Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.333.2025.2.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Uznanie sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego za
czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz
prawa Kupującego do odliczenia podatku VAT z faktury.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dzierżawa
odliczenia
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    24 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego za
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz prawa Kupującego do
    odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez Sprzedającego z tytułu nabycia ww.
    Nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 21 maja
    2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B.C.
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowana będąca stroną niniejszego postępowania – A. Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej przywoływana również jako „Spółka Kupująca”) jest spółką z
    siedzibą na terytorium Polski oraz polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia.

    Spółka Kupująca prowadzi na terytorium kraju działalność gospodarczą, której głównym
    przedmiotem jest WYNAJEM I ZARZĄDZANIE NIERUCHOMOŚCIAMI WŁASNYMI LUB
    DZIERŻAWIONYMI (PKD 68. 20. Z), i z tego tytułu jest zarejestrowanym podatnikiem VAT
    czynnym.
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania – B.C. (dalej przywoływany również jako
    „Sprzedający”) przebywa na emeryturze i nie prowadzi zarejestrowanej pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Sprzedający jest jednak zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Zgłoszenie
    rejestracyjne złożył w związku ze sprzedażą Nieruchomości objętej niniejszym wnioskiem.
    W okresie poprzedzającym sprzedaż i rejestrację dla celów VAT, Sprzedający wydzierżawiał
    część tej Nieruchomości.
    7 kwietnia 2025 r. pomiędzy Sprzedającym a Spółką Kupującą doszło do zawarcia w formie
    aktu notarialnego umowy sprzedaży własności niezabudowanej Nieruchomości
    gruntowej, która została opisana w dalszej części wniosku. Sprzedający potwierdził
    dostawę fakturą z wykazanym podatkiem VAT w stawce 23%.
    W związku z powyższym strony są zainteresowane uzyskaniem stanowiska w kwestii
    prawidłowości opodatkowania przez Sprzedającego dostawy przedmiotowej
    Nieruchomości oraz prawa Spółki Kupującej do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jej
    nabycia.
    Opis Nieruchomości
    Wniosek dotyczy działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym 1, o powierzchni
    1178 m², położonej w (...) (gm. ...), przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy (...) w (...) VI Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą pod oznaczeniem (...), dalej zwanej
    Nieruchomością.
    Sprzedający nabył własność Nieruchomość do majątku osobistego od osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, na podstawie umowy sprzedaży
    Nieruchomości zawartej 20 grudnia 1991 r. nr Repertorium A (...) (...), w czasie, gdy
    pozostawał w związku małżeńskim, w którym obowiązywał wówczas ustrój rozdzielności
    majątkowej małżeńskiej.
    Nieruchomość  jest  położona  na  terenie  objętym  ustaleniami  miejscowego  planu
    zagospodarowania  przestrzennego,  zgodnie  z  którym  teren  przeznaczony  jest  pod
    budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne z usługami, na którym można zlokalizować
    hurtownie lub magazyny (MN/UMH). W ewidencji gruntów działka 1 ma oznaczenie RIVa i
    RIVb, a granice działki nie są sporne.
    Nieruchomość ma zapewniony bezpośredni dostęp do drogi publicznej - ulicy (...) jest
    uzbrojona w sieć wodociągową, przyłącze kanalizacji sanitarnej i studnię kanalizacji
    sanitarnej, przyłącze elektroenergetyczne oraz złącze kablowe energetyczne, w części
    zlokalizowane w pasie drogowym ulicy (...), nadto zgodnie z mapą geodezyjną przez
    działkę przebiega sieć gazowa i wodociągowa.
    Nieruchomość jest niezabudowana, zakrzewiona i porośnięta trawą, przy czym na
    Nieruchomości posadowione jest ogrodzenie wykonane w części z prefabrykatów, w
    części od strony północnej z cegły typu pustak, od frontu ogrodzenie jest metalowe wraz z
    bramą. Na całej długości ogrodzenie nie przekracza wysokości 2,2 m (dwa metry
    dwadzieścia setnych metra). Ogrodzenie zostało wybudowane ponad 15 lat temu jako
    ogrodzenie terenu działki i nie było ulepszane w okresie użytkowania. W części
    stanowiącej ok. 70% jej powierzchni działka jest utwardzona tłuczniem kamiennym w celu
    umożliwienia poruszania się pojazdami mechanicznymi.
