Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.623.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Zwolnienie usług szkolenia lekarzy świadczonych przez
platformę edukacyjną.
Słowa kluczowe: lekarze
platforma
szkolenie-szkolenie pracownicze
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 września 2025 r. (23 września
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest lekarzem. Posiada uprawnienia do wykonywania zawodu lekarza,
    zgodnie z ustawą o zawodach lekarza i dentysty. Prowadzi pozarolniczą działalność
    gospodarczą, której przedmiotem jest działalność lekarska.
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym opodatkowanym podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych od całości swoich dochodów na terytorium Polski. Jest
    podatnikiem VAT zwolnionym przedmiotowo.
    Wnioskodawca zamierza prowadzić platformę edukacyjną dla lekarzy, po uzyskaniu
    akredytacji z Naczelnej Izby Lekarskiej. Lekarze z racji wykonywanego zawodu, mają
    obowiązek doskonalenia zawodowego. Za dopełnienie obowiązku doskonalenia
    zawodowego uznaje się uzyskanie przez lekarza i lekarza dentystę 200 punktów
    edukacyjnych w każdym następującym po sobie okresie rozliczeniowym. Obowiązek
    szkolenia zawodowego lekarzy wynika z uregulowań prawnych tj. ustawy z dnia 5 grudnia
    1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2024 poz. 1287 ze zm.) oraz
    Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku
    doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (tekst jedn.: 2022 poz. 464).
    Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów ustawy - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania ani statusu
    uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej
    w zakresie kształcenia na poziomie wyższym.
    Wnioskodawca zamierza złożyć do Naczelnej Izby Lekarskiej wniosek o wpis do rejestru
    podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy. Dopiero po uzyskaniu
    akredytacji Naczelnej Izby Lekarskiej, wnioskodawca zamierza świadczyć odpłatne usługi
    edukacyjne w postaci kursów on-line (dalej kursy) sprzedawanych na platformie
    edukacyjnej oraz organizować merytoryczne konferencje dla lekarzy na żywo.
    Kursy oraz konferencje dla lekarzy będą oparte wyłącznie o tematykę związaną z ochroną
    zdrowia, ratowaniem i przywracaniem życia w tym o tematyce ściśle związanej z
    poszczególnymi specjalizacjami lekarskimi. Głównym celem uczestników czy to w kursach
    on-line czy to konferencjach jest zdobycie wiedzy do celów wykonywanego zawodu
    lekarza, a przy tym podnoszenie kwalifikacji zawodowych i uzyskanie przy tym
    wymaganych punktów edukacyjnych akredytowanych przez NIL (Naczelna Izba Lekarka).
    Kursy merytoryczne on-line to kursy, które zostaną przez Wnioskodawcę nagrane
    wcześniej (osobą merytoryczną będzie Wnioskodawca sam bądź z innymi specjalistami
    lekarzami – kurs będzie obejmował wiedzę ściśle specjalistyczną związaną z
    wykonywaniem zawodu lekarza), gotowy kurs zostanie umieszczony na internetowej
    platformie edukacyjnej. Dostęp do treści edukacyjnych kursu zamieszczonych na
    platformie będą mieli wyłącznie zarejestrowani lekarze legitymujący się unikalnym
    numerem PWZ (Prawo Wykonywania Zawodu), nadawanym przez właściwe organy
    samorządu lekarskiego. Tym samym treści edukacyjne zamieszczone na platformie
    edukacyjnej będą dostępne jedynie dla docelowej grupy zawodowej.
    Przy tworzeniu treści edukacyjnych Wnioskodawca będzie współpracował z prelegentami -
    lekarzami o uznanej renomie w środowisku lekarskim. Na treści zamieszczone na
    platformie składać się będą nagrania wideo przygotowane wprost do umieszczenia na
    platformie oraz utrwalone w formie nagrania szkolenia, które odbyły się stacjonarnie lub
    w przestrzeni online. Zainteresowana osoba będzie miała możliwość odpłatnego
    zakupienia kursu i po płatności wielokrotnego otworzenia przez okres 180 dni. Dostęp do

