Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-6/13-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-29
Teza: Sposób dokumentowania czynności przenoszenia przez spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela), uznanie wystawionej przez spółkę cywilną faktury za dotyczącą kompleksowego świadczenia opodatkowanego stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy, opodatkowanie oraz sposób dokumentowania czynności przenoszenia przez spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura; faktura-wystawienie faktury; konsorcjum; opodatkowanie; podatnik; przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne; spółki-spółka cywilna; współpraca (kooperacja); świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2012 r. (data wpływu 2 stycznia 2013 r.), uzupełnionym o brakującą opłatę w dniu 22 marca 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela), opodatkowania oraz sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie uznania wystawionej przez Spółkę cywilną faktury za dotyczącą kompleksowego świadczenia opodatkowanego stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela), uznania wystawionej przez Spółkę cywilną faktury za dotyczącą kompleksowego świadczenia opodatkowanego stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, opodatkowania oraz sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu. Przedmiotowy wniosek uzupełniono dokonując po wezwaniu z dnia 19 marca 2013 r. wpłaty brakującej kwoty opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółki: A. Spółka Akcyjna z siedzibą w …, B. z siedzibą w …, C. Spółka z o.o. z siedzibą w \`(...)\` i D. Sp. z o.o. z siedzibą w … zawarły w lutym 2010 r. umowę (dalej: „Umowa”) powołującą do życia konsorcjum złożone z ww. Partnerów (dalej jako: „Konsorcjum”, także w znaczeniu: „Partnerzy Konsorcjum”). Przedmiotem Umowy jest określenie podstawowych warunków współpracy Partnerów Konsorcjum w zakresie:

1.  ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Modernizacja linii kolejowej (…)” (dalej: „Zamówienie”) i złożenia oferty w postępowaniu,
2.  zawarcia kontraktu („Kontrakt”) z E. S.A. (dalej: „Zamawiający”) na realizację przedmiotu Zamówienia,
3.  realizacji przedmiotu Zamówienia zgodnie z Kontraktem w przypadku pozyskania Zamówienia przez Konsorcjum,
4.  podziału zadań pomiędzy Partnerów Konsorcjum w ramach realizacji przedmiotu Zamówienia,
5.  udziału Partnerów Konsorcjum w wynagrodzeniu za wykonanie przedmiotu Zamówienia,
6.  zasad dokonywania innych czynności faktycznych i prawnych niezbędnych dla prawidłowego zrealizowania Kontraktu przez Konsorcjum.

Kontrakt z Zamawiającym został zawarty w dniu 18 sierpnia 2011 r.

Zgodnie z Umową, wszyscy Partnerzy Konsorcjum ponoszą wobec Zamawiającego solidarną odpowiedzialność za terminowe i należyte wykonanie Kontraktu oraz za inne zobowiązania Konsorcjum związane z uzyskaniem i realizacją Zamówienia.

Liderem Konsorcjum został ustanowiony A., któremu, zgodnie z Umową, Konsorcjum powierzyło prowadzenie spraw i reprezentację Partnerów Konsorcjum w ramach udzielonego pełnomocnictwa, obejmującego:

1.  reprezentowanie Partnerów w postępowaniu o udzielenie Zamówienia,
2.  podpisanie i złożenie w imieniu Konsorcjum wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu,
3.  podpisanie i złożenie w imieniu Konsorcjum oferty,
4.  wnoszenie w imieniu Partnerów Konsorcjum środków odwoławczych przewidzianych w ustawie Prawo zamówień publicznych oraz korzystanie z innych środków ochrony prawnej,
5.  podpisanie w imieniu Konsorcjum Kontraktu z Zamawiającym na realizację przedmiotu Zamówienia oraz ewentualnych aneksów do niego,
6.  zaciąganie w imieniu Partnerów Konsorcjum innych zobowiązań niezbędnych do realizacji Kontraktu, w tym m. in zawieranie umów, których przedmiotem będą zamówienia uzupełniające i dodatkowe,
7.  reprezentowanie Konsorcjum w ramach współpracy z Zamawiającym i jego personelem oraz przyjmowanie poleceń i instrukcji kierowanych przez Zamawiającego lub Inżyniera w trakcie realizacji Zamówienia,
8.  koordynowanie wykonania Kontraktu, w tym robót Partnerów.

W zakresie umocowania określonego w punktach c, f i g powyżej, A. został upoważniony do udzielania dalszych pełnomocnictw.

Umowa zawiera ponadto postanowienie, że wszelkie rozliczenia Konsorcjum z Zamawiającym z tytułu realizacji Zamówienia, w tym wystawianie faktur, dokonywane będą wyłącznie przez A. Natomiast czynności niezbędne do założenia rachunku bankowego, w szczególności podpisanie umów z bankiem, zostały powierzone spółkom A. i B. na podstawie właściwych pełnomocnictw. W chwili obecnej Partnerzy planują rozszerzenie zakresu zadań powierzonych w ramach Konsorcjum do wspólnego wykonania przez spółki A. i B., co Wnioskodawca opisuje poniżej.

Partnerzy ustalili następujące procentowe udziały Partnerów Konsorcjum: A.: 40%, B.: 40%, C.: 10%, D.: 10%. Wysoki udział spółek A. i B. w Konsorcjum odzwierciedla ich wysoki poziom zaangażowania w realizację Zamówienia, w tym ich zaangażowania w organizację zadań w ramach Konsorcjum oraz reprezentowanie Konsorcjum w relacjach z podmiotami zewnętrznymi.

Mając na celu wprowadzenie ułatwień o charakterze formalnym i organizacyjno-administracyjnym, w dniu 13 listopada 2012 r. spółki A. oraz B. zawiązały umowę spółki cywilnej pod nazwą „A. B. spółka cywilna” (dalej jako: „Spółka cywilna”). Podpisanie powyższej umowy pozostało bez wpływu na postanowienia Kontraktu zawartego przez Konsorcjum z Zamawiającym, w tym na zobowiązania Partnerów Konsorcjum w stosunku do Zamawiającego. Celem zawiązania Spółki cywilnej było wyłącznie wprowadzenie do struktur Konsorcjum „narzędzia organizacyjnego” ułatwiającego współpracę w ramach Konsorcjum dwóch największych partnerów Konsorcjum: A. i B., poprzez formalizację ich współpracy w ramach umowy nazwanej, regulowanej przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – dalej jako „KC”.

Spółka cywilna została zarejestrowana jako odrębny podatnik podatku VAT.

Podstawowe ułatwienia i korzyści spodziewane w związku z powołaniem Spółki cywilnej obejmują możliwość nabywania, wspólnie przez A. oraz B., składników majątku służących realizacji zadań powierzonych tym spółkom w ramach Konsorcjum (spółka cywilna może być nabywcą i właścicielem majątku), jak również „wspólnego” zatrudniania pracowników przez nowo utworzony podmiot (zgodnie z obowiązującym prawem, spółka cywilna może występować jako odrębny pracodawca). Ponadto, Spółka cywilna będzie służyła realizacji tej części prac oraz innych zadań w ramach Konsorcjum, które zostaną powierzone do wykonania A. i B.

Dodatkowo, powołanie Spółki cywilnej umożliwia powierzenie jej części zadań organizacyjnych i rozliczeniowych w ramach Konsorcjum, co pozwoli na „odciążenie” A. jako lidera Konsorcjum. Ww. zadania zostaną powierzone Spółce cywilnej na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez A. (z formalnego punktu widzenia, pełnomocnictwo zostanie udzielone przez A. na rzecz B. i A., działających w formie Spółki cywilnej). Tak więc, z perspektywy gospodarczej, zadania związane z szeroko pojętym reprezentowaniem Konsorcjum zostaną powierzone dwóm podmiotom: spółce A., jako pierwszemu liderowi Konsorcjum oraz łącznie – spółkom A. i B., działającym w ramach nowo zawiązanej Spółki cywilnej, jako drugiemu liderowi Konsorcjum. Zgodnie z podjętymi ustaleniami, w praktyce, podział podstawowych zadań pomiędzy dwóch liderów Konsorcjum będzie przedstawiał się następująco:

1.  nadal będzie występował jako „lider Konsorcjum” w relacjach z Zamawiającym; utrzymanie ww. status quo Partnerzy uznali za istotny element stanowiący o wiarygodności Konsorcjum jako wykonawcy Zamówienia, jak również o stabilności relacji pomiędzy Konsorcjum i Zamawiającym. A. będzie zatem reprezentował Konsorcjum wobec Zamawiającego w zakresie powierzonym mu w Umowie Konsorcjum, jak również będzie w pełni odpowiedzialny za rozliczenia pomiędzy Konsorcjum a Zamawiającym. W konsekwencji, faktury za prace wykonane przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego w ramach Zamówienia będą wystawiane przez A. Faktury te będą zawierały należny podatek VAT – zatem na poziomie A. „zakumuluje” się podatek VAT należny z tytułu usług realizowanych przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego w ramach Zamówienia.
2.  Również A., jako pierwszy lider Konsorcjum, nadal będzie odpowiedzialny za całość wewnętrznych rozliczeń finansowych Konsorcjum, w tym przede wszystkim za dokonywanie podziału wyniku finansowego Konsorcjum pomiędzy jego Partnerów (dokonywanie comiesięcznej alokacji przychodów i kosztów dotyczących Zamówienia pomiędzy Partnerów Konsorcjum dla celów rachunkowych i podatkowych). Dokonana alokacja będzie podstawą dla określenia poziomów zysku/straty za dany okres rozliczeniowy przez każdego z Partnerów. Rozliczenie przychodów i kosztów na poziomie Partnerów dla celów podatku dochodowego będzie następowało zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) – dalej: „Ustawa o PDOP” oraz z uwzględnieniem wysokości udziałów Partnerów ustalonych w Umowie Konsorcjum.
3.  Natomiast Spółce cywilnej, jako drugiemu liderowi, zostaną powierzone zadania o charakterze organizacyjnym, administracyjnym i operacyjnym związane z prowadzeniem robót w ramach Zamówienia – objęte umocowaniem lidera w zakresie zaciągania w imieniu Partnerów Konsorcjum zobowiązań niezbędnych do realizacji Kontraktu, w tym m. in. zawieranie umów z podwykonawcami, innymi usługodawcami i dostawcami. Spółka cywilna, jako drugi lider, będzie więc odpowiedzialna za wszelkie relacje z podwykonawcami Konsorcjum, w tym za weryfikację potencjalnych podwykonawców zgodnie z wymogami Konsorcjum, negocjowanie zakresu i warunków umów w imieniu Konsorcjum, zawieranie umów w imieniu Konsorcjum. Ponadto, Spółka cywilna, jako drugi lider Konsorcjum, będzie w imieniu Konsorcjum „przyjmowała” od podwykonawców faktury VAT za prace wykonane przez nich na rzecz Konsorcjum (będzie adresatem faktur). Spółka cywilna będzie także adresatem faktur za inne usługi nabywane przez Konsorcjum w ramach realizacji Zamówienia, w tym usługi ubezpieczenia oraz faktur dotyczących zakupów towarów dokonywanych na potrzeby Konsorcjum. Zatem na tym etapie, na poziomie Spółki cywilnej „zakumuluje” się podatek VAT naliczony z tytułu zakupów towarów i usług dokonywanych przez Konsorcjum w celu realizacji Zamówienia. Zasady wyboru podwykonawców i innych usługodawców/dostawców oraz odpowiedzialności w relacjach pomiędzy Konsorcjum a podwykonawcami pozostaną niezmienione – ich wybór będzie podlegał zasadom przyjętym na poziomie Konsorcjum i będzie zatwierdzany przez wszystkich Partnerów Konsorcjum, w ramach przyjętych przez nich reguł. Dodatkowo, z uwagi na możliwości, jakie daje zorganizowanie w formie spółki cywilnej, Spółka cywilna będzie nabywała składniki majątku oraz zatrudniała pracowników dla potrzeb realizacji Zamówienia.

Z punktu widzenia powyższego podziału funkcji pomiędzy dwóch liderów Konsorcjum, kluczowym zagadnieniem staje się konieczność alokowania wszystkich pozycji rachunkowych (przychodowych i kosztowych) do A. jako podmiotu, który będzie odpowiadał za całość wewnętrznych rozliczeń finansowych Konsorcjum, jak również za rozliczenia Konsorcjum z urzędem skarbowym w zakresie podatku VAT. W konsekwencji, niezbędne będzie „zebranie” na poziomie A. wszelkich pozycji przychodowych i kosztowych dotyczących Zamówienia:

1.  Pozycje przychodowe będą obejmować kwoty netto zawarte w fakturach VAT wystawianych przez A. (w imieniu Konsorcjum) na Zamawiającego, a zatem zostaną wykazane przez A. jako wystawcę ww. faktur.
2.  Pozycje kosztowe będą obejmować zarówno koszty z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług (w tym Partnerów Konsorcjum) bezpośrednio na A. (jako pierwszego lidera Konsorcjum), jak i z faktur wystawionych przez podwykonawców i innych usługodawców na Spółkę cywilną (jako drugiego lidera Konsorcjum, odpowiedzialnego za rozliczenia z tymi podmiotami). Kwoty wynikające z tych ostatnich faktur, Spółka cywilna będzie następnie zobowiązana „przenieść” na A., co umożliwi spółce A. ich wykazanie w księgach Konsorcjum oraz ich odpowiednią alokację pomiędzy Partnerów Konsorcjum. Intencją stron jest, żeby dokonywanie takiego przeniesienia kosztów następowało zbiorczo, po zakończeniu każdego miesiąca kalendarzowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi prawidłowy sposób dokumentowania ww. przeniesienia kosztów poniesionych przez Spółkę cywilną (jako drugiego lidera Konsorcjum) na A. (jako pierwszego lidera Konsorcjum). W opinii Wnioskodawcy, „przeniesienie” kosztów podwykonawców i pozostałych usługodawców poniesionych przez Spółkę cywilną na A. – pierwszego lidera Konsorcjum – powinno być dokumentowane fakturami VAT zawierającymi należny podatek obliczony według właściwej stawki.

Wnioskodawca zwraca się także o potwierdzenie prawidłowego sposobu dokumentowania „przeniesienia” na A. kosztów ponoszonych przez Spółkę cywilną w związku z zakupem i wykorzystaniem przez Spółkę cywilną składników majątku na potrzeby Konsorcjum oraz zatrudnieniem i wykorzystaniem przy realizacji Zamówienia personelu (usługi „własne” Spółki cywilnej), oraz o potwierdzenie, że będzie Mu przysługiwać prawo do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony z faktur otrzymanych od Spółki cywilnej i dokumentujących wskazane powyżej czynności (ewentualnie, że Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym).

Wnioskodawca zaznacza, iż Spółka cywilna wystąpi z analogicznym wnioskiem o interpretację indywidualną dotyczącą sposobu opodatkowania podatkiem VAT wyżej opisanych transakcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca prawidłowo uznał, że w świetle art. 5 ustawy o VAT, koszty poniesione przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela) na rzecz Konsorcjum powinny być „przenoszone” na Wnioskodawcę, jako pierwszego lidera Konsorcjum, na podstawie faktur VAT zawierających należny podatek obliczony według właściwej stawki?
2.  Czy przy założeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego w odniesieniu do ww. kosztów, prawidłowe jest założenie przyjęte przez Wnioskodawcę, że wystawiona przez Spółkę cywilną faktura powinna dotyczyć „kompleksowego świadczenia” opodatkowanego podstawową stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT?
3.  Czy Wnioskodawca prawidłowo uznał, że w świetle art. 5 ustawy o VAT, przeniesienie przez Spółkę cywilną na A., jako pierwszego lidera Konsorcjum, kosztów poniesionych przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu, będzie świadczeniem usługi, o której mowa w art. 5 ustawy o VAT i powinno być dokumentowane za pomocą faktur VAT zawierających należny podatek obliczony według właściwej stawki?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

W świetle art. 5 ustawy o VAT, koszty poniesione przez Spółkę cywilną na usługi świadczone na rzecz Konsorcjum przez podwykonawców oraz innych usługodawców, które będą następnie „przenoszone” na A., powinny być dokumentowane fakturami VAT, zawierającymi należny podatek obliczony według właściwej stawki.

Ad. 2.

Zakładając, że rozliczenie ww. kosztów będzie się odbywało zbiorczo, po zakończeniu każdego miesiąca, wystawiona na Wnioskodawcę przez Spółkę cywilną faktura powinna dotyczyć „kompleksowego świadczenia” opodatkowanego podstawową stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT (w roku 2012 jest to 23%).

Ad. 3.