    Na dzień sprzedaży, tj. na 7 kwietnia 2025 r., Nieruchomość nie była przedmiotem najmu,
    dzierżawy, ani też nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej
    przez Sprzedającego bądź podmiot trzeci. Niemniej jednak, jak wskazano na wstępie,

    część działki była przedmiotem dzierżawy. W okresie poprzedzającym transakcję, tj. od 16
    marca 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Sprzedający wydzierżawiał część przedmiotowej
    Nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy zawartej pomiędzy Sprzedającym a
    właścicielem działki sąsiedniej. Wydzierżawiana część działki stanowi utwardzony teren o
    powierzchni ok. 400 m² (cała działka ma powierzchnię 1178 m²) i była wykorzystywana
    przez dzierżawcę na parking samochodowy.
    Sprzedający rozwiązał stosunek dzierżawy w związku planowaną sprzedażą
    Nieruchomości na rzecz Spółki Kupującej, (tj. transakcją będącą przedmiotem niniejszego
    wniosku).
    Z tytułu dzierżawy Sprzedający pobierał od dzierżawcy czynsz, którego kwota w skali roku
    nie przekraczała 200 tys. zł. Sprzedający nie prowadził innej działalności, która stanowiłaby
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Pozostała
    część działki nie była użytkowana.
    Warunki transakcji oraz cel zakupu Nieruchomości przez Spółkę Kupującą
    Na mocy umowy sprzedaży z 7 kwietnia 2025 r. Sprzedający przeniósł na Spółkę Kupującą
    własność opisanej powyżej Nieruchomości za umówioną cenę netto powiększoną o kwotę
    podatku należnego wg stawki VAT 23%.
    Równocześnie, mając na uwadze, że na Nieruchomości znajduje się ogrodzenie i brak jest
    innych obiektów budowlanych, w treści umowy sprzedaży zawartej w formie aktu
    notarialnego, działając w oparciu o art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, Sprzedający i
    Spółka Kupująca złożyli zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy budowli posadowionych na
    Nieruchomości.
    Wydanie Nieruchomości Spółce Kupującej nastąpiło w dniu zawarcia umowy sprzedaży.
    Sprzedający potwierdził sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki Kupującej fakturą z
    wykazaną kwotą podatku VAT wyliczonego wg stawki 23%.
    Spółka Kupująca nabyła Nieruchomość na potrzeby realizacji na tej Nieruchomości oraz
    na działkach sąsiednich inwestycji budowlanej w postaci budynku handlowego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą, która to inwestycja jest przeznaczona do świadczenia przez
    Spółkę Kupującą usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w zakresie najmu
    lub dzierżawy.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo, że:
    Sprzedający nabył działkę do majątku osobistego. Sprzedający zamierzał wykorzystywać
    działkę do celów prywatnych pod budowę domu mieszkalnego. Sprzedający nabył
    własność przedmiotowej działki w 1991 r. od osób fizycznych w ramach czynności
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta nie została
    potwierdzona fakturą. W związku z nabyciem ww. działki Sprzedającemu nie przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jak wskazano powyżej, transakcja zakupu nie
    podlegała opodatkowaniu VAT i zakup nastąpił na cele prywatne.
    Sprzedający wykorzystywał część działki do wynajmu zwolnionego od podatku VAT jedynie
    w okresie od 16 marca 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. W pozostałym okresie posiadania
    działka nie była używana do działalności zwolnionej.
    Sprzedający nie zawarł ze Spółką Kupującą umowy przedwstępnej sprzedaży. Do
    podpisania umowy sprzedaży doszło w wyniku współpracy stron oraz uzgodnień ustnych.
    Sprzedający nie udzielił Spółce Kupującej pełnomocnictwa do występowania w jego
    imieniu w sprawach dotyczących Nieruchomości. W celu doprowadzenia do sprzedaży
    Nieruchomości Sprzedający działał w uzgodnieniu ze Spółką Kupującą we własnym
    imieniu. Sprzedający przed dokonaniem sprzedaży przedmiotowej działki współpracował

    ze Spółką Kupującą w sprawach związanych z ustaleniem stanu prawnego Nieruchomości
    jej przygotowaniem pod inwestycję Spółki Kupującej oraz doprowadzenia do sprzedaży
    działki na rzecz Spółki Kupującej. W tym Sprzedający na potrzeby Spółki Kupującej wystąpił
    z wnioskiem do właściwego z wnioskiem do właściwego organu administracji o wydanie
    decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu na Nieruchomość (postępowanie w przedmiocie
    ww. decyzji nie zakończyło się przed transakcją sprzedaży) oraz rozwiązał stosunek
    dzierżawy części działki.
