Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.727.2025.3.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-14
Teza: Brak możliwości preferencyjnego rozliczenia dochodów jako
osoba samotnie wychowująca dziecko (opieka naprzemienna).
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
rodzice-władza rodzicielska
rozwód
świadczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 4 września 2025 r. (data wpływu 9 września 2025 r.) oraz pismem złożonym
    30 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani (...), zatrudnionym na podstawie mianowania na czas nieokreślony. Z tego tytułu
    osiąga Pani dochód w postaci comiesięcznego wynagrodzenia, którego suma przekracza
    pierwszy próg podatkowy.
    Podlegała i nadal podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    (...) września 2023 r., zgodnie z sygn. akt sprawy (...), uprawomocnił się Pani wyrok
    rozwodowy, orzekający naprzemienną opiekę nad córką, A.A., urodzoną (...) 2012 r.
    Jednocześnie, w wyroku ustalono miejsce zamieszkania córki przy Pani, jako matce.
    Nie posiada Pani przyznanych alimentów na dziecko od byłego męża. Pani były mąż nie
    korzysta z możliwości rozliczenia podatkowego przewidzianego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci.
    Pani oraz Pani były mąż nie mieszkacie razem, a tym samym prowadzicie oddzielne
    gospodarstwa.
    Ponosi Pani samodzielnie wszelkie koszty związane z utrzymaniem domu oraz
    utrzymaniem dziecka w okresie, gdy córka przebywa u Pani (opieka naprzemienna w
    systemie tydzień na tydzień).
    W okresie, gdy Pani córka przebywa u Pani, samodzielnie ją Pani wychowuje, bez udziału i
    wsparcia ojca dziecka, zapewniając jej wszelkie potrzeby bytowe.
    Od dnia rozwodu nie wstąpiła Pani w ponowny związek małżeński. Mieszka Pani sama
    razem z córką.
    W stosunku do Pani i Pani dziecka nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawy z dnia
    24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
    przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Jedyny Pani przychód jaki Pani
    posiada wynika ze stosunku służbowego.
    Świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016
    r. o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka, jest przelewane na Pani konto, z uwagi na
    fakt, iż Pani o nie wnioskowała. Ustalenie to nastąpiło za porozumieniem z ojcem dziecka i
    nie było przedmiotem rozstrzygnięcia sądowego w sprawie rozwodowej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że zarówno Pani, jak i Pani były mąż – ojciec
    Państwa córki A.A., w 2024 r. i w 2025 r. posiadaliście i posiadacie pełną władzę
    rodzicielską wobec córki.
    Od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego, tj. od września 2023 r., Pani oraz Pani
    były mąż stosujecie opiekę naprzemienną w systemie tydzień na tydzień. Tak więc w 2024
    r. oraz w trwającym 2025 r. opieka naprzemienna w systemie tydzień na tydzień jest
    stosowana i będzie zgodnie z wyrokiem Sądu nadal utrzymywana. Nie toczy się aktualnie
    w Sądzie żadne postępowanie, które miałoby uchylić taki zakres opieki nad córką.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jak w 2024 r. i w 2025 r. rzeczywiście wyglądały/wyglądają
    zasady realizowania opieki nad małoletnim dzieckiem przez Panią, Pani kontakty z
    dzieckiem (jak często Pani dziecko widywało/widuje się z Panią, jak wyglądały/wyglądają te
    kontakty, w jaki sposób spędzała/spędza Pani czas z dzieckiem, zapewniała/zapewnia mu

    opiekę) i wykonywanie władzy rodzicielskiej w stosunku do małoletniego dziecka? Czy
    uczestniczyła/uczestniczy Pani w wychowaniu dziecka, sprawowała/sprawuje nad nim
    pieczę/opiekę, ponosiła/ponosi koszty jego utrzymania, troszczyła/troszczy się o rozwój
    fizyczny i psychiczny, zabezpieczała/zabezpiecza potrzeby bytowe, zdrowotne i
    edukacyjne, ponosiła/ponosi wydatki związane z wypoczynkiem, pomagała/pomaga w
    edukacji szkolnej, uczestniczyła/uczestniczy w zebraniach, interesowała/interesuje się jego
    życiem szkolnym i pozaszkolnym, rozwijała/rozwija zainteresowania itp.)?”, wskazała Pani,
    że zarówno w 2024 r. oraz w 2025 r. opieka była realizowana zgodnie z wyrokiem Sądu, tj.
    tydzień na tydzień. Pani zajmuje się córką samodzielnie bez pomocy ojca oraz innych osób
    w tygodnie zaczynające się w dzień parzysty, ojciec dziecka odwrotnie.
