Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.142.2022.2025.10.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nabycie
nieruchomości
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
    · A. A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
    · D. D.
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Małżonkowie D. D. i A. A. (dalej: „Wnioskodawcy”):
    - są polskimi rezydentami podatkowymi, podlegają w Polsce nieograniczonemu
      obowiązkowi podatkowemu;
    - w ich małżeństwie obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska;
    - mają dwie dorosłe córki;
    - nie są zgłoszeni (każdy z osobna oraz w ramach spółki osobowej) jako czynni podatnicy
      podatku od towarów i usług;
    - nie są zgłoszeni (każdy z osobna oraz w ramach spółki osobowej) w Centralnej Ewidencji
      i Informacji o Działalności Gospodarczej;
    - od stycznia 2001 r. są właścicielami mieszkania typu segment jednorodzinny, w którym
      mieszkają;
    - od 17 maja 2007 r. Pan A. A. ma nadany numer identyfikacyjny (...) w krajowym systemie
      ewidencji producentów rolnych, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji
      wniosków o przyznanie płatności rolnych; rejestr jest prowadzony przez Agencję
      Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; od tego czasu Pan A. A. otrzymuje corocznie
      dopłaty rolne na posiadane i uprawiane grunty rolne; poza dopłatami, Wnioskodawcy
      nie uzyskiwali i nie uzyskują przychodów z działalności rolniczej; Wnioskodawcy
      ograniczali i ograniczają się do utrzymywania areału w odpowiedniej kulturze rolnej,
      co jest wymogiem dotrzymywania dopłat; wiąże się to z obowiązkiem obkaszania raz
      do roku użytków zielonych, których są właścicielami;
    - w związku z działkami gruntu będącymi ich własnością, nie dokonywali i nie dokonują
      dostawy produktów rolnych oraz nie świadczyli i nie świadczą usług rolniczych, nie
      uzyskiwali i nie uzyskują przychodów z tego tytułu;
    - w styczniu 2006 r. kupili od miejscowego rolnika niezabudowaną działkę nr 1 w
      miejscowości E. gmina F. o powierzchni 2,470 ha.; w 2014 r. na wniosek Skarbu
      Państwa działka została podzielona na działkę nr 1/1 o powierzchni 0,4841 ha oraz
      działkę nr 1/2 o powierzchni 1,9859 ha; działkę nr 1/1 na mocy specustawy przejął
      Skarb Państwa; działka nr 1/2 pozostała we własności Wnioskodawców i do chwili
      obecnej Wnioskodawcom na wskazaną działkę przysługują dopłaty rolne;
    - w lutym 2006 r. kupili od Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa (dalej: „ANR")
      cztery niezabudowane działki o łącznym areale 1,180 ha w miejscowości G. Gmina H. o

      numerach 2, 3, 4, 5; do 10 lutego 2020 r. na wskazane działki Wnioskodawcom
      przysługiwały dopłaty rolne; w dniu 10 lutego 2020 r wskazane działki w miejscowości
      G. Wnioskodawcy darowali jednej z córek;
    - w kwietniu 2006 r. kupili od ANR niezabudowaną działkę nr 6 w miejscowości I. Gmina J.
      o powierzchni 0,7526 ha; do 10 lutego 2020 r. na wskazaną działkę Wnioskodawcom
      przysługiwały dopłaty rolne; w dniu 10 lutego 2020 r wskazaną działkę w miejscowości
      I. Wnioskodawcy darowali jednej z córek;
    - w czerwcu 2006 r. od właściciela gospodarstwa rolnego (dalej: „Rolnik”) kupili
      niezabudowane działki gruntu nr 7, 8, 9, 10 wchodzące w skład gospodarstwa rolnego
      w miejscowości K. gmina J. (dalej jako: „Działki w K.”) o łącznej powierzchni 3,730 ha; w
      aktach notarialnych (warunkowa umowa sprzedaży; wykonanie warunkowej umowy
      sprzedaży) nabycia Działek w K. Wnioskodawcy oświadczyli, że kupują działki z
      zamiarem powiększenia gospodarstwa rolnego; oświadczenie Wnioskodawców było
      związane z okolicznością, iż w momencie zawierania umów nabycia Działek w K.,
      Wnioskodawcy uprawiali rolniczo areał o powierzchni ponad 4 ha (nie uzyskując
      przychodów z dostawy produktów rolnych oraz ze świadczenia usług rolniczych);
      nabycie Działek w K. powiększało ich areał rolny na obszarze gminy, w której uprawiali
      już ziemię; w 2014 r. po ogłoszeniu przez urząd gminy w J. o przystąpieniu do prac nad
      opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”")
      w miejscowości K., Wnioskodawcy złożyli wniosek o możliwość przekształcenia
      obszaru terenu, na którym posiadali działki rolne na alternatywne cele w tym
      budownictwa jednorodzinnego; MPZP dla Działek w K. obowiązuje od 2014 r. i
      przewiduje: zabudowę mieszkaniową jednorodzinną o wysokiej intensywności, w
      przypadku dokonywania nowych wydzieleń geodezyjnych dopuszcza się wydzielenie
      średniej wielkości parceli 1.5000 m. kw. Z tolerancją +/- 20%, dla zabudowy bliźniaczej
      1.000 m.kw. +/-10%; do daty sprzedaży przez Wnioskodawców części Działek w K.,
      Wnioskodawcom przysługiwały dopłaty rolne w związku z tymi działkami; w przypadku
      części Działek w K., które nadal są własnością Wnioskodawców, Wnioskodawcom
      nadal przysługują dopłaty rolne w związku z tymi działkami;
    - we wrześniu 2006 r. kupili od ANR niezabudowaną działkę nr 11 o powierzchni 0,5304
      ha w miejscowości I. Gmina J.; do 10 lutego 2020 r. w związku ze wskazaną działką
      Wnioskodawcom przysługiwały dopłaty rolne; w dniu 10 lutego 2020 r wskazaną
      działkę w miejscowości I. Wnioskodawcy darowali jednej z córek;
    - w kwietniu 2020 r. kupili od Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa niezabudowaną
      działkę nr 12 o powierzchni 0,1475 ha w miejscowości L. Gmina Ł.; w ewidencji
      gruntów wskazana działka sklasyfikowana jest jako grunty orne, dla działki nie ma
      miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
    - w lipcu 2021 r. zawarli umowę deweloperską nabycia na współwłasność wraz z jedną z
      córek lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 54,9 m. kw. wraz z prawem do
      korzystania z miejsca postojowego (dalej jako: „Lokal Mieszkalny”); Wnioskodawcy
      nabywają we współwłasności Lokal Mieszkalny, żeby pomóc jednej z dorosłych córek,
      które mieszka w wynajętym mieszkaniu; po nabyciu Lokalu Mieszkalnego,
      Wnioskodawcy zamierzają nieodpłatnie udostępnić córce przypadającą na nich część
      Lokalu Mieszkalnego; następnie w ciągu 5-6 lat zamierzają darować córce Ich część
      Lokalu Mieszkalnego.
    Sprzedaż Działek w K.
    W 2018 r. Rolnik, od którego Wnioskodawcy w 2006 r. kupili Działki w K., zwrócił się do
    Wnioskodawców z prośbą, żeby odsprzedali jemu część tych działek o łącznej powierzchni
    0,3263 ha.
    Wnioskodawcy przychylili się do prośby Rolnika i złożyli do Wójta Gminy J. wniosek o
    zatwierdzenie podziału działki nr 10 w taki sposób, żeby powierzchnia nowo wydzielonej
    działki wynosiła 0,3263 ha. Postanowieniem z 26 marca 2018 r. Wójt Gminy J. negatywnie

