Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1450/10/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-02-09
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do „zysków przedsiębiorstwa” przychodów uzyskanych przez osoby prawne mające siedzibę za granicą prowadzące działalność artystyczną na terytorium Polski na podstawie: - umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej ze Stanami Zjednoczonymi - jest prawidłowe -umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Turcją, Islandią, Norwegią - jest nieprawidłowe
Słowa kluczowe: Austria; cel-cel kulturalny; dochód; działalność-działalność artystyczna; działalność-działalność kulturalna; Francja; Holandia; Islandia; Niemcy; Norwegia; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; Stany Zjednoczone; Turcja; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania; wynagrodzenia; Włochy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 20 października 2010 r.), uzupełnionym w dniu 15 i 18 stycznia 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do „zysków przedsiębiorstwa” przychodów uzyskanych przez osoby prawne mające siedzibę za granicą prowadzące działalność artystyczną na terytorium Polski na podstawie:

*   umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej ze Stanami Zjednoczonymi
**\-jest prawidłowe***   umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Turcją, Islandią, Norwegią - **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2010r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do „zysków przedsiębiorstwa” na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Turcją, Islandią, Norwegią i Stanami Zjednoczonymi przychodów uzyskanych przez osoby prawne mające siedzibę za granicą prowadzące działalność artystyczną na terytorium Polski.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 29 grudnia 2010r. Znak IBPBI/2/423-1450/10/BG, IBPBII/1/415-863/10/BJ wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 15 i 18 stycznia 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik zamierza rozpocząć działalność gospodarczą (agencja artystyczna) polegającą na pośredniczeniu przy zawieraniu umów z artystami zagranicznymi, będącymi osobami fizycznymi (płatnikami PIT) oraz osobami prawnymi (płatnikami CIT) pochodzącymi z różnych krajów, a polskimi instytucjami kultury. Wydatkowane środki na koncerty będą w głównej mierze środkami publicznymi, pochodzącymi od tychże instytucji dotowanych z budżetu państwa. Agencja będzie tylko pośrednikiem w płatności pomiędzy artystą (osobą fizyczną lub prawną) a instytucjami kultury.

W związku z profitem działalności, polegającej na organizacji imprez i przedsięwzięć artystycznych i kulturalnych o charakterze międzynarodowym, Wnioskodawca zaprasza do Polski artystów (muzyków, dyrygentów, aktorów, grupy artystyczne posiadające osobowość prawną) z całego świata, w tym m.in. z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Holandii, Austrii, Stanów Zjednoczonych, Włoch, Francji, Norwegii, Islandii, Turcji itp.

Zgodnie z art. 21 pkt 1 ust. 2 (winno być art. 21 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek z tytułu tego typu działalności ustala się w wysokości 20 % przychodów. Art. 21 pkt 2 (winno być ust. 2) stanowi, iż przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska. Osoby prawne dostarczą certyfikat rezydencji podatkowej, spełniający przesłanki określone w art. 4a pkt 12 ustawy, aby możliwe było zastosowanie art. 7 "zyski przedsiębiorstw" umów o zapobieganiu podwójnego opodatkowania w przypadku gdy umowę zawiera z osobami prawnymi prowadzącymi działalność artystyczną i są ostatecznym odbiorcą wynagrodzenia. Art. 7 ust. 1 umowy z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Turcją, Islandią, Norwegią (Stanami Zjednoczonymi art. 8) stanowi, iż zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność przez położony tam zakład. Zdaniem Wnioskodawcy ma zastosowanie art. 7 ust. 1 umów, gdyż mamy do czynienia z przedsiębiorstwami nie mającymi siedziby w Polsce i taki przychód zwolniony jest z opodatkowania w Polsce na podstawie certyfikatu rezydencji podatkowej osoby prawnej.

Mając certyfikat spełniający przesłanki art. 5a pkt 21 (winno być art. 4a pkt 12) ww. ustawy, zastosujemy art. 17 umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Na podstawie art. 17 ust. 3 z Niemcami, Austrią, Wielką Brytanią Holandią, (Islandią jeśli jest jednocześnie w ramach współpracy kulturalnej), dochód artystów zwolnimy z opodatkowania, gdyż pobyt artystów jest finansowany w przeważającej części ze środków publicznych a agencja jest tylko pośrednikiem. Na podstawie art. 15 umowy ze Stanami Zjednoczonymi, jeśli artysta nie przebywa na terenie Polski dłużej niż 183 dni, jego dochód także zwolnimy z opodatkowania u źródła. W przypadku artystów z Francji, Włoch, Norwegi i Turcji, ich dochód opodatkujemy 20% podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 i 2, natomiast w przypadku pozyskania z ministerstwa pisma o występie tychże artystów w ramach wymiany kulturalnej zastosujemy art. 17 ust. 3 i ich dochód zwolnimy z opodatkowania w Polsce.

