Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.79.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Ustalenia czy pięcioletni okres przedawnienia zobowiązań
podatkowych obejmuje również Wnioskodawcę
korzystającego z pomocy publicznej na podstawie posiadanej
decyzji o wsparciu lub zezwolenia.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
pomoc-pomoc publiczna
przedawnienie
przedawnienie-przedawnienie roszczeń
zezwolenie
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 8 Przedawnienie-Przedawnienie zobowiązania
podatkowego
Przepisy: Ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych -Rozdział
3-art. 12c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
8 -art. 70-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
8 -art. 70-§ 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w
    zakresie ustalenia czy dziesięcioletni okres przedawnienia roszczeń związanych ze
    zwrotem pomocy publicznej, o którym mowa w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy
    o SSE, nie ma wpływu na okres przedawnienia zobowiązań podatkowych Spółki z tytułu
    CIT, także w sytuacji korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z CIT na podstawie posiadanej
    decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE, tj. nie zastępuje on w sytuacji Spółki
    standardowego, pięcioletniego terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w CIT, o
    którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej oraz czy zobowiązania Spółki z tytułu CIT
    będą przedawniać się po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    upłynął termin płatności podatku za dany rok podatkowy (pod warunkiem, że nie wystąpią
    przesłanki zawieszenia lub przerwania biegu przedawnienia, określone w art. 70 § 2-6 i §8
    Ordynacji podatkowej), także w sytuacji gdy Spółka korzysta za dany rok podatkowy ze
    zwolnienia z CIT z tytułu posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE– jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych i Ordynacji
    podatkowej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej także: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest częścią międzynarodowej
    grupy kapitałowej B. (...) (dalej: „Grupa”, „Grupa B”). Grupa jest wiodącym globalnym
    dostawcą technologii i usług, prowadząc działalność w sektorze (...).
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, utworzoną zgodnie z
    przepisami prawa polskiego. Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski,
    podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce oraz jest zarejestrowany
    jako czynny podatnik podatku VAT oraz podatnik VAT posługujący się unijnym numerem
    VAT-UE. Głównym przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej jest produkcja sprzętów gospodarstwa domowego.
    Spółka w związku z realizowaną inwestycją uzyskała decyzję o wsparciu (oraz rozważa w
    przyszłości uzyskanie kolejnych), o której mowa w art. 13 uWNI, a także w związku z
    wcześniej realizowanymi inwestycjami uzyskała Zezwolenia na prowadzenie działalności
    gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: “zezwolenie SSE”, a łącznie
    jako „zezwolenia SSE”), o którym mowa w art. 12 ustawy o SSE.
    Na ich podstawie, Spółce przysługuje oraz będzie w przyszłości przysługiwało zwolnienie z
    podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: “CIT”) dla dochodów z działalności
    gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu
    oraz Zezwolenia SSE, zgodnie z przepisami ustawy o CIT, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34
    i 34a ustawy o CIT. W związku z tym, od wielu lat Spółka korzysta ze zwolnienia z CIT i
    będzie również korzystać z tego zwolnienia w przyszłości. Zapytanie Spółki obejmuje
    zatem zarówno zaistniały stan faktyczny (okres przeszły, od momentu wejścia w życie art.
    18 ust. 5 uWNI oraz art. 12c ustawy o SSE) jak i zdarzenie przyszłe (następne lata
    podatkowe).

    W związku z powyższym, Spółka pragnie potwierdzić czy korzystanie przez nią ze
    zwolnienia z CIT na podstawie zezwolenia SSE lub decyzji o wsparciu ma wpływ na
    standardowy termin przedawnienia jej zobowiązań podatkowych z tytułu CIT. W związku z
    powyższym zdecydowała się wystąpić z niniejszym wnioskiem o interpretację
    indywidualną.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dziesięcioletni okres
    przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej, o którym mowa w
    art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE, nie ma wpływu na okres przedawnienia
    zobowiązań podatkowych Spółki z tytułu CIT, także w sytuacji korzystania przez Spółkę ze
    zwolnienia z CIT na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE, tj. nie
    zastępuje on w sytuacji Spółki standardowego, pięcioletniego terminu przedawnienia
    zobowiązań podatkowych w CIT, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej?
