Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.203.2025.2.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Sposób ujmowania rekompensaty w strukturze JPK_KR_PD.
Słowa kluczowe: faktura
jednolity plik kontrolny (JPK)
rekompensata
rozporządzenie
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział IV Postępowanie podatkowe-
Rozdział 11 Dowody-Dowód z ksiąg podatkowych, plik JPK
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu ujmowania rekompensaty
    dokumentowanej za pomocą faktur sprzedażowych wystawianych na poszczególne
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi w strukturze JPK_KR_PD.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka jako (...) działa w szczególności na podstawie (...).
    (...), zgodnie z definicją przedstawioną w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne (Dz.U.2024.266 t.j. z dnia 2024.02.28) jest (...).
    W świetle art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz.U.2023.2131 t.j. z
    dnia 2023.10.04) (dalej: „ustawa o rynku mocy”) (...) (tj. Wnioskodawca) pobiera opłatę na
    wypłatę wynagrodzenia za wykonywanie obowiązków mocowych, odpowiadającą kosztom
    zakupionego obowiązku mocowego oraz uzasadnionym kosztom, o których mowa w art.
    77 ust. 4 i 9 ustawy o rynku mocy (dalej: „opłata mocowa”).
    Dnia 1 stycznia 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy
    o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii
    elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U.2024.1831 z dnia 2024.12.11) (dalej: „ustawa mrożąca”).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy mrożącej w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r., w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2
    pkt 1 ustawy o rynku mocy (dalej: „odbiorcy indywidualni”), tj. przede wszystkim
    gospodarstw domowych, stawki opłaty mocowej, o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o
    rynku mocy, wynoszą 0 zł na miesiąc.
    W art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy o rynku mocy wymienia się następujących odbiorców
    końcowych pobierających energię elektryczną w punktach poboru energii o napięciu
    znamionowym nie wyższym niż 1 kV, zużywających energię elektryczną na potrzeby:
    1) gospodarstw domowych,
    2) pomieszczeń gospodarczych związanych z prowadzeniem gospodarstw domowych, o
      ile nie jest w nich wykonywana działalność gospodarcza,
    3) lokali o charakterze zbiorowego mieszkania, o ile nie jest w nich wykonywana
      działalność gospodarcza,
    4) mieszkań rotacyjnych, mieszkań pracowników placówek dyplomatycznych i
      pracowników zagranicznych przedstawicielstw,
    5) domów letniskowych, domów kempingowych i altan w ogródkach działkowych, w
      których nie jest wykonywana działalność gospodarcza oraz w przypadkach wspólnego
      pomiaru - administracji ogródków działkowych,
    6) oświetlenia w budynkach mieszkalnych,
    7) zasilania dźwigów w budynkach mieszkalnych,
    8) węzłów cieplnych i hydroforni, będących w zarządzie administracji domów
      mieszkalnych,
    9) garaży, w których nie jest wykonywana działalność gospodarcza.
    Wnioskodawca, zgodnie z art. 69 ust. 2 ustawy o rynku mocy, pobiera opłatę mocową od
    poniższych podmiotów mogących posiadać odbiorców indywidualnych (dalej łącznie:
    „podmioty z odbiorcami indywidualnymi”):
        operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych (dalej: „OSD”);

        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną
        przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie magazynowania energii elektrycznej, przyłączonego bezpośrednio do sieci
        przesyłowej.
    Art. 3 pkt 25 Prawa energetycznego definiuje OSD jako przedsiębiorstwo energetyczne
    zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch
    sieciowy w systemie dystrybucyjnym gazowym albo systemie dystrybucyjnym
    elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego
    systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci
    dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi albo innymi systemami
    elektroenergetycznymi.
    Liczba podmiotów mogących mieć odbiorców indywidualnych i rozliczających się ze
    Spółką w ramach poboru opłaty mocowej wynosi aktualnie 193 OSD oraz 40 wytwórców i
    jeden magazyn energii. Podmioty powyższe są zarejestrowanymi podatnikami VAT
    czynnymi.
    Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o rynku mocy, Prezes URE kalkuluje stawki opłaty mocowej
    na rok kalendarzowy, pomniejszone o należny podatek od towarów i usług w rozumieniu
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy mrożącej, w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r., opłata mocowa jest pobierana od odbiorców końcowych będących
    odbiorcami indywidualnymi, z uwzględnieniem stawek, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy mrożącej (tj. w wysokości 0 zł).
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy mrożącej (...) (tj. Wnioskodawca) otrzymuje
    rekompensatę (dalej: „Rekompensata”) z tytułu ustalenia wysokości stawki opłaty
    mocowej zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy mrożącej.
