Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.92.2020.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-22
Teza: Zastosowania zwolnienia od podatku dostawy garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu i udziałem w częściach wspólnych oraz opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w działkach nr 1/1 i 1/2.
Słowa kluczowe: dostawa; garaż; grunty-grunt niezabudowany; opodatkowanie; stawka; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) oraz art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2020 r. (data wpływu 14 lutego 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 kwietnia 2020 r. (data wpływu 7 kwietnia 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 17 marca 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.92.2020.1.KP (doręczone Stronie w dniu 31 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dostawy garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu i udziałem w częściach wspólnych oraz opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w działkach nr 1/1 i 1/2 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2020 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dostawy garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu i udziałem w częściach wspólnych oraz opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w działkach nr 1/1 i 1/2. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 kwietnia 2020 r. (data wpływu 7 kwietnia 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 17 marca 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.92.2020.1.KP (skutecznie doręczone Stronie w dniu 31 marca 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 24 grudnia 2007 r. na podstawie wpisu do CEIDG, w zakresie przeważającym „Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85.59.B) oraz dodatkowo m.in. w zakresie „Kupno i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek” (PKD 68.10.Z) i „Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi” (PKD 68.20.Z).

Od dnia 1 stycznia 2008 r. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym. Realizując swój cel gospodarczy Wnioskodawca nabył lokale niemieszkalne stanowiące odrębną własność tj. garaże znajdujące się w budynkach mieszkalnych, od Spółki „(…)” Sp. z o.o. z siedzibą w (…), odpowiednio:

1.  w dniu 15 stycznia 2014 r., za aktem notarialnym (…) - garaż nr (…) o pow. 20,80 m2 w budynku mieszkalnym położonym w (…) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali,
2.  w dniu 6 kwietnia 2016 r., za aktem notarialnym (…) - garaż nr (…) o pow. 16,80 m2 w budynku mieszkalnym położonym w (…) wraz z udziałem w gruncie i w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali,
3.  w dniu 6 kwietnia 2016 r., za aktem notarialnym (…) - garaż nr (…) o pow. 16,40 m2 w budynku mieszkalnym położonym w (…) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali,
4.  w dniu 6 kwietnia 2016 r., za aktem notarialnym (…) - garaż nr (…) o pow. 16,50 m2 w budynku mieszkalnym położonym w (…) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali,
5.  w dniu 6 kwietnia 2016 r., za aktem notarialnym (…) - garaż nr (…) o pow. 15,70 m2 w budynku mieszkalnym położonym w (…) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali,
6.  w dniu 19 stycznia 2017 r., za aktem notarialnym (…) - garaż nr (…) o pow. 16,70 m2 w budynku mieszkalnym położonym w (…) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wraz z przypadającym na ww. garaże udziałem w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiących drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych w których mieszczą się opisane powyżej garaże.

Do każdego z powyższych aktów notarialnych:

*   Wnioskodawca złożył oświadczenie, iż dany lokal niemieszkalny nabywa na cele prowadzonej działalności gospodarczej pod firmą (…) z siedzibą w (…),

*   sprzedający „(…)” Sp. z o.o złożył oświadczenie, że Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Spółka „(…)” Sp. z o.o. dostawy ww. garaży opodatkował podatkiem VAT powyższe dostawy i udokumentował je odpowiednio fakturami VAT. Wnioskodawca odliczył podatek VAT naliczony od nabycia ww. garaży.

Wnioskodawca nabyte garaże wprowadził do „Ewidencji środków trwałych” i dokonuje od nich odpisów amortyzacyjnych.

Garaże nabyte przez Wnioskodawcę służyły - i służą nadal - do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT tj. były przedmiotem wynajmu, obecnie wynajmowane są 3 garaże. Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie garaży oznaczonych, jako (…) i (…), których wysokość była niższa niż 30% wartości początkowej danego garażu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Wnioskodawca w przyszłości zamierza sprzedać wyżej opisane garaże wraz z udziałem we współwłasności gruntu i udziałem w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali oraz wraz z udziałem w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiących drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych, w których mieszczą się przedmiotowe garaże.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że wszystkie garaże w różnych okresach czasu były wynajmowane na rzecz osób fizycznych (najem ewidencjonowany był na kasie rejestrującej) lub na rzecz podmiotów gospodarczych (najem dokumentowany był fakturami VAT), czynność najmu była opodatkowana podatkiem od towarów i usług według 23% stawki.

