Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.203.2025.2.IL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Powstanie przychodu z tytułu wypłaty odszkodowania/odsetek.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
odsetki
odszkodowania
umowa-umowa o pracę
wyrok
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem złożonym 16 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W latach 2022/2023 złożyła Pani pozwy przeciwko szpitalowi, w którym była zatrudniona
    jako pielęgniarka, o odszkodowanie za okres 1 stycznia 2021 r. - 31 stycznia 2023 r., z
    tytułu nierównego traktowania, polegającego na otrzymywaniu wynagrodzenia za pracę w
    niższej wysokości, niż w tym okresie otrzymywały inne pielęgniarki zatrudnione na tym
    samym oddziale i wykonujące pracę jednakowej wartości, mając ten sam zakres
    obowiązków. Wyrokiem sądu zasądzona została kwota tytułem odszkodowania, wraz z
    odsetkami ustawowymi za opóźnienie, za naruszenie zasady równego traktowania w
    zatrudnieniu. Kwotę odszkodowania szpital wypłacił, traktując ją jako dochód ze stosunku
    pracy, czyli pomniejszając o podatek i inne składki. W związku z dochodzeniem swoich
    roszczeń dotyczących Pani dochodu przed sądem poniosła Pani koszty związane z
    wynajmem adwokata.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    12 września 2025 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    a) W jaki sposób i na podstawie jakich przepisów prawa została określona wysokość
      przyznanego Pani odszkodowania?
    b) Kiedy uprawomocnił się wyrok sądu (należy wskazać datę)?
    c) Czy kwota zasądzonego odszkodowania stanowi różnicę pomiędzy wynagrodzeniem,
      jakie otrzymała Pani a wynagrodzeniem, jakie powinna była otrzymać gdyby nie
      doszło do naruszenia zasad równego traktowania w zatrudnieniu?
    d) Kiedy (należy wskazać dokładną datę) dokonano wypłaty na Pani rzecz zasądzonych
      przez Sąd świadczeń wraz z odsetkami za opóźnienie?
    e) Czy koszty związane z wynajmem adwokata zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek
      formie (np. wystąpiła Pani do sądu o zwrot poniesionych przez Panią kosztów
      postępowania w tym wynagrodzenia adwokata, który prowadził Pani sprawę i w
      wyroku sądu zasądzono na Pani rzecz zwrot kosztów postępowania, w inny sposób –
      jaki)?
    Odpowiedzi:
    I. Sprawa .../23
      a) Wysokość roszczenia została ustalona na podstawie przedstawionego przez
        pozwanego wyliczenia różnicy pomiędzy otrzymanym wynagrodzeniem brutto a
        hipotetycznie obliczonym wynagrodzeniem, gdyby wynagrodzenie zasadnicze
        wynosiło tyle, ile pielęgniarek z grupy 2 zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r. o
        sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych
        pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych - za okres 01.01.2019 r. -
        31.12.2020 r.
                            3dPodstawa prawna roszczenia art. 18 k.p.

      b) Data prawomocności: ... 11.2024 r.
      c) Tak.
      d) 26.09.2024 r. - 17.023,37 zł netto - kwota odszkodowania, 15.10.2024 r. - 4.903,51 zł -
        odsetki.
      e) Tak, kwotę 2.700 zł, przelew z 09.01.2025 r., ale zgodnie z umową z adwokatem,
        zasądzone koszty stanowiły element wynagrodzenia adwokata. Dodatkowo
        poniosłam koszty związane z wynajęciem adwokata w ww. sprawie, w wysokości
        5.180,29 zł (pięć tysięcy, sto osiemdziesiąt zł, dwadzieścia dziewięć groszy),
        zapłacono przelewem dn. 23.12.2024 r. zgodnie z umową z adwokatem.
    II. Sprawa .../23
      a) Wysokość roszczenia została ustalona na podstawie przedstawionego przez
        pozwanego wyliczenia różnicy pomiędzy otrzymanym wynagrodzeniem brutto a
        hipotetycznie obliczonym wynagrodzeniem, gdyby wynagrodzenie zasadnicze
        wynosiło tyle, ile pielęgniarek z grupy 2 zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r. o
        sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych
        pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych - za okres 01.01.2021 r. -
        31.01.2022 r.
                            3dPodstawa prawna roszczenia art. 18 k.p.
      b) Data prawomocności: ... 04.2025 r.
      c) Tak.
      d) 15.11.2024 r. - 29.623,57zł - netto, kwota odszkodowania, 10.01.2025 r. - 7.687,61 zł -
        odsetki.
      e) Tak, kwotę 2.700 zł, przelew 19.03.2025 r., ale zgodnie z umową z adwokatem,
        zasądzone koszty stanowiły element wynagrodzenia adwokata.