    Na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy mrożącej, Rekompensata jest wypłacana przez ministra
    właściwego do spraw energii (dalej: „Minister ds. energii”) za każdy miesiąc od dnia 1
    stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, którego dotyczy Rekompensata, w wysokości 200 000 000 zł powiększonej o
    podatek od towarów i usług, na wyodrębniony rachunek wskazany przez Spółkę.
    Środki finansowe wypłacane w ramach Rekompensaty są uznawane za środki
    zgromadzone z tytułu opłaty mocowej (art. 9 ust. 3 ustawy mrożącej).
    W świetle art. 9 ust. 4 ustawy mrożącej, w przypadku powstania różnicy pomiędzy łączną
    kwotą wypłaconą Wnioskodawcy z tytułu Rekompensaty, a kwotą, którą odbiorcy
    indywidualni zapłaciliby zgodnie ze stawkami opłaty mocowej na 2025 r. opublikowanymi
    przez Prezesa URE zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 1 ustawy o rynku mocy w przypadku
    niestosowania w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. stawki 0 zł (dalej:
    „hipotetyczna opłata mocowa”), Wnioskodawca w przypadku gdy:
    1) różnica ta jest dodatnia – zwraca tę różnicę, korzystając ze środków z opłaty mocowej
      zgromadzonych w kolejnym okresie rozliczeniowym po stwierdzeniu nadpłaty;
    2) różnica ta jest ujemna – wnioskuje do Ministra ds. energii o wypłatę wyrównania
      Rekompensaty.

    Ww. mechanizm „mrożenia” ceny energii elektrycznej dla odbiorców indywidualnych jest
    kontynuacją dotychczasowych zasad wsparcia dla odbiorców indywidualnych w tym
    zakresie, przy czym przed 1 stycznia 2025 r. Spółka nie otrzymywała w związku z tym
    wsparcia finansowego takiego jak Rekompensata czy inny podobny mechanizm.
    Z kolei w odniesieniu do innych grup odbiorców (np. przedsiębiorców) ww. mechanizm
    „mrożenia” ceny energii nie obowiązywał ani nie obowiązuje (tj. podmioty te uiszczały i
    nadal uiszczają opłatę mocową według właściwych stawek).
    Zgodnie z wcześniejszą praktyką dotyczącą tych okresów przed 1 stycznia 2025 r., kiedy
    jeszcze żaden mechanizm „mrożenia” cen energii nie występował, Wnioskodawca
    wystawiał za każdy miesiąc faktury sprzedażowe z podatkiem VAT na rzecz podmiotów z
    odbiorcami indywidualnymi na całkowitą kwotę należnej opłaty mocowej. Faktury
    Wnioskodawcy nigdy nie zawierały rozbicia opłaty mocowej przypadającej na
    poszczególne grupy odbiorców. Z kolei podmiot z odbiorcami indywidualnymi doliczał
    należną kwotę opłaty mocowej do swojego rachunku/faktury za dostawę energii
    elektrycznej wystawianych na rzecz odbiorców indywidualnych.
    Z kolei w okresach sprzed 1 stycznia 2025 r, w których obowiązywał już mechanizm
    „mrożenia” cen energii (lecz bez mechanizmu kompensującego jakim jest od 1 stycznia
    2025 r. Rekompensata), Wnioskodawca wystawiał za każdy miesiąc faktury sprzedażowe z
    podatkiem VAT na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi na kwoty równe
    należnej opłacie mocowej pobranej od danego podmiotu z odbiorcami indywidualnymi,
    ale tylko z tytułu opłaty mocowej należnej od innych niż odbiorcy indywidualni grup
    odbiorców. Jednocześnie wspomniane faktury nie zawierały rozbicia opłaty mocowej
    przypadającej na poszczególne grupy odbiorców, dla których kalkulowane są stawki opłaty
    mocowej zważywszy, iż podmioty z odbiorcami indywidualnymi, przekazując dane do
    Spółki, nie dokonywały takiego rozdzielenia (nie było i nie ma takiego obowiązku
    prawnego). Z kolei podmiot z odbiorcami indywidualnymi nie doliczał należnej kwoty
    opłaty mocowej do rachunku/faktury za dostawę energii elektrycznej wystawianych na
    rzecz odbiorców indywidualnych.
    W związku z wejściem w życie ustawy mrożącej nie nałożono na podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi prawnego obowiązku przekazywania w określonym terminie na rzecz
    Spółki danych w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej na odbiorców
    indywidualnych (aczkolwiek Spółka ustaliła z podmiotami z odbiorcami indywidualnymi, iż
    będą oni przekazywać takie dane w terminie zależnym od możliwości danego podmiotu).
    Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 września
    2024 r. w sprawie opłaty mocowej (Dz.U.2024.1350 z dnia 2024.09.11) płatnik opłaty
    mocowej przekazuje (..) (tj. Wnioskodawcy) informację o sumie należnych środków z tytułu
    opłaty mocowej. A zatem jeżeli opłata wynosi zero dla niektórych odbiorców, to należność
    jakiej może żądać w tym zakresie (...) (tj. Wnioskodawca) od podmiotów z odbiorcami
    indywidualnymi również wynosi zero.
    W praktyce proces zbierania przez podmioty z odbiorcami indywidualnymi, w
    szczególności przez OSD, danych ilościowych w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej za
    dany miesiąc jest czasochłonny, co prowadzi do sytuacji, w których dane te są
    przekazywane przez niektóre OSD ze znacznym opóźnieniem (a w szczególności po
    upływie 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który należna jest miesięczna
    transza Rekompensaty w wysokości 200 mln zł netto plus VAT).
    Dane ilościowe zbierane przez OSD w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej podlegają
    późniejszym korektom w związku z pozyskiwaniem przez OSD coraz bardziej adekwatnych
    danych z uwagi na stosowane przez OSD wobec odbiorców okresy rozliczeniowe o różnej
    długości (głównie 1-, 2-, 6- i 12-miesięczne) i rozłożone w czasie odczyty liczników, przez co
    dane do korekt wysokości opłaty mocowej spływają z opóźnieniem.
    W związku z wejściem w życie ustawy mrożącej Wnioskodawca traktuje Rekompensatę
    jako element podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

    Spółka rozpoznaje i będzie rozpoznawać obowiązek podatkowy od Rekompensaty na
    podstawie art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT, tj. z chwilą jej otrzymania (zgodnie z art. 9
    ust. 2 ustawy mrożącej, za poszczególne miesiące w okresie styczeń – czerwiec 2025 r.
    Spółka otrzymuje tytułem Rekompensaty kwotę 200 mln zł netto powiększone o podatek
    od towarów i usług, tj. 246 mln zł brutto, z której kwota 46 mln zł przypada na należny
    podatek VAT). W odniesieniu do przyjętej przez ustawodawcę w ustawie mrożącej
    konstrukcji Rekompensaty jako świadczenia zbiorczego, kompensującego Wnioskodawcy
    fakt obniżenia stawek opłaty mocowej do wysokości 0 zł w okresie od dnia 1 stycznia 2025
    r. do dnia 30 czerwca 2025 r. odbiorcom końcowym o których mowa w art. 89a ust. 2 pkt 1
    ustawy o rynku mocy (tj. odbiorcom indywidualnym), Wnioskodawca planuje
    udokumentowanie otrzymania Rekompensaty dowodem wewnętrznym i zachowanie
    dotychczasowej praktyki poprzez nie ujmowanie jej wartości na fakturach sprzedaży
    wystawianych podmiotom z odbiorcami indywidualnymi.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą sposobu dokumentowania Rekompensaty, tj. czy
    Spółka może w tym celu stosować dowód wewnętrzny, czy też powinna wystawiać faktury
    sprzedażowe na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania Rekompensaty za pomocą
      dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK i
      jednocześnie nie jest zobowiązany do udokumentowania Rekompensaty fakturą w
      rozumieniu przepisów ustawy o VAT, przy czym wspomniany dowód wewnętrzny:
      a) dokumentowałby kwotę Rekompensaty wypłacaną za dany miesiąc w wysokości
        wynikającej z ustawy mrożącej, tj. kwotę 200 mln zł powiększoną o podatek VAT;
      b) ww. dowód byłby korygowany w oparciu o ostateczną wysokość Rekompensaty za
        dany miesiąc?
    2) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, w jaki sposób Wnioskodawca
      powinien dokumentować Rekompensatę za pomocą faktur sprzedażowych
      wystawianych na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi?
    3) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, za pomocą jakiego dokumentu
      Wnioskodawca powinien wykazać otrzymanie Rekompensaty w ewidencji, o której
      mowa w art. 109 ustawy o VAT oraz rozporządzeniu JPK?
    4) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, w jaki sposób Wnioskodawca
      powinien ująć Rekompensatę dokumentowaną za pomocą faktur sprzedażowych
      wystawianych na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi w strukturze
      JPK_KR_PD do której prowadzenia Wnioskodawca jest zobowiązany na podstawie art.
