Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.849.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Zastosowanie art. 86 ust. 13 ustawy o VAT do zwiększenia
podatku naliczonego w składanej w 2025 r. korekcie deklaracji
VAT; 7 za styczeń 2020 r. jeśli zwiększenie to dotyczy kwoty
korekty rocznej wykazywanej na podstawie art. 91 w zw. z art.
90c ustawy o VAT w związku z ustaleniem innej wysokości
rzeczywistych proporcji za 2019 r.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
gmina
korekta-korekta podatku
korekta-korekta podatku naliczonego
korekta-korekta zeznania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem
towaru lub wykonaniem usługi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący zastosowania art. 86 ust. 13 ustawy o VAT do zwiększenia podatku naliczonego
    w składanej w 2025 r. korekcie deklaracji VAT-7 za styczeń 2020 r. jeśli zwiększenie to
    dotyczy kwoty korekty rocznej wykazywanej na podstawie art. 91 w zw. z art. 90c ustawy o
    VAT w związku z ustaleniem innej wysokości rzeczywistych proporcji za 2019 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina ... (dalej: Gmina lub ...) jest jednostką samorządu terytorialnego będącą osobą
    prawną, która jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Z
    dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT ze swoimi
    jednostkami budżetowymi i zakładem budżetowym oraz Urzędem ... (dalej: Jednostki
    Organizacyjne lub Jednostki).
    W związku z realizacją zadań własnych Gmina wykonuje czynności, które mieszczą się w
    pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT (w tym działalność
    opodatkowaną VAT i zwolnioną z tego podatku), jak i czynności, które nie stanowią
    działalności gospodarczej w rozumieniu tej ustawy.
    Dla potrzeb związanych z realizacją tych zadań Gmina nabywa określone towary i usługi.
    W przypadku, gdy Gmina nie ma możliwości bezpośredniego powiązania i przypisania
    nabytych towarów i usług, z którymi jest związany podatek VAT, wyłącznie do sprzedaży
    opodatkowanej, dokonuje odliczenia podatku VAT w sposób częściowy, a więc z
    zastosowaniem stosownych proporcji tj.:
      · proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (dalej: prewspółczynnik lub
        PRE), która jest stosowana, gdy nabyte towary i usługi służą zarówno działalności
        gospodarczej (w tym sprzedaży opodatkowanej VAT) jak i działalności
        niepodlegającej opodatkowaniu VAT,
      · proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT (dalej: wskaźnik struktury sprzedaży
        lub WSS), która jest stosowana, gdy nabyte towary i usługi służą zarówno sprzedaży
        opodatkowanej VAT jak i sprzedaży zwolnionej z opodatkowania tym podatkiem.
    W takich przypadkach odliczenie podatku naliczonego w trakcie danego roku
    podatkowego następuje przy zastosowaniu wstępnego prewspółczynnika i wskaźnika
    struktury sprzedaży właściwego dla danej Jednostki Organizacyjnej, której działalności
    dotyczą dane zakupy (zarówno PRE jak i WSS są odrębnie wyliczane dla każdej Jednostki,
    przy czym w przypadku wstępnego WSS wyliczenie następuje w oparciu o dane dla
    poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku wstępnego PRE – w oparciu o dane
    poprzedniego lub poprzedzającego poprzedni rok podatkowy), a po zakończeniu danego
    roku podatkowego Gmina wylicza rzeczywiste prewspółczynnik i wskaźniki struktury
    sprzedaży właściwe dla poszczególnych Jednostek (w oparciu o dane dla zakończonego
    roku podatkowego) i przy zastosowaniu tych rzeczywistych PRE i WSS w rozliczeniu VAT za
    styczeń następnego roku dokonuje korekty rocznej podatku naliczonego odliczonego w
    sposób częściowy w poszczególnych miesiącach roku poprzedniego.
