Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1480/14-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-19
Teza: Wnioskodawca powinien przyjąć taką metodę podziału „wydatków mieszanych” uwzględniając specyfikę swojej działalności oraz rodzaj ponoszonych wydatków, która pozwoli na obiektywne odzwierciedlenie części wydatków faktycznie przypadających na każdy z tych rodzajów działalności.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dotacja; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; proporcja; stowarzyszenia; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Stowarzyszenia przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wyłączenia dotacji z opodatkowania VAT - **jest prawidłowe**.

*   oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z wy diuków związanych z realizacją Kampanii - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia dotacji z opodatkowania VAT oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z wydatków związanych z realizacją Kampanii.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszanie (dalej: „Stowarzyszenie”) jest stowarzyszeniem posiadającym osobowość prawną, wpisanym do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), powołanym na czas nieokreślony, działającym w oparciu o unormowania ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) oraz statutu.

Stowarzyszenie ma na celu integrowanie i reprezentowanie środowiska producentów (…) rozwojowi przemysłu produkcji (…) oraz wspieranie organizacyjne i rzeczowe osób fizycznych i jednostek organizacyjnych, które podejmują takie działania.

Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez m.in.

*   rozwijanie kontaktów i reprezentowanie producentów (…) w kontaktach z innymi organizacjami, związkami oraz producentami owoców i warzyw, zarówno w kraju i poza jego granicami, w celu kierunkowania rozwoju bazy surowcowej na potrzeby produkcji (…),

*   Przeprowadzanie analiz, gromadzenie i rozpowszechnianie rzetelnych informacji dotyczących prognoz produkcji owoców i warzyw w Polsce i na świecie, produkcji (…) w kraju i na świecie, informowanie o trendach rozwojowych branży,

*   opracowywanie opinii dotyczących przygotowania i szkolenia kadry inżynieryjno- technicznej oraz organizowanie różnych form szkoleń,

*   współpracę z zagranicą a w szczególności promowanie krajowych producentów i sprzedawców (…),

*   organizowanie sympozjów naukowo-technicznych, seminariów, konferencji, wystaw i innych imprez mających na celu realizację zadań Stowarzyszenia.

Zasadniczym obszarem działalności Stowarzyszenia jest działalność statutowa, oparta na pracy społecznej członków; członkowie opłacają składki na rzecz Stowarzyszenia. Zgodnie ze statutem Stowarzyszenie ma prawo zatrudniać pracowników do prowadzenia swych spraw.

Drugą sferą funkcjonowania Stowarzyszenia jest działalność gospodarcza o charakterze pomocniczym, prowadzona na zasadach określonych w ustawie Prawo o stowarzyszeniach oraz w odrębnych przepisach. Zgodnie z postanowieniami statutu, dochód z działalności gospodarczej Stowarzyszenia przeznaczany jest wyłącznie na realizację celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Zgodnie z zapisami Statutu, przedmiotem pomocniczej działalności gospodarczej Stowarzyszenia mogą być:

*   organizowanie sympozjów, konferencji, wystaw, szkoleń (PKD 80.4.Z),

*   działalność wydawnicza (PKD 22.1.),

*   działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 91.33.Z),
*   kształcenie ustawiczne dorosłych i pozostałe formy kształcenia, gdzie indziej niesklasytifiowane (PKD 80.42.B),

*   badania i analizy techniczne (PKD 74.30.Z),

*   działalność komercyjna pozostała, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 74.87.B),
*   działalność związana z organizacja targów i wystaw (PKD 74.87.A),

*   działalność poligraficzna pozostała, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 22.22.Z)

*   doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 74.14.A
*   reklama (PKD 74.40.Z).

W związku z prowadzeniem ww. działalności gospodarczej, Stowarzyszenie zostało zarejestrowane jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Stowarzyszenie składa deklaracje VAT.

W toku prowadzonej działalności gospodarczej, Stowarzyszenie zawiera umowy z przedsiębiorcami działającymi w obszarach produkcji, dystrybucji i eksportu (…), na podstawie których świadczy na ich rzecz różnego rodzaju usługi wspomagające ich działalność, zmierzające do zwiększenia produkcji (…) ich jakości. W ramach ww. umów, usługobiorcy uzyskują w szczególności unikalne informacje na temat europejskich i światowych rynków zbytu produkowanych przez nich (…) oraz specjalistyczną pomoc w zakresie prowadzonej przez nich działalności, w szczególności poprzez otrzymanie bieżącego wsparcia biznesowego.

