Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.729.2021.10.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków opisanych we wniosku.
Słowa kluczowe: bilety
film
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 19 sierpnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 16 sierpnia 2021 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2021.1128 t.j. z dnia 2021.06.24, dalej zwana „ustawą o PIT”) i rozlicza się obecnie na
    podstawie księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca korzysta obecnie z podatku
    liniowego jako formy opodatkowania.
    Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2019 r. poz. 900 ze zm.) Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego.
    Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej poniżej
    przedstawiony zostanie wyczerpujący opis stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego oraz
    pytania interpretacyjne wraz ze stanowiskiem Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej.
    Wnioskodawca prowadzi od 3 lat jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu filmów na platformie A. Wnioskodawca tworzy filmy samodzielnie od początku
    do końca lub z pomocą asystentki zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia. Asystentka
    posiada status studenta i nie ukończyła jeszcze 26 roku życia. Przedmiotem tworzonych
    filmów są (...). Materiały te mają charakter informacyjny oraz relaksacyjny. (...). Druga,
    większa część widowni ogląda wyżej wymienione filmy w celach relaksacyjnych i
    rozrywkowych. Dzięki temu kanał, na którym zamieszczane są filmy Wnioskodawcy,
    generuje miesięcznie miliony wyświetleń reklam.
    W związku z produkcją filmów, dzięki którym Wnioskodawca osiąga przychody z reklam,
    Wnioskodawca ponosi określone koszty, do których można zaliczyć:
    - koszty księgowania faktur za sprzęt służący do nagrań (kamery, laptop),
    - koszty oprogramowania służącego do montażu filmów i produkcji filmowej – jest to
      pakiet (...),
    - koszty zakupu biletów lotniczych do miejsc nagrań,
    - koszty zakwaterowania w hotelach na obszarze Unii Europejskiej oraz w innych
      miejscach na świecie, w których odbywają się nagrania,
    - koszty usług wyjazdów organizowanych przez biura podróży, ponieważ w niektóre
      miejsca nie da się dotrzeć na własną rękę lub jest to skrajnie nieopłacalne. W
      przypadku biur podróży na jednej fakturze znajduje się przelot, transfer do hotelu,
      nocleg i wyżywienie – na fakturze wszystko to ujęte jest jako „wycieczka” bez rozbicia
      na odrębne podprodukty,
    - koszty wynajęcia samochodu w miejscu.
    Powyższe koszty są dokumentowane przez Wnioskodawcę za pomocą otrzymywanych
    faktur. Ponadto Wnioskodawca ponosi koszty wstępu (...) na całym świecie (...), które
    dokumentowane są paragonami – (...) nie wystawiają zazwyczaj faktur klientom.
    Zaznaczyć należy, że Wnioskodawca sam pokrywa wymienione wydatki z własnych
    środków.
    Osiągany przychód z reklam jest wypłacany Wnioskodawcy przez połączoną z platformą A
    usługę (...).

## Pytanie

Czy opisane w stanie faktycznym koszty ponoszone przez Wnioskodawcę są kosztami
    uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2021.1128 tj. z dnia 2021.06.24)?

    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – opisane w stanie faktycznym koszty mogą zostać uznane za
    koszty uzyskania przychodów zgodnie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2021.1128 t.j. z dnia 2021.06.24).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz.U.2021.1128 t.j. z dnia 2021.06.24, dalej zwana „ustawą o PIT”) kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Kosztem uzyskania przychodów
    będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
    1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
    2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
    3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
    4. poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów;
    5. został właściwie udokumentowany;
    6. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ustawy o PIT nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Ad 1.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca określił ponoszone przez siebie
    koszty, które wiążą się z określonymi wydatkami. Wnioskodawca sam pokrywa wskazane
    wydatki z własnych środków, spełnia zatem pierwszą z wymienionych przesłanek.
    Ad 2.
    Wnioskodawca nie otrzymuje jakichkolwiek zwrotów poniesionych wydatków. Wydatki
    dotyczą wymienionych w stanie faktycznym usług lub towarów, które Wnioskodawca
    kupuje w celu zabezpieczenia źródła swojego przychodu — Wnioskodawca wchodzi w
    relacje z podmiotami prowadzącymi działalność w warunkach rynkowych, np. zakup
    biletów lotniczych, skorzystanie z usług biura podróży lub opłata licencji programu
    komputerowego.
    Ponoszone wydatki nie są więc w żaden sposób przedmiotem dotacji, subwencji lub innej
    formy pomocy państwowej lub prywatnej polegającej na zwrocie poniesionych przez
    Wnioskodawcę wydatków.
    Ad 3. oraz Ad 4.
    Źródłem przychodu Wnioskodawcy są reklamy. Liczba ich wyświetleń związana jest z:
    - tworzeniem filmów,
    - liczbą wyświetleń filmów.
    Można więc wykazać istniejący związek przyczynowo-skutkowy. Po pierwsze, by nastąpił
    przychód z reklam, musi dojść do powstania filmu oraz zamieszczenia go na platformie A.
    Po drugie, wysokość przychodu wynika z liczby wyświetleń filmów — im jest ona wyższa,
    tym większy jest zasięg reklam związanych z filmem względem potencjalnych odbiorców
    reklamy. By osiągnąć taki efekt, Wnioskodawca jest zmuszony ponosić określone koszty.
    Koszty te związane są bezpośrednio z tworzeniem filmów, które same w sobie nie są
    źródłem przychodów. Jednakże koszty ponoszone przez Wnioskodawcę mają na celu
    osiągnięcie przychodów z reklam nierozerwalnie połączonych z tworzonymi przez niego
    filmami. Wnioskodawca nie osiągnąłby jakichkolwiek przychodów z reklam, gdyby nie
    tworzone przez niego filmy zamieszczane na platformie A. Są one niezbędne do tworzenia

