Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.27.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Uznanie sprzedaży niezabudowanej działki wydzielonej z
działki nr 1 za czynność opodatkowaną podatkiem VAT i
niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
dostawca
dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
umowa-umowa przedwstępna
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży
    niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 za czynność opodatkowaną podatkiem
    VAT i niekorzystającą ze zwolnienia z VAT. Uzupełnił go Pan pismami z 26 marca 2025 r.
    (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, składającej z działki nr 1 stanowiącej
    grunty rolne zabudowane, o powierzchni 3,6400 ha, w (...), gmina (...), powiat (...),
    województwie (...), dla której w Sądzie Rejonowym w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzona jest księga wieczysta Kw. (...). W dziale trzecim tej księgi wieczystej wpisano
    ograniczone prawo rzeczowe o treści: dożywotnia i nieograniczona służebność mieszkania
    na rzecz (...) córki (...), PESEL (...) oraz na rzecz (...), syna (...), PESEL (...). Wnioskodawca
    przedmiotową nieruchomość nabył do majątku osobistego na podstawie umowy
    darowizny sporządzonej dnia 29 listopada 2017 roku, za numerem Repertorium A: (...) -
    Notariusza w (...). Przy nabyciu działki nie wystąpił podatek VAT, Wnioskodawca nie
    odliczał podatku naliczanego w związku z nabyciem działki. Wnioskodawca nie jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Działka numer 1 nie stanowi przedmiotu dzierżawy, najmu, posiada bezpośredni dostęp
    do drogi publicznej i zabudowana jest: - budynkiem mieszkalnym o powierzchni zabudowy
        293,00 m (dziewięćdziesiąt trzy metry kwadratowe), - budynkiem gospodarczym o
                      2powierzchni zabudowy 105,00 m (sto pięć metrów kwadratowych), - budynkiem
                                2gospodarczym o powierzchni zabudowy 122,00 m (sto dwadzieścia dwa metry
                                              2kwadratowe) - budynkiem gospodarczym o powierzchni zabudowy 37,00 m (trzydzieści
    siedem metrów kwadratowych). Na skutek podziału wyżej opisanej nieruchomości
    oznaczonej numerem działki 1, powstać ma między innymi niezabudowana działka o
    powierzchni około 0,2950 ha (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt metrów
    kwadratowych), posiadająca bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Przedmiotowa

    nieruchomość nie stanowi lasu w rozumieniu ustawy o lasach z dnia 28 września 1991
    roku, w szczególności nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu ani decyzjami,
    o których mowa w art. 19 ust 3 ustawy o lasach (Dz.U. 2022 poz. 627 tekst jednolity ze
    zm.), nie jest położona na obszarze rewitalizacji, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 9
    października 2015 roku o rewitalizacji (Dz.U. 2021 poz. 485 tekst jednolity ze zm.), ani w
    obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, nie znajdują się na niej śródlądowe wody stojące.
    Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów bez danych osobowych wydanym przez Starostę
    (...) z dnia 21 lipca 2023 roku dla działki nr 1 oznaczona jest w rodzaju w użytku
    symbolami: „Br-RIIIb” – grunty rolne zabudowane, „N” – nieużytki, „S-RIIIa”, „SIIIb”, „S-RIVa”
    sady. Z treści informacji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy (...) z dnia 24 lipca 2023
    roku, znak: (...) wynika, że dla działki 1 o powierzchni 3,6400 ha, położonej w miejscowości
    (...) nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie jest
    ona objęta aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego. W oparciu o obowiązującą uchwałę (...) z dnia (...) roku Rada Gminy (...)
    uchwaliła studium uwarowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy (...),
    w którym działka nr 1 przeznaczona jest na cele rolne – „grunty podlegające szczególnej
    ochronie przed przeznaczeniem na cele nierolnicze”. Z treści zaświadczenia wydanego z
    upoważnienia Starosty (...) z dnia 14 września 2023 roku wynika, że działka nr 1 nie jest
    objęta uproszczonym planem urządzenia lasu ani decyzją, o której mowa w art. 19 ust
    ustawy o lasach. Przedmiotem umowy sprzedaży będzie niezabudowana działka o pow.
    około 0,2950 ha wydzielona działki nr 1. Wnioskodawca oświadcza, że udziela Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych,
    w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej
    nieruchomości, która zostanie wydzielona z działki 1, warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru, nadto oświadcza,
    że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest
    nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy, wyraża zgodę na dysponowanie
    przez Spółkę nieruchomością, która zostanie wydzielona z działki nr 1, na cele budowlane
    w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt. W związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku
    Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującej nieruchomość będącą przedmiotem
    niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu. Wyraża zgodę na usytuowanie
    przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na nieruchomości o powierzchni około
    0,2950 ha, która zostanie wydzielona z działki nr 1 zgodnie ze wstępnym projektem
    podziału nieruchomości, tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem. Strony umowy oświadczają, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie
    zawarta pod następującymi warunkami:
    a) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
      zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
      o powierzchni około 0,2950 ha, która zostanie wydzielona z działki numer 1, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                              2handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650,00 m wraz z
      miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych,
    b) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu
      na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości o
      powierzchni około 0,2950 ha, która zostanie wydzielona z działki numer 1, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                      2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 527,40 m w tym salą sprzedaży o

