Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.45.2021.2.PG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-26
Teza: Prawo do odliczenia w związku z projektem
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2021 r. (data wpływu 29 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 kwietnia 2021 r. (data wpływu 15 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 kwietnia 2021 r. (data wpływu 15 kwietnia 2021 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina ubiega się o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, (…). Projekt polega na udzieleniu grantów (refundacja poniesionych wydatków) na instalację ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych na potrzeby własne Grantobiorców (wyłonione w ramach konkursu gospodarstwo domowe), tj. z wyłączeniem budynków, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, w tym działalność rolnicza.

W ramach projektu zrealizowane zostaną zadania związane z:

1.  zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych: Źródłem finansowania zadania będą środki unijne (73%) przyznane Gminie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa, jednak:
    *   nie więcej niż 50 000 zł netto przypadające na 1 gospodarstwo domowe,
    *   nie więcej niż 73% kwoty instalacji,
    *   środki własne mieszkańców.
2.  Nadzór Inwestorski:
    *   73% zostanie pokryte z dotacji,
    *   27% z budżetu Gminy.

Projekt dokumentacji aplikacyjnej gospodarstw domowych, warunki rozliczenia grantu będzie określał regulamin udzielenia dotacji przyjęty Uchwałą Rady Gminy po powzięciu informacji o objęciu dofinansowaniem, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.) w związku z art. 400a ust. 1 pkt 21-22 i art. 403 ust. 2, 4-6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r., poz. 1396, z późn. zm.).

Realizacja projektu planowana jest w formie grantingu (zgodnie z art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020), tj. z wyłonionymi w ramach konkursu gospodarstwami domowymi. Gmina (Grantodawca) sygnuje umowę, na podstawie której nastąpi refundacja wydatków poniesionych przez gospodarstwa domowe. W pierwszej kolejności Grantobiorca ponosi koszty związane z wykonaniem instalacji (opracowanie dokumentacji technicznej, realizacja przedsięwzięcia), a następnie ubiega się o ich refundację składając wniosek o płatność do Gminy.

Dotacja ma formę zwrotu kosztów kwalifikowanych w projekcie poniesionych przez mieszkańców i udziela się jej przelewem z budżetu Gminy na konto bankowe wskazane przez Wnioskodawcę, po zweryfikowaniu złożonych przez niego dokumentów. Świadczenie otrzymane przez beneficjenta końcowego – osobę fizyczną od Gminy, będzie dotacją celową w rozumieniu art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869, z późn. zm.), ponieważ jest ono bezzwrotne i służy realizacji celu publicznego związanego z wykonywaniem zadań własnych Gminy w zakresie ochrony środowiska.

Gmina nie pobiera od Grantobiorców wynagrodzenia, ani wkładu z tytułu przekazywania środków.

Instalacje OZE (ogniwa fotowoltaiczne) będą montowane przez wybranych indywidualnie przez Grantobiorców (osoby prywatne) Wykonawców. Fakty wykonania instalacji będą potwierdzać dokumenty finansowe (faktura VAT) oraz protokół odbioru sygnowany przez Grantobiorcę, Wykonawcę, przedstawiciela Grantodawcy. Energia elektryczna wytwarzana w instalacjach będzie wykorzystywana na potrzeby bytowe gospodarstw domowych. Dlatego też, osoby, które realizują zakupy towarów i usług na prywatne cele – nie mogą odzyskać podatku VAT. Gmina nie będzie właścicielem instalacji, a pełni tu jedynie rolę Grantodawcy – stąd też nie może odzyskać podatku VAT od zakupów, które nie są jej własnością i nie służą działalności, z której Gmina czerpie dochody.

Czynność odbioru instalacji fotowoltaicznych wykonanych w ramach projektu będzie miała miejsce przy udziale Inspektora Nadzoru – wykonawca usługi nadzoru inwestorskiego wyłoniony przez Gminę i zakontraktowany na podstawie umowy. Do obowiązków Inspektora Nadzoru będzie należała w szczególności weryfikacja wykonania przez Grantobiorcę instalacji fotowoltaicznej zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi, w tym minimalnymi wymaganiami technicznymi określonymi przez Grantobiorcę (stanowiącymi załącznik do wniosku o przyznanie pomocy).