    zaopiniował proponowany podział. W uzasadnieniu Wójt wskazał, że w MPZP dla Działek w
    K. przewidziano, że w przypadku dokonywania nowych wydzieleń geodezyjnych
    dopuszcza się wydzielenie średniej wielkości parceli 1.5000 m. kw. z tolerancją +/- 20%, dla
    zabudowy bliźniaczej 1.000 m.kw. +/-10%.
    W związku negatywną opinią Wójta, Wnioskodawcy złożyli w Gminie J. kolejny projekt
    podziału działki nr 10 o pow. 2,5400 ha, na dziewiętnaście działek o numerach od 10/1 do
    10/19. Nowy projekt podziału działki nr 10 został zatwierdzony przez Wójta decyzją z 2
    maja 2018 r.
    Aktem notarialnym z 15 maja 2018 r. Wnioskodawcy sprzedali Rolnikowi działki nr 10/11 o
    pow. 0,1214 ha, nr 10/12 o pow. 0,1214 ha, nr 10/13 o pow. 0,1214 ha, nr 10/14 o pow.
    0,1214 ha, nr 10/15 o pow. 0,1211 ha, nr 10/16 o pow. 0,1543 ha, nr 10/17 o pow. 0,1716
    ha, oraz w udziale 7/14 części w działce nr 10/18 o pow. 0,2244 ha i w udziale 7/14 części
    w działce nr 10/19 o pow. 0,0326 ha.
    Do momentu sprzedaży, Wnioskodawcom przysługiwały dopłaty rolne z tytułu tych
    działek, choć są położone na obszarze, który w MPZP przeznaczony jest jako teren
    zabudowy mieszkaniowej.
    Do aktu notarialnego Rolnik okazał zaświadczenia Wójta Gminy J. z 17 kwietnia 2018 r., w
    którym stwierdzono, że na terenie Gminy J. Rolnik od 1994 r. jest właścicielem
    gospodarstwa rolnego o powierzchni gruntów własnych 17,1457 ha, które prowadzi
    samodzielnie i nie jest dzierżawcą, użytkownikiem wieczystym i posiadaczem samoistnym
    innych nieruchomości rolnych.
    Aktem notarialnym z 7 stycznia 2020 r. Wnioskodawcy sprzedali na współwłasność dwóm
    dorosłym synom Rolnika działki o numerach 7, 8, 9.
    Do momentu sprzedaży, Wnioskodawcom przysługiwały dopłaty rolne z tytułu tych
    działek. Pomimo, że działki nr 7, 8, 9 były położone na obszarze na którym MPZP
    przewiduje zabudowę mieszkaniową, działki te nie spełniały warunków działek
    budowlanych zawartych w MPZP. Działki miały większą powierzchnię niż przewidywał
    MPZP. Działka nr 7 posiadała pow. 0,5000 ha, działka nr 8 posiadała pow. 0,3200 ha,
    działka nr 9 posiadała pow. 0,3700 ha. Podczas gdy MPZP przewiduje na tym obszarze
    średnią wielkość działek 2.000 m. kw. Z tolerancją +/- 30%,
    W okresie od września 2021 r. do stycznia 2022 r. Wnioskodawcy sprzedali sześć działek o
    numerach: 10/1 - pow. 0,1342 ha, 10/2 - pow. 0,1355 ha, 10/3 - pow. 0,1355 ha; 10/4 -
    pow. 0,1353 ha, 10/8 - pow. 0,1330 ha; 10/10 - pow. 0,1472 ha. Do momentu sprzedaży,
    Wnioskodawcom przysługiwały dopłaty rolne z tytułu tych działek, choć są położone na
    obszarze, który w MPZP przeznaczony jest jako teren zabudowy mieszkaniowej.
    Wnioskodawcy:
    - nie wydzierżawiali, nie wynajmowali działek gruntu będących przedmiotem sprzedaży,
      nie mają zamiaru zawierania takich umów w przyszłości;
    - nie poczynili działań mających na celu zwiększenie wartości działek będących
      przedmiotem sprzedaży ani gruntów sąsiednich tj. nie budowali żadnego uzbrojenia,
      ani nie wnosili o to do gminy, nie urządzali żadnych dróg dojazdowych;
    - nie uzyskali oraz nie uzyskają do dnia sprzedaży przychodów związanych ze
      sprzedawaną nieruchomością (poza przychodami z tytułu dopłat rolnych);
    - w związku ze sprzedażą działek, nie podejmowali zorganizowanych działań
      marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia;
    - dokonali podziału Działek w K. na mniejsze działki w związku negatywną opinią Wójta,
      który sprzeciwił się podziałowi działki nr 10 w taki sposób, żeby powierzchnia nowo
      wydzielonej działki wynosiła 0,3263 ha, w związku z planowaną sprzedażą na rzecz
      Rolnika w celu powiększenia gospodarstwa rolnego;