W odpowiedzi na wezwanie tut. Organu, w uzupełnieniu zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca wskazał, iż:

*   umowa spisana przez Wnioskodawcę będzie obejmować przeniesienie praw autorskich, które będzie wydzielone z pozostałej części wynagrodzenia i ostatecznym odbiorcą będzie ta osoba prawna, jednakże pytanie wnioskodawcy dotyczy tylko wynagrodzenia za artystyczne wykonanie,
*   zagraniczne osoby prawne nie będą posiadały na terytorium Polski zakładu w rozumieniu ustawy (w przypadku USA również),
*   dochód artysty Wnioskodawca będzie przekazywał bezpośrednio temu artyście,
*   pobyt artystów z Niemiec w całości będzie pokrywany przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, która otrzymuje bezpośrednio od Ministerstwa Kultury lub Urzędu Miasta dotację na ten właśnie cel, zgodnie z Riderami technicznymi, stanowiącymi załączniki do umów,
*   pobyt artystów z Wielkiej Brytanii i Holandii w całości będzie pokrywany przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, która otrzymuje bezpośrednio od Ministerstwa Kultury lub Urzędu Miasta dotację na ten właśnie cel, zgodnie z folderami technicznymi, stanowiącymi załączniki do umów,
*   pobyt artystów z Austrii w całości będzie pokrywany przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, która otrzymuje bezpośrednio od Ministerstwa Kultury lub Urzędu Miasta dotację na ten właśnie cel, zgodnie z Riderami technicznymi, stanowiącymi załączniki do umów,
*   pobyt artystów z Islandii w całości będzie pokrywany przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, która otrzymuje bezpośrednio od Ministerstwa Kultury lub Urzędu Miasta dotację na ten właśnie cel, zgodnie z Riderami technicznymi, stanowiącymi załączniki do umów.
*   Jednocześnie działalność ta będzie wykonywana w ramach wymiany kulturalnej zawartej pomiędzy Polską a Islandią, czego poświadczeniem będzie pismo z Ministerstwa Kultury w tej sprawie,
*   pobyt artystów z Norwegii w całości będzie pokrywany przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, która otrzymuje bezpośrednio od Ministerstwa Kultury lub Urzędu Miasta dotację na ten właśnie cel, zgodnie z Riderami technicznymi, stanowiącymi załączniki do umów,
*   występ artystów z Włoch, Francji, Turcji będzie w ramach wymiany kulturalnej zawartej pomiędzy Polską a Włochami, Polską a Francją, Polską a Turcją, czego poświadczeniem będzie pismo z Ministerstwa Kultury w tej sprawie.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest zastosowania art. 7 ust. 1 (art. 8 USA) "zyski przedsiębiorstw" umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zwolnienie z opodatkowania dochodów osób prawnych z tytułu wykonywania działalności artystycznej, nie mających na terenie Polski siedziby, na podstawie certyfikatu rezydencji podatkowej? (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 1)

W odpowiedzi na wezwanie tut. Organu Wnioskodawca wskazał, iż oczekuje odpowiedzi w zakresie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Turcją, Islandią, Norwegią, Stanami Zjednoczonymi w zakresie wykonywania działalności artystycznej przez osoby prawne nie mające siedziby, ani oddziału na terenie Polski.

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 3 Konwencji Modelowej OECD definiuje „przedsiębiorstwo” jako prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej, czyli działalności prowadzonej przez osoby fizyczne lub działalność osoby prawnej. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ust. 2 (winno być art. 21 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 15 lutego 1992r o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników którzy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby zarządu, z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanych za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych, lub sportowych ustala się w wysokości 20% przychodów. Art. 21 pkt 2 (winno być art. 21 ust. 2) stanowi, iż przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska. Osoby prawne dostarczą certyfikat rezydencji podatkowej spełniający przesłanki art. 4a pkt 12 ustawy.