      9 ust. 1c ustawy o CIT oraz rozporządzenia JPK-CIT?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 4 w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast w zakresie podatku od towarów i
    usług (pytanie nr 1 – 3) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    4) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, otrzymanie Rekompensaty
    powinno zostać wykazane w strukturze JPK_KR_PD o której mowa w rozporządzeniu JPK-
    CIT w węzłach: „Podmiot1”, „Kontrahent”, „ZOiS”, „Dziennik”, „Ctrl” w łącznej wartości
    wystawionych faktur na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi, tak aby łączna
    wartość tych faktur za dany miesiąc odpowiadała wartości Rekompensaty otrzymywanej
    za ten miesiąc w kwocie 200 mln zł netto przy czym kwoty faktur wystawionych na
    poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji, w
    jakiej kwota hipotetycznej opłaty mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z
    odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc (na podstawie przekazanych danych
    ilościowych za ostatni dostępny miesiąc) pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej

    opłaty mocowej przypadającej za ten sam miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi na podstawie przekazanych przez nich danych ilościowych (natomiast, po
    ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej
    na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za poszczególne miesiące w
    okresie styczeń – czerwiec 2025 r. to pierwotne pozycje faktur wskazane w JPK-CIT
    powinny zostać wystornowane oraz skorygowane o wartości wynikające z faktur
    korygujących).
    Ad 4
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są
    obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku
    podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w
    art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków
    komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej,
    o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania
    ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art.
    193a § 3 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego, niniejsza regulacja zobowiązuje
    podatników do prowadzenia ksiąg w sposób umożliwiający przygotowanie i przekazanie
    danych w formie elektronicznej – przy użyciu środków komunikacji elektronicznej –
    zgodnie ze strukturą udostępnioną przez Ministerstwo Finansów w Biuletynie Informacji
    Publicznej.
    Sposób prowadzenia ewidencji księgowej oraz wszelkich pomocniczych rejestrów
    pozostaje zgodny nie tylko z przepisami ustawy o rachunkowości, ale również
    dostosowany do wymogów technicznych określonych dla pliku JPK_CIT, którego struktura
    obejmuje m.in. dane z Księgi Rachunkowej (JPK_KR), Sprawozdania Finansowego (JPK_SF),
    a w dalszych etapach również inne struktury, takie jak JPK_KRPD (dla podatkowych grup
    kapitałowych) czy JPK_ST (dla środków trwałych).
    Jednocześnie, w załączniku nr 7 Rozporządzenia JPK CIT określono, iż raportowaniu
    podlegają również konta wynikowe w tym konto na którym ewidencjonowane są:
    „Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi / przychody netto ze sprzedaży
    produktów, towarów i materiałów” (znacznik: RPAIV_RKAII_POZ). Ponadto, zauważyć
    należy, iż w broszurze informacyjnej MF pt. „Broszura informacyjna dot. struktury
    JPK_KR_PD” wskazano, iż: jednolity plik kontrolny JPK_KR_PD składa się z następujących
    węzłów: „Nagłówek”, „Podmiot1”, „Kontrahent”, „ZOiS”, „Dziennik”, „Ctrl” i „RPD”. Struktura
    jednolitego pliku kontrolnego JPK_KR_PD została przedstawiona poniżej:
    Nazwa węzłaOpis węzła
    NagłówekDane dotyczące Jednolitego Pliku Kontrolnego (m.in. cel złożenia, okres, którego dotyczy)
    Podmiot1
        Dane identyfikujące podmiot przekazujący JPK_KR_PD (NIP, REGON, nazwa podmiotu oraz dane adresowe)
        Dane identyfikacyjne kontrahenta (poleKontrahentopcjonalne)
      ZOiS
        Zestawienie  obrotów  i  sald  –  zawiera  pola  odzwierciedlające  zestawienie  obrotów  i  sald  wynikające  z  ksiąg  rachunkowychprowadzonych za okres, którego dotyczy JPK_KR_PD
    Dziennikzawiera  pola  odzwierciedlające  dziennik  systemowy  (dzienniki),  tj.  chronologiczne  ujęcie  zdarzeń  za  okres,  którego  dotyczyJPK_KR_PD

      Ctrl
        Zawiera pięć pól kontrolnych za okres, którego dotyczy JPK_KR_PD: łączna ilość wierszy (zapisów) w węźle Dziennik, suma kwot(wartości) operacji gospodarczych wykazanych w polach D_11 w węźle Dziennik, łączna ilość wierszy (zapisów) wykazanych w węźleKontoZapis, suma kwot (wartości) operacji gospodarczych wykazanych po stronie Winien - w polach Z_4 w węźle KontoZapis, sumakwot
        (wartości) operacji gospodarczych wykazanych po stronie Ma – w polach Z_7 w węźle KontoZapis
      RPD
        Rozliczenie podatku dochodowego na zasadach ogólnych
    Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku uznania, że Rekompensata nie może być
    dokumentowana dowodem wewnętrznym w rozumieniu § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia
    JPK, mówiącym o oznaczeniu dowodu sprzedaży jako „WEW” – dowód wewnętrzny, a
    jednocześnie jej otrzymanie powinno zostać wykazane w księgach rachunkowych zgodnie
    z obowiązującymi przepisami podatkowymi, Wnioskodawca przyjmuje, że właściwym
    sposobem prezentacji tej transakcji jest ujęcie jej w strukturze logicznej JPK_KR_PD, o
    której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 września 2023 r.
