Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.756.2025.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Ograniczony obowiązek podatkowy.
Słowa kluczowe: Szwecja
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
ośrodki-ośrodek interesów życiowych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

    Wnioskodawca jest obywatelem Szwecji, jest wpisany w szwedzkim urzędzie skarbowym
    jako osoba posiadająca rezydencję podatkową w Szwecji.
    1) Aktywność Wnioskodawcy na terenie Szwecji
    Od 1965 r. Wnioskodawca zamieszkuje na terenie Szwecji. Wnioskodawca nie pozostaje,
    ani nigdy nie pozostawał w sformalizowanym związku małżeńskim na terenie Szwecji.
    Jednak Wnioskodawca ma dwie córki (w wieku 16 i 26 lat) oraz partnerkę, które posiadają
    obywatelstwo szwedzkie. Wnioskodawca od około 20 lat mieszka w mieście X wraz z
    partnerką oraz młodszą (16-letnią) córką. Wnioskodawca wraz z partnerką ponoszą koszty
    życia, przy czym Wnioskodawca ponosi koszty tytułem: czynszu najmu, ubezpieczenia,
    opłat eksploatacyjnych auta. Z kolei partnerka Wnioskodawcy pokrywa pozostałe koszty w
    postaci np. wyżywienia, opłat za Internet itp.
    Druga z córek Wnioskodawcy (26-letnia) zamieszkuje w innym mieście niż Wnioskodawca,
    jednak Wnioskodawca ma z nią stały kontakt oraz widuje się z nią średnio raz w miesiącu
    (ze względu na odległość pomiędzy stałym miejscem zamieszkania Wnioskodawcy oraz
    córki).
    Matka Wnioskodawcy, która choruje na (...), również zamieszkuje w Szwecji.
    Wnioskodawca pomaga finansowo swojej matce, robi zakupy spożywcze, opłaca rachunki
    oraz odwiedza ją raz w tygodniu.
    Wnioskodawca na terytorium Szwecji ma wieloletnich przyjaciół, z którymi widuje się
    średnio co kilka tygodni. Czas wolny spędza na zabudowanej nieruchomości, której jest
    współwłaścicielem (drugim współwłaścicielem jest partnerka Wnioskodawcy) – budynek
    jest obecnie remontowany przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie podejmuje
    aktywności społeczno-kulturalnej na terenie Szwecji.
    Wnioskodawca posiada jeden rachunek bankowy w Szwecji jako osoba fizyczna, jeden
    rachunek bankowy związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez niego na
    terenie Szwecji oraz około 7 lat temu zawarł dwie umowy kredytu – jeden kredyt dotyczy
    ww. zabudowanej nieruchomości, a drugi lokalu mieszkalnego, w którym zamieszkuje
    starsza córka Wnioskodawcy. Ponadto Wnioskodawca na przestrzeni ostatnich 38 lat
    zawarł ze szwedzkimi ubezpieczycielami kilka umów ubezpieczenia, tj. ubezpieczenie
    domu, ubezpieczenie budynku, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków,
    ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenia na życie i ubezpieczenia dochodu.
    Wnioskodawca posiada również od około 30 lat inwestycje w Szwecji w postaci akcji w
    kilku przedsiębiorstwach oraz jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych.
    Wnioskodawca jest aktywny zawodowo na terenie Szwecji, albowiem od 6 lat jest jedynym
    udziałowcem oraz jedynym zwykłym członkiem zarządu w szwedzkiej spółce z ograniczoną
    odpowiedzialnością – X. Wnioskodawca pełni funkcji Prezesa Zarządu w X na podstawie
    umowy o pracę i pobiera z tego tytułu wynagrodzenie.
