Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.250.2025.5.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Świadczone usługi elektroniczne, określenie miejsca ich
świadczenia, podmiotu obowiązanego do rozliczenia podatku
oraz zwolnienia od podatku wymiany waluty wirtualnej na
prawne środki płatnicze
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
kasa-kasa fiskalna
kasa-kasa rejestrująca
obciążenia-odwrotne obciążenie
paragon-paragon fiskalny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
usługi-usługi elektroniczne
usługi-usługi świadczone drogą elektroniczną
świadczenie-miejsce świadczenia
świadczenie-miejsce świadczenia usług
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 2
[VAT] Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) NR 282
/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki
wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
wspólnego systemu podatku od wartości dodanej-
Rozdział 4-Sekcja 2-art. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług
elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących
podatnikami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podmiotów niebędących podatnikami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura dotycząca
sprzedaży zewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy
rejestrującej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja
ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
4
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 26
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28c-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28k
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 8
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że stanowisko Państwa w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług (we wniosku pytania nr 1-4) jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 14 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący
    świadczonych usług, określenia miejsca ich świadczenia, podmiotu obowiązanego do
    rozliczenia podatku oraz zwolnienia od podatku wymiany waluty wirtualnej na prawne
    środki płatnicze, wpłynął 15 kwietnia 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismami z 22 maja 2025 r. (wpłynęło 26 maja 2025 r.) oraz z 1 lipca 2025 r.
    (wpłynęło 7 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej
    również jako: „Spółka”). Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. działalność portali
    internetowych (PKD 63.12.Z) oraz przetwarzanie danych, zarządzanie stronami
    internetowymi (hosting) i podobna działalność (PKD 63.11.Z).
    Spółka uruchomiła narzędzie informatyczne (oprogramowanie) przeznaczone do
    zautomatyzowania aktywności użytkownika na wskazanej przez niego sieci blockchain
    zgodnie z zadanymi przez użytkownika parametrami. W tym celu Wnioskodawca
    opracował narzędzie informatyczne, które w oparciu o zaimplementowany mechanizm
    algorytmiczny pozwala na zautomatyzowanie aktywności na blockchainie, m.in. pozwala
    na wymianę tokenów, wysyłanie tokenów z portfela na portfel, sprzedaż i kupno tokenów
    itd. Przedmiotowe oprogramowanie ma na celu optymalizowanie aktywności
    użytkowników w różnych sieciach blockchain, w tym ma wspomóc użytkowników w
    wykonywaniu zaplanowanej przez nich aktywności. Użytkownicy mogą wykonać czynności
    na wybranej sieci blockchain manualnie lub skorzystać z oprogramowania Spółki celem
    zautomatyzowania ww. czynności. Usługa służy do interakcji z różnymi
    zdecentralizowanymi aplikacjami na blockchainie za pośrednictwem jednego interfejsu.
    Usługa i produkt mają na celu ułatwienie klientom interakcji ze zdecentralizowanymi
    aplikacjami, nie poprzez korzystanie z ich interfejsu, ale poprzez bezpośrednią interakcję
    tylko z blockchainem. Do współpracy ze Spółką, jak również celem korzystania z
    oprogramowania przez użytkowników, opracowano stronę internetową, zabezpieczającą
    dostęp do funkcjonalności oprogramowania.
    Oprogramowanie, które uruchomiła Spółka, będzie tzw. interfejsem pośredniczącym
    między użytkownikiem a wybranymi przez niego serwisami, aplikacjami, protokołami lub
    sieciami blockchain. Celem zautomatyzowania aktywności na blockchainie użytkownik
    przekazuje dostęp do tzw. kluczy prywatnych, niezbędnych do zatwierdzenia transakcji na
    blockchainie, co pozwoli na wykonywanie transakcji na blockchainie za użytkownika.
    Klucze prywatne, o których mowa wyżej, są zaszyfrowane oraz przechowywane wyłącznie
    na urządzeniu użytkownika. Oprogramowanie dostarczane przez Spółkę ma za zadanie
    jedynie automatyzować aktywność użytkownika na wskazanej przez niego sieci

    blockchain, zgodnie z zadanymi przez użytkownika parametrami. Oznacza to, iż to po
    stronie użytkownika leży wybór co do sieci blockchain, serwisu, protokołu czy aplikacji z
    których będzie korzystał przy pomocy narzędzia dostarczonego przez Spółkę.
    Jednocześnie oprogramowanie pozwala na zautomatyzowane przelanie tokenów z giełd
    służących do obrotu kryptoaktywami na tzw. portfele prywatne użytkowników. W tym celu
    użytkownik musi skorzystać z API zaznaczając jakie czynności może wykonywać
    oprogramowanie dostarczane przez Spółkę np. przelanie tokenów z portfela użytkownika
    na giełdzie na jego portfel prywatny. Także użytkownik ma oznaczyć konkretne portfele,
    na które mają końcowo trafić przelane aktywa.
    Wynikiem korzystania z oprogramowania dostarczanego przez Spółkę jest automatyczne
    przeprowadzenie transakcji na blockchainie, zgodnie z zadanymi wcześniej parametrami
    użytkownika. Oprogramowanie nie ma na celu wypracowanie zysku dla użytkownika, a
    jedynie optymalizację jego aktywności z wykorzystaniem wybranej sieci blockchain, na
    wzór wysyłania automatycznych wiadomości, które można ustawić przy korzystaniu z
    aplikacji dostarczających narzędzia poczty elektronicznej.
    Korzystanie z oprogramowania Spółki przez użytkowników możliwe jest w formie
    subskrypcji. Złożenie zapisu na subskrypcję odbywa się podczas kontaktu z
    przedstawicielem Spółki. Wynagrodzenie za subskrypcję na oprogramowanie Spółka
    pobiera w formie kryptowalut. Kryptowaluty przyjmowane przez Spółkę tytułem zapłaty za
    korzystanie z oprogramowania spełniają definicję „waluty wirtualnej” z art. 4a pkt 22a
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Celem wykonania płatności w walutach wirtualnych użytkownik otrzyma od Spółki
    unikalny link z informacją o ilości jednostek waluty wirtualnej do płatności, adresie
    portfela kryptowalutowego Spółki oraz wartości usługi w przeliczeniu do dolara
    amerykańskiego. Transakcja sprzedaży usługi udostępnienia oprogramowania jest
    udokumentowana wystawieniem stosownego dokumentu księgowego na rzecz nabywcy.
    Natomiast w związku z tym, iż za usługę Spółka pobiera wynagrodzenie regulowane w
    walutach wirtualnych, celem udokumentowania faktu pozyskania walut wirtualnych jako
    płatności za usługę, Spółka pobiera od klienta potwierdzenie zbycia przez niego walut
    wirtualnych zawierające:
    1) identyfikator oraz datę zbycia;
    2) określenie nazwy, adresu, poczty elektronicznej oraz adresu portfela
      kryptowalutowego klienta;
    3) nazwy usługi, za którą przelewana jest płatność w kryptowalucie;
    4) ilość okresów korzystania z usługi;
    5) wartość usługi w kryptowalutach, rodzaj kryptowaluty, cena jednostkowa w
      kryptowalutach;
    6) wartość kryptowaluty w polskich złotych;
    7) wysokość opłaty za przetwarzanie płatności oraz opłaty transakcyjnej wyrażonej w
      kryptowalucie;
    8) łączna kwota przekazywanych kryptowalut;
    9) sposób płatności z podsumowaniem płatności;
    10) „Hash” transakcji do identyfikacji.
    Ww. potwierdzenie jest przekazywane przez klienta (użytkownika) mailowo do Spółki i ma
    na celu udokumentowanie przekazania kryptowalut od klienta (użytkownika) do Spółki
    tytułem płatności. Po zaksięgowaniu kryptowalut na portfelu kryptowalutowym Spółki,
    użytkownik otrzymuje unikalny link dostępu do oprogramowania wraz z instrukcją obsługi.
    Otrzymane od użytkownika tytułem zapłaty waluty wirtualne, Spółka wymienia na giełdzie
    służącej do wymiany kryptowalut. Wymiana walut wirtualnych na środki fiducjarne przez
    Spółkę może się odbyć w dniu przelania walut wirtualnych przez użytkownika albo po
    czasie, gdy kurs waluty wirtualnej będzie wyższy. Środki płatnicze, które Spółka otrzymuje
    w związku z wymianą waluty wirtualnej są przelewane na rachunek bankowy Spółki.

