Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.636.2024.3.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 40; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 23 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 23 grudnia 2024 r. (wpływ 24 grudnia 2024 r.)
    oraz 8 stycznia 2025 r. (wpływ 8 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 14 lipca 2017 r.
    (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego
    początku prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2020 poz. 1426 ze zm., dalej zwana
    „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca
    wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art.
    30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od
    etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy,
    wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie
    jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę
    świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne
    wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod
    dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na
    potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:

    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
    indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
    się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
    dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
    implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
    funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
    programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
    uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
    projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
    jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
    oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość
    wykonywania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
    poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
    testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
    akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
    świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z
    analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
    oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
    systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
    programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
    funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie
    każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie
    art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem
    przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt
    1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z
    dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP
    BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko,
    w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi
    być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie
    tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie
    danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a
    także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie,
    stanowiącymi, że:
    - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego

    bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
    Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 – art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
    przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
    odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
    SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa
    1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych
    przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
    miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,
    w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże
    nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co
    oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich
    programów, z których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez

    Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy
    wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i
    znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego,
    sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) Koszt usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
    księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
    skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest
    nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z
    zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów
    Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co
    przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Również należy
    podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności
    per se. Natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości
    skorzystania z Ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej), jak i samego złożenia
    wniosku o interpretację. W tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość
    otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
    działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały
    element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej.
    b) Składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia
    kosztów na „składki na ubezpieczenia społeczne” rozumie takie wydatki jak składki na
    ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na
    Fundusz Pracy. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
    jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
    przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie
    można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie
    środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez
    Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.
    c) Koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament, Internet) – abonament telefoniczny
    umożliwia konsultację z Kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego
    oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego
    oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i
    stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty
    (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem lub innymi
    informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów,
    testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej
    pracy. Również dzięki ww. wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł
    wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych. Nie można
    zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej
    wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie
    zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje
    dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby

    możliwe bez Internetu. W świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do
    zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią
    internetową.
    d) Koszt leasingu i użytkowania samochodu – koszt związany z leasingiem oraz
    użytkowaniem samochodu (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis, raty leasingowe)
    umożliwia Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do Klienta w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu
    nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające
    wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić należy, iż leasing i użytkowanie
    samochodu jest wprost związane z wytworzeniem oprogramowania.
    e) Sprzęt komputerowy/elektroniczny – jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż
    oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego
    pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego
    zapisanie i odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia
    programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych
    języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia
    posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego
    /elektronicznego, peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych. W
    szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
    nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
    wydajności jego pracy. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
    związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu.
    f) Koszt zakupu wyposażenia biurowego – Wnioskodawca dba o ergonomiczne
    stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z wyposażeniem
    biura (np. biurko, fotel biurowy). Jak powszechnie wiadomo odpowiednio
    przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy
    przyjąć że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy
    kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.
    g) Koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca często podróżuje
    służbowo. W związku z czym ponosi On koszty związane m.in. z noclegiem i
    wyżywieniem (np. zakwaterowanie w hotelu) oraz koszt dojazdu do wyznaczonego
    miejsca (np. bilety lotnicze, transport publiczny). Owe wyjazdy rozwijają posiadane
    przez Wnioskodawcę umiejętności w zakresie programowania, dlatego między
    innymi z tego też względu należy uznać te wydatki za koszty niezbędne do
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych.
    h) Licencja na oprogramowanie – w trakcie pisania kodu oraz późniejszego testowania
    zastosowanych implementacji wykorzystuje się specjalistyczne narzędzia (aplikacje
    /oprogramowania), które umożliwiają bądź ułatwiają tworzenie oprogramowania.
    Aby było to możliwe, musi dokonać stosownych opłat licencyjnych, stąd we wniosku
    pojawił się koszt zakupu licencji.
    Od 4 lutego 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika
    Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art.

