Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-794/12-3/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-13
Teza: Zakres sposobu ustalenia kwoty darowizny, której przedmiotem są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, dla celów jej odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Słowa kluczowe: darowizna; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; towar
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10.09.2012 r. (data wpływu 17.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia kwoty darowizny, której przedmiotem są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, dla celów jej odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.09.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia kwoty darowizny, której przedmiotem są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, dla celów jej odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z. o.o. („Spółka”) z siedzibą w Warszawie jest producentem ceramiki budowlanej. W toku prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka dokonuje darowizn wyprodukowanych przez siebie towarów (np. cegły budowlanej) na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Obdarowanym są organizacje określone w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy prowadzące działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych. Darowizny dokumentowane są wewnętrznymi fakturami VAT. Dodatkowo Spółka przekazując darowiznę, dysponuje oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu oraz wartości darowizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w wyżej opisanym stanie faktycznym Spółka uprawniona jest do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wartości darowanych towarów odpowiadającej cenie cennikowej brutto analogicznych towarów sprzedawanych przez Spółkę, obowiązującej w dniu przekazania darowizny przez Spółkę, pomniejszonej o wartość podatku naliczonego odliczonego przez Spółkę związanego z zakupem towarów i usług przeznaczonych na wytworzenie darowanych towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, może ona odliczać od dochodu kwotę darowizn, do wysokości określonej w art. 18 ust. 1 pkt 1 Ustawy, przyjmując, iż wartość darowanych towarów własnych odpowiada aktualnej cenie cennikowej brutto darowanych towarów, pomniejszonej o wartość podatku naliczonego odliczonego przez Spółkę związanego z zakupem towarów i usług przeznaczonych na wytworzenie darowanych towarów.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 Ustawy, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1 Ustawy.

Z kolei w myśl art. 18 ust. lb Ustawy, jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14 Ustawy.

Stosownie do postanowień art. 14 ust. 2 Ustawy, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

W opinii Spółki w przedmiotowej sytuacji ceną rynkową zgodnie z art. 14 ust. 2 Ustawy jest cena cennikowa brutto towarów, po jakiej Spółka oferuje swoim klientom sprzedaż alogicznych towarów, które stanowią przedmiot darowizny, obowiązująca w momencie dokonania darowizny tych towarów.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne — przekazywanie przez Spółkę własnych towarów na rzecz organizacji pożytku publicznego na cele określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, Spółka może pomniejszyć podstawę opodatkowania o kwotę (wartość) przekazanych darowizn łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu.

W ocenie Spółki wartość przekazywanych przez Spółkę darowizn podlegających odliczeniu od dochodu do wysokości określonej w art. 18 ust. 1 pkt 1 Ustawy, stanowi aktualna cena cennikowa brutto darowanych towarów, pomniejszona o wartość podatku naliczonego odliczonego przez Spółkę związanego z zakupem towarów i usług przeznaczonych na wytworzenie darowanych towarów.

W konsekwencji zatem bezspornym jest fakt, iż Spółka jest uprawniona do odliczenia od dochodu kwoty darowizn do wysokości określonej w art. 18 ust. 1 pkt 1 Ustawy, przyjmując iż wartość darowanych towarów własnych odpowiada aktualnej cenie cennikowej brutto darowanych towarów, pomniejszonej o wartość podatku naliczonego odliczonego przez Spółkę związanego z zakupem towarów i usług przeznaczonych na wytworzenie darowanych towarów.

Powyższe stanowisko potwierdzone zostało m.in. w interpretacji indywidualnej:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r, (IPPB5/423-573/10-4/AM) w której stwierdzono, że „skoro ustawodawca w art. 18 ust. lb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyraźnie wskazał, iż przy określaniu wartości darowizn, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio wartości rynkowe, to do tych rozliczeń nie można stosować średniej ceny ważonej” — choćby ustawa o rachunkowości dopuszczała możliwość takiej wyceny”.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 września 2011 r (ITPB3/423-298/11/MT), w której uznano, że „(…) wobec wskazanego przez Wnioskodawcę braku podatku naliczonego, który podlegałby odliczeniu zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania darowizny - ustalona przez Spółkę na dzień przekazania darowizny, wartość rynkowa przedmiotów darowizny pochodzących z jej własnej produkcji, obejmująca należny podatek od towarów i usług z tytułu dokonanej darowizny (tj. wartość rynkowa netto przedmiotów darowizny powiększona o należny podatek od towarów i usług; wartość rynkowa brutto przedmiotów darowizny), stanowi kwotę darowizny, o której mowa w art. 18 ust. lb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podlegającą odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 18 ust. 1 omawianej ustawy, po spełnieniu warunków określonych w art. 18 tej ustawy.”

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 8 marca 2011 r. (ITPB3/423 680/10/MK) w której Organ potwierdził, że Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki, aby odliczyć od dochodu do opodatkowania wartość darowizny wyrażoną w cenie rynkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Pod pojęciem darowizny należy, zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rozumieć umowę, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zatem umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Nie stanowią natomiast darowizny bezpłatne przysporzenia w wypadkach, gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami Kodeksu Cywilnego np.: użyczenie, nieodpłatne zniesienie współwłasności, nieodpłatne zlecenie, nieodpłatne przechowanie. W tych bowiem sprawach nawiązuje się miedzy stronami stosunek trwały, co nie jest właściwe umowie darowizny (art. 889 Kodeksu Cywilnego).

Natomiast w myśl art. 18 ust. 1b updop, jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14.

Analizując wyżej wskazane regulacje prawne, wskazać należy, iż jeśli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość tego towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 14 ust. 2 ustawy o pdop).

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy, zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o pdop, wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych.

Z przepisu art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a – 16m.

Podkreślenia wymaga fakt, iż zgodnie z art. 18 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odliczenie darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikające z odrębnych ustaw, stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Zdaniem Spółki w przedmiotowej sytuacji ceną rynkową zgodnie z art. 14 ust. 2 Ustawy jest cena cennikowa brutto towarów, po jakiej Spółka oferuje swoim klientom sprzedaż analogicznych towarów, które stanowią przedmiot darowizny, obowiązująca w momencie dokonania darowizny tych towarów.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że Spółka przekazała darowizny w postaci towarów pochodzących z własnej produkcji, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, określenie przez nią kwot darowizn w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej przekazanych towarów wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tj. w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny, jest zgodne z dyspozycją art. 18 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tym samym stanowisko Spółki w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji Ministra Finansów, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

W tym miejscu podnieść należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego, w którym zastosowanie znajdą np. przepisy art. 180 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby pełną i jednoznaczną ocenę wyceny wartości przekazywanej darowizny.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.