Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.547.2024.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Ustalenie czy Koszty Partycypacji poniesione przez Spółkę na
rzecz Producenta, na podstawie wystawionej Noty
Obciążeniowej, jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw.
„auto recall”, ponoszone w przyszłości na rzecz
międzynarodowych producentów samochodów, będą
stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu, na podstawie
art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.
Słowa kluczowe: części
gwarancje
koszt
koszt-wyłączenie z kosztów
odszkodowania-odszkodowanie umowne
samochód
wadliwość
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Pozostałe
wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek
    tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku
    dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy Koszty Partycypacji poniesione
    przez Spółkę na rzecz Producenta, na podstawie wystawionej Noty Obciążeniowej, jak i
    inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w przyszłości na rzecz
    międzynarodowych producentów samochodów, będą stanowić dla Spółki koszty
    uzyskania przychodu, na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie Organu – 19 grudnia 2024 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca posiada siedzibę w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów.
    Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (...).
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności zajmuje się produkcją (...), w tym (...).
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki zgodnie z KRS jest (...).
    Wnioskodawca jest także dostawcą (...). Odbiorcami produktów Wnioskodawcy są m.in.(...).
    W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności doszło do sytuacji, w której
    Wnioskodawca dostarczył do (...) (dalej: „Producent”) komponenty w postaci (...), które
    okazały się wadliwe. W trakcie produkcji Producent zauważył, że komponenty dostarczone
    przez Wnioskodawcę posiadały wadę (...), odbywającego się u Wnioskodawcy. Wskutek
    powyższego, (...).
    W związku z zaistniałą sytuacją, Producent podjął decyzję o (...) w celu wymiany wadliwych
    (...). Jak wynika z informacji przedstawionych przez Producenta,(...).
    Producent poniósł początkowo samodzielnie stosowne koszty ww. akcji serwisowej, tj.
    koszty wymiany wadliwych (...) dostarczonych przez Wnioskodawcę oraz powiązane z nią
    wydatki.
    Następnie, Wnioskodawca oraz Producent zawarli stosowne porozumienie o podziale
    kosztów (dalej: „Porozumienie”), na mocy którego strony ustaliły warunki rozliczeń
    finansowych w związku z wymianą wadliwych (...). W ramach Porozumienia Wnioskodawca
    zobowiązał się do uiszczenia na rzecz Producenta części kosztów wymiany (...) w formie
    zryczałtowanej kwoty, uzgodnionej przez strony. Rozliczenie z tego tytułu zostało
    dokonane w oparciu o wystawioną przez Producenta notę obciążeniową (dalej: „Nota
    Obciążeniowa”).
    W Porozumieniu wskazano, że zryczałtowana kwota, którą ma na rzecz Producenta
    zapłacić Wnioskodawca, dotyczy szeroko pojętego programu serwisowego będącego
    efektem dostarczenia przez Wnioskodawcę wadliwych (...).

    Z kolei w Nocie Obciążeniowej, dokumentującej poniesienie kosztu, wskazano, że
    zryczałtowana opłata odnosi się do szeroko pojętego i niesprecyzowanego roszczenia
    regresowego.
    Poza Notą Obciążeniową, Producent wystawił na rzecz Wnioskodawcy również dokument
    o nazwie (...) czyli tzw. „powiadomienie o obciążeniu” (dalej: „BVA”). W niniejszym
    dokumencie doprecyzowano, z wymianą którego komponentu związana jest akcja
    serwisowa, której kosztami na mocy Porozumienia został częściowo obciążony
    Wnioskodawca (tj. wskazany został symbol wadliwego modelu (...)). W BVA zawarto
    również informacje o efekcie przeprowadzonych negocjacji w tej sprawie, tj. o (...) w celu
    wymiany wadliwych modułów ww. (...) oraz o zawarciu Porozumienia w celu rozliczenia
    finansowego kosztów przeprowadzonej akcji serwisowej.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż niniejsza kwota obejmowała swoim zakresem w
    rzeczywistości koszt partycypacji Wnioskodawcy w różnych kategoriach wydatków
    poniesionych w ramach opisanej akcji serwisowej, w tym m.in.: (...) (dalej: „Koszty
    Partycypacji”). Jednocześnie, Wnioskodawca zaznacza, iż nie jest w stanie wyodrębnić z
    ponoszonych przez niego zryczałtowanych Kosztów Partycypacji poszczególnych kwot
    przypadających na konkretnie świadczenia, gdyż otrzymał od Producenta jedynie Notę
    Obciążeniową na zryczałtowaną kwotę, po opłaceniu której partycypuje w kosztach
    wymiany poszczególnych części.
    Na marginesie należy wskazać, iż tego typu rozliczenia finansowe z Producentem ((...)) o
    charakterze „auto recall”, tj. odnoszące się do stosownej partycypacji Wnioskodawcy jako
    dostawcy części w kosztach ich wymiany w przypadku stwierdzenia wadliwości części, są
    powszechnie stosowane w praktyce gospodarczej w branży motoryzacyjnej i warunkują
    współpracę (...). Niemożliwym byłoby podjęcie i prowadzenie takiej współpracy bez
    zawarcia tego typu porozumień i wspólnej partycypacji w kosztach poszczególnych
    wymian w sytuacji, gdy wadliwość części powstaje w trakcje procesu produkcyjnego
    dostawcy części, a skutkuje koniecznością przeprowadzenia akcji serwisowej (co do zasady
    wymiany części) na poziomie producenta samochodu. Tym samym, tego typu rozliczenia
    finansowe pomiędzy międzynarodowymi producentami samochodów a Wnioskodawcą
    dotyczące ponoszenia kosztów zbliżonych do Kosztów Partycypacyjnych, to okoliczności,
    które regularnie występują w ramach działalności Spółki i należy oczekiwać, że będą
    występować także w przyszłości, gdyż współpracuje ona z (...) podmiotami z branży
    motoryzacyjnej. Tym samym, Spółka będzie ponosić najprawdopodobniej podobne do
    Kosztów Partycypacyjnych koszty o charakterze „auto recall” także w przyszłości.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że omawiane koszty nie zawsze będą dotyczyć
    wymiany wadliwej części, lecz bardziej ogólnie je definiując - usunięcia/naprawy pewnego
    rodzaju nieprawidłowości, niezgodności związanych ze specyfikacją określoną przez
    klienta w odniesieniu do dostarczanego komponentu. Każdorazowo procedura przebiega
    jednak w tożsamy sposób - po wykryciu nieprawidłowości, najczęściej po sprzedaży
    samochodu do klienta finalnego, następuje zgłoszenie wady do producenta. Następnie
    producent dokonuje wymiany uszkodzonego elementu na prawidłowo działający i
    oszacowuje, ile pojazdów wyposażonych w komponenty z danej linii produkcyjnej może
    być obarczonych tą nieprawidłowością. Wówczas Wnioskodawca z producentem wspólnie
    decydują o ściągnięciu danych pojazdów z rynku, wymianie wadliwych części na nowe, a
    także o podjęciu innych czynności obarczonych kosztami, mających na celu dalsze
    usprawnienie oferowanych przez Spółkę systemów bezpieczeństwa. Najczęściej nie ma
    możliwości jednoznacznego ustalenia, po czyjej stronie leży wina wynikająca z
    udostępnienia produktu obarczonego wadą - niekiedy może to wynikać bezpośrednio z
    działań Wnioskodawcy, innym razem może być związana z nieścisłościami powstającymi
    jeszcze na etapie projektowania oraz informowania o określonych pomiarach dotyczących
    produktów przez producenta aut. Po ustaleniu przez Wnioskodawcę i producenta aut