W świetle art. 5 ustawy o VAT, koszty poniesione przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania odpowiedniego personelu realizującego Zamówienie, powinny być przenoszone przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę na podstawie faktur VAT, zawierających należny podatek obliczony według właściwej stawki.

1.UMOWA KONSORCJUM.

1.  1.Charakter prawny umowy konsorcjalnej.

Umowa konsorcjum nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym. Wyjątkiem jest prawo bankowe, które wymienia konsorcjum bankowe. Zawieranie porozumień o charakterze konsorcjum jest jednak dopuszczalne w ramach swobody umów, przewidzianej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Powołany przepis przewiduje, że „strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”. Umowa konsorcjum jest umową gospodarczą co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy jednoczesnej solidarnej odpowiedzialności wykonawców (konsorcjantów) za wykonanie umowy – z zakresu prawa zamówień publicznych. Umowa taka, poza obowiązkami nałożonymi przez ustawę o zamówieniach publicznych, zwykle określa także zasady, na jakich strony umowy uczestniczą w zyskach i stratach konsorcjum.

Umowa konsorcjum z reguły wiąże podmioty na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, do którego konsorcjum zostało powołane – bowiem celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy lub też szeroki zakres przedmiotowy przekracza możliwości jednego tylko podmiotu. Podmioty tworzące konsorcjum zachowują niezależność w działaniach nieobjętych umową, zaś w działaniach konsorcjum realizują wspólne zadanie objęte porozumieniem. W literaturze podnosi się, że „Ponieważ umowa konsorcjalna stanowi – w świetle prawa polskiego – wzbogaconą umowę spółki, jej treść jest kształtowana na zasadzie swobody kontraktowania (art. 3531 KC), (…).” (S. Włodyka, Strategiczne umowy przedsiębiorców, Wyd. C.H. Beck, 2000, s. 265).

1.2. Lider jako podmiot reprezentujący konsorcjum.

Członkowie konsorcjum mają także swobodę w kształtowaniu charakteru oraz zadań lidera konsorcjum. S. Włodyka (Strategiczne umowy przedsiębiorców, Wyd. C.H. Beck, 2000, s. 267-268) tak opisuje zasady reprezentowania konsorcjum: „w konsorcjum zewnętrznym obowiązuje art. 866 KC, stanowiący, iż \*W braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw\*. Zasadą jest zatem, że w konsorcjum, które nie powołało odrębnej spółki kapitałowej do realizacji wspólnego przedsięwzięcia, każdy z konsorcjantów jest umocowany do reprezentowania konsorcjum w stosunkach cywilnoprawnych w granicach, w jakich upoważniony jest do prowadzenia spraw konsorcjum; \[\`(...)\`\] gdy nie powołano lidera konsorcjum, lecz sprawy konsorcjum prowadzone są przez każdego z konsorcjantów w granicach ich udziału we wspólnym przedsięwzięciu, każdy z konsorcjantów umocowany jest wówczas do reprezentowania konsorcjum (a więc ze skutkiem dla całego konsorcjum) w zakresie, w jakim prowadzi sprawy konsorcjum. Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy powołano lidera konsorcjum, któremu umowa konsorcjalna powierzyła prowadzenie całości spraw konsorcjum; w takim przypadku pozostali konsorcjanci są wyłączeni od dokonywania czynności cywilnoprawnych w imieniu i ze skutkiem dla konsorcjum, zaś wyłącznie do tego umocowanym jest lider konsorcjum. Stosownie do art. 866 KC in principio powyższa zasada może być zmieniona przez umowę konsorcjalną lub przez uchwałę wszystkich konsorcjantów; mimo więc niepowołania lidera konsorcjum umowa konsorcjalna może upoważniać do dokonywania czynności cywilnoprawnych tylko jednego lub kilku konsorcjantów, a nawet osobę trzecią, jest to możliwe także w przypadku powołania lidera konsorcjum”.

W literaturze panuje powszechnie zgoda co do tego, że partnerzy konsorcjum mają swobodę w zakresie wyboru osoby lub osób, którym powierzają zadania lidera: „Strony mogą także postanowić w umowie konsorcjalnej, iż prowadzenie spraw konsorcjum będzie należało nie do jednego, lecz do kilku konsorcjantów; nie jest także wykluczone powierzenie funkcji lidera osobie trzeciej”. (tak S. Włodyka, Prawo umów w obrocie gospodarczym, Wyd. C.H. Beck, 2001, s. 565-566, S. Włodyka, Strategiczne umowy przedsiębiorców, Wyd. C.H. Beck, 2000, s. 267). Podobnego zdania jest L. Stecki (Konsorcjum, Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa „Dom Organizatora”, 1997, s. 122 i s. 68): „Należytemu startowi konsorcjum w obranej dziedzinie, służy uzgodnienie na wstępie, i danie wyrazu w umowie temu, kto ma być obarczony obowiązkami prowadzenia spraw i reprezentowania konsorcjum w dziedzinie stosunków zewnętrznych. Podmiotem tym może być (…) jeden z konsorcjantów, kilku konsorcjantów, albo osoba trzecia (podmiot trzeci). Decyzja w tym zakresie należy do wszystkich konsorcjantów”. „Prawie regułę stanowi obecnie powierzenie tych czynności (reprezentacja konsorcjum) jednemu z konsorcjantów lub kilku konsorcjantom albo też osobie trzeciej”.

2.ROZLICZENIE PODATKU VAT PRZEZ KONSORCJA.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei działalność gospodarcza, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, to wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższych przepisów należy wskazać, że konsorcjum, o ile nie zostanie zorganizowane w ramach prawnych przewidzianych przez polskie prawo (w tym, jako spółka cywilna, spółka osobowa lub spółka kapitałowa), nie jest podatnikiem na gruncie ustawy o VAT.

Jak Wnioskodawca podsumowuje powyżej, konsorcjum jest umową gospodarczą zawieraną w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści przy solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zawarcie umowy konsorcjum nie ma na celu powstania nowego podmiotu gospodarczego, ale stanowi wyłącznie porozumienie dwóch lub więcej istniejących podmiotów (partnerzy konsorcjum) podjęte dla osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Konsorcjum nie jest zatem spółką cywilną ani spółką prawa handlowego, nie ma odrębnej osobowości prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie podlega rejestracji, nie posiada „formalnej” nazwy ani siedziby. Partnerzy konsorcjum są niezależni w swoich działaniach nieobjętych umową konsorcjum, a w działaniach objętych tą umową realizują wspólną politykę wynikającą z treści zawartej umowy. W konsekwencji, konsorcjum nie stanowi odrębnej jednostki organizacyjnej.

W tych okolicznościach, konsorcjum nie może być podatnikiem podatku VAT, gdyż nie spełnia ustawowej definicji podatnika: nie posiada osobowości prawnej i nie jest odrębną jednostką organizacyjną. Podatnikami podatku VAT są wyłącznie partnerzy konsorcjum. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m. in. w piśmie Ministra Finansów z dnia 23 lutego 2004 r., stanowiącym odpowiedź na interpelację poselską Nr 5849, w którym Minister Finansów zauważył, iż „w przepisach ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) brak jest szczególnych regulacji dotyczących wzajemnych rozliczeń pomiędzy przedsiębiorcami, którzy zawarli umowę o wspólnym przedsięwzięciu i działają w ramach konsorcjum. W szczególności należy mieć na uwadze to, że przepisy ww. ustawy, definiując pojęcie podatnika (art. 5) nie przewidują uznania za jednego podatnika większej liczby przedsiębiorców pozostających w bliskich związkach, np. o charakterze ekonomicznym”.

Z drugiej strony, partnerzy konsorcjum nie występują samodzielnie w relacjach z klientem: przeciwnie, klient nabywa jedną kompleksową usługę „od konsorcjum”, a nie elementy tej usługi od poszczególnych konsorcjantów.

Z powyższych względów, w większości przypadków, umowa konsorcjum ustanawia lidera (lub pełnomocnika) konsorcjum, którego zadaniem jest w szczególności „zebranie” wszystkich elementów usługi świadczonej na rzecz klienta przez poszczególnych konsorcjantów oraz reprezentowanie konsorcjum wobec klienta. W ramach tej funkcji, na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez pozostałych partnerów, lider konsorcjum zostaje upoważniony do wystawiania faktur za prace wykonane przez konsorcjum na rzecz klienta. W rezultacie, lider otrzymuje od klienta całe wynagrodzenie należne konsorcjum z tytułu wszystkich prac wykonanych na jego rzecz przez partnerów konsorcjum.

