Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-308/10/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-10
Teza: Opodatkowanie nieodpłatnego przekazania infrastruktury wybudowanej na gruncie.
Słowa kluczowe: infrastruktura; inwestycje; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2010 r. (data wpływu 26 marca 2010 r.) uzupełnionym w dniu 10 maja 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2010 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 10 maja 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka powstała w 2004 r. celem działania na rzecz lokalnego i regionalnego środowiska innowacyjnego nastawionego na rozwój przedsiębiorczości poprzez tworzenie sprzyjającej bazy materialnej, infrastrukturalnej, ekonomicznej i socjalnej do zakładania, rozwoju i wspierania małych i średnich przedsiębiorstw innowacyjnych, do przemysłowego wykorzystania wiedzy naukowej, do wykorzystania transferu i komercjalizacji nowoczesnych technologii. Działalność statutową Spółka zamierzała prowadzić w wybudowanych w tym celu obiektach na gruntach stanowiących jej własność. Do tego czasu Spółka dzierżawi pomieszczenia, które jednak nie spełniają wymogów niezbędnych dla prowadzenia pełnej działalności. Do gruntów Spółki nie były doprowadzone sieci wodociągowe, kanalizacyjne, ściekowe i energetyczne, brak też było ulic dojazdowych, zaś gmina nie posiadała na ten cel własnych środków i nie zamierzała prowadzić tego typu inwestycji w najbliższych latach. Z tych względów Spółka podpisała odpowiednie porozumienie, iż wykona na własny koszt odpowiednie sieci doprowadzające określone media do granic gruntów Spółki i ulice dojazdowe łączące z ulicami miejskim. Środki finansowe na ten cel miały pochodzić z własnych zasobów oraz dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstwa 2004-2006. W miesiącu grudniu 2004 r. Spółka podpisała stosowną umowę z A. o dofinansowaniu inwestycji, natomiast w 2006 r. rozpoczęto inwestycję polegającą na wybudowaniu sieci wodociągowej, sieci kanalizacyjnej, sieci ściekowej, ulic dojazdowych, chodników i oświetlenia ulic stanowiących niezbędną infrastrukturę do budowy w okresie późniejszym obiektów stanowiących siedzibę Spółki oraz innych pomieszczeń dl prowadzenia działalności statutowej. Projekt pod nazwą „Przygotowanie infrastruktury dla P. w S.” stanowił pierwszy etap budowy obiektów Spółki. Projekt zakończono w 2008 r., a wykonane obiekty infrastruktury przyjęto do ewidencji Spółki jako środki trwałe, zgodne z wymogami projektu. Zgodnie z porozumieniem zawartym z miastem w 2010 r. nastąpi nieodpłatne przekazanie infrastruktury na rzecz miasta, na majątek właściwych zarządców, tj. M.D.I. w odniesieniu do ulic dojazdowych, chodników, oświetlenia ulic i linii energetycznej oraz dla wodno-kanalizacyjnej spółki z o.o. w odniesieniu do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i ściekowej. Przekazanie infrastruktury zgodnie z ustaleniami zawartej umowy z A. może nastąpić dopiero po upływie 5 lat od zawartej umowy z A, a termin ten minął w miesiącu grudniu 2009 r. Dodatkowo w 2010 r. rozpocznie się budowa właściwych obiektów Spółki zgodnie z zawartą umową z P. w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski 2007-2013. Z kolei w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że wykonana infrastruktura, w skład której wchodzą m.in. sieci wodociągowe i kanalizacyjne znajduje się na gruntach i w gruntach miejskich. Sieć wodociągowa i kanalizacyjna oraz ściekowa (deszczowa) została włączona do sieci ogólnomiejskiej i stanowi obecnie jedną całość. Z wykonanej sieci korzystają także inni użytkownicy, którzy są do niej podłączeni przez wodno-kanalizacyjną spółkę z o. o. Do czasu przekazania infrastruktury miastu, Spółka upoważniła spółkę z o.o. umową z dnia 1 lutego 2009 r. do korzystania z tej sieci w celu dostarczania wody i odprowadzania ścieków innym użytkownikom znajdujących się w zasięgu sieci z jednoczesnym utrzymaniem sprawności technicznej sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i przepompowni ścieków. Sieci te zostaną przekazane nieodpłatnie na majątek wodno-kanalizacyjnej spółki z o.o., zarządzającej całością tych sieci w imieniu miasta. Natomiast wykonana kanalizacja deszczowa (ściekowa) znajdująca się w wybudowanych ulicach i stanowiąca część tych ulic przekazana będzie M. D. I., działającej w imieniu miasta. Przedstawiony stan faktyczny potwierdza i uzupełnia, w ocenie Spółki, przedstawione wcześniej argumenty i fakty pozwalające na stwierdzenie, że przekazanie nieodpłatne wykonanej przez Spółkę infrastruktury stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług, dlatego też transakcja ta nie spowoduje obowiązku opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne przekazanie inwestycji na rzecz miasta w postaci wykonanej infrastruktury podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5, art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, czynność polegającą na przekazaniu inwestycji wybudowanej na gruncie miasta, a więc nie należącym do Spółki, należy uznać jako nieodpłatne świadczenie usług. Spółka zauważa, że potwierdzeniem przyjętego stanowiska jest pogląd wyrażony w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2007 r. sygn. akt III Sa/Wa 3637/06 i III SA/Wa 3630/06, jak również interpretacji indywidualnej z dnia 4 września 2007 r. znak IPPP1-443-44/07/IZ. Przywołując brzmienie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy Spółka wskazuje, że w sprawie zaistniał tylko jeden warunek, tj. podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, natomiast w odniesieniu do drugiego warunku należy jednoznacznie stwierdzić, że wykonana inwestycja polegająca na wybudowaniu infrastruktury jest ściśle związana z prowadzonym przedsiębiorstwem, ponieważ bez wykonania dojazdów oraz doprowadzenia sieci, byłoby niemożliwe wybudowanie i oddanie do użytku nowych obiektów Spółki niezbędnych dla prowadzenia statutowej działalności gospodarczej. W tej sytuacji nieodpłatne przekazanie miastu inwestycji w postaci infrastruktury nie spowoduje obowiązku opodatkowania tej czynności podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Ponadto jak stanowi art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z kolei stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 cyt. ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług było objęte opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług muszą zostać spełnione łącznie warunki wymienione w ww. przepisie, tj. brak związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa oraz przysługiwanie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ww. ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu zauważyć należy także, iż stosownie do art. 47 § 1-3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego).