    - sprzedali część Działek w K., żeby uzyskać środki finansowe na zakup Lokalu
      Mieszkalnego we współwłasności z jedną z córek, dla zaspokojenia Jej potrzeb
      mieszkaniowych, a także dla swoich potrzeb osobistych m.in. dokładanie do skromnej
      emerytury Pani D. D., zapewnienie środków na leczenie.
    Plany Wnioskodawców na przyszłość
    Wnioskodawcy przewidują możliwość dalszej wyprzedaży nieruchomości z ich dorobku
    małżeńskiego, w przypadku nagłych i losowych potrzeb bytowych lub potrzeb związanych
    ze wsparciem córek lub na potrzeby finansowania ewentualnych kuracji leczniczych. Z
    racji wieku (oboje są rocznik 1960) posiadają zdiagnozowane choroby przewlekłe, których
    leczenie wymaga znacznych nakładów finansowych. Pani D. D. jest emerytką z niewielkim
    uposażeniem emerytalnym. Pan A. A. wiek emerytalny osiągnie w styczniu 2025 r.
    Jeżeli nastąpi dalsza sprzedaż nieruchomości z dorobku małżeńskiego Wnioskodawców, to
    będzie to miało miejsce po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości.
    Na datę składnia wniosku o interpretacje, Wnioskodawcy nie przewidują zakupu nowych
    nieruchomości.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    W uzupełnieniu wniosku:
    1. na pytanie: „w jakim celu nabywał Pan z żoną grunty rolne” Wnioskodawca wskazał, że
      grunty rolne nabywał wraz z żoną w celu powiększenia gospodarstwa rolnego;
    2. na pytanie: „ile działek planuje Pan i Pana żona sprzedać w przyszłości” Wnioskodawca
      wskazał, że planują, że sprzedaż działek nastąpi wyłącznie w przypadku nagłych i
      losowych potrzeb bytowych lub potrzeb związanych ze wsparciem córek lub na
      potrzeby finansowania ewentualnych kuracji leczniczych tzw. „fundusze na czarną
      godzinę”. Na dzień udzielenia odpowiedzi nie wystąpiła żadna ze wskazanych wyżej
      potrzeb, które byłyby przesłanką sprzedaży nieruchomości. Ilość działek
      przeznaczonych ewentualnie do sprzedaży będzie zależała od wystąpienia potrzeb
      oraz ich skali. Na dzień udzielenia odpowiedzi Wnioskodawca i jego żona nie mają w
      planach sprzedaży kolejnych działek i mają nadzieję, że taka sytuacja będzie trwała jak
      najdłużej;
    3. na pytanie: „czy w stosunku do przedmiotowego gruntu rolnego/działek, które będą
      sprzedane w przyszłości podejmie Pan i Pana żona takie działania jak, np. zmiana
      przeznaczenia terenu, wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej
      lub jakiegokolwiek inne działania, jeśli tak to jakie i w jakim celu” Wnioskodawca
      wskazał, że na dzień udzielenia odpowiedzi nie mają w planach sprzedaży kolejnych
      działek. Jeżeli plany się zmienią, wówczas w przyszłości nie planują działań takich jak
      np. zmiana przeznaczenia terenu, wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z
      produkcji rolnej lub jakiegokolwiek inne działania;
    4. na pytanie: „czy i jakie działania marketingowe będą podjęte w celu sprzedaży działek”
      Wnioskodawca wskazał, że na dzień udzielenia odpowiedzi Wnioskodawca i jego żona
      nie mają w planach sprzedaży kolejnych działek. Jeżeli plany się zmienią, wówczas nie
      będą podejmowali zorganizowanych działań marketingowych wykraczających poza
      zwykłe formy ogłoszenia;
    5. na pytanie: „czy w stosunku do działek, które zostały sprzedane lub będą sprzedane
      została zawarta bądź będzie zawarta z potencjalnym klientem/klientami warunkowa
      przedwstępna umowy sprzedaży” Wnioskodawca wskazał że umowy przedwstępne
      były zawierane. Ich zakres dotyczył jedynie określenia ceny przyszłej transakcji,
      wielkości wnoszonego zadatku przez stronę kupującą oraz wyznaczenia terminu
      zawarcia umowy ostatecznej pomiędzy stronami. Na dzień udzielenia odpowiedzi
      Wnioskodawca i jego żona nie mają w planach sprzedaży kolejnych działek. Jeżeli plany

      się zmienią, wówczas zawarcie umowy przedwstępnej będzie zależało od tego, czy
      kupujący ma wystarczające środki, żeby jednorazowo zapłacić całą cenę. Jeżeli będzie
      zawarta umowa przedwstępna to jej zakres będzie taki sam jak dotychczas tj. jedynie
      określenie ceny przyszłej transakcji, wielkości wnoszonego zadatku przez stronę
      kupującą oraz wyznaczenia terminu zawarcia umowy ostatecznej pomiędzy stronami;
    - na pytanie: „jakie warunki zawierała/będzie zawiera ta umowa oraz w jakim celu została
      zawarta/będzie zawarta”, Wnioskodawca wskazał, że zakres umów przedwstępnych
      dotyczył jedynie określenia ceny przyszłej transakcji, wielkości wnoszonego zadatku
      przez stronę kupującą oraz wyznaczeniu terminu zawarcia umowy ostatecznej
      pomiędzy stronami. Jeżeli będzie zawarta umowa przedwstępna to jej zakres będzie
      taki sam jak dotychczas tj. jedynie określenie ceny przyszłej transakcji, wielkości
      wnoszonego zadatku przez stronę kupującą oraz wyznaczenia terminu zawarcia
      umowy ostatecznej pomiędzy stronami.
    - na pytanie: „jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej,
      ciążyły/będą ciążyły na potencjalnym kliencie (nabywcy), a jakie na Panu i Pana żonie
      jako Sprzedających” Wnioskodawca wskazał, że Umowy przedwstępne dotyczyły
      jedynie określenia ceny przyszłej transakcji, wielkości wnoszonego zadatku przez
      stronę kupującą oraz wyznaczeniu terminu zawarcia umowy ostatecznej pomiędzy
      stronami. Nie określały żadnych innych praw i obowiązków ani dla osób Kupujących,
      ani dla Wnioskodawcy i jego żony jako Sprzedających. Jeżeli będzie zawarta umowa
      przedwstępna to jej zakres będzie taki sam jak dotychczas, tj. jedynie określenia ceny
      przyszłej transakcji, wielkości wnoszonego zadatku przez stronę kupującą oraz
      wyznaczenia terminu zawarcia umowy ostatecznej pomiędzy stronami. Ewentualna
      umowa przedwstępna nie będzie określała żadnych innych praw i obowiązków ani dla
      osób Kupujących, ani dla Wnioskodawcy i jego żony jako Sprzedających;
    - na pytanie: „czy w ramach umowy sprzedaży zostało udzielone przez Pana i Pana żonę
      jakiekolwiek pełnomocnictwo (upoważnienie, zgodę) dla kupujących - jeżeli tak, to
      należy wskazać jaki był ich zakres (wymienić należy czynności, których kupujący mogli
      dokonać w imieniu i na rzecz Pana i Pana żony jako Sprzedających)”Wnioskodawca
      wskazał, że w ramach umów sprzedaży nie zostało udzielone przeze niego i żonę
      jakiekolwiek pełnomocnictwo (upoważnienie, zgoda) dla Kupujących;
    - na pytanie: „czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca na działkach
      dokonywała inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększyły ich atrakcyjność jak np.
      uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie, wydzielenie dróg, itp.” Wnioskodawca
      wskazał, że po zawarciu umów przedwstępnych, a przed zawarciem umów
      ostatecznych, strona kupująca nie dokonywała inwestycji infrastrukturalnych, które
      zwiększyły ich atrakcyjność jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie,
      wydzielenie dróg, itp.
    - na pytanie: „czy w ramach planowanej umowy sprzedaży działek udzieli Pan i Pana żona
      jakiekolwiek pełnomocnictwo (upoważnienie, zgodę) dla kupujących – jeżeli tak, to
      należy wskazać jaki będzie ich zakres (wymienić należy czynności, których kupujący
      będą mogli dokonać w imieniu i na rzecz Pana i Pana żony jako Sprzedających)”,
      Wnioskodawca wskazał, że na dzień udzielenia odpowiedzi Wnioskodawca i jego żona
      nie mają w planach sprzedaży kolejnych działek. Jeżeli plany się zmienią, wówczas
      przebieg transakcji będzie taki sam jak dotychczas, tj. nie zostanie udzielone przez
      Wnioskodawcę i jego żonę jakiekolwiek pełnomocnictwo (upoważnienie, zgoda) dla
      Kupujących;
    - na pytanie: „czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca na działkach
      będzie dokonywała inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą ich atrakcyjność jak
      np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie, wydzielenie dróg, itp.” Wnioskodawca
      wskazał, że na dzień udzielenia odpowiedzi nie maja w planach sprzedaży kolejnych
      działek. Jeżeli plany się zmienią, wówczas przebieg transakcji będzie taki sam jak
      dotychczas, tj. po zawarciu umów przedwstępnych, a przed zawarciem umów

