Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.663.2024.3.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży wierzytelności.
Słowa kluczowe: sprzedaż
wierzytelność-nabycie wierzytelności
wierzytelność-przelew wierzytelności
wierzytelność-sprzedaż wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Wyłączenia z
opodatkowania-Czynności cywilnoprawne w zakresie w
jakim są opodatkowane bądź zwolnione z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 2-pkt 4-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w
    podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia
    wierzytelności. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 13 lutego
    2025 r. (wpływ 13 i 14 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X jest rezydentem podatkowym w Czechach (dalej: „X”, „Wnioskodawca”). X nie posiada
    zakładu podatkowego w Polsce w rozumieniu odpowiedniej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania ani stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu
    przepisów o podatku od towarów i usług. X jest zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku od wartości dodanej w Czechach.
    X zajmuje się finansowaniem wierzycieli, które to finansowanie zabezpieczone jest
    realnymi wierzytelnościami ze sprzedaży towarów i usług. Wierzytelności te są następnie
    przedmiotem obrotu z wykorzystaniem platformy internetowej należącej do spółki Y (dalej
    odpowiednio jako: „Spółka Y” oraz „Platforma Y”). Spółka Y jest spółką z grupy kapitałowej
    Z, do której należy Y, tj. spółką zarejestrowaną w Czechach, działającą jako instytucja
    płatnicza, zgodnie z czeskim prawem.
    X chce rozszerzyć swoją działalność również w Polsce. Model współpracy rozpoczyna się
    od X i podmiotu w Polsce (dalej: „Partner”). Partner jest zainteresowany włączeniem X w
    relacje biznesowe pomiędzy Partnerem a jego dostawcami (określani łącznie jako:
    „Dostawcy” lub oddzielnie jako: „Dostawca”). Wierzytelności są konsekwencją transakcji
    biznesowych pomiędzy Partnerem a jego Dostawcami (odnoszą się do usług
    świadczonych i/lub towarów dostarczonych przez Dostawców Partnerowi). Na początku
    obie strony (tj. X i Partner) zawierają Umowę Pośrednictwa (dalej: „umowa P”).
    Jednocześnie podpisywana jest umowa trójstronna pomiędzy X, Partnerem oraz danym
    Dostawcą na finansowanie wierzytelności Dostawcy wynikających z faktur wystawionych
    dla Partnera, tj. Umowa o finansowanie faktur (dalej: „umowa F”).
    Na podstawie umowy P, X zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Partnera
    następujących usług:
    a. Finansowanie wierzytelności Dostawców wobec Partnera, polegające na nabyciu
      wierzytelności przez X, a następnie jej przeniesieniu na niezależne podmioty wobec X
      (dalej łącznie jako: „Inwestorzy” lub oddzielnie jako: „Inwestor”);
    b. Udostępnianie rachunków bankowych Spółki Y, poprzez które dokonywane są
      transakcje dotyczące X (dalej jako: „Pojedynczy punkt płatności” lub „Pojedyncze
      punkty płatności”);
    c. Zapewnienie dostępu do interfejsu internetowego udostępnionego przez Spółkę Y.
      Interfejs służy do selekcji wierzytelności w celu ich finansowania przez X oraz do
      wglądu Partnera w finansowane wierzytelności Dostawców.
    W przypadku opóźnienia Partnera z zapłatą wierzytelności, Partner i X potwierdzili, że X
    nie będzie egzekwował należności od Partnera. Jednakże prawo Inwestora do
    egzekwowania należności od Partnera nie jest ograniczone. Dodatkowo, w celu realizacji
    umowy P, X jest uprawniony do:
    - gromadzenia i archiwizowania faktur Dostawców oraz wszelkich informacji w nich
      zawartych;
    - gromadzenia i analizowania informacji uzyskanych podczas realizowania umowy P dla
      celów biznesowych;
    - odstąpienia od finansowania wierzytelności Dostawcy zgodnie z warunkami określonymi
      w umowie F.

