Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1454/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-17
Teza: Uznanie wywozu towarów ze składu celnego za eksport towarów oraz stawki podatku obowiązującej do tej transakcji.
Słowa kluczowe: dokumenty; eksport; skład-skład celny; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2011 r. (data wpływu 14 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wywozu towarów ze składu celnego za eksport towarów oraz stawki podatku obowiązującej do tej transakcji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wywozu towarów ze składu celnego za eksport towarów oraz stawki podatku obowiązującej do tej transakcji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność handlową, w ramach której m.in. importuje towary z krajów trzecich w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Pewną część importowanego towaru zamierza przedstawiać do procedury dopuszczenia do obrotu, a pozostałą obejmować procedurą składu celnego. Po zakończeniu obu procedur otrzyma od współpracującej agencji celnej odrębne elektroniczne komunikaty PZC (format.xml). Towar na składzie celnym może być sortowany, przepakowywany, ometkowywany i poddawany innym zwyczajowym zabiegom.

Część towarów ze składu celnego będzie po pewnym czasie przedstawiana do procedury dopuszczenia do obrotu, a część będzie powrotnie wywieziona do krajów trzecich (Rosja, Ukraina). Towary powrotnie wywożone zostaną zgłoszone do procedury wywozu w urzędzie celnym wywozu właściwym dla składu celnego (towary będą przedstawiane w UC lub Spółka będzie korzystała z miejsca uznanego na składzie celnym) - zgłoszenie celne w postaci komunikatów elektronicznych.

Procedura standardowa - przedstawienie towarów do wywozu w UC.

1.  Zgłoszenie celne w postaci komunikatu IE 515 będzie składane przez Spółkę do właściwego urzędu celnego wywozu (UWU).
2.  Po zwolnieniu towaru do procedury wywozu Spółka otrzyma komunikat IE 529.
3.  Po otrzymaniu przez UWU z Urzędu Celnego Wyprowadzenia (UWA) komunikatu IE 518, Spółka (agencja celna zgłaszająca) otrzyma w postaci elektronicznej komunikat IE 599.
4.  Komunikat IE 599 będzie dokumentem celnym potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty.

Procedura uproszczona - procedura w miejscu.

1.  Po dokonaniu załadunku na środek transportu towarów znajdujących się w miejscu uznanym na składzie celnym i nałożeniu zamknięć celnych, zostanie przesłane do UWU powiadomienie w formie komunikatu IE 515.
2.  Spółka dokona wpisu do rejestru (najprawdopodobniej będzie to ewidencja w systemie SAP) przed wysłaniem komunikatu IE 515; numer wpisu do rejestru oraz datę jego dokonania poda w IE 515.
3.  Przesłanie przez urząd komunikatu IE 529 wraz z dokumentem EAD będzie oznaczało zwolnienie towarów do wywozu.
4.  Po otrzymaniu przez UWU z UWA komunikatu IE 518, Spółka (agencja celna zgłaszająca) otrzyma w postaci elektronicznej komunikat IE 599.
5.  Komunikat IE 599 będzie dokumentem celnym potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty.

Komunikaty pośrednie będzie otrzymywała agencja celna, jako przedstawiciel Spółki (Spółka otrzyma tylko drogą mailową końcowe komunikaty, które będą archiwizowane). W przypadku awarii systemu zastosowane będą odpowiednie procedury awaryjne, opisane w instrukcjach do systemu E., C., N. W razie braku możliwości otrzymania komunikatów potwierdzających wyprowadzenie, Spółka przedstawi dowód alternatywny (np. CMR z potwierdzeniem odbioru towaru, potwierdzenie odbioru towaru przez odbiorcę na fakturze, dokumenty z odprawy celnej importowej w docelowym kraju odbiorcy). Po zakończeniu procedury składu celnego, zostanie otworzona procedura tranzytu na podstawie Tl lub karnetu TIR. Po zakończeniu procedury, w miejscu docelowym wskazanym na tym dokumencie zostanie wygenerowany komunikat IE 45. Jeżeli Spółka nie otrzyma komunikatu zamykającego procedurę tranzytu IE 45 przedstawi alternatywne dokumenty potwierdzające zakończenie procedury tranzytu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wywóz towarów ze składu celnego do krajów trzecich w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (uprzednio wprowadzonych na ten skład celny z krajów trzecich), potwierdzony komunikatem IE 599, należy traktować jako eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a) tej ustawy?
2.  Czy Spółka po otrzymaniu komunikatu IE 599, będzie miała prawo do zastosowania stawki podatku 0% w stosunku do wywożonych ze składu celnego towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż towarów wypełnia dyspozycję dostawy eksportowej, a w przypadku posiadania odpowiednich dokumentów, tj. komunikatu IE 599, Spółka będzie uprawniona do opodatkowania przedmiotowej transakcji stawką 0%.

Uzasadniając przedstawione stanowisko Spółka wskazała, iż z uwagi na to, że z dniem 1 maja 2004 r. terytorium Polski stało się częścią obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej, to skład celny stał się instytucją stanowiącą jeden z elementów wspólnotowej procedury celnej.

Na podstawie art. 98 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L Nr 302 z 19.10.1992 r., str. 1 ze zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307), składem celnym jest każde miejsce uznane przez organy celne i podlegające ich kontroli, w którym towary mogą być składowane zgodnie z ustalonymi warunkami.

