Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.275.2025.2.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: W odniesieniu do środków trwałych w postaci zegarków
inteligentnych (z ang. smartwatch) zastosowanie ma roczna
stawka amortyzacyjna wynosząca 20%, zgodnie z Wykazem
stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do
ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: spółki-spółka dominująca
stawka-stawka amortyzacyjna
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Metody amortyzacji środków trwałych-Stawki
amortyzacyjne ustalane indywidualnie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego
    dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia, czy w odniesieniu do środków trwałych w postaci
    zegarków inteligentnych (z ang. „smartwatch”) zastosowanie ma roczna stawka
    amortyzacyjna wynosząca 20%, zgodnie z Wykazem stawek amortyzacyjnych,
    stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o CIT.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 lipca 2025 r. (data
    wpływu tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podatkową grupą kapitałową, w której skład wchodzą A Spółka
    Akcyjna (jako spółka dominująca reprezentująca PGK), B Spółka Akcyjna (jako spółka
    zależna, dalej: „Spółka”) oraz C Spółka Akcyjna (jako spółka zależna).
    PGK powołana została na podstawie umowy z (...) r., która została zarejestrowana przez
    naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki dominującej PGK
    (w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b UPDOP). Pierwszy rok podatkowy podatkowej grupy
    kapitałowej trwał od 1 stycznia do 31 grudnia (...) r. Okres funkcjonowania PGK został
    przedłużony na okres trzech kolejnych lat podatkowych na podstawie umowy z (...) r.,
    która została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu
    na siedzibę spółki dominującej PGK. Na podstawie umowy z (...) r. funkcjonowanie
    podatkowej grupy kapitałowe zostało przedłużone na kolejne 3 lata podatkowe, czyli na
    lata (...).
    Niniejszym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od początku (...) r. jest
    podatkowa grupa kapitałowa, której członkiem jest Spółka (zgodnie z art. 1a ust. 1
    UPDOP). Rokiem podatkowym PGK jest rok kalendarzowy.
    Spółka w ramach prowadzanej działalności gospodarczej zawiera z klientami umowy
    leasingu operacyjnego, których przedmiotem może być sprzęt elektroniczny, w tym
    między innymi tzw. inteligentne zegarki (z ang.: „smartwatch”), łączące w sobie funkcje
    zegarka elektronicznego oraz telefonu komórkowego. Na rynku dostępne są różne
    modele smartwatchy, jednak ich wspólną cechą jest to, że łączą się z telefonami
    komórkowymi za pomocą połączenia Bluetooth oraz posiadają niektóre funkcje, właściwe
    dla telefonów komórkowych. Wybrane modele posiadają możliwość instalacji karty SIM
    lub eSIM, dzięki czemu funkcje telefonów komórkowych mogą realizować po rozłączeniu
    ze sparowanym telefonem komórkowym. Wspomniane funkcje smartwachy to m.in.:
      - wykonywanie i odbieranie połączeń telefonicznych za pomocą sieci bezprzewodowej,
      - wysyłanie i odbieranie wiadomości tekstowych za pomocą sieci bezprzewodowej,
      - dostęp do aplikacji mobilnych,
      - wykonywanie płatności zbliżeniowych,