    Jest Pani z córką cały tydzień, mieszka z Panią od poniedziałku do poniedziałku, po czym
    po lekcjach jedzie do taty, gdzie spędza następny tydzień. W tygodniu, kiedy jesteście
    razem, w czasie dnia, Pani oraz Pani córka wykonujecie Wasze obowiązki (Pani –
    zawodowe, córka – szkolne). Najczęściej odwozi Pani córkę do szkoły, po południu
    odrabiacie lekcje bądź spędzacie czas wychodząc gdzieś wspólnie, tj. kino, kręgle, spacer,
    rower, restauracja. W weekend często jeździcie na wycieczki poza miasto – kajaki, góry itp.
    Gdy córka jest u Pani zapewnia Pani jej opiekę i ponosi samodzielnie wszelkie koszty
    związane z jej utrzymaniem. Troszczy się Pani o jej rozwój fizyczny poprzez zapewnienie
    córce zróżnicowanej aktywności fizycznej oraz odpowiedniej diety i regularnych posiłków.
    Dba Pani również o jej rozwój psychiczny budując z nią silną i emocjonalną więź. Z uwagi
    na fakt, że dla Pani córki rozwód rodziców nie był łatwą sytuacją, szczególnie skupia się
    Pani na budowaniu tej więzi w tygodniu kiedy jest z Panią, aby czuła że jest dla Pani
    najważniejsza i stara się Pani, żeby niczego jej nie zabrakło. Od czasu rozwodu
    zabezpiecza Pani jej potrzeby bytowe, zdrowotne oraz edukacyjne w tygodniu, kiedy córka
    jest u Pani. Gdy jedziecie na wakacje bądź na krótsze weekendowe wycieczki, Pani
    samodzielnie ponosi ich koszty. Ten aspekt jest dla Pani ważny, gdyż chciałaby Pani córce
    pokazać różne miejsca na świecie, żeby mogła poszerzać swoje horyzonty i eksplorować
    świat. Są one organizowane w tygodniach, kiedy córka jest u Pani. Interesuje się również
    Pani jej edukacją oraz pomaga w nauce. Dba Pani o rozwijanie jej zainteresowań – taniec,
    Korea. Interesuje Panią jej życie szkolne i pozaszkolne. Podczas „Pani” tygodnia, to Pani
    dba o córkę i się nią opiekuje zapewniając wszystko co jest potrzebne do jej rozwoju
    emocjonalnego i fizycznego.
    Gdy córka jest u Pani, to Pani organizuje Wasze życie codzienne i sprawuje nad nią opiekę,
    ponosząc koszty utrzymania córki i reagując na bieżące potrzeby (zdrowotne, edukacyjne).
    Gdy Pani córka jest u ojca oczywiście wie Pani co u niej słuchać oraz co porabia, gdyż
    macie stały kontakt telefoniczny.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jak w każdym roku podatkowym (latach podatkowych)
    objętym wnioskiem rzeczywiście wyglądały/wyglądają zasady realizowania opieki nad
    małoletnim dzieckiem przez ojca dziecka, kontakty ojca z dzieckiem (jak często Pani
    dziecko widywało/widuje się z ojcem dziecka, jak wyglądały/wyglądają te kontakty, w jaki
    sposób spędzał/spędza ojciec dziecka czas z dzieckiem, zapewniał/zapewnia mu opiekę) i
    wykonywanie władzy rodzicielskiej w stosunku do małoletniego dziecka? Czy ojciec dziecka
    uczestniczył/uczestniczy w wychowaniu dziecka, sprawował/sprawuje nad nim pieczę
    /opiekę, ponosił/ponosi koszty jego utrzymania, troszczył/troszczy się o rozwój fizyczny i
    psychiczny, zabezpieczał/zabezpiecza potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, ponosił
    /ponosi wydatki związane z wypoczynkiem, pomagał/pomaga w edukacji szkolnej,
    uczestniczył/uczestniczy w zebraniach, interesował/interesuje się jego życiem szkolnym i
    pozaszkolnym, rozwijał/rozwija zainteresowania itp.)?”, wskazała Pani, że ojciec Pani córki
    opiekuje się nią w tygodnie rozpoczynające się od dni nieparzystych. Córka mieszka u
    niego w te tygodnie i to on ponosi wtedy koszty związane z jej utrzymaniem. On sprawuje
    wtedy nad nią opiekę, organizuje jej czas wolny, dba o nią i jej rozwój fizyczny i psychiczny.
