Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-202/11-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-05
Teza: Zwolnienie świadczonych usług w zakresie fizjoterapii.
Słowa kluczowe: rehabilitacja; usługi-usługi medyczne; usługi-usługi zwolnione
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 31.01.2011 r. (data wpływu 07.02.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia świadczonych usług w zakresie fizjoterapii - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia świadczonych usług w zakresie fizjoterapii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą O. W ramach prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie fizjoterapii związane z ochroną zdrowia ludzkiego. Usługi fizjoterapeutyczne świadczone są odpłatnie przez nią lub współpracujących fizjoterapeutów w prywatnym ośrodku oraz w ramach wizyt domowych.

Zawód fizjoterapeuty zaliczany jest do grupy innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z póżn. zm.). Zgodnie z obowiązującymi przepisami za fizjoterapeutę uznawana jest osoba, która ukończyła studia wyższe na kierunku fizjoterapia i uzyskała tytuł licencjata lub magistra na tym kierunku, ukończyła studia wyższe na kierunku rehabilitacja ruchowa i uzyskała tytuł magistra rehabilitacji na tym kierunku, ukończyła szkołę policealną lub niepubliczną z uprawnieniami szkoły publicznej i uzyskała dyplom technika fizjoterapii. Oświadcza, że w 1992 roku ukończyła studia wyższe na kierunku rehabilitacji ruchowej i uzyskał tytuł magistra rehabilitacji ruchowej. Posiada także specjalizację II stopnia z rehabilitacji ruchowej uprawniającą do badania pacjenta dla potrzeb planowania procesu fizjoterapii oraz tytuł doktora nauk o kulturze fizycznej ze specjalnością fizjoterapia. Wszyscy fizjoterapeuci współpracujący z ośrodkiem posiadają odpowiednie wykształcenie zawodowe oraz dodatkowe kwalifikacje zdobyte w trakcie podyplomowych szkoleń prowadzonych w Polsce i za granicą. Z firmą O. współpracuje obecnie 11 fizjoterapeutów, 2 magistrów rehabilitacji ruchowej, 5 magistrów fizjoterapii, 2 fizjoterapeutów z tytułem licencjata fizjoterapii, 2 techników fizjoterapii. Fizjoterapeuci współpracujący z nią prowadzą indywidualną działalność gospodarczą i wystawiają rachunek za świadczone usługi. Jeden z fizjoterapeutów zatrudniany jest w miarę potrzeby na kilka godzin miesięcznie w ramach umowy zlecenia. Wysokie kwalifikacje zawodowe zespołu zapewniają dobrą skuteczność prowadzonej terapii i przyspieszają powrót pacjentów do sprawności. Świadczą usługi służące profilaktyce i zachowaniu zdrowia. Prowadzą terapię małych dzieci z zaburzeniami prawidłowego rozwoju ruchowego oraz dzieci z wadami postawy zapobiegając powstawaniu wtórnych dysfunkcji układu ruchu. Pod opieką ośrodka znajduje się duża liczba osób z nabytymi lub wrodzonymi wadami narządu ruchu lub ze skoliozami wymagającymi prowadzenia wieloletniej terapii. Prowadzą także fizjoterapię osób po urazach i zabiegach operacyjnych. Działania fizjoterapeutyczne podejmowane w wymienionych grupach służą przywracaniu i poprawie zdrowia. Znaczącą grupę pacjentów zgłaszających się do ośrodka stanowią osoby z postępującymi schorzeniami (np. dzieci z zanikiem mięśni), osoby po przebytym urazie czaszkowo-mózgowym, czy udarze, u których pełny powrót do zdrowia nie jest możliwy, a prowadzona terapia ma na celu przywrócenie maksymalnej samodzielności i niezależności oraz zminimalizowanie skutków społecznych schorzenia. Dodatkowym celem podejmowanych działań jest edukacja rodziny związana z właściwą pielęgnacją osoby niepełnosprawnej oraz pomoc w doborze odpowiedniego zaopatrzenia ortopedycznego. Wszystkie wymienione powyżej działania służą profilaktyce, zachowaniu oraz przywracaniu i poprawie zdrowia.

