Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.909.2024.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Spółka nie ma i nie będzie miała obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, ani obowiązków informacyjnych, zgodnie z art. 41 ust. 4 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; Niemcy; nierezydent; płatnik; umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala podatkowa.-Obliczenie podatku od dochodów ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 1-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązków Spółki w związku z pełnieniem funkcji
    członka zarządu przez nierezydenta. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Spółka jest podatnikiem podatku CIT podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest pozostała działalność wspomagająca
    prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowana. Głównym
    obszarem działania Spółki jest udzielanie wsparcia w zakresie prac mających na celu
    przygotowanie oraz realizację projektów w zakresie energii odnawialnej w Polsce
    obejmujących m.in. analizy wykonalności, rozwój, a także utworzenie i funkcjonowanie
    farm fotowoltaicznych oraz farm wiatrowych.
    Spółka wraz z podmiotami powiązanymi wchodzi w skład międzynarodowej Grupy (...)
    (dalej: „Grupa”). Grupa to międzynarodowy koncern energetyczny dysponujący w Europie
    około 22,5 GW mocy wytwórczych, co plasuje Grupę wśród największych producentów
    energii na świecie. Specjalnością Grupy jest elastyczna, niskoemisyjna energia.
    Jedynym udziałowcem Spółki jest spółka prawa niemieckiego (...) GmbH (dalej: „Spółka
    matka”, „Udziałowiec”) zarejestrowana w Niemczech pod numerem (...) z siedzibą w (...).
    Udziałowiec jest wiodącym podmiotem linii biznesowej Grupy zajmującej się
    odnawialnymi źródłami energii (...).
    W celu zapewnienia właściwego nadzoru nad działalnością Spółki, w skład jej zarządu
    wchodzi osoba fizyczna zatrudniona na podstawie umowy o pracę przez Spółkę matkę
    (dalej: „Członek zarządu”, „Pracownik”). Pracownik jest obywatelem Hiszpanii oraz
    niemieckim rezydentem podatkowym, a jego miejsce zamieszkania również znajduje się w
    Niemczech. Wśród zadań Członka zarządu wymienionych w umowie o pracę zawartej ze
    Spółką matką znajduje się m.in. pełnienie funkcji członka zarządu w Spółce córce. Członek
    zarządu wykonuje te obowiązki w oparciu o umowę o pracę zawartą ze Spółką matką w
    ramach oddelegowania do pełnienia funkcji członka zarządu. Spółkę córkę nie łączy z
    Członkiem zarządu żadna umowa. Za pełnienie funkcji członka zarządu w Spółce córce,
    Pracownik otrzymuje wynagrodzenie bezpośrednio od pracodawcy, tj. Spółki matki.
    Wynagrodzenie obejmuje wykonywanie przez Członka zarządu jego obowiązków jako
    członka zarządu w Spółce córce. Innymi słowy, Spółka matka zapewnia Członkowi zarządu
    odpowiednie wynagrodzenie, które pokrywa wszystkie jego obowiązki jako pracownika.
    Jednakże, nie ma odrębnego wynagrodzenia za pracę, którą wykonuje jako członek
    zarządu Spółki córki. Członek zarządu nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od Spółki
    córki. Spółka córka nie ponosi żadnych kosztów - ani bezpośrednio, ani pośrednio - w
    związku z wynagrodzeniem Członka zarządu. Spółka córka nie zwraca na rzecz Spółki
    matki żadnej części kosztów poniesionych z tytułu pokrycia wynagrodzenia Członka
    zarządu przez Spółkę matkę. Jedynym podmiotem ponoszącym koszty rzeczonego
    wynagrodzenia jest pracodawca, tj. Spółka matka.
    Pełnienie funkcji w zarządzie Spółki przez tę samą osobę, która jest jednocześnie
    pracownikiem Spółki matki, umożliwia właściwe zarządzanie spółkami wchodzącymi w
    skład Grupy, co finalnie przynosi wymierne korzyści ekonomiczne. Spółka matka bowiem,
    jako jedyny Udziałowiec Spółki, dąży do postawionych w ramach Grupy celów w zakresie
    źródeł odnawialnych, a decyzje zarządcze podejmowane w Spółce są konsekwencją
    realizacji założeń grupowych.

