Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.269.2025.1.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Opodatkowanie sprzedaży w drodze licytacji niezabudowanej
działki.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy
licytacja
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w (...) wykonującym czynności
    egzekucyjne przewidziane w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
    W związku z tym, zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), jest Pan płatnikiem tego podatku od
    dokonywanej w trybie egzekucji sądowej dostawy towarów, w tym nieruchomości,
    będących własnością dłużnika.
    Obecnie przewiduje Pan, że w ramach prowadzonej egzekucji będzie dokonywał Pan w
    sprawie o sygn. (...) sprzedaży licytacyjnej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
    objętej księgą wieczystą o nr (...), przysługującego dłużnikowi A. SPÓŁKA AKCYJNA NIP: (...),
    REGON: (...), KRS: (...), adres: ul. (...).
    Właścicielem nieruchomości jest B., NIP: (...), adres: ul. (...).
    Nieruchomość, którą stanowi działka ewidencyjna nr 1, położona jest w (...), w obrębie (...),
    powiat (...), gmina (...).
    Zgodnie z informacją uzyskaną z https://www.podatki.gov.pl/wykaz-podatnikow-vat-
    wyszukiwarka dłużna Spółka od 26 sierpnia 2011 r. pozostaje zarejestrowana jako
    podatnik podatku VAT. Aktem notarialnym Rep. A nr (...) z 28 lipca 1999 r. sporządzonym
    przed notariuszem (...), C. sprzedała dłużnej spółce prawo użytkowania wieczystego
    przedmiotowej nieruchomości.
    Według planu zagospodarowania przestrzennego aktualnego na dzień sporządzenia aktu
    notarialnego, działka ew. nr 1 położona była na terenie oznaczonym symbolem B 23RP –
    kompleks terenów rolnych bez prawa zabudowy. Działka była niezabudowana.
                              2Powierzchnia nieruchomości wynosi 229 133 m.
    Zgodnie z uchwałą nr (...) z 24 listopada 2011 r. w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego terenu „(...)” w (...) aktualne przeznaczenie
    nieruchomości, to:
                                          2ZN1 - tereny zieleni naturalnej na powierzchni około 213 033 m.
                                              2KDD5 - tereny dróg klasy dojazdowej na powierzchni około 13 038 m.
                                            2KDD4 - tereny dróg klasy dojazdowej na powierzchni około 2955 m.
                                            2KDD1 - tereny dróg klasy dojazdowej na powierzchni około 107 m.
    Tereny oznaczone symbolem ZN1 przeznacza się na utrzymanie zieleni naturalnej. Na
    terenach tych zakazuje się tymczasowego zagospodarowania terenów, lokalizowania
    usług uciążliwych, lokalizowania ogrodzeń, lokalizowania zabudowy i nawierzchni
    utwardzonych, likwidacji zadrzewień poza zabiegami służącymi ochronie przyrody,
    likwidacji zbiorników wód powierzchniowych.
    Tereny oznaczone symbolami KDD1, KDD4, KDD5 przeznacza się na realizację i
    utrzymanie dróg publicznych klasy drogi dojazdowej. Na terenach tych zakazuje się
    wprowadzania wszelkich urządzeń i zabudowy niezwiązanej z przeznaczeniem terenu za
    wyjątkiem miejskiej infrastruktury technicznej, urządzeń systematycznej regulacji wód,
    obiektów małej architektury.

