Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.47.2019.1.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-01
Teza: Czy opisaną działalność projektowania budowlanego wykonywaną na rzecz obecnego pracodawcy, lecz poza obowiązkami służbowymi, można opodatkować podatkiem liniowym 19% na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatek-podatek liniowy; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2019 r. (data wpływu 6 lutego 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w 2019 r. planuje otworzyć jednoosobową działalność gospodarczą dotyczącą projektowania konstrukcyjno-budowlanego, która mieści się w kodzie PKD 71.11.Z. Podklasa ta obejmuje opracowywanie projektów architektonicznych oraz doradztwa w zakresie architektury związanego z:

*   projektowaniem budowlanym,
*   projektowaniem urbanistycznym i architektonicznym kształtowaniem krajobrazu.

Prowadzona będzie Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów oraz ewidencja VAT, a przychody z działalności opodatkowane będą podatkiem liniowym 19%.

W ramach projektowania budowlanego Wnioskodawca będzie wykonywał projekty budowlane różnych obiektów. Wnioskodawca ww. projektowanie będzie świadczył na rzecz obecnego pracodawcy, u którego jest zatrudniony od 1 sierpnia 2008 r. na czas nieokreślony i będzie nadal i w przyszłości zatrudniony na umowę o pracę na stanowisku Kierownik Budowy. Obowiązki Kierownika Budowy (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane):

1.  protokolarne przejęcie od inwestora i odpowiednie zabezpieczenie terenu budowy,
2.  prowadzenie dokumentacji budowy (dziennika budowy),
3.  zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie budowy i kierowanie budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem lub pozwoleniem na budowę, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, 4)3a) koordynowanie realizacji zadań zapobiegających zagrożeniom bezpieczeństwa i ochrony zdrowia:
    1.  przy opracowywaniu technicznych lub organizacyjnych założeń planowanych robót budowlanych lub ich poszczególnych etapów, które mają być prowadzone jednocześnie lub kolejno,
    2.  przy planowaniu czasu wymaganego do zakończenia robót budowlanych lub ich poszczególnych etapów,5\. wstrzymanie robót budowlanych w przypadku stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia oraz bezzwłoczne zawiadomienie o tym właściwego organu, 6. zawiadomienie inwestora o wstrzymaniu prac budowlanych, 7. realizacja zaleceń wpisanych do dziennika budowy.

Jak wynika z zakresu obowiązków Kierownika Budowy, czynności te nie będą tożsame z planowanymi w ramach działalności gospodarczej czynnościami związanymi z projektowaniem budowlanym. Uprawnienia do projektowania Wnioskodawca nabył w 2018 r. po odbyciu praktyki i zdaniu egzaminu pisemnego i ustnego w drodze decyzji. Wcześniej Wnioskodawca nie mógł świadczyć takich usług, bo nie miał do tego uprawnień. Nadane uprawnienia do projektowania pozwoliły Wnioskodawcy dopiero teraz wykonywać tą czynność, która w ogóle nie jest tożsama z obowiązkami wykonywanymi na stanowisku Kierownika Budowy. Projektant i Kierownik Budowy są to dwie różne funkcje, a do każdej z nich są potrzebne odpowiednie uprawnienia nadane decyzją. Usługę projektowania w początkowym okresie Wnioskodawca będzie świadczył dla obecnego pracodawcy, gdyż jest u niego zapotrzebowanie na takie usługi. Wnioskodawca planuje jednak rozszerzenie działalności i wykonywanie projektowania budowlanego dla innych podmiotów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisaną działalność projektowania budowlanego wykonywaną na rzecz obecnego pracodawcy, lecz poza obowiązkami służbowymi, można opodatkować podatkiem liniowym 19% na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy - prowadząc działalność gospodarczą w zakresie projektowania budowlanego będzie On mógł rozliczać się przy zastosowaniu podatku dochodowego od osób fizycznych w formie podatku liniowego 19%, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będąc jednocześnie zatrudnionym na umowę o pracę na stanowisku Kierownika Budowy, gdyż zakres czynności wykonywanych na umowę o pracę nie jest tożsamy z czynnościami związanymi z usługami projektowania budowlanego opisanymi w kodzie PKD 71.11.Z. Prawo budowlane określa obowiązki Kierownika Budowy i obowiązki projektanta. Jako Kierownik Budowy Wnioskodawca nie mógł projektować, ponieważ nie miał takich uprawnień. W 2018 r. Wnioskodawca zdał egzamin ustny i pisemny na projektanta konstrukcyjno-budowlanego. Uprawnienia te zostały nadane Wnioskodawcy w drodze decyzji. Wnioskodawca nadal jest zatrudniony jako kierownik budowy i przyszła działalność gospodarcza związana z projektowaniem nie będzie się pokrywać z obowiązkami służbowymi jakie wykonuje obecnie i w przyszłości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 i 3 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są:

*   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),
*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalenie podstawy opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy – w myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy – uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 ww. ustawy podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Na podstawie art. 30c ust. 1 ww. ustawy podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Deklarując wybór 19% podatku liniowego podatnik musi uwzględnić przesłanki określone w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 9a ust. 3 ww. ustawy jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w 2019 r. planuje otworzyć jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie projektowania konstrukcyjno-budowlanego. Przychody z działalności opodatkowane będą 19% podatkiem liniowym. W ramach projektowania budowlanego Wnioskodawca będzie wykonywał projekty budowlane różnych obiektów. Wnioskodawca ww. projektowanie będzie świadczył na rzecz obecnego pracodawcy, u którego jest zatrudniony od 1 sierpnia 2008 r. na czas nieokreślony i będzie nadal zatrudniony na umowę o pracę na stanowisku Kierownik Budowy. Jak wynika z zakresu obowiązków Kierownika Budowy, czynności te nie będą tożsame z planowanymi w ramach działalności gospodarczej czynnościami związanymi z projektowaniem budowlanym. Projektant i Kierownik Budowy są to dwie różne funkcje, a do każdej z nich są potrzebne odpowiednie uprawnienia nadane decyzją.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że jeżeli w istocie - jak wprost wskazano w opisie zdarzenia przyszłego - czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy, nie będą tożsame z czynnościami, które będzie wykonywać w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, to nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego, Wnioskodawca ma możliwość opodatkowania dochodów osiąganych z działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.