Usługi te do dnia 31 grudnia 2010 roku były zwolnione od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 Ustawy o podatku od towarów i usług - jako usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy PKWiU 85x.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 29 października 2010 roku o zmianie ustawy o podatku od towarowi usług (Dz. U. Nr 226 poz. 1478 ) - usługi w zakresie fizjoterapii świadczone przeze nią w ramach działalności gospodarczej są zwolnione z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy?
2.  Czy istotnym dla określenia prawidłowej stawki VAT na świadczone przez nią usługi jest fakt, iż niektóre usługi (czynności) wykonuje osobiście, a niektóre są zlecane innym fizjoterapeutom?
3.  Czy sposób współpracy z fizjoterapeutami (podwykonawstwo w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej lub zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia) ma znaczenie dla określenia stawki VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Wnioskodawcy opisane powyżej usługi w zakresie fizjoterapii świadczone przez Wnioskodawcę są usługami w zakresie opieki medycznej służącymi profilaktyce, zachowaniu oraz przywracaniu i poprawie zdrowia oraz świadczone są przez osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. W związku z powyższym podlegają zwolnieniu w podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
2.  Zarówno Wnioskodawca, jak i wszystkie osoby wykonujące czynności fizjoterapii w ramach współpracy z Wnioskodawcą spełniają kryteria wymienione w art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. Ponadto zdaniem Wnioskodawcy nie istotnym jest fakt, komu Wnioskodawca powierza wykonanie określonych czynności w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest bowiem podmiotem-podatnikiem w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług i dla przedmiotowej sprawy istotnym jest jakie usługi świadczy bezpośrednio sam Wnioskodawca, nie ma natomiast znaczenia fakt komu Wnioskodawca powierza podwykonawstwo.
3.  W związku ze stanowiskiem Wnioskodawcy określonym do pyt. 2, iż nie istotnym jest fakt wykonywania określonych czynności nie bezpośrednio przez Wnioskodawcę, to rodzaj współpracy z rehabilitantami nie ma znaczenie dla określenia stawki VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 8 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak, na podstawie dodanego do ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 stycznia 2011 r. przez art. 1 pkt 8 lit. a) tiret trzeci ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane przez zakłady opieki zdrowotnej.

Z kolei, na mocy dodanego ww. ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone przez:

1.  lekarzy i lekarzy dentystów,
2.  pielęgniarki i położne,
3.  osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, ze zm.),
4.  psychologów.

Przy czym zauważyć należy że na podstawie art. 1 pkt 13 lit. a) ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), po ww. art. 43 ust. 1 pkt 18 dodany został pkt 18a, zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane wynikające bezpośrednio z procesu leczenia, świadczone na rzecz zakładów opieki zdrowotnej na ich terenie. Natomiast, w wyniku wskazanej zmiany, art. 43 ust. 1 pkt 19 otrzymał brzmienie, że zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

1.  lekarza i lekarza dentysty,
2.  pielęgniarki i położnej,
3.  medycznych, o których mowa w art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, ze zm.),
4.  psychologa.

Ponadto, do ustawy o podatku od towarów i usług dodany został przepis art. 43 ust. 1 pkt 19a, na podstawie którego zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

W oparciu o treść art. 6 wskazanej powyżej ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. podatnik może stosować zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18a, 19, 19a i 22 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Natomiast, na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają opiekę szpitalną i medyczną oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze.

Z kolei, w oparciu o art. 132 ust. 1 lit. c) tej Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zajętym w wyroku C-473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia, oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system podatku VAT. Zatem, zdaniem Trybunału, powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą O. W ramach prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie fizjoterapii związane z ochroną zdrowia ludzkiego. Usługi fizjoterapeutyczne świadczone są odpłatnie przez nią lub współpracujących fizjoterapeutów w prywatnym ośrodku oraz w ramach wizyt domowych. Jednocześnie z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby Wnioskodawczyni prowadziła zakład opieki zdrowotnej, bądź też świadczyła czynności na rzecz zakładów opieki zdrowotnej na ich terenie.

Biorąc powyższe pod uwagę, wskazać należy, że określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie cytowanego uprzednio art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca odwołał się do ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.).

