Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-13/14/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-17
Teza: Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku od towarów i usług od planowanego nabycia pojazdu posiadającego homologację kategorii „N1” oraz spełniającego przepisy art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 stycznia 2014r. (data wpływu 9 stycznia 2014r.), uzupełnionym pismem z 28 marca 2014r. (data wpływu 31 marca 2014r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku od towarów i usług od planowanego nabycia pojazdu posiadającego homologację kategorii „N1” oraz spełniającego przepisy art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2014r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku od towarów i usług od planowanego nabycia pojazdu posiadającego homologację kategorii „N1” oraz spełniającego przepisy art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 28 marca 2014r. (data wpływu 31 marca 2014r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 19 marca 2014r. znak: IBPP2/443-13/14/BW, IBPB I/1/415-29/14/JS.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie Polski i Belgii, jednakże dochody opodatkowane są na terenie Polski stawką liniową 19% (rozliczenie kwartalne). Działalność na terenie Belgii nie jest prowadzona przez położony tam zakład - zgodnie z interpretacją IBPBI/1/41-1147/12/BK dochody tam osiągane opodatkowane są w Polsce. Podatnik jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i składa kwartalne deklaracje VAT-7K oraz VAT-UE ze względu na świadczenie usług dla nabywców z terenu Unii Europejskiej.

Podatnik jest małym podatnikiem, zgodnie z definicjami zawartymi w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 2 pkt 25 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatnik zamierza zakupić w styczniu 2014 roku samochód marki Volkswagen Passat w wersji kombi. Będzie to pojazd fabrycznie nowy, nabyty od sprzedawcy w Polsce (salon samochodowy). Pojazd będzie posiadał homologację kategorii "N1" - pojazd silnikowy zaprojektowany i skonstruowany głównie do przewozu ładunków o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3,5 tony. Liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosić będzie 5 (pięć). Ładowność pojazdu będzie wynosić ponad 500 kg. Wartość pojazdu (łącznie z podatkiem VAT) będzie wynosić ok. 130.000 zł (sto trzydzieści tysięcy złotych).

Natomiast w piśmie z 28 marca 2014r. Wnioskodawca poinformował, że:

*   samochód, którego dotyczy przedstawione we wniosku pytanie, będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT (miejsce opodatkowania – kraj Unii Europejskiej, będący krajem siedziby nabywcy),
*   dopuszczalna ładowność samochodu (powyżej 500 kg) oraz liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy (5 miejsc) będą wynikać z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym – tj. z dowodu rejestracyjnego.

W związku z powyższym, w zakresie podatku od towarów i usług, zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1):

Czy aby odliczyć pełną kwotę podatku od towarów i usług od planowanego nabycia pojazdu (posiadającego homologację kategorii "N1" oraz spełniającego przepisy art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c), w nawiązaniu do ust. 5 tegoż artykułu ustawy o podatku od towarów i usług) podatnik będzie zobowiązany do przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego w okręgowej stacji kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz posiadania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu właściwą adnotację o spełnieniu wymagań wynikających z przepisów art. 86a ust. 2 pkt 1-4 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (w zakresie podatku od towarów i usług):

Według Wnioskodawcy nie będzie konieczne przeprowadzenie dodatkowego badania technicznego pojazdu, ani odpowiedni wpis w dowodzie rejestracyjnym, ponieważ zgodnie z przepisem art. 86a ust. 5 ustawy o VAT - takie badanie jest wymagane wyłącznie w stosunku do pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 2 pkt 1-4 ustawy o VAT.

Pojazd, który zamierza nabyć Wnioskodawca będzie:

*   posiadał homologację kategorii "N1" - a więc zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 678/2011 - będzie to pojazd silnikowy zaprojektowany i skonstruowany głównie do przewozu ładunków o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz
*   będzie posiadał 5 miejsc łącznie z miejscem dla kierowcy, a jego dopuszczalna ładowność będzie większa niż 500 kg.

Zatem pojazd będzie spełniał przepisy ustawy o podatku od towarów i usług - art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c).

W związku z powyższym Wnioskodawca będzie mógł odliczyć pełną kwotę podatku od towarów i usług wynikającą z faktury nabycia pojazdu bez spełniania jakichkolwiek dodatkowych wymogów wynikających z przepisów ustawy od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku od towarów i usług, uznaje się za prawidłowe.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, że co prawda Wnioskodawca poprzez zaznaczenie we wniosku poz. 50 wskazał, że sprawa przedstawiona we wniosku stanowi zdarzenie przyszłe, jednocześnie jednak w opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że zamierza nabyć samochód w styczniu 2014r., a ponadto w poz. 63 wniosku Wnioskodawca wpisał – ustawa o podatku od towarów i usług (stan na dzień 1.01.2014r.) - art. 86a. W tej sytuacji poniższą interpretację wydano w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014r.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z ww. przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto w treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

Od 1 stycznia 2014r. kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów regulują przepisy art. 86a ust. 1-10 ww. ustawy o VAT.

I tak, zgodnie z brzmieniem art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku nabycia:

1.  samochodów osobowych,
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

–kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W świetle tego przepisu możliwość odliczenia całości podatku od nabycia występuje w przypadku, gdy dopuszczalna masa całkowita pojazdu samochodowego przekracza 3,5 tony.

Od tej zasady występuje szereg wyjątków, wymienionych w art. 86a ust. 2 ustawy, który stanowi, że przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów specjalnych – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny;
6.  pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1–5, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,
    2.  2 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg;
7.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Z kolei, stosownie do art. 86a ust. 3 ww. ustawy, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika.