Prawo do władania każdym z garaży, jak właściciel, Wnioskodawca uzyskał na podstawie protokołu odbioru:

1.  z dnia 8 października 2013 r., garażu nr (…) położonego w (…) - garaż był użytkowany dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży,
2.  w dniu 2 listopada 2015 r., garażu nr (…) położonego w (…) - garaż był użytkowany dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży,
3.  w dniu 30 października 2015 r., garażu nr (…) położonego w (…) - garaż był użytkowany dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży,
4.  w dniu 30 października 2015 r., garażu nr (…) położonym w (…) - garaż był użytkowany dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży,
5.  w dniu 30 września 2015 r., garażu nr (…) położonego w (…) - garaż był użytkowany dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży,
6.  w dniu 13 października 2016 r., garaż nr (…) położonego w (…) - garaż był użytkowany dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży.

Z chwilą odebrania garażu od developera za protokołem odbioru, Wnioskodawca zgłaszał każdy garaż do wynajmu. W przypadku, gdy na dany garaż w jakimś czasie nie było chętnych najemców, Wnioskodawca wykorzystywał taki garaż na potrzeby własnej firmy.

Z dokumentów źródłowych Wnioskodawcy wynika, iż przykładowo w październiku 2016 r. (i w kilku następnych miesiącach), wszystkie garaże (a nie tylko poszczególne z nich) były wynajmowane, w tym na rzecz osób fizycznych 2 garaże i na rzecz podmiotów gospodarczych 4 garaże.

Zgodnie z wyjaśnieniem Wnioskodawcy, drogi dojazdowe znajdujące się na działkach nr 1/1 i 1/2 służą wszystkim współwłaścicielom zamieszkałym w budynkach mieszkalnych położonych w rejonie ulicy (…). Jak wynika z aktów notarialnych wskazanych w opisie wniosku, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego (…), zatwierdzonego uchwałą nr (…) rady Miasta (…) z dnia 29 września 2005 r. - działki gruntu 1/1, 1/2 i 1/3 położone są na terenie oznaczonym symbolem M23 - teren zabudowy mieszkaniowej. Ponadto z zapisów zawartych w przedmiotowych aktach notarialnych wynika, że działki gruntu nr 1/1 i 1/2 są niezabudowane, stanowią drogi dojazdowe do budynków położonych przy ulicy (…) oraz parkingi i są infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu.

Zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta (…) w sprawie podatku od nieruchomości z dnia 2 stycznia 2019 r. za rok 2019 znak: (…), udział w drodze dojazdowej znajdującej się na działce nr 1/1 i 1/2 przysługujący Wnioskodawcy został zakwalifikowany przez ww. organ, jako „Grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego”, a nie jako budowla w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy planowana sprzedaż garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali będzie stanowić czynność zwolnioną od podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 2 pkt 14 i w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiących drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych, w których mieszczą się przedmiotowe garaże będzie opodatkowana stawką podstawową podatku VAT, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali będzie zwolniona od podatku VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 ze zm. - zwana dalej ustawą VAT) opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponieważ ustawa VAT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „rzeczy” zasadnym jest odwołanie się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.).

Zgodnie z art. 45 K.c. rzeczami są tylko przedmioty materialne. Natomiast art. 46 K.c. stanowi, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z treści art. 47 § 1 i § 2 k.c. wynika, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw, przy czym częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Uzupełnieniem powyższych przepisów jest art. 48 k.c., który stanowi, że do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. W rozumieniu art. 50 k.c. za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.

Mając na uwadze regulacje zawarte w Kodeksie cywilnym należy stwierdzić, że garaże będące składnikami majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, położone w budynkach mieszkalnych, stanowią części składowe tych budynków i są rzeczą dla celów podatku VAT. Również w przypadku udziału we współwłasności gruntu oraz udziału w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali należy uznać, że skoro udział ten stanowi część składową nieruchomości to tym samym jest „gruntem”, który mając postać materialną stanowi „rzecz” dla celów podatku VAT.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, który stanowi, iż pod tym pojęciem rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ze stanu faktycznego wynika, że w przypadku Wnioskodawcy zostały spełnione przesłanki pozwalające na zwolnienie od podatku VAT dostawy opisanych powyżej garaży, ponieważ:

1.  przedmiotowe garaże Wnioskodawca nabył w roku 2014, 2016 i 2017 co oznacza, że zostały one oddane Wnioskodawcy, jako pierwszemu nabywcy, odpowiednio: 6, 4 i 3 lata temu, w związku z czym upływ czasu liczony od daty oddania ich do używania Wnioskodawcy jest dłuższy niż 2 lata,
2.  przedmiotowe garaże, stanowią składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i były przedmiotem wynajmu na rzecz osób trzecich, co oznacza, że były użytkowane przez Wnioskodawcę.

Zwolnieniem od podatku objęta będzie również dostawa udziału we współwłasności gruntu oraz udziału w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali, co wynika z art. 29a ust. 8 ustawy VAT.

Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Jak wskazano powyżej, w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego, za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowych garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali będzie zwolniona od podatku od towarów i usług.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa udziału w niezabudowanej działce gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiącej drogę dojazdową do budynków mieszkalnych, w których mieszczą się przedmiotowe garaże będzie opodatkowana 23% stawką podatku od towarów i usług.

Jak wywiedziono w stanowisku do pyt. 1, udział w gruncie stanowi część składową nieruchomości w rozumieniu art. 50 k.c., zatem dla celów rozliczenia podatku VAT, stanowi rzecz, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy VAT.

W związku z tym zastosowanie znajdzie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, przy czym przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, stawka podatku wynosi 23%. Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca oprócz dostawy rzeczy opisanych w pyt. 1 dokona również dostawy udziału w niezbudowanej działce gruntu nr 4/29 i 4/30 stanowiącej drogę dojazdową do budynków mieszkalnych, w których mieszczą się opisane powyżej garaże.

W związku z tym, że działki gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowią drogę dojazdową i są gruntem niezabudowanym, to udział w tych gruntach stanowi samoistny przedmiot dostawy podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT według 23% stawki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami - w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust 1. Jednocześnie na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli bądź ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli bądź ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od dnia 24 grudnia 2007 r. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG, w zakresie przeważającym „Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85.59.B) oraz dodatkowo m.in. w zakresie „Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek” (PKD 68.10.Z) i „Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi” (PKD 68.20.Z). Od dnia 1 stycznia 2008 r. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym. Realizując swój cel gospodarczy Wnioskodawca nabył lokale niemieszkalne stanowiące odrębną własność tj. garaże znajdujące się w budynkach mieszkalnych, wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali od Spółki „(…)” Sp. z o.o., odpowiednio: w dniu 15 stycznia 2014 r., - garaż nr (…), w dniu 6 kwietnia 2016 r., - garaż nr (…), w dniu 6 kwietnia 2016 r., - garaż nr (…), w dniu 6 kwietnia 2016 r., - garaż nr (…), w dniu 6 kwietnia 2016 r., - garaż nr (…), w dniu 19 stycznia 2017 r., - garaż nr (…), które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wraz z przypadającym na ww. garaże udziałem w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiących drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych w których mieszczą się opisane powyżej garaże. Wnioskodawca odliczył podatek VAT naliczony przy nabyciu ww. garaży. Wnioskodawca nabyte garaże wprowadził do ewidencji środków trwałych. Garaże nabyte przez Wnioskodawcę służyły - i służą nadal - do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. były przedmiotem wynajmu, obecnie wynajmowane są 3 garaże. Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie garaży nr (…) i (…), których wysokość była niższa niż 30% wartości początkowej danego garażu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Wszystkie garaże w różnych okresach czasu były wynajmowane na rzecz osób fizycznych lub na rzecz podmiotów gospodarczych, czynność najmu była opodatkowana podatkiem od towarów i usług według 23% stawki. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że wszystkie garaże były użytkowane dłużej niż 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży. Z chwilą odebrania garażu od developera za protokołem odbioru, Wnioskodawca zgłaszał każdy garaż do wynajmu. W przypadku, gdy na dany garaż w jakimś czasie nie było chętnych najemców, Wnioskodawca wykorzystywał taki garaż na potrzeby własnej firmy. Z dokumentów źródłowych Wnioskodawcy wynika, iż przykładowo w październiku 2016 r. (i w kilku następnych miesiącach), wszystkie garaże (a nie tylko poszczególne z nich) były wynajmowane, w tym na rzecz osób fizycznych 2 garaże i na rzecz podmiotów gospodarczych 4 garaże.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości czy planowana sprzedaż garaży wraz z udziałem we współwłasności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali będzie stanowić czynność zwolnioną od podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad 1