    Spółka nie wpisała się do rejestru działalności z zakresu walut wirtualnych, a zatem nie
    prowadzi działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Suma całkowitej
    wartości usług, o których mowa wyżej, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od
    wartości dodanej, przekroczy w trakcie roku kwotę 10 000 euro lub jej równowartości
    wyrażoną w walucie krajowej państwa członkowskiego, w tym przypadku w złotych
    równowartość kwoty 42 000 zł.
    Wnioskodawca udostępnia wskazane we wniosku oprogramowanie na rzecz podmiotów
    będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium kraju oraz na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na
    terytorium kraju.
    Wnioskodawca udostępnia wskazane we wniosku oprogramowanie na rzecz podmiotów
    będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium Unii Europejskiej oraz na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub
    siedzibę na terytorium Unii Europejskiej.
    Wnioskodawca udostępnia wskazane we wniosku oprogramowanie na rzecz podmiotów
    będących podatnikami posiadającymi siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej oraz na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub
    siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej.
    W uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2025 r. w zakresie podatku od towarów i usług,
    Wnioskodawca podał następujące informacje:
    1. Spółka jest podatnikiem VAT czynnym.
    2. Opisane usługi (udostępnianie oprogramowania) świadczone są przez Spółkę za
      pośrednictwem Internetu (sieci elektronicznej).
    3. Działanie oprogramowania jest zasadniczo zautomatyzowane, a udział Spółki w jego
      obsłudze jest minimalny.
    4. Opisane udostępnianie oprogramowania na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.
      361, ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”) stanowi usługę świadczoną w miejscu, w
      którym ten podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej,
      a także usługa może być świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, odpowiednio na terytorium kraju, na terytorium Unii
      Europejskiej oraz poza terytorium Unii Europejskiej.
    5. W przypadku świadczenia usługi udostępniania oprogramowania na rzecz podmiotów
      niebędących podatnikami usługa jest świadczona w miejscu, w którym podmioty te
      posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu,
      odpowiednio miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    6. Udostępnianie oprogramowania nie obejmuje usługi doradztwa, zgodnie z art. 43 ust.
      15 ustawy o VAT oraz ma za zadanie zautomatyzowanie aktywności użytkownika na
      wskazanej przez niego sieci blockchain.
    Natomiast w uzupełnieniu wniosku z 1 lipca 2025 r. w zakresie podatku od towarów i
    usług, odpowiedzieli Państwo następująco na pytania Organu:
    Pytanie nr 1 pkt 1:
    Czy przedstawiony przez Państwa opis stanu faktycznego dotyczy również sytuacji, gdy
    podatnik w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”), nie posiada siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej,
    które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej i oczekują
    Państwo oceny swojego stanowiska w zakresie pytania nr 3 także w odniesieniu do tego
    elementu opisu stanu faktycznego?

    Odpowiedź:
    Tak, odpowiednio do powyższego pytania, przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu
    faktycznego dotyczy również sytuacji, gdy podatnik w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia
    11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej
    jako: „ustawa o VAT”), nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej, które znajduje się w innym miejscu niż jego
    siedziba działalności gospodarczej i Wnioskodawca oczekuje oceny swojego stanowiska w
    zakresie pytania nr 3 także w odniesieniu do tego elementu opisu stanu faktycznego.
    Pytanie nr 1 pkt 2:
    Czy w stosunku do usług będących przedmiotem wniosku (udostępnianie
    oprogramowania) zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia
    wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki
    wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz.Urz. UE. L 2011 r. Nr 77, str. 1)?
    Odpowiedź:
    W stosunku do usług będących przedmiotem wniosku (udostępnianie oprogramowania)
    nie zachodzą (nie znajdują zastosowania) wyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 3
    rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz.Urz. UE. L 2011 r. Nr 77,
    str. 1). Pomimo udzielenia skonkretyzowanej odpowiedzi na zadane pytanie,
    Wnioskodawca wnosi, aby zarówno zastosowanie ww. wyłączeń, jak i ogólnie dokonanie
    kwalifikacji prawnej usługi jako usługi świadczonej drogą elektroniczną, odbywało się na
    skutek analizy Organu podatkowego w odniesieniu do opisu cech świadczonej usługi, a
    nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez samego Wnioskodawcę, żeby wydane stanowisko
    Organu podatkowego miało dla Wnioskodawcy walor ochronny, w sytuacji gdy
    Wnioskodawca dostosuje się do przedmiotowej interpretacji indywidualnej. Zatem bardzo
    proszę, aby wydane stanowisko w tym zakresie zostało wydane po analizie cech
    oferowanego produktu Wnioskodawcy.
    Pytanie nr 1 pkt 3:
    Czy Spółka (Usługodawca) posiada siedzibę działalności gospodarczej tylko na terytorium
    kraju?
    Odpowiedź:
    Tak, Spółka (Usługodawca) posiada siedzibę działalności gospodarczej tylko na terytorium
    kraju. Spółka została założona w Polsce na podstawie ustawodawstwa polskiego, przy
    czym klienci Spółki pochodzą z różnych części świata, w szczególności z Europy, Azji,
    Ameryki Południowej oraz Ameryki Północnej, w związku z czym świadczenie usług przez
    Spółkę nie jest ograniczone terytorialnie.
    Pytanie nr 1 pkt 4:
    Czy suma całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych przez
    Spółkę na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o
    kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku
    podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej
    równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w
    art. 28k ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego
    siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych
    równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł?
    Odpowiedź:
    W momencie złożenia niniejszej odpowiedzi suma całkowitej wartości usług opisanych w
    treści wniosku, świadczonych przez Spółkę na rzecz podmiotów, o których mowa w art.
    28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej,
    przekroczyła w poprzednim roku podatkowym tj. 2024 r. kwotę 10 000 euro lub jej

    równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w
    art. 28k ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego
    siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych
    równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł. W trakcie aktualnego roku podatkowego
    nie doszło do przekroczenia tego limitu, jednak ze względu na fakt, iż rok podatkowy
    jeszcze trwa, Wnioskodawca nie wyklucza przekroczenia tej kwoty, a takie przekroczenie
    lub nieprzekroczenie, będzie zależało od popytu rynkowego na oferowaną przez
    Wnioskodawcę usługę, którego Wnioskodawca w tym momencie nie jest w stanie
    przewidzieć.
    Pytanie nr 1 pkt 5:
    Czy wskazali lub wskażą Państwo jako miejsce świadczenia usług miejsce, w którym
    podmioty niebędące podatnikami posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub
    zwykłe miejsce pobytu, składając zawiadomienie o takim wyborze do naczelnika urzędu
    skarbowego lub złożyli bądź złożą Państwo zawiadomienie o rezygnacji z tak dokonanego
    wyboru miejsca opodatkowania?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca nie wskazał, jednak w zależności od sytuacji nie wyklucza wskazania jako
    miejsce świadczenia usług miejsce, w którym podmioty niebędące podatnikami posiadają
    siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, składając zawiadomienie
    o takim wyborze do naczelnika urzędu skarbowego oraz Wnioskodawca nie złożył, jednak
    w zależności od sytuacji oraz dokonanego wyboru nie wyklucza złożenia zawiadomienia o
    rezygnacji z tak dokonanego wyboru miejsca opodatkowania.
    Pytanie nr 2:
    Czy pytanie nr 3, a w konsekwencji Państwa stanowisko w tym zakresie, dotyczą zarówno
    stanu faktycznego, jak również zdarzenia przyszłego, odnoszącego się do określenia
    miejsca świadczenia usług świadczonych podmiotom niebędącym podatnikami,
    posiadającym siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju?
    Odpowiedź:
    Tak, pytanie nr 3, a w konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie, dotyczą
    zarówno stanu faktycznego, jak również zdarzenia przyszłego, odnoszącego się do
    określenia miejsca świadczenia usług świadczonych podmiotom niebędącym podatnikami,
    posiadającym siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Pytania (pytanie nr 3 zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy opisaną w stanie faktycznym usługę, polegającą na dostarczaniu oprogramowania
      pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci
      blockchain, należy kwalifikować jako usługę elektroniczną, o której mowa w art. 2 pkt
      26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    2. W jaki sposób Spółka ma dokumentować transakcje sprzedaży usługi polegającej na
      dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
      użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian za płatność w walutach
      wirtualnych (kryptowalutach) na rzecz podmiotów, o których mowa w stanie
      faktycznym?
    3. W przypadku świadczenia usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania
      pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci

      blockchain na rzecz podmiotów, o których mowa w stanie faktycznym [i zdarzeniu
      przyszłym], w którym miejscu wystąpią skutki podatkowe wynikające ze świadczonych
      usług, tj. w którym miejscu nastąpi świadczenie usługi i gdzie powstaną, w związku z
      tym, skutki podatkowe transakcji gospodarczej oraz w jakich przypadkach w związku
      ze świadczeniem tej usługi to Spółka będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT
      (a nie jej kontrahent)?
    4. Czy dalsza wymiana na prawny środek płatniczy (w tym pieniądze fiducjarne) waluty
      wirtualnej pozyskanej przez Spółkę tytułem zapłaty jej za usługę, podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i korzysta ze zwolnienia zgodnie z art.
      43 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w
      przypadku, gdy miejscem świadczenia usługi (wymiany walut wirtualnych) jest
      terytorium Polski?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy opisana w stanie faktycznym usługę, polegającą na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain, należy kwalifikować jako usługę elektroniczną, o której mowa w
    art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:
    „Ilekroć w dalszych przepisach mowa jest o usługach elektronicznych, rozumie się przez to
    usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282
    /2011”.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r. str.
    1 ze zm.; zwanego dalej: „rozporządzeniem 282/2011”): „Do „usług świadczonych drogą
    elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006 /112/WE, należą usługi świadczone za
    pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich
    charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a
    ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe”.
    W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
    Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
    a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
    b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci
      elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
    c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez internet lub
      sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
    d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
    e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,