    Wskazane ujęcie w strukturze logicznej JPK_KR_PD wynika również z faktu, iż zdaniem
    Wnioskodawcy do przypadku uzyskanego w wyniku wypłaty Rekompensaty zastosowania
    nie znajdą podstawowe regulacje dotyczące momentu rozpoznania tego przychodu, w
    szczególności art. 12 ust. 3a, ust. 3c, ust. 3d i ust. 3f ustawy o CIT. Zatem, przychód z tego
    tytułu powinien być rozpoznany na podstawie art. 12 ust. 3e ustawy o CIT który stanowi,
    iż: w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się
    ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej odpowiedzi na
    pytanie nr 1, otrzymanie Rekompensaty powinno zostać wykazane w strukturze
    JPK_KR_PD o której mowa w rozporządzeniu JPK-CIT w węzłach: „Podmiot1”, „Kontrahent”,
    „ZOiS”, „Dziennik”, „Ctrl” w łącznej wartości wystawionych faktur na rzecz podmiotów z
    odbiorcami indywidualnymi, tak aby łączna wartość tych faktur za dany miesiąc
    odpowiadała wartości Rekompensaty otrzymywanej za ten miesiąc w kwocie 200 mln zł
    netto przy czym kwoty faktur wystawionych na poszczególne podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji, w jakiej kwota hipotetycznej opłaty
    mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za dany
    miesiąc (na podstawie przekazanych danych ilościowych za ostatni dostępny miesiąc)
    pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej za ten sam
    miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie przekazanych
    przez nich danych ilościowych.
    Natomiast, po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty mocowej
    przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za poszczególne
    miesiące w okresie styczeń – czerwiec 2025 r. to pierwotne pozycje faktur ujęte w
    strukturze JPK_KR_PD powinny zostać wystornowane oraz skorygowane o wartości
    wynikające z faktur korygujących.
    Zatem, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, konieczne jest przyjęcie
    podejścia w którym też w strukturze JPK_KR_PD, powinien ująć faktury w sposób
    proporcjonalny. Oznacza to, że wartość przypisana każdemu z podmiotów (odbiorców
    indywidualnych) odpowiada relacji jego hipotetycznej opłaty mocowej do sumy takich
    opłat w danym okresie rozliczeniowym (miesiącu). Łączna wartość faktur odpowiada
    kwocie otrzymanej Rekompensaty, tj. przykładowo: 200 mln zł netto powiększone o
    należny podatek VAT.
    Zgodnie z powyższym, dane te prezentowane są w odpowiednich węzłach struktury
    JPK_KR_PD:
        w węźle „Kontrahent” – wskazane są dane poszczególnych nabywców (odbiorców
        indywidualnych),

        w węźle „ZOiS” – zarejestrowane są zapisy należności z tytułu wystawionych faktur,
        w węźle „Dziennik” – wykazane są zapisy księgowe odzwierciedlające operację,
        w węźle „Ctrl” – ujęte są dane zbiorcze umożliwiające weryfikację spójności.
    Natomiast, po ostatecznym ustaleniu rzeczywistej wysokości hipotetycznej opłaty
    mocowej przypadającej na poszczególne podmioty, zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy
    mrożącej, Wnioskodawca dokonywałby odpowiednich korekt zapisów księgowych. W
    praktyce oznaczałoby to, iż, po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej
    opłaty mocowej przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
    poszczególne miesiące w okresie styczeń – czerwiec 2025 r. w strukturze JPK_KR_PD
    pierwotne pozycje faktur powinny zostać wystornowane oraz skorygowane o wartości
    wynikające z faktur korygujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Państwa wątpliwości przedstawione w pytaniu numer 4 w zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych (w sytuacji uznania stanowiska w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe) dotyczą sposobu ujmowania rekompensaty dokumentowanej za pomocą
    faktur sprzedażowych wystawianych na poszczególne podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi w strukturze JPK_KR_PD.
    W interpretacji indywidualnej z 10 lipca 2025 r. znak 0114-KDIP4-1.4012.173.2025.1.RM w
    odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 1 uznano, że nie są Państwo uprawnieni
    do udokumentowania Rekompensaty za pomocą dowodu wewnętrznego, o którym mowa
    w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK i jednocześnie są zobowiązani do
    udokumentowania Rekompensaty fakturą w rozumieniu przepisów ustawy. Tym samym
    uznano, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych wskazać należy na treść art. 9 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278; dalej: „ustawa o CIT”),
    zgodnie z którym:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    W myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, który obowiązuje od 1 stycznia 2025 r.:
      Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy
      użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
      terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
      mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej.