    Konsekwentnie, czy zobowiązania Spółki z tytułu CIT będą przedawniać się po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku za
    dany rok podatkowy (pod warunkiem, że nie wystąpią przesłanki zawieszenia lub
    przerwania biegu przedawnienia, określone w art. 70 § 2-6 i §8 Ordynacji podatkowej),
    także w sytuacji gdy Spółka korzysta za dany rok podatkowy ze zwolnienia z CIT z tytułu
    posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym dziesięcioletni
    okres przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej, o którym
    mowa w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE, nie ma wpływu na okres
    przedawnienia zobowiązań podatkowych Spółki z tytułu CIT, także w sytuacji korzystania
    przez Spółkę ze zwolnienia z CIT na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu lub
    zezwolenia SSE, tj. nie zastępuje on w sytuacji Spółki standardowego, pięcioletniego
    terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w CIT, o którym mowa w art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej. Konsekwentnie, zobowiązania Spółki z tytułu CIT będą przedawniać
    się po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin
    płatności podatku za dany rok podatkowy (pod warunkiem, że nie wystąpią przesłanki
    zawieszenia lub przerwania biegu przedawnienia, określone w art. 70 § 2-6 i §8 Ordynacji
    podatkowej), także w sytuacji gdy Spółka korzysta za dany rok podatkowy ze zwolnienia z
    CIT z tytułu posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY W ZAKRESIE PYTAŃ
    Jak wskazuje art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku. Przepis ten reguluje zatem kwestie związane z terminem przedawnienia
    zobowiązań podatkowych, także tych dotyczących CIT.
    Art. 18 uWNI reguluje natomiast kwestie związane z uchyleniem decyzji o wsparciu,
    ustanawia również termin przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy
    publicznej udzielanej zgodnie z uWNI i stanowi, że:
    “1. W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu
    pomocy publicznej. Do dnia zwrotu tej pomocy przedsiębiorcy nie może zostać wydana
    nowa decyzja o wsparciu.
    2. W przypadku uchylenia albo stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o wsparciu minister
    właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu
    dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy w sprawach podatku dochodowego
    kopię wydanej decyzji w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja ta stała się
    prawomocna.
    3. W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu naczelnik urzędu skarbowego określa, w
    drodze decyzji, kwotę pomocy publicznej podlegającą zwrotowi pomniejszoną

    odpowiednio o kwotę podatku należnego, o którym mowa w art. 21 ust. 5c ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232)
    albo art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 oraz z 2024 r. poz. 232).
    4. W kwocie pomocy publicznej podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3, uwzględnia
    się odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. W odniesieniu do pomocy publicznej
    wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki liczone są za okres od
    dnia udzielenia pomocy do dnia wydania decyzji o uchyleniu, a w zakresie pozostałej
    pomocy publicznej podlegającej zwrotowi do dnia jej zwrotu. W odniesieniu do pomocy
    publicznej wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 2 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetek nie nalicza się.
    5. Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą,
    przedawniają się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.”
    Art. 12c ustawy o SSE reguluje natomiast kwestie związane z przedawnieniem roszczeń
    zwrotu pomocy publicznej w przypadku cofnięcia zezwolenia SSE i stanowi, że:
    “Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą,
    przedawniają się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.”
    Art. 17 ust. 5 i 6 ustawy o CIT reguluje natomiast kwestie związane z zapłatą podatku w
    przypadku uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia SSE i stanowi, że:
    “5. W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, lub uchylenia decyzji o
    wsparciu, o której mowa w ust. 1 pkt 34a, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest
    obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w ust. 6.
    6. W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany do
    zapłaty podatku należnego od dochodu wynikającego z cofniętego zezwolenia albo z
    uchylonej decyzji o wsparciu, w terminie właściwym do rozliczenia zaliczki za pierwszy
    okres przypadający do wpłaty zaliczki, o którym mowa w art. 25, następujący po miesiącu,
    w którym wystąpią te okoliczności, a gdy utrata prawa nastąpi w ostatnim miesiącu roku
    podatkowego - w zeznaniu rocznym. Kwotę podatku należnego do zapłaty stanowi:
    1) podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej
    w cofniętym zezwoleniu albo w uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z
    pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 albo
    34a, wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo wyłącznie w ramach jednej decyzji, lub
    2) kwotę w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną
    w zezwoleniu lub w tej uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z pomocy
    publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 albo 34a, w
    ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu
    albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu.”
