Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-258/16/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-08
Teza: Czy uchwała o wypłacie zysku w przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym będzie nakładała na Wnioskodawcę obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w momencie jej podjęcia?
Słowa kluczowe: spółki-spółka jawna; spółki-spółka osobowa; wspólnik-uchwała wspólników; zyski; zyski-wypłata z zysku
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 kwietnia 2016 r. (data wpływu do Biura – 26 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym 19 maja 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych powstałych w momencie podjęcia uchwały o wypłaceniu w ratach przez okres kilku lat wspólnikom spółki jawnej wypracowanego zysku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych m.in. w zakresie skutków podatkowych powstałych w momencie podjęcia uchwały o wypłaceniu w ratach przez okres kilku lat wspólnikom spółki jawnej wypracowanego zysku.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 6 maja 2016 r. znak: IBPB-2-1/4514-258/16/DP, IBPB-2-1/4514-259/16/DP wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 19 maja 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest krajową spółką osobową i zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W spółce jawnej (u Wnioskodawcy) jest dwóch wspólników – osoby fizyczne. Zdarzenia gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca ewidencjonuje w księgach rachunkowych. Zgodnie z zapisami umowy Wnioskodawcy, udziały poszczególnych wspólników w zysku Wnioskodawcy, odpowiadają ich procentowemu udziałowi kapitałowemu. Przez cały okres działalności prowadzonej w formie spółki jawnej, zysk wypracowany przez Wnioskodawcę wypłacany był wspólnikom jedynie w części a pozostała część zysku wypracowanego za poszczególne lata była, w drodze uchwały wspólników, kierowana na kapitał rezerwowy Wnioskodawcy. Wspólnicy podlegali opodatkowaniu na bieżąco z tytułu całości osiąganych przychodów odpowiednio pomniejszonych o koszty ich uzyskania, zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wspólnicy wpłacali miesięczne zaliczki na podatek dochodowy a po zakończeniu roku podatkowego składali zeznania roczne i wpłacali ewentualną różnicę pomiędzy podatkiem należnym, wynikającym z zeznania rocznego a sumą faktycznie uiszczonych zaliczek za dany rok podatkowy.

W związku ze znacznym zwiększeniem obrotów, wspólnicy planują przekształcenie Wnioskodawcy w trybie art. 551 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych – w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Po dokonaniu przekształcenia, wspólnicy planują darowanie posiadanych przez siebie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością – swoim dzieciom.

Wspólnicy chcieliby jednak odzyskać skumulowane na kapitale rezerwowym Wnioskodawcy, niewypłacone zyski z lat ubiegłych. Planowane jest, że wspólnicy Wnioskodawcy przed datą rejestracji przekształcenia, podejmą uchwałę o podziale między wspólników, dotychczas niewypłaconych zysków, przekazanych na kapitał rezerwowy.

Aby nie sparaliżować funkcjonowania Wnioskodawcy poprzez gwałtowny odpływ znacznej ilości środków pieniężnych, podjęta uchwała przewidywać będzie, że wypłata dotychczas niewypłaconego zysku odbywać się będzie na przestrzeni kilku lat w miesięcznych ratach. Z dniem podjęcia przedmiotowej uchwały, środki zgromadzone na kapitale rezerwowym Wnioskodawcy zostaną przeksięgowane na specjalnie utworzone konto – zobowiązania Wnioskodawcy (najpierw spółki jawnej, a po przekształceniu – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) z tytułu zysku wobec wspólników Wnioskodawcy. Na konto to zostanie przeksięgowana cała kwota podlegająca wypłacie na rzecz wspólników, bez względu na to, że wypłaty będą się odbywać na przestrzeni kilku lat w ratach.

W uzupełnieniu wniosku z 19 maja 2016 r. (data wpływu do Biura) Wnioskodawca wskazał m.in., że niewypłacone zyski wypracowane przez Wnioskodawcę przez ubiegłe lata nie będą pozostawały do jego dyspozycji, ponieważ podjęta uchwała przeznaczy przedmiotowe środki do wypłaty dla wspólników, wskazując wysokość wypłacanych kwot i terminy ich wypłaty. Podjęta uchwała jednoznacznie będzie wskazywała, że prawo do tych środków będą mieli tylko wspólnicy Wnioskodawcy, co dodatkowo podkreśla fakt przeksięgowania tych środków na konto: zobowiązania wobec wspólników. Wnioskodawca (spółka jawna) nie jest uprawniony do decydowania o losach zysku wbrew woli wspólników.

