Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.333.2025.3.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na
podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
nabycie
nieruchomości
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 kwietnia
    2024 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    12 kwietnia 2019 r. Pani wraz z mężem B. B. sprzedaliście dom będący wspólnym
    majątkiem Państwa za kwotę 542 500 PLN. Środki ze sprzedaży zostały przeznaczone i
    wydatkowane na cele mieszkaniowe zgodnie z obowiązującymi przepisami w ciągu 3 lat
    po sprzedaży domu.
    Jednym z wydatków był zakup działki budowlano rolnej o powierzchni 6000 m2.
    Podpisanie aktu notarialnego odbyło się 5 października 2022 r. Koszt działki to 250 000
    PLN. Działka ta położona jest w miejscowości C., wieś D., nr działki 1.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego część działki około
    1400 m2 jest działką budowlaną oznaczoną w planie miejscowym symbolem MRj i
    przeznaczona jest do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Pozostała część działki około 4600m2 jest działką rolną. Na wyrysie z planu miejscowego
    wyraźnie zaznaczona jest część budowlana i część rolna. Naniesiona jest także
    proponowana lokalizacja budynku mieszkalnego. Na działce znajdował się wcześniej
    budynek mieszkalny, ale ze względu na jego stan techniczny został rozebrany. Na
    działkach sąsiednich również znajdują się budynki mieszkalne.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Nieruchomość, która została sprzedana w 2019 r. została zakupiona przez Panią i męża w
    2006 r. Podpisanie aktu notarialnego miało miejsce 31 października 2006 r. Zakup tej
    nieruchomości był wspólny z synem E. E. Pani z mężem zakupiliście 1/2 udziału w działce i
    syn 1/2 udziału w działce.
    9 marca 2016 r. został podpisany akt notarialny na mocy którego syn E. E. umową
    darowizny przeniósł swoje udziały w nieruchomości na swoich rodziców, czyli A. A. i B. B.
    Na mocy tego aktu stali się Państwo (Pani i mąż) właścicielami nieruchomości.
    Zakupiona nieruchomość była niezabudowaną działką budowlaną. Budynek mieszkalny
    został zbudowany przez Panią i męża w kolejnych latach.
    W 2019 r. nieruchomość ta została sprzedana. Była to już działka zabudowana budynkiem
    mieszkalnym.
    Planuje Pani z mężem na działce budowlanej o powierzchni 1400m2 wybudować dom, w
    którym zamieszka Pani wraz z mężem.
    Ze środków pieniężnych ze sprzedaży nieruchomości w 2019 r. kupiła Pani wspólnie z
    mężem działkę w miejscowości C. wieś D.
    Zakupiona działka ma powierzchnię 6.000 m2.
    Część działki o powierzchni 1.400 m2 jest działką budowlaną, na której plan miejscowy
    zezwala na zabudowę mieszkaniową.
    Pozostała część działki czyli około 4.600m2 stanowi działkę rolną. Planuje Pani z mężem w
    najbliższym czasie budowę domu na zakupionej nieruchomości. Chciałaby Pani
    zamieszkać tam z mężem, jak tylko mąż zaprzestanie pracy zawodowej.

