Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.966.2024.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-04
Teza: Zaniechanie poboru podatku w związku z umorzeniem zobowiązania z drugiego kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: inwestycje; kredyt-kredyt hipoteczny; ugody; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 13 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2006 r. Pani wraz z przyjaciółką, A.A., kupiły Panie dwa mieszkania – jedno docelowo dla
    Pani, drugie dla Niej. Dla sfinansowania zakupu każdego z mieszkań zaciągnęły Panie
    wspólnie, dwa kredyty w walucie CHF w X, w obu kredytach każda z Was została
    kredytobiorcą w 50% (numery ksiąg wieczystych to ... oraz ...). Mieszkania kupiłyście
    wspólnie z intencją podziału między Wami i zamieszkania w nich odrębnie dopiero po
    spłacie obu kredytów (terminowym lub wcześniejszym). Wspólne wzięcie kredytu miało
    zabezpieczyć obie strony, miało zabezpieczyć solidarną, wspólną spłatę obu kredytów do
    końca.
    W czerwcu 2023 r. A.A. ( ...) zmarła. Przypisane do niej pozostałe do spłaty części obu
    kredytów zostały spłacone z jej polisy na życie. Spadkobiercami A.A. są B.B. (córka) oraz C.
    C. (mąż), i każde z nich odziedziczyło po 25% każdego z zakupionych przez Was mieszkań
    (odziedziczyli udziały A.A.).
    15 grudnia 2023 r. zawarła Pani ugodę z bankiem dotyczącą umorzenia pozostałej do
    spłaty Pani części pierwszego kredytu.
    23 kwietnia 2024 r. zawarła Pani ugodę z bankiem dotyczącą umorzenia pozostałej do
    spłaty dla Pani części drugiego kredytu.
    Po podpisaniu pierwszej i drugiej ugody z bankiem, stała się Pani właścicielką 50% każdej z
    dwóch nieruchomości.
    Rozliczając PIT za 2023 r. uwzględniła Pani wskazane wcześniej rozporządzenie w sprawie
    zaniechania poboru podatku dla pierwszego umorzonego kredytu, w którym miała Pani
    udział 50%.
    W uzupełnieniu wniosku podaje Pani, że data zaciągnięcia pierwszego kredytu (data na
    umowie) to 24 października 2006 r. Data zaciągnięcia drugiego kredytu (data na umowie)
    to 24 października 2006 r.
    Celem zaciągnięcia pierwszego kredytu (umowa 1, nr ...) był jeden z celów wskazanych w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Cel kredytu
    wpisany w umowie: budownictwo mieszkaniowe.
    Przeznaczenie środków z kredytu wpisane w umowie:
      finansowanie przedpłat na poczet budowy i zakupu od Inwestora Zastępczego lokalu
      mieszkalnego;
      refinansowanie poniesionych przedpłat na poczet budowy i zakupu przedmiotowego
      lokalu;
      finansowanie kosztów prac wykończeniowych w przedmiotowym lokalu;
      pokrycie opłat okołokredytowych.
    Celem zaciągnięcia drugiego kredytu (umowa 2, nr ...) był jeden z celów wskazanych w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Cel kredytu wpisany w umowie: zakup lokalu mieszkalnego.
    Przeznaczenie środków z kredytu wpisane w umowie:
      finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego;
      refinansowanie poniesionych nakładów związanych z zakupem przedmiotowego
      lokalu;
      finansowanie kosztów remontu w przedmiotowym lokalu mieszkalnym;
      pokrycie opłat okołokredytowych;