    30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 23 grudnia 2024 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
  1. W związku z tym, że z przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, tj.:
      Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a
      w szczególności: (...).
    nie wynika w jednoznaczny i zrozumiały sposób jakie konkretne zlecenia
    programistyczne realizuje Pan na rzecz swoich Kontrahentów i tym samym jakie
    konkretne programy komputerowy Pan tworzy lub rozwija, proszę wyjaśnić:
      a) jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
      komputerowych) są przedmiotem wniosku?
      Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania programów
      komputerowych (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polega ich
      innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone/rozwinięte w okresie,
      którego dotyczy wniosek.
      b) czy wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „systemy”, „projekty”, „funkcjonalności”,
      „moduły” to programy komputerowe, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio
      przez Pana?
      Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia
      określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić
      ten sam efekt Pana prac.
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytania oznaczone a i b:
    Działalności opisane we wniosku są jego przedmiotem i nie stanowią katalogu
    zamkniętego, są to tylko niektóre z działań. Jako przykład wyników prac twórczych,
    Wnioskodawca zamieścił we wniosku poniższy opis powstałych programów
    komputerowych, na skutek zleceń programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę:
    (...).
    Wnioskodawca oświadcza, iż mając na względzie szeroką definicję programu
    komputerowego każdy ze wskazanych efektów prac Wnioskodawcy stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne, realizowane na rzecz Kontrahentów
    stanowią konkretne „programy komputerowe”.
  2. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
    Należy ponadto wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania
    nowego „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
      komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
      tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
      Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
      „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
      rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?

      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
      znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      d) na czym polega oryginalność tego „programu komputerowego”?
      e) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
      „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań
      już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie oznaczone jako a, b oraz c, d i e.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiony na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej
    działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od
    innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    (...).
  3. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy.
    proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”
      prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
      pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
      określonych celów do osiągnięcia?
      Odpowiedź: Tak, działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy
      Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
      metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
      harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca
      zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem
      współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie
      z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
      b) na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana
      działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
      Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
      podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
      pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem

      określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
      umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
      należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem.
      c) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwinięcia
      istniejącego „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł
      finansowania zaplanowanych prac?
      Odpowiedź: Za każdym razem ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie
      działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane
      funkcjonalności.
      d) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
      rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie
      oprogramowania spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je
      stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach, a
      które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego i
      rozwiniętego „programu komputerowego”?
      Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
      każdorazowo zrealizowane.
    4. Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
    „programu komputerowego”?
    5. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
    wniosku działalności?
    6. Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
    nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone i rozwijane „programy
    komputerowe” od już istniejących?
    7. Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
    programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone od 4 do 7.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
    którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
    rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na
    doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają
    zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program
    stworzony przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie
    starych programów lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu
    doprowadzić. Praca Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu
    art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do
    wykonania oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią
    technologię, co wiąże się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich
    zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć.
    Wobec tego do stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi
    wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.

    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne
    ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w
    ten sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości,
    który Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania
    stanowią nowość w jego działalności, więc do momentu ich wytworzenia
    Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    8. Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „programów komputerowych” zmierzają do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że działania polegające na rozwijaniu programów
    komputerowych zmierzają do poprawy ich użyteczności albo funkcjonalności.
    9. Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
      objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych (...)
    należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były/są/będą
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania/ulepszania/modyfikowania programów komputerowych,
    zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe.
  10. Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
    „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta.
  11. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
    zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, były/są/będą utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

      · nie były/nie są/nie będą efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      · nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a
    twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
  12. Dochodów za jaki okres albo okresy (lata podatkowe) dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2019 r.
    do momentu, aż stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie ulegnie zmianie.
  13. Jeżeli wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą
    one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych
    we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy również dochodów za
    przyszłe okresy, w związku z tym będą one uzyskiwane w takich samych okolicznościach
    faktycznych, jak w przedstawionych we wniosku, dopóki stan faktyczny przedstawiony
    we wniosku nie ulegnie zmianie.
  14. Jaką formą była, jest i będzie opodatkowana Pana działalność gospodarcza w
    poszczególnych latach wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 12 (wg skali
    podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych,
    w formie karty podatkowej)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca informuje, że jego działalność gospodarcza jest obecnie
    opodatkowana podatkiem liniowym. Wnioskodawca nie wyklucza zmiany formy
    opodatkowania w przyszłości. Jednakże, jeśli Wnioskodawca zdecyduje się skorzystać z
    ulgi, wybierze formę opodatkowania, która umożliwia rozliczenie tej ulgi.
  15. Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
    (innych niż Kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie
    czynności w ramach realizacji zleceń.
  16. W jaki sposób umowy z Kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz
    rozwijania ustawy. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca
    jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
  17. Jak należy rozumieć, że:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na

      podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
      komputerowym?
    W szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
      prace nad określonym programem komputerowym”, skoro „program komputerowy”
      jest w całości efektem Pana pracy?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” czy poziom „zaangażowania” przekłada się na
      wartość Pana wynagrodzenia?
  18. Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z Kontrahentami? Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych warunków
      przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych prac albo
      etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub zaistnienie
      jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie 17 i 18.
    Poszczególne umowy z kontrahentami jako okresy rozliczeniowe przewidują stałe
    okresy czasowe, zwykle są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu rozliczeniowego
    jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek warunków przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do
    wytworzenia programu komputerowego.
    Zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym jest ustalane na
    podstawie prowadzonej ewidencji, w której Wnioskodawca wskazuje ile czasu zajmował
    się danym programem. Kryterium, w oparciu o które ustalane jest zaangażowanie,
    stanowi czas, który Wnioskodawca poświęcił na tworzenie danej części programu
    komputerowego.
  19. Jak na gruncie poszczególnych umów z Kontrahentami wygląda relacja między
    przeniesieniem przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnego efektu Pana pracy a
    upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
    tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu
    rozliczeniowego autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części programu
    komputerowego, która stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego oraz świadczenie usług, Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu
    rozliczeniowego wynagrodzenie wypłacane na podstawie wystawionej przez
    Wnioskodawcę faktury. Wartość wynagrodzenia wyliczana jest na podstawie tego, ile
    czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego Wnioskodawca poświęcił na tworzenie
    programu komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np. czynności
    administracyjne), następnie określa jaka była to część całego czasu poświęconego na
    świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń
    Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich
    do oprogramowania.
  20. Jak należy rozumieć sformułowanie:
      Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
      dochód z każdego programu komputerowego,

    które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „programów
    komputerowych”) w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do „programów
    komputerowych” na Kontrahentów (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po
    których prawa do poszczególnych „programów” nie są już Pana składnikiem majątku
    wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi na
    Kontrahenta prawa do wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi
    utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje
    na koniec okresu rozliczeniowego wynagrodzenie.
  21. Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
    następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Tak, „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. Ustawy.
  22. Czy w związku z wykonywaną umową zawartą z Kontrahentami wystawia Pan faktury,
    jeśli tak, to czy wyodrębniają one wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych
    praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahentów? Jeśli nie,
    proszę wskazać dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu
    przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych lub
    ich części, zawiera się w tym wynagrodzeniu.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy dla kontrahenta, ponieważ
    Wnioskodawca nie jest do tego zobligowany.
  23. W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
    zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
    przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
    pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług.
  24. Czy wydatki na usługi doradcze obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
  25. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt usług
    telekomunikacyjnych? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym
    wyliczeniem (np. abonament, Internet). Proszę o wskazanie, w formie katalogu
    zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że koszty usług telekomunikacyjnych obejmują
    wydatki na abonament telefoniczny oraz opłaty za Internet.
  26. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszty użytkowania
    samochodu? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym wyliczeniem

    (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis, raty leasingowe). Proszę o wskazanie, w formie
    katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii
    wydatków.
    Odpowiedź: Wydatek wskazany przez Wnioskodawcę dotyczy kosztu amortyzacji
    samochodu i jego eksploatacji. Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki
    poniesione na raty leasingowe, amortyzację samochodu, paliwo, ubezpieczenie, serwis,
    wymianę płynów i części eksploatacyjnych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane.
  27. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
    sprzętu komputerowego? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
    wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
  28. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
    sprzętu elektronicznego? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
    wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie 27 i 28.
    Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: komputer stacjonarny,
    klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny (laptop),
    telefon, okablowanie, router internetowy. Koszty zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia działalności związanej
    z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek.
    Zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny służy Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
  29. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
    wyposażenia biurowego? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym
    wyliczeniem (np. biurko, fotel biurkowy). Proszę o wskazanie, w formie katalogu
    zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, fotela
    biurkowego, szafek na dokumenty, regałów, półek, lampy biurkowej, materiałów
    biurowych takich jak papier, długopisy, segregatory i teczki. Wnioskodawca oświadcza,
    iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z
    nią związane.
  30. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszty związane z
    wyjazdami służbowymi? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym
    wyliczeniem – wskazał Pan, że są to koszty związane m.in. z noclegiem i wyżywieniem
    (np. zakwaterowanie w hotelu) oraz koszt dojazdu do wyznaczonego miejsca (np. bilety
    lotnicze, transport publiczny). Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
    wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wydatki dotyczące wyjazdów służbowych
    obejmują bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe, opłaty za paliwo, noclegi w
    hotelach, diety, opłaty za parking, wynajem samochodów.
  31. Jaki dokładnie jest cel Pana wyjazdów służbowych? Czy są to podróże służące
    zdobywaniu nowych klientów, czy może są to wyjazdy do konkretnych, posiadanych już
    Kontrahentów?
    Odpowiedź: Celem wyjazdów służbowych Wnioskodawcy jest zarówno pozyskiwanie
    nowych klientów, jak i utrzymywanie relacji z obecnymi kontrahentami. Dzięki tym
    podróżom Wnioskodawca może nawiązywać nowe kontakty biznesowe oraz wzmacniać
    współpracę z już istniejącymi partnerami.

