Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-375/16-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-21
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym wskazane odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych, które zostały dostarczone do nieodpłatnego używania kontrahentom Spółki, stanowią w całości koszt uzyskania przychodów Spółki za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania lub były oddane do używania za symboliczną opłatą?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dostawa; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata; produkty; użytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie; wyroby-wyroby medyczne; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2016 r. (data wpływu 24 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, które zostały dostarczone do nieodpłatnego używania kontrahentom Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, które zostały dostarczone do nieodpłatnego używania kontrahentom Spółki.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca należy do Grupy S., działającej na rynku ortopedycznym. Wnioskodawca posiada wyłączne prawo do sprzedaży i dystrybucji produktów Grupy S. na terenie Polski. Oferta handlowa Spółki obejmuje szeroką gamę produktów – implantów i sprzętu medycznego (zwanych dalej jako: Wyroby medyczne) do rekonstrukcji stawów, systemów zespalania kości, systemów stabilizacji kręgosłupa i implantów twarzo-czaszki, ortobiologii, instrumentów i napędów chirurgicznych, nawigacji komputerowej oraz sprzętu endoskopowego. W szczególności, Spółka dystrybuuje na rynku ortopedycznym implanty bioder, kolana, ramienia i kręgosłupa.

Grupę klientów Spółki, do których dystrybuuje ona swoje produkty, stanowią głównie szpitale publiczne, oraz prywatne placówki medyczne, w których wykonuje się specjalistyczne zabiegi ortopedyczne. Z uwagi na specyfikę głównych klientów Spółki, którymi są szpitale z sektora publicznego zawierające umowy nabycia Wyrobów Medycznych w drodze przetargów przeprowadzanych zgodnie z procedurą przewidzianą w Ustawie – Prawo Zamówień Publicznych, wśród warunków przetargu i kryteriów wyboru najkorzystniejszej oferty przez szpital znajduje się wymóg utworzenia przez Spółkę – w razie wygrania przetargu – magazynu depozytowego służącego składowaniu Wyrobów Medycznych (np. implantów ortopedycznych używanych przez lekarzy podczas operacji) oraz przekazania szpitalowi do używania zestawu precyzyjnych narzędzi chirurgicznych umożliwiających bezpieczne przeprowadzenie zabiegu operacyjnego, w tym narzędzi ręcznych (m.in. różnego rodzaju śrubokrętów, ekstraktorów, impaktorów przymiarów, uchwytów), oraz automatycznych, tzw. napędów, tj. pił, wiertarek i akumulatorów wraz ze stacjami ładującymi, (zwanych dalej jako: Instrumentarium) przez okres i w terminach wskazanych w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ). Ponieważ szpitale publiczne są głównym klientem Spółki, musi ona dostosować swoją ofertę do oczekiwań klientów i w konsekwencji, w przypadku gdy kontrahent nabywa Wyroby Medyczne od Spółki, w celu ich prawidłowego i skutecznego wykorzystania, Spółka dokonuje także dostawy Instrumentarium, które jest przeznaczone wyłącznie na potrzeby przeprowadzenia zabiegów przy użyciu Wyrobów Medycznych i jednocześnie jest niezbędne do ich przeprowadzenia.

Podobnie, w przypadku zakupu przez szpitale prywatne Wyrobów Medycznych następuje przekazanie Instrumentariów dedykowanych do konkretnych produktów oferowanych przez Grupę S., ponieważ wszelkie zabiegi i operacje wykonywane z użyciem Wyrobów Medycznych dostarczonych przez Spółkę odbywają się zgodnie z opracowanymi przez Grupę S. technikami operacyjnymi, tj, dokumentami (manualami) opisującymi krok po kroku sposób przeprowadzenia zabiegu zgodnie z regułami sztuki oraz zaleceniami producenta Wyrobów Medycznych, dzięki czemu można zapewnić prawidłowe i precyzyjne przeprowadzenie zabiegu. W profesjonalnym środowisku lekarskim lekarze nie pozwalają sobie na odstępstwa od techniki operacyjnej przewidzianej dla danego zabiegu, co pociąga za sobą konieczność posłużenia się dedykowanym Instrumentarium.

