Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-175/11-3/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-09
Teza: Nabycie akcji w drodze spadku.
Słowa kluczowe: akcja-akcje pracownicze; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; wartość-wartość rynkowa
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2011 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 24 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 września 2011 r. (data wpływu 3 października 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze spadku akcji pracowniczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni złożyła do Urzędu Skarbowego wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze spadku akcji pracowniczych.

Pismem z dnia 23 sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, przekazał wniosek do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu.

Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie ze znowelizowanym art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, z dniem 1 lipca 2007 r. organem właściwym do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego został Minister Finansów.

Natomiast, stosownie do art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej Minister Finansów upoważnił – w drodze ww. rozporządzenia – dyrektorów pięciu izb skarbowych do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów.

W analizowanym przypadku, właściwym miejscowo organem podatkowym do wydania pisemnej interpretacji od dnia 1 lipca 2007 r. jest – w związku z § 6 ww. rozporządzenia – Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 28 kwietnia 2011 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni, który w spadku pozostawił akcje pracownicze. Spadkobiercy złożyli do sądu wniosek o nabycie spadku. W dniu 9 grudnia 2010 r. odbyła się rozprawa, na której spadkobiercy nabyli spadek – akcje. Wyrok uprawomocnił się w dniu 31 grudnia 2010 r. Jako jedna ze spadkobierców w ciągu 6 miesięcy Zainteresowana musiała złożyć zeznanie podatkowe o nabyciu spadku, co uczyniła. Zgodnie z informacją od radcy prawnego i po rozmowie z pracownikiem urzędu skarbowego wartość akcji Wnioskodawczyni podała na dzień uprawomocnienia się postanowienia sądu. Jeden ze spadkobierców twierdzi, że nie należało składać zeznania podatkowego, gdyż akcje znajdują się w depozycie bankowym i będzie je można sprzedać, zgodnie z ustawą w momencie wejścia na giełdę, czyli w dniu 16 maja 2012 r. Poza tym Zainteresowana wskazała, iż wartość nominalna akcji wynosi 1 złotych, czyli każdy ze spadkobierców otrzymał niejako 1035 złotych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką wartość akcji należało podać na zeznaniu podatkowym i czy w ogóle należało składać takowe zeznanie?

Zdaniem Wnioskodawczyni, jeśli przepis prawny mówi, że należy podać wartość na dzień uprawomocnienia się postanowienia sądowego o nabyciu spadku, to tak należy zrobić. Wnioskodawczyni postąpiła w ten sposób, składając zeznanie podatkowe o nabyciu spadku. Wartość otrzymanych w spadku akcji, Zainteresowana podała na dzień 31 grudnia 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „spadek”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 ww. ustawy, przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Prawomocne postanowienie sądu ma natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 K.c.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni nabyła w drodze spadku po zmarłym w dniu 28 kwietnia 2010 r. ojcu, akcje pracownicze. W dniu 9 grudnia 2010 r. odbyła się rozprawa o stwierdzenie nabycia spadku. Wyrok uprawomocnił się w dniu 31 grudnia 2010 r.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W przypadku nabycia majątku spadkodawcy tytułem dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku - art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustaw.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy, jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania, stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma. Jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

Podstawę opodatkowania – zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy - stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Jednakże, na mocy art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, iż obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Stosownie natomiast do treści art. 4a ust. 5 pkt 3 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn podatnik, który chce skorzystać z dobrodziejstwa art. 4a ww. ustawy jest obowiązany do wskazania w druku zgłoszenia SD-Z2, m.in. wartości rynkowej nabytej własności rzeczy i praw majątkowych w dniu powstania obowiązku podatkowego.

Jak z powyższych przepisów wynika, obowiązek podatkowy powstaje m.in. z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku. Zatem, jeżeli nabycie spadku po zmarłym w dniu 28 kwietnia 2010 r. ojcu zostało stwierdzone postanowieniem sądu, to z chwilą uprawomocnienia się tegoż postanowienia powstał obowiązek podatkowy. Tym samym Wnioskodawczyni była zobowiązana - w określonym wyżej terminie - do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego bądź do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych, o którym mowa w treści art. 4a ww. ustawy. W zeznaniu tym (zgłoszeniu) należało wykazać składniki nabytego w spadku majątku i ich wartość, w tym wartość akcji pracowniczych po zmarłym ojcu, ustaloną zgodnie z powołanym wyżej art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie zasadnym było, aby dla ustalenia wartości rynkowej akcji pracowniczych opierać się na ich wartości rynkowej z dnia powstania obowiązku podatkowego, tj. z dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku. Tak ustaloną wartość akcji należało wykazać w zeznaniu podatkowym lub – w sytuacji gdy Wnioskodawczyni korzystała ze zwolnienia określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn - w zgłoszeniu o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.