Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.393.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Możliwość skorzystania z tzw. ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
najem
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 kwietnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z tzw. ulgi na powrót. Uzupełniła go
    Pani pismem z 13 maja 2025 r. (wpływ 13 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani obywatelką Białorusi i posiada białoruski paszport. Do 2021 r. mieszkała Pani na
    Białorusi, a od listopada 2021 r. do września 2022 r. głównie przebywała Pani w Gruzji.
    (...) lutego 2022 r. otrzymała Pani polską wizę humanitarną, a w maju złożyła Pani wniosek
    o Kartę Polaka. (...) czerwca 2022 r. uzyskała Pani decyzję o przyznaniu Karty Polaka.
    Do Polski przyjechała Pani (...) września 2022 r. i od tego momentu przebywała Pani w
    kraju na podstawie wizy. Następnie znajdując się w Polsce otrzymała Pani kolejną wizę
    humanitarną ważną od (...) lutego 2023 r. do (...) lutego 2024 r.
    W 2023 r. uzyskała Pani status polskiego rezydenta podatkowego i za ten rok złożyła Pani
    PIT-28 z tytułu najmu nieruchomości (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych).
    (...) grudnia 2023 r. otrzymała Pani decyzję o wydaniu karty pobytu czasowego z innych
    powodów.
    (...) maja 2024 r. otworzyła Pani jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) w Polsce na
    podstawie Karty Polaka. Przychód z JDG za 2024 rok (bez uwzględnienia kosztów) wyniósł
    (...) zł (podatek ogólny jako JDG). Dodatkowo, osiągnęła Pani przychód z tytułu najmu
    nieruchomości w wysokości (...) zł w 2024 r. (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,
    jako osoba prywatna).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT oraz art. 52z ustawy o PIT, chciałaby Pani
    potwierdzić, czy może skorzystać z ulgi na powrót.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Celem Pani podróży do Polski we wrześniu 2022 r. było przetestowanie, jak będzie się Pani
    żyło w Polsce. Chciała Pani sprawdzić, czy kraj ten będzie odpowiedni do
    długoterminowego pobytu, a decyzję o dalszym osiedleniu się podjęła Pani później,
    stopniowo.
    Udzielając odpowiedzi na pytanie: Czy w związku z przyjazdem do Polski we wrześniu 2022
    r. przeniosła Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej swoje centrum interesów
    osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)? – wskazała Pani: Nie. We
    wrześniu 2022 r. przyjechała Pani do Polski z zamiarem sprawdzenia, czy dobrze się tutaj
    odnajdzie i czy Polska będzie odpowiednim miejscem do życia. Początkowo chciała Pani
    spróbować, a jeśli wszystko będzie dobrze – zostać na stałe. Decyzję o dłuższym pobycie
    podejmowała Pani stopniowo. W tym czasie nie przeniosła Pani jeszcze centrum interesów
    osobistych ani gospodarczych do Polski. Centrum Pani interesów pozostało w Gruzji, gdzie
    Pani mieszkała, prowadziła życie codzienne i uzyskiwała Pani dochody. Dopiero w 2023 r.
    przeniosła Pani swój ośrodek interesów życiowych do Polski – nabyła Pani na własność
    mieszkanie i podjęła decyzję o zamieszkaniu na stałe.
    Udzielając odpowiedzi na pytanie: Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu

    obowiązkowi podatkowemu? – wskazała Pani: Tak, od 2023 r. podlega Pani w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako osoba mająca miejsce zamieszkania
    na terytorium RP i przebywająca tu przez ponad 183 dni w roku.
    Pani rodzina znajduje się na Białorusi i wszystkie Pani więzi rodzinne nadal są związane z
    tym krajem.
    Po przyjeździe do Polski czuła Pani emocjonalną więź zarówno z Białorusią (ze względu na
    rodzinę), jak i z Gruzją, gdzie ma Pani bliskich przyjaciół. Pani kontakty osobiste były więc
    podzielone między te dwa kraje.
    W 2022 r. wykazywała Pani większą aktywność społeczną i gospodarczą w Gruzji – tam
    Pani mieszkała, pracowała zdalnie i uczestniczyła w codziennym życiu. W Polsce, od 2023
    r., zaczęła Pani angażować się w życie gospodarcze i społeczne – nabyła Pani mieszkanie,
    złożyła wniosek o pobyt, wymieniła prawo jazdy z białoruskiego na polskie.