Jak wynika z treści ust. 1 cyt. artykułu, procedura składu celnego pozwala na składowanie w składzie celnym:

1.  towarów niewspólnotowych, które w czasie tego składowania nie podlegają należnościom celnym przywozowym ani środkom polityki handlowej;
2.  towarów wspólnotowych, którym odrębne przepisy wspólnotowe dają możliwość korzystania, w związku z ich umieszczeniem w składzie celnym, ze środków zwykle stosowanych przy wywozie tego rodzaju towarów.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z tym, że ww. ustawa precyzuje, co rozumie się pod pojęciem „terytorium Rzeczpospolitej Polskiej”, należy sięgnąć do pojęcia określonego w innych aktach prawnych. Przedmiotową kwestię reguluje ustawa z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej. W świetle przepisów tej ustawy skład celny traktowany jest jako terytorium kraju.

Spółka ponownie wskazała, że zamierza sprowadzać towary spoza Unii Europejskiej do składu celnego na terytorium Polski, a następnie sprzeda je bezpośrednio ze składu celnego, w procedurze tranzytu, odbiorcom z krajów trzecich (Rosji, Ukrainy, itp.).

Stosownie do postanowień art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl zapisów art. 2 pkt 7 ww. ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Powyższa definicja importu towarów stanowi implementację art. 30 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), w myśl którego „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. Co do zasady, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego - art. 19 ust. 7 ww. ustawy.

Zgodnie natomiast z ust. 9 ww. artykułu, jeżeli import towarów objęty jest procedurą: składu celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, tranzytu, a od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze i nie powstaje jednocześnie dług celny - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

Spółka stwierdziła, że objęcie towaru procedurą składu celnego nie powoduje postania długu celnego (art. 98 ust. 1 lit. a) Wspólnotowego Kodeksu Celnego) oraz nie powoduje powstania obowiązku zapłaty innych należności, chyba że towar objęty jest obowiązkiem zapłaty opłat wyrównawczych lub im podobnych należności, które co do zasady nie mają charakteru powszechnego. Zatem zastosowanie do towarów pochodzących z państw trzecich procedury składu celnego na terytorium Polski nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu tych towarów.

Wskazała, iż przedmiotowe towary są sprowadzane spoza Unii Europejskiej, a więc są to towary niewspólnotowe, wobec czego ich umieszczenie w składzie celnym skutkuje tym, że nie podlegają one należnościom celnym ani środkom polityki handlowej.

Dodała, że kolejną konsekwencją umieszczenia towarów niewspólnotowych w składzie celnym położonym na terenie państwa członkowskiego jest to, że nie podlegają one podatkowi od towarów i usług w związku z wprowadzeniem ich na obszar celny Wspólnoty. W tych okolicznościach dochodzi wprawdzie do wykonania przez Spółkę czynności przywozu towaru na terytorium kraju z kraju trzeciego, to jednak nie powstaje w stosunku do niej obowiązek podatkowy. Zatem czynność wprowadzenia towarów spoza Wspólnoty do składu celnego na terytorium kraju, mimo, że generalnie zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 3 i art. 2 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega przepisom tej ustawy, to – zdaniem Spółki - w tym konkretnym wypadku jest czynnością nieopodatkowaną, gdyż stosownie do art. 19 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług i art. 98 ust. 1 lit. a) Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie powstaje w stosunku do niej obowiązek podatkowy.

Spółka nadmieniła, że odnośnie rozstrzygnięcia kwestii dostawy towarów realizowanej w składzie celnym, wymagane jest przede wszystkim określenie, jak winien być traktowany skład celny.

Zauważyła, że skład celny jest traktowany jako terytorium kraju. Sprowadzenie towarów spoza terytorium Unii Europejskiej do składu celnego znajdującego się na terytorium Polski, niezależnie od tego, iż towary te objęte są procedurą składu celnego, powoduje jednak, iż towary te znajdują się na terytorium kraju w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W ustawie tej nie przewiduje się szczególnych uregulowań w rozliczaniu transakcji dotyczących towarów znajdujących się w składzie celnym, które nie zostały dopuszczone do obrotu na terytorium kraju, a także nie traktuje się składu celnego eksterytorialnie.

Stosownie do treści art. 2 pkt 8 ww. ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Spółka stwierdziła, iż co do zasady, sprzedaż towaru w składzie celnym na rzecz podmiotów z państw nienależących do Wspólnoty, powinna zostać uznana za eksport w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług. Dla zakwalifikowania transakcji do eksportu towarów nie ma przy tym znaczenia, że towar objęty jest procedurą składu celnego. Zaznaczyła, iż aby uznać daną czynność za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce czynność określona w przepisach art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy,
*   w konsekwencji tej czynności dochodzi do wywozu towaru z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni); wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

W ocenie Spółki, planowana sprzedaż towarów bezpośrednio ze składu celnego, w procedurze składu celnego na rzecz odbiorców z krajów trzecich, spełnia warunki wynikające z powołanego przepisu, zatem wypełnia dyspozycję dostawy eksportowej w myśl ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem uprawniona jest teza, że jest czynnością podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W art. 41 ust. 4 ww. ustawy podano, że w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a), stawka podatku wynosi 0%.

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty - ust. 6 powołanego artykułu.

Uwzględniając powyższe Spółka stwierdziła, że w przypadku posiadania odpowiednich dokumentów, tj. komunikatu IE 599, będzie uprawniona do opodatkowania przedmiotowej transakcji jako eksportu ze stawką 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszej interpretacji nie dokonano oceny prawnej stanowiska Spółki w kwestii uznania przemieszczenia towarów z państw trzecich do składu celnego za import towarów oraz momentu powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu, gdyż pomimo wezwania z dnia 29 grudnia 2011 r., Spółka nie uzupełniła braków formalnych w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.