      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
    f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Załącznik I zawiera następujące usługi:
    1. Punkt 1 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) tworzenie i hosting witryn internetowych;
      b) automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online;
      c) zdalne zarządzanie systemami;
      d) hurtownie danych online, umożliwiające elektroniczne przechowywanie i
        wyszukiwanie konkretnych danych;
      e) dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie.
    2. Punkt 2 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności
        programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy
        antywirusowe) oraz jego uaktualnień;
      b) oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych;
      c) sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i
        urządzeń peryferyjnych (np. drukarek);
      d) automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych;
      e) automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall.
    3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
      b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
      c) zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
      d) prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
      e) dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
      f) wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
      g) informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po
        wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub
        finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
      h) dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na
        stronach lub witrynach internetowych;
      i) korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
    4. Punkt 4 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;
      b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań,
        dzwonków i innych dźwięków;
      c) uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;
      d) pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;
      e) uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia
        Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie
        oddaleni;
      f) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za
        pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, internetu lub podobnej sieci
        elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym
        przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu
        programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo
        na życzenie;
      g) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za
        pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są
        one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci
        radiowych lub telewizyjnych;
      h) dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to
        treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego
        odpowiedzialnością redakcyjną; i) dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych

        należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny
        podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.
    5. Punkt 5 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
        Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
        niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
        wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna
        wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się
        nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału
        człowieka.
    W art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zostały opisane czynności niestanowiące usług
    świadczonych drogą elektroniczną w rozumieniu ww. rozporządzenia.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi, za usługę
    elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci
    elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę
    elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest wystąpienie
    następujących cech świadczonych usług:
    - realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
    - świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
    - ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,
    - nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
    W analizowanym przypadku realizacja usługi następuje przy wykorzystaniu
    oprogramowania w Internecie, gdzie przedmiotowe oprogramowanie pośredniczy między
    użytkownikiem a wybranymi przez niego serwisami, aplikacjami, protokołami lub sieciami
    blockchain, celem zautomatyzowania czynności użytkownika. Realizacja usługi następuje
    wyłącznie za pomocą sieci Internet, przy wykorzystaniu protokołów oraz sieci blockchain.
    Usługi nie da się zrealizować w inny sposób, niż przy wykorzystaniu Internetu oraz
    protokołów oraz sieci blockchain. Oprogramowanie automatyzuje transakcje na
    blockchainie w związku z czym realizacja usługi następuje wyłącznie za pomocą sieci.
    Świadczenie w tym przypadku jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki.
    Oprogramowanie dostarczane przez Wnioskodawcę ma za zadanie jedynie
    automatyzować aktywność użytkownika na wskazanej przez niego sieci blockchain
    zgodnie z zadanymi przez użytkownika parametrami. Wynikiem korzystania z
    oprogramowania dostarczanego przez Wnioskodawcę jest automatyczne
    przeprowadzenie transakcji na blockchainie zgodnie z zadanymi wcześniej parametrami
    użytkownika. Oprogramowanie ma na celu optymalizację aktywności użytkownika z
    wykorzystaniem wybranej sieci blockchain, na wzór wysyłania automatycznych
    wiadomości, które można ustawić przy korzystaniu z aplikacji dostarczających narzędzia
    poczty elektronicznej. Docelowo oprogramowanie ma automatyzować transakcje na
    blockchainie użytkowników, a zatem minimalizować ich udział w transakcjach. Zatem poza
    wprowadzeniem parametrów w oparciu, o które mają działać algorytmy oprogramowania
    należy dojść do wniosku, że samo działanie oprogramowania (świadczenie usługi) jest
    zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki.
    Jednocześnie w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym przypadku spełniona jest również
    przesłanka, iż wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej jest
    niemożliwe. Bowiem z oprogramowania można korzystać przy pomocy sieci Internet oraz
    wykorzystaniu protokołów oraz sieci blockchain. Oprogramowanie opisane w stanie
    faktycznym nie ma innego przeznaczenia gospodarczego, niż automatyzacja transakcji w
    sieci blockchain, a wykorzystanie funkcjonalności oprogramowania poza środowiskiem
    technologii informatycznej nie jest możliwe ani gospodarczo uzasadnione. Nie da się

    również wykonać samej usługi udostępnienia funkcjonalności oprogramowania bez
    wykorzystania technologii informatycznej. Stanowi to najważniejszy czynnik korzystania z
    oprogramowania, o którym mowa w stanie faktycznym.
    W ocenie Wnioskodawcy, usługa udostępnienia oprogramowania, o którym mowa w
    stanie faktycznym nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia
    282/2011, a mieści się w wyliczeniu z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011. W ocenie
    Wnioskodawcy usługę udostępnienia oprogramowania można odnieść do ogólnych
    dostaw produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami
    lub nowszymi wersjami (art. 7 ust. 2 lit. a rozporządzenia 282/2011) lub usług
    generowanych automatycznie przez komputer i przesyłanych poprzez Internet lub sieć
    elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę (art. 7
    ust. 2 lit. c rozporządzenia 282/2011).
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy opisaną w stanie faktycznym usługę, polegającą na
    dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain, należy kwalifikować jako usługę
    elektroniczną, o której mowa w art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, ze względu na fakt, iż:
    1) realizacja usługi następuje wyłącznie za pomocą sieci Internet, przy wykorzystaniu
      protokołów oraz sieci blockchain;
    2) poza wprowadzeniem parametrów, w oparciu o które mają działać algorytmy
      oprogramowania samo działanie oprogramowania (świadczenie usługi) jest
      zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki;
    3) wykonanie usługi udostępnienia oprogramowania, jak i korzystanie z funkcjonalności
      oprogramowania bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe;
    4) usługa nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282
      /2011, a mieści się w wyliczeniu z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011, gdzie
      przedmiotową usługę można odnieść do ogólnych dostaw produktów w formie
      cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami
      (art. 7 ust. 2 lit. a rozporządzenia 282/2011) lub usług generowanych automatycznie
      przez komputer i przesyłanych poprzez internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi
      na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę (art. 7 ust. 2 lit. c
      rozporządzenia 282/2011).
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Kwestie związane z obowiązkiem wystawiania faktur regulują przepisy Rozdziału 1
    „Faktury” Działu XI ustawy „Dokumentacja” (przepisy art. 106a - 106n ustawy o podatku od
    towarów i usług).
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
    „Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
          a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
          b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
            5 pkt 4,
          c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
            19a ust. 1b”.

