Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.480.2025.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Nie będą Państwo działali jako podatnik w rozumieniu art. 15
ust. 1 ustawy. Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego
Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz Spółki nie będzie
stanowiło odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5
ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy, a pobierana
przez Państwa pierwsza opłata oraz opłaty roczne za
użytkowanie wieczyste nie będą podlegały opodatkowaniu
podatkiem VAT. Tym samym nie będą Państwo również
zobowiązani do wykazania obrotu z tytułu pobranych opłat w
deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).
Słowa kluczowe: jednolity plik kontrolny (JPK)
opłata-opłata za użytkowanie wieczyste
organ-organ administracji publicznej
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie braku
    uznania Państwa za podatnika podatku VAT – w rozumieniu art. 15 ustawy – w związku z
    czynnością ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa użytkowania wieczystego
    działek (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), nieuznania za odpłatną dostawę towarów
    ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa użytkowania wieczystego działek i
    braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z
    tytułu ww. czynności (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) oraz braku obowiązku
    wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego
    działek oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste tych działek we
    własnej deklaracji VAT, tj. pliku JPK_V7M (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      · braku uznania Państwa za podatnika podatku VAT – w rozumieniu art. 15 ustawy – w
        związku z czynnością ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa
        użytkowania wieczystego działek (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
      · nieuznania za odpłatną dostawę towarów ustanowienia przez Wojewodę na rzecz
        Spółki prawa użytkowania wieczystego działek i braku podlegania opodatkowaniu
        podatkiem VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z tytułu ww. czynności (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2);

      · braku obowiązku wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie
        użytkowania wieczystego działek oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
        użytkowanie wieczyste tych działek we własnej deklaracji VAT, tj. pliku JPK_V7M
        (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
      · ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do otrzymanej
        pierwszej opłaty oraz opłat rocznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Gmina jest miastem na prawach powiatu, gdyż zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5
    czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107; dalej: ustawa o
    samorządzie powiatowym) miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania
    powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do art. 92 ust. 1 ww. ustawy
    funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje rada miasta i
    prezydent miasta.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145; dalej: ustawa o gospodarce nieruchomościami) z
    zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych
    ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania
    nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a
    organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy
    wykonawcze. Stosownie do art. 11a ww. ustawy, przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do
    czynności prawnych lub czynności procesowych podejmowanych na rzecz lub w interesie
    Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto zgodnie z art. 21
    ustawy o gospodarce nieruchomościami, do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa
    należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały
    oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania
                                    1wieczystego Skarbu Państwa. Z kolei zgodnie z art. 4 pkt 9b ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ilekroć w ustawie jest mowa o staroście – należy przez to rozumieć
    również prezydenta miasta na prawach powiatu.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 7 i 7a ustawy o gospodarce nieruchomościami, zasobem
    nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem ust. 1e, art. 43 ust. 2 i 4, art.
    51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji
    rządowej, a w szczególności: zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości
    wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17 oraz wydzierżawiają, wynajmują,
    użyczają oraz oddają w użytkowanie nieruchomości wchodzące w skład zasobu, przy czym
    umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga
    zgody wojewody; zgoda wojewody jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie
    zawartej na czas oznaczony nie dłuższy niż 3 lata strony zawierają kolejne umowy, których
    przedmiotem jest ta sama nieruchomość.
    (...) Wojewoda wydał na podstawie (...) ustawy (...) dalej: ustawa o inwestycjach (...) decyzję
    (...) o ustaleniu lokalizacji inwestycji (...) (dalej: Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji),
    która została następnie częściowo zmieniona. Ww. Decyzją o ustaleniu lokalizacji