    Spółka jest także w posiadaniu interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jej stanowisko za prawidłowe, zgadzając się
    z faktem, że w przedstawionym stanie faktycznym (tożsamym do stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego w niniejszym wniosku) po stronie Spółki nie powstaje nieodpłatne
    świadczenie z tytułu pełnienia funkcji Członka zarządu, za co Spółka nie ponosi kosztów
    (interpretacja indywidualna z dnia 9 maja 2024 r., 0111-KDIB1-3.4010.264.2024.1.JG).
    Mając na względzie powyższe, po stronie Spółki powstała wątpliwość, czy w związku z
    pełnieniem przez Członka zarządu swoich funkcji na rzecz Spółki córki, wynagrodzenie
    uzyskiwane przez Członka zarządu podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce oraz czy
    po stronie Spółki powstanie obowiązek poboru podatku.
    Pytania
    1) Czy wynagrodzenie Pracownika uzyskiwane z tytułu wykonywanych obowiązków na
      podstawie zawartej ze Spółką matką umowy o pracę jest/będzie objęte dyspozycją art.
      16 ust. 1 UPO, co skutkuje powstaniem po stronie Spółki obowiązku pobrania
      zryczałtowanego podatku od dochodów uzyskiwanych w Polsce (podatku u źródła;
      dalej: „WHT”)?
    2) Czy wynagrodzenie Pracownika uzyskiwane z tytułu wykonywanych obowiązków na
      podstawie zawartej ze Spółką matką umowy o pracę w świetle przepisów Ustawy PIT
      skutkuje po stronie Spółki powstaniem obowiązku pobrania podatku PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1.
    W ocenie Spółki, wynagrodzenie Pracownika uzyskiwane z tytułu wykonywanych
    obowiązków na podstawie zawartej ze Spółką matką umowy o pracę nie jest/nie będzie
    objęte dyspozycją art. 16 ust. 1 UPO, a tym samym po stronie Spółki nie powstanie
    obowiązek pobrania WHT.
    Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 2.
    W ocenie Spółki, pełnienie funkcji członka zarządu Spółki, za co wynagrodzenie w całości
    pokrywa Spółka matka nie powoduje, że wynagrodzenie to powinno zostać opodatkowane
    podatkiem PIT w Polsce.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki
    Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1
    W myśl art. 16 ust. 1 UPO, wynagrodzenia członków rady nadzorczej lub zarządu i inne
    podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
    Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej
    siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim
    Państwie. Zatem, wynagrodzenie osób mających miejsce zamieszkania w Niemczech z
    tytułu członkostwa w zarządzie spółki mającej siedzibę w Polsce może być także
    opodatkowane w Polsce.
    W przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku, miejscem zamieszkania
    Pracownika są Niemcy, a Spółka, na rzecz której pełni funkcję członka zarządu ma swoją
    siedzibę w Polsce. Oznacza to, że co do zasady wynagrodzenie członka zarządu polskiej
    spółki będącego jednocześnie rezydentem podatkowym niemieckim może być
    opodatkowane w Polsce. Powyższy przepis wprowadza bowiem podstawowe kryterium,
    które decyduje o tym, gdzie otrzymywane dochody powinny być opodatkowane -
    kryterium tym jest miejsce siedziby Spółki, na rzecz której wykonywane są czynności
    zarządcze.
    Należy jednak zauważyć, że rozpatrując powyższy przepis trzeba zwrócić uwagę na
    kluczowy aspekt, jakim jest podmiot, który ostatecznie ponosi koszt wynagrodzenia. Jeżeli
    bowiem Spółka, na rzecz której Członek zarządu pełni tę funkcję, nie ponosi (nawet

