Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.732.2024.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; IP Box; koszt-koszty kwalifikowane; oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na działalność badawczo-rozwojową.-Rodzaje kosztów kwalifikowanych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 40; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP
    Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 stycznia 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotowa
    działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub
    ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych są utworami.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca jest rezydentem polskim, który prowadzi działalność
    gospodarczą i wykonuje swoje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie
    są prowadzone za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, którego Rzeczpospolita jest stroną, ani w żaden inny sposób.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od dnia 2 stycznia 2020 r.
    W latach 2020-2021 Wnioskodawca opodatkowywał swoje dochody z tytułu działalności
    gospodarczej podatkiem na zasadach podatku liniowego. W latach 2022-24
    Wnioskodawca opodatkowuje swoje przychody ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych. W 2025 r. Wnioskodawca planuje wybrać ponownie podatek liniowy.
    Przedmiotowy wniosek dotyczy zatem lat 2020-21 oraz od 2025 r.
    Przeważającą działalność gospodarczą Wnioskodawca określa jako PKD 62.01.Z
    Działalność związana z oprogramowaniem.
    Tworzenie, ulepszenie oraz rozwój nowych programów komputerowych bądź ich części
    odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej o współpracę bądź świadczenie usług
    (...). Jak wskazuje na to zakres obowiązków, Wnioskodawca realizuje projekty z szeroko
    pojętej branży informatycznej oraz programistycznej. Wnioskodawca posiada niezbędne
    kompetencje, umiejętności oraz infrastrukturę do prawidłowego i terminowego
    wykonania zobowiązania umownego.
    Wnioskodawca realizuje przedmiotowe usługi na podstawie przyjętego przez siebie
    harmonogramu prac, w ramach których samodzielnie dokonuje wyboru czasu oraz
    miejsca pracy.

    W zamian za wykonane usługi, Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych. Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach działalności
    odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte
    rozwiązania są samodzielnym wyborem Wnioskodawcy. Świadczone przez Wnioskodawcę
    usługi polegają na tworzeniu programów komputerowych, oprogramowania i jego części.
    Wnioskodawca jest twórcą tworzonego oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Mianowicie, Wnioskodawca tworzy, ulepsza oraz
    rozwija oprogramowanie komputerowe, a następnie całość praw autorskich do tego
    programu lub jego części przenosi za wynagrodzeniem realizując jednocześnie wiążącą go
    umowę. Działania Wnioskodawcy polegające na ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania
    zmierzają do poprawy jego użyteczności albo funkcjonalności tego programu.
    Przedmiotowe prace nad programem komputerowym bądź/oraz jego częściami
    realizowanymi przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, obejmują m.in.:
    (...).
    Wnioskodawca realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w
    ramach działalności kontrahenta bądź samego Wnioskodawcy. Obszar prowadzonych
    prac skoncentrowany jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem
    nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie oprogramowania komputerowego.
    W ramach prac, na podstawie zawieranych umów z Wnioskodawcą, ogół autorskich praw
    majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę, przechodzi na kontrahenta. Dobra
    niematerialne, będące utworami i podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z momentem ich wytworzenia
    stają się przedmiotem własności kontrahenta. Własność ta jest pełna, nieodwołalna oraz
    uprawniająca do rozporządzania prawem na wszelkich polach eksploatacji, w
    szczególności na wszelkich polach eksploatacji w zakresie: prawa do trwałego lub
    czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części
    jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym: wprowadzanie, wyświetlanie,
    stosowanie, przekazywanie i przechowywanie programu komputerowego; tłumaczenia,
    przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie
    komputerowym; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu
    komputerowego lub jego kopii; wprowadzenia do pamięci komputera i sieci
    multimedialnych.
    Wśród przykładowych obszarów prowadzonych przez Wnioskodawcę prac można
    wyróżnić:
      - tworzenie prototypowych rozwiązań informatycznych;
      - tworzenie rozwiązań prototypowych stanowiących części składowe złożonych
        systemów i ich testowanie w ramach opracowanej metodyki;
      - rozwój nowych narzędzi i elementów produktów do wykorzystania w produktach
        oferowanych przez firmy klientom lub też do dalszego rozwoju produktów firmy;
      - tworzenie nowych lub udoskonalanie obecnych rozwiązań programowych
        wspomagających działalność;
      - ulepszanie istniejących i wprowadzanie nowych funkcjonalności, modułów i
        zastosowań do oferowanych produktów;
      - opracowanie nowych algorytmów, skryptów, struktur i architektury;
      - testowanie i walidacja oprogramowania w otoczeniu stanowiącym model warunków
        rzeczywistego funkcjonowania;
      - rozwój oprogramowania i jego demonstracje;
      - tworzenie rozwiązań w zakresie przetwarzania dużych zbiorów danych;
      - rozwijanie systemów zabezpieczeń danych klientów przed zagrożeniami
        bezpieczeństwa;

