Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.605.2025.2.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-26
Teza: Sprzedaż niezabudowanych działek nie podlega
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-podział gruntu
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy sprzedaż niezabudowanych Działek nr 1 i 2
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan właścicielem nieruchomości w miejscowości A., Gmina A., powiat A.,
    województwo A., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...) (dalej
    „Nieruchomość”).
    W jej skład wchodzą działki nr 1, 3, 4, 5, 6, 7 i 2.
    Obecnie planuje Pan dokonanie sprzedaży wchodzących w skład Nieruchomości
    niezabudowanych działek nr 1 oraz 2 (dalej zwanych łącznie „Działkami”).
    Własność Nieruchomości nabył Pan na podstawie 3 umów sprzedaży zawartych z osobami
    fizycznymi w 2022 r.:
                                          2a) 22 stycznia 2002 r. nabył Pan działkę nr 8 o powierzchni 4.641 m (działka była bardzo
      wąska o szerokości 14 m),
                                          2b) 22 stycznia 2002 r. nabył Pan działkę nr 9 o powierzchni 4.637 m (działka była bardzo
      wąska o szerokości tylko 15,3 m),
                                        2c) 11 lutego 2002 r. nabył Pan działkę nr 10 o powierzchni 3.486 m (działka była bardzo
      wąska o szerokości tylko 14,3 m).
    Zgodnie z obowiązującym wówczas Miejscowym Planem Zagospodarowania
    Przestrzennego („MPZP”) tylko działki nr 8 i nr 9 miały (częściowo) przeznaczenie pod
    zabudowę mieszkaniową, a pozostała część tych działek oraz działka nr 10 leżała na
    terenie upraw rolnych. Ponadto, fragmenty każdej z tych trzech działek były położone na
    terenie stanowiska archeologicznego.

    Wskazane działki nabył Pan z zamiarem wybudowania na nich domu z przeznaczeniem na
    własne cele mieszkaniowe. Z uwagi na to, że ww. działki (podobnie jak większość działek w
    tej samej miejscowości) są bardzo wąskie, w celu umożliwienia budowy konieczny był
                                                    2zakup ww. trzech przylegających do siebie działek - które łącznie miały szerokość 41,6 m.
    Konsekwentnie, działając w zamiarze realizacji ww. budowy wystąpił Pan o wydanie decyzji
    w sprawie scalenia i podziału ww. nieruchomości, aby powstały działki o kształcie
    ułatwiającym ich zagospodarowanie. 12 września 2002 r. na podstawie decyzji podziałowej
    (...) działki nr 8, 9 i 10 zostały scalone, a następnie podzielone w następujący sposób:
                              2a) powstała działka nr 11 o powierzchni 1.694 m była wg MPZP w 100% przeznaczona
      pod zabudowę mieszkaniową,
                              2b) powstała działka nr 1 o powierzchni 1.020 m była wg MPZP częściowo przeznaczona
      pod zabudowę mieszkaniową, przy czym fragment działki położony był na terenie
      stanowiska archeologicznego,
                              2c) powstała działka 12 o powierzchni 10.050 m wg MPZP w 100% leżała na terenie upraw
      rolnych bez prawa zabudowy, przy czym fragment działki położony był na terenie
      stanowiska archeologicznego.
    Powyższe działki zostały objęte jedną, wskazaną na wstępie księgą wieczystą KW (...).
    Następnie, z uwagi na sytuację finansową i osobistą odłożył Pan w czasie (ale nie porzucił
    całkowicie) planu budowy domu na Nieruchomości. Początkowo wynikało to z braku
    środków, a następnie z wyjazdów za granicę (przy czym w latach 2011-2016 r., z
    wyłączeniem okresu 1 czerwca 2012 r. – 31 stycznia 2013 r., stale zamieszkiwał Pan za
    granicą).
    W międzyczasie na terenie stanowiska archeologicznego na ww. działkach prowadzone
    były prace wykopaliskowe. Po ich zakończeniu w 2008 r. (...) Konserwator Ochrony
    Zabytków wydał decyzję umożliwiającą przeznaczenie działek pod zabudowę. W 2009 r.
    Gmina A. uchwaliła dla A. nowy MPZP (nie składał Pan żadnych wniosków w zakresie
    uchwalenia tego planu, ani propozycji zmian do niego). Zgodnie z nim część wszystkich
    działek została przeznaczona pod drogi gminne - w szczególności działka nr 12 została
    faktycznie podzielona na 3 części poprzez przeznaczenie jej części na dwie planowane
    drogi gminne.