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań
    Analizując wyżej wskazane przepisy, należy zwrócić uwagę na fakt, że termin
    przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej udzielanej na
    podstawie uWNI oraz na podstawie ustawy o SSE (a więc zwolnienia z CIT) regulowany
    odpowiednio w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE, jest odrębnym terminem
    niż standardowy, 5-letni termin przedawnienia zobowiązań podatkowych, o którym mowa
    w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

    W art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE wskazane zostało wprost, że 10-letni
    termin przedawnienia ustanowiony w tym artykule dotyczy roszczeń związanych ze
    zwrotem pomocy publicznej. Należy zwrócić uwagę, że termin “zwrot pomocy publicznej”
    użyty został także w art. 18 ust. 1 uWNI oraz w art. 12b ustawy o SSE, gdzie wskazano, że
    przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu pomocy publicznej w przypadku uchylenia
    decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia. Ze względu na umieszczenie ust. 5 w tym
    samym artykule (18 uWNI), a także umiejscowienie przepisu 12c ustawy o SSE w tej
    ustawie, zasadne jest by interpretować te przepisy w korelacji ze sobą, interpretując że
    zwrot pomocy publicznej, w przypadku którego będzie mieć zastosowanie 10-letni termin
    przedawnienia dotyczy tylko sytuacji uchylenia decyzji o wsparciu, o której mowa w ust. 1
    (art. 18 uWNI), albo cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 12b ustawy o SSE. Należy
    również zwrócić uwagę, że przepisy art. 18 ust. 5 uWNI oraz art. 12c ustawy o SSE nie
    wskazują by termin przedawnienia dotyczył wszystkich podatników korzystających ze
    zwolnienia z CIT na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu albo zezwolenia SSE. Wprost
    wskazuje on, że dotyczy on tylko sytuacji, gdy dochodzi do konieczności zwrotu pomocy
    publicznej, w wyniku uchylenia decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia SSE.
    Warto zauważyć także, że “zwrotem pomocy publicznej”, o którym mowa w ww. przepisie
    nie jest np. sytuacja, w której rozliczenia Spółki z tytułu CIT zostałyby zakwestionowane
    przez organ podatkowy i w wyniku wydanej decyzji określającej wysokość podatku, Spółka
    musiałaby zapłacić wyższą kwotę podatku za dany rok podatkowy, w którym korzysta ze
    zwolnienia z CIT. Taka sytuacja nie stanowi “zwrotu pomocy publicznej”, o którym mowa w
    art. 18 ust. 1 i 5 uWNI oraz w art. 12b -12c ustawy o SSE. Zwrot pomocy publicznej,
    którego dotyczy 10-letni termin przedawnienia zgodnie z tymi przepisami dotyczy tylko
    sytuacji uchylenia decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia SSE, które to uchylenie
    decyzji o wsparciu/cofnięcie zezwolenia SSE są opisane w art. 17 ust. 2-3 uWNI oraz w art.
    19 ust. 3 ustawy o SSE i dotyczą kwestii związanych z brakiem lub niewłaściwą realizacją
    warunków określonych w decyzji o wsparciu/zezwoleniu SSE, a zatem sytuacja zwrotu
    pomocy publicznej nie odnosi się do materii kalkulacji wyniku na potrzeby podatku CIT, w
    tym wyliczenia wyniku na działalności zwolnionej z opodatkowania z tytułu uzyskanych
    decyzji o wsparciu/ zezwoleń SSE. Nie można zatem rozszerzać zakresu stosowania
    dłuższego, 10-letniego terminu przedawnienia wskazanego w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w
    art. 12c ustawy o SSE na sytuacje, które nie zostały wprost przewidziane w tych przepisach.