    Ogrodzenie metalowe wraz z bramą znajdujące się na działce nr 1 uznane może być za
    budowlę w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawa budowalnego z tego
    względu, że na działce nie są zlokalizowane inne obiekty budowlane w postaci budynków
    lub budowli, z którymi mogłyby być związane przedmiotowe utwardzenie terenu z tłucznia
    oraz ogrodzenie jako urządzenie techniczne, o których mowa w definicji urządzeń
    budowlanych wynikającej z art. 3 ust. 9 Prawo budowlanego.
    Ogrodzenie stanowiło własność Sprzedającego i zostało przez niego wybudowane. Prawo
    do odliczenia podatku naliczonego nie przysługiwało. Sprzedający wykonał utwardzenie z
    tłucznia i ogrodzenie na potrzeby prywatne (osobiste).
    Sprzedający nie był w momencie sprzedaży właścicielem ww. urządzeń sieciowych.
    Urządzenia te stanowiły własność podmiotów trzecich.
    Pytania
    1. Czy transakcja sprzedaży przez Sprzedającego Nieruchomości opisanej w stanie
      faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy Spółce Kupującej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
      nabycia Nieruchomości?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych
    Ad 1
    W związku ze złożeniem przez strony zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wyborze opodatkowania dostawy
    budowli posadowionych na przedmiotowej działce w oparciu o art. 43 ust. 10 ustawy o
    VAT, transakcja sprzedaży przez Sprzedającego Nieruchomości opisanej w stanie
    faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg stawki VAT 23%.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Spółce Kupującej z tytułu nabycia Nieruchomości
    przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury
    wystawionej przez Sprzedającego.
    Uzasadnienie
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach, rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Zaś przepis art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, definiuje działalność gospodarczą jako obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W świetle powyższego uznać należy, że nieruchomości gruntowe zasadniczo spełniają
    definicję towaru wskazaną w art. 2 pkt 6 ustawy, a sprzedaż własności gruntu
    stanowiącego wyodrębnioną ewidencyjnie działkę jest kwalifikowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, jeżeli następuje w ramach działalności gospodarczej prowadzonej
    przez sprzedawcę.
    Odnosząc powołane uregulowania do zaistniałego stanu faktycznego, należy zauważyć, że
    w sprawie nie ma wątpliwości, że Sprzedający dokonał dostawy towaru w postaci
    przedmiotowej Nieruchomości na rzecz Spółki Kupującej, podobnie jak i nie budzi
    wątpliwości fakt spełnienia po stronie Spółki przesłanki odliczenia podatku naliczonego w
    zakresie istnienia związku pomiędzy nabyciem Nieruchomości, a prowadzoną przez
    Spółkę Kupującą działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    W okolicznościach stanu faktycznego rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy w stosunku do
    tej dostawy Sprzedający działał w charakterze podatnika VAT, a jeżeli tak, to czy zasadnie
    opodatkował dostawę stawką podatku VAT 23%. Odpowiedzi na powyższe determinują
    bowiem ocenę skutków transakcji po stronie Spółki Kupującej.
    W świetle cytowanych już art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, podatnikiem jest każdy
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, tj. występujący w obrocie gospodarczym
    jako producent, handlowiec lub usługodawca.
    Działanie polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych
    zostało wprost wymienione w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT jako przejaw działalności
    gospodarczej w rozumieniu tego przepisu.
    Tym samym dzierżawa Nieruchomości posiada cechy działalności gospodarczej, zaś
    wydzierżawiający posiada z tego tytułu status podatnika.
    Co ważne, zgodnie z jednolitą linią interpretacyjną prezentowaną przez organy
    podatkowe, sprzedaż towaru wykorzystywanego w działalności gospodarczej podatnika
    stanowi przejaw tej działalności i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Kierując się brzmieniem powołanych uregulowań, fakt wydzierżawienia przez
    Sprzedającego przedmiotowej Nieruchomości (działki o nr 1) należy uznać za prowadzenie
    przez niego działalności gospodarczej, czyniącej Sprzedającego podatnikiem w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji należy też uznać, że zrealizowana przez Sprzedającego czynność
    sprzedaży Nieruchomości - stanowiącej działkę gruntu uprzednio przez niego w części

    wydzierżawianą, a której dzierżawę rozwiązał w związku z planowaną sprzedażą - jako
    towaru wykorzystywanego w działalności gospodarczej Sprzedającego, będzie stanowiła u
    Sprzedającego w całości dostawę towaru podlegającą opodatkowaniu, tj. dostawę, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Dla takiej oceny bez znaczenia pozostaje okoliczność, że przedmiotem dzierżawy była
    jedynie część Nieruchomości. Ponadto, mając na uwadze fakt złożenia przez
    Sprzedającego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, względem przedmiotowej transakcji
    Sprzedający działał jako zarejestrowany podatnik VAT czynny.