    Wnioskodawca od 1 listopada 2024 r. za pośrednictwem X świadczy usługi na rzecz
    polskiej spółki z o.o. – Y. Y jest jednym z kilku podmiotów, na rzecz których X świadczy
    usługi – pozostałe podmioty prowadzą działalność na terenie Szwecji oraz jeden w Belgii
    (podmiot belgijski jest obsługiwany przez pracownika X). W związku z czym świadczenie
    przez Wnioskodawcę usług za pośrednictwem X na rzecz Y. stanowi jedynie fragment
    działalności X zarządzanej przez Wnioskodawcę.
    Ponadto na terenie Szwecji Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia
    w innej spółce szwedzkiej – Z.
    Wnioskodawca korzysta również na terenie Szwecji z opieki zdrowotnej – ma lekarza
    stałego kontaktu.
    2) Aktywność Wnioskodawcy na terenie Polski

    Od 1 lutego 2024 r. Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu w dwóch polskich
    spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością – V. oraz Y. Przy czym V. jest spółką
    holdingową, a tym samym jest jedynym wspólnikiem w Y.
    W Y. Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu w oparciu o umowę o pracę.
    W ramach pełnionej funkcji w V. oraz Y. Wnioskodawca wykonuje obowiązki na terenie
    Szwecji dwa razy w tygodniu (np. odwiedza dostawców), a w Polsce trzy razy w tygodniu
    (np. spotyka się z personelem, dostawcami, podpisuje dokumenty, uczestniczy w
    spotkaniach).
    Wnioskodawca wskazuje, że jedynym wspólnikiem V. jest szwedzka spółka Z. Członkami
    pozostałych organów, tj. Rad Nadzorczych w V. oraz Y., również są osoby obywatelstwa
    szwedzkiego. Warto zatem zauważyć, że pomimo, iż V. oraz Y. są polskimi spółkami
    kapitałowymi to zależne są od spółki szwedzkiej Z. Wnioskodawca nie pełniłby funkcji
    Prezesa Zarządu w V. oraz Y. gdyby nie fakt, iż spółki te są powiązane ze szwedzką spółką
    Z.
    Od 1 lutego 2008 r. Wnioskodawca w Polsce ma zarejestrowaną pozarolniczą
    jednoosobową działalność gospodarczą. 20 grudnia 2019 r. Wnioskodawca zawiesił
    prowadzoną działalność gospodarczą, a od 13 czerwca 2024 r. została ona wznowiona. W
    CEIDG Wnioskodawca zarejestrował działalność w przedmiocie: 62.20.A Działalność w
    zakresie cyberbezpieczeństwa.
    Od 1 lipca 2024 r. w ramach tej działalności Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu
    cyberbezpieczeństwa na rzecz Y.
    Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego na terenie Polski, który został
    oddany w najem 1 listopada 2024 r. za pośrednictwem biura nieruchomości.
    Wnioskodawca posiada rachunek bankowy w Polsce otwarty w 2007 r., ale nie ma
    zawartej umowy kredytu bądź ubezpieczenia. Wnioskodawca nie posiada również na
    terenie Polski żadnych inwestycji – jedynie drobne oszczędności na rachunku bankowym.
    Wnioskodawca nie podejmuje na terenie Polski jakiejkolwiek aktywności społeczno-
    kulturowej. Wnioskodawca nie planuje przeprowadzać się do Polski, nie zna języka
    polskiego, historii ani kultury. Wnioskodawca nie ma żadnej rodziny ani przyjaciół na
    terenie Polski – jego kontakt jest ograniczony do osób, z którymi współpracuje zawodowo.
    Wnioskodawca nigdy nie zamieszkiwał w Polsce na stałe, ani nie było okresu, w którym
    przebywałby w Polsce zdecydowaną większość czasu.
