Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-157/15/MMa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-03
Teza: Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia części VAT z tytułu zakupów materiałów budowlanych na podstawie faktur wystawionych przez sprzedawców tych materiałów w 2014 r.?
Słowa kluczowe: faktura; materiały-materiały budowlane; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; remonty
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 29 kwietnia 2015 r. (data otrzymania 5 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do rozliczenia faktur VAT wystawionych w 2014 r. – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do rozliczenia faktur VAT wystawionych w 2014 r..

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2013 r. Wnioskodawca wykonał duży remont własnego mieszkania. Wśród dokumentów potwierdzających zakup materiałów budowlanych znalazło się wiele paragonów fiskalnych, do których sprzedawca nie wystawił Wnioskodawcy faktury VAT. Wnioskodawca zorientował się dopiero przy sporządzaniu wniosku VZM-1, że w ten sposób Wnioskodawca poniesie dużą stratę nie mając prawa do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawca zwrócił się do sprzedawców o wystawienie faktur na podstawie przedstawionych paragonów i otrzymał je w miesiącu czerwcu 2014 r.

Jeden ze sprzedawców wystawił faktury z datą 11 czerwca 2014 r. a data sprzedaży widnieje w 2013 r. Natomiast drugi sprzedawca wystawił faktury korygujące z datą wystawienia czerwiec 2014 r. a z datą sprzedaży w 2013 r. Jest to zgodne ze stanem faktycznym gdyż czynności zakupu materiałów budowlanych Wnioskodawca dokonał w 2013 r. a zatem przysługuje mu prawo do otrzymania zwrotu części podatku VAT.

Wnioskodawca sporządził korektę wniosku VZM-1.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia części VAT z tytułu zakupów materiałów budowlanych na podstawie faktur wystawionych przez sprzedawców tych materiałów w 2014 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu takie prawo ponieważ według stosownych przepisów podlega zwrotowi część podatku VAT od zakupów dokonanych do końca 2013 r. W jego przypadku zakupy fizycznie były dokonane w 2013 r. natomiast dokumenty potwierdzające (faktury VAT) zostały wystawione w 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 38 i art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz.U. z 2013 r. poz. 1304 ze zm.) – z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Jednakże na podstawie art. 32 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części wydatków na dotychczasowych zasadach.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Stosownie do treści art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – zwrot, o którym mowa w ust. 1 dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od 1 maja 2004 r.

Zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, tj. stawką 22% i wyższą (art. 3 ust. 3 w zw. z art. 11a ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy – dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 2 pkt 3 ww. ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o fakturze – rozumie się przez to fakturę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentującą zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3,
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Z kolei z treści art. 5 ust. 1 ww. ustawy wynika, że zwrot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym, który to wniosek może być składany nie częściej niż raz w roku (art. 5 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 5 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – do wniosku o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym składanego w urzędzie skarbowym należy załączyć kopię:

1.  pozwolenia na budowę albo – w przypadku remontu, o którym mowa w ust. 4 pkt 7 – dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego;
2.  faktur dokumentujących poniesione wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – w sprawie zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, urząd skarbowy wydaje decyzję, w której określa kwotę zwrotu, z zastrzeżeniem ust. 3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, urząd skarbowy wydaje w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku (art. 6 ust. 2 ww. ustawy). Jeżeli prawidłowość złożonego przez osobę fizyczną wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, nie budzi wątpliwości, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty wykazanej we wniosku bez wydania decyzji (art. 6 ust. 3 ustawy).

Jednocześnie prawo do ubiegania się o zwrot części poniesionych wydatków ograniczone zostało w czasie. Jak wynika bowiem z art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie:

1.  od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.;
2.  od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.;
3.  od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
4.  od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.;
5.  od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r.

