Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1304/13/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-03-21
Teza: Czy w związku z pełnieniem przez Menadżera u Wnioskodawcy funkcji członka zarządu na podstawie kontraktu menedżerskiego i spełniania przez Menadżera świadczenia wynikającego z tzw. kontraktu menadżerskiego w przeważającej mierze na terytorium Republiki Federalnej Niemiec Fundacja zobowiązana będzie pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconego Menadżerowi wynagrodzenia?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; fundacje; manager; Niemcy; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2013 r. (data wpływu 27 grudnia 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – Fundacja – zawarł z Menadżerem tzw. kontrakt menadżerski. Wnioskodawca zamierza zawrzeć z nim także na początku 2014 roku nowy kontrakt menadżerski. Menadżer jest obywatelem Niemiec. Menadżer przybywał do tej pory w Polsce i posiadał w Polsce tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy. Od niedawna przebywa on 95 % faktycznego czasu w trakcie roku kalendarzowego na terytorium Niemiec. W związku z planowanym zawarciem nowego kontraktu menadżerskiego Menadżer będzie nadal pełnił funkcję członka zarządu u Wnioskodawcy. Na terytorium Polski Menadżer będzie przebywać kilka razy w roku. Łącznie pobyt Menadżera na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie przekraczać w trakcie roku kalendarzowego więcej niż 15 dni kalendarzowych. W większości czasu jego pobyt związany będzie z udziałem w Zgromadzeniach Rady Fundacji oraz posiedzenia Rady Nadzorczej Wnioskodawcy, na których to Menadżer składać będzie sprawozdanie z czynności, które wykonywał na rzecz Fundacji w trakcie roku kalendarzowego. Menadżer przeważającą większość swoich obowiązków będzie wykonywać na terenie Niemiec. Będą to głównie obowiązki związane z czynnościami nadzoru i kontroli nad pracownikami Fundacji, które będzie wykonywać za pośrednictwem komputera. Menadżer posiada obecnie i będzie posiadać w przyszłości tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy w Niemczech. Poza tym, z uwagi na fakt przebywania w Niemczech przez ponad 95 % czasu Menadżer będzie odprowadzał także składki na świadczenia zdrowotne oraz emerytalne i rentowe na terytorium Niemiec. Ponadto Menadżer legitymować się będzie tzw. certyfikatem rezydencji uzyskanym w Niemczech.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z pełnieniem przez Menadżera u Wnioskodawcy funkcji członka zarządu na podstawie kontraktu menedżerskiego i spełniania przez Menadżera świadczenia wynikającego z tzw. kontraktu menadżerskiego w przeważającej mierze na terytorium Republiki Federalnej Niemiec Fundacja zobowiązana będzie pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconego Menadżerowi wynagrodzenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy analizie miejsca opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu na podstawie kontraktu menedżerskiego, należy zwrócić uwagę na regulacje zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (dalej ustawa PIT). W związku z faktem, iż menadżer Wnioskodawcy jest rezydentem Niemiec, należy zwrócić uwagę na art. 3 ust. 2a ustawy PIT, który ma następujące brzmienie: osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Zatem należy wnioskować, iż obywatel Niemiec może podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli płacić podatki na terenie RP tylko, jeżeli dochód jest tutaj osiągany. Skoro jednak menadżer w przedstawionym stanie faktycznym przebywać będzie przez ponad 95 % swojego czasu na terytorium Niemiec nie można uznać, że osiąga on dochody na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Bez znaczenia w tym kontekście jest fakt, że to Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skoro w przeważającej mierze świadczenie Menadżera wykonywane jest poza granicą Polski. Poza tym nie istnieje definicja pojęcia przychodów osiąganych na terytorium Polski. Podany przez Ustawodawcę w art. 3 ust. 2b ustawy PIT katalog źródeł przychodów jest otwarty, jednakże można zauważyć immanentne cechy wyszczególnionych źródeł. Cechami dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez nierezydentów, a podlegających opodatkowaniu w Polsce, jest wykonywanie pracy, czy też prowadzenie (wykonywanie) działalności na terytorium Polski i miejsce wypłaty wynagrodzenia nie ma znaczenia. Na tej podstawie można wnioskować, iż fakt, że wynagrodzenie za pracę, wykonywaną także w ramach tzw. kontraktu menadżerskiego, wykonywaną na terenie Niemiec za którą to wynagrodzenie wypłacane jest na terytorium Polski jest bez znaczenia z punktu widzenia polskich przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powoduje powstanie obowiązku przez Menadżera w podatku dochodowym od osób fizycznych na terenie RP, a w konsekwencji w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i związanych z tym obowiązków płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów osiąganych przez Menedżera. Warto też podkreślić, że stosownie do art. 4a ustawy PIT, polskie przepisy podatkowe stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest RP. Polska jest sygnatariuszem umowy z dnia 14 maja 2003 r., podpisanej w Berlinie, między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz.90) - zwanej dalej UPO. W art. 15 UPO uregulowane zostało opodatkowanie dochodów otrzymywanych z pracy najemnej, z zastrzeżeniem art. 16, 17, 18 i 19 UPO. W odniesieniu do dochodów otrzymywanych z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu zastosowanie znajduje art. 16 UPO, natomiast pozostałe artykułu regulują osiągnie dochodów z źródeł nie mających związku z opisywanym stanem faktycznym. W obu wersjach językowych, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania Polski z Niemcami (UPO), art. 16 UPO reguluje między innymi wynagrodzenia członków rady nadzorczej, natomiast druga grupa podmiotów, których dotyczą te regulacje budzi poważne wątpliwości. W polskiej wersji UPO, art. 16 dotyczy wynagrodzeń członków rady nadzorczej oraz zarządu. Natomiast w wersji niemieckiej art. 16 UPO odnosi się do aufsichtsrats- und verwaltungsratsvergüntungen, tłumaczonych jako wynagrodzenia rady nadzorczej oraz rady dyrektorów. Ta różnica ma istotne znaczenie w analizowanym stanie faktycznym, ponieważ Menadżer będzie pełnił u Wnioskodawcy funkcję członka Zarządu w przeważającej mierze na terytorium Niemiec. W rezultacie należy uznać, że wiążąca dla niego będzie niemiecka wersja UPO. Poza tym należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 16 w Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku z 2010 r., która stanowi pewnego rodzaju wzór dla zawieranych indywidualnie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Stosowanie do Konwencji Modelowej OECD, art. 16 dotyczy wynagrodzeń dyrektorów i innych podobnych wypłat, które osoba mająca miejsce zamieszkania w jednym umawiającym się państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie dyrektorów lub w radzie nadzorczej spółki. Zatem, regulacje zawarte w Konwencji Modelowej OECD są analogiczne do przepisów zawartych w niemieckiej wersji porozumienia między Polską i Niemcami. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, iż regulacje zawarte w art. 16 UPO nie obejmują swym zakresem wynagrodzeń członków zarządu i nie znajdą zastosowania w przypadku opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez menadżera Wnioskodawcy. To wynagrodzenie jest bowiem opodatkowane w kraju, w którym Menadżer spełnia świadczenie wynikające z zawartej umowy. W przedstawionym stanie faktycznym będzie to więc terytorium Republiki Federalnej Niemiec. W rezultacie do wynagrodzenia menadżera Wnioskodawcy należy zastosować ogólne zasady dotyczące opodatkowania wynagrodzeń z pracy najemnej, zawarte w art. 15 omawianej UPO. Stosownie do tego artykułu, uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca zamieszkanie w Umawiającym się państwie (Niemcy) otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (Niemcy), chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie (Polska). Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie (Polska). Z powyższego wynika, iż stosownie do art. 15 UPO, opodatkowanie wynagrodzenia uzależnione jest od miejsca wykonywania pracy najemna. Natomiast w odniesieniu do miejsca wykonywania pracy w ramach kontraktu menadżerskiego, należy pokreślić, iż w przedstawionym stanie faktycznym Menadżer wykonywać będzie swoje obowiązki na terenie Niemiec (prowadzenie rozmów telefonicznych, kontakt drogą emailową) oraz w Polsce (uczestniczenie w zebraniach zarządu, przyjazdy do spółki). Jednakże, przeważająca część (tj. ponad 95 % czasu) pracy wykonywana będzie na terenie Niemiec, a w Polsce Menadżer Wnioskodawcy przebywać będzie i będzie spełniał świadczenie tylko przez kilka dni w ciągu roku. Zatem, w związku w wykonywaniem większości zadań na terenie Niemiec i przebywaniem na tym terenie przez większą część roku, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że miejscem wykonywania czynności tego Menadżera są Niemcy. Zatem, stosownie do art. 15 analizowanej UPO, osiągane dochody powinny być opodatkowane tylko w Niemczech. Takie stanowisko potwierdza Minister Finansów w Postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego, DD4/PB6/033-0495-SM6-3069/06/WP z 2006 r., w którym wyrażono pogląd, iż element fizycznego przebywania i wykonywania pracy przez pracownika jest kluczowy dla określenia miejsca wykonywania pracy w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy. Zatem Spółka nieprawidłowo uznała, iż przestanki takie jak: umowa o pracę z polskim pracodawcą oraz wykorzystywanie przez polskiego pracodawcę wyników pracy pracowników wykonujących swoje obowiązki na terytorium Niemiec, są wystarczające do uznania, iż nie powstanie w Niemczech obowiązek podatkowy od wynagrodzeń tych pracowników.