Instrumentaria są standaryzowane pod konkretne zapotrzebowanie ostatecznych odbiorców. Wyroby Medyczne dystrybuowane przez Spółkę należą do wysoce specjalistycznych wyrobów, dedykowanych do poszczególnych przypadków medycznych, dopasowanych do różnych grup pacjentów pod względem anatomicznym/rozmiarów, itd. Przykładowo implanty dystrybuowane przez Spółkę są na tyle specjalistycznym i zaawansowanym produktem, że wymagają do ich wszczepienia techniki wymagającej unikalnych narzędzi dostosowanych do konkretnego rozmiaru produktu. Wszystko to sprawia, że zabieg z wykorzystaniem konkretnego Wyrobu Medycznego musi zostać przeprowadzony z wykorzystaniem dedykowanego Instrumentarium. Ze względu na specyfikę poszczególnych Wyrobów Medycznych lekarz nie może użyć przy zabiegu ani narzędzi produkowanych przez innego producenta ani nawet Instrumentariów dystrybuowanych przez Grupę S., ale dedykowanych do innego typu implantów, ponieważ tylko użycie odpowiedniego Instrumentarium pozwala na przeprowadzenie bezpiecznego i precyzyjnego zabiegu. Także samo Instrumentarium dostarczone przez Spółkę jest na tyle unikalne, że w praktyce nie może ono służyć szpitalowi do przeprowadzenia zabiegu z użyciem produktów oferowanych przez inne podmioty.

Wśród różnych przypadków umów sprzedaży Wyrobów Medycznych wraz z dostawą Instrumentarium do szpitali można wyróżnić następujące kategorie pod kątem odpłatności za używanie Instrumentarium:

1.  Korzystanie z Instrumentarium na podstawie umowy dzierżawy za symboliczną opłatą (np. 1 zł za miesiąc),
2.  Korzystanie z Instrumentarium nieodpłatnie przez szpital przez czas trwania umowy na dostawę Wyrobów Medycznych lub w sytuacji, gdy Instrumentarium jest dostarczane do szpitala przez Spółkę wyłącznie na czas przeprowadzania zabiegu.

Prawo własności Instrumentarium należy do Spółki przez cały czas, w którym przedmioty są używane przez kontrahenta. Spółka jest odpowiedzialna za ich konserwację i wymianę elementów zużytych na nowe. W związku z tym, że Instrumentaria są wykorzystywane w działalności prowadzonej przez Spółkę przez okres dłuższy niż 12 miesięcy i ich wartość przekracza 3500 zł, są zaliczane do środków trwałych i Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej tych środków trwałych oddanych do nieodpłatnego lub odpłatnego używania kontrahentom Spółki.

Umowy na zakup Wyrobów Medycznych, zgodnie z którymi Wnioskodawca dostarcza kontrahentom Instrumentarium w szczególności wskazują, że cena jednostkowa Wyrobów Medycznych zawiera obowiązujące opłaty podatkowe oraz wszelkie koszty związane z dostawą Wyrobów Medycznych do magazynu kontrahenta, tj. koszty zakupu, transportu, koszty czynności związanych z przygotowaniem dostawy, przekazaniem kontrahentowi Instrumentarium do bezpłatnego używania, koszty szkoleń, itp. Zobowiązanie Spółki do dostarczenia szpitalowi Instrumentarium jest uwzględnione w cenie oferowanej przez Spółkę w przetargu/propozycji zawarcia umowy. Po upływie okresu obowiązywania umowy ze szpitalem, kontrahent jest zobowiązany do zwrotu Instrumentarium w stanie uwzględniającym ich zużycie wynikające z normalnej eksploatacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wskazane odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych, które zostały dostarczone do nieodpłatnego używania kontrahentom Spółki, stanowią w całości koszt uzyskania przychodów Spółki za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania lub były oddane do używania za symboliczną opłatą?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych oddanych do nieodpłatnego używania kontrahentom Spółki stanowią w całości koszt uzyskania przychodów Spółki za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania lub były oddane do używania za symboliczną opłatą.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Stosownie do utrwalonej praktyki związanej z rozpoznawaniem kosztów uzyskania przychodów, aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu:

