Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.148.2024.8.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Otrzymana pomoc finansowa na uzyskanie lokalu
mieszkalnego podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1
pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: ekwiwalent-ekwiwalent pieniężny
funkcjonariusz
pomoc-pomoc finansowa
służba
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 49a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sprawa dotyczy otrzymanej w 2021 roku „pomocy finansowej na uzyskanie lokalu
    mieszkalnego” w wysokości 148 320 zł od pracodawcy, tj. Służby Ochrony Państwa na
    podstawie art. 180 ustawy o SOP. Od wspomnianej kwoty pobrano podatek dochodowy
    od osób fizycznych.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wpisano w art. 21 ust. 1 pkt 49a, że
    zwolniony z opodatkowania jest „ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z lokalu
    wypłacany na podstawie przepisów o Służbie Ochrony Państwa”. Problem polega w
    nazewnictwie otrzymanej pomocy, ponieważ zwolniony z opodatkowania jest
    „ekwiwalent”, a według ustawy o SOP otrzymuje się „pomoc finansową na uzyskanie
    lokalu mieszkalnego”. Jej otrzymanie uwarunkowane jest zrzeczeniem się prawa do lokalu
    służbowego, co miało miejsce w Pana przypadku, więc tym samym spełnił Pan definicję
    ekwiwalentu.

## Pytanie

Czy otrzymana pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego podlega zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych zgodnie z decyzją Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wydał wyrok
    w tej sprawie II FSK 829/23 zwalniający z opodatkowania?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że „pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego”, którą otrzymał Pan
    na podstawie art. 180 ustawy o SOP i była opodatkowana, również wypełnia definicję
    ekwiwalentu, który jest zwolniony z opodatkowania). Aby uzyskać pomoc finansową na
    uzyskanie lokalu mieszkalnego musiał Pan zrezygnować z lokalu służbowego, czym
    wypełnił Pan zapis art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pana stanowisko zostało potwierdzone w innych interpretacjach indywidualnych
    dotyczących tego samego problemu: 0114-KDIP2-2.4011.523.2022.1.SP; 0114-KDIP2-
    2.4011.519.2022.1.SP; 0114-KDIP2-2.4011.518.2022.1.SP; 0112-KDIL2-1.4011.341.2022.1.
    DJ oraz kilka innych interpretacji wydanych do grudnia 2022 roku.
    Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok 5 grudnia 2023 roku stwierdzający, że
    wspomniane opodatkowanie nie powinno być naliczane. NSA wskazuje, że naruszono art.
    32 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez uznanie, że wydanie przez organ
    odmiennych dla podatników w skutkach interpretacji w roku 2022, przy tożsamym dla
    nich stanie faktycznym i identycznym stanie prawnym nie różnicuje ich wobec prawa i
    świadczy o równym ich traktowaniu, gdy uznanie konieczności zapłaty podatku
    dochodowego przez część z nich i zwolnienie z tego podatku drugiej części, jest
    ewidentnie nierównym traktowaniem podatników, co skutkuje dyskryminowaniem części
    podatników wbrew dyspozycji art. 32 ust. 2 Konstytucji RP.
    NSA zauważa również, że DKIS w tożsamym stanie faktycznym i identycznym stanie
    prawnym wydawał odmienne interpretacje w roku 2022, co świadczy, że wątpliwości takie
    istniały i miał je organ, co miało istotny wpływ na zniesienie opodatkowania. Naczelny Sąd
    Administracyjny po analizie wydanych przez organ interpretacji uważa, że organ nie
    dostrzegał zamiaru ustawodawcy w zwolnieniu wyłącznie świadczeń przyznawanych na
    podstawie ustawy o BOR:
    „W pismach do podatników wskazywano, że ‘w związku z powołaniem SOP i nowelizacją
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie posłużono się terminologią używaną w ustawie o
    Służbie Ochrony Państwa, należy uznać, że ww. pojęcia należy traktować tożsamo, skoro

