Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.889.2016.1.AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-01-02
Teza: Wyłączenie z opodatkowania czynności zbycia składników materialnych i niematerialnych Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2016 r. (data wpływu 21 listopada 2016 r.), uzupełnionym w dniu 19 grudnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia składników materialnych i niematerialnych Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 19 grudnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia składników materialnych i niematerialnych Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą pod nazwą H. B. „C. S.” z siedzibą w miejscowości K. i jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Działalność gospodarcza wykonywana jest w 2 lokalizacjach:

*   w miejscowości G. (gdzie znajduje się Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów) w zakresie przeglądów rejestracyjnych pojazdów oraz konserwacji i drobnych napraw samochodów osobowych,
*   w miejscowości K. w zakresie transportu drogowego, naprawy samochodów ciężarowych i osobowych, wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi oraz wymiany i wulkanizacji opon.

Zamierza Pani dokonać sprzedaży ww. Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów (dalej „Stacja”). Podstawową działalnością Stacji są przeglądy rejestracyjne pojazdów oraz konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych.

W skład Stacji, będącej przedmiotem sprzedaży, wchodzą:

1.  stanowiąca Pani własność nieruchomość gruntowa położona w miejscowości G. przy ul. K. 8, obejmująca działki o nr: 2/24 o obszarze 0,36.20 ha oraz 2/26 o obszarze 0,32.86 ha;
2.  prawo własności środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz prawo własności przedmiotów nietrwałych wykorzystywanych dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej;
3.  dokumentacja pracownicza - prowadzona przez Panią ewidencja pozwala na przypisanie pracowników do Stacji;
4.  wyodrębnione zobowiązania dotyczące Stacji;
5.  na potrzeby Stacji prowadzony jest pomocniczy rachunek bankowy.

Stacja nie posiada odrębnego numeru identyfikacji podatkowej.

Po sprzedaży Stacji będzie Pani kontynuować działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego towarów, naprawy samochodów ciężarowych i osobowych, wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi oraz wymiany i wulkanizacji opon.

W Stacji pracuje 4 pracowników, którzy będą kontynuować zatrudnienie u nowego pracodawcy. Nabywca będzie kontynuował działalność w tym samym zakresie, w jakim jest ona prowadzona obecnie w Stacji, tzn. przeglądy rejestracyjne pojazdów oraz konserwacja i drobne naprawy samochodów osobowych.

Do Stacji należą następujące środki trwałe:

*   budynek stacji,
*   urządzenie do kontroli AM,
*   urządzenie do pomiaru sił,
*   urządzenie do kontroli geometrii,
*   kocioł Formax,
*   sprężarka tłokowa,
*   podnośnik kolumnowy,
*   podnośnik do samochodów ciężarowych,
*   wyważarka do samochodów,
*   miernik nacisku,
*   wyważarka do samochodów osobowych,
*   dymomierz Cepelec,
*   urządzenie UNC-8,
*   centralna jednostka sterująca,
*   klucz do kół Maxboxer,
*   montażownica do samochodów,
*   komputer z oprogramowaniem,
*   laptop z oprogramowaniem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku.

Czy opisana Stacja stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku VAT i czy w związku z tym czynność jej sprzedaży będzie wyłączona z opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Biorąc powyższe pod uwagę, w Pani ocenie, aby daną grupę składników można było uznać za ZCP konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

1.  zespół składników musi obejmować zarówno składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania;
2.  zespół składników musi być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych i mogłyby one stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Odnosząc się do pierwszego z wymienionych warunków, zespół składników może zostać uznany za ZCP, jeżeli będzie zawierał co najmniej 1 składnik materialny i 1 niematerialny. W składzie tego zespołu składników powinny się znaleźć zobowiązania. Uznanie zespołu składników za ZCP jest zatem możliwe tylko w przypadku, gdy na nabywcę zostaną przeniesione zobowiązania wcześniej przypisane temu zespołowi składników. Według Pani, w przypadku Stacji będącej przedmiotem sprzedaży warunek ten zostanie spełniony. Na nabywcę zostaną bowiem przeniesione w szczególności prawo własności ruchomości, nieruchomości, wartości niematerialne i prawne, zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, zobowiązania i należności pieniężne itp. Tym samym na nabywcę zostanie przeniesiony cały zespół elementów składający się w dniu sprzedaży na tę wyodrębnioną jednostkę.

Odnosząc się do warunku drugiego (wyodrębnienie finansowe i organizacyjne), Pani zdaniem, wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać samodzielności finansowej, w szczególności nie oznacza to konieczności prowadzenia odrębnej księgowości dla ZCP. Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP. W praktyce powyższe oznacza, że jeśli prowadzona jest ewidencja księgowa pozwalająca na wyodrębnienie przychodów i kosztów działalności realizowanej przez daną jednostkę w ramach działalności całego przedsiębiorstwa, jak również możliwe jest określenie należności, zobowiązań i innych pozycji związanych z tą jednostką, to kryterium wyodrębnienia finansowego zostanie uznane za spełnione. W świetle powyższego, mając na uwadze stan faktyczny, warunek finansowego odbębnienia Stacji został spełniony.

Pani zdaniem, wyodrębnienie organizacyjne polega na tym, że dany określony zbiór składników majątkowych powinien odznaczać się pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. ZCP będą zatem tworzyć takie składniki, które występują względem siebie w takich relacjach, które pozwalają uznać te składniki za zespół, a nie za zbiór przypadkowych elementów, których rzeczywistą, jedyną wspólną cechą byłaby własność jednego podmiotu gospodarczego. W literaturze podmiotu za wyznaczniki wydzielenia organizacyjnego uznaje się w szczególności faktyczne wyodrębnienie w danym przedsiębiorstwie a także wyodrębnienie formalne. W Pani ocenie, w przypadku Stacji warunek wyodrębnienia organizacyjnego został spełniony. Warte podkreślenia jest to, że działalność Stacji odzwierciedla samodzielnie prowadzoną działalność gospodarczą. Z powyższego wynika, że również trzeci warunek, jakim jest wyodrębnienie funkcjonalne, został spełniony. Uważa Pani, że chodzi tu o rzeczywistą, a nie tylko potencjalną zdolność do wykonywania działalności gospodarczej przez ZCP. Kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się zatem w zasadzie do ustalenia, czy jako pewna, odrębna całość ZCP jest w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku już od momentu jej wyodrębnienia. Innymi słowy, składniki majątkowe uznane zostaną za ZCP, jeżeli są wyodrębnione w taki sposób, że ich nabywcy umożliwią w zasadzie natychmiastowe podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższe, w Pani ocenie, sprzedaż Stacji, jako zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, wyodrębniona organizacyjnie i finansowo, przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych i mogąca samodzielnie realizować te zadania, stanowi w rozumieniu ustawy o podatku VAT zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Tym samym, transakcja zbycia Stacji nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że składniki materialne i niematerialne mające być przedmiotem zbycia są wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym i finansowym, przy założeniu, że wyodrębnienie to będzie istniało w dniu zbycia, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.