    inwestycji ustalił m.in. lokalizację dla inwestycji pn. „(...)”, określił teren objęty ww.
    inwestycją, ustalił warunki techniczne realizacji przedmiotowej inwestycji oraz zatwierdził
    podział nieruchomości, w ten sposób, że:
      · z działki ewidencyjnej nr 1 po podziale powstaje działka 7 oraz 8,
      · z działki ewidencyjnej nr 4 po podziale powstaje działka 9 oraz 10,
      · z działki ewidencyjnej nr 6 po podziale powstaje działka 11 oraz 12,
      · z działki ewidencyjnej nr 2 po podziale powstaje działka 21 i 22.
    Ponadto Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji Wojewoda ustalił prawo wieczystego
    użytkowania nieruchomości gruntowych oznaczonych jako działki numer 7, 4, 9, 11, 1
    (dalej łącznie: Nieruchomości) należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o
    ustaleniu inwestycji do Skarbu Państwa (oddane w trwały zarząd Urzędu (...)) dla (...) S.A.
    (dalej: Spółka), które to Spółka nabywa z mocy prawa z dniem, w którym przedmiotowa
    decyzja stanie się ostateczna. Od ww. decyzji Dyrektor Urzędu (...) wniósł odwołanie do
    Ministra (...) odwołanie, który to postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do
    wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Z uwagi na powyższe, przedmiotowa
    Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji stała się ostateczna (...).
    Do dnia złożenia przedmiotowego wniosku Spółka nie ujawniła w księgach wieczystych
    ww. prawa użytkowania wieczystego, a tym samym podziału działek nr 1, 4, 6 oraz 2 i w
    ewidencji Biura Geodety (..) widnieją numery działek przed podziałem.
    Zgodnie bowiem z art. (...) ustawy (...) inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym
    decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji stała się ostateczna, prawo użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku o wydanie
    decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji do Skarbu Państwa, znajdujących się w liniach
    rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym w tej decyzji (...), oraz prawo
    własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących
    się na tych nieruchomościach. Ponadto zgodnie z treścią (...) artykułu, nabycie prawa
    użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem
    związanych i lokali oraz ustanowienie trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze
    decyzji.
    Jak zostało to wskazane powyżej, dotychczasowym właścicielem Nieruchomości był Skarb
    Państwa (Nieruchomości oddane w trwały zarząd Urzędowi (...). Nieruchomości stanowią
    grunty niezabudowane. Na moment ww. podziału nieruchomości dokonanego Decyzją o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji dla Nieruchomości nie były wydane decyzje o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, ani decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    W Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji wskazano, że warunki nabycia prawa
    użytkowania wieczystego zostaną ustalone w odrębnych decyzjach administracyjnych. Na
    moment sporządzania niniejszego wniosku o wydanie interpretacji nie zostały one jeszcze
    wydane przez Wojewodę. Niemniej jednak, Gmina spodziewa się, że wydana w tym
    zakresie decyzja (lub decyzje) Wojewody stwierdzać będzie (będą) nabycie przez Spółkę
    prawa użytkowania wieczystego na okres 99 lat Nieruchomości, a kwoty wskazane w
    przedmiotowej decyzji (pierwszą opłatę z tytułu ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne płatne w terminie do 31 marca każdego
    roku z góry za dany rok) będą miały być uiszczone na konto dochodów Skarbu Państwa
    Urzędu Miasta.
    Powyższe wynika bowiem z treści art. (...) ustawy (...), zgodnie z którymi, nabycie prawa
    użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem
    związanych i lokali oraz ustanowienie trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze
    decyzji. Opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości, o których
    mowa w (...) oraz opłaty z tytułu trwałego zarządu tymi nieruchomościami są naliczane i
    nakładane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami. W myśl (...), w decyzji, (...) ustala się odpowiednio warunki użytkowania

    wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
    o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).
    Ponadto końcowo Gmina wskazuje, iż zgodnie z art. (...) inwestycje w zakresie (...) oraz
    inwestycje towarzyszące są celami publicznymi w rozumieniu przepisów ustawy o
    gospodarce nieruchomościami.
    Pytania
      1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Gmina będzie działała jako podatnik VAT
        w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT?
      2. Czy ustanowienie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę
        na rzecz Spółki będzie stanowiło po stronie Gminy (tj. Gminy działającej jako
        jednostka samorządu terytorialnego oraz Gminy działającej jako miasto na prawach
        powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa) odpłatną dostawę towarów, o
        której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana
        przez Gminę (tj. Gminę działającą jako jednostka samorządu terytorialnego oraz
        Gminę działającą jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb
        Państwa) pierwsza opłata z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego
        Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie wieczyste będą podlegały
        opodatkowaniu VAT?
      3. Czy Gmina (tj. Gmina działająca jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gmina
        działająca jako miasto na prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa)
        powinna wykazać obrót z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania
        wieczystego Nieruchomości oraz obrót z tytułu opłat rocznych za użytkowanie
        wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M)?
      4. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3 w jakim momencie, w
        odniesieniu do opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego Nieruchomości
        oraz opłat rocznych za użytkowanie wieczyste Nieruchomości, powstanie
        obowiązek podatkowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT
        w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
      2. Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na
        rzecz Spółki nie będzie stanowiło po stronie Gminy (tj. Gminy działającej jako
        jednostka samorządu terytorialnego oraz Gminy działającej jako miasto na prawach
        powiatu - organ reprezentujący Skarb Państwa) odpłatnej dostawy towarów, o
        której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana
        przez Gminę (tj. Gminę działającą jako jednostka samorządu terytorialnego oraz
        Gminę działającą jako miasto na prawach powiatu - organ reprezentujący Skarb
        Państwa) pierwsza opłata z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego
        Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie wieczyste nie będą podlegały
        opodatkowaniu VAT.
      3. Gmina (tj. Gmina działająca jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gmina
        działająca jako miasto na prawach powiatu - organ reprezentujący Skarb Państwa)
        nie będzie zobowiązana do wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za
        ustanowienie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat
        rocznych za użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj.
        pliku JPK_V7M).
      4. W ocenie Gminy nie będzie ona zobowiązana do wykazania obrotu z tytułu pobranej
        opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z
        tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej

        deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M), z uwagi na powyższe w odniesieniu do opłaty za
        ustanowienie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat
        rocznych za użytkowanie wieczyste po stronie Gminy nie wystąpi obowiązek
        podatkowy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1-4
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w
    tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste,
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Należy podkreślić, że co do zasady dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie
    usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem
    jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika wprost z cytowanego powyżej przepisu art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących

    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak zostało to wskazane w treści zdarzenia przyszłego, Gmina jest miastem na prawach
    powiatu, gdyż zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym miasto na
    prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej
    ustawie. Stosownie do art. 92 ust. 1 ww. ustawy funkcje organów powiatu w miastach na
    prawach powiatu sprawuje rada miasta i prezydent miasta.
    Ponadto, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
    wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem
    reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest
    starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami
    reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    Stosownie do art. 11a ww. ustawy, przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do czynności prawnych
    lub czynności procesowych podejmowanych na rzecz lub w interesie Skarbu Państwa lub
    jednostek samorządu terytorialnego.
    Ponadto zgodnie z art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami, do zasobu
    nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią przedmiot
    własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz
    nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa.
    Z kolei zgodnie z art. 4 pkt 9b1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ilekroć w ustawie
    jest mowa o staroście – należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach
    powiatu.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 7 i 7a ustawy o gospodarce nieruchomościami, zasobem
    nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem ust. 1e, art. 43 ust. 2 i 4, art.
    51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji
    rządowej, a w szczególności: zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości
    wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17 oraz wydzierżawiają, wynajmują,
    użyczają oraz oddają w użytkowanie nieruchomości wchodzące w skład zasobu, przy czym
    umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga
    zgody wojewody; zgoda wojewody jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie
    zawartej na czas oznaczony nie dłuższy niż 3 lata strony zawierają kolejne umowy, których
    przedmiotem jest ta sama nieruchomość.
    Zgodnie z art. (...) inwestycje w zakresie (...) oraz inwestycje towarzyszące są celami
    publicznymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami.
    Stosownie do art. (...) decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji, na wniosek inwestora,
    wydaje właściwy miejscowo wojewoda. (...)
    (...)

