Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.173.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Skutki podatkowe związane z kradzieżą towarów
(papierosów).
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
korekta-korekta podatku
kradzież-kradzież składników majątkowych
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu
    faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 10 marca 2025 r., dotyczący
    skutków podatkowych związanych z kradzieżą towarów (papierosów) wpłynął 14 marca
    2025 r. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 5 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od (...) 2021 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, zajmującą się
    sprzedażą wyrobów tytoniowych (...). Klientami były osoby fizyczne. Działalność była
    rozliczana na zasadzie karty podatkowej od pierwszego dnia prowadzenia działalności.
    Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Od wszystkich zakupów wyrobów
    tytoniowych był odliczany podatek naliczony.

    Dnia (...) 2021 r., o godzinie (...), jak każdego dnia, przystąpił Pan do pakowania całego
    towaru do firmowego busa (...) o numerze rejestracyjnym (...) aby przetransportować
    wyroby tytoniowe do zabezpieczonego garażu w miejscu Pana stałego zamieszkania.
    Decyzję o codziennym transporcie podjął Pan w dniu otwarcia działalności, gdyż w latach
    wcześniejszych zdarzały się incydenty włamań z kradzieżami. Garaż jest zabezpieczony
    przez kamery wewnątrz jak i na zewnątrz obiektu, alarm, czujniki kurtynowe, dymu i
    syreny alarmowe.
    Podczas pakowania towaru w miejscu prowadzenia działalności został Pan zaatakowany z
    zaskoczenia. Dwóch napastników zaszło Pana od tyłu, (...).
    (...) wywieziono Pana w inne miejsce, gdzie napastnicy przepakowali papierosy i uciekli z
    całym Pana towarem w nieznanym kierunku.
    Po oswobodzeniu udał się Pan pieszo w kierunku najbliższych zabudowań z prośba o
    powiadomienie policji o zaistniałej sytuacji.
    Policja przyjęła zawiadomienie, podjęła czynności, niestety na dzień dzisiejszy nie
    odnaleziono ani napastników, ani Pana papierosów.
    Aby transakcja stanowiła dostawę towarów w rozumieniu ustawy musi mieć charakter
    odpłatny i przenosić na inny podmiot prawo do rozporządzania towarami. W Pana
    przypadku taka sytuacja nie miała miejsca.
    Od 1 marca 2025 r. zmienił Pan formę opodatkowania na ryczałt ewidencjonowany ze
    względu na zmianę branży (sprzedaż odzieży używanej).
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    - Wydatki poniesione w związku z nabyciem towarów miały służyć czynnościom
    opodatkowanym podatkiem VAT, niekorzystającym ze zwolnienia.
    - Sprawa została zgłoszona na policję (...) i dotyczyła rozboju w dniu (...) w (...). Podczas
    przesłuchania podał Pan, iż kradzież była na kwotę (...).
    - Na obecną chwilę sprawa jest w toku.
    - Skradzione papierosy nie były ubezpieczone.
    Pytania (pytanie nr 2 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w zakresie wydatków poniesionych na zakup towarów (w tym przypadku wyrobów
    tytoniowych), a następnie skradzionych zachowuje Pan prawo do odliczenia podatku
    naliczonego?
    2. Czy w związku z zaistniałą kradzieżą jest Pan zobowiązany do opodatkowania
    skradzionego towaru podatkiem VAT.
    Pana stanowisko w sprawie (w odniesieniu do pytania nr 2 ostatecznie sformułowane w
    uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    W Pana ocenie do kradzieży odpowiednio udokumentowanej nie powinno być obowiązku
    dokonywania korekty VAT, od których uprzednio odliczono VAT.
    Przykładem może być wyrok WSA w Poznaniu z 10 stycznia 2011 r. (I SA/po 842/10). Sąd
    orzekł co następuje:
    „(...) utrata, zniszczenie lub kradzież towarów nie są zasadniczo uznawane za okoliczności
    zmieniające prawo do odliczenia. Jeśli zatem utracone, zniszczone lub skradzione towary
    były przeznaczone do działalności opodatkowanej i odliczono podatek naliczony przy ich
    nabyciu, nie powstaje konieczność korekty. Stwierdzone niedobory niezawinione towarów
    (na skutek zniszczeń bądź kradzieży) nie będą powodować konieczności korekty podatku
    naliczonego od towarów, których dotknęły niedobory, jeżeli zostaną prawidłowo
    udokumentowane”.

