Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.385.2021.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-21
Teza: prawa do odliczenia podatku naliczonego
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2021 r. (data wpływu 16 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do zwrotu naliczonego podatku VAT związanego z realizacją projektu pn.: „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do zwrotu naliczonego podatku VAT związanego z realizacją projektu pn.: „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W kwietniu 2017 roku Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn.: „(…)” do naboru nr (…) ogłoszonego przez Urząd Marszałkowski Województwa (…) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020, oś priorytetowa V: Gospodarka Niskoemisyjna, Działanie: 5.1 Energetyka oparta na odnawialnych źródłach energii, Priorytet inwestycyjny: 4.1. Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych.

Celem projektu „(…)” jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w produkcji energii w Gminie (…). Przedmiotem projektu jest zakup i montaż instalacji służących do produkcji energii opartej na źródłach odnawialnych, które będą służyły do zaspokojenia potrzeb energetycznych budynków wchodzących w skład zasobu gminy, tj.:

Budynek Szkoły Podstawowej w (…) - instalacja o mocy 14,1 kWp;

Budynek Gimnazjum w (…) - instalacja o mocy 12 kWp;

Budynek Urzędu Gminy (…) - instalacja o mocy 10,2 kWp.

Parametry techniczne planowanych mikroinstalacji zostały dostosowane do potrzeb poszczególnych obiektów. Efektem podjętych w projekcie działań będzie redukcja emisji CO2 oraz innych gazów cieplarnianych i poprawa stanu środowiska, a w dłuższym horyzoncie czasowym projekt będzie pozytywnie oddziaływał na postawiony w RPOWP rezultat strategiczny dla Działania 5.1, tj. zwiększenie udziału energii odnawialnej w produkcji energii ogółem oraz w zużyciu końcowym energii brutto. Projekt bezpośrednio będzie realizował takie wskaźniki jak liczba wbudowanych jednostek wytwarzania energii elektrycznej z OZE, (IZ) dodatkowa zdolność wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych (Cl), szacowany spadek emisji gazów cieplarnianych (Ci).

Projekt odpowiada II typowi operacji określonemu w regulaminie konkursu, tj. Inwestycji z zakresu budowy nowych lub zwiększenia mocy jednostek wytwarzania energii elektrycznej i ciepła z OZE (biomasy, biogazu, energii wiatru, słońca, wody oraz Ziemi) wraz z podłączeniem do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej na własne potrzeby.

Głównym bodźcem dla zastosowania energii odnawialnej jest możliwość ograniczenia zużycia konwencjonalnych źródeł energii cieplnej oraz osiągnięcie poprawy stanu środowiska naturalnego dzięki zmniejszeniu ilości zanieczyszczeń emitowanych do atmosfery. Mając na względzie potrzebę zwiększenia udziału energii odnawialnej w zużyciu końcowym projekt zakłada budowę lokalnych źródeł energii. Drugim obszarem problemowym jest kwestia potrzeby oszczędnego gospodarowania energią elektryczną na poziome gminy i związana z tym możliwa oszczędność w kosztach. Aktualne obowiązujące przepisy, tzw. ustawy OZE umożliwiają prosumentom wytwarzanie energii elektrycznej na własne potrzeby oraz jej „magazynowanie” w sieci na wykorzystanie w przyszłości w rozliczeniu rocznym, co jest atrakcyjnym mechanizmem pozwalającym wygospodarować oszczędności w kosztach utrzymania. Uwzględniając przepisy Ustawy OZE gmina jako podmiot publiczny nie będzie prowadzić działalności z zakresu sprzedaży energii i może być potraktowana jako prosument (wielkość instalacji oraz forma prawna wnioskodawcy spełnia warunki określone w ustawie). Wygospodarowane dzięki projektowi oszczędności w kosztach zużycia energii pozwolą na finansowanie innych ważnych zadań gminy.

