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zapewniającą możliwość wyodrębnienia poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodu i dochodu przypadających na każde z takich praw. Odrębna ewidencja jest prowadzona od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP stanowiącego oprogramowanie (tj. od (…) marca 2019 r.). Ewidencja była również prowadzona za rok 2020 oraz będzie prowadzona w latach kolejnych na bieżąco. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową od pierwszego dnia prowadzenia działalności, tj. od (…) marca 2018 r.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku udzielono odpowiedzi na następujące pytania:

Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia, a w sytuacji gdy Wnioskodawca także rozwija oprogramowanie, również w zakresie rozwijania oprogramowania odbywa się w ramach prac rozwojowych, tj. działalności obejmującej nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń?

Działalność wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania odbywa się w ramach prac rozwojowych, tj. działalność Wnioskodawcy obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jaką formę opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej wybrał Wnioskodawca?

Wnioskodawca rozlicza się na podstawie prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana forma opodatkowania to podatek liniowy 19%.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie od podstaw, to oprogramowanie stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Czy Wnioskodawca – oprócz tworzenia – także rozwija oprogramowanie; należy bowiem zauważyć, że Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że zajmuje się pisaniem kodu oprogramowania od podstaw, a następnie w dalszej części, że czynności związane z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania Wnioskodawca wykonuje w Polsce?

Wnioskodawca, poza wytwarzaniem, również ulepsza lub rozwija oprogramowanie już istniejące, autorskie, wcześniej przez siebie stworzone.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca również rozwija oprogramowanie, to czy:

1.  Wnioskodawca jest właścicielem programu komputerowego, który rozwija, jeżeli nie – to czy w stosunku do programu komputerowego, którego Wnioskodawca nie jest właścicielem, Wnioskodawca posiada wyłączną licencję, tj. umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Wnioskodawcę z tego prawa?

Wnioskodawca, rozwijając autorskie oprogramowanie, jest jego twórcą, do momentu przeniesienia praw autorskich na Zleceniodawcę, Wnioskodawca jest więc właścicielem stworzonego przez siebie oprogramowania bądź jego części.

1.  działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy ich użyteczności albo funkcjonalności?

Tak, działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy jego użyteczności albo funkcjonalności w obrębie nowych modułów i funkcjonalności, w które Wnioskodawca jest zaangażowany.

1.  w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstają odrębne od tego oprogramowania utwory (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    *   jeżeli tak ‒ należy wskazać, czy Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw do tego oprogramowania, otrzymując w zamian wynagrodzenie ze sprzedaży tego prawa,
    *   jeżeli nie – czy wynagrodzenie Wnioskodawcy jest tylko wynagrodzeniem za efekty swoich prac badawczo-rozwojowych;

W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija oprogramowania, to w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstają odrębne od tego oprogramowania utwory (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W tym przypadku Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tych praw.

W przypadku, gdy Wnioskodawca współpracuje z innymi programistami, to efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę jest oprogramowanie podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czy też część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne podmioty – będzie stanowić oprogramowanie podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Wnioskodawca, gdy współpracuje z innymi programistami, wytwarza odrębny, zdefiniowany i funkcjonalnie samodzielny element, efektem czego powstaje prawo autorskie do programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne podmioty – będzie stanowić oprogramowanie podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. podmioty (współtwórcy, w tym Wnioskodawca) przenoszą razem (łącznie) na rzecz danego klienta (jako współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i Wnioskodawca z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie?

Wnioskodawca odpowiedział, że to pytanie go nie dotyczy.

Czy czynności opisane we wniosku Wnioskodawca wykonuje zgodnie ze swoją metodyką, a więc czy Wnioskodawca planuje swoje działania, czy jest to metodyka występująca u zleceniodawcy?

Wnioskodawca wykonuje czynności opisane we wniosku zgodnie ze swoją metodyką, działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, metodyczny i zaplanowany, przy czym uporządkowania i zaplanowania prac dokonuje samodzielnie Wnioskodawca.

Czy w odrębnej ewidencji, o której mowa we wniosku, Wnioskodawca na bieżąco wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo IP, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?

W odrębnej ewidencji, o której mowa we wniosku, Wnioskodawca na bieżąco wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo IP, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Czy i w jaki sposób Wnioskodawca obliczy tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

Wskaźnik nexus Wnioskodawca wyliczy zgodnie ze wzorem:

(a + b)\*1,3 / (a + b + c + d),

gdzie poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione na:

*   a – prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem, np. wszelkie koszty związane z zakupem sprzętu komputerowego;
*   b – nabycie wyników prac B+R związanych z danym prawem od podmiotów niepowiązanych;
*   c – nabycie wyników prac B+R związanych z danym prawem od pomiotów powiązanych;
*   d – nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W przypadku prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie ponosi kosztów związanych z nabyciem wyników prac badawczo-rozwojowych od zewnętrznych podmiotów oraz nie nabywa kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zatem b=0, c=0 i d=0.

