Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1169/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-01
Teza: Szkolenie doradców do spraw przewozu towarów niebezpiecznych
Słowa kluczowe: pojazdy; szkolenie; uprawnienie; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 sierpnia 2014 r. (data wpływu 12 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 12 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie opodatkowania Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych.

Wniosek uzupełniono pismem z 12 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 31 października 2014 r. nr IBPP1/443-793/14/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca został utworzony przez Wojewodę Zarządzeniem Nr 6 z dnia 15 stycznia 1998 r. w sprawie utworzenia Ośrodka. Podstawą prawną działania Wnioskodawcy są przepisy art. 116-121 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.). Wnioskodawca jest wojewódzką samorządową osobą prawną powołaną do realizacji zadań określonych w ustawie prawo o ruchu drogowym. Jako jednostka sektora finansów publicznych podlega przepisom ustawy o finansach publicznych.

W oparciu o treść art. 117 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym podstawowymi zadaniami Wnioskodawcy są: organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami, prowadzenie szkoleń kandydatów na egzaminatorów, szkoleń dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego, szkoleń z zakresu kierowania ruchem drogowym. W zakresie tych zadań Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Poza podstawową działalnością Wnioskodawca może wykonywać uboczną działalność związaną z bezpieczeństwem ruchu drogowego jak również inną działalność, z tym że uzyskane w ten sposób środki muszą być przeznaczane na działalność związaną z egzaminowaniem lub bezpieczeństwem ruchu drogowego.

Wnioskodawca w ramach innej działalności planuje prowadzenie szkoleń doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że:

1.  Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz szkoleń wymienionych we wniosku nie będzie świadczył jako taka jednostka.
2.  Wnioskodawca nie ma statusu uczelni, jednostki naukowej PAN, nie jest również instytutem badawczym świadczącym usługi w zakresie kształcenia.
3.  Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
4.  Usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach są Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych – szkolenie wymagane jest na podstawie art. 15 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367), rodzaje kursów oraz zakres, ramowy program i minimalny czas trwania kursu określa § 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 maja 2012 r. w sprawie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 619), wymagania w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie prowadzenia kursów z zakresu przewozów towarów niebezpiecznych określa § 2 tego samego rozporządzenia.
5.  Oferta szkoleń kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, które Wnioskodawca zamierza przeprowadzać skierowana jest zarówno do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i do przedsiębiorców i instytucji publicznych, które zainteresowane będą jego ofertą. Wnioskodawca jeszcze nie prowadzi szkoleń więc trudno mu odpowiedzieć na zadane pytane, czy jego ofertą będą zainteresowane jednostki, które finansować będą te szkolenia ze środków publicznych.
6.  Z oferty szkoleń kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego Wnioskodawcy mogą również korzystać osoby tego potrzebujące.
7.  Osoby na szkolenia zgłaszają się indywidualnie lub kierowane są przez pracodawcę lub Szkoły i Urząd Pracy, z którymi to ewentualnie będzie zawarta stosowna umowa.
8.  Szkolenia, których program i zakres określone są odrębnymi przepisami prawnymi podnoszą kwalifikacje osób do wykonywania zawodu oraz osoby te uzyskają dodatkowe kwalifikacje.
9.  Szkoleniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń jest Szkolenie doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych – zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367) uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych. Uprawnienia doradcy zdobywa się zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367). Szkolenie powinno być okresowo uzupełnianie w celu uwzględnienia zmian w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych (zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367)).
10.  Obowiązkowe uczestniczenie w szkoleniu dotyczy Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych – obowiązek odbycia szkolenia reguluje art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367), natomiast szkolenia doskonalącego art. 44 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy usługi szkoleniowe Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych podlegają zwolnieniu z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29, czy są opodatkowane stawką VAT 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, ponieważ spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w powołanym artykule. Przedmiotowe szkolenia mają na celu uzyskanie lub uzupełnianie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji niezbędnych do celów zawodowych. Ponadto zasady organizowania i przeprowadzania ww. szkoleń zostały ściśle uregulowane w odrębnych przepisach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ww. ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz.U. L Nr 347 s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje prowadzenie Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, które są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach – szkolenie wymagane jest na podstawie art. 15 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367), rodzaje kursów oraz zakres, ramowy program i minimalny czas trwania kursu określa § 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 maja 2012 r. w sprawie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 619), wymagania w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie prowadzenie z zakresu przewozów towarów niebezpiecznych określa § 2 tego samego rozporządzenia.

Z oferty szkoleń kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego Wnioskodawcy mogą również korzystać osoby tego potrzebujące.

Osoby na szkolenia zgłaszają się indywidualnie lub kierowane są przez pracodawcę lub Szkoły i Urząd Pracy, z którymi to ewentualnie będzie zawarta stosowna umowa.

Szkolenia, których program i zakres określone są odrębnymi przepisami prawnymi podnoszą kwalifikacje osób do wykonywania zawodu oraz osoby te uzyskają dodatkowe kwalifikacje. Szkolenie doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych jest szkoleniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń – zgodnie z art. 15 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych. Uprawnienia doradcy zdobywa się zgodnie z art. 42 ust. 2 ww. ustawy. Szkolenie powinno być okresowo uzupełnianie w celu uwzględnienia zmian w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych (zgodnie z art. 44 cyt. ustawy).

Obowiązkowe uczestniczenie w szkoleniu dotyczy Szkolenia doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych – obowiązek odbycia szkolenia reguluje art. 42 ust. 2 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, natomiast szkolenia doskonalącego art. 44 tej ustawy.