    Nieruchomość jest niezabudowana, nieogrodzona, częściowo zadrzewiona i zakrzewiona.
    Na terenie nieruchomości nie zostały posadowione żadne obiekty (w tym drogi)
    spełniające definicję budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane (Dz. U. 1994 r. Nr 89
    Poz. 414 ze zm.).
    Pismem z 25 lutego 2025 r. dłużna Spółka udzieliła na wezwanie komornika następujących
    wyjaśnień:
      1) Dłużnik pozostaje czynnym podatnikiem podatku VAT i w ocenie dłużnika sprzedaż
        prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 w (...) powinna podlegać
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
      2) Prawo użytkowania wieczystego zostało nabyte do majątku dłużnej spółki. Nie było
        wykorzystywane w działalności gospodarczej.
      3) Nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej. Do 2011 r.
        dłużnik podejmował szereg działań, wymienionych w pkt 4, w celu uzyskania
        warunków zabudowy działki. Od dnia wejścia w życie miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego „(...)” (27 lutego 2012 r.) nieruchomość nie jest
        wykorzystywana do żadnej działalności z powodu przeznaczenia planistycznego
        (tereny zieleni naturalnej i drogi publiczne).
      4) Dłużnik podejmował poniższe działania, niezależnie od tego czy zwiększyłyby one
        atrakcyjność nieruchomości:
          wnioski o zmianę przeznaczenia nieruchomości w planie miejscowym,
          wniosek z 16 czerwca 2009 r. o wydanie warunków zabudowy i
          zagospodarowania terenu,
          wniosek z 16 czerwca 2009 r. o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego,
          wnioski i uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania
          przestrzennego „(...)”,
          skarga na postanowienia miejscowego planu zagospodarowania
          przestrzennego „(...)”.
        Stanowisko wnioskodawcy: Działania podejmowane przez dłużną spółkę nie
        doprowadziły do zwiększenia atrakcyjności nieruchomości.
      5) Nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o
        podobnym charakterze.
      6) Do 2011 r. działalność dłużnika związana z nieruchomością polegała na działaniach
        wymienionych w pkt 4, z zamiarem uzyskania warunków zabudowy. Od dnia
        wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „(...)”,
        nieruchomość nie jest wykorzystywana do żadnej działalności z powodu
        przeznaczenia planistycznego (tereny zieleni naturalnej i drogi publiczne).
      7) Dłużnik nie jest w stanie odpowiedzieć na pytanie, czy nabycie prawa użytkowania
        wieczystego nieruchomości zostało potwierdzone fakturą, w której wykazany został
        podatek VAT oraz czy w momencie nabycia prawa użytkowania wieczystego
        nieruchomości dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
        należnego o kwoty podatku VAT naliczonego, ze względu na brak danych.
        Nieruchomość została nabyta w 1999 r. W związku z upływem okresu
        przedawnienia zobowiązań podatkowych i wymaganych okresów archiwizowania,
        dłużnik nie posiada obecnie dokumentów księgowych z roku nabycia
        nieruchomości.

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż licytacyjna prawa wieczystego użytkowania nieruchomości o nr
    (...) będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy też będzie zwolniona z tego
    podatku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uwzględniając stan prawny w zakresie podatku od towarów i usług obowiązujący od 1
    września 2019 r., wynikający z ust. 21 art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług uważa
    Pan, że przyszła sprzedaż licytacyjna prawa wieczystego użytkowania nieruchomości o nr
    (...) powinna być zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania
    czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w
    celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne,
    to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona
    przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany
    dłużnik, w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym
    podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do
    odprowadzenia podatku. Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do
    przestrzegania przepisów ustawy oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem tego podatku.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym
    obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać
    należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku
    VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
    Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy wynika, że obecnie przewiduje Pan, że
    w ramach prowadzonej egzekucji będzie dokonywał w sprawie o sygn. (...) sprzedaży
    licytacyjnej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej księgą wieczystą o nr
    (...), przysługującego dłużnikowi A. SPÓŁKA AKCYJNA. Właścicielem nieruchomości jest B.
    Mając na uwadze fakt, że dłużnikiem jest Spółka będąca podatnikiem podatku VAT, w
    analizowanej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa
    dłużnika. Zatem w odniesieniu do dostawy działki nr 1 dłużnik działa w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem
    sprzedaż dotyczy składników majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

    W konsekwencji, dostawa działki nr 1 jest czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pk 1 ustawy, jako odpłatna
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:
      Grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

    Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że zgodnie z uchwałą w sprawie uchwalenia Miejscowego
    Planu Zagospodarowania Przestrzennego terenu „(...)” w (...) aktualne przeznaczenie
    nieruchomości, to:
                                          2ZN1 – tereny zieleni naturalnej na powierzchni około 213 033 m.
                                              2KDD5 – tereny dróg klasy dojazdowej na powierzchni około 13 038 m.
                                            2KDD4 – tereny dróg klasy dojazdowej na powierzchni około 2955 m.
                                            2KDD1 - tereny dróg klasy dojazdowej na powierzchni około 107 m.
    Tereny oznaczone symbolem ZN1 przeznacza się na utrzymanie zieleni naturalnej. Na
    terenach tych zakazuje się tymczasowego zagospodarowania terenów, lokalizowania
    usług uciążliwych, lokalizowania ogrodzeń, lokalizowania zabudowy i nawierzchni
    utwardzonych, likwidacji zadrzewień poza zabiegami służącymi ochronie przyrody,
    likwidacji zbiorników wód powierzchniowych.
    Tereny oznaczone symbolami KDD1, KDD4, KDD5 przeznacza się na realizację i
    utrzymanie dróg publicznych klasy drogi dojazdowej. Na terenach tych zakazuje się
    wprowadzania wszelkich urządzeń i zabudowy niezwiązanej z przeznaczeniem terenu za
    wyjątkiem miejskiej infrastruktury technicznej, urządzeń systematycznej regulacji wód,
    obiektów małej architektury.
    Generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych
    ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli
    tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego lub
    zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, grunty stanowią teren
    nieprzeznaczony pod zabudowę oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są
    zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście
    zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać
    przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania
    przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    W tym miejscu przywołać również należy art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym:
      Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego,
      zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami
      odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem.
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o rożnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      gospodarowania.
    Należy również wskazać na orzeczenie TSUE, który w wyroku z 6 lipca 2006 r. wydanym w
    sprawie C#251/05 stwierdził, że:
      „Okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej
      strony obejmuje towar główny objęty przez ustawodawstwo danego państwa

      członkowskiego zwolnieniem dającym prawo do zwrotu zapłaconego podatku w
      rozumieniu art. 28 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r.
      w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do
      podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
      podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/77/EWG z 19 października
      1992 r. uzupełniającą wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
      podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/77/EWG z 19 października
      1992 r. uzupełniającą wspólny system podatku od wartości dodanej i zmieniająca
      dyrektywę 77/388/EWG (zbliżanie stawek VAT), oraz z drugiej strony towary wyłączone
      przez to ustawodawstwo z zakresu zastosowania tego zwolnienia, nie stoi na
      przeszkodzie temu, aby dane państwo członkowskie pobierało podatek VAT od
      dostawy towarów wyłączonych według stawki zwykłej”.
    W wyroku tym TSUE wskazał też, że:
      „Pomimo iż faktycznie z orzecznictwa tego wynika, iż jedna dostawa co do zasady
      podlega jednej stawce podatku VAT, to jednak nie sprzeciwia się ono oddzielnemu
      opodatkowaniu określonych składników tej dostawy, o ile tylko takie opodatkowanie
      będzie zgodne z warunkami, od których art. 28 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy uzależnia
      zastosowanie zwolnień dających prawo do zwrotu zapłaconego podatku”.
    Z powyższego orzeczenia wynika, że dopuszczalne jest opodatkowanie dostawy jednego
    towaru różnymi stawkami podatku VAT. Tym samym, jeśli np. według miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego działka ewidencyjna znajduje się na terenach
    przeznaczonych oraz nieprzeznaczonych pod zabudowę, to dostawa takiej działki może
    podlegać opodatkowaniu według właściwych stawek VAT lub w części korzystać ze
    zwolnienia.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla działki o nr 1 zgodnie ze
    wskazanym art. 15 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym, wyznacza tereny o różnym przeznaczeniu, czyli różnych zasadach
    gospodarowania.
    Zatem, z uwagi na to, że:
        dla części działki o nr 1 MPZP jako przeznaczenie przewiduje ZN1 – tereny zieleni
        naturalnej. Na terenach tych zakazuje się tymczasowego zagospodarowania
        terenów, lokalizowania usług uciążliwych, lokalizowania ogrodzeń, lokalizowania
        zabudowy i nawierzchni utwardzonych, likwidacji zadrzewień poza zabiegami
        służącymi ochronie przyrody, likwidacji zbiorników wód powierzchniowych
    to sprzedaż nieruchomości w tej części, w jakiej nie będzie stanowić terenu budowlanego
    w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Wskazali Państwo, że tereny oznaczone symbolami KDD1, KDD4, KDD5 przeznacza się na
    realizację i utrzymanie dróg publicznych klasy drogi dojazdowej. Na terenach tych
    zakazuje się wprowadzania wszelkich urządzeń i zabudowy niezwiązanej z
    przeznaczeniem terenu za wyjątkiem miejskiej infrastruktury technicznej, urządzeń
    systematycznej regulacji wód, obiektów małej architektury,
    Tym samym wskazać należy, że sprzedaż nieruchomości co do części działki o nr 1 dla
    której MPZP jako przeznaczenie przewiduje:
        KDD5 – tereny dróg klasy dojazdowej;
        KDD4 – tereny dróg klasy dojazdowej;
        KDD1 - tereny dróg klasy dojazdowej;

    nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, gdyż działka w części, w której w MPZP jest przeznaczona pod zabudowę będzie
    stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Z uwagi na to, że w stosunku do części działki nr 1 (w której w MPZP jest przeznaczona
    pod zabudowę) nie będzie znajdować zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9, to należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania
    zwolnienia od podatku dostawy ww. części nieruchomości wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione zatem muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze
    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że prawo użytkowania wieczystego zostało nabyte do majątku
    dłużnej spółki. Nie było wykorzystywane w działalności gospodarczej. Do 2011 r. dłużnik
    podejmował szereg działań w celu uzyskania warunków zabudowy działki. Od dnia wejścia
    w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „(...)” (27 lutego 2012 r.)

    nieruchomość nie jest wykorzystywana do żadnej działalności z powodu przeznaczenia
    planistycznego (tereny zieleni naturalnej i drogi publiczne). Dłużnik podejmował działania,
    niezależnie od tego czy zwiększyłyby one atrakcyjność nieruchomości: wnioski o zmianę
    przeznaczenia nieruchomości w planie miejscowym, wniosek z 16 czerwca 2009 r. o
    wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wniosek z 16 czerwca 2009 r. o
    ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, wnioski i uwagi do projektu miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego „(...)”, skarga na postanowienia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego „(...)”.
    Zatem, jak wynika z opisu sprawy, nabycie działki nastąpiło w związku z prowadzoną przez
    Dłużnika działalnością gospodarczą. Natomiast z uwagi na fakt, że nie była ona w żaden
    sposób wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, nie można uznać, że
    była ona w całym okresie posiadania wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej
    od podatku VAT. Oznacza to, że nie został spełniony jeden z warunków do zastosowania
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dla dostawy działki o nr 1 w części, w
    jakiej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod
    zabudowę.
    Zatem dla dostawy działki o nr 1 (w części w jakiej w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę) brak jest podstaw
    do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Wobec powyższego, sprzedaż w drodze licytacji niezabudowanej działki nr 1 (w części, w
    jakiej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod
    zabudowę), jest opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Zatem, dokonując sprzedaży w drodze licytacji niezabudowanej działki nr 1 (w części, w
    jakiej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod
    zabudowę) jest Pan zobowiązany jako płatnik podatku VAT do obliczenia, pobrania i
    wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
    Natomiast w odniesieniu do sprzedaży w drodze licytacji niezabudowanej działki nr 1 (w
    części, w jakiej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest
    przeznaczona pod tereny zieleni naturalnej) nie jest Pan zobowiązany jako płatnik
    podatku VAT do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego
    urzędu skarbowego.
    Tym samym, Pana stanowisko zgodnie z którym przyszła sprzedaż licytacyjna prawa
    wieczystego użytkowania nieruchomości o nr (...) powinna być zwolniona od
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    podatku od towarów i usług należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.