Odnosząc się do sprzedaży przedmiotowych garaży, należy zauważyć, że decydujące dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania jest rozstrzygnięcie kwestii, czy i kiedy względem ww. garaży nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w październiku 2016 r. (i w kilku następnych miesiącach), wszystkie garaże (a nie tylko poszczególne z nich) wynajmował, w tym na rzecz osób fizycznych 2 garaże i na rzecz podmiotów gospodarczych 4 garaże. Ponadto w przypadku, gdy na dany garaż w jakimś czasie nie było chętnych najemców, Wnioskodawca wykorzystywał taki garaż na potrzeby własnej firmy.

Co istotne, od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej przedmiotowych garaży.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy twierdzić, że w odniesieniu do opisanych we wniosku lokali doszło do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy a planowana dostawa nastąpi po pierwszym zasiedleniu i jednocześnie od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży wskazanych garaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym, sprzedaż garaży wraz z udziałem w częściach wspólnych danego budynku opisanych we wniosku będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostały spełnione warunki wymienione w tym przepisie.

W konsekwencji sprzedaż udziału w gruncie, który przypada na przedmiotowe garaże, również podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Skoro planowana sprzedaż zabudowanej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie przesłanek i rozstrzyganie zwolnienia na podstawie innych przepisów, tj. art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie jest zasadne.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Wnioskodawca ma również wątpliwości czy sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiących drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych w których mieszczą się przedmiotowe garaże będzie opodatkowana stawką podstawową podatku VAT, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na zadane pytanie należy wskazać, że stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższych przepisów wynika, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem, ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

W związku z tym, że ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć należy, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy, począwszy od zabudowy mieszkaniowej, przez tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej, aż po tereny zabudowy zagrodowej włącznie.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy terenu. Opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane w myśl art. 2 pkt 33 ustawy. Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych, które nie są terenami budowlanymi, jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nabył lokale niemieszkalne stanowiące odrębną własność tj. garaże znajdujące się w budynkach mieszkalnych, wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wraz z przypadającym na ww. garaże udziałem w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/1 i 1/2 stanowiących drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych, w których mieszczą się przedmiotowe garaże. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą z dnia 29 września 2005 r. - działki gruntu 1/1, 1/2 i 1/3 położone są na terenie oznaczonym symbolem M23 - teren zabudowy mieszkaniowej. Ponadto z zapisów zawartych w przedmiotowych aktach notarialnych wynika, że działki gruntu nr 1/1 i 1/2 są niezabudowane, stanowią drogi dojazdowe do budynków. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że udział w drodze dojazdowej znajdującej się na działce nr 1/1 i 1/2 przysługujący Wnioskodawcy został zakwalifikowany jako „Grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego”, a nie jako budowla w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że działki nr 1/1 i 1/2 stanowią grunt niezabudowany przeznaczony pod zabudowę zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działki te położone są na terenie oznaczonym symbolem M23 - teren zabudowy mieszkaniowej. Oznacza to, że w momencie dostawy, działki będące przedmiotem wskazanej transakcji sprzedaży będą stanowiły teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji sprzedaż udziału w przedmiotowych działkach nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ będą to grunty przeznaczone pod zabudowę w myśl art. 2 pkt 33 ustawy.

Wskazać w tym miejscu należy, że skoro nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (tj. teren ma charakter budowlany), to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z okoliczności sprawy nie wynika, że Wnioskodawca wykorzystywał przedmiotowe działki do działalności zwolnionej od podatku VAT (nie jest zatem spełniony pierwszy z warunków określony w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy niezbędnych do zastosowania przedmiotowego zwolnienia).

Zatem w przedmiotowej sprawie dla dostawy opisanych we wniosku działek nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W konsekwencji, dostawa udziału w działkach nr 1/1 i 1/2 jako gruntu budowlanego zdefiniowanego w art. 2 pkt 33 ustawy, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem podstawowej stawki podatku VAT w wysokości 23% w myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).

Stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.