Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.535.2025.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Jedyny spadkobierca i właściciel przedsiębiorstwa w spadku
może wykazać nieruchomość w ewidencji środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych w ramach swojej
działalności gospodarczej, a także dokonywać odpisów
amortyzacyjnych.
Słowa kluczowe: amortyzacja
małżonek
nieruchomości
przedsiębiorstwa-przedsiębiorstwo w spadku
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 31 lipca 2025 r. (wpływ 4 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Małżonkowie (Wnioskodawca z żoną) prowadzili odrębne działalności gospodarcze na
    podstawie wpisów do CEIDG, korzystając z nieruchomości zakupionych pierwotnie do
    majątku wspólnego. Każdy z małżonków wykorzystywał jedną z nieruchomości do celów
    swojej działalności gospodarczej, w szczególności w branży hotelarskiej, prowadząc
    odrębne rachunkowości i dokonując odpisów amortyzacyjnych w swoich firmach.
    Po śmierci żony Wnioskodawca stał się jedynym spadkobiercą i właścicielem
    przedsiębiorstwa w spadku powstałego po jej działalności gospodarczej, a także zarządcą
    sukcesyjnym.
    W skład przedsiębiorstwa w spadku wchodzi nieruchomość wykorzystywana wcześniej w
    działalności zmarłej małżonki. Wnioskodawca, jako jedyny spadkobierca, zamierza włączyć
    do prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa również nieruchomość wykorzystywaną
    dotychczas w przedsiębiorstwie w spadku (tj. w działalności gospodarczej zmarłej
    małżonki), bez zmiany właściciela nieruchomości. W związku z powyższym Wnioskodawca
    chce „przenieść” amortyzację tej nieruchomości do swojego przedsiębiorstwa, aby móc
    kontynuować odpisy amortyzacyjne.
    Uzupełnienie wniosku
    Jaka jest forma opodatkowania Pana działalności gospodarczej (np. zasady ogólne,
    podatek liniowy)?
    Formą opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę pod
    firmą (...) jest podatek liniowy.
    Czy w związku z nabyciem spadku po zmarłej żonie przejął Pan całość przedsiębiorstwa
                                                    1prowadzonego przez żonę, które spełnia definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.)?
    Działalność prowadzonego przez Spadkodawczynię przedsiębiorstwa jest kontynuowana
    na zasadach zarządu sukcesyjnego jako przedsiębiorstwo w spadku pod zarządem
    sukcesyjnym Wnioskodawcy.
    Z chwilą powstania Przedsiębiorstwa w Spadku objęło ono z mocy prawa składniki
    materialne i niematerialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej
    Spadkodawczyni, stanowiące mienie Spadkodawczyni w chwili jej śmierci i nabyte przez
    zarządcę sukcesyjnego.
    W myśl art. 2 ust. 1-3 Ustawy o Zarządzie Sukcesyjnym: 1. Przedsiębiorstwo w spadku
    obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności
    gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego
                                                    1śmierci. 2. Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w
    całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe
    to przedsiębiorstwo. 3. Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki
    niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej,
    nabyte przez zarządcę sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art.
    13, w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego
    albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego”. Jeśli zatem w chwili
                                      1śmierci Spadkodawczyni przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 k.c. stanowiło w całości
    mienie jej i jego małżonka (Wnioskodawcy), przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to
    przedsiębiorstwo.