    Wnioskodawca na terenie Polski nie korzysta z usług opieki zdrowotnej finansowanej ze
    środków publicznych. W pilnych sytuacjach (tj. wymagających szybkiej wizyty lekarskiej)
    Wnioskodawca korzysta z usług prywatnej opieki medycznej. Standardowo jednak
    korzysta z usług medycznych na terenie Szwecji, gdzie ma stałego lekarza.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca, w opisanym Stanie Faktycznym, od dnia 1 lutego 2024 r. do dnia
      złożenia wniosku o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa
      podatkowego nie posiadał „miejsca zamieszkania”, w rozumieniu art. 3 ust. 2a Ustawy
      o PIT, na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym obowiązek podatkowy w
      podatku PIT w Polsce po stronie Wnioskodawcy powstał tylko wobec dochodów
      osiągniętych przez Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy o pracę, najmu
      nieruchomości oraz jednoosobowej działalności gospodarczej (ograniczony obowiązek
      podatkowy)?
    2. Czy Wnioskodawca, w opisanym Zdarzeniu przyszłym, od dnia złożenia wniosku o
      wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
      będzie posiadał „miejsca zamieszkania”, w rozumieniu art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT, na
      terenie Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym obowiązek podatkowy w podatku PIT
      w Polsce po stronie Wnioskodawcy powstanie tylko wobec dochodów osiągniętych

      przez Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy o pracę, najmu nieruchomości oraz
      jednoosobowej działalności gospodarczej (ograniczony obowiązek podatkowy)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – w zakresie pytania 1 – w opisanym Stanie Faktycznym, od dnia 1 lutego
    2024 r. do dnia złożenia wniosku o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego, nie posiadał „miejsca zamieszkania” w rozumieniu art. 3
    ust. 2a Ustawy o PIT na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym obowiązek
    podatkowy w podatku PIT w Polsce po stronie Wnioskodawcy powstał tylko wobec
    dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy o pracę, najmu
    nieruchomości oraz jednoosobowej działalności gospodarczej (ograniczony obowiązek
    podatkowy).
    W Pana ocenie – w zakresie pytania 2 – w opisanym Zdarzeniu przyszłym, od dnia złożenia
    wniosku o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego
    nie będzie posiadał „miejsca zamieszkania” w rozumieniu art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT na
    terenie Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym obowiązek podatkowy w podatku PIT w
    Polsce po stronie Wnioskodawcy powstanie tylko wobec dochodów osiągniętych przez
    Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy o pracę, najmu nieruchomości oraz
    jednoosobowej działalności gospodarczej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Ustawa o PIT rozróżnia nieograniczony obowiązek podatkowy (gdy podatnik jest
    opodatkowany w Polsce bez względu na miejsce uzyskania dochodu) i ograniczony
    obowiązek podatkowy (gdy podatnik jest opodatkowany w Polsce tylko od dochodów tu
    osiągniętych) (art. 3 ust. 1 i 2a Ustawy o PIT).
    Ograniczony obowiązek podatkowy dotyczy (art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT):
    a) osób fizycznych niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
    zamieszkania.
    Z kolei za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    uważa się osobę fizyczną, która:
    a) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    b) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym (art. 3 ust. 1a Ustawy o PIT).
    Na podstawie art. 4a Ustawy o PIT, powyższy przepis art. 3 ust. 1a Ustawy o PIT należy
    interpretować w powiązaniu postanowieniami Konwencji.
    Jak stanowi art. 4 Konwencji:
    „1. W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną
      lub organ lokalny i jakąkolwiek instytucję rządową albo agencję rządową. Jednakże, w
      przypadku spółki osobowej albo mienia spadkowego, określenie to ma zastosowanie
      tylko w przypadku, gdy dochód osiągany przez taką spółkę osobową albo dochód z
      takiego mienia spadkowego podlega opodatkowaniu w tym Państwie tak, jak dochód
      osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę, w zależności od przypadku, albo w
      jej rękach, albo w rękach wspólników lub jego beneficjentów”.
    „2. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących
      zasad:

        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
        tylko w tym Państwie, z którym ma one ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych)”.