    Kolejnym zagadnieniem jest ustalenie właściwej wysokości opodatkowania.
    Na podstawie art. 41 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podstawowa stawka
    podatku wynosi 23%. Niemniej, w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT ustawodawca ustanowił
    katalog czynności korzystających ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT wraz z
    warunkami korzystania z tych zwolnień.
    W tym aspekcie w pierwszej kolejności należy ocenić, czy Nieruchomość może korzystać
    ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczącego dostawy
    towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
    ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że zwolnienie obejmuje wyłącznie dostawy towarów
    spełniających łącznie dwa warunki, a mianowicie:
        z ich nabyciem nie wiązało się prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz
        były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Sprzedający nabył Nieruchomość w roku 1991 r. od
    osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, w ramach czynności
    niepodlegającej opodatkowaniu. W takim przypadku, zgodnie z ugruntowaną linią
    orzeczniczą przesłanka „braku prawa do odliczenia” nie jest spełniona.
    W tym miejscu warto powołać wyrok NSA z 22 lutego 2018 r. (sygn. akt I FSK 398/16), w
    którym Sąd sformułował tezę, że:
      „Zwolnienie od podatku dostawy towaru na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. nie
      ma zastosowania, jeżeli nabycie tego towaru przez podatnika nie było
      opodatkowane podatkiem od towarów i usług”.
    Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z 30 listopada 2017 r. (sygn. I FSK/16), w którym
    czytamy:
      „Z uwagi na zachodzące istotne odmienności brzmienia w różnych wersjach
      językowych art. 136 lit. a dyrektywy 2006/112/WE, przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u.
      należy interpretować z uwzględnieniem celu tej regulacji. Oznacza to, że
      zwolnieniem przewidzianym w powyższych przepisach objęte jest zbycie towarów,
      które wcześniej zostały nabyte, importowane lub wytworzone z przeznaczeniem na
      cele działalności zwolnionej od podatku, bez prawa do odliczenia, niezależnie od
      tego, czy do faktycznego wykorzystywania tych towarów doszło”.
    W przedmiotowym przypadku warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie
    zostały spełnione, gdyż nabycie Nieruchomości przez Sprzedającego nastąpiło w ramach
    czynności niepodlegającej opodatkowaniu (przed wprowadzeniem podatku VAT w Polsce)

    oraz równocześnie nie był to zakup przeznaczony wyłącznie do działalności zwolnionej,
    chociaż działka częściowo była ostatecznie wykorzystywana do działalności zwolnionej
    (dzierżawa).
    Kolejnym przepisem regulującym zwolnienie od podatku, który potencjalnie może znaleźć
    zastosowanie jest art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od
    podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Dla określenia zakresu zastosowania tego przepisu ustalenia wymaga rozumienie pojęć
    „terenu niezabudowanego” oraz „terenu budowlanego”.
    Definicję „terenów budowlanych” zawiera art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    oznacza ono grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Ustawa nie definiuje natomiast pojęcia „terenu niezbudowanego”. Niemniej jednak
    zgodnie z jednolitą linią interpretacyjną dla celów VAT za działkę niezabudowaną uznaje
    się teren, na którym nie znajdują się budynki ani budowle w rozumieniu ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725) dalej jako: „Prawo
    budowlane”.
    Zgodnie z art. 3 Prawa budowlanego - ilekroć w ustawie mowa jest o:
        pkt 1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź
        obiekt małej architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
        użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem wzniesiony z użyciem
        wyrobów budowlanych;
        pkt 2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach;
        pkt 3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
        budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty,
        wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
        antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i
        urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
        hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
        techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
        konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
        uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
        budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
        jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako
        odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
        użytkową;
        pkt 3a) obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego
        charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze
        zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i
        trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio
        w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym

        kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani
        urządzenia budowlanego;
        pkt 9) urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
        związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
        zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym
        służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia,
        place postojowe i place pod śmietniki.