    W 2021 r. wystąpił Pan o dokonanie podziału działki nr 12 w celu dostosowania się do
    powyższego układu komunikacyjnego przewidzianego w obowiązującym MPZP. 31
    grudnia 2021 r. na podstawie Decyzji podziałowej (...) działka 12 została podzielona na
    szereg innych działek (o nr 3, 4, 5, 6, 7 i 2). W wyniku podziału, po wydzieleniu gruntów
    pod zgodny z MPZP układ komunikacyjny, powstała między innymi działka 2 o powierzchni
      2445 m. Z uwagi na to, że jej powierzchnia jest mniejsza od minimalnej powierzchni działki
                        2przeznaczonej pod zabudowę (1500 m), działka ta zgodnie z decyzją podziałową, może
    być sprzedana wyłącznie razem z działką nr 1.
    Aktualnie zrezygnował Pan z budowy domu na Nieruchomości - ostatecznie w 2022 r.
    wybudował Pan dom w innej lokalizacji.
                                                      2Z uwagi na to w kwietniu 2024 r. dokonał Pan sprzedaży działki 11 o powierzchni 1.694 m.
    Obecnie planuje Pan sprzedaż działek nr 1 i 2 („Działki”). Nie planuje Pan inwestowania
    środków ze sprzedaży Działek w zakup innych nieruchomości. Środki uzyskane z ich
    sprzedaży mają zostać przeznaczone w części na opłacenie czesnego za studia syna. Z
    kolei środki ze sprzedaży działki nr 11 zostały częściowo przeznaczone na spłatę
    zobowiązań związanych z budową domu, częściowo na spłatę zobowiązań z innych
    tytułów, a częściowo nie zostały jeszcze wydatkowane.

    Działki nr 1 i 2 są niezabudowane. W MPZP są oznaczone jako obszar 8MN/U
    przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi nieuciążliwe.
    W celu sprzedaży ww. działek nie przeprowadzał Pan żadnych działań marketingowych i
    nie zawierał umów z pośrednikami nieruchomości, lecz ograniczył się do zamieszczenia
    ogłoszenia o sprzedaży na portalu internetowym.
    Przy czym osoba, która ma zakupić Działki nr 1 i 2, była zainteresowana zakupem działki
    nr 11. Wtedy zostawiła Panu swoje dane i prosiła o informację, jeśli zdecyduje się Pan
    kiedyś w przyszłości sprzedać drugą działkę.
    Należy dodać, że planowana umowa sprzedaży Działek nie będzie poprzedzona
    zawarciem umowy przedwstępnej i przed dokonaniem sprzedaży nie będzie Pan
    podejmował żadnych działań zmierzających do zmiany stanu Działek (w szczególności
    uzyskiwał jakichkolwiek decyzji lub zgód organów władzy publicznej dotyczących Działek),
    ani nie udzieli Pan nabywcy pełnomocnictw lub upoważnień do podejmowania takich
    działań. Aktualnie nie planuje Pan sprzedaży pozostałych działek wchodzących w skład
    Nieruchomości.
    Od dnia zakupu Nieruchomości w 2002 r. nie korzystał Pan z niej w żaden sposób, nie
    udostępniał do odpłatnego korzystania innym podmiotom - jak wspomniano, przez długi
    czas od zakupu zakładał Pan, że wybuduje na niej dom w celu zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych.
    Nie ponosił Pan również żadnych nakładów na Nieruchomość, ani nie podejmował
    żadnych działań zmierzających do zmiany jej stanu prawnego - z wyjątkiem opisanych
    wniosków o wydanie decyzji podziałowych w 2002 i 2021 r.
    Ponadto, nigdy nie prowadził Pan (indywidualnie ani w spółce) działalności gospodarczej,
    której przedmiot dotyczyłby obrotu nieruchomościami, wynajmu nieruchomości, robót
    budowlanych albo doradztwa w tych zakresach.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1)
    Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT sprzedaż Działek podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT sprzedaż Działek nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na wstępie należy stwierdzić, że warunkiem opodatkowania sprzedaży nieruchomości VAT
    jest to, by sprzedający działał w związku z tą transakcją w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem:
    „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.”
    Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że:
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”
    Z przywołanego przepisu wynika, że w przypadku osób fizycznych dla uznania, że w
    danym przypadku przysługuje danej osobie status podatnika VAT na podstawie art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT, konieczne jest każdorazowe ustalenie, czy w związku z konkretną
    czynnością - w szczególności dostawą nieruchomości - działa ona w charakterze
    producenta, handlowca lub usługodawcy, w tym podmiotu pozyskującego zasoby
    naturalne, rolnika albo osoby wykonującej wolny zawód (pogląd jest konsekwentnie

    prezentowany przez sądy administracyjne - tak m.in. wyrok składu 7 sędziów Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07).
    Oznacza to w szczególności, że fakt, iż z innego tytułu dana osoba ma status podatnika
    VAT, nie przesądza więc o tym, że posiada ten status z tytułu sprzedaży konkretnej
    nieruchomości.
    Wobec tego należy stwierdzić, że w sprawie brak jest podstaw do uznania, iż planowana
    sprzedaż Działek zostanie dokonana przez Pana w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W szczególności zaś nie jest możliwe uznanie, iż
    dokonując ww. sprzedaży będzie Pan działać w charakterze handlowca.
    Kryteria decydujące o uznaniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT zostały
    sformułowane w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że: „Dostawę
    gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości
    dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to
    skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich
    transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca
    lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem
    z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu
    zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony
    pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu
    art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu,
    jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący
    „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    wartości dodanej”.
    Trybunał zwrócił uwagę na to, że:
    „Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej
    sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży
    nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
    sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww.
    wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37).
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT.
    Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na
    działaniach marketingowych.

    Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku
    z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.”
    W kontekście powyższego wyroku kryterium decydującym o opodatkowaniu lub
    nieopodatkowaniu VAT sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne jest to, czy mieści
    się w zakresie „zwykłego zarządu majątkiem prywatnym” - może ona podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko jeśli wykracza poza ten zakres.
    Na powyższe orzeczenie konsekwentnie powołują się polskie sądy administracyjne - tak m.
    in. wyrok NSA z 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 1695/11: „istotna jest więc ocena, czy z
    przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Strona w celu dokonania
    spornej sprzedaży gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje
    koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy też
    sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Fakt podjęcia, np.
    takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą
    wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w
    konsekwencji zorganizowaną, Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie
    działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu
    (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszar (...).” Podobnie NSA orzekł w wyroku z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt
    I FSK 752/12: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Fakt podjęcia np. takich czynności jak uzbrojenie
    terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej
    aktywności.” (analogiczne stanowisko NSA zajął też w wyroku z 11 stycznia 2013 r., sygn.
    akt I FSK 314/12).
    W konsekwencji, „Nie może być mowy o działaniu w charakterze podatnika VAT w
    przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego (osobistego), tj. takiego,
    który nie jest przez nią wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej i nie jest
    przedmiotem tej działalności”. (wyrok NSA z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1733/11),
    „Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie
    został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach
    prywatnych.” (wyrok WSA w Poznaniu z 16 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Po 352/12).
    Z punktu widzenia możliwości zakwalifikowania transakcji sprzedaży nieruchomości przez
    osobę fizyczną jako wykonanej w ramach „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT istotne znaczenie mają zatem czynności podejmowane przez nią w
    stosunku do konkretnej nieruchomości, świadczące o prowadzeniu (lub podjęciu) przez
    sprzedającego profesjonalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami - takie jak
    działania marketingowe, uzbrojenie terenu.
    W świetle przywołanego orzecznictwa sądów administracyjnych należy stwierdzić, że w
    przedstawionym stanie faktycznym nie podejmował Pan w stosunku do Działek, czy
    szerzej rzecz ujmując, do Nieruchomości czynności, które uzasadniałyby wniosek, że w
    związku z jej sprzedażą działa Pan w charakterze handlowca - podmiotu zajmującego się
    profesjonalnie obrotem nieruchomości.
    Przede wszystkim nie dokonywał Pan w stosunku do Działek działań wiążących się z
    przygotowaniem jej do sprzedaży, w sposób angażujący zaawansowane środki, typowe dla
    profesjonalnych handlowców w ramach zorganizowanej działalności.