    Gdy wyjeżdżają na wakacje czy krótsze wycieczki, ponosi ich koszty. Jest zaangażowany w
    edukację córki, pomaga jej w nauce. W tygodniu, kiedy córka jest u niego, to on dba o nią i
    jej potrzeby bytowe, zapewnia wszystko czego jej trzeba. W tygodniu, kiedy córka jest u

    swojego ojca, sytuacja wygląda analogicznie jak w opisanym wyżej Pani przypadku
    realizacji opieki nad córką, tylko to on wypełnia wszystkie te obowiązki.
    Nie jest i nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci. Ma Pani jedną córkę
    – A.A., o której mowa we wniosku. Nie jest Pani też w żadnym związku, mieszka Pani sama
    i sama wychowuje i opiekuje się córką w tygodniach, kiedy jest u Pani.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) na córkę
    A. zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom? Jeśli nie, to któremu z rodziców i
    dlaczego?”, wskazała Pani, że świadczenie wychowawcze 800+ nie zostało przyznanie
    zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom. Po uzgodnieniach z ojcem A. wniosek o
    przyznanie świadczenia został złożony przez Panią na podstawie art. 5 ust. 1, aby
    świadczenie przelewane było w całości na jedno konto. Nie chcieli Państwo, aby
    świadczenie było dzielone na pół z uwago na fakt, że ustaliliście wspólnie jako rodzice, że z
    tych pieniędzy nie będziecie korzystać na co dzień, na bieżące wydatki, tylko będą
    odkładane na konto oszczędnościowe córki i z tych pieniędzy będzie korzystała ona jak
    dorośnie. Zgodnie z ustaleniami tak też jest robione i świadczenie 800+ przelewane jest na
    konto oszczędnościowe córki A.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w całym 2024 r. i od początku 2025 r. pobierała i
    pobiera Pani świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+), na córkę A.?”, wskazała Pani, że
    w całym 2024 r. i od początku 2025 r. pobierała i pobiera Pani świadczenie wychowawcze
    na córkę A.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w całym 2024 r. i od początku 2025 r. to wyłącznie
    Pani w całości pobierała i pobiera świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+), na córkę
    A.?”, wskazała Pani, że w całym 2024 r. i od początku 2025 r. pobierała i pobiera Pani
    świadczenie wychowawcze na córkę A. w całości.
    Pytania
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczania się z
    podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych za rok 2025 i w latach następnych do chwili zmiany stanu faktycznego lub
    zmian w prawie podatkowym?
    Czy może Pani złożyć korektę zeznania podatkowego za rok 2024, w którym nie
    skorzystała Pani z możliwości rozliczenia jako samotny rodzic, z uwagi na brak wiedzy o
    przysługującym Pani uprawnieniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym, spełnia Pani kryteria do uznania
    Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, co uprawnia Panią do skorzystania z preferencyjnego
    sposobu opodatkowania za rok 2025 i lata następne, a także do korekty zeznania za rok
    2024.
    Pojęcie „samotnie wychowującego dziecko” w świetle orzecznictwa sądów
    administracyjnych, w szczególności Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest
    interpretowane szeroko i obejmuje również przypadki, gdy drugi rodzic partycypuje w
    opiece, o ile podatnik faktycznie samotnie ponosi ciężar wychowania dziecka w okresach,
    w których dziecko przebywa pod jego opieką.
    W okresach pobytu córki u Pani sprawuje Pani nad nią wyłączną, samodzielną pieczę,
    ponosząc wszelkie koszty utrzymania i zapewniając wszystkie potrzeby bytowe. Pani były

    mąż nie korzysta z omawianego rozliczenia i nie mieszka z Panią. W tygodniu, w którym
    córka przebywa u Pani, samotnie i samodzielnie się Pani nią opiekuje bez wsparcia byłego
    męża.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, które dokonały wykładni
    pojęcia „rodzica samotnie wychowującego dziecko”.
