Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.342.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Brak opodatkowania otrzymanej przez Gminę dotacji na
realizację projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dotacja-dotacja unijna
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie podlegania
    opodatkowaniu otrzymanej przez Gminę dotacji na realizację projektu. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 15 lipca 2025 r. (wpływ 15 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina realizuje projekt pn. „(...)”. Gmina otrzymała interpretację indywidualną w zakresie
    możliwości odliczenia podatku VAT z zastosowaniem indywidualnego prewspółczynnika
    metrażowego. Gmina otrzyma dofinansowanie do realizowanego projektu.
    Dofinansowanie to nie wpłynie na cenę usług świadczonych przez Gminę – w zakresie
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę/odbioru ścieków.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    2. Gmina w ramach realizacji zadania wykona:
    - sieć wodociągową,
    - sieć kanalizacyjną,
    - modernizację przepompowni,
    - przyłącza wodociągowe,
    - przyłącza kanalizacyjne.
    Oprócz powyższych kosztów Gmina poniesie również koszty dokumentacji technicznej,
    inspektora nadzoru, opracowania PFU.
    Na pytania o treści:
    „3. Kto świadczy/będzie świadczył usługi w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę
    /odbiór ścieków dotyczącą Inwestycji realizowanej w ramach Projektu? Czy będzie to
    np. Spółka Gminy? 4. Jeśli Gmina nie świadczy/będzie świadczyła usługi w zakresie
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę/odbiór ścieków za pomocą efektów Inwestycji
    realizowanej w ramach Projektu, to czy otrzymane przez Państwa dofinansowanie na
    realizację Projektu będzie mieć wpływ na cenę świadczonych usług?”,
    odpowiedzieli Państwo, że:
    „3, 4. Infrastruktura po jej wybudowaniu zostanie przekazana do eksploatacji na rzecz
    X, który jest jednostką budżetową Gminy i którego zadaniem statutowym jest m.in.
    prowadzenie gospodarki wodnokanalizacyjnej na terenie Gminy. Zarówno X, jak i inne
    jednostki gminne, objęte są centralizacją rozliczeń VAT i wykazują osiągany obrót w
    deklaracji składanej przez Gminę. Otrzymane dofinansowanie nie będzie mieć wpływu
    na cenę świadczonych usług”.
    Na pytanie o treści: „5. Z jakiego programu, w jakiej wysokości (procentowo) oraz kiedy
    otrzymali/otrzymają Państwo dofinansowanie na realizację ww. Projektu?”,
    odpowiedzieli Państwo, że: „Projekt pn.: „(...)” w ramach PROW na lata 2014-2020.
    Dofinansowanie 100% kosztów kwalifikowanych (VAT nie kwalifikowany)”.
    Na pytanie o treści: „6. Czy dofinansowanie otrzymane przez Gminę na realizację ww.
    Projektu jest/będzie przeznaczone wyłącznie na realizację zadania określonego w
    Projekcie? Jeśli nie, to na co jeszcze jest przeznaczone?”, wskazali Państwo, że: „

    Dofinansowanie otrzymane przez Gminę na realizację Projektu będzie przeznaczone
    wyłącznie na realizację zadania określonego w Projekcie”.
    Na pytanie o treści: „7. Czy dotacja ta ma na celu wyłącznie dofinansowanie ogólnych
    kosztów realizowanej inwestycji?”, odpowiedzieli Państwo, że: „Dofinansowanie
    obejmuje roboty budowlane oraz koszty ogólne”.
    Na pytanie o treści: „8. Od jakich czynników uzależniona jest wysokość otrzymywanego
    przez Państwa dofinasowania, tj. w jaki sposób była/będzie kalkulowana wysokość
    dofinansowania na realizację ww. Projektu?”, wskazali Państwo, że: „Wysokość
    dofinansowania zgodnie z regulaminem naboru wniosków o przyznanie pomocy”.
    9. Gmina nie może przeznaczyć przyznanego dofinansowania na inny cel, inne zadania
      ani na ogólną działalność.
    10. Gmina nie realizowałaby inwestycji gdyby nie otrzymała dofinansowania.
    11. Po zakończeniu zadania Gmina złożyła wniosek o płatność do Urzędu
      Marszałkowskiego Województwa (...).
    12. Wszystkie faktury dokumentujące wydatki poniesione w ramach projektu zostaną
      wystawione na Gminę.
    13. Gmina realizuje projekt w ramach zadań własnych wynikających z ustawy z dnia 8
      marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).