    przewidywanych kosztów, producent wystawia fakturę lub notę obciążeniową, w oparciu o
    stosowne porozumienie, a Wnioskodawca pokrywa część przypadających na niego
    kosztów akcji serwisowej.
    Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 19 grudnia 2024 r. zawarli
    Państwo następujące informacje:
    1) Odpowiedzialność względem kontrahentów nie będzie wynikać wprost z rękojmi w
      rozumieniu art. 556 Kodeksu cywilnego ani z gwarancji w rozumieniu art. 577 Kodeksu
      cywilnego - należy wskazać, iż umowy zawierane z kontrahentami w ogóle nie odwołują
      się ani nie będą odwoływać się do przepisów Kodeksu cywilnego obowiązujących w
      polskim prawie (z uwagi na to, że są to kontrahenci zagraniczni).
    Co do zasady, odpowiedzialność Spółki względem kontrahenta/kontrahentów ma (lub
    w założeniu będzie mogła mieć) charakter podobny do roszczenia gwarancyjnego,
    jednak nie jest możliwe jednoznaczne zakwalifikowanie jej do tej kategorii w oparciu o
    przepisy Kodeksu cywilnego, ponieważ - gdyby odwoływać się do warunków z polskich
    przepisów - nie z każdym kontrahentem dojdzie do złożenia oświadczenia
    gwarancyjnego, kluczowego dla udzielenia gwarancji zgodnie z art. 577 Kodeksu
    cywilnego.
    Niemniej jednak, jak już było wskazywane, usługa polegająca na wymianie rzeczy bliższa
    będzie roszczeniu gwarancyjnemu aniżeli odpowiedzialności z tytułu rękojmi.
    2) Wymiana produktów, choć przeważnie ma charakter zbliżony do gwarancyjnego, jednak
      nie jest gwarancją w rozumieniu art. 577 Kodeksu cywilnego (co wyjaśniono w
      odpowiedzi na pytanie 1).
    W przypadku pojawienia się niezgodności produktu ze specyfikacją ustaloną przez
    kontrahenta Spółka jest zobligowana do dostarczenia produktu zgodnego z
    wymaganiami. Ze względu na istotę produktu oferowanego przez Spółkę, co do zasady
    dostarczenie produktu zgodnego ze specyfikacją polega na wymianie wadliwego towaru
    na zgodny.
    W przypadku, w którym dochodziłoby do sprzedaży całej serii produktów wadliwych,
    konsekwencją zidentyfikowania niezgodności ze specyfiką jest zdjęcie całej serii
    produktów z rynku oraz dostarczenie niewadliwego produktu. Zdjęcie całej serii
    produktów z rynku wiąże się zasadniczo z obowiązkiem wymiany wadliwych
    komponentów we wszystkich samochodach, w których zostały zamontowane, czemu
    służy przeprowadzenie kompleksowej akcji serwisowej, której kosztami Spółka jest
    obciążana.
    3) Podstawą dla ustalenia oraz oszacowania wysokości zryczałtowanej kwoty części
      kosztów wymiany wadliwych produktów przypadających na Spółkę są łączne koszty
      przeprowadzenia napraw gwarancyjnych oraz akcji serwisowej, obejmujące w
      szczególności koszty wymiany wadliwych komponentów, koszty komunikacji z
      klientami oraz przeprowadzanych ewentualnie analiz i ekspertyz.
    Spółka podkreśla, iż w tym zakresie można jednak wyodrębnić dwa przypadki:
    · wadliwość produktu wynika jednoznacznie z niezgodności ze specyfikacją towaru
      powstałych po stronie Spółki: wówczas Spółka pokrywa w całości koszty związane z
      przeprowadzeniem akcji serwisowej oraz wymianą produktu wadliwego na produkt
      zgodny ze specyfikacją. Koszty nie są dzielone pomiędzy Spółkę a kontrahenta lub
      inne podmioty.
      · wadliwość produktu nie wynika jednoznacznie z problemów powstałych po stronie
        Spółki, to znaczy może na przykład wynikać z problemów powstałych w wyniku
        błędnego ustalenia parametrów towaru przy udziale kontrahenta lub wadliwości
        surowców kupionych od podmiotu trzeciego, w oparciu o które Spółka wytworzyła
        swoje produkty: wówczas oszacowanie wysokości oraz podziału kosztów

        partycypacji dokonywane jest na podstawie negocjacji z kontrahentem. Spółka w
        takich przypadkach partycypuje w kosztach wymiany wadliwych komponentów,
        kosztach komunikacji z klientami, przeprowadzanych ewentualnie analiz i ekspertyz
        - ponoszone z powyższych tytułów koszty dzielone są w sposób racjonalny z punktu
        widzenia biznesowego oraz zgodnie z zasadami dobrej praktyki rynkowej, w drodze
        negocjacji pomiędzy stronami. Celem jest jak najbardziej transparentne
        odzwierciedlenie ponoszonego przez strony (Spółkę oraz kontrahenta) ciężaru
        wynikającego z kosztów.
    4) Zryczałtowana kwota obejmuje generalnie koszty wynikające z akcji serwisowej
      związanej z wymianą wadliwych produktów, jednak koszty tej akcji należy rozumieć
      szerzej mając na uwadze racjonalnie podejmowane działania w celu zapewnienia
      najwyższej jakości świadczonych usług i sprzedawanych towarów.
    W celu przeprowadzenia kompleksowej akcji serwisowej należy przede wszystkim
    powiadomić wszystkich właścicieli samochodów, w których zamontowano wadliwe
    części, dokonać ustalenia terminu wymiany wadliwych części oraz przeprowadzić akcję
    serwisową per se. Z uwagi na konieczność zminimalizowania ewentualnego wpływu
    wykorzystania wadliwych komponentów na bezpieczeństwo korzystających właścicieli
    samochodów, kluczowa jest szybkość zorganizowania przedmiotowej akcji wymiany.
    Sprawne działanie w tym zakresie ma także kluczowe znaczenie z punktu widzenia
    dbałości o reputację producenta samochodów.
    Tym samym, wydatki obejmują akcję serwisową sensu stricto, tj. usługę serwisową
    wymiany części, lecz również koszty komunikacji z kontrahentami, przeprowadzenie
    dodatkowych analiz oraz ekspertyz, koszty związane ze zdjęciem wadliwej serii
    produktów z rynku oraz wprowadzeniem poprawnej, zgodnej ze specyfikacją serii.
    5) Czynności podejmowane w ramach programu serwisowego obejmują/w założeniu będą
      obejmować w szczególności:
      · poinformowanie oraz zaproszenie klientów do serwisu,
      · zaoferowanie wymiany,
      · dostarczenie odpowiednich komponentów zgodnych ze specyfikacją,
      · wymianę produktów wadliwych dokonywaną przez serwis oraz
      · ogólną komunikację z klientem podejmowaną w ramach akcji serwisowej.
    6) Ewentualna wadliwość produktów nie wynika z zaniedbań występujących na etapie
      produkcji sprzedawanych komponentów, lecz głównie z kwestii ich niezgodności ze
      specyfikacją lub z błędów jakościowych, które mogą się w praktyce zdarzać pomimo
      dochowania należytej staranności przez Spółkę na etapie produkcji.
    W Spółce funkcjonują procedury kontroli jakościowej mające na celu wyszukiwanie
    błędów oraz zapewnianie jak najwyższej jakości towarów - jeżeli w ramach procesów
    kontrolnych jakakolwiek wada produktu zostanie zidentyfikowana, to nie dochodzi do
    jego wprowadzenia na rynek i dostarczenia do kontrahenta.
    Z uwagi na bardzo restrykcyjne wymogi dotyczące zgodności ze specyfikacją oraz
    wysokie wymogi jakościowe, będące standardem w branży, w której działa Spółka
    (branża samochodowa), nie wszystkie niezgodności czy błędy da się jednak
    wyeliminować na etapie produkcji lub zidentyfikować w trakcie kontroli jakości.
    Wadliwość produktów wynika najczęściej z niezgodności ze specyfikacją kontrahenta,
    która może wynikać z błędów powstałych na etapie produkcji, związanych przykładowo
    z nieprawidłowym funkcjonowaniem maszyny lub będących wynikiem błędu ludzkiego
    popełnionego w toku procesu produkcyjnego. Takie błędy nie są spowodowane
    zaniedbaniem po stronie Spółki, ponieważ Spółka nie ma możliwości im zapobiec przy
    zachowaniu należytej staranności.

