Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-311/14/15-S/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-05
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych umorzenia udziałów za wynagrodzeniem niepieniężnym.
Słowa kluczowe: udział-umorzenie udziałów; wierzytelność; wynagrodzenia-wynagrodzenie niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 118/15 – stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 1 lipca 2014 r. (data wpływu 7 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego.

We wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest podmiotem należącym do Grupy „A” (dalej: Grupa), który odpowiada za udzielanie pożyczek innym spółkom z Grupy. Akcjonariuszem Spółki jest „AX” S.A. (dalej: „AX”) pełniący funkcje holdingowe w Grupie. Na skutek podwyższenia kapitału zakładowego, Spółka otrzymała od „AX” szereg wierzytelności pożyczkowych, które składają się zarówno z kwot głównych oraz naliczonych odsetek (dalej: Wierzytelności), co stanowiło pokrycie przez akcjonariusza kapitału niezbędnego do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. W wyniku tej czynności, „AX” objęło nowo wyemitowane akcje Wnioskodawcy.

Obecnie, planowane jest przekształcenie, w wyniku którego nastąpi zmiana formy prawnej Wnioskodawcy, który stanie się spółką działającą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Na moment przekształcenia wspólnicy Spółki, staną się udziałowcami Wnioskodawcy działającego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Po przekształceniu wkłady komplementariusza oraz wkłady akcjonariusza Wnioskodawcy oraz/lub inne fundusze/kapitały staną się kapitałem zakładowym oraz pozostałymi kapitałami Wnioskodawcy będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.; dalej: KSH), byt prawny Spółki będzie kontynuowany po przekształceniu, a majątek Spółki stanie się w całości majątkiem utworzonej sp. z o.o., która pozostanie spółką handlową w zmienionej formie prawnej. Rok podatkowy przekształconej spółki pozostanie spójny z rokiem obrotowym SKA, tj. będzie trwać od 1 grudnia 2013 r do 30 listopada 2014 r. W konsekwencji, pierwszy rok podatkowy przekształconej spółki zakończy się 30 listopada 2015 r.

Planowane jest, że po przekształceniu, na skutek transakcji wymiany udziałów, o której mowa w art. 12 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dokonanej pomiędzy „AX” a spółką kapitałową należącą do Grupy (dalej: SPV), SPV uzyska bezwzględną większość praw głosu w Spółce. Wymiana udziałów będzie polegała na przekazaniu na rzecz SPV w formie wkładu niepieniężnego udziałów Wnioskodawcy w zamian za co SPV przekaże wspólnikom Wnioskodawcy udziały własne o wartości nominalnej równej lub niższej od wartości rynkowej otrzymanych udziałów Spółki.

Po nabyciu udziałów w Spółce, w zależności od uwarunkowań biznesowych, SPV może zbyć większość posiadanych udziałów w Spółce do Wnioskodawcy w celu ich umorzenia w ramach procedury umorzenia dobrowolnego w trybie art. 199 § 2 KSH. Umorzenie to nastąpi za wynagrodzeniem na poziomie rynkowym, które może zostać uregulowane poprzez wydanie na rzecz SPV Wierzytelności znajdujących się obecnie w majątku Wnioskodawcy.

Spółka składa niniejszy wniosek celem potwierdzenia ewentualnych konsekwencji podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jakie powstaną dla niej w związku z planowanym nabyciem własnych udziałów w celu ich umorzenia w zamian za wypłatę wynagrodzenia w formie Wierzytelności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydanie przez Spółkę po przekształceniu w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Wierzytelności tytułem wynagrodzenia za umorzone udziały spowoduje powstanie po jej stronie przychodu do opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata wynagrodzenia w postaci Wierzytelności dokonana w związku z umorzeniem udziałów, nie spowoduje powstania przychodu po stronie Spółki na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

1\. Analiza czynności umorzenia dobrowolnego na gruncie przepisów KSH.