        Dodatkowo poniosłam koszty związane z wynajęciem adwokata w ww. sprawie w
        kwocie 8.863,08 zł (osiem tysięcy osiemset sześćdziesiąt trzy zł, osiem gr) zapłacono
        przelewem dn. 03.02.2025 r., zgodnie z umową z adwokatem.
    Pytania (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 12 września 2025 r.)
      1) Czy zasądzona kwota, tytułem odszkodowania, za naruszenie zasady równego
        traktowania w zatrudnieniu, powinna być opodatkowana?
      2) Czy odsetki ustawowe od odszkodowania za opóźnienie, powinny być
        opodatkowane?
      3) Czy jest możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodu, kosztów poniesionych na
        adwokata, celem prowadzenia Pani sprawy?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 12 września 2025 r.)
    W mojej ocenie kwota tytułem odszkodowania za naruszenie zasad równego traktowania
    w zatrudnieniu, nie powinna być opodatkowana.
    Odsetki ustawowe od odszkodowania, za opóźnienie nie powinny być opodatkowane.
    Koszty poniesione na adwokata, który prowadził moją sprawę mogę ująć w kosztach
    uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Źródłami przychodów są:
      - stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),
      - inne źródła (pkt 9).
    Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane

    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
    Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że podstawą nabycia prawa m.in. do
    odszkodowania wypłaconego pracownikowi lub byłemu pracownikowi jest łączący lub
    uprzednio łączący tę osobę z pracodawcą stosunek pracy, a zatem odszkodowania takie
    stanowią przychód ze stosunku pracy, opodatkowany lub zwolniony od podatku.
    W myśl art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
      za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Przystępując do określenia Pani obowiązków jako podatnika podatku dochodowego od
    osób fizycznych związanych z wypłatą odszkodowanie za naruszenie zasady równego
    traktowania w zatrudnieniu na podstawie prawomocnego wyroku Sądu, w pierwszej
    kolejności należy zauważyć, że każde odszkodowanie ma za zadanie wyrównanie szkody w
    majątku, utraconych korzyści lub szkody poczynionej na osobie (zadośćuczynienie).
    Odszkodowanie stanowi zawsze przychód, gdyż otrzymujący je powiększa w ten sposób
    swój majątek. Odszkodowanie w żadnym wypadku nie ma charakteru restytucyjnego,
    bowiem niczego nie przywraca, a jedynie wynagradza stratę lub krzywdę. Warunkiem
    otrzymania każdego odszkodowania jest zdarzenie, w wyniku którego dana osoba doznała
    określonego uszczerbku. Nikt nie otrzyma odszkodowania, jeśli wcześniej nie zaszła
    przesłanka powodująca możliwość ubiegania się o nie.
    Zatem każde odszkodowanie stanowi przychód podatkowy. Jednakże ustawodawca ze
    względów celowościowych wprowadził w zakresie niektórych odszkodowań zwolnienia z
    podatku dochodowego od osób fizycznych, które wynikają m.in. z treści art. 21 ust. 1 pkt 3
    i pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub
      zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
      przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
      tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów,
      oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych
      opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których
      mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r.
      poz. 1465), z wyjątkiem:
      a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
      b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
      c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
      d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
      e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
      f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,

      g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Zwolnieniem określonym w przytoczonym powyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww.
    ustawy, objęte są tylko odszkodowania i zadośćuczynienia, których wysokość lub zasady
    ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych
    wydanych na podstawie tych ustaw, bądź postanowień układów zbiorowych pracy, innych
    opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa
    w art. 9 § 1 Kodeksu pracy, z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w lit. a)-g) tego
    artykułu. Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te,
    których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach
    prawa, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych kategorii odszkodowań.