Art. 7 ust. 1 umowy z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Islandią, Norwegią, Turcją (Stanami Zjednoczonymi art. 8) stanowi, iż zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim umawiającym się państwie działalność przez położony tam zakład. Spółka uważa, że powinien być zastosowany art. 7 ust. 1 umów, gdyż mamy do czynienia z przedsiębiorstwami nie mającymi siedziby w Polsce i taki przychód zwolni z opodatkowania w Polsce na podstawie certyfikatu rezydencji podatkowej osoby prawnej, która zawarła z Wnioskodawcą umowę bezpośrednio, a dochód przypada tej osobie prawnej jako ostatecznemu odbiorcy. Nie można zatem powiedzieć, że osoba prawna uzyskuje dochód z osobiście wykonywanej w tym zakresie działalności, ale z działalności przedsiębiorstwa. Na ostateczny produkt w postaci show scenicznego nie składa się tylko praca osób widocznych na scenie. Jest to praca sztabu ludzi, techników, reżysera, dźwiękowców i innych osób. Nie można zatem powiedzieć, że końcowy produkt jest działalnością wykonywaną osobiście przez osoby widoczne na scenie i je opodatkować. Nie ma też żadnych informacji o ich dochodach jako pracowników osoby prawnej, ani informacji do sporządzenia IFT. Jest to natomiast informacja do IFT o osobie prawnej, certyfikat osoby prawnej, faktura za usługę będącą produktem osoby prawnej, poza tym osoba prawna płaci za całość swych dochodów podatek CIT w Państwie swojej rezydencji podatkowej. Podobnie nie można by było opodatkować księgowego z tytułu działalności wykonywanej osobiście (wolny zawód), jeśli wykonuje usługę księgową jako pracownik Sp. z o.o. i w jej imieniu wykonuje czynności księgowe, a Spółka za usługę wystawia fakturę i dostarcza certyfikat.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone m.in. w art. 21 ust. 1 ustawy o pdop.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o pdop stanowi, iż podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W art. 21 ustawy o pdop wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o pdop.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o pdop, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała:

*   Umowa z dnia 14 maja 2003 r. zawarta między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90, dalej „umowa polsko-niemiecka”),
*   Konwencja z dnia 20 lipca 2006r. zawarta między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006r. Nr 250, poz. 1840, dalej „umowa polsko-brytyjska),
*   Konwencja z dnia 13 lutego 2002 r. zawarta między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120, dalej „umowa polsko-holenderska”),
*   Umowa z dnia 21 czerwca 1985r. zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989r. Nr 62, poz. 374, dalej „umowa polsko – włoska”),
*   Umowa z dnia 13 stycznia 2004 r. zawarta między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 224, poz. 1921 ze zm., dalej „umowa polsko-austriacka”),
*   Umowa z dnia 19 stycznia 1977r. zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5, dalej „umowa polsko-francuska”),
*   Umowa z dnia 3 listopada 1993r. zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tureckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1997 r., Nr 11, poz. 58, dalej umowa „polsko-turecka”),
*   Umowa z dnia 19 czerwca 1998r. zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1999r. Nr 79, poz. 890, dalej „umowa polsko-islandzka”),
*   Umowy z dnia 24 maja 1977r. zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Norwegii o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1979r. Nr 27, poz. 157 ze zm., dalej „umowa polsko-norweska”), mająca zastosowanie do dochodów osiągniętych do końca 2010r.,
*   Konwencja z dnia 09 września 2009r. zawarta między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej Konwencji (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899, dalej „umowa polsko-norweska”), mająca zastosowanie do dochodów osiągniętych od 01 stycznia 2011r.,
*   Umowa z dnia 8 października 1974r. zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. 1976 r. Nr 31, poz. 178, dalej „umowa polsko - amerykańska”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-niemieckiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-brytyjskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-brytyjskiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się dochody lub zyski majątkowe, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej Konwencji, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-holenderskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-holenderskiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się części dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej konwencji, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-włoskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-włoskiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-austriackiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-austriackiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-francuskiej, zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu w drugim Umawiającym się Państwie jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-francuskiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się elementy dochodu, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tego artykułu nie naruszają postanowień tych innych artykułów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko – tureckiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 5 umowy polsko - tureckiego stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko – islandzkiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane takiemu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko - islandzkiej stanowi, iż jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko – norweskiej, mającej zastosowanie do dochodów osiągniętych do końca 2010r. zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Zgodnie z art. 7 ust. 7 umowy polsko-norweskiej, jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszone przez postanowienia niniejszego artykułu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko – norweskiej, majacej zastosowanie do dochodów osiągniętych od 1 stycznia 2011r. zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi. Zgodnie z art. 7 ust. 6 umowy polsko-norweskiej jeżeli zyski zawierają dochody, które stanowią przedmiot odrębnej regulacji w innych artykułach niniejszej Konwencji, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 umowy polsko - amerykańskiej, zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa powinny być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Zgodnie z art. 8 ust. 5 umowy polsko - amerykańskiej jeżeli w zyskach mieszczą się pozycje dochodu, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej Umowy, postanowienia tamtych artykułów zastąpią postanowienia tego artykułu, jeżeli nie stanowi on inaczej.