## Pytanie

Czy od dofinansowania, które Gmina otrzyma – Gmina będzie zobowiązana do
    odprowadzenia podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: „ustawa o VAT”).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej: „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Świadczenie to podlega opodatkowaniu, gdy jest odpłatne, tj. istnieje stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest
    wynagrodzenie. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na
    rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
    można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w
    dwóch przypadkach, tj.:
    · gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
    · gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem
    wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Rolę gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania
    własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię
    elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca

    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika.
    Z kolei zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi
    wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście
    otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania
    dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części lub całości ceny konkretnego
    świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach
    obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Nie wszystkie dotacje stanowią element podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Jedynie
    takie, które są dotacjami związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną
    świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła
    prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji
    podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne dotacje nie wchodzą do podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie nie ma znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani
    pochodzenie środków, z których dofinansowanie jest wypłacane.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za

    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Otrzymane przez Gminę dofinansowanie nie wpływa na wysokość opłat za dostawę wody
    /odbiór ścieków.
    Tym samym, w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do otrzymanego przez Gminę
    dofinansowania, nie zajdzie sytuacja, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia w
    zamian za określone wynagrodzenie, otrzymane przez Gminę dofinansowanie nie będzie
    stanowić dla Gminy wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT oraz nie będzie miało wpływu na cenę świadczonych usług w zakresie zbiorowego
    zaopatrzenia w wodę.
    Skoro zatem otrzymane dofinansowanie nie będzie miało wpływu na cenę świadczonych
    usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę/odbioru ścieków (nie będzie stanowić
    dopłaty do ceny usług), to należy uznać, że jest to dofinansowanie ogólne do działalności
    Gminy w zakresie wodociągów, kanalizacji, niezwiązane z konkretnymi dostawami
    towarów ani świadczeniem usług.
    Zdaniem Gminy, środki otrzymanego dofinansowania na realizację Inwestycji, jako
    niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, nie
    będą stanowić podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a
    tym samym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 8 ust. 2a ustawy:

      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
    • odbiorca (nabywca) usługi, oraz
    • podmiot świadczący usługę.
    Świadczenie to podlega opodatkowaniu, gdy jest odpłatne. Oznacza to, że istnieje
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Ze stosunku prawnego, na
    podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść
    na rzecz świadczącego usługę.
    Jeżeli nie istnieje podmiot, który odnosi lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, to świadczenie nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem
    wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w
    tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak wynika z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
    • inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
    • mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania
      czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
      odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy od dofinansowania – które Gmina otrzyma –
    Gmina będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku VAT.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;

      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Aby określić, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są, czy
    też nie są opodatkowane, należy przeanalizować szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele dofinansowania.
    Samo otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi żadnej czynności ani
    zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają opodatkowaniu jako składnik
    ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny
    sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą lub
    towarem i podlegają opodatkowaniu.
    Dotacja stanowi podstawę opodatkowania, gdy jest dokonywana w celu sfinansowania
    konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast dotacje, których nie można powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wtedy, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Dofinansowanie będzie zaliczane
    do podstawy opodatkowania, gdy płatność taka będzie związana z dostawą lub
    świadczeniem usług jako:
    • pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia,
    • rekompensata z tytułu wykonania określonego świadczenia po obniżonych cenach.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    na mocy którego:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie dotacje stanowią element podstawy opodatkowania VAT.
    Jedynie takie, które są dotacjami związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy
    ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia
    ścisła prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji
    podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne dotacje nie wchodzą do podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Jednocześnie nie ma
    znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani pochodzenie środków, z
    których dofinansowanie jest wypłacane.
    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    Wskazówki znaleźć można w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w
    szczególności wyroki w sprawach:
    • C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State),
    • C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w
      skrócie KNW).
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci
    nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element
    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.
    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie
    od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie
    spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia
    (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług
    świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie
    zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek
    dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na
    ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i