    1. Ośrodek interesów życiowych Wnioskodawcy
    W zakresie przesłanki określonej jako posiadanie ośrodka interesów życiowych wskazać
    należy, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego „dokonując
    oceny, w którym z państw znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych
    osoby fizycznej, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i ekonomiczne
    osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne, towarzyskie,
    zatrudnienie, działalność polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność, miejsce
    wykonywania działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, a także miejsce, z którego
    osoba zarządza swoim mieniem itd.” (Wyrok NSA z 28 września 2018 r., sygn. akt: II FSK
    2653/16).
    Z powyższego wynika zatem, że przy ustaleniu ograniczonego obowiązku podatkowego w
    rozumieniu art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT należy dokonać analizy związku podatnika z
    konkretnym państwem. Przy czym związek ten jest interpretowany szeroko, tj. kluczowy
    jest ogół okoliczności, a żaden z aspektów nie jest decydujący. W sprawie, w której NSA
    wydał powyższy wyrok, zostało stwierdzone, że wnioskodawca podlega ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Na kanwie tego wyroku wypada zaznaczyć, że przy ocenie
    spełnienia przesłanek z art. 3 ust. 1a w zw. z art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT należy mieć na
    uwadze, w którym państwie:
    • wnioskodawca posiada majątek (nieruchomy i ruchomy) oraz rodzinę i znajomych;
    • zostały założone przez wnioskodawcę rachunki bankowe, zawarte umowy
      ubezpieczenia, poczynione inwestycje;
    • wnioskodawca korzysta z usług finansowanych ze środków publicznych.
    Przesłanki określone w art. 3 ust. 1a w zw. z art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT, w świetle
    zaprezentowanych wniosków przez NSA, zostały spełnione również w niniejszej sprawie.
    Ośrodek interesów życiowych Wnioskodawcy znajduje się w Szwecji, albowiem:
    1) Wnioskodawca na terenie Szwecji prowadzi aktywne życie rodzinne. Na co dzień
      zamieszkuje z partnerką oraz młodszą córką, które mają obywatelstwo szwedzkie.
      Ponadto Wnioskodawca zajmuje się swoją schorowaną matką, z którą utrzymuje
      bliskie relacje. Wnioskodawca partycypuje w finansach wszystkich członków rodziny, tj.
      pokrywa koszty życia codziennego w postaci czynszu najmu; ubezpieczenia; opłat
      eksploatacyjnych auta. Z kolei wobec swojej matki, Wnioskodawca widuje się z nią
      średnio raz na tydzień oraz wspiera ją finansowo, robiąc dla niej zakupy itp. W
      odniesieniu do Polski, Wnioskodawca nie ma żadnej rodziny ani przyjaciół – jego
      kontakt jest ograniczony do osób, z którymi współpracuje zawodowo;
    2) na terenie Szwecji Wnioskodawca ma również kilku najbliższych, wieloletnich przyjaciół
      oraz znajomych. Wnioskodawca utrzymuje ze swoimi przyjaciółmi stały kontakt oraz
      widuje się z nimi co kilka tygodni;
    3) Wnioskodawca nie planuje oraz nigdy nie planował zamieszkać na stałe w Polsce,
      albowiem nie utożsamia się z kulturą polską, nie zna języka polskiego, nie uczestniczy
      w życiu społeczno-kulturalnym. Wnioskodawca spędza czas wolny w Szwecji, a w
      szczególności na swojej zabudowanej nieruchomości, którą to remontuje – co
      oznacza, że celem Wnioskodawcy jest długoterminowe utrzymanie tejże
      nieruchomości jako składnika majątku na terenie Szwecji. Wnioskodawca jest
      obywatelem Szwecji i to właśnie z tym państwem wiąże swoją przyszłość;

    4) Wnioskodawca na terenie Szwecji posiada majątek, w którego skład wchodzą rzeczy
      ruchome i nieruchomości. Przede wszystkim Wnioskodawca jest współwłaścicielem
      ww. nieruchomości (w częściach równych ze swoją partnerką) położonej w Szwecji.