Postanowienia w zakresie dochodu uzyskiwanego przez artystów zostały szczegółowo uregulowane w art. 16 umowy polsko – brytyjskiej, polsko – norweskiej oraz w art. 17 pozostałych ww. umów.

Natomiast w przypadku umowy polsko - amerykańskiej, dochody artystów zostały uregulowane w art. 15 tej umowy, jednakże w tym artykule zostały uregulowane wyłącznie dochody uzyskane przez osoby fizyczne, natomiast w zakresie dochodów uzyskanych przez osoby prawne nie zawarto szczególnych uregulowań.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15 dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej stanowi, iż jeżeli dochód, mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, to dochód taki bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15 może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu osiąganego z działalności artysty lub sportowca w Umawiającym się Państwie, jeżeli pobyt w tym Państwie jest całkowicie lub głównie opłacany z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających się Państw, kraju związkowego, jednostki terytorialnej, organu lokalnego lub instytucji rządowej albo organizacji użyteczności publicznej (art. 17 ust. 3 umowy polsko-niemieckiej).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 umowy polsko-brytyjskiej, bez względu na postanowienia art. 7 i 14 niniejszej Konwencji, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie uzyskany z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, osobiście wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 16 ust. 2 umowy polsko-brytyjskiej stanowi, iż jeżeli dochód, mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca lecz innej osobie, wówczas taki dochód, bez względu na postanowienia art. 7 i 14 niniejszej Konwencji, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu powstającego w związku z wykonywaniem działalności artysty lub sportowca w Umawiającym się Państwie, jeżeli pobyt w tym Państwie jest całkowicie lub w głównej mierze finansowany z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających się Państw, jego jednostki terytorialnej, organu lokalnego lub instytucji rządowej (art. 16 ust. 3 umowy polsko-brytyjskiej).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-holenderskiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-holenderskiej stanowi, iż jeżeli dochód, mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada temu artyście lub sportowcowi lecz innej osobie, to dochód taki bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15 może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Postanowienia ust. 1 i 2 tego artykułu nie mają zastosowania do dochodu osiąganego z działalności artysty lub sportowca w Umawiającym się Państwie, jeżeli pobyt w tym Państwie jest całkowicie lub głównie opłacany z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających się Państw, ich jednostki terytorialnej, organu lokalnego lub instytucji rządowej (art. 17 ust. 3 umowy polsko-holenderskiej).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-włoskiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-włoskiej stanowi, że jeżeli dochód osiągnięty z osobiście wykonywanej działalności artysty lub sportowca nie przypada na rzecz artysty lub sportowca, lecz na rzecz innej osoby, dochód ten, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, dochody z rodzajów działalności określonych w ust. 1, wykonywanych w ramach programu wymiany kulturalnej lub sportowej uzgodnionego pomiędzy Umawiającymi się Państwami, będą zwolnione od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym te rodzaje działalności są wykonywane (art. 17 ust. 3 umowy polsko-włoskiej).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-austriackiej, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-austriackiej stanowi, że jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca, lecz innej osobie, to dochód taki, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Postanowienia ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodu uzyskiwanego z działalności prowadzonej w Umawiającym się Państwie przez artystę lub sportowca, jeżeli wizyta w tym Państwie jest całkowicie lub w przeważającej części finansowana z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających się Państw, jednostki terytorialnej, organu lokalnego lub instytucji rządowej bądź przez organizację uznawaną za organizację charytatywną (art. 17 ust. 3 umowy polsko-austriackiej).