    Natomiast w przypadku, gdy wysokość lub zasady ustalania odszkodowania nie wynikają
    wprost z odrębnych ustaw lub aktów wykonawczych wydanych na podstawie tych
    odrębnych ustaw, a podstawą ich otrzymania jest wyrok lub ugoda sądowa, wówczas
    odszkodowanie takie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób
    fizycznych, z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. a) i b)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
      a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    Z racji tego, że odszkodowania i zadośćuczynienia mogą korzystać ze zwolnienia z art. 21
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b
    ww. ustawy, zaś zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy ma
    „pierwszeństwo” przed zastosowaniem zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy,
    możliwość skorzystania przedmiotowego odszkodowania ze zwolnienia należy
    rozpatrywać we wskazanej wyżej kolejności.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zdefiniował
    pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia. Nie oznacza to jednak dowolności w ich
    rozumieniu. Jednocześnie względy spójności systemu prawa uzasadniają, aby kryteria
    rozumienia pojęć niezdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, miały w pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych. Konieczne staje
    się zatem zastosowanie wykładni systemowej zewnętrznej i odwołanie się do przepisów
    ustawy z dnia 24 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Odwołując się zatem do prawa cywilnego stwierdzić należy, że świadczenie
    odszkodowawcze to najogólniej świadczenie mające na celu naprawienie wyrządzonej
    szkody. Szkodą jest uszczerbek, jakiego doznał poszkodowany wbrew jego woli we
    wszelkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych. Chodzi więc zarówno o uszczerbek
    majątkowy, jak i niemajątkowy. Uszczerbek niemajątkowy jest określany terminem
    „krzywda”. Pod tym pojęciem należy rozumieć wszelkie negatywne przeżycia człowieka
    wyrażające się zarówno w cierpieniu fizycznym, jak i psychicznym, wywołane czynem
    niedozwolonym. Do naprawienia krzywdy odnosi się termin „zadośćuczynienie”,
    natomiast „odszkodowanie” wiąże się z naprawieniem uszczerbku majątkowego.
    W Kodeksie cywilnym świadczenie odszkodowawcze wynika głównie z tytułu
    odpowiedzialności deliktowej (art. 415 i następne) lub odpowiedzialności kontraktowej
    (art. 471 i następne), a więc jest następstwem czynu niedozwolonego lub niewykonania
    bądź nienależytego wykonania zobowiązania.

    Kwestie zasad i podstawy do wypłaty odszkodowania z tytułu naruszenia zasad równego
                            3dtraktowania w zatrudnieniu reguluje art. 18 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277), zgodnie z którym:
      Osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w
      zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne
      wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów.
              3dZ przepisu art. 18 Kodeksu pracy, będącego podstawą zasądzonego na Pani rzecz
    odszkodowania, wprost nie wynikają ani wysokość ani zasady ustalania odszkodowania.
    Powołany przepis jedynie określa minimalną wysokość odszkodowania, która przysługuje
    każdemu, komu przyznawane jest odszkodowanie w oparciu o ten przepis.
    Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że w latach 2022/2023 złożyła Pani
    pozwy przeciwko szpitalowi, w którym byłam zatrudniona jako pielęgniarka, o
    odszkodowanie za okres 1 stycznia 2021 r. - 31 stycznia 2023 r., z tytułu nierównego
    traktowania, polegającego na otrzymywaniu wynagrodzenia za pracę w niższej wysokości,
    niż w tym okresie otrzymywały inne pielęgniarki zatrudnione na tym samym oddziale i
    wykonujące pracę jednakowej wartości, mając ten sam zakres obowiązków. Wyrokiem
    sądu zasądzona została kwota tytułem odszkodowania, wraz z odsetkami ustawowymi za
    opóźnienie, za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Kwotę
    odszkodowania szpital wypłacił, traktując ją jako dochód ze stosunku pracy, czyli
    pomniejszając o podatek i inne składki. W związku z dochodzeniem przez Panią roszczeń
    dotyczących dochodu przed sądem poniosła Pani koszty związane z wynajmem adwokata.
    Wysokość roszczenia została ustalona na podstawie przedstawionego przez pozwanego
    wyliczenia różnicy pomiędzy otrzymanym wynagrodzeniem brutto a hipotetycznie
    obliczonym wynagrodzeniem, gdyby wynagrodzenie zasadnicze wynosiło tyle, ile
    pielęgniarek z grupy 2 zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania
    najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w
                                      3dpodmiotach leczniczych. Podstawa prawna roszczenia art. 18 k.p.
    Zatem, ani wysokość odszkodowania ani tym bardziej zasady ustalania odszkodowania z
    tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie wynikały wprost z
    przepisów, a tylko wówczas odszkodowanie mogłoby skorzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są otrzymane
    odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają
    wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na
    podstawie tych ustaw.
    W przypadku gdy wysokość lub zasady ustalania odszkodowania nie wynikają wprost z
    odrębnych ustaw lub aktów wykonawczych wydanych na podstawie tych odrębnych
    ustaw, a podstawą ich otrzymania jest wyrok lub ugoda sądowa, wówczas należy rozważyć
    czy do odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu
    może być zastosowane zwolnienie na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy.
