Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-885/15/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-04
Teza: Czy Wnioskodawczyni ma prawo do uznania, iż z uwagi na fakt dokumentowania przez jej męża od dnia 1 sierpnia 2015 r. należnego czynszu z tytułu wynajmu dla spółki akcyjnej trzech lokali użytkowych, który to czynsz jest i będzie dokumentowany przez męża Wnioskodawczyni fakturami, stanowiącego dla niego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki podatkowej w wysokości 19% w roku podatkowym 2015 i latach podatkowych następnych, który to przychód jest ewidencjonowany w księgach rachunkowych prowadzonych przez męża Wnioskodawczyni dla działalności gospodarczej, iż w roku podatkowym 2015 i w latach podatkowych następnych Wnioskodawczyni nie będzie uzyskiwała przychodu z tytułu wynajmu ww. lokali użytkowych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: lokal; najem; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2015 r. (data wpływu 17 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu wynajmu lokali użytkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu wynajmu lokali użytkowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest żoną podatnika prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą, który to podatnik w zakresie podatku od towarów i usług jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni w zakresie podatku od towarów i usług nie jest zarejestrowana na dzień składania wniosku jako podatnik VAT czynny. Głównym przedmiotem działalności prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni jest wykonywanie na zlecenie posadzek w obiektach przemysłowych oraz mieszkalnych. Od dnia 14 lipca 2015 r. dodatkową działalnością wykonywaną przez jej męża jest wynajem podmiotom gospodarczym lokali niemieszkalnych z przeznaczeniem na działalność handlową. W roku podatkowym 2015 mąż Wnioskodawczyni jest zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych na zasadach określonych ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.). Od uzyskanego dochodu z tytułu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej mąż Wnioskodawczyni jest zobowiązany do opłacania podatku dochodowego od osób fizycznych według stawki w wysokości 19%. Wnioskodawczyni wraz z mężem prowadzącym samodzielną działalność gospodarczą, nabyli w dniu 14 lipca 2015 r. w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej od czterech osób fizycznych, podatników VAT czynnych, zwanych dostawcami, trzy lokale użytkowe, które to lokale wynajmuje mąż Wnioskodawczyni od dnia ich nabycia, jako następca prawny dostawców, dla spółki akcyjnej. W akcie notarialnym z dnia 14 lipca 2015 r. zostało wskazane, iż przedmiotowe lokale są nabywane w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej. Na dzień nabycia ww. lokali oraz w dniu składania niniejszego wniosku Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Sprzedaż przedmiotowych lokali wraz z częściami wspólnymi gruntu, została udokumentowana przez czterech dostawców, podatników VAT czynnych na dzień sprzedaży, w których to fakturach jako nabywca został wymieniony mąż Wnioskodawczyni prowadzący działalność gospodarczą.

Powyższe faktury mąż Wnioskodawczyni otrzymał w dniu 14 lipca 2015 r. oraz zaewidencjonował w ewidencji prowadzonej dla celów podatku od towarów i usług za lipiec 2015 r. Należności na rzecz dostawców za sprzedane lokale zostały w dniu 17 lipca 2015 r. opłacone przez męża Wnioskodawczyni w całości.