W myśl art. 17 ust. 1 umowy polsko-francuskiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochody zawodowych artystów, jak na przykład artystów scenicznych, filmowych, radiowych oraz telewizyjnych, jak też muzyków i sportowców z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności, podlegają opodatkowaniu w tym z Umawiających się Państw, w którym wykonują oni te czynności.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-francuskiej stanowi, że jeżeli dochody z działalności wykonywanej osobiście prze artystę scenicznego lub sportowca są przyznawane innej osobie niż sam artysta lub sportowiec, mogą być one ze względu na postanowienia art. 7, 14 i 15 opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym dana działalność artystyczna lub sportowa jest wykonywana.

Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 dochody z rodzajów działalności określonych w ust. 1 wykonywanej w ramach wymiany kulturalnej aprobowanej przez Państwo, w którym artyści lub sportowcy mają miejsce zamieszkania, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (art. 17 ust. 3 umowy polsko-francuskiej).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-tureckiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-tureckiej stanowi, że jeżeli dochód osiągnięty z osobiście wykonywanej działalności artysty lub sportowca nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, dochód ten, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, może być opodatkowany w Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 tego artykułu, dochody z działalności określonej w ust. 1, wykonywanej w ramach programu wymiany kulturalnej lub sportowej uzgodnionego pomiędzy Umawiającymi się Państwami, będą zwolnione od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ta działalność jest wykonywana (art. 17 ust. 3 umowy polsko-tureckiej).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-islandzkiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-islandzkiej stanowi, że jeżeli dochód, mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, to dochód taki, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 tego artykułu, dochód, o którym mowa w tym artykule, jest zwolniony z opodatkowania w Umawiającym się Państwie, w którym działalność artysty lub sportowca jest wykonywana, pod warunkiem że działalność ta jest w znacznej części opłacana z funduszy publicznych tego Państwa lub drugiego Państwa oraz że działalność ta jest wykonywana na mocy umowy lub porozumienia o współpracy kulturalnej zawartego przez te Państwa (art. 17 ust. 3 umowy polsko-islandzkiej).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko – norweskiej, mającej zastosowanie do dochodów osiągniętych do końca 2010r., bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochody artystów, na przykład artystów scenicznych, filmowych, radiowych lub telewizyjnych, jak też muzyków i sportowców z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności mogą podlegać opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w którym wykonują oni te czynności.

Art. 17 ust. 2 umowy polsko-norweskiej jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością takiego artysty lub sportowca nie jest wypłacany temu artyście lub sportowcowi, ale innej osobie, dochód taki może być opodatkowany bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15 w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 dochody z działalności określonej w ust. 1, wykonywanej w ramach umów kulturalnych zawartych pomiędzy obu Państwami, będą podlegały opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania (art. 17 ust. 3 umowy polsko-norweskiej).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 umowy polsko – norweskiej, mającej zastosowanie do dochodów osiągniętych od 1 stycznia 2011 r. bez względu na postanowienia art. 7 i 14 niniejszej Konwencji, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, lub przez muzyka, lub sportowca, wykonujących działalność osobiście w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Art. 16 ust. 2 umowy polsko - norweskiej stanowi, że jeżeli dochód związany z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca lecz innej osobie, wówczas dochód ten, bez względu na postanowienia art. 7 i 14 niniejszej Konwencji, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu uzyskanego z działalności wykonywanej przez artystę lub sportowca w Umawiającym się Państwie, jeżeli ich pobyt w tym Państwie jest całkowicie lub w głównej mierze finansowany z funduszy publicznych jednego lub obydwu Umawiających się Państw, ich jednostek terytorialnych lub organów władz lokalnych. W takim przypadku dochód podlega opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie, w którym artysta lub sportowiec posiada miejsce zamieszkania (art. 16 ust. 3 umowy polsko-norweskiej).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy polsko-amerykańskiej dochód osiągnięty przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z wykonywania wolnego zawodu lub innej samodzielnej działalności może być opodatkowany przez to Umawiające się Państwo. Poza wyjątkami przewidzianymi w ustępie 2 taki dochód będzie zwolniony od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.

Stosownie do art. 15 ust. 2 umowy polsko-amerykańskiej dochód wymieniony w pkt 1, uzyskany przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw z wykonywania wolnego zawodu o samodzielnym charakterze w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany przez drugie Umawiające się Państwo, jeżeli osoba fizyczna przebywa w tym drugim Umawiającym się Państwie przez okres lub okresy, sięgające łącznie lub przekraczające 183 dni w ciągu roku podatkowego.