    Ad. 2
    W Pana ocenie nie powinien Pan opodatkować skradzionego towaru podatkiem od
    towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem
    VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie do rozporządzania towarami jak właściciel, a w Pana przypadku do takiego
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarami nie doszło, gdyż nie było elementu
    odpłatności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie podatku od towarów i usług
    jest prawidłowe.
    Na wstępie wyjaśniam, że celem zachowania spójności wypowiedzi, odpowiedzi w
    kwestiach objętych zakresem postawionych we wniosku pytań udzielono w innej
    kolejności niż wynika to z treści wniosku.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jednocześnie ustawodawca przewidział możliwość wyłączenia stosowania przepisów
    ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z zaistniałą kradzieżą jest Pan
    zobowiązany do opodatkowania skradzionego towaru podatkiem VAT (pytanie nr 2 we
    wniosku).
    Zgodnie z powołanym wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z kolei z art. 7 ust. 1 ustawy wskazuje, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Również w świetle art. 14 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1, z późn. zm.), dalej
    zwana Dyrektywą 112, dostawa towarów oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania
    rzeczą jak właściciel.

    Przeniesienie rzeczy to proces, w którym właściciel rzeczy (sprzedawca, dawca, itd.)
    przekazuje prawo własności tej rzeczy innemu podmiotowi (nabywcy, obdarowanemu,
    itd.). Może to być przeniesienie własności w wyniku sprzedaży, darowizny, wymiany,
    spadku lub innego rodzaju umowy.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z definicją zawartą w ustawie istotą dostawy
    towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy przy
    tym podkreślić, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania
    rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”, lecz jako własność w sensie ekonomicznym.
    Własność ekonomiczna to sytuacja, w której – z punktu widzenia aspektów
    ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym – należałoby uznać kogoś za właściciela
    rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie
    własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności
    ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów.
    Ponadto dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Można w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council,
    TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie
    wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z
    dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził,
    że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność
    za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
    czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80,
    które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie
    harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227
    /EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa
    wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego
    znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona
    dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał
    przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę
    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
    wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić
    pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne
    rzeczywiście otrzymane, nie natomiast wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje tutaj orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy
    R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie Trybunał
    zauważył, że czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek
    prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
    wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
    faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