Powyżej przywołano treść uzupełnienia odnoszącą się tylko do zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem tej interpretacji.

W związku z powyższym, po przeformułowaniu, zadano następujące pytanie:

Czy uchwała o wypłacie zysku w przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym będzie nakładała na Wnioskodawcę obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w momencie jej podjęcia lub po przekształceniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wspólnicy spółki jawnej mają prawo, w każdym czasie, do podziału wypracowanego przez lata zysku, pozostawionego do tego czasu w dyspozycji Wnioskodawcy – na utworzonym w tym celu funduszu. W podjętej uchwale wspólnicy mają prawo ustalić dowolnie dzień wypłaty oraz podjąć decyzję, że podlegający podziałowi zysk będzie wypłacany ratalnie, nawet przez okres kilku lat.

Wnioskodawca wskazał, że okres w jakim może być wypłacony zysk nie podlega żadnym formalnoprawnym ograniczeniom, ani co do terminu, ani co do wielkości rat. Uchwała podjęta przez wspólników, zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, nakłada na Wnioskodawcę obowiązek jej realizacji. Wnioskodawca musi realizować swoje zobowiązanie względem wspólników, tj. wypłacać środki zgodnie z treścią podjętej uchwały. Podjęcie uchwały powoduje, że najpierw spółka jawna a po przekształceniu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będzie miała zobowiązanie długoterminowe wobec wspólników spółki jawnej a tym samym nastąpi zmniejszenie majątku Wnioskodawcy.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że biorąc pod uwagę fakt, iż podjęta uchwała:

*   nie spowoduje zwiększenia majątku Wnioskodawcy,
*   nie będzie pożyczką udzieloną Wnioskodawcy przez wspólników,
*   nie będzie dopłatą,
*   nie będzie powodowała podwyższenia kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

\-nie spowoduje ona w żadnym czasie, po stronie Wnioskodawcy, obowiązku naliczenia i odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca zaznaczył, że w przedstawionym zdarzeniu nie będą także spełnione warunki art. 845 Kodeksu cywilnego, które skutkowałyby obowiązkiem traktowania przedmiotowej uchwały w kategoriach depozytu nieprawidłowego. Do dnia płatności poszczególnych rat nie można mówić o korzystaniu przez Wnioskodawcę z cudzych środków finansowych. Z dniem podjęcia uchwały do Wnioskodawcy nie wpływają środki finansowe z zewnątrz a dopóki Wnioskodawca wypłaca w terminie raty zysku, nie ma mowy o dysponowaniu przez Wnioskodawcę środkami finansowymi, które do niego nie należą. Wnioskodawca nie rozporządza środkami finansowymi według swojego uznania bo zobligowany jest do wypłaty ustalonych rat, w ustalonych terminach.

Uzupełniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, że ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych w Rozdziale I – Przedmiot opodatkowania, nie wymienia czynności cywilnoprawnej, która nakładałaby na niego obowiązek zapłaty tego podatku w przypadku podjęcia czynności (uchwały) skutkującej powstaniem po jego stronie zobowiązania długoterminowego. Podjętej przez wspólników uchwały nie można będzie także uznać za pożyczkę udzieloną przez wspólników na rzecz Wnioskodawcy.

Uchwała nie spełnia także kryterium depozytu nieprawidłowego, dopłaty ani oddania Wnioskodawcy do bezpłatnego używania, określonych w niej środków pieniężnych, ponieważ:

1.  Zgodnie z definicją pożyczki zawartą w art. 720 Kodeksu cywilnego, pożyczka jest umową na podstawie której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku, zaś biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku i takiej samej ilości. Tym samym warunkiem określenia czynności prawnej jako zawarcia umowy pożyczki, jest dokonanie czynności przeniesienia własności przedmiotu pożyczki przez dającego na rzecz biorącego. Przeniesienie własności pieniędzy może nastąpić w różnoraki sposób, przy czym zgodnie z linią orzecznictwa sądowego, w wypadku pieniędzy przeniesienie następuje poprzez wydanie gotówki, przelew gotówki czy otwarcie kredytu na rachunku bankowym. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w opinii Wnioskodawcy, nie dojdzie do czynności przeniesienia własności kwoty niewypłaconego zysku przez wspólników na jego rzecz. Podjęta przez wspólników uchwała precyzuje sposób rozliczenia niepodzielonego zysku i nie powoduje przeniesienie własności kwoty objętej uchwałą na rzecz Wnioskodawcy.
2.  W opinii Wnioskodawcy, uchwała nie może być także zakwalifikowana jako umowa depozytu nieprawidłowego. Zakwalifikowanie uchwały jako umowy depozytu nieprawidłowego wymagałoby spełnienia przez przedmiotową uchwałę przesłanek art. 845 Kodeksu cywilnego, tj.:
    *   wydania przedmiotu depozytu przechowawcy,
    *   możliwość zwrotu przedmiotu depozytu na każde żądanie składającego.Powyższe stanowisko potwierdzają przedstawiciele doktryny, którzy wskazują, że „umowa depozytu nieprawidłowego ma charakter realny a więc dochodzi do skutku z chwilą wydania pieniędzy przechowawcy (\`(...)\`). Zwrot przedmiotu depozytu nieprawidłowego następuje na zasadach dotyczących przechowania, gdyż czas i miejsce określają przepisy o przechowaniu (art. 844 Kc). Oznacza to przede wszystkim, że składający może żądać zwrotu przedmiotu depozytu w każdym czasie (art. 844 § 1 Kc), bez względu na to, czy umowa ma charakter terminowy, czy została zawarta na czas nieoznaczony” (komentarz do art. 845 Kodeksu cywilnego A. Kidyba). Żadna z wymienionych wyżej przesłanek nie jest spełniona w przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym. Uchwała nie daje wspólnikom uprawnienia do żądania kwoty niewypłaconego zysku przed określonym w niej terminem. Ponadto nie dochodzi do realnego wydania przedmiotu uchwały.
3.  Określenie w uchwale odległego terminu wypłaty zobowiązania nie powoduje także oddania Wnioskodawcy przez wspólników do nieodpłatnego używania określonych w niej środków pieniężnych ani nie spełnia kryterium dopłat. Wobec powyższego brak jest podstaw do traktowania uchwały jako czynności skutkującej obowiązkiem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podjęcie uchwały spowoduje jedynie, że Wnioskodawca (spółka jawna) będzie miał długoterminowe zobowiązanie wobec osób w niej wskazanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych powstałych w momencie podjęcia uchwały o wypłaceniu w ratach przez okres kilku lat wspólnikom spółki jawnej wypracowanego zysku.

W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym skutków podatkowych powstałych w momencie przekształcenia spółki jawnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w związku z podjęciem uchwały o wypłaceniu w ratach przez okres kilku lat wspólnikom spółki jawnej wypracowanego zysku, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223) zawiera zamknięty katalog czynności objętych opodatkowaniem.

Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności enumeratywnie wskazane w art. 1 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym podatkowi od czynności cywilnoprawnej podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. ustawy).

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy, w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy spółki uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Zgodnie z art. 1a pkt 1 ww. ustawy określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Art. 4 pkt 9 ww. ustawy stanowi, że obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki:

*   przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego – lit. a),
*   przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy – lit. b),
*   przy dopłatach – kwota dopłat – lit. c),
*   przy pożyczce udzielonej spółce przez wspólnika – kwota lub wartość pożyczki – lit. d),
*   przy oddaniu spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania – roczna wartość nieodpłatnego używania, którą przyjmuje się w wysokości 4% wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego oddanego do nieodpłatnego używania – lit. e).