Warto zauważyć, że w Polsce, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy od przychodów otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, o których mowa w art. 13 ust. 7, należy pobierać podatek dochodowy w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu. Jednakże, zgodnie z art. 29 ust. 2 powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Ze stanu faktycznego wynika, iż pracownik wnioskodawcy legitymuje się certyfikatem rezydencji, o którym mowa w powyższym przepisie. W związku z tym, stosownie do art. 29 ust. 2 można odstąpić od pobrania podatku, o którym mowa w art. 29 ust. 1, ponieważ na mocy omówionej UPO , zdaniem wnioskodawcy, nie istnieje obowiązek zapłacenia podatku w RP.

Reasumując w związku z pełnieniem przez Menadżera u Wnioskodawcy funkcji członka zarządu na podstawie kontraktu menedżerskiego i spełniania przez Menadżera świadczenia wynikającego z tzw. kontraktu menadżerskiego w przeważającej mierze na terytorium Republiki Federalnej Niemiec Fundacja nie będzie zobowiązana pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconego Menadżerowi wynagrodzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do treści art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z opisu zdarzenia przyszłego oraz stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca – Fundacja – zamierza zawrzeć z menadżerem na początku 2014 roku nowy kontrakt menadżerski. W związku z planowanym zawarciem nowego kontraktu menadżerskiego Menadżer będzie nadal pełnił funkcję członka zarządu u Wnioskodawcy. Menadżer posiada obecnie i będzie posiadać w przyszłości tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy w Niemczech. Poza tym, z uwagi na fakt przebywania w Niemczech przez ponad 95 % czas Menadżer będzie odprowadzał także składki na świadczenia zdrowotne oraz emerytalne i rentowe na terytorium Niemiec. Ponadto Menadżer legitymować się będzie tzw. certyfikatem rezydencji uzyskanym w Niemczech.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powołania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Według art. 13 pkt 9 ustawy przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a (tj. osoby posiadające na terytorium RP ograniczony obowiązek podatkowy), z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20 % przychodu.