    W przypadku sprzedaży usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania
    pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci
    blockchain w zamian za płatność w walutach wirtualnych (kryptowalutach) na rzecz
    podatników podatku od wartości dodanej, Wnioskodawca zobowiązany jest do
    wystawienia faktury dokumentującej ww. transakcję.
    Jeśli miejsce opodatkowania ww. transakcji jest poza terytorium kraju i zobowiązanym do
    zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, będący podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, to faktura wystawiona przez Wnioskodawcę z tytułu wykonanych usług
    powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    W sytuacji, gdy nabywcą usługi nie jest podatnik podatku od wartości dodanej a miejsce
    opodatkowania (sprzedaży) znajduje się poza terytorium Polski, Wnioskodawca winien
    dokonać stosownego rozliczenia i udokumentowania tych czynności, adekwatnie do
    przepisów obowiązujących w państwie, na terytorium którego znajduje się miejsce
    opodatkowania usługi. W przypadku świadczonych przez Wnioskodawcę ww. usług na
    rzecz nabywców niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej, o podmiocie
    zobowiązanym do rozliczenia tego podatku przesądzają przepisy kraju, w którym znajduje
    się miejsce świadczenia usług. Sytuacja wystąpienia mechanizmu odwrotnego obciążenia,
    w której to nabywca usług rozlicza podatek od wartości dodanej nie znajduje
    zastosowania w sytuacji, gdy nabywcą usług nie jest podatnik podatku od wartości
    dodanej. Wnioskodawca winien dokonać stosownego rozliczenia i udokumentowania tych
    czynności, adekwatnie do przepisów obowiązujących w tym państwie.
    Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: „Podatnicy dokonujący
    sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz
    rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu
    kas rejestrujących”.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników,
    którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z
    podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania w kasie
    rejestrującej jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.
    Dla sprzedaży usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na
    zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain, w zamian za
    płatność w walutach wirtualnych (kryptowalutach), dla której miejscem opodatkowania
    jest terytorium kraju (Polski), Wnioskodawca zobowiązany jest do ewidencjonowania
    transakcji przy pomocy kasy rejestrującej. Wnioskodawca obowiązany jest wystawić i
    wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę w postaci papierowej lub za zgodą nabywcy,
    w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony. Z uwagi
    na to, że obowiązkowi ewidencji w kasie rejestrującej podlega m.in. odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, w przypadku transakcji sprzedaży ww. usługi na rzecz
    nabywców niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej, dla których miejsce
    opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju (Polski), transakcje te nie podlegają
    wynikającemu z art. 111 ust. 1 ustawy obowiązkowi ewidencji przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej w Polsce. Wnioskodawca winien dokonać stosownego rozliczenia i
    udokumentowania tych czynności, adekwatnie do przepisów obowiązujących w państwie,
    na terytorium którego wystąpi miejsce opodatkowania ww. usługi.
    Podsumowując, w przypadku sprzedaży usługi polegającej na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain w zamian za płatność w walutach wirtualnych (kryptowalutach)
    na rzecz:
    - nabywców będących podatnikami podatku od wartości dodanej, Wnioskodawca
      zobowiązany jest do wystawienia faktury dokumentującej ww. transakcję,

    - nabywców niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej a miejsce
      opodatkowania (sprzedaży) znajduje się poza terytorium Polski, Wnioskodawca
      winien dokonać stosownego rozliczenia i udokumentowania tych czynności, zgodnie
      z przepisami obowiązującymi w państwie na terytorium którego znajduje się miejsce
      opodatkowania usług,
    - nabywców niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej, dla których
      miejscem opodatkowania jest terytorium kraju (Polski), Wnioskodawca obowiązany
      jest wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę w postaci papierowej lub
      za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
      nim uzgodniony.
    Wynika to również z pisma Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 października
    2022r. o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.279.2022.2.KK, do którego nawiązał Wnioskodawca w
    przedstawieniu własnego stanowiska.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3
    Należy wskazać, że w przypadku świadczenia usług od określenia miejsca świadczenia
    zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce,
    czy też nie oraz w którym miejscu wystąpią skutki podatkowe transakcji gospodarczej, od
    czego zależy prawidłowe odprowadzenie podatku od towarów i usług.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy o podatku od towaru i usług.
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towaru i usług: „Miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n”.
    Jak stanowi art. 28c ust. 1 ustawy o podatku od towaru i usług: „Miejscem świadczenia
    usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca
    posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art.
    28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n”.
    Przy czym, w myśl art. 28k ust. 1 ustawy o podatku od towaru i usług: „Miejscem
    świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają
    siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu”.
    W ocenie Wnioskodawcy, opisaną w stanie faktycznym usługę polegającą na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain należy kwalifikować jako usługę elektroniczną, o której mowa w
    art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Usługi elektroniczne zostały wskazane jako jeden z wyjątków od zasady wyrażonej w
    powołanym art. 28c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym, w
    przypadku usług elektronicznych świadczonych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej miejsce świadczenia, co do zasady, należy ustalić w oparciu o
    regulacje szczególne wynikające z art. 28k ustawy o podatku od towarów i usług.
    W przypadku usług elektronicznych świadczonych na rzecz podatnika w rozumieniu art.
    28a ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca nie przewidział wyjątku od
    zasady ogólnej dla określenia miejsca świadczenia.
    Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie miejscem świadczenia usług
    elektronicznych na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i
    usług, jest miejsce w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności
    gospodarczej albo stałe miejsce prowadzenia działalności, jeżeli usługa jest świadczona
    dla tego miejsca. Natomiast gdy podatnik nie posiada siedziby działalności gospodarczej
    lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej to miejscem świadczenia
    usługi jest miejsce, gdzie posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce

    pobytu. W przypadku, gdy w oparciu o powyższe, miejscem świadczenia usługi będzie
    terytorium kraju, to Spółka będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT.
    Jeśli miejsce opodatkowania transakcji jest poza terytorium kraju, a faktura zawiera
    wyrazy „odwrotne obciążenie”, Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku
    VAT, gdyż podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest w tym
    przypadku usługobiorca, będący podatnikiem podatku od wartości dodanej.
    W przypadku usług elektronicznych, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca
    przewidział szczególne zasady dla określenie miejsca świadczenia. Odnosząc się do
    wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących miejsca świadczenia, a tym samym
    opodatkowania usług realizowanych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w
    rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, zastosowanie znajdzie art. 28k
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że miejscem świadczenia usług
    elektronicznych (udostępnienia oprogramowania), a tym samym opodatkowania - zgodnie
    z zasadą wyrażoną w art. 28k ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - jest miejsce, w
    którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
    pobytu, a podmiotem obowiązanym do odprowadzenia podatku jest w tej sytuacji
    Wnioskodawca (Spółka).
    Podsumowując, w przypadku sprzedaży usługi polegającej na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain w zamian za płatność w walutach wirtualnych (kryptowalutach),
    miejscem świadczenia (opodatkowania) usługi elektronicznej, gdzie wystąpi skutek
    podatkowy transakcji gospodarczej, na rzecz:
    - podmiotów będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium kraju, na
      terytorium Unii Europejskiej, poza terytorium Unii Europejskiej jest miejsce, w którym
      podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej albo stałe miejsce
      prowadzenia działalności, jeżeli usługa jest świadczona dla tego miejsca. Natomiast
      gdy podatnik nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej to miejscem świadczenia usługi jest miejsce,
      gdzie posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu;
    - podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę
      na terytorium kraju albo posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę poza
      terytorium Unii Europejskiej jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę,
      stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu;
    - podmiotów niebędących podatnikami posiadających siedzibę, stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego
      innego niż terytorium Polski, jeśli nie są łącznie spełnione warunki, o których mowa w
      art. 28k ust. 2 ustawy, lub mimo spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k ust.
      2 ustawy, usługodawca złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne
      zawiadomienie wskazujące jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w
      art. 28k ust. 1 ustawy jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu;
    - podmiotów niebędących podatnikami posiadających siedzibę, stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego
      innego niż terytorium Polski, jeśli są spełnione warunki, o których mowa w art. 28k ust.
      2 ustawy i usługodawca nie złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego
      zawiadomienia wskazującego jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa
      w art. 28k ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług będzie miejsce, w którym
      usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4
    W ocenie Wnioskodawcy dalsza wymiana na prawny środek płatniczy (w tym pieniądze
    fiducjarne) waluty wirtualnej pozyskanej przez Spółkę tytułem zapłaty jej za usługę
    udostępnienia oprogramowania, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i