    Co ważne, dla ustalenia statusu gruntu jako niezabudowanego albo zabudowanego nie
    bierze się po uwagę znajdujących się na nim urządzeń sieciowych należących do
    przedsiębiorstwa sieciowego i stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 2 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061), które to urządzenia nie są przedmiotem dostawy wraz z gruntem.
    Na Nieruchomości nie wybudowano budynków, niemniej jednak jest to działka
    ogrodzona. Przedmiotem niniejszego wniosku jest zatem sprzedaż niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej, ogrodzonej w granicach władania.
    W przypadku, w którym na działce znajdowałyby się inne budowle, kwalifikacja ogrodzenia
    nie byłaby istotna - stanowiłyby urządzenia budowlane.
    Mając jednak na uwadze definicję urządzenia budowlanego (art. 3 pkt 9 Prawa
    budowlanego), w której wymieniono m.in. ogrodzenie, dla uznania danego obiektu za
    urządzenie budowlane musi być ono związane z innym obiektem budowlanym, któremu
    zapewnia możliwość użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
    W odniesieniu do przedmiotowego stanu faktycznego, brak jest takiego obiektu. Jak
    zauważył organ w interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2025 r., znak 0111-KDIB3-
    3.4012.539.2024.1.MPU, cyt.:
      „Jedynym znajdującym się na działce obiektem (będący przedmiotem sprzedaży) jest
      ogrodzenie. Obiekt ten służy wyłącznie korzystaniu z niego samego (ogrodzenie
      nieruchomości), a nie innych obiektów budowlanych (budynków), gdyż na
      nieruchomości innych obiektów nie ma. Ogrodzenie znajdujące się na działce nr (A)
      nie jest funkcjonalnie związane z budynkiem bądź innym obiektem. Zatem
      znajdujące się na działce ogrodzenie spełnia wymogi definicji obiektu budowlanego
      zawartej w art. 3 pkt 1 prawa budowlanego, natomiast nie spełniają wymogów
      definicji urządzenia budowlanego, o której mowa w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego,
      co potwierdza wskazane wyżej orzecznictwo sądowe. Tym samym, ogrodzenie
      znajdujące się na działce nr (A) nie stanowią urządzeń budowlanych, a budowle.
      Zatem działka ta jest nieruchomością zabudowaną budowlą w postaci ogrodzenia. W
      konsekwencji, planowana sprzedaż działki nr (A) będzie stanowiła dostawę terenu
      zabudowanego, który nie może być objęty zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1
      pkt 9 ustawy o VAT.”
    Zatem w sprawie nie mamy do czynienia z dostawą terenu niezabudowanego w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT, lecz z dostawą budowli w postaci ogrodzenia. W
    takim przypadku należy mieć na uwadze art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w
    przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części wraz z gruntem, na którym są

    posadowione, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza
    to, że przy dostawie, o której mowa wyżej, w stosunku do gruntu stosuje się zasady
    opodatkowania właściwe dla zbywanych wraz z nim budynków lub budowli.
    Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Pojęcie „pierwszego zasiedlenia” definiuje art. 2 pkt 14 ustawy o VAT jako oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W okolicznościach stanu faktycznego przedmiotem sprzedaży jest Nieruchomość
    składająca się z działki gruntu wraz z jej ogrodzeniem. Od przyjęcia do używania
    ogrodzenia i jego używania bez ulepszeń upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata, zatem
    dostawa Nieruchomości spełnia warunki do zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT.
    Wobec powyższego do transakcji mógł też zostać zastosowany art. 43 ust. 10 ustawy o
    VAT, na mocy którego podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części
    pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym do zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Odnosząc zatem powołane przepisy do okoliczności stanu faktycznego, w stosunku do
    przedmiotowego ogrodzenia uznanego za budowlę z uwagi na brak innych obiektów
    budowlanych na Nieruchomości (nie biorąc pod uwagę utwardzenia terenu z tłucznia i
    urządzeń sieciowych stanowiących własność podmiotów trzecich), można twierdzić, że
    jego pierwsze zasiedlenie jako budowli nastąpiło ok 15 lat temu i, jako budowla
    nieulepszana od tego momentu, ogrodzenie to spełnia przesłankę zwolnienia od podatku
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i zwolnienie to, na mocy art. 29a ust. 8
    ustawy o VAT, dotyczy również działki gruntu, na której jest posadowione.
