Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-225/16-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-04-26
Teza: Braku obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2016 r.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; proporcja; współczynnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2016 r. (data wpływu 14 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług reklamowych i marketingowych na zlecenie Klientów. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz jego Klientów są: organizacja konkursów, loterii promocyjnych, loterii audiotekstowych, programów lojalnościowych, programów motywacyjnych dla osób fizycznych (konsumentów), przedsiębiorców (kontrahentów Klientów) i ich pracowników lub współpracowników. Powyższe akcje przewidują nagradzanie ich uczestników nagrodami rzeczowymi, ale również nagrodami pieniężnymi, voucherami na usługi i produkty ich wystawców, kartami płatniczymi przedpłaconymi. Zasady akcji określone są w regulaminie danej akcji. Wnioskodawca stosownie do zawartego z Klientem zlecenia dokonuje zakupu nagród, które następnie są wydawane w akcji jej laureatom. Ponadto Wnioskodawca opracowuje i produkuje materiały reklamowe, opracowuje koncepcję akcji, przygotowuje regulamin, zawiera umowy z podwykonawcami w zakresie niezbędnym dla przeprowadzenia akcji.

Za powyższe działania Wnioskodawca otrzymuje od Klienta wynagrodzenie, które odpowiada sumie kosztów zakupu nagród, procentowej prowizji od zakupu nagród, wynagrodzenia za świadczone przez Wnioskodawcę usługi. Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Klienta w zakresie nie dotyczącym zakupu nagród w postaci voucherów, kart przedpłaconych (środków pieniężnych) dokumentowane jest fakturą VAT (w tym prowizja od zakupu nagród), zaś zwrot kosztów nabycia nagród w postaci voucherów, kart płatniczych przedpłaconych, gotówki dokumentowany jest notą obciążeniową wystawianą dla Klienta. Kwota na nocie obciążeniowej nie jest powiększana o żadne dodatkowe dokumenty, np. prowizję. Nota obciążeniowa stanowi wprost przeniesienie na Klienta kosztu zakupu wydanych nagród 1:1 (kwota z noty pochodzącej od sprzedawcy nagród jest przenoszona na notę obciążeniową wystawianą przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta).

W zakresie w jakim nabycie do akcji nagród w postaci voucherów, kart płatniczych przedpłaconych, polega na wyszukaniu ich dostawcy, przeprowadzeniu z nim negocjacji, zawarciu z nim umowy, rozliczenia współpracy z dostawcą tych nagród poprzez rozliczenie otrzymanej noty obciążeniowej, powyższe nakłady prac oraz wykorzystane materiały (tak zwane koszty ogólne takie jak usługi obce, doradcze, materiały i powierzchnia biurowa) stanowią sprzedaż opodatkowaną Wnioskodawcy, albowiem składają się one na prowizję należną Wnioskodawcy a liczoną jako procent od sumy wydatków na nabycie nagród w akcji. Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, na powyższe aktywności wystawiana jest faktura VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy do działalności Wnioskodawcy, w stanie faktycznym opisanym we wniosku, w zakresie w jakim dokonuje on w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabycia nagród do akcji realizowanej dla Klienta, które to nabycie jest potwierdzone wystawioną przez podwykonawcę Wnioskodawcy notą obciążeniową (vouchery, środki pieniężne, karty płatnicze przedpłacone), zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, w zakresie ogólnych kosztów administracyjnych takich jak najem biura, zakup usług doradczych (obcych), materiałów eksploatacyjnych (np. papier, toner)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy nie, albowiem Wnioskodawca dokonując nabycia nagród w postaci voucherów, kart przedpłaconych (wydawanej gotówki) na podstawie noty obciążeniowej dokonuje następnie obciążenia Klienta Wnioskodawcy (beneficjenta akcji) notą obciążeniową na kwotę tożsamą z notą dokumentującą nabycie przez Wnioskodawcę tych nagród. Zdaniem Wnioskodawcy dochodzi do refakturowania kosztu w stosunku 1:1. W powyższym zakresie Wnioskodawca nie wykazuje żadnego zysku, bowiem działanie Wnioskodawcy sprowadza się w istocie do marginalnej czynności technicznej jaką jest refakturowanie kosztu zakupu nagród. Zysk Wnioskodawcy wynika z uzyskanej prowizji, która stanowi sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT. Od zakupów takich jak powierzchnia biurowa, pracownicy, materiały eksploatacyjne, Wnioskodawca może odliczyć 100% VAT, ponieważ związane są one ze sprzedażą opodatkowaną (prowizja od kosztów zewnętrznych i świadczone usługi na rzecz Klienta).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z pózn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w cenie towarów i usług, które zostały przez niego zakupione, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika działalności opodatkowanej, przy czym związek ten powinien mieć charakter bezsporny. Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych oraz nie podlegających opodatkowaniu.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Dalsze przepisy, tj. art. 86 ust. 2b – 2h ww. ustawy regulują zasady sposobu określania proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast art. art. 90b i 90c ustawy reguluje obowiązki dotyczące dokonywania ewentualnej korekty podatku odliczonego wg art. 86 ust. 2a-2h.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, określa zakres odliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz art. 8 ust. 5 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenia usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określenie działalności producenta, handlowca lub usługodawcy następuje każdorazowo w stosunku do odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnie świadczonych usług na terenie kraju, będących przedmiotem opodatkowania. Przez pojęcie producenta w takim razie będziemy rozumieli podmiot, który w zorganizowany sposób dokonuje produkcji towarów w celu ich dalszego zbycia. Handlowiec dokonuje w sposób zorganizowany zakupu towarów w celu ich odsprzedaży. Podobnie usługodawca, który świadczy usługi w celach zarobkowych. Płaszczyzna działalności podmiotów będących podatnikami podatku od towarów i usług, o czym świadczy zdanie drugie art. 15 ust. 2 ustawy, opierać się musi na działalności podejmowanej w szczególności w sposób ciągły w celach zarobkowych, w ramach prowadzonego przez nich profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług reklamowych i marketingowych na zlecenie Klientów. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz jego Klientów są: organizacja konkursów, loterii promocyjnych, loterii audiotekstowych, programów lojalnościowych, programów motywacyjnych dla osób fizycznych (konsumentów), przedsiębiorców (kontrahentów Klientów) i ich pracowników lub współpracowników. Powyższe akcje przewidują nagradzanie ich uczestników nagrodami rzeczowymi, ale również nagrodami pieniężnymi, voucherami na usługi i produkty ich wystawców, kartami płatniczymi przedpłaconymi. Zasady akcji określone są w regulaminie danej akcji. Wnioskodawca stosownie do zawartego z Klientem zlecenia dokonuje zakupu nagród, które następnie są wydawane w akcji jej laureatom. Ponadto Wnioskodawca opracowuje i produkuje materiały reklamowe, opracowuje koncepcję akcji, przygotowuje regulamin, zawiera umowy z podwykonawcami w zakresie niezbędnym dla przeprowadzenia akcji.