    pośrednio) żadnej części kosztu jego wynagrodzenia, to przepis art. 16 ust. 1 UPO nie ma
    zastosowania. W przedmiotowym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, Spółka nie
    wypłaca Członkowi zarządu żadnego wynagrodzenia, ani nie wypłaca Spółce matce żadnej
    kwoty tytułem zwrotu kosztów tego wynagrodzenia. Nigdy nie dochodzi zatem do sytuacji,
    w której to ze Spółki wypływają jakiekolwiek środki związane z wynagrodzeniem Członka
    zarządu, co z kolei oznacza, że nie powstaje żadna podstawa do zastosowania art. 16 ust.
    1 UPO oraz opodatkowania wynagrodzenia podatkiem u źródła.
    Kluczowa okoliczność, która przesądza o tym, czy art. 16 ust. 1 UPO ma zastosowanie,
    została potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji
    indywidualnej prawa podatkowego z dnia 19 grudnia 2022 r. (0112-KDIL2-
    1.4011.754.2022.1.KF), w której organ podatkowy przyznał rację wnioskodawcy:
    „W Pana przypadku otrzymywane przez Pana wynagrodzenie pozostaje w bezpośrednim
    związku z pełnioną przez Pana funkcją członka zarządu w Spółce córce, o czym świadczy
    nie tylko zakres Pana czynności dotyczący wyłącznie zarządzania Spółką córką, ale również
    fakt, iż kwota Pana wynagrodzenia jest ostatecznie ponoszona przez Spółkę córkę. Spółka
    córka zwraca bowiem Spółce matce wynagrodzenie otrzymywane przez Pana na konto w
    Niemczech. Przekazywanie wypłat na Pana rzecz przez Spółkę matkę jest uzasadnione
    posiadaniem przez Pana miejsca zamieszkania i rachunków w Niemczech. Niemniej to nie
    Spółka matka, ale Spółka córka ponosi ostateczny koszt tego wynagrodzenia. (...)
    Mając powyższe na względzie, Pana zdaniem, otrzymywane przez Pana od Spółki matki
    wynagrodzenie za zarządzanie Spółką córką, mając na względzie czynności jakie
    wykonywane są przez Pana oraz fakt, iż ostatecznie koszt Pana wynagrodzenia ponosi
    Spółka córka, powinny być zakwalifikowane w świetle przepisów UPO jako dochody
    mieszczące się w art. 16 ust. 1 UPO, a w konsekwencji powinny zostać zakwalifikowane
    jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7
    ustawy o PIT.”
    Powyższe stanowisko odnosi się do stanu faktycznego, w którym polska spółka córka
    ponosi koszty wynagrodzenia członka zarządu zatrudnianego przez niemiecką spółkę
    matkę w sposób pośredni (poprzez zwrot kosztów wynagrodzenia na rzecz spółki matki,
    która technicznie przelewa środki na rachunek bankowy swojego pracownika - członka
    zarządu spółki córki). Innymi słowy, różnica w stanie faktycznym w przywołanej powyżej
    interpretacji indywidualnej oraz stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego będących
    przedmiotem niniejszego wniosku sprowadza się w istocie do tego, że w niniejszym
    wniosku Spółka córka nie ponosi żadnych kosztów związanych z wynagrodzeniem Członka
    zarządu w Polsce. Z kolei w powyższej interpretacji, podmiotem, który ponosi koszt
    wynagrodzenia jest spółka córka, jako że zwraca ona kwotę wynagrodzenia na rzecz spółki
    matki. Okoliczność ta jest kluczowa w uznaniu przez Dyrektora KIS, że w przypadku
    ostatecznego poniesienia przez spółkę córkę kosztów wynagrodzenia, art. 16 ust. 1 UPO
    będzie miał zastosowanie. A contrario, należy uznać, że w stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym w przedmiotowym wniosku art. 16 ust. 1 UPO nie znajdzie zastosowania, jako
    że Spółka córka na żadnym etapie nie ponosi jakichkolwiek kosztów związanych z
    wynagrodzeniem dla Członka zarządu. Nie ma zatem kwoty, od której można pobrać
    podatek u źródła.
    Jak wskazano wcześniej, Spółka jest także w posiadaniu interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jego stanowisko za
    prawidłowe, zgadzając się z faktem, że w przedstawionym stanie faktycznym (tożsamym
    do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w niniejszym wniosku) po stronie Spółki nie
    powstaje nieodpłatne świadczenie z tytułu pełnienia funkcji Członka zarządu, za co Spółka
    nie ponosi kosztów (interpretacja indywidualna z dnia 9 maja 2024 r., 0111-KDIB1-
    3.4010.264.2024.1.JG):