    Z uwagi na powyższe Wojewoda wydał na podstawie (...) decyzję o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji (...), w której m.in. ustalił lokalizację dla inwestycji pn. „...”, określił teren objęty
    ww. inwestycją, ustalił warunki techniczne realizacji przedmiotowej inwestycji oraz
    zatwierdził podział nieruchomości, w ten sposób, że:
      · z działki ewidencyjnej nr 1 po podziale powstaje działka 7 oraz 8,
      · z działki ewidencyjnej nr 4 po podziale powstaje działka 9 oraz 10,
      · z działki ewidencyjnej nr 6 po podziale powstaje działka 11 oraz 12,
      · z działki ewidencyjnej nr 2 po podziale powstaje działka 21 i 22.
    Ponadto Decyzją o ustaleniu lokalizacji, Wojewoda ustalił prawo wieczystego użytkowania
    Nieruchomości należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu
    inwestycji do Skarbu Państwa (oddane w trwały zarząd Urzędowi) dla (...) S.A., które to
    Spółka nabywa z mocy prawa z dniem, w którym przedmiotowa decyzja stanie się
    ostateczna. Od ww. decyzji Dyrektor Urzędu wniósł odwołanie do Ministra (....), który to
    postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od
    przedmiotowej decyzji. Z uwagi na powyższe, przedmiotowa Decyzja o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji stała się ostateczna (...).
    Zgodnie bowiem z art. (...) inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego
    nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji do Skarbu Państwa, znajdujących się w liniach
    rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym w tej decyzji (...) oraz prawo
    własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących
    się na tych nieruchomościach. Ponadto zgodnie z (...) nabycie prawa użytkowania
    wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i
    lokali oraz ustanowienie trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji.
    W Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji wskazano, że warunki nabycia prawa
    użytkowania wieczystego zostaną ustalone w odrębnych decyzjach administracyjnych. Na
    moment sporządzania niniejszego wniosku o wydanie interpretacji nie zostały one jeszcze
    wydane przez Wojewodę. Niemniej jednak, Gmina spodziewa się, że wydana w tym
    zakresie decyzja (lub decyzje) Wojewody stwierdzać będzie (będą) nabycie przez Spółkę
    prawa użytkowania wieczystego na okres 99 lat Nieruchomości, a kwoty wskazane w
    przedmiotowej decyzji (pierwszą opłatę z tytułu ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne płatne w terminie do 31 marca każdego
    roku z góry za dany rok) będą miały być uiszczone na konto dochodów Skarbu Państwa
    Urzędu Miasta.
    Zgodnie bowiem z treścią (...), nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności
    budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali oraz ustanowienie
    trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Opłaty z tytułu ustanowienia
    użytkowania wieczystego nieruchomości (...) oraz opłaty z tytułu trwałego zarządu tymi
    nieruchomościami są naliczane i nakładane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W myśl (...) w decyzji, (...) ustala się
    odpowiednio warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art.
    62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, w zaistniałym zdarzeniu przyszłym nie
    będzie działała ona jako podatnik VAT, gdyż będzie wykonywać ona zadania nałożone na
    Gminę odrębnymi przepisami prawa (wskazanymi powyżej). Ponadto w ocenie Gminy
    ustanowienie prawa użytkowania wieczystego Nieruchomościach przez Wojewodę na
    rzecz Spółki nie stanowi po stronie Gminy odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i pobierana przez Gminę (tj. Gminę
    działającą jako jednostka samorządu terytorialnego oraz Gminę działającą jako miasto na

    prawach powiatu – organ reprezentujący Skarb Państwa) pierwsza opłata z tytułu
    ustanowienia użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne za użytkowanie
    wieczyste nie będą podlegały opodatkowaniu VAT. Z uwagi na powyższe Gmina nie będzie
    również zobowiązana do wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie
    użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
    użytkowanie wieczyste Nieruchomości we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).
    Powyższe znajduje odzwierciedlenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS):
      · (...)
      · z 17 lipca 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.443.2025.1.KT, w której organ wskazał, że
        „(...) pierwsza opłata oraz opłaty roczne ustalone przez Wojewodę z tytułu
        przekazania Spółce działek w użytkowanie wieczyste z mocy prawa – na podstawie
        wydanej przez Wojewodę decyzji – nie stanowią, po Państwa stronie, czynności
        podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym konkretnym
        przypadku, nie wykonują Państwo czynności, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6
        ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem pierwsza opłata i opłaty roczne, które
        zostały ustalone przez Wojewodę, nie wiążą się z czynnością ustanowienia przez
        Państwa użytkowania wieczystego działek. Tym samym, pierwsza opłata oraz
        kolejne opłaty roczne z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego
        ustalone w decyzji Wojewody z 14 lutego 2024 r. nie stanowią wynagrodzenia za
        czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem skoro
        – ww. opłaty nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT
        – to w tym konkretnym przypadku nie działają Państwo jako podatnik VAT. Z uwagi
        na powyższe nie są Państwo również zobowiązani do wykazania obrotu z tytułu
        pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego działek, w deklaracji VAT
        (tj. pliku JPK_V7M)”.
    (....)

