Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-64/14-4/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-27
Teza: Wnioskodawca jako podmiot prowadzący skład podatkowy powinien prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 53 ust. 5-7 ustawy o podatku akcyzowym dla suszu tytoniowego zużywanego do produkcji wyrobów tytoniowych oraz dla sprzedawanego suszu tytoniowego na terytorium kraju, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu.
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; ewidencja; skład-skład podatkowy; wyroby-wyroby tytoniowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 1-art. 40; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 47; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn.zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn.zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2014 r. (data wpływu 10 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 listopada 2014 r. (data wpływu 21 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie braku obowiązku prowadzenia ewidencji dla suszu tytoniowego zużywanego w składzie podatkowym do produkcji wyrobów tytoniowych oraz dla sprzedawanego suszu tytoniowego na terytorium kraju, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu -**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie braku obowiązku prowadzenia ewidencji dla suszu tytoniowego zużywanego w składzie podatkowym do produkcji wyrobów tytoniowych oraz dla sprzedawanego suszu tytoniowego na terytorium kraju, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu. Z uwagi na fakt, iż ww. wniosek zawierał braki formalne, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie podpisu, doprecyzowanie opisu sprawy oraz uzupełnienie własnego stanowiska w sprawie. Wniosek uzupełniono w ustawowym terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność jako spółka kapitałowa pod nazwą … polegającą na produkcji i dystrybucji wyrobów tytoniowych. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego oraz posiada zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, obejmujące produkcję, przetwarzanie i magazynowanie wyrobów tytoniowych oraz na przemieszczanie wyrobów akcyzowych między składami podatkowymi w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Wnioskodawca kupuje susz tytoniowy w kraju i za granicą i zużywa go w toku produkcyjnym w składzie podatkowym do wyprodukowania wyrobów akcyzowych takich jak: tytoń do palenia, papierosy i cygara. Zdarza się, że susz tytoniowy może zostać sprzedany do innego składu podatkowego w Polsce albo w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podatnika nieprowadzącego składu podatkowego ani też niebędącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  Wnioskodawca nie jest i nie zamierza być pośredniczącym podmiotem tytoniowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.
2.  Wnioskodawca kupuje/zamierza kupować susz tytoniowy od podmiotów będących pośredniczącymi podmiotami tytoniowymi, od podmiotów prowadzących skład podatkowy, od podmiotów zagranicznych. Wnioskodawca nie kupuje/nie zamierza kupować suszu tytoniowego od rolników.
3.  Na pytanie „Czy Wnioskodawca kupuje/zamierza kupować susz tytoniowy po cenie obejmującej podatek akcyzowy?” Wnioskodawca wskazał - Nie, gdyż Wnioskodawca prowadzi skład podatkowy i kupuje susz tytoniowy z zamiarem wykorzystania go do produkcji wyrobów tytoniowych w składzie podatkowym lub sprzedaży do innego składu podatkowego w Polsce albo w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podatnika nieprowadzącego składu podatkowego, ani też będącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym.
4.  Na pytanie „Czy Wnioskodawca kupuje/zamierza kupować susz tytoniowy po cenie nieobejmującej podatku akcyzowego?” wskazano - Tak, gdyż Wnioskodawca prowadzi skład podatkowy i kupuje susz tytoniowy z zamiarem wykorzystania go do produkcji wyrobów tytoniowych w składzie podatkowym lub sprzedaży do innego składu podatkowego w Polsce albo w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podatnika nieprowadzącego składu podatkowego ani też będącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 53 ust. 5-7 ustawy o podatku akcyzowym, dla suszu tytoniowego zużywanego do produkcji wyrobów tytoniowych produkowanych w składzie podatkowym i suszu tytoniowego sprzedawanego do innego składu podatkowego w Polsce lub w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podmiotu nieprowadzącego składu podatkowego ani też niebędącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 53 ust. 5-7 ustawy o podatku akcyzowym, dla suszu tytoniowego w opisanym stanie faktycznym. Wprawdzie przepis art. 53 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym wskazuje, że podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany prowadzić ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową wyrobów akcyzowych umożliwiającą w szczególności ustalenie ilości wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy oraz wyłączonych z tej procedury (procedury zawieszenia poboru akcyzy nie stosuje się do suszu tytoniowego na podstawie art. 40 ust. 7 ustawy), jednak przywołany przepis ma charakter bardzo ogólny i zdaniem Wnioskodawcy nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia istnienia bądź nieistnienia obowiązku prowadzenia ewidencji suszu tytoniowego. Jest natomiast wskazówką dla prawodawcy do określenia bardziej szczegółowego zakresu danych ewidencji akcyzowej. Założenie to ma potwierdzenie w delegacji ustawowej dla Ministra Finansów w art. 55 ust. 2 ustawy: "Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, które powinny znajdować się w ewidencji, o której mowa w art. 53 ust. 5 oraz sposób jej prowadzenia, uwzględniając konieczność prawidłowego dokumentowania ilości wyrobów akcyzowych oraz określenia kwot akcyzy."