    „(...) pracownik Spółki matki wykonujący swe funkcje członka zarządu w Spółce, wykonuje
    swoje czynności w spółce zależnej (u Wnioskodawcy) w celu realizacji założeń
    gospodarczych Spółki matki, za co Spółka matka otrzymuje korzyść ekonomiczną w
    postaci np. dywidendy.
    Dlatego też brak bezpośredniego wynagrodzenia dla tej osoby nie może być powodem
    powstania w Spółce przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, gdyż tego rodzaju
    świadczenia Spółka nie uzyskuje. Udziałowiec wyznaczając osobę fizyczną do pełnienia
    funkcji członka zarządu w Spółce, realizuje swoje podstawowe prawo i zobowiązanie do
    pełnienia funkcji zarządczych w podmiocie, którego jest jedynym Udziałowcem.
    Powołanie na członka zarządu Spółki pracownika Udziałowca umożliwia umocnienie
    pozycji jedynego wspólnika, zwiększenie nadzoru nad Spółką a przede wszystkim pozwala
    na wykorzystanie wiedzy o procesach gospodarczych i doświadczenia w zarządzaniu
    spółkami z Grupy, co ma pozytywny wpływ na efektywne prowadzenie działalności
    gospodarczej przez Spółkę.
    W świetle powyższego stanu faktycznego nie sposób uznać, że Udziałowiec uzyskuje
    nieodpłatne świadczenie z tytułu pełnienia bez wynagrodzenia funkcji przez członka
    zarządu. Udziałowiec uzyskuje bowiem w zamian za czynności podejmowane przez jego
    pracownika szereg korzyści, przede wszystkim w postaci prawa do dywidendy, do zbycia
    udziałów Spółki, do ich odpłatnego umorzenia czy do majątku Spółki w razie jej likwidacji.
    Udziałowiec zyskuje bezpośredni wpływ na zyskowność Spółki i wartość jej majątku.”
    Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 2
    W myśl art. 3 ust. 2a Ustawy PIT, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Pracownik opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym w
    niniejszym wniosku jest osobą fizyczną będącą obywatelem Hiszpanii oraz jest
    rezydentem podatkowym Niemiec, a jego miejsce zamieszkania także znajduje się w
    Niemczech. Oznacza to, że zgodnie z przywołanym przepisem art. 3 ust. 2a Ustawy PIT,
    Pracownik ma tzw. ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, tj. podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 4a Ustawy PIT przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym Pracownik posiada obywatelstwo hiszpańskie, a także miejsce zamieszkania i
    centrum interesów życiowych w Niemczech. Należy zatem wziąć pod uwagę treść UPO.
    Jak wskazywaliśmy powyżej, w myśl art. 16 ust. 1 UPO wynagrodzenia członków rady
    nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce
    zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie
    nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
    mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku miejscem zamieszkania
    Pracownika są Niemcy, a Spółka, na rzecz której pełni funkcję członka zarządu ma swoją
    siedzibę w Polsce. Oznacza to, że wynagrodzenie to może być opodatkowane w Polsce.
    Art. 16 ust. 1 UPO nie ma jednak zastosowania w niniejszym stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym, co zostało wykazane w uzasadnieniu do pytania nr 1.
    Ponadto należy podkreślić, że podstawą pełnienia funkcji Członka zarządu przez
    Pracownika jest zlecenie mu tego obowiązku przez niemiecką Spółkę matkę, która wydaje
    mu takie zlecenie w ramach świadczenia przez niego obowiązków pracowniczych

    wynikających z umowy o pracę łączącą go ze Spółką matką. Polska Spółka córka nie
    podejmuje (nie będzie podejmować) w tym zakresie żadnych działań - nie wydaje i nie
    będzie wydawać żadnych zleceń Członkowi zarządu ani nie zawiera (nie będzie zawierać) z
    nim żadnych umów. Świadczenie funkcji członka zarządu przez Pracownika wynika tylko z
    działań niemieckiej Spółki matki jako jedynego Udziałowca Spółki córki oraz pracodawcy
    Członka zarządu. Spółka córka nie ponosi (nie będzie ponosić) również żadnych kosztów
    związanych z świadczeniem przez Członka zarządu przedmiotowej funkcji. Zasadnym jest
    zatem stwierdzenie, że Spółki córki nie łączy z Członkiem zarządu żaden stosunek prawny
    oraz nie dochodzi do żadnego przepływu środków pomiędzy Spółką a Członkiem zarządu -
    ani o charakterze bezpośrednim, ani pośrednim. Nie ma więc podstaw, aby Spółka córka
    była zobowiązana do poboru podatku PIT.
    Zgodnie z art. 13 pkt 7 Ustawy PIT za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby,
    niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych,
    komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
    W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów m.in. z
    działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości
    20% przychodu.
    W myśl art. 41 ust. 4 Ustawy PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani
    pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub
    stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
    określonych m.in. w art. 29.
    Art. 41 ust. 1 Ustawy PIT, do którego odwołuje się powyższy przepis dotyczy płatników,
    jakimi są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich
    jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    które dokonują świadczeń m.in. z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9.
    Spółka córka nie realizuje (nie będzie realizować w przyszłości) żadnych świadczeń na
    rzecz Członka zarządu ani świadczeń na rzecz Spółki matki tytułem zwrotu kosztów
    wynagrodzenia Członka zarządu, co oznacza, że zupełnie niezasadnym byłoby uznanie
    Spółki za płatnika podatku PIT. Uzasadnione jest zatem stanowisko, zgodnie z którym na
    Spółce nie ciąży obowiązek pobrania podatku PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ogólne - obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.

    Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
        służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy,
        bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
        nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
        praw do takiej nieruchomości;
      5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
        papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym
        uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich
        wynikających;
      5a. umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
        spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw
        o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
        tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw -
        jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną,
        tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby
        prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:

      Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się
      przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o
      których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Przepisy te wskazują, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób
    fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów
    uzyskiwanych ze źródła przychodów położonego na jej terytorium. Jest to tzw. zasada
    ograniczonego obowiązku podatkowego. Warunkiem posiadania w Polsce statusu
    podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca
    zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że przepis art. 3 ust. 2b ww. ustawy wymienia tylko
    przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, w tym
    przychody z działalności wykonywanej osobiście. Użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności” wskazuje, że ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów,
    które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano
    opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje
    się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo
    opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym
    państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego podmiotu, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Opodatkowanie dochodów na terytorium Polski
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W myśl art. 13 pkt 7 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich

      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych;
    Na mocy art. 32 ust. 1 ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Przepis art. 41 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Według art. 41 ust. 4 cyt. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Na mocy art. 41 ust. 4aa ustawy:
      Przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki podatku albo zwolnienia
      lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów prawa podatkowego,
      płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązanie w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a,
      płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na
      rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
      właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W myśl art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku

      podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4 (IFT-1R).
    Według art. 42 ust. 6 ustawy:
      Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
      podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
      którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Opodatkowanie w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje art. 29
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
      1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione
        w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz
        za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej,
        handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości
        20% przychodu;
      2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
        wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu
        w wysokości 20% przychodu;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
        portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
        wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w
        wysokości 10% przychodów;
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
        posiadania biletu lotniczego przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w
        wysokości 10% przychodów;
      5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Jak wynika z art. 29 ust. 2 tej ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

    Osoba będąca członkiem zarządu jest niemieckim rezydentem podatkowym, zatem
    zastosowanie mają przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku, podpisana w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 12
    poz. 90).
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ww. Umowy:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, płace i podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,
      chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli
      praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że miejsce opodatkowania dochodów z pracy,
    zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od
    podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem,
    zakres obowiązku podatkowego rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą
    modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez
    państwo rezydencji z państwem, w którym praca jest wykonywana.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody
    osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw,
    uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą
    być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana.
    Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna
    przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.
    Jednocześnie, w myśl art. 16 Umowy:
      Wynagrodzenia członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które
      osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu
      członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim
      Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Podkreślenia wymaga również, że Komentarz zawiera odmienne uregulowania do
    wynagrodzeń otrzymywanych przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w
    umawiającym się państwie z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w spółce mającej
    siedzibę w drugim umawiającym się państwie. Ponieważ trudno jest czasem ustalić, gdzie
    usługi są świadczone, przepis traktuje usługi jako świadczone w państwie, w którym
    spółka ma siedzibę. Analiza brzmienia art. 16 MK OECD prowadzi też do wniosku, że
    znajduje on zastosowanie do każdego wynagrodzenia członka zarządu z tytułu pełnienia
    przez niego tej funkcji, bez względu na podstawę prawną stosunku łączącego go ze spółką,
    w której pełni tę funkcję. Oznacza to, że art. 16 MK OECD jest przepisem szczególnym do
    art. 15 MK OECD, regulującego opodatkowanie dochodów z pracy najemnej.
    Uznanie, że wynagrodzenie członka zarządu spółki (osoby prawnej) otrzymywane przez
    niego z tytułu pełnienia tej funkcji na podstawie umowy o pracę podlega opodatkowaniu
    w oparciu o art. 15 MK OECD, byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby z brzmienia
    przepisu art. 16 MK OECD wynikało wprost, że nie ma zastosowania do takiego dochodu.
    Ponadto doktryna wskazuje, że funkcja członka zarządu nie może być utożsamiana z pracą
    w charakterze zwykłego pracownika, konsultanta, itp., oraz że w polskich realiach art. 16
    MK OECD obejmuje zarówno członków zarządów, jak i rad nadzorczych oraz komisji
    rewizyjnych spółek kapitałowych. Istotne jest bowiem, że pojęcie „rada zarządzająca”,
    określa rodzaj organu spółki, którego dotyczy ten przepis, a nie wskazuje jego nazwy w
    prawach umawiających się państw. Chodzi zatem o organ o charakterze kolegialnym
    (rada), który pełni funkcje zarządzania spółką.