      - opracowanie koncepcji aktualizacji silnika sklepu internetowego;
      - integracja narzędzi informatycznych stosowanych przez klientów.
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego –
    produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem
    Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia
    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    Wyniki prac rozwojowych mają ustaloną formę. Jest nią fragment kodu programu
    komputerowego – zapisany za pośrednictwem znaków, cyfr i symboli matematycznych –
    wraz z dokumentacją, jako nieodłączną częścią kwalifikowanego prawa IP.
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca
    świadcząc usługi na rzecz kontrahenta nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich
    części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji.
    Do prawidłowego funkcjonowania oprogramowania konieczne jest dokonywanie jego
    rozwijania oraz ulepszania (co wynika z istoty działalności programistycznej), w wyniku
    czego powstają części oprogramowania, które również podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie, prowadzi
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o:
      - zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
        Oprogramowaniu;
      - przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.
        wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
        Oprogramowania;
      - kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
        prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z
        wytworzeniem Oprogramowania;
      - dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy
        przychodami i kosztami opisanymi powyżej.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pozostająca w ścisłym związku ze stałym poszerzaniem dostępnych
    elementów wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości oraz umiejętności, a których
    wykorzystanie w przyszłości może mieć bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na
    wytworzony produkt.

    Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do poprawy
    użyteczności albo funkcjonalności programu. Bez wątpienia działalność na rzecz
    kontrahentów polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na
    rzecz kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX.
    Wobec czego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej – gdyż nie weryfikuje
    tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z kontrahentem oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest
    za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom danego kontrahenta. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od
    założonych celów. Zgodnie z tą definicją, działalność Wnioskodawcy jest obarczona
    ryzykiem gospodarczym.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1) Co oznacza „ulepszanie” oraz „modyfikowanie” przez Pana utworów? W szczególności,
      czy oznacza to ich rozwijanie w związku z tym, że – jak wskazał Pan w pytaniu –
      zarówno tworzy Pan, jak i rozwija oprogramowanie?
    Należy wskazać, że tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe, są
    produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera. Produkty te nie są również efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu. Modyfikowanie
    oraz ulepszanie oznacza rozwijanie utworów, tj. rozwijanie oprogramowania, w wyniku
    którego powstaje nowe, niezależne oprogramowanie - program komputerowy, gdyż
    Wnioskodawca zarówno tworzy, jak i rozwija oprogramowanie.

    2) Czy wszystkie „oprogramowania”, „oprogramowania komputerowe”, „programy”,
      „utwory”, „aplikacje” to programy komputerowe, które są/będą tworzone i rozwijane
      bezpośrednio przez Pana? Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na
      stwierdzenie, czy różne pojęcia określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są
      używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt Pana prac?
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    3) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy i rozwija Pan
      „Oprogramowania” proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego „programu komputerowego”?
      - praktyczne doświadczenie w tworzeniu aplikacji webowych;
      - praktyczne doświadczenie w tworzeniu sklepów internetowych;
      - znajomość zasad działania sklepów internetowych;
      - znajomość zasad działania narzędzi do autentykacji i autoryzacji;
      - umiejętność pracy z designami;
      - wiedza i praktyczne doświadczenie z zakresu testowania oprogramowania;
      - praktyczne doświadczenie w tworzeniu bibliotek;
      - umiejętność pracy z dokumentacją;
      - umiejętność wyszukiwania informacji na blogach i forach eksperckich;
      - wiedza z zakresu technologii ...;
      - biegła znajomość języka angielskiego;
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
        działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne
        innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają
        tworzone oprogramowania od już istniejących?
    W ramach tej działalności Wnioskodawca rozwija przede wszystkim umiejętności z
    obszaru architektury mikroserwisów, konteneryzacji (...), programowania w (...), a także
    wiedzę (...). Korzysta z technologii ... (np. ...) oraz wdraża nowsze koncepcje, takie jak ... i
    architektura zdarzeniowa (event-driven).
    Do wyróżniających się innowacji należy chociażby zastosowanie ..., automatyzacja ... za
    pomocą .... oraz integracja rozwiązań real-time (...). Te elementy znacząco usprawniają
    komunikację pomiędzy modułami aplikacji, zwiększają skalowalność i ułatwiają wdrażanie
    nowych funkcjonalności. Dodatkowo, Wnioskodawca wykorzystuje ... do szybkiego
    testowania kodu w środowiskach zbliżonych do produkcyjnych, co skraca czas
    wprowadzania zmian i pozwala efektywniej współpracować w zespole. Wszystkie te
    rozwiązania pozwalają projektowanemu oprogramowaniu odróżniać się pod względem
    wydajności, elastyczności i szybkości wdrożeń od istniejących już na rynku aplikacji.