      ostatecznych, strona kupująca nie będzie dokonywała inwestycji infrastrukturalnych,
      które zwiększyłyby ich atrakcyjność jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie,
      wydzielenie dróg, itp.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawcy są zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych z tytułu sprzedawanych działek w K.?
    2. Czy Wnioskodawcy będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych, w przypadku dalszej wyprzedaży nieruchomości z ich dorobku
      małżeńskiego, w sytuacji gdy sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie?
    3. Czy Wnioskodawcy działali w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność
      gospodarczą, w rozumieniu ustawy o VAT, z tytułu sprzedanych Działek w K.?
    4. Czy Wnioskodawcy będą działali w charakterze podatnika VAT prowadzącego
      działalność gospodarczą, w rozumieniu ustawy o VAT, w przypadku dalszej
      wyprzedaży nieruchomości z ich dorobku małżeńskiego?
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych:
    1. Wnioskodawcy nie są zainteresowani do zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych z tytułu sprzedanych Działek w K.
    2. Wnioskodawcy nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych, w przypadku dalszej wyprzedaży nieruchomości z ich dorobku
      małżeńskiego, w sytuacji gdy sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52,52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Ustawa o PIT rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z
    poszczególnych źródeł. Wedle art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, źródłem przychodu jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów jest
    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się
    do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ustawy o PIT, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

    nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym
    samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    1) odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    2) zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność
    zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych -
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    1. zarobkowym celu działalności,
    2. wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    3. prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o PIT wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób
    zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju
    działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji
    urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną,
    niezależnie od tego, jak działalność tą ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa
    oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w

    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał WSA w (...) w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia,
    że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne
    czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo,
    natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła
    ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o PIT.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    PIT) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ustawy o PIT.
    Ocena, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma znaczenie dla określenia takich kwestii, jak
    ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego
    uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego
    źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam
    przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa
    sytuacja, w której ten sam przychód będzie, np. zaliczony częściowo do jednego źródła, a
    częściowo do innego.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Wnioskodawców do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości (działek), o których mowa we
    wniosku.
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o PIT może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą
    działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 ustawy o PIT. Zadaniem Wnioskodawców, okoliczności przedstawione we
    wniosku wskazują, że przedmiotowe działki nie zostały nabyte przez Wnioskodawców dla
    celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie były w takiej działalności
    wykorzystywane. Czynności podejmowane przez Wnioskodawców wskazują, że nie mają
    one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się
    w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
    NSA wyroku z dnia 5 marca 2019 r., sygn. II FSK 829/17 LEX nr 2642941 stwierdził, że „nie
    ma podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako

    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f,
    (....) Błędne jest automatyczne wiązanie z działalnością gospodarczą takich działań
    podatnika, jak zlecenie sprzedaży rzeczy profesjonalnej agencji czy też poszukiwanie
    przezeń nabywcy za pomocą Internetu. Takie zachowania, w szczególności w XXI wieku,
    nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi. Można mówić o
    gospodarowaniu osobistym majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie
    spieniężenie części lub całości swojego majątku. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku
    nie są wówczas reinwestowane, czyli przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego
    samego rodzaju i przygotowanie ich do sprzedaży, a następnie sprzedaż, ale są
    wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza bieżące potrzeby podatnika.”
    Z kolei w wyroku z dnia 9 marca 2016 r., II FSK 1423/14, LEX nr 1997942, NSA wskazał „w
    warunkach rozregulowanej sytuacji na rynku pracy, niepewności co do sposobu
    zaspokojenia w przyszłości potrzeb własnych i rodziny, do naturalnych zachowań należy
    lokowanie wolnych środków finansowych w różne dobra, które w określonej perspektywie
    czasowej mogą zostać korzystnie spieniężone. Do takich dóbr należą m.in. nieruchomości.
    Samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z
    koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych
    (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy - w przypadku braku miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi."
    Mając na względzie wskazówki płynące z cytowanych orzeczeń NSA, zdaniem
    Wnioskodawców sprzedaż Działek w K., a także dalsza sprzedaż pozostałych
    nieruchomości z ich dorobku małżeńskiego - nie nastąpi w wykonaniu działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Świadczy o tym postępowanie
    Wnioskodawców:
    · nie wydzierżawiali, nie wynajmowali działek gruntu będących przedmiotem sprzedaży,
      nie mają zamiaru zawierania takich umów w przyszłości;
    · nie poczynili działań mających na celu zwiększenie wartości działek będących
      przedmiotem sprzedaży ani gruntów sąsiednich tj. nie budowali żadnego uzbrojenia,
      ani nie wnosili o to do gminy, nie urządzali żadnych dróg dojazdowych;
    · nie uzyskali oraz nie uzyskają do dnia sprzedaży przychodów związanych ze
      sprzedawaną nieruchomością (poza przychodami z dopłat rolnych);
    · w związku ze sprzedażą działek, nie podejmowali zorganizowanych działań
      marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia;
    · w związku działkami będącymi przedmiotem wniosku, nie dokonywali i nie dokonują
      dostawy produktów rolnych oraz nie świadczyli i nie świadczą usług rolniczych, nie
      uzyskiwali i nie uzyskują przychodów z tego tytułu;
    · sprzedali część Działek w K., żeby uzyskać środki finansowe na zakup Lokalu
      Mieszkalnego we współwłasności z jedną z córek, dla zaspokojenia Jej potrzeb
      mieszkaniowych, a także dla zaspokojenia swoich potrzeb osobistych m.in. dokładanie
      do skromnej emerytury Pani D. D., zapewnienie środków na leczenie,
    · ewentualna sprzedaż pozostałych nieruchomości nastąpi w przypadku nagłych i
      losowych potrzeb bytowych lub potrzeb związanych ze wsparciem córek lub na
      potrzeby finansowania ewentualnych kuracji leczniczych; z racji wieku (oboje są
      rocznik 1960) posiadają zdiagnozowane choroby przewlekłe, których leczenie wymaga
      znacznych nakładów finansowych; Pani D. D. jest emerytką z niewielkim uposażeniem
      emerytalnym; Pan A. A. wiek emerytalny osiągnie w styczniu 2025 r.
    · poza zakupem Lokalu Mieszkalnego we współwłasności na zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych jednej z córek, Wnioskodawcy nie przewidują zakupu nowych
      nieruchomości;

