Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-638/10/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-02
Teza: Czy w związku ze śmiercią podatnika wnioskodawczyni jest zwolniona z obowiązku uiszczenia za niego podatku? Co z częścią podatku przypadającego na męża wnioskodawczyni, który zdeklarował wydatkować na cele mieszkaniowe Czy pieniądze, które w deklaracji podatkowej zdeklarował mąż wnioskodawczyni może ona przeznaczyć na cele mieszkaniowe jej i synów jako spadkobierców?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; oświadczenia-oświadczenie podatnika; spadek; spadkobiercy; spadkobiercy-obowiązki spadkobierców
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2010r. (data wpływu do tut. Biura 19 maja 2010r.), uzupełnionym w dniach 05 i 16 lipca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu zbycia przez zmarłego lokalu mieszkalnego oraz możliwości przeznaczenia, za zmarłego męża, przychodu z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu zbycia przez zmarłego lokalu mieszkalnego oraz możliwości przeznaczenia, za zmarłego męża, przychodu z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismami z dnia 24 czerwca 2010r. oraz 07 lipca 2010r. Znak: IBPBII/2/415-638/10/AK wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniach 05 i 16 lipca 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 18 października 2004r. wnioskodawczyni wraz z mężem zakupiła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Natomiast dnia 14 października 2008r. ww. mieszkanie, stanowiące wspólną własnością małżonków, zostało sprzedane.

Ponieważ w posiadaniu przedmiotowego mieszkania wnioskodawczyni wraz z mężem nie była więcej niż 5 lat, małżonkowie złożyli deklarację w urzędzie skarbowym, że w ciągu dwóch lat przeznaczą pieniądze ze sprzedaży mieszkania na cele mieszkaniowe.

W dniu 28 grudnia 2008r. mąż wnioskodawczyni zmarł. Spadkobiercami męża w równych częściach (1/3) została wnioskodawczyni wraz z dwoma synami w wieku 20 i 28 lat.

Z kolei w dniu 10 maja 2010r. wnioskodawczyni kupiła mieszkanie, do którego przysługuje jej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w związku ze śmiercią męża, wnioskodawczyni jest zwolniona z obowiązku uiszczenia za niego podatku?

Co z częścią podatku przypadającego na męża, skoro w deklaracji małżonkowie zdeklarowali, że każde z nich rozliczy się z połowy kwoty uzyskanej ze sprzedaży mieszkania a na męża wnioskodawczyni mieszkania kupić nie może?

Czy pieniądze, które w deklaracji podatkowej zdeklarował mąż, wnioskodawczyni może przeznaczyć na cele mieszkaniowe jej i synów jako spadkobierców?

Zdaniem wnioskodawczyni, w związku ze śmiercią męża powinna być zwolniona z obowiązku podatkowego dotyczącego podatku od pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży wspólnego mieszkania.

Jeżeli jednak powyższe nie jest prawnie możliwe, wnioskodawczyni uważa, że powinna mieć możliwość przeznaczenia tych pieniędzy na cele mieszkaniowe jej i synów jako spadkobierców, jeżeli bowiem dziedziczy obowiązki, to również powinna odziedziczyć przywileje.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie tego prawa nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z jego sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego miała miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, tym samym sprzedaż ta stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi natomiast na fakt, że nabycie przedmiotowego lokalu miało miejsce w 2004r., to dokonując oceny skutków podatkowych jego sprzedaży należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r.

I tak zgodnie z brzmieniem art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Na podstawie art. 28 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) powołanej ustawy ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w terminie płatności podatku podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru (PIT-23), chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczy nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r.

W myśl art. 28 ust. 3 ww. ustawy, jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust.1 pkt 32 lit. a) lub e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r. – podatek płatny jest najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi;

1.  od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata, licząc od dnia sprzedaży – w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych,
2.  począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty - w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że mąż wnioskodawczyni, przed śmiercią, w dniu 14 października 2008r. uzyskał przychód ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Od uzyskanej z ww. tytułu kwoty małżonek wnioskodawczyni nie uiścił podatku dochodowego, zamierzając skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym celu złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o przeznaczeniu przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Jednakże mąż wnioskodawczyni, przed śmiercią, która nastąpiła przed upływem dwóch lat od dnia sprzedaży, nie zdążył wydatkować przypadającej na niego z tytułu sprzedaży kwoty na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Po jej śmierci majątek odziedziczyła wnioskodawczyni oraz dwaj synowie.