      c) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
    Dotychczas Wnioskodawca zajmował się głównie projektowanie, tworzeniem i
    wdrażaniem aplikacji webowych (w tym serwisów typu e-commerce, systemów do
    zarządzania treścią, narzędzi wewnętrznych).
      d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
        programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
    Produkty i usługi opierały się na wiedzy z obszaru architektury ... (m.in. ...), konteneryzacji
    (...), automatyzacji wdrożeń (...), a także na praktycznych rozwiązaniach programistycznych
    w ... Wnioskodawca wdrażał ... i testy automatyczne, łącząc to z dotychczasową wiedzą
    branżową, dostępną dokumentacją, publikacjami eksperckimi i społecznościami
    programistycznymi (np. ...).
      e) co Pan zaplanował?
    Wnioskodawca zaplanował rozwój w kierunku tworzenia i wdrażania własnych aplikacji
    webowych. Takie rozwiązania mogą szczególnie dobrze sprawdzić się w firmach, dla
    których bezpieczeństwo danych ma kluczowe znaczenie.
      f) jakie cele Pan postawił?
    Maksymalizację bezpieczeństwa danych tworzonych aplikacji i jak najlepszą automatyzację
    wprowadzanych wdrożeń.
      g) w jaki sposób realizował/będzie Pan realizował zaplanowane przedsięwzięcie?
    Wnioskodawca realizuję przedsięwzięcia głównie w oparciu o zwinne metody zarządzania
    projektami (...). Regularnie iteruję nad funkcjonalnością, korzystając z repozytorium kodu
    (...) i ... (...). Każda zmiana jest weryfikowana w ... – tymczasowych środowiskach
    odpalanych automatycznie przy .... Dzięki temu możliwa jest szybka integracja i testy
    nowych rozwiązań w warunkach zbliżonych do produkcyjnych.
    W warstwie technologicznej wykorzystuję (...), a w razie potrzeby sięgam po rozwiązania ...
    (np. ...).
      h) co jest/co będzie efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy
        realizacji opisanego projektu?
    Efektem realizacji opisanych projektów jest powstanie rozwiązań wykraczających poza
    dotychczasowe standardy, np. umożliwienie jednoczesnej obsługi autoryzacji i
    autentykacji ... i ..., które może być wdrożone w ciągu kilku minut na aplikacji klienckiej, czy
    związany z zaangażowaniem użytkownika, system nagród oparty o NFT. W praktyce,
    pozwala to na łączenie artystów z fanami, poznanie mniej znanych artystów, a także
    ułatwienie monetyzacji ich twórczości.
    4) Czy Pana działalność, w ramach której tworzy/ulepsza/rozwija Pan Oprogramowanie
      obejmuje prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne? Jeżeli tak, to należy
      szczegółowo opisać te prace.
    Nie, działalność Wnioskodawcy nie obejmuje prac empirycznych lub teoretycznych,
    mających przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi prace rozwojowe, które są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub

    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    5) W czym przejawia się/będzie przejawiać się twórczy charakter działalności opisanej we
      wniosku w odniesieniu do „Oprogramowań”, których dotyczy wniosek? Należy
      ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje/będzie Pan podejmował w celu
      opracowania nowego/rozwijanego „Oprogramowania”, a w szczególności:
    Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie programów komputerowych przez Wnioskodawcę
    stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Podatnik jako programista musi posiadać umiejętności programowania oraz wiedzę z
    zakresu technologii informatycznych, aby stworzyć oryginalne rozwiązania i wprowadzić
    innowacje. Tworzenie programów komputerowych wymaga wykorzystania kreatywności i
    zdolności do rozwiązywania problemów, co jest wyrazem indywidualnej twórczości
    intelektualnej.
      a) jakie konkretnie działania podejmował/podejmuje/będzie podejmował Pan w celu
        wytworzenia i rozwinięcia „programów komputerowych”, czy wykonywał/wykonuje
        /będzie wykonywał je Pan w sposób systematyczny, zaplanowany, metodyczny?
    Wnioskodawca podejmując się ulepszenia określonych programów komputerowych oraz
    ich części, każdorazowo podejmuje następujące czynności:
      - Analiza oraz planowanie: krok ten obejmuje zrozumienie biznesowych wymagań dla
        programu komputerowego bądź jego części (określonej funkcjonalności). Analiza
        dotyczy określonych czynności: istniejącego systemu, identyfikacja obszarów do
        ulepszenia, i stworzenie planu dla nowego projektu.
      - Projektowanie: opiera się o stworzenie szkicu architektury programu
        komputerowego bądź jego części. Obejmuje również wybór stosownych
        technologii i stworzenie projektu interfejsu użytkownika.
      - Implementacja: na podstawie zaprojektowanego i określonego planu obejmuje
        rozpoczęcie programowania. Programowanie natomiast przejawia się w tworzeniu
        kodu programu komputerowego bądź jego części, który to tworzy określone
        funkcje i usprawnienia według zawartych w planie celów i wymagań.
      - Testowanie: stanowi nieodłączną czynność obejmującą poprawną realizację każdego
        z projektów. Po zakończeniu implementacji Wnioskodawca pisze testy
        jednostkowe i integracyjne, aby upewnić się, że wszystko działa zgodnie z
        założonym planem i spełnia jego wszelkie oczekiwania.
      - Wdrożenie i utrzymanie: po udanym testowaniu następuje wdrożenie programu do
        środowiska produkcyjnego. Czynności te obejmują monitorowanie jego działania,
        naprawianie ewentualnych błędów i dokonywanie dalszych ulepszeń na podstawie
        opinii użytkowników programu komputerowego. Ponadto, na tym etapie prac
        Wnioskodawca dokonuje każdorazowo obserwacji związanych z działaniem
        systemu.
    Kroki te są powtarzane przez Wnioskodawcę w cyklach, zarówno w przypadków
    programów komputerowych, jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i ulepszane.
    Wnioskodawca ponad powyższe wskazuje, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny.
      b) w oparciu o jakie technologie został wytworzony lub rozwinięty przez Pana program
        komputerowy; jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?