Określenie "wolny zawód" obejmuje między innymi samodzielne wykonywanie działalności naukowej, literackiej, jak również samodzielną działalność lekarzy, adwokatów, inżynierów, architektów, lekarzy dentystów, dziennikarzy i innych (art. 15 ust. 3 pow. umowy).

W art. 3 ww. umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarto definicję „osoby” oraz „spółki”. Określenie "osoba" oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób, (w umowie polsko brytyjskiej określenie osoba nie obejmuje spółek osobowych).

Natomiast „spółka” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji OECD stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

Treść pkt 11 Komentarza OECD do art. 17 ust. 2 stanowi, iż „Ustęp 1 artykułu dotyczy dochodu osiąganego przez artystów i sportowców z działalności wykonywanej przez nich osobiście. Ustęp 2 dotyczy sytuacji, w których dochód z ich działalności przypada innym osobom. Jeżeli dochód artysty lub sportowca przypada innej osobie i państwo źródła nie ma ustawowego prawa do "prześwietlenia" osoby uzyskującej dochód w celu opodatkowania go jako dochodu wykonawcy, to wówczas ust. 2 stanowi, że część dochodu, od której nie może być opodatkowany artysta lub sportowiec, może być opodatkowana jako dochód osoby, która go uzyskuje. Jeżeli osoba uzyskująca dochód jest przedsiębiorstwem, wówczas państwo źródła może go opodatkować, nawet gdy dochód nie może być przypisany zakładowi położonemu w tym państwie (…). W przypadku gdy np. „drużyna, zespół teatralny, orkiestra itp. posiadają osobowość prawną. Dochody ze spektakli lub występów sportowych mogą być wypłacone takiej jednostce. Członkowie drużyny lub zespołu teatralnego będą opodatkowani indywidualnie, zgodnie z ust. 1, w państwie, w którym odbył się spektakl lub występ sportowy; podatek dotyczy każdego wynagrodzenia uzyskiwanego za udział w spektaklu i występie sportowym. Jednakże jeżeli członkowie zespołu lub drużyny otrzymują stałe wynagrodzenie okresowe i trudno jest przypisać część tego stałego wynagrodzenia okresowego konkretnemu występowi, wówczas państwa członkowskie mogą zdecydować jednostronnie lub dwustronnie o nieopodatkowaniu takiej osoby. Zysk osiągnięty przez osobę prawną z tytułu konkretnego występu lub spektaklu podlega opodatkowaniu zgodnie z ust. 2.”

„ (…) Jeżeli występ jest organizowany na ich obszarze, ust. 2 pozwala danemu państwu opodatkować zyski odprowadzone z dochodu artysty lub sportowca na rzecz przedsiębiorstwa. Jednakże państwa, których ustawodawstwo wewnętrzne nie daje możliwości stosowania takiego postanowienia, mogą uzgodnić między sobą inne rozwiązania lub wyeliminować w Konwencji ust. 2”

Treść pkt 14 Komentarza OECD do art. 17 ust. 1 i 2 stanowi iż „Niektóre państwa mogą uznać za celowe wyłączenie z zakresu działania artykułu przestawień i występów subsydiowanych z funduszów publicznych. Takie państwa mają prawo zamieszczać odpowiednie klauzule, lecz zwolnienie od podatku powinno być oparte na kryteriach obiektywnych i łatwych do ustalenia, tak aby było przyznane wyłączenie zgodnie z zamierzoną intencją”.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia wynika, iż podatnik zamierza rozpocząć działalność gospodarczą polegającą na pośredniczeniu w zawieraniu umów pomiędzy artystami zagranicznymi (będącymi osobami prawnymi, z siedzibami w różnych krajach), a polskimi instytucjami kultury. Wydatkowane środki na koncerty będą w głównej mierze środkami publicznymi, pochodzącymi od tychże instytucji dotowanych z budżetu państwa. Agencja będzie tylko pośrednikiem w płatności pomiędzy artystą (osobą fizyczną lub prawną) a instytucjami kultury. Umowa spisana przez Wnioskodawcę będzie obejmować przeniesienie praw autorskich, które będzie wydzielone z pozostałej części wynagrodzenia i ostatecznym odbiorcą będzie ta osoba prawna, jednakże Wnioskodawca wskazuje iż pytanie dotyczy tylko wynagrodzenia za wykonanie artystyczne. Zagraniczne osoby prawne nie będą posiadały na terytorium Polski zakładu. Dochód artysty Wnioskodawca będzie przekazywał bezpośrednio temu artyście. Pobyt artystów z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Holandii, Austrii, Norwegii, Islandii w całości będzie pokrywany przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, która otrzymuje bezpośrednio od Ministerstwa Kultury lub Urzędu Miasta dotację na ten właśnie cel. Występ artystów z Włoch, Francji, Turcji i Islandii będzie w ramach wymiany kulturalnej zawartej pomiędzy Polską a Włochami, Polską a Francją, Polską a Turcją oraz Polską a Islandią, czego poświadczeniem będzie pismo z Ministerstwa Kultury.

