Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.497.2025.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
związanych z zakupem ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem
przy zastosowaniu prewspółczynnika metrażowego.
Słowa kluczowe: ciągnik
gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia

    podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem ciągnika wraz z przyczepą i
    osprzętem przy zastosowaniu prewspółczynnika metrażowego. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu
    dostawy wody, odprowadzania ścieków oraz wynajmów lokali. Gmina prowadzi
    działalność mieszaną, tzn. opodatkowaną, zwolnioną oraz niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Z dniem 1 stycznia 2017 roku gmina dokonała centralizacji rozliczeń
    podatku VAT i od tego dnia prowadzi wspólne rozliczanie podatku VAT wraz ze wszystkimi
    jednostkami organizacyjnymi. Zgodnie z ustawą o VAT, Gmina corocznie ustala wskaźniki
    proporcji zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    oparciu o dane z poprzedzającego roku.
    Gmina w 2025 roku planuje zakup ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem do obsługi
    gminnej oczyszczalni ścieków oraz utrzymania poboczy, rowów i zieleni przydrożnej w
    gminie (...) oraz 2 szt. agregatów prądotwórczych. Koszt całkowity zakupu ciągnika wraz z
    przyczepą i osprzętem przewidziany jest na kwotę (...) zł. Gmina wystąpiła z wnioskiem o
    dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
    Wodnej w (...).
    Ciągnik wraz z przyczepą i osprzętem będzie wykorzystywany przez Gminę zarówno do
    czynności podlegających opodatkowaniu (odprowadzania ścieków), jak i do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu (zadania własne Gminy np. w zakresie prowadzenia
    prac porządkowych i pielęgnacyjnych w pasach dróg gminnych oraz rowów przydrożnych).
    Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków do
    poszczególnych rodzajów działalności.
    W związku z tym, że wartość ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem wynosić będzie
    powyżej 10 000,00 złotych, stanowić on będzie środek trwały. W związku z zakupem
    ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem Gmina poniesie wydatek na zakup środka trwałego
    oraz będzie ponosić wydatki związane z utrzymaniem i eksploatacją ww. środka trwałego,
    w tym koszty serwisowania, naprawy, części zamiennych i paliwa.
    Wydatki te będą dokumentowane na podstawie faktur VAT wystawionych na Gminę (...).
    Gmina będzie dokonywać odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w
    związku z zakupem ciągnika wraz z osprzętem przy zastosowaniu proporcji wyliczonej na
              3podstawie ilości m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w ramach czynności
    opodatkowanych VAT, wykonanych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT
                3do całkowitej ilości m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych na terenie Gminy –
    zarówno w ramach czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających
    opodatkowaniu (na potrzeby własne) wg następującego wzoru:
    X = (Z/(Z + W)) x 100%
    Gdzie:
    X – prewspółczynnik,
    Z – ilość wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w danym roku w ramach transakcji
                        3zewnętrznych podlegających VAT (w m),
    W – ilość wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w danym roku na potrzeby własne
                  3niepodlegające VAT (w m).
    Otrzymaną w ten sposób proporcję, stosownie do art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, Gmina
    zaokrągla w górę do najbliższej liczby całkowitej.

## Pytanie

Czy Gmina (...) ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków poniesionych w związku z zakupem ciągnika wraz z osprzętem?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – tzw. „sposobem
    określenia proporcji”. Jednocześnie sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Jako, że Gmina przy realizacji zadania pn. (...) nie jest w stanie bezpośrednio i
    jednoznacznie przyporządkować wydatków związanych z realizowaną inwestycją do celów
    działalności gospodarczej i do celów związanych z działalnością jednostek budżetowych,
    Gmina wyraża stanowisko, że w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji będzie jej
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy zastosowaniu prewspółczynnika, który w 2025 roku wynosi 98%.
    Ponadto, Gmina 07.04.2021 r. otrzymała Interpretację, w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej potwierdził m.in., że Gminie przysługuje prawo do odliczenia części
    podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne i bieżące
    związane z infrastrukturą wodno-kanalizacyjną, obliczonej według udziału procentowego,
    w jakim przedmiotowa infrastruktura wykorzystywana jest/będzie do wykonywania
    działalności gospodarczej oraz uznano, że w takim przypadku prawidłowym będzie
    zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych
    dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków od Odbiorców zewnętrznych w całkowitej
    liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków ogółem.
    W konsekwencji powyższego oraz w związku z posiadaną przez Gminę interpretacją,
    zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Inwestycji będzie jej
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    w zakresie, w jakim będzie ona wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT przy
    zastosowaniu prewspółczynnika metrażowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.