Usługi doradcze i marketingowe, świadczone w sposób ciągły, stanowiące przedmiot wskazanych umów, polegają w szczególności na:

*   informowaniu o normach prawnych krajowych i zagranicznych z zakresu produkcji i (…), zbieraniu i udostępnianiu informacji z zakresu regulacji celnych i podatkowych dotyczących produkcji i obrotu (\`(...)\`); przedstawianiu komentarzy, opinii i wyjaśnień dotyczących wykładni wyżej wymienionych przepisów i norm,

*   organizowaniu szkoleń, konferencji i sympozjów o tematyce związanej z działalnością usługobiorców,

*   prowadzeniu stałego monitoringu i przekazywaniu zleceniodawcom aktualnych informacji nt. targów, konferencji i seminariów zawodowych oraz informacji o pojawiających się możliwościach współpracy z firmami krajowymi i zagranicznymi w zakresie handlu i nowych technologii produkcji, a także informacji o nowych trendach światowych w zakresie branży produkcji i obrotu (\`(...)\`),

*   udzielaniu pomocy w zakresie sporządzania pism oraz wystąpień do organów administracji państwowej dotyczących działalności usługobiorców i branży produkcji i obrotu (…),

*   prowadzeniu programu bieżącej elektronicznej informacji dla usługobiorców o wielkości zbiorów owoców,

*   przygotowywaniu i rozsyłaniu cyklicznych biuletynów prasowych Stowarzyszenia.

Z tytułu wykonanych usług Stowarzyszeniu przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie, należne na koniec ustalonego okresu rozliczeniowego (miesiąc/kwartał). Świadczenie ww. usług dokumentowane jest fakturami wystawianymi przez Stowarzyszenie, zawierającymi kwoty VAT obliczone według podstawowej stawki (tj. obecnie 23% - zgodnie z art. 146a ustawy o VAT).

W związku z ww. działalnością (tj. działalnością statutową oraz działalnością gospodarczą), Stowarzyszenie ponosi różnego rodzaju koszty, takie jak np. koszty mediów, najmu powierzchni biurowej, nabycia i utrzymania sprzętu komputerowego, materiałów biurowych itp. Koszty te są dokumentowane wystawianymi na rzecz Stowarzyszenia fakturami zawierającymi kwoty VAT.

Niezależnie od powyższej działalności bieżącej, Stowarzyszenie planuje przeprowadzić kampanię promocyjno-informacyjną (dalej: „Kampania”), mającą na celu upowszechnienie informacji na temat spożywania (…) na rynku polskim i/lub wybranych rynkach zagranicznych. W ramach planowanej kampanii. Stowarzyszenie zamierza prowadzić określone działania, obejmujące w szczególności publikacje w prasie, emisję spotów reklamowych, udział w targach, szkoleniach i spotkaniach branżowych. Stowarzyszenie planuje ubiegać się o pozyskanie środków na sfinansowanie Kampanii z budżetu Rzeczpospolitej Polskiej oraz środków Unii Europejskiej w ramach dostępnych programów dotyczących działań informacyjno-promocyjnych (w tym m.in. z Funduszu (…)) - dalej „Dotacja". Dotacja będzie pokrywać określoną procentowo część wydatków (kosztów kwalifikowanych) ponoszonych przez Stowarzyszenie na realizację Kampanii.

W celu realizacji Kampanii, Stowarzyszenie będzie nabywać usługi polegające na wykonywaniu poszczególnych działań wchodzących w skład Kampanii (np. wyprodukowaniu i emisji reklam, organizowaniu wydarzeń promocyjnych, itd.). Wydatki na nabycie tych usług stanowić będą koszty przeprowadzenia Kampanii, które pokryte zostaną z Dotacji.

Usługi nabywane w celu realizacji Kampanii świadczone będą przez podmioty trzecie, prowadzące działalność gospodarczą. Usługi świadczone na rzecz Stowarzyszenia zostaną przez nie udokumentowane fakturami zawierającymi kwoty VAT.

Dodatkowe środki na wsparcie Kampanii zostaną również przekazane Stowarzyszeniu przez, działających w charakterze sponsorów, przedsiębiorców zainteresowanych rozwojem rynków zbytu produkowanych/dystrybuowanych/eksportowanych przez siebie (…) na terenie Polski lub innych państw, objętych zakresem działania Kampanii. Możliwość wsparcia Kampanii nie będzie uzależniona od członkostwa przedsiębiorcy w Stowarzyszeniu. Warunki współfinansowania Kampanii każdorazowo zostaną ustalone w umowie zawieranej między Stowarzyszeniem a podmiotem zainteresowanym wsparciem finansowym Kampanii. W zamian za przekazanie środków pieniężnych, Stowarzyszenie będzie świadczyć na rzecz sponsora usługi, polegające w szczególności na:

1.  zapewnieniu możliwości umieszczenia przez sponsora na jego wyrobach odwołań do Kampanii,
2.  udostępnieniu sponsorowi harmonogramów działań planowanych w ramach Kampanii, celem umożliwienia mu zharmonizowania własnych czynności i odpowiedniego przygotowania się do prezentacji własnej oferty w trakcie wydarzeń organizowanych w ramach Kampanii; harmonogramy będą udostępniane usługobiorcom z odpowiednim wyprzedzeniem, umożliwiającym przygotowanie się przez nich do uczestnictwa w ww. wydarzeniach,
3.  zapewnieniu sponsorowi możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie działań planowanych przez Stowarzyszenie w ramach Kampanii, oraz zgłoszenia uwag i propozycji.