    filmów w takiej formule, w jakiej pozwalają one osiągać dochody ze związanych z nimi
    reklam. Określona przez Wnioskodawcę formuła filmów pozwala na osiąganie dużej liczby
    wyświetleń. Oznacza to, że koszty ponoszone przez Wnioskodawcę spełniają alternatywną
    przesłankę z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT dotyczącą zabezpieczenia źródła przychodów. W
    szczególności poprzez zabezpieczenie źródła przychodów należy rozumieć koszty
    poniesione na ochronę istniejącego (podstawowego) źródła przychodów w taki sposób,
    aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób. Aby uznać dany wydatek za koszt
    uzyskania przychodów, nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a
    przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania
    przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym
    również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło
    przynosiło przychody także w przyszłości.
    Wobec powyższego kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi
    przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu
    uzyskania przychodów lub dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów,
    nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Ad 5.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca skrupulatnie stara się
    dokumentować każdy wydatek, w szczególności fakturą za każdym razem, kiedy jest to
    możliwe.
    Ad 6.
    Ponadto wymienione przez Wnioskodawcę koszty nie wydają się spełniać przesłanek
    określonych w art. 23 ustawy o PIT, wyłączające określone przez ustawodawcę koszty jako
    koszty uzyskania przychodu.
    Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz wskazaną powyżej argumentację, uznać należy, że
    koszty ponoszone przez Wnioskodawcę spełniają wymienione warunki uznania ich za
    koszty uzyskania przychodu w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 4 października 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0112-KDIL2-2.4011.729.2021.1.AA, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 6 października 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    8 listopada 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu.
    Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 6
    kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 1049/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 26 lutego 2025 r. sygn. akt II FSK 711/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 26 lutego 2025 r.
    (data wpływu 28 sierpnia 2025 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
    Uzasadnienie interpretacji
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie
    następujące warunki:
    - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
      zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona;
    - został właściwie udokumentowany;
    - wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1
      ustawy.
    Należy przy tym zaznaczyć, że sam fakt braku określonego wydatku w art. 23 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawierającym katalog wydatków
    nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie przesądza automatycznie o
    możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania.
    Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzoną przez podatnika
    działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanymi z tej działalności przychodami.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.
    Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia
    przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. Zgodnie z
    definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN – pojęcie:
    - „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    - „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

    - „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w
    trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie
    ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co
    najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to
    takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w
    dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej
    istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować
    koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to
    źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Każdy koszt niezależnie od jego rodzaju musi być oceniany przez pryzmat nadrzędnej
    zasady określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    związku z przychodami podatnika.
    Na mocy powołanej regulacji podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod warunkiem że nie zostały one wymienione w art. 23 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz że wykaże ich związek z
    prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodów. Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której
    pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek
    przyczynowo-skutkowy. Natomiast w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ustawodawca określił katalog wydatków, które – nawet mimo poniesienia
    ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów w rozumieniu przepisów podatkowych
    – nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.
    Ponadto należy mieć na względzie, że podatnik – uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów – odnosi ewidentne korzyści, gdyż o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu
    uzyskania przychodów jest uzależniona od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle
    wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności,
    podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten
    przyczyni się do powstania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła.
    W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na
    podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem
    przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem ich źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia
    danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań
    podatnika.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej tworzy Pan filmy na platformę A. Przedmiotem tworzonych filmów są (...).
    Materiały te mają charakter informacyjny oraz relaksacyjny. Kanał, na którym
    zamieszczane są Pana filmy, generuje miesięcznie miliony wyświetleń reklam. W związku z
    produkcją filmów osiąga Pan przychody z reklam. W związku z produkcją filmów ponosi
    Pan koszty, do których można zaliczyć:
    - koszty faktur za sprzęt służący do nagrań (kamery, laptop),
    - koszty oprogramowania służącego do montażu filmów i produkcji filmowej – jest to
      pakiet (...),