      Fakt, iż Wnioskodawca posiada jedną nieruchomość (lokal mieszkalny) na terenie
      Polski nie świadczy o jego bliskim związku z Polską. Jak bowiem wskazano w opisie
      Stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego, lokal mieszkalny jest od 1 listopada 2024 r.
      wynajmowany – stanowi dla Wnioskodawcy jedynie dodatkowe źródło dochodu. Mając
      na uwadze całokształt okoliczności, posiadanie przez Wnioskodawcę jednej
      nieruchomości na terenie Polski nie przesądza jednoznacznie o objęciu Wnioskodawcy
      nieograniczonym, zamiast ograniczonym, obowiązkiem podatkowym. Organ
      przedstawił podobne stanowisko w interpretacji indywidualnej z 27 czerwca 2025 r.,
      znak: 0113-KDIPT2-3.4011.353.2025.2.AK. Sprawa ta dotyczyła sytuacji, gdy
      wnioskodawca, obywatelstwa polskiego, na stałe zamieszkiwał na terenie Szwecji, a w
      Polsce wynajmował nieruchomość. Dyrektor KIS uznał, że wnioskodawca ten podlega
      ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce albowiem mieszka oraz pracuje
      na terenie Szwecji, zaś w Polsce nie posiada zaciągniętych kredytów czy zawartych
      umów ubezpieczenia. Z powyższego zatem wynika, że posiadanie przez
      Wnioskodawcę jednej nieruchomości na terenie Polski (podczas gdy w Szwecji ma
      zaciągnięty kredyt na dwie nieruchomości) nie świadczy o jego bliskim związku z
      Polską;
    5) Wnioskodawca w Szwecji posiada rachunek bankowy, zawarł dwie umowy kredytu
      oraz kilka umów ubezpieczenia. Podczas gdy w Polsce Wnioskodawca ma otwarty
      tylko jeden rachunek bankowy. Podkreślenia wymaga, że Wnioskodawca korzysta
      przede wszystkim z rachunków założonych w szwedzkim banku, a nie polskim;
    6) Wnioskodawca na terenie Polski nie korzysta z usług opieki zdrowotnej finansowanej
      ze środków publicznych. W pilnych sytuacjach (tj. wymagających szybkiej wizyty
      lekarskiej) Wnioskodawca korzysta z usług prywatnej opieki medycznej. Standardowo
      jednak korzysta z usług medycznych na terenie Szwecji, gdzie ma stałego lekarza;
    7) Wnioskodawca posiada w Szwecji inwestycje w postaci akcji w kilku
      przedsiębiorstwach oraz jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych – nie
      prowadzi w Polsce jakichkolwiek inwestycji;
    8) Wnioskodawca jest aktywny zawodowo na terenie Szwecji, albowiem od 6 lat jest
      jedynym udziałowcem oraz jedynym zwykłym członkiem zarządu w szwedzkiej spółce z
      ograniczoną odpowiedzialnością – X. Co prawda Wnioskodawca za pośrednictwem X
      świadczy usługi na rzecz polskiej spółki z o.o. – Y., jednak Y. jest jednym z kilku
      podmiotów, na rzecz których X świadczy usługi – pozostałe podmioty prowadzą
      działalność na terenie Szwecji oraz jeden w Belgii (podmiot belgijski jest obsługiwany
      przez pracownika X). W związku z czym świadczenie przez Wnioskodawcę usług za
      pośrednictwem X na rzecz Y. stanowi jedynie fragment działalności X zarządzanej
      przez Wnioskodawcę. W konsekwencji działalność X nie jest ograniczona do
      świadczenia usług tylko na rzecz polskich podmiotów, co świadczy o braku ścisłego
      powiązania pomiędzy X, zarządzaną przez Wnioskodawcę, a Polską;
    9) od 1 lutego 2024 r. Wnioskodawca jest Prezesem Zarządu w dwóch polskich spółkach
      – Y. oraz V. Przy czym V. ma charakter holdingowy i jest jedynym wspólnikiem Y. W Y.
      Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu w oparciu o umowę o pracę. W związku
      z zawartą umową o pracę Wnioskodawca pracuje ze Szwecji dwa razy w tygodniu (np.
      odwiedza dostawców), a z Polski trzy razy w tygodniu (np. spotyka się z personelem,
      dostawcami, podpisuje dokumenty, odbywa spotkania). W ramach wyjaśnienia
      Wnioskodawca wskazuje, że jedynym wspólnikiem V. jest szwedzka spółka Z.
      Członkami pozostałych organów, tj. Rad Nadzorczych w V. oraz Y., również są osoby
      obywatelstwa szwedzkiego. Warto zatem zauważyć, że pomimo, iż V. oraz Y. są

      polskimi spółkami kapitałowymi, to są bezpośrednio zależne od spółki szwedzkiej Z.
      Wnioskodawca nie pełniłby funkcji Prezesa Zarządu w V. oraz Y. gdyby nie fakt, iż
      spółki te są powiązane ze szwedzką spółką Z;
    10) Wnioskodawca w Polsce ma zarejestrowaną pozarolniczą jednoosobową działalność
      gospodarczą. W CEIDG Wnioskodawca zarejestrował działalność w przedmiocie: 62.20.
      A Działalność w zakresie cyberbezpieczeństwa. Od 1 lipca 2024 r. w ramach tej
      działalności Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu cyberbezpieczeństwa na rzecz Y.
    Mając na względzie powyższe uznać należy, że ośrodek interesów życiowych
    Wnioskodawcy jest w Szwecji. Świadczą o tym w szczególności bliskie więzi rodzinne i
    towarzyskie Wnioskodawcy. Posiadanie rachunków bankowych, kredytów oraz zawartych
    umów ubezpieczenia stanowi o chęci Wnioskodawcy stałego zamieszkiwania na terenie
    Szwecji, albowiem są to zobowiązania długoterminowe. Jednocześnie ze względu na fakt,
    iż kredyty są powzięte na dwie nieruchomości, to majątek Wnioskodawcy jest ściśle
    związany ze Szwecją.
    W kwestiach ekonomicznych nie powinno umknąć uwadze, iż dwie spółki polskie – V. oraz
    Y. są zależne od spółki szwedzkiej – Z. Takowe powiązanie świadczy o tym, że istnieje
    nierozerwalny związek gospodarczy pomiędzy podmiotami polskimi i podmiotem
    szwedzkim. W przypadku braku takowego powiązania pomiędzy podmiotami
    Wnioskodawca nie zdecydowałby się na pełnienie funkcji Prezes Zarządu. W zakresie
    prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej podkreślenia
    wymaga, że w ramach tej działalności Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz tylko
    jednego klienta – Y. Celem Wnioskodawcy nie jest poszerzanie kręgu usługobiorców na
    terenie Polski.
    2. Długość pobytu Wnioskodawcy na terenie Polski
    Nie zostaje spełniona również druga z przesłanek określonych w art. 3 ust. 1a Ustawy o
    PIT, tj. Wnioskodawca nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183
    dni w roku podatkowym. Wnioskodawca przebywa na terenie Polski około 120 dni w roku
    podatkowym.
    3. Ograniczony obowiązek podatkowy
    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle powyższych okoliczności należy uznać, że przesłanki
    określone w art. 3 ust. 1a Ustawy o PIT nie zostały spełnione, a tym samym Wnioskodawca
    podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy) w rozumieniu
    art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT.
    Wobec czego należy odnieść się do art. 3 ust. 2b Ustawy o PIT:
    „2b. Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
    1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
      służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
    3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym
      poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
    4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
      nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
      praw do takiej nieruchomości”.
    Przy określeniu rodzaju dochodów Wnioskodawcy podlegających opodatkowaniu
    podatkiem PIT w Polsce należy mieć na uwadze również postanowienia Konwencji.
    a. Dochód z tytułu najmu nieruchomości w Polsce
    Jak wynika z art. 6 ust. 1-3 Konwencji:

    „1. Dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    2. Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego
      Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi,
      budynki, pożytki z nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych
      świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i
      innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki
      powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
    3. Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu stosuje się do dochodu osiągniętego z
      bezpośredniego użytkowania, najmu, dzierżawy lub innego rodzaju użytkowania
      majątku nieruchomego”.