    Podsumowując, w działalności Spółki, jak i całej branży samochodowej od czasu do
    czasu występują błędy jakościowe i niezgodność pewnej puli produktów ze specyfikacją
    - jest to sytuacja charakterystyczna dla branży o bardzo wysokich wymogach
    jakościowych i bezpieczeństwa. W niektórych przypadkach sytuacje takie są wynikiem
    błędu ludzkiego, czasami wynikają z nieprawidłowej pracy maszyny/linii produkcyjnej
    lub innych czynników np. niedostatecznych parametrów surowców zastosowanych do
    produkcji. Niemniej jednak, Spółka posiada rozbudowaną procedurę kontroli jakości i w
    każdym przypadku dochowuje należytej staranności w procesie produkcji, posiadając
    odpowiednie procedury w tym zakresie. Tym samym, w tym przypadku nie można
    mówić o zaniedbaniach po stronie Spółki występujących na etapie produkcji
    sprzedawanych komponentów.
    7) Wskazane w stanie faktycznym pewnego rodzaju nieprawidłowości, niezgodności
      związane ze specyfikacją określoną przez klienta w odniesieniu do dostarczonego
      komponentu to przykładowo błędy w specyfikacji polegające na różnicy w parametrach
      (np. określony parametr produktu zgodnie ze specyfikacją powinien wynosić 1
      centymetr, a wynosi 1,5 centymetra), a także sytuacje, w których jakość produktów jest
      niewystarczająca z uwagi m.in. na zastosowane surowce, co nie zostało wychwycone
      na etapie kontroli jakości.
    Celem zobrazowania, Spółka może przywołać przykładowo przypadek, w którym doszło
    do nieprawidłowości na etapie produkcji wynikającej ze sposobu (...) - Spółka testowała
    swoje produkty (funkcjonalność (...), zdolność do ich otworzenia się w odpowiedni
    sposób w momencie wypadku) przy wykorzystaniu uniwersalnych części - deski
    rozdzielczej, do której montowane są produkty dla różnych klientów w celu ich
    przetestowania przez Spółkę. Na tym etapie testów produkt funkcjonował prawidłowo.
    Następnie w trakcie rutynowych testów przeprowadzanych już przez dostawcę
    dedykowanego produktu dla danego klienta, czyli specyficznej, zindywidualizowanej
    deski rozdzielczej, w której miało dojść do montażu (...), produkt nie spełnił swojej
    funkcji. Nieprawidłowość wynikała ze sposobu montażu produktu na linii produkcyjnej
    Spółki, nie zaś w samej specyfikacji komponentu.
    8) Podstawą dla usunięcia wad i wymiany produktu nie jest gwarancja ani rękojmia w
      rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Podstawą jest ustalenie w ramach stosunku
      gospodarczego z danym klientem przeprowadzenia wymiany, jednak na żadnym etapie
      nie dochodzi do wskazania przepisów polskiego Kodeksu cywilnego jako podstawy
      prawnej dla wymiany. Wymiana produktu wadliwego na prawidłowy ma jednak
      przeważnie charakter zbliżony do gwarancyjnego oraz następuje po zidentyfikowaniu
      niezgodności ze specyfikacją oferowanego kontrahentowi produktu.
    9) Ustalenie zasad podziału następuje w drodze negocjacji między Spółka a klientem. W
      przeważającej większości sytuacji można jednoznacznie ustalić, czy to Spółka powinna
      ponosić całość kosztów, czy przyczynił się do tego kontrahent na etapie projektowania
      oraz informowania o parametrach produktu. Uregulowanie kosztów jest dokonywane
      na wzór regulacji roszczeń z tytułu gwarancji, jednak Spółka nie udziela bezpośrednio
      gwarancji kontrahentowi w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.
    10) Partycypacja Spółki jako dostawcy komponentów w kosztach ich wymiany w
      przypadku stwierdzenia wadliwości jest praktyką powszechnie stosowaną w branży
      motoryzacyjnej oraz warunkującej współpracę pomiędzy międzynarodowymi
      producentami samochodów a producentami części.
    Gdyby Spółka nie korelowała z ww. przyjętą praktyką rynkową w branży samochodowej
    oraz wymaganiami rynku w tym zakresie, utraciłaby szansę na kolejne kontrakty w
    przyszłości oraz ryzykowałaby utratą obecnych klientów.
    Udział w tzw. kosztach partycypacji jest ogólnym standardem obowiązującym w branży
    samochodowej, a tego rodzaju ustalenia, iż dostawca komponentów jest obciążany
    kosztami akcji serwisowej wynikającej z wadliwości dostarczonych przez niego