*   musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   musi zostać poniesiony przez podatnika oraz właściwie udokumentowany,
*   nie może zawierać się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, wymienionych enumeratywnie w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, wobec treści art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, że odpisy amortyzacyjne od Instrumentarium wskazane przez Spółkę w przedstawionym stanie faktycznym należy w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu Spółki. Kosztom ponoszonym przez Spółkę nie sposób bowiem odmówić bezpośredniego związku z działalnością Spółki i generowanymi przez Spółkę przychodami. Wnioskodawca bowiem zajmuje się dystrybucją Wyrobów Medycznych, których sprzedaż nie byłaby możliwa bez zapewnienia kontrahentom (szpitalom) możliwości korzystania z Instrumentarium. Tak jak bowiem Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, w sektorze publicznym, w którym działają główni klienci Spółki, wybór oferty przedstawionej przez Spółkę jest uwarunkowany tym, czy Spółka zaoferowała przekazanie Instrumentariów szpitalowi w razie wyboru oferty. W razie gdyby oferta Spółki nie zawierała takiego zakresu to jej oferta nie byłaby brana pod uwagę podczas ostatecznej decyzji podejmowanej przez szpital, jako oferta niespełniająca jednego z kluczowych wymogów, co w konsekwencji spowodowałoby brak zawarcia umowy dostawy Wyrobów Medycznych w ogóle i nieuzyskanie przychodów z tego tytułu. Podobnie w sektorze szpitali prywatnych nabycie od Spółki specjalistycznych Wyrobów Medycznych pociąga za sobą konieczność używania dedykowanych narzędzi, bez których nie byłoby możliwe bezpieczne i prawidłowe wykonanie zabiegu. Dlatego udostępnienie przez Spółkę nieodpłatnie profesjonalnego Instrumentarium do używania jest niezbędnym elementem oferty Spółki i ma ostatecznie niebagatelny wpływ na zawarcie umowy dostawy Wyrobów Medycznych, co bezpośrednio przekłada się na przychody Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 ustawy o CIT.

Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie urnowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Spółka w ramach swojej działalności dystrybuuje Wyroby Medyczne. Do korzystania z nich niezbędne jest używanie specjalistycznych narzędzi dedykowanych do konkretnych modeli Wyrobów Medycznych oferowanych przez Spółkę. Zgodnie z zawartymi umowami dostawy Wyrobów Medycznych, Spółka udostępnia Instrumentarium na czas określony do używania (co najmniej na czas zabiegu przeprowadzanego w szpitalu, a co do zasady na czas trwania umowy dostawy). Jednocześnie kontrahenci Spółki nabywają Wyroby Medyczne od Spółki. Zdaniem Spółki zawarta umowa ma charakter świadczenia wzajemnego, mimo że samo przekazanie składnika majątku (Instrumentariów) do używania nie powoduje konieczności zapłaty wynagrodzenia lub ustalone wynagrodzenie ma jedynie wymiar symboliczny. Narzędzia przekazywane klientom do używania stanowią składniki rzeczowych aktywów trwałych Spółki, od których Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że celem użyczenia kontrahentom narzędzi do używania jest umożliwienie kontrahentom prawidłowego i bezpiecznego korzystania z Wyrobów Medycznych dystrybuowanych przez Spółkę, za które ustalona jest odpłatność. Zatem, zdaniem Spółki, warunek przewidziany w art. 16a ust. 1 ustawy o CIT został spełniony, ponieważ Instrumentaria są wykorzystywane przez podatnika (Spółkę) na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, a także zakładany okres użytkowania Instrumentarium jest dłuższy niż 1 rok. Nie ulega również wątpliwości, iż istnieje związek przyczynowo-skutkowy określony w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, występujący pomiędzy kosztami związanymi z amortyzacją przedmiotowych narzędzi użyczanych kontrahentom, którzy jednocześnie nabywają od Spółki Wyroby Medyczne, czego następstwem jest osiąganie przychodów z tytułu umowy dostawy. Ponadto, Spółka określając cenę oferowaną za dostawę Wyrobów Medycznych uwzględnia w niej koszt amortyzacji Instrumentarium, które zostanie przekazane kontrahentowi do używania, także nieodpłatnie.