W myśl art. 18d ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o osobie wykonującej zawód medyczny, należy przez to rozumieć osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do udzielania świadczeń zdrowotnych, oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Świadczeniem zdrowotnym stosownie do art. 3 pkt 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej są działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania, w szczególności związane z rehabilitacją leczniczą.

Przewidziany w przepisie art. 18d ust. 1 pkt 1 warunek, zgodnie z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Zawód fizjoterapeuty nie został dotychczas objęty unormowaniami odrębnych aktów prawnych. Został on jednak wymieniony na równi z innymi zawodami medycznymi w szeregu przepisach związanych z ochroną zdrowia, a ponadto kształcenie tego rodzaju specjalistów podjęły uczelnie wyższe, w których funkcjonują wydziały i kierunki fizjoterapii w formie 5-letnich studiów magisterskich i 3-letnich studiów licencjackich. Stosownie do przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2002 r. Nr 173 poz. 1419 ze zm.), fizjoterapia została wymieniona w wykazie podstawowych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być uzyskiwany tytuł specjalisty (specjalista w dziedzinie fizjoterapii).

W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. nr 82 poz. 537) fizjoterapeuci zostali wymienieni w grupie specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej również lekarzy, dentystów, pielęgniarki i inne.

Przepisy powołanej wcześniej ustawy o zakładach opieki zdrowotnej regulujące zasady świadczenia podstawowej opieki zdrowotnej, np. kwestie pełnienia dyżuru medycznego przez pracowników posiadających wykształcenie wyższe wykonujących zawód medyczny oraz czasu pracy pracowników zatrudnionych w zakładzie opieki zdrowotnej, skierowane są również do pracowników rehabilitacji leczniczej (np art. 32g ust. 3 pkt 2 tej ustawy, dotyczący fizykoterapii). Zgodnie z tą ustawą, świadczenia rehabilitacyjne stanowią świadczenie podstawowej opieki zdrowotnej (art. 27 ust. 2).

Na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164 poz. 1027 ze zm.), świadczenia gwarantowane przysługują m.in. dla świadczeń z zakresu rehabilitacji leczniczej.

Zaznaczenia wymaga, iż świadczeń na podstawie umów z Narodowym Funduszem Zdrowia (art. 5 pkt 41 lit. a i b) mogą udzielać m.in. osoby wykonujące zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki, osoby fizyczne inne niż wymienione w lit. a, które uzyskały fachowe uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych i udziela ich w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.

Na podstawie dyspozycji zawartej w art. 31d ww. ustawy, dla ministra właściwego do spraw zdrowia do określenia w drodze rozporządzeń, warunków realizacji danego świadczenia gwarantowanego, w tym dotyczących personelu medycznego (…), wydane zostało rozporządzenie z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. Nr 140, poz. 1145 ze zm.). W rozumieniu tego rozporządzenia, zabieg fizjoterapeutyczny – to świadczenie gwarantowane udzielane w cyklach odpowiadających potrzebom zdrowotnym świadczeniobiorcy objętego leczeniem rehabilitacyjnym lub fizjoterapeutycznym.

Pomimo, iż zawód fizjoterapeuty nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, iż osoba która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie fizjoterapii jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Ad. 1. Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne sprawy, stwierdzić należy, że opisane przez Wnioskodawczynię czynności (usługi w zakresie fizjoterapii świadczone osobiście), jako usługi w zakresie opieki medycznej, korzystają ze zwolnienia od podatku od dnia 1 stycznia 2011 r. w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.

Ad. 2. Zwolnione od podatku będzie także świadczenie przedmiotowych usług w przypadku, gdy Wnioskodawczyni zleca wykonanie niektórych z tych czynności innym fizjoterapeutom w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o podatku od towarów i usług, o ile przedmiotowe usługi nabywa we własnym imieniu i na rzecz osoby trzeciej od podmiotów określonych w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c).

Ad. 3. Uwzględniając powyższe, nie ma znaczenia w przedmiotowym przypadku rodzaj współpracy z fizjoterapeutami (podwykonawstwo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia).

Uwzględniając powyższe stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

W zakresie stanu faktycznego dotyczącego prowadzonych szkoleń wniosek będzie rozpatrzony w odrębnym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.