Zgodnie z art. 199 § 1 KSH, udział może zostać umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi: (i) za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (tzw. umorzenie dobrowolne), bądź też (ii) bez zgody wspólnika (tzw. umorzenie przymusowe). Zgodnie natomiast z art. 199 § 2 KSH umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział.

Biorąc pod uwagę powyższe, na całościową konstrukcję umorzenia dobrowolnego składa się kilka czynności uregulowanych w KSH, tj. (i) umowa spółki, (ii) uchwała zgromadzenia wspólników, (iii) zgoda wspólnika na umorzenie, (iv) umowa nabycia udziałów przez spółkę oraz (v) wypłata wynagrodzenia za umorzony udział, które powinny być co do zasady rozpatrywane łącznie. Źródłem nabycia udziałów i tytułem do uzyskania wynagrodzenia przez wspólnika jest uchwała walnego zgromadzenia wspólników podejmowana w oparciu o postanowienia umowy spółki oraz przepisy KSH. Umorzenie za wynagrodzeniem oznacza, że wspólnik otrzyma wynagrodzenie za umorzony udział. KSH nie określa natomiast w jakiej formie wypłaca się to wynagrodzenie. Na gruncie KSH, źródłem wypłaty mogą być zatem zarówno posiadane przez spółkę na moment wykupu własnych udziałów, środki pieniężne jak i posiadane przez spółkę składniki majątkowe (rozliczenie może nastąpić zarówno w gotówce, jak i w formie rzeczowej).

Oceniając skutki podatkowe nabycia udziałów w celu ich umorzenia w zamian za wypłatę wynagrodzenia w postaci składników majątku spółki nie można pominąć regulacji dotyczących umorzenia udziałów zawartych w KSH.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, wydanie składników majątkowych tytułem wynagrodzenia za umarzane udziały nie może być uznane za odrębną transakcję. Czynność ta jest bowiem jedynie realizacją zobowiązania wynikającego z uchwały zgromadzenia wspólników o umorzeniu udziałów. Nabycie udziałów w celu umorzenia, niezależnie od tego, czy wynagrodzenie wypłacane jest w pieniądzu czy jest świadczeniem niepieniężnym, jest jedynie elementem jednego zdarzenia cywilnoprawnego, które w ocenie Wnioskodawcy, powinno być rozpatrywane jako całość czynności polegającej na dobrowolnym umorzeniu udziałów. Nie ma zatem podstaw, aby dla celów podatkowych wyodrębniać w nim dwie osobne czynności – nabycie udziałów własnych przez spółkę i zbycie części majątku (jako wypłata wynagrodzenia).

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie prezentowanym przez sądy administracyjne:

*   w wyroku z 9 lipca 2013 r. sygn. akt II FSK 2312/11 oraz z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt 1950/10 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uznał, że wyodrębnienie w ramach dobrowolnego umorzenia udziałów dwóch czynności, tj. nabycia udziałów własnych przez spółkę i zbycie części majątku (jako wypłata wynagrodzenia) jest podziałem sztucznym, mającym na celu wyłącznie doprowadzenie do powstania obowiązku podatkowego po stronie spółki;
*   podobnie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w wyroku z 19 września 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 440/13 uznał, że: „Wydanie składników majątkowych tytułem wynagrodzenia za umarzane udziały nie stanowi odrębnej transakcji, gdyż jest jedynie realizacją zobowiązania wynikającego z uchwały zgromadzenia wspólników o umorzeniu udziałów. Nabycie udziałów w celu umorzenia jest jedynie elementem składowym jednego zdarzenia cywilnoprawnego, które powinno być rozpatrywane jako całość, określanego mianem dobrowolnego umorzenia udziałów”.

2\. Konsekwencje czynności umorzenia dobrowolnego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca wskazuje, że wypłata wynagrodzenia za umorzone udziały własne będzie neutralna dla rozliczeń podatkowych Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, a w szczególności czynność ta nie doprowadzi do konieczności rozpoznania przez Wnioskodawcę przychodu podlegającego opodatkowaniu z jakiegokolwiek tytułu.

