Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-279/08/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-07
Teza: Czy wartość umorzonej pożyczki po śmierci pracownika, stanowi podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychód spadkobierców, a na zakładzie pracy zmarłego pracownika ciąży obowiązek wystawienia PIT-8C zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; obowiązek-obowiązek płatnika; pożyczka; umorzenie; śmierć
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 7 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – jako pracodawca – udzielił swojemu pracownikowi pożyczki. Umowa pożyczki została zawarta pomiędzy wnioskodawcą i pracownikiem i nie zawierała jakiegokolwiek zobowiązania żony pracownika do uregulowania niespłaconych rat pożyczki po śmierci pracownika. Pracownik zmarł w okresie spłacania pożyczki, pozostawiając pewną jej część niespłaconą. Wnioskodawca zamierza umorzyć pozostałą do spłaty część pożyczki. Zmarły pracownik pozostawił żonę oraz małoletnie dzieci, spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej, według przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota umorzonej pożyczki stanowi dla żony zmarłego pracownika przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy w związku z tym wnioskodawca obowiązany jest przesłać żonie zmarłego pracownika informację PIT-8C?

Zdaniem wnioskodawcy żona zmarłego pracownika nie uzyskuje przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu umorzenia pożyczki, w związku z tym nie ma obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C.

Zgodnie z art. 63 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) stosunek pracy wygasa z dniem śmierci pracownika. Prawa majątkowe wynikające ze stosunku pracy przechodzą po śmierci, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej, według przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Na mocy art. 922 Kodeksu cywilnego prawa te nie wchodzą do masy spadkowej.

Pożyczka udzielona pracownikowi, a nie spłacona do dnia jego śmierci, z chwilą której wygasa stosunek pracy zatrudnionego pracownika, stanowi zobowiązanie cywilno-prawne, a nie prawo majątkowe, wynikające ze stosunku pracy. Zobowiązanie do spłaty pożyczki należy do tej sfery obowiązków pracownika, która w ocenie wnioskodawcy w świetle przepisów prawa nie przechodzi ani na żonę ani na inne osoby i jednocześnie nie wchodzi do masy spadkowej.

Wnioskodawca uważa, że zarówno przed umorzeniem pożyczki, jak i w wyniku jej umorzenia przez pracodawcę, pomiędzy pracodawcą zmarłego pracownika a jego następcami prawnymi nie powstaje żaden skutek prawny.

Zatem zdaniem wnioskodawcy w sytuacji, gdy w związku ze śmiercią pracownika, pożyczka udzielona temu pracownikowi podlega umorzeniu, zobowiązanie spłaty pożyczki wygasa i jednocześnie nie przechodzi ani na żonę ani nie stanowi długu spadkowego.

Wnioskodawca uważa, że żona zmarłego pracownika – z tytułu umorzenia pożyczki udzielonej jej mężowi – nie uzyskuje przychodu w rozumieniu art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą śmierci na spadkobierców. Z kolei w myśl art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tą samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w momencie, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki lub jej części. Przy czym w przypadku umorzenia pożyczki za życia pracownika wartość umorzonej pożyczki stanowi przychód pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli umorzenie pożyczki następuje po śmierci pożyczkobiorcy (pracownika), a w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub w umowie o udzielenie pożyczki zawarto zapis o obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobierców (w tym współmałżonka) po śmierci pożyczkobiorcy, to udzielona pożyczka umorzona zostaje spadkobiercy, a nie pracownikowi. W tej sytuacji przychód w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskuje spadkobierca, przejmujący obowiązki dłużnika. Zatem w przypadku, gdy po śmierci pożyczkobiorcy, dochodzi do umorzenia pożyczki spadkobiercy, który przejął obowiązki dłużnika, u tego spadkobiercy powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten odpowiada wartości umorzonej pożyczki.

Natomiast w sytuacji, gdy żadne zapisy nie precyzują obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobiercę (w tym współmałżonka), a udzielona pożyczka umarzana jest zmarłemu pracownikowi, pracodawca nie jest zobowiązany do wystawienia PIT-8C spadkobiercom.

Z wniosku wynika, że pracownikowi uprawnionemu do korzystania ze świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych udzielono pożyczki mieszkaniowej, którą po jego śmierci umorzono do wysokości niespłaconej kwoty. Jednakże umowa pożyczki nie zawierała zapisów o obowiązku uregulowania niespłaconej części pożyczki przez spadkobiercę (w tym współmałżonka). Dlatego też z chwilą umorzenia pożyczki po śmierci pożyczkobiorcy doszło do wygaśnięcia zobowiązania. Nie można zatem uznać, że po stronie spadkobierców powstał przychód, a tym samym po stronie wnioskodawcy (pożyczkodawcy) obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy, iż umorzenie zmarłemu pracownikowi pożyczki nie spowoduje powstania u spadkobierców przychodu z innych źródeł, co skutkuje brakiem obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C, jest **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.