Stosownie do postanowień ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód ze sprzedaży m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu a podatek od tego przychodu, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu, chyba że podatnik chce skorzystać ze zwolnienia, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ww. ustawy to powinien złożyć w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży oświadczenie, iż przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczy na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r.

Oznacza to, że w przypadku, gdy podatnik oświadczy, iż przychód ze sprzedaży m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przeznaczy w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r., to obowiązek zapłaty należnego zryczałtowanego podatku od przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży nieruchomości zostaje odroczony.

W przedmiotowej sprawie bez wątpienia mąż wnioskodawczyni, z uwagi na śmierć nie spełnił i już nie spełni warunku terminowego wydatkowania uzyskanego z tytułu sprzedaży mieszkania przychodu, przypadającego na jego osobę, na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 31 lit. a) lub e) ustawy, do czego zdeklarował się w złożonym w urzędzie skarbowym oświadczeniu. Oznacza to, że przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Obowiązek uiszczenia należnego zryczałtowanego podatku od przychodu uzyskanego przez zmarłego ze sprzedaży nieruchomości przechodzi na spadkobierców.

Stosownie bowiem do art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Natomiast zgodnie z § 2 ww. przepisu jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Powyższe przepisy zakładają zatem sukcesję majątkowych praw i obowiązków, czyli ich przejście na spadkobierców. Dlatego skutkiem śmierci podatnika w zakresie prawa podatkowego jest sukcesja prawna w dziedzinie opodatkowania tzn. przejęcie przez spadkobierców podatnika – podatkowych praw i obowiązków majątkowych, a także w określonych sytuacjach praw niemajątkowych.

Odpowiedzialność spadkobierców za zobowiązania podatkowe oparta jest na przepisach Kodeksu cywilnego (art. 98 § 1 Ordynacji). Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą śmierci na jedną lub kilka osób. Z chwilą śmierci spadkodawcy otwiera się spadek (art. 924 Kodeksu cywilnego), co powoduje nabycie go przez spadkobiercę (art. 925 ww. ustawy). Jednocześnie zakres odpowiedzialności spadkobierców zależy od sposobu przyjęcia spadku przez spadkobierców bądź od odrzucenia spadku.

Respektując powyższe uregulowania, stosownie do art. 104 § 1–3 Ordynacji podatkowej, jeżeli spadkodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, organ podatkowy informuje spadkobierców, na podstawie posiadanych danych, o wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek lub podatku, podając równocześnie przypadającą do zapłacenia kwotę podatku lub kwotę nadpłaty.

Jeżeli spadkodawca poniósł wydatki uprawniające do ulg podatkowych, spadkobierca w terminach 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa powyżej, zawiadamia organ podatkowy o wysokości poniesionych wydatków. Zatem przed wydaniem decyzji, dane posiadane przez organ podatkowy mogą być uzupełnione przez spadkobierców o dodatkowe informacje mające wpływ na wymiar zobowiązania podatkowego lub nadpłaty.

Po upływie ww. terminu, organ podatkowy doręcza spadkobiercom decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego lub stwierdza nadpłatę. Decyzja, o której mowa w art. 104 Ordynacji podatkowej ma charakter konstytutywny. Zatem termin płatności ewentualnego zobowiązania podatkowego ustalonego w decyzji, zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 47 § 1 ww. ustawy wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Niedotrzymanie 14-dniowego terminu do dokonania ewentualnej zapłaty przez spadkobierców podatku, wynikającego z decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie skutkowało koniecznością uregulowania przez spadkobierców również odsetek za zwłokę.

W świetle powyższych przepisów w przypadku śmierci podatnika, zobowiązanie podatkowe związane z uzyskanym przed śmiercią i nie rozliczonym podatkowo dochodem ustala właściwy miejscowo dla zmarłego naczelnik urzędu skarbowego, a ewentualnym podatkiem dochodowym od osób fizycznych zostają obciążeni spadkobiercy zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz odpowiedzialności za długi spadkowe. W przypadku wystąpienia nadpłaty podatku zwracana jest ona spadkobiercom również z zastosowaniem wspomnianych przepisów Kodeksu cywilnego.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zobowiązanie podatkowe, przypadające na zmarłego w 2008r. męża wnioskodawczyni, ustali właściwy dla zmarłego naczelnik urzędu skarbowego, a podatkiem podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną obciążeni spadkobiercy, w tym wnioskodawczyni, z uwzględnieniem sposobu przyjęcia spadku, a także wysokości przypadających w spadku udziałów i to właśnie spadkobiercy będą zobowiązani do jego uiszczenia