    Punktem wyjścia wykładni art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy jest podział odszkodowania na
    odszkodowanie za rzeczywiste straty (damnum emergens) i odszkodowanie za utracone
    korzyści (lucrum cessans). Za stratę uważa się każde pogorszenie się sytuacji majątkowej
    (zmniejszenie aktywów lub zwiększenie pasywów) poszkodowanego, w wyniku czego
    poszkodowany staje się uboższy niż był przed doznaniem szkody. Chodzi w tym
    przypadku o rzeczywisty uszczerbek w majątku należącym do poszkodowanego
    spowodowany zniszczeniem, utratą lub uszkodzeniem określonych składników
    majątkowych albo obniżeniem ich wartości, a także powstanie nowych zobowiązań albo
    ich zwiększenie. Z kolei szkoda związana z utraconymi korzyściami (lucrum cessans)

    polega na tym, że majątek poszkodowanego nie wzrósł tak, jakby się stało, gdyby nie
    nastąpiło zdarzenie, z którym połączona jest czyjaś odpowiedzialność. Szkodą jest więc to,
    co nie weszło do majątku poszkodowanego na skutek zdarzenia wyrządzającego szkodę.
    Jednocześnie, zakres zwolnienia określony w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje tylko odszkodowania za tzw. szkodę
    rzeczywistą, czyli poniesione straty, a nie dotyczy utraconych korzyści. Specyfika prawa
    podatkowego nakazuje inaczej traktować odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu
    poniesionych przez poszkodowanego strat i odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu
    utraconego zysku. Odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu utraconych korzyści, jakich
    poszkodowany mógł się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono, podlega bowiem
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Wobec okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku nie sposób uznać, że
    odszkodowanie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu
    przyznane Pani przez Sąd wiązało się z rzeczywistym uszczerbkiem w majątku należącym
    do Pani, natomiast majątek ten niewątpliwie nie wzrósł tak, jakby się stało, gdyby nie
    nastąpiło nierówne traktowanie w zatrudnieniu. W tym przypadku mamy zatem do
    czynienia z odszkodowaniem dotyczącym utraconych korzyści, które nie może korzystać
    ze zwolnienia z opodatkowania również na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie ulega wątpliwości, że nieprzyznanie pracownikowi wynagrodzenia jakie powinien
    otrzymać stanowi utratę spodziewanych korzyści (lucrum cessans), a nie rzeczywistą
    stratę (damnum emergens).
    W orzecznictwie przyjęto, że szkodą w przypadku utraconych korzyści (art. 361 § 2
    Kodeksu cywilnego) jest szkoda, którą określa to, co nie weszło do majątku
    poszkodowanego na skutek zdarzenia wyrządzającego tę szkodę, a inaczej mówiąc to, co
    weszłoby do majątku poszkodowanego, gdyby zdarzenie wyrządzające szkodę nie
    nastąpiło (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2002 r. sygn. akt akt I CKN 132/01).
    Ponieważ wyższe wynagrodzenie, które mógłby otrzymać powód, gdyby nie nastąpiło
    nierówne traktowanie – weszłoby do majątku powoda, to uznać należy, że zasądzone
    odszkodowanie stanowi utracone korzyści.
    Mając na uwadze powyższe, utracone wynagrodzenie może być rozumiane wyłącznie jako
    utracona korzyść, skoro wynagrodzenie to nie weszło do Pani majątku zanim Sąd nie
    orzekł o nim w wyroku w formie odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego
    traktowania w zatrudnieniu. Tym samym, nie można stwierdzić, że doszło do zmniejszenia
    Pani majątku.
    W konsekwencji, w sprawie zastosowanie będzie miał wyjątek wskazany w art. 21 ust. 1
    pkt 3b lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż przepis ten odnosi
    się do odszkodowań przyznanych na podstawie wyroku sądu oraz ugody sądowej, które
    dotyczą korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Podsumowując, otrzymane przez Panią odszkodowanie z tytułu naruszenia zasad
    równego traktowania w zatrudnieniu nie może korzystać ze zwolnienia na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymane przez
    Panią odszkodowanie stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    zw. z art. 12 ust. 1 ww. ustawy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania odsetek od zasądzonych odszkodowań
    na wstępie należy wyjaśnić, że kwestię prawną odsetek reguluje art. 481 Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 481. § 1 ww. Kodeku:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby

      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Ponadto zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów, żądanych
      obok roszczenia głównego.