    X zobowiązuje się do:
    - podchodzenia do Dostawców z fachową troską i maksymalną jakością zgodnie z
      kwalifikacjami i doświadczeniem X oraz zgodnie z potrzebami Dostawcy;
    - poinformowania Partnera o wycofaniu się X z finansowania wierzytelności Dostawcy bez
      zbędnej zwłoki, zgodnie z warunkami określonymi w umowie F.
    Partner zobowiązuje się do:
    - zapewnienia niezbędnej pomocy prowadzącej do uzgodnienia finansowania
      wierzytelności;
    - zapewnienia X faktycznych i materialnych przesłanek do finansowania wierzytelności
      zgodnie z umową P;
    - zezwolenia na połączenie systemu X z systemem ERP Partnera w celu zabezpieczenia
      dostępu X do salda zaakceptowanych faktur lub zabezpieczenia dostępu w inny
      sposób, zgodnie z wzajemnym porozumieniem pomiędzy Partnerem a X;
    - dostarczenia, na żądanie X, odpowiednich informacji do X, które Partner przekazuje
      swojemu bankowi finansującemu, które dokładnie i wystarczająco potwierdzają
      sytuację finansową Partnera;
    - zapewnienia X dostępu do salda zaakceptowanych faktur poprzez połączenie API z
      systemem X i systemem ERP Partnera lub w inny sposób zgodnie z obopólną umową
      pomiędzy X i Partnerem.
    Na podstawie P, X zobowiązany jest do zapłaty Partnerowi miesięcznego wynagrodzenia
    za czynności (wymienione powyżej) umożliwiające realizację umowy finansowania
    wierzytelności. Wierzytelności nabyte przez X są/będą następnie przenoszone na
    Inwestorów przy użyciu platformy informatycznej Y i nie są/nie będą bezpośrednio ani
    pośrednio egzekwowane przez X. Wierzytelności nabyte przez X nie są/nie będą „trudne” i
    są/będą jeszcze niewymagalne. Konsekwencją umowy P jest zawarcie umowy F, która
    określa warunki finansowania przez X wierzytelności Dostawcy wobec Partnera. Na
    podstawie F, Dostawca jest uprawniony do otrzymania od X finansowania wybranych
    wierzytelności wobec Partnera z tytułu zapłaty ceny za dostarczone towary i/lub
    wyświadczone usługi.
    Dostawca jest uprawniony do otrzymania finansowania swojej faktury − za towary lub
    usługi dostarczone Partnerowi − przed terminem wymagalności faktury na skutek
    sprzedaży należności na rzecz X za cenę odpowiadającą wartości nominalnej
    wierzytelności.
    Usługa finansowania wierzytelności oparta jest na następującym schemacie:
    - Dostawca przesyła do Partnera fakturę wraz ze wszystkimi wymogami dokumentu
      podatkowego zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa oraz zgodnie z odpowiednią
      umową świadczenia usług/dostawy pomiędzy Partnerem a Dostawcą;
    - Partner przyjmuje fakturę do swojego systemu ERP (tj. informatycznego systemu
      służącego zarządzaniu działalnością przedsiębiorstwa Partnera);
    - Partner umożliwia X dostęp do wybranego salda zatwierdzonych faktur przyjętych w
      systemie ERP Partnera, gdzie dostęp do tych danych zapewniony jest w formie API lub
      w inny sposób zgodnie z umową Partnera z X. API to narzędzie zapewniające
      komunikację pomiędzy systemami informacyjnymi Partnera i X. Wysyłając
      wierzytelność do X uznaje się ją za zatwierdzoną do zapłaty;
    - X udostępnia fakturę w interfejsie internetowym Partnera, w ramach którego Dostawca
      ma możliwość otrzymania wcześniejszej zapłaty za fakturę poprzez jej przeniesienie
      przez X na Inwestora;

    - na podstawie wezwania do zapłaty automatycznie zostaje zawarta umowa sprzedaży
      wierzytelności na rzecz X. X ma zapłacić cenę za nabytą wierzytelność w terminie kilku
      dni od żądanego terminu płatności, wybranego zgodnie z żądaniem Dostawcy,
      zgodnie z umową F. Płatność dokonywana jest za pośrednictwem pojedynczego
      punktu płatności, z którego to płatność jest automatycznie przekazywana na polskie
      konto bankowe Dostawcy;
    - Partner płaci fakturę w dniu jej pierwotnego terminu płatności za pośrednictwem
      pojedynczego punktu płatności.