Cena za usługi świadczone przez Stowarzyszenie na rzecz sponsorów będzie uzależniona wyłącznie zakresu zrealizowanych usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Stowarzyszenie będzie miało obowiązek naliczyć VAT należny od środków otrzymanych w ramach Dotacji na realizację Kampanii?
2.  Czy Stowarzyszenie będzie uprawnione do odliczenia w całości kwoty VAT naliczonego przy nabyciu usług/towarów stanowiących koszty realizacji Kampanii?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on miał obowiązku naliczyć VAT należnego od środków otrzymanych w ramach Dotacji na realizację Kampanii.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze znr - dalej „ustawa o VAT”) opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust, 2-5, art, 30a~30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Powyższe przepisy wskazują, że zaliczenie do podstawy opodatkowania VAT dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy kwoty te są związane bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi, w szczególności są one przeznaczone bezpośrednio na dofinansowanie ceny konkretnego towaru czy też konkretnej usługi. Przykładowo, jeżeli dotacja została otrzymana na pokrycie części ceny danego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach niższych od stosowanych zwykle przez danego podatnika - dotacja taka, powinna zostać zaliczona do podstawy opodatkowania VAT.

Przyjmuje się jednocześnie, że do podstawy opodatkowania VAT nie są natomiast wliczane ogólne dotacje, subwencje, inne dopłaty o podobnym charakterze, niezwiązane z dostawą towaru lub świadczeniem usługi, ale przeznaczone na pokrycie kosztów działalności lub pokrycie wydatków na realizację określonych projektów.

Stanowisko powyższe zostało wielokrotnie potwierdzone przez organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 23 października 2013 r„ sygn. ITPP2/443-700/13/AW, wskazał, iż „do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi. Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy. W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania”.

Podobne stanowisko zajął również m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z dnia 23 października 2013 r., sygn. IPPP1/443-961/13-2/EK, potwierdził, iż „podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji konkretnego zadania) nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu. (\`(...)\`) w przypadku gdy - jak wskazał Wnioskodawca - dotacja na realizację projektu pokrywa tylko koszty z nim związane i jednocześnie dotacja nie może być przeznaczona na dopłatę do czesnego dla danego słuchacza, to stwierdzić należy, iż przyznana pomoc nie będzie stanowić dopłaty do ceny świadczonych usług lecz zwrot poniesionych kosztów. Oznacza to, że przedmiotowa dotacja będzie miała charakter zakupowy. W konsekwencji w związku realizacją projektu Wnioskodawca nie otrzyma sfinansowanego dotacją wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy lecz refundację poniesionych kosztów”.

Analogiczny pogląd Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie został potwierdzony w szeregu wydawanych przez niego interpretacji indywidualnych, m.in. w interpretacji z dnia 10 września 2013 r., sygn. IPPP2/443-599/13-5/KOM.

Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, otrzymane Dotacje będą stanowiły dofinansowanie wyłącznie poniesionych kosztów (wydatków) niezbędnych do realizacji Kampanii. Wydatki te zostaną szczegółowo określone przez przystąpieniem do realizacji Kampanii, a ponadto będą wymagały akceptacji instytucji przekazujących Dotacje na rzecz Stowarzyszenia.

Należy przy tym podkreślić, że Dotacja nie będzie przyznana jako dopłata do ceny jakichkolwiek usług świadczonych przez Stowarzyszenie na rzecz sponsorów, zaś wysokość Dotacji nie będzie uzależniona od ilości i wartości zrealizowanych przez Stowarzyszenie usług.

Powyższe okoliczności wskazują, że Dotacja nie może zostać uznana za dotację, subwencję lub inną dopłatę o podobnym charakterze, mającą bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Stowarzyszenie.

Należy zatem stwierdzić, że otrzymana Dotacja nie będzie stanowiła podstawy opodatkowania VAT. W związku z tym, Stowarzyszenie nie będzie zobowiązane do naliczenia podatku należnego od kwot otrzymanych Dotacji.

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na podstawie ust. 2 pkt 1 ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle powołanego przepisu, w opinii Stowarzyszenia, będzie ono uprawnione do odliczenia w całości VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych na jego rzecz z tytułu organizacji i przeprowadzenia Kampanii. Zdaniem Stowarzyszenia, usługi te będą bowiem wykorzystywane przez Stowarzyszenie, działające w tym zakresie w roli czynnego podatnika VAT, do wykonywania czynności opodatkowanych, polegających w szczególności na świadczeniu szeroko rozumianych działań marketingowych/reklamowych.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego przez Stowarzyszenie uzależnione jest od możliwości powiązania dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. w szczególności z odpłatnym świadczeniem usług. W opinii Stowarzyszenia, nabywane usługi związane z organizacją Kampanii, będą bezpośrednio związane ze świadczeniem usług reklamowo- promocyjnych na rzecz przedsiębiorców, którzy zdecydują się współfinansować Kampanię, występujących de facto w roli sponsorów tej Kampanii.

Ustawa o VAT przewiduje szeroką definicję świadczenia usług, zgodnie z którą, pod pojęciem tym rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 2 ustawy o VAT). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, z odpłatnym świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu mamy do czynienia, gdy:

*   możliwe jest zidentyfikowanie konsumenta danego świadczenia,

*   istnieje stosunek prawny między świadczącym usługę a usługobiorcą, w ramach którego świadczenia stron uznawane są za ekwiwalentne,

*   między świadczeniem usługodawcy a wzajemnym świadczeniem usługobiorcy (wynagrodzeniem) istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym.