Przychód jest zdefiniowany w art. 12 ww. ustawy, który zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Analiza rodzajów przychodów, wymienionych w art. 12 ust. 1 wspomnianej ustawy prowadzi do wniosku, że przychód to definitywne przysporzenie majątkowe. Źródłem przychodu może być w związku z tym odpłatne zbycie rzeczy, w wyniku którego po stronie podatnika powstanie rzeczywiste przysporzenie (tj. zwiększenie jego majątku). Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do tej kategorii należy zaliczyć każdą wartość wchodzącą do majątku podatnika. Takie rozumienie przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych znajduje potwierdzenie również w doktrynie prawa podatkowego (por. Małecki Paweł, Mazurkiewicz Małgorzata, Komentarz do art. 12 ustawy o PDOP, LEX 2013) oraz orzecznictwie, w których można znaleźć odniesienie, iż treść odpowiednich uregulowań art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za przychód nakazuje uznać tylko te wartości, które charakteryzują się definitywnym przyrostem majątku podatnika.

W wyniku wypłaty wynagrodzenia za umorzone udziały Wnioskodawca nie uzyska żadnego przysporzenia majątkowego (nie otrzyma żadnych świadczeń, które mogłyby podlegać opodatkowaniu). Skutkiem wypłaty wynagrodzenia za umorzone udziały Spółki będzie zmniejszenie wartości pasywów w bilansie (zmniejszeniu ulegnie kapitał zakładowy Wnioskodawcy), przy jednoczesnym zmniejszeniu aktywów o wartość majątku oddanego udziałowcowi jako wynagrodzenie.

Jedynym przepisem odnoszącym się do przychodów osiągniętych w związku z umorzeniem udziałów w spółce jest art. 12 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów lub akcji w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej – w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych udziałowcom (akcjonariuszom) dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przep”Ax”mi –w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia. Przepis ten nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do spółki, której udziały są umarzane i która dokonuje w związku z tym wypłaty wynagrodzenia na rzecz udziałowca. Żaden przepis ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wskazuje, by zapłata za umorzone udziały w formie niepieniężnej powodowała powstanie przychodu podatkowego.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na moment wypłaty wynagrodzenia tytułem umorzenia udziałów w Spółce, nie osiągnie on przychodu z tytułu tego przekształcenia, bowiem ani art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani też w inne przepisy tej ustawy nie przewidują opodatkowania tego rodzaju źródła przychodu, jako podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wypłata wynagrodzenia za umarzane udziały nie może być traktowana jako związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie jest ona także zdarzeniem tożsamym z wypłatą dywidendy. Niezależnie do tego, czy ma postać rzeczową (np. Wierzytelności), czy pieniężną, zapłata za udziały nie prowadzi do „otrzymania pieniędzy”, „otrzymania wartości pieniężnych”, „otrzymania różnic kursowych” oraz „otrzymania nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń”.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu dochodzi zatem w sytuacji, gdy następuje przesunięcie majątkowe dokonywane pomiędzy podatnikami, pod warunkiem, że:

*   przesunięcie jest dokonywane w oparciu o tytuł prawny przewidujący ich odpłatne zbycie (np. sprzedaż),
*   strony transakcji łączy umowa, która przewiduje zapłatę ceny.

Umorzenie udziałów za wynagrodzeniem nie spełnia żadnej z wymienionych cech. W związku z tym, przeniesienie Wierzytelności, stanowiące uregulowanie zobowiązania wobec udziałowca nie będzie miało charakteru odpłatnego zbycia prawa rzeczowego. Będzie ono jednostronną czynnością prawną polegającą na przeniesieniu Wierzytelności na SPV, którego udziały zostaną umorzone na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników.