    W szczególności należy wskazać na następujące wyroki NSA:
      z 20 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 752/18;
      z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20;
      z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 573/15;
      z 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 3083/19;
      z 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 412/19;
      z 14 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 3790/18;
      z 28 listopada 2024 r., sygn. akt II FSK 319/22;
      z 4 lutego 2025 r., sygn. akt II FSK 584/22;
      z 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 775/19;
      z 3 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1513/19;
      z 10 lipca 2024 r., sygn. akt II FSK 972/21;
      z 15 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 42/21.
    W powołanych wyrokach NSA konsekwentnie przyjmuje, że leksykalne znaczenie wyrazu
    „samotny” („samotność”) wskazuje na rozumienie sformułowania „rodzic samotnie
    wychowujący dzieci” jako rodzica wychowującego dzieci w odosobnieniu od drugiego
    rodzica i bez jego udziału, przebywającego z dziećmi w innym miejscu niż drugi rodzic.
    NSA wyraźnie stwierdził, że skoro rozwiedziony rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i
    w tym samym miejscu czynności wychowawczych przy współudziale drugiego rodzica, to
    twierdzenie o wspólnym wychowywaniu jest nielogiczne.
    Podobne stanowisko prezentuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, m.in. w
    wyroku z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1458/21 oraz z 28 lutego 2022 r., sygn. akt
    III SA/Wa 1939/21. Sądy podkreślają, że celem ulgi jest umożliwienie preferencyjnego
    rozliczenia podatkowego dla osób, które faktycznie doświadczają samotnej i samodzielnej
    pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 71 ust. 1 Konstytucji RP, Państwo uwzględnia dobro rodziny, w tym rodzin
    niepełnych, które mają prawo do szczególnej pomocy. Nie jest przy tym konieczne
    całkowite wyeliminowanie drugiego rodzica z opieki, gdyż takie rozumienie przeczyłoby
    polityce prorodzinnej Państwa.
    Dodatkowo, na poparcie Pani stanowiska, wskazuje Pani na przykład indywidualnej
    interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygnaturze 0114-
    KDIP3-2.4011.222.2021.2.MS, która początkowo była niekorzystna dla podatnika, lecz po
    skardze do WSA w Warszawie (wyrok z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1458/21) i
    oddaleniu skargi kasacyjnej przez NSA (wyrok z 28 listopada 2024 r., sygn. akt II FSK 319
    /22), Dyrektor KIS zmienił interpretację (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.222.2021.14.JK2),
    uznając prawo podatnika do rozliczenia jako samotny rodzic. Analogicznie, w przypadku
    interpretacji o sygn. 0115-KDIT2.4011.60.2024.2.KC, WSA w Gdańsku uchylił ją wyrokiem z
    9 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 378/24.
    Powyższe przykłady jednoznacznie wskazują na ugruntowaną linię orzeczniczą sądów
    administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, która jest zbieżna z Pani
    sytuacją życiową. Wyroki NSA, jako najwyższej instancji, powinny być brane pod uwagę

    przy wydawaniu indywidualnych interpretacji, co zapobiegłoby konieczności długotrwałej i
    kosztownej drogi sądowej dla podatników.
    Mając na uwadze powyższe, wnosi Pani o potwierdzenie, że przysługuje Pani prawo do
    preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoby
    samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, za rok 2025 i lata następne, a także o możliwość złożenia korekty
    zeznania podatkowego za rok 2024.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
      przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących
      w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z

      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
      Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w
      wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      Świadczenie wychowawcze przysługuje:
      1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
      matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
      2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje
      na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
      3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
      4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
      5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi
      placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-
      terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, o
      których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie
      pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743 i 858).
    W świetle art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
      W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką
      naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub
      żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się
      okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w
      wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia
      wychowawczego.
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
    1) stosuje przepisy:
    a) art. 30c lub
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
      r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do
    skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków.