    produktów, są częstym zastrzeżeniem w warunkach współpracy pomiędzy dostawcą
    komponentów a klientem (producentem samochodów). Specyfika branży
    samochodowej powoduje, że Spółka posiada niewielu klientów ((...)), jednak wśród nich
    znajdują się (...). Kontrahenci Spółki są (...).
    Tym samym, osiągnięcie przychodu ze sprzedaży jest warunkowane efektywną
    współpracą z producentami samochodów, a zaoferowanie wymiany wadliwego
    produktu oraz udziału w kosztach z tego tytułu jest jednoznacznym działaniem w celu
    zabezpieczenia źródła przychodów, zapewniającym Spółce dalsze istnienie na rynku w
    branży samochodowej. Gdyby Spółka nie partycypowała w wymienionych powyżej
    kosztach, dalsze jej funkcjonowanie byłoby niezasadne, gdyż tego typu działanie
    doprowadziłoby do utraty obecnych kontrahentów (przede wszystkim dużych
    producentów samochodów o silnej pozycji na rynku) oraz uniemożliwiłoby pozyskanie
    nowych klientów.
    W świetle powyższego, zapłacona przez Spółkę na rzecz kontrahenta zryczałtowana
    opłata, będąca przedmiotem wniosku o interpretację, jak również tego typu koszty
    ponoszone przez Spółkę, w przyszłości, służą zachowaniu czy też zabezpieczeniu
    głównego źródła przychodów Spółki, którym jest sprzedaż produkowanych przez nią
    towarów producentom samochodów.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Koszty Partycypacji
    poniesione przez Spółkę na rzecz Producenta, na podstawie wystawionej Noty
    Obciążeniowej, jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w
    przyszłości na rzecz międzynarodowych producentów samochodów, opisane w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wniosku, będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania
    przychodu, na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na
    gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT zarówno Koszty Partycypacji poniesione na rzecz
    Producenta, jak i inne, zbliżone do tych kosztów wydatki, które w przyszłości mogą zostać
    poniesione na rzecz międzynarodowych producentów samochodów z tytułu partycypacji
    Wnioskodawcy w kosztach naprawy i wymiany stosownych komponentów w
    analogicznych sytuacjach.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    Ustawy CIT.
    Jak wynika z przytoczonego przepisu, wszystkie poniesione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, bez uwzględnienia kosztów wyłączonych na
    podstawie art. 16 ust. 1 Ustawy CIT, są kosztami uzyskania przychodów, o ile poniesienie
    wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie przychodów albo zachowanie lub
    zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zatem aby dany wydatek stanowił koszt uzyskania przychodów, musi on spełniać
    następujące warunki:
    · powinien zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
      zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez
      osoby inne niż podatnik),
    · powinien mieć charakter definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie
      może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

    · powinien pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
      gospodarczą,
    · powinien być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów
      lub mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · powinien zostać właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z powyższego wynika, iż kwalifikacja konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania
    przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni
    się do powstania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Koszty Partycypacji mają
    związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, ponieważ Spółka ponosi
    tego typu koszty w przypadku, gdy po zidentyfikowaniu nieprawidłowości i wad produktu
    dostarczonego przez Wnioskodawcę oraz przeprowadzeniu negocjacji z Producentem,
    wspólnie zostanie podjęta decyzja o udziale w ponoszonych kosztach akcji serwisowej.
    Jednocześnie, powyższe odnosi się również do wszelkich zbliżonych do Kosztów
    Partycypacji wydatków, które Spółka potencjalnie może ponieść w przyszłości w związku z
    prowadzeniem współpracy z międzynarodowymi producentami samochodów w
    analogicznych sytuacjach.
    Ponadto, Spółka zaznacza, iż obowiązek gwarancyjny wynika z ogólnych warunków dostaw
    części kontrahentom oraz z powszechnie obowiązujących przepisów prawa i
    szczegółowych, rygorystycznych zasad bezpieczeństwa obowiązujących w branży
    motoryzacyjnej. Jednocześnie, Spółka wskazała, iż dzięki opisanemu w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym modelowi działania, w przypadku dostarczenia wadliwych części
    producentom samochodów (w tym Producentowi) i dzięki uczestnictwu w kosztach akcji
    serwisowych (w tym ponoszeniu Kosztów Partycypacji), Spółka umacnia pozytywne relacje
    łączące ją z kontrahentami i buduje swój wizerunek jako wiarygodnego partnera
    biznesowego. To z kolei uprawdopodabnia, że kontrahenci (dotychczasowi nabywcy części
    samochodowych), doceniając dobrą współpracę ze Spółką, pozostaną w przyszłości jej
    klientami, co przełoży się bezpośrednio na wysokość generowanego przez nią przychodu
    podatkowego. Można zatem stwierdzić, iż ponoszenie Kosztów Partycypacji (i zbliżonych
    do nich kosztów) jest koniecznym warunkiem , aby Spółka mogła współpracować (...).
    Tym samym, Koszty Partycypacji i zbliżone do nich koszty, ponoszone na podstawie
    otrzymanych od producentów not obciążeniowych lub faktur, jako związane z
    obowiązkami gwarancyjnymi, wynikającymi z wewnętrznych ustaleń producentów i
    Wnioskodawcy oraz przepisów prawa, odpowiadają definicji kosztu uzyskania przychodu
    zawartej w art. 15 ust. 1 Ustawy CIT. Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to
    bowiem takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów.
    Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione
    koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty
    poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby
    przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym
    stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła
    przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego
    źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, iż Koszty Partycypacji (i zbliżone do nich koszty) są
    /będą każdorazowo odpowiednio udokumentowane. W niniejszym stanie faktycznym, w
    pierwszej kolejności zawarto Porozumienie w przedmiocie kosztów, następnie koszt został
    udokumentowany Notą Obciążeniową. W przyszłości tego rodzaju wydatki również mają
    być udokumentowane notą obciążeniową lub fakturą wystawianą przez kontrahenta.

    Stanowisko pozwalające zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na
    wymianę/serwis wadliwych produktów zostało niejednokrotnie potwierdzone w
    interpretacjach podatkowych.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20
    stycznia 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.468.2019.2.AB wskazano iż:
    „Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, jak wskazano w opisie
    stanu faktycznego, wskazane we wniosku wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w
    związku z procedurą reklamacyjną, nie stanowią kar umownych, bądź odszkodowań, o
    których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. i jednocześnie nie wynikają one z
    zaniedbań i braku nadzoru nad realizacja zamówień, to Wnioskodawca może zaliczyć
    poniesione wydatki w ciężar kosztów podatkowych prowadzonej działalności
    gospodarczej, o ile ich poniesienie będzie przez niego stosownie udokumentowane (...)
    Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w ciężar
    kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad sprzedawanych
    towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są nierozerwalnie związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.”
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w:
    · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lutego 2023
      r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.776.2022.1.AW:
      „Ponadto, do ponoszenia kosztów sprzedawca (producent) został zobowiązany w
      ramach rękojmi/gwarancji (por. art. 556-577 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeksu
      cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 z późn. zm. (winno być: tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r.
      poz. 1360 z późn. zm.). Gdyby sprzedawca nie uwzględniał reklamacji, wówczas nie
      tylko naraziłby się na konsekwencje prawne, ale również ryzykowałby utratę klientów w
      przyszłości - jako nierzetelny sprzedawca/producent. Wydatki związane z obsługą
      gwarancyjną służą zatem zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
      Jednocześnie Wnioskodawca nie mógł uniknąć wydatków związanych z jego
      obowiązkami wynikającymi z gwarancji.”
    · interpretacji indywidulanej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 października
      2019 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.343.2019.1.NL:
      „Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w
      ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad
      sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
      nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
      Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia, czy usługi ujęte w fakturach VAT
      wystawianych przez klientów Wnioskodawcy w przypadku wad fizycznych sprzedanych
      przez Wnioskodawcę towarów oraz wartość not obciążeniowych wystawianych przez
      tych klientów stanowią koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, po stronie Wnioskodawcy.
      Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli faktury VAT wystawiane przez
      klientów Wnioskodawcy w przypadku wad fizycznych sprzedanych przez
      Wnioskodawcę towarów oraz wartość not obciążeniowych wystawianych przez tych
      klientów nie stanowią odszkodowań lecz mają swoje źródło w rękojmi lub gwarancji i
      dotyczą kosztów poniesionych przez odbiorcę towaru związanych z naprawieniem
      /doprowadzeniem do zgodności z umową zakupionego towaru, to koszty wynikające z
      ww. faktur VAT oraz not obciążeniowych, jako spełniające definicję kosztów wynikającą
      z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a jednocześnie nie
      ujęte w katalogu wyłączeń wynikającym z art. 16 ust. 1 tej ustawy, mogą być w całości
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.”
    · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia 2018
      r., Znak: 0115-KDIT2-3.4010.346.2017.2.KP:

      „Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w
      ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad
      sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
      nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
      Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zajmuje się produkcją
      wielkogabarytowych wyrobów metalowych, na które udziela dwuletniej gwarancji. Po
      dostarczeniu wyrobów kontrahent (w okresie gwarancji) zgłosił reklamację jakości
      wykonania. Ze względu na to, że koszt naprawy wykonany przez odbiorcę będzie
      niższy, Spółka zamierza wybrać tę formę. Kontrahent zamierza obciążyć Wnioskodawcę
      kosztami reklamacji wyrobów.
      Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że koszty obsługi gwarancyjnej (naprawy
      wyrobów), jako spełniające definicję kosztów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych, a jednocześnie nie ujęte w katalogu
      wyłączeń wynikającym z art. 16 ust. 1 tej ustawy, którymi Spółka została obciążona,
      zaliczone mogą być do kosztów uzyskania przychodów.”
    Dodatkowo, należy zaznaczyć, iż Koszty Partycypacji nie znajdują się w katalogu wydatków
    wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 Ustawy CIT. W
    szczególności, Wnioskodawca podkreśla, iż koszty te w jego ocenie nie stanowią kosztów
    wymienionych przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT. Przepis ten odnosi
    się do kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych
    robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu
    wad towarów albo wykonanych robót i usług. Wszystkie wskazane wyżej kary umowne i
    odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem zobowiązań.
    Szeroko pojęta obsługa gwarancyjna i koszty akcji serwisowych/napraw wadliwych
    towarów nie podlegają natomiast dyspozycji art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT ani - szerzej -
    nie zostały uwzględnione w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe,
    zawartym przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 556 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2023 r.,
    poz. 1610; dalej: "k.c."), sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli
                                  1rzecz sprzedana ma wadę (rękojmia). W myśl art. 556 § 1 k.c., wada polega na
    niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna
    z umową, jeżeli:
    1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie
      oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;
    2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
      przedstawiając próbkę lub wzór;
    3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu
      umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia;
    4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
    Zgodnie z art. 577 § 1 k.c., udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia
    gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku,
    gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie
    gwarancyjne może zostać złożone w reklamie.
    Natomiast stosownie do art. 577 § 3 k.c., jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości
    rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do
    usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te
    ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym.
    Tym samym, odpowiedzialność z tytułu rękojmi oraz odpowiedzialność gwarancyjna nie
    jest tożsama z odpowiedzialnością odszkodowawczą, która stanowi podstawę wyłączenia

    z art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT. Należy podkreślić, iż odpowiedzialność odszkodowawcza
    z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania jest rodzajem odpowiedzialności
    aktualizującym się na zasadach ogólnych, przy czym odpowiedzialność z tytułu rękojmi
    oraz z tytułu gwarancji mają na celu zapewnienie szerszej ochrony zainteresowanemu,
    wymagając tym samym spełnienia bardziej szczegółowych przesłanek aniżeli standardowa
    odpowiedzialność z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania. Jak wskazuje się w
    doktrynie, Przepisy o odpowiedzialności z tytułu rękojmi nie pozostają w stosunku lex
    specialis - lex generalis względem przepisów o odpowiedzialności z tytułu niewłaściwego
    wykonania zobowiązania. Przepisy o rękojmi nie wyłączają tym samym zastosowania
    przepisów o odpowiedzialność deliktowej i kontraktowej w przypadku, w którym wystąpi
    odpowiedzialność sprzedawcy za szkodę w związku z zawarciem lub wykonaniem umowy
    sprzedaży, ale mają charakter uzupełniający względem tych ogólnych przepisów. Taki sam
    charakter prawny występuje w przypadku gwarancji: Zobowiązanie wynikające z umowy
    gwarancji ma charakter akcesoryjny względem zobowiązań stron umowy sprzedaży. (por.
    D. Bierecki [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. J. Ciszewski, P. Nazaruk,
    2022, art. 556 oraz art. 577).
    Reasumując, wyłączenie z art. 16 ust. 1 pkt 22 dotyczy wyłącznie odpowiedzialności na
    zasadach ogólnych, tj. z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania, natomiast wydatki
    związane z obsługą gwarancyjną czy przeprowadzeniem akcji serwisowej nie są objęte
    dyspozycją tego przepisu.
    Takie stanowisko zostało zaprezentowane w licznych interpretacjach indywidualnych:
    · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 grudnia 2023 r.,
      Znak:0111-KDIB1-1.4010.471.2023.4.SH
      „Spółka poniosła koszty wykonania zastępczego, w związku z zawartym
      porozumieniem z Generalnym Wykonawcą. Koszty wykonania zastępczego dotyczyły
      zawartego przez Spółkę kontraktu z Generalnym Wykonawcą, a wynikały z usterek
      zamontowanych (...) i (...). Zatem wydatki te, wynikają z prowadzonej przez Spółkę
      działalności gospodarczej i związane są z osiągniętymi przychodami z kontraktu z
      Generalnym Wykonawcą. Koszty wykonawstwa zastępczego to wydatki, które
      Wnioskodawca musiałby ponieść, aby samodzielnie dokonać odpowiednich prac
      naprawczych w ramach gwarancji. Zatem, są to wydatki które stanowią koszty
      uzyskania przychodów.
      W świetle powyższego, uznać więc należy, że do wydatków poniesionych przez
      Wnioskodawcę w związku z wykonaniem zastępczym art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie zastosowania. Należy zatem
      zgodzić się z Wnioskodawcą, że spełnione są warunki dla zaliczenia kosztów wykonania
      zastępczego do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym Spółce przysługuje prawo
      do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wykonanie zastępcze, o
      których mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.”
    · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 lutego 2023 r.,
      Znak: 0111-KDIB1-1.4010.775.2022.1.AW:
      „Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że w przypadku, gdy przekazany
      towar okazuje się wadliwy, na sprzedawcy (wykonawcy usługi) ciąży obowiązek jego
      naprawy lub wymiany. Co istotne, obsługa gwarancyjna nie podlega dyspozycji art. 16
      ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
      W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki reklamacyjne poniesione np. w
      związku z wadliwością towaru nie mają charakteru ani kar umownych, ani
      odszkodowań wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych.
      Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w ciężar
      kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad

      sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
      nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.”
    · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 stycznia 2020
      r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.468.2019.2.AB,
      „W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki reklamacyjne poniesione np. w
      związku z wadliwością towaru nie mają charakteru, ani kar umownych, ani
      odszkodowań wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p.. [...] Mając powyższe na
      względzie, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, jak wskazano w opisie stanu
      faktycznego, wskazane we wniosku wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w
      związku z procedurą reklamacyjną, nie stanowią kar umownych, bądź odszkodowań, o
      których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. i jednocześnie nie wynikają one z
      zaniedbań i braku nadzoru nad realizacja zamówień, to Wnioskodawca może zaliczyć
      poniesione wydatki w ciężar kosztów podatkowych prowadzonej działalności
      gospodarczej, o ile ich poniesienie będzie przez niego stosownie udokumentowane.”
    W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki związane z gwarancją, takie jak
    wymienione przez Spółkę w odniesieniu do Kosztów Partycypacji, a poniesione np. w
    związku z usunięciem wad produktu, nie mają charakteru ani kar umownych, ani
    odszkodowań wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT.
    Konieczne jest także podkreślenie, że każdy tego rodzaju wydatek powinien być
    analizowany indywidualnie oraz z perspektywy określenia jego celu. Mając na względzie
    fakt, iż Koszty Partycypacji obejmują swoim zakresem pewien zbiór wydatków określonych
    nie tylko poprzez Notę Obciążeniową oraz BVA, lecz także poprzez ogólną praktykę
    postępowania przez sprzedawcę w przypadku roszczeń gwarancyjnych wywodzoną z
    powszechnie obowiązujących przepisów prawa wymienionych wcześniej, należy dokonać
    precyzyjnej oceny stanu faktycznego. Tym samym, istotny z punktu widzenia
    prawidłowego zakwalifikowania wydatku będzie przede wszystkim jego cel polegający na
    usunięciu wady produktu końcowego oraz charakter gwarancyjny, nie natomiast to, jak
    dany wydatek został nazwany w dokumentach (w szczególności na Nocie obciążeniowej
    /fakturze). Sposób nazwania takiego wydatku może być bowiem różny w przypadku
    różnych producentów, a także nieprecyzyjny lub niejednoznaczny – w szczególności biorąc
    pod uwagę fakt, że dokumenty te są wystawiane przez zagranicznych kontrahentów w
    języku obcym.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w niniejszej sytuacji nakreślonej w
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wniosku, Spółka ma prawo zaliczyć Koszty
    Partycypacji do kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.
    Jednocześnie, poniesione w przyszłości koszty współpracy z międzynarodowymi
    producentami samochodów o charakterze tzw. „auto recall” (zbliżone do Kosztów
    Partycypacji) również będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”),
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)

    Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi
    przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      · został właściwie udokumentowany,
      · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
        podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania
        przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy jednak pamiętać, że samo
    wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza
    domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną ex lege uznane za koszty mające wpływ
    na podstawę opodatkowania.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że
    w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności doszło do sytuacji, w której
    Wnioskodawca dostarczył do serii (...) komponenty w postaci (...), które okazały się
    wadliwe. W trakcie produkcji Producent zauważył, że komponenty dostarczone przez
    Wnioskodawcę posiadały wadę (...), odbywającego się u Wnioskodawcy. W związku z
    zaistniałą sytuacją, Producent podjął decyzję (...). Producent poniósł początkowo
    samodzielnie stosowne koszty ww. akcji serwisowej, tj. koszty wymiany wadliwych (...)
    dostarczonych przez Wnioskodawcę oraz powiązane z nią wydatki. Następnie,
    Wnioskodawca oraz Producent zawarli stosowne porozumienie o podziale kosztów na
    mocy którego strony ustaliły warunki rozliczeń finansowych w związku z wymianą
    wadliwych (...). W ramach Porozumienia Wnioskodawca zobowiązał się do uiszczenia na
    rzecz Producenta części kosztów wymiany(...) w formie zryczałtowanej kwoty, uzgodnionej
    przez strony. Rozliczenie z tego tytułu zostało dokonane w oparciu o wystawioną przez
    Producenta notę obciążeniową. Kwota, którą obciążony został Wnioskodawca obejmowała
    swoim zakresem koszt partycypacji Wnioskodawcy w różnych kategoriach wydatków
    poniesionych w ramach opisanej akcji serwisowej, w tym m.in.: (...) (Koszty Partycypacji).
    Tego typu rozliczenia finansowe pomiędzy międzynarodowymi producentami
    samochodów a Wnioskodawcą dotyczące ponoszenia kosztów zbliżonych do Kosztów
    Partycypacyjnych, to okoliczności, które regularnie występują w ramach działalności Spółki
    I będą występować także w przyszłości. Tym samym, Spółka będzie ponosić
    najprawdopodobniej podobne do Kosztów Partycypacyjnych koszty o charakterze „auto

