Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.339.2019.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-09
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Stworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…)”.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt; stowarzyszenia; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. (data wpływu 21 czerwca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2019 r. (data wpływu 30 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Stworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Stworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…)”. Wniosek uzupełniono w dniu 30 lipca 2019 r. poprzez wskazanie prawidłowego elektronicznego adresu do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: Wnioskodawca), jako beneficjent planuje zrealizować projekt pn. „Stworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…)”.

Przedmiotowe zadanie planowane jest do realizacji przy udziale środków zewnętrznych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, Oś priorytetowa 3, Działanie 3.4 „Strategia niskoemisyjna, wsparcie zrównoważonej multimodalnej mobilności miejskiej”.

Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach ogłoszonego przez Urząd Marszałkowski Województwa konkursu dla projektów dotyczących zrównoważonej mobilności miejskiej w zakresie budowy, przebudowy uzupełniającej do poziomu krajowego infrastruktury transportu publicznego.

Przedmiotem projektu jest utworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta o długości ok. 7,35 km, poprzez budowę dwukierunkowych ścieżek rowerowych, ciągów pieszo-rowerowych, wypożyczalni rowerów miejskich wraz z infrastrukturą (m.in. rowery, serwis samoobsługowy), parkingów rowerowych, montaż stojaków i tablic informacyjnych z mapami sieci ścieżek. W ramach projektu przebudowane zostaną istniejące skrzyżowania na trasie planowanych ścieżek, celem wprowadzenia bezpiecznego i bezkolizyjnego ruchu rowerowego.

Koszt całkowity zadania szacowany jest na poziomie 15.366.346,82 zł brutto, wartość dofinansowania ze środków EFRR szacowana jest na poziomie 13.061.394,80 zł, z Budżetu Państwa 998.812,54 zł.

Koszty obejmują wykonanie robót budowlanych, nadzór inwestorski, koszty promocji projektu oraz zakup środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, wydatki poniesione na zakup gruntów pod budowę ścieżek. Gmina składając wniosek o dofinansowanie, koszty kwalifikowalne ujęła w kwotach brutto, uznając podatek VAT za kwalifikowalny.

Podatek VAT uznano za kwalifikowany, beneficjent (Gmina) nie prowadzi działalności opodatkowanej VAT w obszarze, którego dotyczy projekt. Projekt, nie jest związany z działalnością opodatkowaną i stanowi realizację zadań własnych. W związku z czym, nie ma możliwości odliczenia podatku w ramach realizowanego zadania. Podstawa prawna art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221) o podatku od towarów i usług.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działań gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym (w szczególności wymienione w art. 7).

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. gdy odliczenia dokonuje czynny podatnik VAT, oraz gdy towary i usługi z których nabyciem podatek został naliczony, są lub będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, ale w myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się jej za podatnika we wskazanym przypadku. Dlatego od prac objętych wnioskiem, Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku VAT. Przedsięwzięcie nie jest komercyjnie opłacalne.

Właścicielem majątku powstałego w ramach realizacji inwestycji będzie Gmina, która będzie go nadal wykorzystywać do realizacji swoich ustawowych zadań. Zapewni ona w budżecie środki finansowe niezbędne do utrzymania projektu w celu zapewnienia trwałości powstałej infrastruktury, zaplanuje również nakłady techniczne i finansowe niezbędne na utrzymanie projektu po zakończeniu jego realizacji, za eksploatację i obsługę techniczną odpowiadać będzie Urząd Miasta i Gminy Referat Drogownictwa oraz Zakład Usług Komunalnych – gminna jednostka dbająca o ład publiczny i porządek na terenie miasta. Gmina posiada zabezpieczone środki finansowe na bieżące funkcjonowanie i utrzymanie infrastruktury w corocznym budżecie.

Zgodnie z założeniami projektu, opisanymi w Studium Wykonalności, projekt nie należy do kategorii projektów generujących dochód określonych na podstawie wyników analizy finansowej oraz przy uwzględnieniu zapisów art. 61 rozporządzenia nr 1303/2013.

Jak wcześniej wskazano, w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności zadania własne obejmujące edukację publiczną (art. 7 ust. 1 pkt 1, 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Korzyści związane z realizacją przedsięwzięcia z punktu widzenia społeczności lokalnej to pozytywne skutki realizacji projektu (tzw. korzyści zewnętrzne).

Korzyściami związanymi z realizacją projektu są:

*   ochrona miejsc cennych przyrodniczo oraz o charakterze uzdrowiskowym poprzez ograniczenie niskiej emisji zanieczyszczeń;
*   poprawa bezpieczeństwa rowerzystów na terenie objętym projektem;
*   upłynnienie ruchu samochodowego poprzez stworzenie alternatywnego rozwiązania komunikacyjnego jakim są ścieżki rowerowe;
*   poprawa jakości życia mieszkańców poprzez dostosowanie ciągów ruchu rowerowego dla osób niepełnosprawnych.

Grupą docelową, do której skierowany jest niniejszy projekt, są mieszkańcy Gminy, powiatu buskiego oraz turyści i kuracjusze przyjeżdżający do uzdrowiska.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją projektu Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości od zrealizowanej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości od zrealizowanej inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, planuje zrealizować projekt pn. „Stworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…)”. Przedmiotem projektu jest utworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…). Gmina nie prowadzi działalności opodatkowanej VAT w obszarze, którego dotyczy projekt. Projekt, nie jest związany z działalnością opodatkowaną i stanowi realizację zadań własnych wynikających z ustawy o samorządzie gminnym.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Realizacja projektu odbywać się będzie w ramach władztwa publicznego i Gmina realizując ten projekt będzie działała jako organ administracji publicznej i będzie mogła skorzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie będzie mogła być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Gmina zrealizuje opisany projekt w ramach zadań własnych, zatem w tym zakresie będzie działała w ramach reżimu publicznoprawnego. Tym samym, w analizowanym przypadku Gmina nie będzie ponosiła wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a nabywając towary i/lub usługi nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione.

Podsumowując, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Stworzenie spójnego systemu ścieżek rowerowych na terenie Miasta (…)”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.