    Jedyną czynnością, którą podjął Pan w stosunku do Nieruchomości, było uzyskanie decyzji
    podziałowych. Jednakże zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych,
    podział geodezyjny nieruchomości na mniejsze działki, nie jest traktowany jako
    okoliczność decydująca o tym, że sprzedaż nieruchomości następuje w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Przykładowo można wskazać na
    wyroki NSA:
        z 10 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 20/22: „Naczelny Sąd Administracyjny podzielił
        stanowisko Sądu pierwszej instancji o braku w opisanych we wniosku
        okolicznościach warunków niezbędnych do uznania dokonywanej sprzedaży działek
        przez Skarżącego (i pozostałych współwłaścicieli) jako podejmowanych przez
        podatników VAT. Sąd pierwszej instancji uznał, że o takim charakterze nie
        przesądzały działania w postaci złożenia wniosku o zmianę planu
        zagospodarowania przestrzennego, opisany wyżej podział działek oraz wydane
        decyzje o warunkach zabudowy, gdyż mieściły się one w aktywności właściciela,
        który zabiega o uzyskanie najkorzystniejszych warunków dla zbycia nieruchomości.
        W tym kontekście podkreślił, że Skarżący nie miał wpływu (nie inicjował takiego
        postępowania) na posadowienie przyłączy do wody i innych mediów. Nie
        podejmował szczególnych działań marketingowych. Nie zabiegał o nabycie
        nieruchomości, której własność uzyskał wiele lat wcześniej nieodpłatnie, w
        następstwie działań innych osób (darczyńcy, spadkodawcy). Wystąpienie o decyzję
        o warunkach zabudowy jest pytaniem o informację o gruncie, o którą wystąpić
        może każdy, więc nie sposób uznać takiego działania za przejaw szczególnej
        aktywności wskazującej na profesjonalny charakter działań. Podobnie ocenione
        zostały działania dotyczące wniosku o zmianę planu zagospodarowania
        przestrzennego. Skarżący nie występował o opracowanie planu zagospodarowania
        przestrzennego, lecz wystąpił o jego zmianę, kiedy plan był już uchwalony. Zasadnie
        Sąd pierwszej instancji ocenił, że o podjęciu profesjonalnych działań wobec
        gruntów nie można potraktować podziału nieruchomości. Dokonywanie podziału
        nieruchomości w celu uzyskania korzystniejszego finansowo efektu przy jej
        sprzedaży jest typowym działaniem właścicielskim. Podejmowanie zabiegów w celu
        korzystnej sprzedaży nieruchomości nie może być automatycznie traktowane jako
        działalność w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W tym kontekście
        stwierdzenie, że wyodrębniając działki do sprzedaży uwzględniono do nich dostęp
        przez wydzielenie dróg wewnętrznych także nie jest okolicznością przesądzającą o
        sprzedaży działek w warunkach działalności gospodarczej.”;
        z 1 października 2024 r., sygn. akt I FSK 397/19: „Zbycie części działek
        wyodrębnionych z jednej nieruchomości gruntowej, wykorzystywanej przed laty
        przez jej właściciela do prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowanej
        wówczas podatkiem od towarów i usług, nie stanowi samodzielnej (wystarczającej)
        podstawy dla zakwalifikowania tego zbycia za dostawę towarów, o której mowa w
        art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U.
        z 2024 r. poz. 361 ze zm.) nawet, jeśli zamiar tego zbycia został przez tego

        właściciela zamanifestowany w bezpłatnie umieszczonym w Internecie ogłoszeniu,
        a do działek tych dokonano przyłącza elektrycznego w postaci tzw. posadowienia
        skrzynek bez zamieszczania na przedmiotowych działkach jakiejkolwiek
        infrastruktury energetycznej, ani sieci kanalizacyjnej, o ile na gruncie danego
        przypadku, działanie te nie spełniają cech działalności gospodarczej.”