    Wybór faktury zatwierdzonej przez Partnera w interfejsie internetowym i późniejsze
    „wysłanie do zapłaty” stanowi ofertę Dostawcy dla X dotyczącą finansowania należności.
    Jeśli X nie odrzuci faktury, uznaje się, że X przyjął ofertę finansowania należności i została
    zawarta umowa sprzedaży wierzytelności, a należność została przeniesiona na X. Z tytułu
    sprzedaży wierzytelności, X zobowiązuje się zapłacić Dostawcy cenę za nabytą
    wierzytelność na rachunek bankowy Dostawcy w Polskim banku. Dostawca, X i Partner
    ustalili, że cena zakupu z tytułu nabycia wierzytelności będzie równa wartości nominalnej
    wierzytelności. Jednakże X obciąża i będzie obciążać w przyszłości Dostawcę odrębnym
    wynagrodzeniem (prowizja) z tytułu faktycznie świadczonej przez X na rzecz Dostawcy
    usługi polegające na finansowaniu wierzytelności przed terminem ich wymagalności.
    Oprócz umowy P i umowy F, X jest stroną umowy o świadczenie usług ze spółką Y (dalej
    jako: „Umowa ze Spółką Y”). Spółka X, w imieniu X, korzystając z własnej infrastruktury
    informatycznej, realizuje oraz będzie realizowała w przyszłości przekazy pieniężne,
    zgodnie z instrukcjami oraz identyfikuje/będzie identyfikować klientów X. Celem Umowy
    ze Spółką Y jest również zapewnienie identyfikacji i kontroli klientów X zgodnie z
    przepisami AML. X płaci Spółce Y wynagrodzenie za usługi administracyjne i płatnicze.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że podstawą prawną dla nabywania
    wierzytelności przez Państwa jest trójstronna umowa zawarta pomiędzy Państwem,
    Dostawcą oraz Partnerem (definicje użyte we wniosku o interpretację) na finansowanie
    wierzytelności Dostawcy wynikających z faktur wystawionych dla Partnera, tj. Umowa o
    finansowanie faktur (we wniosku umowa ta została zdefiniowana jako „Umowa F”).
    Umowa F została zawarta w oparciu o prawo czeskie. Umowa F stanowi umowę ramową,
    na podstawie której Dostawca składa Państwu oferty zakupu poszczególnych
    wierzytelności, które przysługują Dostawcy wobec Partnera. Akceptacja takiej oferty przez
    Państwa jest równoznaczna ze sprzedażą wierzytelności przez Dostawcę. Umowa F
    stanowi zatem nienazwaną umowę ramową, której elementem jest m.in. sprzedaż przez
    Dostawcę wierzytelności na Państwa rzecz.
    Umowa F została podpisana elektronicznie. Ostatnią stroną składającą podpis był
    Dostawca. Umowa F jest zatem uznana za zawartą w Polsce. Natomiast akceptacja
    poszczególnych ofert sprzedaży wierzytelności (oferowanych przez Dostawcę na
    podstawie Umowy F) ma miejsce przez Państwa w Czechach (również elektronicznie).