    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z

        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Zgodnie z art. 86 ust 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy stanowi:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.

    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
      tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
      „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia
      proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Według § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o urzędzie obsługującym jednostkę samorządu
      terytorialnego - rozumie się przez to urząd obsługujący jednostkę samorządu
      terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej.
    Na mocy § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
      · urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu Gminy,
        urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      · jednostki budżetowej,
      · zakładu budżetowego.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden
    „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako
    osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działa w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług z tytułu dostawy wody, odprowadzania ścieków oraz wynajmów lokali. Prowadzą
    Państwo działalność mieszaną, tzn. opodatkowaną, zwolnioną oraz niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Planują Państwo zakup ciągnika wraz z przyczepą i
    osprzętem do obsługi gminnej oczyszczalni ścieków oraz utrzymania poboczy, rowów i
    zieleni przydrożnej w gminie (...) oraz 2 szt. agregatów prądotwórczych. Ciągnik wraz z
    przyczepą i osprzętem będzie wykorzystywany przez Państwa zarówno do czynności
    podlegających opodatkowaniu (odprowadzania ścieków), jak i do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu (zadania własne Gminy np. w zakresie prowadzenia
    prac porządkowych i pielęgnacyjnych w pasach dróg gminnych oraz rowów przydrożnych).
    Nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków do
    poszczególnych rodzajów działalności. W związku z zakupem ciągnika wraz z przyczepą i
    osprzętem poniosą Państwo wydatek na zakup środka trwałego oraz będą ponosić
    wydatki związane z utrzymaniem i eksploatacją ww. środka trwałego, w tym koszty
    serwisowania, naprawy, części zamiennych i paliwa. Wydatki te będą dokumentowane na
    podstawie faktur VAT wystawionych na Państwa.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego
    od wydatków poniesionych w związku z zakupem ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem
    zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy przy zastosowaniu proporcji wyliczonej na podstawie

        3ilości m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w ramach czynności
    opodatkowanych VAT, wykonanych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT
                3do całkowitej ilości m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych na terenie Gminy –
    zarówno w ramach czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio i
    wyłącznie związanych z czynnościami opodatkowanymi, podatnik, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że podatnik
    zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można
    przypisać prowadzonej działalności gospodarczej.
    Analiza okoliczności niniejszej sprawy wskazuje, że ciągnik wraz z przyczepą i osprzętem
    będzie wykorzystywany przez Państwa zarówno do wykonywania działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT). Jak wskazano w opisie sprawy, nie będą Państwo w
    stanie dokonać jednoznacznego przyporządkowania wydatków do poszczególnych
    rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności polegających opodatkowaniu VAT
    oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Jak wskazano we wniosku chcą Państwo dokonywać odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych w związku z zakupem ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem przy
                                  3zastosowaniu proporcji wyliczonej na podstawie ilości m wody dostarczonej/ścieków
    odprowadzonych w ramach czynności opodatkowanych VAT, wykonanych w ramach
                                        3transakcji zewnętrznych podlegających VAT do całkowitej ilości m wody dostarczonej
    /ścieków odprowadzonych na terenie Gminy – zarówno w ramach czynności
    opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu (na potrzeby własne).
    Należy zauważyć, iż przedmiotowy ciągnik wraz z przyczepą i osprzętem oprócz obsługi
    gminnej oczyszczalni ścieków będzie wykorzystywany do zadań własnych w zakresie
    utrzymania poboczy, rowów i zieleni przydrożnej.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że przedstawiony sposób wyliczenia
    prewspółczynnika, w świetle okoliczności sprawy, powinien zapewniać dokonanie
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Zaprezentowany przez Państwa sposób obliczenia prewspółczynnika powinien pozwolić
    na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między wykonywaną
    działalnością gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w działalności innej niż
    gospodarcza.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe należy wskazać, że metoda wskazana przez Państwa,
    powinna dać możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części
    wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj działalności, do
    wykonywania której ciągnik będzie wykorzystywany. W świetle powyższych okoliczności
    proponowany przez Państwa sposób wyliczenia prewspółczynnika nie może być uznany za
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i