Od strony dokumentacyjnej powyższe ustalenia mają taki skutek, że to właśnie lider otrzymuje („gromadzi”) faktury VAT za wszelkie prace wykonane przez konsorcjum oraz na rzecz konsorcjum przez osoby trzecie, jak również wystawia na klienta faktury VAT za wszystkie prace wykonane przez konsorcjum.

Zatem, chociaż beneficjentem usług wykonywanych przez poszczególnych partnerów oraz zatrudnione przez konsorcjum osoby trzecie (takie jak podwykonawcy czy ubezpieczyciel) jest ostatecznie klient, a nie lider konsorcjum, to z punktu widzenia podatku VAT, w powyższym modelu akceptuje się rozwiązanie, w którym lider konsorcjum pełni rolę pośrednika w świadczeniu usług pomiędzy partnerami konsorcjum (i ich podwykonawcami) a klientem konsorcjum.

Podsumowując, w praktyce podatkowej powszechnie akceptowany jest schemat, w którym:

1.  lider konsorcjum otrzymuje od partnerów konsorcjum (i ewentualnie innych podmiotów) faktury VAT dotyczące prac wykonanych na rzecz konsorcjum i w ten sposób „gromadzi” u siebie podatek VAT naliczony dotyczący zakupów dokonywanych przez konsorcjum w ramach realizacji prac na rzecz klienta; w konsekwencji, to lider wykazuje (rozlicza) ww. podatek VAT w swoich rejestrach VAT (jako podatek naliczony) oraz odpowiednio, wykazuje ten podatek w deklaracjach VAT składanych za poszczególne okresy rozliczeniowe do własnego urzędu skarbowego,
2.  lider konsorcjum wystawia na rzecz klienta fakturę (lub faktury) VAT na łączną kwotę wynagrodzenia należnego z tytułu prac wykonanych przez wszystkich konsorcjantów, naliczając od tej kwoty należny podatek VAT; jednocześnie, lider wykazuje (rozlicza) ww. podatek VAT w swoich rejestrach VAT (jako podatek należny) oraz odpowiednio, wykazuje ten podatek w deklaracjach VAT składanych za poszczególne okresy rozliczeniowe do własnego urzędu skarbowego.

W ten sposób, całe rozliczenie podatku VAT z tytułu działalności konsorcjum dokonywane jest przez lidera konsorcjum, u którego „akumulowany” jest zarówno podatek VAT naliczony, jak i podatek VAT należny dotyczący działań konsorcjum. Następnie, lider dokonuje rozliczenia ww. kwot podatku VAT z własnym urzędem skarbowym.

Powyższy sposób rozliczeń podatku VAT w ramach umów konsorcjalnych był wielokrotnie potwierdzany przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, w tym m. in. w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 marca 2008 r. sygn. IPPP1-443-48/08-2/AK, z dnia 19 maja 2008 r. sygn. IPPP2/443-330/08-2/PW, z dnia 24 lutego 2009 r. sygn. IPPP2/443-1861/08-4/PW oraz z dnia 24 lutego 2010 r. sygn. IPPP1/443-1316/09-5/AW, w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 kwietnia 2009 r. sygn. IBPP1/443-96/09/AS i z dnia 17 kwietnia 2009 r. sygn. IBPPI/443-87/09/AZb, w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2010 r. sygn. ILPP2/443-119/10-2/EWW oraz z dnia 11 maja 2010 r. sygn. ILPP1/443-175/10-2/AW.

3.ANALIZA PODATKOWA W ODNIESIENIU DO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO OPISANEGO WE WNIOSKU.

3.1. Zakres czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

1.  dana czynność ujęta została w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
2.  czynność wykonana została przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku VAT.

Zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podstawowy obowiązek dokumentowania obrotu dla potrzeb podatku od towarów i usług fakturami VAT przez podatników tego podatku został określony w art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w myśl którego podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z powołanych przepisów wynika, że fakturę wystawia się w przypadku dokonania sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu towarów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów), przy czym wystawia ją podmiot wykonujący daną czynność (podatnik) do nabywcy towarów i usług.

W sytuacji opisanej w ramach zdarzenia przyszłego, Spółka cywilna oraz Wnioskodawca będą odrębnymi podatnikami podatku VAT, posiadającymi odrębnie im nadane numery NIP (VAT). Tym samym, każdy z ww. podatników będzie samodzielnie dokonywać rozliczeń podatku VAT.

Opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m. in. świadczenie usług za wynagrodzeniem, zatem prawidłowe udokumentowanie przeprowadzonej transakcji zobowiązuje do wystawienia faktury VAT na faktycznego odbiorcę tych usług oraz jej ujęcie w rozliczeniu za miesiąc, w którym postał obowiązek podatkowy.

3.2. Udział „osoby trzeciej” w świadczeniu usługi.

Polska ustawa o VAT przewiduje sytuacje, w których dany podmiot bierze udział w świadczeniu usług, działając we własnym imieniu, ale na rzecz innej osoby. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 8 ust. 2a: „W przypadku gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi”.

Powyższy przepis wprowadzono do polskiej ustawy o VAT w ramach implementacji regulacji zawartych w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym: „W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi”. Oznacza to, że podmiot „przenoszący” daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Zatem w takich okolicznościach uznaje się, że opodatkowaniu podlega wykonanie usługi zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, który stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Innymi słowy, z powołanych przepisów wynika, że „każde świadczenie niebędące dostawą towarów wykonywane odpłatnie na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług” (tak m. in. interpretacja z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. IPPP3/443-1467/11-2/JF, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dla B. S.p.A.).

Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest obowiązek wystawienia przez niego faktury VAT dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Natomiast przepis art. 30 ust. 3 ustawy o VAT reguluje sposób ustalenia podstawy opodatkowania w opisanych wyżej okolicznościach. Zgodnie z tą regulacją, w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

3.3. Świadczenie o charakterze kompleksowym.

Poniesienie kosztu poszczególnych usług osób trzecich nabywanych przez Spółkę cywilną (usługi podwykonawców, usługa ubezpieczeniowa, inne usługi) nie będzie stanowiło celu samego w sobie, ale będzie wynikiem przypisanej Spółce cywilnej roli lidera Konsorcjum odpowiedzialnego m. in. za relacje z dostawcami usług na rzecz Konsorcjum. Przedmiotowe zakupy posłużą wypełnieniu ww. funkcji, a w konsekwencji lepszemu wykonaniu usługi zasadniczej przez Konsorcjum. Rozliczanie ww. usług z A. ma się odbywać zbiorczo, na bazie miesięcznej. Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, usługi te powinny być przenoszone przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę w formie kompleksowego świadczenia, podlegającego zasadom określonym w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Powołany przepis stanowi, że podstawą opodatkowania jest obrót, przy czym obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że bazując na orzecznictwie TSUE należy przyjąć pewne wskazówki, w oparciu o które można stwierdzić, kiedy świadczenie obejmuje, z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę i w konsekwencji, kiedy podział takiego świadczenia byłby sztuczny. W wyroku w sprawie Card Protection Plan Ltd., TSUE stwierdził, że „w celu ustalenia dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmujące kilka części składowych należy traktować, jako jedno świadczenie, czy też, jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę treść przepisu artykułu 2(1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne oraz fakt, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu VAT”.

Kontynuując, TSUE wskazał, że „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się, jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, oceny usługi, jako świadczenia jednolitego należy dokonywać (i) z ekonomicznego punktu widzenia, oraz (ii) z perspektywy nabywcy. W przypadku pierwszego zagadnienia chodzi tutaj o często podkreślaną w orzecznictwie TSUE opozycję pomiędzy ekonomiczną rzeczywistością a prawną treścią transakcji. Należy podkreślić, że podatek VAT jest podatkiem o charakterze ekonomicznym i treść stosunku prawnego ma dla niego znaczenie drugorzędne. Z powyższego wynika, że z punktu widzenia transakcji możliwość wyodrębnienia dwóch umów lub dwóch stosunków prawnych łączących strony nie ma decydującego znaczenia. Istotnym wydaje się, czy ekonomicznie świadczenie jest jednolite oraz, czy można je w sposób naturalny podzielić. W odniesieniu do drugiego zagadnienia, kluczowa jest analiza celu dokonania transakcji po stronie nabywcy. Jeżeli z jego perspektywy istnieje jeden istotny przedmiot świadczenia, a pozostałe mają charakter wtórny lub pomocniczy, mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym, którego podział byłby sztuczny.

