Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-890/13-3/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-26
Teza: Nie ma zastosowania zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia, ponieważ gmina, na rzecz której wykonywane są przez Zainteresowanego ww. czynności, nie jest jednostką budżetową ani samorządowym zakładem budżetowym.
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; gmina; jednostka-jednostka budżetowa; jednostka-jednostka organizacyjna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3.09.2013 r. (data wpływu 6.09.2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT oraz stawek właściwych dla usług świadczonych na rzecz gminy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6.09.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT oraz stawek właściwych dla usług świadczonych na rzecz gminy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Samorządowy Zakład Usług Komunalnych jest zakładem budżetowym powołanym przez Gminę. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje zadania statutowe na rzecz gminy m.in. takie jak: utrzymanie tymczasowego punktu przetrzymywania bezdomnych psów, wyłapywanie bezdomnych psów, koszenie trawników. Zadania jakie wykonuje zakład są sklasyfikowane wg PKWiU z 2008 r. jako:

*   96.09.11.0 usługi związane z opieką nad zwierzętami domowymi (punkt przetrzymywania psów),
*   96.09.19.0 pozostałe różnorodne usługi gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłapywanie psów), - 81.30.10.0 usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni (koszenie trawników).

Za wykonane zadania zakład wystawia gminie FV z odpowiednimi stawkami:

*   96.09.11.0 z 23% stawką podatku VAT,
*   96.09.19.0 z 23% stawką podatku VAT,
*   81.30.10.0 z 8% stawką podatku VAT.

Gmina kwestionuje wystawiane FV za ww. zadania. Twierdzi, że zadania jakie wykonuje zakład na rzecz gminy powinny być zwolnione z opodatkowania VAT. Gmina twierdzi, że zapłata za te zadania to jedynie zwrot kosztów wykonania tych zadań, a nie zapłata za usługę oraz że wykonywane czynności między jednostkami budżetowymi, a ich macierzystymi gminami nie podlegają opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zakład wystawiając FV za w/w czynności do Urzędu Miejskiego z odpowiednimi stawkami podatku postępuje prawidłowo, czy też czynności te powinny być zwolnione od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zadania statutowe wykonywane na rzecz gminy przez zakład budżetowy gminy należy opodatkować odpowiednimi stawkami podatku VAT tj.

*   utrzymanie punktu przetrzymywania zwierząt (96.09.11.0) 23% podatkiem VAT,

*   wyłapywanie bezdomnych zwierząt (96.09.19.0) 23% podatkiem VAT,

*   koszenie trawników (81.30.10.0) 8% podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych.

Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Należy podkreślić, że aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy dostawcą towarów lub usługodawcą a odbiorcą, a w zamian za wykonanie świadczenia powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem i przekazanym za nie wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dana czynność, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawy lub świadczącego usługę.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym dochodzi do odpłatnego świadczenia usług pomiędzy gminą i Zakładem. Zakład wykonuje na rzecz gminy określone usługi, zatem gmina może być uznana za bezpośredniego beneficjenta tych usług. W zamian Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od gminy, którego wysokość określa wystawiona gminie faktura, tym samym istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem Zakładu i przekazanym za nie wynagrodzeniem od gminy. Z istniejącego pomiędzy Zakładem i gminą stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywane są opisane usługi, wynika zatem wyraźna i bezpośrednia korzyść na rzecz Zakładu świadczącego te usługi.

Należy zatem stwierdzić, że świadczenie przez Zakład opisanych we wniosku usług na rzecz gminy w zamian za wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w związku z czym Zakład słusznie dokumentuje wykonane usługi fakturą VAT - zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Należy tu zaznaczyć, że ustawodawca, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, na mocy przepisu § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013r., poz. 247), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi

\- z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: „jednostka budżetowa”, czy „zakład budżetowy”. W związku z tym, należy posiłkować się definicjami zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 885).

