Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1318/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-08
Teza: zwrot ww. wydatków będzie kosztem uzyskania przychodów pod warunkiem prawidłowego jego udokumentowania, w części, w jakiej nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; koszt-koszt eksploatacyjny; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasing-raty leasingowe; samochód; użytkowanie (używanie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A…, przedstawione we wniosku z dnia 05 września 2008 r. (data wpływu 11 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka A… Sp. z o.o. zamierza nabyć na podstawie umowy leasingu (leasing transgraniczny) zawartego z podmiotem niemieckim (leasingodawcą) samochód osobowy, przy czym zaznacza Ona, że leasing będzie spełniał warunki leasingu operacyjnego (okres leasingu dłuższy niż 40% czasu amortyzacji przedmiotu, maksymalnie 60 miesięcy, minimalnie 12 miesięcy). Ponieważ leasingodawcą będzie firma niemiecka samochód będzie zarejestrowany w Niemczech oraz tam ubezpieczony i serwisowany. Samochód ma być przekazany w użytkowanie wspólnikowi pełniącemu funkcję członka Zarządu. Członek Zarządu mieszka w Niemczech (aktualny certyfikat rezydencji). Podstawą prawną działania i wynagradzania członka Zarządu jest akt powołania oraz uchwała o wynagrodzeniu. Za udział w pracach Zarządu otrzymuje wynagrodzenie na postawie uchwały Zgromadzenia Wspólników. Przychód z tego tytułu (art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) opodatkowany jest podatkiem ryczałtowym w wysokości 20% (art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Większość zakupów towaru (80% do 90%) dokonywana jest poza granicami kraju, głównie w krajach UE.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty związane z leasingiem transgranicznym (raty leasingowe), ubezpieczenia, serwis oraz wszelkie koszty eksploatacji poniesione zarówno w kraju jak i zagranicą, związane z użytkowaniem przez członka zarządu samochodu przekazanego mu w użytkowanie, stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie koszty związane z leasingiem, ubezpieczeniami, serwisem, koszty eksploatacji dotyczące samochodu przekazanemu członkowi zarządu w użytkowanie, będą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu. Stanowisko takie Spółka motywuje tym, że do obowiązków Zarządu co jest zapisane w umowie Spółki, należy między innymi: reprezentowanie Spółki na zewnątrz, aktywne prowadzenie spraw związanych z bieżącą działalnością spółki w ramach jej przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zachodzi tu związek pomiędzy poniesieniem kosztów w celu osiągnięcia przychodów. Jednocześnie Spółka stoi na stanowisku, że nie zachodzi tu świadczenie jednostronne (art. 16 ust. 1 pkt 38).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym oraz że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. A zatem, przy kwalifikowaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w ustawie – wymaga nie tylko oceny pod kątem czy jego poniesienie miało związek z konkretnym przychodem, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji. Przepis ten nie dotyczy jednak członka Zarządu, gdyż w myśl art. 201 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) zarząd jest organem wykonawczym spółki, który prowadzi sprawy i reprezentuje ją na zewnątrz. Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38 za koszty uzyskania przychodów nie uznaje się wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni nie będących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego. Jak stanowi art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Z przedstawionego przez Spółkę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że członek Zarządu nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub innej ww. umowy, ze Spółką łączy go natomiast stosunek organizacyjny, czyli pewna więź prawna, która powstaje na skutek powołania danej osoby do pełnienia funkcji zarządcy. W przypadku wspólnika będącego jednocześnie członkiem Zarządu, który aktywnie uczestniczy w zarządzaniu Spółką, nie można też mówić o jednostronności świadczeń, gdyż chodzi o wydatki ponoszone bezpośrednio w związku z działalnością gospodarczą Spółki i w celu uzyskania przychodów. Biorąc zatem powyższe pod uwagę, za koszty uzyskania przychodów mogą być uznane koszty związane z samochodem przekazanym w użytkowanie członkowi Zarządu, jeżeli mają bezpośredni związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, ponoszone są w celu uzyskania przychodów oraz udokumentowane są wymaganymi przez prawo dowodami. Natomiast wydatki dotyczące eksploatacji samochodu będącego przedmiotem leasingu operacyjnego do dyspozycji członka zarządu będą co do zasady kosztami podatkowymi. Należy jednak zastrzec, że ustawodawca wyłączył określone koszty związane z użytkowaniem samochodów przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych z kategorii kosztów podatkowych. Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 49 omawianej ustawy, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów między innymi składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 EURO, przeliczona na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Ponadto, w sytuacji, gdyby samochód, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie był objęty ubezpieczeniem dobrowolnym, do kosztów uzyskania przychodów nie zaliczy się strat powstałych w wyniku ich utraty lub likwidacji oraz kosztów ich remontów powypadkowych (art. 16 ust. 1 pkt 50 tej ustawy).

Reasumując zwrot ww. wydatków będzie kosztem uzyskania przychodów pod warunkiem prawidłowego jego udokumentowania, w części, w jakiej nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łódź, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.