Stowarzyszenie pragnie podkreślić, że wskazane powyżej warunki będą spełnione w analizowanym przypadku. Po pierwsze, możliwe będzie jednoznaczne i bezsporne wskazanie konsumentów świadczenia, którymi będą sponsorzy organizowanej Kampanii, tj. przedsiębiorcy zainteresowani rozwojem rynku zbytu produkowanych/dystrybuowanych/eksportowanych przez siebie (…), którzy na podstawie umów zawartych ze Stowarzyszeniem zobowiążą się do współfinansowania kosztów przeprowadzenia Kampanii. Dokonywane przez nich wpłaty będą pełniły rolę wynagrodzenia w zamian za świadczone przez Stowarzyszenie na ich rzecz usługi, polegające na wykonaniu określonych czynności mających na celu promocję i reklamę ich produktów, a także ich marki.

Przystępując do współfinansowania Kampanii, przedsiębiorcy będą liczyć na konkretne korzyści związane z zapewnieniem promocji ich produktów zarówno w ujęciu rodzajowym ((…)pochodzących z Unii Europejskiej jako takich), jak i jednostkowym ((…)produkowanych/dystrybuowanych przez danego przedsiębiorcę, a tym samym zwiększeniem na nie popytu i poszerzeniem rynków zbytu. Dlatego też dla oceny powyższego nie ma znaczenia, że podstawową ideą Kampanii jest generalne promowanie (…) produkowanych w UE, a nie promowanie konkretnych producentów i ich wyrobów. Dokonując wpłat na potrzeby Kampanii przedsiębiorcy nie będą bowiem wyłącznie czy przede wszystkim kierować się dobrem szeroko rozumianej branży producentów (…) (która obejmuje pośrednio również ich własny interes), a te bezpośrednią korzyścią związaną z możliwością umieszczenia na własnych wyrobach odwołań do Kampanii, a także znaków graficznych, w szczególności logo, oraz używania ich w materiałach reklamowych i promocyjnych. Nie ulega także wątpliwości, że zwiększenie świadomości społecznej na temat (…) oraz ich wysokiej jakości, może mieć przełożenie na wzrost poziomu sprzedaży, czyli w konsekwencji na zysk konkretnego przedsiębiorcy.

Podsumowując powyższe, należy zaznaczyć, że wnoszone przez przedsiębiorców opłaty będą znajdować gospodarcze uzasadnienie w korzyści, którą uzyskają, w postaci wzrostu społecznej świadomości na temat istnienia produkowanych przez nich (…) oraz ich wysokiej jakości.

W tym zakresie Stowarzyszenie pragnie zaznaczyć, że Trybunał Sprawiedliwości UE (dalej: „ETS”) interpretuje usługi reklamowo/promocyjne szeroko, tj. jako czynności powodujące rozprzestrzenianie się informacji o produkcie lub jego jakości - w celu zwiększenia wielkości sprzedaży. Za usługi uznawane są również czynności, które same w sobie trudno byłoby uznać za reklamowe, lecz stanowią one nierozerwalną część przedsięwzięcia promocyjnego (tak np. wyrok z 17 listopada 1993 r. w sprawie C-68/92 Komisja przeciwko Republice Francji, czy wyrok z 17 listopada 1993 r. w sprawie C-73/92). Zdaniem Stowarzyszenia, nie ulega wątpliwości, że możliwość posługiwania się oraz umieszczania na produktach odwołań do Kampanii oraz prezentowania swoich produktów przy okazji różnego rodzaju akcji organizowanych w ramach Kampanii, będzie spełniała definicję tak rozumianej usługi reklamowej, dzięki której sponsorzy Kampanii zapewnią sobie możliwość rozprzestrzeniania informacji o swoich produktach oraz zapewnienia w stosunku do nich korzystnych skojarzeń (wynikających m.in. z umieszczania na produktach odwołań do Kampanii).

W tym miejscu Stowarzyszenie pragnie podkreślić, że środki finansowe przekazywane mu przez przedsiębiorców zainteresowanych udziałem w Kampanii, w żadnym wypadku nie mają charakteru opłat za członkostwo w Stowarzyszeniu. Płatności uzyskiwane przez Stowarzyszenie będą stanowić wynagrodzenie w zamian za świadczone usługi, ukształtowane na zasadach rynkowych, uiszczane jedynie przez podmioty wyrażające wolę finansowania Kampanii. Ponadto, możliwość przekazania wsparcia finansowego na rzecz Kampanii nie jest uzależniona od członkostwa przedsiębiorcy w Stowarzyszeniu - sponsorowanie Kampanii jest bowiem dostępne dla wszystkich przedsiębiorców zainteresowanych promocją własnych produktów, poprzez wzięcie udziału w Kampanii, a nie tylko dla członków Stowarzyszenia.

W świetle powyższego, nabywane przez Stowarzyszenie usługi składające się na organizację Kampanii, będą niewątpliwie związane ze świadczeniem usług opodatkowanych VAT.