    Ustawodawca używając w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych sformułowania „Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego”
    przywrócił od 1 stycznia 2022 r. do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od

    osób fizycznych uszczegółowienie, że „jeden rodzic lub opiekun prawny” może skorzystać
    z preferencyjnego rozliczenia.
    Ponadto, w szczególności, osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi
    posiadać określony status. Przy czym przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób
    samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego
    osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak
    również do tego, że osoba ta musi faktycznie w roku podatkowym wychowywać dzieci
    samotnie.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w
    orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom
    od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego
    podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane
    bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa
    podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i
    próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede
    wszystkim wykładnią językową.
    W konsekwencji, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art.
    6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się bowiem na zmianę normatywną, która
    zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje
    preferencji osobie, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem
    prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką
    naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie
    wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych
    rodziców nie stanowi zatem samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica
    prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osób samotnie
    wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek.
    W rezultacie, rodzice sprawujący naprzemienną opiekę mogą być rodzicami samotnie
    wychowującymi dzieci. Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka,
    mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie
    wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że
    spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.
    W przypadku zatem rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w
    rozłączeniu, którzy samotnie wychowują dziecko/dzieci w porównywalnych okresach w
    systemie opieki naprzemiennej (w tym wskazanej w orzeczeniu sądu), stosownie do art. 6
    ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do preferencyjnego

    opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jeżeli tylko jeden z rodziców pobiera świadczenie
    wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa – przysługuje temu
    rodzicowi, który nie pobiera świadczenia wychowawczego.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2024 r. podlegała Pani i w 2025 r. nadal podlega Pani
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    (...) września 2023 r. uprawomocnił się Pani wyrok rozwodowy, orzekający naprzemienną
    opiekę nad Pani córką, urodzoną w 2012 r. Jednocześnie, w wyroku ustalono miejsce
    zamieszkania córki przy Pani, jako matce. Od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego,
    tj. od września 2023 r., Pani oraz Pani były mąż stosujecie opiekę naprzemienną w
    systemie tydzień na tydzień. W 2024 r. oraz w 2025 r. opieka naprzemienna w systemie
    tydzień na tydzień jest stosowana i będzie zgodnie z wyrokiem Sądu nadal utrzymywana.
    Nie toczy się aktualnie w Sądzie żadne postępowanie, które miałoby uchylić taki zakres
    opieki nad córką.
    Świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016
    r. o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka, jest przelewane na Pani konto, z uwagi na
    fakt, iż Pani o nie wnioskowała. Ustalenie to nastąpiło za porozumieniem z ojcem dziecka i
    nie było przedmiotem rozstrzygnięcia sądowego w sprawie rozwodowej. W całym 2024 r. i
    od początku 2025 r. pobierała i pobiera Pani świadczenie wychowawcze na córkę A. w
    całości.
    Zarówno Pani, jak i Pani były mąż – ojciec Państwa córki, w 2024 r. i w 2025 r. posiadaliście
    i posiadacie pełną władzę rodzicielską wobec córki.
    Nie posiada Pani przyznanych alimentów na dziecko od byłego męża. Pani były mąż nie
    korzysta z możliwości rozliczenia podatkowego przewidzianego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci.
    Pani oraz Pani były mąż nie mieszkacie razem, a tym samym prowadzicie oddzielne
    gospodarstwa.
    W 2024 r. oraz w 2025 r. opieka nad córką była/jest realizowana przez Panią zgodnie z
    wyrokiem Sądu, tj. tydzień na tydzień. Pani zajmuje się córką samodzielnie bez pomocy
    ojca oraz innych osób w tygodnie zaczynające się w dzień parzysty, ojciec dziecka
    odwrotnie.
    Jest Pani z córką cały tydzień, mieszka z Panią od poniedziałku do poniedziałku, po czym
    po lekcjach jedzie do taty, gdzie spędza następny tydzień. W tygodniu, kiedy jesteście
    razem, w czasie dnia, Pani oraz Pani córka wykonujecie Wasze obowiązki (Pani –
    zawodowe, córka – szkolne). Najczęściej odwozi Pani córkę do szkoły, po południu
    odrabiacie lekcje bądź spędzacie czas wychodząc gdzieś wspólnie, tj. kino, kręgle, spacer,
    rower, restauracja. W weekend często jeździcie na wycieczki poza miasto – kajaki, góry itp.