    - koszty zakupu biletów lotniczych do miejsc nagrań,
    - koszty zakwaterowania w hotelach na obszarze Unii Europejskiej oraz w innych
      miejscach na świecie, w których Pan nagrywa,
    - koszty usług wyjazdów organizowanych przez biura podróży, ponieważ w niektóre
      miejsca nie da się dotrzeć na własną rękę lub jest to skrajnie nieopłacalne; w
      przypadku biur podróży na jednej fakturze znajduje się przelot, transfer do hotelu,
      nocleg i wyżywienie – na fakturze wszystko to ujęte jest jako „wycieczka” bez rozbicia
      na odrębne podprodukty,
    - koszty wynajęcia samochodu w miejscu,
    - koszty wstępu do (...) na całym świecie,
    Wskazane przez Pana we wniosku wydatki nie zostały wprost wymienione w art. 23
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z
    kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do
    automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są
    wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek
    przyczynowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Zauważam, że ponoszone wydatki związane są ze specyfiką prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej i wpływają na zwiększenie uzyskiwanych przez Pana
    przychodów.
    Wysokość Pana przychodu wynika z liczby wyświetleń filmów — im jest ona wyższa, tym
    większy jest zasięg reklam związanych z filmem względem potencjalnych odbiorców
    reklamy. By osiągnąć taki efekt, jest Pan zmuszony ponosić określone koszty. Koszty te
    związane są bezpośrednio z tworzeniem filmów, które same w sobie nie są źródłem
    przychodów. Jednak koszty ponoszone przez Pana mają na celu osiągnięcie przychodów z
    reklam nierozerwalnie połączonych z tworzonymi przez Pana filmami. Nie osiągnąłby Pan
    jakichkolwiek przychodów z reklam, gdyby nie tworzone przez Pana filmy zamieszczane na
    platformie A. Są one niezbędne do tworzenia filmów w takiej formule, w jakiej pozwalają
    one osiągać dochody ze związanych z nimi reklam.
    Zatem skoro wydatki na wskazane we wniosku towary i usługi mają związek z istotą
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, to z uwagi na taki przedmiot
    prowadzonej działalności gospodarczej wydatki ponoszone na ten cel stanowią koszt
    uzyskania przychodów.
    Należy jednak pamiętać, aby dany wydatek mógł być zaliczony w poczet kosztów
    podatkowych, powinien być on prawidłowo udokumentowany. W tej kwestii wskazuję, co
    następuje.
    Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
      prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi
      przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy
      opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres
      sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości

      niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    Sposób dokumentowania wydatków zależy od rodzaju ewidencji księgowej prowadzonej
    przez podatnika. Podatnicy stosujący w swojej działalności gospodarczej podatkową
    księgę przychodów i rozchodów dokumentują wydatki (koszty) zgodnie z przepisami
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r. poz. 2544).
    Stosownie do § 11 ust. 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów:
      Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:
      1) faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”,
        wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
      2) dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub
        zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym,
        zawierające co najmniej:
      a) datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia
      kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
      b) wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury, wskazanie
      umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do
      kosztów uzyskania przychodów,
      c) wskazanie kwoty, o którą podatnik zmniejsza koszty uzyskania przychodów lub
      zwiększa przychody,
      d) podpis osoby sporządzającej dokument, lub
      3) inne dowody, wymienione w § 12 i § 13, stwierdzające fakt dokonania operacji
        gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
      a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy)
        uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
      b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej,
        której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej
        odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
      c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli
        przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
      d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji
        gospodarczych
      – oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z
      zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.
    Na podstawie § 11 ust. 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów:
      Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu jest pełna i
      zrozumiała; dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w
      dowodzie jest podane wartościowe określenie operacji gospodarczej tylko w walucie
      obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na
      złote, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik
      przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu
      sporządzonego w walucie obcej.
    Natomiast § 12 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów stanowi, że:

      Za dowody księgowe uważa się również:
      1) dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do
      zaksięgowania ich zbiorczym zapisem;
      2) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji
      gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od
      kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
      3) dowody przesunięć;
      4) dowody opłat pocztowych i bankowych;
      5) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz
      dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 3.
    Stosownie do § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów:
      Na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów
      (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób,
      które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy
      zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych
      przypadkach – przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku).
    W myśl § 13 ust. 2 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów
    i rozchodów:
        Dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie:
        1) zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów
        roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub
        przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu
        produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych
        i obróbce poubojowej tych zwierząt;
        2) zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
        (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód,
        owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
        3) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy
        lub hodowli prowadzonej przez podatnika;
        4) zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych;
        5) kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz
        wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność
        gospodarczą i osób z nimi współpracujących;
        6) zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z
        wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom
        samochodów i ich części składowych;
        7) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę,
        gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą;
        podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat
        na te cele;
        8) opłat sądowych i notarialnych;
        9) wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one
        poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 11 ust. 3
        pkt 3; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru,
        kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.

    Zgodnie natomiast z 13 § 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów:
      Zakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp oraz
      materiałów biurowych może być, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 4, dokumentowany
      paragonami zaopatrzonymi w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej
      paragon - określającymi ilość, cenę jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano
      zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik uzupełnia jego treść, wpisując swoje
      nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru.
    Z opisu sprawy wynika, że wydatki, które Pan ponosi w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, są dokumentowane za pomocą otrzymywanych faktur,
    natomiast koszty wstępu do parków wodnych na całym świecie dokumentuje Pan
    paragonami, gdyż parki wodne nie wystawiają faktur klientom.
    Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia kosztu do podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, będzie również stosownym dokumentem do celów
    podatkowych. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodów,
    odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o te koszty pomniejszona zostaje podstawa
    opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik winien
    na podstawie racjonalnych i obiektywnych przesłanek uzasadnić związek kosztów z
    przychodami. Na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku
    przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem.
    O ile faktury stanowią dowód księgowy potwierdzający poniesienie kosztów podatkowych,
    to jednak paragon nie jest traktowany jako dowód, na podstawie którego można zasadnie
    dowodzić poniesienia wydatku i ująć go w kosztach uzyskania przychodów.
    Należy jednak kierować się ogólną regułą wyrażoną w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej,
    który stanowi, że:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Z kolei w myśl art. 181 ustawy – Ordynacja podatkowa:
      Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi
      podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych,
      materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne
      dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji
      Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-
      skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo
      postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    W tym miejscu zwracam uwagę, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji
    indywidualnych jest postępowaniem szczególnym, odrębnym i w tym sensie
    ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, że nie może
    obejmować postępowania dowodowego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że koszty wstępu do parków wodnych na całym świecie
    dokumentuje Pan paragonami, gdyż parki wodne nie wystawiają faktur klientom. A Pan
    sam pokrywa wymienione wydatki z własnych środków. Zatem, jeśli oprócz paragonów
    dysponuje Pan np. dowodami zapłaty swoją kartą kredytową (lub innym potwierdzeniem
    zapłaty, z którego wynika, że to Pan poniósł wydatek) za zakupione na podstawie
    paragonów usługi, i jeśli wydatek ten ma związek z tworzeniem przez Pana materiałów
    filmowych na kanał, to wówczas można stwierdzić, że wydatki te mogą stanowić koszt
    uzyskania przychodów.
    Zatem, w sytuacji poniesienia wskazanych w opisie sprawy wydatków wyłącznie na cele
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, przy założeniu że wydatki te są
    ewidencjonowane w sposób prawidłowy i nie są wykorzystywane przez Pana na potrzeby

    osobiste i zostały prawidłowo udokumentowane, spełniają one przesłanki, o których
    mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: ponoszone przez Pana wydatki związane z tworzeniem materiałów
    filmowych na kanał, wskazane we wniosku spełniają przesłanki, o których mowa w art. 22
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i stanowią koszty uzyskania
    przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
    W ślad za zastrzeżeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonanym w wydanym w
    Pana sprawie wyroku wskazuję, że zamieszczony przez Pana katalog wydatków –
    ponieważ ma dosyć szeroki i ocenny co do ich niezbędności i celowości zakres – może
    wymagać ostatecznego potwierdzenia w zaistniałym rzeczywiście stanie faktycznym w
    ramach postępowania przeprowadzonego przez właściwy organ podatkowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.