Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-226/15/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-29
Teza: Czy na potwierdzenie kosztów poniesionych podczas budowy sieci wodociągowej wymagana jest faktura VAT?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzedaż; wodociągi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 10 marca 2015 r. (wpływ do Organu – 11 marca 2015 r.), uzupełnionym 20 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie udokumentowania kosztów uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży sieci wodociągowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2015 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie udokumentowania kosztów uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży sieci wodociągowej.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 7 maja 2015 r. znak: IBPB II/1/4511-226/15/DP wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 20 maja 2015 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2013 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. o przyłączenie swojej działki do sieci wodociągowej. Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji odpisało, że nie ma takiej możliwości z ich strony ponieważ nie posiadają wodociągu w danej okolicy. Istnieje jednak możliwość wybudowania we własnym zakresie sieci wodociągowej na warunkach określonych w umowie warunkowej sprzedaży urządzenia przesyłowego. Wnioskodawczyni wraz z sąsiadami a zarazem współwłaścicielami drogi, gdzie miał przebiegać wodociąg, zawarli umowę warunkową sprzedaży urządzenia przesyłowego z Rejonowym Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji. Wnioskodawczyni przystąpiła do budowy wodociągu o długości 210 m zgodnie z warunkami i wytycznymi określonymi przez Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. Wnioskodawczyni zajmowała się sprawą sama ponieważ to jej zależało najbardziej. Budowa wodociągu kosztowała ponad 40.000 zł. Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji podało swoją stawkę w wysokości 27.348 zł. Po odbiorze końcowym w 2014 r. za zgodą sąsiadów pieniądze zostały przelane na konto Wnioskodawczyni.

W lutym 2015 r. Wnioskodawczyni otrzymała PIT-8C. W przychodach jest wpisana kwota 27.348 zł jako przeniesienie urządzenia przesyłowego.

Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. poinformowało Wnioskodawczynię, że należy kwotę tą uwzględnić w rocznym rozliczeniu ponieważ od odbioru technicznego do odbioru końcowego urządzenia upłynęło mniej niż 6 miesięcy. Jeśli czas pomiędzy odbiorami byłby dłuższy niż 6 miesięcy nie trzeba wykazywać tej kwoty.

W uzupełnieniu wniosku z 20 maja 2015 r. (data wpływu do Biura) Wnioskodawczyni wskazała:

*   datę zakończenia budowy – czerwiec 2014 r.,
*   datę dokonania przez Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. odbioru technicznego i przyłączenia tego odcinka do sieci wodociągowej – lipiec 2014 r.,
*   datę zbycia przedmiotowego odcinka sieci wodociągowej na rzecz ww. przedsiębiorstwa – sierpień 2014 r.

W związku z powyższym, po przeformułowaniu, zadano następujące pytanie:

Czy na potwierdzenie kosztów poniesionych podczas budowy sieci wodociągowej wymagana jest faktura VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni koszty poniesione na budowę sieci wodociągowej wystarczy potwierdzić imiennymi zleceniami (umowami lub rachunkami), faktura VAT nie jest wymagana.

Koszty należy uwzględnić w PIT-36, tym bardziej, że przekroczyły przychód jaki Wnioskodawczyni otrzymała od Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że art. 22 mówi o dokumentacji potwierdzającej koszty, nie wskazując na faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 2014 r.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „rzeczy”, należy więc w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.).

Zgodnie z art. 45 powołanej ustawy, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Rzeczy dzielą się na ruchome oraz nieruchomości.

W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntów przedmiot własności. Z powyższego wynika, że rzeczą ruchomą jest każdy przedmiot materialny niebędący nieruchomością.

Część składowa rzeczy, zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych; natomiast w myśl § 2 tego artykułu, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 2014 r.) – osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.

Na podstawie art. 49 § 1 ustawy Kodeks cywilny urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca (art. 49 § 2 Kodeksu cywilnego).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z sąsiadami zawarli umowę warunkową sprzedaży urządzenia przesyłowego z Rejonowym Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji. Wnioskodawczyni przystąpiła do budowy wodociągu o długości 210 m zgodnie z warunkami i wytycznymi określonym przez Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. Wnioskodawczyni zajmowała się sprawą sama ponieważ to jej zależało najbardziej. Budowa wodociągu kosztowała ponad 40.000 zł. Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji podało swoją stawkę w wysokości 27.348 zł. Po odbiorze końcowym w 2014 r. za zgodą sąsiadów pieniądze zostały przelane na konto Wnioskodawczyni.

W lutym 2015 r. Wnioskodawczyni otrzymała PIT-8C. W przychodach jest wpisana kwota 27.348 zł jako przeniesienie urządzenia przesyłowego.

Wnioskodawczyni wskazała, że budowę zakończyła w czerwcu 2014 r. Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. dokonało odbioru technicznego i przyłączenia tego odcinka do sieci wodociągowej w lipcu 2014 r. Wnioskodawczyni dokonała zbycia przedmiotowego odcinka sieci wodociągowej na rzecz ww. przedsiębiorstwa w sierpniu 2014 r.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, że Wnioskodawczyni dokonała zbycia przedmiotowego odcinka sieci wodociągowej przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił odbiór techniczny i przyłączenie tego odcinka do sieci, stwierdzić należy, że środki pieniężne otrzymane w wyniku sprzedaży stanowią dla Wnioskodawczyni przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód z tego tytułu należy wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36.

Wnioskodawczyni przysługuje jednak prawo obniżenia przychodu z przedmiotowej sprzedaży o koszty jego uzyskania.

Jak wynika z treści przepisu art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Natomiast art. 22 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Natomiast w myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Z powyższych przepisów nie wynika, że koszty winny być dokumentowane jedynie fakturami VAT. A zatem, jeżeli Wnioskodawczyni poniosła wydatki związane z osiągnięciem przychodu z tytułu sprzedaży odcinka sieci wodociągowej, to wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodu. Jednak należy podkreślić, że aby wydatki te mogły być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu, to ich poniesienie winno być udowodnione – udokumentowane. Poza fakturami VAT (które nie są wymagane) koszty uzyskania przychodu mogą być udokumentowane każdym rodzajem dokumentu (np. za pomocą rachunków bądź umów), z którego będzie wynikało kto je poniósł, na czyją rzecz i z jakiego tytułu.

W konsekwencji jeżeli koszty uzyskania przychodu przekroczą kwotę uzyskanego przychodu – nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.