    Prawa majątkowe będące przedmiotem umów (tj. wierzytelności, o których mowa we
    wniosku) były wykonywane/będą wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Organ zaznacza, że przywołując za Państwem treść opisu stanu fatycznego i zdarzenia
    przyszłego pominięto tę jego część, która znajduje się w treści uzupełnienia a odnosi się
    wyłącznie do zagadnień dotyczących podatku od towarów i usług.
    Pytania
    1. Czy − w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym − czynność
      polegająca na nabyciu wierzytelności przez Państwa od Dostawcy w ramach realizacji
      Umowy F (oraz związanej z nią umowy P) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
      od czynności cywilnoprawnych?

    2. Czy − w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym − czynność
      polegająca na nabyciu wierzytelności przez Państwa od Dostawcy w ramach realizacji
      Umowy F (oraz związanej z nią umowy P), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
      od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Państwa zdaniem, czynność polegająca na nabyciu przez Państwa wierzytelności od
    Dostawcy w ramach realizacji umowy F oraz związanej z nią umowy P, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest
    wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wskazali Państwo, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
    - umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    - umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    - umowy darowizny − w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    - umowy dożywocia,
    - umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności − w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    - ustanowienie hipoteki,
    - ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,
    - umowy depozytu nieprawidłowego,
    - umowy spółki.
    Jak wynika z powyżej przedstawionych przepisów, ustawodawca wprowadził zasadę
    enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych. Skutkiem takiego działania jest brak opodatkowania
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych czynności niewymienionych w ustawowym
    katalogu. Tym samym, ustawodawca wprowadzając w ustawie zamknięty katalog
    czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne, nawet bardzo
    podobne czynności czy umowy, które nie zostały wyraźnie wskazane w ustawie o podatku
    od czynności cywilnoprawnych. Oznacza to, iż czynności niewymienione w powyższym
    katalogu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nawet
    wtedy, gdy wywołują takie same bądź zbliżone skutki w sferze gospodarczej do czynności,
    które zostały w nim zawarte. Jednocześnie bardzo istotnym jest, Państwa zdaniem, iż o
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych decyduje rzeczywisty charakter
    czynności cywilnoprawnej, a nie sama nazwa umowy.
    W kontekście analizowanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, głównym
    celem transakcji opartej na umowach F oraz P jest zapewnienie szybszego finansowania
    Dostawcy przez Państwo. W zamian za to, Państwo otrzymują prowizję od Dostawcy, która
    odzwierciedla wynagrodzenie Państwa za szybsze uzyskanie finansowania przez
    Dostawcę. Istotnym elementem transakcji jest również sprzedaż/przeniesienie
    wierzytelności. O ile sama sprzedaż wierzytelności może być potencjalnie traktowania jako
    sprzedaż praw majątkowych (która sama w sobie mogłaby potencjalnie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych), o tyle – w analizowanym
    stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym – sprzedaż wierzytelności stanowi jedynie
    element szerszej transakcji, na którą składa się szereg czynności wykonywanych przez

    kilka podmiotów na podstawie F oraz P. Należy przy tym podkreślić, iż nabywają Państwo
    wyłącznie wierzytelności nieprzeterminowane. W związku z tym działania Państwa nie
    mają na celu zakupu wierzytelności i wykonywania usługi ściągania długów. Jednocześnie
    w celu zrealizowania transakcji, niezbędny jest udział kilku podmiotów, którymi są
    Dostawca (posiadający wierzytelność i zainteresowany otrzymaniem przyspieszonej
    płatności), Partner (akceptujący wierzytelności do szybszej zapłaty i udostępniający swój
    system finansowo-księgowy do Państwa za wynagrodzeniem na bazie odrębnej umowy P)
    oraz Państwo (nabywca wierzytelności poszukujący Inwestorów na nabywane
    wierzytelności w celu jej odsprzedaży z zyskiem przy wykorzystaniu infrastruktury
    informatycznej Y). Do zadań Partnera należy zatwierdzenie faktur otrzymanych od
    Dostawcy i zamieszczenie ich w systemie informatycznym. Po ich zamieszczeniu zadaniem
    Partnera jest wybór poszczególnych wierzytelności, które będą potencjalnie podlegały
    przyspieszonemu finansowaniu przez Państwa. Państwo nie są zobowiązani do nabycia