    W 2025 r. Gmina ustaliła, że w związku z dokonanymi korektami rozliczeń VAT (deklaracji
    VAT-7) wynikającymi ze zmian wartości sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej za 2019 r.
    dotyczącymi działalności realizowanej w ramach Urzędu ... (dalej: ...) oraz złożonymi
    korektami sprawozdań budżetowych dotyczącymi działalności tego Urzędu za 2019 r. -
    zmianie uległy ostateczne (rzeczywiste) proporcje (tj. prewspółczynnik i wskaźnik struktury
    sprzedaży) wyliczone dla wskazanej Jednostki Gminy, tj. dla ... za 2019 r. W konsekwencji
    ustalono, że kwota korekty rocznej obliczona z uwzględnieniem zmienionych proporcji
    wyliczonych w oparciu o zaktualizowane dane, winna być wyższa niż wykazano dotychczas
    w rozliczeniu VAT za styczeń 2020 r.

    Z uwagi na powyższe Gmina sporządziła korektę deklaracji VAT-7 (i pliku JPK_VAT) za
    styczeń 2020 r., w ramach której skorygowała (in plus) uwzględnioną w tym rozliczeniu
    kwotę korekty rocznej.
    Gmina jednocześnie podkreśla, iż nie chodzi tu o przypadek, w którym w ogóle nie
    odliczyłaby podatku VAT z danej faktury (otrzymanej w 2020 r.) w terminach, o których
    mowa w art. 86 ust. 10, 10d, 10e i 11 ustawy o VAT i chciałaby zrealizować prawo do
    odliczenia przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Chodzi o sytuację związaną z faktem, iż w
    pierwotnie złożonej deklaracji VAT-7 za styczeń 2020 r. wykazano korektę roczną
    sporządzoną zgodnie z art. 90c i art. 91 ustawy o VAT, jednakże aktualnie w 2025 r.
    ustalono, że kwota korekty rocznej została wykazana w deklaracji za ww. miesiąc w
    błędnej kwocie z uwagi na fakt, że jej wysokość została ustalona z uwzględnieniem
    błędnych ostatecznych (rzeczywistych) ww. proporcji. Z tego względu skorygowano
    deklarację VAT-7 za wskazany miesiąc, wykazując w jej ramach wyższą kwotę korekty
    rocznej, o której mowa w art. 90c i art. 91 ustawy o VAT sporządzoną w odniesieniu do
    podatku naliczonego odliczonego częściowo za poszczególne miesiące 2019 r.
    Na marginesie wyjaśnić należy, że zmiana PRE i WSS rzeczywistych właściwych dla ... za
    2019 r. nie miała wpływu na zmianę wstępnych PRE i WSS właściwych dla tej Jednostki
    stosowanych do częściowego odliczania podatku naliczonego w ramach poszczególnych
    miesięcy 2020 r., gdyż U... wstępny PRE dla 2020 r. obliczał w oparciu o dane 2018 r., a
    więc roku poprzedzającego poprzedni rok podatkowy – zgodnie z § 8 rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17.12.2015 r. ws. sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz.U. z 2021 r. poz. 999), a z kolei wstępny WSS dla 2020 r. ... ustalił
    szacunkowo zgodnie z art. 90 ust. 9 w zw. z ust. 8 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy art. 86 ust. 13 ustawy o VAT ma zastosowanie do zwiększenia podatku naliczonego w
    składanej w 2025 r. korekcie deklaracji VAT-7 za styczeń 2020 r. jeśli zwiększenie to
    dotyczy kwoty korekty rocznej wykazywanej na podstawie art. 91 w zw. z art. 90c ustawy o
    VAT w związku z ustaleniem innej wysokości rzeczywistych proporcji za 2019 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, w okolicznościach opisanych we wniosku Gmina jest uprawniona do
    skorygowania in plus kwoty korekty rocznej w związku ze zmianą rzeczywistego
    prewspółczynnika i wskaźnika struktury sprzedaży za 2019 r. w ramach korekty deklaracji
    VAT-7 za styczeń 2020 r. składanej w 2025 r. Do zmiany tej kwoty nie mają zastosowania
    regulacje zawarte w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Uzasadniając powyższe stanowisko Gmina wskazuje, iż rozpoznając przedmiotową sprawę
    brała pod uwagę następujące przepisy ustawy o podatku VAT:
    · art. 86 ust. 1 – zgodnie z którym, zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
      przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124;
    · art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a – w myśl którego kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
      podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów
      i usług;
    · art. 86 ust. 2a – który stanowi, że w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
      zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
      celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których
      ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5

      – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług
      w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej, przy czym sposób określenia proporcji powinien najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych
      przez niego nabyć;
    · art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 – z których wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
      odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
      obowiązek podatkowy, przy czym prawo to w przypadkach, o których mowa w ust. 2
      pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
      podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
    · art. 86 ust. 11 – który stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku
      należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku
      należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów
      rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w
      deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych;
    · art. 86 ust. 13 – zgodnie z którym jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d,
      10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty
      deklaracji podatkowej: 1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, albo 2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch
      następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego - nie później jednak niż w ciągu 5 lat,
      licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego;
    · art. 90 ust. 1 i ust. 2 – z których wynika, że w stosunku do towarów i usług, które są
      wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
      przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
      którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego
      określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
      natomiast jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których
      mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część
      kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w
      stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, z zastrzeżeniem ust. 10;
    · art. 90c ust. 1 – normujący, iż w przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do
      których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po
      zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w
      art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich
      nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego; wskazano w nim
      również, że przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio;
    · art. 91 ust. 1 – który stanowi, że po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty
      kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem
      proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub
      przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku
      podatkowego;

    · art. 91 ust. 3 – w myśl którego korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
      deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego
      po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia
      działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    We wniosku wskazano, że Gmina aktualnie w 2025 r. sporządziła korektę deklaracji VAT-7
    (i pliku JPK_VAT) za styczeń 2020 r., w ramach której zwiększyła kwotę korekty rocznej z
    uwagi na fakt, iż po ponownym przeliczeniu rzeczywistego prewspółczynnika i wskaźnika
    struktury sprzedaży za 2019 r. właściwych dla ... – ustaliła, że powinny być przyjęte w innej
    wysokości.
    Przeliczenia tego dokonano w związku ze złożonymi korektami rozliczeń VAT (deklaracji
    VAT-7) wynikającymi ze zmian wartości sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej za 2019 r.
    dotyczącymi działalności realizowanej w ramach ... oraz złożonymi korektami sprawozdań
    budżetowych dotyczącymi działalności tego Urzędu za 2019 r. Z tego względu ustalono, że
    kwota korekty rocznej obliczona z uwzględnieniem zmienionych proporcji wyliczonych w
    oparciu o zaktualizowane dane, winna być wyższa niż wykazano dotychczas w rozliczeniu
    VAT za styczeń 2020 r.
    Mimo jednak, że wskutek zwiększenia kwoty korekty rocznej podatku naliczonego
    wykazanej w deklaracji VAT-7 za grudzień 2020 r. złożonej w 2025 r. nastąpiło zwiększenie
    całości podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez ... w rozliczeniu za wskazany
    miesiąc, to jednak – zdaniem Gminy – w tym zakresie nie znajdzie zastosowania art. 86
    ust. 13 ustawy o VAT, bowiem powołane powyżej regulacje art. 90c i art. 91 ustawy o VAT
    nie odsyłają do stosowania art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.
    Podobnie, art. 86 ust. 13 tej ustawy nie zawiera odesłania do art. 90c lub art. 91 ustawy o
    VAT. A zatem, w przypadku korekty VAT za pierwszy okres rozliczeniowy roku
    następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty w trybie art. 90c i art.
    91 ww. ustawy (w ramach której wykazano by wyższą niż pierwotnie roczną korektę
    podatku naliczonego), mimo że korekta ta dokonywana jest w korekcie deklaracji
    składanej w piątym roku po roku, w którym korekta ta powinna być uwzględniona, nie ma
    zastosowania art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.
    W opisanych we wniosku okolicznościach nie chodzi bowiem o przypadek, w którym
    Gmina w ogóle nie odliczyła (części) VAT z danej faktury (otrzymanej w danym roku
    podatkowym) w terminach, o których mowa w art. 86 ust. 10, 10d, 10e i 11 ustawy o VAT i
    chciałaby zrealizować prawo do odliczenia przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej
    np. za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Chodzi
    jedynie o sytuację zmiany (in plus) kwoty rocznej korekty podatku naliczonego (w trybie
    art. 90c i 91 tej ustawy) w odniesieniu do odliczonego we wcześniejszych latach podatku
    VAT, dokonywanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku
    podatkowym, za który dokonuje się korekty.
    Proszą Państwo o potwierdzenie czy stanowisko Gminy w zakresie interpretacji art. 86 ust.