Okres trwałości projektu wynosić będzie pięć lat od daty ostatniej płatności końcowej Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa. Zainstalowane panele fotowoltaiczne będą stanowić własność mieszkańców biorących udział w projekcie.

Gmina aplikując o dofinansowanie została zobligowana do złożenia oświadczenia zgodnie z którym „zobowiązuje się do zwrotu części lub całości poniesionego podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające jego odzyskanie oraz do udostępniania dokumentacji finansowo-księgowej umożliwiającej weryfikację kwalifikowalności podatku VAT”.

Z kolei w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:

1.  Czy Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Na kogo zostaną wystawione faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją projektu, o którym mowa we wniosku? - Faktury związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych zostaną wystawione na mieszkańców przez Wykonawcę, który dostarczy instalację fotowoltaiczną i zamontuje ją na nieruchomości mieszkańca. - Faktura dokumentująca nadzór inwestorski zostanie wystawiona na Gminę.
3.  Czy realizacja projektu, o którym mowa we wniosku należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.)? Jeżeli tak, to należy wskazać konkretny przepis. Realizacja projektu, o którym mowa we wniosku należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.). W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy do zadań własnych gminy należą sprawy dotyczące ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
4.  Z jakimi czynnościami (opodatkowanymi, zwolnionymi, niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT) będzie miała związek usługa nadzoru inwestorskiego? Usługi nadzoru inwestorskiego nabyte w związku z realizacją przedmiotowego projektu, będą wykorzystywane do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina w przedmiotowej sytuacji nie działa jako podatnik VAT. Wykonuje ona zadania własne w ramach reżimu publiczno-prywatnego jako organ władzy publicznej, w szczególności w związku z przepisami Prawa ochrony środowiska oraz ustawy w zakresie polityki spójności. Przekazywanie przez Gminę dotacji w ramach Przedsięwzięcia nie stanowi po stronie Gminy żadnej czynności opodatkowanej VAT. Gmina nie zawiera umów z wykonawcami na realizację instalacji fotowoltaicznych, Gmina jedynie przekazuje Beneficjentom (Grantobiorcom) środki finansowe. Powyższe wynika również z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. w zakresie programów polityki spójności, w świetle którego w ramach programów operacyjnych mogą być realizowane projekty grantowe. Ponadto, jak wskazuje art. 35 ust. 2 ww. ustawy, projektem grantowym jest projekt, którego beneficjent udziela grantów na realizację zadań służących osiągnięciu celu tego projektu przez Grantobiorców. Z kolei art. 35 ust. 5 tej ustawy określa, że grantem są środki finansowe programu operacyjnego, które beneficjent projektu grantowego powierzył Grantobiorcy, na realizację zadań, o których mowa w ust. 2.

W analizowanej sytuacji nie mamy do czynienia z podstawą opodatkowania transakcji, gdyż Gmina w związku z realizacją Projektu nie działa jako podatnik VAT, Gmina nie wykonuje żadnych czynności opodatkowanych VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W związku z powyższym, prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje, jeżeli nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT, jak i jeżeli nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Oba powyższe warunki muszą zostać łącznie spełnione.

W przedmiotowej sprawie, Gmina nie wykonuje, jej zdaniem, żadnych czynności opodatkowanych VAT, nie działa jako podatnik VAT.