    wszystkich wierzytelności udostępnionych w systemie przez Partnera. Fakt, czy i ile faktur
    zostanie nabytych przez Państwo na tym etapie zależy wyłącznie od Państwa. W dniu
    terminu płatności danej wierzytelności Partner przelewa Państwu 100% wartości
    wierzytelności, która wcześniej została nabyta przez Państwa. Jednocześnie etapem
    modelu opartego na umowie F oraz P jest przekazanie przez Państwa wynagrodzenia na
    rzecz Partnera w wysokości określonej w umowie, w zamian za dostęp do systemu
    finansowo-księgowego umożliwiającego identyfikację i weryfikację wierzytelności
    podlegających pod potencjalne przyspieszone finansowanie. Biorąc pod uwagę powyższe,
    należy zauważyć, iż transakcja oparta na umowach F oraz P składa się z szeregu czynności,
    których wykonanie jest niezbędne do osiągnięcia głównego celu zawieranych czynności,
    jakim jest zapewnienie szybszego finansowania Dostawcy. W ramach opisanego powyżej
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Państwo nie tylko nabywają wierzytelności
    od Dostawcy, ale również dokonują wielu innych czynności niezbędnych do prawidłowego
    funkcjonowania opisanego modelu, takich jak poszukiwanie Inwestorów na nabywane
    wierzytelności czy przekazywanie płatności od Partnera Inwestorom. Zdaniem Państwa,
    biorąc pod uwagę kompleksowy charakter usługi, w opisanym stanie faktycznym oraz
    zdarzeniu przyszłym, nie dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży praw majątkowych, a do
    zawarcia umowy nienazwanej, która nie znajduje się w katalogu umów podlegających
    opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Reasumując, stoją Państwo na stanowisku, że czynność polegająca na nabyciu
    wierzytelności przez Państwa od Dostawcy, w ramach realizacji umowy F oraz związanej z
    nią umowy P, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, gdyż stanowi umowę nienazwaną, która nie jest wymieniona w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Na potwierdzenie swojego stanowiska przytoczyli Państwo fragmenty dwóch interpretacji
    indywidualnych.
    Ad 2.
    Państwa zdaniem, czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez Państwa od
    Dostawcy w ramach realizacji Umowy F (oraz powiązanej z nią umowy P) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    361) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne, inne
    niż umowa spółki i jej zmiany, w zakresie, w jakim:
    a) są opodatkowane podatkiem od towarów i usług lub

    b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu
      dokonania tej czynności, z wyjątkiem [...].
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 1a pkt 7 ww. ustawy, określenie „podatek od towarów i
    usług” oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów
    obowiązujących w państwach członkowskich UE.
    A zatem nie podlegają opodatkowaniu czynności, w związku z którymi dana czynność
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bądź podatkiem od wartości
    dodanej.
    Stoją Państwo na stanowisku, że czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez
    Państwa od Dostawcy, w ramach realizacji Umowy F (oraz P), będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po Państwa stronie.
    Powyżej przywołano tylko tę część Państwa stanowiska, która odnosi się do podatku od
    czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają następujące czynności:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona),
      d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona),
      h) ustanowienie hipoteki,
      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
        służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.
    W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy:
    Podatkowi podlegają:
      2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy
        opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3
        pkt 4;
      3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one
        takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

    Na podstawie powyższych przepisów należy stwierdzić, że ustawodawca wprowadził
    zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych. Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma
    określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności
    cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od
    opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Innymi
    słowy, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają tylko
    czynności ściśle określone w katalogu art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Instytucję przelewu (cesji) wierzytelności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 ww. ustawy:
    Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew),
    chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości
    zobowiązania.