Przychody z tytułu działalności grup artystycznych posiadających osobowość prawną bez wątpienia związane będą z osobistą działalnością zagranicznych artystów występujących w tej grupie artystycznej i będą przypadały nie bezpośrednio artystom, lecz zespołowi dla którego te osoby pracują („innej osobie„ w rozumieniu art. 17 ust. 2 lub art. 16 ust. 2 ww. umów o unikaniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, z wyjątkiem umowy ze Stanami Zjednoczonymi). W świetle art. 17 ust. 2 lub art. 16 ust. 2 ww. umów dochód będzie podlegać opodatkowaniu w tym umawiającym się państwie, w którym działalność artystyczna będzie wykonywana, w przedmiotowej sprawie w Polsce.

Jednakże, zgodnie z art. 16 umowy polsko – brytyjskiej, polsko – norweskiej oraz art. 17 ust. 3 pozostałych ww. umów, z wyjątkiem umowy polsko – amerykańskiej, postanowienia art. 17 ust. 2 nie będą miały zastosowania do dochodu osiąganego z działalności grupy artystycznej w Polsce, gdyż Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał że działalność artystyczna artystów z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Holandii, Austrii, Norwegii, Islandii w całości będzie pokrywana przez instytucję kultury dotowaną z funduszy publicznych Polski, a występ artystów z Włoch, Francji, Turcji i Islandii będzie organizowany w ramach wymiany kulturalnej zawartej pomiędzy Polską a Włochami, Polską a Francją, Polską a Turcją oraz Polską a Islandią, czego poświadczeniem będzie pismo z Ministerstwa Kultury. Wnioskodawca będzie także w posiadaniu certyfikatów rezydencji z poszczególnych krajów. Spełnienie ww. warunku oznacza, iż dochód z tytułu występów na terytorium Polski przez grupy artystyczne nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie znajdzie zastosowania cytowany przez Wnioskodawcę art. 7 ww. umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, gdyż dochody uzyskiwane przez artystów zostały szczegółowo uregulowane w art. 16 umowy polsko – brytyjskiej, polsko – norweskiej oraz w art. 17 pozostałych ww. umów, z wyjątkiem umowy polsko – amerykańskiej, która nie zawiera uregulowań w zakresie opodatkowania dochodów z działalności artystycznej uzyskiwanych przez osoby prawne.

W kwestii opodatkowania należności związanych ze świadczeniem usług przez osoby prawne mające siedzibę w Stanach Zjednoczonych w zakresie działalności artystycznej zastosowanie będzie miał art. 8 umowy polsko-amerykańskiej, regulujący opodatkowanie zysków z działalności gospodarczej. Oznacza to, że dochód amerykańskiej grupy artystycznej posiadającej osobowość prawną z tytułu świadczenia usług w zakresie działalności artystycznej podlegać będzie opodatkowaniu w Stanach Zjednoczonych, o ile spółka amerykańska nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce za pośrednictwem zakładu, pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby grupy artystycznej ze Stanów Zjednoczonych certyfikatem rezydencji.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia przychodów uzyskanych przez osoby prawne mające siedzibę zagranicą prowadzące działalność artystyczną na terytorium Polski do „zysków przedsiębiorstwa” na podstawie:

*   art. 8 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej ze Stanami Zjednoczonymi - jest prawidłowe,
*   art. 7 umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych z Niemcami, Wielką Brytanią, Holandią, Włochami, Austrią, Francją, Turcją, Islandią, Norwegią - jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego od dnia złożenia wniosku o wydanie interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 3) oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.