    · darowali część działek dwóm córkom; środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek
      przeznaczyli i mają zamiar przeznaczyć na wsparcie swoich córek; osoby prowadzące
      działalność gospodarczą są nastawione na zysk, a nie na rozdawanie składników
      majątku lub na pomoc innym osobom;
    · zgodnie z cytowanym orzeczeniami NSA, w zakresie normalnego gospodarowania
      majątkiem prywatnym mieszczą się czynności Wnioskodawców takie jak:
    - złożenie wniosku o możliwość przekształcenia obszaru terenu, na którym posiadali
      działki rolne na alternatywne cele w tym budownictwa; stało się to po tym jak urząd
      gminy ogłosił o przystąpieniu do prac nad opracowaniem MPZP; wskazany wniosek
      mieścił się w ramach racjonalnego gospodarowania majątkiem osobistym tj.
      skorzystanie z okazji jaka się pojawiła w związku z rozpoczęciem prac nad
      opracowaniem MPZP; mimo złożenia wskazanego wniosku, do momentu sprzedaży
      Wnioskodawcom nadal przysługiwały dopłaty rolne z tych działek;
    - złożenie w Gminie J. projektu podziału działki nr 10 o pow. 2,5400 ha, na dziewiętnaście
      Działek w K. o numerach od 10/1 do 10/19; pierwotnie Wnioskodawcy zamierzali
      sprzedać Rolnikowi część gruntu o łącznej powierzchni 0,3263 ha; Wnioskodawcy
      wystąpili do Wójta Gminy J. o zatwierdzenie podziału działki nr 10 w taki sposób, żeby
      powierzchnia nowo wydzielonej działki wyniosła 0,3263 ha; Wójt Gminy J. negatywnie
      zaopiniował proponowany podział; w uzasadnieniu Wójt wskazał, że w MPZP dla
      Działek w K. przewidziano, że w przypadku dokonywania nowych wydzieleń
      geodezyjnych dopuszcza się wydzielenie średniej wielkości parceli 1.5000 m. kw. z
      tolerancją +/- 20%, dla zabudowy bliźniaczej 1.000 m.kw. +/* 10%; w związku
      negatywną opinią Wójta, Wnioskodawcy złożyli w Gminie J. kolejny projekt podziału
      działki nr 10 o pow. 2,5400 ha, na dziewiętnaście działek o numerach od 10/1 do 10/19.
    W efekcie działań Wnioskodawców nie można uznać za działalność handlową.
    Transakcjom sprzedaży należy przypisać charakter okazjonalny dla zaspokojenia potrzeb
    osobistych. Brak jest ciągłości wymaganej do uznania, że mamy w tym przypadku do
    czynienia z działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT.
    Okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania i cel działania
    Wnioskodawców wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Aktywność Wnioskodawców przedstawiona we wniosku oraz
    zaprezentowany ciąg zdarzeń, czynności nie wykracza poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanej nieruchomości.
    Z opisanych okoliczności sprawy wynika, że brak jest podstaw, aby podejmowane przez
    Wnioskodawców czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn.
    mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako
    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    PIT. Sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z
    działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż nieruchomości (działek) nie nastąpiła i nie nastąpi
    w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. W konsekwencji, w oparciu o
    przedstawione okoliczności, skutki podatkowe odpłatnego zbycia ww. nieruchomości
    należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, czyli z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT nakazuje liczyć bieg określonego w nim
    pięcioletniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    własności nieruchomości. Działki w K. Wnioskodawcy nabyli w 2006 r., zatem pięcioletni
    termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, niewątpliwie upłynął.

    Z kolei jak w wskazano w opisie stanu faktycznego, jeżeli nastąpi dalsza sprzedaż
    nieruchomości z dorobku małżeńskiego Wnioskodawców, to będzie to miało miejsce po
    upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    własności nieruchomości.
    Wobec powyższego, zbycie nieruchomości (działek), o których mowa we wniosku, nie
    nastąpiło i nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o PIT. Nie będzie stanowić również przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, w związku z upływem okresu pięciu lat, liczonego od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. W konsekwencji,
    Wnioskodawcy nie są i nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu, gdyż w wyniku sprzedaży działek, nie powstanie u Nich przychód,
    o którym mowa w tym przepisie.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 13 kwietnia 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-1.4011.142.2022.3.MZ, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 22 kwietnia 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    28 kwietnia 2022 r. Zainteresowany będący stroną postępowania wniosła skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
    Zainteresowany wniósł o:
    1) uwzględnienie skargi oraz uchylenie Interpretacji Indywidualnej,
    2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    19 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 566/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 24 lipca 2025 r. sygn. akt II FSK
    1419/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 24 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w ww. wyroku;
    · ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.

    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2021 r.
    poz.1128 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
    · po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
    · po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
    · po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Jak wskazał WSA w Gdańsku w wyroku z 19 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 566/22:
      Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy w świetle
      opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego
      /zdarzenia przyszłego, przychód ze sprzedaży nieruchomości gruntowych
      małżonków należy zakwalifikować jako przychód z pozarolniczej działalności
      gospodarczej opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jak
      uznaje organ interpretacyjny, czy też jak podnosi strona skarżąca, stanowi
      wyprzedaż majątku małżonków, związaną ze zwykłym gospodarowaniem majątkiem
      osobistym, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym ze względu na
      upływ pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie gruntu.