    W większości przypadków Wnioskodawca sięgał po (...), a czasem ...), co umożliwiło Mu
    wdrażanie zarówno tradycyjnych aplikacji webowych (...), jak i rozwiązań łączących się z
    blockchainem (...).
    Nowe koncepcje i narzędzia, które wcześniej nie występowały w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy, to m.in.:
      - integracja ... i ... w jednym rozwiązaniu, dzięki której aplikacje obsługują zarówno
        klasyczne mechanizmy autentykacji (...), jak i portfele kryptowalutowe (...);
      - obsługa ... (systemy nagród dla społeczności), co otworzyło nowe możliwości
        monetyzacji oraz zaangażowania użytkowników;
      - autorskie platformy e-commerce (zamiast gotowych ... typu ... czy ...), pozwalające na
        pełną kontrolę i dowolne modyfikacje kodu;
      - (...) jako ... do zarządzania bazami danych (...) z automatyczną generacją typów w ...;
      - ... i ...co zapewnia skalowalność i minimalizuje koszty utrzymania;
      - ... (tymczasowe środowiska pod każdy ..., które przyspieszyły iterację i testowanie
        nowych funkcjonalności.
      c) co powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w znaczymy
        stopniu różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana, na czym polegała
        oryginalność tego programu komputerowego?
    Wnioskodawca wskazuje, że w poniższej tabeli wskazał wszystkie, wymagane przez Organ
    informacje, przyporządkowane do określonych programów komputerowych bądź ich
    części, które wytworzył w ramach prowadzonej działalności:
    Lp.  Nazwa programu  Wykorzystane   Zastosowane, niewystępujące Co powoduje, że oprogramowanie
                  technologie  dotąd w praktyce gospodarczej różni się w znacznym stopniu od
                            Wnioskodawcy, nowe funkcje  istniejących rozwiązań?
        (...)1.  ...  - Integracja równocześnie z ... i - Połączenie mechanizmów
                            portfelami  logowania ...;
                            Kryptowalutowymi (...);  - Umożliwia płynne przejście z
                                        klasycznej autentykacji do obsługi - Intuicyjny UI do szybkiego
                                        portfeli krypto, co dotąd nie było wdrożenia w desktopach.
                                        powszechnie wykorzystywane.
    2.  (...)  ...  - Dedykowane szablony i   - Rozszerzalne i uniwersalne
                            funkcje sklepów szybkiego   „motywy” umożliwiające szybkie
                            wdrożenia;  dostosowywanie do potrzeb
                                        klientów;- System do łatwej
                            personalizacji i skalowania e-  - Skoncentrowanie się na
                            sklepów.  skalowalności i wydajności z myślą
                                        o obsłudze większej liczby sklepów
                                        jednocześnie.
        (...)3.  ...

                            - Mechanizmy tworzenia i   - Integracja ... z platformą
                            przekazywania ... w czasie   społecznościową w jednym
                            rzeczywistym;  miejscu;
                            - System nagród dla   - tokenizacja treści, co pozwala na
                            zaangażowanej społeczności.  nowe formy monetyzacji oraz
                                        interakcji ...
    4.  (...)  ...  - Własny system zarządzania   - Całkowite dostosowanie do
                            produktami i zamówieniami   indywidualnych potrzeb klienta;
                            (bez użycia gotowych ...);  - Brak uzależnienia od istniejących
                            - Architektura od odstaw z   platform (np. ..., ...), co daje
                            możliwością łatwej rozbudowy.swobodę w modyfikacjach i
                                        optymalizacji.
    5.  (...)  ...  - System zdalnego zarządzania - Personalizacja treści
                            lekcjami i materiałami;  edukacyjnych i rozbudowany panel
                                        nauczyciela, co wykracza poza - Mechanizmy oceny wyników i
                                        standardowe LMS-y.spersonalizowanych
                            rekomendacji dla uczniów.
    6.  (...)  ...  - Dodatkowe moduły i   - Personalizacja i rozszerzenie
                            funkcjonalności tworzone na   standardowych możliwości;
                            zamówienie (np. integracje   - Integracje dostosowane pod
                            płatności i logistyki).  specyficzne modele biznesowe, co
                                        wykracza poza typowe wtyczki
                                        gotowe w ekosystemie.
    Oryginalność tworzonych programów komputerowych polega na tym, że są one unikalne,
    dedykowane dla klienta oraz wytworzone w oparciu o najnowocześniejsze technologie.
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, że program
        komputerowy po jego wytworzeniu/rozwinięciu różni się/będzie się różnić od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Wnioskodawca stosuje indywidualne podejście do każdego projektu, tworząc
    niestandardowe rozwiązania oparte na zaawansowanych technologiach. Do kluczowych
    narzędzi należy:
      (...).