    kursu będzie ograniczony czasowo. Aby uzyskać certyfikat z punktami edukacyjnymi
    nabywca kursu zobowiązany będzie do poprawnego rozwiązania testu z wiedzy
    przekazywanej podczas nagrania.
    Uczestnictwo lekarza w nagraniu on-line pozwoli mu na uzyskanie punktów
    akredytowanych przez Naczelną Izbę Lekarską (bo taka akredytację co do prowadzonych
    szkoleń już będzie posiadał Wnioskodawca). Co jest warte zwrócenia uwagi, sprzedaż
    kompletnych kursów za pośrednictwem platformy edukacyjnej online będzie wymagał
    dużego zaangażowania Wnioskodawcy w ich przygotowanie. Wnioskodawca sam bądź we
    współpracy z innymi prelegentami - lekarzami o uznanej renomie w środowisku lekarskim
    będzie pełnił rolę prelegenta podczas kursu, dodatkowo będzie musiał kontrolować
    /nadzorować prezentację merytoryczną kursu, zadbać o elementy techniczne, np.
    zorganizować nagranie, próby techniczne, stawienie się prelegentów na nagranie,
    dostarczyć materiały potrzebne do wytworzenia materiałów graficznych pod promocję i
    publikację, zdjęcia, streszczenia, ułożyć test wiedzy dla uczestników kursu. W razie pytań
    do autorów konkretnego materiału opublikowanego na platformie, użytkownicy będą
    mieli zapewniony kontakt z prowadzącym kurs przez możliwość zadawania pytań za
    pomocą formularza dostępnego w obrębie publikacji, co będzie nadzorował
    Wnioskodawca i odpowiadał na pytania samodzielnie lub przy pomocy innych
    prelegentów.
    Dodatkowo, Wnioskodawca zamierza organizować Konferencje medyczne dla lekarzy i
    osób zainteresowanych wiedzą związaną z poprawą stanu zdrowia, ratowaniem,
    przywracaniem zdrowia, ochroną zdrowia, w tym z zakresu ściśle związaną z
    wykonywanym zawodem lekarza różnych specjalizacji.
    Uczestnictwo w konferencji pozwoli uczestnikom na uzyskanie określonej liczby punktów
    akredytowanych przez Naczelną Izbę Lekarską. Organizacja konferencji będzie wiązała się
    z całościowym przygotowaniem przez Wnioskodawcę tego typu wydarzenia począwszy od
    znalezienia odpowiedniego miejsca (sali konferencyjnej), po opracowanie merytoryczne
    zakresu konferencji, zatrudnienia prelegentów (innych lekarzy), planu wydarzenia,
    podjęcia działań informacyjnych by potencjalni uczestnicy mieli wiedzę co do tego typu
    wydarzenia, organizację oprawy konferencji, stworzenia listy uczestników i końcowo
    wystawienia zaświadczeń udziału w konferencji, tak by ci mogli pozyskać punkty
    akredytowane przez Naczelną Izbę Lekarską. Konferencje tego typu będą odbywały się na
    żywo, będą wymagały fizycznej obecności uczestników, zakres tematyczny będzie
    związany z szeroko pojętą ochroną zdrowia, w konferencji będą brali udział wybitni
    lekarze z wieloletnią praktyką (jako prelegenci, ale też zapewne jako uczestnicy), forma
    konferencji będzie umożliwiała dyskusję merytoryczną wszystkich zgromadzonych.
    Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej i Okręgowej Rady Lekarskiej musi potwierdzić
    spełnienie przez Wnioskodawcę powyższych warunków na podstawie przedłożonego
    przez Wnioskodawcę planu (programu) kształcenia realizowanego w określonych formach
    i trybie kształcenia. W przypadku kursów/konferencji objętych Uchwałami właściwa Rada
    Lekarska jest uprawniona do kontroli Wnioskodawcy w zakresie zgodności ze stanem
    faktycznym informacji dotyczących określonej formy szkolenia, spełnienia warunków
    dokonania wpisu do rejestru, prawidłowości prowadzonej dokumentacji przebiegu
    kształcenia oraz zapewnienie odpowiedniej jakości kształcenia. W przypadku kursów
    /konferencji objętych Uchwałami Wnioskodawca będzie zobowiązany do przedłożenia
    planu (programu) kształcenia realizowanego w określonych formach i trybie kształcenia,
    który zostanie zatwierdzony przez właściwą Izbę Lekarską.
    W przypadku kursów/szkoleń objętych Uchwałami Wnioskodawca jest zobowiązany do
    działania zgodnie z ustawą o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz przedłożonym
    planem (programem) kształcenia. W przypadku kursów/szkoleń objętych Uchwałami
    konieczne było uzyskanie od właściwej Rady Lekarskiej stosownej uchwały oraz
    zaświadczenia o wpisie do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój
    zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów.

