Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-412/08/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-08-07
Teza: Czy obowiązywać będzie Wnioskodawcę art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i zobowiązany On będzie do wystawiania faktur wewnętrznych – art. 106 ust. 7 ustawy?
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; usługi-usługi budowlane; usługi-usługi budowlano-montażowe; usługi-usługi związane z nieruchomościami; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2008 r. (data wpływu 9 maja 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2008 r. (data wpływu 4 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia podatku z tytułu importu usług budowlanych związanych z nieruchomościami – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia podatku z tytułu importu usług budowlanych związanych z nieruchomościami.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym również jako podatnik VAT UE. W miesiącu maju 2008 r. z węgierską firmą budowlaną (osoba prawna, podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych) zamierza zawrzeć umowę o współpracy. Węgierska firma będzie świadczyła na rzecz firmy Wnioskodawcy usługi związane z nieruchomościami (usługi remontowo-budowlane w konkretnych dających się zlokalizować na terenie Polski budynkach przemysłowych i mieszkalnych) art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W piśmie uzupełniającym opis zdarzenia przyszłego wskazano, iż firma węgierska nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług na terytorium Polski, oraz w związku z faktem, iż przedmiotem zapytania jest także kwestia odliczenia podatku naliczonego poinformowano, że nabywane usługi związane są wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Czy w wyżej wymienionej sytuacji obowiązywać będzie Wnioskodawcę art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i zobowiązany On będzie do wystawiania faktur wewnętrznych – art. 106 ust. 7 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, do otrzymanej faktury od firmy węgierskiej za świadczone usługi będzie wystawiał On fakturę wewnętrzną. W deklaracji VAT-7 w dziale C.10 w poz. 34 wpisać należy podstawę opodatkowania, w poz. 35 kwotę podatku należnego i odliczyć w dziale D.2 poz. 47 podatek naliczony.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 2 pkt 9 powołanej ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

W art. 17 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy ustawodawca postanowił, iż podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 2 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów .

W przypadku świadczenia usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług podstawowe znaczenie ma określenie miejsca świadczenia danej usługi. Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Jak stanowi art. 27 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, w przypadku świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego - miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku usługi remontowo-budowlane wykonywane będą przez firmę węgierską, w budynkach przemysłowych i mieszkalnych zlokalizowanych w Polsce, co oznacza, iż jako usługi związane z nieruchomościami opodatkowane one będą na terytorium Rzeczypospolitej.

Odnosząc powyższe do obowiązujących w tym zakresie regulacji stwierdzić należy, iż w sytuacji, kiedy świadcząca usługi węgierska firma budowlana (osoba prawna, podatnik podatku od wartości dodanej, niezarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług na terytorium Polski) jako podmiot posiadający siedzibę poza terytorium kraju nie rozliczy podatku należnego z tytułu świadczenia tych usług, zobowiązanym do rozpoznania importu usług i rozliczenia należnego podatku będzie zgodnie z dyspozycją przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca, jako nabywca usług świadczonych przez podmiot zagraniczny, wpisując w poz. 34 deklaracji VAT-7 podstawę opodatkowania a w poz. 35 kwotę podatku należnego.

Przepis art. 106 ust. 7 ww. ustawy, stanowi, iż w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie.

Kwestię wystawienia faktury wewnętrznej reguluje przepis § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r., Nr 95, poz. 798), z którego wynika, iż przepisy § 9, 13-17, 19, 20 i 23 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, z tym że w przypadku dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta.

Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do dokonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

Zaznaczyć należy, iż korzystanie z uprawnienia wynikającego z wyżej wymienionego przepisu nie ma charakteru bezwzględnego i każdorazowo uzależnione jest od woli podatnika.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Z uwagi na powyższe, tut. organ stwierdza, iż - o ile nie zachodzą ograniczenia wynikające z art. 88 tej ustawy - w zakresie o którym mowa w powołanym art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego od towarów i usług o podatek naliczony – który będzie stanowiła kwota podatku należnego od importu usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.