    13 jest zatem prawidłowe w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
    - podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
    - towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik
    może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10 – ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 11 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021
    r.:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Jak stanowi art. 86 ust. 13 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.):
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres,
      w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później
      jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.
    Natomiast w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r. art. 86 ust. 13 ustawy
    stanowi:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego

      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zauważyć należy, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz.
    1626):
      W przypadku gdy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się
      przepis art. 86 ust. 13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.

    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Należy podkreślić, że ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom, w
    tym jednostkom samorządu terytorialnego, możliwość zastosowania innego sposobu
    określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy tylko w sytuacji gdy
    wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Z przepisu art. 90 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Według art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Jeżeli zatem nabywane towary i usługi służą w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również czynności zwolnionych od
    podatku, w sytuacji gdy nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku, do których przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, podatnik jest obowiązany, do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku, zgodnie z ww. art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 90c i art. 91 ustawy.
    Przepis art. 90c ustawy stanowi, że:
      1. W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
        naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku
        podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1,

        podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu,
        uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9
        stosuje się odpowiednio.
      2. W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
        sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust.
        22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
        podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego
        w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
      3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
        określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby
        on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
    Zatem z art. 90c ust. 1 ustawy wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z
    jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91
    ust. 2-9 ustawy.
    W myśl art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Na mocy art. 86 ust. 14 ustawy:
      W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku
      naliczonego, o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego
      obniżającą kwotę podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla
      roku podatkowego, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego niezależnie od terminu obniżenia kwoty podatku.

    Zgodnie natomiast z § 8 rozporządzenia, w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-7,
    mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy.
    Dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego ma charakter wstępny.
    „Prewspółczynnik”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, co do zasady wyliczany jest
    na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego (z wyjątkiem wskazanym
    wcześniej m.in. dla jednostek samorządu terytorialnego, dla których na podstawie § 8
    rozporządzenia mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
    podatkowy). Po zakończeniu roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku
    następnego (tj. styczniu lub I kwartale) podatnik zobowiązany jest do dokonania
    stosownej korekty dokonanego odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok
    korygowany (z wyjątkiem wskazanym wcześniej dla jednostek samorządu terytorialnego).
    Zatem, po zakończeniu roku podatkowego – w rozliczeniu za styczeń (lub I kwartał roku
    następnego), podatnik jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego
    odliczonego według proporcji wstępnej, przy uwzględnieniu danych dla zakończonego
    roku podatkowego – według proporcji rzeczywistej na podstawie art. 90c ust. 1 i ust. 2
    oraz art. 91 ust. 1 – ust. 3 ustawy.
    Wskazać także należy, że zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek
    upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe
    bowiem przestaje istnieć.
    Zatem, prawo do korekty istnieje zatem dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    W związku z realizacją zadań własnych wykonują Państwo czynności, które mieszczą się w
    pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT (w tym działalność
    opodatkowaną VAT i zwolnioną z tego podatku), jak i czynności, które nie stanowią
    działalności gospodarczej w rozumieniu tej ustawy. Dla potrzeb związanych z realizacją
    tych zadań nabywają Państwo określone towary i usługi. W przypadku, gdy nie maja
    Państwo możliwości bezpośredniego powiązania i przypisania nabytych towarów i usług, z
    którymi jest związany podatek VAT, wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej, dokonują
    Państwo odliczenia podatku VAT w sposób częściowy, a więc z zastosowaniem
    stosownych proporcji tj.: proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT,
    proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. W takich przypadkach odliczenie podatku
    naliczonego w trakcie danego roku podatkowego następuje przy zastosowaniu wstępnego
    prewspółczynnika i wskaźnika struktury sprzedaży właściwego dla danej Jednostki
    Organizacyjnej, której działalności dotyczą dane zakupy (zarówno PRE jak i WSS są
    odrębnie wyliczane dla każdej Jednostki, przy czym w przypadku wstępnego WSS
    wyliczenie następuje w oparciu o dane dla poprzedniego roku podatkowego, a w
    przypadku wstępnego PRE – w oparciu o dane poprzedniego lub poprzedzającego
    poprzedni rok podatkowy), a po zakończeniu danego roku podatkowego wyliczają
    Państwo rzeczywiste prewspółczynnik i wskaźniki struktury sprzedaży właściwe dla
    poszczególnych Jednostek (w oparciu o dane dla zakończonego roku podatkowego) i przy
    zastosowaniu tych rzeczywistych PRE i WSS w rozliczeniu VAT za styczeń następnego roku
    dokonuje korekty rocznej podatku naliczonego odliczonego w sposób częściowy w
    poszczególnych miesiącach roku poprzedniego. W 2025 r. ustalili Państwo, że w związku z
    dokonanymi korektami rozliczeń VAT (deklaracji VAT-7) wynikającymi ze zmian wartości
    sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej za 2019 r. dotyczącymi działalności realizowanej w

    ramach Urzędu ... oraz złożonymi korektami sprawozdań budżetowych dotyczącymi
    działalności tego Urzędu za 2019 r. - zmianie uległy ostateczne (rzeczywiste) proporcje (tj.
