Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.150.2025.1.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Brak możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.
Słowa kluczowe: dom-dom jednorodzinny
termomodernizacja
ulga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga
termomodernizacyjna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26h

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z
    ulgi termomodernizacyjnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W 2022 r., jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego nabył Pan dom jednorodzinny,
    który stanowi Pana majątek osobisty. W 2023 r. zawarł Pan związek małżeński. Od tego
    momentu pozostaje Pan z żoną w ustawowej wspólności majątkowej. W 2024 r. dokonał
    Pan zakupu okien do tego domu. Faktura VAT została wystawiona na Pana żonę, ale
    wydatek został pokryty ze środków stanowiących majątek wspólny. Dom, do którego okna
    zostały zakupione, nie należy do majątku wspólnego – stanowi Pana wyłączną własność.
    Rozlicza się Pan wspólnie z żoną.

## Pytanie

Czy ma Pan prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w sytuacji, gdy:
    – jest Pan wyłącznym właścicielem domu jednorodzinnego (nabytego przed ślubem),
    – wydatek został poniesiony ze środków wspólności majątkowej,
    – faktura VAT została wystawiona na Pana żonę,
    – PIT rozlicza Pan razem z żoną i pozostaje Pan we wspólności majątkowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że ma prawo do odliczenia ulgi termomodernizacyjnej, ponieważ:
    1. Dom, którego dotyczy wydatek stanowi Pana własność, co spełnia warunek posiadania
      tytułu prawnego do nieruchomości.
    2. Zakup okien został dokonany ze środków wspólnego majątku małżonków.
    3. Choć faktura została wystawiona na żonę, to wydatek dotyczy inwestycji w Pana dom, a
      środki pochodziły z majątku wspólnego.
    4. Zgodnie z interpretacjami organów podatkowych (np. 0113-KDIPT2-2.4011.76.2022.1.
      MM), jeśli wydatek pochodzi z majątku wspólnego, to można go przypisać każdemu z
      małżonków – w tym właścicielowi domu, nawet gdy faktura została wystawiona na
      drugiego małżonka.
    5. Z żoną rozlicza się Pan za pomocą wspólnego zeznania rocznego PIT.
    W związku z powyższym, spełnia Pan przesłanki do skorzystania z ulgi
    termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego
      jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej
      zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na
      materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia
      termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na
      podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca
      roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
    Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający
    podatek dochodowy według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami
    lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na
    realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych.

    Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym
    ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w myśl art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z 20 listopada
    1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).
    Definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o którym mowa w art. 26h ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera art. 5a pkt 18b tej ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - oznacza to
      budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca
      1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.).
    Na podstawie art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 418 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez
      to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej
      lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący
      konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż
      dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o
      powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje
    przedsięwzięcie termomodernizacyjne. Zgodnie z tą regulacją:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o przedsięwzięciu termomodernizacyjnym - oznacza to
      przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu
      termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.
    W myśl art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i
    remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2496 ze zm.), użyte w ustawie określenia oznaczają:
      Przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:
        a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na
        energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej
        oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego
        zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu
        terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
        b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w
        lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła,
        jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci
        energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w
        przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu
        zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
        c) wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku
        z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie
        kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
        d) całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub
        zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
    Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się natomiast w załączniku do
    rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia
    wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją
    przedsięwzięć termomodernizacyjnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 273).
    Na podstawie art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich
      realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach,
      których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.
    W myśl art. 26h ust. 3 cytowanej ustawy:
      Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika
      podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.
    Zgodnie z art. 26h ust. 4 wskazanej wyżej ustawy:
      Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę
      wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten
      nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę
      poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.
    Według art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:
        1) sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony
        Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony
        środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek
        formie;
        2) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na
        podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione
        przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu
        Ordynacji podatkowej.
    Na podstawie art. 26h ust. 6 wyżej wymienionej ustawy:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.
    Stosownie do art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega
      odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku
      podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
    Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:
      Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych
      wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany
      doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w
      którym otrzymał ten zwrot.
    Natomiast stosownie do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:
      W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o
      którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za
      rok podatkowy, w którym upłynął ten termin.
    Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że z ulgi termomodernizacyjnej może skorzystać
    podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego, który poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne oraz
    posiada dokument (fakturę) potwierdzający ich poniesienie. Dokumentem stwierdzającym
    poniesienie wydatku w przypadku ulgi termomodernizacyjnej jest faktura, a więc
    dokument zawierający w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi
    lub towaru), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
    Z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika bezspornie, że jeżeli
    podatnik chce skorzystać z ulgi, to musi spełnić wszystkie wymagane przepisami warunki,
    w tym warunek posiadania faktury dokumentującej wysokość wydatku.