    korzysta ze zwolnienia, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług w przypadku, gdy miejscem świadczenia usługi (wymiany
    walut wirtualnych na środki płatnicze) jest terytorium Polski.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT - zwolnione są od podatku „transakcje, łącznie z
    pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek
    płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za
    które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są
    zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną”.
    Zgodnie z orzecznictwem Trybunały Sprawiedliwości Unii Europejskiej: „Transakcje
    dotyczące walut nietradycyjnych, czyli innych niż pieniądze, które są prawnymi środkami
    płatniczymi w jednym lub kilku krajach, o ile waluty te zostały zaakceptowane przez strony
    transakcji jako alternatywny środek płatniczy wobec prawnych środków płatniczych i ich
    jedynym przeznaczeniem jest funkcja środka płatniczego, stanowią transakcje finansowe.
    Waluta wirtualna może być zdefiniowana jako rodzaj nieobjętych regulacjami pieniędzy
    cyfrowych, emitowanych i kontrolowanych przez osoby, które je tworzą, oraz używanych i
    akceptowanych przez członków danej społeczności wirtualnej. Waluta wirtualna „bitcoin”
    należy do systemu walut wirtualnych z tzw. „dwukierunkowym przepływem”, za pomocą
    którego użytkownicy mogą kupować i sprzedawać pieniądze wirtualne zgodnie z kursami
    wymiany walut. Te waluty wirtualne są podobne do innych walut wymienialnych pod
    względem ich interoperacyjności ze światem rzeczywistym. Takie systemy pozwalają na
    zakup zarówno wirtualnych jak i rzeczywistych dóbr i usług” (wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 października 2015r. o sygn. C-264/14 w
    sprawie Skatteverket przeciwko Davidowi Hedqvistowi).
    Z kolei, zgodnie z zaprezentowanym stanowiskiem Rzecznika Generalnego, które jest
    zgodne z obowiązującym orzecznictwem - to, co obowiązuje w stosunku do prawnych
    środków płatniczych, powinno też obowiązywać wobec innych środków płatniczych,
    których funkcja się do tego ogranicza. Nawet w wypadku gdy takie środki czysto płatnicze
    nie są gwarantowane i kontrolowane przez prawo, w kontekście prawa podatku VAT
    spełniają jednak takie same funkcje jak prawne środki płatnicze i powinno się z nimi
    postępować zgodnie z zasadą neutralności podatkowej funkcjonującej w postaci zasady
    równego traktowania - zasadniczo w taki sam sposób (opinia z dnia z dnia 16 lipca 2015r.,
    nr. ECLI:EU:C:2015:498).
    Odnosząc się natomiast do opinii Sądu odsyłającego, on również klasyfikuje bitcoiny jako
    środek czysto płatniczy. Jedynym celem ich posiadania jest zamiar ich ponownego
    wykorzystania w przyszłości jako środek płatniczy. Tak więc należy je traktować w ramach
    oceny zdarzeń powodujących powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT w taki
    sam sposób jak prawne środki płatnicze.
    Jednocześnie należy wskazać na fakt, że w polskim porządku prawnym, zgodnie z
    obowiązującą linią interpretacyjną, charakter prawny kupowanych jednostek Bitcoin przy
    akceptacji stron transakcji jako alternatywnego środka płatniczego pozwala stwierdzić, że
    wirtualna waluta będzie nośnikiem wartości pieniężnej oraz środkiem płatniczym
    podobnie jak waluty używane jako prawny środek płatniczy. Tym samym czynność kupna
    jednostek Bitcoin od podmiotu będącego podatnikiem VAT albo podatku od wartości
    dodanej posiadającego miejsce siedziby działalności gospodarczej poza terytorium Polski
    oraz nieposiadającego stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu na terytorium Polski zgodnie z art. 28b ust. 1
    ustawy w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy zwolnioną z podatku VAT w myśl art. 43 ust.
    1 pkt 7 ustawy (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie, z dnia 15 lutego 2016 r., znak sprawy: IPPP3/4512-1005/15-2/RD).
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pojęcia „walut” z art. 43
    ust. 1 pkt. 7 ustawy o VAT mieszczą się również waluty wirtualne, które Wnioskodawca
    przyjmuje w ramach płatności za usługę udostępnienia oprogramowania. Od usługi
    polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie

    aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian za płatność w walutach
    wirtualnych (kryptowalutach), Wnioskodawca reguluje podatek od towarów i usług.
    Natomiast w ocenie Wnioskodawcy dalsza wymiana, pozyskanych w ramach płatności za
    usługę, walut wirtualnych na prawny środek płatniczy (w tym pieniądze fiducjarne)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i korzysta ze zwolnienia zgodnie z
    art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w
    przypadku, gdy miejscem świadczenia usługi jest terytorium Polski. Zostało to
    potwierdzone w wielu pismach wydanych przez Dyrektora KIS.
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy dalsza wymiana na prawny środek płatniczy (w tym
    pieniądze fiducjarne) waluty wirtualnej pozyskanej przez Spółkę tytułem zapłaty jej za
    usługę udostępnienia oprogramowania, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług i korzysta ze zwolnienia, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy miejscem świadczenia usługi (wymiany
    walut wirtualnych na środek płatniczy) jest terytorium Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań nr 1-4 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
    to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
    określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu
    Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i
    Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn.
    zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
    Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
    Europejskiej [...].
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
    rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
    Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 2 pkt 5 ustawy:
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:

    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przepis art. 2 pkt 26 ustawy stanowi, że:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się przez
    to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282
    /2011.
    Jak stanowi art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz.Urz. UE. L
    2011 Nr 77, str. 1; dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”):
      1. Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
        /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
        których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo
        zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
        wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
      2. Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
        a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem,
          jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
        b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
          sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
        c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez
          Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone
          przez usługobiorcę;
        d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
          pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
          potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
          automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o
          dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej
          automatycznie przez komputer;
        e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
          telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
          wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące
          inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych
          wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają
          hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
        f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
      3. Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
        a) usług nadawczych;
        b) usług telekomunikacyjnych;
        c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
          elektronicznie;
        d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
        e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
        f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
        g) kaset wideo i płyt DVD;
        h) gier na płytach CD-ROM;
        i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
          którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
        j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
          nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
          połączenie);
        k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
        l) hurtowni danych off-line;
        m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;

        n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
        o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
          kursy za pośrednictwem poczty;
        p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
          udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
        q) (uchylona)
        r) (uchylona)
        s) (uchylona)
        t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
          edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
        u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu
          osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7 [...].
    W myśl art. 28a
    Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub
          podatku od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Jak stanowi art. 28b ust. 1 ustawy:
    1. Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
      art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    2. W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    3. W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Stosownie do art. 28c ust. 1 ustawy o VAT:
    Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
    miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
    zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3 oraz
    art. 28h-28n.
    Jak wskazano w art. 28k ustawy:

    1. Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług
      elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym
      podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione następujące
      warunki:
      1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
        siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na
        terytorium jednego państwa członkowskiego;
      2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących
        podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
        miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
      3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz
        podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o
        których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub
        podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani
        w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości
        wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1,
        przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności
        gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub
        zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych
        równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
    3. Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zostanie
      przekroczona, przepis ust. 1 stosuje się począwszy od usługi, w związku ze
      świadczeniem której przekroczono tę kwotę.
    4. Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce
      świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę
      działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania
      lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce świadczenia
      usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach
      określonych w art. 28p.
    5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik nie może zmienić miejsca świadczenia
      usług wcześniej niż po upływie 2 kolejnych lat, licząc od dnia wykonania pierwszej
      usługi, dla której miejsce świadczenia zostało określone zgodnie z ust. 1.
    6. Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby
      - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju,
      może ponownie określić miejsce świadczenia usług zgodnie z ust. 2, po uprzednim
      zawiadomieniu o rezygnacji z dokonanego wyboru, o którym mowa w ust. 4, przed
      początkiem miesiąca, w którym rezygnuje z określania miejsca świadczenia usług
      zgodnie z ust. 1, na zasadach określonych w art. 28p.
    W rozumieniu art. 106a pkt 1 lit. a ustawy o VAT:
    Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o
    których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub
    dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te
    transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na
    rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy:
    Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
    dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności
    gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego
    dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby
    działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
    posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce

    pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia
    jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
    niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy:
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub
    przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:
    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
          b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w
        ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b
            i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
          b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
          - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc
            od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
            otrzymano całość lub część zapłaty.
    Przepis art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy stanowi, że:
    Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Jak wskazano w art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy:
    Faktura powinna zawierać - w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla
    których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Natomiast w art. 106e ust. 5 ustawy wskazano:
    Faktura może nie zawierać:
      1) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a - danych określonych w ust. 1
        pkt 10 i 12-14;
      2) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1
        pkt 5 i 12-14;
      3)w przypadku gdy kwota należności ogółem nie przekracza kwoty 450 zł albo kwoty
        100 euro, jeżeli kwota ta określona jest w euro - danych określonych w ust. 1 pkt 3
        dotyczących nabywcy i danych określonych w ust. 1 pkt 8, 9 i 11-14, pod
        warunkiem że zawiera dane pozwalające określić dla poszczególnych stawek
        podatku kwotę podatku.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:
    Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników,
    którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z
    podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania na kasie
    rejestrującej jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.
    W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
    Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
    obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a) w postaci papierowej lub
      b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych
        w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych
        osobowych.
    Jak stanowi art. 111 ust. 8 ustawy o VAT:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
    rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności
    z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia,
    mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa. [...]

    Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy wydane zostało
    rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku
    prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1902; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencji”).
    Stosownie do § 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencji:
    1. Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do
      rozporządzenia.
    2. W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia
      zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w
      tym załączniku.
    Państwa wątpliwości dotyczą:
    - wskazania, czy opisaną usługę, polegającą na dostarczaniu oprogramowania
      pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci
      blockchain, należy kwalifikować jako usługę elektroniczną, o której mowa w art. 2 pkt
      26 ustawy (pytanie nr 1);
    - dokumentowania transakcji sprzedaży usługi polegającej na dostarczeniu
      oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
      wybranej sieci blockchain w zamian za płatność w walutach wirtualnych
      (kryptowalutach) na rzecz podmiotów, o których mowa w stanie faktycznym (

## Pytanie

nr 2);
    - miejsca wystąpienia skutków podatkowych wynikających ze świadczonych usług, tj.
      wskazania miejsca świadczenia usługi i powstania skutków podatkowych oraz
      przypadków, gdy to Spółka będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT (pytanie nr
      3);
    - opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz zastosowania zwolnienia od podatku
      zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy, wymiany na prawny środek płatniczy (w tym
      pieniądze fiducjarne) waluty wirtualnej pozyskanej przez Spółkę tytułem zapłaty za jej
      usługę, gdy miejscem świadczenia wymiany walut wirtualnych jest terytorium Polski
      (pytanie nr 4).
    Przywołane powyżej przepisy wskazują, że warunkiem koniecznym do uznania usługi za
    usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej
    sieci elektronicznej. Jednak nie jest to warunek wystarczający, a istotne jest, aby
    świadczone usługi odznaczały się następującymi cechami:
    - ich realizacja odbywa się za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
    - świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
    - ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,
    - nie są one objęte wyłączeniami wskazanymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
    Wnioskodawca podał, że uruchomił narzędzie informatyczne (oprogramowanie)
    przeznaczone do zautomatyzowania aktywności użytkownika na wskazanej przez niego
    sieci blockchain zgodnie z zadanymi przez użytkownika parametrami. Wnioskodawca
    opracował narzędzie informatyczne, które w oparciu o zaimplementowany mechanizm
    algorytmiczny pozwala na zautomatyzowanie aktywności na blockchainie, m.in. pozwala
    na wymianę tokenów, wysyłanie tokenów z portfela na portfel, sprzedaż i kupno tokenów
    itd. Przedmiotowe oprogramowanie ma na celu optymalizowanie aktywności
    użytkowników w różnych sieciach blockchain, w tym ma wspomóc użytkowników w
    wykonywaniu zaplanowanej przez nich aktywności. Użytkownicy mogą wykonać czynności
    na wybranej sieci blockchain manualnie lub skorzystać z oprogramowania Spółki celem
    zautomatyzowania ww. czynności. Usługa służy do interakcji z różnymi
    zdecentralizowanymi aplikacjami na blockchainie za pośrednictwem jednego interfejsu.
    Usługa i produkt mają na celu ułatwienie klientom interakcji ze zdecentralizowanymi
    aplikacjami, nie poprzez korzystanie z ich interfejsu, ale poprzez bezpośrednią interakcję
    tylko z blockchainem. Do współpracy ze Spółką, jak również celem korzystania z

    oprogramowania przez użytkowników, opracowano stronę internetową, zabezpieczającą
    dostęp do funkcjonalności oprogramowania. Oprogramowanie, które uruchomiła Spółka,
    będzie tzw. interfejsem pośredniczącym między użytkownikiem a wybranymi przez niego
    serwisami, aplikacjami, protokołami lub sieciami blockchain. Celem zautomatyzowania
    aktywności na blockchainie użytkownik przekazuje dostęp do tzw. kluczy prywatnych,
    niezbędnych do zatwierdzenia transakcji na blockchainie, co pozwoli na wykonywanie
    transakcji na blockchainie za użytkownika. Klucze prywatne, o których mowa wyżej, są
    zaszyfrowane oraz przechowywane wyłącznie na urządzeniu użytkownika.
    Oprogramowanie dostarczane przez Spółkę ma za zadanie jedynie automatyzować
    aktywność użytkownika na wskazanej przez niego sieci blockchain, zgodnie z zadanymi
    przez użytkownika parametrami. Oznacza to, iż to po stronie użytkownika leży wybór co
    do sieci blockchain, serwisu, protokołu czy aplikacji z których będzie korzystał przy
    pomocy narzędzia dostarczonego przez Spółkę. Jednocześnie oprogramowanie pozwala
    na zautomatyzowane przelanie tokenów z giełd służących do obrotu kryptoaktywami na
    tzw. portfele prywatne użytkowników. W tym celu użytkownik musi skorzystać z API
    zaznaczając jakie czynności może wykonywać oprogramowanie dostarczane przez Spółkę
    np. przelanie tokenów z portfela użytkownika na giełdzie na jego portfel prywatny. Także
    użytkownik ma oznaczyć konkretne portfele, na które mają końcowo trafić przelane
    aktywa. Wynikiem korzystania z oprogramowania dostarczanego przez Spółkę jest
    automatyczne przeprowadzenie transakcji na blockchainie, zgodnie z zadanymi wcześniej
    parametrami użytkownika. Oprogramowanie nie ma na celu wypracowanie zysku dla
    użytkownika, a jedynie optymalizację jego aktywności z wykorzystaniem wybranej sieci
    blockchain, na wzór wysyłania automatycznych wiadomości, które można ustawić przy
    korzystaniu z aplikacji dostarczających narzędzia poczty elektronicznej. Korzystanie z
    oprogramowania Spółki przez użytkowników możliwe jest w formie subskrypcji.
    Udostępnianie oprogramowania nie obejmuje usługi doradztwa, zgodnie z art. 43 ust. 15
    ustawy o VAT oraz ma za zadanie zautomatyzowanie aktywności użytkownika na
    wskazanej przez niego sieci blockchain. Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej
    tylko na terytorium kraju.
    Suma całkowitej wartości usług opisanych w treści wniosku, świadczonych przez Spółkę na
    rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2 ustawy, pomniejszona o kwotę
    podatku lub podatku od wartości dodanej, przekroczyła w poprzednim roku podatkowym
    tj. 2024 r. kwotę 10 000 euro W trakcie aktualnego roku podatkowego nie doszło do
    przekroczenia tego limitu, jednak ze względu na fakt, iż rok podatkowy jeszcze trwa,
    Wnioskodawca nie wyklucza przekroczenia tej kwoty, a takie przekroczenie lub
    nieprzekroczenie, będzie zależało od popytu rynkowego na oferowaną przez
    Wnioskodawcę usługę, którego Wnioskodawca w tym momencie nie jest w stanie
    przewidzieć.
    Wnioskodawca nie wskazał, jednak w zależności od sytuacji nie wyklucza wskazania jako
    miejsce świadczenia usług miejsce, w którym podmioty niebędące podatnikami posiadają
    siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, składając zawiadomienie
    o takim wyborze do naczelnika urzędu skarbowego oraz Wnioskodawca nie złożył, jednak
    w zależności od sytuacji oraz dokonanego wyboru nie wyklucza złożenia zawiadomienia o
    rezygnacji z tak dokonanego wyboru miejsca opodatkowania.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika więc, że
    świadczenie przez Państwa usług w postaci udostępnienia oprogramowania odbywa się w
    sposób zautomatyzowany, za pomocą Internetu, a udział Spółki w jego obsłudze jest
    minimalny. Do tego świadczone usługi - co wynika z przedstawionego opisu sprawy - nie
    są objęte wyłączeniem wymienionym w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011. Zatem
    mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy,
    należy uznać, że usługę świadczoną przez Spółkę w ramach opisanego zakresu
    funkcjonowania oprogramowania, pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain, należy kwalifikować jako usługę elektroniczną
    w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy VAT.

