Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-240/10/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-11
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących budowy bloku mieszkalnego na wynajem.
Słowa kluczowe: budynek; odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2010r. (data wpływu 15 marca 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 czerwca 2010r. znak: L. Dz. TTBS/1939/06/2010 (data wpływu 9 czerwca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących budowy bloku mieszkalnego na wynajem - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2010r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 8 czerwca 2010r. znak: L. Dz. TTBS/1939/06/2010 (data wpływu 9 czerwca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących budowy bloku mieszkalnego na wynajem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane według stawki 7% (usługi komunalne), 22% (zarządzanie lokalami użytkowymi i inne) oraz zwolnione z opodatkowania (administrowanie zasobem mieszkaniowym własnym oraz Gminy na zlecenie). W miesiącu kwietniu 2010r. Wnioskodawca rozpoczyna budowę budynku mieszkalnego 8-mio kondygnacyjnego, przy czym powierzchnia parteru będzie użytkowa i przeznaczona do sprzedaży, natomiast na 7 kondygnacjach będą lokale mieszkalne przeznaczone na wynajem. Po zakończeniu budowy i zasiedleniu budynku powstanie w nim wspólnota mieszkaniowa i Wnioskodawca będzie Zarządcą tej Wspólnoty. Budynek ten będzie jako drugi na własnej działce (budynek 9-cio piętrowy już stoi, ale cały był przeznaczony do sprzedaży), a w roku 2011 Wnioskodawca planuje budowę trzeciego bloku. Razem z blokami Wnioskodawca wykonuje towarzyszącą im infrastrukturę tj. oświetlenie drogi, instalację, zieleń, chodniki.

W piśmie z dnia 8 czerwca 2010r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż jest wieczystym użytkownikiem działki i będzie właścicielem budynku, a jednocześnie jego zarządcą.

W stosunku do budynku, o którym mowa we wniosku Wnioskodawca będzie w przyszłości wykonywać następujące czynności:

*   wynajmować mieszkania,
*   sprzedawać lokale użytkowe,
*   będzie nim zarządzać jako właściciel.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo obniżyć podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących budowy bloku mieszkalnego na wynajem (przede wszystkim chodzi tu o faktury generalnego wykonawcy robót budowlanych)?

Zdaniem Wnioskodawcy: przysługuje mu całość odliczenia podatku VAT dotyczącego przedmiotowej inwestycji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Tut. organ zauważa, iż powyższe stanowisko zostało sformułowane przez Wnioskodawcę w ww. piśmie z dnia 8 czerwca 2010r. i zgodnie z prośbą Wnioskodawcy, wyrażoną w tym piśmie, zostało przyjęte jako ostateczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Zwrócić należy uwagę na fakt, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania jego przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podatnika, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przez niego przychodu, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie jego przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podatnika obrotów.

Należy ponadto zauważyć, iż w art. 88 ustawy o VAT zostały wskazane sytuacje, w których podatnikowi podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

W przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami zwolnionymi od podatku, jak i opodatkowanymi, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną, bądź niepodlegającą opodatkowaniu. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w powyższym przepisie, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do art. 90 ust. 3 ww. ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Natomiast w myśl art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W myśl art. 90 ust. 10 pkt 1 i 2, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Jak wynika z powyższych przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.

Trzeba też zauważyć, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów - w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru zdefiniowano w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy.

Co do zasady, stawka podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy o VAT, wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści tej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do tejże ustawy. W poz. 4 tegoż załącznika zostały wymienione usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane według stawki 7% (usługi komunalne), 22% (zarządzanie lokalami użytkowymi i inne) oraz zwolnione z opodatkowania (administrowanie zasobem mieszkaniowym własnym oraz Gminy na zlecenie). W miesiącu kwietniu 2010r. Wnioskodawca rozpoczyna budowę budynku mieszkalnego 8-mio kondygnacyjnego, przy czym powierzchnia parteru będzie użytkowa i przeznaczona do sprzedaży, natomiast na 7 kondygnacjach będą lokale mieszkalne przeznaczone na wynajem. Po zakończeniu budowy i zasiedleniu budynku powstanie w nim wspólnota mieszkaniowa i Wnioskodawca będzie Zarządcą tej Wspólnoty. Budynek ten będzie jako drugi na własnej działce (budynek 9-cio piętrowy już stoi, ale cały był przeznaczony do sprzedaży), a w roku 2011 Wnioskodawca planuje budowę trzeciego bloku. Razem z blokami Wnioskodawca wykonuje towarzyszącą im infrastrukturę tj. oświetlenie drogi, instalację, zieleń, chodniki. Wnioskodawca jest wieczystym użytkownikiem działki i będzie właścicielem budynku, a jednocześnie jego zarządcą. W stosunku do budynku, o którym mowa we wniosku Wnioskodawca będzie w przyszłości wykonywać następujące czynności:

*   wynajmować mieszkania,
*   sprzedawać lokale użytkowe,
*   będzie nim zarządzać jako właściciel.

Mając zatem na uwadze wskazany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy stwierdzić, iż o ile faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na budowę przedmiotowego budynku będą służyć czynnościom opodatkowanym i zwolnionym to przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego tych wydatków, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z uwzględnieniem przepisów art. 90 tej ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.