Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-746/14/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-24
Teza: podatek dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
Słowa kluczowe: podatek-podatek liniowy; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2014 r. (data wpływu 6 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od listopada 2012 r. posiada zawieszoną działalność gospodarczą, w której wybraną formą opodatkowania dochodów była metoda liniowa. W 2013 r. dochody Wnioskodawcy pochodziły z umowy o pracę oraz z działalności wykonywanej osobiście. Od marca 2013 r. Wnioskodawca jest rodzicem samotnie wychowującym dziecko i w związku z tym chciał rozliczać się w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Jako zeznanie roczne Wnioskodawca złożył formularz PIT-37 w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci oraz PIT-36L dotyczący zawieszonej działalności, w którym przychody i koszty równe były 0 zł, gdyż nie było żadnych zdarzeń gospodarczych.

Urząd Skarbowy zakwestionował to rozliczenie podnosząc, że Wnioskodawca nie może korzystać z ulg przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci, jeśli ma zawieszoną działalność opodatkowaną podatkiem liniowym.

Wnioskodawca podkreśla, że ze złożonego rozliczenia rocznego jasno wynika, iż całość dochodów uzyskanych w 2013 r. pochodziła ze stosunku pracy oraz z działalności wykonywanej osobiście. Zawieszona przez Niego działalność gospodarcza nie wygenerowała w 2013 r. żadnych przychodów ani kosztów, w związku z tym złożony przez Wnioskodawcę PIT-36L nic nie zmienił w Jego rozliczeniach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w zeznaniu za 2013 r. Wnioskodawca mógł skorzystać z ulgi przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko, jeśli całość dochodów pochodziła ze stosunku pracy i z działalności wykonywanej osobiście a zawieszona działalność opodatkowana podatkiem liniowym nie wygenerowała żadnego dochodu?

W ocenie Wnioskodawcy miał prawo skorzystać z ulgi przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dziecko. Z treści przepisu art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4 nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jego dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Przepis art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi mieć zatem zastosowanie, aby mówić o wyłączeniu z możliwości rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Z kolei, zgodnie z art. 30c ustawy podatek dochodowym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Oznacza to, że warunkiem zastosowania przepisu art. 30c jest wystąpienie u podatnika dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje dochód w sposób następujący – dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, aby w ogóle mówić o wystąpieniu dochodu muszą zatem wystąpić przychody lub/i koszty. W sytuacji, gdy nie występują ani przychody ani koszty nie można mówić o dochodzie. Z kolei brak dochodu wskazuje na brak możliwości zastosowania art. 30c – brak przedmiotu, którego dotyczyłby ten przepis.

Wnioskodawca jest zatem zdania, że w sytuacji, gdy zawieszona jest działalność a dana osoba nie uzyskała w roku podatkowym ani przychodu ani nie poniosła kosztu podatkowego pomimo zgłoszenia opodatkowania podatkiem liniowym – w ocenie Wnioskodawcy – może korzystać z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących

*   podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 8 powołanej ustawy, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (art. 6 ust. 9 ustawy).

Ponadto, art. 6 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników, którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia wszystkich warunków określonych w stosownych przepisach.

Podkreślić należy, iż – zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca od listopada 2012 r. posiada zawieszoną działalność gospodarczą, w której wybraną formą opodatkowania dochodów była metoda liniowa. W 2013 r. dochody Wnioskodawcy pochodziły z umowy o pracę oraz z działalności wykonywanej osobiście. Od marca 2013 r. Wnioskodawca jest rodzicem samotnie wychowującym dziecko i w związku z tym chciał rozliczać się w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Jako zeznanie roczne Wnioskodawca złożył formularz PIT-37 w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci oraz PIT-36L dotyczący zawieszonej działalności, w którym przychody i koszty równe były 0 zł, gdyż nie było żadnych zdarzeń gospodarczych.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo rozliczenia uzyskanych dochodów za 2013 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki wykluczającej jej zastosowanie wskazanej w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podleganie przepisom art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej sytuacji bez znaczenia pozostaje okoliczność, że Wnioskodawca, w związku z zawieszoną od listopada 2012 r. działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym nie osiągnął z tego tytułu żadnych przychodów i nie ponosił żadnych kosztów. Samo zawieszenie działalności, nie świadczy o jej likwidacji. Skoro Wnioskodawca nie zgłosił likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania stanowi to podstawę do przyjęcia, że w 2013 r. miały do niego zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.