    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    prawidłowe.
    Chcąc dokonać oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, w pierwszej
    kolejności należy ocenić stanowisko w zakresie pytania nr 3.
    W opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podał, że wskazane we
    wniosku oprogramowanie udostępnia na rzecz podmiotów będących podatnikami:
    - podmiotów będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium kraju oraz na
      rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub
      siedzibę na terytorium kraju;
    - podmiotów będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium Unii
      Europejskiej oraz na rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi
      miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Unii Europejskiej;
    - podmiotów będących podatnikami posiadającymi siedzibę poza terytorium Unii
      Europejskiej oraz na rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi
      miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej.
    Spółka podała również, że opisane udostępnianie oprogramowania na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy stanowi usługę świadczoną w miejscu, w którym ten podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, a także usługa może być
    świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które
    znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, odpowiednio na
    terytorium kraju, na terytorium Unii Europejskiej oraz poza terytorium Unii Europejskiej.
    W uzupełnieniu wniosku Spółka dodała, że przedstawiony opis stanu faktycznego dotyczy
    także podatnika, który nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej, które znajduje się w innym miejscu niż jego
    siedziba działalności gospodarczej.
    W przypadku świadczenia usługi udostępniania oprogramowania na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami usługa jest świadczona w miejscu, w którym podmioty te
    posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Przepisy art. 28b ustawy o VAT regulują zasady określania miejsca świadczenia usług w
    przypadku świadczenia na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Tak więc w art.
    28b ust. 1-3 wskazano, że:
    - miejscem świadczenia jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada
      siedzibę działalności gospodarczej (z zastrzeżeniem wskazanym w tym przepisie, które
      w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania),
    - w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej,
    - w przypadku, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (znajdującego
      się w innym miejscu niż siedziba działalności gospodarczej), miejscem świadczenia
      usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
      pobytu.
    Natomiast przepis art. 28c ust. 1 ustawy stanowi zasadę ogólną dla określenia miejsca
    świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wskazując, że jest to
    miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Zasada ta ma
    zastosowanie wówczas, gdy przepisy szczególne, o których mowa w art. 28c ust. 2 i 3 oraz
    art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n ustawy, nie przewidują
    innych sposobów ustalania miejsca świadczenia.
    Jednym z wyjątków od zasady wyrażonej w art. 28c ust. 1 ustawy są usługi elektroniczne, o
    których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy. W przypadku usług elektronicznych świadczonych
    na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, miejsce świadczenia, co do zasady, należy

    ustalić w oparciu o regulacje szczególne wynikające z art. 28k ustawy. Zatem zgodnie z art.
    28k ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług elektronicznych na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe
    miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Przepis art. 28k ust. 1 ustawy znajduje
    zastosowanie wówczas, gdy nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 28k ust. 2
    ustawy, bądź w przypadku, gdy mimo spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k
    ust. 2 stawy, usługodawca złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne
    zawiadomienie, wskazujące jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w art.
    28k ust. 1 ustawy. Wynika to z art. 28k ust. 4 ustawy i dotyczy.
    Wskazali Państwo, że siedziba działalności Spółki znajduje się na terytorium Polski. Usługa
    polegająca na dostarczaniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie
    aktywności użytkownika na wybranej sieci blockchain, kwalifikowana jako usługa
    elektroniczna, jest świadczona podmiotom będącym podatnikami (w rozumieniu art. 28a
    ustawy o VAT) oraz podmiotom niebędącym podatnikami.
    W przypadku świadczenia opisanej usługi podmiotom będącym podatnikami, dla
    określenia miejsca świadczenia zastosowanie znajdzie zasada ogólna wyrażona w art. 28b
    ustawy. Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz przywołane
    przepisy, miejscem świadczenia usługi będzie:
    - terytorium kraju, w przypadku, gdy:
      - podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej na
        terytorium kraju lub
      - usługa jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
        podatnika na terytorium kraju, które znajduje się w innym miejscu niż siedziba
        działalności gospodarczej podatnika lub
      - usługa jest świadczona dla stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca
        pobytu na terytorium kraju, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada
        siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej;
    - terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej w przypadku, gdy:
      - podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej na
        terytorium Unii Europejskiej lub
      - usługa jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
        podatnika na terytorium Unii Europejskiej, które znajduje się w innym miejscu niż
        siedziba działalności gospodarczej podatnika;
      - usługa jest świadczona dla stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca
        pobytu na terytorium Unii Europejskiej, gdy podatnik będący usługobiorcą nie
        posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia
        działalności gospodarczej;
    - terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej w przypadku, gdy:
      - podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej na
        terytorium znajdującym się poza terytorium Unii Europejskiej lub
      - usługa jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
        podatnika na terytorium znajdującym się poza terytorium Unii Europejskiej, które
        znajduje się w innym miejscu niż siedziba działalności gospodarczej podatnika;
      - usługa jest świadczona dla stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca
        pobytu poza terytorium Unii Europejskiej, gdy podatnik będący usługobiorcą nie
        posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia
        działalności gospodarczej.
    Mając powyższe na uwadze, z uwagi na terytorialny zakres podatku od towarów i usług,
    należy zauważyć, że w przypadku, gdy miejscem świadczenia opisanej we wniosku usługi
    jest terytorium kraju, wówczas to Wnioskodawca jest zobowiązany do rozliczenia podatku
    VAT. W tej sytuacji skutki podatkowe będą dotyczyły Spółki. Natomiast w sytuacji, gdy
    miejscem świadczenia usługi będzie terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej
    lub terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej wówczas nie znajdą

    zastosowania przepisy ustawy o VAT, a skutki podatkowe powstaną na terytorium tych
    innych krajów.
    Natomiast w przypadku, gdy usługa jest świadczona na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami w rozumieniu art. 28a, miejsce świadczenia opisanej usługi, kwalifikowanej
    jako usługa elektroniczna, należy określić zgodnie z art. 28k ustawy o VAT. Co do zasady,
    wynikającej z art. 28k ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia będzie miejsce, w którym
    podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Przy czym w art. 28k ust. 2 zawarta została regulacja wyłączająca określanie miejsca
    świadczenia zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy, w sytuacji, gdy łącznie spełnione są
    następujące, wskazane tam warunki:
    1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
      siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium
      jednego państwa członkowskiego;
    2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących
      podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
      pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa
      członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
    3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz
      podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od
      wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim
      roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie
      krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku
      usługodawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
      siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium
      kraju wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
    Przy czym podatnik, do którego ma zastosowanie art. 28k ust. 2, może wskazać jako
    miejsce świadczenia usług miejsce określone zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy, składając w
    odpowiednim terminie stosowne zawiadomienie.
    W opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że w przypadku
    świadczenia usługi udostępniania oprogramowania na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami, usługa jest świadczona w miejscu, w którym podmioty te posiadają siedzibę,
    stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Ponadto podali Państwo, że suma
    całkowitej wartości usług, o których mowa, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku
    od wartości dodanej, przekroczyła w roku 2024 kwotę 10 000 euro lub jej równowartość
    wyrażoną w walucie krajowej państwa członkowskiego, w tym przypadku w złotych
    równowartość kwoty 42 000 zł.
    Mając na uwadze przedstawione regulacje prawne oraz opis stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego należy zauważyć, że w przypadku świadczenia usług podmiotom niebędącym
    podatnikami, miejscem świadczenia będzie miejsce, w którym podmioty te posiadają
    siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Miejscem świadczenia
    będzie więc miejsce odpowiednio przyporządkowane do siedziby, stałego miejsca
    zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu tych podmiotów - terytorium kraju, terytorium
    państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz terytorium znajdujące się poza terytorium
    Unii Europejskiej. W przypadku przedstawionym przez Wnioskodawcę nie znajdzie
    zastosowania art. 28k ust. 2 ustawy, ponieważ w 2024 r. (poprzedni rok podatkowy)
    wartość świadczonych usług przekroczyła 10 000 euro. Zatem jedynie w sytuacji, gdy
    miejscem świadczenia opisanej we wniosku usługi na rzecz podmiotu niebędącego
    podatnikiem jest terytorium kraju, wówczas to Spółka jest i będzie zobowiązana do
    rozliczenia podatku VAT. W pozostałych przypadkach (gdy miejscem świadczenia będzie
    miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe

    miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz terytorium
    znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej) Spółka nie jest i nie będzie zobowiązana
    do rozliczenia podatku.
    Należy ponadto zauważyć, że w przypadku, gdy w roku 2025 oraz w kolejnym roku
    wartość świadczonych usług i dostarczanych towarów nie przekroczy kwoty wskazanej w
    art. 28k ust. 2 pkt 1, a Wnioskodawca nie złoży oświadczenia wskazanego w art. 28k ust. 4
    (gdy usługi będą świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami,
    posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju), zastosowanie znajdzie
    zasada ogólna określania miejsca opodatkowania, wyrażona w art. 28c ust. 1 ustawy. W
    takiej sytuacji to Spółka będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT jako usługodawca
    posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Reasumując należy stwierdzić, że w przypadku świadczenia usług podmiotom będącym
    podatnikami oraz podmiotom niebędącym podatnikami, gdy miejscem świadczenia
    opisanych usług jest terytorium kraju, wówczas to Spółka będzie zobowiązana do
    rozliczenia podatku. Natomiast w sytuacji, gdy miejsce świadczenia opisanych usług jest
    poza terytorium kraju, wówczas rozliczenie podatku będzie następowało w sposób
    właściwy dla danego kraju.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem nr 3 należy uznać za
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 2 dotyczy sposobu dokumentowania
    sprzedaży opisanych we wniosku usług.
    Mając na uwadze rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 3 oraz przepisy w zakresie
    dokumentowania transakcji sprzedaży, w przypadku świadczenia opisanych we wniosku
    usług na rzecz podatników, Wnioskodawca zobowiązany jest do wystawienia faktury
    dokumentującej ww. transakcję. Jeśli miejsce opodatkowania ww. transakcji jest poza
    terytorium kraju i zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest
    usługobiorca, będący podatnikiem podatku od wartości dodanej, to faktura wystawiona
    przez Wnioskodawcę z tytułu wykonanych usług powinna zawierać wyrazy „odwrotne
    obciążenie”.
    Dla transakcji sprzedaży, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium kraju
    (Polski), a nabywca usługi jest podmiot niebędący podatnikiem, Wnioskodawca
    zobowiązany jest do ewidencjonowania transakcji przy pomocy kasy rejestrującej.
    Wnioskodawca obowiązany będzie wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny (w
    okolicznościach sprawy nie są bowiem spełnione żadne warunki do zastosowania
    zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących) lub fakturę w postaci papierowej, lub za zgodą nabywcy, w postaci
    elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony
    W sytuacji, gdy nabywcą usług opisanych we wniosku jest podmiot niebędący podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, a miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza
    terytorium Polski, Wnioskodawca winien dokonać stosownego rozliczenia i
    udokumentowania tych czynności, adekwatnie do przepisów obowiązujących w państwie,
    na terytorium którego znajduje się miejsce opodatkowania usługi. W tym wypadku o
    podmiocie zobowiązanym do rozliczenia tego podatku przesądzają przepisy kraju, w
    którym znajduje się miejsce świadczenia usług.
    W przypadku transakcji sprzedaży usługi na rzecz nabywców niebędących podatnikami
    podatku od wartości dodanej, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza
    terytorium kraju, transakcje te nie podlegają obowiązkowi ewidencji w Polsce przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej, wynikającemu z art. 111 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca
    winien dokonać stosownego rozliczenia i udokumentowania tych czynności, adekwatnie
    do przepisów obowiązujących w państwie na terytorium którego jest miejsce
    opodatkowania ww. usługi.

    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 4 dotyczy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług oraz zastosowania zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7
    ustawy do wymiany na prawny środek płatniczy (w tym pieniądze fiducjarne) waluty
    wirtualnej pozyskanej przez Spółkę tytułem zapłaty za jej usługę, gdy miejscem
    świadczenia wymiany walut wirtualnych jest terytorium Polski.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że ustawa o VAT nie zawiera definicji waluty
    wirtualnej. Z kolei w art. 4a pkt 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278, ze zm.) wskazano, że:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - oznacza to walutę wirtualną w
    rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
    finansowaniu terroryzmu.
    Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu
    praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 644):
    Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się cyfrowe odwzorowanie
    wartości, które nie jest:
      1) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne
        lub inne organy administracji publicznej,
      2) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
        międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej
        organizacji lub z nią współpracujące,
      3) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o
        usługach płatniczych,
      4) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi,
      5) wekslem lub czekiem
      - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
        akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie
        przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu
        elektronicznego.
    Z przytoczonej wyżej definicji walut wirtualnych wynika, że nie stanowią one pieniędzy ani
    wartości pieniężnych. Jednocześnie wykonywane przez Państwa czynności wymiany
    waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy nie będą stanowić dostawy towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ponieważ w opisanym zdarzeniu wirtualne waluty nie
    stanowią towaru.
    Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy, przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są
    wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że
    definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Zatem, określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i
    usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności
    określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń,
    które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.
    Zatem opisane przez Wnioskodawcę czynności, polegające na wymianie waluty wirtualnej
    na prawny środek płatniczy, którym na terytorium kraju jest złoty polski, będą stanowiły

    świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a ze względu na ich odpłatny
    charakter będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W treści ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca przewiduje dla niektórych
    czynności zwolnienie od podatku. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy:
    Zwalnia się od podatku transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i
    monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet
    będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub
    innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy
    lub które mają wartość numizmatyczną.
    Wskazana wyżej regulacja stanowi odzwierciedlenie w krajowym porządku prawnym
    przepisów dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze
    zm.; dalej jako: „Dyrektywa 2006/112”).
    Stosownie do art. 131 Dyrektywy 2006/112:
    Zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych
    przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu
    zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia
    wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania
    opodatkowania i nadużyć.
    W myśl art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy 2006/112:
    Państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut,
    banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i
    monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota,
    srebra lub innych metali, jak również banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny
    środek płatniczy lub które przedstawiają wartość numizmatyczną.
    Potwierdzeniem powyższego zwolnienia jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 22 października 2015 r., w sprawie C-264/14 Hedqvist, w którym TSUE
    rozpatrywał kwestię opodatkowania czynności wymiany waluty wirtualnej Bitcoin na
    walutę tradycyjną i odwrotnie. TSUE orzekł, że transakcje polegające na wymianie waluty
    tradycyjnej na walutę wirtualną „Bitcoin” i odwrotnie dokonywane za zapłatą kwoty marży,
    którą stanowi różnica pomiędzy ceną, po której nabywana jest waluta a ceną, po jakiej jest
    sprzedawana, stanowią odpłatne świadczenie usług. Usługi takie są zwolnione od podatku
    na mocy art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy.
    Co istotne, tezy wyroku nie ograniczają się wyłącznie do waluty Bitcoin i dotyczą (po
    spełnieniu warunków wskazanych w wyroku) także innych walut nietradycyjnych. W pkt 49
    wyroku TSUE stwierdził bowiem, że: „transakcje dotyczące walut nietradycyjnych, czyli
    innych niż pieniądze, które są prawnymi środkami płatniczymi w jednym lub kilku krajach,
    o ile waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako alternatywny środek
    płatniczy wobec prawnych środków płatniczych i ich jedynym przeznaczeniem jest funkcja
    środka płatniczego, stanowią transakcje finansowe”. TSUE stwierdził, że: „z kontekstu i
    celu art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy wynika, że wykładnia tego przepisu, według której
    obejmuje on transakcje dotyczące tylko walut tradycyjnych, częściowo pozbawiłaby go
    skutków. (...) jedynym przeznaczeniem wirtualnej waluty Bitcoin jest funkcja środka
    płatniczego oraz, że jest ona w tym celu akceptowana przez niektórych przedsiębiorców.
    W konsekwencji należy dojść do wniosku, że art. 135 ust. 1 lit. e dyrektywy VAT obejmuje
    również świadczenie usług takich jak w postępowaniu głównym, które polegają na

    wymianie walut tradycyjnych na jednostki wirtualnej waluty Bitcoin i odwrotnie,
    dokonywane za zapłatą kwoty odpowiadającej marży wynikającej z różnicy pomiędzy
    ceną, po jakiej dany przedsiębiorca nabywa waluty, a ceną, po jakiej je sprzedaje klientom”
    (pkt 51-53 wyroku).
    W ocenie Organu stanowisko TSUE wyrażone w wyroku w sprawie C#264/14 zachowuje
    swoją aktualność w odniesieniu do innych walut wirtualnych.
    We wniosku wskazali Państwo, że wynagrodzenie za subskrypcje na oprogramowanie
    Spółka pobiera w formie kryptowalut. Otrzymane tytułem zapłaty kryptowaluty Spółka
    wymienia na giełdzie służącej do ich wymiany na środki fiducjarne (prawny środek
    płatniczy). Przy tym miejscem wymiany (świadczenia usług) jest terytorium Polski.
    Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez
    Wnioskodawcę kryptowalut będzie stanowić usługę podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na to, że miejscem świadczenia usługi wymiany
    kryptowalut jest terytorium Polski, czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ pragnie wskazać, że w zakresie objętym pytaniami nr 5-8, dotyczącymi podatku
    dochodowego od osób prawnych, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z
    art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na
    funkcjonującą w obrocie prawnym interpretację indywidualna, Organ pragnie zauważyć,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i odnosi się wyłącznie do okoliczności
    przedstawionych w inicjującej tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem
    wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych
    sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku
    rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych.
    Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym

    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.