Jednostkami budżetowymi – w myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy – są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zakładem budżetowym powołanym przez Gminę. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów usług. Wykonuje zadania statutowe na rzecz gminy m.in. takie jak: utrzymanie tymczasowego punktu przetrzymywania bezdomnych psów, wyłapywanie bezdomnych psów, koszenie trawników. Zadania jakie wykonuje zakład są sklasyfikowane wg PKWiU z 2008 r. jako:

*   96.09.11.0 usługi związane z opieką nad zwierzętami domowymi (punkt przetrzymywania psów),
*   96.09.19.0 pozostałe różnorodne usługi gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłapywanie psów),
*   81.30.10.0 usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni (koszenie trawników).

Za wykonane zadania zakład wystawia gminie FV z odpowiednimi stawkami:

*   96.09.11.0 z 23% stawką podatku VAT,
*   96.09.19.0 z 23% stawką podatku VAT,
*   81.30.10.0 z 8% stawką podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy – biorąc pod uwagę treść postawionego we wniosku zapytania – dotyczą kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług dla czynności polegających na świadczeniu usług na rzecz zaspokajania potrzeb wspólnoty samorządowej – wykonywanych na rzecz Gminy.

W świetle powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w tym przypadku nie ma zastosowania zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia, ponieważ gmina, na rzecz której wykonywane są przez Zainteresowanego ww. czynności, nie jest jednostką budżetową ani samorządowym zakładem budżetowym.

Zatem w rozpatrywanej sprawie, wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz gminy zadania zlecone, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek właściwych dla tych czynności. Zakład wystawiając gminie faktury VAT za świadczone usługi z odpowiednimi stawkami podatku VAT postępuje prawidłowo.

Odnosząc się do kwestii stawek podatku VAT właściwych dla wykonywanych usług należy wskazać, że zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Ponadto w myśl art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 176 załącznika nr 3, stanowiącego „Wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku 7%”, wymieniono usługi z grupowania PKWiU 81.30.10.0 „Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni”.

Natomiast brak jest w załączniku nr 3 usług o symbolu PKWiU 96.09.11.0. „Usługi związane z opieką nad zwierzętami domowymi” oraz PKWiU 96.09.19.0 „Pozostałe różnorodne usługi gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłapywanie psów)”.

Należy również podkreślić, że żadna z wykonywanych przez Wnioskodawcę usług nie została wymieniona w załączniku nr 10 do ustawy o VAT, jak również w przepisach dotyczących zwolnienia od podatku VAT.

Jeżeli zatem wykonywane przez Wnioskodawcę usługi związane z koszeniem trawników, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 81.30.10.0 „Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni”, mogą one korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT 8%.

Natomiast pozostałe wymienione we wniosku usługi - PKWiU 96.09.11.0. „Usługi związane z opieką nad zwierzętami domowymi” oraz PKWiU 96.09.19.0 „Pozostałe różnorodne usługi gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłapywanie psów)” podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, ponieważ ustawodawca nie przewidział dla tych usług stawek obniżonych oraz zwolnienia od podatku.

Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało zatem uznać za prawidłowe.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że zapłata za ww. czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz gminy nie może być traktowana jako zwrot kosztów wykonania zadań statutowych przez gminę - stanowi ona wynagrodzenie za świadczenie usług. Czynności tych nie należy traktować jako czynności wykonywanych przez gminę dla niej samej.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w sytuacji gdy wyodrębnione ze struktur gminy zakłady budżetowe prowadzą działalność gospodarczą w sposób samodzielny i wykonują czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to podmioty te stanowią odrębnych od gminy podatników.

W konsekwencji zakład budżetowy w zakresie powierzonej mu działalności, działa jako odrębny od gminy podatnik.

Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny - niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osoby fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Należy ponadto zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Powyższe przepisy wskazują, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek. Określenie samodzielności w tym znaczeniu ma charakter obiektywny, co oznacza, że ustalenia czy dana jednostka działa „samodzielnie” należy dokonać na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie w sposób o charakterze uznaniowym przez jednostkę nadrzędną dla danego podmiotu. Jednym z kryteriów jest przede wszystkim ustalenie, czy dana jednostka ponosi ryzyko gospodarcze, czy też to ryzyko ponosi jednostka nadrzędna (por. pkt 35 wyroku TSUE w sprawie C-210/04). Kolejnym kryterium, według TSUE, decydującym o ustaleniu samodzielności, jest odpowiedzialność za szkody poniesione wobec osób trzecich (por. wyrok w sprawie C-202/90 pkt 15).