    Podsumowując, zgodnie z wykładnią językową art. 18 ust. 5 uWNI oraz art. 12c ustawy o
    SSE, ujęte w nich roszczenie związane jest jedynie z obowiązkiem zwrotu pomocy
    publicznej, co zostało wprost stwierdzone w tym przepisie. Roszczenie to realizuje się
    wyłącznie wskutek uchylenia decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia SSE.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę na wykładnię systemową tych przepisów. Wykładnia
    systemowa nakazuje podczas interpretacji przepisu uwzględnienie kontekstu fragmentu
    tekstu prawnego, w jakim znajduje się dany przepis. W tym przypadku art. 18 ust. 5 uWNI
    oraz art. 12c ustawy o SSE odnoszą się do obowiązku zwrotu pomocy publicznej w
    przypadku uchylenia decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia SSE, o których również
    mowa w tych ustawach. Przepisy te w kontekście systemowym odnoszą się do
    konkretnych sytuacji jakimi są uchylenie decyzji o wsparciu albo cofnięcie zezwolenia SSE.
    Zatem terminy określone w ramach tych przepisów również odnoszą się tylko do tych
    kwestii - nie należy stosować wykładni rozszerzającej poprzez rozszerzanie zakresu
    stosowania 10-letniego terminu przedawnienia na sytuacje nieprzewidziane w tych
    przepisach.
    W związku z tym, zbieżny rezultat wykładni językowej i systemowej wskazuje, że zwrot
    pomocy publicznej, o którym mowa w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE i do
    którego ma zastosowanie 10-letni termin przedawnienia dotyczy tylko sytuacji, gdy
    dochodzi do uchylenia decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia SSE.
    W przypadku, gdy nie dochodzi do uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia
    SSE, nie ma zastosowania termin przedawnienia wskazany w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w

    art. 12c ustawy o SSE. W przypadku, gdy przedsiębiorca prowadzi działalność na
    podstawie decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE, która odpowiednio nie została uchylona
    albo które nie zostało cofnięte, i korzysta z tego tytułu ze zwolnienia z CIT, w zakresie
    przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu CIT zastosowanie będzie miał w jego
    przypadku standardowy, 5-letni termin przedawnienia, o którym mowa w art. 70
    Ordynacji podatkowej. Natomiast 10-letni termin przedawnienia wskazany w art. 18 ust. 5
    uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE będzie miał zastosowanie do zwrotu pomocy
    publicznej z tytułu uchylenia decyzji o wsparciu albo cofnięcia zezwolenia SSE. Innymi
    słowy, w sytuacji Spółki, gdy nie dojdzie do uchylenia posiadanej przez nią decyzji o
    wsparciu albo cofnięcia posiadanego zezwolenia SSE, jej zobowiązania podatkowe z tytułu
    CIT będą przedawniać się po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym upłynął termin płatności podatku za dany rok podatkowy (pod warunkiem, że nie
    wystąpią przesłanki zawieszenia lub przerwania biegu przedawnienia, określone w art. 70
    § 2-6 i §8 Ordynacji podatkowej).
    W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
    dziesięcioletni okres przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej,
    o którym mowa w art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE, nie ma wpływu na
    okres przedawnienia zobowiązań podatkowych Spółki z tytułu CIT, także w sytuacji
    korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z CIT na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu
    lub zezwolenia SSE, tj. nie zastępuje on standardowego, pięcioletniego terminu
    przedawnienia zobowiązań podatkowych w CIT, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Konsekwentnie, zobowiązania Spółki z tytułu CIT będą przedawniać się po upływie 5 lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku za dany
    rok podatkowy (pod warunkiem, że nie wystąpią przesłanki zawieszenia lub przerwania
    biegu przedawnienia, określone w art. 70 § 2-6 i §8 Ordynacji podatkowej), także w sytuacji
    gdy Spółka korzysta za dany rok podatkowy ze zwolnienia z CIT z tytułu posiadanej decyzji
    o wsparciu lub zezwolenia SSE.
