Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-102/09/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-21
Teza: Czy i w jakiej wysokości transakcja ewentualnej sprzedaży nieruchomości (budynek w całości wraz z gruntem) będzie opodatkowana VAT?
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków; dostawa; grunty; powiat; sprzedaż-sprzedaż zwolniona
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2009 r. (data wpływu 9 lutego 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 24 marca 2009 r. oraz z dnia 25 marca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży budynku wraz z gruntem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży budynku wraz z gruntem.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat otrzymał na mocy decyzji Wojewody (w związku z dokonaną reformą podziału administracyjnego kraju) nieodpłatnie prawo własności m. in. do nieruchomości obejmującej grunt wraz z niewykończonym budynkiem (budowę rozpoczęto w 1988 r. jako pawilon szpitalny), który Wojewoda powierzył jednostce budżetowej Dom Pomocy Społecznej, mającej ten budynek w zarządzie. Budynek znajdował się w stanie surowym zamkniętym. W decyzji Wojewody przekazano budynek o wartości 498.577,60 zł oraz grunty o wartości 126.000,00 zł. Ponadto, zgodnie z bilansem przedłożonym Wojewodzie na dzień 31 grudnia 1998 r. konto inwestycji obejmujące „środki trwałe w budowie” określa wartość tej inwestycji w kwocie 3.943.553,46 zł. W związku z tym, iż nie było w budżecie wolnych środków finansowych oraz potrzeb społecznych na kontynuację prac dla Domu Pomocy Społecznej, działania inwestycyjne nie były podejmowane. W roku 2002 pozyskano środki zewnętrzne z budżetu państwa i Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na kontynuację prac inwestycyjnych. Budynek w tej części pozostał oddany do użytkowania (około 30% powierzchni) i umieszczono tam trzy jednostki pomocy społecznej (Centrum – w 2005 r., Dom S. – w 2002 r., Warsztaty – w 2002 r.), które nie prowadzą działalności opodatkowanej. W trakcie wykończenia tej części budynku Powiat, dla którego obsługi powołane jest Starostwo Powiatowe będące „płatnikiem” podatku od towarów i usług, nie korzystał z odliczenia podatku od towarów i usług – inwestycje w tym zakresie prowadził Dom Pomocy Społecznej. jako jednostka budżetowa, która nie jest „płatnikiem” podatku od towarów i usług, mająca mienie w trwałym zarządzie. W budynku tym pozostały do wykończenia i oddania do użytkowania dwie kondygnacje, tj. około 70% powierzchni obiektu. Aktualnie Rada Powiatu podjęła deklarację, a następnie Zarząd Powiatu podejmie uchwałę o przeznaczeniu tej nieruchomości do sprzedaży - w związku z brakiem potrzeb społecznych na budowę kolejnego Domu Pomocy Społecznej oraz środków finansowych na kontynuację inwestycji.

Pismem z dnia 24 marca 2009 r. doprecyzowano wniosek poprzez wskazanie, iż Starostwo Powiatowe - w zakresie objętym niniejszym wnioskiem – nie prowadzi działalności opodatkowanej. Ponadto wskazano w nim, iż Starostwu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, natomiast budynek nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych.

Ponownie, pismem z dnia 25 marca 2009 r., uszczegółowiono wniosek wskazując, iż Starostwu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z niniejszą inwestycją.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy i w jakiej wysokości transakcja ewentualnej sprzedaży nieruchomości (budynek w całości wraz z gruntem) będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, budynek w całości wraz z gruntem przy sprzedaży będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca podkreślił, iż zgodnie ze znowelizowaną z dniem 1 stycznia 2009 r. ustawą o podatku od towarów i usług, na mocy przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez odpłatną dostawę – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towarów zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 6 ustawy. Należy przez nie rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli zatem dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, to ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym budynek jest posadowiony.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

I tak, stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 10 wskazanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług definicją, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności opodatkowanych, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości lub części budynków, jeżeli w momencie dostawy są już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem (którego definicja została na mocy zmiany ustawy o podatku od towarów i usług - obowiązującej od dnia 1 stycznia 2009 r.- rozszerzona także na budynki, które zostały remontowane bądź rozbudowane), a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

W obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. art. 41 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca zwalnia od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostaw nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie do treści art. 43 ust 7a ustawy o podatku od towarów i usług, warunku o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Wskazać jednocześnie należy, iż od dnia 1 stycznia 2009 r., zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, można zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z ustępem 11 tego artykułu oświadczenie o którym w ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków mającym, prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku, po spełnieniu określonych warunków, możliwość do zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług statuujących wyżej wskazane prawa do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części prowadzi zatem do konkluzji, iż w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. mogą wystąpić dwie podstawy dla zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Starostwo Powiatowe planuje dokonać sprzedaży budynku wraz z gruntem. Starostwo nabyło własność tej nieruchomości nieodpłatnie na mocy decyzji Wojewody. Budynek został częściowo oddany do użytkowania (około 30% powierzchni) i umieszczono w nim trzy jednostki pomocy społecznej (dwie w 2002 r. oraz jedną w 2005 r.). W związku z dokonywanymi w budynku nakładami Starostwo nie korzystało z odliczenia podatku od towarów i usług, natomiast budynek nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanej.

Uwzględniając treść powołanych przepisów prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż transakcja sprzedaży budynku, o którym mowa we wniosku, jest czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Konsekwentnie zatem, skoro przedmiotowa dostawa korzysta ze zwolnienia, to - uwzględniając treść powołanego wcześniej art. 29 ust. 5 ustawy - dokonanie sprzedaży gruntu (z którym ww. budynek jest trwale związany) korzystać będzie również ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie, należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.