Na mocy ustawy o podatku od towarów i usług, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione przez Gminę tytułem realizacji usługi Nadzoru Inwestorskiego, ponieważ nie zostanie spełniony podstawowy warunek umożliwiający podatnikowi skorzystanie z prawa do odzyskania podatku naliczonego, jakim jest bezpośredni związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Gmina (Grantodawca) jakkolwiek zawiera umowę z Wykonawcą usługi Nadzoru Inwestorskiego, jednakże końcowy efekt realizacji świadczonej na rzecz Gminy usługi nie będzie w żadnym zakresie związany z wykonywaniem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Realizacja usługi nadzoru inwestorskiego (a w konsekwencji poniesienie przez Gminę wydatku z tego tytułu) wynika w szczególności z art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w perspektywie finansowej 2014-2020 (rozliczenie wydatków poniesionych przez grantobiorców). Ponadto realizacja przedmiotowego projektu przez Gminę (organ władzy publicznej) stanowi realizację zadania nałożonego odrębnymi przepisami prawa – art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, Gmina realizując przedmiotowy Projekt nie działa w charakterze podatnika VAT – art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, np.: w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zatem gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Należy wskazać, że w świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Wykaz zadań własnych gminy określa art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Gmina) ubiega się o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, (…). Projekt polega na udzieleniu grantów (refundacja poniesionych wydatków) na instalację ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych na potrzeby własne Grantobiorców (wyłonione w ramach konkursu gospodarstwo domowe), tj. z wyłączeniem budynków, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, w tym działalność rolnicza. W ramach projektu zrealizowane zostaną zadania związane z: zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych oraz Nadzór Inwestorski. Realizacja projektu planowana jest w formie grantingu (zgodnie z art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020), tj. z wyłonionymi w ramach konkursu gospodarstwami domowymi. Gmina (Grantodawca) sygnuje umowę, na podstawie której nastąpi refundacja wydatków poniesionych przez gospodarstwa domowe. W pierwszej kolejności Grantobiorca ponosi koszty związane z wykonaniem instalacji (opracowanie dokumentacji technicznej, realizacja przedsięwzięcia), a następnie ubiega się o ich refundację składając wniosek o płatność do Gminy. Dotacja ma formę zwrotu kosztów kwalifikowanych w projekcie poniesionych przez mieszkańców i udziela się jej przelewem z budżetu Gminy na konto bankowe wskazane przez wnioskodawcę, po zweryfikowaniu złożonych przez niego dokumentów. Gmina nie pobiera od Grantobiorców wynagrodzenia, ani wkładu z tytułu przekazywania środków. Instalacje OZE (ogniwa fotowoltaiczne) będą montowane przez wybranych indywidualnie przez Grantobiorców (osoby prywatne) Wykonawców. Fakty wykonania instalacji będą potwierdzać dokumenty finansowe (faktura VAT) oraz protokół odbioru sygnowany przez Grantobiorcę, Wykonawcę, przedstawiciela Grantodawcy. Energia elektryczna wytwarzana w instalacjach będzie wykorzystywana na potrzeby bytowe gospodarstw domowych. Gmina nie będzie właścicielem instalacji, a pełni tu jedynie rolę Grantodawcy. Czynność odbioru instalacji fotowoltaicznych wykonanych w ramach projektu będzie miała miejsce przy udziale Inspektora Nadzoru – wykonawca usługi nadzoru inwestorskiego zostanie wyłoniony przez Gminę i zakontraktowany na podstawie umowy.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych zostaną wystawione na mieszkańców przez Wykonawcę, który dostarczy instalację fotowoltaiczną i zamontuje ją na nieruchomości mieszkańca, natomiast faktura dokumentująca nadzór inwestorski zostanie wystawiona na Gminę. Realizacja projektu, o którym mowa we wniosku należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym. Usługi nadzoru inwestorskiego nabyte w związku z +realizacją przedmiotowego projektu, będą wykorzystywane do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Jednocześnie obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W omawianej sprawie w części dotyczącej zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych związek taki nie będzie występował. Bowiem jak wynika z wniosku, to nie Gmina będzie nabywała towary i usługi związane z realizacją projektu w ramach tej części. Nabycia towarów i usług w związku z realizacją tej części projektu dokonają mieszkańcy, na których zostaną wystawione faktury dokumentujące zakup i montaż instalacji OZE. Zatem Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w części dotyczącej zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych ponieważ Gmina nie będzie wykonywać w ramach tej części projektu żadnych usług na rzecz mieszkańców oraz mieszkańcy nie będą wnosili na rzecz Gminy jakichkolwiek wpłat.

W odniesieniu natomiast do usług nadzoru inwestorskiego, należy wskazać, że – jak wynika z wniosku – nabycie tej usługi w związku z realizacją projektu nie będzie miało związku z prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, lecz z realizacją zadań własnych Gminy, w którym to zakresie Gmina działa w charakterze organu władzy, zdefiniowanego w art. 15 ust. 6 ustawy. Zatem w odniesieniu do usługi nadzoru inwestorskiego warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż usługi nadzoru inwestorskiego nabyte w związku z realizacją przedmiotowego projektu, będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na nabycie usług służących realizacji opisanego we wniosku projektu. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie zostaną spełnione warunki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy zostało uznane za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.