    recall” także w przyszłości. Omawiane koszty nie zawsze będą dotyczyć wymiany wadliwej
    części, lecz bardziej ogólnie je definiując - usunięcia/naprawy pewnego rodzaju
    nieprawidłowości, niezgodności związanych ze specyfikacją określoną przez klienta w
    odniesieniu do dostarczanego komponentu. Najczęściej nie ma możliwości
    jednoznacznego ustalenia, po czyjej stronie leży wina wynikająca z udostępnienia
    produktu obarczonego wadą - niekiedy może to wynikać bezpośrednio z działań
    Wnioskodawcy, innym razem może być związana z nieścisłościami powstającymi jeszcze
    na etapie projektowania oraz informowania o określonych pomiarach dotyczących
    produktów przez producenta aut. Po ustaleniu przez Wnioskodawcę i producenta aut
    przewidywanych kosztów, producent wystawia fakturę lub notę obciążeniową, w oparciu o
    stosowne porozumienie, a Wnioskodawca pokrywa całość lub część przypadających na
    niego kosztów akcji serwisowej. Ewentualna wadliwość produktów nie wynika z zaniedbań
    występujących na etapie produkcji sprzedawanych komponentów, lecz głównie z kwestii
    ich niezgodności ze specyfikacją lub z błędów jakościowych, które mogą się w praktyce
    zdarzać pomimo dochowania należytej staranności przez Spółkę na etapie produkcji.
    Odpowiedzialność względem kontrahentów nie będzie wynikać wprost z rękojmi w
    rozumieniu art. 556 Kodeksu cywilnego ani z gwarancji w rozumieniu art. 577 Kodeksu
    cywilnego. Co do zasady, odpowiedzialność Spółki względem kontrahenta/kontrahentów
    ma (lub w założeniu będzie mogła mieć) charakter podobny do roszczenia gwarancyjnego.
    Nie z każdym kontrahentem dojdzie jednak do złożenia oświadczenia gwarancyjnego,
    kluczowego dla udzielenia gwarancji zgodnie z art. 577 Kodeksu cywilnego.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia czy Koszty Partycypacji
    poniesione przez Spółkę na rzecz Producenta na podstawie wystawionej Noty
    Obciążeniowej, jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w
    przyszłości na rzecz międzynarodowych producentów samochodów opisane w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wniosku, będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania
    przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.
    Odnosząc powołane przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego wskazać należy, że opisane we wniosku Koszty Partycypacji, jak
    również zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, które są/będą ponoszone przez
    Państwa na rzecz (...) producentów samochodów, niewątpliwie spełniają/będą spełniać
    przesłanki uznania ich za koszty podatkowe, w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop. Podjęcie
    przez Spółkę biznesowej decyzji w zakresie poniesienia ww. kosztów oraz sens
    ekonomiczny poniesionych przez Spółkę wydatków jest/będzie związany z racjonalnym
    dążeniem do zabezpieczenia źródła przychodów, tj. spełnia ogólną przesłankę, o której
    mowa w ww. przepisie. Sprawnie zorganizowany proces rekompensacyjny sprzyja bowiem
    utrzymaniu dobrych relacji Spółki z Kontrahentami. W tym zakresie wydatek w postaci
    zwrotu kosztów na rzecz Kontrahentów spełnia przesłankę poniesienia w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Jak jednak wskazano wyżej, nie wszystkie poniesione przez podatnika wydatki stanowią
    koszty podatkowe, w rozumieniu ustawy o CIT. W katalogu wydatków wyłączonych z
    kosztów uzyskania przychodów wskazane zostały m.in. kary umowne i odszkodowania z
    tytułu wad dostarczonych towarów.
    W myśl bowiem art. 16 ust. 1 pkt 22 updop,
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kar umownych i odszkodowań z tytułu wad
    dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru
    wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
    Zatem, do kosztów uzyskania przychodów na tej podstawie nie mogą zostać zaliczone
    kary umowne i odszkodowania z tytułu:
    · wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług
    · zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,

    · zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
    Wszystkie wskazane wyżej kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym
    wykonaniem zobowiązań. Ustawodawca wyłącza je spod kosztów uzyskania przychodów,
    nie chcąc „premiować” przypadków nienależytego wykonania zobowiązania.
    Ogólne zasady odpowiedzialności dłużnika z tytułu niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania zostały unormowane w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (t .j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”)
    Zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego:
    Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest
    następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
    Z tego przepisu wynika, że nie wykonując lub nienależycie wykonując zobowiązanie,
    dłużnik działa w sposób zawiniony (wyrok NSA z 11 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1341
    /13).
    Stosownie do art. 472 Kodeksu cywilnego:
    Jeżeli ze szczególnego przepisu ustawy albo z czynności prawnej nie wynika nic innego,
    dłużnik odpowiedzialny jest za niezachowanie należytej staranności.
    Dopuszczalne jest więc rozszerzenie odpowiedzialności dłużnika, wynikającej z art. 472
    Kodeksu cywilnego na oznaczone okoliczności, nawet jeżeli nie będą one zawinione przez
    dłużnika.
    W omawianej sprawie dodatkowo przywołać należy przepisy Kodeksu cywilnego
    regulujące instytucję gwarancji i rękojmi.
    Zgodnie z art. 556 ustawy Kodeks cywilny,
    sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę
    (rękojmia).
            1W myśl art. 556 § 1 ww. ustawy,
    wada polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz
    sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:
    1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie
      oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;
    2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
      przedstawiając próbkę lub wzór;
    3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu
      umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia;
    4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
    Jak wynika z art. 561 Kodeksu cywilnego,
    § 1 Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać wymiany rzeczy na wolną od
    wad albo usunięcia wady.
    § 2 Sprzedawca jest obowiązany wymienić rzecz wadliwą na wolną od wad lub usunąć
    wadę w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla kupującego.
    Zgodnie natomiast z art. 577 § 1 Kodeksu cywilnego,
    udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa
    obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma
    właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może zostać
    złożone w reklamie.

    Stosownie do art. 577 § 3 Kodeksu cywilnego,
    jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie
    wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do
    dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego
    w oświadczeniu gwarancyjnym.
    Odpowiedzialność z tytułu rękojmi oraz odpowiedzialność gwarancyjna nie jest tożsama z
    odpowiedzialnością odszkodowawczą.
    Odpowiedzialność odszkodowawcza z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania jest
    rodzajem odpowiedzialności aktualizującym się na zasadach ogólnych (art. 471 Kodeksu
    cywilnego). Odpowiedzialność z tytułu rękojmi oraz z tytułu gwarancji mają natomiast na
    celu zapewnienie szerszej ochrony zainteresowanemu, wymagając tym samym spełnienia
    bardziej szczegółowych przesłanek aniżeli standardowa odpowiedzialność z tytułu
    nienależytego wykonania zobowiązania.
    Przy czym podstawę wyłączenia z art. 16 ust. 1 pkt 22 updop stanowi odpowiedzialność
    odszkodowawcza. Wskazane wyłączenie dotyczy zatem wyłącznie odpowiedzialności na
    zasadach ogólnych, tj. z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania, natomiast wydatki
    związane z obsługą gwarancyjną czy odpowiedzialnością wynikającą z tytułu rękojmi, nie
    są objęte dyspozycją tego przepisu.
    Wydatki reklamacyjne wynikające z rękojmi, poniesione np. w związku z wadliwością
    towaru, jak również wydatki związane z obsługą gwarancyjną nie mają bowiem charakteru
    ani kar umownych, ani odszkodowań, wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 22 updop.
    Ustawodawca nie ograniczył bowiem prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w
    ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad
    sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są nierozerwalnie
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z powołanych wyżej przepisów Kodeksu cywilnego wynika, że dłużnik może zostać
    zobowiązany do zapłaty odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania
    również wówczas, gdy nie można mu przypisać winy, innymi słowy, gdy dochował
    należytej staranności, wykonując zobowiązanie. Jest to tzw. odpowiedzialność na zasadzie
    ryzyka.
    Odszkodowanie jest to świadczenie, które wyrównuje straty poniesione przez
    poszkodowanego oraz utracone przez niego korzyści. Odszkodowanie pełni funkcję
    kompensacyjną - stanowi finansową rekompensatę uszczerbku, który powstał u osoby
    poszkodowanej wskutek zdarzenia wywołującego szkodę - zdarzenia związanego z
    wadami dostarczonych towarów lub usług bądź zwłoką w usuwaniu tych wad.
    Należy zauważyć, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 updop odnosi się m.in. do kategorii
    odszkodowań, nie precyzując, że chodzi o odszkodowania będące następstwem
    niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez dłużnika na skutek
    niedochowania przez niego należytej staranności. Tym samym, w myśl zasady lege non
    distinguente nec nostrum est distinguere (gdy ustawa nie rozróżnia, nie do nas należy
    rozróżnianie), należy przyjąć, że wszelkie odszkodowania z wymienionych w tym przepisie
    tytułów nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od tego,
    czy są one skutkiem szkody powstałej w następstwie winy dłużnika, czy też szkody, na
    której powstanie dłużnik nie miał wpływu.
    Pogląd, zgodnie z którym przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych nakazuje wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów tylko te kary umowne
    i odszkodowania, które są następstwem winy podatnika polegającej na niedołożeniu
    należytej staranności w wykonaniu zobowiązania, zdaje się abstrahować od faktu, że
    odpowiedzialność dłużnika z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania
    zobowiązania nie zawsze opiera się na zasadzie winy. Przyjmowanie, że w omawianej
    regulacji chodzi wyłącznie o odpowiedzialność dłużnika wynikającą z art. 471 Kodeksu