Projekt realizuje podejście prosumenckie do energetyki, które zakłada, że energia jest produkowana w tym samym miejscu, w którym jest użytkowana, co jest jednym z fundamentalnych założeń systemu wsparcia rozwoju gospodarki niskoemisyjnej w RPOWP 2014-2020. W Programie preferowane są inwestycje, które z jednej strony efektywnie przyczynią się do realizacji krajowego celu dotyczącego 15% udziału OZE w konsumpcji energii ogółem w 2020, a z drugiej strony będą zapewniać poszanowanie środowiska i ochronę krajobrazu (co jest możliwe zwłaszcza w przypadku zastosowania mikroinstalacji). Projekt bezpośrednio wpływa na realizację celu głównego Działania 5.1 jakim jest zwiększony udział rozproszonej produkcji energii ze źródeł odnawialnych, bowiem dotyczy wykorzystania mikroinstalacji bazujących na energii słonecznej.

Ww. obiekty stanowiące własność Gminy służą wyłącznie do celów statutowych, nie jest prowadzona w nich działalność gospodarcza oraz nie są one wynajmowane odpłatnie. Wytworzona energia elektryczna z zainstalowanych instalacji zostanie wykorzystana na potrzeby budynków i nie będzie sprzedawana.

W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca nie będzie osiągać przychodów, które są opodatkowane podatkiem VAT.

Efekty realizowanego projektu w budynkach Szkoły Podstawowej, Gimnazjum i Urzędzie Gminy będą służyły Gminie do realizacji czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będą wykorzystywane do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, sprawy ochrony środowiska i przyrody należą do zadań własnych gminy. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 ze zm.), art. 403 ust. 2 w związku z art. 400a ust. 1 pkt 21 i pkt 22, finansowanie ochrony środowiska w zakresie przedsięwzięć związanych z ochroną powietrza i wspomagania wykorzystania lokalnych źródeł energii odnawialnej oraz wprowadzania bardziej przyjaznych dla środowiska nośników energii określa jako zadanie własne gminy. Środki z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa są środkami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305).

Faktury dokumentujące wydatki poniesione w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą wystawiane na:

nabywca:

Gmina

odbiorca:

Urząd Gminy (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie (…) przysługuje zwrot naliczonego podatku VAT związanego z wydatkami na realizację projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie będzie mogła odzyskać poniesionego podatku VAT, ponieważ inwestycja nie będzie służyła Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Brak możliwości obniżenia VAT należnego o VAT naliczony w związku z zakupem/montażem instalacji PV na budynkach publicznych wynika z faktu, iż będzie to czynność niepodlegająca opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ustawa wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności niepodlegających opodatkowaniu, a w opinii Wnioskodawcy taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowym przypadku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W kwietniu 2017 roku Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn.: „(…)”.

Celem projektu jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w produkcji energii w Gminie. Przedmiotem projektu jest zakup i montaż instalacji służących do produkcji energii opartej na źródłach odnawialnych, które będą służyły do zaspokojenia potrzeb energetycznych budynków wchodzących w skład zasobu gminy, tj.: Budynek Szkoły Podstawowej w (…), Budynek Gimnazjum w (…), Budynek Urzędu Gminy (…).

Ww. obiekty stanowiące własność Gminy (…) służą wyłącznie do celów statutowych, nie jest prowadzona w nich działalność gospodarcza oraz nie są one wynajmowane odpłatnie. Wytworzona energia elektryczna z zainstalowanych instalacji zostanie wykorzystana na potrzeby budynków i nie będzie sprzedawana. W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca nie będzie osiągać przychodów, które są opodatkowane podatkiem VAT.

Efekty realizowanego projektu w budynkach Szkoły Podstawowej, Gimnazjum i Urzędzie Gminy będą służyły Gminie do realizacji czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będą wykorzystywane do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące wydatki poniesione w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą wystawiane na: nabywca: Gmina (…); odbiorca: Urząd Gminy (…).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do uzyskania zwrotu naliczonego podatku VAT związanego z wydatkami na realizację projektu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie został spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – efekty realizowanego projektu w budynkach Szkoły Podstawowej, Gimnazjum i Urzędzie Gminy będą służyły Gminie do realizacji czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem skoro efekty realizacji projektu pn. „(…)” nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ponoszonych wydatków z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. W konsekwencji, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.