Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-331/09/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-08
Teza: Opodatkowanie zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowa; budynek-budynek mieszkalny; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-źródła przychodu; spadek; wspólność-wspólność ustawowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2009 r. (data wpływu – 26 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 17 stycznia 2008 r. zbyła Pani za cenę 850 000 zł udział wynoszący 4/6 części w nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym.

Działkę, na której posadowiono ww. budynek, nabyła Pani wspólnie z mężem na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej w dniu 19 kwietnia 1994 r. Natomiast w dniu 30 grudnia 1994 r. uzyskali Państwo pozwolenie na budowę domu, która trwała wiele lat. Ostatecznie budynek został zgłoszony do użytkowania w dniu 14 grudnia 2007 r., co zostało potwierdzone stosownym zaświadczeniem powiatowego inspektora nadzoru budowlanego z dnia 16 stycznia 2008 r.

W międzyczasie, tj. w dniu 24 października 2001 r., zmarł mąż, w związku z czym postanowieniem sądu z dnia 14 listopada 2001 r. stwierdzono nabycie przez Panią udziału wynoszącego 1/3 części w spadku po zmarłym.

Zważywszy na przytoczone okoliczności zbyty przez Panią udział wynosił 4/6 części w zabudowanej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychód uzyskany w 2008 r. ze sprzedaży udziału wynoszącego 4/6 części w nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani zdaniem, uzyskany przychód z tytułu zbycia opisanego we wniosku udziału w nieruchomości jest wolny od podatku dochodowego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zalicza przychodu ze sprzedaży nieruchomości dokonanej po upływie pięciu lat od daty jej nabycia do źródeł przychodu \[ art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) \]. W cytowanej ustawie nie ma również definicji nieruchomości. Pojęcie nieruchomości definiuje natomiast wprost Kodeks cywilny, gdzie zgodnie z art. 46 § 1 i art. 48 nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące przedmiot odrębnej własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane, a nadto do części składowych gruntu należą w szczególności budynki. Zatem budynek nie może być odrębnym przedmiotem własności i jest co do istoty związany z losem gruntu (nieruchomości), a nie z terminem zakończenia budowy na tym gruncie.

Wobec powyższego uważa Pani, iż udział wynoszący 1/2 części w zbytej nieruchomości (3/6) nabyła w 1994 r., w związku z czym – odnośnie odpowiadającej temu udziałowi części przychodu – nie ciąży na niej obowiązek zapłaty podatku dochodowego w myśl art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku nabytego w drodze spadku po zmarłym mężu udziału wynoszącego 1/6 części w opisanej nieruchomości, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w części odpowiadającej temu udziałowi jest zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32d cytowanej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Pani w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 Nr 9, poz. 59 ze zm.). W myśl art. 31 cytowanej ustawy, istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że: 1) powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej – intercyzy), 2) obejmuje dorobek małżonków (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków.

W sytuacji śmierci jednego ze współmałżonków następuje zarówno ustanie wspólności majątkowej, jak i otwarcie spadku po zmarłym. Tym samym połowa dotychczasowego majątku wspólnego przypada małżonkowi pozostającemu przy życiu, a druga połowa należy do spadku po zmarłym.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż dniem nabycia przez Panią spadku jest data śmierci męża. Natomiast postanowienie o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Wobec powyższego skutki prawnopodatkowe opisanego we wniosku zbycia udziału wynoszącego 4/6 części w nieruchomości należy wobec Pani odnosić odrębnie w stosunku do uzyskanego w ten sposób przychodu w części odpowiadającej udziałowi (1/2=3/6) nabytemu w 1994 r. na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w stosunku do przychodu w części dotyczącej udziału (1/6) nabytego w 2001 r. w drodze spadku po zmarłym mężu.

Ponadto istotnym dla niniejszego rozstrzygnięcia jest brak definicji nieruchomości w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, stąd też należy się również odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego. W myśl przepisu art. 46 Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Prawo rzeczowe rozróżnia więc trzy rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, części budynków (lokalowe).

Co więcej, w myśl art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Część składowa rzeczy nie może zaś być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 4 Kodeksu).

Zatem, w przypadku wybudowania budynku na gruncie stanowiącym współwłasność, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Datą nabycia nieruchomości jest więc data nabycia gruntu, nie zaś data wybudowania budynku, wobec czego należy uznać, iż w przedstawionym opisie stanu faktycznego nabycie udziału wynoszącego ½ części w przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w dniu 19 kwietnia 1994 r., natomiast udziału 1/6 części – w dniu 24 października 2001 r. z chwilą otwarcia spadku po zmarłym małżonku. Zatem bieg pięcioletniego terminu dla pierwszego z udziałów rozpoczął się z dniem 31 grudnia 1994 r., w przypadku drugiego – 31 grudnia 2001 r.

Ostatecznie należące do Pani udziały w opisanej nieruchomości (łącznie 4/6) sprzedane zostały w dniu 17 stycznia 2008 r. (tj. po upływie wspomnianego terminu, co nastąpiło odpowiednio w dniu 31 grudnia 1999 r. i 31 grudnia 2006 r.), wobec czego omawiana transakcja nie stanowi źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.