Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-157/13/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-24
Teza: Opisanego procesu produkcji (mieszania kilku składników) nie można zaliczyć się do celów opałowych - w ww. przypadku węgiel nie ulega spalaniu w celu uzyskania ciepła albo światła. W związku z powyższym należy uznać, iż nabyty i zużyty przez Spółkę węgiel do produkcji przedmiotowej mieszanki nie jest wyrobem węglowym i nie podlega przepisom zawartym w ustawie o podatku akcyzowym.
Słowa kluczowe: wyroby; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2013 r. (data wpływu 11 kwietnia 2013 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą węgla kamiennego używanego do produkcji mieszanki E… - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą węgla kamiennego używanego do produkcji mieszanki E….

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest producentem i dostawcą materiałów wiążących do mas formierskich dla przemysłu odlewniczego w kraju, tzw. mieszanek E…. Składnikami mieszanek są:

*   bentonit (minerał iłowy - ok. 70-80%),
*   węgiel kamienny (ok. 20-30%),
*   żywica węglowodorowa do 2%.

Ww. składniki, tj. bentonit i węgiel są najpierw dokładnie mielone przy użyciu młyna, a następnie mieszane przy użyciu grawitacyjnej linii mieszającej. Proces ten ma na celu uzyskanie homogenicznej struktury mieszanki E…. Gotowa mieszanka E… zawiera do 30% węgla kamiennego w bentonicie.

Produkt końcowy - mieszanka E… - wysyłany jest do klientów w kraju. Jest wykorzystywany do tworzenia form odlewniczych w celu uzyskania odlewów. Rolą węgla w mieszance E… jest ochrona ciekłego metalu przed jego utlenianiem oraz zapewnienie produkowanym odlewom gładkiej i pozbawionej przypaleń powierzchni. Dodatkowo porowata struktura węgla ma za zadanie absorbcję wolnej wody, uwalnianej w procesie zalewania ciekłym metalem formy odlewniczej, nie dopuszczając do jej przedostawania się do wnęki formy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy używany przez Spółkę węgiel kamienny jest wyrobem węglowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108 poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, i czy podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Spółki, węgiel kamienny używany do produkcji mieszanki E… nie jest wyrobem węglowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że wyroby węglowe to wyroby energetyczne, które zostały wskazane w pozycjach 19-21 załącznika nr 1 do ustawy. Stosownie do brzmienia ww. pozycji wyrobami węglowymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym są:

*   wyroby klasyfikowane zgodnie z Nomenklaturą Scaloną do pozycji CN ex 2701 - węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych (poz. 19);
*   wyroby klasyfikowane zgodnie z Nomenklaturą Scaloną do pozycji CN ex 2702 - węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych (poz. 20);
*   wyroby klasyfikowane zgodnie z Nomenklaturą Scaloną do podpozycji CN ex 2704 00 - koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy-jeżeli są przeznaczone do celów opałowych (poz. 21).

W ocenie Wnioskodawcy, tylko użycie przedmiotowych wyrobów do celów opałowych podlega opodatkowaniu akcyzą, natomiast użycie tych wyrobów do celów innych niż cele opałowe powoduje, że takie wyroby węglowe nie posiadają przymiotu wyrobu akcyzowego, a tym samym nie podlegają uregulowaniom ustawy.

Zdaniem Spółki, nie istnieje ustawowa definicja „celów opałowych”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) pojęcie „opał” oznacza to, czym się ogrzewa pomieszczenie, czym pali się w piecu, w kuchni, itp. Podobną definicję zawiera także: „Język polski. Współczesny Słownik Języka Polskiego” pod red. Bogusława Dunaj (Warszawa 2007, s. 1115), gdzie pojęcie „opał” oznacza to, czym się pali, ogrzewa pomieszczenia, natomiast pojęcie „opałowy” oznacza - służący do opalania. W ocenie Wnioskodawcy, „opalanie” oznacza wytworzenie ciepła w określony sposób, tj. przez spalanie różnego rodzaju materiałów (stałych, ciekłych lub gazowych). „Cel opałowy” spełniony zostanie w każdym przypadku, gdy zużywany wyrób służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej służącej do ogrzewania, opalania, itp. Wnioskodawca wskazuje także, że wyrażone stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (por. TSUE w wyroku z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie C-240/01 oraz NSA w orzeczeniu z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt I GSK 1172/09).

Wnioskodawca wskazuje również, że zużywany węgiel nie wypełnia dyspozycji art. 89 ust. 2 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że wyrób węglowy nieprzeznaczony do celów opałowych stanowi inny wyrób, niż wskazany w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponadto, węgiel wykorzystywany przez Spółkę do stworzenia mieszanki E\`(...)\` nie jest dodatkiem, o którym mowa w art. 89 ust. 2 ustawy - czyli dodatkiem do paliw czy do napędu silników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby węglowe, to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy. Zgodnie z treścią wskazanego załącznika do wyrobów akcyzowych zalicza się:

*   węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgła - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowane do kodu CN 2701,
*   węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2702,
*   koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2704 00.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiot zużywający to podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz powołane regulacje z zakresu podatku akcyzowego stwierdzić należy, że stanowisko Spółki jest prawidłowe. Wskazać bowiem należy, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy, wyrobami węglowymi są wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy. W pozycji 19 powyższego załącznika zawarty jest kod CN 2701 obejmujący węgiel, brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. W sytuacji opisanej przez Spółkę, nabywa ona węgiel o kodzie CN 2701, lecz zużywa go do produkcji mieszanki wykorzystywanej do tworzenia form odlewniczych. Wyrób ten powstaje w wyniku zmieszania kilku komponentów, między innymi, rozdrobnionego węgla kamiennego. Zatem opisanego procesu produkcji (mieszania kilku składników) nie można zaliczyć się do celów opałowych - w ww. przypadku węgiel nie ulega spalaniu w celu uzyskania ciepła albo światła. W związku z powyższym należy uznać, iż nabyty i zużyty przez Spółkę węgiel do produkcji mieszanki E\`(...)\` nie jest wyrobem węglowym i nie podlega przepisom zawartym w ustawie o podatku akcyzowym.

Końcowo wskazuje się, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania obrotu wyprodukowaną mieszanką z uwagi na fakt, że w tym zakresie nie zadano pytania, jak również nie sformułowano własnego stanowiska w sprawie.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.