W związku z powyższym, rozważyć należy, czy w przedstawionych okolicznościach Spółka oddaje środki trwałe do nieodpłatnego używania, gdyż stosownie do regulacji art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c) ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do nieodpłatnego używania – za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania.

W opinii Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym taka sytuacja nie ma miejsca. Przede wszystkim, należy zwrócić uwagę, że istotą użyczenia jest oddanie rzeczy do bezpłatnego używania, gdzie „bezpłatność” musi dotyczyć wszystkich elementów umowy.

Zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c) ustawy o CIT wskazuje jednoznacznie, iż poza zakresem hipotezy tej normy prawnej znajdują się prawnopodatkowe stany faktyczne, w których użyczenie maszyn, czy urządzeń związane jest z obowiązkiem jakiegokolwiek wzajemnego świadczenia.

Z nieodpłatnym używaniem mamy do czynienia wówczas, gdy oddający nie czerpie z tego żadnych korzyści, odbywa się to kosztem jego majątku. W sytuacji zaś, gdy przekazanie sprzętu związane jest z dokonywaniem zakupów innych towarów, służy reklamie urządzeń lub jest wkalkulowane w cenę towarów lub usług, wówczas trudno mówić o braku odpłatności. Nawet, jeśli opłata za przekazanie nie jest ustalona jako odrębna pozycja w umowie, to ma niewątpliwie charakter cenotwórczy, bowiem przekazanie sprzętu w ramach umowy handlowej zawsze jest związane z pewną formą odpłatności, przybiera przede wszystkim formę żądanego zachowania kontrahenta, tutaj – podjęcia decyzji o wyborze oferty Spółki w przetargu przez szpital publiczny lub w drodze negocjacji przez szpital prywatny i w konsekwencji zakupu Wyrobów Medycznych.

Istotą przekazania kontrahentom Instrumentarium jest umożliwienie Spółce realizacji jej celów biznesowych w postaci sprzedaży Wyrobów Medycznych i uzyskiwania przychodów z tego tytułu. Sprzedaż Wyrobów Medycznych jest możliwa i bardziej efektywna dzięki zastosowaniu opisanego sposobu sprzedaży z wykorzystaniem Instrumentarium przekazywanych nieodpłatnie kontrahentom. Tak jak Spółka wskazuje powyżej w stanie faktycznym, Instrumentaria przekazywane szpitalom do używania są na tyle unikalne i specjalistyczne, że niemożliwe jest zastąpienie Instrumentariów dedykowanych do Wyrobów Medycznych oferowanych przez Spółkę jakimikolwiek innymi – nawet profesjonalnymi – narzędziami bez szkody dla bezpieczeństwa i precyzji przeprowadzanego zabiegu. Dlatego przekazanie nieodpłatnie lub częściowo nieodpłatnie Instrumentariów do używania szpitalom stanowi warunek wyboru oferty Spółki na dostawę Wyrobów Medycznych. W konsekwencji udostępnienie wyposażenia kontrahentom odbywa się przede wszystkim w interesie gospodarczym Spółki z myślą o realizowanym przez nią przychodzie a nie w interesie kontrahentów (co byłoby charakterystyczne dla bezpłatnego użyczenia).