Zatem do ustalenia czy konieczne jest prowadzenie wspomnianej ewidencji akcyzowej należy sięgnąć do przepisów rozporządzenia wykonawczego Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe.

W tym zakresie kluczowe znaczenie mają dwa przepisy tego rozporządzenia, tj. paragraf 9 i paragraf 12. Istotna jest również wzajemna relacja tych przepisów. W paragrafie 9 pkt 1 Minister Finansów określił, dla jakich wyrobów akcyzowych ewidencja ilościowa lub ilościowo-wartościowa powinna być prowadzona. W myśl tego przepisu obowiązek ten dotyczy wyrobów objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą oraz wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych.

W zamkniętym katalogu wyrobów, których ewidencja powinna być prowadzona, nie ma miejsca na susz tytoniowy, gdyż po pierwsze - do suszu tytoniowego na ma zastosowania procedura zawieszenia poboru akcyzy, po drugie - susz nie jest wyrobem, od którego zapłacono akcyzę oraz po trzecie - susz nie jest wyrobem akcyzowym wyprodukowanym w składzie podatkowym.

Paragraf 12 powyższego rozporządzenia nie rozszerza katalogu wyrobów akcyzowych, dla których prowadzi się ewidencję akcyzową. Określa jedynie zakres żądanych informacji odnoszących się do wyrobów wskazanych w paragrafie 9, a więc m. in. nazwę, ilość, datę wprowadzenie, dane identyfikacyjne podmiotu, od którego wyroby akcyzowe zostały dostarczone, kwotę podatku akcyzowego przypadającego do zapłaty lub kwotę podatku akcyzowego, której pobór został zawieszony, datę wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego, itp.

Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że nie ma wymogu prowadzenia ewidencji na susz tytoniowy jest fakt, że nawet pośredniczący podmiot tytoniowy, który na podstawie objaśnienia pojęć ustawowych zawartych w art. 2 pkt 23b ustawy o podatku akcyzowym, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży suszu tytoniowego po pisemnym powiadomieniu właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności, nie ma określonych wymogów ewidencyjnych dla sprzedawanego przez siebie suszu. Mając na uwadze zagwarantowaną przez Konstytucję RP równość podmiotów wobec prawa (art. 32 ust.1). Wnioskodawca twierdzi, że niesprawiedliwe byłoby wymaganie prowadzenia ewidencji suszu tytoniowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy, podczas gdy pośredniczący podmiot tytoniowy trudniący się sprzedażą suszu tytoniowego jest z tego wymogu zwolniony.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za tym, że ewidencja suszu tytoniowego nie powinna być prowadzona przez podmiot prowadzący skład podatkowy jest fakt, że ewidencja, o której mowa w przepisach ustawy akcyzowej i cytowanym wcześniej rozporządzeniu dotyczy wyrobów znajdujących się w składzie podatkowym. Nie bez znaczenia art. 53 mówiący o obowiązku prowadzenia ewidencji oraz art. 55 ust. 2 zawierający delegację dla Ministra Finansów w sprawie określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych danych, które powinny znajdować się w ewidencji, zostały zapisane w rozdziale drugim ustawy o podatku akcyzowym zatytułowanym: „Składy podatkowe”. Tymczasem susz tytoniowy nie musi być produkowany i magazynowany w składzie podatkowym. Na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym susz tytoniowy został wprost wyłączony z obowiązku składowania w składzie podatkowym. Konsekwentnie procedura zawieszenia poboru akcyzy również nie ma zastosowania do suszu tytoniowego. Z uwagi na fakt, że ewidencja, o której mowa w art. 53 ustawy, odnosi się stricte do ewidencji wyrobów akcyzowych znajdujących się w składzie podatkowym, nie można uznać, że dotyczy ona także suszu tytoniowego, który może być magazynowany przez podmiot posiadający zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego poza składem podatkowym. Obowiązek prowadzenia ewidencji jest więc, de facto, wprost przypisany do miejsca, jakim jest skład podatkowy i tego wymogu nie można dowolnie rozszerzać na miejsca niebędące składami podatkowymi.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, cytowane przepisy prawa podatkowego przemawiają za tym, że nie ma wymogu prowadzenia ewidencji suszu tytoniowego, zarówno zużywanego w toku produkcyjnym w składzie podatkowym, jak i suszu tytoniowego sprzedawanego do innego składu podatkowego w Polsce lub dostarczanego w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podmiotu nieprowadzącego składu podatkowego, ani też niebędącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwaną dalej „ustawą” (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, użyte w ustawie określenie „wyroby akcyzowe” oznacza - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z art. 99a ust. 1 ustawy, za susz tytoniowy uznaje się, bez względu na wilgotność, tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym.