Powyższe podejście dotyczące sposobu traktowania usług znalazło również potwierdzenie w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, w którym TSUE stwierdził, że „Artykuł 2 ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa świadczenia lub więcej, lub czynności dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego, jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.

Poprawność stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanej w składzie 7 sędziów z dnia 8 listopada 2010 r. sygn. I FPS 3/10, Sąd zauważył, że istotą opodatkowania podatkiem VAT jest opodatkowanie działalności gospodarczej. Zatem przy ustalaniu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem, decydujące znaczenie powinny mieć aspekty ekonomiczne i cel danej czynności prawnej, a nie jej cywilnoprawna forma. Stąd też, zdaniem Sądu, przy interpretowaniu pojęcia „całość świadczenia” nie ma podstaw do dzielenia takiego świadczenia z punktu widzenia obowiązku w podatku VAT na dwie czynności tylko dlatego, że mogą one być przedmiotem odrębnych stosunków zobowiązaniowych na gruncie prawa prywatnego.

W świetle powyższych orzeczeń, świadczenie Spółki cywilnej na rzecz Wnioskodawcy powinno być uznane za jednolite świadczenie kompleksowe, podlegające w całości opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT.

Z art. 41 ustawy o VAT wynika, że stawka podatku VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. l i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy o podatku VAT nie przewidują preferencyjnej stawki podatku dla przedmiotowego świadczenia kompleksowego – tym samym, podlega ono stawce podatkowej wynikającej z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT (w roku 2012 jest to 23%).

4\. PODSUMOWANIE I WNIOSKI W ODNIESIENIU DO SYTUACJI WNIOSKODAWCY.

4\. 1. Opodatkowanie świadczeń Spółki cywilnej na rzecz Wnioskodawcy.

W ramach opisanego zdarzenia przyszłego, A., jako pierwszy lider Konsorcjum odpowiedzialny za relacje i rozliczenia z Zamawiającym, będzie wystawiał na rzecz Zamawiającego faktury VAT opiewające na kwoty należnego Konsorcjum wynagrodzenia. A. naliczy należny podatek VAT i wykaże ten podatek w swojej deklaracji VAT. Powyższy sposób rozliczenia odzwierciedla fakt, że Konsorcjum nie może być odrębnym podatnikiem na gruncie ustawy o VAT; jak wskazano powyżej, Konsorcjum jest wyłącznie umową gospodarczą zawieraną w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści przy solidarnym ponoszeniu ryzyka.

Jednocześnie, w ramach swoich obowiązków, A. jako pierwszy lider Konsorcjum dokona rozliczeń wewnątrz Konsorcjum, w tym poprzez podział kwoty wynagrodzenia otrzymanego od Zamawiającego oraz podział poniesionych przez Konsorcjum (Partnerów Konsorcjum) kosztów – pomiędzy siebie i pozostałych Partnerów Konsorcjum, zgodnie z zasadami przewidzianymi w Umowie Konsorcjum.

W celu prawidłowego wykonania powyższych obowiązków, Wnioskodawca musi zatem „zgromadzić” wszelkie pozycje przychodowe i kosztowe, które następnie rozliczy i „przeniesie” na pozostałych Partnerów.

W sytuacji Konsorcjum, którego dotyczy niniejszy wniosek, Umowa Konsorcjum stanowi, że A. jako pierwszy lider Konsorcjum, jest upoważniony i zobowiązany do wystawiania faktur na rzecz Zamawiającego i otrzymuje od niego całe wynagrodzenie z tytułu wszystkich czynności wykonanych przez Partnerów Konsorcjum w ramach Zamówienia. W konsekwencji, pozycje przychodowe podlegające następnie rozliczeniu i „przeniesieniu” na pozostałych Partnerów będą wykazywane przez A. na podstawie faktur VAT wystawionych przez A. na rzecz Zamawiającego. Natomiast, w związku z opisanym w ramach zdarzenia przyszłego podziałem funkcji w ramach Konsorcjum, faktury kosztowe dotyczące prac wykonanych przez Konsorcjum (i na jego rzecz) będą początkowo „zbierane” przez drugiego lidera, tj. Spółkę cywilną. Koszty te muszą zostać następnie przeniesione na A., jako podmiot zobowiązany do przeprowadzenia ostatecznych rozliczeń Partnerów Konsorcjum. W opinii Wnioskodawcy, przeniesienie tych kosztów na Wnioskodawcę powinno nastąpić na podstawie faktur VAT wystawianych przez Spółkę cywilną, z następujących względów:

1.  jak Wnioskodawca wskazuje powyżej, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, wykonywane przez podatnika podatku VAT; podatnikiem zaś jest zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności; w opinii Wnioskodawcy, Spółka cywilna będzie zatem podatnikiem podatku VAT z tytułu przedmiotowej usługi. Art. 106 ust. 1 ustawy o VAT ustanawia obowiązek dokumentowania obrotu dla potrzeb podatku VAT fakturami VAT wystawianymi przez podatników tego podatku,
2.  jako podatnik, Spółka cywilna będzie zatem zobowiązana do dokumentowania na podstawie faktur VAT „przeniesienia” na innego podatnika – A., kosztów poniesionych z tytułu wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątkowych nabytych przez Spółkę cywilną oraz zatrudnionego przez Spółkę cywilną personelu,
3.  podobnie, jako podatnik, Spółka cywilna będzie zobowiązana do dokumentowania na podstawie faktur VAT „przeniesienia” na A. kosztów poniesionych z tytułu zakupu na potrzeby Konsorcjum usług od podmiotów trzecich (w tym usługi podwykonawców, usługa ubezpieczeniowa, inne usługi związane z realizacją Zamówienia),
4.  w świetle bowiem art. 8 ust. 2a ustawy o VAT „w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi”. Podobne brzmienie ma art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE; konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w realizacji świadczenia (tu: Spółka cywilna) za świadczącego usługę, jest obowiązek wystawienia przez niego faktury VAT dokumentującej wyświadczenie tej usługi. W opisanej sytuacji, uwzględniając kompleksowy charakter świadczenia, podstawą opodatkowania będzie łączna kwota należna z tytułu ww. świadczenia, przy czym, zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku VAT (23% w roku 2012),
5.  stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentowania „przeniesienia kosztów” za pomocą faktur VAT potwierdzają takie względy ekonomiczne: jak wskazano powyżej, Wnioskodawca, jako pierwszy lider Konsorcjum i wystawca faktury VAT adresowanej na Zamawiającego z tytułu usług świadczonych przez Konsorcjum, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu z urzędem skarbowym. Zatem, to również A. powinien być podmiotem rozliczającym cały podatek VAT naliczony z tytułu zakupionych przez Konsorcjum towarów i usług; w przeciwnym razie miałaby miejsce sytuacja, w której A. jako podatnik podatku VAT będzie wykazywał wyłącznie podatek VAT należny, a jednocześnie Spółka cywilna, jako odrębny podatnik VAT, będzie wykazywała wyłącznie podatek VAT naliczony związany z pracami realizowanymi przez Konsorcjum (jego podwykonawców i innych usługodawców). W konsekwencji, Spółka cywilna wykazywałby za kolejne okresy rozliczeniowe permanentnie nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad podatkiem należnym, o której zwrot musiałaby występować do urzędu skarbowego.

Z uwagi na powyższe argumenty, za zasadne należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zarówno koszty poniesione przez Spółkę cywilną na usługi świadczone na rzecz Konsorcjum przez osoby trzecie, jak również koszty poniesione przez Spółkę cywilną z tytułu wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz personelu realizującego Zamówienie, powinny być przenoszone na Wnioskodawcę na podstawie faktur VAT, zawierających należny podatek obliczony według właściwej stawki. Tylko taki sposób dokumentowania ww. transakcji umożliwi prawidłowe rozliczenie podatku przez A. jako lidera Konsorcjum, w tym prawidłowe rozliczenie z urzędem skarbowym, i zarazem zapewni podatkową neutralność dokonywanych rozliczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela), opodatkowania oraz sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie uznania wystawionej przez Spółkę cywilną faktury za dotyczącą kompleksowego świadczenia opodatkowanego stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji gdy podatnik dokonuje czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik (zleceniobiorca) sam nabył usługę od faktycznego wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę zleceniodawcy.