Za powyższe działania Wnioskodawca otrzymuje od Klienta wynagrodzenie, które odpowiada sumie kosztów zakupu nagród, procentowej prowizji od zakupu nagród, wynagrodzenia za świadczone przez Wnioskodawcę usługi. Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Klienta w zakresie nie dotyczącym zakupu nagród w postaci voucherów, kart przedpłaconych (środków pieniężnych) dokumentowane jest fakturą VAT (w tym prowizja od zakupu nagród), zaś zwrot kosztów nabycia nagród w postaci voucherów, kart płatniczych przedpłaconych, gotówki dokumentowany jest notą obciążeniową wystawianą dla Klienta. Kwota na nocie obciążeniowej nie jest powiększana o żadne dodatkowe dokumenty, np. prowizję. Nota obciążeniowa stanowi wprost przeniesienie na Klienta kosztu zakupu wydanych nagród 1:1 (kwota z noty pochodzącej od sprzedawcy nagród jest przenoszona na notę obciążeniową wystawianą przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta). W zakresie w jakim nabycie do akcji nagród w postaci voucherów, kart płatniczych przedpłaconych, polega na wyszukaniu ich dostawcy, przeprowadzeniu z nim negocjacji, zawarciu z nim umowy, rozliczenia współpracy z dostawcą tych nagród poprzez rozliczenie otrzymanej noty obciążeniowej, powyższe nakłady prac oraz wykorzystane materiały (tak zwane koszty ogólne takie jak usługi obce, doradcze, materiały i powierzchnia biurowa) stanowią sprzedaż opodatkowaną Wnioskodawcy, albowiem składają się one na prowizję należną Wnioskodawcy a liczoną jako procent od sumy wydatków na nabycie nagród w akcji. Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, na powyższe aktywności wystawiana jest faktura VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy do działalności Wnioskodawcy, w zakresie w jakim dokonuje on w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabycia nagród do akcji realizowanej dla Klienta, które to nabycie jest potwierdzone wystawioną przez podwykonawcę Wnioskodawcy notą obciążeniową (vouchery, środki pieniężne, karty płatnicze przedpłacone), zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a - 2h ustawy o VAT, w zakresie ogólnych kosztów administracyjnych takich jak najem biura, zakup usług doradczych (obcych), materiałów eksploatacyjnych (np. papier, toner).

Jak już wyżej wskazano, art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Wskazane okoliczności sprawy prowadzą do jednoznacznego przyjęcia, że w opisanej sytuacji mamy do czynienia z czynnościami, które mieszczą się w definicji działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca w zakresie wykonywania czynności organizacji konkursów, loterii promocyjnych, loterii audioteksowych, programów lojalnościowych, programów motywacyjnych dla osób fizycznych (konsumentów), przedsiębiorców (kontrahentów Klientów) i ich pracowników lub współpracowników – prowadzi działalność gospodarczą i działa w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Również w zakresie świadczeń polegających na zakupie nagród, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – wykonuje działalność gospodarczą, tj. działa w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, w związku z wykonywaniem tych czynności Wnioskodawca nabywa towary i usługi, które są związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z tym do działalności Wnioskodawcy, w zakresie w jakim dokonuje on w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabycia nagród do akcji realizowanej dla Klienta, które to nabycie jest potwierdzone notą obciążeniową (vouchery, środki pieniężne, karty płatnicze przedpłacone), nie znajdą zastosowania przepisy art. 86 ust. 2a - 2h ustawy o VAT.

Spółka nie będzie zobowiązana do ustalenia i stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r., gdyż nabywane towary i usługi, wykorzystywane są tylko do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.