    Analizując treść powyższych przepisów należy zauważyć, że nie można utożsamiać
    odsetek za zwłokę z odszkodowaniem. Wierzyciel może ich żądać dopiero, jeżeli dłużnik
    opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego. Odsetki mają charakter uboczny
    względem świadczenia głównego – są skutkiem niewykonania zobowiązań.
    Zasadniczo odsetki pełnią funkcję wynagrodzenia należnego wierzycielowi od dłużnika za
    korzystanie z pieniędzy, mogą jednak też mieć znaczenie waloryzacyjne oraz (w przypadku
    odsetek za opóźnienie) kompensacyjne i represyjne czy motywacyjne. Oczywistym jest
    więc, że odsetki stanowią trwałe przysporzenie w majątku podatnika, które mieści się w
    kategorii przychodu, który co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Powyższą tezę potwierdza analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z której wynika, że odsetki stanowią odrębną od należności głównej kategorię
    przychodu, która tylko w wyjątkowych przypadkach korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania.
    Zwolnienie od podatku dochodowego wypłacanych odsetek przysługuje tylko wówczas,
    gdy przepis ustawy wyraźnie o tym stanowi (konkretnie odnosi się do odsetek).
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże takie zwolnienie przysługuje tylko
    wówczas, gdy przepis ww. ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    I tak, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są odsetki z tytułu
      nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z dyspozycji ww. przepisu wynika, że omawianemu zwolnieniu podlegają odsetki, które
    spełniają równocześnie następujące warunki:
      1) świadczenia, od których są naliczane, zaliczone zostały do określonego źródła
        przychodu, tj. np. przychodu ze stosunku pracy;
      2) przysługują z tytułu nieterminowej wypłaty tych świadczeń.
    Odnosząc się do pierwszego warunku należy stwierdzić, że świadczenie pieniężne
    wypłacone pracownikowi, od którego naliczone zostały odsetki ustawowe, stanowi
    przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym stanowi świadczenie, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
    Natomiast odnosząc się do drugiego warunku, z „nieterminową wypłatą świadczenia” w
    rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy
    do czynienia wówczas, gdy w terminie wymagalności danego świadczenia,
    przysługującego na podstawie prawomocnego orzeczenia, nie zostało ono wypłacone
    przez zobowiązanego.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu
    faktycznego należy stwierdzić, że odsetki od przedmiotowego odszkodowania, zasądzone
    na Pani rzecz wyrokiem sądu, podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie
    przepisu art. 21 ust. 1 pkt 95 ww. ustawy, gdyż mają swe źródło w łączącym pracownika i
    pracodawcę stosunku pracy.

    W odniesieniu do kosztów uzyskania przychodu należy zauważyć, że stosownie do art. 22
    ust. 2 ustawy:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy,
      spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
      1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł - w
      przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego,
      stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
      2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
      podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
      służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
      3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł - w
      przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
      poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje
      dodatku za rozłąkę;
      4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
      podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
      służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
      miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza
      miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za
      rozłąkę.
    Zatem, koszty przysługujące pracownikowi z umowy o pracę mają charakter ryczałtowy.
    Natomiast przepis art. 22 ust. 11 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, są niższe od
      wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu
      autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym
      rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika w wysokości
      wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi
      biletami okresowymi.
    Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie
    źródła, a nie jakiekolwiek przychody. Koszty uzyskania przychodu są zatem ściśle i
    funkcjonalnie przyporządkowanie do danego źródła przychodów.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest
      możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te
      ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
      kwocie przychodów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 3a ww. ustawy
      zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
      oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
      zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, wydatek poniesiony przez Panią na adwokata w części związany jest z przychodem
    uzyskanym z odszkodowania, a w części z przychodem uzyskanym z odsetek.
    Wyjaśnić należy, że w odniesieniu do źródła stosunek pracy, ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości ujęcia w zeznaniu rocznym
    kosztów uzyskania przychodów innych niż wskazane art. 22 ust. 2 i 11 tej ustawy.
    W związku z tym, że przepisy podatkowe nie przewidują takiego kosztu uzyskania
    przychodu, nie ma Pani możliwości pomniejszenia uzyskanego odszkodowania, które
    stanowi przychód ze stosunku pracy, o wydatki poniesione na adwokata.

    Ponadto należy wyjaśnić, że przychodów zwolnionych z opodatkowania nie można
    pomniejszyć o koszty uzyskania przychodów.
    Zatem, przychodu z odsetek nie może Pani pomniejszyć o wydatki poniesione na
    adwokata, bowiem przychód ten korzysta ze zwolnienia z opodatkowania i tym samym nie
    podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do .... Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.