                  2powierzchni 400,00 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      postojowych,
    c) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
      właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton, bez
      konieczności przebudowy układu drogowego wraz z niezbędnymi dokumentami
      umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości,
    d) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    e) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    f) uzyskania pozwolenia na wycinkę drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    g) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na wycinkę
      drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego określonym przez
      zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą odpowiednich
      nasadzeń zamiennych,
    h) wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji
      zatwierdzającej podział Nieruchomości - zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej,
    i) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu)
      miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    j) potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki poprzez wpisanie do
      ewidencji gruntów i budynków zmiany użytku rolnego,
    k) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    l) uzyskania i okazania się przez Sprzedającego najpóźniej do dnia zawarcia przyrzeczonej
      umowy sprzedaży indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez właściwego
      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź
      zwolnieniu z naliczenia podatku VAT,
    ł) uzyskania zgody wierzyciela na bezciężarowe odłączenie nabywanej nieruchomości z
      księgi wieczystej lub wykreślenie obciążeń z księgi wieczystej nabywanej
      nieruchomości kosztem i staraniem Sprzedających - w terminie do dnia zawarcia
      umowy przyrzeczonej,
    m) zmiany klasyfikacji gruntu z klasy RIII na RIV,
    n) uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Wnioskodawca dzierżawi część działki niezabudowanego gruntu o powierzchni około 2950
    2m (działka powstanie w wyniku podziału działki nr 1) Kupującej Spółce (Umowa dzierżawy
    nr 1/ (...) z dnia 18 września 2023 roku zawarta na czas nieoznaczony). W zakresie zbycia
    przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami pośrednictwa
    lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie nieruchomościami.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 o pow. około 0,2950 ha jest
    zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki o pow. około 0.2950 ha
    wydzielonej z działki 1, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z
    przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6
    ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak
    czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z
    opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność
    gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta
    w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek
    łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego

    przybierają formę zorganizowaną może to być np. nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich. Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu
    podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług. Wskazał Pan, iż na działce nr 1 o obszarze 3,0700 ha od
    momentu nabycia do momentu zbycia nie prowadzono żadnych działalności
    gospodarczych. Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę
    obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie wydzielonej z działki nr 1 warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Wnioskodawca
    uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie -
    czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej
    podkreślono sam nie podejmował on działań charakterystycznych dla profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami, powyższe czynności zostaną jednak podjęte przez Kupującego,
    który będzie działał jako pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w
    imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli składania wniosków oraz odbioru

    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie dz. nr 1 o obszarze 3,6400 ha warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce
    wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on
    czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy
    w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą wydzielonej powierzchni z działki o nr 1. Przechodząc do możliwości
    zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane zdaniem Wnioskodawcy nie
    znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa bowiem, iż w związku z podjętymi
    działaniami tereny te utracą taki charakter. Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt
    33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie
    z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy zauważyć, że w myśl
    art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie polityki
    przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania
    przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
    wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych
    gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego - na podstawie ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: • lokalizację inwestycji celu publicznego
    ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; • sposób
    zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze
    decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty
    prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło
    prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt
    indywidualny prawa administracyjnego. W związku z powyższym, ustawa o podatku od
    towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu
    o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach
    zabudowy nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią
    przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż
    niezabudowanej działki o pow. około 0,2950 ha wydzielonej z działki nr 1 o obszarze
    3,6400 ha stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie
    korzysta ze zwolnienia z VAT. Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze
    zwolnienia będzie trzeba jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem
    sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o
    podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka,
    a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT
    taką transakcję należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów
    i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2,
      bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje
      w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje,
    że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest,

    aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej
      z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część

    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu, podjął Pan
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje
    poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy
    jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa
    UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą
    na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i

    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej
    od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona
    dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu
    art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w
    celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność
    w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach
    v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie oddał Pan w dzierżawę część działki niezabudowanego gruntu o
                  2powierzchni około 2950 m Kupującej Spółce, mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą.
    Na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.

    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
                                                    2Zatem dzierżawa części działki niezabudowanego gruntu o powierzchni około 2950 m
    stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie
    tej nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób wykorzystania przez Pana ww. części
    działki sprawił, że jest ona wykorzystywana w prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym samym, dokonując
    dostawy ww. części działki, nie będzie Pan zbywał majątku osobistego, ale majątek
    wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań dzierżawa części działki niezabudowanego gruntu o
                  2powierzchni około 2950 m, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w
    art. 15 ust. 2 ustawy.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy
      i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
      cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo, Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
    W świetle art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nie jest Pan zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Jest Pan właścicielem działki nr 1, stanowiącej grunty
    rolne zabudowane. Przy nabyciu działki nie wystąpił podatek VAT, nie odliczał Pan podatku
    naliczanego w związku z nabyciem działki. Na skutek podziału działki 1, ma powstać m.in.
    niezabudowana działka o powierzchni około 0,2950 ha. Planuje Pan sprzedaż