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni, iż w związku ze śmiercią męża powinna ona być zwolniona z obowiązku podatkowego dotyczącego podatku od pieniędzy uzyskanych przez męża wnioskodawczyni ze sprzedaży mieszkania jest nieprawidłowe. Za zobowiązania podatkowe po śmieci męża wnioskodawczyni odpowiadają spadkobiercy, czyli m.in wnioskodawczyni i to m.in. ona będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego za męża zgodnie ze sposobem przyjęcia spadku oraz wysokością udziałów jakie posiadają w spadku.

Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z cytowanych wcześniej przepisem art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą śmierci na jedną lub kilka osób. Stosownie do § 2 tego przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Natomiast zgodnie z art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy, zaś jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego spadkodawcy przysługiwały prawa niemajątkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, przechodzą one na spadkobierców pod warunkiem dalszego jej prowadzenia na ich rachunek.

Do praw majątkowych przewidzianych w przepisach prawa podatkowego zaliczyć można np. prawo do zwrotu nadpłaty, prawo do zwrotu podatku, niewykorzystane prawo do rozłożenia zapłaty podatku na raty. Do obowiązków majątkowych z kolei można zaliczyć: obowiązek zapłaty zaległości podatkowych, zapłaty odsetek za zwłokę itp.

Powyższe przepisy dotyczą zatem tylko i wyłącznie majątkowych praw i obowiązków spadkodawcy, nie odnoszą się natomiast do praw i obowiązków zmarłego ściśle związanych z jego osobą, do których należy zaliczyć między innymi przysługujące spadkodawcy prawa do ulg, czy zwolnień podatkowych. Prawa i obowiązki o charakterze osobistym nie podlegają dziedziczeniu w świetle przepisów Kodeksu cywilnego, ani przejęciu przez spadkobierców w świetle ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z tym należy stwierdzić, iż spadkobiercy nie mogą skorzystać z przysługującego zmarłemu zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do niewykorzystanego przez niego przychodu.

Ponadto potwierdzeniem powyższego jest również literalne brzmienie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. Zauważyć bowiem należy, że katalog zwolnień wymieniony w powoływanym art. 21 ust. 1 pkt 32 obejmuje przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na własny cel mieszkaniowy a więc na cele podatnika korzystającego ze zwolnienia przedmiotowego zawartego w powyższym artykule. Natomiast w przypadku wydatkowania przez wnioskodawczynię środków uzyskanych przez jej męża ze sprzedaż mieszkania na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 31 lit. a) lub e) zostałby zrealizowany własny cel mieszkaniowy wnioskodawczyni a nie jej męża. Skoro warunek wynikający art. 21 ust. 1 pkt 32 nie został przez męża wnioskodawczyni spełniony, to jego uprawnienia wynikające z powyższego zwolnienia nie mogą zostać przeniesione na spadkobierców. Uprawnienia te miały bowiem charakter osobisty i polegały na zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych przez męża. W przypadku śmierci męża - wygasło uprawnienie do zwolnienia, gdyż miało ono charakter osobisty i nie weszło do spadku, nie mogło też być przejęte przez spadkobierców.

Zatem również stanowisko wnioskodawczyni odnośnie możliwości przeznaczenia pieniędzy uzyskanych przez jej męża z tytułu sprzedaży mieszkania na cele mieszkaniowe jest nieprawidłowe a przychód z tytułu sprzedaży mieszkania, który mąż wnioskodawczyni zdeklarował przeznaczyć na cele mieszkaniowe w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży podlega opodatkowaniu przez spadkobierców.

Reasumując, należy stwierdzić, iż wnioskodawczyni jako spadkobierczyni nie może skorzystać z przysługującego zmarłemu mężowi zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w niniejszej sprawie opodatkowaniu będzie podlegał przychód zmarłego podatnika (męża wnioskodawczyni) z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w części przypadającej na niego a nieobjętej zwolnieniem przedmiotowym, natomiast do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego będą obowiązani spadkobiercy zmarłego w tym m.in. wnioskodawczyni w terminie 14 dni od dnia doręczenia spadkobiercom decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.