Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1768/14/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-19
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu dotyczącego jarmarku świątecznego.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz unijny; gmina; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „W.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „W.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W odpowiedzi na konkurs w ramach osi priorytetowej 1. Przedsiębiorczość, działania 1.3 Wspieranie wytwarzania i promocji produktów regionalnych, ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007−2013, Gmina, jako Beneficjent, złożyła wniosek o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego projektu pn. „W.”. W dniu 22 listopada 2013 r. doszło do podpisania umowy o dofinansowanie pomiędzy Gminą, a Województwem.

Przedmiotowy projekt obejmował organizację dwóch edycji Jarmarku, które odbyły się w dniach 12−15 grudnia 2013 r. oraz 11−14 grudnia 2014 r. Jest to kontynuacja Jarmarków, które odbywają się w miejscowości O. od 2009 r. Poprzednie edycje Jarmarku miały na celu promowanie samej marki „W.”, a przez to wytwórców produktów regionalnych. Edycje będące przedmiotem projektu miały upowszechniać markę, ale głównie poprawić pozycję konkurencyjną lokalnych przedsiębiorstw na rynku regionalnym.

Jarmark jest to atrakcyjna dla mieszkańców i turystów impreza, nawiązująca swoim klimatem i charakterem do najpiękniejszych jarmarków Europy, jest marką, dzięki której poprawie ulega pozycja lokalnych przedsiębiorstw na rynku. Jest to miejsce, gdzie dochodzi do kontaktu klientów, w tym z Federacji z przedsiębiorcami − wytwórcami produktów regionalnych z województwa. Produkty regionalne obecne na Jarmarku to m.in. artykuły kulinarne, słodycze, alkohole, rękodzieło i sztuka ludowa, ozdoby choinkowe, zabawki, odzież, biżuteria, wyroby ekologiczne. Podczas trwania Jarmarku organizowane były konferencje i seminaria traktujące o specyfice wyrobów świątecznych w tradycji regionu − po 2 w każdym roku. Kolejny wskaźnik to organizacja targów produktów regionalnych. Dzięki temu wytwórcy produktów regionalnych uzyskali możliwość zaprezentowania swojej oferty produktowej oraz nawiązywania kontaktów z potencjalnymi kontrahentami. Dodatkowym czynnikiem warunkującym wzrost konkurencyjności był udział w jarmarku restauratorów skupionych w Stowarzyszeniu S. R., którzy na czas trwania imprezy i świąt zaprezentowali specjalną świąteczną ofertę kulinarną nawiązującą do tradycji regionu. Wymiar wydarzenia wzmocniły liczne wydarzenia artystyczne.

Jarmark został poprzedzony akcjami promocyjno-informacyjnymi w regionalnych i zagranicznych (Federacja) mediach. Centrum imprezy było Stare Miasto − umiejscowienie stoisk wokół budynku Starego Ratusza. Pełny wachlarz atrakcji (występy artystyczne, pokazy, koncerty, itp.) przewidziano jako element towarzyszący handlowi. Do uczestnictwa w charakterze wystawców zostały dopuszczone wszystkie zainteresowane podmioty związane z tematyką imprezy.

Realizacja projektu podzielona została na następujące moduły:

I. moduł wystawienniczy i kulturalno-artystyczny, został podzielony na:

1.  część wystawienniczo-logistyczną, która obejmowała zorganizowanie 25 stoisk handlowych, zapewnienie obecności wystawców oferujących produkty regionalne. Gmina, jako Beneficjent środków z EFRR, nie pobierała żadnych opłat z tytułu wynajmu i obecności handlowców. Organizacja tych przedsięwzięć powierzona była w drodze postępowania o Zamówienie wykonawcom, których rolą było zapewnienie wystawców. Ponadto w zakres tej części wchodziły: iluminacje Starego Miasta, organizacja sceny, ubezpieczenie imprezy, nagrzewnice, choinka multimedialna, biuro jarmarku, garderoby, płotki i montaż choinek, „Ogród R.”, karuzela wenecka i kolej św. Mikołaja,
2.  część artystyczno-kulturalną, która polegała na organizacji występów muzycznych, teatrów i innych przedsięwzięć artystycznych, jak również zorganizowaniu seminariów o tematyce bożonarodzeniowej;

II. moduł promocyjny składał się z:

1.  promocji zagranicznej (Obw. K.): baner na portalu internetowym, reklama w prasie wysokonakładowej i miesięcznikach w miejscowości K., reklama na ekranach ledowych w miejscowości K., spoty reklamowe w krajowym radiu, promocja na portalu internetowym po zakończeniu Jarmarku i reklama w prasie wysokonakładowej w miejscowości K.,
2.  promocji lokalnej: reklama w prasie wysokonakładowej, w gazecie codziennej, banery na 2 portalach internetowych, spoty reklamowe w radio i telewizji regionalnej.

Działania przeprowadzone w ramach Jarmarku miały charakter otwarty i były dostępne dla wszystkich mieszkańców i turystów. W ramach organizowanych imprez nie były sprzedawane bilety wstępu, bądź pobierane inne opłaty z tytułu korzystania z atrakcji Jarmarku.

Projekt obejmuje swoim zakresem również sporządzenie Studium wykonalności oraz Audyt projektu (koszt niekwalifikowany).

Produktem projektu jest liczba wspartych przedsiębiorstw oraz liczba zorganizowanych konferencji, spotkań, seminariów. Nie jest to typ produktów majątkowych, w związku z tym nie zostaną przekazane żadnej jednostce gminnej w zarząd.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość prawną odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie następujących obowiązujących przepisów prawa Gmina nie ma prawnych możliwości odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu:

1.  zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność;
2.  zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów;
3.  zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, które w szczególności obejmują m.in. sprawy ładu przestrzennego, ochrony środowiska i przyrody oraz gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
4.  zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), nie uznaje się za podatnika organu władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych;
5.  zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powyższego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach, daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), które obowiązywało od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., regulowało powyższe kwestie w analogiczny sposób w rozdziale 9 oraz w § 8 ust. 3 i 4.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż – jak wynika z treści wniosku – nabyte towary i usługi w związku z realizacją projektu nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Nie przysługuje także prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż otrzymane dofinansowanie nie stanowi środków, o których mowa w powołanych rozporządzeniach Ministra Finansów.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie odnosi się do kwestii możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.