W Załączniku nr 1 do ustawy, stanowiącym Wykaz wyrobów akcyzowych, pod pozycją 45 bez względu na kod CN umieszczono susz tytoniowy.

Stosownie do art. 99a ust. 2 ustawy, podstawą opodatkowania suszu tytoniowego jest ilość tego suszu wyrażona w kilogramach.

W myśl 99a ust. 3 ustawy, stawka akcyzy na susz tytoniowy wynosi 229,32 zł za każdy kilogram.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy, w przypadku suszu tytoniowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy lub pośredniczący podmiot tytoniowy;
2.  sprzedaż suszu tytoniowego innemu podmiotowi niż podmiot prowadzący skład podatkowy lub pośredniczący podmiot tytoniowy;
3.  import suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy łub pośredniczący podmiot tytoniowy;
4.  zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy;
5.  zużycie suszu tytoniowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy do innych celów niż produkcja wyrobów tytoniowych;
6.  nabycie lub posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, pośredniczący podmiot tytoniowy lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał jego sprzedaży.

Stosownie do art. 9b ust. 4 ustawy, w przypadku sprzedaży suszu tytoniowego, sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje ten susz podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy lub pośredniczącemu podmiotowi tytoniowemu. Zgodnie z art. 9b ust. 5 ustawy, w sytuacji, o której mowa w ust. 4, sprzedawca suszu tytoniowego może zażądać od nabywcy przedstawienia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego albo potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy, a w razie odmowy ich przedstawienia przez nabywcę może odmówić sprzedaży suszu tytoniowego po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

Jak wynika z art. 98 ust. 1 ustawy, do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN papierosy; tytoń do palenia oraz cygara i cygaretki.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy, produkcją wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy jest ich wytwarzanie, przetwarzanie, a także pakowanie.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy jest produkcja wyrobów akcyzowych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy, skład podatkowy to - miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, podmiot prowadzący skład podatkowy to - podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy, procedura zawieszenia poboru akcyzy oznacza procedurę stosowaną podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Zgodnie z art. 40 ust. 7 ustawy, procedury zawieszenia poboru akcyzy nie stosuje się do energii elektrycznej, wyrobów gazowych, wyrobów węglowych oraz suszu tytoniowego.

Stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 8 ustawy, produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji suszu tytoniowego.

W Załączniku nr 2 do ustawy stanowiącym Wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w Dyrektywie Rady 92/12/EWG, pod pozycja 27 bez względu na kod CN umieszczono - papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki.

Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy, podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany prowadzić ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową wyrobów akcyzowych umożliwiającą w szczególności:

1.  ustalenie ilości wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy oraz wyłączonych z tej procedury;
2.  wyodrębnienie kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty oraz kwoty akcyzy, której pobór podlega zawieszeniu w związku z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy;
3.  określenie ilości wyprodukowanych wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym innym niż skład podatkowy, o którym mowa w art. 48 ust. 3 i 4.

Na podstawie art. 55 ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, które powinny znajdować się w ewidencji, o której mowa w art. 53 ust. 5 oraz sposób jej prowadzenia, uwzględniając konieczność prawidłowego dokumentowania ilości wyrobów akcyzowych oraz określenia kwot akcyzy.

Zgodnie z powyższą delegacją ustawową wydano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe, zwanego dalej „rozporządzeniem” (Dz. U. z 2014 r. poz. 353).

Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia, podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, zwaną dalej „ewidencją”, której odrębne części stanowią zestawienia danych dotyczące wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą oraz wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych.

W myśl § 9 ust. 2 rozporządzenia, ewidencja powinna być prowadzona w sposób ciągły, umożliwiający identyfikację przeprowadzonych operacji gospodarczych, w szczególności czynności produkcyjnych lub związanych z obrotem wyrobami akcyzowymi oraz stanów zapasów tych wyrobów.