      W ocenie Sądu, w tak zaistniałym sporze rację należy przyznać stronie skarżącej.
      Należy wskazać, że co do zasady odpłatne zbycie nieruchomości jest odrębnym
      źródłem przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. Jednakże już w
      treści art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. ustawodawca wskazał, że odpłatne zbycie
      nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło
      przychodów, lecz tylko wówczas, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu
      działalności gospodarczej. Przepis ten koresponduje zatem z art. 5a pkt 6 in fine u.p.
      d.o.f., stanowiącym, że przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej nie mogą
      być jednocześnie zaliczane do przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1
      pkt 1, 2 i 4-9. Ustalenie, że do sprzedaży nieruchomości doszło w wykonaniu
      działalności gospodarczej, wyklucza możliwość opodatkowania uzyskanego w ten
      sposób przychodu według zasad dotyczących odpłatnego zbycia rzeczy lub
      określonych praw.
      W przypadku zbycia nieruchomości i innych rzeczy uzyskane przychody mogą być
      zaliczone do przychodów ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.,
      jeżeli ich zbycie nastąpiło podczas wykonywania czynności posiadających cechy,
      jakim winna odpowiadać działalność gospodarcza.
      Natomiast definicję legalną działalności gospodarczej zawiera art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.,
      Zgodnie z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. ilekroć w ustawie tej jest mowa o działalności
      gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność
      zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na
      poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, na wykorzystywaniu
      rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzoną we własnym imieniu
      bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane
      przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10
      ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
      Przedmiotowa definicja pozwala na wyróżnienie kilku elementów tworzących to
      pojęcie, a mianowicie wskazuje, że jest to działalność zarobkowa, wykonywana w
      sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny lub
      cudzy rachunek.
      Zarobkowy charakter działalności oznacza, że działalność ta jest nastawiona na
      osiągnięcie zysku, dochodu, co odróżnia ją od działalności społecznej. Zysk z kolei
      powinno się definiować jako nadwyżkę przychodów nad wydatkami. Należy też liczyć
      się z możliwością nieuzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej,
      czyli z poniesieniem straty. Tym samym o zarobkowym charakterze działalności
      gospodarczej nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku, lecz zamiar jego osiągnięcia
      (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. akt II FSK 489/18; wszystkie
      przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów
      Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako „CBOSA”). Z drugiej
      jednak strony, sam zamiar podatnika osiągnięcia zysku w związku z
      przeprowadzanymi przez niego transakcjami (czynnościami), nie przesądza w
      sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji przychodu do źródła
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., bez jednoczesnego spełnienia
      pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. ( por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2017
      r., sygn. akt II FSK 4025/14, CBOSA).
      Pojęcie „zorganizowanie” można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
      formalnego oraz zorganizowania faktycznego. Na organizację formalną
      przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się m.in.:
      wybór formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie uskuteczniana
      (np. na podstawie zgłoszenia osoby fizycznej do ewidencji działalności gospodarczej,
      czy też przez powołanie spółki prawa handlowego, wpisanej następnie do rejestru
      przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego); uzyskanie właściwego numeru
      statystycznego; zgłoszenie działalności organowi podatkowemu oraz spełnienie

      innych warunków prawnych, związanych z podjęciem określonego rodzaju
      działalności gospodarczej. Wypada jednak wskazać, że dopełnienie wymienionych
      wyżej wymogów formalnych nie ma decydującego znaczenia dla uznania
      określonych form aktywności za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy
      podatkowej. Prowadzenie działalności gospodarczej i osiąganie przychodów z tej
      działalności to pewien stan obiektywny. Dla uzyskiwania przychodów z tego źródła
      nie jest konieczne, aby podatnik miał status przedsiębiorcy, nie jest konieczna
      rejestracja tej działalności w sposób przewidziany w przepisach odrębnych,
      dotyczących wymogów formalnych, jakie powinna spełnić osoba prowadząca
      działalność gospodarczą. Nie ma także znaczenia subiektywne przekonanie
      podatnika, iż przychody z jego aktywności są przypisane do innego źródła przychodu
      (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2096/12; CBOSA).
      Jak zaznaczono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 4025
      /14 (CBOSA), dla oceny czy aktywność podatnika spełnia cechy „zorganizowania" w
      rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. nie tyle jest istotne spełnienie kryterium formalnej
      rejestracji, ile wykazanie, że występuje element jej faktycznego zorganizowania.
      Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku wyjaśnił, że działania podatnika
      w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych wykazują cechy
      zorganizowania i ciągłości w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane
      przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego
      rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa
      własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia
      formę stałego, ciągłego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania. Na pojęcie
      "zorganizowanie" w rozumieniu art. 5a pkt. 6 u.p.d.o.f. składa się zespół celowych,
      uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
      ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w
      tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i
      w fazie realizacyjnej. Może dotyczyć to również działań podejmowanych w
      odniesieniu do przedmiotu sprzedaży (np. jego przetworzenie w celu zwiększenia
      wartości, samodzielne podejmowanie szeroko zakrojonej akcji marketingowej).
      Wykonywanie działalności w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie
      okazjonalny, powtarzalny. Ciągłość działania wiąże się z jej planowanym
      charakterem i realizacją poszczególnych zamierzeń. Ciągłość działalności
      gospodarczej nie oznacza jednak, że jej czynności wykonywane muszą być bez
      przerwy, istotna jest realizowana powtarzalność określonych czynności celem
      osiągnięcia dochodu, w tym także czynności przygotowawczych, które nie przynoszą
      jeszcze dochodu, czy nawet przychodu, ale z uwagi na zamierzony cel są niezbędne
      do jego uzyskania lub maksymalizacji. Zatem ciągłość działań podatnika, to stałość
      ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność (por. wyrok NSA z dnia 25
      stycznia 2018 r. sygn. akt II FSK 3025/15, CBOSA).
      Działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot prowadzący działalność
      gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a
      podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa
      i obowiązki.
      Podkreślenia wymaga, że dopiero łączne spełnienie wszystkich przesłanek
      wymienionych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. determinuje możliwość kwalifikacji
      uzyskanego przez podatnika przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt
      3 u.p.d.o.f.
      W zakresie klasyfikacji przychodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości przywołać
      należy pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 12 października 2017r., sygn.. akt II
      FSK 2407/15 (oraz we wskazanym tam orzecznictwie), że granica pozwalająca
      oddzielić przychody kwalifikowane jako przychody z odpłatnego zbycia
      nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.) od przychodów ze zbycia