Kwestie związane z transportem towarów niebezpiecznych zostały uregulowane w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 227 poz. 1367 ze zm.) oraz przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 maja 2012 r. sprawie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych (Dz.U. poz. 619).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych, określonych odpowiednio w ADR, RID lub ADN, zwanego dalej „doradcą”.

W myśl art. 40 ust. 1 ww. ustawy obowiązki doradcy określają odpowiednio ADR, RID lub ADN oraz przepisy ustawy.

Jak stanowi art. 42 ust. 1 doradcą może być osoba, która posiada ważne świadectwo doradcy odpowiednio w zakresie przewozu drogowego, przewozu koleją lub przewozu żeglugą śródlądową towarów niebezpiecznych.

W świetle art. 42 ust. 2 świadectwo doradcy otrzymuje osoba, która:

1.  posiada wykształcenie wyższe;
2.  nie była skazana za przestępstwo umyślne przeciwko wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu oraz bezpieczeństwu powszechnemu;
3.  ukończyła kurs doradcy;
4.  złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed komisją egzaminacyjną działającą przy Dyrektorze TDT, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia kursu.

Treść art. 44 ust. 1 wskazuje, że świadectwo doradcy jest wydawane, w drodze decyzji administracyjnej, przez Dyrektora TDT na okres 5 lat, licząc od dnia złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu, o którym mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4.

Stosownie do brzmienia art. 50 ust. 1 działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia kursów ADR, kursu na eksperta ADN, eksperta ADN do spraw przewozu gazów, eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów oraz kursów dla doradców, zwanych dalej łącznie „kursami”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.).

Według art. 50 ust. 2 podmioty prowadzące działalność, o której mowa w ust. 1, zwane dalej „podmiotami prowadzącymi kursy”, podlegają wpisowi do rejestru podmiotów prowadzących kursy.

Na podstawie art. 50 ust. 4 podmiot prowadzący kursy jest obowiązany spełniać następujące warunki:

1.posiadać warunki lokalowe i wyposażenie dydaktyczne gwarantujące przeprowadzenie kursu zgodnie z jego programem;

2.zapewnić prowadzenie zajęć przez wykładowców, którzy:

1.  posiadają wyższe wykształcenie i co najmniej 5-letnią praktykę zawodową w zakresie prezentowanych zagadnień objętych kursem lub
2.  posiadają świadectwo doradcy, o którym mowa w art. 42 ust. 1;

3.możliwość przeprowadzania ćwiczeń praktycznych objętych tematyką kursów;

4.prowadzić kursy w oparciu o ramowy program, o którym mowa w art. 58 pkt 4.

Przepisy powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 29 maja 2012 r. określają m.in. szczegółowe wymagania w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 4 pkt 1-3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych, zwanych dalej „prowadzącymi kursy” oraz rodzaje i zakres kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych, zwane dalej „kursami”, ich ramowy program oraz minimalny czas ich trwania, a także warunki wydawania zaświadczenia potwierdzającego ukończenie odpowiedniego kursu.

Według § 2 tego rozporządzenia, prowadzący kursy powinien posiadać:

1.warunki lokalowe gwarantujące przeprowadzenie kursów, w tym:

1.  salę wykładową,
2.  miejsce do przeprowadzania ćwiczeń praktycznych w zakresie objętym kursem,
3.  pokój wykładowców,
4.  zamykane pomieszczenie do przechowywania dokumentacji dotyczącej prowadzonych kursów,
5.  zaplecze sanitarne;

2.zbiór przepisów w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych oraz materiały dydaktyczne i pomoce naukowe, właściwe do rodzaju prowadzonego kursu.

Na podstawie § 3 wykładowca prowadzący zajęcia w ramach kursów jest obowiązany:

1.posiadać wykształcenie wyższe, w szczególności w zakresie właściwości towarów niebezpiecznych, konstrukcji lub eksploatacji opakowań, cystern lub środków transportu przeznaczonych do ich przewozu, ratownictwa, ochrony przeciwpożarowej lub bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, oraz co najmniej 5-letnią praktykę zawodową w dziedzinach objętych tematyką prowadzonych kursów lub

2.odpowiednio do prowadzonych zajęć w ramach kursów posiadać świadectwo doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, w zakresie przewozu:

1.  drogowego towarów niebezpiecznych,
2.  koleją towarów niebezpiecznych lub
3.  żeglugą śródlądową towarów niebezpiecznych.

W świetle § 5 ust. 1 i 2 godzina lekcyjna kursu trwa 45 minut; czas trwania kursu w ciągu jednego dnia nie może przekroczyć 8 godzin lekcyjnych.

Zgodnie z § 7 ust. 1 ustala się następujące rodzaje kursów:

1.  kurs ADR początkowy i doskonalący;
2.  kurs na eksperta ADN;
3.  kurs na eksperta ADN do spraw przewozu gazów;
4.  kurs na eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów;
5.  kurs doradcy.

Według § 7 ust. 2 zakres, ramowy program i minimalny czas trwania kursu:

1.  ADR początkowego i doskonalącego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;
2.  na eksperta ADN, eksperta ADN do spraw przewozu gazów oraz eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;
3.  doradcy określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że planowane przez Wnioskodawcę Szkolenie doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych będzie spełniało definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. Szkolenie to będzie miało na celu zdobycie odpowiednich kwalifikacji do bycia doradcą do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych.

Zasady i formy planowanego szkolenia zostały ściśle uregulowane w ww. rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 maja 2012 r. sprawie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych. Oznacza to, że spełniona jest też druga przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku tzn. szkolenie będzie prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż planowane Szkolenie doradców do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego bądź zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.