W ocenie Wnioskodawcy, należy również zwrócić uwagę na ekonomiczny wynik transakcji umorzenia udziałów. Zapłata wynagrodzenia ma zrekompensować wspólnikowi umorzone udziały. Nie dojdzie zatem do powstania realnego przysporzenia po stronie Wnioskodawcy, gdyż nie nastąpi zwiększenie jej majątku. Wręcz przeciwnie – co zostało już wcześniej wspomniane – nastąpi zmniejszenie aktywów Spółki przy równoczesnym obniżeniu kapitału zakładowego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wyrokach wydawanych przez sądy administracyjne. Przykładowo wskazać można:

*   wyrok WSA w Krakowie z 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 183/14,
*   wyrok WSA w Bydgoszczy z 19 września 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 440/13,
*   wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1950/10,
*   wyrok WSA w Łodzi z 7 września 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 809/12,
*   wyrok WSA w Poznaniu z 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Po 504/11,
*   wyrok WSA w Poznaniu z 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Po 220/11,
*   wyrok WSA w Poznaniu z 17 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Po 102/11.

Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę na pozytywne interpretacje wydawane przez Ministerstwo Finansów dotyczące wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej potwierdzające, że wypłata w formie rzeczowej nie stanowi odpłatnego zbycia rzeczy w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym nie powoduje powstania przychodu podatkowego:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 czerwca 2014 r. sygn. ILPB3/423- 283/13/14-S/JG oraz
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 7 kwietnia 2014 r. sygn. ILPB3/423- 253/12/14-S/KS.

3\. Podsumowanie.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę fakt, że wypłata wynagrodzenia w formie rzeczowej tytułem umorzenia dobrowolnego udziałów:

*   nie została wprost wymieniona w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako źródło przychodu,
*   nie skutkuje przyrostem majątku Wnioskodawcy,
*   w sensie ekonomicznym nie powoduje powstania jakiejkolwiek korzyści majątkowej dla Spółki, której udziały są umarzane i nie stanowi żadnego przysporzenia po jej stronie,
*   nie może zostać zaliczone do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 12 ww. ustawy, w tym m.in. w art. 12 ust. 4 pkt 3 tej ustawy,
*   zgodnie z jednolitą utrwaloną linią orzeczniczą nie stanowi przysporzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

– przeniesienie Wierzytelności jako wynagrodzenia na rzecz SPV w związku z umorzeniem udziałów nie będzie skutkować powstaniem przychodu po stronie Spółki, a w konsekwencji nie będzie podlegać po jej stronie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 2 października 2014 r. interpretację indywidualną nr ILPB3/423-311/14-2/PR, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W ww. interpretacji indywidualnej wskazano, że ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 1–3 powołanej ustawy). Na podstawie art. 12 ust. 1 omawianej ustawy stwierdzono, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Skutek w postaci powstania przychodów w rozumieniu ww. ustawy może być również następstwem zdarzeń prawnych, których skutkiem jest zmniejszenie pasywów podatnika, czyli jego zobowiązań.

Organ wyjaśnił, że jednym z przepisów o charakterze szczególnym w stosunku do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest art. 14. W myśl ust. 1 tego artykułu, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie – jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Jednocześnie tut. Organ wskazał, że użyte przez ustawodawcę pojęcie „odpłatnego zbycia” obejmuje zarówno klasyczną sprzedaż, czyli zobowiązanie się zbywcy do przeniesienia na nabywcę prawa własności rzeczy lub prawa majątkowego w zamian za zobowiązanie się nabywcy do zapłaty ceny ustalonej przez strony w umowie, jak i czynności prawne o podobnym charakterze (zamiana, inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych). W szczególności, posługując się terminem „wartość wyrażona w cenie”, przepisy nie przesądzają o dopuszczalnej formie zapłaty tej należności. Może ona nastąpić zarówno w pieniądzu, jak i w innej postaci, np. w formie zwolnienia zbywającego z ciążących na nim zobowiązań wobec nabywcy lub przeniesienia na niego prawa własności rzeczy. Każde z wymienionych rozwiązań będzie prowadziło do uiszczenia „ceny” zbywanej rzeczy lub prawa majątkowego.