Natomiast zgodnie z art. 86a ust. 4 ww. ustawy dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 2 pkt 6, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 86a ust. 5 ww. ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez te stacje oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z kolei zgodnie z art. 86a ust. 6 ww. ustawy, w przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 5, zostały wprowadzone zmiany w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia.

Należy także wskazać, że w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 137, poz. 968 ze zm.) w załączniku nr 4 „Klasyfikacja pojazdów” w tabeli 1 – Rodzaje i podrodzaje pojazdów wskazano, że kategorią homologacyjną N1 objęte są samochody ciężarowe (kod 06), samochody specjalne (kod 07) oraz ciągniki samochodowe (kod 08), natomiast samochody osobowe (kod 03) zaliczono do kategorii homologacyjnej M1.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie Polski i Belgii, jednakże dochody opodatkowane są na terenie Polski stawką liniową 19% (rozliczenie kwartalne). Działalność na terenie Belgii nie jest prowadzona przez położony tam zakład. Podatnik jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i składa kwartalne deklaracje VAT-7K oraz VAT-UE ze względu na świadczenie usług dla nabywców z terenu Unii Europejskiej.

Podatnik jest małym podatnikiem, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 25 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatnik zamierza zakupić w styczniu 2014 roku samochód marki Volkswagen Passat w wersji kombi. Będzie to pojazd fabrycznie nowy, nabyty od sprzedawcy w Polsce (salon samochodowy). Pojazd będzie posiadał homologację kategorii "N1" - pojazd silnikowy zaprojektowany i skonstruowany głównie do przewozu ładunków o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3,5 tony. Ładowność pojazdu będzie wynosić ponad 500 kg, liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosić będzie 5 (pięć).

Wnioskodawca ma wątpliwości czy aby odliczyć pełną kwotę podatku od towarów i usług od planowanego nabycia ww. pojazdu będzie zobowiązany do przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego w okręgowej stacji kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz posiadania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu właściwą adnotację o spełnieniu wymagań wynikających z przepisów art. 86a ust 2 pkt 1-4 ustawy o VAT.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy ponownie wskazać, że w świetle powołanych wyżej przepisów prawa, co do zasady, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Jednakże na mocy wyjątku przewidzianego w art. 86a ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2014 r. prawo do odliczenia nie jest ograniczone m.in. w odniesieniu do pojazdów samochodowych, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 3 lub więcej miejsc do siedzenia - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg. Przy czym, dla spełnienia wymagań określonych w art. 86a ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca odsyła do dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym (art. 86a ust. 4 ustawy).

Na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. (…) .

Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane.

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 września 2003 r. w sprawie dokumentów stanowiących podstawę wpisu danych do karty pojazdu oraz czynności jednostek zajmujących się dystrybucją, przechowywaniem i wydawaniem kart pojazdów (Dz.U. Nr 189, poz. 1857 ze zm.) - wydanego na podstawie delegacji ustawowej przewidzianej w art. 77 ust. 4 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym - wpisu parametrów technicznych pojazdu w karcie dokonuje się na podstawie:

*   świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu, z zastrzeżeniem pkt 2-5;
*   wyciągu ze świadectwa homologacji typu pojazdu albo odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1448);
*   dowodu rejestracyjnego lub innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, o którym mowa w art. 72 ust. 2a ustawy.

Należy także wskazać, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r., poz. 1448) wydane przed dniem wejścia w życie ustawy:

1.  świadectwa homologacji typu zachowują ważność do czasu wygaśnięcia;
2.  świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, zachowują ważność;
3.  decyzje zwalniające z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane;
4.  wyciągi ze świadectw homologacji typu pojazdu zachowują ważność;
5.  wyciągi ze świadectw homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem zachowują ważność;
6.  odpisy decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu zachowują ważność.

Stosownie do art. 10 ust. 2 ww. ustawy dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, stanowią podstawę do rejestracji pojazdu.

Na mocy art. 10 ust. 4 ww. ustawy przepis ust. 1 pkt 4 i 6 stosuje się odpowiednio na potrzeby art. 86a ust. 2 pkt 5 i ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika że samochód, którego odnosi się przedstawione we wniosku pytanie będzie posiadał homologację kategorii "N1", a zatem będzie to pojazd samochodowy zaliczony do kategorii samochodów ciężarowych - pojazd silnikowy zaprojektowany i skonstruowany głównie do przewozu ładunków o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3,5 tony. Ładowność pojazdu będzie wynosić ponad 500 kg Liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosić będzie 5 (pięć).

Wnioskodawca wskazał, że dopuszczalna ładowność samochodu (powyżej 500 kg) oraz liczba miejsc siedzeń łącznie z miejscem dla kierowcy (5 miejsc) będą wynikać z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym – tj. z dowodu rejestracyjnego.

Ponadto samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro dopuszczalna ładowność samochodu, o którym mowa we wniosku będzie wyższa niż 500 kg i liczba miejsc siedzących (łącznie z kierowcą będzie wynosiła 5 i powyższe wynikać będzie z informacji zawartych w polskich dokumentach wydanych zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym (dowód rejestracyjny), to pojazd ten będzie pojazdem określonym w art. 86a ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

A skoro jak wskazał Wnioskodawca przedmiotowy samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, to Wnioskodawca ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT przy jego nabyciu, bez przeprowadzania dodatkowego badania technicznego pojazdu.

Należy bowiem zauważyć, że wymóg przeprowadzania dodatkowego badania technicznego pojazdu dotyczy włącznie samochodów wymienionych w art. 86a ust. 2 pkt 1-4, ustawy o VAT, a zatem wymóg ten nie dotyczy samochodu, o którym mowa we wniosku.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tut. organ pragnie zauważyć, że poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.