    32. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      licencji na oprogramowanie? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
      Ponadto, proszę wyjaśnić:
      i) czy zakupione oprogramowania były/są/będą instalowane w celu poprawnego
        działania komputera/laptopa lub tworzenia/rozwijania „programów
        komputerowych” będących przedmiotem wniosku?
      ii) czy też zakupione oprogramowania stanowiły/stanowią/ będą stanowić nabycie, o
        którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych), tj.:
        − nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w literze d art. 30ca ust.
        4, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych,
        − nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w literze d art. 30ca ust.
        4, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych,
        − nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie należy rozumieć
    zakup licencji na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wymienienie przez
    Wnioskodawcę konkretnych nazw licencji na oprogramowanie nie ma znaczenia w
    sprawie, jednakże dla dodatkowego unaocznienia Organowi bezpośredniego
    powiązania wskazanego kosztu z wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem
    oprogramowania, rozwinie swoją odpowiedź:
    – koszt zakupu licencji – Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem licencji m.in.
    do wirtualnych narzędzi programistycznych. Są to wydatki niezbędne w działalności
    programistycznej, które nie tylko usprawniają pracę Wnioskodawcy, ale i uwydatniają
    jej efekty. Jest to wydatek bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością oraz z wytworzeniem oprogramowania.
    Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
  33. Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były/są
    /będą ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
    tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania
    przychodu faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami
    osiąganymi z poszczególnych praw własności intelektualnej, tj. z działań polegających
    na tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są
    bezpośrednio związane z powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności
    intelektualnej.
  34. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
    Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
    „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie

    wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
    „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
    wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu
    proporcję przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich
    wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
  35. O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany jest
    klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca
    osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
    przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
    konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
    przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art.
    22 ust. 3 ustawy.
  36. Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
    podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy
    z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
    (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
    danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
    IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
    która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
    kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
    kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku,
    gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
    kosztu z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
    danym stanie faktycznym.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 8 stycznia 2025 r. doprecyzował Pan odpowiedzi na
    pytania:
      1. Proszę ponownie o wskazanie jaką formą była, jest i będzie opodatkowana Pana
      działalność gospodarcza w poszczególnych latach od 1 stycznia 2019 r. (wg skali
      podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych, w formie karty podatkowej)?
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że jego działalność od 1 stycznia 2019 r.
      była jest i będzie opodatkowana podatkiem liniowym. Wnioskodawca nie wyklucza
      jednak w przyszłości zmiany formy opodatkowania. Jeśli, jednak Wnioskodawca w
      przyszłości będzie rozliczał ulgę, wybierze formę opodatkowania, która umożliwia
      rozliczenie tej ulgi, tj. podatek liniowy lub skalę podatkową.