    dokonywanych przez Państwa nabyć, w postaci ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem.
    Proponowana przez Państwa ww. metoda określenia proporcji (prewspółczynnik
    metrażowy), nie będzie metodą gwarantującą dokonanie odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych w związku z zakupem ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem,
    w części w jakiej nabyte składniki majątku, z którymi związany będzie podatek naliczony
    będą wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej ww. sprzęt będzie wykorzystywany do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Wskazany przez Państwa sposób kalkulacji prewspółczynnika nie odzwierciedla w sposób
    obiektywny i pełny, w jakim stopniu będą Państwo wykorzystywać ciągnik wraz z
    przyczepą i osprzętem do działalności gospodarczej a w jakim do działalności innej niż
    gospodarcza. Prewspółczynnnik metrażowy oparty na zastosowaniu proporcji wyliczonej
                3na podstawie ilości m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w ramach czynności
    opodatkowanych VAT, wykonanych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT
                3do całkowitej ilości m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych na terenie Gminy –
    zarówno w ramach czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających
    opodatkowaniu (na potrzeby własne) nie pozwoli na obiektywny pomiar realnego
    wykorzystania przez Państwa ciągnika wraz z przyczepą i osprzętem w ramach działalności
    wodno-kanalizacyjnej (czynności opodatkowanych i niepodlegających)- w zakresie obsługi
    gminnej oczyszczalni ścieków oraz w ramach zadań własnych niepodlegających
    opodatkowaniu w zakresie utrzymania poboczy, rowów i zieleni przydrożnej w gminie.
    Wskazać należy, że czynności w zakresie utrzymania poboczy, rowów i zieleni przydrożnej
    w gminie, stanowią zadania własne Gminy odrębne od zadań związanych z gospodarką
    wodną kanalizacyjną i prowadzoną w tym zakresie działalnością.
    Należy wskazać, że stosownie do art. 86 ust. 2h ustawy o VAT podatnik może zastosować
    inny wskaźnik niż rekomendowany rozporządzeniem Ministra Finansów jako bardziej
    reprezentatywny, ale sposób ten musi spełniać wymogi określone w art. 86 ust. 2b ustawy
    o VAT, zatem należy wykazać zasadność ustalenia odrębnego prewspółczynnika w
    odniesieniu do dokonywanych nabyć.
    Jak Państwo wskazali ciągnik wraz z przyczepą i osprzętem oprócz obsługi gminnej
    oczyszczali ścieków, będzie służył do utrzymania poboczy, rowów i zieleni przydrożnej w
    gminie, a wiec zakupiony sprzęt nie będzie stanowił wydatku ściśle związanego wyłącznie z
    dostawą wody i odprowadzaniem ścieków.
    W świetle powyższego, skoro wydatki związane ciągnikiem wraz z przyczepą i osprzętem,
    o których mowa we wniosku, będą wykorzystywane przez Państwa do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT realizowanych w ramach działalności wodno-kanalizacyjnej) oraz działalności innej niż
    gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT realizowanych
    w ramach zadań własnych w zakresie utrzymania poboczy, rowów i zieleni przydrożnej w
    gminie oraz realizowanych w ramach działalności wodno-kanalizacyjnej) oraz nie będą
    mieli Państwo możliwości przyporządkowania ww. wydatków w całości do celów
    działalności gospodarczej, to w celu realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego
    będą Państwo zobligowani do stosowania przepisów o sposobie określania proporcji, o
    których mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisów rozporządzenia, tj.
    proporcji ustalonej na podstawie przepisów rozporządzenia dla jednostki wykorzystującej
    ww. ciągnik wraz z przyczepą i osprzętem.
    W konsekwencji będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych w związku z zakupem ciągnika wraz z osprzętem
    zgodnie z art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisów ww. rozporządzenia. Prawo to
    będzie przysługiwało Państwu pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych
    wymienionych w art. 88 ustawy.

    Tym samym Państwa stanowisko zgodnie, z którym w odniesieniu do wydatków
    związanych z realizacją Inwestycji będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim będzie ona
    wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu prewspółczynnika
    metrażowego uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych

    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.