    Gdy córka jest u Pani zapewnia Pani jej opiekę i ponosi samodzielnie wszelkie koszty
    związane z jej utrzymaniem. Troszczy się Pani o jej rozwój fizyczny poprzez zapewnienie
    córce zróżnicowanej aktywności fizycznej oraz odpowiedniej diety i regularnych posiłków.
    Dba Pani również o jej rozwój psychiczny budując z nią silną i emocjonalną więź. Z uwagi
    na fakt, że dla Pani córki rozwód rodziców nie był łatwą sytuacją, szczególnie skupia się
    Pani na budowaniu tej więzi w tygodniu kiedy jest z Panią, aby czuła że jest dla Pani
    najważniejsza i stara się Pani, żeby niczego jej nie zabrakło. Od czasu rozwodu
    zabezpiecza Pani jej potrzeby bytowe, zdrowotne oraz edukacyjne w tygodniu, kiedy córka
    jest u Pani. Gdy jedziecie na wakacje bądź na krótsze weekendowe wycieczki, Pani
    samodzielnie ponosi ich koszty. Ten aspekt jest dla Pani ważny, gdyż chciałaby Pani córce
    pokazać różne miejsca na świecie, żeby mogła poszerzać swoje horyzonty i eksplorować
    świat. Są one organizowane w tygodniach, kiedy córka jest u Pani. Interesuje się również
    Pani jej edukacją oraz pomaga w nauce. Dba Pani o rozwijanie jej zainteresowań – taniec,

    Korea. Interesuje Panią jej życie szkolne i pozaszkolne. Podczas „Pani” tygodnia, to Pani
    dba o córkę i się nią opiekuje zapewniając wszystko co jest potrzebne do jej rozwoju
    emocjonalnego i fizycznego.
    Gdy córka jest u Pani, to Pani organizuje Wasze życie codzienne i sprawuje nad nią opiekę,
    ponosząc koszty utrzymania córki i reagując na bieżące potrzeby (zdrowotne, edukacyjne).
    Gdy Pani córka jest u ojca oczywiście wie Pani co u niej słuchać oraz co porabia, gdyż
    macie stały kontakt telefoniczny.
    W okresie, gdy Pani córka przebywa u Pani, samodzielnie ją Pani wychowuje, bez udziału i
    wsparcia ojca dziecka, zapewniając jej wszelkie potrzeby bytowe.
    Natomiast, ojciec Pani córki opiekuje się nią w tygodnie rozpoczynające się od dni
    nieparzystych. Córka mieszka u niego w te tygodnie i to on ponosi wtedy koszty związane
    z jej utrzymaniem. On sprawuje wtedy nad nią opiekę, organizuje jej czas wolny, dba o nią
    i jej rozwój fizyczny i psychiczny. Gdy wyjeżdżają na wakacje czy krótsze wycieczki, ponosi
    ich koszty. Jest zaangażowany w edukację córki, pomaga jej w nauce. W tygodniu, kiedy
    córka jest u niego, to on dba o nią i jej potrzeby bytowe, zapewnia wszystko czego jej
    trzeba. W tygodniu, kiedy córka jest u swojego ojca, sytuacja wygląda analogicznie jak w
    opisanym wyżej Pani przypadku realizacji opieki nad córką, tylko to on wypełnia wszystkie
    te obowiązki.
    Od dnia rozwodu nie wstąpiła Pani w ponowny związek małżeński. Mieszka Pani sama
    razem z córką.
    W stosunku do Pani i Pani dziecka nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawy z dnia
    24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
    przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Jedyny Pani przychód jaki Pani
    posiada wynika ze stosunku służbowego. Jest Pani zatrudniona na podstawie mianowania
    na czas nieokreślony i z tego tytułu osiąga Pani dochód w postaci comiesięcznego
    wynagrodzenia.
    Nie jest i nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci. Ma Pani jedną córkę,
    o której mowa we wniosku.