    Jednakże strony transakcji, działając jako zarejestrowani podatnicy VAT czynni, skutecznie
    zrezygnowały z ww. zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, poprzez złożenie
    w akcie notarialnym, do zawarcia którego doszło w związku z zawarciem umowy
    sprzedaży nieruchomości, zgodnego oświadczenia o wyborze opodatkowania dostawy
    budowli posadowionych na przedmiotowej Nieruchomości.

    Podsumowując, Sprzedający zasadnie opodatkował dostawę przedmiotowej
    Nieruchomości stawką VAT 23% i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT potwierdził dostawę
    zrealizowaną na rzecz Spółki Kupującej fakturą z wykazaną kwotą podatku.
    W kontekście sformułowanego we wniosku pytania drugiego
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Przepis ust. 2 pkt 1 powołanego wyżej artykułu definiuje „kwotę podatku naliczonego” jako
    sumę kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub
    wykonaniem usługi.
    Z kolei zgodnie z ust. 10 i 10b pkt 1, prawo do odliczenia powstaje w rozliczeniu za okres,
    w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług
    powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
    podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    W świetle przywołanych uregulowań prawo do odliczenia podatku naliczonego - którego
    kwotę stanowi suma kwot podatku wynikająca z faktur otrzymanych dla potwierdzenia
    dokonanych krajowych nabyć towarów i usług - przysługuje wyłącznie podatnikowi i może
    zostać zrealizowane w związku z otrzymaniem faktury.
    Nie każda jednak faktura może stanowić podstawę odliczenia wynikającej z niej kwoty
    podatku naliczonego.
    W tym zakresie art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, określa katalog negatywnych przesłanek,
    pozbawiających daną fakturę waloru podstawy odliczenia podatku naliczonego.
    I tak, stosownie do brzmienia art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy:
        pkt 1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
        pkt 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
        pkt 4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
        Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
        pkt 5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez Sprzedającego;

        pkt 7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku
        do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
    Mając na uwadze brzmienie powołanych przepisów oraz okoliczności stanu faktycznego,
    w którym:
        Spółka Kupująca nabyła Nieruchomość na potrzeby prowadzonej przez siebie
        działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
        zaś przeprowadzona powyżej analiza wykazała, iż Sprzedający zasadnie
        opodatkował sprzedaż Nieruchomości podstawową stawką VAT.
    Tym samym, Spółce Kupującej przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku
    naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego dla
    udokumentowania nabycia przez nią Nieruchomości.
    W kontekście powyższego stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym:
        transakcja sprzedaży przez Sprzedającego Nieruchomości opisanej w stanie
        faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg stawki VAT 23%
        w związku ze złożeniem przez strony zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze
        zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wyborze
        opodatkowania dostawy budowli posadowionych na przedmiotowej działce w
        oparciu o art. 43 ust. 10 ustawy o VAT,
        zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Spółce Kupującej z tytułu nabycia
        Nieruchomości przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku
        naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego,
    - należy uznać za uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim

    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją

    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Sprzedający podjął w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Z okoliczności wskazanych przez Państwa wynika, że:
        są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT ze względu na prowadzoną
        działalnością gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami
        własnymi oraz dzierżawionymi,
        7 kwietnia 2025 r. nabyli Państwo od Sprzedającego Nieruchomość – działkę nr 1 na
        w celu przeprowadzenia inwestycji polegającej na budowie budynku handlowego
        wraz z potrzebną infrastrukturą, która będzie służyć Państwu do świadczenia usług
        opodatkowanych podatkiem VAT w zakresie wynajmu i dzierżawy.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą tego, czy sprzedaż przez Sprzedającego działki nr
    1 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji czy w
    związku z jej nabyciem przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować
    całokształt działań jakie Sprzedający podjął w odniesieniu do sprzedaży ww. działki.
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie
    przepisów ustawy pozwala stwierdzić, że w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności
    wskazujące, że sprzedaż przez Sprzedającego działki nr 1 stanowiła działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Sprzedający z tytułu tej transakcji
    był podatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika bowiem, że działka była przedmiotem umowy dzierżawy zawartej
    przez Sprzedającego w okresie od 16 marca 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Wydzierżawiona
    część działki była wykorzystywana przez dzierżawcę (podmiot trzeci) na parking
    samochodowy. Sprzedający z tytułu dzierżawy pobierał czynsz.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Zatem dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno

    wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki. Stosunek umowy
    dzierżawy został rozwiązany przez Sprzedającego w związku z planowaną sprzedażą
    Nieruchomości na rzecz Spółki Kupującej (tu: A. spółka z o.o.),
    W konsekwencji, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej.