Wynika to z art. 8 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Powyższe znajduje potwierdzenie wprost w przepisie art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1, z późn. zm.), (wcześniej art. 6 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) (Dz. U. WE L Nr 145, s. 1), na podstawie którego, w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem, konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Zgodnie bowiem z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy.

I tak, w myśl § 4 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., fakturę wystawia:

1.  zarejestrowany podatnik VAT czynny;
2.  podatnik, o którym mowa w art. 16 ustawy, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Wskazać również należy, iż podstawowa stawka podatku – w świetle art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W przedmiotowej sprawie potwierdzenia wymagają stwierdzenia Spółki A. zawarte we wniosku, iż instytucja konsorcjum nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym. Wyjątkiem jest prawo bankowe, które wymienia konsorcjum bankowe. Zawieranie takich porozumień jest jednak dopuszczalne (w ramach swobody umów). Stosownie do art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Zatem konsorcjum jest umową gospodarczą co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy jednoczesnej solidarnej odpowiedzialności wykonawców (konsorcjantów) za wykonanie umowy – z zakresu prawa zamówień publicznych. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że jego uczestnicy są związani ustaleniami umownymi. Poza obowiązkami nałożonymi przez ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.), np. konieczności ustanowienia pełnomocnika – art. 23 ust. 2, czy solidarnej odpowiedzialności – art. 141, ustalenia te mogą dotyczyć różnych kwestii, zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 3531 Kodeksu cywilnego, np.: zasad reprezentacji, sposobu rozliczeń danego przedsięwzięcia, podziału robót, udziału w zyskach i stratach itp.

Jak wskazano, celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy lub też szeroki zakres przedmiotowy przekracza możliwość jednego podmiotu. Umowa konsorcjum z reguły wiąże podmioty na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, do którego zostało powołane. Podmioty tworzące konsorcjum zachowują niezależność w działaniach nieobjętych umową zaś w działaniach konsorcjum realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem. Konsorcjum nie posiada osobowości prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie musi więc być rejestrowane.

Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze – umowy konsorcjum – nie ma na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego. Odnośnie rozliczenia podatku VAT przez uczestników konsorcjum, stwierdzić należy, iż, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Oznacza to, że z punktu widzenia VAT każdy z członków konsorcjum jest odrębnym podatnikiem. Podatnikiem nie jest i nie może być natomiast samo konsorcjum. Dlatego też podmioty działające w ramach konsorcjum powinny do wzajemnych rozliczeń oraz do rozliczeń z podmiotem, na rzecz którego konsorcjum świadczy usługę, stosować ogólne zasady w zakresie wystawiania faktur dokumentujących wykonywane przez nich czynności.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego oraz zasady funkcjonowania konsorcjum, w tym zasadę odrębności podatników, którzy występują wobec siebie w relacji lider konsorcjum – podwykonawcy, uczestnicy konsorcjum uprawnieni są do fakturowania wzajemnych świadczeń oraz wyboru podmiotu, który odpowiedzialny jest za rozliczenia ze zleceniodawcą. Tym samym, uwzględniając charakter wzajemnych powiązań kontraktowych, wskazać należy, iż lider konsorcjum, jako podmiot reprezentujący konsorcjum przed zleceniodawcą we wszystkich sprawach związanych z wykonaniem oraz rozliczeniem kontraktu, świadczy na rzecz zleceniodawcy usługę i jest zobowiązany, w świetle przedstawionych powyżej założeń oraz przepisów podatkowych, do wystawiania na rzecz zleceniodawcy faktur, dokumentujących całość robót wykonanych przez konsorcjum na rzecz zamawiającego. Tym samym, lider winien świadczone usługi wykazać dla celów podatkowych w odpowiedniej deklaracji podatkowej. Pozostali uczestnicy konsorcjum świadczący usługę na rzecz lidera w zakresie wynikającym z zawartej umowy są również zobowiązani do wystawiania faktur dokumentujących te usługi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółki: A. Spółka Akcyjna, B., C. Spółka z o.o. i D. Sp. z o.o. zawarły w lutym 2010 r. umowę powołującą do życia konsorcjum złożone z ww. Partnerów. Przedmiotem Umowy jest określenie podstawowych warunków współpracy Partnerów Konsorcjum w zakresie:

1.  ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Modernizacja linii kolejowej (…)” i złożenia oferty w postępowaniu,
2.  zawarcia kontraktu z Zamawiającym na realizację przedmiotu Zamówienia,
3.  realizacji przedmiotu Zamówienia zgodnie z Kontraktem w przypadku pozyskania Zamówienia przez Konsorcjum,
4.  podziału zadań pomiędzy Partnerów Konsorcjum w ramach realizacji przedmiotu Zamówienia,
5.  udziału Partnerów Konsorcjum w wynagrodzeniu za wykonanie przedmiotu Zamówienia,
6.  zasad dokonywania innych czynności faktycznych i prawnych niezbędnych dla prawidłowego zrealizowania Kontraktu przez Konsorcjum.

Kontrakt z Zamawiającym został zawarty w dniu 18 sierpnia 2011 r. Zgodnie z Umową, wszyscy Partnerzy Konsorcjum ponoszą wobec Zamawiającego solidarną odpowiedzialność za terminowe i należyte wykonanie Kontraktu oraz za inne zobowiązania Konsorcjum związane z uzyskaniem i realizacją Zamówienia.

Liderem Konsorcjum został ustanowiony A., któremu, zgodnie z Umową, Konsorcjum powierzyło prowadzenie spraw i reprezentację Partnerów Konsorcjum w ramach udzielonego pełnomocnictwa, obejmującego:

1.  reprezentowanie Partnerów w postępowaniu o udzielenie Zamówienia,
2.  podpisanie i złożenie w imieniu Konsorcjum wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu,
3.  podpisanie i złożenie w imieniu Konsorcjum oferty,
4.  wnoszenie w imieniu Partnerów Konsorcjum środków odwoławczych przewidzianych w ustawie Prawo zamówień publicznych oraz korzystanie z innych środków ochrony prawnej,
5.  podpisanie w imieniu Konsorcjum Kontraktu z Zamawiającym na realizację przedmiotu Zamówienia oraz ewentualnych aneksów do niego,
6.  zaciąganie w imieniu Partnerów Konsorcjum innych zobowiązań niezbędnych do realizacji Kontraktu, w tym m. in zawieranie umów, których przedmiotem będą zamówienia uzupełniające i dodatkowe,
7.  reprezentowanie Konsorcjum w ramach współpracy z Zamawiającym i jego personelem oraz przyjmowanie poleceń i instrukcji kierowanych przez Zamawiającego lub Inżyniera w trakcie realizacji Zamówienia,
8.  koordynowanie wykonania Kontraktu, w tym robót Partnerów.

Umowa zawiera ponadto postanowienie, że wszelkie rozliczenia Konsorcjum z Zamawiającym z tytułu realizacji Zamówienia, w tym wystawianie faktur, dokonywane będą wyłącznie przez A.. Natomiast czynności niezbędne do założenia rachunku bankowego, w szczególności podpisanie umów z bankiem, zostały powierzone spółkom A. i B. na podstawie właściwych pełnomocnictw. W chwili obecnej Partnerzy planują rozszerzenie zakresu zadań powierzonych w ramach Konsorcjum do wspólnego wykonania przez spółki A. i B.

Partnerzy ustalili następujące procentowe udziały Partnerów Konsorcjum: A.: 40%, B.: 40%, C.: 10%, D.: 10%. Wysoki udział spółek A. i B. w Konsorcjum odzwierciedla ich wysoki poziom zaangażowania w realizację Zamówienia, w tym ich zaangażowania w organizację zadań w ramach Konsorcjum oraz reprezentowanie Konsorcjum w relacjach z podmiotami zewnętrznymi.

Mając na celu wprowadzenie ułatwień o charakterze formalnym i organizacyjno-administracyjnym, w dniu 13 listopada 2012 r. spółki A. oraz B. zawiązały umowę spółki cywilnej pod nazwą „A. B. spółka cywilna”. Podpisanie powyższej umowy pozostało bez wpływu na postanowienia Kontraktu zawartego przez Konsorcjum z Zamawiającym, w tym na zobowiązania Partnerów Konsorcjum w stosunku do Zamawiającego. Celem zawiązania Spółki cywilnej było wyłącznie wprowadzenie do struktur Konsorcjum „narzędzia organizacyjnego” ułatwiającego współpracę w ramach Konsorcjum dwóch największych partnerów Konsorcjum: A. i B., poprzez formalizację ich współpracy w ramach umowy nazwanej, regulowanej przepisami ustawy Kodeks cywilny. Spółka cywilna została zarejestrowana jako odrębny podatnik podatku VAT.