    W związku z powyższym dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy
    najmu lokalu mieszkalnego położonego na terenie Polski podlega opodatkowaniu
    podatkiem PIT w Polsce.
    Aby uniknąć podwójnego opodatkowania Wnioskodawca powinien zastosować metodę
    unikania podwójnego opodatkowania określoną w art. 22 ust. 2 lit. a) Konwencji. Zgodnie
    z nim, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Szwecji osiąga dochód,
    który zgodnie z ustawodawstwem Polski oraz postanowieniami Konwencji podlega
    opodatkowaniu w Polsce, Szwecja – zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa Szwecji
    dotyczącymi zaliczania zagranicznego podatku (jakkolwiek może ono okazjonalnie być
    modyfikowane bez zmieniania głównych założeń) – zezwoli na odliczenie od podatku
    należnego od takiego dochodu sumy równej polskiemu podatkowi zapłaconemu od
    takiego dochodu.
    b. Dochód z tytułu umowy o pracę zawartej z Y.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 oraz 2 Konwencji:
    „1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, pensje, płace i inne podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli
      praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    2. Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce
      zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną
      w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym
      wymienionym Państwie, jeżeli:
        a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające
        łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynających się lub
        kończących w danym roku podatkowym i
        b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy,
        który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
        c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą
        pracodawca posiada w drugim Państwie.
    Należy zatem stwierdzić, że wynagrodzenie pracownika mającego miejsce zamieszkania w
    Szwecji podlega opodatkowaniu tylko w Szwecji, chyba że praca wykonywana jest na
    terytorium innego państwa, tj. w niniejszej sprawie na terytorium Polski. W tej sytuacji

    dochód z pracy podlega opodatkowaniu w kraju zamieszkania, tj. w Szwecji oraz w kraju,
    w którym praca jest rzeczywiście wykonywana, tj. w Polsce – za wyjątkiem przypadku
    opisanego w treści art. 15 ust. 2 Konwencji.
    W świetle 15 ust. 2 ww. Konwencji wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu
    wyłącznie w państwie rezydencji, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule
    warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, że wynagrodzenie
    pracownika podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest wykonywana oraz w
    państwie miejsca zamieszkania podatnika.
    W niniejszej sprawie nie zostaną spełnione wszystkie przesłanki z art. 15 ust. 2 Konwencji,
    albowiem:
    a) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę, który ma siedzibę w Polsce.
    Tym samym dochód, który powstał z tytułu umowy o pracę zawartej z Y. na terenie Polski,
    stosownie do art. 15 ust. 1 Konwencji, podlega opodatkowaniu zarówno w państwie
    wykonywania pracy, czyli w Polsce, jak i w państwie zamieszkania Wnioskodawcy, tj. w
    Szwecji.
    Aby uniknąć podwójnego opodatkowania Wnioskodawca powinien zastosować metodę
    unikania podwójnego opodatkowania, określoną w art. 22 ust. 2 lit. a) Konwencji. Zgodnie
    z nim, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Szwecji osiąga dochód,
    który zgodnie z ustawodawstwem Polski oraz postanowieniami Konwencji podlega
    opodatkowaniu w Polsce, Szwecja – zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa Szwecji
    dotyczącymi zaliczania zagranicznego podatku jakkolwiek może ono okazjonalnie być
    modyfikowane bez zmieniania głównych założeń) – zezwoli na odliczenie od podatku
    należnego od takiego dochodu sumy równej polskiemu podatkowi zapłaconemu od
    takiego dochodu.
    c. Dochód z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej
    Zgodnie z art. 7 Konwencji:
    „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym
    Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie
    działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje
    działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim
    Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi”.