    Każdy z ww. kredytów został zabezpieczony w postaci hipoteki kaucyjnej ustanowionej na
    nieruchomości.
    Oba lokale mieszkalne, na które zostały wydatkowane środki z kredytów są położone w
    Polsce;
    Zgodnie z umowami kredytowymi, kredytobiorcy byli solidarnie zobowiązani do całkowitej
    spłaty kredytów.
    Środki pieniężne uzyskane z drugiego kredytu zostały wydatkowane na cel określony w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 – zostały w całości przeznaczone tylko i wyłącznie zgodnie z ich
    przeznaczeniem określonym w umowie kredytowej.
    Przeznaczenie środków z kredytu:
      finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego;
      refinansowanie poniesionych nakładów związanych z zakupem przedmiotowego
      lokalu;
      finansowanie kosztów remontu w przedmiotowym lokalu mieszkalnym;
      pokrycie opłat okołokredytowych;
    Zgodnie z warunkami ugody zawartej 23.04.2024 r. bank umorzył całość pozostałego do
    spłaty Pani zadłużenia.
    Na kwotę zadłużenia, które umorzył bank, składała się kwota kapitału i odsetki.
    Bank (...) z którym zawarła Pani umowę kredytową jest podmiotem, którego działalność
    podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów.
    Nie mieszka ani nie mieszkała Pani dotąd w lokalu, którego zakup został sfinansowany
    drugim kredytem. Aby zamieszkać w lokalu potrzebne jest porozumienie między Panią a
    spadkobiercami A.A. (mąż zmarłej oraz córka zmarłej), a takie porozumienie będzie
    możliwe dopiero po ustaleniu wszystkich kosztów poniesionych przez każde z Was, w tym
    ew. kosztów podatkowych.

## Pytanie

Czy rozliczając PIT za 2024 r. może Pani skorzystać z zaniechania poboru podatku z ww.
    rozporządzenia wobec drugiego umorzonego kredytu, w którym miała Pani udział 50%?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani przekonaniu, zważywszy, że ma Pani 50% udziału w każdym z mieszkań (miała Pani
    50% udziału w każdym z kredytów), zaniechane poboru podatku z ww. rozporządzenia
    powinno dotyczyć także drugiego z umorzonych kredytów, a nie tylko pierwszego z nich.
    Tym bardziej, że wobec pozostałych 50% udziałów, przynależnych spadkobiercom A.A. (
    ...), opodatkowanie w ogóle nie występuje, ponieważ przypadające im części kredytu
    zostały całkowicie spłacone z ubezpieczenia na życie zmarłej. Zatem, spadkobiercy nie
    będą ubiegać się o zaniechanie podatku wobec ich części kredytów. To oznacza, że w
    przypadku pierwszego kredytu zaniechanie poboru podatku dotyczyło tylko 50% tego
    kredytu (tj. Pani części). Stąd, uznanie możliwości zaniechania poboru podatku wobec
    drugiego umorzonego kredytu, oczywiście tylko od Pani części (50%) wydaje się Pani
    uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank w kwietniu 2024
    r. wierzytelności od zaciągniętego w 2006 r. kredytu hipotecznego, wskazać należy, że
    instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Tym samym, wartość umorzonej Pani kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej 23 kwietnia 2024 r. ugody z bankiem,
    stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku

    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102; w brzmieniu obowiązującym do 23 grudnia 2024 r. ):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
            umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych,
            w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż
            jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z
            dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz.
            1774 i 1843).