Podstawowe ułatwienia i korzyści spodziewane w związku z powołaniem Spółki cywilnej obejmują możliwość nabywania, wspólnie przez A. oraz B., składników majątku służących realizacji zadań powierzonych tym spółkom w ramach Konsorcjum (spółka cywilna może być nabywcą i właścicielem majątku), jak również „wspólnego” zatrudniania pracowników przez nowo utworzony podmiot (zgodnie z obowiązującym prawem, spółka cywilna może występować jako odrębny pracodawca). Ponadto, Spółka cywilna będzie służyła realizacji tej części prac oraz innych zadań w ramach Konsorcjum, które zostaną powierzone do wykonania A. i B.. Dodatkowo, powołanie Spółki cywilnej umożliwia powierzenie jej części zadań organizacyjnych i rozliczeniowych w ramach Konsorcjum, co pozwoli na „odciążenie” A. jako lidera Konsorcjum. Ww. zadania zostaną powierzone Spółce cywilnej na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez A. Tak więc, z perspektywy gospodarczej, zadania związane z szeroko pojętym reprezentowaniem Konsorcjum zostaną powierzone dwóm podmiotom: spółce A., jako pierwszemu liderowi Konsorcjum oraz łącznie – spółkom A. i B., działającym w ramach nowo zawiązanej Spółki cywilnej, jako drugiemu liderowi Konsorcjum. Zgodnie z podjętymi ustaleniami, w praktyce, podział podstawowych zadań pomiędzy dwóch liderów Konsorcjum będzie przedstawiał się następująco:

1.  A. nadal będzie występował jako „lider Konsorcjum” w relacjach z Zamawiającym. A. będzie zatem reprezentował Konsorcjum wobec Zamawiającego w zakresie powierzonym mu w Umowie Konsorcjum, jak również będzie w pełni odpowiedzialny za rozliczenia pomiędzy Konsorcjum a Zamawiającym. W konsekwencji, faktury za prace wykonane przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego w ramach Zamówienia będą wystawiane przez A. Faktury te będą zawierały należny podatek VAT – zatem na poziomie A. „zakumuluje” się podatek VAT należny z tytułu usług realizowanych przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego w ramach Zamówienia.
2.  Również A., jako pierwszy lider Konsorcjum, nadal będzie odpowiedzialny za całość wewnętrznych rozliczeń finansowych Konsorcjum, w tym przede wszystkim za dokonywanie podziału wyniku finansowego Konsorcjum pomiędzy jego Partnerów (dokonywanie comiesięcznej alokacji przychodów i kosztów dotyczących Zamówienia pomiędzy Partnerów Konsorcjum dla celów rachunkowych i podatkowych). Dokonana alokacja będzie podstawą dla określenia poziomów zysku/straty za dany okres rozliczeniowy przez każdego z Partnerów.
3.  Natomiast Spółce cywilnej, jako drugiemu liderowi, zostaną powierzone zadania o charakterze organizacyjnym, administracyjnym i operacyjnym, związane z prowadzeniem robót w ramach Zamówienia – objęte umocowaniem lidera w zakresie zaciągania w imieniu Partnerów Konsorcjum zobowiązań niezbędnych do realizacji Kontraktu, w tym m. in. zawieranie umów z podwykonawcami, innymi usługodawcami i dostawcami. Spółka cywilna, jako drugi lider, będzie więc odpowiedzialna za wszelkie relacje z podwykonawcami Konsorcjum, w tym za weryfikację potencjalnych podwykonawców zgodnie z wymogami Konsorcjum, negocjowanie zakresu i warunków umów w imieniu Konsorcjum, zawieranie umów w imieniu Konsorcjum. Ponadto Spółka cywilna, jako drugi lider Konsorcjum, będzie w imieniu Konsorcjum „przyjmowała” od podwykonawców faktury VAT za prace wykonane przez nich na rzecz Konsorcjum (będzie adresatem faktur). Spółka cywilna będzie także adresatem faktur za inne usługi nabywane przez Konsorcjum w ramach realizacji Zamówienia, w tym usługi ubezpieczenia oraz faktur dotyczących zakupów towarów dokonywanych na potrzeby Konsorcjum. Zatem na tym etapie, na poziomie Spółki cywilnej „zakumuluje” się podatek VAT naliczony z tytułu zakupów towarów i usług dokonywanych przez Konsorcjum w celu realizacji Zamówienia. Zasady wyboru podwykonawców i innych usługodawców/dostawców oraz odpowiedzialności w relacjach pomiędzy Konsorcjum a podwykonawcami pozostaną niezmienione – ich wybór będzie podlegał zasadom przyjętym na poziomie Konsorcjum i będzie zatwierdzany przez wszystkich Partnerów Konsorcjum, w ramach przyjętych przez nich reguł. Dodatkowo, z uwagi na możliwości, jakie daje zorganizowanie w formie spółki cywilnej, Spółka cywilna będzie nabywała składniki majtku oraz zatrudniała pracowników dla potrzeb realizacji Zamówienia.

Z punktu widzenia powyższego podziału funkcji pomiędzy dwóch liderów Konsorcjum, kluczowym zagadnieniem staje się konieczność alokowania wszystkich pozycji rachunkowych (przychodowych i kosztowych) do A. jako podmiotu, który będzie odpowiadał za całość wewnętrznych rozliczeń finansowych Konsorcjum, jak również za rozliczenia Konsorcjum z urzędem skarbowym w zakresie podatku VAT. W konsekwencji, niezbędne będzie „zebranie” na poziomie A. wszelkich pozycji przychodowych i kosztowych dotyczących Zamówienia:

1.  Pozycje przychodowe będą obejmować kwoty netto zawarte w fakturach VAT wystawianych przez A. (w imieniu Konsorcjum) na Zamawiającego, a zatem zostaną wykazane przez A. jako wystawcę ww. faktur.
2.  Pozycje kosztowe będą obejmować zarówno koszty z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług (w tym Partnerów Konsorcjum) bezpośrednio na A. (jako pierwszego lidera Konsorcjum), jak i z faktur wystawionych przez podwykonawców i innych usługodawców na Spółkę cywilną (jako drugiego lidera Konsorcjum, odpowiedzialnego za rozliczenia z tymi podmiotami). Kwoty wynikające z tych ostatnich faktur, Spółka cywilna będzie następnie zobowiązana „przenieść” na A., co umożliwi spółce A. ich wykazanie w księgach Konsorcjum oraz ich odpowiednią alokację pomiędzy Partnerów Konsorcjum. Intencją stron jest, żeby dokonywanie takiego przeniesienia kosztów następowało zbiorczo, po zakończeniu każdego miesiąca kalendarzowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi prawidłowy sposób dokumentowania ww. przeniesienia kosztów poniesionych przez Spółkę cywilną (jako drugiego lidera Konsorcjum) na A. (jako pierwszego lidera Konsorcjum). W opinii Wnioskodawcy, „przeniesienie” kosztów podwykonawców i pozostałych usługodawców poniesionych przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę – pierwszego lidera Konsorcjum – powinno być dokumentowane fakturami VAT zawierającymi należny podatek obliczony według właściwej stawki.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, należy podkreślić, iż zgodnie z zawartą umową – jak wskazał Wnioskodawca – Liderem Konsorcjum został ustanowiony A., który to będzie reprezentował Konsorcjum wobec Zamawiającego w zakresie powierzonym mu w Umowie Konsorcjum, jak również będzie w pełni odpowiedzialny za rozliczenia pomiędzy Konsorcjum a Zamawiającym. W konsekwencji, faktury za prace wykonane przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego w ramach Zamówienia będą wystawiane przez A. Również Wnioskodawca jako Lider Konsorcjum będzie odpowiedzialny za całość wewnętrznych rozliczeń finansowych Konsorcjum, jak również za rozliczenia Konsorcjum z urzędem skarbowym w zakresie podatku od towarów i usług.