Treść zacytowanych przepisów wskazuje, że osobie fizycznej spełniającej warunki określone w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym przysługuje przez określony w ustawie czas prawo do ubiegania się o zwrot ww. wydatków pomimo uchylenia ustawy ten zwrot regulującej. Co istotne – z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy – prawo do ubiegania się o zwrot powiązane zostało zarówno z poniesieniem wydatku w określonym czasie jak i udokumentowaniem poniesienia wydatku fakturą wystawioną we wskazanym okresie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wykonał w 2013 r. remont własnego mieszkania. Na zakup części materiałów potrzebnych do wykonania ww. remontu Wnioskodawca posiadał faktury oraz paragony fiskalne. W trakcie wypełniania wniosku VZM-1 Wnioskodawca zwrócił się do sprzedawców materiałów budowlanych o wystawienie na podstawie posiadanych paragonów fiskalnych faktur VAT. Faktury te zostały wystawione w czerwcu 2014 r.

Wyjaśnić należy, że na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – do zwrotu uprawnia poniesienie wydatków wyłącznie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2013 r. i udokumentowanie ich fakturami VAT wystawionymi w tym okresie.

Użycie przez ustawodawcę w art. 32 ust. 2 spójnika „i” oznacza, że – aby osoba fizyczna mogła ubiegać się o zwrot części wydatków – zarówno poniesienie wydatku, jak i data wystawienia faktury musi mieścić się w określonym przez ustawodawcę czasie.

Skoro ustawodawca przewidział w przepisach, że prawo do zwrotu części wydatków dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturą VAT to oznacza, że na podstawie przywołanej ustawy poniesienie wydatku nie jest tożsame z wystawieniem faktury jak chciałby Wnioskodawca. To że Wnioskodawca poniósł wydatek w 2013 r. nie uprawnia go jeszcze do skorzystania z możliwości odliczenia części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Aby móc ubiegać się o ww. zwrot wydatek taki musi być jeszcze należycie udokumentowany. Należy przez to rozumieć, że podatnik ubiegający się o zwrot musi posiadać faktury VAT na zakupione materiały budowlane. Mało tego faktury te musza być wystawione w okresie jaki precyzuje ustawa tzn. od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2013 r. wynika to z literalnej wykładni przepisów ww. ustawy. Innymi słowy w przypadku tego zwrotu ustawodawca wprost przewidział, że wydatek ma zostać poniesiony i ma zostać jeszcze udokumentowany fakturą VAT zaś wnioskujący o zwrot musi obu tych czynności dokonać do końca 2013 r. Zatem brak faktur wystawionych do końca 2013 r. pozbawia Wnioskodawcę możliwości o ubieganie się o zwrot części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w stosunku do tych materiałów, które znalazły się na fakturach wystawionych po 31 grudnia 2013 r.

Podsumowując, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, tj. na dotychczasowych zasadach, o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych według harmonogramu określonego w art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, mają prawo ubiegać się osoby fizyczne, które przed 1 stycznia 2014 r. faktycznie poniosły wydatki i wydatki wynikają z wystawionych do 31 grudnia 2013 r. faktur na zakup materiałów budowlanych. Tym samym należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie – wobec niespełnienia wszystkich przewidzianych przepisami prawa warunków uprawniających do omawianej preferencji – Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym z faktur będących przedmiotem zapytania. Prawo to – w związku z brzmieniem art. 32 ust. 2 pkt 5 – przysługiwałoby Wnioskodawcy do końca 2018 r. jedynie w sytuacji, gdyby – oprócz poniesienia wydatków w 2013 r. – posiadał faktury wystawione również w 2013 r. Skoro faktura VAT została wystawiona w 2014 r., a Wnioskodawca poniósł faktyczny wydatek za zakup materiałów budowlanych w 2013 r., to nie można uznać, że spełnił on wszystkie warunki określone w przepisach ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Oznacza to, że zakup przez Wnioskodawcę materiałów budowlanych udokumentowanych fakturami VAT, o których mowa we wniosku, nie uprawnia go do ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych na ten zakup.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.