Na potwierdzenie prawidłowości powyższego stanowiska, Stowarzyszenie pragnie przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA") z 6 grudnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 1591/10), w którym NSA wypowiedział się w sprawie analogicznej do będącej przedmiotem niniejszego Wniosku. Ww. wyrok dotyczył (…), które zawarło z (…) umowę na kampanię promocyjno- informacyjną dotyczącą miodu i produktów pszczelich. Na jej podstawie SPZ zobowiązało się do prowadzenia dwuletniej kampanii promocyjno-informacyjnej miodu i produktów pszczelich. Umowa zakładała, że kampania zostanie sfinansowana w 50% ze środków UE, w 30% z budżetu krajowego, zaś w 20% ze środków własnych SPZ. Środki własne zostały zebrane z wpłat przedstawicieli środowiska pszczelarzy. „Sponsorzy” zyskiwali prawo oznaczania swoich produktów specjalnym logo kampanii. SPZ na w w. wpłaty wystawiało faktury VAT, uznając, że stanowią one wynagrodzenie w zamian za usługi reklamowe. Na mocy umowy sponsoringu sponsor zobowiązywał się bowiem sfinansować określone przedsięwzięcie w zamian za reklamę swojej firmy. Zdaniem NSA, działania SPZ zwiększały popyt na produkty pszczelarskie, a więc stanowiły reklamę. W opinii składu orzekającego, SPZ świadczyło na rzecz podmiotów, z którymi zawarło stosowne umowy, usługi reklamowe, polegające na promocji wyrobów wytwarzanych przez te podmioty. Z uzasadnienia przytoczonego wyroku wynika, iż czynności wykonywane przez SPZ miały charakter odpłatnie świadczonych usług o charakterze promocyjno- reklamowym. Zgodnie ze stanowiskiem NSA, w analizowanym stanie faktycznym, doszło do spełnienia wszystkich przesłanek pozwalających na uznanie danych czynności za świadczenie usług za wynagrodzeniem. W szczególności: (1) istniał stosunek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następowało świadczenie wzajemne, (2) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowiło wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, (3) istniała bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, (4) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostawała w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, (5) istniała możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. Na poparcie powyższego NSA przytoczył wyroki ETS o sygn. C-498/99, C-16/93, C-89/81,oraz C-154/80.

Zdaniem Stowarzyszenia, w rozpatrywanych w niniejszym wniosku okolicznościach, zaistnieją wszystkie przesłanki wskazane w cytowanym orzeczeniu NSA. Jak bowiem wspomniano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego: Stowarzyszenie oraz przedsiębiorca będą połączeni więzami prawnymi w postaci umowy, wynagrodzenie otrzymane przez Stowarzyszenie będzie ekwiwalentem świadczonych usług, przedsiębiorca natomiast odniesie korzyść w postaci zwiększenia poziomu świadomości na temat istnienia produkowanych przez niego towarów oraz ich wysokiej jakości.

Podsumowując powyższe, Stowarzyszenie pragnie podkreślić, że, analogicznie jak w sytuacji będącej przedmiotem przytoczonego wyroku NSA, środki finansowe przekazywane przez przedsiębiorców sponsorujących Kampanię, będą stanowiły wynagrodzenie należne w zamian za świadczone przez Stowarzyszenia usługi reklamowo-promocyjne. W konsekwencji, związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi VAT będzie bezsporny, co uzasadnia z kolei odliczenie podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług wykorzystywanych do świadczenia usług. Prawo to przysługuje w całości w zakresie, w jakim nabywany towar lub usługa, oprócz związku z działalnością statutową (pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT), dotyczy wyłącznie sprzedaży opodatkowanej VAT (a nie np. również sprzedaży zwolnionej z VAT).

Stowarzyszenie pragnie zaznaczyć, że ww. stanowisko potwierdzane jest również przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2012 r. (sygn. IPPP3/443- 1381/11-3/LK) w bardzo zbliżonym do analizowanego stanie faktycznym, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził, że podatnikowi (izbie gospodarczej organizującej kampanię finansowaną m.in. ze środków UE) przysługuje prawo do odliczenia w całości VAT naliczonego przy nabyciu usług organizacji tej kampanii. W analogicznym stanie faktycznym prawo do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika potwierdził również Dyrektor izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2014 r. (sygn. IPPP1/443-174/14-2/AW).

Należy podkreślić, że powyższej konstatacji nie zmienia w żaden sposób fakt, że nabywane usługi w zakresie organizacji Kampanii wykazują również związek z działalnością statutową Stowarzyszenia, która nie jest objęta opodatkowaniem VAT. Takie „podwójne” wykorzystanie zakupionej usługi (zarówno w działalności opodatkowanej VAT, jak i działalności niepodlegającej opodatkowaniu) nie powoduje utraty związku nabywanej usługi z działalnością opodatkowaną. W szczególności brak jest podstaw w tym zakresie do ustalania zakresu przysługującego odliczenia w oparciu o tzw. współczynnik sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT. Znajduje to jednoznaczne potwierdzenie w uchwale NSA w składzie 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r. (sygn, akt I FPS 9/10), zgodnie z którą czynności nie podlegające opodatkowaniu VAT nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT. Jak bowiem stwierdził NSA:

,Na tle zatem obecnej regulacji ustawy o podatku od towarów i usług, za w pełni aktualną i trafnej należy uznać tę linię orzeczniczą NSA (por. np. wyroki NSA z 30 czerwca 2009 r„ I FSK 903/08 oraz I FSK 904/08 oraz z dnia 8 stycznia 2010 r. I FSK 1605/08), z której jednoznacznie wynika, że zawarte w przepisach art. 90 ust. 1-3 u.p.t.u. sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” należy rozumieć jako odnoszące się do czynności zwolnionych od podatku. Skoro bowiem rzecz dotyczy odliczenia podatku, to pod uwagę można wziąć tylko takie transakcje, które w ogóle objęte są zakresem przedmiotowym VAT. W tej części są to tylko czynności zwolnione od podatku, gdyż czynności nie podlegające w ogóle podatkowi nie są objęte zakresem przedmiotowym VAT. Sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku” należy zatem rozumieć jako „czynności zwolnione od podatku” oraz czynności opodatkowane na specjalnych zasadach, gdzie ustawa wprost stwierdza, że podatnik nie ma prawa do odliczenia (por. art. 114 u.p.t.u.).

W konsekwencji, za trafne należy uznać wynikające z tych orzeczeń stanowisko, że w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności), podatnik nie stosuje odliczenia częściowego wedle proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 u.p.t.u., lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży. W przypadku gdy podatnik wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane oraz czynności niepodlegające podatkowi, nie ma obowiązku stosowania odliczenia częściowego (gdyby ewentualnie chciał ustalać proporcję sprzedaży dla celów odliczenia, to wyniesie ona 100%)”.

W tym stanie rzeczy, Stowarzyszenie stoi na stanowisku, iż będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej kwocie VAT naliczonego przy nabyciu usług/towarów związanych z organizacją Kampanii.

Mając powyższe na uwadze, Stowarzyszenie wnosi jak we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie wyłączenia dotacji z opodatkowania VAT oraz nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z wydatków związanych z realizacją Kampanii.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054, z późn. zm.) - zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jako stowarzyszenie działające w obszarze integrowania i reprezentowania środowiska producentów (…), rozwijania i propagowania inicjatyw, postaw i działań sprzyjających rozwojowi przemysłu produkcji (…) w Polsce, realizuje swoje cele poprzez działalność statutową, opartą na pracy społecznej członków oraz działalność gospodarczą o charakterze pomocniczym, prowadzoną na zasadach określonych w ustawie Prawo o stowarzyszeniach oraz w odrębnych przepisach. Zgodnie z postanowieniami statutu, dochód z działalności gospodarczej Stowarzyszenia przeznaczany jest wyłącznie na realizację celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, Stowarzyszenie zostało zarejestrowane jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W toku prowadzonej działalności gospodarczej, Stowarzyszenie zawiera umowy z przedsiębiorcami działającymi w obszarach produkcji, dystrybucji i eksportu (…), na podstawie których świadczy na ich rzecz różnego rodzaju usługi wspomagające ich działalność, zmierzające do zwiększenia produkcji (…) i podnoszenia ich jakości. W ramach ww. umów, usługobiorcy uzyskują w szczególności unikalne informacje na temat europejskich i światowych rynków zbytu produkowanych przez nich (…) oraz specjalistyczną pomoc w zakresie prowadzonej przez nich działalności, w szczególności poprzez otrzymanie bieżącego wsparcia biznesowego.

Z tytułu wykonanych usług Wnioskodawcy przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie, należne na koniec ustalonego okresu rozliczeniowego (miesiąc/kwartał), dokumentowane fakturami zawierającymi kwoty VAT obliczone według podstawkowej stawki. W związku ze swoją działalnością (tj. działalnością statutową oraz działalnością gospodarczą), Stowarzyszenie ponosi różnego rodzaju koszty, takie jak np. koszty mediów, najmu powierzchni biurowej, nabycia i utrzymania sprzętu komputerowego, materiałów biurowych itp. Koszty te są dokumentowane wystawianymi na rzecz Stowarzyszenia fakturami zawierającymi kwoty VAT.

Wnioskodawca planuje również przeprowadzić kampanię promocyjno-informacyjną, mającą na celu upowszechnienie informacji na temat spożywania (…) na rynku polskim i/lub wybranych rynkach zagranicznych. W ramach planowanej kampanii, Stowarzyszenie zamierza prowadzić określone działania, obejmujące w szczególności publikacje w prasie, emisję spotów reklamowych, udział w targach, szkoleniach i spotkaniach branżowych. Stowarzyszenie planuje ubiegać się o pozyskanie środków na sfinansowanie Kampanii z budżetu Rzeczpospolitej Polskiej oraz środków Unii Europejskiej w ramach dostępnych programów dotyczących działań informacyjno-promocyjnych (w tym m.in. z Funduszu Promocji Owoców i Warzyw) - dalej „Dotacja”. Dotacja będzie pokrywać określoną procentowo część wydatków (kosztów kwalifikowanych) ponoszonych przez Stowarzyszenie na realizację Kampanii.