Nabywając opisane lokale użytkowe w dniu 14 lipca 2015 r. mąż Wnioskodawczyni ustalił wspólnie z dostawcami, iż należny czynsz za wynajem lokali dla spółki akcyjnej za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 31 lipca 2015 r. zostanie udokumentowany przez dostawców fakturami wystawionymi przez ww. w pierwszych dniach lipca 2015 r. Nadto ustalił wspólnie z dostawcami, iż należny czynsz za wynajem ww. trzech lokali dla spółki akcyjnej będzie uzyskiwał dopiero od dnia 1 sierpnia 2015 r. Mąż Wnioskodawczyni prowadzący działalność gospodarczą w dniu 4 sierpnia 2015 r. wystawił dla spółki akcyjnej pierwszą fakturę za wynajem ww. trzech lokali wskazując, iż jest to należny czynsz za wynajem przez męża Wnioskodawczyni ww. lokali użytkowych za okres od dnia 1 sierpnia 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni ma prawo do uznania, iż z uwagi na fakt dokumentowania przez jej męża od dnia 1 sierpnia 2015 r. należnego czynszu z tytułu wynajmu dla spółki akcyjnej trzech lokali użytkowych, który to czynsz jest i będzie dokumentowany przez męża Wnioskodawczyni fakturami, stanowiącego dla niego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki podatkowej w wysokości 19% w roku podatkowym 2015 i latach podatkowych następnych, który to przychód jest ewidencjonowany w księgach rachunkowych prowadzonych przez męża Wnioskodawczyni dla działalności gospodarczej, iż w roku podatkowym 2015 i w latach podatkowych następnych Wnioskodawczyni nie będzie uzyskiwała przychodu z tytułu wynajmu ww. lokali użytkowych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wprawdzie przedmiotowe lokale zostały nabyte przez małżonków w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, jednak nabywając ww. lokale małżonkowie postanowili, że będą one użytkowane w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej. Wskazać też należy, iż stosownie do art. 14 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku, dochodowym od osób fizycznych, uznaje się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, które to przychody od dnia 1 sierpnia 2015 r. są i będą dokumentowane w całości przez męża Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Z uwagi na powyższe za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, że ma prawo do uznania, iż z uwagi na fakt dokumentowania przez jej męża od dnia 1 sierpnia 2015 r. należnego czynszu z tytułu wynajmu dla spółki akcyjnej trzech lokali użytkowych, który to czynsz jest i będzie dokumentowany przez męża Wnioskodawczyni fakturami, stanowiącego dla jej męża przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki podatkowej wysokości 19% wyłącznie dla męża Wnioskodawczyni, który to przychód w roku podatkowym 2015 i latach podatkowych następnych jest i będzie ewidencjonowany w księgach rachunkowych prowadzonych przez jej męża dla działalności gospodarczej, iż w roku podatkowym 2015 i w latach podatkowych następnych, Wnioskodawczyni nie będzie uzyskiwała przychodu z tytułu wynajmu ww. trzech lokali użytkowych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku podatkowym 2015 i w latach podatkowych następnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2015 r. poz. 583 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Listę przedmiotów majątkowych stanowiących odrębny majątek każdego z małżonków zawiera art. 33 ww. kodeksu.

Zatem, składniki majątku nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej lub wytworzone (w tym wybudowane) ze środków objętych tą wspólnością, nie stanowią odrębnego majątku danego małżonka, lecz dorobek małżonków bez względu na to, czy zostały zakupione (wytworzone) na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez jednego z małżonków, czy też dla celów prywatnych. Pamiętać przy tym należy, iż zgodnie z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Małżonkowie posiadający prawo do rzeczy na zasadzie wspólności majątkowej mają równe prawo do korzystania z rzeczy wspólnej oraz dbania o nią.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z powyższego wynika, że dochodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym są wszelkie przysporzenia lub korzyści majątkowe, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodu są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza;
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2, mają również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 przychody ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego z tego źródła przez jednego z nich (art. 8 ust. 3).

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i nie wykorzystuje opisanych we wniosku trzech lokali użytkowych na cele działalności gospodarczej. Nie wynajmuje również ww. lokali w ramach źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Lokale te zostały wprawdzie nabyte przez oboje małżonków w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, lecz na potrzeby prowadzonej przez męża działalności gospodarczej. Z wniosku wynika bowiem, że lokale - od dnia ich nabycia – są wynajmowane spółce akcyjnej przez męża Wnioskodawczyni, jako przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą (w ramach tej działalności).

W sytuacji, gdy składnik majątku, stanowiący współwłasność małżonków, jest wykorzystywany wyłącznie przez jednego z małżonków w prowadzonej przez niego działalności, przychód z jego najmu, stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie tego podmiotu, który faktycznie przedmiotowy składnik wykorzystuje dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Wobec tego, wynajem przez męża Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej lokali użytkowych (nabytych przez oboje małżonków w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej) nie spowoduje dla Wnioskodawczyni powstania przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ to nie Wnioskodawczyni, a wyłącznie jej mąż uzyskuje korzyści majątkowe podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.