      nieruchomości w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3
      u.p.d.o.f.) ma charakter płynny. Problemy związane ze stosowaniem art. 10 ust. 1 pkt
      3 w zw. z art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. stanowią skutek zacierania
      się w praktyce obrotu nieruchomościami granicy pomiędzy tym, co wykazuje cechy
      profesjonalnego obrotu handlowego, a tym, co stanowi wyprzedaż majątku
      osobistego w ramach normalnego zarządu własnym mieniem. Kontrowersje
      dotyczyć mogą zwłaszcza sytuacji, w których podatnik sam nie definiuje czynności
      polegających na odpłatnym zbywaniu nieruchomości jako podejmowanych w
      ramach działalności gospodarczej. Należy podkreślić, że nie ma podstaw, aby
      podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie
      własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie
      tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie
      pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., która
      oznacza działalność prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w
      sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do
      innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 tej ustawy.
      Jednocześnie jednak prowadzenie działalności gospodarczej, jako uporządkowany
      ciąg czynności i zdarzeń faktycznych, ma charakter obiektywny (por. np. wyroki: z 18
      kwietnia 2014r., II FSK 1501/12; z 30 stycznia 2014r., II FSK 1512/12; z 4 marca 2015r„
      II FSK 855/12; z 1 kwietnia 2015r„ II FSK 563/13; z 4 września 2015r., II FSK 1557/13).
      W związku z tym, dla ustalenia zaistnienia takiej działalności podstawowego lub
      przesądzającego znaczenia nie ma formalne oświadczenie konkretnego podmiotu,
      że działalność gospodarczą prowadzi lub nie prowadzi. Także zamiar podatnika w
      zakresie określonej kwalifikacji przychodów ze sprzedaży o tyle nie ma znaczenia, że
      nie należy do cech, które mogłyby różnicować działalność gospodarczą w handlu
      nieruchomościami od sprzedaży nieruchomości w ramach zarządu majątkiem
      osobistym. Dostrzegając bowiem, że w pewnych przypadkach przepisy prawa
      umożliwiają podatnikowi zadecydowanie o kwalifikacji uzyskiwanych przez niego
      przychodów do określonego źródła, a więc dokonanie wyboru innego źródła, niż
      wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. - mimo że obiektywnie wypełnione zostały
      przesłanki z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. (por.: uchwała NSA z dnia 21 października 2013r.,
      sygn. akt II FPS 1/13) - to stwierdzić należy - jak to wskazano wyżej - że w płaszczyźnie
      relacji między regulacjami art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. kwestia woli
      podatnika wyboru źródła przychodów wymienionego w drugim ze wskazanych
      przepisów nie ma znaczenia. Istotne jest natomiast dokonywanie obrotu składnikami
      majątkowymi w sposób zorganizowany, ciągły, we własnym imieniu, w celu osiągania
      zarobków z tego tytułu w sposób trwały, co świadczy o działaniu podatnika
      spełniającym obiektywne kryteria uznania tego działania za działalność gospodarczą
      w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. (por. wyrok NSA z dnia 10 listopada 2016r., sygn.
      akt II FSK 3012/14).
      Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego
      Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 (także w
      innych wyrokach, np.: z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 855/14 i z dnia 15
      stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 70/13), że ze względu na różnorodność form
      aktywności podatników, jakie występują w obrocie prawnym, proste zestawienie
      unormowań art. 10 ust.1 pkt 3 i pkt 8 u.p.d.o.f. z regulacją zawartą w art. 5a pkt 6 u.p.
      d.o.f. nie pozwala na stworzenie uniwersalnego wzorca zachowań umożliwiającego
      jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które rozpoznawać należy jako sprzedaż
      związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3) od
      odpłatnego zbycia osobistego mienia (pkt 8). W każdym przypadku o właściwej
      kwalifikacji przychodu zadecydować musi całokształt ustaleń faktycznych, w tym
      dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników
      majątkowych (nieruchomości). Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
      wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. może wskazywać, rozpatrywany
      całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,

      uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w
      szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich
      zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza
      zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio
      przygotowanych nieruchomości. Równocześnie oczywistym jest, że zwykłe
      wykonywanie przez właściciela prawa własności nie może samo z siebie być
      uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej ( por. wyrok NSA z dnia 5
      marca 2019 r., sygn. akt II FSK 829/17, CBOSA ).
      Jak wyżej wskazano, problematyka związana z ustaleniem podmiotowości
      prawnopodatkowej w kontekście sprzedaży działek gruntu była wielokrotnie
      przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. Należy podkreślić, że orzeczenia
      te zostały wydane na tle zindywidualizowanych i zróżnicowanych stanów
      faktycznych. Stąd też ocena, jaką zawierają, nie ma bezpośredniego przełożenia na
      ocenę działań Skarżącego w niniejszej sprawie. Tym niemniej konieczne jest
      określenie czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, aby
      można było na tej podstawie ocenić, czy konkretne działania mieszczą się w zakresie
      takich czynności, czy też wykraczają poza nie.
      Podzielić należy wyrażone w orzecznictwie poglądy, że brak jest podstaw
      kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
      u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym
      zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie
      tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem -
      normalnych w takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z gruntu
      utożsamiać z działalnością gospodarczą (por. wyroki NSA w sprawach o sygn. akt; II
      FSK 855/14, II FSK 1423/14 oraz II FSK 379/14, CBOSA).
      Można mówić o gospodarowaniu osobistym majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika
      jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego majątku. Pieniądze uzyskane ze
      sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane, czyli przeznaczane na zakup
      kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do sprzedaży, a następnie
      sprzedaż, ale są wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza bieżące potrzeby
      podatnika. Podkreślić przy tym należy konieczność badania rzeczywistego
      wykorzystania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży, a nie jedynie sam zamiar
      podatnika co do sposobu ich wykorzystania.
      Należy podkreślić, że gospodarowanie osobistym majątkiem nie może być
      zarezerwowane wyłącznie dla czynności jednorazowych. Zdaniem Sądu, przy ocenie
      charakteru sprzedaży dokonywanej przez podatnika nie może być decydująca liczba
      i zakres transakcji. Jednorazowe zbycie dużego majątku może być bowiem trudne
      czy mniej korzystne, niż podzielonego. Właściciel, który nie może sprzedać całości,
      będzie sukcesywnie sprzedawać części swojego majątku. W tego rodzaju sytuacjach
      należałoby mówić, że działania podatnika polegające na sukcesywnej sprzedaży
      swojego majątku mają w istocie rzeczy charakter okazjonalny, incydentalny, a nie
      stały. Cecha stałości nie wynika bowiem z samej liczby zbywanych przedmiotów, ale
      ciągłego dokonywania określonych czynności. Jeżeli zatem jest z góry określona
      liczba sprzedawanych przedmiotów, to przebieg procesu ich wyzbywania się z
      osobistego majątku podatnika zależy od możliwości ich sprzedaży, a nie jest
      wynikiem planowego charakteru działań i woli ich realizacji w sposób ciągły.
      Działania te ustaną bowiem wraz ze zbyciem ostatniej rzeczy przeznaczonej do
      sprzedaży.
      Przenosząc powyższe rozważania na tle okoliczności rozpoznawanej sprawy należy
      stwierdzić, że we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wskazano, że
      Rolnik od którego małżonkowie kupili w 2006 r. niezabudowane działki gruntu
      położone w K., zwrócił się do nich w 2018 r. z prośbą o odsprzedaż części tych
      działek, celem powiększenia swojego gospodarstwa rolnego. W związku z odmową

