Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-268/13/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-13
Teza: Opodatkowanie świadczonych czynności.
Słowa kluczowe: doradztwo; opodatkowanie; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2013 r. (data wpływu 18 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych czynności - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych czynności.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest niemieckim adwokatem wpisanym, jako zagraniczny prawnik, na listę radców prawnych, prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w RP, dalej w skrócie „ustawa z 5.07.2002 r.” (Dz. U. z 2002 r. Nr 126, poz. 1069). Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy, na listę prowadzoną przez rady okręgowych izb radców prawnych wpisuje się prawników z Unii Europejskiej zamierzających świadczyć pomoc prawną w zakresie odpowiadającym zawodowi radcy prawnego. W art. 14 ww. ustawy postanowiono, że prawnik z Unii Europejskiej wpisany na listę prowadzoną przez radę okręgowej izby radców prawnych ma takie same prawa i obowiązki jak radca prawny. W związku z art. 11 ust. 1 wskazanej ustawy, Wnioskodawca podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy świadczeniu pomocy prawnej, na zasadach obowiązujących radców prawnych.

Wnioskodawca prowadzi, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, indywidualną kancelarię.

W ramach działalności kancelarii prawniczej, Wnioskodawca zawarł z P (dalej w skrócie „Izba”) dwie - obowiązujące, kolejno po sobie, w okresie od 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2012 r. - umowy w zakresie doradztwa prawnego. Doradztwo dotyczyło konkretnych zleceń Izby i realizowanych przez nią projektów. Wskazane umowy przewidywały udostępnienie Wnioskodawcy w pomieszczeniach Izby biura z odpowiednim wyposażeniem technicznym. Niemniej zgodnie z ww. umowami, Wnioskodawca miał swobodę wyboru miejsca i czasu wykonywania udzielanych na ich podstawie zleceń. W § 6 obu umów strony potwierdziły, iż Wnioskodawca, ze względu na samodzielność jego działalności, jako prowadzącego kancelarię prawniczą, miał prawo świadczyć usługi także na rzecz innych zleceniodawców, zastrzegając, że inni zleceniodawcy nie mogą prowadzić bezpośredniej działalności konkurencyjnej wobec Izby.

Obie umowy przewidywały, w § 4, że Wnioskodawca za wykonywane usługi będzie otrzymywał miesięczne zryczałtowane wynagrodzenie oraz roczne premie.

W umowach, Wnioskodawca został zobowiązany do doliczenia w fakturach za należne mu wynagrodzenie oraz premie ustawowego podatku towarów i usług, co też każdorazowo czynił, wystawiając faktury VAT.

Należny podatek VAT, wynikający z tych faktur był wykazywany w ewidencji sprzedaży oraz w deklaracjach dla potrzeb VAT, składanych przez Wnioskodawcę we właściwym urzędzie skarbowym.

W podanym okresie Wnioskodawcę łączyły z Izbą równolegle umowy menedżerskie, odnośnie których opodatkowania VAT został złożony odrębny wniosek o interpretację indywidualną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca słusznie opodatkowywał podatkiem od towarów i usług usługi w zakresie doradztwa prawnego, wykonywane w ramach ww. umów?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności podejmowane w wykonaniu ww. umów - jako wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT - podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

W związku z wykonaniem tych czynności Wnioskodawca stał się podatnikiem VAT i był zobowiązany do wystawiania na Izbę faktur VAT, na zasadach i w terminach określonych w umowach oraz do deklarowania podatku należnego wynikającego z tych faktur.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Opodatkowaniu nie podlega każde odpłatne świadczenie usług, lecz wyłącznie świadczenie usług przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Definicja podatnika została zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2, zd. pierwsze ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców (\`(...)\`), a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Wnioskodawca, jako osoba wykonująca wolny zawód w ramach indywidualnej kancelarii prawniczej, prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a przez to, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, stał się podatnikiem VAT. W związku z tym słusznie opodatkował usługi wykonywane na rzecz Izby w ramach działalności kancelarii prawniczej, wystawiając na nią faktury VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Z kolei na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając powyższe na uwadze, jak również stan faktyczny przedstawiony we wniosku, z którego wynika, że na podstawie umów cywilnoprawnych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczył na rzecz kontrahenta usługi w zakresie doradztwa prawnego, wskazać należy, że realizowane przez Wnioskodawcę czynności podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.