    Z kolei Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 14 lipca 2005 roku (C-435/03) w sprawie
    możliwości zakwalifikowania kradzieży towarów jako opodatkowanej dostawy towarów
    dla potrzeb podatku VAT, wskazując, że „kradzież towarów z definicji nie przynosi
    poszkodowanemu z powodu tej kradzieży żadnej korzyści materialnej. A zatem nie może
    być ona postrzegana jako dostawa towarów „dokonywana odpłatnie” w rozumieniu art. 2
    dyrektywy i w związku z tym nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług (...)”.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
    wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
    jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę
    oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem
    dokonanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą,
    zajmującą się sprzedażą wyrobów tytoniowych w (...). Klientami były osoby fizyczne. Jest
    Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Od wszystkich zakupów wyrobów tytoniowych
    był odliczany podatek naliczony. Dnia (...), jak każdego dnia, przystąpił Pan do pakowania
    całego towaru do firmowego busa, (...) o numerze rejestracyjnym (...), aby
    przetransportować wyroby tytoniowe do zabezpieczonego garażu w miejscu Pana stałego
    zamieszkania. Decyzję o codziennym transporcie podjął Pan w dniu otwarcia działalności,
    gdyż w latach wcześniejszych zdarzały się incydenty włamań z kradzieżami. Garaż jest
    zabezpieczony przez kamery wewnątrz jak i na zewnątrz obiektu, alarm, czujniki
    kurtynowe, dymu i syreny alarmowe. Podczas pakowania towaru w miejscu prowadzenia
    działalności został Pan zaatakowany z zaskoczenia. Dwóch napastników zaszło Pana od
    tyłu, (...). (...) wywieziono Pana w inne miejsce, gdzie napastnicy przepakowali papierosy i
    uciekli z całym Pana towarem w nieznanym kierunku. Po oswobodzeniu udał się Pan
    pieszo w kierunku najbliższych zabudowań z prośba o powiadomienie policji o zaistniałej
    sytuacji. Policja przyjęła zawiadomienie, podjęła czynności, niestety na dzień dzisiejszy nie
    odnaleziono ani napastników, ani Pana papierosów.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan m.in. że sprawa kradzieży towaru (papierosów)
    została zgłoszona na policję (...) i dotyczyła rozboju w dniu (...) w (...).
    Również, jak wskazano wyżej, dla uznania, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną
    czynność, co wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W przypadku kradzieży
    towarów brak jest świadczenia wzajemnego. Jak wskazano wyżej bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem
    istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno
    zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę oraz gdy
    świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej
    czynności.
    Zatem w sytuacji opisanej we wniosku nie można stwierdzić, że dokonał Pan przeniesienia
    prawa dysponowania towarem jak właściciel na rzecz na podmiotu będącego stroną
    transakcji – towar (papierosy) został Panu skradziony w trakcie napadu rabunkowego,
    zatem nie przekazał Pan towaru z własnej woli żadnemu podmiotowi.
    Tym samym kradzież towaru od której mowa we wniosku nie stanowi dostawy towarów, a
    co za tym idzie – nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W konsekwencji Pana stanowisku w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

    Pana wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w zakresie wydatków poniesionych na
    zakup towarów (w tym przypadku wyrobów tytoniowych), a następnie skradzionych
    zachowuje Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego (pytanie nr 1 we wniosku).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego, zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy o VAT:
    Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest
    on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-
    10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90
    ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12,
    dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

    Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Stosowanie do art. 91 ust. 7d ustawy:
    W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
    handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
    czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
    należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
    należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
    zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
    za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Również przepisy art. 91 ust. 2-6, 7a-7c, 7e i 8 ustawy regulują zasady dokonywania
    korekty, o której mowa w ust. 1.
    Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty
    związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia
    niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z
    danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter
    planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny
    związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia
    albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jak Pan wskazał w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z kradzieżą towaru
    (wyrobów tytoniowych). Zdarzenie utraty towaru odbyło się bez Pana wiedzy i woli oraz z
    przyczyn od Pana niezależnych. Ponadto z opisu sprawy wynika, że jest Pan
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, a wydatki poniesione w związku z nabyciem
    towarów miały służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT, niekorzystającym ze
    zwolnienia.
    W przedmiotowej sprawie należy odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal
    Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku
    VAT), że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem
    wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza
    kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej
    działalności, prawo podatnika do odliczenia podatku VAT zostaje zachowane.
    W świetle powołanego wyroku TSUE należy stwierdzić, że w przypadku gdy zakup danego
    towaru przez Wnioskodawcę był dokonany z zamiarem wykorzystania tego towaru do
    czynności podlegających opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to pomimo utraty
    danego towaru z przyczyn niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy jak to ujął Trybunał
    – „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia w
    związku z nabyciem tego towaru zostaje zachowane.
    Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z kradzieżą (zgłoszoną przez Pana na
    policję), która spowodowała niedobory towaru (wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku, że
    wartość skradzionego towaru to 450.000 zł), które to niedobory towaru należy uznać za
    niezawinione przez Pana.
    Wobec powyższego, w sytuacji utraty towaru z przyczyn niezależnych od Pana prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem utraconych towarów zostaje
    zachowane.

    Co za tym idzie w związku z tym, że w opisanej sytuacji nie doszło do zmiany
    przeznaczenia towaru (skradzionych papierosów) z którym związany jest podatek
    naliczony, nie ma podstaw do dokonywania korekt odliczonego podatku.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku,
    kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem
    wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej jako:
    „Ordynacja podatkowa”).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.