    charakter tych świadczeń jest tożsamy. O charakterze danego świadczenia nie decyduje
    bowiem jego nazwa, lecz istotne z punktu widzenia prawa podatkowego cechy. Dlatego
    ważne jest zrozumienie istoty i charakteru świadczeń, a w niniejszej sprawie charakter
    świadczeń jest identyczny, a zatem w tym konkretnym przypadku bez znaczenia pozostaje
    różne nazewnictwo na to samo świadczenie.’ Z rozważań tych NSA uznaje, że ‘stwierdzenie
    - pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego - zawarte w art. 180 ustawy o SOP
    należy traktować jako odpowiednik użytego w art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych - ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z
    lokalu’. Przyznawaną na podstawie art. 180 ustawy o SOP pomoc uznawano
    konsekwentnie za ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z lokalu wypłacany na
    podstawie przepisów o SOP w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. (...) Dopiero od grudnia 2022 roku organ zmienił swoje
    stanowisko.” [cyt. wyroku sygn. akt II FSK 829/23 – przyp. organu]
    NSA twierdzi, że zmiana ta nie została w żaden sposób uzasadniona. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznaje, że w rozpoznawanej sprawie organ naruszył konstytucyjne zasady
    równości wobec prawa i zaufania do organów państwa art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji i
    należy spór rozstrzygnąć na korzyść podatnika. Organ - nawet pomimo stosownego
    pytania skierowanego do jego pełnomocnika podczas rozprawy przed NSA - nie wskazał
    żadnej okoliczności, która wystąpiła pomiędzy końcem sierpnia a początkiem grudnia
    2022 roku, a która mogłaby uzasadnić zmianę wyrażanego wcześniej i umotywowanego
    nie mniej stanowczo poglądu. W związku z powyższym, zarzuty naruszenia art. 141 ust 4 p.
    p.s.a., art. 2a o.p. oraz art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 146 ust 1 p.p.s.a.
    okazały się uzasadnione.
    „W ponownie przeprowadzonym postępowaniu, organ uwzględni powyższe uwagi. W
    szczególności dokona prawidłowej wykładni przepisu prawa podatkowego z
    uwzględnieniem wspomnianych zasad konstytucyjnych oraz dyrektywy z art. 2a o.p.” [cyt.
    wyroku sygn. akt II FSK 829/23 – przyp. organu]
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 5 marca 2024 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0114-KDIP3-2.4011.148.2024.1.AC, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 5 marca 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    2 kwietnia 2024 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wniósł Pan:
    1.  na podstawie art. 146 § 1 PPSA, o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej
      interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      5 marca 2024 roku, nr 0114-KDIP3-2.4011.148.2024.1.AC w całości z uwagi na fakt
      naruszenia przepisów prawa materialnego;
    2.  na podstawie art. 200 PPSA, o zasądzenie od Organu podatkowego na rzez
      Skarżącego kosztów postępowania.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    26 czerwca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 998/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 10 stycznia 2025 r. sygn. akt II
    FSK 1350/24 oddalił skargę kasacyjną.

    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 10 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny / Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Art. 12 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, że:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pan funkcjonariuszem
    Służby Ochrony Państwa. W 2021 r. otrzymał Pan pomoc finansową na uzyskanie lokalu
    mieszkalnego w wysokości 148 320 zł, na podstawie art. 180 ustawy o SOP. Powyższa
    kwota została pomniejszona o podatek dochodowy Aby otrzymać pomoc na uzyskanie
    lokalu mieszkalnego musiał Pan zrezygnować z prawa do mieszkania służbowego.

    Wątpliwość Pana budzi kwestia, czy otrzymana pomoc finansowa na uzyskanie lokalu
    mieszkalnego podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      Wolny od podatku dochodowego jest ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z
      lokalu wypłacany na podstawie przepisów o Służbie Ochrony Państwa.
    Szczegółowe rozwiązania dotyczące przedmiotowej pomocy finansowej przyznawanej
    funkcjonariuszom Służby Ochrony Państwa określa w szczególności art. 180 ustawy z dnia
    8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 575 ze zm.) oraz
    rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 2018 r. w
    sprawie przyznawania i cofania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub
    domu przez funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 1223).
    Na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa z dniem 1 lutego
    2018 r., zgodnie z art. 392 tej ustawy, Służba Ochrony Państwa (SOP) zastąpiła dotychczas
    istniejące Biuro Ochrony Rządu (BOR). Zatem obowiązująca obecnie ustawa o Służbie
    Ochrony Państwa zastąpiła ustawę z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U.
    z 2017 r. poz. 985).
    Stosownie do art. 180 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego nie przysługuje
      funkcjonariuszowi, którego małżonek otrzymał lokal mieszkalny na podstawie decyzji
      administracyjnej o przydziale, pomoc finansową na uzyskanie lokalu w innych
      służbach, odprawę mieszkaniową lub ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z
      lokalu mieszkalnego.
    Z art. 180 ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi w przypadku:
        1) jej wypłaty jako nienależnego świadczenia;
        2) zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 10 lat służby, jeżeli nie
          nabył uprawnień do emerytury policyjnej albo policyjnej renty inwalidzkiej lub
          prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnych i rentowych;
        3) skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo
          umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia
          publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w
          celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo
          określone w art. 258 Kodeksu karnego lub w przypadku funkcjonariusza, wobec
          którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych
          za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
    Zgodnie zaś z art. 180 ust. 4 ustawy o Służbie Ochrony Państwa:
      Do służby, o której mowa w ust. 3 pkt 2, zalicza się również okresy służby oraz okresy
      równorzędne ze służbą w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym
      funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
      Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
      Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży
      Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
    Na mocy art. 180 ust. 5 ustawy o Służbie Ochrony Państwa:
      Organami właściwymi do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i cofania
      pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez
      funkcjonariuszy są:
        1) minister właściwy do spraw wewnętrznych dla Komendanta SOP;
        2) Komendant SOP dla funkcjonariuszy.