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, stawka podatku wynosi od umowy spółki – 0,5%.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest spółką jawną, w skład której wchodzi dwóch wspólników – osoby fizyczne. Przez cały okres działalności prowadzonej w formie spółki jawnej, zysk wypracowany przez Wnioskodawcę wypłacany był wspólnikom jedynie w części a pozostała część zysku wypracowanego za poszczególne lata była, w drodze uchwały wspólników, kierowana na kapitał rezerwowy Wnioskodawcy. W związku ze znacznym zwiększeniem obrotów, wspólnicy planują przekształcenie Wnioskodawcy w trybie art. 551 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych – w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wspólnicy chcieliby odzyskać skumulowane na kapitale rezerwowym Wnioskodawcy, niewypłacone zyski z lat ubiegłych. Planowane jest, że wspólnicy Wnioskodawcy przed datą rejestracji przekształcenia, podejmą uchwałę o podziale między wspólników, dotychczas niewypłaconych zysków, przekazanych na kapitał rezerwowy. Podjęta uchwała przewidywać będzie, że wypłata dotychczas niewypłaconego zysku odbywać się będzie na przestrzeni kilku lat w miesięcznych ratach. Z dniem podjęcia przedmiotowej uchwały, środki zgromadzone na kapitale rezerwowym Wnioskodawcy zostaną przeksięgowane na specjalnie utworzone konto – zobowiązania Wnioskodawcy (najpierw spółki jawnej, a po przekształceniu – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) z tytułu zysku wobec wspólników Wnioskodawcy. Na konto to zostanie przeksięgowana cała kwota podlegająca wypłacie na rzecz wspólników, bez względu na to, że wypłaty będą się odbywać na przestrzeni kilku lat w ratach. Niewypłacone zyski wypracowane przez Wnioskodawcę przez ubiegłe lata nie będą pozostawały do jego dyspozycji, ponieważ podjęta uchwała przeznaczy przedmiotowe środki do wypłaty dla wspólników, wskazując wysokość wypłacanych kwot i terminy ich wypłaty. Podjęta uchwała jednoznacznie będzie wskazywała, że prawo do tych środków będą mieli tylko wspólnicy Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.) każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.

Stosownie do treści art. 51 § 2 Kodeksu spółek handlowych, określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach.

Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach (art. 51 § 3 ww. Kodeksu).

W myśl art. 52 § 1 cyt. Kodeksu wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.

Art. 52 § 2 powołanego Kodeksu, jeżeli wskutek poniesionej przez spółkę straty udział kapitałowy wspólnika został uszczuplony, zysk przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie udziału wspólnika.

Zgodnie z art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Jak stanowi art. 845 Kodeksu cywilnego – jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy).

Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu; przepisy te zawarte są w art. 835-844 Kodeksu cywilnego.

Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania, instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.

Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem rozporządzania nimi.

Przechowawca „nieprawidłowy” nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim rozporządzać tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.

Stosownie natomiast do treści art. 252 Kodeksu cywilnego, rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków (użytkowanie).

Wnioskodawca wskazał, że niewypłacone zyski wypracowane przez niego przez ubiegłe lata nie będą pozostawały do jego dyspozycji, ponieważ podjęta uchwała przeznaczy przedmiotowe środki na wypłaty dla wspólników. Podjęta uchwała jednoznacznie będzie wskazywała, że prawo do tych środków będą mieli tylko wspólnicy Wnioskodawcy, co dodatkowo zostanie podkreślone przez fakt, że środki te zostaną przeksięgowane na konto: zobowiązania wobec wspólników.

W opisanej we wniosku sytuacji nie dojdzie zatem do czynności prawnej w postaci zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, pożyczki, oddania rzeczy do użytkowania czy też wniesienia dopłat.

Jak wynika z powołanego powyżej art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, za zmianę umowy spółki jawnej (osobowej) uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, nie można mówić, że podjęcie przedmiotowej uchwały spowoduje, iż Wnioskodawca otrzyma od wspólników wkłady zwiększające majątek spółki lub nieodpłatne świadczenie. W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż jeżeli istotnie Wnioskodawca w żaden sposób nie będzie mógł dysponować środkami pieniężnymi przeksięgowanymi na konto: zobowiązania wobec wspólników, to uchwała przedstawiona we wniosku nie będzie mogła również zostać zakwalifikowana jako umowa depozytu nieprawidłowego ani jako umowa pożyczki, ani też jako inna umowa enumeratywnie wymieniona w ustawowym katalogu czynności określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Podjęcie zatem przez Wnioskodawcę uchwały o wypłacie niepodzielonego zysku wspólnikom spółki jawnej nie będzie stanowiło zmiany umowy spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym opisana przez Wnioskodawcę czynność – podjęcia przez spółkę jawną uchwały o wypłacie zysku – nie będzie w momencie jej podjęcia podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. Curie-Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.