Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1257/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-12
Teza: Kwestia opodatkowania zamiany czynności prawa własności nieruchomości pomiędzy Gminą a Skarbem Państwa.
Słowa kluczowe: nieruchomości; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2013 r. (data wpływu 21 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia wykonawczego czynności zamiany nieruchomości – **jest nieprawidłowe,**
*   zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy czynności zamiany nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia wykonawczego lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, czynności zamiany nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza zamienić prawo własności nieruchomości zabudowanej, oznaczonej w ewidencji gruntów numerem działki 796 o pow. 2.284 m2, położonej w obrębie ewidencyjnym \`(...)\` miasta S., stanowiącej jej własność, na prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, położonych w obrębie \`(...)\`, \`(...)\`, \`(...)\`, \`(...)\`, \`(...)\` i \`(...)\`, będących w użytkowaniu wieczystym Gminy.

Gmina nabyła prawo własności ww. nieruchomości na podstawie decyzji komunalizacyjnej z dnia 31 maja 1991 r., a następnie w dniu 1 września 1992 r. oddała przedmiotową nieruchomość w nieodpłatne użytkowanie na czas nieoznaczony Komendzie Ochotniczych Hufców Pracy. Wartość rynkowa nieruchomości, o której mowa, według operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, wynosi 1.753.800,00 zł. Gmina nie ponosiła nakładów na ulepszenie budynku.

Rada Miejska podjęła uchwałę w przedmiocie wyrażenia zgody na zawarcie umowy zamiany nieruchomości bez obowiązku dokonywania dopłat.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy w okolicznościach stanu faktycznego Gmina korzysta ze zwolnienia przewidzianego w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarowi usług?
*   Czy w przypadku, gdy Gmina nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w pytaniu nr 1, czynność dostawy nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa w okolicznościach stanu faktycznego korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zamianę nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług – traktuje się jako odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu. Gmina podniosła, że według organów podatkowych, w wyniku umowy zamiany każda ze stron wchodzi we władanie nabytego towaru jak właściciel, a zatem umowa zamiany na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów (m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 31 października 2008 r. IBPP3/443-557/08/PK). Wskazała, że zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Gmina zacytowała treść art. 15 ust. 1 i ust. 2 (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r.) ustawy. Stwierdziła, że jednostki samorządu terytorialnego jakimi są gminy, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, a zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem określonym w § 13 ust. 1 pkt 12 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.), po czym przywołała jego treść. W ocenie Gminy, planowana czynność zamiany jest czynnością związaną z wykonywaniem zadań publicznych w zakresie gospodarowania nieruchomościami, co oznacza, że w okolicznościach stanu faktycznego czynność jest zwolniona od podatku na podstawie ww. § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia.

Gmina wskazała, że podstawą czynności zamiany nieruchomości wchodzących w skład zasobów jej i Skarbu Państwa, jest art. 14 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przypomniała, że po jej stronie sprawa dotyczy nieruchomości gruntowej zabudowanej. Stwierdziła, że w odniesieniu do gruntów zabudowanych będących jej własnością, należy powołać się na ustanowioną w art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług regułę, zgodnie z którą w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że grunt, z którym trwale złączone są budynki lub budowle będące przedmiotem dostawy, opodatkowany jest według tej samej stawki, co budynki, budowle.

Gmina zacytowała treść przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a oraz art. 2 pkt 14 ustawy, po czym stwierdziła, że zamiana nieruchomości gruntowej zabudowanej, będącej jej własnością, w związku z okolicznością oddania tej nieruchomości w nieodpłatne użytkowanie na rzecz Komendy OHP, będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, co wyklucza zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Będzie natomiast korzystać ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, w związku ze sposobem nabycia nieruchomości (w wyniku komunalizacji), a tym samym brakiem prawa obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jej nabyciu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia wykonawczego, czynności zamiany nieruchomości,
*   prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, czynności zamiany nieruchomości.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy wskazać, że – co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym z przepisów nie wynika, aby odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musiała mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłata w innym towarze lub usłudze) albo mieszaną (zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa). Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, aby istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu, w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tą czynność.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), rzeczami są tylko przedmioty materialne.

W myśl art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Według art. 603 Kc, przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.

Przepis art. 604 Kc, zawiera dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży.

Z przywołanych regulacji wynika, że w przypadku transakcji zamiany, obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy (nieruchomości).

Wobec powyższego – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług – zamianę nieruchomości traktuje się jako odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zakres opodatkowania tym podatkiem wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika występującego w takim charakterze.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (ust. 2).