      - monitorowanie aktywności fizycznej użytkownika np. pomiar liczby wykonanych
        korków, pomiar tętna, monitorowanie snu, itp.
    Spółka, jako finansujący, zawiera z klientami umowy leasingu, w rozumieniu art. 709(1)
    ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej:
    „Kodeks cywilny”), będące jednocześnie umowami leasingu, zgodnie z art. 17a pkt 1
    ustawy o CIT. Zawierane przez Spółkę umowy leasingu, których przedmiotem są
    inteligentne zegarki, stanowią umowy tzw. leasingu operacyjnego, o którym mowa w art.
    17b ust. 1 ustawy o CIT.
    Spółka nabywa inteligentne zegarki w celu oddania ich korzystającemu do używania na
    podstawie umowy leasingu. Spełniają one warunki uznania ich za środki trwałe w
    rozumieniu art. 16a ustawy o CIT oraz nie podlegają wyłączeniu od amortyzacji na
    podstawie art. 16c ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, Spółka amortyzuje
    nabywane zegarki inteligentne metodą liniową, z zastosowaniem stawek amortyzacyjnych
    określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do
    ustawy o CIT (dalej: „Wykaz stawek amortyzacyjnych”).
    Ponadto, zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, umowa leasingu operacyjnego
    powinna zostać zawarta na okres wynoszący co najmniej 40% normatywnego okresu
    amortyzacji środka trwałego, będącego przedmiotem leasingu. Normatywny okres
    amortyzacji, to zgodnie z art. 17a pkt 4 lit. a) ustawy o CIT, okres, w którym odpisy
    amortyzacyjne, wynikające z zastosowania stawek amortyzacyjnych określonych w
    Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się z wartością początkową środków trwałych.
    Oznacza to, że w celu ustalenia minimalnego okresu trwania umów leasingu
    operacyjnego, których przedmiotem są inteligentne zegarki, Spółka powinna ustalić
    właściwą stawkę amortyzacji na podstawie Wykazu stawek amortyzacyjnych.
    Wnioskodawca pragnie dodać, iż (...) r. Spółka zwróciła się do Głównego Urzędu
    Statystycznego (dalej: „GUS”) z wnioskiem o informację w zakresie przyporządkowania
    smartwatchy do odpowiednich grup Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU”).
    W odpowiedzi z (...) r., sygn. (...), GUS wskazał, iż zarówno smartwatche z wbudowanym
    wejściem na kartę SIM oraz te z wirtualnym wejściem na kartę eSIM powinny być
    przyporządkowane do grupowania PKWiU 26.30.22.0 „Telefony dla sieci komórkowych lub
    dla innych sieci bezprzewodowych”.
    W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 11 lipca 2025 r., wskazali Państwo, że
    smartwache zostały zaklasyfikowane przez B S.A. do grupowania 623 KŚT 2016
    „Urządzenia odbiorcze i transmisyjne dla telefonii i telegrafii”.

## Pytanie

Czy w odniesieniu do środków trwałych w postaci zegarków inteligentnych (z ang.
    „smartwatch”) zastosowanie ma roczna stawka amortyzacyjna wynosząca 20%, zgodnie z
    Wykazem stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    ujętym w piśmie z 11 lipca 2025 r.)
    Państwa zdaniem, w odniesieniu do środków trwałych w postaci zegarków inteligentnych
    należy stosować 20% stawkę amortyzacyjną określoną w Wykazie stawek amortyzacyjnych
    stanowiącym, załącznik nr 1 do ustawy o CIT.

    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c,
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym
    zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      - budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      - maszyny, urządzenia i środki transportu,
      - inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt
    1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z
    zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
    określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1
    pkt 1.
    Źródłem informacji na temat stawek amortyzacyjnych jest więc Wykaz stawek
    amortyzacyjnych, stanowiący załącznik nr 1 do ustawy o CIT. Zegarki inteligentne nie
    zostały wymienione w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Niemniej jednak w poz. 06
    Wykazu stawek amortyzacyjnych wymienione zostały „telefony komórkowe” ujęte w
    grupowaniu 629 (obecnie zgodnie z KŚT 2016 jest to grupa 623, do której smartwache
    zostały odpowiednio zaklasyfikowane przez GUS w piśmie wydanym dla Spółki (...) r., sygn.
    (...)), dla których zastosowanie znajduje stawka amortyzacyjna wynosząca 20%. Zdaniem
    Wnioskodawcy, jest to najbardziej właściwa pozycja Wykazu stawek amortyzacyjnych,
    która powinna znaleźć zastosowanie także do zegarków inteligentnych.
    Powyższe wynika z faktu, że smartwatch może funkcjonować jako urządzenie będące
    swoistym przedłużeniem funkcji telefonu komórkowego, poprzez sparowanie za pomocą
    technologii Bluetooth. Należy podkreślić, iż postęp technologiczny spowodował, że
    niektóre modele smartwatchy mogą całkowicie zastąpić telefon komórkowy, oferując
    analogiczne funkcjonalności, takie jak wykonywanie połączeń telefonicznych czy wysyłanie
    wiadomości tekstowych za pomocą sieci komórkowej, połączenia internetowego lub
    połączenia Bluetooth.
    Ponadto, w powszechnym rozumieniu, w kontekście językowym, termin „smartwatch”
    odnosi się do urządzenia łączącego w sobie funkcje smartfonu oraz klasycznego zegarka.
    Zgodnie z definicją Wielkiego słownika języka polskiego (stworzonego z inicjatywy
    Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk) pojęcie „smartwatch” zostało
    zdefiniowane jako „zegarek na rękę, który umożliwia korzystanie z aplikacji znajdujących
    się w smartfonie i został wyposażony w wiele funkcji ułatwiających prowadzenie
    aktywnego stylu życia i kontrolowanie stanu organizmu”.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, można uznać, iż smartwatch może
    pełnić w praktyce rolę smartfonu – w określony sposób zastępując go lub stanowiąc
    swoiste „przedłużenie” smartfonu. W rezultacie, w świetle przepisów podatkowych,
    zdaniem Wnioskodawcy, urządzenia te powinny być traktowane analogicznie jak
    smartfony. Smartwatche stanowią bowiem obecnie ekwiwalent smartfonu, skutecznie
    zastępując go w wielu sytuacjach.
    Powyższe podejście potwierdza uzyskana przez Spółkę klasyfikacja statystyczna wydana
    przez GUS (...) r., sygn. (...), w której wskazano, iż zarówno smartwatche z wbudowanym
    wejściem na kartę SIM oraz te z wirtualnym wejściem na kartę eSIM powinny być
    przyporządkowane do grupowania PKWiU 26.30.22.0 „Telefony dla sieci komórkowych lub
    dla innych sieci bezprzewodowych”. Pomimo tego, że informacja udzielona przez GUS
    dotyczy grupowania PKWiU, zdaniem Wnioskodawcy, stanowi wskazówkę w zakresie
    klasyfikacji smartwatchy dla celów ustalenia właściwej stawki amortyzacyjnej dla tych
    urządzeń. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w
    sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) grupowanie KŚT 623, do którego zaliczane są