    Natomiast w myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia
    wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi
    inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Przelew wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych
    zasadach zobowiązań, prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Dodać należy, że cesja nie ma formy samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi
    być dokonana czynność cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie
    wierzytelności.
    Z powyższego przepisu wynika, że przelew wierzytelności może odbywać się na podstawie
    umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia
    wierzytelności, a zatem umowa taka może należeć do kategorii umów, które podlegają
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
    Jeśli więc umowa cesji wierzytelności przybierze postać umowy sprzedaży, to wówczas
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Z wniosku wynika, że są Państwo rezydentem podatkowym w Czechach. Nie posiadają
    Państwo zakładu podatkowego w Polsce w rozumieniu odpowiedniej Umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania ani stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu
    przepisów o podatku od towarów i usług. Są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik
    podatku od wartości dodanej w Czechach. Zajmują się Państwo finansowaniem
    wierzycieli, które to finansowanie zabezpieczone jest realnymi wierzytelnościami ze
    sprzedaży towarów i usług. Wierzytelności te są następnie przedmiotem obrotu z
    wykorzystaniem platformy internetowej należącej do spółki Y. Chcą Państwo rozszerzyć
    swoją działalność również w Polsce. Model współpracy rozpoczyna się od Państwa i
    podmiotu w Polsce (Partner). Partner jest zainteresowany włączeniem Państwa w relacje
    biznesowe pomiędzy Partnerem a jego dostawcami (Dostawcy lub Dostawca).
    Wierzytelności są konsekwencją transakcji biznesowych pomiędzy Partnerem a jego
    Dostawcami (odnoszą się do usług świadczonych i/lub towarów dostarczonych przez
    Dostawców Partnerowi). Na początku obie strony (tj. Państwo i Partner) zawierają Umowę
    Pośrednictwa (Umowa P). Jednocześnie podpisywana jest umowa trójstronna pomiędzy
    Państwem, Partnerem oraz danym Dostawcą na finansowanie wierzytelności Dostawcy
    wynikających z faktur wystawionych dla Partnera, tj. Umowa o finansowanie faktur
    (umowa F). Na podstawie Umowy P, zobowiązują się Państwo do świadczenia na rzecz

    Partnera m.in. finansowania wierzytelności Dostawców wobec Partnera, polegające na
    nabyciu wierzytelności przez Państwa, a następnie jej przeniesieniu na niezależne
    podmioty wobec Państwa (Inwestorzy lub Inwestor). Usługa finansowania wierzytelności
    oparta jest na określonym schemacie. Zgodnie z nim na podstawie wezwania do zapłaty
    automatycznie zostaje zawarta umowa sprzedaży wierzytelności na rzecz Państwa.
    Państwo mają zapłacić cenę za nabytą wierzytelność w terminie kilku dni od żądanego
    terminu płatności, wybranego zgodnie z żądaniem Dostawcy, zgodnie z umową F.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że Umowa F stanowi nienazwaną umowę
    ramową, której elementem jest m.in. sprzedaż przez Dostawcę wierzytelności na rzecz
    Państwa.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia czy nabycie przez Państwa wierzytelności w ramach
    realizacji Umowy F podlegało/będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    W zakresie pytania nr 1 we wniosku zajęli Państwo stanowisko, zgodnie z którym czynność
    polegająca na nabyciu przez Państwa wierzytelności od Dostawcy w ramach realizacji
    Umowy F oraz związanej z nią Umowy P, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest wymieniona w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Z wniosku wynika, że wybór faktury zatwierdzonej przez Partnera w interfejsie
    internetowym i późniejsze „wysłanie do zapłaty” stanowi ofertę Dostawcy dla Państwa
    dotyczącą finansowania należności. Jeśli nie odrzucą Państwo faktury, uznaje się, że
    przyjęli Państwo ofertę finansowania należności i została zawarta umowa sprzedaży
    wierzytelności, a należność została przeniesiona na Państwa. Z tytułu sprzedaży
    wierzytelności, zobowiązują się Państwo zapłacić Dostawcy cenę za nabytą wierzytelność
    na rachunek bankowy Dostawcy w Polskim banku. Ponadto w uzupełnieniu wniosku
    wskazali Państwo, że Umowa F stanowi nienazwaną umowę ramową, której elementem
    jest m.in. sprzedaż przez Dostawcę wierzytelności na Państwa rzecz. Zatem nabycie przez
    Państwa wierzytelności w ramach realizacji Umowy F przybierze postać czynności
    znajdującej się w zamkniętym katalogu art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, ponieważ nastąpi w drodze sprzedaży.
