Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-207/15/BKD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-10-30
Teza: Czy w świetle wskazanych powyżej przepisów prawnych, składki: emerytalna (9,76%), rentowa (6,5%) oraz na fundusz pracy (2,45%) (tj. w części finansowanej przez Spółkę), stanowią koszt uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt; rada-rada nadzorcza; składki-składki ZUS; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 23 czerwca 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 29 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Dnia 1 stycznia 2015 roku weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r. poz. 1831), która wprowadziła istotne zmiany od 1 stycznia 2015 r., m.in. dotyczą one obowiązkowego odprowadzania składek emerytalno-rentowych od wynagrodzeń członków rad nadzorczych. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest płatnikiem składek ZUS od wynagrodzeń członków rad nadzorczych bowiem jest podmiotem, w którym działa rada. Podstawą wymiaru składek danego członka jest jego przychód osiągnięty z tytułu zasiadania w radzie nadzorczej. Za taki przychód uznawane są otrzymane lub postawione do dyspozycji danej osoby pieniądze, bowiem członkowie Rady Nadzorczej otrzymują wyłącznie wynagrodzenia pieniężne.

Wymiar składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe dla członków rad nadzorczych ustala się tak samo jak dla innych ubezpieczonych:

*   19,52% podstawy wymiaru - składka emerytalna (finansowana w równych częściach przez członka rady oraz płatnika składek),
*   8% podstawy wymiaru - składka rentowa (finansowana w wysokości 1,5% przez członka rady oraz 6,5% przez płatnika składek).

Poza w/w składkami płatnik od wypłacanych wynagrodzeń dla członków rady nadzorczej opłaca składkę na Fundusz Pracy. Zgodnie z brzmieniem art. l6 ust. 1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji”.

Jak czytamy literalnie punkt ten dotyczy „wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych”.

Zarówno wynagrodzenia jak i składki emerytalne, rentowe i fundusz pracy finansowane przez Spółkę są wydatkami na rzecz członków Rady Nadzorczej.

Wynagrodzenia w kwocie brutto Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów, zaś wymienione składki emerytalne, rentowe i fundusz pracy naliczane od tych wynagrodzeń w części finansowanej przez Spółkę, w świetle obowiązujących przepisów w interpretacji Spółki nie są kosztami uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle wskazanych powyżej przepisów prawnych, składki: emerytalna (9,76%), rentowa (6,5%) oraz na fundusz pracy (2,45%) (tj. w części finansowanej przez Spółkę), stanowią koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, składki emerytalna, rentowa oraz na fundusz pracy naliczane od wynagrodzeń wypłacanych członkom rady nadzorczej w części finansowanej przez Spółkę nie stanowią kosztu uzyskania przychodu.

Zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. l pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. l ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji”. Z literalnego brzmienia wynika, że punkt ten dotyczy „wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych”. Zarówno wynagrodzenia jak i składki emerytalne, rentowe i na fundusz pracy finansowane przez Spółkę są wydatkami na rzecz członków Rady Nadzorczej. Wynagrodzenia w kwocie brutto są kosztami uzyskania przychodów, zaś wymienione składki emerytalne, rentowe i na fundusz pracy naliczane od wynagrodzeń członków Rady Nadzorczej w części finansowanej przez Spółkę, w świetle obowiązujących przepisów nie są kosztami uzyskania przychodów. Są one wydatkami Spółki na rzecz członków Rady Nadzorczej, w stosunku do których, nie ma zastosowania wyjątek z ww. artykułu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy poniesiony przez podatnika wydatek powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania, ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Art. 16 ust. 1 updop zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 updop, nie oznacza automatycznie, że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy bowiem badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka jest płatnikiem składek ZUS od wynagrodzeń członków rad nadzorczych. Podstawą wymiaru składek danego członka jest jego przychód osiągnięty z tytułu zasiadania w radzie nadzorczej. Za taki przychód uznawane są otrzymane lub postawione do dyspozycji danej osoby pieniądze, bowiem członkowie Rady Nadzorczej otrzymują wyłącznie wynagrodzenia pieniężne.

Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia brutto, zaś wymienione składki emerytalne, rentowe i fundusz pracy naliczane od tych wynagrodzeń, w części finansowanej przez Spółkę, traktuje jako wydatki, które nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z obowiązującą updop.

Mając na uwadze wyłączenia wynikające z art. 16 updop ocena prawna przedmiotowego wydatku wymaga odniesienia się do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Jak wynika z literalnego brzmienia w/w artykułu, możliwość uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, dotyczy wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Skoro wynagrodzenia na rzecz członków Rady Nadzorczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodu na podstawie ww. regulacji to i narzuty na te wynagrodzenia mogą być zaliczone do tych kosztów.

Reasumując, stanowisko Spółki przedstawione we wniosku należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.