Zdaniem tut. Organu, o ile wypłata wynagrodzenia w formie gotówkowej (pieniężnej) za umorzone udziały jest dla spółki neutralna podatkowo, o tyle w sytuacji przekazania składników majątkowych, która skutkuje przejściem własności tych składników ze spółki na udziałowca, spółka uzyskuje w zamian za przekazanie składników majątkowych korzyść majątkową polegającą na zwolnieniu się z obowiązku wypłaty wynagrodzenia. Chociaż skutek w postaci wygaśnięcia zobowiązania jak i zmniejszenia się pasywów spółki przy obu formach wynagrodzenia, tj. pieniężnego i niepieniężnego, jest taki sam, to nie można nie zauważyć, że przesunięcie składnika majątkowego z aktywów spółki do majątku udziałowca, czyli czynność rozporządzająca, nie jest tożsama z wypłatą gotówki. W ocenie tut. Organu, „wypłata” wynagrodzenia wiąże się z czynnością, która skutkuje przeniesieniem własności rzeczy/praw majątkowych. Należy zauważyć, że przy wynagrodzeniu niepieniężnym mamy de facto do czynienia z dwiema czynnościami prawnymi: jedną czynnością jest uchwała w zakresie umorzenia udziałów i wysokości wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzone udziały, drugą czynnością niezbędną do skutecznej realizacji uchwały jest przeniesienie własności aktywów innych niż środki pieniężne.

Podkreślono, że z punktu widzenia konsekwencji podatkowych ww. sytuacja jest taka sama jak ta, w której podatnik dokonuje odpłatnego zbycia tego prawa i tym samym osiąga przychód do opodatkowania, a za otrzymane pieniądze wypełnia swoje zobowiązanie względem swoich wierzycieli. Uznanie, że przeniesienie majątku tytułem wynagrodzenia za umorzone udziały należy traktować na równi z wypłatą gotówki, spowodowałoby nierówne traktowanie podatników. Podatnik, który najpierw dokonuje sprzedaży składników majątkowych, a następnie reguluje swoje zobowiązania w formie pieniężnej, byłby opodatkowany podatkiem dochodowym, natomiast podatnik, który bezpośrednio przeniósł własność tych składników majątkowych, nie osiągnąłby żadnego przychodu.

Organ nie podzielił stanowiska Wnioskodawcy w kwestii braku przysporzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z przeprowadzeniem procesu umorzenia udziałów za wynagrodzeniem i wypłaceniem wynagrodzenia w formie niepieniężnej. Przy czym nie sama „wypłata” wynagrodzenia podlega opodatkowaniu, lecz zdarzenie polegające na przeniesieniu własności op”Ax”nych we wniosku Wierzytelności ze Spółki na udziałowca, a zdarzenie to spełnia przesłanki wymienione w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem, wypłata wynagrodzenia w formie niepieniężnej, poprzez przeniesienie przez Spółkę na rzecz udziałowca Wierzytelności będących własnością Spółki dokonywana z tytułu umorzenia udziałów, skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pismem z 17 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.) Wnioskodawca wezwał tut. Organ do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej. Jednakże w wyniku ponownej analizy sprawy, tut. Organ stwierdził brak podstaw do zmiany tej interpretacji (odpowiedź na ww. wezwanie z 19 listopada 2014 r. znak ILPB3/423W-62/14-2/BN).

W związku z powyższym, Strona wystosowała w dniu 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2014 r.) skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem tut. Organu.

Odpowiedź na skargę została udzielona pismem z 27 stycznia 2015 r. nr ILPB3/4240-58/14-2/BN.

Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał w dniu 9 kwietnia 2014 r. wyrok sygn. akt I SA/Wr 118/15, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

W dniu 6 lipca 2015 r. wpłynął do tut. Organu – prawomocny od dnia 11 czerwca 2015 r. – ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 118/15 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania zaskarżonej i uchylonej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.