    telefony komórkowe, powiązane jest z grupowaniem PKWIU 26.30.22.0. Powyższe
    powiązanie prowadzi do wniosku, że smartwatche przyporządkowane do PKWIU
    26.30.22.0 mieszczą się w tym samym grupowaniu KŚT 623 co smartfony.
    Należy dodać, że wątpliwość w zakresie ustalenia stawki amortyzacji telefonów
    komórkowych może budzić niespójność pomiędzy nazwą środka trwałego, do którego
    należy zastosować stawkę 20% („telefony komórkowe”) a przyporządkowanym do niego w
    Wykazie stawek amortyzacyjnych rodzajem KŚT (629 – „Pozostałe urządzenia dla
    radiofonii, telewizji i telekomunikacji”). Wykaz stawek amortyzacyjnych zawarty w
    załączniku nr 1 do ustawy o CIT odwołuje się do symboli KŚT wprowadzonych
    Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji
    Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864 z późn. zm., dalej: „KŚT 2016”). KŚT
    2016 natomiast zastąpiło Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w
    sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. Nr 242, poz. 1622, dalej: „KŚT 2010”).
    W ramach KŚT 2010, w rodzaju 629 sklasyfikowano „Pozostałe urządzenia tele- i
    radiotechniczne”, wskazując jedocześnie, że rodzaj ten obejmuje telefony komórkowe.
    Natomiast w ramach KŚT 2016, obowiązującego od 1 stycznia 2018 r., w rodzaju 629
    sklasyfikowano „Pozostałe urządzenia dla radiofonii, telewizji i telekomunikacji”, zaś w
    rodzaju 623 sklasyfikowano „Urządzenia odbiorcze i transmisyjne dla telefonii i telegrafii”,
    wskazując jednocześnie, że obejmuje on aparaty telefoniczne (przewodowe i do sieci
    komórkowych, smartfony). Jednocześnie, począwszy od 1 stycznia 2018 r. w Wykazie
    stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o CIT nie zostało
    zmienione przyporządkowanie „telefonów komórkowych”, dla których przewidziana jest
    20% stawka amortyzacji, do rodzaju KŚT (pozostawiono rodzaj 629, który był właściwy dla
    telefonów komórkowych według KŚT 2010, zamiast zmienić go na rodzaj 623 właściwy
    według KŚT 2016). Nastąpiło to wbrew intencji ustawodawcy, jak bowiem wynika z
    uzasadnienia ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne (Dz. U. poz. 2175 z późn. zm.) – ustawa ta miała na celu m.in.
    dostosowanie Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych do KŚT 2016, który zaczął
    obowiązywać z dniem 1 stycznia 2018 r. Wydaje się zatem, że pozostawienie w Wykazie
    stawek amortyzacyjnych przyporządkowania „telefonów komórkowych” do rodzaju 629
    KŚT 2016 (który telefonów komórkowych nie obejmuje) stanowiło niedopatrzenie
    ustawodawcy i niedostosowanie odwołań użytych w tym wykazie do zmienionego KŚT
    2016 względem KŚT 2010.
    Intencją ustawodawcy nie była zmiana stawki amortyzacji właściwej dla telefonów
    komórkowych (np. na 10% przewidziane dla rodzaju 623 KŚT 2016). Gdyby ustawodawca
    miał zamiar to zrobić, to – zdaniem Wnioskodawcy – wyraziłby to wprost w ustawie, np.
    usuwając sformułowanie „telefony komórkowe” z załącznika 1 do ustawy o CIT.
    Ustawodawca tego jednak nie zrobił, a zatem należy uznać, że również po 1 stycznia 2018
    r. miał zamiar utrzymać stawkę amortyzacji 20% dla telefonów komórkowych.
    W świetle powyższej rozbieżności, zdaniem Wnioskodawcy, należy przyjąć, iż – posługując
    się wykładnią literalną – nadrzędne znaczenie w tej sytuacji ma opis wynikający
    bezpośrednio z Wykazu stawek amortyzacyjnych, a nie błędna referencja do KŚT 2016,
    która pod pozycją 629 nie ujmuje telefonów komórkowych. W przypadku sprzeczności
    pomiędzy nazwą środka trwałego i rodzajem KŚT (który to symbol KŚT odwołuje się do
    aktu prawnego innego niż ustawa o CIT i to niższego rzędu niż ustawa o CIT, bo do
    rozporządzenia), należy przyznać pierwszeństwo nazwie środka trwałego znajdującej się w
    akcie prawnym wyższego rzędu (ustawie o CIT).
    W związku z powyższym, telefony komórkowe powinny być amortyzowane z
    wykorzystaniem wprost przewidzianej dla nich w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki
    20%. Potwierdzeniem takiego podejścia jest interpretacja indywidualna wydana przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dla Spółki z 21 maja 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-