      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
            mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
            26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
          gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim
          prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz
          nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego
          gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt
          131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku
          mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
      zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
      uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej oraz
      w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
      a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Jak wskazała Pani we wniosku i uzupełnieniu, w 2006 r. wraz z przyjaciółką, kupiły Panie
    dwa mieszkania – jedno docelowo dla Pani, drugie dla niej. Dla sfinansowania zakupu
    każdego z mieszkań zaciągnęła Pani wspólnie z przyjaciółką w banku dwa kredyty w
    walucie CHF. Data zaciągnięcia pierwszego kredytu to 24 października 2006 r., i data
    zaciągnięcia drugiego kredytu to 24 października 2006 r. Cel zaciągnięcia pierwszego
    kredytu wpisany w umowie to budownictwo mieszkaniowe. Natomiast, cel zaciągnięcia
    drugiego kredytu wpisany w umowie kredytowej to zakup lokalu mieszkalnego. Każdy z
    ww. kredytów został zabezpieczony w postaci hipoteki kaucyjnej ustanowionej na
    nieruchomości. Zgodnie z umowami kredytowymi, kredytobiorcy byli solidarnie
    zobowiązani do całkowitej spłaty kredytów. W obu kredytach Pani wraz z przyjaciółką
    zostałyście kredytobiorcami w 50%. Mieszkania kupiła Pani wspólnie z przyjaciółką, z
    intencją podziału między Wami i zamieszkania w nich odrębnie dopiero po spłacie obu
    kredytów (terminowym lub wcześniejszym). Wspólne wzięcie kredytu miało zabezpieczyć
    obie strony, miało zabezpieczyć solidarną, wspólną spłatę obu kredytów do końca.
    W czerwcu 2023 r. Pani przyjaciółka zmarła. Przypisane do niej pozostałe do spłaty części
    obu kredytów zostały spłacone z jej polisy na życie.
    15 grudnia 2023 r. zawarła Pani ugodę z bankiem dotyczącą umorzenia pozostałej Pani do
    spłaty części pierwszego kredytu.
    Rozliczając PIT za 2023 r. uwzględniła Pani rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru
    podatku dla pierwszego umorzonego kredytu, w którym miała Pani udział 50%.
    23 kwietnia 2024 r. zawarła Pani ugodę z bankiem dotyczącą umorzenia pozostałej do
    spłaty dla Pani części drugiego kredytu. Zgodnie z warunkami ugody zawartej 23 kwietnia
    2024 r. bank umorzył całość pozostałego do spłaty Pani zadłużenia. Na kwotę zadłużenia,
    które umorzył bank, składała się kwota kapitału i odsetki.

    Po podpisaniu pierwszej i drugiej ugody z bankiem, stała się Pani właścicielką 50% każdej z
    dwóch nieruchomości.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa
    należy uznać, że zarówno środki z pierwszego jak i drugiego zaciągniętego kredytu
    hipotecznego zostały wydatkowane na cele mieszkaniowe, tj. na zakup dwóch lokali
    mieszkalnych.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących skorzystania z zaniechania poboru podatku
    od umorzenia wierzytelności z tytułu drugiego kredytu, w którym miała Pani udział 50%,
    należy wskazać na wyżej cytowany przepis § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Z przepisu tego wynika wprost, że aby umorzona osobom fizycznym kwota wierzytelności
    z tytułu więcej niż jednego kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, kredyty hipoteczne powinny zostać
    zaciągnięte na jedną inwestycję mieszkaniową. Dodatkowym warunkiem jest nie
    korzystanie przez kredytobiorcę z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej. Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego
    gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku
    gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż
    jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
    podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 o podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    Zatem, z ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. wynika wprost, że
    aby kwoty umorzonych osobom fizycznym wierzytelności z tytułu dwóch kredytów
    hipotecznych zaciągniętych na cele mieszkaniowe mogły skorzystać z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, obydwa
    kredyty hipoteczne powinny zostać zaciągnięte na tą samą inwestycję mieszkaniową – tj. w
    przedmiotowej sprawie powinny dotyczyć jednego i tego samego lokalu mieszkalnego.
    Omawiane rozporządzenie wskazuje również, że zaniechanie poboru podatku znajduje
    zastosowanie do umorzonych kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele
    mieszkaniowe w sytuacji, gdy dana osoba nie korzystała z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Tymczasem, zaciągnięte przez Panią 24 października 2006 r. dwa kredyty hipoteczne
    dotyczą dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych – zakupu dwóch lokali mieszkalnych.
    Ponadto, skorzystała już Pani z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzenia
    pozostałej do spłaty Pani części pierwszego kredytu udzielonego na zakup 50% udziału w
    lokalu mieszkalnym. Zatem, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z zaniechania
    poboru podatku w stosunku do kredytu zaciągniętego na drugą inwestycję mieszkaniową.
    W konsekwencji, od przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powstałego w 2024 r. w związku z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu pozostałej do spłaty Pani części drugiego kredytu
    hipotecznego, będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko, należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do treści zadanego
    pytania, natomiast nie dotyczy innych kwestii podanych w opisie, które nie były
    przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie.
    Wyjaśniam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis
    prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
      się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.