Jednocześnie w myśl § 12 rozporządzenia, ewidencja powinna zawierać:

1.  nazwy wyrobów akcyzowych wraz z ich kodami Nomenklatury Scalonej (CN) oraz informacje o naniesionych na te wyroby znakach akcyzy lub ich znakowaniu i barwieniu;
2.  ilości wyrobów akcyzowych w jednostkach miary właściwych dla ustalenia podstawy opodatkowania;
3.  datę wprowadzenia wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
4.  dane identyfikacyjne podmiotu, od którego wyroby akcyzowe zostały dostarczone;
5.  dane identyfikacyjne właściciela wyrobów akcyzowych, innego niż podmiot prowadzący skład podatkowy;
6.  dane identyfikacyjne osoby, która złożyła zgłoszenie celne w przypadku importowanych wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy;
7.  datę wyprodukowania wyrobów akcyzowych;
8.  dokładne określenie miejsca w składzie podatkowym, w którym wyroby akcyzowe się znajdują, i informacje o ich przemieszczaniu wewnątrz tego składu;
9.  numer referencyjny e-AD, a jeżeli System jest niedostępny - lokalny numer referencyjny umieszczony w dokumencie zastępującym e-AD, albo numer identyfikacyjny dokumentu handlowego, w przypadku wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na podstawie którego wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do składu podatkowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub wyprowadzone ze składu podatkowego w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej;
10.  datę złożenia deklaracji podatkowej;
11.  kwotę podatku akcyzowego przypadającego do zapłaty lub kwotę podatku akcyzowego, której pobór został zawieszony;
12.  datę wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego i dane identyfikacyjne odbiorcy lub datę zapłaty podatku akcyzowego;
13.  informacje na temat wyrobów akcyzowych:
    1.  wprowadzonych do składu podatkowego,
    2.  zużytych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów,
    3.  wyprodukowanych w składzie podatkowym,
    4.  magazynowanych w składzie podatkowym,
    5.  wyprowadzonych ze składu podatkowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy,
    6.  wyprowadzonych ze składu podatkowego przez właściciela wyrobów niebędącego podmiotem prowadzącym skład podatkowy,
    7.  wykorzystanych na własny użytek.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność polegającą na produkcji i dystrybucji wyrobów tytoniowych. Wnioskodawca posiada zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, obejmujące produkcję, przetwarzanie i magazynowanie wyrobów tytoniowych oraz na przemieszczanie wyrobów akcyzowych między składami podatkowymi w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Wnioskodawca kupuje w kraju i za granicą susz tytoniowy, który zużywa w składzie podatkowym jako surowiec do wyprodukowania wyrobów akcyzowych takich jak: tytoń do palenia, papierosy i cygara lub Wnioskodawca sprzedaje susz tytoniowy do innego składu podatkowego w Polsce, albo w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podatnika nieprowadzącego składu podatkowego ani też niebędącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym. Wnioskodawca nie jest i nie zamierza być pośredniczącym podmiotem tytoniowym. Wnioskodawca kupuje/zamierza kupować susz tytoniowy po cenie nieobejmującej podatku akcyzowego od podmiotów będących pośredniczącymi podmiotami tytoniowymi, od podmiotów prowadzących skład podatkowy oraz od podmiotów zagranicznych. Wnioskodawca nie kupuje/nie zamierza kupować suszu tytoniowego od rolników. Wnioskodawca kupuje susz tytoniowy z zamiarem wykorzystania go do produkcji wyrobów tytoniowych w składzie podatkowym lub sprzedaży do innego składu podatkowego w Polsce albo w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu do podatnika nieprowadzącego składu podatkowego, ani też będącego pośredniczącym podmiotem tytoniowym.

Wnioskodawca produkuje w składzie podatkowym w procedurze zawieszenia poboru akcyzy wyroby tytoniowe przy użyciu wyrobu akcyzowego, jakim jest susz tytoniowy. Zatem w składzie podatkowym Wnioskodawcy znajdują się/będą się znajdować zarówno wyroby wyłączone z procedury zawieszenia poboru akcyzy czyli zakupiony przez Wnioskodawcę susz tytoniowy, jak i wyroby akcyzowe objęte tą procedurą czyli wyprodukowane przez Wnioskodawcę wyroby tytoniowe.

Należy stwierdzić, że z powołanego wyżej art. 53 ust. 5 ustawy wynika, iż Wnioskodawca jako podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany prowadzić ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową wyrobów akcyzowych umożliwiającą w szczególności ustalenie ilości wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy – w przedmiotowej sprawie są/będą to wyprodukowane przez Spółkę wyroby tytoniowe oraz umożliwiającą ustalenie ilości wyrobów akcyzowych wyłączonych z tej procedury – czyli suszu tytoniowego zakupionego w celu odsprzedania oraz jako surowiec do produkcji wyrobów tytoniowych. Przedmiotowa ewidencja powinna jednocześnie umożliwiać wyodrębnienie kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty oraz kwoty akcyzy, której pobór podlega zawieszeniu w związku z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz określenie ilości wyprodukowanych wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym Wnioskodawcy.