Zatem:

*   gmina nie może decydować w sposób o charakterze uznaniowym, jaki będzie sposób rozliczania VAT przez jednostki podrzędne,

*   nie można automatycznie uznać, że gmina oraz jej zakłady budżetowe stanowią jednego podatnika bez przeanalizowania czy spełnione zostały ww. obiektywne kryteria.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w sytuacji gdy wyodrębnione ze struktur gminy zakłady budżetowe prowadzą działalność gospodarczą w sposób samodzielny i wykonują czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to podmioty te stanowią odrębnych od gminy podatników. I tak też jest w rozpatrywanej sprawie w przypadku Zakładu.

Ponadto o tym, że zakłady budżetowe powołane przez gminę, bezspornie mają status odrębnego od gminy podatnika podatku od towarów i usług, świadczy choćby odrębne traktowanie tych podmiotów na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług. Przyjęcie innego założenia spowodowałoby, iż zwolnienie od podatku określone w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, obejmujące określone czynności wykonywane między tymi podmiotami –zakładami budżetowymi gminy – nie miałoby żadnego racjonalnego uzasadnienia. Oznacza to, że samorządowe zakłady budżetowe, posiadające odrębne numery identyfikacji podatkowej zobowiązane są do dokonywania rozliczeń z tytułu tego podatku na zasadach ogólnych określonych w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych do tej ustawy.

Zatem pomimo, że gmina i jej zakład budżetowy funkcjonują w ramach jednej osoby prawnej (w ramach gminy jako osoby prawnej może funkcjonować wiele jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej), to i tak na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, gmina oraz zakład budżetowy są odrębnymi od siebie podatnikami VAT. Stąd czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz gminy są usługami wykonywanymi pomiędzy podatnikami VAT, a Wnioskodawca świadcząc opisane usługi na rzecz gminy wykonuje działalność gospodarczą i działa na własny rachunek.

Stanowisko tut. Organu w zakresie odrębności podatkowej w podatku od towarów i usług zakładów budżetowych i samej gminy potwierdza wyrok NSA z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1369/10, który dotyczył kwestii ustalenia, czy zakład usług komunalnych posiada odrębną od jednostki samorządu terytorialnego podmiotowość podatkową w zakresie podatku od towarów i usług oraz ustalenia, czy realizacja przez zakład zadań własnych tej jednostki jest świadczeniem usług. Zdaniem NSA „zakład budżetowy realizuje czynności gospodarki komunalnej jednostki samorządu terytorialnego, które są zadaniami własnymi o charakterze użyteczności publicznej tej jednostki. Jednostka ta w istocie realizuje te zadania właśnie poprzez utworzony zakład budżetowy niemogący jednocześnie realizować innych czynności. Samorządowy zakład budżetowy może być powołany jedynie do wykonywania w imieniu powołującej go jednostki samorządu terytorialnego do realizacji zadań własnych tej jednostki z zakresu gospodarki komunalnej o charakterze użyteczności publicznej.”

Według NSA wykonywane przez samorządowy zakład budżetowy odpłatne zadania gospodarki komunalnej mieszczą się w pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. NSA ponadto stwierdził, że niewątpliwie zadania wykonywane przez samorządowy zakład budżetowy z zakresu gospodarki komunalnej mieszczą się również w pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. W sytuacji zaś gdy samorządowy zakład budżetowy jest podmiotem wyodrębnionym w stosunku do tworzącej go jednostki samorządu terytorialnego pod względem organizacyjnym, majątkowym oraz finansowym, mimo, że działa w imieniu tej jednostki, należy uznać, że w powierzonym mu zakresie gospodarki komunalnej wykonuje tę działalność samodzielnie. Dlatego też samorządowy zakład budżetowy, wykonując zadania własne jednostki samorządu terytorialnego o charakterze użyteczności publicznej w zakresie gospodarki komunalnej, jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, realizującą w tym zakresie samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w przepisach VAT, a zatem ma podmiotowość podatkową VAT odrębną od jednostki samorządu terytorialnego, która go utworzyła.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.