    W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska
    przedstawionego na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie czy dziesięcioletni okres przedawnienia
    roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej, o którym mowa w art. 18 ust. 5
    uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE, nie ma wpływu na okres przedawnienia zobowiązań
    podatkowych Spółki z tytułu CIT, także w sytuacji korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z
    CIT na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE, tj. nie zastępuje on w
    sytuacji Spółki standardowego, pięcioletniego terminu przedawnienia zobowiązań
    podatkowych w CIT, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej oraz czy
    zobowiązania Spółki z tytułu CIT będą przedawniać się po upływie 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku za dany rok podatkowy
    (pod warunkiem, że nie wystąpią przesłanki zawieszenia lub przerwania biegu
    przedawnienia, określone w art. 70 § 2-6 i §8 Ordynacji podatkowej), także w sytuacji gdy
    Spółka korzysta za dany rok podatkowy ze zwolnienia z CIT z tytułu posiadanej decyzji o
    wsparciu lub zezwolenia SSE.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 dalej: „ustawa o CIT”):
      wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
      zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
      specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1670 oraz z 2021 r. poz.

      2105), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia
      nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej
      dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości,
      zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT:
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2020 r. poz. 1752), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu,
      przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Należy również wskazać, na art. 17 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      5. W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, lub uchylenia decyzji
      o wsparciu, o której mowa w ust. 1 pkt 34a, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest
      obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w ust. 6.
      6. W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest
      obowiązany do zapłaty podatku należnego od dochodu wynikającego z cofniętego
      zezwolenia albo z uchylonej decyzji o wsparciu, w terminie właściwym do rozliczenia
      zaliczki za pierwszy okres przypadający do wpłaty zaliczki, o którym mowa w art. 25,
      następujący po miesiącu, w którym wystąpią te okoliczności, a gdy utrata prawa
      nastąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w zeznaniu rocznym. Kwotę
      podatku należnego do zapłaty stanowi:
      1) podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej
      określonej w cofniętym zezwoleniu albo w uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli
      podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 34 albo 34a, wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo
      wyłącznie w ramach jednej decyzji, lub
      2) kwotę w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną
      określoną w zezwoleniu lub w tej uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik
      korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust.
      1 pkt 34 albo 34a, w ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż
      jednej decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o
      wsparciu.
    W myśl art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 111, dalej: „O.p.”):
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Zgodnie z art. 70 § 2-6 O.p.:
      § 2. Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:

      1) od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do dnia
      terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej, ostatniej raty
      podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej;
      2) od dnia wejścia w życie rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu płatności
      podatku, wydanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, do
      dnia upływu przedłużonego terminu.
      § 3. Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu
      biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu
      uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania
      upadłościowego.
      § 3a. Jeżeli ogłoszenie upadłości, o którym mowa w § 3, nastąpiło przed
      rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia, bieg terminu przedawnienia
      rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia
      o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.
      § 4. Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka
      egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu
      terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w
      którym zastosowano środek egzekucyjny.
      § 5. (uchylony)
      § 6. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a
      rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:
      1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
      skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia
      przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania;
      2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego
      zobowiązania;
      3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia
      stosunku prawnego lub prawa;
      4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d §
      2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji;
      5) doręczenia zawiadomienia o przystąpieniu do zabezpieczenia w przypadkach
      określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o
      postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479, z późn. zm.
      35));
      6) wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o
      którym mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu
      Opodatkowania, zwanej dalej "Radą", co do zasadności zastosowania art. 119a lub
      środków ograniczających umowne korzyści.
    Natomiast, art. 70 § 8 O.p. wskazuje:
      Nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub
      zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te
      mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.
    Z kolei, zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”):
      1. W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu przedsiębiorca jest obowiązany do
      zwrotu pomocy publicznej. Do dnia zwrotu tej pomocy przedsiębiorcy nie może
      zostać wydana nowa decyzja o wsparciu.

      2. W przypadku uchylenia albo stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o wsparciu minister
      właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego
      właściwemu dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy w sprawach
      podatku dochodowego kopię wydanej decyzji w terminie 14 dni, licząc od dnia, w
      którym decyzja ta stała się prawomocna.
      3. W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu naczelnik urzędu skarbowego określa,
      w drodze decyzji, kwotę pomocy publicznej podlegającą zwrotowi pomniejszoną
      odpowiednio o kwotę podatku należnego, o którym mowa w art. 21 ust. 5c ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz.
      226 i 232) albo art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
      od osób prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 oraz z 2024 r. poz. 232).