    Na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
      1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;

      2) o których mowa w art. 27a;
      3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Aby właściwie określić podstawę opodatkowania każdy podmiot – zgodnie z art. 9 ust. 1
    ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie
    wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz poprawne skalkulowanie
    podatku.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nią nałożone.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Obowiązek prowadzenia elektronicznych ksiąg rachunkowych i ich przekazywania do
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego nie będzie dotyczyć wszystkich podatników już
    od 1 stycznia 2025 r. Ustawodawca przewidział bowiem przepisy przejściowe.
    Tak więc zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105, dalej: ustawa
    zmieniająca):
      Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są
      prowadzone przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za
      rok podatkowy, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok
      obrotowy, rozpoczynający się po dniu:
      1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
      a) podatkowych grup kapitałowych,
      b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość
      przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku
      obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według
      średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu
      roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;
      2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
      prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
      ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
      3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
      osobami prawnymi.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie podatkowe grupy kapitałowe oraz
    podatników i spółki niebędące osobami prawnymi, u których wartość przychodu
    przekroczy równowartość 50 mln euro – te podmioty będą zobowiązane do sporządzania
    ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego rozpoczynającego
    się po 31 grudnia 2024 r.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo (...), tj. przedsiębiorstwem (...).
    W świetle ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy pobierają Państwo opłatę na
    wypłatę wynagrodzenia za wykonywanie obowiązków mocowych, odpowiadającą kosztom
    zakupionego obowiązku mocowego oraz uzasadnionym kosztom, o których mowa w art.
    77 ust. 4 i 9 ustawy o rynku mocy.
    Dnia 1 stycznia 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy
    o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii
    elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz
    niektórych innych ustaw, w świetle której w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30

    czerwca 2025 r. w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2
    pkt 1 ustawy o rynku mocy, tj. przede wszystkim gospodarstw domowych, stawki opłaty
    mocowej o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o rynku mocy wynoszą 0 zł na miesiąc.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 ustawy o rynku mocy pobierają Państwo opłatę mocową od
    podmiotów mogących posiadać odbiorców indywidualnych:
        operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych (dalej: „OSD”);
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną
        przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie magazynowania energii elektrycznej, przyłączonego bezpośrednio do sieci
        przesyłowej.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy mrożącej, w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r. opłata mocowa jest pobierana od odbiorców końcowych będących
    odbiorcami indywidualnymi z uwzględnieniem stawek, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy mrożącej (tj. w wysokości 0 zł).
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy mrożącej (...), tj. Państwo, otrzymują rekompensatę z
    tytułu ustalenia wysokości stawki opłaty mocowej zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy mrożącej.
    Rekompensata jest wypłacana przez ministra właściwego do spraw energii za każdy
    miesiąc od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. w terminie do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy Rekompensata, w wysokości 200
    000 000 zł powiększonej o podatek od towarów i usług.
    Traktują Państwo Rekompensatę jako element podstawy opodatkowania, o której mowa
    w art. 29a ust. 1 ustawy; rozpoznają i będą rozpoznawać obowiązek podatkowy od
    Rekompensaty na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy, tj. z chwilą jej otrzymania.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z transakcjami
    pomiędzy podmiotami gospodarczymi i podatnikami VAT, zatem właściwym sposobem dla
    udokumentowania tych transakcji jest faktura.
    Tym samym zasadne jest ujęcie na fakturach Rekompensat stanowiących element
    podstawy opodatkowania, bowiem to faktury celem jest udokumentowanie rzeczywistego
    przebiegu zdarzeń gospodarczych. Pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w
    prawidłowym wymiarze podatku VAT.
    Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 września 2024
    r. w sprawie opłaty mocowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1350):
      Okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych pomiędzy operatorem a
      podmiotami, o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy, jest miesiąc kalendarzowy.
    W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 września 2024 r.
    w sprawie opłaty mocowej:
      Płatnik opłaty mocowej przekazuje operatorowi informację o:
      1) sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej,
      2) wolumenie energii elektrycznej pobranej z sieci w wybranych godzinach doby
      przypadających na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc w systemie, o
      których mowa w art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy, w tym w podziale na grupy odbiorców
      końcowych, o których mowa w art. 70a ust. 1 ustawy

      - w terminie do 9. dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu
      okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 2 ust. 1.