    1.4010.74.2020.1.AP (dotycząca stawki amortyzacji właściwej dla telefonów
    komórkowych), a także z 20 maja 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.65.2020.1.BJ
    (dotycząca stawki amortyzacji właściwej dla smartfonów). W obu przypadkach, organ
    podatkowy potwierdził zastosowanie stawki amortyzacji w wysokości 20%.
    Dodatkowym argumentem, potwierdzającym, że w odniesieniu do smartwatchy powinna
    mieć zastosowanie stawka amortyzacji wynosząca 20% jest fakt, iż smartwatche
    użytkowane są zazwyczaj nie dłużej niż kilka lat – zazwyczaj ok. 2-3 lata, a w przypadku
    droższych i bardziej zaawansowanych technologicznie modeli, maksymalnie do 5 lat, tj.
    przez okres analogiczny do okresu użytkowania telefonów komórkowych. Zgodnie
    natomiast z podejściem prezentowanym przez organy podatkowe (np. w interpretacji
    indywidualnej z 9 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.110.2024.2.SH lub z 24
    czerwca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.248.2024.1.AN), amortyzacja podatkowa
    stanowi formę rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością
    używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w
    dłuższym okresie. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu
    użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości
    stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. W
    konsekwencji, zastosowanie niższej stawki amortyzacyjnej niż 20% prowadziłoby do
    normatywnego czasu amortyzacji smartwatchy znacząco przekraczającego rzeczywisty
    okres ich użytkowania.
    W Wykazie stawek amortyzacyjnych wskazano, iż dla telefonów komórkowych właściwa
    stawka amortyzacyjna wynosi 20%. Mając na uwadze rozważania przedstawione powyżej,
    Wnioskodawca niniejszym wnosi o potwierdzenie, że smartwatche powinny korzystać ze
    stawki amortyzacyjnej przewidzianej w Wykazie stawek amortyzacyjnych dla telefonów
    komórkowych, tj. 20%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku
    przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

    Jak wynika zatem z powyższego, kosztem uzyskania przychodów mogą być również odpisy
    amortyzacyjne.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
    Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż
      10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł,
      podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do
      używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w
      miesiącu następnym.
    W myśl art. 16d ww. ustawy:
      1) Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku,
        o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie
        z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią
        wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
      2) Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust.
        1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin
        wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości
        niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.
    Jak wskazuje art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji,
      z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie
      sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym
      postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów
      amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa
      się za koszty uzyskania przychodów.
    Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ww. ustawy:

      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
    Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w
    czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności
    gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków
    trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania
    danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek
    amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących
    załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby dany składnik
    majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, musi stanowić własność lub
    współwłasność podatnika.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy do środków trwałych w postaci zegarków
    inteligentnych (z ang. smartwatch) zastosowanie ma roczna stawka amortyzacyjna
    wynosząca 20%, zgodnie z Wykazem stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1
    do ustawy o CIT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że z opisu sprawy wynika, iż
    Smartwache zostały zaklasyfikowane do grupowania 623 KŚT 2016 „Urządzenia odbiorcze
    i transmisyjne dla telefonii i telegrafii”.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że z Wykazu rocznych stawek
    amortyzacyjnych, stanowiących Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych wynika, że dla obiektów sklasyfikowanych pod symbolem 623 obejmującym
    „Urządzenia telefoniczne systemów nośnych na liniach WN” stawka amortyzacyjna wynosi
    4,5%. Jednakże mając na uwadze, że Smartwatche zostały zaklasyfikowane przez Państwa
    do grupowania 623 KŚT 2016 „Urządzenia odbiorcze i transmisyjne dla telefonii i
    telegrafii”, to stwierdzić należy, że nie stanowią one urządzeń telefonicznych systemów
    nośnych na liniach WN. Zatem ustalając stawkę amortyzacyjną dla wskazanych we
    wniosku zegarków inteligentnych należy przyjąć zgodnie z Wykazem stawek
    amortyzacyjnych, stawkę amortyzacyjną dla obiektów, sklasyfikowanych w grupie 6
    Klasyfikacji Środków Trwałych – „Urządzenia techniczne”, dla których stawka
    amortyzacyjna wynosi 10%.
    Jednocześnie odnosząc się do Państwa argumentacji zawartej w stanowisku
    wnioskodawcy w sprawie dot. wątpliwości w zakresie ustalenie stawki amortyzacyjnej
    telefonów komórkowych w związku z niespójnością nazewnictwa przyporządkowanego
    w Wykazie stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik Nr 1 do ustawy CIT
    odwołującym się do symboli KŚT oraz zmiany symbolu KŚT z 2016 r. wobec KŚT z 2010
    r. do telefonów komórkowych pod symbolem 629, którą to argumentację odnosicie
    Państwo również do będących przedmiotem niniejszej interpretacji zegarków
    inteligentnych (smartwatch), zauważyć należy że taka argumentacja ma wyłącznie
    zastosowanie w odniesieniu do telefonów komórkowych, a nie do zegarków
    inteligentnych (smartwatch). Wskazać przy tym należy, że jak wskazaliście Państwo w
    uzupełnieniu wniosku ww. zegarki zaklasyfikowane zostały przez B S.A. do grupowania
    623 KŚT 2016 jako „Urządzenia odbiorcze i transmisyjne dla telefonii i telegrafii”. Zatem
    ww. zegarki nie zostały przez B S.A. zaklasyfikowane wg KŚT jako telefony komórkowe, a
    więc nie można Państwa argumentacji w zakresie telefonów komórkowych przełożyć na
    wątpliwość w zakresie ustalenia właściwej stawki amortyzacyjnej dla zegarków
    inteligentnych (smartwatch), które zostały zaklasyfikowane jako Urządzenia odbiorcze i
    transmisyjne dla telefonii i telegrafii.
    Reasumując, skoro zegarki inteligentne – smartwatch zostały przez B S.A.
    zakwalifikowane do grupy 623 KŚT (co nie podlega ocenie w niniejszej interpretacji i
    stanowi element stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), to właściwą stawką
    amortyzacyjną dla tych zegarków będzie stawka amortyzacyjna w wysokości 10%.

    Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym
    oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    że zapadły one na gruncie odmiennych stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych, niż
    przedstawiony w niniejszej sprawie, bowiem dotyczyły one telefonów/smartfonów, a nie
    tak jak w Państwa przypadku smartwatchy. Wskazane przez Państwa interpretacje
    potraktowane zostały jako element Państwa argumentacji lecz nie mogły one wpłynąć na
    ocenę prawidłowości analizowanej kwestii, gdyż są osadzone w odmiennych stanach
    faktycznych/zdarzeniach przyszłych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.