Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.1010.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Skutki podatkowe zbycia spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: darowizna
lokal-prawo do lokalu
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nabycie-nabycie prawa
umowa-skutki podatkowe umowy
zbycie-zbycie praw
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży lokalu mieszkalnego.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prosi Pani o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od
    osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
    Pani mąż, jeszcze przed ślubem, będąc stanu wolnego, 25 czerwca 2009 r., na podstawie
    aktu notarialnego Repertorium (...), nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego.
    W dniu 8 września 2012 r. został zawarty między Państwem związek małżeński we
    wspólności majątkowej małżeńskiej, która nieprzerwanie trwa do dziś. Następnie w dniu
    10 czerwca 2024 r., aktem notarialnym Repertorium (...), została zawarta między Panią i
    Pani mężem umowa darowizny, na podstawie której Pani mąż daruje do majątku
    wspólnego swojego i Pani, spółdzielcze własnościowe prawo do wyżej wymienionego
    lokalu mieszkalnego i małżonkowie tę darowiznę przyjęli, a nabycia zostało dokonane do
    majątku wspólnego, będąc w związku małżeńskim, w którym panuje ustrój wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    W grudniu 2025 r. zamierza Pani wraz z mężem sprzedać wyżej wymieniony lokal
    mieszkalny.
    Pytania
    Czy w świetle opisanych zdarzeń jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego
    od sprzedaży nieruchomości, jeżeli dokona Pani wraz z mężem sprzedaży wyżej
    wymienionego lokalu mieszkalnego w grudniu 2025 r.?
    Czy istnieje obowiązek złożenia przez Panią deklaracji PIT-39, jeżeli dokona Pani wraz z
    mężem sprzedaży wyżej wymienionego lokalu mieszkalnego w grudniu 2025 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Według Pani, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży wyżej
    wymienionego lokalu mieszkalnego, gdyż datą nabycia spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego przez każdego z małżonków jest data nabycia (w
    przedstawionej sytuacji 2009 r.) przez tego małżonka, który spółdzielcze własnościowe
    prawo do lokalu mieszkalnego włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej daty
    należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, również w odniesieniu do
    małżonka, który nabył prawo współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego w drodze darowizny. Zatem, minął już ustawowy pięcioletni okres i
    obowiązek podatkowy nie wystąpi. Nie ma również obowiązku składania przez małżonków
    deklaracji PIT-39 do urzędu skarbowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Z wniosku wynika, że Pani mąż, jeszcze przed ślubem, będąc stanu wolnego, 25 czerwca
    2009 r. nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. W dniu 8 września
    2012 r. został zawarty między Państwem związek małżeński we wspólności majątkowej
    małżeńskiej, która nieprzerwanie trwa do dziś. Następnie w dniu 10 czerwca 2024 r.
    została zawarta między Panią i mężem umowa darowizny, na podstawie której mąż daruje
    do majątku wspólnego swojego i Pani, spółdzielcze własnościowe prawo do wyżej
    wymienionego lokalu mieszkalnego i małżonkowie tę darowiznę przyjęli, a nabycia zostało
    dokonane do majątku wspólnego. Nabycia dokonała Pani będąc w związku małżeńskim, w
    którym panuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. W grudniu 2025 r. zamierza
    Pani wraz z mężem sprzedać wyżej wymieniony lokal mieszkalny.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanej sytuacji ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest powołanie przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 ww. Kodeksu:

      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
    1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
    2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      § 1. Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
      § 2. Umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej
      rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność
      ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy –
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016 r. sygn.
    akt II FSK 1110/14, podkreślając, że małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie
    aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić

    rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa
    majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została
    w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest
    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK
    933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków
    do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu, skoro z uwagi na wspólność
    majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe
    wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej,
    czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do
    wspólnego majątku małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia
    przez żonę nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako
    datę nabycia przez nią nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy
    umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu, jakkolwiek darowizna
    polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich
    do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą
    nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny
    dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej,
    które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami
    majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński
    ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
    konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny
    być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej
    małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku
    wspólnego lokalu mieszkalnego wchodzącego uprzednio w skład majątku osobistego
    jednego z małżonków, nie stanowi nabycia tego lokalu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a)-c) ww. ustawy. Datą nabycia lokalu mieszkalnego przez każdego z małżonków jest data
    nabycia przez tego małżonka, który lokal ten włączył do majątku wspólnego. W
    konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył lokal mieszkalny
    w drodze darowizny do majątku wspólnego. W związku z powyższym, datą nabycia przez
    Panią spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest data nabycia ww.
    prawa przez Pani męża do jego majątku osobistego, tj. 2009 r.
    W rezultacie, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od daty nabycia przez Pani męża do jego
    majątku odrębnego, a nie od daty przekazania tego lokalu mieszkalnego na podstawie
    umowy darowizny do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską.

    Podsumowując, planowana w grudniu 2025 r. sprzedaż spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż sprzedaż zostanie
    dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tego prawa przez Pani męża do jego majątku osobistego, tj. 2009 r. W
    konsekwencji, z tytułu sprzedaży przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa
    do lokalu mieszkalnego nie będzie miała Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego
    od osób fizycznych oraz nie jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego z
    tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,
    jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca
    wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie
    wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).
    Końcowo Organ wskazuje, że wpłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej opłata za
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części która stanowi nadpłatę w myśl
    art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie
    określonym w art. 14f § 2a ww. ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.