Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.116.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Brak opodatkowania opłat pobieranych przez Agencję.
Słowa kluczowe: agencja
opłata
organ-organ władzy publicznej
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Agencja (dalej: „Agencja”, „Wnioskodawca” lub „A”) jest państwową osobą prawną
    utworzoną na mocy ustawy z dnia (...). Agencja zapewnia (...). Zgodnie z klasyfikacją PKD
    ww. działalność sklasyfikowana jest w grupowaniu (...). Agencja jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej także: „podatek VAT” lub „VAT”).

    27 lutego 2025 r. weszła w życie ustawa z (...) o zmianie ustawy – (...). Ustawa ta
    wprowadza regulacje mające na celu dostosowanie polskiego prawa do przepisów Unii
    Europejskiej dotyczących (...).
    Przedmiotowa ustawa wprowadziła do ustawy z dnia (...) zmiany polegające m.in. na
    dodaniu art. 3a–3c.
    Zgodnie z art. (...)”.
    Stosownie zaś do ust. 5 „(...)”. Natomiast ust. 6 stanowi, iż „(...)”.
    Kwestię czynności, za które Agencja pobiera opłaty i ich wysokość szczegółowo
    uregulowano w ustawie z dnia (...), w nowo dodanym art. (...) ust. 1, który stanowi, iż „(...)”.
    Jak stanowi dalej ust. 3 tego artykułu „(...)”. Przykładowo, wskazany Załącznik nr (...) do
    ustawy (...) zawiera w wierszu pierwszym opis tytułu należności „(...)” oraz kwotę należnej
    opłaty „(...)”.
    W konsekwencji wejścia w życie przywołanych przepisów Wnioskodawca, począwszy od
    dnia 27 lutego 2025 r., obowiązany jest do pobierania opłat, o których mowa w art. (...) (...)
    w wysokości określonej w Załączniku nr (...) do tej ustawy. Przygotowując się do ich
    pobierania Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy obowiązany jest pobierać je w kwocie
    wynikającej z Załącznika nr (...) do (...) czy też powinien pobierać je w kwocie wynikającej z
    Załącznika nr (...) powiększonej o podatek od towarów i usług.
    Wątpliwości te wyniknęły ze sformułowania, jakim posłużył się ustawodawca w art. (...), o
    następującym brzmieniu: „(...)” W opinii Wnioskodawcy sformułowanie „nie uwzględniają
    kwoty podatku od towarów i usług” może wywołać wrażenie, jakoby kwoty opłat wskazane
    w Załączniku nr (...) były kwotami „netto”, zaś Agencja pobierając opłaty powinna
    dodatkowo „uwzględnić” podatek od towarów i usług tj. naliczyć go wg właściwej stawki, w
    konsekwencji czego opłaty pobierane byłyby w wysokości wyższej, aniżeli wynika to z
    Załącznika nr (...).
    Wnioskodawca nie zgadza się z przyjęciem stanowiska innego niż to, że opłaty pobierane
    przez Agencję za czynności określone w art. (...) ustawy (...) stanowią opłaty
    publicznoprawne i jako takie nie podlegają podwyższeniu o podatek VAT.
    Powyższą interpretację Wnioskodawcy podziela Minister (...), który w piśmie z 10 lutego
    2025 r. znak pisma: (...), skierowanym do Wnioskodawcy stwierdził, iż „Bez względu na
    powyższe, Minister (...) informuje, że zgodnie z dodawanym nowelizacją art. (...) ustawy z
    dnia (...) nakładane na A. zadania stanowią realizację zadań publicznych i nie mają
    charakteru działalności gospodarczej. Co więcej, dodawany nowelizacją art. (...) ustawy z
    dnia (...) r. o (...) stanowi, że opłaty za czynności dotyczące (...) mają charakter
    publicznoprawny. Celem wskazanych przepisów było zaliczenie przedmiotowych opłat do
    niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publicznoprawnym”.
    Warto nadmienić, że Minister (...), jako organ odpowiedzialny za przeprowadzenie procesu
    nowelizacji ustawy (...), najlepiej zna intencję, jaka stała za stworzeniem regulacji objętej
    niniejszym wnioskiem.
    Mając na uwadze niejednoznaczność sformułowania, jakim ustawodawca posłużył się w
    art. (...), Wnioskodawca postanowił wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych celem rozstrzygnięcia, czy pobierane przez niego
    opłaty za czynności, o których mowa w art. (...), podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.