    Platforma edukacyjna online oraz specjalistyczne szkolenia, które zamierza prowadzić
    Wnioskodawca dla lekarzy podlegają szczegółowym uregulowaniom zawartym, w
    szczególności w:
    a) art. 18 ust. 1, 2, 4 oraz 9 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza
    dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.),
    b) art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza
    dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.),
    c) art. 19 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.),
    d) rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 25 lutego 2022 r. w sprawie sposobów
    dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (tekst
    jedn.: 2022 poz. 464).
    W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedział Pan na zadane przez Organ pytania w
    następujący sposób:
    Na pytanie: „Czy świadczone przez Pana usługi można zakwalifikować do usług w zakresie
    kształcenia o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit a ustawy o podatku od towarów i
    usług?”
    Odpowiedział Pan: „Odpowiedź jest przecząca, świadczone usługi nie mogą być
    zakwalifikowane do usług w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit.
    a ustawy o VAT. Przepis ten odnosi się do usług w zakresie kształcenia i wychowania
    świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14
    grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność nie jest
    jednostką objętą systemem oświaty ani nie posiada wpisu do ewidencji placówek
    oświatowych.”
    Na pytanie: „Czy wykonywane przez Pana ww. usługi stanowią usługi świadczone przez
    uczelnie, jednostki naukowe PAN oraz instytuty badawcze w zakresie kształcenia, w
    rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 26 lit b ustawy o VAT?”
    Odpowiedział Pan: „Odpowiedź jest przecząca, Wnioskodawca nie ma statusu uczelni,
    jednostki PAN czy instytutu badawczego.”
    Na pytanie: „Czy w zakresie opisanych usług działa Pan pod kontrolą państwa? Na czym
    polega ta kontrola?”
    Odpowiedział Pan: „Wnioskodawca nie jest instytucją publiczną. Wnioskodawca działa w
    sektorze prywatnym w celach komercyjnych. Przy czym szkolenia (czy to stacjonarne czy w
    formie e-learning) będą realizowane w oparciu o ustawodawstwo polskie tj. ustawę z dnia
    5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarzy i lekarzy dentystów oraz akty wykonawcze do ww.
    ustawy tj. rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku
    doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów i szkolenia te są związane
    bezpośrednio z branżą zawodową - lekarzy dentystów. Oznacza to, że program tych
    szkoleń musi być opracowany w taki sposób, aby podnosić kompetencje zawodowe
    lekarzy i lekarzy dentystów i musi być związany z ich zawodem (nie mogą to być szkolenia
    o dobrowolnej tematyce); szkolenia muszą być realizowane przez wykwalifikowaną kadrę;
    szkolenia muszą spełniać odpowiednie wymagania przede wszystkim Naczelnej Izby
    Lekarskiej, albowiem niespełnienie tych wymagań spowoduje, że szkolenie nie otrzyma
    akredytacji tej Izby - zatem jeśli mowa o kontroli, to ta występuje właśnie tu poprzez
    Naczelną Izbę Lekarską, będącej samorządem zawodowym powołanym ustawą z dnia 2
    grudnia 2009 r. o izbach lekarskich.
    Izba posiada ustawowe kompetencje w zakresie akredytacji szkoleń dla lekarzy oraz
    przyznawania punktów edukacyjnych w ramach systemu kształcenia ustawicznego lekarzy
    i lekarzy dentystów, wynikającego z art. 19 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
    lekarza i lekarza dentysty.

    W praktyce oznacza to, że programy szkoleń podlegają ocenie i akceptacji przez Naczelną
    Izbę Lekarską, a ich realizacja musi być zgodna z przyjętymi wymogami. Naczelna Izba
    Lekarska nie jest organem administracji państwowej, lecz wykonuje zadania publiczne
    powierzone jej ustawowo – w tym zakresie można mówić o formie nadzoru o charakterze
    publicznym. Podsumowując, mimo, że Wnioskodawca nie jest instytucją publiczną, to
    jednak poprzez swoją działalność wypełni cele edukacyjne, zapewniając jakość świadczeń,
    odpowiednią cenę, realizując określoną politykę edukacyjną zatwierdzaną przez Naczelną
    Izbę Lekarską, dysponując przy tym zasobem odpowiednio wykwalifikowaną kadrą i
    odpowiednią infrastrukturą.”
    Na pytanie: „Czy działa Pan w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane
    przez właściwe instytucje państwowe?”
    Odpowiedział Pan: „Wnioskodawca nie jest instytucją publiczną. Wnioskodawca działa w
    sektorze prywatnym w celach komercyjnych, nie działa pod nadzorem instytucji
    państwowych. Przy czym prowadzone przez Wnioskodawcę szkolenia realizowane są w
    oparciu o programy nauczania, które podlegają ocenie i akredytacji przez Naczelną Izbę
    Lekarską. Akredytacja jest warunkiem przyznania punktów edukacyjnych wymaganych
    przez lekarzy i lekarzy dentystów w ramach ustawowego obowiązku kształcenia
    ustawicznego (art. 19 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty). Usługi Wnioskodawcy
    będą zatem prowadzone w oparciu o programy zaakceptowane przez właściwą instytucję
    samorządu zawodowego, która działa w ramach kompetencji przyznanych jej przez
    ustawodawcę. W przedmiotowej sprawie: szkolenia będą miały charakter kształcenia
    zawodowego, ponieważ dotyczą podnoszenia kwalifikacji lekarzy dentystów w ramach ich
    obowiązku ustawicznego kształcenia (art. 19 ustawy o zawodach lekarza i lekarza
    dentysty); będą posiadały akredytację Naczelnej Izby Lekarskiej.
    Zatem program nauczania podczas konferencji realizowanych przez Wnioskodawcę musi
    być ułożony w taki sposób, aby otrzymał akredytację Naczelnej Izby Lekarskiej, oznacza to,
    że Wnioskodawca nie ma pełnej dowolności w jego tworzeniu. Szkolenia mają być ściśle
    związane z zawodem lekarzy i lekarzy dentystów w celu podnoszenia ich zawodowych
    umiejętności.”
    Na pytanie: „Czy ma Pan dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania?”
    Odpowiedział Pan: Na tak zadane pytanie Organu, odpowiedź jest przecząca.
    Wnioskodawca nie ma dowolności działania, albowiem szkolenia Wnioskodawcy muszą
    być zgodne z programem nauczania, które podlegają ocenie i akredytacji przez Naczelną
    Izbę Lekarską. Tylko akredytowane szkolenia, dają uczestnikom możliwość uzyskania
    punktów akredytacyjnych. Realizowanie przez Wnioskodawcę szkoleń z innego zakresu
    bądź takiego, które nie spełni wymagań Naczelnej Izby Lekarskiej, mija się dla
    Wnioskodawcy z celem. Szkolenia muszą być realizowane w zakresie programu, który
    będzie szkolił i podnosił kompetencje zawodowe lekarzy i lekarzy dentystów, być
    realizowany przez odpowiednio wykwalifikowaną kadrę i na odpowiednim poziomie
    technicznym – albowiem szkolenie to nie otrzyma akredytacji z Naczelnej Izby Lekarskiej.”
    Na pytanie: „Czy Pana działania wymagają akceptacji państwa? Wnioskodawca nie jest
    instytucją publiczną. Wnioskodawca działa w sektorze prywatnym w celach komercyjnych.
    Działania jako takie nie podlegają nadzorowi państwa – ale Wnioskodawca działa na
    podstawie ustaw i aktów wykonawczych oraz szkolenia podlegają zatwierdzeniu przez
    Naczelną Izbę Lekarską, jako szkolenia akredytowane. Zakres szkoleń, które będzie
    prowadził Wnioskodawca będzie determinowany ustawami o których mowa powyżej i
    zatwierdzany (akredytowany) przez Naczelną Izbę Lekarską. Oznacza to, że program
    szkoleń musi być ściśle związany z dostarczeniem wiedzy dla lekarzy i lekarzy dentystów,
    przez odpowiednio do tego wybraną kadrę, wedle określonego poziomu wiedzy (w
    przeciwnym wypadku oznacza to brak akredytacji), przy zapewnieniu odpowiedniej
    infrastruktury i w odpowiednich warunkach technicznych.”