W celu realizacji Kampanii, Wnioskodawca będzie nabywać usługi polegające na wykonywaniu poszczególnych działań wchodzących w skład Kampanii (np, wyprodukowaniu i emisji reklam, organizowaniu wydarzeń promocyjnych, itd.). Wydatki na nabycie tych usług stanowić będą koszty przeprowadzenia Kampanii, które pokryte zostaną z Dotacji. Dodatkowe środki na wsparcie Kampanii zostaną również przekazane Stowarzyszeniu przez, działających w charakterze sponsorów, przedsiębiorców zainteresowanych rozwojem rynków zbytu produkowanych/dystrybuowanych/eksportowanych przez siebie (…) na terenie Polski lub innych państw, objętych zakresem działania Kampanii. Możliwość wsparcia Kampanii nie będzie uzależniona od członkostwa przedsiębiorcy w Stowarzyszeniu. Warunki współfinansowania Kampanii każdorazowo zostaną ustalone w umowie zawieranej między Stowarzyszeniem a podmiotem zainteresowanym wsparciem finansowym Kampanii. W zamian za przekazanie środków pieniężnych, Stowarzyszenie będzie świadczyć na rzecz sponsora usługi, polegające w szczególności na:

1.  zapewnieniu możliwości umieszczenia przez sponsora na jego wyrobach odwołań do Kampanii,
2.  udostępnieniu sponsorowi harmonogramów działań planowanych w ramach Kampanii, celem umożliwienia mu zharmonizowania własnych czynności i odpowiedniego przygotowania się do prezentacji własnej oferty w trakcie wydarzeń organizowanych w ramach Kampanii; harmonogramy będą udostępniane usługobiorcom z odpowiednim wyprzedzeniem, umożliwiającym przygotowanie się przez nich do uczestnictwa w ww. wydarzeniach,
3.  zapewnieniu sponsorowi możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie działań planowanych przez Stowarzyszenie w ramach Kampanii, oraz zgłoszenia uwag i propozycji.

Cena za usługi świadczone przez Stowarzyszenie na rzecz sponsorów będzie uzależniona wyłącznie zakresu zrealizowanych usług.

W związku z tak przedstawionym zdarzeniem przyszłym, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy będzie miał obowiązek naliczyć VAT należny od środków otrzymanych w ramach Dotacji na realizację Kampanii oraz czy będzie uprawniony do odliczenia w całości kwoty VAT naliczonego przy nabyciu usług/towarów stanowiących koszty realizacji Kampanii.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5 art. 30a- 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotacje, subwencje) stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Zatem dla określenia, czy dane dotacje są, czy nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedąjące się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu ww. przepisów, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji konkretnego zadania) nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Wnioskodawca wskazuje, że otrzymane Dotacje będą stanowiły dofinansowanie wyłącznie poniesionych wydatków, niezbędnych do realizacji Kampanii. Co istotne, Dotacja nie będzie przyznana jako dopłata do ceny jakichkolwiek usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz sponsorów, zaś wysokość Dotacji nie będzie uzależniona od ilości i wartości zrealizowanych usług.

Z uwagi na opis przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że skoro pozyskane Dotacje będą stanowiły udział w kosztach ponoszonych przez Wnioskodawcę na realizację Kampanii, czyli są dotacjami o charakterze zakupowym, a nie dotacjami mającymi na celu sfinansowanie ceny sprzedaży, przyznane na taki cel dofinansowania nie spełniają przesłanki dotacji wynikającej z art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy uzupełniają przepisy art. 90 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Jeśli jednak dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.

Ponadto należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

W sytuacji, gdy generowane koszty służyć będą czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, zwolnionym z tego podatku i nie ma możliwości obiektywnego wyodrębnienia kwot podatku naliczonego do poszczególnych czynności, przysługiwać będzie prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Przy czym czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy.

Zatem, w celu wyliczenia proporcji, o której mowa w przepisie art. 90 ust. 3 ustawy, należy pominąć sprzedaż niepodlegającą opodatkowaniu, uwzględniając jedynie stosunek sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT do sprzedaży ogółem, tj. opodatkowanej i zwolnionej.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale 7 sędziów NSA z 24 października 2011 r. sygn. I FPS 9/10, gdzie Sąd wskazał: „(\`(...)\`) w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że ponoszone wydatki związane z realizacją kampanii promocyjno- informacyjnej mają związek z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu (celem kampanii jest bowiem upowszechnienie informacji na temat spożywania (…) na rynku polskim i/lub wybranych rynkach zagranicznych, co mieści się w zakresie celów statutowych Stowarzyszenia), oraz z działalnością podlegającą opodatkowaniu (świadczenie usługi marketingowo — reklamowych na rzecz sponsorów).

Zatem, w związku z tym, że Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane i niepodlegające opodatkowaniu, przepisy art. 90 ustawy nie mają zastosowania, gdyż jak wyżej wskazano wyliczona na jego podstawie proporcja uwzględnia tylko działalność opodatkowaną i zwolnioną. Nie oznacza to jednak, że Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT od części wydatków związanych z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu.