    Po przyjeździe do Polski stopniowo zaczęła Pani realizować swoje zainteresowania i
    spędzać wolny czas również w Polsce. Jednak dopiero w 2023 r. Pani aktywność w zakresie
    hobby, wypoczynku i życia codziennego zaczęła koncentrować się głównie w Polsce. Na
    przykład zapisała się Pani na zajęcia tenisowe.
    Po przyjeździe do Polski, we wrześniu 2022 r., wynajęła Pani mieszkanie (umowa najmu od
    października 2022 r.) i ponosiła Pani związane z tym koszty – co stanowiło pierwsze
    zobowiązanie finansowe w Polsce. Jednak w tym okresie nadal prowadziła Pani działalność
    gospodarczą w Gruzji, nie kończąc jeszcze swojej działalności zawodowej w tym kraju.
    Zobowiązania finansowe i gospodarcze zaczęły się stopniowo przenosić do Polski w 2023
    r. – kupiła Pani mieszkanie, zawarła umowy na media (prąd, gaz itp.) na swoje nazwisko. W
    maju 2024 r. zarejestrowała Pani działalność gospodarczą w Polsce.
    Po przyjeździe do Polski we wrześniu 2022 r. nie korzystała Pani ze służby zdrowia ani
    pomocy społecznej w ramach publicznych systemów w Polsce. Dostęp do publicznej
    opieki zdrowotnej uzyskała Pani dopiero po rozpoczęciu działalności gospodarczej w maju
    2024 r., kiedy została Pani zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego w ramach ZUS jako
    przedsiębiorca. Wcześniej nie korzystała Pani z żadnych form bezpłatnej opieki zdrowotnej
    ani pomocy społecznej w Polsce.
    Posiada Pani certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez administrację podatkową
    Gruzji. Certyfikat ten potwierdza Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w
    Gruzji za rok 2022.
    W latach 2019-2021 mieszkała Pani na stałe w Białorusi i posiadała Pani wyłącznie
    obywatelstwo białoruskie. Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w Białorusi,
    gdzie mieszkała Pani rodzina, a także prowadziła Pani codzienne życie. Aby potwierdzić
    ten okres, może Pani przedstawić swoją książkę pracy, która zawiera informacje o Pani
    miejscach zatrudnienia w tym czasie. Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej z
    Białorusi, jednak ma dokumenty, które mogą potwierdzić Pani obecność i działalność
    zawodową w Białorusi w latach 2019-2021.
    Udzielając odpowiedzi na pytanie: Czy poza przychodami z najmu nieruchomości,
    opodatkowanymi ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, uzyskała Pani w 2023 r.
    na terytorium Polski jakieś inne dochody – jeśli tak proszę wskazać z jakiego źródła? –
    wskazała Pani, że uzyskała Pani darowiznę od swojej matki, którą zgłosiła Pani do Urzędu
    Skarbowego, składając formularz SD-Z2.
    Pytania
    1) Czy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz art. 52z ustawy o PIT można uznać, że rokiem,
      w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski, jest 2023 r.? Jeśli tak, to czy
      może Pani skorzystać z ulgi na powrót od 2023 r. czy od 2024 r.?
    2) Czy w przypadku przekroczenia limitu przychodów 85 528 zł w 2024 r. może Pani
      skorzystać z ulgi na powrót do wysokości tego limitu, a nadwyżka podlega

      standardowemu opodatkowaniu, czy też przekroczenie tego limitu całkowicie
      wyklucza możliwość skorzystania z ulgi?
    3) Czy przychody uzyskane z tytułu najmu nieruchomości w 2024 r. w wysokości (...) zł
      (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jako osoba prywatna) podlegają uldze na
      powrót, czy też są wyłączone z tej preferencji podatkowej?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, rokiem, w którym przeniosła Pani miejsce
    zamieszkania do Polski, jest 2023 r., ponieważ w tym roku spełniła Pani warunek
    rezydencji podatkowej – przebywała Pani na terytorium Polski przez okres przekraczający
    183 dni oraz posiadała Pani w Polsce centrum interesów życiowych i gospodarczych. Tym
    samym uważa Pani, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz art. 52z ustawy o PIT, może
    Pani skorzystać z ulgi na powrót od 2023 r. lub od 2024 r., w zależności od interpretacji
    przepisów.
