Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.759.2018.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-04
Teza: w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT usług kulturalnych świadczonych przez Wnioskodawcę
Słowa kluczowe: twórcy; usługi-usługi kulturalne; wykonawstwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2018 r. (data wpływu 25 października 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 listopada 2018 r. (data wpływu 4 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT usług kulturalnych świadczonych przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT usług kulturalnych świadczonych przez Wnioskodawcę.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 listopada 2018 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, pytania oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowany/sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w sposób wielokierunkowy, 1. Działalność impresaryjna – organizacja imprez, koncertów; 2. Działalność artystyczna – występy artystyczne z własnym udziałem.

W związku z przekroczeniem wiele lat temu limitu zwolnienia podmiotowego w VAT, Zainteresowany jest czynnym płatnikiem podatku VAT. Ciągle jednak kiedy Wnioskodawca jest na estradzie jako muzyk zatrudniany przez innych, ma możliwość wystawiania faktur za swój udział jako wykonawca w postaci VAT ZW. Zainteresowany 3 lata temu założył i został kierownikiem zespołu. Wnioskodawca zatrudnia w swoim zespole artystów w oparciu o umowy o dzieło, a działalność polega na organizacji i wystawianiu przedstawień artystycznych w postaci koncertów jego zespołu G. Ww. usługi Wnioskodawca świadczy dla domów kultury, agencji organizujących imprezy firmowe, bezpośrednio dla samych firm, stowarzyszeń, urzędów miast i gmin. Świadczone przez Zainteresowanego usługi są usługami kulturalnymi i Wnioskodawca jako firma prowadząca działalność gospodarczą jest stroną umów cywilnoprawnych z kontrahentami. Za realizowane koncerty Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium. Sam też bierze udział w koncertach jako artysta wykonawca i prowadzący cały zespół w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zainteresowany organizuje koncerty, w których wykonawcą jest sam Wnioskodawca, a także wyłącznie inni artyści.

Wnioskodawca jest również twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż elementami składowymi wykonywanych przedstawień artystycznych jest przygotowanie i reżyseria koncertu, a z Zainteresowanym grają zawsze pojedyncze osoby realizujące indywidualne partie instrumentalne. Zasadniczo, prośba Zainteresowanego o wydanie interpretacji dotyczy działania konkretnego zespołu o nazwie G. To zespół składający się z 13 osób, którego Wnioskodawca jest twórcą, organizatorem działalności koncertowej i każdej innej. Zespół funkcjonuje tylko i wyłącznie poprzez działania Zainteresowanego. Wystawiając faktury za koncert G. Wnioskodawca ma możliwość rozliczenia muzyków na umowy o dzieło.

Kontrahentami Wnioskodawcy są domy i centra kultury, dla których, jak twierdzi Zainteresowany, płacenie 23% podatku VAT jest ogromnym dodatkowym obciążeniem budżetu i codziennej działalności. Zaś w stosunku do innych artystów Zainteresowany jest niekonkurencyjny podnosząc cenę o 23% VAT. Współpracownikami Wnioskodawcy są w 90% muzycy nieprowadzący działalności gospodarczej z VAT. Zainteresowany wystawiając fakturę z podatkiem VAT zwiększa honorarium i natychmiast na koniec miesiąca oddaje go do Urzędu Skarbowego, ponieważ, zdaniem Wnioskodawcy, nie ma jak go księgowo rozliczyć. Za koncert G. (23% VAT) Zainteresowany nie może wystawić faktury jak za koncert … (VAT ZW). Zainteresowany prosi o wydanie interpretacji w sprawie zniesienia podatku VAT od koncertów G. Ww. G. jest dziełem Zainteresowanego i bez niego nie działa oraz nie funkcjonuje koncertowo. Jak wskazał Wnioskodawca: „Ja to G., G. to ja, inaczej nie funkcjonuje. Koncert G. to jakby mój koncert (VAT zwolniony)”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy świadczone przez Wnioskodawcę (artystę wykonawcę) usługi kulturalne, polegające na wystawianiu przedstawień artystycznych w postaci koncertów (G.) wspólnie z innymi artystami zatrudnionymi przez niego na podstawie umów o dzieło lub zlecenie, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy? Mimo zwolnienia podmiotowego i równoczesnego przekroczenia limitu zwolnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), twórcy i organizatora życia koncertowego, ww. działalność, sklasyfikowana pod nr 90.01.10.0 (usług i artystów wykonawców), jest zwolniona z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Zainteresowany jest podmiotem (artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, a świadczone przez niego usługi polegające na wystawianiu przedstawień artystycznych w postaci koncertów korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. przepisu. Wnioskodawca nadmienia, że wysokość przychodów z działalności firmy przekracza limit naliczania podatku VAT.

Świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i innych prawach pokrewnych (Dz. U. 2018.1191 j.t.) wynagradzane są w formie honorariów. Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami są w szczególności działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania. Wnioskodawca zabiega o zwolnienie w przypadku uczestnictwa w organizacji koncertu jego zespołu, który prowadzi oraz zatrudnionych muzyków, z którymi tworzy wspólne dzieło i reprezentuje je przed podmiotami (organizatorami) zamawiającymi wykonanie koncertu - przedstawienia.

Zainteresowany nadmienia, że podany stan faktyczny jest zbieżny ze stanem opisanym w innych interpretacjach izb skarbowych, t.j. interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 października 2011 r., nr IPTPP1/443-464/11-4/IG oraz z dnia 18 czerwca 2014 r., nr IPTPP2/443-227/14-4/KW, interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 04.03.2015 r., nr IBPP1/4512-48/15/MN a także interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21.04.2015 r., nr ITPP1/4512-85/15/AP, w których to interpretacjach zgodzono się z identycznymi twierdzeniami wnioskodawców.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak wynika z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z kolei w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

W analizowanej sprawie należy zwrócić uwagę na cel zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, tj. indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zatem zwolnienie określone w ww. przepisie ustawy ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy w związku z tym ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem, zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności.

Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).

Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura”, ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego.

Ponadto zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1983) działalność kulturalna, w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Jednocześnie wskazuje się, że unormowanie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, odsyła wprost do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zatem należy zauważyć, że stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191, z późn. zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 pkt 7 i pkt 8 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, są utwory m.in. muzyczne i słowno-muzyczne oraz sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne.

W myśl art. 8 ust. 2 cyt. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje, na podstawie art. 85 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, świadczy usługi polegające na organizacji i wystawianiu przedstawień artystycznych w postaci koncertów. Zainteresowany 3 lata temu założył zespół G. i został jego kierownikiem zatrudniając w zespole artystów w oparciu o umowy o dzieło. Wnioskodawca ww. usługi świadczy, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej z danym kontrahentem, dla domów kultury, agencji organizujących imprezy firmowe, bezpośrednio dla samych firm, stowarzyszeń, urzędów miast i gmin. Ww. usługi świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie organizacji i wystawiania przedstawień artystycznych w postaci koncertów – jak wskazano we wniosku – są usługami kulturalnymi. Za realizowane koncerty Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium. Zainteresowany bierze udział w koncertach jako artysta wykonawca i prowadzący cały zespół w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zainteresowany organizuje koncerty, w których sam jest wykonawcą, a także wyłącznie inni artyści. Wnioskodawca jest również twórcą w rozumieniu ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż elementami składowymi wykonywanych przedstawień artystycznych jest przygotowanie i reżyseria koncertu, w którym z Wnioskodawcą grają pojedyncze osoby realizujące indywidualne partie instrumentalne.

Na tle powyższego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy świadczonych usług w zakresie organizacji i wystawiania przedstawień artystycznych w postaci koncertów.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie organizacji i wystawiania przedstawień artystycznych w postaci koncertów to usługi kulturalne. Ponadto, Wnioskodawca występuje jako artysta wykonawca oraz jest twórcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nadto, Zainteresowany za zrealizowane koncerty otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium.

Jednocześnie z okoliczności sprawy nie wynika, aby świadczone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługi w zakresie organizacji i wystawiania przedstawień artystycznych w postaci koncertów należały do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.

W konsekwencji powyższego, z uwagi na spełnienie przez Wnioskodawcę wymaganych przesłanek określonych w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy oraz fakt, że Zainteresowany nie świadczy usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy, w tym usługi wstępu na koncerty, należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie organizacji i wystawiania przedstawień artystycznych w postaci koncertów korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

W myśl art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Ww. przepisy art. 14na § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …, …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.