    W przedstawionym opisie sprawy nie ulega wątpliwości, że każde z rodziców odrębnie bez
    udziału drugiego z rodziców wychowuje małoletnią córkę. Jak wskazała Pani bowiem we
    wniosku i jego uzupełnieniu, zarówno w 2024 r., jak i w 2025 r. opieka nad małoletnią
    córką była i jest realizowana przez obojga rodziców zgodnie z wyrokiem Sądu, tj. tydzień
    na tydzień (opieka naprzemienna). Jednocześnie wskazała Pani, że świadczenie
    wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w
    wychowywaniu dziecka, jest przelewane na Pani konto, z uwagi na fakt, iż Pani o nie
    wnioskowała.
    W przedmiotowej sprawie wystąpiła zatem określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych negatywna przesłanka uniemożliwiająca Pani
    skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych w
    art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro bowiem w 2024 r.
    i w 2025 r. wykonując z ojcem dziecka opiekę naprzemienną nad małoletnią córką zgodnie
    z postanowieniem Sądu – to Pani pobierała i pobiera świadczenie wychowawcze, o którym
    mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka – prawo do
    preferencyjnego rozliczenia Pani nie przysługuje.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – nie kwestionując Pani zaangażowania w
    proces wychowawczy dziecka, o którym mowa we wniosku – nie sposób uznać, że w Pani
    przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko oraz nie sposób zgodzić się z Pani stanowiskiem, że
    sposób rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko Pani przysługuje.

    W przedmiotowej sprawie, w związku z tym, że wychowując w 2024 r. i w 2025 r.
    małoletnią córkę w porównywalnych okresach w systemie opieki naprzemiennej, to Pani
    pobierała i pobiera w ww. latach świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust.
    2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka – to wystąpiła określona w art. 6
    ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych negatywna przesłanka
    uniemożliwiająca Pani skorzystanie z tej preferencji, bowiem – jak wynika z brzmienia ww.
    przepisu – sposób opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ww. ustawy, nie ma
    zastosowania do osoby, która wychowuje dziecko wspólnie z drugim rodzicem, w tym
    również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu
    rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    W konsekwencji, za 2024 r. nie może rozliczyć się Pani jako rodzic samotnie wychowujący
    dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Uprawnienie do rozliczenia się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    będzie Pani przysługiwać także w zeznaniach podatkowych składanych za 2025 r. oraz za
    lata następne, jeżeli Pani sytuacja nie zmieni się i nie ulegną zmianie przepisy prawa
    podatkowego w tym zakresie.
    W odniesieniu natomiast do wskazanego przez Panią w pytaniu oraz we własnym
    stanowisku w sprawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    informuję, że art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym, w brzmieniu obowiązującym do
    31 grudnia 2021 r. i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do
    tego dnia, został uchylony ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), która weszła w życie 1
    stycznia 2022 r.
    Wobec powyższego, ponieważ przedmiotem analizowanej sprawy jest 2024 r., 2025 r. oraz
    kolejne lata, zastosowanie ma wyłącznie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, dodany ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265),
    która weszła w życie 1 lipca 2022 r. i który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. ojca Pani dziecka).
    W odniesieniu do powołanych przez Panią we własnym stanowisku wyroków sądów
    administracyjnych wskazuję, że niewątpliwie wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni
    obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie
    prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach zapadły w
    indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są
    źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla
    Organu wydającego przedmiotową interpretację. Natomiast organy podatkowe, mimo że
    w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami

    sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Niemniej jednak powołane przez Panią wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 20
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 752/18; 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20; 5 kwietnia
    2018 r., sygn. akt II FSK 573/15; 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 3083/19; 6 maja 2021
    r., sygn. akt II FSK 412/19; 14 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 3790/18; 28 listopada 2024 r.,
    sygn. akt II FSK 319/22; 4 lutego 2025 r., sygn. akt II FSK 584/22; 2 grudnia 2021 r., sygn.
    akt II FSK 775/19; 3 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1513/19; 10 lipca 2024 r., sygn. akt II FSK
    972/21; 15 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 42/21; 28 listopada 2024 r., sygn. akt II FSK 319
    /22 oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z: 7 grudnia 2021 r.,
    sygn. akt III SA/Wa 1458/21; 28 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1939/21; 7 grudnia 2021
    r., sygn. akt III SA/Wa 1458/21 – odnoszą się do możliwości preferencyjnego rozliczenia
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko/dzieci na zasadach określonych w art. 6 ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31
    grudnia 2021 r. i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do tego
    dnia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.