Natomiast przenoszenie na Wnioskodawcę – Lidera Konsorcjum usług zakupionych przez Spółkę cywilną od podwykonawców oraz innych usługodawców, związanych z realizacją Zamówienia, stanowią dla Spółki czynności opodatkowane. Spółka cywilna, jako odrębny podatnik podatku VAT jest zobowiązana do wystawiania faktur VAT, prowadzenia stosownych ewidencji podatkowych, wykazując w nich podatek należny od sprzedaży i odliczając podatek naliczony związany z zakupami towarów bądź usług w związku z działalnością opodatkowaną oraz składania deklaracji podatkowych.

Spółka Cywilna oraz Lider Konsorcjum są bowiem odrębnymi podatnikami podatku VAT, posiadającymi odrębne numery identyfikacji podatkowej. Tym samym, każdy z ww. podatników może samodzielnie dokonywać rozliczeń podatku VAT.

Wobec powyższych okoliczności należy stwierdzić, iż stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy koszty poniesione przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela) na rzecz Konsorcjum powinny być przeniesione na A., na podstawie faktur zawierających należny podatek obliczony według właściwej stawki dla poszczególnych usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 uznać należy za prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do pytania nr 2 podkreślić należy, iż co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

W celu dokonania prawidłowej kwalifikacji przedmiotowych czynności podlegających opodatkowaniu i rozstrzygnięcia kwestii ewentualnej ich złożoności warto posłużyć się, orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z orzecznictwa tego wynikają bowiem wskazówki co do tego, kiedy określone usługi złożone należy traktować jako usługę kompleksową, a kiedy jako odrębne usługi.

Wskazać przy tym należy, że ani przywołana Dyrektywa Rady 2006/112/WE, ani poprzedzająca ją cytowana wyżej Szósta Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r., ani też przepisy prawa krajowego nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Pojęcie to wykształciło się w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zasadnym w związku z tym jest odwołanie się do tego orzecznictwa w celu zdefiniowania pojęcia świadczenia złożonego.

Jednym z istotniejszych orzeczeń przytaczanych w kwestii tzw. świadczeń złożonych jest wyrok TSUE z dnia 27 października 2005 r., C-41/05 (Levob Verzekeringen, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien). W uzasadnieniu tego orzeczenia Trybunał zawarł kilka cennych uwag pozwalających na zidentyfikowanie usług złożonych. Trybunał wskazał mianowicie, że istotne jest założenie, aby każda czynność była, co do zasady, uznawana za odrębną i niezależną. Jednocześnie należy mieć na względzie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania systemu podatku VAT.

Warto przytoczyć w tym miejscu również wyrok TSUE z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, w którym Trybunał stwierdził, iż: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W konsekwencji celem określenia, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy przede wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności, tak by rozstrzygnąć, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W powołanym orzeczeniu TSUE z dnia 27 października 2005 r. (C-41/05) Trybunał wskazał na konieczność analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy. W konsekwencji, w świetle omawianego wyroku TSUE, należy przyjąć, iż nie będzie mieć charakteru kompleksowego taki zestaw świadczeń, których połączenie miałoby charakter działania sztucznego. W tym kontekście za świadczenia odrębne należy więc uznać świadczenia wykonywane przez jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które nawet jeżeli są w pewien sposób powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a traktowanie to nie wpłynie na charakter żadnego z nich, ani też nie sprawi, że wartość świadczeń z punktu widzenia nabywcy będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane za świadczenie złożone.

Podkreślić jednak należy, iż w orzecznictwie sądowym, także w sprawach dotyczących świadczeń złożonych, wielokrotnie akcentowany jest fakt, iż potraktowanie kilku usług za jedną złożoną stanowi odstępstwo od powszechności opodatkowania, zgodnie z którą każde świadczenie należy postrzegać odrębnie.

Przykładowo w wyroku z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Ministero dell’Economia e delle Finanze vs. Part Service Srl TSUE stwierdził: „(…) gdy czynność obejmuje kilka świadczeń, powstaje pytanie, czy należy ją uważać za jednolitą czynność, czy też kilka odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie. Kwestia ta ma szczególne znaczenie z punktu widzenia podatku VAT, w szczególności dla zastosowania stawek opodatkowania lub przepisów dotyczących zwolnień przewidzianych przez szóstą dyrektywę (zob. wyrok z 27 października 2005r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank). W tym zakresie z jej art. 2 wynika, że każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne”.

Podsumowując, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W związku z powyższym wskazać należy, iż wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy rozliczenie kosztów poniesionych przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela) na rzecz Konsorcjum nie będzie dotyczyło kompleksowego świadczenia. Zauważyć bowiem należy, iż usługi świadczone przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela) stanowią odrębne świadczenia i zostaną nabyte przez Spółkę cywilną na rzecz Konsorcjum, którego liderem został ustanowiony Wnioskodawca. Zatem stwierdzić należy, że w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Tym samym brak podstaw aby uznać, że nabyte ww. usługi świadczone przez Spółkę cywilną będą stanowić usługę jednorodną i kompleksową.

Jednocześnie stwierdzić należy, iż bez wpływu na ocenę charakteru danego świadczenia tzn. czy jest to świadczenie kompleksowe czy też nie, pozostają okoliczności związane z przyjętymi sposobami rozliczeń pomiędzy kontrahentami. A zatem w przedmiotowej sprawie przyjęcie założenia miesięcznego okresu rozliczenia kosztów pomiędzy Spółką cywilną a Liderem Konsorcjum – Wnioskodawcą nie przesądza o kompleksowości tego świadczenia.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż faktura wystawiona przez Spółkę cywilną z tytułu rozliczenia poniesionych ww. kosztów nie będzie dotyczyła kompleksowego świadczenia opodatkowanego podstawową stawką podatku VAT lecz wyodrębnionych, uprzednio nabytych świadczeń, opodatkowanych według właściwych dla nich stawek podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 uznać należy za nieprawidłowe.

Odnosząc się z kolei do kwestii rozliczenia kosztów poniesionych przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania personelu przy realizacji Zamówienia należy zauważyć, iż jak wcześniej wskazano, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

W związku z wyżej powołanymi przepisami oraz przedstawionym opisem sprawy stwierdzić należy, iż Spółka cywilna, wykorzystując na potrzeby Konsorcjum składniki majątku oraz zatrudnionych pracowników, przy realizacji Zamówienia będzie świadczyła na rzecz Wnioskodawcy jako Lidera Konsorcjum usługi i będzie zobowiązana udokumentować ich wykonanie fakturami zawierającymi należny podatek obliczony według stawki właściwej dla określonego świadczenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 uznać należy za prawidłowe.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż:

Ad. 1.

Koszty poniesione przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela) na rzecz Konsorcjum powinny być przeniesione na A., na podstawie faktur zawierających należny podatek obliczony według właściwej stawki dla poszczególnych usług.

Ad. 2.

Faktura wystawiona przez Spółkę cywilną z tytułu rozliczenia kosztów poniesionych z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela) na rzecz Konsorcjum, nie będzie dotyczyła kompleksowego świadczenia opodatkowanego podstawową stawką podatku VAT lecz wyodrębnionych, uprzednio nabytych świadczeń, opodatkowanych według właściwych stawek podatku VAT.

Ad. 3.

Spółka cywilna wykorzystując przy realizacji Zamówienia składniki majątku oraz zatrudnionych pracowników będzie świadczyła usługi na rzecz Wnioskodawcy jako Lidera Konsorcjum i będzie zobowiązana udokumentować przedmiotowe usługi fakturami zawierającymi należny podatek obliczony według stawki właściwej dla określonego świadczenia.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym ubezpieczyciela), uznania wystawionej przez Spółkę cywilną faktury za dotyczącą kompleksowego świadczenia opodatkowanego stawką podatku VAT wynikającą z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, opodatkowania oraz sposobu dokumentowania czynności przenoszenia przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę wydatków poniesionych przez tą Spółkę cywilną z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu. Z kolei wniosek w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od Spółki cywilnej dokumentujących przeniesienie przez Spółkę cywilną na Wnioskodawcę kosztów poniesionych przez Spółkę cywilną z tytułu zakupu usług świadczonych przez podwykonawców oraz innych usługodawców (w tym, ubezpieczyciela) na rzecz Konsorcjum oraz z tytułu zakupu i wykorzystania na potrzeby Konsorcjum składników majątku oraz zatrudnienia i wykorzystania przy realizacji Zamówienia personelu zostanie załatwiony odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.