    W odniesieniu do pytania nr 2, w związku z tym, że limit przychodów objętych
    zwolnieniem w ramach ulgi na powrót wynosi 85 528 zł rocznie, uważa Pani, że może Pani
    skorzystać z ulgi do tej kwoty, natomiast nadwyżka ((...) zł) powinna podlegać
    standardowemu opodatkowaniu według obowiązujących stawek PIT.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, przychody z tytułu najmu nieruchomości w
    wysokości (...) zł nie podlegają zwolnieniu w ramach ulgi na powrót, ponieważ są
    opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i zgodnie z obowiązującymi
    przepisami nie mieszczą się w katalogu dochodów objętych ulgą.
    Uważa Pani, że przedstawione stanowisko jest zgodne z obowiązującymi przepisami,
    jednak w celu rozwiania wątpliwości zwraca się Pani z prośbą o potwierdzenie swojej
    interpretacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
          stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
          opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
          zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
          ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.
          o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
          macierzyństwa
      – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
          w okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
          zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
          do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku
          podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
          Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret
    13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Białorusi i posiada białoruski
    paszport. Do 2021 r. mieszkała Pani na Białorusi, a od listopada 2021 r. do września 2022
    r. głównie przebywała Pani w Gruzji. Do Polski przyjechała Pani (...) września 2022 r. jednak
    centrum Pani interesów życiowych pozostało w Gruzji, gdzie Pani mieszkała, prowadziła
    życie codzienne i uzyskiwała Pani dochody. W 2023 r. uzyskała Pani status polskiego
    rezydenta podatkowego i za ten rok złożyła Pani PIT-28 z tytułu najmu nieruchomości
    (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych). (...) maja 2024 r. otworzyła Pani
    jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce na podstawie Karty Polaka. Przychód z
    działalności gospodarczej za 2024 rok (bez uwzględnienia kosztów) wyniósł (...) zł (podatek
    ogólny). Dodatkowo, osiągnęła Pani przychód z tytułu najmu nieruchomości w wysokości
    (...) zł w 2024 r. (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jako osoba prywatna).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chciałaby Pani potwierdzić, czy może skorzystać z ulgi na powrót.
    Ww. ulga polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych
    przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych
    przez podatników, którzy – tak jak Pani – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski po 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku
    służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów
    zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z
    zasiłku macierzyńskiego.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia

    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2023 r. przeniosła Pani swój ośrodek interesów życiowych do
    Polski – nabyła Pani na własność mieszkanie i podjęła decyzję o zamieszkaniu na stałe. W
    związku z tym od 2023 r. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu jako osoba mająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Tym samym
    warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, został spełniony.
    Następne warunki określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ww. ustawy.
    Jak poinformowała Pani we wniosku, do 2021 r. mieszkała Pani na Białorusi, a od listopada
    2021 r. do września 2022 r. głównie przebywała Pani w Gruzji. We wrześniu 2022 r.
    przyjechała Pani do Polski z zamiarem sprawdzenia, czy dobrze się tutaj Pani odnajdzie i
    czy Polska będzie odpowiednim miejscem do życia. Decyzję o dłuższym pobycie
    podejmowała Pani stopniowo. W tym czasie nie przeniosła Pani jeszcze centrum interesów
    osobistych ani gospodarczych do Polski. Centrum Pani interesów pozostało w Gruzji, gdzie
    Pani mieszkała, prowadziła życie codzienne i uzyskiwała Pani dochody. Dopiero w 2023
    roku przeniosła Pani swój ośrodek interesów życiowych do Polski — nabyła Pani na
    własność mieszkanie i podjęła decyzję o zamieszkaniu na stałe. W 2022 r. wykazywała Pani
    większą aktywność społeczną i gospodarczą w Gruzji – tam Pani mieszkała, pracowała
    zdalnie i uczestniczyła Pani w codziennym życiu. W Polsce, dopiero od 2023 r. zaczęła Pani
    angażować się w życie gospodarcze i społeczne – nabyła Pani mieszkanie, złożyła Pani
    wniosek o pobyt i wymieniła prawo jazdy z białoruskiego na polskie.
    Mając na uwadze przedstawione przez Panią okoliczności – w szczególności fakt
    posiadania w 2022 r. swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych w Gruzji,
    gdzie Pani mieszkała, prowadziła życie codzienne i uzyskiwała Pani dochody – zasadnym
    jest uznanie, że przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej z momentem podjęcia decyzji o stałym pobycie w Polsce w związku zakupem
    mieszkania i podjęciem starań o uzyskanie zezwolenia na pobyt stały, tj. w 2023 r.