Wynikający z ww. art. 53 ust. 5 ustawy obowiązek prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzowych został uszczegółowiony przepisami rozporządzenia, które dotyczą różnych potencjalnych czynności wykonywanych przez podmioty prowadzące składy podatkowe.

Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie mają/będą mieć zastosowanie zarówno przepisy § 9 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, jak i § 12 rozporządzenia.

W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca powinien prowadzić ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, której odrębne części stanowią zestawienia danych dotyczące wyrobów tytoniowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych oraz wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.

Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie ma/będzie miał jednocześnie zastosowanie § 9 ust. 2 rozporządzenia. Zgodnie z ww. przepisem, ewidencja powinna być przez Wnioskodawcę prowadzona w sposób ciągły, umożliwiający identyfikację przeprowadzonych operacji gospodarczych, w szczególności czynności w zakresie produkcji wyrobów tytoniowych lub czynności związanych z obrotem wyrobami akcyzowymi, a więc czynności związanych zarówno z obrotem wyrobami tytoniowymi, jak i z obrotem suszem tytoniowym. Jednocześnie ww. ewidencja powinna być prowadzona w sposób umożliwiający identyfikację stanów zapasów tych wyrobów akcyzowych, to jest w sposób umożliwiający identyfikację stanów zapasów wyrobów tytoniowych oraz stanów zapasów suszu tytoniowego.

Jednocześnie we wskazanym już § 12 rozporządzenia, w punktach od 1 do 13 wymieniono szczegółowo elementy, które ww. ewidencja powinna zawierać. W sprawie objętej przedmiotowym wnioskiem ww. ewidencja powinna zawierać:

*   nazwy wyrobów akcyzowych - wyrobów tytoniowych i suszu tytoniowego wraz z ich kodami Nomenklatury Scalonej (CN);

*   ilości wyrobów akcyzowych - wyrobów tytoniowych i suszu tytoniowego w jednostkach miary właściwych dla ustalenia podstawy opodatkowania;

*   datę wprowadzenia wyrobów akcyzowych - suszu tytoniowego do składu podatkowego;

*   dane identyfikacyjne podmiotu, od którego wyroby akcyzowe – susz tytoniowy został dostarczony;

*   datę wyprodukowania wyrobów tytoniowych;

*   dokładne określenie miejsca w składzie podatkowym, w którym wyroby akcyzowe, to jest susz tytoniowy i wyroby tytoniowe się znajdują, i informacje o ich przemieszczaniu wewnątrz tego składu;

*   numer referencyjny e-AD, a jeżeli System jest niedostępny - lokalny numer referencyjny umieszczony w dokumencie zastępującym e-AD, albo numer identyfikacyjny dokumentu handlowego, w przypadku wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na podstawie którego wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do składu podatkowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub wyprowadzone ze składu podatkowego w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej;

*   datę złożenia deklaracji podatkowej;

*   kwotę podatku akcyzowego przypadającego do zapłaty lub kwotę podatku akcyzowego, której pobór został zawieszony;

*   datę wyprowadzenia wyrobów akcyzowych – suszu tytoniowego i wyrobów tytoniowych ze składu podatkowego i dane identyfikacyjne odbiorcy lub datę zapłaty podatku akcyzowego;

*   informacje na temat wyrobów akcyzowych (suszu tytoniowego i/lub wyrobów tytoniowych):
    1.  wprowadzonych do składu podatkowego,
    2.  zużytych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów,
    3.  wyprodukowanych w składzie podatkowym,
    4.  magazynowanych w składzie podatkowym,
    5.  wyprowadzonych ze składu podatkowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy,
    6.  wyprowadzonych ze składu podatkowego przez właściciela wyrobów niebędącego podmiotem prowadzącym skład podatkowy,
    7.  wykorzystanych na własny użytek.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku należy stwierdzić, że Wnioskodawca jako podmiot prowadzący skład podatkowy powinien prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 53 ust. 5-7 ustawy o podatku akcyzowym dla suszu tytoniowego zużywanego do produkcji wyrobów tytoniowych oraz dla sprzedawanego suszu tytoniowego na terytorium kraju, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Należy podkreślić, iż w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, Organ dokonał oceny prawnej przedstawionego opisu sprawy, natomiast nie dokonuje jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu faktycznego niż przedstawiony we wniosku udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.