    Na podstawie art. 180 ust. 6 cytowanej ustawy:
      Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
        1) tryb postępowania oraz szczegółowe warunki przyznawania i cofania pomocy
          finansowej, o której mowa w ust. 1, oraz rodzaje wymaganych dokumentów,
        2) sposób ustalania wysokości pomocy finansowej,
        3) sposób ustalania kwoty podlegającej zwrotowi oraz przypadki uzasadniające
          obniżenie kwoty podlegającej zwrotowi,
        4) wzór wniosku stosowanego w tym postępowaniu
        - mając na względzie terminowe przyznawanie pomocy finansowej oraz
          prawidłowość jej ustalania i wypłacania.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 26 czerwca 2024 r.
    sygn. akt III SA/Wa 998/24:
      Istota sporu interpretacyjnego w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy pomoc
      finansowa wypłacona funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa na podstawie art.
      180 ust. 1 ustawy o SOP korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt
      49a u.p.d.o.f.
      W punkcie wyjścia odnotować więc należy swoiście przebrzmiały charakter
      przedmiotowego zagadnienia interpretacyjnego. Zasadniczy kierunek wykładni 21
      ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f. został już bowiem wskazany przez sądy administracyjne obu
      instancji, włączając w to odnotowany już we wniosku interpretacyjnym (pytaniu
      strony) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. II FSK 829/23 (CBOSA).
      Również tutejszy
      Sąd wypowiadał się w przedmiotowym zakresie, w sposób zbieżny zapatrywaniem
      prezentowanym przez NSA (vide wyroki o sygn. III SA/Wa 2273/23, czy III SA/Wa 2249
      /23, CBOSA). Dorobek ten jest doskonale znany stronom postępowania, jak wynika
      ze składanych pism procesowych (s. 5 i n. skargi, s. 19 i n. odpowiedzi na skargę).
      Stąd też niecelowe jest szerokie jego komentowanie w tym miejscu. Zasadniczo
      bowiem w przedmiotowym przypadku, biorąc pod uwagę etap dyskursu
      orzeczniczego (interpretacyjnego), rozpoznawana kwestia ma wymiar nie tyle
      interpretacyjny, ile subsumpcyjny, tj. chodzi o wyrażenie oceny co do możliwości
      zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f. do przedstawionego przez
      wnioskodawcę stanu faktycznego. Z jednej bowiem strony organ interpretacyjny miał
      normatywny obowiązek uwzględnić w tym zakresie orzecznictwo sądów
      administracyjnych, co wywodzić pośrednio należy z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji
      podatkowej (yide np. wyrok NSA o sygn. I FSK 179/14, CBOSA), z drugiej zaś skład
      orzekający podziela wykładnię ww. art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f. przedstawioną w
      ww. judykatach.
      W szczególności Sąd przyjmuje jako własne stanowisko wyrażone w ww. wyroku NSA
      o sygn. akt II FSK 829/23, że „w przypadku art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f.
      skorzystanie z narzędzi wykładni językowej ani celowościowej (....) nie daje
      jednoznacznych rezultatów. Podobnie, trudno znaleźć argumenty, które
      przemawiałyby za przyjętym przez organ (....) wynikiem wykładni w oparciu o
      instrumenty wykładni systemowej. Za takie nie można przecież uznać
      uprzywilejowania jednej służby względem innych, co należy traktować jako wyraz
      polityki prawa, której kształtowanie przysługuje ustawodawcy. W tej sytuacji ...
      zastosowanie w sprawie znajduje art. 2a O.p., zgodnie z którym niedające usunąć się
      wątpliwości co do rozumienia przepisów prawa podatkowego, rozstrzyga się na
      korzyść podatnika.”
      W rezultacie zarówno w ww. orzeczeniu, jak innych wydawanych przez sądy
      administracyjne obu instancji, a także w interpretacjach wydawanych przez sam

      organ, uznawano pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawaną
      na podstawie art. 180 ustawy o SOP za równoważną ekwiwalentowi pieniężnemu w
      zamian za rezygnację z lokalu, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f. Skład
      orzekający jako własny przyjmuje zatem wskazany pogląd, z którego wynika że
      świadczenie takie jak przyznane skarżącemu objęte jest zwolnieniem od podatku
      dochodowego od osób fizycznych (wynikającym z ww. przepisu).
    Biorąc pod uwagę prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Warszawie w wyroku z 26 czerwca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 998/24 otrzymana przez
    Pana pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego podlega zwolnieniu na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.