    Zatem w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym
    przeniosła Pani swój ośrodek interesów życiowych do Polski, jak również w okresie od
    początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie miała Pani miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedstawione okoliczności
    wskazują bowiem, że w okresie tym Pani stałe miejsce zamieszkania znajdowało się
    najpierw na Białorusi, a później w Gruzji. Spełniła Pani tym samym wymagania wskazane
    w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest posiadanie przez podatnika Karty Polaka
    lub spełnienie jednego z pozostałych warunków wynikających z tego przepisu.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    192 ze zm.):
      Ustawa określa uprawnienia osoby, której przyznano Kartę Polaka, zwanej dalej
      „posiadaczem Karty Polaka”, zasady przyznawania, utraty ważności i unieważniania
      Karty Polaka oraz właściwość i tryb postępowania organów w tych sprawach.
    Stosownie do art. 2 ust. 1-3 ww. ustawy:
      Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu
      Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
        1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
          języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
          polskich tradycji i zwyczajów;

        2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
          przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 – wojewody, albo wyznaczonego
          przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu
          Polskiego;
        3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
          dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
          zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
          zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
          mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
        4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
          repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
          Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w
          latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą
          Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską
          Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką
          i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw
          będących stroną tych umów.
      Karta Polaka może być przyznana osobie:
        1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
          przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
        2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej, lub
        3) posiadającej status bezpaństwowca.
      Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
      stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego
      w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
      Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Przyznanie Karty Polaka i przedłużenie jej ważności następuje w drodze decyzji, na
      pisemny wniosek, odpowiednio osoby ubiegającej się o jej wydanie albo
      przedłużenie, zwanej dalej „wnioskodawcą”, lub jej przedstawiciela ustawowego.
    Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. ustawy:
      Karta Polaka jest ważna przez okres 10 lat od dnia jej przyznania, z zastrzeżeniem
      ust. 2a i 3.
    Z powyższych przepisów wynika, że Karta Polaka jest ważna przez okres 10 lat od dnia jej
    przyznania w drodze decyzji. Z treści wniosku wynika, że decyzję o przyznaniu Karty
    Polaka uzyskała Pani (...) czerwca 2022 r., a do Polski na stałe przeniosła się Pani w 2023 r.
    Wobec powyższego wskazać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21
    ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem
    przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w
    związku z posiadaniem przez Panią Karty Polaka.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych

    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    Z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia wynika, że posiada Pani certyfikat
    rezydencji podatkowej wydany przez gruzińską administrację podatkową, który
    potwierdza pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Gruzji w 2022 r. Nie
    posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej z Białorusi, jednak posiada Pani inne
    dokumenty, które mogą potwierdzić Pani obecność i działalność zawodową w Białorusi w
    latach 2019-2021. Tym samym może Pani udowodnić, że Pani miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych przed przeniesieniem miejsca zamieszkania na stałe do Polski
    znajdowało się poza Polską (na Białorusi oraz w Gruzji). Spełniła Pani zatem warunek
    wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, spełniła Pani również obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5
    cytowanej ustawy podatkowej, ponieważ przed 2023 r. nie posiadała Pani miejsca
    zamieszkania w Polsce. Nie mogła Pani zatem wcześniej korzystać z przedmiotowej ulgi.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że na gruncie opisanego stanu faktycznego
    przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle przedstawionych okoliczności uznać należy, że przeniosła Pani miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z momentem podjęcia decyzji o
    stałym pobycie w Polsce w związku zakupem mieszkania i podjęciem starań o uzyskanie
    zezwolenia na pobyt stały, tj. w 2023 r.
    Z ulgi może Pani korzystać w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania do Polski (tj. w latach 2023-2026), albo od początku roku następnego (tj. w
    latach 2024-2027), z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Zwolnieniem z opodatkowania może Pani objąć przychody, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w ww. przepisie, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
    kwoty 85 528 zł. Nadwyżka przychodów ponad wskazany limit, będzie podlegać
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

    Zatem przedmiotowym zwolnieniem może Pani objąć (do wysokości limitu) uzyskane
    przychody z działalności gospodarczej. Przychody uzyskane z najmu nieruchomości nie
    będą korzystać z omawianego zwolnienia, ponieważ nie mieszczą się w katalogu
    przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.