    Urząd Skarbowy (...) prowadzący czynności sprawdzające polegające na rozliczeniu
    środków ze sprzedaży nieruchomości w 2019 r. i przeznaczenie ich (zakwalifikowanie) na
    własne cele mieszkaniowe, ma wątpliwości jak rozliczyć zakup nieruchomości we wsi D.
    Kwestią sporną jest to czy rozliczeniu podlega koszt całej zakupionej działki o powierzchni
    6.000 m2, czy też kosztem kwalifikowanym jest tylko koszt części działki, która zgodnie z
    planem miejscowym stanowi działkę budowlaną.
    Urząd Skarbowy otrzymał od Pani operat szacunkowy, który został przygotowany przez
    uprawnionego do tych czynności Rzeczoznawcę Majątkowego. Operat ten pokazuje
    wartość jaką przedstawia część działki, która podlega zabudowie mieszkaniowej o pow.
    1.400 m2.
    Zwraca się Pani z prośbą o wydanie interpretacji podatkowej dla Pani konkretnego
    przypadku. Tak aby Urząd Skarbowy (...) wiedział jakie wydatki może zakwalifikować jako
    wydatki na własne cele mieszkaniowe.
    Pytania
    1. Jaką część zakupionej działki można zaliczyć w koszty na cele mieszkaniowe?
    2. Czy kosztem na cele mieszkaniowe jest tylko oznaczenie MRj i jest działką budowlaną,
      a jej wartość może zostać oszacowana na podstawie operatu szacunkowego
      przygotowanego przez rzeczoznawcę majątkowego, czy też kosztem jest całkowita
      wartość działki o wielkości 6000m2, której koszt to 250 000 PLN?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, na cele mieszkaniowe powinien być zaliczony cały koszt nieruchomości o
    powierzchni 6000 m2. Kupując tą nieruchomość miała Pani z mężem plan wybudowania
    domu na części do tego przeznaczonej, natomiast pozostała część działki, która zgodnie z
    przepisami jest działką rolną miała być/ma być przeznaczona na teren rekreacyjny
    (uprawianie roślin, drzewek owocowych itp.). Chciałaby Pani jeszcze zaznaczyć, że nawet
    jeśli zakupiona działka o powierzchni 6000m2 byłaby w całości zgodnie z planem
    miejscowym przeznaczona na zabudowę mieszkaniową, to nie jest właściwie możliwe
    zabudowanie jej budynkiem mieszkalnym w całości. Byłoby to bezsensowne. Na
    zakupionej nieruchomości jest możliwość wybudowania budynku mieszkalnego,
    nieruchomość była zakupiona jako jedna wspólna działka, a nie dwie oddzielne.
    Uważa Pani więc, że to że część działki jest działką budowlaną, a część rolną nie powinno
    mieć wpływu na zakwalifikowanie jej kosztów nabycia na własne cele mieszkaniowe w
    całości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiał Pani we wniosku jest:
        w części dotyczącej zastosowania zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w odniesieniu
        do działki budowlanej - prawidłowe,
        w pozostałej części – nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem

    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami
    Przepis art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2809 ze zm.) stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z

    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
            1W myśl art. 34 tej ustawy:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich
    majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.
    W związku z powyższym − datą nabycia przez Panią nieruchomości w części dotyczącej
    nabycia w drodze umowy sprzedaży jest data nabycia do majątku wspólnego małżonków
    udziału nieruchomości w 2006 r.
    Tym samym, sprzedaż w 2019 r. udziału w nieruchomości nabytego w 2006 r. nie stanowi
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Nabycie udziału w nieruchomości w drodze darowizny
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem
    nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności
    na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

    Z opisu sprawy wynika, że 9 marca 2016 r. został podpisany akt notarialny na mocy
    którego syn przeniósł udział w nieruchomości na rzecz Pani i Pani męża.
    Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż w 2019 r. udziału w nieruchomości nabytej w 2016
    r. na podstawie umowy darowizny stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Odpłatne zbycie nieruchomości
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Z opisu sprawy wynika, że udział w nieruchomości w 2016 r. nabyła Pani w drodze
    darowizny, zatem zastosowanie ma art. 22 ust. 6d ww. ustawy.
    W myśl wyżej powołanego art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa

      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    W myśl art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób
    jednoznaczny wskazuje, że kosztem uzyskania przychodu przy odpłatnym zbyciu
    nieruchomości, nabytej w drodze darowizny mogą być wyłącznie:
        udokumentowane nakłady na nieruchomość zwiększające jej wartość,
        kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten
        podatek przypada na tę nieruchomość.
    Przychód, który uzyskała Pani z odpłatnego zbycia nieruchomości, zgodnie z art. 22 ust. 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może zostać pomniejszony wyłącznie
    o udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość, poczynione w
    czasie jej posiadania, oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej
    części, w jakiej wartość zbywanej nieruchomości i praw przyjęta do opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw przyjętej do
    opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
    W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie podatkowe

    Dochód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) może jednak na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Stosownie do treści tego przepisu:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Ww. przepis wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem
    przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele
    mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w
    sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na
    zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1. wydatki poniesione na:
      a. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej,
      2. wydatki poniesione na:
      a. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
      lit. a),
      c. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
    W myśl art. 21 ust. 28 ww. ustawy.
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Wedle zaś art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym

    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków
    uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a
    szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Pani wątpliwości budzi kwestia dotycząca możliwości skorzystania z ww. zwolnienia, w
    sytuacji gdy środki uzyskane z odpłatnego zbycia działki zabudowanej budynkiem
    mieszkalnym przeznaczy Pani na zakup działki niezabudowanej, z zamiarem późniejszej
    budowy tam domu.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w
      takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim
      prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie
      innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
      udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
      zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.
    Przeznaczenie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego nie może wynikać wyłącznie z
    zamiaru nabywcy tego gruntu, ale musi znajdować podstawę w obowiązujących
    przepisach prawa.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wyjaśnienia, co stanowi
    podstawę do określenia przeznaczenia gruntu. W związku z tym konieczne jest
    odniesienie się w tym zakresie do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r.
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.).
    W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do
      którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie
      zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i
      zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu
      publicznego oraz osób trzecich.
    Gruntami pod budowę budynków mieszkalnych są przede wszystkim działki budowlane.
    W myśl art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działce budowlanej - należy przez to rozumieć
      nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne,
      dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej
      spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych
      przepisów i aktów prawa miejscowego.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przeznaczyła Pani środki ze sprzedaży w
    2019 r. nieruchomości na zakup w 2022 r. działki budowlano-rolnej o pow. 6000 m2.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego część działki około
    1400 m2 jest działką budowlaną oznaczoną w planie miejscowym symbolem MRj i
    przeznaczoną do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Pozostała część działki około
    4.600 m2 jest działką rolną. Na wyrysie z planu miejscowego wyraźnie zaznaczona jest
    część budowlana i część rolna. Naniesiona jest także proponowana lokalizacja budynku
    mieszkalnego.
    Z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że
    charakter gruntu może zatem wynikać z przeznaczenia jakie zostało mu nadane w planie
    zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy, która w sytuacji,
    gdy dla danego terenu nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego
    określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu.
    Zatem nabyta przez Pana działka o pow. 1.400 m2 spełnia warunki, o których mowa w art.
    21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast
    warunków takich nie spełnia działka o pow. 4.600 m2.
    Zatem, wydatek poniesiony przez Panią na zakup działki o pow. 1.400 m2, dla której
    zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka
    przeznaczona jest do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i na której zamierza Pani
    wybudować budynek mieszkalny celem realizacji własnych celów mieszkaniowych,
    uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w części dotyczącej nabycia działki rolnej o
    pow. 4.600 m2 powyższe zwolnienie nie ma zastosowania. Podkreślić należy, że do celów
    mieszkaniowych – wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – których
    sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia, ustawodawca nie zakwalifikował nabycia
    gruntów rolnych. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Jednym z takich celów – zgodnie z
    art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy – jest nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego
    lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w
    takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie
    innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
    takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
    przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.
    Tak więc jednym z podstawowych warunków uprawniających do skorzystania ze
    zwolnienia jest nabycie gruntu przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego w
    okresie trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym podatnik sprzedał
    nieruchomość, z której dochód ma podlegać zwolnieniu. Innymi słowy zwolnienie
    związane jest z konkretnym zdarzeniem, tj. nabyciem określonego gruntu w określonym
    celu i w określonym czasie. O charakterze nabytego gruntu decyduje nie tylko zamiar
    podatnika wybudowania na nim budynku mieszkalnego, ale charakter gruntu musi być
    oceniony także w kontekście rzeczywistej i realnej możliwości jego zabudowy. Oznacza to,
    że aby skorzystać ze zwolnienia działka, na zakup której zostały wydatkowane środki ze
    sprzedaży nieruchomości musi być działką pod budowę budynku mieszkalnego.
    Ponadto w przypadku nabycia gruntu ustawodawcy nie chodziło o to, aby ze zwolnienia
    korzystał podatnik, który środki inwestuje w nieruchomość (grunt), lecz o to, aby ze
    zwolnienia korzystał ten podatnik, dla którego zakup gruntu jest pierwszym krokiem do

    realizacji budowy budynku mieszkalnego. Zatem samo poniesienie wydatku na nabycie
    gruntu nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania.
    Wskazać należy, że środki uzyskane przez Panią ze sprzedaży nieruchomości i
    przeznaczone na nabycie pozostałej części działki o charakterze rolnym nie zostały
    wydatkowane na nabycie gruntu, przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego.
    Grunt ten zatem nie został nabyty w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych, a
    jaki sama Pani wskazała działka rolna ma być przeznaczona na teren rekreacyjny.
    Zatem za realizację celu mieszkaniowego należy uznać wydatkowanie jedynie tej części
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości przeznaczonego na zakup działki budowlanej, na
    której wybuduje Pani w przyszłości dom.
    W odniesieniu do ustalenia wartości działki budowlanej na podstawie operatu
    szacunkowego należy wskazać, że Organ wydający interpretacje indywidualne nie jest
    uprawniony do prowadzenia postępowania podatkowego. Weryfikacja wartości
    nieruchomości nie może być przedmiotem interpretacji. To w gestii organu podatkowego
    właściwego dla Pani mieści się ocena i przeprowadzenie stosownego postępowania w celu
    stwierdzenia prawidłowości ustalenia wysokości wartości działki budowlanej.
    Zatem Pani stanowisko jest w części prawidłowe oraz w części nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w
    dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.