    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za
    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy, czy od osoby trzeciej.
    Ważne jest, aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    We wniosku wskazali Państwo, że:
    - Gmina realizuje projekt pn. „(...)”;
    - Gmina otrzyma do realizowanego projektu dofinansowanie w 100% finansowane z
      programu w ramach PROW na lata 2014-2020 (100% kosztów kwalifikowanych);
    - dofinansowanie to nie wpłynie na cenę usług świadczonych przez Gminę – w zakresie
      zbiorowego zaopatrzenia w wodę/odbioru ścieków;
    - Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT;
    - Gmina w ramach realizacji zadania wykona sieć wodociągową, sieć kanalizacyjną,
      modernizację przepompowni, przyłącza wodociągowe, przyłącza kanalizacyjne. Gmina
      poniesie również koszty dokumentacji technicznej, inspektora nadzoru, opracowania
      PFU;
    - Infrastruktura po jej wybudowaniu zostanie przekazana do eksploatacji na rzecz X, który
      jest jednostką budżetową Gminy i którego zadaniem statutowym jest m.in.
      prowadzenie gospodarki wodnokanalizacyjnej na terenie Gminy;
    - Zarówno X, jak i inne jednostki gminne, objęte są centralizacją rozliczeń VAT i wykazują
      osiągany obrót w deklaracji składanej przez Gminę;
    - Dofinansowanie otrzymane przez Gminę na realizację Projektu będzie przeznaczone
      wyłącznie na realizację zadania określonego w Projekcie;

    - Gmina nie może przeznaczyć przyznanego dofinansowania na inny cel, inne zadania ani
      na ogólną działalność;
    - Gmina nie realizowałaby inwestycji gdyby nie otrzymała dofinansowania;
    - Po zakończeniu zadania Gmina złożyła wniosek o płatność do Urzędu Marszałkowskiego
      Województwa (...);
    - Wszystkie faktury dokumentujące wydatki poniesione w ramach projektu zostaną
      wystawione na Gminę;
    - Gmina realizuje projekt w ramach zadań własnych wynikających z ustawy z dnia 8
      marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Tym samym, w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do otrzymanego przez Gminę
    dofinansowania, nie zajdzie sytuacja, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia w
    zamian za określone wynagrodzenie, bowiem w tym przypadku otrzymane
    dofinansowanie dotyczy wyłącznie wskazanej we wniosku inwestycji. Otrzymane
    dofinansowanie na realizację inwestycji jest więc dotacją kosztową – do kosztu realizacji
    inwestycji. Otrzymane przez Gminę dofinansowanie nie będzie stanowić dla Gminy
    wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie będzie
    miało wpływu na cenę świadczonych usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
    zbiorowego odprowadzania ścieków przez zakład budżetowy (X).
    Skoro zatem otrzymane dofinansowanie nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę/odbiór ścieków (nie będzie stanowić dopłaty do ceny)
    oraz – jak wynika z opisu sprawy – Infrastruktura która zostanie wybudowana będzie
    własnością Gminy i po jej wybudowaniu zostanie przekazana do eksploatacji na rzecz X,
    który jest jednostką budżetową Gminy i którego zadaniem statutowym jest m.in.
    prowadzenie gospodarki wodnokanalizacyjnej na terenie Gminy, to należy uznać, że jest
    to subwencja ogólna do działalności Gminy w zakresie zaopatrzenia w wodę/odbiór
    ścieków niezwiązana z konkretnymi dostawami towarów ani świadczeniem usług na rzecz
    mieszkańców.
    Ponadto w przedmiotowej sprawie z całą pewnością otrzymane dofinansowanie nie
    będzie wykorzystywane na określone i zindywidualizowane działanie, dotyczy ono
    Państwa ogólnej działalności, a nie skonkretyzowanej działalności realizowanej na rzecz
    zindywidualizowanego podmiotu. Tym samym dofinansowanie w ww. zakresie, nie będzie
    ściśle i bezpośrednio związane z konkretnymi usługami wykonywanymi przez Państwa na
    rzecz zindywidualizowanych mieszkańców.
    Zatem, dofinansowanie otrzymane przez Państwa na realizację projektu pn. „(...)”, nie da
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu i w konsekwencji
    nie będzie stanowić podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a
    tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku z tym w odniesieniu do otrzymanego dofinansowania
    nie wystąpi podatek należny, który Gmina powinna rozliczy.
    Podsumowanie
    Od dofinansowania, które Gmina otrzyma na realizację projektu pn. „(...)”, Gmina nie
    będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. Ta interpretacja została wydana
    w szczególności w oparciu o informację, że dofinansowanie to nie wpłynie na cenę usług
    świadczonych przez Gminę – w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę/odbioru
    ścieków oraz Infrastruktura po jej wybudowaniu zostanie przekazana do eksploatacji na
    rzecz X, który jest jednostką budżetową Gminy i którego zadaniem statutowym jest m.in.
    prowadzenie gospodarki wodnokanalizacyjnej na terenie Gminy. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.