    cywilnego, w sytuacji gdy z językowej wykładni przepisu taki wniosek w żaden sposób nie
    wynika, stanowi przykład wykładni zawężającej, tj. nieobejmującej wszystkich sytuacji, w
    których zastosowanie powinien znaleźć art. 16 ust. 1 pkt 22 updop.
    Przechodząc do wyjaśnienia, co należy rozumieć pod pojęciem „wad dostarczonych
    towarów, wykonanych robót i usług”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 updop, należy
    odwołać się do wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa
    2631/15, w którym sąd stwierdził, że: u.p.d.p. nie definiuje pojęcia „wadliwy”, zatem słowo
    to należy tłumaczyć w sposób przyjęty w języku polskim. Zgodnie z Nowym Słownikiem
    Języka Polskiego (PWN, Warszawa, 2003 r.) słowo to oznacza: mający wady, usterki,
    defekty, wskazujące braki, błędy, niewłaściwy, nieprawidłowy, niepoprawny. Zatem należy
    przyjąć, że wadliwie wykonana usługa, to taka, która została wykonana w sposób niepełny,
    tj. nie zostały spełnione wszelkie obowiązki ciążące na podatniku zgodnie z umową oraz
    przepisami prawa.
    Innymi słowy należy przyjąć, że pojęcie „wadliwości” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22
    updop, odnosi się do każdego przypadku nienależytego wykonania obowiązków dłużnika
    wynikających ze stosunku obligacyjnego, za które ponosi on odpowiedzialność,
    niezależnie od tego, czy odpowiedzialność ta oparta jest na zasadzie winy czy na zasadzie
    ryzyka.
    Zatem, przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 updop nakazuje wyłączyć z kosztów uzyskania
    przychodów wszelkie kary umowne i odszkodowania wypłacone z tytułu wad
    dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru
    wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług,
    niezależnie od tego czy odpowiedzialność dłużnika, której wyrazem jest zapłata
    odszkodowania, została oparta na zasadzie winy czy na zasadzie ryzyka.
    Przy czym co istotne w omawianej sprawie, strony ustalając warunki na jakich podmiot
    dostarczający wadliwy towar lub wykonujący wadliwie usługę wypełni świadczenie
    zaspakajając poszkodowaną stroną, mogą użyć różnych nazw świadczenia (np.
    świadczenie naprawcze, rekompensata, itp.). O kwalifikacji danego wydatku nie decyduje
    jednakże nazwa tego świadczenia, a przyczyna jego powstania/przyznania. Jeżeli dane
    świadczenie wynika ze zdarzeń związanych z roszczeniem o wypłatę odszkodowania,
    stanowi ono co do zasady wydatek, który podlega pod dyspozycję art. 16 ust. 1 pkt 22
    updop, bez względu na nadaną mu nazwę.
    Z kolei, pojęcie „wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług” w rozumieniu
    art. 16 ust. 1 pkt 22 updop odnosi się do każdego przypadku nienależytego wykonania
    obowiązków podatnika wynikających ze stosunku obligacyjnego, za które ponosi on
    odpowiedzialność, niezależnie od charakteru i zakresu tej odpowiedzialności.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skoro jak wynika z opisu sprawy
    wskazane we wniosku Koszty Partycypacji oraz inne zbliżone do tych kosztów a
    wymienione we wniosku wydatki nie wynikają/nie będą wynikały z rękojmi a
    odpowiedzialność Spółki względem kontrahenta może mieć charakter roszczenia
    gwarancyjnego, stwierdzić należy, że koszty te stanowią/będą stanowiły koszty uzyskania
    przychodów wyłącznie w przypadku tych kontrahentów z którymi dojdzie do złożenia
    oświadczenia gwarancyjnego. W sytuacji takiej uznać bowiem należy, że poniesione ww.
    wydatki związane były/będą z usunięciem wad sprzedawanych towarów lub innych
    zobowiązań gwarancyjnych, a więc wydatki, które nie zostały wyłączone z kosztów
    uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Jak bowiem wynika
    z opisu sprawy wadliwość produktów nie wynika z zaniedbań występujących na etapie
    produkcji sprzedawanych komponentów, lecz głównie z kwestii ich niezgodności ze
    specyfikacją lub z błędów jakościowych, które mogą się w praktyce zdarzać pomimo
    dochowania należytej staranności przez Spółkę na etapie produkcji.
    W sytuacji natomiast gdy Koszty Partycypacji oraz inne zbliżone do tych kosztów wydatki,
    o których mowa jest we wniosku poniesione zostały/zostaną na rzecz kontrahentów z

    którymi nie dojdzie do złożenia oświadczenia gwarancyjnego, uznać należy, że koszty te
    stanowią wydatki wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 16 ust. 1
    pkt 22 ustawy o CIT. Wskazane wydatki ponoszone są bowiem w związku z wadami
    dostarczonych kontrahentom (producentom samochodów) komponentów i stanowią, jak
    wynika z opisu sprawy „zryczałtowane opłaty do szeroko pojętego i niesprecyzowanego
    roszczenia regresowego”. W konsekwencji, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Spółka
    dokonała/dokona zwrotu poniesionych przez Kontrahenta Kosztów, w istocie dochodzi
    /będzie dochodzić do rekompensaty z tytułu dostarczenia wadliwych towarów - oznacza
    to, że wypłacone z tego tytułu odszkodowanie, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o
    CIT, nie może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Ponadto odpowiedzialność
    wobec kontrahenta nie wynika/nie będzie wynikała z rękojmi lub gwarancji.
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym macie Państwo prawo zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT zarówno Koszty Partycypacji
    poniesione na rzecz Producenta, jak i inne, zbliżone do tych kosztów wydatki, które w
    przyszłości mogą zostać poniesione na rzecz międzynarodowych producentów
    samochodów z tytułu partycypacji Wnioskodawcy w kosztach naprawy i wymiany
    stosownych komponentów w analogicznych sytuacjach:
    - w zakresie w jakim wydatki te zostały/zostaną poniesione na rzecz kontrahentów, z
      którymi doszło/dojdzie do złożenia oświadczenia gwarancyjnego – jest prawidłowe,
    - w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za

    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.