    Na pytanie: „Czy w ramach prowadzonych przez Pana szkoleń na platformie edukacyjnej
    on-line oraz konferencji medycznych uczestnicy uzyskują dostęp także do innych
    materiałów - jeśli tak, proszę wskazać w jakiej formie?”
    Odpowiedział Pan: „Tak, w zależności od szkolenia uczestnicy otrzymują: filmiki
    edukacyjne, skrypty, check-listy. W przypadku konferencji stacjonarnej - uczestnicy
    otrzymują skrypty i check-listy w formie papierowej, przy e-learningu – dostęp
    elektroniczny po zalogowaniu się do swojego profilu kursanta.”
    Na pytanie: Czy wszystkie osoby biorące udział w ww. konferencjach organizowanych
    przez Pana będą wykorzystywać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy
    (należy wskazać jakiego?)”
    Odpowiedział Pan: „W konferencjach i szkoleniach udział będą brać lekarze i lekarze
    dentyści.”
    Pytania
    1. Czy do wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego świadczenia usług polegających na
    sprzedaży dostępu do treści edukacyjnych zamieszczonych na platformie edukacyjnej
    online będzie miało zastosowanie zwolnienie w podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a u.p.t.u.?
    2. Czy do wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego świadczenia usług polegających na
    przeprowadzaniu Konferencji medycznych prowadzonych stacjonarnie będzie miało
    zastosowanie zwolnienie w podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a u.p.t.u.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dla świadczenia usług dostępu do treści edukacyjnych
    zamieszczonych na platformie edukacyjnej online oraz usług Konferencji medycznych
    prowadzonych stacjonarnie będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów
    i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a u.p.t.u.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., zwalnia się od podatku usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
    a. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
    b. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
    objętych akredytacją, lub
    c. finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawę
    towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c
    powyższego przepisu. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29a u.p.t.u., zwolnieniem od podatku od
    towarów i usług objęte są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana.
    Klasyfikacja danej czynności (dostępu do platformy szkoleniowej online oraz
    stacjonarnych szkoleń w postaci Konferencji) jako zwolnionej na podstawie powołanych
    wyżej przepisów, wymaga ustalenia czy dana usługa stanowi usługę kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz czy jest prowadzona w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej przez usługi kształcenia zawodowego

    lub przekwalifikowania rozumie się nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnianie
    wiedzy do celów zawodowych, a czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego
    lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
    Zarówno w przypadku uzyskania dostępu do materiałów edukacyjnych zamieszczonych na
    platformie online pod postacią kursów online, prezentacji, czy transmisji LIVE oraz
    stacjonarnych szkoleń specjalistycznych lekarze mogą rozwijać swoje kompetencje,
    jednocześnie uzyskując punkty edukacyjne akredytowanie przez Naczelną Izbę Lekarską,
    realizując w ten sposób ustawowy obowiązek dokształcania zawodowego w oparciu o
    przepisy art. 18 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty i
    rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku
    doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów z dnia 25 lutego 2022 r. Nie bez
    znaczenia pozostaje fakt, że dostęp do platformy mogą wykupić jedynie osoby
    zainteresowane, legitymujące się unikalnym numerem PWZ (Prawo Wykonywania
    Zawodu), nadawanym przez właściwe organy samorządu lekarskiego.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że kształcenie w formie zdalnej zyskało w ostatnim
    czasie na znaczeniu.
    Przy czym, zdaniem Wnioskodawcy jego usługi świadczone dla lekarzy, udostępniane za
    pośrednictwem platformy online nie będą stanowiły usług elektronicznych w rozumieniu
    art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej u.p.t.u.).
    Ustawa u.p.t.u. w zakresie definicji usług świadczonych drogą elektroniczną odsyła do art.
    7 rozporządzenia 282/2011. Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego
    Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do
    dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz.UE. L Nr 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem
    wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 - do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o
    których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu
    lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest
    zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie
    bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 - powyższy
    przepis obejmuje w szczególności:
    a. ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
    modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
    b. usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci
    elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
    c. usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub
    sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
    d. odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
    pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
    potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
    procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
    poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
    e. pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
    telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
    wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
    elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
    informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
    internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
    f. usługi wyszczególnione w załączniku I.