    W świetle przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie ma bowiem
    znaczenia, że sprzedaż wierzytelności nastąpi w ramach realizacji Umowy F jako jeden z jej
    elementów. Istotne jest to, że nabycie wierzytelności nastąpi na podstawie umowy
    sprzedaży, czyli przybierze postać umowy, która wymieniona jest w art. 1 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych, co przesądza o opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem w zakresie pytania nr 1 we wniosku Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Skoro nabycie wierzytelności nastąpi na podstawie umowy sprzedaży, to należy
    przeanalizować czy umowa taka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży na kupującym.
    Stosownie natomiast do art. 1 ust. 4 cyt. ustawy:
    Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
    przedmiotem są:
      a) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
        wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      b) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
        przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium

        Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych jeżeli prawa majątkowe będące jej
    przedmiotem są wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma
    znaczenia, gdzie została zawarta umowa i gdzie mają miejsca zamieszkania strony umowy.
    Umowa sprzedaży podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych również wtedy, gdy
    prawo majątkowe będące przedmiotem umowy sprzedaży wykonywane jest za granicą
    pod warunkiem, że kupujący ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W kontekście powołanych przepisów oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego istotnym
    jest określenie miejsca wykonywania prawa majątkowego. Z wniosku wynika, że prawa
    majątkowe będące przedmiotem umów (tj. wierzytelności, o których mowa we wniosku)
    były wykonywane/będą wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem w
    takiej sytuacji umowa sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewiedziano jednak sytuacje, w
    których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a) i lit. b) ww. ustawy:
    Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
      a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem
        umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną
        nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
      b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
        tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
      - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część,
        albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
        prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do
        miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
      - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie
    status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta
    konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze
    stron tej czynności jest z tytułu tej czynności z tego podatku zwolniona (z zastrzeżeniami
    określonymi w lit. a) i b) tego przepisu).
    W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    Użyte w ustawie określenie oznaczają: podatek od towarów i usług – podatek od towarów
    i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
    z 2023 r. poz. 1570, 1598 i 1852) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie
    przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
    W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek Państwa zapytanie dotyczy
    opodatkowania nabycia wierzytelności podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to
    jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy planowane transakcje –
    dokonane pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia tych czynności

    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowanie ww. czynności podatkiem od
    towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w
    podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wydaną w
    przedmiocie podatku od towarów i usług:
    - nabycie przez Dostawcę, usług wykonywanych na podstawie Umowy F przez Państwa,
      stanowi dla Dostawcy import usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o podatku
      od towarów i usług, tym samym Dostawca będzie zobowiązany, na podstawie art. 17
      ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy, opodatkować ww. usługę stosownie do art. 28a ust. 1 ustawy o
      podatku od towarów i usług, na terytorium Polski.
    A zatem, skoro opisana we wniosku czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez
    Państwa od Dostawcy w ramach realizacji Umowy F (oraz powiązanej z nią umowy P)
    podlegała/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – co wynika z
    ww. interpretacji – to czynność taka była/będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Zatem w zakresie pytania nr 2 we wniosku stanowisko Państwa uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Aby
      interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
      zastosować do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.