    6) W związku ze wskazaniem we wniosku, że: „Wnioskodawca bez wątpienia w ramach
      działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
      tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie „programów komputerowych”
        oraz jakie posiadał Pan źródła finansowania zaplanowanych prac?
    Celem Wnioskodawcy jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i
    rozwiniętego – produktu (programu komputerowego lub jego części).
    Ponadto, głównym celem Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i
    umiejętności do wytworzenia wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i
    niewystępujących w praktyce gospodarczej technik.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
        rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
        praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Osiągnięte przez Wnioskodawcę cele polegały na wytworzeniu innowacyjnego – nowego,
    ulepszonego i rozwiniętego – produktu (programu komputerowego lub jego części).
    Wnioskodawca samodzielnie stworzył program komputerowy, dysponując swoją wiedzą i
    doświadczeniem.
    W zakresie zasobów ludzkich, tworzenie programów komputerowych oraz ich części nie
    spowodowało zapotrzebowania kadrowego Wnioskodawcy.
    Zasoby rzeczowe: Wnioskodawca wykorzystuje zasoby programistyczne i naukowe,
    materiały internetowe, komputer, sprzęt komputerowy, kartki, długopisy, tusze do
    drukarki, narzędzia programistyczne.
    Zasoby finansowe: środki uzyskane w ramach samodzielnej innowacyjnej pracy
    programistycznej Wnioskodawcy realizowanej w ramach działalności gospodarczej.
      c) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
    Systematyczność ta polega na przyjęciu określonej metodologii do wyznaczania zadań
    oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, a na
    podstawie tego – planowania, w którym momencie powinny zostać zrealizowane.
      d) jakie w związku z tym zostały opracowane harmonogramy i w jakim stopniu zostały
        zrealizowane w stosunku do poszczególnych programów komputerowych?
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie
    wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    7) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze były/są
      /będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
      tj.:
      a) zawsze odznaczały się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
        charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
        niematerialnej;
      b) nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
        jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
        określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      c) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?
    Tak, efekty pracy Wnioskodawcy nazywane oprogramowaniem komputerowym i jego
    częścią są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera.
    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    8) Co w kontekście przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego –
      należy rozumieć pod pojęciem „fragment kodu programu komputerowego”,
      „programy komputerowe bądź ich części”?
    Pod pojęciem „fragmentu kodu programu komputerowego” lub „programów
    komputerowych bądź ich części” należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    9) Czy w przypadku zarówno tworzenia, jak i rozwijania „programów komputerowych”
      efekty Pana pracy również w odniesieniu do „fragmentu kodu” oraz „części programu”
      zawsze były/są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy
      przysługiwały/przysługują/będą Panu przysługiwały osobiste i majątkowe prawa
      autorskie do tych „programów komputerowych”?
    Wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub jego części
    obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią nowe i
    odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w głównym
    zamiarze zarówno Wnioskodawcy, jak i Jego kontrahenta na poprawę użyteczności i
    funkcjonalności tego oprogramowania.
    Jeżeli w wyniku wykonywania usługi Wnioskodawca stworzy utwór – zg. z definicją ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych będzie to program komputerowy – to na mocy
    umowy autorskie prawa majątkowe przechodzą na kontrahenta.
    10) Czy w przypadku rozwoju „Oprogramowania” – efekt Pana pracy w postaci powstałych
    rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią/będą
    stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych?
    Wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub jego części
    obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią nowe i
    odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w głównym
    zamiarze zarówno Wnioskodawcy, jak i Jego kontrahenta na poprawę użyteczności i
    funkcjonalności tego oprogramowania.
  11) W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
    zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez
    Pana „programów komputerowych lub ich części”? W jaki sposób odbywa się
    wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego lub jego części” i przeniesienie
    praw do tego efektu Pana pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio
    Pan i Kontrahent)? Co potwierdza/będzie potwierdzać przeniesienie tych praw?

    Jak wskazano na kanwie wniosku oraz niniejszego uzupełnienia Wnioskodawca otrzymuje
    przychód z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych.
    Jeżeli w wyniku wykonywania usługi Wnioskodawca stworzy utwór, o którym mowa na
    kanwie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – to na mocy umowy autorskie
    prawa majątkowe przechodzą na kontrahenta. Prawa autorskie przechodzą z chwilą
    przekazania utworu na kontrahenta, a ten nabywa autorskie prawa majątkowe do
    utworów odnośnie wszystkich znanych w momencie zawarcia umowy pól eksploatacji –
    szczegółowo wskazanych w jej treści. Autorskie prawa do programu komputerowego
    przechodzą na kontrahenta w momencie oddania mu w sposób elektroniczny bądź
    fizyczny (na nośniku) wytworzonego kwalifikowanego prawa IP. Kontrahent na podstawie
    wiążącego ich stosunku umownego wypłaca wynagrodzenie. Przeniesienie tych praw
    potwierdza objęcie we władanie przez kontrahenta programów komputerowych bądź ich
    części w ujęciu umownym. Strony nie stosują dodatkowej dokumentacji oprócz umowy
    oraz faktur VAT. Incydentalnie, na potrzeby dokumentowe Wnioskodawcy może udzielać
    mu oświadczeń mających potwierdzić przekazanie określonego prawa na jego rzecz.
  12) Czy przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    (lub jego części) następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy?
    Tak, przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    (lub jego części) odbywa się zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
  13) Czy dokumentacja wytwarzana przez Pana będzie każdorazowo nierozerwalnie związana z
    wytworzonym kodem źródłowym i jako całość, tj. program komputerowy stanowi/będzie
    stanowiło autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie w myśl
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ww. kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, czyli program komputerowy jest przenoszony łącznie przez Pana,
    na rzecz Zleceniodawcy? Jeżeli nie to, czy: przenoszone będą przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy wyłącznie prawa do dokumentacji, tj. utwory, które podlegają u Pana jako
    twórcy ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskich i prawach pokrewnych?
    Tak, dokumentacja wytwarzana przez Wnioskodawcę jest nierozerwanie związana z
    wytworzonym kodem źródłowym i jako całość stanowi/będzie stanowiło autorskie prawo
    do programu komputerowego, podlegające ochronie w myśl art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych oraz przenoszona jest łącznie na rzecz Zleceniodawcy.
  14 ) Wobec wskazania we wniosku: „W zamian za wykonane usługi, Wnioskodawca otrzymuje
    umówione wynagrodzenie. Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych”. Należało wskazać, czy wynagrodzenie za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez Pana programów
    komputerowych jest wyodrębnione na wystawionej fakturze, lub innym dokumencie
    potwierdzającym fakt dokonania operacji gospodarczej? Jeżeli nie, to czy i w jaki sposób
    ustala Pan wartość wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonych przez Pana programów komputerowych?
    Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej faktury. Faktura zawiera jedną
    pozycję, której wysokość uzależniona jest od stawki godzinowej i ilości przepracowanych
    godzin w miesiącu, zaś zasady ustalania wynagrodzenia są zawarte w umowie z
    kontrahentem.
    Jeżeli usługi obejmują inne elementy wynagrodzenia niż te zw. z przeniesieniem praw
    autorskich do programu komputerowego na kontrahenta – Wnioskodawca wykazuje je w
    odrębnej pozycji. Wyznacznikiem przeniesienia na Wnioskodawcę autorskich praw