      Wójta Gminy wydzielenia części działki w wielkości jakiej miał kupić Rolnik,
      małżonkowie wystąpili do organu z projektem podziału nieruchomości na 19 działek,
      który został zatwierdzony przez Wójta Gminy. Skarżący wraz z żoną sprzedali w 2018
      r. Rolnikowi 7 działek oraz udziały w dwóch działkach, a w 2020 r. sprzedali 3 kolejne
      działki synom Rolnika. W okresie od września 2021 r. do stycznia 2022 r.
      małżonkowie sprzedali kolejnych sześć działek. Strona wskazała, że celem sprzedaży
      części działek w K.y było uzyskanie środków finansowych na zakup lokalu
      mieszkalnego we współwłasności z jedną z córek, dla zaspokojenia jej potrzeb
      mieszkaniowych.
      Opisując stan faktyczny/zdarzenie przyszłe strona zaznaczyła, że przewiduje
      możliwość dalszej wyprzedaży nieruchomości z dorobku małżeńskiego, w przypadku
      nagłych i losowych potrzeb bytowych lub potrzeb związanych ze wsparciem córek
      lub na potrzeby finansowania ewentualnych kuracji leczniczych. Z opisu stanu
      faktycznego wynika również, że na datę składania wniosku małżonkowie nie
      przewidują zakupu nowych nieruchomości.
      Natomiast Dyrektor KIS uznał w zaskarżonej interpretacji, że całokształt czynności
      dokonywanych przez Skarżącego i jego żonę, tj. częstotliwość zakupu działek oraz ich
      sprzedaż, świadczy o działaniach prowadzonych przez podmiot prowadzący
      działalność gospodarczą. Ponadto organ stwierdził, że pomimo faktu, że Skarżący i
      jego małżonka nie planują zmiany przeznaczenia terenu, wystąpienia o decyzję o
      wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub jakiekolwiek innych działań, nie sposób
      mówić o przypadkowym i okazjonalnym charakterze czynności, którym nie można
      przypisać cech pozarolniczej działalności gospodarczej nastawionych na osiągnięcie
      korzyści finansowej. Działania Skarżącego i jego żony w ocenie organu przybierają
      formę profesjonalną, a w konsekwencji zorganizowaną i tym samym wykraczają
      poza sprzedaż nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
      Zrealizowane przez nich oraz planowane czynności, związane z rozporządzaniem
      nieruchomościami, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa
      własności, a nadto z operacji tych wynika uczynienie stałego (nie okazjonalnego)
      źródła zarobkowania.
      W ocenie Sądu podniesione przez organ argumenty nie przesądzają o uznaniu, że
      Skarżący wraz z małżonką dokonywał sprzedaży działek w warunkach wskazujących
      na prowadzenie działalności gospodarczej.
      Jak już wyżej wskazano sama częstotliwość zakupu i sprzedaży działek nie może
      świadczyć, w świetle przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, że
      transakcje mają charakter ciągły i dokonywane są przez podmiot prowadzący
      działalność gospodarczą, a nie jako realizacja prawa do rozporządzania własnym
      majątkiem. Przy tym jednocześnie organ pominął, że znaczna część dokonanych
      transakcji polegała na odsprzedaży działek osobie ( Rolnikowi), od której
      nieruchomość została zakupiona przez małżonków. Ponadto należy podkreślić, że
      sprzedaż działek miała miejsce w dłuższym okresie czasu, ze znacznymi przerwami
      czasowymi w 2018 r., w 2020 r. oraz od września 2021 do stycznia 2022, po upływie
      kilkunastu lat od daty zakupu nieruchomości w 2006 r.
      Nie jest również prawidłowe uznanie przez organ interpretacyjny, że nie ma
      znaczenia, iż małżonkowie nie planują zmiany przeznaczenia terenu, wystąpienia o
      decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub jakiekolwiek innych działań.
      Dokonując oceny zachowania podatnika, istotny jest właśnie całokształt okoliczności
      faktycznych, w tym dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących zbyciu
      składników majątkowych (nieruchomości).
      Podkreślenia wymaga, że z opisu stanu faktycznego wynika, że małżonkowie nie
      poczynili działań mających na celu zwiększenie wartości działek będących
      przedmiotem sprzedaży tj. nie budowali żadnego uzbrojenia, nie występowali o
      zgodę do właściwego organu, nie urządzali dróg dojazdowych. Nie znajduje

      uzasadnienia w opisie stanu faktycznego stanowisko organu przyjmujące, że
      działania Skarżącego i jego małżonki przybierają formę profesjonalną i
      zorganizowaną, a w konsekwencji wykraczają poza sprzedaż nieruchomości w
      ramach zarządu majątkiem prywatnym. Z opisu zawartego we wniosku wynika, że
      małżonkowie w związku ze sprzedażą działek nie podejmowali zorganizowanych
      działań marketingowych, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Również nie
      można przyjąć, że przychody uzyskane ze sprzedaży działek były reinwestowane w
      nowe nieruchomości podlegające dalszej sprzedaży. Strona we wniosku wskazała, że
      małżonkowie sprzedali część działek w K., żeby uzyskać środki finansowe na zakup
      lokalu mieszkalnego we współwłasności z jedną z córek, celem zaspokojenia jej
      potrzeb mieszkaniowych, jednocześnie nie przewidują zakupu nowych
      nieruchomości. Co istotne, jak wynika z opisu stanu faktycznego ewentualna
      późniejsza sprzedaż działek miałaby miejsce w przypadkach nagłych i losowych,
      potrzeb związanych ze wsparciem córek lub finansowania ewentualnych kuracji
      leczniczych małżonków. W związku z powyższym w ocenie Sądu nie można przyjąć,
      że z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Skarżący wraz z
      małżonką dokonując sprzedaży wydzielonych działek uczynili stałe ( nieokazjonalne )
      źródło zarobkowania.
      Tym samym wbrew twierdzeniu organu nie można uznać, że opisane we wniosku
      zdarzenia związane ze sprzedażą działek pozwalają na stwierdzenie, że zostały
      spełnione wszystkie przesłanki pozarolniczej działalności gospodarczej, wynikające z
      art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
      W rezultacie uzasadniony jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego: art.
      10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5a pkt 6, oraz w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., poprzez
      niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że całokształt czynności
      związanych z zakupem i sprzedażą działek gruntu dokonywanych przez Skarżącego i
      jego żonę, nie mieści się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze
      zwykłym gospodarowaniem majątkiem osobistym, a przychody ze sprzedaży działek
      należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej.
    Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym mając na
    uwadze wyrok Sądu nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż przez Państwa nieruchomości
    wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej transakcji
    należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami
    Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 tej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny).
            1W myśl art. 34 tej ustawy:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    Zgodnie natomiast z art. 36 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
      § 3. Przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub
      prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie
      przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących
      czynności.
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    Skutki podatkowe planowanej sprzedaży nieruchomości
    W omawianej sprawie nabycie przez Państwa działek/ nieruchomości, które sprzedaliście
    Państwo w 2018 r. oraz w okresie od września 2021 r. do stycznia 2022 r. nastąpiło w 2006
    r.
    Zatem, uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w Państwa przypadku upłynął w 2011 r.
    Sprzedaż przez Państwa działek/nieruchomości, o których mowa we wniosku nie będzie
    stanowiła dla Państwa również źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego
    terminu, o którym mowa w ww. przepisie. W konsekwencji nie są/nie będą Państwo
    zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży
    udziałów w nieruchomości.
    Zatem stanowisko Państwa uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    wydania pierwotnej interpretacji indywidualnej z 13 kwietnia 2022 r. Nr 0114-KDIP3-
    1.4011. 142. 2022.3.MZ, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie
    tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu

    Administracyjnego w Gdańsku z 19 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 566/22 (data wpływu
    prawomocnego wyroku 17 września 2025 r.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. A. (Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.