Na potrzeby obliczenia wskaźnika nexus pod uwagę Wnioskodawca zamierza wziąć wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem programu. Wnioskodawca zamierza pominąć koszty pośrednie, jak odsetki, opłaty finansowe.

Zważywszy na informację zawartą we wniosku, że dotyczy on także zdarzenia przyszłego, należy jednoznacznie wskazać, czy opisane i wyeksponowane we wniosku oraz uzupełnieniu (na skutek wezwania) informacje/dane/warunki będą obowiązywać również w latach następujących po roku 2020?

Opisane i wyeksponowane we wniosku oraz uzupełnieniu informacje/dane/warunki będą obowiązywać również w latach następujących po roku 2020.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym wyżej zdarzeniu Wnioskodawca będzie mógł użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do wyników badań i rozwoju oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę w 2020 roku i od dochodu uzyskiwanego z tego samego źródła w latach następnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie przedstawionej sytuacji faktycznej i uzyskiwania dochodów z tytułu wytworzenia autorskich programów komputerowych, które wraz z prawami autorskimi do nich są przenoszone na zleceniodawcę, Wnioskodawca uważa, iż spełnia wszystkie wymogi dotyczące skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów kwalifikowanych w ramach pakietu IP Box i powinno być stosowane zarówno co do dotychczas uzyskanych dochodów, jak i dochodów osiąganych z tego samego źródła w przyszłości.

Zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wszystkie dzieła tworzone przez Wnioskodawcę stanowią wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, ulepszania i rozwoju innowacyjnych rozwiązań w ramach obsługi influencerów, przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii i wiedzy z dziedzin ścisłych. Prace mają charakter metodyczny i zaplanowany, wykonywane są systematycznie z nastawieniem na ciągły rozwój oprogramowania.

Wnioskodawca projektuje nowe rozwiązania architektoniczne oprogramowania, które mają na celu powstanie innowacyjnych systemów. Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość majątkowych prawa autorskich wytwarzanego przez siebie oprogramowania, za co otrzymuje zapłatę.

Zdaniem Wnioskodawcy osiąga on dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Wobec możliwości zastosowania do uzyskiwanych dochodów preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy).

W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2020 rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania dochodu za rok 2020 i za lata następne. Działalność zmierzająca do wytworzenia kwalifikowanego IP będzie prowadzona na tych samych zasadach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy  Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 poz. 1426 ze zm.): podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca tej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) \* 1,3

\-------------------------

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

*   a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
*   b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
*   c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
*   d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

W myśl art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowaniu formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielania prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej − oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875, 1086),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Z ustawowej definicji zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną \[działalność\] w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalność w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Należy także podkreślić, że podatnik, który chce skorzystać z preferencji IP Box, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

W myśl bowiem art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 tej ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 ww. ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Tym samym – stosowanie ulgi IP BOX (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

1.  Wnioskodawca tworzy, ulepsza i rozwija oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
2.  Wnioskodawca ww. czynności wykonuje w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; działalność w zakresie tworzenia, ulepszania i rozwijania oprogramowania odbywa się w ramach prac rozwojowych, tj. – jak wskazał Wnioskodawca – jego działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń; Wnioskodawca opracowuje nowe koncepcje, narzędzia, rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce klienta, które można uznać za innowacyjne; oprogramowanie jest tworzone w sposób systematyczny, w ramach codziennych obowiązków, działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób uporządkowany, metodyczny i zaplanowany; Wnioskodawca wskazał też, że działalność prowadzona przez niego jest twórcza, systematyczna oraz ma za zadanie zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań,
3.  wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi utwór podlegający ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
4.  w sytuacji ulepszania i rozwijania przez Wnioskodawcę oprogramowania, powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ww. ustawy,
5.  Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
6.  Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zapewniającą możliwość wyodrębnienia poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodu i dochodu przypadających na każde z takich praw, Wnioskodawca wyodrębnia również koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo IP, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Odrębna ewidencja jest prowadzona od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP stanowiącego oprogramowanie (tj. od 1 marca 2019 r.). Ewidencja była również prowadzona za rok 2020 oraz będzie prowadzona w latach kolejnych na bieżąco,
7.  ww. warunki będą spełnione w 2020 r. i w latach następnych.

Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania, w sytuacji gdy oprogramowanie stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5% osiągniętych w 2020 r., ale również w latach następnych.

Reasumując – Wnioskodawca będzie mógł użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych tworzonych przez Wnioskodawcę w 2020 r. i od dochodu uzyskiwanego z tego samego źródła w latach następnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.