## Pytanie

Czy opłaty za czynności, o których mowa w art. (...) ustawy (...), pobierane przez
    Wnioskodawcę w wysokości wynikającej z Załącznika nr (...) do (...) podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż pobierane przez niego opłaty z tytułu realizacji
    czynności, o których mowa w art. (...), nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. W momencie poboru opłaty Wnioskodawca nie jest więc zobowiązany do
    naliczania VAT od kwot opłat wynikających z Załącznika nr (...) do (...).
    Na poparcie swego stanowiska Wnioskodawca wskazuje, iż nakładane na niego na
    podstawie art. (...) ustawy z (...).
    Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w zw. z (...), stanowiące realizację zadań
    publicznych, podejmowane będą w ramach postępowania administracyjnego
    wszczynanego na wniosek zainteresowanego (tzw. postępowanie wnioskowe) i toczyć się
    będą w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. (...) będzie miało
    charakter decyzji administracyjnej wydanej przez Wnioskodawcę działającego jako organ
    administracyjny niższego stopnia. Od decyzji odmawiającej (...) przysługiwało będzie
    odwołanie (tj. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy) do (...) jako organu
    administracyjnego wyższego stopnia, o czym stanowi art. (...).
    Nadto w art. (...) ustawy z dnia (...) stwierdzono, iż „Opłaty, o których mowa w (...), mają
    charakter publicznoprawny”. Przypisanie opłatom pobieranym przez Wnioskodawcę
    charakteru publicznoprawnego oznacza, iż stanowią one formę odpłatności za uzyskanie
    zindywidualizowanego świadczenia wykonanego przez podmiot prawa publicznego. W
    stosunku do przedmiotowych opłat znajduje zatem zastosowanie art. 15 ust. 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług, zgodnie z którym „Nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.
    Implementacja przytoczonego przepisu musi skutkować uznaniem (w stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku), iż w zakresie, w jakim Wnioskodawca realizował będzie
    zadania publiczne związane z wyznaczaniem stref geograficznych dla systemów
    bezzałogowych statków powietrznych, nie będzie uznawany za podatnika VAT. W
    konsekwencji pobierane z tego tytułu opłaty, stanowiące odpłatność za wykonywanie
    czynności z zakresu zadań publicznych, nałożonych na Wnioskodawcę przez (...), nie mogą
    zostać uznane za podlegające opodatkowaniu VAT – gdyż pobierając je, Wnioskodawca nie
    działa jako podatnik.
    Uprawniona jest zatem konstatacja, iż w sytuacji, w której Wnioskodawca realizuje zadania
    publiczne polegające na (...), tj. w sytuacji, w której Wnioskodawca podejmuje działania w
    charakterze organu administracyjnego (a nie na podstawie umów cywilnoprawnych, nie w
    ramach działalności gospodarczej), to pobierane z tego tytułu opłaty publicznoprawne nie
    będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W tym kontekście sformułowanie, którym
    posłużył się ustawodawca w art. (...) (że stawki opłat nie uwzględniają kwoty podatku od
    towarów i usług), należy w opinii Wnioskodawcy interpretować jako dodatkowe, ustawowe
    potwierdzenie w (...) (niejako niezależnie od regulacji zawartych w ustawie o podatku od
    towarów i usług), że kwoty opłat wynikające z Załącznika nr (...) do (...) nie zawierają w
    sobie podatku VAT, tj. stanowią w całości niepodatkowe należności budżetowe o
    charakterze publicznoprawnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji,
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar
    lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i

    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    W konsekwencji, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), który stwierdza, że:

      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo –
    przedmiotowego.
    Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:
        dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
        organy,
        odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych
        na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
    Konieczność spełniania dwóch warunków wyłączających organy publiczne z
    opodatkowania VAT (wykonywanie czynności przez organ podlegający prawu publicznemu
    oraz wykonywanie danej czynności przez podmiot działający w charakterze organu
    publicznego w odniesieniu do tej czynności) była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak stwierdził TSUE w orzeczeniu w sprawie C-4/89 –
    Comune di Carpaneto Piascentino i inni a Ufficio provinciale imposta sul valore aggiunto
    di Piacenza – art. 4(5) VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby czynności
    wykonywane przez organy publiczne w rozumieniu tego przepisu stanowiły czynności
    wykonywane przez organy prawa publicznego podlegające szczególnym zasadom
    prawnym mającym do nich zastosowanie. Drugi akapit tej regulacji należy natomiast
    interpretować w taki sposób, aby Państwa Członkowskie zobowiązane były zapewnić, by
    organy prawa publicznego traktowane były jak podatnicy w związku z czynnościami
    wykonywanymi w charakterze organów publicznych w przypadku, gdy czynności te mogą
    być również podejmowane w ramach działalności konkurencyjnych przez przedsiębiorców
    prywatnych, jeśli traktowanie tych organów jako podmiotów nieposiadających statusu
    podatnika mogłoby prowadzić do istotnego naruszenia zasad konkurencji.
    Wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy stanowi
    odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania i jako takie musi być ściśle
    interpretowane.
    Innymi słowy organ (urząd obsługujący ten organ) będzie uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług w dwóch przypadkach – gdy wykonuje czynności inne niż te, które
    mieszczą się w ramach jego zadań (co wynika z pierwszej części art. 15 ust. 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług) oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego
    zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Stąd też aby uznać, że organ
    działa w zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy
    cywilistycznej musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania –
    określonej prawem czynności wykonywanej w interesie publicznym, organ ten
    wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku
    do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.
    Status podmiotu publicznego był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora
    de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública. W
    wyroku tym TSUE stwierdził:

      „(...) ponieważ (...) art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek
      interpretować w sposób ścisły, należy uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym
      przepisie jest wyczerpujące, a pojęcie „innych podmiotów prawa publicznego”
      stanowi pozostałą kategorię podmiotów należących do władzy publicznej, innych niż
      te, które zostały konkretnie wymienione w tym przepisie. Jeżeli chodzi w
      szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13 ust. 1
      wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu
      publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do
      prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią
      administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa
      publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności
      postanowienie Mihal, C 456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam
      orzecznictwo). Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego”
      nie może wynikać jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu
      czynności należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w
      szczególności postanowienie Mihal, C#456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone
      tam orzecznictwo)”.
    Ponadto, dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej
    działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez
    względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel
    działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na
    osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne
    (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo państwową osobą prawną
    utworzoną na mocy ustawy o (...). Zapewniają Państwo (...). Są Państwo zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    27 lutego 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia (...) r. o zmianie ustawy – (...). Ustawa ta
    wprowadza regulacje mające na celu dostosowanie polskiego prawa do przepisów Unii
    Europejskiej dotyczących (...).
    Przedmiotowa ustawa wprowadziła do ustawy o (...) zmiany polegające m.in. na dodaniu
    art. (...).
    Zgodnie z tymi zmianami wyznaczają Państwo (...).
    W konsekwencji wejścia w życie przywołanych przepisów, począwszy od 27 lutego 2025 r.,
    są Państwo obowiązani do pobierania opłat, o których mowa w art. (...) (...) w wysokości
    określonej w Załączniku nr (...) do tej ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy opłaty za czynności, o których mowa w art. (...)
    ustawy (...), pobierane przez Państwa w wysokości wynikającej z załącznika nr (...) do
    ustawy (...) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dokonując analizy przedmiotowej sprawy należy rozpatrzyć czy czynności, o których
    mowa w art. (...) ustawy (...), wykonywane przez Państwa mogą być klasyfikowane jako
    odpłatne świadczenie usług, a w konsekwencji czy występują Państwo w tym zakresie jako
    podatnik VAT.
    Na podstawie art. (...) ustawy z dnia (...) r. o zmianie ustawy – (...) (Dz. U. z (...)) zostały
    wprowadzone zmiany w ustawie o (...) (t. j. Dz. U. z (...)). W ustawie o (...) po art. (...) dodano
    art. (...) ww. ustawy.
    Zgodnie z art. (...) ust. (...) ustawy o (...):
        1. (...).
    Natomiast na podstawie art. (...) ustawy o zmianie ustawy – (...) oraz niektórych innych
    ustaw zostały również wprowadzone zmiany w ustawie – (...). W ustawie – (...) (t. j. Dz. U. z
    (...)) dodano (...).

    Na podstawie art. (...) ustawy – (...):
        (...).
    Analizując opis przedstawionej sprawy należy zauważyć, że na mocy przepisów prawa
    zostali Państwo wyznaczeni jako organ właściwy do realizacji zadań w zakresie (...). W tym
    zakresie realizują Państwo zadania publiczne. Oznacza to, że wyłącznie Państwo są
    uprawnieni do realizacji ww. czynności, a zatem nie działają Państwo w warunkach
    konkurencyjnych. Za dokonane czynności pobierane są opłaty a wysokość stawek tych
    opłat określona jest w załączniku do ustawy (...). Tym samym, brak jest swobody
    kształtowania treści stosunku prawnego w tym zakresie.
    W związku z tym, w odniesieniu do opisanych należności nie występują Państwo w roli
    zwykłego uczestnika obrotu gospodarczego, lecz w roli organu władzy, a pobierane opłaty
    (kwestia ich poboru i ich wysokości) nie mogą być przedmiotem zawieranych umów
    cywilnoprawnych. Zatem, w przypadku poboru opłat za czynności, o których mowa w art.
    (...) (...), zastosowanie ma art. 15 ust. 6 ustawy, wyłączający możliwość uznania Państwa za
    podatnika podatku VAT. Wobec tego pobierane opłaty nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.