Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-212/16/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-05-20
Teza: Czy zwrot kosztów przejazdu dzieci do przedszkoli, o którym mowa w art. 14a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 i 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy po zakończeniu roku kalendarzowego ciąży na Wnioskodawcy – Gminie jako płatniku obowiązek wystawienia z tego tytułu informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a ww. ustawy?
Słowa kluczowe: dojazdy; dzieci i młodzież; koszt-zwrot kosztów; obowiązek-obowiązek płatnika; przedszkole; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2016 r. (data wpływu 26 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zwrotu kosztów dowozu dzieci do przedszkola - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zwrotu kosztów dowozu dzieci do przedszkola.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina, działając w oparciu o ustawę o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r., która nakłada na Gminę obowiązek dowozu dzieci i uczniów spełniających kryteria określone w ustawie, zwraca koszty dowozu dziecka do przedszkola zgodnie z art. 14a ust. 3 i 4 ustawy o systemie oświaty na podstawie podpisanych z rodzicami umów i porozumień. Wysokość zwracanych kosztów jest równa wysokości ceny ulgowych biletów miesięcznych ustalonych na podstawie taryfikatora KPTS Oddział w G….

Natomiast podstawą naliczania zwrotu kosztów przejazdu dziecka niepełnosprawnego do ośrodka jest koszt paliwa przy średniej cenie (ON-95) – 4,4 zł za 1 km przejechany własnym samochodem z uwzględnieniem ilości spalonego paliwa na 100 km.

Po zakończeniu roku kalendarzowego Gmina wystawia PIT-8C jako informację o przychodach z innych źródeł rodzicom, którzy otrzymali zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola. Działanie takie jest podyktowane brakiem podstawy do zwolnienia. Wnioskodawca podkreśla, że w art. 21 ust. 1 pkt 40c brak jest w tym zakresie uregulowań.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy zwrot kosztów przejazdu dzieci do przedszkoli, o którym mowa w art. 14a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 i 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Czy po zakończeniu roku kalendarzowego ciąży na Wnioskodawcy – Gminie jako płatniku obowiązek wystawienia z tego tytułu informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy znowelizowany art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. odnosi się wyłącznie do zwolnienia przedmiotowego zwrotu kosztów przejazdu z tytułu dowozu uczniów do szkół. W związku z powyższym po zakończeniu roku podatkowego należało wystawić PIT-8C z uwagi na brak w artykule zapisu dotyczącego wychowania przedszkolnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni - przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym.

Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 40c wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 17 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Gmina działając w oparciu o ustawę o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. zwraca koszty dowozu dziecka do przedszkola zgodnie z art. 14a ust. 3 i 4 ustawy o systemie oświaty na podstawie podpisanych z rodzicami umów i porozumień. Wysokość zwracanych kosztów jest równa wysokości ceny ulgowych biletów miesięcznych ustalonych na podstawie taryfikatora KPTS Oddział w G….

Natomiast podstawą naliczania zwrotu kosztów przejazdu dziecka niepełnosprawnego do ośrodka jest koszt paliwa przy średniej cenie (ON-95) – 4,4 zł za 1 km przejechany własnym samochodem z uwzględnieniem ilości spalonego paliwa na 100 km.

Po zakończeniu roku kalendarzowego Gmina wystawia PIT-8C jako informację o przychodach z innych źródeł rodzicom, którzy otrzymali zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 5. ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156) zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Siec publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych wraz z publicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego powinna zapewniać wszystkim dzieciom pięcioletnim zamieszkałym na obszarze gminy możliwość spełniania obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3. Droga dziecka pięcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej lub do publicznej innej formy wychowania przedszkolnego nie powinna przekraczać 3 km (art. 14a ust. 2 tej ustawy).

Stosownie do art. 14a ust. 3 ustawy o systemie oświaty, jeżeli droga dziecka pięcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej lub publicznej innej formy wychowania przedszkolnego przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka lub zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

W myśl natomiast art. 14a ust. 4 tej ustawy obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 14 ust. 1a bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom z upośledzeniem umysłowym z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3, albo zwrot kosztów przejazdu ucznia i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnymi, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, opiekunowie lub opiekunowie prawni.

Zatem zapewnienie dzieciom wymienionym w zacytowanych przepisach bezpłatnego transportu i opieki do właściwej placówki realizującej przygotowanie przedszkolne, należy do obowiązków gminy, podobnie jak zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna, jeżeli to rodzice, opiekunowie lub opiekunowie prawni zapewniają dowóz dzieci we własnym zakresie.

Przechodząc z kolei na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w kontekście realizowanego przez Gminę obowiązku nałożonego przepisami ustawy o systemie oświaty uznać należy, że w sytuacji zwrotu kosztów przejazdu dzieci do przedszkoli, o którym mowa w art. 14a ust. 3 i 4 ustawy o systemie oświaty nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji do otrzymanych zwrotów nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące zarówno źródeł przychodów, jak i zwolnień przedmiotowych, w tym zwolnień wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 40 i pkt 40c tej ustawy.

W świetle powyższego Gmina nie jest zobowiązana do wystawiania informacji PIT-8C.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.