    Dokonanie podziału nieruchomości na mniejsze działki, nawet jeśli jego bezpośrednim
    celem jest umożliwienie ich sprzedaży, nie stanowi zatem okoliczności skutkującej
    uznaniem, że sprzedaż działek nie stanowi rozporządzeniem majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy jednak podkreślić, że uzyskane przez Pana decyzje podziałowe
    dotyczące Nieruchomości bynajmniej nie miały celu ułatwienia sprzedaży działek. Jak
    wskazano na wstępie, pierwsza decyzja podziałowa, uzyskana 23 lata temu, miała na celu
    umożliwienie wybudowania na Nieruchomości domu w celu zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Natomiast druga decyzja podziałowa, uzyskana w 2021 r.,
    stanowiła bezpośrednie następstwo zmiany przeznaczenia w Miejscowym Planie
    Zagospodarowania Przestrzennego (o które się Pan nie zwracał), polegającej na
    wyznaczeniu dróg na działkach, co efektywnie oznaczało podzielenie ich na mniejsze
    części - dokonany następnie podział geodezyjny stanowił jedynie odzwierciedlenie zmian
    dokonanych w MPZP.
    Reasumując, podział geodezyjny Nieruchomości nie stanowi okoliczności, która
    pozbawiałaby wchodzące w jej skład Działki statusu majątku prywatnego.
    Natomiast w stosunku do Nieruchomości nie podejmował Pan czynności świadczących o
    prowadzeniu profesjonalnej działalności w zakresie handlowej (obrotu
    nieruchomościami). Przede wszystkim należy mieć na względzie, że nie nabył Pan
    Nieruchomości w celach handlowych - co stanowi istotę działalności handlowej. Istotą
    działalności handlowej jest nabycie danego towaru w celu jego odsprzedaży (por.
    „Uniwersalny słownik języka polskiego”, Warszawa 2008 r., t. I, str. 1117: „handel” -
    „zorganizowana wymiana dóbr, obrót towarów polegający na kupnie i sprzedaży”).
    Nieruchomość nie została zakupiona w celach handlowych, lecz z zamiarem wybudowania
    na niej domu na własne cele mieszkalne. Ponadto, pomiędzy nabyciem Nieruchomości
    (2002 r.) a pierwszą sprzedażą działki wchodzącej w jej skład (2024 r.) upłynęły 22 lata, co
    jednoznacznie świadczy o tym, że celem zakupu nie był dalszy obrót tymi gruntami.
    Przede wszystkim jednak nie dokonywał Pan w stosunku do Nieruchomości działań
    wiążących się z przygotowaniem ich do sprzedaży, w sposób angażujący zaawansowane
    środki, typowe dla profesjonalnych handlowców.
    Po pierwsze, nie podejmował Pan systematycznych działań marketingowych
    charakterystycznych dla podmiotów prowadzących profesjonalny obrót
    nieruchomościami. Jedynym działaniem podjętym w celu sprzedaży było zamieszczenie
    ogłoszenia na portalu internetowym - co nie wykracza poza zwykłe działania
    podejmowane przy sprzedaży jakiegokolwiek składnika majątku prywatnego.
    Po drugie, od momentu nabycia, przez ponad 20 lat, nie poniósł Pan żadnych nakładów na
    ulepszenie Nieruchomości - a w szczególności nakładów na uzbrojenie terenu. Inaczej niż
    podmioty działające w sposób profesjonalny na rynku nieruchomości, nie angażował Pan
    kapitału dla podniesienia wartości Nieruchomości w celu uzyskania większego zysku.
    Wreszcie, nie podejmował Pan również czynności niezbędnych do zmiany przeznaczenia
    Nieruchomości i umożliwienia jej zabudowy.
    Jak wspomniano, zmiany planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego
    Nieruchomość następowały z inicjatywy Gminy; natomiast sam nie składał Pan żadnych
    wniosków w tej sprawie.

    Całokształt okoliczności świadczy o tym, że w stosunku do Nieruchomości i wchodzących
    w jej skład Działek nie podejmował Pan żadnych czynności faktycznych i prawnych, które
    mogłyby być uznane za wypełniające przesłankę działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 Ustawy VAT
    Z tego względu Działki wchodzące w skład Nieruchomości pozostają składnikiem Pana
    majątku prywatnego - i planowana sprzedaż Działek będzie stanowić sprzedaż majątku
    prywatnego, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Reasumując: warunkiem uznania sprzedaży nieruchomości za dokonaną w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (co znajduje oparcie
    także w orzecznictwie sądowym) jest podejmowanie przez sprzedającego aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, charakterystycznych dla podmiotów
    prowadzących działalność w zakresie obrotu nieruchomościami. W przedstawionym
    stanie faktycznym nie podejmował Pan takich działań w zakresie dotyczącym
    Nieruchomości, ani wchodzących w jej skład Działek.