Okoliczność przekazania specjalistycznych narzędzi kontrahentom Spółki, którzy zakupują od Spółki Wyroby Medyczne, do których używania wymagane jest posiadanie Instrumentarium stanowi dostateczną przesłankę do stwierdzenia, iż użyczenie tych specjalistycznych narzędzi związane jest z obowiązkiem wzajemnego świadczenia. Ponieważ Spółka uzyskuje określone korzyści w postaci zwiększenia przychodów z podstawowej działalności, jaką jest sprzedaż Wyrobów Medycznych, to w takim przypadku nie ma przesłanek do uznania, iż świadczenie związane z przekazaniem Instrumentariów ma nieodpłatny lub częściowo nieodpłatny charakter.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy uznać należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z nieodpłatnym udostępnieniem środków trwałych do używania kontrahentom w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c) cyt. ustawy. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od wskazanych środków trwałych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki w pełnej wysokości na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Na poparcie przedstawionego stanowiska, Spółka wskazuje szereg interpretacji indywidualnych wydanych w podobnych stanach faktycznych:

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 lutego 2016 r. (sygn. IBPB-1-3/4510-708/15/SK): „Wnioskodawca udostępnia kontrahentowi Środki Trwałe, które mają ułatwiać realizację umów i które umożliwiają dogodne użytkowanie oferowanych przez niego Produktów. Taki stan rzeczy wynika ze sporej oferty na rynku produktów, które również w swoim portfelu posiada Spółka. Wobec tego oferowanie wraz ze sprzedażą Produktów możliwości używania stosownego urządzenia (Środka Trwałego) przyczynia się do zawarcia umowy, Wnioskodawca staje się bardziej konkurencyjny wobec innych podmiotów oferujących podobne produkty. Skoro więc, będący własnością Wnioskodawcy, Środek Trwały udostępniany jest kontrahentowi, za odpłatnością, w celu zwiększenia zysków (działanie to związane jest więc z zachowaniem, bądź zabezpieczeniem źródła dochodów Spółki), to odpisy amortyzacyjne mogą być uznane za koszty podatkowe w zaistniałym stanie faktycznym. Podsumowując, uznać należy, że w sytuacji przekazania kontrahentowi do używania Środka Trwałego w oparciu o opisaną w stanie faktycznym umowę, Wnioskodawca ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od przekazanego składnika majątkowego. \[\`(...)\`\] W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe”;
*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lipca 2015 r. (sygn. IPPB5/4510-273/15-4/JC): „Nieodpłatne użyczenie urządzeń następuje na rzecz szpitali, które jednocześnie zobowiązały się do zakupu rocznie określonej minimalnej ilości urządzeń i materiałów jednorazowego użytku wykorzystywanych wyłącznie z tymi urządzeniami. W rezultacie, zwiększa się sprzedaż tych urządzeń i materiałów dystrybuowanych przez Spółkę. \[\`(...)\`\] Wobec powyższego uznać należy, że w przedstawionym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z nieodpłatnym udostępnieniem środków trwałych do używania kontrahentom w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c) updop. W konsekwencji odpisy amortyzacyjne od wskazanych środków trwałych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Oddziału w pełnej wysokości na podstawie art. 15 ust. 1 updop”;
*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2011 r. (sygn. ILPB4/423-270/10-2/DS): „Okoliczność przekazania specjalistycznych urządzeń (maszyn) klientom, którzy zakupują od Spółki kleje przemysłowe, do których używania wymagane jest posiadanie tych maszyn stanowi dostateczną przesłankę do stwierdzenia, iż użyczenie specjalistycznych urządzeń (maszyn) związane jest z obowiązkiem wzajemnego świadczenia. Jeżeli Spółka uzyska określone korzyści (np. w postaci zwiększenia przychodów z podstawowej działalności, jaką jest handel klejami przemysłowymi), to w takim przypadku nie ma przesłanek do uznania, iż świadczenie związane z przekazaniem urządzeń (maszyn) ma nieodpłatny charakter. (\`(...)\`) Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i powołanych przepisów prawa, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej udostępnianych klientom środków trwałych w postaci urządzeń (maszyn) stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki, pod warunkiem, iż są dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. (\`(...)\`) W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe”.

Spółka jest świadoma, że przedstawione powyżej interpretacje indywidualne nie posiadają waloru ochronnego w stosunku do Spółki, jednak ze względu na tożsamość stosowanych regulacji prawa podatkowego, stanowią potwierdzenie ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych i powinny zostać potraktowane jako wskazówka interpretacyjna w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.