    Zgodnie z art. 8-9 ustawy z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o środkach
    nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz
    wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1831):
      Art. 8
      1. W okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., w odniesieniu do
      odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8
      grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2131), zwanej dalej „ustawą o
      rynku mocy”, stawki opłaty mocowej, o której mowa w art. 69 ust. 1 tej ustawy,
      zwanej dalej „opłatą mocową”, wynoszą 0 zł na miesiąc.
      2. Podmioty pobierające opłatę mocową, o których mowa w art. 69 ust. 2–5b ustawy
      o rynku mocy, pobierają opłatę mocową od odbiorców wskazanych w ust. 1, w
      okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., z uwzględnieniem
      stawek, o których mowa w ust. 1.
      Art. 9
      1. Operator w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 27 ustawy o rynku mocy, zwany dalej
      „operatorem”, otrzymuje rekompensatę z tytułu ustalenia wysokości stawki opłaty
      mocowej zgodnie z art. 8 ust. 1 z Funduszu Przeciwdziałania COVID–19, o którym
      mowa w art. 65 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, zwanego dalej „Funduszem
      Przeciwdziałania COVID–19”.
      2. Rekompensata, o której mowa w ust. 1, jest wypłacana przez ministra właściwego
      do spraw energii za każdy miesiąc od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca
      2025 r., w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy
      rekompensata, w wysokości 200 000 000 zł powiększonej o podatek od towarów i
      usług, na wyodrębniony rachunek wskazany przez operatora.
      3. Środki finansowe wypłacane w ramach rekompensaty, o której mowa w ust. 1, są
      uznawane za środki zgromadzone z tytułu opłaty mocowej.
      4. W przypadku powstania różnicy pomiędzy łączną kwotą wypłaconą operatorowi z
      tytułu rekompensaty, o której mowa w ust. 1, a kwotą, którą odbiorcy końcowi, o
      których mowa w art. 8 ust. 1, zapłaciliby zgodnie ze stawkami opłaty mocowej na
      2025 r. opublikowanymi przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki zgodnie z art. 74
      ust. 4 pkt 1 ustawy o rynku mocy w przypadku niestosowania w okresie od 1 stycznia
      2025 r. do 30 czerwca 2025 r. stawki 0 zł, operator w przypadku gdy:
      1) różnica ta jest dodatnia – zwraca tę różnicę, korzystając ze środków z opłaty
      mocowej zgromadzonych w kolejnym okresie rozliczeniowym po stwierdzeniu
      nadpłaty;
      2) różnica ta jest ujemna – wnioskuje do ministra właściwego do spraw energii o
      wypłatę wyrównania rekompensaty, o której mowa w ust. 1.
      (...).
    Ustalenie w ograniczonym przedziale czasowym dla określonej grupy odbiorców opłaty
    mocowej na poziomie 0 zł na miesiąc nie zmienia faktu, że okresem rozliczeniowym
    pomiędzy Państwem a płatnikiem opłaty mocowej jest miesiąc kalendarzowy.
    Należy zauważyć, że wprowadzenie Rekompensaty nie spowodowało zmian co do
    sprzedaży dokonywanej każdego miesiąca na rzecz Państwa kontrahentów, lecz jedynie
    zmieniło się źródło płatności za tę sprzedaż – obecnie zapłatę stanowi Rekompensata, a
    wcześniej płacili kontrahenci, którzy z kolei pobierali należności od swoich klientów.

    Nie można zatem zgodzić się z Państwem, że konieczność wystawienia faktur dla
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi przeczy przyjętej w ustawie mrożącej
    konstrukcji Rekompensaty jako świadczenia zbiorczego, kompensującego Państwu fakt
    obniżenia stawek opłaty mocowej do wysokości 0 zł w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30
    czerwca 2025 r. w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2
    pkt 1 ustawy o rynku mocy (tj. odbiorców indywidualnych).
    Skoro Rekompensata stanowi dopłatę do ceny, to musi być odniesiona do konkretnej
    dostawy towarów czy świadczenia usług dla konkretnych podmiotów. Jak wynika z opisu,
    mamy tu do czynienia z relacją pomiędzy wypłaconą Rekompensatą a kwotą, jaką
    zapłaciliby odbiorcy indywidualni zgodnie ze stawkami opłaty mocowej na 2025 rok
    opublikowanymi przez Prezesa URE w myśl art. 74 ust. 4 pkt 1 ustawy o rynku mocy. I te
    wartości konieczne są do ustalenia.
    Strony mogą ustalać wg własnej woli wzajemne relacje umowne, o ile nie naruszają one
    obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Podatnik powinien zatem w taki sposób
    układać relacje z kontrahentami, aby mogły zostać wypełnione nałożone na wszystkie
    strony transakcji obowiązki podatkowe.