      4. W kwocie pomocy publicznej podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3,
      uwzględnia się odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. W odniesieniu do
      pomocy publicznej wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17
      ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych, odsetki liczone są za okres od dnia udzielenia pomocy do dnia wydania
      decyzji o uchyleniu, a w zakresie pozostałej pomocy publicznej podlegającej
      zwrotowi do dnia jej zwrotu. W odniesieniu do pomocy publicznej wynikającej ze
      zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetek nie nalicza się.
      5. Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą,
      przedawniają się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.
    W myśl natomiast art. 12b ustawy z dnia 20 października 1994 r. ustawy o specjalnych
    strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „ustawa o SSE”):
      1. W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przedsiębiorca
      jest obowiązany do zwrotu pomocy publicznej, udzielonej zgodnie z ustawą. Do dnia
      zwrotu tej pomocy przedsiębiorcy nie może zostać udzielone nowe zezwolenie.
      2. W przypadku cofnięcia albo stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa
      w art. 16 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi
      urzędu skarbowego właściwemu dla przedsiębiorcy w sprawach podatku
      dochodowego kopię wydanej decyzji w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym
      decyzja ta stała się prawomocna.
      3. W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, naczelnik
      urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 2, określa w drodze decyzji kwotę
      pomocy publicznej podlegającą zwrotowi pomniejszoną odpowiednio o kwotę
      podatku należnego, o którym mowa w art. 21 ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.2))
      albo art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych.
      4. W kwocie pomocy publicznej podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3,
      uwzględnia się odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. W odniesieniu do
      pomocy publicznej wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17
      ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych, odsetki liczone są za okres od dnia udzielenia pomocy publicznej do dnia
      wydania decyzji o uchyleniu, a zakresie pozostałej pomocy publicznej podlegającej
      zwrotowi do dnia jej zwrotu. W odniesieniu do pomocy publicznej wynikającej ze

      zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetek nie nalicza się.
    Natomiast art. 12c ustawy o SSE wskazuje:
      Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą,
      przedawniają się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, należy wskazać, że w przypadku, gdy zobowiązanie
    podatkowe nie uległo przedawnieniu, zgodnie z art. 17 ust. 6 ustawy o CIT, kwotę podatku
    należnego do zapłaty stanowi:
      1) podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z realizacji nowej inwestycji
        określonej w uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z pomocy
        publicznej udzielonej w formie omawianego zwolnienia wyłącznie w ramach jednej
        decyzji,
      2) kwota w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną
        określoną w tej uchylonej decyzji o wsparciu stanowiącą iloczyn maksymalnej
        intensywności pomocy i kosztów kwalifikowanych - jeśli podatnik korzystał z
        pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, w ramach więcej niż jednej
        decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu i
        rozpoczął korzystanie ze zwolnienia w ramach uchylonej decyzji.
    Kwotę podatku należnego do zapłaty uiszcza się w terminie właściwym do rozliczenia
    zaliczki za pierwszy okres przypadający do wpłaty zaliczki, następujący po miesiącu, w
    którym uchylono decyzję o wsparciu (art. 25 ustawy o CIT).
    W przypadku, gdy utrata prawa do zwolnienia podatkowego w związku z uchyleniem
    decyzji o wsparciu nastąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego - podatnik płaci
    podatek należny z tego tytułu w zeznaniu rocznym.
    W przypadku, gdy zwrot pomocy nie jest możliwy w ramach zobowiązania podatkowego z
    uwagi na przedawnienie lub częściowe przedawnienie zobowiązań podatkowych,
    naczelnik urzędu skarbowego zgodnie z art. 18 ust. 3 ustawy o WNI określa w drodze
    decyzji kwotę pomocy publicznej podlegającą zwrotowi, która jest pomniejszona o kwotę
    podatku należnego, o którym mowa w art. 17 ust. 6 ustawy o CIT i art. 21 ust. 5c ustawy o
    PIT.