    niezabudowanej działki o pow. około 0,2950 ha wydzielonej z działki nr 1. Udzielił Pan
    Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    opisanych, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości, która zostanie wydzielona z działki 1, warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej. Wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez
    Spółkę nieruchomością, która zostanie wydzielona z działki nr 1, na cele budowlane w
    rozumieniu Prawa budowlanego oraz zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nieruchomości, tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Strony umowy oświadczyli, że przyrzeczona umowa sprzedaży
    zostanie zawarta m.in. pod warunkiem:
    a) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
      zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
      o powierzchni około 0,2950 ha, która zostanie wydzielona z działki numer 1, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                              2handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650,00 m wraz z
      miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych,
    b) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu
      na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości o
      powierzchni około 0,2950 ha, która zostanie wydzielona z działki numer 1, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                      2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 527,40 m w tym salą sprzedaży o
                  2powierzchni 400,00 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      postojowych,
    c) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
      właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton, bez
      konieczności przebudowy układu drogowego wraz z niezbędnymi dokumentami
      umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości,
    d) wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji
      zatwierdzającej podział Nieruchomości - zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej,
    e) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu)
      miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z
    działki nr 1 będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT i niekorzystającą ze
    zwolnienia z VAT.
    W okolicznościach niniejszej sprawy do momentu faktycznego przeniesienia prawa
    własności przedmiotowej nieruchomości, tj. do momentu podpisania umowy
    przyrzeczonej, nieruchomość pozostaje Pana własnością. Z kolei Pan oraz Kupująca
    Spółka w przedwstępnej umowie zobowiązaliście się do czynności wskazanych powyżej,
    których zrealizowanie warunkuje podpisanie umowy przyrzeczonej.
    W świetle powyższego uznać należy, że Kupująca Spółka będzie dokonywała
    określonych czynności w związku ze sprzedażą przez Pana nieruchomości. Pomimo, że
    ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to aby takie czynności

    mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z
    wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw (zgody/upoważnienia w sprawach
    dotyczących nieruchomości) potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on
    działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, udzielił Pan Kupującemu stosownego
    pełnomocnictwa.
    Okoliczność, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale
    przez Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki
    bezpośrednio w Pana (mocodawcy) sferze prawnej. Z kolei Kupujący dokonując ww.
    działań uatrakcyjni przedmiotową nieruchomość stanowiącą nadal Pana własność.
    Działania te, dokonywane za pełną Pana zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie
    atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży niezabudowanej działki wydzielonej z działki
    nr 1, nie będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem
    własności. W taki sposób zorganizował Pan sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, że
    niejako Pana działania łącznie z działaniami przyszłego nabywcy stanowią pewnego
    rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej nieruchomość stanowi Pana własność, która
    podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT
    zostaną „wykonane” w Pana sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez
    znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego
    nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlegać będzie nieruchomość
    o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując ww. czynności zaangażował Pan środki
    podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10
    i C-181/10, tj. wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    Zatem uznać należy, że podejmowane przez Pana działania oraz dokonane czynności
    wykluczają sprzedaż posiadanej przez Pana niezabudowanej działki wydzielonej z
    działki nr 1, w ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym. Tym samym należy
    stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia
    działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan będzie działał jako
    podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna
    dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 1 ustawy:

      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących
      dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Zgodnie z przedstawionymi okolicznościami sprawy, niezabudowana działka wydzielona z
    działki nr 1 na moment sprzedaży będzie stanowiła teren budowlany. Powyższe wynika z
    faktu, że zawarcie docelowej umowy sprzedaży uzależnione jest m.in. od uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie
    wynikać możliwość zabudowania nieruchomości obiektami zgodnie z planami
    inwestycyjnymi Spółki. Zatem przedmiotowa działka na moment sprzedaży będzie
    stanowiła teren budowlany.
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że w momencie sprzedaży ww. działka
    niezabudowana będzie stanowić teren przeznaczony pod zabudowę i będzie spełniać w
    momencie sprzedaży definicję terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Zatem dostawa niezabudowanej działki nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W takiej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy,
    zwolnienie z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podatników dokonujących
    dostaw terenów budowlanych.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie wskazał Pan, że przy nabyciu działki nie wystąpił podatek VAT, nie
    odliczał Pan podatku naliczanego w związku z nabyciem działki. Przedmiotowe nabycie nie
    nastąpiło więc w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem,
    nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc
    uznać, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu
    nieruchomości, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym
    podatkiem.
    Wobec powyższego, planowana przez Pana dostawa nieruchomości, nie będzie korzystać
    także ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na
    fakt, iż nie został spełniony jeden z warunków, o których mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że planowana sprzedaż niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1, będzie stanowić czynność opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, a także pkt 2
    ustawy. Oznacza to, że w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż ww. działki będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej
    stawki podatku VAT.
    Podsumowując, planowana przez Pana sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z
    działki nr 1, będzie opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez Pana pytanie. Wskazuję tym
    samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii obowiązku udokumentowania sprzedaży
    nieruchomości fakturą.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.