Ponadto z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Przesłanka ta jest spełniona z chwilą podłączenia wymienionych w art. 49 Kodeksu urządzeń do sieci należących do przedsiębiorstwa lub zakładu.

Ze złożonego wniosku, jak również jego uzupełnienia wynika, iż Spółka wykonała pierwszy etap projektu polegającego na wybudowaniu, na gruncie należącym do miasta ulic dojazdowych, chodników, oświetlenia, sieci doprowadzających określone media do granic gruntów Spółki. Ponadto wykonana sieć wodociągowa i kanalizacyjna oraz znajdująca się w wybudowanych ulicach, stanowiąca ich część sieć ściekowa (deszczowa), zostały włączone do sieci ogólnomiejskiej i stanowią jedną całość. Przeprowadzona inwestycja stanowiła niezbędną infrastrukturę do planowanej na 2010 r. budowy obiektów Spółki dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji. Obecnie Spółka zamierza nieodpłatnie przekazać inwestycję w postaci wykonanej infrastruktury na rzecz miasta.

W świetle powołanych przepisów, w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że nieodpłatne przekazanie wybudowanej na gruntach i w gruntach miejskich inwestycji w postaci infrastruktury obejmującej ulice dojazdowej, chodniki, oświetlenie ulic, a także sieci wodociągowe, kanalizacyjne i ściekowe, które zostały włączone do sieci ogólnomiejskiej i stanowią obecnie jedną całość, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.