    W decyzji określającej wysokość kwoty pomocy publicznej podlegającej zwrotowi
    uwzględnia się również odsetki liczone jak dla zaległości podatkowej. Dla zwrotu pomocy
    publicznej w formie wpłaty podatku należnego odsetki liczone są za okres od dnia
    udzielenia pomocy (upływ terminu do złożenia zeznania rocznego) do dnia wydania
    decyzji o uchyleniu decyzji o wsparciu. Dla zwrotu pomocy publicznej odsetki liczone są za
    okres od dnia udzielenia pomocy (upływ terminu do złożenia zeznania rocznego) do dnia
    jej zwrotu (wpłaty na rachunek urzędu skarbowego). W przypadku konieczności zwrotu
    maksymalnej dopuszczalnej pomocy publicznej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu
    odsetki nie są naliczane.
    Inne skutki podatkowe wywołuje stwierdzenie nieważności decyzji o wsparciu. W wyniku
    stwierdzenia nieważności decyzji dochodzi do jej eliminacji z obrotu prawnego, ze
    skutkiem od dnia jej wydania. Okres w jakim możliwe jest stwierdzenie nieważności
    decyzji wynosi 10 lat (od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia).
    W związku z powyższym stwierdzenie nieważności decyzji powoduje, iż od samego
    początku nie wystąpiła możliwość określania dochodu zwolnionego z opodatkowania
    podatkiem dochodowym. W takiej sytuacji należy w okresie, w którym dokonywano

    odliczeń, a który nie uległ przedawnieniu w zakresie zobowiązań podatkowych, dokonać
    korekt zeznań podatkowych bez uwzględnienia dochodu zwolnionego oraz dopłacić
    różnicę podatku wraz z odsetkami.
    W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wskazano, że
    głównym przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest
    produkcja sprzętów gospodarstwa domowego. Spółka w związku z realizowaną inwestycją
    uzyskała decyzję o wsparciu (oraz rozważa w przyszłości uzyskanie kolejnych), o której
    mowa w art. 13 uWNI, a także w związku z wcześniej realizowanymi inwestycjami uzyskała
    Zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy
    Ekonomicznej, o którym mowa w art. 12 ustawy o SSE.
    Na ich podstawie, Spółce przysługuje oraz będzie w przyszłości przysługiwało zwolnienie z
    podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: “CIT”) dla dochodów z działalności
    gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu
    oraz Zezwolenia SSE, zgodnie z przepisami ustawy o CIT, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34
    i 34a ustawy o CIT. W związku z tym, od wielu lat Spółka korzysta ze zwolnienia z CIT i
    będzie również korzystać z tego zwolnienia w przyszłości.
    Zapytanie Spółki obejmuje zatem zarówno zaistniały stan faktyczny (okres przeszły, od
    momentu wejścia w życie art. 18 ust. 5 ustawy o WNI oraz art. 12c ustawy o SSE) jak i
    zdarzenie przyszłe (następne lata podatkowe).
    W ustawach o wspieraniu nowych inwestycji (WNI) oraz o specjalnych strefach
    ekonomicznych (SSE) regulujących zasady zwrotu pomocy publicznej, ustanowiony został
    dziesięcioletni termin przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem udzielonej na ich
    podstawie pomocy publicznej, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.
    Termin ten wpływa również na wydłużenie obowiązku prowadzenia i przechowywania
    ksiąg podatkowych (art. 19 ustawy o WNI i art. 12a ustawy o SSE).
    Zgodnie z art. 19 ustawy o WNI:
      Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, o której mowa w art. 3, są
      obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych oraz przechowują księgi i związane z
      ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu terminu przedawnienia roszczeń
      związanych ze zwrotem pomocy publicznej, określonego w art. 18 ust. 5.
    Stosownie zaś do art. 12a ustawy o SSE:
      1. Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą,
      obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych – przechowują księgi i związane z ich
      prowadzeniem dokumenty, a przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej,
      udzielanej zgodnie z ustawą, z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy – dodatkowo
      przechowują dokumenty związane z poborem podatków oraz innych dochodów
      budżetu państwa, a także przychodów państwowych funduszy celowych.
      2. Księgi oraz dokumenty określone w ust. 1 są przechowywane do czasu upływu
      okresu przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej.
    Jest on dwukrotnie dłuższy od terminu określonego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej,
    określającego ogólną zasadę przedawnienia zobowiązań podatkowych.
    Zwrot pomocy publicznej następuje w sytuacji wystąpienia przesłanek określonych w ww.
    ustawach, a zatem przepisy te powinny być interpretowane w sposób ścisły.