    prewspółczynnik i wskaźnik struktury sprzedaży) wyliczone dla wskazanej Jednostki
    Gminy, tj. dla U... za 2019 r. W konsekwencji ustalono, że kwota korekty rocznej obliczona
    z uwzględnieniem zmienionych proporcji wyliczonych w oparciu o zaktualizowane dane,
    winna być wyższa niż wykazano dotychczas w rozliczeniu VAT za styczeń 2020 r.
    Sporządzili Państwo korektę deklaracji VAT-7 (i pliku JPK_VAT) za styczeń 2020 r., w ramach
    której skorygowali Państwo (in plus) uwzględnioną w tym rozliczeniu kwotę korekty
    rocznej. Chodzi o sytuację związaną z faktem, iż w pierwotnie złożonej deklaracji VAT-7 za
    styczeń 2020 r. wykazano korektę roczną sporządzoną zgodnie z art. 90c i art. 91 ustawy o
    VAT, jednakże aktualnie w 2025 r. ustalono, że kwota korekty rocznej została wykazana w
    deklaracji za ww. miesiąc w błędnej kwocie z uwagi na fakt, że jej wysokość została
    ustalona z uwzględnieniem błędnych ostatecznych (rzeczywistych) ww. proporcji. Z tego
    względu skorygowano deklarację VAT-7 za wskazany miesiąc, wykazując w jej ramach
    wyższą kwotę korekty rocznej, o której mowa w art. 90c i art. 91 ustawy o VAT
    sporządzoną w odniesieniu do podatku naliczonego odliczonego częściowo za
    poszczególne miesiące 2019 r.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, iż w sytuacji gdy wartość
    ostatecznie wyliczonej proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT
    (prewspółczynnika), bądź proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT za dany rok
    podatkowy ulega zmianie, to co do zasady winni Państwo dokonać korekt rocznych w
    deklaracji za styczeń roku kolejnego, odpowiednio w trybie art. 90c ustawy oraz art. 91
    ustawy o VAT, (bez dokonywania korekt poszczególnych deklaracji, w których pierwotnie
    ujęto dany wydatek). Przy czym dokonując ww. korekt należy mieć na względzie przepis
    art. 86 ust. 13 ustawy.
    Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności sprawy, wskazać należy, że w odniesieniu do
    wskazanych wydatków, co do których dokonali Państwo odliczenia w 2019 r., w sytuacji
    gdy uległa zmianie wyliczona po zakończeniu roku podatkowego ostateczna wartość
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz proporcji określonej w art. 90
    ustawy, byli Państwo zobowiązani do korekty deklaracji VAT. Jednakże wskazać należy, że
    w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2019 r. 5-letni okres uprawniający do korekty
    podatku naliczonego powinien być liczony od początku roku 2019. Uprawnienie do
    złożenia korekty dla tych wydatków mieliście Państwo do 31 grudnia 2023 r. W
    konsekwencji powyższego dla ww. wydatków upłynął już okres korekty. Tym samym, w
    związku z dokonanymi przez Państwa w 2025 r. ustaleniami i zmianami ostatecznie
    wyliczonych proporcji dla U... za 2019 r., nie mogą Państwo w 2025 r. dokonać korekt
    podatku naliczonego poprzez korektę deklaracji rocznej VAT-7 za styczeń 2020 r.
    Tym samym Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.