    Wskazane okoliczności świadczą więc o tym, że sprzedaż Działek nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym, natomiast nie może być traktowana jako przejaw
    działalności handlowej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zatem w związku ze sprzedażą Działek nie przysługuje Panu status podatnika podatku VAT
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Przemawia to za uznaniem za prawidłowe stanowiska, iż sprzedaż Działek nie będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Działek nr 1 i 2,
    podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        w 2002 r. na podstawie 3 umów sprzedaży zawartych z osobami fizycznymi nabył
        Pan działki nr 8, 9 i 10 z zamiarem wybudowania na nich domu z przeznaczeniem
        na własne cele mieszkaniowe,
        działając w zamiarze realizacji ww. budowy wystąpił Pan o wydanie decyzji w
        sprawie scalenia i podziału ww. działek, aby powstały działki o kształcie
        ułatwiającym ich zagospodarowanie,
        na podstawie ww. decyzji 12 września 2002 r. działki nr 8, 9 i 10 zostały scalone, a
        następnie podzielone na działki nr 11, 1 i 12,

        w 2009 r. Gmina A. uchwaliła nowy MPZP, zgodnie z którym działka nr 12 została
        podzielona na 3 części poprzez przeznaczenie jej części na dwie planowane drogi
        gminne,
        w 2021 r. wystąpił Pan o dokonanie podziału działki nr 12 w celu dostosowania się
        do powyższego układu komunikacyjnego,
        31 grudnia 2021 r. działka nr 12 została podzielona na działki nr 3, 4, 5, 6, 7 i 2,
        w kwietniu 2024 r. dokonał Pan sprzedaży działki nr 11,
        obecnie planuje Pan sprzedaż niezabudowanych Działek nr 1 i 2.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Działek podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie
    spełniał Pan przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż Działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana
    aktywności w przedmiocie zbycia Działek, która to aktywność byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Z wniosku wynika, że nabył Pan działki nr 8, 9 i 10, z których powstały sprzedawane
    Działki, z zamiarem wybudowania na nich domu z przeznaczeniem na własne cele
    mieszkaniowe. Aktualnie zrezygnował Pan z budowy domu – w 2022 r. wybudował Pan go
    w innej lokalizacji. Od dnia zakupu Nieruchomości w 2002 r. nie korzystał Pan z
    Nieruchomości w żaden sposób, nie udostępniał do odpłatnego korzystania innym
    podmiotom. Nie ponosił pan żadnych nakładów na Nieruchomość, ani nie podejmował
    żadnych działań zmierzających do zmiany jej stanu prawnego – z wyjątkiem wniosków o
    wydanie decyzji podziałowych w 2002 i 2021 r.
    Planowana umowa sprzedaży Działek nie będzie poprzedzona zawarciem umowy
    przedwstępnej i przed dokonaniem sprzedaży nie będzie Pan podejmował żadnych
    działań zmierzających do zmiany stanu Działek ani nie udzieli Pan nabywcy
    pełnomocnictw lub upoważnień do podejmowania takich działań. W celu sprzedaży
    Działek nie przeprowadzał Pan żadnych działań marketingowych i nie zawierał Pan umów
    z pośrednikami nieruchomości. Ograniczył się Pan do zamieszczenia ogłoszenia o
    sprzedaży na portalu internetowym.
    Należy zauważyć, że jedynymi podjętymi przez Pana działaniami przy sprzedaży Działek,
    było występowanie o podział gruntów. Jak Pan wskazał, podział działek nr 8, 9 i 10 w 2002
    r. był konieczny, aby powstały działki o kształcie ułatwiającym ich zagospodarowanie.
    Natomiast podział działki nr 12 w 2021 r. został dokonany w celu dostosowania się do
    układu komunikacyjnego przewidzianego w obowiązującym MPZP. Nie składał Pan
    żadnych wniosków w zakresie uchwalenia tego planu ani propozycji zmian do niego.
    Jak wyżej wskazano, okoliczność podziału gruntu na mniejsze działki nie może sama z
    siebie przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży nieruchomości jako dostawy dokonanej w
    ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych okoliczności, które powodują,
    że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia nieruchomości jest porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży Działek wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu

    transakcji sprzedaży Działek będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania. Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży Działek, nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to
    planowana sprzedaż Działek nr 1 i 2 nie będzie stanowiła czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku od
    towarów i usług. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób
    fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.