Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-225/16/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-05-05
Teza: Interpretacja indywidualna dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 11 lutego 2016 r. oraz prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego po dniu 11 lutego 2016 r. z faktur dokumentujących poniesione wydatki eksploatacyjne oraz zakup paliwa związany z samochodem marki Volkswagen Transporter 1.9 TDI.
Słowa kluczowe: badanie-badanie techniczne; eksploatacja; odliczenia; paliwo; samochód; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2016 r. (data wpływu 31 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 11 lutego 2016 r. oraz prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego po dniu 11 lutego 2016 r. z faktur dokumentujących poniesione wydatki eksploatacyjne oraz zakup paliwa związany z samochodem marki Volkswagen Transporter 1.9 TDI – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 11 lutego 2016 r. oraz prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego po dniu 11 lutego 2016 r. z faktur dokumentujących poniesione wydatki eksploatacyjne oraz zakup paliwa związany z samochodem marki Volkswagen Transporter 1.9 TDI

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pan przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych. Jest Pan podatnikiem VAT czynnym zobowiązanym do składania deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług, kwartalnie. Od 2010 r. przy prowadzeniu działalności gospodarczej wykorzystuje samochód ciężarowy marki Volkswagen Transporter 1.9 TDI, nr. rej. …..ST (zwany dalej: „pojazdem samochodowym” lub „samochodem ciężarowym”). Przedmiotowy pojazd samochodowy jest wykorzystywany przez Pana wyłącznie przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów nr …./010 w X. X. w dniu 11 lutego 2016 r., wydała zaświadczenie oznaczone VAT-1, stwierdzające że ww. pojazd samochodowy odpowiada dodatkowym warunkom technicznym określonym w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), które to zaświadczenie zostało wpisane do dowodu rejestracyjnego pojazdu ciężarowego. Brak jest informacji, iż pojazd jest oznaczony symbolem N1. Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 1000 kg oraz posiada on 3 (trzy) miejsca siedzące. Do dnia 31 marca 2014 r. odliczał Pan od podatku należnego za dany kwartał rozliczeniowy podatek naliczony w 100% z faktur dokumentujących nabycie paliwa do przedmiotowego pojazdu samochodowego. Po dniu 1 kwietnia 2014 r. do chwili obecnej nie złożył Pan w Urzędzie Skarbowym w X. X. informacji (na druku VAT-26), o której to informacji mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (Dz. U. z „2012 r.”, poz. 371), oraz nie prowadzi do chwili obecnej oraz nie ma zamiaru prowadzić w przyszłości ewidencji przebiegu pojazdu, o której to ewidencji mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r. Postanowił Pan, że będzie odliczać od dnia 1 kwietnia 2014 r. od podatku należnego za dany kwartał rozliczeniowy podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie paliwa i koszty eksploatacyjne do opisanego samochodu ciężarowego w wysokości 50%. Natomiast od dnia 11 lutego 2016 r. będzie odliczał od podatku naliczonego za dany kwartał rozliczeniowy 100% podatku naliczonego wyszczególnionego w fakturach dokumentujących nabycie paliwa oraz dokumentujących inne wydatki eksploatacyjne (np. koszty napraw, części zamiennych itp.) związane z ww. pojazdem samochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 1 kwietnia 2014 r,. w związku z użytkowaniem przy prowadzeniu działalności gospodarczej opisanego samochodu ciężarowego nabytego przed dniem 31 marca 2014 r., przysługiwało Panu prawo do odliczenia od podatku należnego za dany kwartał rozliczeniowy, począwszy od II kwartału 2014 r., 50% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne związane z ww. pojazdem oraz czy od dnia 11 lutego 2016 r., w związku z użytkowaniem przy prowadzeniu działalności gospodarczej opisanego samochodu ciężarowego, przysługuje Panu prawo do odliczenia od podatku należnego za dany kwartał rozliczeniowy, począwszy od I kwartału 2016 r., 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne związane z ww. pojazdem samochodowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, zważyć należy w przedmiotowej sprawie, iż przed dniem 11 lutego 2016 r. nie uzyskał w okręgowej stacji kontroli pojazdów dla ww. samochodu ciężarowego zaświadczenia o symbolu VAT-1, że opisany pojazd spełnia wymagania do uznania go za samochód ciężarowy, a powyższe zaświadczenie uzyskał w dniu 11 lutego 2016 r. i dopiero po powyższej dacie zostało wpisane do dowodu rejestracyjnego. Dlatego też reasumując powyższe należy uznać, iż od dnia 1 kwietnia 2014 r. w związku z użytkowaniem przy prowadzeniu działalności gospodarczej opisanego powyżej samochodu ciężarowego nabytego przed dniem 31 marca 2014 r. przysługiwało prawo odliczania od podatku należnego za dany kwartał rozliczeniowy, począwszy od II kwartału 2014 r., 50% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne związane z ww. pojazdem samochodowym oraz w związku z uzyskaniem opisanego na wstępie zaświadczenia, które zostało wpisane do dowodu rejestracyjnego po dniu 11 lutego 2016 r., w związku z użytkowaniem przy prowadzeniu działalności gospodarczej opisanego powyżej samochodu ciężarowego przysługuje prawo odliczenia od podatku należnego za dany kwartał rozliczeniowy, począwszy od I kwartału 2016 r., 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywane paliwa oraz faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne związane z ww. pojazdem samochodowym. Pana zdaniem, bez znaczenia jest natomiast fakt, iż w pozycji dowodu rejestracyjnego niniejszego samochodu ciężarowego nie ma informacji, iż pojazd jest oznaczony symbolem N1 oraz bez znaczenia jest też fakt, iż nie prowadzi Pan i nie ma zamiaru prowadzić dla ww. pojazdu ewidencji przejazdów, o której mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. na podstawie ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 312) wprowadzono nowe zasady odliczania podatku od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do zapisu ust. 2 tego artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Na podstawie art. 86a ust. 3 ww. ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W świetle ust. 4 cytowanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
        1.  jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd – dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

*   potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

1.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W świetle ust. 9 przywołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy

*   jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 pkt 1 ww. artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;

Jak wynika z ust. 12 tego artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Na podstawie ust. 13 cyt. artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lita. a tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 9 ust. 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Jak wynika z regulacji ust. 2 tego artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Według ust. 3 ww. artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że z uwagi na nieprzeprowadzenie dodatkowego badania technicznego samochodu ciężarowego marki VW Transporter (pojazd z trzema miejscami siedzącymi, o dopuszczalnej ładowności 1.000 kg) i brak stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym, w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 11 lutego 2016 r. przysługiwało Panu prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków eksploatacyjnych oraz z tytułu zakupu paliwa. Natomiast od dnia uzyskania wpisu w dowodzie rejestracyjnym, na podstawie przeprowadzonego dodatkowego badania technicznego, potwierdzającego spełnienie wymagań, wskazanych w powołanym przepisie, przysługuje Panu prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego z tytułu poniesienia ww. wydatków, bez obowiązku prowadzenia ewidencji jego przebiegu. Prawo to przysługuje, o ile nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.