Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.26.2020.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-03
Teza: Skutki podatkowe otrzymywania od córki środków pieniężnych w celu zakupu w jej imieniu mieszkania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; podatek-podatek od spadków i darowizn; powiernictwo; umowa-umowa powiernictwa; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 marca 2020 r. (data wpływu 24 marca 2020 r.), uzupełnionym 25 maja 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dysponowania środkami pieniężnymi córki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dysponowania środkami pieniężnymi córki.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 15 maja 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4015.26.2020.1.MM, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 25 maja 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Córka Wnioskodawcy, która od 20 lat mieszka w Stanach Zjednoczonych gdzie pracuje i odprowadza podatki, postanowiła, że chciałaby w Polsce mieć mieszkanie. Do kraju przyjeżdża raz w roku na okres 2 tygodni. Będąc ostatnio w styczniu 2020 r. wystawiła Wnioskodawcy i jego żonie notarialne pełnomocnictwo do zakupu w jej imieniu mieszkania. Pieniądze na zakup mieszkania są pieniędzmi córki, które sukcesywnie przelewa na konto Wnioskodawcy i jego żony – docelowo ma to być około 370.000 zł. Wnioskodawca z żoną wpłacają te pieniądze w imieniu córki na konto dewelopera. Transakcja ma być zakończona w miesiącu sierpniu 2020 r. Dotychczas na konto dewelopera ze środków córki zostało przelane 322.500 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy taki sposób zakupu mieszkania (obrotu gotówką) z punktu widzenia ustawy o podatku od spadków i darowizn jest zgodny z jej zapisami?
2.  Czy kwoty wpływające na konto Wnioskodawcy i jego żony należy traktować jako darowiznę?

Zdaniem Wnioskodawcy, zaistniały stan rzeczy nie stanowi naruszenia przepisów prawa podatkowego. Pieniądze przelewane przez jego córkę nie są przeznaczone na zaspokojenie potrzeb Wnioskodawcy, lecz mają ściśle określony cel, a mianowicie zakup mieszkania dla córki. Wspólne konto Wnioskodawcy i jego żony, na które córka przelewa etapami określone środki, stanowi swego rodzaju magazyn, w którym środki krótkotrwale są przechowywane. Wpływające środki nie są darowizną ani spadkiem i według Wnioskodawcy nie powinny być rozpatrywane w tej kategorii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1813) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci (art. 1 ust. 2 cyt. ustawy).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z takich tytułów jest darowizna.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1145, ze zm.).

Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Daną czynność można zatem uznać za darowiznę, jeśli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.

W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca został upoważniony przez swoją córkę do zakupu w jej imieniu mieszkania. Środki na zakup mieszkania córka Wnioskodawcy przelewa sukcesywnie na konto Wnioskodawcy, który następnie wpłaca je w imieniu swojej córki na konto dewelopera.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że Wnioskodawca działa na zlecenie córki, pośrednicząc w nabyciu mieszkania. Córka powierza Wnioskodawcy swoje środki pieniężne, upoważniając go do rozporządzania tymi środkami, lecz nie swobodnego, a wyłącznie w granicach zlecenia, tj. zakupu mieszkania.

Tymczasem jak wynika z ww. przepisów, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają wyłącznie czynności, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. czynności prawne, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne. Nabycie środków pieniężnych tytułem darowizny jest jedną z tych czynności, które ustawodawca objął zakresem przedmiotowym ustawy.

W rozpatrywanej sprawie, z opisu stanu faktycznego nie wynika, aby możliwość dysponowania środkami pieniężnymi wpłacanymi przez córkę na konto Wnioskodawcy, wynikała z darowizny dokonanej przez córkę na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie może bowiem przeznaczyć środków pieniężnych córki na zaspokojenie własnych potrzeb, ponieważ zgodnie z udzielonym przez córkę pełnomocnictwem Wnioskodawca musi przeznaczyć je na ściśle określony cel, a mianowicie na zakup mieszkania dla córki.

Zatem w świetle powołanych przepisów, brak jest podstaw do stwierdzenia, że w przedstawionym stanie faktycznym na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn powstaną dla Wnioskodawcy jakiekolwiek obowiązki podatkowe.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, które w istocie sprowadza się do twierdzenia, że taki sposób dysponowania środkami pieniężnymi córki nie wywołuje skutków na gruncie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, a środki pieniężne wpływające na konto Wnioskodawcy nie należy traktować jako darowiznę, należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja została wydana dla Wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Małżonka Wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną winna wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Do wniosku i jego uzupełnienia Wnioskodawca dołączył dokumenty. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.