    Istotne jest to, że wydatek musi dotyczyć termomodernizacji własnego budynku
    mieszkalnego, powinien być poniesiony przez właściciela tego budynku i powinien być
    udokumentowany fakturą.
    W Objaśnieniach podatkowych z 30 marca 2023 r. „Formy wsparcia przedsięwzięcia
    termomodernizacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych” (przykład 19)
    wskazano, że jeżeli małżonkowie objęci są ustrojem wspólności majątkowej i są
    właścicielami budynku mieszkalnego jednorodzinnego należącego do ich majątku
    wspólnego oraz wydatki zostały poniesione z majątku wspólnego małżonków, odliczenia
    wydatków może dokonać jeden z małżonków (oczywiście w granicach przysługującego mu
    limitu) albo oboje małżonkowie po 50% wydatków, lub w innej wybranej przez nich
    proporcji. W takiej sytuacji wystawienie faktury na imię i nazwisko tylko jednego małżonka
    nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Wydatek
    dotyczy bowiem budynku mieszkalnego należącego do majątku wspólnego małżonków
    oraz został poniesiony z ich majątku wspólnego.
    Powziął Pan wątpliwość, czy ma Pan prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, w
    sytuacji, gdy przedsięwzięcie termomodernizacyjne realizowane było w budynku będącym
    Pana majątkiem odrębnym, a wydatki zostały poniesione z majątku wspólnego
    małżonków, przy czym wydatek ten został udokumentowany fakturą wystawioną na Pana
    żonę.
    Mając to na uwadze na wstępie wskazać należy, że stosunki majątkowe między
    małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy wynika, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei art. 33 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
        3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym
        przepisom;
        4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb
        jednego z małżonków;
        5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
        6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie
        rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie
        dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu
        całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu
        zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na
        przyszłość;
        7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności
        zarobkowej jednego z małżonków;
        8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego
        z małżonków;

        9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne
        prawa twórcy;
        10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba
        że przepis szczególny stanowi inaczej.
    Zatem, zgodnie z zacytowanymi przepisami, do majątku objętego wspólnością ustawową
    (majątku wspólnego) wchodzą przedmioty majątkowe nabyte przez małżonków od dnia
    zawarcia małżeństwa. Natomiast przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem
    wspólności majątkowej należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Sam fakt, że
    między małżonkami istnieje wspólność ustawowa, nie czyni małżonków
    współwłaścicielami majątku osobistego jednego z nich.
    W sytuacji zatem, gdy przedsięwzięcie termomodernizacyjne realizowane jest w budynku
    będącym majątkiem odrębnym jednego z małżonków, a wydatki zostały poniesione z
    majątku wspólnego małżonków i są udokumentowane fakturą wystawioną na drugiego
    małżonka - nie został spełniony warunek udokumentowania wydatku (małżonek będący
    właścicielem domu nie posiada faktury potwierdzającej, że kupił dany towar lub usługę).
    Wydatek, który nie został prawidłowo udokumentowany, nie może być odliczony w
    ramach ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z podanych przez Pana informacji wynika, że:
    1) w 2022 r., jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego nabył Pan dom
      jednorodzinny, który stanowi Pana majątek osobisty;
    2) w 2023 r. zawarł Pan związek małżeński, w którym panuje ustawowa wspólność
      majątkowa;
    3) dom nie należy do majątku wspólnego – stanowi Pana wyłączną własność;
    4) faktura VAT została wystawiona na Pana żonę, ale wydatek został pokryty ze środków
      stanowiących majątek wspólny;
    5) w 2024 r. dokonał Pan zakupu okien do tego domu.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny
    stwierdzić należy, że nie ma Pan możliwości odliczenia w zeznaniu rocznym od podstawy
    obliczenia podatku wydatku poniesionego w 2024 r. na zakup okien w budynku
    mieszkalnym jednorodzinnym, którego jest Pan jedynym właścicielem, w ramach ulgi
    termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przedmiotowe przedsięwzięcie termomodernizacyjne zostało zrealizowane w
    budynku mieszkalnym będącym Pana majątkiem odrębnym, natomiast wydatki zostały
    poniesione z majątku wspólnego małżonków, ale zostały udokumentowane fakturą
    wystawioną na Pana żonę, która nie jest współwłaścicielem budynku. Zatem nie został
    spełniony warunek udokumentowania wydatku (nie posiada Pan faktury potwierdzającej,
    że jest kupującym dany towar lub usługę). Wydatek, który nie został prawidłowo
    udokumentowany, nie może być odliczony przez Pana w ramach ulgi
    termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Podkreślić należy, że przytoczony przykład 19 z Objaśnień podatkowych odnosi się do
    sytuacji, w której dom jest składnikiem majątku wspólnego małżonków, dotyczy więc
    sytuacji odmiennej niż opisana we wniosku.
    Mając na uwadze powyższe, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu zaś do przywołanej przez Pana interpretacji wskazać należy, że dotyczy ona
    tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osądzonej w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.