      2. Proszę ponownie o wyjaśnienie, czy doszło do omyłki pisarskiej w zakresie tego, że
      w ramach umowy zobowiązał się Pan „do tworzenia oraz rozwijania ustawy” i
      udzielenie właściwej odpowiedzi na ww. pytanie nr 16.
      Odpowiedź: W zakresie odpowiedzi na pytanie nr 16 doszło do omyłki pisarskiej.
      Wnioskodawca wskazuje, że odpowiadając na pytanie nr 16 miał na myśli
      tworzenie oraz rozwijanie oprogramowania. W związku z tym, Wnioskodawca
      zawarł poniżej pełną odpowiedź na to pytanie.
      Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
      oprogramowania. Ulgą IP BOX, zamierza objąć tylko te dochody, które są
      bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
      Wnioskodawca jest w stanie ustalić wysokość tego dochodu dzięki prowadzonej
      na bieżąco ewidencji.
    3. Proszę o ponowne wskazanie w jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu
      Pana pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i
      Kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?
      Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą, a Kontrahentem, strony
      ustaliły, iż Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących
      przedmiotem prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach
      świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art.
        74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
        U. z 2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest
        wówczas przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę,
        co bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy
        z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.,
        poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo
        wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
      Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do
      tego efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na
      bieżąco ewidencji.
      4. W związku ze wskazaniem, że ponosi Pan koszty związane m.in. z zakupem
      kamery, proszę wskazać:
      a) do czego służy i jak wykorzystuje Pan zakupioną kamerę w prowadzonej przez
        Pana działalności?
        Odpowiedź: Wnioskodawca wykorzystuje kamerę do prowadzenia
        wideokonferencji z klientami oraz zespołem, co umożliwia efektywną komunikację
        i współpracę nad projektami programistycznymi.
      b) w jaki konkretny sposób zakupiona kamera jest wykorzystywana przez Pana do
        bezpośredniego tworzenia „programów komputerowych”, których dotyczy
        wniosek?
        Odpowiedź: Wnioskodawca używa kamery do prowadzenia zdalnych spotkań i
        konsultacji, które są kluczowe dla realizacji projektów programistycznych. Dzięki
        temu możliwe jest szybkie rozwiązywanie problemów i efektywna współpraca, co
        bezpośrednio wpływa na jakość tworzonego oprogramowania.
      c) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatku na zakup kamery z
        wytworzeniem „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?

        Odpowiedź: Kamera jest niezbędnym narzędziem do prowadzenia zdalnych
        spotkań i konsultacji, które są kluczowe dla realizacji projektów
        programistycznych. Bez kamery, komunikacja z klientami byłaby utrudniona, co
        mogłoby negatywnie wpłynąć na efektywność pracy i jakość wytwarzanego
        oprogramowania.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
    tworzeniu programów komputerowych stanowi prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a
    pkt 40 ustawy o PIT, a tym samym czy stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
    Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o
    PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej na:
      a) Koszt usługi księgowej i doradczej;
      b) Składki na ubezpieczenie społeczne;
      c) Koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament, Internet);
      d) Koszt leasingu i użytkowania samochodu;
      e) Sprzęt komputerowe/elektroniczny;
      f) Koszt zakupu wyposażenia biurowego;
      g) Koszty związane z wyjazdami służbowymi;
      h) Licencja na oprogramowanie,
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
    zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:

    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
    zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
    potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
    od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
    proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
    korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
    całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
    w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
    wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest przeniesienie
    autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
    wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności, na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel,
    którym jest wytworzenie oprogramowania, rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od
    wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swoją działalności, to
    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z
    należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej
    działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    produktów, procesów lub usług programistycznych.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone
    przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów
    lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących

    dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone
    programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa
    autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji
    nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalność badawczo-rozwojowej oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o
    PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego
    ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia
    jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi
    podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwaravá asociace. ECU:EU:C2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz. Warszawa 2019 – art
    74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez Niego w ramach prowadzonej działalność gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku
    działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw
    własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na

    podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności opisanej we wniosku, która
    Jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
    kwalifikowanego IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z
    postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług
    przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone
    Oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże Oprogramowań. W
    zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie –
    należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw
    majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego Oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/a+b+c+d, w którym poszczególne
    litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium,
    które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
    a) Koszt usługi księgowej i doradczej;
    b) Składki na ubezpieczenie społeczne;
    c) Koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament, Internet);
    d) Koszt leasingu i użytkowania samochodu;
    e) Sprzęt komputerowy/elektroniczny;
    f) Koszt zakupu wyposażenia biurowego;
    g) Koszty związane z wyjazdami służbowymi;
    h) Licencja na oprogramowanie.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą Jego zdaniem
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 14
    lipca 2017 r., która dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia
    działalności gospodarczej. Głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Realizuje Pan
    zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz
    doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta
    lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego
    działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami
    powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii
    oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W
    uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny
    w pomyśle, jest nastawiony na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności
    archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn.
    są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych
    rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień
    nie ma znaczenia.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt

    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. W
    uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Jest Pan zobowiązany w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Cel, jaki na wstępie Pan sobie postawił w celu
    wytworzenia nowego i rozwinięcia istniejącego programu komputerowego w
    poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac za każdym razem
    był ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i
    będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Przy każdym oprogramowaniu
    zostały osiągnięte te same cele, czyli stworzenie oprogramowania spełniające ustalone
    wymagania. Samodzielnie je Pan stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i
    doświadczeniem. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
    każdorazowo zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Pana działalność polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca. Oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie

    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan,
    że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
    którego tylko efekt jest z góry ustalony. Istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą
    do tego efektu doprowadzić. Program stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy
    ulepszył i rozwinął działanie starych programów lub też powodował stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności. Pana praca polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Tworzy Pan programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiąże się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan
    w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi
    Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie
    jest Pan podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi
    ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej
    następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności zawsze stara się
    Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem
    techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności
    Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Przystępując do tworzenia oprogramowania planuje Pan jego realizację w ten sposób, aby
    prace odbywały się w ramach harmonogramu. Wytworzone oprogramowania stanowią
    nowość w Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował Pan
    podobnych rozwiązań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy
    Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że program stworzony
    przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów lub
    też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca polega na
    doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić

    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów
    wiedzy, które posiada Pan w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan
    innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych, przy czym ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniach i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnień.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                                                (a + b) x 1,3
                                                a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).

    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w

    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w ramach prowadzonej
    przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania/ulepszania
    /modyfikowania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły
    do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają
    ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do
    których przenoszone są prawa majątkowe;
    - w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenosi Pan wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności
    stanowią przychód z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego;
    - od 4 lutego 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej było/jest/będzie kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem należy stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
    komputerowego w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowi
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi
    kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach
    rocznych za lata od 2019 (za okres od 4 lutego 2019 r.) do 2024. Jeżeli Pana sytuacja i
    obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej preferencji
    także za następne lata podatkowe.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną

    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest
    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4

    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem i rozwojem
    kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus.
    Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku
    podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    a) Koszt usługi księgowej i doradczej;
    b) Składki na ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe,
    wpłaty na Fundusz Pracy);
    c) Koszt usług telekomunikacyjnych (wydatki na abonament telefoniczny oraz opłaty za
    Internet);
    d) Koszt leasingu i użytkowania samochodu (wydatki poniesione na raty leasingowe,
    amortyzację samochodu, paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części
    eksploatacyjnych);
    e) Sprzęt komputerowy/elektroniczny (wydatki na : komputer stacjonarny, klawiaturę,
    mysz, słuchawki, mikrofon, kamerę, monitor, komputer mobilny (laptop), telefon,
    okablowanie, router internetowy);
    f) Koszt zakupu wyposażenia biurowego (koszty dotyczące zakupu biurka, fotela
    biurkowego, szafek na dokumenty, regałów, półek, lampy biurkowej, materiałów
    biurowych takich jak papier, długopisy, segregatory i teczki);
    g) Koszty związane z wyjazdami służbowymi w celu utrzymywania relacji z obecnymi
    kontrahnetami (bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe, opłaty za paliwo, noclegi w
    hotelach, diety, opłaty za parking, wynajem samochodów);
    h) Licencje na oprogramowanie (koszty związane z zakupem licencji m.in. do wirtualnych
    narzędzi programistycznych),

    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
    30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Odnosząc się z kolei do kosztów związanych z wyjazdami służbowymi mającymi na celu
    pozyskiwanie nowych klientów, takie jak: bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe, opłaty
    za paliwo, noclegi w hotelach, diety, opłaty za parking, wynajem samochodów, wskazać
    należy, że takie wydatki bez wątpienia mają związek z prowadzoną przez Pana
    działalnością gospodarczą. Jednakże, kierując się treścią art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wydatków tych nie można uznać za koszty faktycznie
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w
    ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej. W tym miejscu należy wskazać, że koszty związane z
    wyjazdami służbowymi w celu zdobywania nowych klientów nie są wprost związane z
    tworzeniem oprogramowania. Są one związane z Pana działalnością w sensie ogólnym, a
    nie z tworzeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Koszty te
    pozwalają Panu na zdobywanie nowych klientów w przyszłości jednak nie mają
    bezpośredniego związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty te związane są z potencjalnymi zleceniami programistycznymi w przyszłości, a
    zatem z ewentualnym potencjalnym przyszłym przychodem, niepewnym, zbyt odległym i
    warunkowym. Koszty te nie mają zatem bezpośredniego wpływu na wytworzenie
    kwalifikowanego IP, w konsekwencji nie mogą zawierać się we wskaźniku nexus.
    Podsumowując, koszty związane z wyjazdami służbowymi w celu pozyskiwania nowych
    klientów (bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe, opłaty za paliwo, noclegi w hotelach,
    diety, opłaty za parking, wynajem samochodów) nie stanowią/nie będą stanowić kosztów,
    o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie

    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się
    Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.