Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-616/08-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-07-11
Teza: CIT - w zakresie art. 11 Konwencji z dnia 21 czerwca 1991 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
Słowa kluczowe: Korea; Korea Południowa; odsetki; opodatkowanie-uchylanie się od opodatkowania; podatek-podatek dochodowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; umowa-umowa pożyczki; zapłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 07.04.2008r. (data wpływu 14.04.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie art. 11 Konwencji z dnia 21 czerwca 1991 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1992 r. Nr 28, poz. 126; dalej: konwencja polsko-koreańska) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.04.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie art. 11 konwencji polsko – koreańskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zawarł z D Co. Ltd. z siedzibą w Korei (dalej: podmiot koreański) umowę pożyczki, zgodnie z którą spółka z Polski jest pożyczkobiorcą. Na podstawie umowy Wnioskodawca jest zobowiązany płacić na rzecz pożyczkodawcy odsetki umowne. W związku z powyższym Spółka ma wątpliwości odnośnie miejsca uiszczenia podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wypłaconych odsetek od umowy zawierającej zapisy:

*   Pożyczkodawca oświadcza, że wszelkie podatki wynikające z umowy pożyczki będą płacone przez pożyczkodawcę zgodnie z obowiązującym w danym państwie prawem podatkowym. Jeżeli będzie to dopuszczalne, podatki zostaną zapłacone w całości w Korei Południowej”, - „Niniejsza umowa oraz prawa i zobowiązania stron podlegają prawu Republiki Koreańskiej”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatek dochodowy od osób prawnych od przychodu w postaci odsetek od ww. umowy pożyczki może być zapłacony w całości w Korei Południowej ?

Zdaniem Wnioskodawcy w związku ze wskazanymi zapisami umowy pożyczki oraz regulacją, którą zawiera art. 11 ust. 1 Konwencji zawartej pomiędzy Koreą Południową a Polską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów z dnia 21 czerwca 1991 r.(Dz.u.1992.28.126) możliwe jest uiszczenie podatku dochodowego od osób prawnych od przychodu w postaci odsetek od ww. umowy pożyczki w całości w Korei Południowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), podatnicy jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski. Zgodnie art. 26 ust. 1 ww. ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.

W myśl art. 21 ust. 1 cytowanej ustawy podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Polski, przez podatników nieposiadających w Polsce siedziby ani zarządu, przychodów z odsetek ustala się w wysokości 20% tych przychodów.

Należy jednak zauważyć, że przepisy art. 21 powołanej ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska (art. 22a ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia art. 11 konwencji polsko -koreańskiej. Zgodnie z art. 11 ust. 1 konwencji polsko - koreańskiej odsetki, które powstają w Polsce i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Korei, mogą być opodatkowane w Korei. Jednakże, w myśl art. 11 ust. 2 umowy polsko - koreańskiej, takie odsetki mogą być także opodatkowane w Polsce i zgodnie z polskim ustawodawstwem, lecz jeżeli odbiorca jest właścicielem odsetek podatek w ten sposób wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek. Zastosowanie 10% stawki podatku będzie możliwe pod warunkiem, że właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Korei i nie prowadzi w Polsce działalności poprzez położony tu zakład lub stałą placówkę (art. 11 ust. 5 konwencji polsko -koreańskiej).

Zgodnie zaś z art. 11 ust. 4 konwencji polsko -koreańskiej, określenie „odsetki” oznacza dochód z wszelkiego rodzaju roszczeń zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochód od gwarancji rządowych, dochód z obligacji i listów zastawnych, włączając premie i nagrody związane z takimi gwarancjami, obligacjami i listami zastawnymi.

Na mocy art. 11 ust.3 lit. b odsetki powstające Polsce w związku z pożyczkami lub kredytami udzielonymi lub gwarantowanymi w przypadku Polski – przez Bank X w W, w przypadku Korei – przez Bank Korea XY i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Korei będą podlegać opodatkowaniu tylko w Korei.

Analiza postanowień art. 11 ust. 1, 2 i 3 konwencji polsko-koreańskiej prowadzi do wniosku, że odsetki będą zwolnione od opodatkowania w państwie, w którym powstają tj. w rozpatrywanej sprawie w Polsce, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: odsetki, które powstają w Polsce są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Korei, odbiorca odsetek jest osobą uprawnioną do odsetek, odsetki są wypłacane z tytułu kredytów i pożyczek udzielonych i gwarantowanych przez wymienione banki.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka wypłaca podmiotowi koreańskiemu odsetki z tytułu udzielonej pożyczki. Odsetki te podlegają opodatkowaniu w Polsce podatkiem u źródła w wysokości 10 %.

Jak wykazano powyżej, przepis ustępu 1 art. 11 konwencji polsko-koreańskiej wskazuje na odsetki, które powstają w Polsce i są wypłacane osobie mającej siedzibę w Korei. Zatem dochodem podlegającym opodatkowaniu w państwie „źródła”, tj. w opisanym stanie faktycznym w Polsce, są wypłacane odsetki, czyli istotnym w sprawie jest fakt czy na dzień ich wypłaty są one odsetkami z tytułu pożyczki lub kredytu udzielonego lub gwarantowanego przez powyższe banki. Należy zauważyć, iż powołany ust. 3 art. 11 konwencji polsko - koreańskiej jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 11 ust. 1 i 2 tej umowy i zgodnie z zasadami prawidłowej wykładni przepisów prawnych musi być interpretowany w sposób ścisły. Tym samym przepis ten należy rozumieć wąsko, mianowicie wyłącznie odsetki wypłacane na rzecz wspomnianych banków, w związku z pożyczkami lub kredytami udzielonymi lub gwarantowanymi przez te banki, zwolnione są w państwie źródła z opodatkowania. W analizowanym stanie faktycznym odsetki wypłacane są podmiotowi koreańskiemu, który nie jest żadnym z wymienionych banków. Nie dopuszczalna jest zatem wykładnia rozszerzająca, zgodnie z którą odsetki wypłacane podmiotowi koreańskiemu, który nie jest bankiem wymienionym w art. 11 ust. 3 lit. b konwencji polsko-koreańskiej, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce – tj. państwie źródła.

Zatem Wnioskodawca będzie zobowiązany pobierać jako płatnik, na podstawie art. 26 ust.1 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy od wypłaconych na rzecz podmiotu koreańskiego odsetek. Jednak na mocy art. 21 ust. 2 i art. 26 ust. 1 tejże ustawy w związku z art. 11 ust. 2 konwencji polsko – koreańskiej, o ile podmiot koreański w dniu ich wypłaty jest właścicielem odsetek, Wnioskodawca ma prawo obniżyć stawkę podatku do wysokości 10 % kwoty brutto tych odsetek, pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podmiotu irlandzkiego dla celów podatkowych uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niepobranie podatku zgodnie z przepisami właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej (certyfikat rezydencji).

Należy również wskazać na brzmienie art. 11 ust. 7 konwencji polsko-koreańskiej, który stanowi, iż jeżeli między dłużnikiem a wierzycielem lub między nimi obydwoma, a osobą trzecią istnieją szczególne stosunki i dlatego zapłacone odsetki, mające związek z roszczeniem wynikającym z długu, przekraczają kwotę, którą dłużnik i wierzyciel uzgodniliby bez tych stosunków, to postanowienia artykułu 11 konwencji polsko-koreańskiej stosuje się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa i z uwzględnieniem innych postanowień konwencji polsko-koreańskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.