    W związku z nabyciem spadku po zmarłej żonie Wnioskodawca przejął całość
    przedsiębiorstwa prowadzonego przez spadkodawczynię – żonę, które spełnia definicję
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Przedsiębiorstwo to stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący m.
    in. nieruchomości, ruchomości, prawa wynikające z umów oraz inne aktywa niezbędne do
    prowadzenia działalności gospodarczej zmarłej małżonki.
    Wnioskodawca pełni funkcję zarządcy sukcesyjnego przedsiębiorstwa w spadku –
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które w okresie od otwarcia
    spadku do wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego prowadzi działalność gospodarczą zmarłego
    przedsiębiorcy, zgodnie z przepisami ustawy o zarządzie sukcesyjnym oraz przepisami
    podatkowymi i cywilnymi.
    Wobec powyższego Wnioskodawca, jako jedyny spadkobierca i zarządca sukcesyjny, w
    pełni nabył i przejął zgodnie z prawem całość przedsiębiorstwa zmarłej żony, które
    funkcjonuje obecnie jako przedsiębiorstwo w spadku. Składniki majątku tego
    przedsiębiorstwa, w tym nieruchomości, mogą być dalej wykorzystywane i włączone do
    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej zgodnie z obowiązującymi
    przepisami.
    Przedsiębiorstwo w spadku z mocy prawa obejmuje wszystkie te składniki, które stanowiły
    mienie przedsiębiorcy – Spadkodawczyni w chwili jego śmierci lub zostały nabyte przez
    zarządcę sukcesyjnego na potrzeby kontynuacji działalności gospodarczej. Oznacza to, że
    przedsiębiorstwo w spadku spełnia tę cywilnoprawną definicję przedsiębiorstwa
              1wynikającą z art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Co oznacza, że chce Pan przenieść nieruchomość „bez zmiany właściciela”; proszę to
    wyjaśnić?
    Sformułowanie „przenieść nieruchomość bez zmiany właściciela” oznacza, że pomimo
    formalnego połączenia przedsiębiorstwa w spadku (po zmarłej żonie) z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, nie dochodzi do przeniesienia prawa własności
    nieruchomości na inny podmiot, ponieważ Wnioskodawca jest zarówno właścicielem
    nieruchomości, jak i jedynym spadkobiercą. Chodzi zatem o przejście funkcjonalne –
    nieruchomość wykorzystywana dotychczas w przedsiębiorstwie w spadku zaczyna być
    wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy (prowadzonej
    osobiście przez Wnioskodawcę), jednak bez zawierania żadnej umowy przenoszącej
    własność. W sensie prawnym właściciel nieruchomości pozostaje ten sam, natomiast
    zmienia się sposób jej wykorzystywania (użycie nieruchomości przedsiębiorstwa zmarłej
    żony w działalności). Celem tej operacji jest umożliwienie kontynuacji odpisów
    amortyzacyjnych wynikających z historii podatkowej tej nieruchomości, zgodnie z
    przepisami o sukcesji podatkowej i kontynuacji amortyzacji przez spadkobiercę.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, jako jedyny spadkobierca i właściciel przedsiębiorstwa w spadku,
    może przypisać nieruchomość z przedsiębiorstwa w spadku do przedsiębiorstwa przez
    siebie prowadzonego bez zmiany właściciela, aby kontynuować odpisy amortyzacyjne tej
    nieruchomości w ramach działalności swojego przedsiębiorstwa?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – Wnioskodawca, jako jedyny spadkobierca i zarządca sukcesyjny
    przedsiębiorstwa w spadku, może przypisać nieruchomość z przedsiębiorstwa w spadku
    do przedsiębiorstwa przez siebie prowadzonego bez zmiany właściciela, aby kontynuować
    odpisy amortyzacyjne tej nieruchomości w ramach działalności swojego przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z przepisem art. 22g ust. 11 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) – dalej u.p.d.o.f., w razie gdy składnik

    majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się
    w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego
    składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących
    wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku
    w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.
    Powyższe oznacza, że każda z nieruchomości, które były objęte majątkiem wspólnym
    małżonków, stanowiła odrębny środek trwały u każdego z małżonków, ponieważ każde z
    małżonków wykorzystywało ten składnik majątku odrębnie.
    Zgodnie z przepisem u.p.d.o.f. przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę
    organizacyjną niemającą osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów
    osiąganych w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
    1) zarządu sukcesyjnego albo
    2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został
      ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z
      13.10.1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2025
      r. poz. 237).
    Jak wynika z przepisów art. 97 § 1a ustawy z 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2025 r. poz. 111), przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku gdy ustanowiono zarząd
    sukcesyjny, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa
    i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem
    tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych ustaw.
    Przedsiębiorstwo w spadku jest zatem następcą prawnym zmarłego podatnika.
    Jak wynika z przepisów art. 22g ust. 13a w związku z ust. 12 u.p.d.o.f. oraz z przepisów art.
    22h ust. 3e w związku z ust. 3 u.p.d.o.f., przedsiębiorstwo w spadku kontynuuje
    amortyzację po zmarłym przedsiębiorcy (tzn. dokonuje amortyzacji od tej samej wartości
    początkowej i z uwzględnieniem dotychczas dokonanych przez zmarłego przedsiębiorcę
    odpisów amortyzacyjnych).
    Powyższe wskazuje zatem, że nieruchomość była i jest środkiem trwałym odpowiednio
    zmarłego małżonka, zaś następnie przedsiębiorstwa w spadku (po tym zmarłym
    małżonku), chociaż stanowi ono także współwłasność pozostałego przy życiu małżonka. Z
    przepisów zawartych w art. 22g ust. 13 pkt 5 u.p.d.of. wynika, że „przejęcie” środka
    trwałego (stanowiącego współwłasność małżonków) jest możliwe m.in. w przypadku
    „zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na
    działalność wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków”.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej kontynuacji amortyzacji,
    · prawidłowe – w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 170; zwanej dalej ustawą o zarządzie sukcesyjnym) wprowadziły specyficzny rodzaj
    podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,
      stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.

    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
                                                1Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy
      z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w
      całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje
      całe to przedsiębiorstwo.
    Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę
      sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od
      chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo
      wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
    Zgodnie z art. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest:
      1) osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia
        spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim
        poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o
        których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo
        testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na
        podstawie zapisu windykacyjnego;
      2) małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, któremu
        przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
      3) osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w
        spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba
        prawna albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 ustawy z dnia
        23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo
        tytułem wkładu - w przypadku gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie
        tego przedsiębiorstwa albo udziału w tym przedsiębiorstwie.
    Na podstawie art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i
      obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego
      działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia
      przedsiębiorstwa w spadku.
    W myśl natomiast art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Zarząd sukcesyjny wygasa z:
      1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie
        żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca
        windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest
        przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny
        działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w
        przedsiębiorstwie w spadku;
      2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
        zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego
        poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca
        windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
      3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której
        mowa w art. 3 pkt 3;
      4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w
        tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
      5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;

      6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
      7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych oraz daninę solidarnościową.
    Stosownie do art. 1a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ustawa reguluje również opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów
      przedsiębiorstwa w spadku.
    Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą
      osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od
      otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
      1) zarządu sukcesyjnego albo
      2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
        został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c
        ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
        podatników i płatników (Dz.U. z 2024 r. poz. 375 i 1721).
    Stosownie do art. 7a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody przedsiębiorstwa w spadku uznaje się za przychody ze źródła, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie z art. 7a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Powstanie przedsiębiorstwa w spadku nie jest traktowane jako rozpoczęcie
      działalności gospodarczej.
    W myśl art. 7a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Równoznaczne z likwidacją działalności gospodarczej jest wygaśnięcie:
      1) zarządu sukcesyjnego albo
      2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego – w przypadku gdy zarząd
        sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art.
        12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i
        identyfikacji podatników i płatników.
    Zgodnie z art. 7a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami przedsiębiorstwa w spadku są wszystkie przychody związane z
      działalnością prowadzoną przez to przedsiębiorstwo, w tym w formie spółki cywilnej.
      Do przychodów zalicza się również przychody z odpłatnego zbycia składników
      majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku, niezależnie od tego, kiedy
      zostały nabyte przez zmarłego przedsiębiorcę, z wyłączeniem składników, których
      wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł. W tym
      przypadku przepisu art. 14 ust. 2c nie stosuje się.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pan i Pana żona prowadziliście
    odrębne działalności gospodarcze, korzystając z nieruchomości zakupionych pierwotnie
    do majątku wspólnego. Każdy z małżonków wykorzystywał jedną z nieruchomości do
    celów swojej działalności gospodarczej, w szczególności w branży hotelarskiej, prowadząc
    odrębne rachunkowości i dokonując odpisów amortyzacyjnych w swoich firmach. Po
    śmierci żony stał się Pan jedynym spadkobiercą i właścicielem przedsiębiorstwa w spadku
    powstałego po jej działalności gospodarczej, a także zarządcą sukcesyjnym. W skład
    przedsiębiorstwa w spadku wchodzi nieruchomość wykorzystywana wcześniej w
    działalności zmarłej małżonki. Pan, jako jedyny spadkobierca, zamierza włączyć do

    prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa również nieruchomość wykorzystywaną
    dotychczas w przedsiębiorstwie w spadku (tj. w działalności gospodarczej zmarłej
    małżonki).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (...).
    W myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Stosownie do art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania
      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich
      nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były
      wcześniej amortyzowane – cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości
      rynkowej.
    W myśl art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny
      lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa
      darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej
      wysokości.
    Zgodnie z art. 22g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów
      dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów – wartość początkową środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości
      początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie

      prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do
      spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia
      spółki.
    W myśl art. 22g ust. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie zmiany działalności wykonywanej
      samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie
      przez drugiego z małżonków – jeżeli przed przerwą lub zmianą składniki majątku
      były wprowadzone do ewidencji (wykazu).
    W tym miejscu podkreślam, że zasada kontynuacji wartości początkowej bądź amortyzacji
    określona w art. 22g ust. 13 pkt 5 w zw. z art. 22g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych ma zastosowanie do żyjących małżonków, a nie tak jak w Pana
    przypadku do amortyzacji nieruchomości wykorzystywanej najpierw w działalności
    gospodarczej zmarłej małżonki, a potem w przedsiębiorstwie w spadku, a ostatecznie w
    Pana działalności gospodarczej.
    Stosownie natomiast do art. 22g ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku
      lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak
      od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną
      częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani
      wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i
      darowizn.
    Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem – składniki majątku nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej nie
    stanowią odrębnego majątku danego małżonka, lecz dorobek małżonków bez względu na
    to, czy zostały zakupione na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez
    jednego z małżonków, obu małżonków, czy też dla celów prywatnych.
    Tym samym, w odniesieniu do nieruchomości wykorzystywanej przez Pana żonę w jej
    działalności gospodarczej – skoro nieruchomość ta zakupiona została do majątku
    wspólnego – był Pan współwłaścicielem tej nieruchomości. Natomiast po śmierci żony stał
    się Pan jedynym spadkobiercą i właścicielem przedsiębiorstwa w spadku powstałego po
    jej działalności gospodarczej, a także zarządcą sukcesyjnym. Zatem może Pan, jako jedyny
    spadkobierca, włączyć do prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa nieruchomość
    wykorzystywaną dotychczas w przedsiębiorstwie w spadku, a wcześniej także w
    działalności gospodarczej prowadzonej przez zmarłą małżonkę.
    Jednocześnie wskazuję, że wartość początkową nieruchomości powinien Pan określić w
    zróżnicowany sposób, inny dla części nieruchomości nabytej ze Spadkodawcą (zmarłą
    małżonką) za jego życia i inny dla części nieruchomości nabytej po śmierci Spadkodawcy.
    Stąd – w części, w której środek trwały (tu: nieruchomość) został nabyty przez Pana ze
    Spadkodawcą do wspólności majątkowej, jego wartość początkową należy ustalić w

    wysokości 1/2 ceny ich nabycia, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast wartość początkową środka trwałego (tu: nieruchomości) w części, w której
    został nabyty przez Pana w drodze spadku po Spadkodawcy, należy określić zgodnie z art.
    22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wartości
    rynkowej środka trwałego z dnia nabycia spadku (data śmierci Spadkodawcy).
    Podkreślam również, że wartość początkową środka trwałego – zarówno w części nabytej
    po śmierci Spadkodawcy, jak i wspólnie za jego życia – powinien Pan ustalić tak, jakby
    żona przed śmiercią nie amortyzowała tych środków trwałych, ponieważ nie znajdzie w tej
    sprawie zastosowania zasada kontynuacji wartości początkowej oraz odpisów
    amortyzacyjnych.
    Podsumowanie: może Pan, jako jedyny spadkobierca i właściciel przedsiębiorstwa w
    spadku, wykazać opisaną nieruchomość w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych w ramach swojej działalności gospodarczej, a także
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej tej nieruchomości
    ustalonej w sposób wskazany powyżej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.