W orzeczeniu w sprawie C-496/11 Portugal Telecom SGPS SA, TSUE zauważył, że jeżeli towary i usługi są wykorzystywane przez podmiot w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia, odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części VAT, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje, i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5 VI dyrektywy. Jeżeli towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 VI dyrektywy nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę VI dyrektywy i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.

Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości dotyczącym wykładni art. 19(1) VI dyrektywy (obecnie art. 174 dyrektywy 2006/112/WE) a wyrażonym m.in. w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta Góttinger Immobilienanlagen und Vermdgensmanagement AG v. Finanzamt Góttingen: „W przypadku, gdy podatnik wykonuje równocześnie działalność gospodarczą, opodatkowaną lub zwolnioną z podatku, i działalność niemającą charakteru gospodarczego, nienależącą do zakresu stosowania VI dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, odliczenie podatku od wartości dodanej naliczonego od wydatków związanych z emisją akcji i nietypowych cichych udziałów jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy. (\`(...)\`) Ustalenie metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego w rozumieniu VI dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy do swobodnego uznania państw członkowskich, które korzystając z tego uprawnienia, powinny uwzględniać cel i strukturę tej dyrektywy i na tej podstawie określić sposób obliczania obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności. Państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w danym przypadku klucza inwestycyjnego bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej z tych metod”.

Również w orzeczeniu z dnia 8 listopada 2012 r. C-511/10 Finanzamt Hildesheim przeciwko BLC Baumarkt GmbH & Co. KG, TSUE stwierdził, że „mając na uwadze, po pierwsze, cel art. 17 ust. 5 akapit trzeci szóstej dyrektywy, którym, jak przypomniano w pkt 18 niniejszego wyroku, jest umożliwienie państwom członkowskim uzyskiwania jak najdokładniejszych wyników ustalania proporcjonalnej części odliczenia, po drugie, systematykę art. 17 ust. 5 tej dyrektywy, a po trzecie, zasadę neutralności podatkowej, na której opiera się wspólny system podatku VAT, której art. 17 ust. 5 akapit trzeci jest przejawem, państwa członkowskie powinny w ramach wykonywania kompetencji przyznanych im w tym przepisie dołożyć starań, aby ustalanie proporcjonalnej części naliczonego podatku VAT podlegającej odliczeniu było jak najdokładniejsze. W związku z tym szósta dyrektywa nie stoi na przeszkodzie temu, aby w ramach wykonywania wspomnianych kompetencji państwa członkowskie stosowały w przypadku danej transakcji metodę lub kryterium inne niż metoda oparta na wielkości obrotu, w szczególności sporną w postępowaniu głównym metodę uwzględniającą powierzchnię, pod warunkiem że przyjęta przez te państwa metoda gwarantuje, że ustalenie podlegającej odliczeniu proporcjonalnej części naliczonego podatku VAT będzie dokładniejsze niż wynikające z zastosowania metody opartej na wielkości obrotu”.

Brak jednak skorzystania przez państwo członkowskie z tego uprawnienia nie upoważnia do odliczenia w odniesieniu do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Wykluczone jest bowiem „niesymetryczne” powoływanie się na przepisy dyrektywy 2006/112/WE, w celu domagania się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc równocześnie podatku należnego (pkt 45 wyroku TSUE w sprawie C-319/12). W konsekwencji możliwe jest zastosowanie jakiegokolwiek sposobu rozdziału dokonanych zakupów towarów i usług pod warunkiem jednak, że gwarantuje on najdokładniejsze ustalenie kwoty podatku naliczonego do odliczenia (pkt 23 i 24 wyroku TSUE w sprawie C-511/10).

Należy zatem przyjąć za właściwą każdą metodę czy kryterium przedstawione przez podatnika, o ile pozwalają one w sposób dokładny na ustalenie proporcjonalnej części odliczenia naliczonego VAT podlegającego odliczeniu.

Tym samym, skoro ustawodawca polski w ustawie o VAT nie określił metod i kryteriów podziału między czynnościami podlegającymi VAT i czynnościami będącymi poza zakresem VAT to fakt ten nie może powodować, że w takiej sytuacji zostanie podatnikowi przyznane pełne prawo do odliczenia VAT również w odniesieniu do tej części, która związana jest z czynnościami będącymi poza systemem VAT.

Należy mieć na uwadze, że system odliczeń VAT ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast nie daje takiego uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem takiej działalności. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego nie płacąc podatku należnego.

Zatem, nie ma racji Wnioskodawca twierdząc, że podatek VAT naliczony poniesiony przy nabyciu usług i towarów związanych z organizacją Kampanii, będzie podlegał odliczeniu od podatku VAT należnego w całości.

W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi. Jednak należy podkreślić, że wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami opodatkowanymi.

Zatem, Wnioskodawca powinien przyjąć taką metodę podziału „wydatków mieszanych” uwzględniając specyfikę swojej działalności oraz rodzaj ponoszonych wydatków, która pozwoli na obiektywne odzwierciedlenie części wydatków faktycznie przypadających na każdy z tych rodzajów działalności.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — Dz .U. z 2012 r„ poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.