    Z treści wniosku wynika, że Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka
    wraz z podmiotami powiązanymi wchodzi w skład międzynarodowej Grupy (...) (dalej:
    „Grupa”). Jedynym udziałowcem Spółki jest spółka prawa niemieckiego (dalej: „Spółka
    matka”, „Udziałowiec”) zarejestrowana w Niemczech z siedzibą w (...). W celu zapewnienia
    właściwego nadzoru nad działalnością Spółki, w skład jej zarządu wchodzi osoba fizyczna
    zatrudniona na podstawie umowy o pracę przez Spółkę matkę (dalej: „Członek zarządu”,
    „Pracownik”). Pracownik jest obywatelem Hiszpanii oraz niemieckim rezydentem
    podatkowym, a jego miejsce zamieszkania również znajduje się w Niemczech. Wśród
    zadań Członka zarządu wymienionych w umowie o pracę zawartej ze Spółką matką
    znajduje się m.in. pełnienie funkcji członka zarządu w Spółce córce. Członek zarządu
    wykonuje obowiązki w Spółce córce mającej siedzibę w Polsce w oparciu o umowę o pracę
    zawartą ze Spółką matką mającą siedzibę w Niemczech w ramach oddelegowania do
    pełnienia funkcji członka zarządu. Spółkę córkę nie łączy z Członkiem zarządu żadna
    umowa. Za pełnienie funkcji członka zarządu w Spółce córce, Członek zarządu otrzymuje
    wynagrodzenie bezpośrednio od pracodawcy, tj. Spółki matki. Wynagrodzenie obejmuje
    wykonywanie przez Członka zarządu jego obowiązków jako członka zarządu w Spółce
    córce. Nie ma odrębnego wynagrodzenia za pracę, którą wykonuje jako członek zarządu
    Spółki córki. Członek zarządu nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od Spółki córki.
    Spółka córka nie ponosi żadnych kosztów - ani bezpośrednio, ani pośrednio - w związku z
    wynagrodzeniem Członka zarządu. Spółka córka nie zwraca na rzecz Spółki matki żadnej
    części kosztów poniesionych z tytułu pokrycia wynagrodzenia Członka zarządu przez
    Spółkę matkę. Jedynym podmiotem ponoszącym koszty rzeczonego wynagrodzenia jest
    pracodawca, tj. Spółka matka.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że skoro funkcję w Spółce
    (Spółce córki) członek zarządu wykonuje na podstawie umowy o pracę na zasadzie
    oddelegowania oraz nie ma odrębnego wynagrodzenia za pracę, którą wykonuje jako
    członek zarządu Spółki córki, to w odniesieniu do dochodów wypłacanych członkowi
    zarządu zastosowanie znajdą uregulowania art. 15 Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Tym samym, do wynagrodzenia Pracownika uzyskiwanego z tytułu wykonywanych
    obowiązków na podstawie zawartej ze Spółką matką umowy o pracę nie ma i nie będzie
    miał zastosowania art. 16 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Dodatkowo, wynagrodzenie Pracownika uzyskiwane z tytułu wykonywanych obowiązków
    na podstawie zawartej ze Spółką matką umowy o pracę w świetle przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie skutkuje po stronie Spółki córki powstaniem
    obowiązków płatnika, ani informacyjnych.
    Spółka nie ma i nie będzie miała obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób fizycznych, ani obowiązków informacyjnych, zgodnie z art. 41 ust. 4
    w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do Państwa obowiązków płatnika należy wskazać, że warunkiem istnienia
    takich obowiązków dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten
    podmiot na rzecz osób fizycznych. Na Spółce córce mogłyby ciążyć obowiązki płatnika
    jedynie w sytuacji ponoszenia ostatecznego kosztu wynagrodzenia pracownika za
    pełnienie funkcji członka zarządu. Z wniosku wynika natomiast, że podmiotem
    przekazującym wynagrodzenie jest i będzie podmiot zagraniczny (Spółka matka). Spółka
    córka nie wypłaca wynagrodzenia i nie zwraca na rzecz Spółki matki żadnej części kosztów
    z tytułu wynagrodzenia Członka Zarządu.
    Zatem, Spółka nie jest i nie będzie płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od
    dochodów uzyskanych w Polsce.
    W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie Spółki
    nie powstanie obowiązek pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych.

    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
        zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.