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie braku
    uznania Państwa za podatnika podatku VAT – w rozumieniu art. 15 ustawy – w związku z
    czynnością ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa użytkowania wieczystego
    działek (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), nieuznania za odpłatną dostawę towarów
    ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa użytkowania wieczystego działek i
    braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z
    tytułu ww. czynności (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) oraz braku obowiązku
    wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego
    działek oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste tych działek we
    własnej deklaracji VAT, tj. pliku JPK_V7M (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przepis art. 2 ust. 22 ustawy stanowi:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży
      na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
      komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
      jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Przy czym, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 22 ustawy
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Co do zasady dla uznania, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika
    wprost z cyt. wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów) za wynagrodzeniem. W
    znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także
    odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów,
    płatny.
    Aby dana czynność (dostawa towarów) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy tą
    dostawą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty
    stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za konkretną dostawę dokonaną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.)
      Funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje:
      1) rada miasta;
      2) prezydent miasta.
    Jak stanowi art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach
      określonych w tej ustawie.
    Na mocy art. 19a ust. 1 ustawy:

      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Jednocześnie w myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Według art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Z kolei przepis art. 109 ust. 3 ustawy stanowi, że:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;

      4) dowodów sprzedaży i zakupów
    Przy czym, na mocy art. 99 ust. 13b ustawy zostało wydane rozporządzenie z dnia 15
    października 2019 r. Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie szczegółowego
    zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku
    od towarów i usług (Dz. U. 2019, poz. 1988), które określa szczegółowy zakres danych, o
    których mowa w art. 99 ust. 7c ustawy, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i
    miejsca składania deklaracji podatkowych oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając
    konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ
    podatkowy.
    Według art. 232 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
    Na mocy art. 232 § 2 Kodeksu cywilnego:
      W wypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych przedmiotem użytkowania
      wieczystego mogą być także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków.
    W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    W myśl natomiast art. 238 Kodeksu cywilnego:
      Wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.
    (...)
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz
      odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach
      gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu
      terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    W myśl art. 11a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do czynności prawnych lub czynności procesowych
      podejmowanych na rzecz lub w interesie Skarbu Państwa lub jednostek samorządu
      terytorialnego.
    Stosownie do art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią
      przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste,
      oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 7 i 7a ustawy o gospodarce nieruchomościami:

      Zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem ust. 1e, art.
      43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania z
      zakresu administracji rządowej, a w szczególności:
      7) zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzące w skład
      zasobu, z zastrzeżeniem art. 17;
      7a) wydzierżawiają, wynajmują, użyczają oraz oddają w użytkowanie nieruchomości
      wchodzące w skład zasobu, przy czym umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy
      niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga zgody wojewody; zgoda wojewody jest
      wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony nie
      dłuższy niż 3 lata strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama
      nieruchomość.
    Zgodnie z art. 62 ust. 1 – 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. W umowie o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste ustala
      się sposób i termin jej zagospodarowania, w tym termin zabudowy, zgodnie z celem,
      na który nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste.
      2. Jeżeli sposób zagospodarowania nieruchomości gruntowej polega na jej
      zabudowie, ustala się termin rozpoczęcia lub termin zakończenia zabudowy.
      3. Za rozpoczęcie zabudowy uważa się wybudowanie fundamentów, a za
      zakończenie zabudowy wybudowanie budynku w stanie surowym zamkniętym.
      4. Termin, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony na wniosek użytkownika
      wieczystego, jeżeli nie mógł być dotrzymany z przyczyn niezależnych od użytkownika.
    Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1-4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
      pierwszą opłatę i opłaty roczne.
      2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
      drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia
      umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
      3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
      drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach tych
      stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4.
      4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do
      dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za
      rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ,
      na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem
      terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku
      kalendarzowego.
    Na podstawie art. 72 ust. 2 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Stawka procentowa pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego wynosi od
      15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej.
    Stosownie do art. 72 ust. 3 pkt 4 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego
      jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa
      została oddana, i wynosi za nieruchomości gruntowe oddane na cele mieszkaniowe,
      na realizację urządzeń infrastruktury technicznej i innych celów publicznych oraz
      działalność sportową - 1% ceny.
    Jak wynika z powołanych przepisów oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste jest
    czynnością odpłatną. Ustawodawca uregulował w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności,