    majątkowych do programu komputerowego jest umowa, dlatego bezpośrednie wskazanie
    tego na fakturze VAT nie jest niezbędne.
  15) Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartą umową, są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez Kontrahenta?
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w
    miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecających.
  16) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
    (innych niż Kontrahent)?
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich (innych niż Jego kontrahent).
  17) Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych)?
    Tak, Wnioskodawca zgodnie z dyspozycją ustawową, na potrzeby ustalenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oblicza
    wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Wnioskodawca ustala jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru
    zawartego w ustawie –
    (a+b)*1,3/(a+b+c+d).
    Wnioskodawca ponosi wyłącznie koszty na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej (lit. a wzoru Nexus).
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie przedstawionym w opisie stanu faktycznego
      /zdarzenia przyszłego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
      pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest prawidłowa, to czy Wnioskodawca będzie mógł
      używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
      stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę?
    W pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2 Wnioskodawca poprzez określenie „dochód ze
    sprzedaży praw autorskich” rozumie kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, obliczony jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywana przez Niego działalność stanowi działalność
    badawczo -rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.
    Prace opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, wykonywane przez
    Wnioskodawcę spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ zgodnie z
    u.p.d.o.f. – noszą znamiona prac rozwojowych.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., zgodnie
    z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669) znowelizowano definicję „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych” stanowiących łącznie „działalność badawczo-rozwojową” w myśl
    art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października
    2018 r., „badania naukowe” to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W konsekwencji z dniem 1 października 2018 r., przepisy u.p.d.o.f. bezpośrednio referują
    do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl ww. regulacji „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace mają twórczy charakter.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa, to
    taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań,
    często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.
    Po drugie, działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny
    sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Po czwarte, definicje badań naukowych (badań podstawowych i badań aplikacyjnych) oraz
    prac rozwojowych zawarte w przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce mają charakter
    uniwersalny, co oznacza, że wskazują na działania i elementy, które muszą wystąpić, aby
    możliwe było uznanie określonych działań (czynności) za badania naukowe lub prace
    rozwojowe (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 marca
    2020 r. sygn. akt I SA/Po 51/20).
    Niejednokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że twórczy
    charakter działalności badawczo-rozwojowej oznacza, że działalność ta ma posiadać
    charakter kreatywny, a zatem nowatorski, oryginalny w pomyśle, czyli musi być
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają charakteru odtwórczego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi z 1 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Łd 443/20).

    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza – mający na celu tworzenie;
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” – powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że Jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    na rzecz kontrahenta. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, nie są wykonywane na schematach, lecz każdorazowo wymagają dokonywania
    rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu.
    Algorytmy rozwiązań proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT (platformy, systemy,
    aplikacje). Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż
    rezultatem Jego działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów
    źródłowych, dokumentacji, algorytmów itp.
    Wyżej wymienione efekty prac odpowiadają definicji programu komputerowego, o którym
    mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz w art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W piśmiennictwie wskazuje się,
    że ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego
    formy wyrażenia. W grę wchodzić może zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (...),
    zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a
    ponadto kodu maszynowego (...), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych (E. Ferenc-
    Szydełko (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komenatrz. Wyd. 4,
    Warszawa 2021).
    Jak wskazano we wstępnej części wniosku, działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia,
    ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX:
    „wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa (...) nawet jeżeli podobne
    rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot” oraz „(...) Zatem twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”.
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, co
    w efekcie jest przejawem działalności twórczej o spersonalizowanym charakterze, ale nie
    tworzy innowacyjnych rozwiązań w skali światowej.
    Działalność Wnioskodawcy ponownie potwierdzone zostają w objaśnieniach podatkowych
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: „Nie ma zatem
    przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się
    wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element
    celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia

    nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno
    przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im
    większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym większy
    będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
    determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej”.
    Wnioskodawca podejmując się wykonania określonego zlecenia każdorazowo, ze względu
    na fakt istnienia rygorystycznych wymogów stawianych prze klienta (osobę fizyczną bądź
    prawną), wykorzystuje nowe zastosowania – w ogólnym tego słowa znaczeniu, mając na
    względzie branżę w której działa kontrahent. Istotą działalności Wnioskodawcy jest
    zapewnienie, że wykonywana przez Niego praca oraz produkt spełniają i wyczerpują
    zagadnienia prawne, zagadnienia dot. bezpieczeństwa w sieci internetowej oraz rygory
    funkcjonalności (optymalizacja aplikacji/strony, narzędzia, funkcjonalności).
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei – robiący coś regularnie i starannie – oraz w
    przypadku działań – prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.
    W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób.
    Należy wskazać, że prace, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach działalności, nie mają
    incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te
    stanowią istotę funkcjonowania Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób
    poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych
    prac wynika również z funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec klienta, które
    dotyczą obsługi informatycznej, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na
    dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach.
    Nowe funkcjonalności wprowadzane są zgodnie z dobrymi praktykami
    programistycznymi, tj. dokonywana jest najpierw analiza problemu, powstaje prototyp
    (proof of concept), rozwiązanie jest wdrażane stopniowo na środowiska testowe, a
    następnie pełne rozwiązanie jest wdrażane na środowisko produkcyjne.
    Kod testowany jest ręcznie oraz automatycznie. Z działających aplikacji zbierane są
    metryki, które służą do monitorowania wykorzystania dodanych funkcjonalności. Przed
    wdrożeniem na środowisko produkcyjne kod jest recenzowany przez innych
    programistów celem zapewnienia jakości.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku.
    Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub
    istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem
    realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz
    optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych systemów,
    aplikacji, technologii dostępowych oraz innych narzędzi IT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, poprzez
    tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę
    oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych
    lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy zatem, Jego aktywność w ramach prowadzonych prac zasadniczo
    może zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i

    wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez Niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod danego klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów.
    Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji
    oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega na opracowaniu nowych
    produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w związku ze zgłoszeniem
    zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją zapotrzebowania przez
    Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów
    prowadzonej działalności.
    Oprócz tego w Objaśnieniach podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według podręcznika działalność
    badawczo- rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna,
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe klienta. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowej ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 u.p.d.o.f.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł On używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży
    praw autorskich na stworzone i rozwijane przez siebie oprogramowanie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
    własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w
    podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego

    — podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f.).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Szczecinie z 29 października 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 619/20),
    ugruntowała się jednolita linia interpretacyjna, w której wskazuje się, że kwalifikowane IP
    to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.;
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W zakresie opisywanych ulepszeń, należy na szczególnym względzie mieć pogląd, że na
    równi traktowane jest dokonanie modyfikacji poprzez wprowadzenie elementów
    spełniających przesłanki uznania ich za utwór, jak i innego rodzaju modyfikacji (por. J.
    Barta (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz. Wyd. 4, Warszawa 2017).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub

      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a
      w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f.).
    Według art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f., w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub
    ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty
    podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Biorąc pod uwagę, że prace opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu
    nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, spełniają definicję prac
    badawczo-rozwojowych, to po spełnieniu wymienionych wyżej warunków może On tym
    samym używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
    stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i
          prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

        b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z
          późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne
          mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach
          zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
          zastosowanie komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i
    modyfikacji programów komputerowych lub ich części, które według ustawy z 4 lutego
    1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych są utworami. Realizuje Pan prace w
    celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, które po
    zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w ramach działalności kontrahenta

    bądź Pana. Obszar prowadzonych prac skoncentrowany jest na działalności związanej
    przede wszystkim z tworzeniem nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie
    oprogramowania komputerowego. Świadczone przez Pana usługi polegają na tworzeniu
    programów komputerowych, oprogramowania i jego części. Jest Pan twórcą tworzonego
    oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Mianowicie, tworzy Pan, ulepsza oraz rozwija oprogramowanie komputerowe, a następnie
    całość praw autorskich do tego programu lub jego części przenosi za wynagrodzeniem
    realizując jednocześnie wiążącą go umowę. Pana działania polegające na ulepszaniu i
    modyfikacji oprogramowania zmierzają do poprawy jego użyteczności albo
    funkcjonalności tego programu.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy przedstawionym we wniosku wskazał Pan, że realizuje prace w celu
    tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, które po
    zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w ramach działalności Kontrahenta,
    bądź Pana. Obszar prowadzonych prac skoncentrowany jest na działalności związanej
    przede wszystkim z tworzeniem nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie
    oprogramowania komputerowego. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź
    pośrednio do poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Działalność na rzecz
    Kontrahentów polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na
    rzecz Kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie programów
    komputerowych przez Pana stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze. Jako programista musi Pan posiadać umiejętności programowania oraz
    wiedzę z zakresu technologii informatycznych, aby stworzyć oryginalne rozwiązania i
    wprowadzić innowacje. Tworzenie programów komputerowych wymaga wykorzystania
    kreatywności i zdolności do rozwiązywania problemów, co jest wyrazem indywidualnej
    twórczości intelektualnej. Kroki te są powtarzane przez Pana w cyklach, zarówno w
    przypadków programów komputerowych, jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i
    ulepszane. Ponad powyższe wskazuje Pan, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny. Wskazał Pan, że efekty Pana pracy
    nazywane oprogramowaniem komputerowym są produktami o charakterze oryginalnym,