    Zatem uznać należy, że wydzierżawienie przez Sprzedającego działki nr 1 odpowiada
    wskazanemu w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT rodzajowi działalności gospodarczej polegającej
    na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dzierżawa
    Nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy
    VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    sprzedaż przez Sprzedającego działki nr 1 była, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy,
    dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Sprzedający wydzierżawił przedmiotową działkę na rzecz podmiotu trzeciego, a jak
    wskazano wyżej dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy
    dzierżawy powoduje wyłącznie tej Nieruchomości – działki nr 1 z majątku osobistego. Taki
    sposób wykorzystania przez Sprzedającego działki nr 1 sprawił, że była ona
    wykorzystywana w prowadzonej przez Sprzedającego działalności gospodarczej, a nie
    wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym samym, dokonując dostawy działki nr 1
    Sprzedający nie dokonał zbycia majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w
    działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, sprzedaż ww. działki nr 1 stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia
    przedmiotowej Nieruchomości.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 tej ustawy.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Rozpatrując Państwa prawo od odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
    Nieruchomości rozpatrzyć trzeba, czy jej sprzedaż była zwolniona od podatku VAT.
    Czynności podlegające opodatkowaniu na podstawi art. 5 ust. 1 ustawy mogą być
    opodatkowane stawką podstawową, stawką obniżoną bądź korzystać ze zwolnienia od
    podatku.
    Dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami
    ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43
    ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich
    części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

    W myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym do zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Przy czym, zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.
    Z okoliczności wskazanych przez Państwa wynika, że:
        przedmiotową Nieruchomość Sprzedający nabył w 1991 r. od osób fizycznych w
        ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
        Nieruchomość położona jest na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym przeznaczona jest pod
        budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne z usługami,
        Nieruchomość ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, jest uzbrojona w sieć
        wodociągową, przyłącze kanalizacji sanitarnej i studnię kanalizacji sanitarnej,
        przyłącze elektroenergetyczne oraz złącze kablowe energetyczne oraz przebiega
        sieć gazowa i wodociągowa, które nie są własnością Sprzedającego,
        na ww. Nieruchomości znajduje się ogrodzenie wraz z bramą wykonane od strony
        północnej z cegły typu pustak, od frontu ogrodzenie jest metalowe. Zostało ono
        wybudowane przez Sprzedającego ok. 15 lat temu na potrzeby własne, z tytułu jego
        wybudowania nie przysługiwało Sprzedającemu prawo do odliczenia podatku
        naliczonego. Sprzedający w trakcie jego użytkowania nie dokonywał ulepszeń w
        odniesieniu do tego ogrodzenia.
    Aby móc Państwu odpowiedzieć, czy z tytułu nabycia ww. Nieruchomości – działki nr 1
    przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, należy ustalić czy
    przedmiotem sprzedaży przez Sprzedającego był grunt zabudowany, czy też
    niezabudowany.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce sieci (linie) są własnością
    przedsiębiorstwa przesyłowego to stanowią własność tego przedsiębiorstwa.
    W analizowanej sprawie mamy do czynienia ze sprzedażą działki nr 1, na której znajduje
    się sieć wodociągowa i gazowa, które nie są własnością Sprzedającego, lecz należą do
    podmiotów trzecich. Skoro znajdujące się na działce nr 1 ww. sieci są własnością
    podmiotów trzecich, to nie można przyjąć, że Sprzedający dokonał dostawy gruntu wraz z
    znajdującymi się na nim ww. sieciami, bowiem to podmiot trzeci, a nie Sprzedający,
    faktycznie posiada te naniesienia i korzysta z nich jak właściciel. Zatem dostawa ww. sieci
    nie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że Nieruchomość – działka nr 1 jest ogrodzona. Ogrodzenie
    metalowe wraz z bramą zostało wybudowane przez Sprzedającego. Zgodnie z Państwa
    wskazaniem ogrodzenie nie stanowi urządzenia budowlanego, lecz stanowi budowlę w
    rozumieniu przepisów Prawa budowalnego. W konsekwencji, sprzedaż przez
    Sprzedającego działki nr 1 nie stanowiła dostawy niezabudowanego terenu budowlanego,
    lecz dostawę terenu zabudowanego ww. budowlą.