    W świetle powyższego, skoro rekompensata powinna być dokumentowania fakturą, a jej
    otrzymanie powinno zostać wykazane w księgach rachunkowych zgodnie z
    obowiązującymi przepisami podatkowymi, to Spółka powinna tę transakcję ująć w
    strukturze logicznej JPK_KR_PD, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia
    20 września 2023 r., a do której prowadzenia Spółka jest zobowiązana na podstawie art. 9
    ust. 1 ustawy o CIT oraz rozporządzenia JPK-CIT.
    Dane te powinny być prezentowane w odpowiednich węzłach struktury JP_KR_PD, tj.:
        w węźle „Kontrahent” – wskazane są dane poszczególnych nabywców (odbiorców
        indywidualnych). Węzeł ten zawiera dane identyfikacyjne poszczególnych
        kontrahentów, dla każdego z których dostępne są pola:
        T_1 – zawierający kod kontrahenta identyfikujący jednoznacznie podmiot w
        systemie finansowo-księgowym jednostki;
        T_2 – zawierający kod kraju nadania identyfikatora podatkowego;
        T_3 – zawierający numer identyfikacji podatkowej kontrahenta.
        w węźle „ZOiS” – zarejestrowane są zapisy należności z tytułu wystawionych faktur,
        gdzie węzeł ten zawiera dane dotyczące prowadzonych przez podmiot kont
        księgowych. Zapisy na danym koncie księgowym dotyczą zapisów na ostatnim
        poziomie analitycznym, a szczegółowe rozwinięcia zestawienia obrotów i sald
        będzie uzależniona od przyjętego przez dany podmiot zakładowego planu kont.
        w węźle „Dziennik” – wykazane są zapisy księgowe odzwierciedlające operację. W
        tym miejscu następuję chronologiczne ujęcie zdarzeń, jakie nastąpiły w danym
        okresie sprawozdawczym. Zapisy w dzienniku powinny być kolejno numerowane, a
        sumy zapisów (obroty) liczone w sposób ciągły. Zapisy w dzienniku, powinny być
        dokonywane w sposób trwały, bez pozostawienia miejsc pozwalających na
        późniejsze dopiski lub zmiany.
        w węźle „Ctrl” – ujęte są dane zbiorcze umożliwiające weryfikację spójności.
        Struktura węzła zawiera:
        liczbę zapisów w tabeli Dziennik;

        Sumę wartości kwot operacji;
        Liczbę zapisów w tabeli;
        Sumę wartości aktywów i pasywów.
    Jednakże nie można uznać za wystarczające i zgodne z obowiązującymi przepisami
    Państwa rozwiązanie, że kwoty faktur wystawionych na poszczególne podmioty z
    odbiorcami powinny odpowiadać proporcji, w jakiej kwota hipotetycznej opłaty mocowej
    przypadająca na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc
    (na podstawie przekazanych danych ilościowych za ostatni dostępny miesiąc)
    pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej za ten sam
    miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie przekazanych
    przez nich danych ilościowych.
    Na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5
    września 2024 r. w sprawie opłaty mocowej, płatnik opłaty mocowej przekazuje (...) (tj.
    Państwu) informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej i jednocześnie
    Państwo - w myśl art. 9 ust. 4 ustawy mrożącej w przypadku powstania różnicy pomiędzy
    łączną kwotą wypłaconą z tytułu Rekompensaty, a odpowiednią kwotą, którą zapłaciliby
    odbiorcy indywidualni, są zobowiązani/uprawnieni do zwrotu/otrzymania tej różnicy - tj.
    muszą Państwo posiadać dane do wyliczenia tej różnicy.
    Tym samym powinni/mają Państwo możliwość ustalenia rzeczywistej hipotetycznej opłaty
    mocowej na wystawianych fakturach sprzedażowych (przypadającej na poszczególne
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi), a nie np. na podstawie danych za ostatni
    dostępny miesiąc i dokonywania późniejszych korekt. Jak wynika z wniosku Państwa
    kontrahenci mieli możliwość w określony sposób i w określonym terminie dokonać
    wyliczeń, aby ustalić łączną kwotę za dostawę energii elektrycznej wraz z doliczoną opłatą
    mocową. Zatem, byli Państwo uprawnieni do wystawienia faktury za dokonaną sprzedaż
    za każdy miesiąc dla poszczególnych kontrahentów, bowiem posiadali Państwo dane do
    ustalenia rzeczywistej hipotetycznej opłaty mocowej. Wynika to ww. rozporządzenia.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 w kwestii dotyczącej podatku
    dochodowego od osób prawnych jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania
        interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pytanie oznaczone we wniosku nr 4 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    a przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku w kwestii rozstrzygnięcia w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych. W związku z powyższym, wydana interpretacja

    dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne
    kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem
    oznaczonym we wniosku nr 4, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.