    W ww. załącznik I w pkt 5 wymieniono usługi:
    a. automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
    Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
    niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem
    sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste
    narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
    b. ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału
    człowieka. Natomiast z zapisu art. 7 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
    282/2011 wynika, że ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
        elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
        rozumieniu art. 7 (...).
    W myśl art. 2 pkt 26 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się
        przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
        rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r.
    str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
        Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
        /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
        których świadczenie – ze względu na ich charakter - jest zasadniczo

        zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
        wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia 282/2011:
        Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
        a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem,
        jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
        b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
        sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
        c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
        lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
        d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
        e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
        f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
        Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
        a) usług nadawczych;
        b) usług telekomunikacyjnych;
        c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
        elektronicznie;
        d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
        e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
        f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
        g) kaset wideo i płyt DVD;
        h) gier na płytach CD-ROM;
        i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
        którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
        j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
        nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
        połączenie);
        k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
        l) hurtowni danych off-line;
        m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
        n) usług centrum wsparcia telefonicznego;

        o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
        kursy za pośrednictwem poczty;
        p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
        udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
        q) (uchylona)
        r) (uchylona)
        s) (uchylona)
        t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
        edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
        u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
        lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały
    następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
        a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
        Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
        niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
        wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
        jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem,
        b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez
        udziału człowieka.
    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2
    dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą:
        Stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia
        usług, których kategorie są określone w załączniku III. Stawki obniżone nie mają
        zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług
        określonych w załączniku III pkt 6.
    Dyrektywa stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się
    stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis
    ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych,
    świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej
    czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej
    drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb
    stosowania innych przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w
    art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.
    Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych
    do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
        Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

        a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
        b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
        - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
        Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
        zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
        a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
        lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w
        zakresie usług objętych akredytacją, lub
        b) finansowane w całości ze środków publicznych
        - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
        Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
        nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle
        związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
        1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z
        ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
        2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika,
        przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:
        Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
        zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
        usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
        podstawowe.
    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
    tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:
        Zwalnia się od podatku:
        13) usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26
        ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk
        oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi
        usługami związane;
        14) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego,
        finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i
        dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:

        Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy
        towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
        dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
    W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:
        Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do
        dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
        podstawowymi, jeżeli:
        1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z
        ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
        2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika,
        przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują
    zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o
    systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w
    co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle
    z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest
    uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a
    następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszych przepisów, tj.
    prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego
    szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co
    najmniej 70% ze środków publicznych.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z
    późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,
        Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
        powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
        świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
        prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
        działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane
        państwo członkowskie.
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww.
    rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:
        Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na
        warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują
        nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak
        również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
        zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź
        przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-
    461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w
    art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest
    każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w
    wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak
    należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388

    /EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu
    zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią
    wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być
    interpretowane jednolicie.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww.
    rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmującą towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po
    jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan prowadzić platformę edukacyjną dla lekarzy, po
    uzyskaniu akredytacji z Naczelnej Izby Lekarskiej. Lekarze z racji wykonywanego zawodu,
    mają obowiązek doskonalenia zawodowego. Przy tworzeniu treści edukacyjnych będzie
    Pan współpracował z prelegentami - lekarzami o uznanej renomie w środowisku
    lekarskim. Na treści zamieszczone na platformie składać się będą nagrania wideo
    przygotowane wprost do umieszczenia na platformie oraz utrwalone w formie nagrania
    szkolenia, które odbyły się stacjonarnie lub w przestrzeni online. Zainteresowana osoba
    będzie miała możliwość odpłatnego zakupienia kursu i po płatności wielokrotnego
    otworzenia przez okres 180 dni. Dostęp do kursu będzie ograniczony czasowo. Aby
    uzyskać certyfikat z punktami edukacyjnymi nabywca kursu zobowiązany będzie do
    poprawnego rozwiązania testu z wiedzy przekazywanej podczas nagrania.
    Uczestnictwo lekarza w nagraniu on-line pozwoli mu na uzyskanie punktów
    akredytowanych przez Naczelną Izbę Lekarską (bo taka akredytację co do prowadzonych
    szkoleń już będzie Pan posiadał). Sprzedaż kompletnych kursów za pośrednictwem
    platformy edukacyjnej online będzie wymagał dużego zaangażowania Pana w ich
    przygotowanie. Pan sam bądź we współpracy z innymi prelegentami - lekarzami o uznanej
    renomie w środowisku lekarskim będzie pełnił rolę prelegenta podczas kursu, dodatkowo
    będzie musiał kontrolować/nadzorować prezentację merytoryczną kursu, zadbać o
    elementy techniczne, np. zorganizować nagranie, próby techniczne, stawienie się
    prelegentów na nagranie, dostarczyć materiały potrzebne do wytworzenia materiałów
    graficznych pod promocję i publikację, zdjęcia, streszczenia, ułożyć test wiedzy dla
    uczestników kursu. W razie pytań do autorów konkretnego materiału opublikowanego na
    platformie, użytkownicy będą mieli zapewniony kontakt z prowadzącym kurs przez
    możliwość zadawania pytań za pomocą formularza dostępnego w obrębie publikacji, co
    Pan będzie nadzorował i odpowiadał na pytania samodzielnie lub przy pomocy innych
    prelegentów.
    Dodatkowo, zamierza Pan organizować Konferencje medyczne dla lekarzy i osób
    zainteresowanych wiedzą związaną z poprawą stanu zdrowia, ratowaniem,
    przywracaniem zdrowia, ochroną zdrowia, w tym z zakresu ściśle związaną z
    wykonywanym zawodem lekarza różnych specjalizacji.
    Uczestnictwo w konferencji pozwoli uczestnikom na uzyskanie określonej liczby punktów
    akredytowanych przez Naczelną Izbę Lekarską. Organizacja konferencji będzie wiązała się
    z całościowym przygotowaniem przez Pana tego typu wydarzenia począwszy od
    znalezienia odpowiedniego miejsca (sali konferencyjnej), po opracowanie merytoryczne
    zakresu konferencji, zatrudnienia prelegentów (innych lekarzy), planu wydarzenia,