    tj. pierwszą opłatę oraz opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres
    użytkowania wieczystego w terminie do 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
    Z cytowanych przepisów należy wywnioskować, że w przypadku użytkowania wieczystego
    właścicielem gruntu przez cały okres użytkowania pozostaje Skarb Państwa lub jednostka
    samorządu terytorialnego. Użytkownik wieczysty w tym czasie posiada zatem we władaniu
    rzecz cudzą. Jego prawo w stosunku do tego gruntu pozwala na dysponowanie rzeczą w
    sposób zbliżony do właściciela. Wykonanie więc tego świadczenia w całości następuje z
    chwilą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji częściowo zmienioną decyzją Wojewoda
    ustalił m.in. lokalizację dla inwestycji pn. „(...)”, określił teren objęty ww. inwestycją, ustalił
    warunki techniczne realizacji przedmiotowej inwestycji oraz zatwierdził podział
    Nieruchomości.
    Ponadto Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji, Wojewoda ustalił prawo wieczystego
    użytkowania Nieruchomości należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o
    ustaleniu inwestycji do Skarbu Państwa dla Spółki, które to Spółka nabywa z mocy prawa z
    dniem, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna. Przedmiotowa Decyzja o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji stała się ostateczna (...).
    W Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji wskazano, że warunki nabycia prawa
    użytkowania wieczystego zostaną ustalone w odrębnych decyzjach administracyjnych. Na
    moment sporządzania niniejszego wniosku o wydanie interpretacji nie zostały one jeszcze
    wydane przez Wojewodę. Niemniej jednak, spodziewają się Państwo, że wydana w tym
    zakresie decyzja (lub decyzje) Wojewody stwierdzać będzie (będą) nabycie przez Spółkę
    prawa użytkowania wieczystego na okres 99 lat Nieruchomości, a kwoty wskazane w
    przedmiotowej decyzji (pierwszą opłatę z tytułu ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz opłaty roczne płatne w terminie do 31 marca każdego
    roku z góry za dany rok) będą miały być uiszczone na konto dochodów Skarbu Państwa
    Urzędu Miasta.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii uznania Państwa za podatnika podatku VAT – w
    rozumieniu art. 15 ustawy – w związku z czynnością ustanowienia przez Wojewodę na
    rzecz Spółki prawa użytkowania wieczystego działek; uznania za odpłatną dostawę
    towarów ustanowienia przez Wojewodę na rzecz Spółki prawa użytkowania wieczystego
    działek i opodatkowania podatkiem VAT pierwszej opłaty oraz opłaty rocznej z tytułu ww.
    czynności oraz w konsekwencji obowiązku wykazania obrotu z tytułu pobranej opłaty za
    ustanowienie użytkowania wieczystego działek oraz obrotu z tytułu opłat rocznych za
    użytkowanie wieczyste tych działek we własnej deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M) i ustalenia
    momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do otrzymanej pierwszej
    opłaty oraz opłat rocznych (pytania oznaczone we wniosku nr 1-4)
    W analizowanej sprawie pierwsza opłata oraz opłaty roczne ustalone przez Wojewodę z
    tytułu przekazania Spółce działek w użytkowanie wieczyste z mocy prawa – na podstawie
    wydanej przez Wojewodę decyzji – nie stanowią, po Państwa stronie, czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym konkretnym
    przypadku, nie wykonują Państwo czynności, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy.
    Zatem pierwsza opłata i opłaty roczne, które zostały ustalone przez Wojewodę, nie wiążą
    się z czynnością ustanowienia przez Państwa użytkowania wieczystego działek.
    Tym samym, pierwsza opłata oraz kolejne opłaty roczne z tytułu ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego ustalone w decyzji Wojewody nie stanowią wynagrodzenia za
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem skoro – ww.
    opłaty nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – to w tym
    konkretnym przypadku nie działają Państwo jako podatnik VAT.

    Z uwagi na powyższe nie są Państwo również zobowiązani do wykazania obrotu z tytułu
    pobranej opłaty za ustanowienie użytkowania wieczystego działek, w deklaracji VAT (tj.
    pliku JPK_V7M).
    Podsumowując, stwierdzam, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będą Państwo
    działali jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Ustanowienie prawa
    użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Wojewodę na rzecz Spółki nie będzie
    stanowiło odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 pkt 6 ustawy, a pobierana przez Państwa pierwsza opłata oraz opłaty roczne za
    użytkowanie wieczyste nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym
    nie będą Państwo również zobowiązani do wykazania obrotu z tytułu pobranych opłat w
    deklaracji VAT (tj. pliku JPK_V7M).
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3
    uznałem jako prawidłowe.
    Natomiast w kwestii ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w
    odniesieniu do otrzymanej pierwszej opłaty oraz opłat rocznych, należy wskazać, że skoro
    ww. czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będą Państwo
    zobowiązani do wykazania obrotu z tytułu pobranych opłat w deklaracji VAT, to pytanie
    oznaczone we wniosku nr 4 nie wymaga odpowiedzi.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym ich
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.