Według postanowień art. 29 ust. 2 powołanej ustawy przepis ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż płatnicy mogą stosować preferencyjne stawki przewidziane w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobierać podatku, tylko pod warunkiem posiadania zaświadczenia o siedzibie lub miejscu zamieszkania osoby zagranicznej (certyfikat rezydencji), której te należności są wypłacane.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Stosownie do treści art. 16 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisaną w Berlinie (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90) wynagrodzenie członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Oznacza to, iż zgodnie z ww. artykułem, wynagrodzenie osób mających miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu członkostwa w zarządzie spółki mającej siedzibę w Polsce mogą być opodatkowane w Polsce.

Przy czym, jak stanowi art. 3 ust. 1 lit. c umowy w rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej określenie "spółka" oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną.

Wskazać należy, że wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę stanowi Modelowa Konwencja, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

Należy więc podkreślić, w ślad za Modelową Konwencją OECD, że (…) Ponieważ trudno jest czasami ustalić, gdzie usługi są świadczone, przepis traktuje usługi jako świadczone w państwie, w którym spółka ma siedzibę (por. komentarz do art. 16 Modelowej Konwencji OECD).

Tożsamy pogląd wyraża doktryna: W art. 16 MK OECD przyjęto zasadę opodatkowania wynagrodzeń dyrektorów w państwie siedziby spółki, nie zaś w państwie wykonywania pracy, jak w art. 15 MK OECD. Ratio legis art. 16 MK OECD jest dość oczywiste (Model Konwencji OECD Komentarz pod redakcją Bogumiła Brzezińskiego, Warszawa 2010).

Nieuzasadnione jest zatem stanowisko Wnioskodawcy, że kluczową kwestią, która decyduje o miejscu opodatkowania menadżera – w sytuacji opisanej we wniosku – jest miejsce wykonywania świadczenia, tj. w przeważające części terytorium Niemiec.

Poza tym, jak wynika z art. 33 umowy sporządzono ją w językach polskim i niemieckim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc. Zatem teza Wnioskodawcy, że za wiążącą uznać należy wersję niemiecką umowy, uwzględniając, że menedżer będzie pełnił swoją funkcję głównie w Niemczech, nie znajduje uzasadnienia.

Analiza brzmienia art. 16 MK OECD prowadzi też do wniosku, że znajduje on zastosowanie – wbrew stanowisku Wnioskodawcy – do każdego wynagrodzenia członka zarządu z tytułu pełnienia przez niego tej funkcji, bez względu na podstawę prawną stosunku łączącego go ze spółką, w której pełni tę funkcję. Oznacza to, że art. 16 MK OECD jest przepisem szczególnym do art. 15 MK OECD, regulującego opodatkowanie dochodów z pracy najemnej. Uznanie, że wynagrodzenie członka zarządu spółki (osoby prawnej) otrzymywane przez niego z tytułu pełnienia tej funkcji na podstawie umowy o pracę podlega opodatkowaniu w oparciu o art. 15 MK OECD, byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby z brzmienia przepisu art. 16 MK OECD wynikało wprost, że nie ma zastosowania do takiego dochodu. Ponadto doktryna wskazuje, że funkcja członka zarządu nie może być utożsamiana z pracą w charakterze zwykłego pracownika, konsultanta, itp., oraz że w polskich realiach art. 16 MK OECD obejmuje zarówno członków zarządów, jak i rad nadzorczych oraz komisji rewizyjnych spółek kapitałowych.

Biorąc pod uwagę informacje dotyczące zakresu funkcji, które będzie pełnił menadżer jako członek zarządu osoby prawnej mającej siedzibę na terytorium Polski, wynagrodzenie menadżera z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu na podstawie kontraktu menadżerskiego będzie mieściło się w definicji art. 16 umowy polsko – niemieckiej.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a , 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 (art. 41 ust. 4 ustawy).

Reasumując, Wnioskodawca jako płatnik – stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy – ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłacanych menadżerowi – rezydentowi Niemiec – należności z tytułu pełnienia przez niego funkcji członka zarządu.

Z uwagi na powyższe wyjaśnienia, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów (podatników).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.