    podjęcia działań informacyjnych by potencjalni uczestnicy mieli wiedzę co do tego typu
    wydarzenia, organizację oprawy konferencji, stworzenia listy uczestników i końcowo
    wystawienia zaświadczeń udziału w konferencji, tak by ci mogli pozyskać punkty
    akredytowane przez Naczelną Izbę Lekarską. Konferencje tego typu będą odbywały się na
    żywo, będą wymagały fizycznej obecności uczestników, zakres tematyczny będzie
    związany z szeroko pojętą ochroną zdrowia, w konferencji będą brali udział wybitni
    lekarze z wieloletnią praktyką (jako prelegenci, ale też zapewne jako uczestnicy), forma
    konferencji będzie umożliwiała dyskusję merytoryczną wszystkich zgromadzonych.
    W zależności od szkolenia uczestnicy otrzymują: filmiki edukacyjne, skrypty, check-listy. W
    przypadku konferencji stacjonarnej - uczestnicy otrzymują skrypty i check-listy w formie
    papierowej, przy e-learningu – dostęp elektroniczny po zalogowaniu się do swojego
    profilu kursanta.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy do wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego usług
    polegających na sprzedaży dostępu do treści edukacyjnych zamieszczonych na platformie
    edukacyjnej online oraz usług polegających na przeprowadzaniu Konferencji medycznych
    prowadzonych stacjonarnie, będzie miało zastosowanie zwolnienie w podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Dla oceny, czy wykonywane przez Pana usługi korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in.
    stwierdzenie:
    - czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą
      systemem oświaty lub
    - czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
    - czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    We wniosku wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi nie mogą być zakwalifikowane
    do usług w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT.
    Nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty ani nie posiada wpisu do ewidencji
    placówek oświatowych. Wykonywane przez Pana ww. usługi nie stanowią usług
    świadczonych przez uczelnie, jednostki naukowe PAN oraz instytuty badawcze w zakresie
    kształcenia, w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 26 lit b ustawy o VAT.
    Tym samym, świadczone przez Pana usługi polegające na sprzedaży dostępu do treści
    edukacyjnych zamieszczonych na platformie edukacyjnej online jak i usługi polegające na
    przeprowadzeniu konferencji medycznych nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie będą spełnione przesłanki
    wynikające z powołanego przepisu.
    W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia
    istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego
    szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Jak wynika z opisu spawy, w konferencjach i szkoleniach udział będą brać lekarze i lekarze
    dentyści. Kursy oraz konferencje dla lekarzy będą oparte wyłącznie o tematykę związaną z
    ochroną zdrowia, ratowaniem i przywracaniem życia w tym o tematyce ściśle związanej z
    poszczególnymi specjalizacjami lekarskimi. Głównym celem uczestników czy to w kursach
    on-line czy to konferencjach jest zdobycie wiedzy do celów wykonywanego zawodu
    lekarza, a przy tym podnoszenie kwalifikacji zawodowych i uzyskanie przy tym