    Wobec czego dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną
    jednoosobową działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu podatkiem PIT w
    Polsce, albowiem są to zyski przedsiębiorstwa położonego w Polsce.
    4. Podsumowanie
    W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym Stanie Faktycznym oraz Zdarzeniu przyszłym
    Wnioskodawca od 1 lutego 2024 r. nie posiadał oraz nie będzie posiadał „miejsca
    zamieszkania” w rozumieniu art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT na terenie Rzeczypospolitej
    Polskiej, a tym samym obowiązek podatkowy w Polsce po stronie Wnioskodawcy powstał
    tylko wobec dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy o
    pracę, najmu nieruchomości oraz jednoosobowej działalności gospodarczej (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Na poparcie powyższego stanowiska warto odwołać się do:
    a. interpretacji indywidualnej z 2 grudnia 2022 r., znak: 0115-KDIT2.4011.556.2022.1.RS –
      w tej sprawie Dyrektor KIS uznał, że wnioskodawczyni nie posiadała miejsca
      zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i podlegała ograniczonemu
      obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
      terytorium Polski. Organ zajął takowe stanowisko w oparciu o informacje, wskazane
      przez wnioskodawczynię, takie jak: przeprowadzka na stałe do Szwecji, gdzie

      wnioskodawczyni studiowała, pracowała, mieszkała z zamiarem stałego pobytu i
      wspólnie z partnerem kupiła nieruchomość. W konsekwencji Organ stwierdził, że nie
      powstanie obowiązek zapłaty podatku PIT na podstawie art. 13 ust. 1 Konwencji,
      albowiem na dzień zbycia udziałów w nieruchomości wnioskodawczyni podlegała
      szwedzkiej rezydencji podatkowej, a w Polsce obejmował ją jedynie ograniczony
      obowiązek podatkowy (w związku z którym, w przedstawionych okolicznościach, nie
      powstał obowiązek zapłaty podatku PIT po stronie wnioskodawczyni);
    b. interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2015 r., znak: IPPB4/4511-497/15-2/JK2 –
      Organ uznał, że wnioskodawczyni podlega ograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu w Polsce, ponieważ na stałe wyprowadziła się z Polski, zamieszkała z
      obywatelem Szwecji, a następnie zawarła z nim związek małżeński (zarejestrowany
      później w Polsce), a ponadto posiada wpis do szwedzkiego rejestru ludności
      prowadzonego przez szwedzki urząd podatkowy. Dlatego też organ stwierdził, że
      postanowienia Konwencji nie będą miały zastosowania, albowiem dochody osiągnięte
      przez wnioskodawczynię na terenie Szwecji (z tytułu stypendium) będą opodatkowane
      jedynie na terenie Szwecji;
    c. A contrario wnioski poczynione w interpretacji indywidualnej z 28 lipca 2022 r., znak:
      0114-KDIP3-2.4011.544.2022.1.JM – Organ uznał, że wnioskodawca ma nieograniczony
      obowiązek podatkowy w Polsce, albowiem na jej terytorium posiada najbliższą rodzinę
      (żonę, rodziców, najbliższych przyjaciół) oraz dom jednorodzinny wraz z działką.
      Dyrektor KIS na podstawie art. 15 ust. 1 Konwencji stwierdził, że dochody z tytułu
      wykonywanej pracy na terenie Szwecji będą podlegały opodatkowaniu zarówno na
      terenie Szwecji oraz Polski. Z tego więc wynika, że jeżeli powyższe okoliczności nie
      zostają spełnione (a w opisie Stanu faktycznego i Zdarzenia nie zostały wskazane,
      albowiem faktycznie nie zaistniały) to wobec Wnioskodawcy powinien zostać ustalony
      ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jednak ze względu na treść art. 15 ust. 1
      Konwencji, jak wskazano powyżej, dochód z tytułu umowy o pracę zwartej z Y. będzie
      podlegał opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i Szwecji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie
      wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.