    Taka interpretacja jest zgodna z wykładnią literalna i systemową.
    Obowiązek zwrotu pomocy publicznej występuje w przypadku:
        uchylenia decyzji o wsparciu oraz jej unieważnienia (art. 17 ust. 1, art. 18 ustawy o
        WNI).

        cofnięcia zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej
        strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, (art. 12b ust. 1 ustawy o
        SSE).
    Potwierdzenie takiego stanowiska znajdujemy również w Objaśnieniach podatkowych z 6
    marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania
    podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
    wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.
    W ww. Objaśnieniach określono formę, w jakiej powinien nastąpić zwrot pomocy
    publicznej z uwagi na fakt, że roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej
    przedawniają się z upływem 10 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy, a zobowiązanie podatkowe przedawnia się z
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, tj.:
        zwiększenie kwoty podatku należnego do zapłaty,
        konieczność zwrotu pomocy na podstawie otrzymanej decyzji.
    Jak wskazano w przykładzie nr 41 w Objaśnieniach:
    Spółka otrzymała w marcu 2019 r. decyzję o wsparciu na realizację nowej inwestycji.
    Spółka zakończyła inwestycję i korzysta ze zwolnienia dochodów w latach 2021-2028.
    Spółka posiada tylko jedną decyzję o wsparciu. W związku ze zwolnieniem dochodów
    spółka w poszczególnych latach nie wpłaciła następujących kwot podatku: w 2021 r. - 100
    tys. zł, w 2022 r. - 75 tys. zł, w 2023 r. - 90 tys. zł, w 2024 r. 120 tys. zł, w 2025 r. - 100 tys. zł,
    w 2026 r. - 65 tys. zł, w 2027 r. - 80 tys. zł, w 2028 r. - 75 tys. zł.
    Łączna kwota niezapłaconego podatku: 705 tys. zł.
    W dniu 15 październiku 2029 r. Spółce została uchylona decyzja o wsparciu.
    Z uwagi na fakt, iż w 2029 r. zobowiązania podatkowe za lata 2021 - 2022 uległy
    przedawnieniu, Spółka jest zobowiązana do zwrotu należnego podatku za lata 2023 - 2028
    w wysokości do 530 tys. zł w terminie płatności zaliczki za miesiąc październik 2029 r., czyli
    do 20 listopada 2029 r.
    Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego określa w drodze decyzji kwotę pomocy publicznej
    podlegającej zwrotowi w wysokości 175 tys. zł obejmującą lata 2021-2022.
    W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu oraz cofnięcia zezwolenie na prowadzenie
    działalności gospodarczej na terenie danej strefy, zwrot pomocy publicznej może przybrać
    więc dwie formy: zwiększenia kwoty podatku należnego do zapłaty, w sytuacji gdy nie
    upłynął jeszcze okres przedawnienia zobowiązań podatkowych (w ww. przykładzie lata
    2023-2028) oraz jeśli doszło do takiego przedawnienia, konieczność zwrotu pomocy
    wynikać będzie z otrzymanej decyzji (w ww. przykładzie lata 2021-2022).
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że instytucja przedawnienia zobowiązania
    podatkowego w myśl przepisów Ordynacji podatkowej ma zastosowanie również do lat
    podatkowych w których spółka korzystała ze zwolnienia z CIT z tytułu posiadanej decyzji o
    wsparciu lub zezwolenia SSE.
    10 letni termin przedawnienia wskazany w ustawach o WNI i o SSE odnosi się bowiem
    wyłącznie do sytuacji wskazanych w tych przepisach, i nie może powodować wydłużenia 5
    letniego okresu przedawnienia zobowiązań podatkowych wynikającego z przepisów
    Ordynacji podatkowej.
    Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się ze Spółką, że dziesięcioletni okres
    przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej, o którym mowa w

    art. 18 ust. 5 uWNI oraz w art. 12c ustawy o SSE, nie ma wpływu na okres przedawnienia
    zobowiązań podatkowych Spółki z tytułu CIT, w sytuacji korzystania przez Spółkę ze
    zwolnienia z CIT na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia SSE.
    Tym samym, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy :
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia ;
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz
    własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b §
    1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.