    wymaganych punktów edukacyjnych akredytowanych przez NIL (Naczelna Izba Lekarka).
    Kursy merytoryczne on-line to kursy, które zostaną przez Pana nagrane wcześniej (osobą
    merytoryczną będzie Pan sam bądź z innymi specjalistami lekarzami – kurs będzie
    obejmował wiedzę ściśle specjalistyczną związaną z wykonywaniem zawodu lekarza),
    gotowy kurs zostanie umieszczony na internetowej platformie edukacyjnej. Dostęp do
    treści edukacyjnych kursu zamieszczonych na platformie będą mieli wyłącznie
    zarejestrowani lekarze legitymujący się unikalnym numerem PWZ (Prawo Wykonywania
    Zawodu), nadawanym przez właściwe organy samorządu lekarskiego. Tym samym treści
    edukacyjne zamieszczone na platformie edukacyjnej będą dostępne jedynie dla docelowej
    grupy zawodowej.
    Szkolenia muszą być realizowane w zakresie programu, który będzie szkolił i podnosił
    kompetencje zawodowe lekarzy i lekarzy dentystów, być realizowany przez odpowiednio
    wykwalifikowaną kadrę i na odpowiednim poziomie technicznym – albowiem szkolenie to
    nie otrzyma akredytacji z Naczelnej Izby Lekarskiej.
    Program szkoleń musi być ściśle związany z dostarczeniem wiedzy dla lekarzy i lekarzy
    dentystów, przez odpowiednio do tego wybraną kadrę, wedle określonego poziomu
    wiedzy (w przeciwnym wypadku oznacza to brak akredytacji), przy zapewnieniu
    odpowiedniej infrastruktury i w odpowiednich warunkach technicznych.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wykonywane
    przez Pana usługi polegające na sprzedaży dostępu do treści edukacyjnych
    zamieszczonych na platformie edukacyjnej online jak i usługi polegające na
    przeprowadzeniu konferencji medycznych będą stanowiły usługi kształcenia zawodowego,
    o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż będą pozostawały w bezpośrednim
    związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu/konferencji i mają/będą
    miały na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.
    Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które
    określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to
    przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg
    osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t.
    j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1287 ze zm.):
        Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
    W myśl art. 18 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada
        lekarska potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49
        ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje
        okręgowa rada lekarska na podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji
        potwierdzającej odbycie określonych form doskonalenia zawodowego, z
        zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Ustawiczny rozwój zawodowy, z wyłączeniem stażu podyplomowego, mogą
        prowadzić:
        1) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;
        2) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia na podstawie
        odrębnych przepisów, w tym uczelnie medyczne, inne uczelnie prowadzące
        działalność dydaktyczną lub badawczą w dziedzinie nauk medycznych i nauk o
        zdrowiu i instytuty badawcze;

        3) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze
        podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy
        dentystów, zwane dalej ,,organizatorami kształcenia”.
    Stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Warunkami prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju
        zawodowego są:
        1) posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego
        w szczególności:
        a) cel (cele) kształcenia,
        b) przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,
        c) formę (formy) kształcenia,
        d) wymagane kwalifikacje uczestników,
        e) sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,
        f) sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;
        2) zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego
        rodzaju kształcenia;
        3) zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy
        dydaktycznej, w tym dla szkolenia praktycznego;
        4) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego
        narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;
        5) zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres
        kształcenia przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz
        właściwe kwalifikacje do ich wykonywania.
    W świetle art. 19 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez
        podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska
        właściwa ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada
        Lekarska w odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem
        kształcenia oraz organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na
        terenie całego kraju.
    W myśl art. 19a ww. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Kształcenie w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego wykonywane przez
        przedsiębiorcę jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z
        dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236).
    Zgodnie z art. 19b ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Podmioty zamierzające wykonywać działalność w zakresie ustawicznego rozwoju
        zawodowego, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2,
        przedstawiają dane potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art.
        19 ust. 2, oraz składają do właściwej okręgowej rady lekarskiej wniosek o wpis do
        rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy, zwanego dalej ,,
        rejestrem'', zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1-6.
    Stosownie do art. 19c ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
        Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa dla siedziby
        organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby lekarskiej
        będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.

    Szkolenia w zakresie doskonalenia zawodowego dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą
    odbywać się w zupełnie dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i
    przeprowadzania szkoleń z tego zakresu określone zostały w rozporządzeniu Ministra
    Zdrowia z 21 lutego 2022 r. w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia
    zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2022 r. poz. 464).
    Przepis § 1 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia stanowi, że:
        Doskonalenie zawodowe lekarza i lekarza dentysty jest realizowane przez:
        1) udział w kursie medycznym krajowym lub zagranicznym nieobjętym programem
        odbywanej specjalizacji;
        2) udział w kursie medycznym prowadzonym za pośrednictwem środków przekazu
        telewizyjnego lub sieci internetowej z ograniczonym dostępem:
        a) krajowym, który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
        b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie
        towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot,
        którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy
        dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym
        działalność ta jest prowadzona;
        3) udział w krajowym lub zagranicznym kongresie lub zjeździe, krajowej lub
        zagranicznej konferencji lub krajowym lub zagranicznym sympozjum naukowym;
        4) odbycie praktyki klinicznej w krajowym lub zagranicznym ośrodku
        specjalistycznym;
        5) udział w posiedzeniu oddziału stowarzyszenia działającego jako kolegium
        specjalistów albo towarzystwo naukowe w danej dziedzinie medycyny, zwane dalej
        „towarzystwem naukowym”, lub udział w posiedzeniu sekcji albo koła tego
        stowarzyszenia;
        6) udział w szkoleniu wewnętrznym organizowanym przez podmiot leczniczy, w
        którym lekarz lub lekarz dentysta udziela świadczeń zdrowotnych, lub
        organizowanym przez grupę lekarzy lub lekarzy dentystów;
        7) wykład lub doniesienie w formie ustnej lub plakatowej na kursie medycznym,
        kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym krajowym lub
        zagranicznym;
        8) udział w programie edukacyjnym udostępnianym za pośrednictwem środków
        przekazu telewizyjnego, sieci internetowej lub innych mediów, które umożliwiają
        wiarygodne sprawdzenie uzyskanej przez uczestnika wiedzy lub umiejętności i
        potwierdzenie jego tożsamości:
        a) który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
        b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie
        towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot,
        którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy
        dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym
        działalność ta jest prowadzona;
        9) uzyskanie w zakresie nauk medycznych stopnia naukowego doktora, doktora
        habilitowanego lub tytułu profesora;
        10) napisanie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej
        książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
        11) napisanie i opublikowanie książki o charakterze medycznym, rozdziału w takiej
        książce lub edukacyjnego programu multimedialnego o takim charakterze;