Na podstawie ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z ww. przepisów należy wnioskować, że organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy działają w charakterze podatników tylko wtedy, gdy:

*   wykonują czynności, które nie mieszczą się w ramach ich zadań albo
*   wykonują czynności, które wprawdzie mieszczą się w ramach ich zadań, jednak są wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), w którym w § 13 ust. 1 pkt 12 zawarty był zapis, że zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Ze zwolnienia od podatku na podstawie powyższego przepisu mogły korzystać jednostki samorządu terytorialnego wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w sytuacji, gdy nie były one wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Obowiązujące od dnia 1 stycznia 2014 r. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722) nie zawiera przepisu adekwatnego do ww. § 13 ust. 1 pkt 12.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.), do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1\. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;

2\. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;

3\. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;

3a.działalności w zakresie telekomunikacji;

4\. lokalnego transportu zbiorowego;

5\. ochrony zdrowia;

6\. pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;

6a. wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

7\. gminnego budownictwa mieszkaniowego;

8\. edukacji publicznej;

9\. kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;

10\. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;

11\. targowisk i hal targowych;

12\. zieleni gminnej i zadrzewień;

13\. cmentarzy gminnych;

14\. porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;

15\. utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;

16\. polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej;

17\. wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej;

18\. promocji gminy;

19\. współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);

20\. współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.), nieruchomości mogą być przedmiotem zamiany między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego oraz między tymi jednostkami, bez obowiązku dokonywania dopłat w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości.

Analiza przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Są to zatem wszystkie czynności realizowane przez te jednostki w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym bowiem zakresie wykonywane przez nie czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zbycie prawa własności nieruchomości w rozumieniu prawa cywilnego wiąże się niewątpliwie ze „zbyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel”, rozumianym jako dostawa towarów na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług. W przypadku zamiany nieruchomości pomiędzy gminą a Skarbem Państwa transakcja ta powoduje, że zmieniają one swojego dotychczasowego właściciela. Czynność taka – co do zasady – podlega opodatkowaniu zarówno po stronie gminy, jak również Skarbu Państwa. Należy bowiem zauważyć, że dla gminy czynność ta nie należy do zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została ona powołana (czynność taka nie została wymieniona wśród zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Tym samym nie można uznać, że dokonując zamiany nieruchomości, która stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu, gmina nie działa w charakterze podatnika VAT.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do wydania budynku (budowli) lub jego części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie ma miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, bowiem zarówno sprzedaż, jak i najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Ustęp 11 powyższego artykułu stanowi, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z ust. 7a powyższego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Stosownie do treści obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina zamierza zamienić nieruchomość zabudowaną stanowiącą jej własność, na nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w jej użytkowaniu wieczystym. Gmina nabyła prawo własności ww. nieruchomości na podstawie decyzji komunalizacyjnej, a w dniu 1 września 1992 r. oddała ją w nieodpłatne użytkowanie na czas nieoznaczony Komendzie OHP. Nie ponosiła nakładów na ulepszenie budynku. Rada Miejska podjęła uchwałę w przedmiocie wyrażenia zgody na zawarcie umowy zamiany ww. nieruchomości bez obowiązku dokonywania dopłat.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz cytowanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że planowana przez Gminę transakcja zamiany nieruchomości, o której mowa we wniosku, będzie czynnością cywilnoprawną, w wyniku której nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel. Zatem Gmina będzie w tej transakcji działała w charakterze podatnika, a czynność ta będzie opodatkowana (będzie odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Powyższa transakcja, o ile została dokonana do dnia 31 grudnia 2013 r. – wbrew stanowisku Gminy – nie mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), z uwagi na niespełnienie przesłanki zawartej w tym przepisie, tzn. czynność ta nie należy do zadań własnych nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami prawa, a ponadto wykonywana jest na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Jednocześnie należy stwierdzić, że od dnia 1 stycznia 2014 r. nie można rozpatrywać ewentualnego zwolnienia od podatku ww. czynności zamiany nieruchomości na podstawie wskazanej wyżej regulacji, z uwagi na fakt, że powyższe rozporządzenie od tej daty przestało obowiązywać.

Należy jednak podkreślić, że dostawa przedmiotowego budynku będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy (co wyklucza zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy), przy jego nabyciu nie przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie ponosiła – jak wskazano we wniosku – wydatków na jego ulepszenie.

W konsekwencji – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również dostawa działki gruntu, na której posadowiony jest budynek, będzie podlegała zwolnieniu od podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.