    W świetle powyższego w celu ustalenia, czy w odniesieniu do dostawy zabudowanej działki
    nr 1 zastosowanie miało zwolnienie od podatku VAT, a w konsekwencji, czy z tytułu jej
    nabycia przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, należy
    zbadać, czy i kiedy w odniesieniu do budowli w postaci ogrodzenia metalowego wraz z
    bramą posadowionej na ww. działce miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Analiza przedstawionych przez Państwa okoliczności oraz treść powołanych przepisów
    prowadzi do wniosku, że dostawa znajdującej się na działce nr 1 budowli (ogrodzenia
    metalowego wraz z bramą) nie nastąpiła w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż
    ogrodzenie wraz z bramą zostało wybudowane przez Sprzedającego ok. 15 lat temu i nie
    było ulepszane w okresie jego użytkowania. Powyższe oznacza, że pierwsze zasiedlenie
    budowli (ogrodzenia metalowego wraz z bramą) posadowionej na ww. działce miało
    miejsce ponad dwa lata przed dniem sprzedaży Nieruchomości.
    W związku z tym, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budowli w postaci ogrodzenia
    metalowego wraz z bramą a jej sprzedażą upłynął okres ponad 2 lat, to dostawa tego
    naniesienia korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    gdyż zostały spełnione warunki wynikające z tego przepisu. Odpowiednio zwolnieniem
    tym objęta była także dostawa gruntu, na którym budowla w postaci ogrodzenia
    metalowego wraz z bramą była posadowiona, zgodnie z art. 29a ust. 8 cyt. ustawy.
    Zatem, sprzedaż opisanej we wniosku Nieruchomości stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

    W związku z tym, że planowana transakcja sprzedaży przez Sprzedającego Nieruchomości
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie ww. przepisu zgodnie, dalsza
    analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2
    ustawy jest bezzasadna.
    Zwolnienie dostawy Nieruchomości od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy stwarza stronom transakcji możliwość wyboru opcji opodatkowania tej dostawy
    podatkiem VAT na zasadach ogólnych. Jak już wyżej wskazano, zwolnienie od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest fakultatywne i przy spełnieniu warunków
    wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, dostawca i nabywca mają możliwość rezygnacji
    z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej dostawy
    wskazanych powyżej obiektów.
    Ze złożonego wniosku wynika, że na dzień Transakcji Zainteresowani byli zarejestrowani w
    Polsce jako podatnicy czynni VAT. Strony (Sprzedający i Spółka Kupująca) złożyły zgodne
    oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyborze opodatkowania, o
    którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy VAT w formie aktu notarialnego.
    W związku z powyższym, skoro podjęliście Państwo decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku, spełniając warunki z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa przez
    Sprzedającego Nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    według właściwej stawki podatku VAT.
    Tym samym należy zgodzić się z Państwem, że dostawa Nieruchomości zabudowanej
    budowlą w postaci ogrodzenia metalowego wraz z bramą w ramach dokonanej Transakcji
    była czynnością opodatkowaną podatkiem VAT z uwzględnieniem zwolnienia z art. 43 ust.
    1 pkt 10, z którego Strony zrezygnowały poprzez złożenie zgodnego oświadczenia o
    rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy w akcie notarialnym, co w
    konsekwencji spowodowało, że sprzedaż gruntu wraz z posadowioną na nim budowlą
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 uznaję za prawidłowe.
    Z wniosku wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. Nabyli
    Państwo przedmiotową Nieruchomość na potrzeby realizacji inwestycji budowlanej w
    postaci budynku handlowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą, która będzie przez
    Państwa przeznaczona do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT
    (najem i dzierżawa).
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości
    zabudowanej budowlą w postaci ogrodzenia metalowego wraz z bramą w ramach
    dokonanej Transakcji była czynnością opodatkowaną podatkiem VAT z uwzględnieniem
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10, z którego Państwo oraz Sprzedający zrezygnowali
    poprzez złożenie zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art.
    43 ust. 10 i 11 ustawy w akcie notarialnym, co w konsekwencji spowodowało, że
    sprzedaż gruntu wraz z posadowioną budowlą podlegała opodatkowaniu VAT według
    właściwej stawki podatku VAT.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, są Państwo uprawnieni do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od
    Sprzedającego faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości – działki nr 1. Wynika to z
    faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy
    przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie zaistniały
    wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
      faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Tym samym przyjęliśmy jako element stanu faktycznego Państwa jednoznaczne
    wskazanie, że ogrodzenie metalowe wraz z bramą znajdujące się na działce 1 stanowi
    budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowalnego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.