        12) przetłumaczenie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w
        takiej książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
        13) autorstwo lub współautorstwo artykułu opublikowanego w fachowym
        czasopiśmie medycznym wymienionym w aktualnym w dniu opublikowania
        publikacji naukowej wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami
        wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 478, 619, 1630, 2141 i
        2232);
        14) napisanie i opublikowanie artykułu w recenzowanym, fachowym czasopiśmie
        medycznym innym niż czasopismo wymienione w wykazie czasopism
        sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2
        lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
        15) przetłumaczenie i opublikowanie artykułu w fachowym czasopiśmie
        medycznym, o którym mowa w pkt 13 i 14;
        16) sprawowanie funkcji opiekuna stażu podyplomowego;
        17) kierowanie specjalizacją lekarzy lub lekarzy dentystów;
        18) indywidualną prenumeratę czasopisma medycznego wymienionego w
        aktualnym wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na
        podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
        szkolnictwie wyższym i nauce;
        19) przynależność do kolegium specjalistów lub towarzystwa naukowego, o
        którym mowa w pkt 5;
        20) posiadanie aktywnego indywidualnego konta na internetowych edukacyjnych
        platformach medycznych wskazanych przez Naczelną Radę Lekarską.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że szkolenia (czy to stacjonarne czy w formie e-learning)
    będą realizowane w oparciu o ustawodawstwo polskie tj. ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r.
    o zawodach lekarzy i lekarzy dentystów oraz akty wykonawcze do ww. ustawy tj.
    rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku
    doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów i szkolenia te są związane
    bezpośrednio z branżą zawodową - lekarzy dentystów. Oznacza to, że program tych
    szkoleń musi być opracowany w taki sposób, aby podnosić kompetencje zawodowe
    lekarzy i lekarzy dentystów i musi być związany z ich zawodem (nie mogą to być szkolenia
    o dobrowolnej tematyce); szkolenia muszą być realizowane przez wykwalifikowaną kadrę;
    szkolenia muszą spełniać odpowiednie wymagania przede wszystkim Naczelnej Izby
    Lekarskiej, albowiem niespełnienie tych wymagań spowoduje, że szkolenie nie otrzyma
    akredytacji tej Izby - zatem jeśli mowa o kontroli, to ta występuje właśnie tu poprzez
    Naczelną Izbę Lekarską, będącej samorządem zawodowym powołanym ustawą z dnia 2
    grudnia 2009 r. o izbach lekarskich.
    Izba posiada ustawowe kompetencje w zakresie akredytacji szkoleń dla lekarzy oraz
    przyznawania punktów edukacyjnych w ramach systemu kształcenia ustawicznego lekarzy
    i lekarzy dentystów, wynikającego z art. 19 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
    lekarza i lekarza dentysty.
    W praktyce oznacza to, że programy szkoleń podlegają ocenie i akceptacji przez Naczelną
    Izbę Lekarską, a ich realizacja musi być zgodna z przyjętymi wymogami. Naczelna Izba
    Lekarska nie jest organem administracji państwowej, lecz wykonuje zadania publiczne
    powierzone jej ustawowo – w tym zakresie można mówić o formie nadzoru o charakterze
    publicznym. Zatem, mimo, że nie jest Pan instytucją publiczną, to jednak poprzez swoją
    działalność wypełni Pan cele edukacyjne, zapewniając jakość świadczeń, odpowiednią
    cenę, realizując określoną politykę edukacyjną zatwierdzaną przez Naczelną Izbę
    Lekarską, dysponując przy tym zasobem odpowiednio wykwalifikowaną kadrą i

    odpowiednią infrastrukturą. Skoro program nauczania podczas konferencji realizowanych
    przez Pana musi być ułożony w taki sposób, aby otrzymał akredytację Naczelnej Izby
    Lekarskiej, oznacza to, że nie ma Pan pełnej dowolności w jego tworzeniu. Szkolenia mają
    być ściśle związane z zawodem lekarzy i lekarzy dentystów w celu podnoszenia ich
    zawodowych umiejętności.
    W związku z powyższym stwierdzenia wymaga, że doskonalenie zawodowe jest
    obowiązkiem lekarzy dentystów. A zatem prowadzone dla nich szkolenia uznać należy
    jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w
    odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług, przepisach.
    W konsekwencji usługi, które będzie Pan świadczył na rzecz lekarzy i lekarzy dentystów
    polegające na sprzedaży dostępu do treści edukacyjnych zamieszczonych na platformie
    edukacyjnej online oraz na przeprowadzaniu Konferencji medycznych prowadzonych
    stacjonarnie, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, albowiem wiedza i umiejętności pozyskane podczas
    szkoleń będą miały bezpośredni związek z zawodem lekarza i lekarza dentysty i będą
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, jak
    również w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.