    twórczym, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej –
    tworzone od zera. Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych. Projekty tworzone przez
    Pana niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to do Pana należy urzeczywistnienie
    wizji tworzonego produktu. Wskazał Pan, że modyfikowanie oraz ulepszanie oznacza
    rozwijanie utworów, tj. rozwijanie oprogramowania, w wyniku którego powstaje nowe,
    niezależne oprogramowanie – program komputerowy, gdyż Pan zarówno tworzy, jak i
    rozwija oprogramowanie.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Wyjaśnił Pan, że celem Pana prac
    jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego – produktu
    (programu komputerowego lub jego części).
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że samodzielnie stworzył Pan program komputerowy,
    dysponując swoją wiedzą i doświadczeniem. Celem jest wytworzenie innowacyjnego –
    nowego, ulepszonego i rozwiniętego – produktu (programu komputerowego lub jego
    części).
    Ponadto, Pana głównym celem jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do
    wytworzenia wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i
    niewystępujących w praktyce gospodarczej technik. Osiągnięte przez Pana cele polegały
    na wytworzeniu innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego – produktu
    (programu komputerowego lub jego części). W zakresie zasobów ludzkich, tworzenie
    programów komputerowych oraz ich części nie spowodowało zapotrzebowania
    kadrowego u Pana. Systematyczność polega na przyjęciu określonej metodologii do
    wyznaczania zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do
    realizacji tych zadań, a na podstawie tego – planowania, w którym momencie powinny

    zostać zrealizowane. Prowadzi Pan pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od
    wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności to
    oprogramowanie wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i z
    należytą uwagą.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana programu
    komputerowego jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej,
    na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza Pan istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej – gdyż nie weryfikuje
    tego w takiej skali.
    W uzupełnieniu natomiast doprecyzował Pan, że w ramach działalności zajmował się Pan
    głównie projektowaniem, tworzeniem i wdrażaniem aplikacji webowych (w tym serwisów
    typu e-commerce, systemów do zarządzania treścią, narzędzi wewnętrznych. Produkty i
    usługi Pana opierały się na wiedzy z obszaru architektury mikroserwisów i serverless (m.
    in. ...), konteneryzacji (...), automatyzacji wdrożeń (...), a także na praktycznych
    rozwiązaniach programistycznych w ...) czy .... Wdrażał Pan ... architecture i testy
    automatyczne, łącząc to z dotychczasową wiedzą branżową, dostępną dokumentacją,
    publikacjami eksperckimi i społecznościami programistycznymi (np. ...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:

      - nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      - łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      - kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      - wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      - nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      - łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
      - kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      - wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      - planowaniu produkcji oraz
      - projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan w opisie sprawy, prowadzi Pan działalność obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania
    produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Pozostające w ścisłym
    związku ze stałym poszerzaniem dostępnych elementów wiedzy, przyswajaniem
    nowych możliwości oraz umiejętności, a których wykorzystanie w przyszłości może mieć
    bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na wytworzony produkt. Podejmowane
    przez Pana czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do poprawy użyteczności
    albo funkcjonalności programu. Pana działalność na rzecz Kontrahentów polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej
    przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na rzecz Kontrahentów
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Wytwarzanie, rozwijanie i

    ulepszanie programów komputerowych przez Pana stanowi przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze. Jako programista musi Pan posiadać
    umiejętności programowania oraz wiedzę z zakresu technologii informatycznych, aby
    stworzyć oryginalne rozwiązania i wprowadzić innowacje. Tworzenie przez Pana
    programów komputerowych wymaga wykorzystania kreatywności i zdolności do
    rozwiązywania problemów, co jest wyrazem indywidualnej twórczości intelektualnej.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        a) patent,
        b) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        c) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        d) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        e) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        f) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
          dopuszczonych do obrotu,
        g) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o
          ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        h) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2
          i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których
          mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a
    także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana
    ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający
    osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego według skali bądź stawki liniowej.
    Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców,
    którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw
    własności intelektualnej, tzw. Innovation Box.
    W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką
    podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:
      - podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał
        prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i
      - prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub
        międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór
        użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.
    Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.
    Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa
    własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z
    rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest:
      - dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności
        związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      - dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również,
      - dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany
        na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez
    podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki
    opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca
    ust. 4 ustawy.
    Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w Pana sytuacji,
    opodatkowaniu 5% stawką będzie podlegała suma przemnożonych przez wskaźniki nexus
    dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich
    praw do programów komputerowych.
    Istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury
    nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, należy
    ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową
    związaną z danym prawem.
    Przyjąć więc trzeba, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy podkreślić, że stosowanie ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, dodatkowe obowiązki po stronie podatników – w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie
    jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
      1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan
        Oprogramowanie;
      2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
        badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
        dochodowym od osób fizycznych;
      3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
      4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
      5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;

      6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
        praw majątkowych do programów komputerowych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej
    ustawy.
    Może więc Pan używać stawki 5% od dochodu, uzyskanego w latach 2020-2021 oraz od
    roku 2025, ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie stworzone i rozwijane
    przez siebie.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.